Praca hospicyjna w organizacjach partnerskich UE, określenie stanowiska, wspólne standardy, strategie realizacji i kształcenie ustawiczne

Tematyka działań: 
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Inne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Centrum Misji i Ewangelizacji Kościoła Ewangelicko - Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej
ul. Misyjna 8, 43-445 Dzięgielów
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Roman Fenger
tel. 691 544 474
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Działania CME w zakresie niezawodowej edukacji dorosłych idą w kierunku współdziałania, motywowania, szkolenia oraz udzielania praktycznego wsparcia tym osobom. Warsztaty, seminaria tematyczne i kursy duszpasterskie, dotyczące m.in. komunikacji interpersonalnej, towarzyszeniu umierającym i osobom w żałobie oraz opiece paliatywnej, prowadzone przez specjalistów, to główne metody działania, które w efekcie mają wpływać na jakość życia edukowanych oraz ich oddziaływanie na innych.

Tytuł projektu: 
Praca hospicyjna w organizacjach partnerskich UE, określenie stanowiska, wspólne standardy, strategie realizacji i kształcenie ustawiczne
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-CZ1-GRU06-01984 4
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Czechy
Niemcy
Polska
Cele projektu: 

Cele projektu to:

  • wskazanie na potrzebę opieki nad umierającymi i ich rodzinami,
  • kształcenie wolontariuszy i osób prowadzących służbę odwiedzinową,
  • międzynarodowa wymiana doświadczeń związanych z pracą hospicyjną.
Obszary tematyczne: 

Zajmowaliśmy się tematami śmierci i umierania oraz towarzyszenia umierającemu i jego rodzinie w tym najtrudniejszym okresie życia.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Pracownicy i wolontariusze hospicjów i domów opieki ale także duchowni, pracownicy socjalni i wolontariusze parafii.

Jakie były początki projektu: 

Zostaliśmy zaproszeni przez Diakonię Śląską do współpracy. To jest  partner z Czeskiej Republiki.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Projekt składał się z trzech międzynarodowych wyjazdowych spotkań, ale również odbywały się konferencje na poziomach krajowych.

Pierwsza konferencja odbyła się w Niemczech 30.11.2009r. Trwała 5 dni i ze strony polskiej uczestniczyło w niej 6 osób. Druga konferencja odbyła się w Polsce w okresie 01.11.2010r. – 05.11.2011. Ze strony polskiej uczestniczyło 6 osób z projektu. Poza tym odbywały się warsztaty w których uczestniczyło około 30 osób i konferencja w Bielsku Białej w której uczestniczyło ponad 100 uczestników, w tym goście z Niemiec, Czech i Słowacji. Trzecia konferencja odbyła się w Republice Czeskiej od 20.02.2011r. ze strony polskiej uczestniczyło 6 osób. Na poziomie krajowym zorganizowano Konferencję Diakonijną w Wiśle Jaworniku 21.02.2010r. W konferencji uczestniczyły 72 osoby. 9 osób wzięło udział w konferencji „Żyć godnie do końca” w Opolu od 25 – 26.05.2010r. W trakcie Tygodnia Ewangelizacyjnego w lipcu 2010 r. w Dzięgielowie odbyły się trzy panele dyskusyjne w których uczestniczyło 10 prowadzących i ponad 100 słuchaczy. Także w trakcie Tygodnia Ewangelizacyjnego 2011r. odbyło się Seminarium podsumowujące Projekt Hospicyjny gdzie przedstawiono wyniki projektu. Dwie osoby prowadzące i 50 słuchaczy. Wyniki i materiały z konferencji można zobaczyć na stronie http://www.cme.org.pl/index.php?D=338

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
10
W wyjazdach zagranicznych: 
10
Produkty
Produkty projektu: 

Wszystkie materiały są zamieszczone na stronie http://www.cme.org.pl/index.php?D=338.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt miał duży wpływ na całą organizację. Efektem jest propozycja szkolenia dla wolontariuszy. Cała organizacja kładzie większy nacisk na szkolenia i rozwijanie pracy duszpasterskiej. Dyrektor organizacji zachęcił osoby zaangażowane w projekt do wzięcia udziału w szkoleniu z zakresu rozmowy i poradnictwa duszpasterskiego. Zaangażowanie Dyrektora organizacji było motorem do działania. Regularne spotkania grupy pozwoliły nawiązać relacje między osobami zaangażowanymi.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Dzięki wspólnej pracy partnerów podczas wyjazdów nawiązały się nowe kontakty i przyjaźnie. Podczas warsztatów i zajęć mogliśmy nauczyć się od siebie nawzajem otwarcia na drugiego człowieka. Poprzez spotkania szerzej spojrzeliśmy na istniejące stereotypy. Partnerstwo wzmocniło motywację szczególnie w kwestii rozpropagowania innego podejścia do pracy hospicyjnej i otwartego mówienia o śmierci. Kontakt z zagranicą pokazał, że nasi fachowcy są równie dobrzy jak goście zagraniczni i że nie mamy się czego wstydzić, bo wyjazdy pokazały że wszyscy możemy się czegoś od siebie nawzajem nauczyć. Osobiste kontakty międzynarodowe pozwalają na inne spojrzenie i przełamanie uprzedzeń historycznych i kulturowych. Wyjazdy przyczyniły się do polepszenia umiejętności językowych oraz pozwoliły dostrzec, że niezależnie od kraju w jakim się żyje, praca z osobami umierającymi i ich rodzinami jest niezwykle potrzebna.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Osoby zaangażowane w projekt rozpoczęły odwiedziny w Domach Opieki.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Przyzwyczaiłam się do spokojniejszego myślenia o śmierci. Zdałam sobie sprawę, że etap odchodzenia należy do życia i może być bardzo wartościowy. Przemyślenie tej tematyki w kontekście religijnym i zaznajomienie się z literaturą jej dotyczącą zwiększyło moją świadomość i poszerzyło horyzonty.

Przepracowywanie tego rodzaju tematyki, szczególnie podczas medytacji, poprawiło relacje w grupie i skłoniło do ciekawych refleksji, takich jak odczuwanie świadomej i większej radości z możliwości realizacji planów życiowych.

Dzięki projektowi nieoczekiwanie moje życie zupełnie się zmieniło. Wjechało na inne tory :-)

Projekt był impulsem do rozpoczęcia wolontariatu w Domu Opieki. Zawsze miałam dobre relacje ze starszymi ludźmi, ale teraz moje bycie z nimi było bardziej świadome. Szacunek, który żywiłam wobec nich samych i ich doświadczeń życiowych wzrósł. Spotkałam się z opiniami, że praca z osobami w podeszłym wieku jest bardzo trudna z wielu względów. Nie zauważyłam jakichś poważnych barier (oprócz pewnych przypadków związanych ze stanem zdrowia), które uniemożliwiałyby mi wejście w relację z pensjonariuszami Domów Opieki.

Janina

Na pewno poświęciłem o wiele więcej czasu na zastanawianie się nad problemem śmierci i umierania, a wizyty w hospicjach pozwoliły mi na własne oczy przekonać się jak wygląda praca i opieka w tych placówkach. Uczestnictwo w projekcie pozwoliło mi na „usystematyzowanie” zachowań człowieka po stracie kogoś bliskiego. Wielkim dla mnie zaskoczeniem, ale i wzbudzającym podziw był spokój, wyciszenie, ciepło ludzi bezpośrednio związanych  ze służbą wśród  ludzi umierających. Trudnym dla mnie było zajmowanie się tematem śmierci przez tyle dni bez przerwy. Dało mi to do myślenia   że sprawa śmierci i umierania jest przemilczana i należy o niej mówić,  że jest ogromna potrzeba zajmowaniem się ludźmi w ich ostatnim stadium życia, że bardzo trudno jest wprowadzić w życie wiadomości, których dostarczył nam projekt, że sprawy związane ze śmiercią wzbudzają większe emocje niż się spodziewałem, że ludzie zaangażowani przez dłuższy czas w pracę z ludźmi umierającymi wyrabiają w sobie otwartość, opanowanie i umiejętności wprowadzania spokoju.

Arnold

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Janusz Fenger
Data wypełnienia formularza/karty: 
30.12.2011

Switch style