Magdalena Moś

Tematyka działań: 
Jakość i ewaluacja edukacji
Języki obce
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Imię i nazwisko: 
Magdalena Moś
Stanowisko pełnione w organizacji: 
Asystent ds. Współpracy Europejskiej
Nazwa organizacji macierzystej: 
EST Placówka Kształcenia Ustawicznego
Pełny adres organizacji macierzystej: 

EST Placówka Kształcenia Ustawicznego Al. M.B. Fatimskiej 66 34-100 Wadowice www.est.iq.pl

Telefon: 
+48 33 8739874
E-mail: 
schejbal@est.iq.pl
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU11-05463
Realizacja
Daty trwania asystentury: 
03.08.2009 - 31.05.2010
Dane organizacji goszczącej Asystenta: 
Universitá degli studi di Perugia, Piazza Universita’, 1 06123 Perugia, Włochy www.unipg.it
Cele Asystentury: 

Celem Asystentury były działania związane z prowadzeniem zajęć dydaktycznych, badanie aspektów uczenia się dorosłych w kraju goszczącym, przeprowadzenie szkolenia kadry dla edukacji dorosłych oraz badanie użytkowania platformy e-learningowej.

Opis działań związanych z przygotowaniem się do Asystentury: 

Przed wyjazdem na Asystenturę przygotowywałam się korzystając z publikacji na temat komunikacji interkulturowej, dydaktyki i pedagogiki społecznej w języku angielskim, włoskim i polskim, które zostały mi polecone przez pracowników organizacji goszczącej. Wiedza, jaką zdobyłam, bardzo przydała mi się później, gdy prowadziłam szkolenie z tej tematyki. Przygotowywałam się również językowo i poszerzałam wiedzę z zakresu edukacyjnych programów finansowanych z funduszy Unii Europejskiej. Organizacja goszcząca planowała przygotowywanie wniosków o dofinansowanie nowych projektów, więc musiałam znać kryteria ubiegania się o fundusze i poprzednie wnioski złożone przez Uniwersytet w Perugii. Przed wyjazdem na Asystenturę wzięłam również udział w konferencji „The First Malta International Forum on Learning” na Malcie (25-27 czerwca 2009 roku). Konferencja ta była zorganizowana przez „Let Me Learn” na Malcie we współpracy z Uniwersytetem Maltańskim. Była zorganizowana dla wybitnych studentów, nauczycieli, administratorów edukacji, dyrektorów szkół i innych, aby razem mogli zaprezentować i przedyskutować najnowsze badania i innowacje w obszarze edukacji (www.forumonlearning.org). Podczas konferencji mogłam spotkać się z zespołem współpracowników Projektu Partnerskiego Grundtviga „e-SPICES” z Uniwersytetu w Perugii (koordynator projektu) i Uniwersytetu Maltańskiego (jeden z partnerów projektu). Udział w tej konferencji był dla mnie bardzo ważnym wydarzeniem i na pewno zdobytą tam wiedzę będę wykorzystywać w pracy.

Opis przebiegu Asystentury: 

Podczas Asystentury do moich stałych obowiązków należało między innymi obsługa strony internetowej Projektu Partnerskiego Grundtviga pt. „e-SPICES”, którego koordynatorem jest Uniwersytet w Perugii, a jednym z partnerów moja organizacja macierzysta, czyli EST Placówka Kształcenia Ustawicznego w Wadowicach. Projekt ten ma na celu podjęcie problematyki komunikacji pomiędzy osobami migrującymi a instytucjami świadczącymi usługi dla tych osób. Kontrola strony polegała na uaktualnianiu informacji, linków, wklejaniu nowych zdjęć. Gromadziłam również dokumentację ze spotkań służbowych i szkoleń, które później zostały przeze mnie skatalogowane w archiwum znajdującym się w biurze, w którym pracowałam podczas Asystentury. Archiwum to jest zbiorem wszystkich ważnych dokumentów, również tych z wcześniejszej działalności naukowej Wydziału Edukacyjnego Uniwersytetu w Perugii. Na samym początku Asystentury zostałam także mianowana zastępcą głównego administratora platformy internetowej projektu „e-SPICES” i byłam za nią odpowiedzialna aż do końca Asystentury. Ta e-learningowa platforma to narzędzie stwarzające możliwość współpracy nad usprawnieniem komunikacji pomiędzy osobami migrującymi a instytucjami, z którymi te osoby są w kontakcie. Do moich obowiązków należało sprawdzanie informacji umieszczanych na platformie przez partnerów projektu i innych użytkowników, opracowywanie powiadomień, maili, linków, dokonywanie selekcji dokumentów do zamieszczenia na platformie i pisanie wiadomości o konferencjach, spotkaniach partnerskich i ważnych telekonferencjach. Od początku do końca Asystentury byłam również odpowiedzialna za całą obsługę administracyjną, czyli odpowiadanie na maile odnośnie projektu „e-SPICES”, wysyłanie faxów, obsługę telefoniczną, a także opracowywanie materiałów szkoleniowych, certyfikatów i dokumentów po włosku, angielsku oraz po polsku. We wrześniu 2009 r. na Uniwersytecie w Perugii rozpoczęto przygotowania do spotkania partnerskiego i szkolenia w ramach projektu „e-SPICES”, a także do konferencji na temat nowej metody pedagogicznej Let Me Learn. Metoda ta określa, jak można efektywniej nauczać dorosłych poprzez znajomość ich sposobów i metod pogłębiania wiedzy. W Polsce EST Placówka Kształcenia Ustawicznego wprowadziła tę metodę na razie tylko na potrzeby realizacji projektu „e-SPICES”. Spotkanie partnerskie i szkolenie w ramach projektu trwało 5 dni (17-21.10.2009), w tym jeden dzień poświęcono konferencji na Wydziale Edukacyjnym Uniwersytetu w Perugii. W ramach realizacji spotkania wspierałam współ-pracowników w przygotowaniu materiałów szkoleniowych i warsztatów. W dniu 20 października przeprowadziłam czterogodzinne szkolenie, podczas którego uczestnicy byli podzieleni na 4 grupy i musieli przygotować symulację w formie scenki, w której prezentują osoby migrujące i osoby reprezentujące usługi dla osób migrujących. Warsztaty te miały za zadanie pokazać problemy w komunikacji i stanowić wstęp do dyskusji na temat tego, jak można usprawnić komunikację w urzędach państwowych i tym samym ułatwić załatwianie spraw biurokratycznych osobom dorosłym, nie tylko obcokrajowcom. Podczas spotkania dbałam również o kontrolę sali oraz sprzętów multimedialnych i organizowałam czas wolny uczestników (np. wycieczkę do Asyżu). W październiku zostałam wyznaczona jako osoba odpowiedzialna za spotkania ze studentami Wydziału Edukacyjnego, z ramienia prof. Gabrielli Klein, czyli mojego koordynatora Asystentury. Spotkania te w semestrze zimowym były organizowane raz w tygodniu, a w semestrze letnim dwa razy w tygodniu. Były one przewidziane zarówno dla studentów włoskich, jak i tych z innych krajów, którzy studiują na Uniwersytecie w Perugii w ramach programu Erasmus, a prof. Klein jest ich koordynatorem. Moim zadaniem było udzielanie wszelkich informacji, zarówno merytorycznych (co do socjolingwistyki, którą wykłada prof. Klein), jak i praktycznych, dotyczących administracji uniwersytetu. Tłumaczyłam również materiały dydaktyczne z języka włoskiego na język angielski. Dodatkowo zaczęłam gromadzić wszelkie dostępne i przydatne materiały publikowane na stronie Komisji Europejskiej i Agencji Narodowych odnośnie nowych zaproszeń do składania wniosków. Uniwersytet w Perugii, wraz z partnerami projektu „e-SPICES”, postanowili złożyć 3 wnioski aplikacyjne, dlatego też po zgromadzeniu materiałów, rozpoczęliśmy pracę nad nimi. Przebiegała ona podczas licznych spotkań ze współpracownikami na Uniwersytecie w Perugii. Odbyliśmy także kilkanaście sesji konferencyjnych wraz z innymi partnerami projektu na platformie internetowej „e-SPICES”. Praca nad projektami trwała aż do końca lutego. Ostatecznie złożone wnioski zostały zaakceptowane i otrzymały dofinansowanie. W dniach 27-30 maja 2010 r. w Centrum Lingwistycznym Uniwersytetu w Perugii wraz z moimi współpracownikami zorganizowaliśmy konferencję kończącą projekt „e-SPICES”. Cała obsługa organizacyjna konferencji została podzielona między wszystkich członków zespołu. Dodatkowo otrzymałam propozycję zaprezentowania moich badań nad polskim formularzem, który wypełniają obywatele Unii Europejskiej podczas pobytu w Polsce, gdy przekroczy on 3 miesiące. Artykuł prezentujący te badania zostanie zamieszczony w publikacji naukowej wydanej przez Uniwersytet w Perugii w lutym 2011 roku. Prezentacja spotkała się z bardzo dobrym odbiorem wśród uczestników konferencji i miałam okazję reprezentować Polskę w dyskusji na temat naszej biurokracji i problemów, z jakimi spotykają się obcokrajowcy w Polsce podczas załatwiania spraw urzędowych. Pod koniec każdego miesiąca przygotowywałam raport z moich działań podjętych w danym miesiącu i czasu, który poświęciłam na ich wykonanie. Każdy raport był podpisywany przez koordynatora i przeze mnie, i wysyłany do organizacji macierzystej w Polsce. Co 3 miesiące przygotowywałam dłuższe sprawozdanie z trzech miesięcy pracy i wysyłałam je do EST Placówki Kształcenia Ustawicznego.

Opis wpływu Asystentury na Beneficjenta, jego organizację macierzystą i goszczącą: 

Wpływ na Beneficjenta: Podczas przygotowań do Asystentury i podczas pracy na Uniwersytecie w Perugii mogłam dowiedzieć się więcej o metodyce pedagogicznej Let Me Learn, która jest innowacyjnym odkryciem edukacyjnym w kierunku lepszego zrozumienia potrzeb i procesów uczenia się uczniów dorosłych i dzieci. Dzięki niej mogłam prowadzić warsztaty w bardziej efektywny sposób, wykorzystując kreatywność uczestników szkoleń i korzystając swobodnie z moich pomysłów i wiedzy, którą zdobyłam podczas nauki na Uniwersytecie, szczególnie z zagadnień dydaktyki, pedagogiki socjalnej i andragogiki. Pracowałam głównie w językach włoskim i angielskim, i była to najlepsza metoda do aktywowania specjalistycznego słownictwa i wykorzystania go w pracy. Nauczyłam się korzystać z platformy edukacyjnej DOKEOS i chciałabym zachęcić moją organizację macierzystą do wykorzystania tej platformy w naszych nowych działaniach edukacyjnych. Odkryłam nowe możliwości otrzymania funduszy europejskich i chciałabym w przyszłości skorzystać z oferty programu Wizyty Studyjne, by móc uczestniczyć w konferencjach dotyczących edukacji dorosłych. W ten sposób mogłabym zdobyć kolejne doświadczenia, które pomogłoby mi w pisaniu pracy doktorskiej i również w zachęcaniu moich studentów do wykorzystywania ICT w procesie uczenia się. Podczas Asystentury mogłam poszerzyć swoją wiedzę z zakresu funkcjonowania systemu edukacji we Włoszech i poznać ofertę kursów przygotowywanych dla dorosłych słuchaczy w Perugii. Wpływ na organizację macierzystą: Podczas mojej dotychczasowej pracy w organizacji macierzystej nie miałam jeszcze możliwości prowadzenia kursów edukacyjnych dla dorosłych, ale dzięki doświadczeniu zdobytemu podczas Asystentury Grundtviga mam szanse na zwiększenie moich obowiązków w tym zakresie. Zdecydowanie chciałabym wdrożyć temat Unii Europejskiej w jakiejkolwiek działalności edukacyjnej, którą będę miała szansę prowadzić, ponieważ wierzę, iż bardzo ważna jest wiedza na temat struktur unijnych i możliwości, jakie płyną z członkostwa Polski w Unii Europejskiej, szczególnie dla dorosłych słuchaczy. Materiały, jakie zgromadziłam odnośnie metodyki Let Me Learn, będą mogły być wykorzystywane w organizacji macierzystej. Ponadto, ja i moi współpracownicy w Polsce chcielibyśmy wziąć udział w intensywnym kursie dla edukatorów, by zostać certyfikowanymi nauczycielami metody Let Me Learn i w ten sposób wykorzystywać tę metodykę w pracy w Polsce. Będę również zachęcać do częstszego wprowadzania tematyki komunikacji interkulturowej do działalności edukacyjnej EST Placówki Kształcenia Ustawicznego, która ma w ofercie wiele różnych kursów dla dorosłych słuchaczy. Będę również zachęcać moich kolegów do udziału w akcjach indywidualnych Programu „Uczenie się przez całe życie”, a w szczególności w Asystenturach Grundtviga. EST jest partnerem w kilku projektach finansowanych ze środków Unii Europejskiej, ale podczas mojej pracy na Uniwersytecie w Perugii zostałam zainspirowana do pracy nad nowymi pomysłami, gdzie zarówno organizacja macierzysta, jak i goszcząca, mogłyby wziąć udział. W tym roku obie organizacje zaczną pracę nad kolejnym projektem, tym razem w ramach Projektów Wielostronnych Grundtviga. Wpływ na organizacje goszczącą: Jak już wspomniałam, podczas Asystentury Grundtviga miałam możliwość prowadzenia czterogodzinnego warsztatu i przedstawiłam prezentację z wyników moich badań podczas konferencji kończącej projekt partnerski „e-SPICES”. Oba wydarzenia zostały zorganizowane przez Uniwersytet w Perugii, a uczestnikami byli słuchacze kursów dla dorosłych, urzędnicy pracujący z imigrantami, studenci studiów wyższych, dorośli uczniowie kursów języka włoskiego, nauczyciele akademiccy, trenerzy komunikacji interkulturowej, informatycy i nauczyciele języków, pracujący ze słuchaczami dorosłymi. Podczas obu spotkań mogliśmy przeanalizować trudności, z jakimi obcokrajowcy stykają się w krajach członkowskich i jakie zachowania osób z nimi pracującymi byłyby pomocne w pierwszym kontakcie z biurokracją w nowym kraju. Na Uniwersytecie w Perugii studiują studenci w każdym wieku, z różnych regionów we Włoszech i z różnych krajów świata, również dzięki programom edukacyjnym finansowanym z funduszy Unii Europejskiej. Studenci Wydziału Edukacyjnego na Uniwersytecie w Perugii często pytali mnie o możliwości studiowania w Polsce w ramach programu LLP Erasmus. Natomiast pracownicy naukowi pytali mnie o możliwość współpracy z ośrodkami naukowymi w Polsce. Moi współpracownicy w Perugii byli zainteresowani akcją Asystentury Grundtviga i zastanawiają się nad złożeniem wniosku o dofinansowanie wyjazdu na okres 3-4 miesięcy. Jednym z moich obowiązków podczas pracy w Perugii było uaktualnianie bazy internetowej dotyczącej nowych możliwości otrzymania funduszy z Unii Europejskiej. Dzięki temu dowiedziałam się m.in. o możliwościach oferowanych w ramach programów COST i Jean Monnet. Pracownicy Uniwersytetu pracują nad wykorzystaniem tych informacji we współpracy z innymi wydziałami i partnerami zagranicznymi. Na początku roku 2010 wraz z moimi współpracownikami w Perugii przygotowywaliśmy wnioski aplikacyjne w ramach Projektów Wielostronnych Programu Grundtvig i Projektów Partnerskich Leonardo da Vinci. Wszystkie wnioski zostały zaakceptowane i otrzymały dofinansowanie. W biurze, w którym pracowałam podczas Asystentury, zorganizowałam archiwum materiałów dydaktycznych i dokumentów oraz bazę informacji europejskiej, zlokalizowaną na platformie edukacyjnej e-SPICES i stronie internetowej projektu partnerskiego „e-SPICES”. Pomagałam również wprowadzać metodykę Let Me Learn i platformę e-learningową e-SPICES na Wydziale Edukacyjnym poprzez udział w spotkaniach z pracownikami wydziału i rejestrując studentów na platformie podczas zajęć dydaktycznych z socjolingwistyki i dynamiki komunikacji socjalnej, prowadzonych przez koordynatora mojej Asystentury - prof. Gabriellę Klein, która jest również certyfikowanym nauczycielem metody Let Me Learn.

Upowszechnianie rezultatów: 

Prezentacja z konferencji kończącej projekt partnerski „e-SPICES”, która odbyła się 27 maja 2010 roku została już zamieszczona na platformie internetowej projektu „e-SPICES”, a zaprezentowane wyniki badań będą wykorzystywane w dalszych działaniach naukowych Uniwersytetu w Perugii i zostaną opublikowane w lutym 2011 roku. Dodatkowo, wszystkie doświadczenia i materiały zgromadzone podczas Asystentury wykorzystam w mojej pracy doktorskiej i przyszłych działaniach edukacyjnych. Ponadto, będę również starała się promować Asystenturę Grundtviga wśród znajomych nauczycieli edukacji dorosłych jako wspaniałą możliwość wzbogacenia kariery zawodowej.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji Asystentury: 

Problemy, z jakimi spotkałam się podczas Asystentury, były związane z nierespektowaniem reguł poprawnego zachowywania się w miejscu pracy, np. paleniem papierosów w biurze. Miałam jednak szczęście, ponieważ prof. Gabriella Klein jako mój koordynator traktowała mnie zawsze bardzo profesjonalnie i liczyła się z moim zdaniem również w sytuacjach, kiedy musieliśmy poradzić sobie z profesorami, którzy przeszkadzali nam we właściwym wykonywaniu pracy. Na pewno warto walczyć o swoje prawa i pozycję w zespole współpracowników i informować organizację macierzystą o przebiegu pracy i ewentualnych trudnościach.

ZałącznikWielkość
10lat_grundtviga_konkurs_-_magdalena_mos_-asystentura_grundtviga.doc9.18 MB
Kraj: 
Włochy
Miasto lub rejon: 
Perugia

Switch style