Włochy

Second Chance

Tematyka działań: 
Edukacja w więzieniach lub na rzecz powrotu skazanych do społeczeństwa
Inne
Języki obce
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Areszt Śledczy w Warszawie Białołece
ul. Ciupagi 1, 03-016 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Marzanna Mańkowska, 606 738 144, marzanna.mankowska@sw.gov.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Areszt Śledczy w Warszawie- Białołęce jest jedną z największych jednostek penitencjarnych w Europie. Funkcjonuje od 1958 r. W areszcie przebywa ok. 1385 osób pozbawionych wolności. Jako jednostka organizacyjna Służby Więziennej realizuje zadania w zakresie wykonywania kary pozbawienia wolności oraz tymczasowego aresztowania.

Przy areszcie śledczym funkcjonuje szkoła przywięzienna - Centrum Kształcenia Ustawicznego dla ok. 200 słuchaczy odbywających karę pozbawienia wolności. Szkoła kształci na poziomie szkoły średniej i kursów zawodowych. W ramach ukończenia szkoły średniej można przystąpić do egzaminu maturalnego. Jest to jedna z najlepiej wyposażonych przywięziennych placówek dydaktycznych w Polsce – pracownie komputerowe, sale do nauki języków i inne wyposażenie zostały zakupione z funduszy UE.

Dla osób obywających karę pozbawienia wolności jest realizowanych szereg programów naprawczych i resocjalizacyjnych w zależności od zdiagnozowanych u więźniów deficytów. Programy obejmują tematykę m.in. uzależnień, przemocy i agresji, integracji rodzin, aktywizacji zawodowej i powrotu do społeczeństwa. Wiele działań realizowanych jest także we współpracy z fundacjami, stowarzyszeniami, środowiskami naukowymi oraz innymi instytucjami.

Poza edukacją formalną w stosunku do więźniów często podejmowana jest edukacja nieformalna, która kształtuje postawy, wartości, umiejętności                 i wiedzę na podstawie różnych doświadczeń oraz wpływu edukacyjnego otoczenia. Wzrost znaczenia edukacji nieformalnej wynika bezpośrednio               z rozwoju cywilizacyjnego i technologicznego świata. Dzięki komputerom                 i nowoczesnym środkom komunikacji świat bardzo szybko się zmienia                      i konieczne jest uzupełnianie wiedzy na temat dokonujących się wokół zjawisk. Poprzez różnego rodzaju formy edukacji nieformalnej brakującą wiedzę skazani mogą szybko uzupełnić. Zaletą edukacji nieformalnej jest to, że zazwyczaj nie narzuca sztywnych ram procesu uczenia się.

Osoby dorosłe odbywają kształcenie poprzez warsztaty, seminaria oraz innowacyjne szkolenia przy wsparciu metod audiowizualnych mających na celu spełnienie wymagań bardziej skutecznych i innowacyjnych systemu ICT.

Nowatorską metodą nauki  w resorcie sprawiedliwości skierowaną do osób pozbawionych wolności jest nauka w systemie e-learningu.

Tytuł projektu: 
Second Chance
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-ES1-GRU06-73705 6
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Turcja
Włochy
Estonia
Rumunia
Polska
Cele projektu: 

Projekt ,,Second chance’’ miał na celu porównanie edukacji osób pozbawionych wolności oraz osób wykluczonych społecznie w różnych krajach. Głównym zadaniem projektu było omówienie i zbadanie dwóch kwestii: po pierwsze odniesienie się do aktualnej sytuacji nauczania w więzieniach, odszukania przyczyn nie ukończenia przez  skazanych edukacji szkolnej na wolności i dania im kolejnej szansy nauki w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności. Drugą kwestią było podjęcie w stosunku do więźniów edukacji nieformalnej, która jest uzupełnieniem tradycyjnych form nauczania.

Obszary tematyczne: 

Projekt poprawił wiedzę uczniów nie tylko na temat sytuacji więźniów w innych krajach, ale także na temat kultury i sytuacji społecznej państw partnerskich. Dzięki działaniom aktywizacyjnym uczniów, doskonaleniu umiejętności językowych (w ramach tłumaczenia na język angielski i polski kart, pocztówek i listów) zwiększyło to ich umiejętności w zakresie kreatywności i plastyki. Dzięki nowej metodologii zostały podwyższone kompetencje informatyczno-cyfrowe uczniów, co przyczyniło się do wzmocnienia ich pewności siebie i możliwości rozwoju osobistego. Wypracowano nowe postawy i wartości, takie jak: odpowiedzialność, wytrwałość, poczucie własnej wartość, samorealizacja, możliwość dokonywania wyboru. To wszystko wpłynęło na poprawienie wśród skazanych motywacji do dążenia kontynuowania edukacji na jeszcze wyższym poziomie.

Grupa docelowa słuchaczy: 

W ramach projektu polska instytucja objęła wsparciem uczniów szkół przywięziennych oraz osoby odbywające karę pozbawienia wolności w areszcie śledczym.

W przypadku pozostałych partnerów wsparciem objęto także uczniów szkół przywięziennych oraz więźniów nie uczących się, w tym kobiety pozbawione wolności (Hiszpania, Włochy, Turcja, Estonia), osoby nieletnie i młodociane z zamkniętego ośrodka penitencjarnego (Rumunia), osoby bezrobotne ze środowisk wykluczonych i defaworyzowanych (Turcja).

Jakie były początki projektu: 

Ze względu na strukturę organizacyjną Służby Więziennej, podlegającą resortowi Ministerstwa Sprawiedliwości, informację o możliwości udziału jednostek penitencjarnych w projektach partnerskich Grundtviga otrzymaliśmy z komórki nadrzędnej więziennictwa – Centralnego Zarządu Służby Więziennej   w Warszawie. Na podstawie uzyskanych pozwoleń od Dyrektora Generalnego SW i z pomocą polskiej Agencji Narodowej zamieściliśmy na portalu Komisji Europejskiej ds. projektów partnerskich informację na temat naszej instytucji oraz chęci znalezienia partnerów do współpracy w ramach programu Grundtvig -  http://ec.europa.eu/education/grundtvig/partner_en.htm.

Od początku byliśmy zainteresowani pracą w obrębie osób pozbawionych wolności oraz wywodzących się ze środowisk wykluczonych.

Pierwszy wniosek aplikacyjny ,,Fair play w życiu, fair play w sporcie’’, nawiązujący do problemów kiboli w obliczu zbliżającego się Euro 2012, którego koordynatorem był Areszt Śledczy w Warszawie-Białołęce, został złożony do konkursu w 2012 r. Niestety ze względu na niewystarczającą liczbę partnerów  (1 organizacja z Włoch i 2 organizacje z Turcji), mimo dobrej oceny merytorycznej, wniosek został odrzucony.    

W 2013 r. Areszt Śledczy w Warszawie-Białołęce otrzymał od partnerów z Włoch propozycję przystąpienia do projektu ,,Second chance’’ zajmującego się edukacją osób pozbawionych wolności w więzieniach, którego koordynatorem była szkoła przywięzienna w Barcelonie. Projekt ,,Second chance’’ został przygotowany przez zespoły z Hiszpanii i Estonii. Następnie do projektu dołączyły: Turcja, Włochy, Rumunia i na końcu zespół z Polski.  

Krótki opis przebiegu projektu: 

I spotkanie:  04 - 09.11.2013 r. – Gebze / Turcja – 4 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • poznano się i zaprezentowano partnerom instytucje oraz organizacje uczestniczące w projekcie,
  • omówiono założenia i cele do realizacji w ramach rozpoczynającego się projektu, w tym zadania do wykonania dla każdej grupy narodowej,
  • przedstawiono plan działań spotkań partnerskich w Estonii i we Włoszech,
  • zaprezentowano projekty logotypu, plakatu i strony internetowej,
  • na portalu społecznościowym Facebook utworzono grupę zamkniętą uczestników projektu ,,Second chance’’,
  • omówiono i przedyskutowano pierwsze zadania do wykonania w ramach projektu, m.in. opracowania e-booka ,,Life stories’’ na podstawie zrealizowanych z uczniami szkół przywięziennych wywiadów,
  • gospodarze zaprezentowali system penitencjarny i edukacji zawodowej dla dorosłych ze środowisk wykluczonych oraz więzień, szczególnie kobiet  a także system edukacji dla dzieci i młodzieży m.in. z upośledzeniem umysłowym i z autyzmem,
  • odwiedzono więzienie dla kobiet w Gebze typu ,,F''-,,High Security'' o wysokim poziomie zabezpieczeń i podwyższonym rygorze odbywania kary pozbawienia wolności wraz z funkcjonującą przy nim szkołą przywięzienną,
  • zorganizowano spotkanie z kadrą jednostki penitencjarnej w Gebze oraz z przedstawicielami tureckiego wymiaru sprawiedliwości.

II spotkanie: 03-08.03.2014 r. – Narva/ Estonia – 3 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • zaprezentowano partnerom estoński system penitencjarny i edukacyjny,
  • przedstawiono szkołę przywięzienną wraz z pracowniami przygotowującymi do nauki zawodowej,
  • omówiono proces przygotowywania ,,Life stories’’ (historii życia) osób pozbawionych wolności,
  • dokonano analizy zagadnień dotyczących m.in. przyczyn kontynuowania nauki w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności, motywacji i zaangażowania słuchaczy w edukację,
  • w grupach międzynarodowych ustalono tzw. ,,working lines'' (linie robocze) celem wykonania kolejnych zadań w grupach fokusowych ze skazanymi,
  • przygotowano wnioski i podsumowanie spotkania wraz z wytycznymi na miting we Włoszech.

III spotkanie: 11-17.05.2014 r. Poggibonsi/Włochy – 5 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • omówiono trzy obszary zagadnień: uczeń - nauczyciel/wychowawca – metodologia,
  • przeprowadzono analizę i interpretację danych zbieranych w trakcie prowadzonych wywiadów i dyskusji grupowych z uczniami szkół przywięziennych,
  • przeprowadzono badania w ramach projektu ,,Drugiej szansy’’ - poza zagadnieniami związanymi z edukacją w szkołach przywięziennych dotyczyły również zagadnień resocjalizacji i powrotu do środowiska otwartego osób pozbawionych wolności,
  • dokonano selekcji historii życia skazanych przez poszczególnych partnerów celem zamieszczenia ich w e-book’u ,,Life stories’’,
  • przedyskutowano sprawozdania z grup fokusowych i przeprowadzono ich analizę,
  • przygotowano wytyczne do raportu śródokresowego z realizacji projektu ,,Second chance’’ po pierwszym roku realizacji z uwzględnieniem zrealizowanych celów i osiągniętych wyników,
  • gospodarze zaprezentowali dwie jednostki penitencjarne: więzienie ,,Ranza’’ dla mężczyzn o zaostrzonym rygorze w San Gimignano (ok. 420 osadzonych) oraz areszt śledczy w Sienie z przeznaczeniem dla ok. 50 osób tymczasowo aresztowanych. W obu jednostkach znajdują się szkoły przywięzienne, w których uczniowie byli objęci badaniami w ramach projektu ,,Second chance’’.

IV spotkanie: 03-07.11.2014 r. - Craiova /Romania – 3 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • gospodarze zaprezentowali i omówili prowadzone oddziaływania resocjalizacyjne i edukacyjne wobec osób odbywających karę pozbawienia wolności,
  • omówiono wybrane przez każdą grupę narodową propozycje z zakresu programu readaptacji dla skazanymi w ramach realizowanego projektu,
  • przedstawiono propozycje wymiany aktywności z zakresu wykonanych przez więźniów prac drobnego rękodzieła – zawieszek, magnesów, breloków, obrazków,
  • grupa włoska zaprezentowała i omówiła ostateczną wersję e-book’a ,,Life stories’’ zawierającego wybrane historie życia skazanych uczących się w więzieniach w Barcelonie, Sienie i San Gimignano, Gebze, Narvie, Craiovej i Areszcie Śledczym w Warszawie-Białołęce. E-book dostępny jest na stronie projektu partnerskiego www.secondchancegrundtvig.com w zakładce ,,Process and products’’,
  • zainicjowano sztukę korespondencji ,,Postal Art’’ wymiany kart i pocztówek przygotowanych przez więźniów. Nastąpiła pierwsza wymiana pocztówek. Partnerzy zobowiązani zostali do przesyłania sobie nawzajem ,,korespondentek'' do końca trwania projektu,
  • odwiedzono koedukacyjną jednostkę penitencjarną, areszt śledczy dla nieletnich i młodocianych w wieku od 14 do 18 roku życia oraz w wieku od 18 do 23 lat w Craiovej z przeznaczeniem dla ok. 521 osób,
  • omówiono współpracę aresztu śledczego ze stowarzyszeniami oraz organizacjami ,,non profit’’.

V spotkanie: 23-27.03.2015 r. – Barcelon/Hiszpania – 5 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • omówiono kwestionariusze ewaluacyjne dotyczące wymiany aktywności oraz przedyskutowano kwestionariusze końcowe projektu,
  • zespół z Rumunii przedstawił założenia filmu o projekcie ,,Second chance'',
  • zatwierdzono ostateczną wersję e-booku ,,Life stories'',
  • polski zespół omówił i zaprezentował ,,E-przewodnik dobrych praktyk'' (E-guide) projektu ,,Second chance'',
  • grupy narodowe przekazały materiały w formie PDF z wymiany korespondencji (pocztówki, listy) celem przygotowania wystawy ,,Postal Art'' na ostatnim spotkaniu partnerów w Polsce,
  • podjęto przygotowania do napisania raportu końcowego,
  • gospodarze zaprezentowali dwie jednostki penitencjarne: więzienie dla mężczyzn w Barcelonie (dla osób tymczasowo aresztowanych i skazanych) oraz nowoczesne więzienie nowej generacji – Lledoners, położone niedaleko miejscowości Sant Joan de Vilatorrada w Katalonii,
  • 26 marca 2015 r. w katalońskim Centrum Studiów Prawnych i Szkolenia Specjalistycznego (CEJFE) Departamentu Sprawiedliwości w Barcelonie odbyła się konferencja na temat realizowanego w ramach europejskiego programu partnerskiego Grundtvig projektu ,,Second chance’’. W konferencji uczestniczyli, poza partnerami projektu, przedstawiciele Departamentu Sprawiedliwości, pracownicy i funkcjonariusze katalońskich jednostek penitencjarnych oraz studenci kierunków prawniczych i szkoleń specjalistycznych CEJFE.

VI miting: 4-9.05.2015 r. – Warszawa/Polska – kraj gospodarz, zaangażowanych ok. 20 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • zaprezentowano polski systemu penitencjarny i szkolnictwo więzienne na przykładzie dwóch jednostek: Aresztu Śledczego w Warszawie-Białołęce oraz Oddziału Zewnętrznego Bemowo,
  • podsumowano prowadzone działania w ramach sztuki korespondencji i zaprezentowano wystawę fotograficzną  ,,Mail Art’’,
  • zespół polski przedstawił i omówił ,,Przewodnik dobrych praktyk i metodologii’’ (E-guide),  na podstawie prowadzonych analiz i badań w ciągu dwóch lat trwania projektu.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
20
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Strona internetowa projektu: http://www.secondchancegrundtvig.com/.
  2. Ekspozycje projektu - zostały przygotowane przez partnerów wystawy i ekspozycje dotyczące projektu ,,Second chance'' - uczestniczących w nim organizacji i ich państw: www.flickr.com/photos/cfajacintverdaguer/sets/72157654358793988.
  3. E-książka ,,Life stories'' - zawiera wybrane historie życia uczniów szkół przywięziennych, które zostały przygotowane przez każdego partnera celem wykorzystania do prowadzenia badań i analiz w pierwszej fazie projektu. http://issuu.com/rosilu80/docs/life_stories_ebook_final/0.
  4. E-przewodnik -przedstawienie nowych rozwiązań w edukacji więźniów wprowadzonych przez każdego partnera na podstawie przeprowadzonych badań i analiz w trakcie trwania projektu: http://issuu.com/secondchancegrundtvig/docs/e-guide.
  5. Raport z dyskusji grupowych - sprawozdanie z wyników pracy grup dyskusyjnych, opracowanie dokumentów, wniosków i propozycji przedstawionych do realizacji w drugim roku projektu: http://www.secondchancegrundtvig.com/.
  6. Konferencja w Barcelonie prezentująca zmiany i propozycje wprowadzone w obsza- rze edukacji więźniów przez partnerów uczestniczących w projekcie: http://justicia.gencat.cat/ca/ambits/formacio_recerca_documentacio/formacio/gestcon/comunitats_de_practica/ambit_penal/docents/jornada-presentacio-programa-grundtvig-second-chance-26-marc-2015/.
  7. Film Second Chance, który przedstawia spotkania i prace wykonane przez partnerów w ciągu dwóch lat trwania projektu: warsztaty, badania i wyniki: https://youtu.be/iOLO-TgKz78.
  8. Wymiana aktywności - pocztówki, listy i drobne przedmioty wykonane przez więźniów w ramach prowadzonej komunikacji między uczniami szkół przywięziennych: www.flickr.com/photos/cfajacintverdaguer/sets/72157654352821699.
  9. Wystawa sztuki pocztowej ,,Postal Art'' - wystawa kart i pocztówek wykonanych przez więźniów w drugim roku realizacji projektu celem prowadzenia korespondencji z uczniami państw partnerskich: http://www.secondchancegrundtvig.com/images/doc/EXHIBITION_EXCHANGE_ACTIVITIES.pdf.
  10. Artykuł w prasie branżowej Służby Więziennej: http://www.sw.gov.pl/Data/Files/kunickim/forumpenitencjarne/pelne/styczen-2015.pdf.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Większość wypracowanych w ramach projektu produktów jest wykorzystywana w pracy przez partnerów programu. Ze względu na zamieszczenie ich w Internecie, każdy potencjalny odbiorca ma do nich nieograniczony dostęp.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt był dużą motywacja dla uczestników projektu do poprawy znajomości języka angielskiego. Kilka osób uczestniczyło w kursach językowych, aby osiągnąć zamierzony cel.

Jeśli chodzi o działania w zakresie informatyki i cyfryzacji, wykonywano różne zadania przy pomocy nowych narzędzi informatycznych i nowego oprogramowania, co przyczyniło się do nabycia przez uczestników nowych umiejętności w tej dziedzinie. Wprowadzenie nowych metodologii do pracy z więźniami, ulepszenie narzędzi i form przekazu umożliwiły wybranie i zastosowanie w pracy dydaktycznej najciekawszych aspektów metodologicznych. Nasza praca opierała się na obserwacji, analizach i współpracy co pozwoliło na wspólne i skuteczne zarządzanie projektem.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt poprawił wiedzę uczniów nie tylko na temat sytuacji więźniów w innych krajach, ale także na temat kultury i sytuacji społecznej państw partnerskich. Dzięki działaniom aktywizacyjnym uczniów, doskonaleniu umiejętności językowych (w ramach tłumaczenia na język angielski i polski kart, pocztówek i listów) zwiększyło to ich umiejętności w zakresie kreatywności i plastyki. Dzięki nowej metodologii zostały podwyższone kompetencje informatyczno-cyfrowe uczniów, co przyczyniło się do wzmocnienia ich pewności siebie i możliwości rozwoju osobistego.

Wypracowano nowe postawy i wartości, takie jak: odpowiedzialność, wytrwałość, poczucie własnej wartość, samorealizacja, możliwość dokonywania wyboru. To wszystko wpłynęło na poprawienie wśród skazanych motywacji do dążenia kontynuowania edukacji na jeszcze wyższym poziomie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Projekt w drodze współpracy organizacji partnerskich z sektora więziennictwa przyczynił się do przygotowania nowej, elastycznej oferty programów readaptacji dostosowanej do potrzeb więźniów, w tym uczniów szkół przywięziennych, którzy wymagają szczególnego wsparcia. Praca nad wybranymi zagadnieniami, wymiana doświadczeń i dobrych praktyk przyczyniła się do podniesienia świadomości zróżnicowania kulturowego, obyczajowego i społecznego uczestników oraz do lepszego zrozumienia obszarów wspólnego zainteresowania.

W procesie realizacji projektu partnerskiego współpraca pomiędzy zespołami odgrywała bardzo ważną rolę. Była niezbędna m.in. przy porozumieniu się co do realizacji wywiadów z historii życia uczniów, dyskusji grupowych, formy przedstawienia wyników i nowych propozycji. Wszystkie działania były omawiane wspólnie w grupie.

Dzięki projektowi mogliśmy spojrzeć na resocjalizację i edukację w sposób bardziej otwarty i elastyczny. To doświadczenie pomogło podnieść kompetencje osobiste i zawodowe uczestników, wzrosła umiejętność lepszej komunikacji oraz empatii w relacji nauczyciel-uczeń.

W trakcie współpracy zostały nawiązane kontakty, które pozwoliły lepiej poznać inne kraje, ich system penitencjarny i edukacyjny w obszarze osób pochodzących ze środowisk wykluczonych oraz osób pozbawionych wolności. Pozwoliło to na dokonanie porównań i wyłonienie najciekawszych i najbardziej konstruktywnych rozwiązań przydatnych w codziennej pracy penitencjarnej.

Udział w projekcie umożliwił zdobycie doświadczeń z nowymi językami, kulturami, religiami i stylami życia. Przyjaźnie i porozumienia nawiązane między uczestnikami wymian międzynarodowych stworzyły perspektywy dla realizacji nowych projektów i zawiązania stałych partnerstw dwustronnych.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Projekt był dużą motywacja dla uczestników projektu do poprawy znajomości języka angielskiego. Kilka osób uczestniczyło w kursach językowych, aby osiągnąć zamierzony cel.

Jeśli chodzi o działania w zakresie informatyki i cyfryzacji, wykonywano różne zadania przy pomocy nowych narzędzi informatycznych i nowego oprogramowania, co przyczyniło się do nabycia przez uczestników nowych umiejętności w tej dziedzinie.

Wprowadzenie nowych metodologii do pracy z więźniami, ulepszenie narzędzi i form przekazu umożliwiły wybranie i zastosowanie w pracy dydaktycznej najciekawszych aspektów metodologicznych.

Nasza praca opierała się na obserwacji, analizach i współpracy co pozwoliło na wspólne i skuteczne zarządzanie projektem.

Cytaty pracowników:

- ,,Świetny projekt i niesamowite doświadczenia! Dzięki spotkaniom z kadrą z innych państw mieliśmy szansę na porównanie i doskonalenie swoich metod pracy. Dużo  obserwacji, analizy i wspólnych wniosków. Taka forma edukacji dorosłych jest idealna! Czekamy na nowe projekty partnerskie ;)’’

- ,,Zderzenie kilku różnych systemów, w naszym przypadku więziennictwa, różne rozwiązania w zakresie prowadzonej edukacji i resocjalizacji osób pozbawionych wolności jest niepowtarzalnym, namacalnym elementem współpracy partnerskiej. W dodatku różnorodność narodowa, kulturowa i religijna osób przebywająca w tamtejszych więzieniach daje możliwość spojrzenia z innej perspektywy na problemy pracowników ale i więźniów’’.

- ,,Projekt bardzo interesujący. Szczerze  polecam i przyłączam się do pozostałych opinii’’.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Marzanna Mańkowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
14.03.2016

LIBRARY. I LOVE IT!

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Miejska Biblioteka Publiczna w Piekarach Śląskich
ul. Kalwaryjska 62D, 41-940 Piekary Śląskie
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Aleksandra Zawalska-Hawel, 505 100 202, a.zawalska.hawel@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Miejska Biblioteka Publiczna w Piekarach Śląskich to miejsce otwarte dla każdego, kto ma potrzebę osobistego rozwoju, dzielenia się wiedzą i współuczestniczenia w innowacyjnych działaniach, które już od kilku lat charakteryzują Piekarską Bibliotekę. Opierając się na zasadach tolerancji, poszanowania praw człowieka, solidarności społecznej inicjujemy działania służące aktywizacji, uczeniu się przez całe życie i rozwojowi środowiska lokalnego. Nie ma tutaj znaczenia wiek, wykształcenie, zainteresowania, umiejętności, czytanie, czy też nieczytanie książek. Pracujemy dla naszej społeczności i razem z nią w obszarze szeroko rozumianej kultury i edukacji pozaformalnej, realizujemy szereg innowacyjnych zajęć/projektów o różnorodnej tematyce. Są to m.in. warsztaty grafiki trójwymiarowej, programowania, kursy komputerowe, ale także warsztaty plastyczne, popularyzacja kultury europejskiej, nauka języków obcych prowadzona przez uczestników EVS, organizacja wystaw sztuki, prelekcje, wykłady, dyskusje, konferencje. Za działania na rzecz środowiska lokalnego w 2012 roku otrzymaliśmy certyfikat jakości Centrum Aktywności Lokalnej.

Tytuł projektu: 
LIBRARY. I LOVE IT!
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-PL1-GRU06-38768 1
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Polska
Austria
Chorwacja
Finlandia
Włochy
Hiszpania
Czechy
Turcja
Cele projektu: 

Cele główne projektu:

  • pokazanie roli bibliotek w życiu europejskich społeczności lokalnych jako prężnych ośrodków edukacji pozaformalnej;
  • wymiana doświadczeń i nabycie przez uczestników kompetencji, które będą wykorzystywane w edukacji pozaformalnej prowadzonej przez bibliotekarzy na rzecz środowisk lokalnych;

Cele szczegółowe projektu:

  • wzrost zainteresowania się edukacją pozaformalną;
  • włączenie społeczności lokalnych w działania projektowe;
  • podniesienie atrakcyjności europejskich bibliotek;
  • wzmacnianie roli bibliotek w europejskich społeczeństwach wiedzy;
  • pobudzanie aktywności obywatelskiej;
  • integracja europejskich środowisk bibliotekarskich;
  • wymiana doświadczeń, praktyk i metod w obszarze uczenia się dorosłych;
  • osobisty, społeczny i zawodowy rozwój uczestników projektu;
  • nawiązanie dialogu międzykulturowego;
  • poznanie kultur narodowych partnerów;
  • opracowanie i publikacja wielojęzycznego ”Inspiratora nowoczesnego bibliotekarza”.
Obszary tematyczne: 
  • aktywne obywatelstwo
  • obywatelstwo europejskie i wymiar europejski
  • edukacja międzykulturowa
  • dziedzictwo kulturowe
Grupa docelowa słuchaczy: 
  • bibliotekarze pracujący w bibliotekach publicznych,
  • edukatorzy/osoby wspomagające naukę w grupie,
  • użytkownicy bibliotek publicznych,
  • władze regionalne i lokalne.
Jakie były początki projektu: 

Pomysł projektu w ramach wizyt partnerskich Grundviga zrodził się w Bibliotece w Piekarach Śląskich. Chcieliśmy rozszerzyć działania naszych bibliotek współpracujących w Programie NAPLE Sister Libraries oraz Europeana Awareness. Program Sister Libraries, został zorganizowany przez międzynarodową organizację europejskich bibliotek publicznych NAPLE Forum. Polega na wymianie i wzajemnej współpracy pomiędzy bibliotekami publicznymi w krajach członkowskich NAPLE. Formy współpracy nie są ściśle określone - NAPLE Forum pomaga skontaktować ze sobą biblioteki o podobnym profilu, lecz nie pokrywa żadnych wydatków związanych z programem Sister Libraries. Część naszych partnerów (Chorwacja, Finlandia, Hiszpania i Polska) to właśnie Biblioteki Siostrzane, które podpisały porozumienie o współpracy w ramach Programu. Współpraca z kolejnymi partnerami została nawiązana na Konferencji Europeany „Public Libraries: Individual Memory, Global Heritage” w Burgos w Hiszpanii w 2012 roku, a dwóch partnerów zostało zarekomendowanych przez zaprzyjaźnione z nami instytucje kultury.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie:

Projekt „BIBLIOTEKA. KOCHAM TO!” zaangażował do współpracy osiem bibliotek publicznych z następujących państw: Austria, Chorwacja, Czechy, Finlandia, Hiszpania, Polska, Turcja, Włochy. Tematem projektu było pokazanie roli współczesnych bibliotek w życiu europejskich społeczności lokalnych jako prężnych ośrodków edukacji pozaformalnej. W ramach projektu odbyły się spotkania partnerów w następujących krajach i miastach:

  1. 21-25.10.2013 Polska: Warszawa (udział w IV Kongresie Bibliotek Publicznych) /Piekary Śląskie,
  2. 05-08.11.2013 Turcja: Aydin,
  3. 18-21.03.2014 Hiszpania: Gran Canaria - Arucas,
  4. 09-12.06.2014 Włochy: Rzym,
  5. 25-28.08.2014 Finlandia: Iisalmi,
  6. 22-27.09.2014 Chorwacja: Korčula,
  7. 13-17.04.2015 Republika Czeska: Praga/Ołomuniec,
  8. 17-21.05.2015 Austria: Dornbirn,
  9. 07-09.07.2015 Hiszpania: Barcelona.

Każde spotkanie opierało się na aktywnym uczestnictwie w 3 blokach tematycznych:

  1. "Pochwal się!" - prezentacja kluczowych działań partnera-gospodarza w zakresie edukacji pozaformalnej.
  2. "Dowiedz się!" - warsztat, dobra praktyka, seminarium.
  3. "Zobacz!" - miejsca związane z szeroko rozumianym uczeniem się.

W każdym spotkaniu partnerskim brali udział słuchacze z kraju, w którym spotkanie miało miejsce. Między wizytami w poszczególnych krajach partnerzy pracowali nad książką „Inspirer of The Modern Librarian”/”Inspirator nowoczesnego bibliotekarza”.

Upowszechnianie:

Projekt i jego rezultaty upowszechnialiśmy w mediach (radio, prasa, internet), by dotrzeć z informacją do jak najszerszego grona społeczności lokalnych. Jako koordynator projektu mieliśmy także okazję do wielokrotnego wypowiadania się przed kamerami zagranicznych telewizji i stacji radiowych. W środowiskach współpracujących z biblioteką rozprowadzaliśmy pendrive w kształcie klucza (do wiedzy) z logo programu i projektu oraz prezentacją o projekcie.

Zdobytą wiedzą i doświadczeniem uczestnicy projektu dzielili się ze współpracownikami, którzy na bieżąco wykorzystują inspiracje w codziennej pracy z dorosłymi użytkownikami. Nasi bibliotekarze wielokrotnie opowiadali o projekcie podczas prowadzonych cyklicznie lekcji bibliotecznych. Spotkania z władzami, środowiskiem bibliotekarskim oraz ze społecznością lokalną przyniosły trwały efekt w postaci dobrze wykonanego rzecznictwa na rzecz bibliotek.

Wydrukowaliśmy także papierową wersję książki „Inspirator nowoczesnego bibliotekarza” i przesłaliśmy do takich instytucji jak FRSE, FRSI, Instytut Spraw Publicznych, Biblioteka Narodowa, Jagiellońska i Śląska, Fundacja Billa i Melindy Gates’ów w Seatle.

Ewaluacja:

W trakcie każdej z wizyt zarezerwowano czas, w którym uczestnicy mogli zastanowić się i dyskutować na temat poszczególnych działań, celów czy osiągniętych dotychczas rezultatów, a także stopnia zadowolenia. Mieli możliwość oceny i wyrażenia własnej opinii. Różnorodność narzędzi ewaluacyjnych zapewniła rzetelną informację zwrotną. Uzyskane w ten sposób wnioski w konsekwencji nie spowodowały znaczących zmian w działaniach projektowych; wszyscy byli zadowoleni z przebiegu działań i przebiegu procesu uczenia się.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
590
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
  1. INSPIRATOR NOWOCZESNEGO BIBLIOTEKARZA - Międzynarodowy przewodnik dla nowoczesnych, kreatywnych bibliotekarzy w Europie, prezentujący najlepsze wzory aktywności do upowszechnienia, udostępniony w sieci z możliwością pobrania na dysk komputera. IISBN 978-83-938961-2-7.
  2. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/06/30/inspirer-of-the-modern-librarian/
  3. Z BIBLIOTEKĄ PO EUROPIE - Film dokumentujący projekt dostępny m.in. na platformie Youtube.
  4. https://www.youtube.com/watch?v=ZmCx_w3WcdQ&feature=youtu.be
  5. PANORAMA BIBLIOTEK EUROPEJSKICH - Wystawy fotograficzne podsumowujące cały projekt. w różnych formach prezentacji zależnie od możliwości i pomysłów partnerów. Zostały otwarte we wszystkich krajach biorących udział w projekcie.
  6. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/06/
  7. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/07/
  8. BIBLIOTEKA. KOCHAM TO! - Blog projektu - platforma wymiany myśli, wrażeń i opinii uczestników projektu, bibliotekarzy, użytkowników bibliotek i sympatyków.
  9. https://libraryiloveit.wordpress.com
  10. STABILNE PARTNERSTWO - W ciągu trwania projektu zawiązało się i umocniło partnerstwo między organizacjami oraz indywidualnymi osobami, biorącymi udział w projekcie. Jest to gwarancją trwałej, stabilnej współpracy międzynarodowej i podejmowania kolejnych wspólnych działań.
  11. WZROST AUTORYTETU BIBLIOTEKARZY I BIBLIOTEK JAKO CENTRÓW EDUKACJI POZAFORMALNEJ - nastąpił na skutek wprowadzenia nowych form edukacji pozaformalnej zbudowanych na wzorcach zdobytych podczas działań projektowych.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie powyższe produkty zostały (i nadal są) upowszechniane i wykorzystywane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Poprzez realizację działań projektowych nastąpił wpływ na naszą bibliotekę w zakresie:

  • wzmocnienia roli biblioteki w społeczności lokalnej,
  • integracja zespołu pracowników,
  • wzbogacenia oferty niestandardowych działań w dziedzinie edukacji dorosłych,
  • wzrostu prestiżu instytucji,
  • zarządzania,
  • wzmocnienia współpracy pomiędzy biblioteką a lokalnymi partnerami.

Poprzez realizację działań projektowych nastąpił wpływ na pracowników naszej biblioteki w zakresie:

  • wymiany doświadczeń,
  • podniesienia prestiżu zawodu bibliotekarza,
  • poznania innych kultur,
  • podniesienia poziomu znajomości języka angielskiego,
  • motywacja do dalszego rozwoju i uczenia się oraz pozyskiwania kolejnych środków na projekty międzynarodowe,
  • podniesienie poziomu wiedzy i umiejętności zarządzania projektami,
  • pracy w grupie i współodpowiedzialności,
  • rozwoju osobistego i wzrostu kompetencji zawodowych,
  • wzrostu doświadczenia we współpracy międzynarodowej,
  • pogłębienia wiedzy na temat państw partnerów.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Duży wpływ na słuchaczy odbył się poprzez m.in. publiczną prezentację projektu na szerokim forum IV Kongresu Bibliotek Publicznych w Warszawie. Spowodowało to żywe zainteresowanie obecnych, zarówno samymi działaniami, jak i Programem Uczenie się przez całe życie. Duże znaczenie miała obecność uczestników projektu i możliwość bezpośredniego kontaktu, rozmowy n/t poszczególnych aktywności. W wielu obecnych wzbudziło to chęć podjęcia działań i zaowocowało prezentacjami projektu na wizytach studyjnych, ogólnopolskich konferencjach, na które jesteśmy zapraszani. Projekt wpłynął także na pracujących w naszej placówce wolontariuszy EVS poprzez nowe spojrzenie na współpracę międzynarodową bibliotek. To dla nich nowe doświadczenie oraz nowe możliwości działań w przyszłości w swoich krajach. Projekt wpłynął na słuchaczy biorących udział w spotkaniach i zajęciach organizowanych w samej bibliotece. Ten wpływ przejawia się m.in. zainteresowaniem nauką języków obcych, licznym udziałem w publicznych prezentacjach przedstawiających kraje naszych partnerów, np. Włochy, Turcja, Hiszpania (przygotowywanych przez wolontariuszy EVS). Wszystko to powoduje silne oddziaływanie, a przez to zainteresowanie biblioteką, możliwościami współpracy międzynarodowej w różnych obszarach, a w konsekwencji przybliża do siebie ludzi z całej Europy.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wiele wypracowanych rezultatów przynosi wymierne korzyści nie tylko dla samej biblioteki, ale przede wszystkim społeczności, na rzecz której działamy. Nastąpiła implementacja dobrych praktyk zaobserwowanych u partnerów na grunt Piekarskiej Biblioteki. Wprowadziliśmy m.in. cykliczne warsztaty sztuki Ebru, organizujemy zajęcia Europejskie zabawy podwórkowe, uruchomiliśmy zajęcia z cyklu Story Cubes, będące nawiązaniem do hiszpańskich Labrantes de la Palabra. Prowadzone są prelekcje połączone z prezentacjami o krajach naszych partnerów, które cieszą się dużym zainteresowaniem lokalnej społeczności. To doskonała okazja do poznawania kultury, zwyczajów i tradycji różnych europejskich państw. To z kolei przekłada się na wzrost wiedzy, a co ważniejsze przyczynia się do wzrostu tolerancji i akceptacji dla odmienności i różnorodności. W trakcie roku szkolnego na lekcjach bibliotecznych dla młodzieży mówimy o europejskich bibliotekach, o kulturze i obyczajowości państw partnerów. Praktykę tą będziemy dalej kontynuować. Upublicznienie i łatwy dostęp do „Inspiratora Nowoczesnego Bibliotekarza” dobrze służą nieograniczonej liczbie osób (nie tylko w Polsce) i podnoszeniu kwalifikacji. Tworzą okazję do refleksji, porównań i oceny własnych osiągnięć. To ogólnodostępne źródło wzajemnej inspiracji na rzecz edukacji dorosłych. Film dokumentujący przebieg działań w ramach projektu jest lub może być motywacją do podjęcia podobnych działań na poziomie współpracy międzynarodowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Uczestnicząc w projekcie poznaliśmy wspaniałych ludzi, dzisiaj są naszymi przyjaciółmi. Byliśmy w miejscach często niedostępnych na co dzień. Daliśmy wiele z siebie i wiele otrzymaliśmy w zamian.” „Poczuliśmy się Europejczykami.”

„To było niezwykłe doświadczenie. Nie tylko pod względem zawodowym, ale także kulturowym. Mimo że różni od siebie, to jednak bardzo podobni.”

„Dzięki projektowi bardzo wiele się nauczyłam. Miałam okazję zobaczyć kolegów z europejskich bibliotek przy pracy, zapytać o interesujące mnie sprawy. Bardzo poprawiłam swój angielski.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Aleksandra Zawalska-Hawel
Data wypełnienia formularza/karty: 
26.01.2016

Experiences of Adult Education in Europe for blind or visually impaired people

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowych
ul. Smolna 16/7, 00-375 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Katarzyna Lipka-Szostak, 607 374 868, Kasia@stowarzyszeniestop.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowych - STOP jest ogólnopolską, niezależną organizacją pozarządową zrzeszającą indywidualne osoby - trenerów i trenerki, którzy prowadzą metodami aktywnymi szkolenia dla przedstawicieli, pracowników, liderów i wolontariuszy organizacji pozarządowych.

Wierzymy, że kompetentni trenerzy i profesjonalne szkolenia wpływają na podniesienie jakości pracy, rozwój organizacji i są ważnym narzędziem zmiany społecznej.

Co robimy?

  • Szkolimy trenerów - przygotowujemy osoby związane z organizacjami pozarządowymi do pracy w charakterze szkoleniowców.
  • Nadajemy certyfikaty jakości szkoleń STOP. Więcej o procedurze certyfikacyjnej.
  • Integrujemy środowisko trenerskie - stworzyliśmy i wdrożyliśmy system kompetencji trenera.
  • Organizujemy i prowadzimy szkolenia (merytoryczne i metodologiczne dla trenerów członków STOP).
  • Prowadzimy bazę trenerów i trenerek - członków i członkiń STOP. Baza Trenerów
  • Prowadzimy bibliotekę zawierającą przydatną w pracy trenerów literaturę i materiały szkoleniowe.

Prowadzimy działalność wydawniczą dotyczącą szkoleń. Zapraszamy do działu: Publikacje.

Tytuł projektu: 
Experiences of Adult Education in Europe for blind or visually impaired people
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-IT2-GRU06-52013 5
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Czechy
Łotwa
Polska
Hiszpania
Cele projektu: 

Cele projektu:

  • porównanie różnych sposobów organizacji działań edukacyjnych i szkoleń dla osób niewidzących i słabowidzących w Europie, ze szczególnym uwzględnieniem edukacji pozaformalnej i nieformalnej;
  • porównanie różnych sposobów i metodologii, których celem jest poprawa doświadczeń edukacyjnych osób niewidzących i słabowidzących w kontekście edukacji nieformalnej i pozaformalnej;
  • porównanie i wzmocnienie podejść i metod wzmacniających profesjonalne umiejętności osób niewidzących i słabowidzących, w tym aktywizacji obywatelskiej.

Od początku trwania projektu skoncentrowano się na czterech kwestiach nawiązujących do tematyki projektu:

  • proces nieformalnej i pozaformalnej edukacji osób niewidzących i słabowidzących;
  • społeczna i zawodowa aktywizacja osób niewidzących i słabowidzących;
  • rola aktywnego obywatelstwa w procesie edukacji osób niewidzących i słabowidzących;
  • narzędzia technologii komunikacyjno-informacyjnych (ICT) dla osób niewidzących i słabowidzących

W nawiązaniu do tych obszarów tematycznych, realizowane były następujące działania:

  • 6 międzynarodowych spotkań (1 spotkanie rozpoczynające, tzw. kick off meeting, 4 spotkania tematyczne, 1 spotkanie podsumowujące), podczas tych spotkań wymieniane były dobre praktyki i doświadczenia w zakresie wymienionych obszarów tematycznych;
  • działania lokalne: warsztaty, seminaria, zbiory doświadczeń, działania upowszechniające;

zarządzanie projektem: spotkania zespołu, tworzenie produktów projektu i narzędzi, raportowanie oraz inne działania związane z zarządzaniem w zespole międzynarodowym.

Obszary tematyczne: 
  1. Edukacja osób słabowidzących i niewidzących.
  2. Społeczna i zawodowa integracja osób niewidzących i słabowidzących.
  3. Wykorzystania technologii informacyjnych i komunikacyjnych w procesie pogłębiania umiejętności i wiedzy.
  4. Rola aktywnej postawy obywatelskiej w procesie uczenia się osób niewidzących i słabowidzących.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Oficjalny Partner projektu ze strony polskiej, Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowej, na początku realizacji projektu powołał Partnerstwo organizacji polskich działających w obszarze wspierania osób słabowidzących i niewidzących. W skład partnerstwa weszło Polski Związek Niewidomych, Fundacja Trakt, Fundacja Kultury bez Barier, Fundacja Aktywizacja, a także przedsiębiorstwo PIRS Creative LAB, słabowidząca trenerka/psycholożka, Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej, trenerki/członkinie STOP, współpracująca z różnymi organizacjami. Słuchaczami biorącymi udział w wyjazdach były osoby delegowane przez nieoficjalnych partnerów projektu. W wyjazdach wzięło udział 16 różnych słuchaczy, w tym 6 osób niewiedzących i słabowidzących.

Jakie były początki projektu: 

Projekt Grundtvig był pierwszym międzynarodowym projektem STOP. Pomysłodawcą projektu była włoska organizacja ANPVI ONLUS (późniejszy  lider projektu), która odszukała nas w bazie przez którą wówczas można było szukać partnera. Odbyła się szybka narada w naszym zespole. Założenia projektu wpisywały się w nasze cele statutowe, a projekt dawał możliwość podjęcia tematu edukacji osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych – osób z dysfunkcjami wzroku. Zdecydowaliśmy że warto skorzystać z tej szansy i zacząć przygotowywać naszych trenerów i trenerki, naszych członków i członkinie na odpowiadanie na potrzeby uczestników szkoleń o specjalnych potrzebach, np. z niepełnosprawnością wzroku.

STOP nie był znawcą tematu wspierania osób z dysfunkcją wzorku. Dlatego w ciągu kilku pierwszych miesięcy realizacji projektu zainicjowaliśmy partnerstwo polskie, do których zaprosiliśmy organizacje i specjalistów, specjalistki, które wsparły nas merytorycznie w tym projekcie.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu odbyło się: 6 spotkań międzynarodowych, ok 6 spotkań partnerstwa polskiego, 3 warsztaty w Polsce w ramach wydarzeń lokalnych.

Spotkania międzynarodowe realizowane były w następującej kolejności:

  1. 28-30.11.2013 Rzym, Włochy – Kick off

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięło udział z Polski 3 pracowników STOP (osoby koordynujące działania oraz osoby z zarządu organizacji).

    • omówienie celów projektu,
    • uzgodnienie narzędzi zarządzania i procedur,
    • ustalenie zasad komunikacji między partnerami,
    • ustalenie zasad upowszechniania projektu,
    • uzgodnienie harmonogramu projektu,
    • ustalenie rezultatów projektu,
    • wizyta w Regionalnym Centrum Dla Osób Niewidzących w Rzymie,
    • wizyta w Muzeum Kapitolińskim, gdzie istnieje specjalna ścieżka zwiedzania dla osób niewidzących i słabowidzących.
  2. 10-12.04.2014 Polska, Warszawaedukacja osób słabowidzących i niewidzących. Spotkanie międzynarodowe realizowane przez STOP we współpracy z polskimi partnerami projektu: organizacje na co dzień zajmujące się różnymi aspektami pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi. Tematem przewodnim spotkania były doświadczenia edukacji dorosłych osób niewidzących i słąbowidzących.

    W programie spotkania znalazły się:

    W spotkaniu łącznie wzięło udział ponad 40 osób ze wszystkich krajów.

    • Integracja osób uczestniczących (międzynarodowa grupa z Łotwy, Hiszpanii, Włoch, Czech i Polski);
    • Wizyta w Polskim Związku Niewidomych;
    • Praca w podgrupach międzynarodowych dotycząca potrzeb edukacyjnych grupy docelowej (każdą grupę tworzyły osoby różnych specjalizacji: koordynatorzy projektów, asystenci/pracownicy socjalni oraz trenerzy/edukatorzy/nauczyciele
    • Warsztaty dotyczące różnych aspektów pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi: użycie nowych technologii, logistyka i materiały szkoleniowe oraz audiodeskrypcja jako narzędzie pracy trenera/nauczyciela;
    • Wizyta w Narodowej Galerii Sztuki "Zachęta", tam zwiedzanie wystawy z przewodnikiem przygotowanym do pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi oraz wykład nt przygotowania galerii do pracy z osobami ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, połączona z prezentacją materiałów dydaktycznych.
  3. 19-21.06.2014 Łotwa, Ryga, Liepaja - Społeczna i zawodowa integracja osób niewidzących i słabowidzących.

    Cele spotkania:

    Z Polski wzięło udział 7 osób, w tym 4 słuchaczy (2 osoby z dysfunkcją wzroku). Słuchaczami były osoby reprezentujące organizacje pozarządowe działające na polu pomocy osobom niewidzącym i słąbowidzącym, w tym trenerzy/edukatorzy.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Omówienie kontekstów aktywizacji zawodowej osób niewidzących i słabowidzących (najczęściej spotykane zawody i sposoby ich zdobywania przez osoby niewidzące i słabowidzące, sytuacja na rynku pracy osób niewidzących i słabowidzących, wsparcie publiczne w tym zakresie),
    • Omówienie kontekstów aktywizacji społecznej oraz sytuacji socjalnej osób niewidzących i słabowidzących w każdym kraju partnerstwa (wsparcie szkoleniowe osób niewidzących i słabowidzących, życie kulturalne i sportowe, zaangażowanie organizacji pozarządowych w ten obszar),
    • Omówienie dostępności architektonicznej i nie tylko - kto za nią odpowiada i w jakiej strukturze na poziomie lokalnym oraz ogólnokrajowym, źródła finansowania,
    • Prezentacja wyjątkowych działań (dobrych praktyk) podejmowanych przez organizacje pozarządowe w tym obszarze,
    • Wizyta w nadmorskiej miejscowości Liepaja, uznanej za najlepiej dostosowaną do potrzeb osób z niepełnosprawnością miejscowość:
    • wizyta w Liepajskim Towarzystwie Osób Niewidomych,
    • zapoznanie się z pracą Towarzystwa: rehabilitacją zawodową osób niewidzących, rehabilitacja życiowa
    • zwiedzanie miasteczka z niewidomym przewodnikiem, w tym plaży wyposażonej w infrastrukturę umożliwiającą bezpieczną kąpiel w Bałtyku osobom poruszającym się na wózkach (specjalny wodny wózek) oraz niewidzącym (sygnalizacja dźwiękowa w bojach ulokowanych w morzu)
    • warsztaty w podziale na grupy poświęcone zawodowej (1 grupa) i socjalnej (2 grupa) rehabilitacji osób niewidzących i słabowidzących,
    • doświadczenie sytuacji osób niewidzących i słabowidzących podczas wizyty w restauracji prowadzonej przez osoby niewidzące oraz niewidzących kelnerów (posiłek w ciemności), jako przykład przedsiębiorczości osób niewidzących i niestereotypowego podejścia do tej grupy na rynku pracy,
  4. 04-06.12.2014 Czechy, Ostrava - Wykorzystania technologii informacyjnych i komunikacyjnych w procesie pogłębiania umiejętności i wiedzy.

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięło udział 7 osób, w tym 2 osoby z biura STOP oraz 7 przedstawicieli/ek NGO.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Omówienie kontekstów używania nowych technologii przez osoby niewidzące i słabowidzące w każdym kraju partnerskim,
    • Przedstawienie i poznanie zakresu działań czeskiej organizacji TyfloCentrum, która dostarcza usługi osobom niewidzącym i słabowidzącym, włączając w to kursy ICT (technologie komunikacyjno-informatyczne),
    • Poznanie narzędzi kompensacyjnych w obszarze czytania dla osób niewidzących
    • Poznanie systemu nawigacyjnego stworzonego dla osób niewidzących i słabowidzących (http://usability.felk.cvut.cz/naviterier/index.php?lgch=en),
    • Warsztaty korzystania z narzędzi oraz urządzeń informatycznych: np. Linijka Brail'owska, drukarka Brail'owska, omówienie działania biblioteki cyfrowej dla osób niewidzących i słabowidzących,
    • Prezentacja przykładów dobrych praktyk w zakresie udostępniania nowych technologii (oraz urządzeń typu: czytniki) osobom niewidzącym i słabowidzącym we wszystkich krajach partnerstwa projektu,
    • Omówienie źródeł dofinansowania do zakupu nowych technologii dla osób niewidzących i słabowidzących,
    • Wizyta w muzeum technologicznym Vítkovice
    • Omówienie dalszych kroków w projekcie w zakresie zarządzania.
  5. 19-21.03.2015 Hiszpania, Madryt - Rola aktywnej postawy obywatelskiej w procesie uczenia się osób niewidzących i słabowidzących.

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięło udział 7 osób, w tym 5 słuchaczy (3 osoby z dysfunkcją wzroku), tak jak w ww. mobilnościach były to przedstawicielki NGO działających w obszarze pomocy/edukacji osobom niewidzącym i słabowidzącym.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Wizyta w oddziale organizacji ONCE (największa hiszpańska organizacja zajmująca się pracą z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi i nie tylko, która zapewnia kompleksowe wsparcie dla nauczycieli i trenerów pracujących z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi oraz z niepełnosprawnościami sprzężonymi),
    • Prezentacja na temat edukacji, zatrudnienia i kultury organizacyjnej w ONCE: http://educacion.once.es/,
    • Prezentacja loterii ONCE zapewniającej finansowanie działań organizacji: http://www.juegosonce.es/,
    • Prezentacja działań Wyższej Szkoły Fizjoterapeutycznej szkolącej od 50 lat na poziomie kształcenia wyższego osoby niewidzące w zawodzie fizjoterapeutów (oraz odwiedziny w sklepie prowadzonym przez ONCE: prezentacja nowości technicznych możliwych do kupienia przez osoby niewidzące i słabowidzące, rozmowa ze specjalistą zajmującym się tworzeniem oraz dostosowaniem pomocy dla osób niewidzących i słabowidzących): http://euf.once.es/,
    • Spacer po organizacji obrazujący kompleksowość działań skierowanych nie tylko do osób niewidzących ale również ich rodzin oraz osób ze sprzężoną niepełnosprawnością (np. głuchoniewidomych), prezentacja materiałów edukacyjnych i technologii informatycznych w pracy z tymi grupami,
    • Wizyta na wystawie "Touching the Prado" (Dotykając PRADO) - wystawa dotykowa obrazów prezentowanych na wystawie stałej Muzem Prado dla osób niewidzących,
    • Wizyta w muzeum tyflologicznym prowadzonym przez ONCE, a tam wystawa najbardziej popularnych przykładów architektury: Coloseum, Hagia Sofia, Wieża Eifla itp, wszystkie dzieła, także obrazy i rzeźby dostępne osobom niewidzącym poprzez dotyk: http://museo.once.es/,
    • Prezentacja różnych podejść do aktywizowania społecznego osób niewidzących i słabowidzących: metodologie włączające, narzędzia i źródła,
    • Prezentacja dobrych praktyk w tym obszarze z każdego kraju partnerstwa europejskiego dotyczące roli aktywizacji społecznej osób niewidzących i słabowidzących w procesie uczenia się.
  6. 18-20.06.2015 Włochy, Rzym – Podsumowanie projektu

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięły udział 3 osoby z Polski - koordynatorki oraz przedstawiciele zarządu STOP.

    Podczas każdego ze spotkań międzynarodowych miało miejsce spotkanie koordynatorów projektu (przedstawiciele każdego z partnerów). Podczas tych spotkań omawiano harmonogram działań w projekcie, monitorowano osiąganie wskaźników, wymieniano się wiedzą i doświadczeniami z realizacji działań lokalnych.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Wymiana wiedzy, doświadczeń oraz refleksji dotyczących całego projektu,
    • Wizyta w Muzeach Watykańskich ze ścieżką dla osób niewidzących i słabowidzących,
    • Wizyta w miejscowości Campagnano, gdzie organizacja goszcząca tworzy centrum hodowli oraz treningu dla psów przewodników: omówienie metodologii tworzenia centrum oraz struktury architektonicznej,
    • Omówienie rezultatów projektu.

Kwiecień/maj 2015 - 3 warsztaty dla trenerów/edukatorów/pracowników socjalnych/doradców zawodowych z zakresu wsparcia osób niewidzących i słabowidzących w obszarach:

  • Kim jest osoba niewidząca/słabowidząca i jaka jest rola osoby wspierającej prowadzone przez Katarzynę Gajewską z FIR i Roberta Więckowskiego z Fundacji Kultura Bez Barier.
  • Audiodeskrypcja jako podstawowe narzędzie komunikacji podczas warsztatów/współpracy z osobą niewidzącą i słabowidzącą - prowadzone przez Małgorzatę Pacholec z Polskiego Związku Niewidomych i Monikę Dargas-Miszczak z Fundacji Polskich Niewidomych i Słabowidzących „Trakt”.
  • Nowe technologie w pracy z osobami niewidzącymi i słąbowidzącymi prowadzone przez Jana Szustera prowadzącego firmę specjalizującą się m.in. w rozwiązaniach techologicznych dla osób niewidzących i słabowidzących i Łucję Kornaszewską-Antoniuk z Fundacji Aktywizacja.

Organizacja tych warsztatów to duże wydarzenie dla Stowarzyszenia Trenerów.. Ten temat był nowy dla organizacji, poszerzył ofertę edukacyjną STOP. Zajęcia prowadzili przedstawiciele organizacji działających na rzecz osób niewidzących i słabowidzących tworzących lokalne partnerstwo w projekcie. Superwizorka STOP wsparła osoby prowadzące w szkolenie od strony metodologicznej, konsultując programy i ćwiczenia przygotowane przez prowadzących. W warsztatach wzięło udział 28 osób, reprezentujących różne organizacje pozarządowe, biblioteki publiczne oraz instytucje kultury. Warsztaty zostały zorganizowane dzięki współpracy organizacji i osób zaangażowanych w projekt. Prócz warsztatów w Polsce odbywały się spotkania partnerstwa polskiego (przygotowujące i podsumowujące mobilności oraz planujące działania edukacyjne).

Spotkania partnerstwa

W przeciągu dwóch lat trwania projektu odbyło się ok 6 spotkań partnerstwa. Niektóre spotkania miały charakter mniej formalny (nie zbieraliśmy podpisów osób uczestniczących). Spotkania te poświęcone były planowaniu pracy partnerstwa, mobilności, przygotowań i podsumowań mobilności. Szczególnie ważne były spotkania poświęcone planowaniu wyżej opisach warsztatów. Poza tymi spotkaniami odbyły się spotkania superwizorów STOP oraz trenerów/ek z partnerstwa, którzy/re prowadzili warsztaty. Odbyło się również spotkanie podsumowujące projekt w Polsce. Wzięło w nim udział 10 osób. Zostało zorganizowane na zakończenie projektu i jego efektem jest deklaracja współpracy przy przyszłych projektach.

Ewaluacja projektu koncentrowała się na dwóch aspektach:

1. Rezultatach:

  • zarządzaniu projektem;
  • wkładzie partnerów i uczestnictwie w spotkaniach międzynarodowych;
  • jakości treści, które pojawiały się w trakcie spotkań;
  • rozpoznaniu potrzeb i oczekiwań, które nie zostały spełnione w trakcie międzynarodowych spotkań;

2. Wpływie:

  • wpływ projektu na wzrost wiedzy, umiejętności i znajomości nowych metod u uczestników/czek projektu we wszystkich 4 obszarach tematycznych, których dotyczyły międzynarodowe spotkania;
  • wpływie na dynamikę budowania sieci współpracy między partnerami;
  • dodanej wartości projektu na poziomie krajowym i europejskim;
  • rekomendacje dla przyszłych, podobnych projektów.

Kwestionariusze ewaluacyjne dystrybuowane były wśród uczestników/czek każdego międzynarodowego spotkania. Miały formę papierową i/lub elektroniczną (surveymonkey.com). Łącznie przygotowanych zostało 6 kwestionariuszy, które wypełniło łącznie 65 osób.

Do najważniejszych wniosków/rekomendacji z projektu należą:

  • podkreślenie wyniesionej z międzynarodowych spotkań wiedzy nt. różnorodności prowadzonych polityk w zakresie edukacji osób niewidzących i słabowidzących w Europie;
  • roli nowych technologii w edukacji osób niewidzących i słabowidzących;
  • poszerzenie wiedzy w zakresie implementacji edukacji włączającej.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
47
W wyjazdach zagranicznych: 
24
Produkty
Produkty projektu: 

W efekcie projektu powstały poniższe produkty, dzięki którym Stowarzyszenie STOP upowszechniło wiedzę dotyczącą specjalnych potrzeb edukacyjnych osób dorosłych w środowisku trenerskim:

  • podstrona internetowa poświęcona projektowi: http://stowarzyszeniestop.pl/archiwum-projektow/projekt-grundtvig/;
  • Na stronie można zapoznać się ze zgromadzonymi dobrymi praktykami (materiałami dydaktycznymi), wywiadami oraz opisem organizacji zaangażowanych w realizację projektu;
  • w ramach projektu wydany został w języku polskim poradnik dla trenerów dotyczący pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi (poradnik dostępny jest na życzenie, po wysłaniu emaila na adres: biuro@stowarzyszeniestop.pl);
  • program szkoleń dla nie specjalistów dotyczący pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi.

Fanpage na Facebooku (226 polubień, styczeń 2016): https://www.facebook.com/Edukacja-doros%C5%82ych-os%C3%B3b-niewidz%C4%85....

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie z powyższych produktów zostały upowszechnione po zakończeniu projektu:

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  • Projekt miał ogromny wpływ na naszą organizację głównie poprzez podniesienie/rozwinięcie kompetencji pracowników, co wpłynęło na zwiększenie działań włączających w edukację.
  • Projekt zwiększył rozumienie stosowania zasad WCAG w organizacji.
  • O przebiegu projektu oraz jego efektach systematycznie (poprzez e-maile, Newsletter) informowani byli członkowie organizacji (około 250 osób).
  • Projekt umożliwił rozwiniecie kontaktów międzynarodowych z partnerami projektu i realizację kolejnych projektów (próby pisania wspólnych projektów, udział w projekcie KA1 realizowanym przez jednego z partnerów etc).
  • Realizacja warsztatów z zakresu pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi zwiększyła kompetencję do pracy z osobami z dysfunkcją wzroku osób uczestniczących w warsztacie (głównie członków STOP), oraz uwzględnianie tego wątku w realizowanych przez STOP szkołach trenerskich (m.in. dodanie webinarium dla uczestników 18 szkoły trenerskiej STOP - Wprowadzenie do pracy z osobami z różnymi niepełnosprawnościami).
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

W efekcie projektu i aktywności podejmowanych przez osoby uczestniczące w nim, wiele osób otworzyło się na nowe (dotąd nie praktykowane) aktywności:

  • prowadzenie szkoleń/warsztatów z tematyki dostępności dla szerszych grup odbiorców;
  • zaangażowanie w tworzenie aplikacji/narzędzi informatycznych wspierających osoby niewidzące i słąbowidzące;
  • stosowanie nowej wiedzy w prowadzeniu doradztwa zawodowego dla osób niewidzących i słabowidzących;
  • podniesienie kompetencji w zakresie audiodeskrypcji - tworzenie lepszych informacji (dostępnych) na stronie internetowej.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  • Dbałość o standard szkoleń realizowanych przez organizacje pozarządowe w Polsce w obszarze dbałości o specjalne potrzeby edukacyjne osób niewidzące i słabowidzące;
  • Oferowanie wątku poświęconego specjalnym potrzebom edukacyjnym w programie szkół trenerskich realizowanych przez STOP.

Realizowanie wspólnych projektów z wiodącymi polskimi organizacjami pozarządowymi specjalizującymi się we wsparciu na rzecz osób niewidzących i słabowidzących - jako realizacja włączającej polityki edukacyjnej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Cytaty z ankiet ewaluacyjnych po warsztatach w Polsce:

  1. Bardzo pozytywne wrażenie: empatia, wrażliwość i konkretna wiedza (doświadczenie osobiste)!
  2. Kompletny szok, że Robert [TRENER] jest osobą słabowidzącą. Złamali oboje z Kasią [TRENERKA] wszelkie moje schematy myślenia i stereotypy, które miałem o osobach niedowidzących. Ogromne doświadczenie i serdeczność, połączone z ogromną wiedzą i doświadczeniem!
  3. Świetne warsztaty: od wzruszenia poprzez refleksje do śmiechu.
  4. Szkolenie pozwoliło niejako "wejść" w skórę osoby niewidzącej, poruszające doświadczenie -  nie do opisania, zdecydowanie istotne w pracy.
  5. Sporo się dowiedziałem o chorobie, osobach, relacjach...
  6. dostaliśmy porządną porcję wskazówek jak postępować i co poprawić prowadząc warsztaty/szkolenia.
  7. Atmosfera, treść, trenerzy, organizacja, miejsce szkolenia - wszystko na najwyższym poziomie, dopracowane i bardzo ciekawe. Świetnie, ciekawie, oryginalnie przygotowane materiały! Bardzo dziękuję trenerom za tak wartościowe szkolenie! Ewelina Kurpios
  8. Bardzo dziękuję za szkolenie - było dla mnie ważne, uczące i poruszające. Serdecznie pozdrawiam Kasię i Roberta.
  9. Dziękuję za bardzo ciekawe warsztaty prowadzone z takim uczuciem i zaangażowaniem. Wiele doświadczyłam, poczułam, zrozumiałam. Było rewelacyjnie!!!!
  10. Zdobyte - zwłaszcza na warsztacie pani Pacholec - umiejętności wykorzystam na pewno "w życiu" a mam nadzieję, że w pracy trenerskiej też - w przyszłości.

Także dla osób prowadzących, wśród nich także tych, które nie ukończyły szkoleń trenerskich, prowadzenie szkoleń przy wsparciu metodologicznym specjalistów STOP okazało się ważnym, wydarzeniem, rozwijającym ich kompetencje. Oto  podsumowujący i dziękujący za współpracę:

"Miło czytać miłe słowa. Tym bardziej, że mam równie miłe wspomnienia i niemałą chęć na dalsze eksperymenty." - Cytat pochodzi z wiadomości od osoby niewidzącej, która nie miała doświadczeń w prowadzeniu warsztatów, a dzięki specjalistycznej wiedzy z zakresu technologii została do tego zaproszona. Otrzymała od STOP wsparcie superwizyjne.

"Dla pracowników i członków zarządu STOP projekt też miał ogromną wartość merytoryczną. Udział w projekcie dał mi możliwość zarówno poznania tematu pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi, jak i organizacji polskich i zagranicznych działających na ich rzecz. Nieoceniony okazał się kontakt i współpraca z osobami z dysfunkcją wzroku, wspólne wyjazdy - pozwoliło to zweryfikować moje przekonania na temat tej grupy i poznanie wielu wspaniałych osób. Bardzo dobrze oceniam długość trwania projektu. 2 lata to czas odpowiedni na to, aby rzeczywiście zwiększyć wiedzę w nowym obszarze, jakim dla mnie jest praca z osobami słabowidzącymi i niewidzącymi, pracować nie tylko nad wiedzą, ale i własnymi postawami, na pogłębioną refleksję. Bardzo dobrze oceniam utworzenie lokalnego partnerstwa z organizacjami działającymi na rzecz osób z dysfunkcją wzroku. Połączenie ich wiedzy merytorycznej i wiedzy metodologicznej STOP na temat edukacji osób dorosłych zaowocowało wspaniałymi warsztatami dla trenerów. Zwiększyłam moją wiedzę o środowisku osób niewidzących" - Członkini zarządu STOP.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Projekt realizowany w ramach programu Grundtvig umożliwia rozwój organizacji na kilku poziomach:

  • merytorycznym (zapoznania się z nowymi, istotnymi obszarami);
  • możliwość zacieśnienia współpracy z osobami/organizacjami w Polsce - rozszerzenie perspektyw działań;
  • nawiązanie kontaktów międzynarodowych, które umożliwiają wymianę praktyk w zakresie tematu projektu ale też w zakresie zarządzania;
  • poznania nowoczesnych narzędzi internetowych/technologicznych, które mogą znaleźć zastosowanie nie tylko na polu pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Katarzyna Lipka-Szostak
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.01.2016

Community based living and learning

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Jarosławiu
ul. Wilsona 6a, 37-500 Jarosław
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Bronicka, a.bronicka@jaroslaw.psouu.org.pl, tel.794603738
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Jarosławiu jest pozarządową, samopomocową organizacją. Celem PSOUU jest "działanie na rzecz wyrównywania szans dla osób z niepełnosprawnością intelektualną, tworzenie warunków do przestrzegania praw człowieka w odniesieniu do nich, prowadząc ich ku aktywnemu uczestnictwu w życiu społecznym oraz wspieranie ich rodzin". Koło tworzy 240 członków. PSOUU działa od 1983 roku, stworzyło system wsparcia dla osób niepełnosprawnych, zapewniający szansę na godne życie na każdym etapie ich rozwoju, w obszarze edukacji, rehabilitacji, opieki, pracy, mieszkalnictwa i indywidualnego wsparcia do samodzielnego życia. Z naszych usług codziennie korzysta blisko 700 dzieci, młodzieży i dorosłych z różnymi potrzebami (w tym osoby z niepełnosprawnością intelektualną, chorobami psychicznymi, z niepełnosprawnościami sprzężonymi, itp.). Wszelkie działania dotyczące osób z niepełnosprawnością intelektualną koncentrują się na: indywidualności każdego człowieka, jego możliwościach i szansach na rozwój, normalizacji codziennego życia i jego planowaniu, samostanowieniu i dokonywaniu maksymalnie samodzielnych wyborów, tworzenia warunków do rzeczywistego włączania w główny nurt życia społecznego oraz nieustannej i trwającej całe życie nauce i rozwoju umiejętności.

Oferta edukacyjna w szczególności dla osób dorosłych dotyczy między innymi nabywania umiejętności radzenia sobie w różnych sytuacjach życia społecznego, rozwoju maksymalnej zaradności i niezależności społecznej, przygotowania do aktywnego dorosłego życia oraz prawidłowej postawy wobec pracy w aspekcie motywacji, kompetencji pracowniczej, zawodowej i społecznej. Dzisiaj cele te realizowane są np. w pracowniach zawodowych: gospodarstwa domowego, ceramiki i rękodzieła oraz wyrobu ekologicznych podpałek K-LUMET. Zajęcia praktyczne nie tylko odbywają się w pracowniach o których mowa powyżej, ale również w zakładach pracy chronionej (np. w kuchni, praca przy sadzonkach w zielonym tunelu prowadzonym przez Zakład Aktywności Zawodowej, projektowanie i pielęgnacja terenów zielonych w ramach działalności Spółdzielni Socjalnej prowadzonej we współpracy z powiatem jarosławskim, usługi myjni parowej (mycie samochodów, okien, czyszczenie tapicerki, posadzek, podłóg) itp. Stosowane w edukacji osób dorosłych metody między innymi: problemowe, aktywizujące, stosowania zdobytej wiedzy w praktyce czy skutecznego porozumiewania się w różnych sytuacjach społecznych i zawodowych sprzyjają osiąganiu założonych celów PSOUU.

Tytuł projektu: 
Community based living and learning
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-AT1-GRU06-09773 5
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Austria
Finlandia
Włochy
Polska
Wlk. Brytania
Cele projektu: 

Głównymi celami projektu partnerskiego COMBALL była identyfikacja nowych podejść, rozwiązań, analiza warunków oraz doświadczeń z innych krajów europejskich niezbędnych dla efektywnego włączenia osób niepełnosprawnych do pełnoprawnego uczestnictwa w życiu społecznym. Projekty oraz podejścia o największym potencjale przeniesienia do innych krajów, zostały poddane analizie według określonych przez partnerstwo kryteriów jakości, zebrane, opisane i przedstawione partnerom. Każdy z krajów stworzył kolekcję dobrych 8 praktyk, która dla lepszego zrozumienia została poprzedzona opisem dotyczącym sytuacji osób niepełnosprawnych w danym kraju.

Przez cały okres trwania projektu, uczestnicy dzięki otwartej i twórczej współpracy byli w stanie wypracować pozytywne rezultaty dotyczące inkluzji od strony polityków, usługodawców, urzędników oraz samych osób niepełnosprawnych i porównanie w innych krajach.

Obszary tematyczne: 
  • Grupy docelowe o specjalnych potrzebach (temat-2).
  • Podejście włączające (temat- 26).
  • Możliwości kształcenia dla osób zagrożonych marginalizacją społeczną (temat-30).
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupę docelową stanowiły dorosłe osoby niepełnosprawne wspierane przez organizację PSOUU Koło w Jarosławiu oraz pracownicy PSOUU, którzy na co dzień zajmują się wspieraniem osób niepełnosprawnych w zakresie edukacji, rehabilitacji, mieszkalnictwa i aktywizacji zawodowej. Uczestnicy projektu z umiarkowaną lub znaczną niepełnosprawnością intelektualną i współistniejącymi niepełnosprawnościami to osoby aktywne zawodowo, charakteryzujące się otwartością, komunikatywnością na miarę swoich możliwości, z umiejętnościami przekazywania zdobytych doświadczeń w grupie innych osób niepełnosprawnych. Grupa ta jednocześnie należy do ruchu self adwokatów działającego przy Kole PSOUU w Jarosławiu.

Jakie były początki projektu: 

Projekt został zarekomendowany między innymi przez pracowników PSOUU Koło w Jarosławiu uczestniczących w innym projekcie międzynarodowym.

Krótki opis przebiegu projektu: 
  1. Spotkanie międzynarodowe we Florencji (11-12.11.2013). W spotkaniu brało udział 5 pracowników PSOUU. W trakcie jego trwania zapoznaliśmy się z założeniami projektu, z przedstawicielami organizacji partnerskich oraz profilem  działalności ich organizacji . Ustalono podział obowiązków oraz stworzyliśmy harmonogram działań projektowych, wizyt międzynarodowych i spotkań bilateralnych.  Podczas tego spotkania wspólnie zaprojektowano logo projektu oraz ustalono zasadę umieszczania artykułów, informacji i linków na stronach wszystkich organizacji partnerskich. PSOUU Koło w Jarosławiu zamieszcza informacje związane z realizacją projektu na stronie: http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/projekt-comball,1305.html. Powstał również blog projektu http://www.comball.wordpress.com/. Opracowano kryteria  katalogu dobrych praktyk, uzyskano odpowiedzi na pytania określone we wniosku. Podczas pobytu we Florencji odwiedziliśmy i zapoznaliśmy się z funkcjonowaniem dobrych praktyk wybranych przez partnera włoskiego (CASA Verde – mieszkanie chronione, Spółdzielnia Socjalna – Leather Works Laboratory, Restauracja Slow Food).
  2. Spotkanie międzynarodowe w Helsinkach (10-11.04.2014). W spotkaniu brało udział 5 pracowników PSOUU. Przedstawiono wyniki fazy 2 projektu. Podczas spotkania grupa projektowa opracowywała zagadnienia dotyczące wizyt dwustronnych (harmonogram, program, dokumentacja, raportowanie, protokołowanie), zawierające działania i zadania na kolejne fazy projektu. W głównej siedzibie FAIDD partnerzy z poszczególnych krajów przedstawili swoje dobre praktyki. Podczas spotkania przedstawiono prezentację najlepszej polskiej praktyki (Mieszkanie Chronione PSOUU Koła w Jarosławiu). Mieliśmy okazję czynnego uczestnictwa i obserwacji fińskich dobrych praktyk (Kapytikka – dom grupowy, AULA Keyring – placówka przygotowująca osoby z niepełnosprawnością intelektualną do podjęcia pracy i samodzielnego zamieszkania). Zorganizowano spotkanie z przedstawicielem ruchu self adwokatów, który podzielił się z uczestnikami projektu swoimi doświadczeniami zawodowymi i osobistymi.
  3. Dwudniowa wizyta bilateralna w Caernarfon (02-03.07.2014) zorganizowana przez organizacjię Menter Fachwen (członka Learning Disability Wales). W spotkaniu brało udział 3 pracowników PSOUU oraz słuchacz. Walijska organizacja prowadzi usługi z zakresu recyklingu drewna, produkcji mebli parkowych, karmników, usługi transportowe, recykling ubrań, szklarnie, trzy kawiarnie, piekarnię, hotel, opiekują się 8 arowym parkiem, utrzymują tereny zielone oraz czynnie biorą udział w „zielonych targach”. W siedzibie Menter Fachwen znajduje się również kawiarenka, w której produkowane są różnego rodzaju domowe przekąski, napoje, przetwory, dżemy, ciasteczka. Zorganizowano wiele inspirujących wizyt studyjnych, w które zaangażowane były osoby niepełnosprawne. Wizyta bilateralna była bardzo bogatym doświadczeniem, zarówno ze względów na szeroki wachlarz przedstawionych ofert wspierających osoby niepełnosprawne jak i bezpośredni kontakt z samymi osobami niepełnosprawnymi.
  4. Dwudniowa wizyta bilateralna w Cardiff (14-15.07.2014) zorganizowana przez Innovate Trust. W spotkaniu brało udział 3 pracowników PSOUU oraz słuchacz. Wizyty studyjne przeprowadzono w 6 centrach wspierających osoby niepełnosprawne (Amelia Trust Farm, Park View café, Sbectrwm Community Enterprise Centre, prezentacje, filmy przedstawiające realizację projektów z zakresu mieszkalnictwa, Pedal Power-wypożyczalni rowerów, Cardiff International White Water Centre (CIWW), w którym osoby z niepełnosprawnościami mają możliwość rehabilitacji w środowisku parku wodnego). Podczas wyjazdu towarzyszyła nam Bernadeta Szczypta, na co dzień redaktor w Polskim Radio Rzeszów, jak również współpracująca i wspierająca self adwokatów działających przy PSOUU Koło w Jarosławiu. Podczas wizyty bilateralnej w Cardiff powstało kilka reportaży wyemitowanych w Polskim Radio Rzeszów.
  5. Dwudniowa wizyta bilateralna organizacji FAIDD z Helsinek w Jarosławiu (16-17.09.2014). W spotkaniu brało udział 5 pracowników PSOUU oraz przedstawiciele jarosławskich self adwokatów. Goście odwiedzili placówki Stowarzyszenia i zapoznali się z systemem wsparcia osób z niepełnosprawnością intelektualną PSOUU Koło w Jarosławiu. Przez dwa dni delegacji towarzyszyli self adwokaci, którzy byli przewodnikami i chętnie opowiadali o działalności Koła jak i o swoich odczuciach, planach na przyszłość i marzeniach. Zwieńczeniem wizyty był wywiad dla Polskiego Radia Rzeszów przeprowadzony przez self adwokata Sylwestra Nalepę, przy wsparciu redaktor Bernadety Szczypty.
  6. Spotkanie międzynarodowe w Jarosławiu (18-19.11.2014). W spotkaniu uczestniczyli wszyscy zagraniczni partnerzy projektu oraz jarosławski zespół. Podczas spotkania, uczestnicy pracowali nad wnioskami z poprzednich wizyt oraz zapoznali się z systemem wsparcia osób niepełnosprawnych intelektualnie jakie oferuje im Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Jarosławiu. Goście odwiedzili również placówki prowadzone przez Stowarzyszenie, rozmawiali z uczestnikami i pracownikami oraz zostali zaproszeni przez mieszkańców Mieszkania Chronionego do odwiedzenia ich domu. Natomiast 19 listopada, uczestnicy spotkania wzięli udział w konferencji „W drodze do samodzielności- życie oparte na wspólnocie”, podczas której zaprezentowali gościom dobre praktyki ze swoich krajów. W tym wydarzeniu wzięli udział inni przedstawiciele krajów Unii tj. Danii, Belgii oraz Niemiec.
  7. Spotkanie międzynarodowe w Graz (19-20.05.2015). W spotkaniu brało udział 4 pracowników PSOUU oraz słuchacz. Przedstawiono wyniki 4 fazy oraz podsumowanie działań projektowych. ­­­­Podczas wizyt studyjnych zaprezentowano usługi wspierające osoby niepełnosprawne z zakresu mieszkalnictwa jak i aktywizacji zawodowej (wizyta w mieszkaniu czasowym Idlhofgsse, Centrum kompetencji i szkolenia Lauzilgasse, ,,Alpha nova” - mieszkanie włączające).

EWALUACJA:

System monitorowania działań projektowych oparty był na podstawie oceny spotkań partnerskich. Najważniejsza wymiana doświadczeń miała miejsce podczas spotkań międzynarodowych ze wszystkimi partnerami projektu, jak również podczas wizyt bilateralnych. Ewaluacja spotkań stała się jednym z głównych punktów udanej współpracy. Wszyscy partnerzy aktywnie uczestniczyli w tym procesie, który przeprowadzany był regularnie, w formie raportów ewaluacyjnych. Umożliwiły one wykluczenie ewentualnych zagrożeń lub problemów na wczesnym etapie, które mogły by wystąpić i negatywnie wpłynąć na przebieg działań. W ramach tego procesu dla wszystkich zadań projektu i celów wyodrębniono wymierne kryteria.

Instytucja koordynująca  była odpowiedzialna za pomiary kryteriów oceny. Różnice oczekiwanych rezultatów były widoczne dla koordynatora, co w rezultacie dało możliwość modyfikacji i zmian. Działania projektowe podzielono na 4 fazy. Każdy partner kontrolował czas i plan zasobów danej fazy projektu, dbał o ocenę, co stanowiło podstawę do jej dokumentacji. Ponadto każde uczestnictwo w  wizycie bilateralnej szczegółowo zostało opisane w Raporcie Mobilności. Uczestnicy opisali swoje doświadczenia, dając również informację zwrotną dotyczącą zorganizowania wizyty. W Raporcie dokonano zapisu przeniesienia elementów zapoznanych dobrych praktyk do własnych organizacji.

UPOWSZECHNIANIE:

Działania upowszechniające prowadzone były regularnie w czasie trwania projektu. Stworzono 4 plany dotyczące rozpowszechniania – każdy po zrealizowanej fazie projektu. Wraz ze wszystkimi partnerami, opracowano ulotkę, zawierającą podstawowe informacje dotyczące partnerstwa.   Opublikowano 4 newslettery informujące o przebiegu działań związanych z realizacją projektu. Dodatkowo PSOUU Koło w Jarosławiu opracowało i opublikowało w nakładzie 1000 egz. publikację „W drodze do samodzielności - życie oparte na wspólnocie”.

PSOUU Koło w Jarosławiu prowadziło szeroki wachlarz działań upowszechniających ideę życia opartego na wspólnocie jak również założenia i działania projektowe. Prowadzone były z wykorzystaniem różnych mediów, sposobów przekazu, źródeł dostępu (broszury, Internet, audycje radiowe, spotkania z pracownikami, osobami z niepełnosprawnościami i ich rodzinami, imprezy i uroczystości, seminaria, konferencje). To wszystko spowodowało dotarcie do szerokiego grona odbiorców na poziomie lokalnym, krajowym jak również europejskim.

Działania upowszechniające polegały na:

  • Prezentacji założeń projektu, działań, rezultatów podczas różnego rodzaju spotkań tj.: Sektora Mieszkalnictwa, Rady programowej pracowników OREW, koordynatorów projektów międzynarodowych, walnego zebrania członków PSOUU.
  • Prezentacji założeń projektu oraz dobrych praktyk krajów partnerskich podczas międzynarodowej konferencji „W drodze do samodzielności – życie oparte na wspólnocie”. Materiały konferencyjne zawierały prelekcje partnerów projektu (w wersji elektronicznej), ulotkę projektu, wydane newslettery, broszurę. Z ideą projektu oraz dobrymi praktykami krajów partnerskich podczas konferencji zapoznali się m.in. prelegenci z krajów europejskich (Dania, Belgia, Niemcy), prelegenci z Polski (Zarząd Główny PSOUU w Warszawie, Stowarzyszenie „Dobrze, że jesteś” – Sandomierz” oraz uczestnicy konferencji tj.: przedstawiciele władz i instytucji lokalnych oraz regionalnych, osoby z niepełnosprawnością i ich rodziny, pracownicy PSOUU, zaproszeni goście.
  • Umieszczanie postów na stronie internetowej PSOUU Koło w Jarosławiu http://jaroslaw.psouu.org.pl/ oraz portalu społecznościowym Facebook https://www.facebook.com/psouu.jaroslaw informujących o odbytych spotkaniach międzynarodowych, wizytach bilateralnych.
  • Emisji reportaży w Polskim Radio Rzeszów z wizyt bilateralnych w Cardiff i Caernarfon. Emisje odbyły się w dniach: 18.07.2014, 22.07.2014, 12.08.2014, 17.08.2014, 29.11.2014, 13.11.2015.Reportaże dostępne są na stronie: http://jaroslaw.psouu.org.pl/media-o-nas,1603.html.
  • Udostępnianiu w placówkach prowadzonych przez PSOUU materiałów informacyjnych dotyczących realizacji projektu (ulotki, newslettery, publikacji „W drodze do samodzielności – życie oparte na wspólnocie”).
  • Udostępnieniu materiałów informacyjnych (ulotek, broszury i newsletterów) dla pracowników i petentów instytucji lokalnych i regionalnych tj.: Urząd Wojewódzki Rzeszów, Urząd Marszałkowski w Rzeszowie, Starostwo Powiatowe Jarosław, Urząd  Miasta Jarosław, Urząd Miasta i Gminy Oleszyce, Urzędy gmin z terenu działalności PSOUU w Jarosławiu, Poradnie Psychologiczno – Pedagogiczne w Jarosławiu i Lubaczowie.
  • Rozdawaniu ulotek przez drużynę harcerzy i zuchów ze Słonecznej Gromady działających w Ośrodku Rehabilitacyjno – Edukacyjno – Wychowawczym im. Krystyny Rajtar w Jarosławiu. Ulotki rozdawano podczas akcji happeningowych i uroczystości, w tym podczas obchodów Dnia Godności Osoby z Niepełnosprawnością Intelektualną (5.05.2015).
  • Udzieleniu informacji dotyczących projektu oraz prezentacja dobrych praktyk podczas Konferencji międzynarodowej w Jarosławiu, a także za pomocą ulotek podczas uczestnictwa w międzynarodowym projekcie PINE-D (Austria – Graz).

Na szczególne wyróżnienie zasługuje fakt, że reportaż Bernadety Szczypty z wizyty bilateralnej w Cardiff otrzymał główną nagrodę w konkursie dziennikarskim EDUinspiracje – Media.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
9
W wyjazdach zagranicznych: 
9
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Strona internetowa PSOUU Koło w Jarosławiu http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/aktualnosci,263.html
  2. Facebook PSOUU Koło w Jarosławiu https://www.facebook.com/psouu.jaroslaw/?fref=ts
  3. Facebook Polskiego Radia Rzeszów https://www.facebook.com/radiocentrum/?fref=ts
  4. Reportaże – Polskie Radio Rzeszów http://www.radio.rzeszow.pl
  5. Newslettery 1-4, ulotka, http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/rezultaty,1308.html
  6. Publikacja „W drodze do samodzielności - życie oparte na wspólnocie”, prezentacje multimedialne z wyjazdów (kontakt emailowy: a.bronicka@jaroslaw.psouu.org.pl)
  7. Blog www.comball.wordpress.com
  8. COMBALL READER- ”(kontakt emailowy: a.bronicka@jaroslaw.psouu.org.pl)
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Ogólne informacje o projekcie są cały czas upowszechniane na stronie http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/aktualnosci,263.html. Reportaż oraz publikacja „W drodze do samodzielności- życie oparte na wspólnocie” są nadal rozpowszechniane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Partnerstwo reprezentowane było przez instytucje i organizacje zaangażowane we wsparcie oraz usługi świadczone dla osób niepełnosprawnych, zajmujące się w codziennej pracy między innymi aspektami integracji społecznej. Rezultaty i produkty projektu COMBALL służą do poszerzenia wiedzy nie tylko na temat wspierania i sytuacji osób niepełnosprawnych w naszym kraju, ale także w innych krajach europejskich. Są również odniesieniem i porównaniem usług w różnych krajach (Kolekcja Dobrych Praktyk). Wszystkie te organizacje w ramach dzielenia się informacjami na rzecz działań integracji społecznej osób niepełnosprawnych, prowadziły konkretne działania dla zainteresowanych stron na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym a także europejskim. Dobrą praktyką w pełni przeniesioną na grunt naszej organizacji jest uruchomienie „zielonego tunelu”, w ramach którego młodzież z niepełnosprawnością przygotowuje się do aktywizacji zawodowej poprzez praktyczne zajęcia w tunelu (m.in. sadzą, pielęgnują, rozsadzają kwiaty i zioła). Nauka korzystania z transportu miejskiego realizowana w ramach oferty edukacyjnej prowadzi obecnie do zwiększania samodzielności osób z niepełnosprawnością w dorosłym, niezależnym życiu. Kolejna praktyka przeniesiona na grunt jarosławski to realizacja zajęć technicznych dla niepełnosprawnych uczniów Ośrodka Rehabilitacyjno – Edukacyjno – Wychowawczego do pracowni aktywizacji zawodowej w Warsztacie Terapii Zajęciowej, docelowego miejsca przygotowującego do pracy. Nawiązana została współpraca PSOUU ze Stowarzyszeniem Przedsiębiorców Ziemi Jarosławskiej, celem pokazania korzyści i zwiększenia zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami. Bazując na działaniach i doświadczeniach innych organizacji partnerskich, współpraca wewnątrz naszej organizacji jest bardziej kompleksowa i  efektywna. Wykorzystujemy w codziennej pracy potencjał organizacji i zasoby własne.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uczestnicy wykazali bardzo wysoki poziom motywacji, w ramach działań projektowych. Zyskali pewność siebie poprzez bycie bardziej zintegrowanymi ze społecznością, biorąc aktywny udział w życiu społecznym. Starali się pokonywać własne bariery i ograniczenia szczególnie w kontakcie z nowo poznanymi osobami. Zwiększyli swoje możliwości komunikacji i interakcji z innymi ludźmi społeczności lokalnej. Dzięki wyjazdom mieli kontakt z ludźmi z innych krajów europejskich, doświadczyli innych kultur i języków oraz rozwinęli swoją tożsamość europejską jak i poczucie bycia częścią społeczeństwa jako aktywny obywatel. Partnerstwo COMBALL wpłynęło na zwiększone działania poszczególnej organizacji na szczeblu europejskim, wzmocniło ich wizerunek oraz działalność w dziedzinie edukacji dorosłych oraz aspektów międzykulturowych. Dzięki wyjazdom zwiększyły się kompetencje pracowników oraz świadomość uczestników w nich biorących. Zapoznanie się, oraz stworzenie zespołu uczestników projektu było wspierane przez metody ukierunkowane na człowieka i wszystkie międzynarodowe spotkania były podparte wszechstronną metodyką.  Zastosowano rożne metody pracy i wprowadzono partnerów w kwestie merytoryczne, które uruchomiły proces świadomości, tolerancji i zrozumienia. Językiem roboczym był język angielski co stworzyło możliwości nauki drugiego języka.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultaty i produkty projektu COMBALL mogą posłużyć do poszerzenia wiedzy nie tylko na temat wspierania i sytuacji osób niepełnosprawnych w naszym kraju, ale także w innych krajach europejskich. Są również odniesieniem i porównaniem usług w różnych krajach (Kolekcja Dobrych Praktyk). Dobre praktyki mogą być wykorzystane do podnoszenia jakości życia i funkcjonowania osób niepełnosprawnych poprzez zmodyfikowanie i dostosowanie programów edukacyjnych. Strona internetowa (http://jaroslaw.psouu.org.pl/projekt-comball,1305.html)oraz blog zawierają ogólne informacje dotyczące działań przeprowadzonych w ramach projektu, partnerów, a także rezultatów. Dla lepszego oraz dogłębnego przedstawienia współpracy wydano 4 newslettery zawierające szczegółowy opis przeprowadzonych działań. Każdy partner wykorzystał wszystkie produkty w celu szeroko rozumianego rozpowszechniania w każdym z krajów, jak również podczas spotkań, dyskusji oraz konferencji. Na poziomie ponadnarodowym przedstawiano projekt na targach, konferencjach, spotkaniach.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

CYTATY UCZESTNIKÓW PROJEKTU

„Jestem pod wrażeniem wysokiej jakości pracy warsztatowej w grupach uczestników projektu we Florencji”- Krzysztof, Polska

„Dla mnie bardzo innowacyjną  metodą wspierania osób z niepełnosprawnością było mieszkanie Casa Verde. Interesujący był fakt zatrudnienia emigranta pracującego jako asystent wspierający osoby tam mieszkające.” Sisko, Finlandia

„Wsparcie ze strony psychologa klinicznego wydaje sie być bardziej powszechne, uważam to za bardzo interesujące iż ludzie otrzymują ukierunkowane, wysokiej jakości wsparcie promujące niezależność.” Kate, Walia

„Bardzo podoba mi się korzystanie z potencjału studentów architektury do realizacji celu organizacji FAIDD (wykonanie projektów domów mieszkalnych dla osób z niepełnosprawnością)”. Aneta, Polska

“Bardzo podobały mi sie wizyty studyjne, ponieważ mogłem porównać sytuację niezależnego życia we Włoszech i w Finlandii”. Claudio, Włochy

„Niesamowita jest więź i chęć współpracy jaką stworzyli ze społeczeństwem lokalnym” .Bogna , Polska

„Jestem pod ogromnym wrażeniem zorganizowania takiej konferencji międzynarodowej. Fantastycznie było usłyszeć i porozmawiać z tyloma ekspertami z całej Europy. Dzięki temu wysiłkowi jesteśmy ponownie o jeden krok bliżej do osiągnięcia naszego wspólnego celu jakim jest społeczeństwo integracyjne”.- Gabi Perisutti- koordynator projektu COMBALL powiedziała o konferencji w Jarosławiu.

“Interesującym było, iż uczestnicy mimo różnych narodowości mieli takie same poglądy dotyczące zagadnień związanych z niepełnosprawnością.”- Anu z Finlandii.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Projekt był wartościowy pod tym względem, że dał możliwość odniesienia się do sytuacji osób z niepełnosprawnością w innych krajach Unii Europejskiej. Uświadomił też, że pomimo różnic kulturowych, różnych regulacji prawnych oraz stanu ekonomicznego i gospodarczego krajów partnerskich, zmagają się z podobnymi problemami przy wspieraniu osób niepełnosprawnych.

W wielu krajach wysokorozwiniętych Konwencja o Prawach Osób Niepełnosprawnych była ratyfikowana, a pomimo to nie jest przestrzegana. Jednocześnie udział w projekcie międzynarodowym daje inne, nowe doświadczenia, zmienia punk widzenia, poszerza horyzonty a także daje możliwość kontynuacji współpracy po zakończeniu działań projektowych.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Bronicka
Data wypełnienia formularza/karty: 
26.01.2016

European Citizen Today

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Wolontariat
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej „Szansa”
ul. Żabia 31, 27-400 Ostrowiec Świętokrzyski
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Remigiusz Woźniak, 668 36 25 05, remigiuszek76@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Celem Stowarzyszenia jest:

  1. umożliwienie prawidłowego funkcjonowania społecznego osobom niepełnosprawnym;
  2. tworzenie warunków do pełnego, niezależnego, samodzielnego i aktywnego udziału osób niepełnosprawnych w życiu społecznym i publicznym, w miarę ich indywidualnych możliwości;
  3. budowanie wizerunku osoby niepełnosprawnej jako pełnego członka społeczności lokalnej;
  4. przeciwdziałanie występowaniu patologii społecznej w środowisku osób niepełnosprawnych.

Stowarzyszenie realizuje powyższe cele w szczególności poprzez:

  1. pomoc osobom niepełnosprawnym w przełamaniu barier psychicznych;
  2. uaktywnienie fizyczne i społeczne osób niepełnosprawnych;
  3. pomoc osobom niepełnosprawnym w pozyskaniu sprzętu rehabilitacyjnego;
  4. organizowanie rehabilitacji leczniczej, zawodowej i społecznej;
  5. nauka pokonywania barier architektonicznych;
  6. organizowanie turnusów rehabilitacyjnych;
  7. propagowanie działalności integrującej członków Stowarzyszenia poprzez aktywność kulturalną, rekreacyjną i towarzyską realizowaną przez zespół aktywności społecznej;
  8. ścisłą współpracę z osobami i instytucjami w zakresie zbierania informacji i wymiany doświadczeń w kwestiach niepełnosprawności;
  9. budowanie wizerunku osób niepełnosprawnych ruchowo poprzez kontakt z mediami, a w szczególności  podnoszenie świadomości i wrażliwości społecznej, na ich potrzeby, umożliwienie im wypowiadania się w sprawach ich dotyczących oraz przedstawianie opinii publicznej ich osiągnięć życiowych, artystycznych i innych;

Wyróżniającymi osiągnięciami dla Stowarzyszenia „SZANSA” jest:

  • wyróżnienie „Świętokrzyskiego Anioła Dobroci” w kategorii grupowej w 2007 roku;
  • Uchwała Nr XVIII/231/2007 Rady Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego z dnia 6 grudnia 2007 roku w sprawie: przekazania Stowarzyszeniu na rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej „SZANSA” w Ostrowcu Świętokrzyskim ul. Iłżecka 31, prowadzenia Warsztatu Terapii Zajęciowej utworzonego przez Gminę Ostrowiec Świętokrzyski przy Zakładzie Opiekuńczo-Rehabilitacyjnym ul. Iłżecka 31 w Ostrowcu Świętokrzyskim pozwoliła zrealizować jeden z celów, dla których Stowarzyszenie zostało założone;
  • inwestycja przystosowania budynku pod potrzeby Warsztatu Terapii Zajęciowej, w którym obecnie znajduje się siedziba organizacji i trwają zajęcia dla 75 osób niepełnosprawnych mających terapię zajęciową w Warsztacie Terapii Zajęciowej.

Stowarzyszenie „SZANSA” prowadzi Warsztat Terapii Zajęciowej, w którym znajduje się 15 pracowni terapeutycznych dla 75 osób niepełnosprawnych w wieku od 20 do 51 lat, oprócz terapii zajęciowej prowadzona jest rehabilitacja, pomoc psychologiczna, logopedyczna oraz opieka pielęgniarska. Do projektu zaangażowani były nie tylko osoby niepełnosprawne, ale również ich rodzice i opiekunowie prawni, którzy są członkami naszej organizacji i chętnie uczestniczyli w oferowanych zajęciach.

Aktywizacja osób niepełnosprawnych to sprawianie, że dzięki działalności organizacji stają się aktywniejsi lub zwiększają poziom swojej dotychczasowej aktywności. Aktywizacja ta jest działaniem celowym i złożonym, podejmuje się ją z zamiarem wywołania konkretnych, ukierunkowanych zachowań zarówno w rehabilitacji zawodowej jak i społecznej

Przez cały rok prowadzimy regularne treningi dla osób niepełnosprawnych w różnych dyscyplinach sportowych (m.in. piłka nożna, biegi przełajowe, tenis stołowy, narciarstwo zjazdowe, łyżwiarstwo szybkie, bocce, trójbój siłowy, pływanie). Zawodnicy zrzeszeni w Olimpiadach Specjalnych startują w zawodach regionalnych, ogólnopolskich, europejskich a także światowych i zdobywają tam czołowe miejsca.

Działalność artystyczna ma za zadanie pokazanie podopiecznym jak można aktywnie i kreatywnie spędzać czas wolny wykorzystując różne formy plastyczne, rękodzielnictwa, decoupage, haftu. Podczas wykonywania zadania osoby niepełnosprawne wykazują dużą cierpliwość, wytrwałość, duże zaangażowanie, inwencję twórczą. Wspólne wykonywanie zadania wpływa pozytywnie na relacje pomiędzy słuchaczami, wzbogaciło ich duchowo. Podsumowaniem działalności artystycznej są wystawy w szczególnych miejscach, np. muzeum.

W ramach zajęć z muzykoterapii osoby niepełnosprawne kultywują tradycję bożonarodzeniową, uczą się tekstów piosenek na pamięć, integrują w grupie, poprawiają samopoczucie, odreagowują złe emocje oraz zaspakajają potrzeby emocjonalne. Kulminacyjnym punktem są występy naszych artystów na scenach festiwali, przeglądów.

Przez cały rok mają miejsce zbiórki surowców wtórnych (makulatura, zużyte baterie, złom, nakrętki plastikowe). Członkowie organizacji zrozumieli jak ważna jest segregacja śmieci.

Ponadto podczas realizacji wszystkich zadań korzystamy z pomocy wolontariuszy, a pracownicy Warsztatu Terapii Zajęciowej ul. Żabia 31 w Ostrowcu Św., którzy są jednocześnie członkami Stowarzyszenia i też pracują jako wolontariusze, nie pobierając za swoją dodatkową pracę żadnych wynagrodzeń. Instruktorzy prowadzący zajęcia z osobami niepełnosprawnymi posiadają pełne kwalifikacje.

Realizacja zadań, które wykonywaliśmy do tej pory byłaby również niemożliwa, gdyby nie pomoc Ministerstwa Sportu i Turystyki, Sejmiku Marszałkowskiego w Kielcach, Urzędu Województwa Świętokrzyskiego w Kielcach, Starostwa Powiatowego i Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ostrowcu Świętokrzyskim, Urzędu Miasta w Ostrowcu Świętokrzyskim.

Tytuł projektu: 
European Citizen Today
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-ES1-GRU06-73312 6
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Rumunia
Włochy
Portugalia
Cypr
Polska
Cele projektu: 

Celem projektu było przybliżenie Europy jej obywatelom i zachęcenie ich do pełnego udziału w procesie integracji europejskiej. Za pośrednictwem naszego projektu obywatele mieli możliwość uczestniczenia w wymianie ponadnarodowej i działań w zakresie współpracy, przyczyniając się do rozwoju poczucia przynależności do wspólnych europejskich ideałów promowanie koncepcji "aktywnego obywatelstwa europejskiego". Stowarzyszenie "SZANSA" kieruje działania projektowe do dorosłej grupy osób niepełnosprawnych i ich rodzin, a także kadry pracującej na co dzień z osobami niepełnosprawnymi. Działalność związana z realizacją projektu jest ze strony pracowników Warsztatu Terapii Zajęciowej jak i innych osób prowadzących zajęcia pracą wolontariacką i wykonywaną poza godzinami pracy zawodowej.

W ramach projektu prowadzone były następujące warsztaty:

  • warsztaty nauki języka angielskiego i niemieckiego;
  • warsztaty komputerowe (ICT);
  • działania wolontariackie;
  • warsztaty społecznościowe;
  • działania ekologiczne;
  • działania artystyczne, muzykoterapii i sportowe na arenie ogólnopolskiej;
  • działania ekologiczne;
  • warsztaty kulinarne i zdrowego żywienia;
  • warsztaty historyczno-fotograficzne;
  • warsztaty bezpieczeństwa w ruchu drogowym;
  • warsztaty ręcznie robionej biżuterii;
  • warsztaty hafciarskie.
Obszary tematyczne: 

W ramach projektu prowadzone były:

  • Warsztaty nauki języka angielskiego i niemieckiego.
  • warsztaty komputerowe -większość uczestników biorących w nich udział zaczęła świadomie korzystać z dostępu do internetu, a także wykorzystywać portale społecznościowe. Uczestnicy projektu wzięli udział w konferencji warsztaty komputerowe z zakresu edukacji informacyjnej oraz medialnej, w tym zagadnienia bezpieczeństwa w sieci, umiejętności korzystania z cyfrowego środowiska w procesie edukacyjnym. Odbyły się również warsztaty komputerowe. "Bezpieczeństwo w sieci", "Obróbka zdjęć z Grundtviga", "Projektowanie i wykonanie kalendarza", "Tworzenie prezentacji multimedialnych".
  • warsztaty społecznościowe i spotkania edukacyjne na temat Karty Praw - -Podstawowych oraz pobudzenia myślenia obywatelskiego poprzez zachęcanie do uczestnictwa w wyborach do PE, Prezydenckich, Sejmu i Senatu RP, wyborach samorządowych. Spotkanie z Ministrem Sportu i Turystyki, posłami na Sejm RP, posłem Parlamentu Europejskiego.
  • Działania ekologiczne–zbiórka surowców wtórnych (makulatura, złom, plastikowe nakrętki oraz zużyte baterie).
  • Działania artystyczne. Wystawa w Muzeum Historyczno-Archeologicznym w Ostrowcu Św. Na ścianach było 72 prace wykonane przez osoby niepełnosprawne: fotografia, gobelin, rzeźba, linoryt i malarstwo.
  • Działania ekologiczne-kultywowanie tradycji Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocnych, opanowanie technologii wytwarzania wyrobów plastycznych oraz rękodzielniczych z surowców wtórnych.Warsztaty fotograficzne-słuchacze rozwijają własną inwencję, wyobraźnię oraz wrażliwość plastyczną. Uczą się przestrzegania zasad bezpieczeństwa podczas zajęć fotograficznych.(udział w konkursie o tematyce osób niepełnosprawnych, czyli Biennale Fotograficznego 'Fot.ON - nasz świat' organizowanego przez Fundację AKCES.).
  • Warsztaty historyczne-„Pogańskie i chrześcijańskie Świętokrzyskie–co warto zobaczyć”.
  • Warsztaty kulturalne-udział III Ostrowieckie Spotkania Szekspirowskie pod hasłem "LONDYN SZEKSPIRA - LONDYN DZIŚ", przybliżenie miasta Londyn z innej strony. Wykład "LONDYN SZEKSPIRA". Wystawa fotografii "THE LONDON GLOBE CZYLI LONDYŃSKA WIEŻA BABEL".W
  • arsztaty muzykoterapii - Powstanie klipu z kolędą (http://youtu.be/LIiueG9H8mg). Celebrowanie Dnia Europy - zorganizowanie koncertu rekreacyjnego z wykorzystaniem muzyki z całej europy. Koncert Chóru „CANTATE DOMINO” w Diecezjalnym Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim zorganizowany w ramach Spotkania Grundtviga w Polsce.D
  • ziałania sportowe - Udział w treningach różnych dyscyplin, a docelowo w zawodach sportowych. Cel: integracja, zdrowy tryb życia, lecznicze właściwości ruchu, wpływ wychowawczo–psychologiczny oraz higieniczno–zdrowotny.
  • Warsztaty bezpieczeństwa w ruchu drogowym, wychowanie komunikacyjne. Poznanie znaków drogowych oraz przepisów ruchu drogowego, kształcenie umiejętności rozpoznawania sytuacji zagrażających bezpieczeństwu na drodze, świadomość noszenia odblasków.
  • Wolontariat POMAGAMY. Uczestnicy projektu zbierali tzw. miedziaki, czyli monety 1, 2 i 5 groszowe, które później przekazali do Sztabu Miejskiego WOŚP. 10.01.2014 roku oddali prawie 11 kg monet, natomiast 11.01.2015 roku oddali 42,5 kg monet, a 10.01.2016 roku oddali 61,1 kg monet. Zbiórka nakrętek plastikowych. Odpowiedź na apel o pomoc w rehabilitacji młodego piłkarza ręcznego z Lubina. Przekazaliśmy 32 szt. 120 litrowych worków nakrętek. Współpraca z polską szkołą sobotnią Polish Abroad Saturday School. Polskie dzieci w ramach współpracy otrzymali paczki z polskimi książkami. Przekazaliśmy 6 paczek książek.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Działania lokalne: 61 słuchaczy (w tym 37 mężczyzn i 24 kobiety), 16 nauczycieli/pracowników. Do projektu zaangażowani były nie tylko osoby niepełnosprawne, ale również ich rodzice i opiekunowie prawni, którzy chętnie uczestniczyli w oferowanych zajęciach.

Jakie były początki projektu: 

Idea projektu Grundtvig pojawiła się powstał w 2012 roku podczas realizacji „Volunteer's passport” w Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii w Ostrowcu Świętokrzyskim, kiedy to koordynator Zdzisław Klusek wprowadzał w ówczesne działania swojego pracownika Remigiusza Woźniaka, który zajmował się wolontariatem i brał czynny udział w różnorodnych akcjach i  działaniach społecznych na rzecz osób niepełnosprawnych i chciał bardzo aby ta grupa społeczna mogła skorzystać z możliwości jakie daje „Grundtvig”. Po konsultacjach z Zarządem i Kierownikiem Warsztatu Terapii Zajęciowej Robertem Rogalą zapadła decyzja, że próbujemy. Partnerów znaleźliśmy dzięki kontaktom w poprzednich projektach oraz w Internecie. Partnerstwo w celu realizacji projektu zostało zawiązane spośród instytucji, które zapoznały się z początkową ideą projektu i pozytywnie na nią odpowiedziało. Każdy z partnerów wniósł do prac projektowych (na etapie przygotowania aplikacji)  swój własny, merytoryczny i cenny wkład.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu odbyły się spotkania w Hiszpanii (październik 2013 Santa Cruz de Tenerife), w Portugalii (styczeń 2014 Evora), we Włoszech (marzec 2014 Rzym), na Cyprze (czerwiec 2014 Phapos), w Rumunii (marzec 2015 Bukareszt), w Polsce (maj 2015 Ostrowiec Świętokrzyski). Łącznie w wyjazdach zagranicznych odbyło się 25 mobilności. 7 słuchaczy – osób niepełnosprawnych (w tym 6 mężczyzn i 1 kobieta) oraz 18 nauczycieli/pracowników. Spotkania miały na celu wzmocnienie dialogu międzykulturowego uczestników projektu, prezentowanie dotychczasowych osiągnięć przez każdego z partnerów oraz plany na najbliższy okres realizacji projektu, zwiększenie znajomości języków obcych - zwiększenie motywacji do nauki przez całe życie uczestników, wymiana przykładów dobrych praktyk między uczących: trenerów projektu, koordynatorów, członków lokalnej społeczności i władz, wzmocnienie współpracy między partnerami, planowanie działań – terminów, rozpowszechnianie projektu na szczeblu lokalnej społeczności, analiza i ocena dotychczasowych działań edukacyjnych oraz prezentacja produktów końcowych wykonanych przez poszczególnych partnerów.

Podczas poszczególnych wizyt roboczych odbywały się spotkania z najwyższymi władzami lokalnymi i prezentowany był program turystyczny i artystyczny ukazujący piękno danego regionu. Spotkania miały na celu wzajemne zrozumienie, przyjaźń i współpracę oraz dynamika zbudowania przyjaznych stosunków w grupie. Europejską samoświadomość i poznanie innych społeczności, podstawowy dialog międzykulturowy.

Stowarzyszenie Na rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej „SZANSA” organizowało w maju 2015 roku spotkanie robocze w Polsce w ramach projektu pt. „EUROPEAN CITIZEN TODAY” - w ramach programu „Uczenie się przez całe życie” – Grundtvig, akcja Projekty Partnerskie Grundtviga. Ze względu na formalne obowiązki, niektórych partnerów spotkanie podsumowujące projekt zostało podzielone na dwie części. Ostatecznie do Ostrowca Świętokrzyskiego przyjechali partnerzy z Cypru, Hiszpanii, Portugalii i Rumunii. Głównym elementem tego typu spotkań jest podsumowanie dotychczasowej działalności w poszczególnych krajach oraz przedstawienie planów na najbliższy okres trwania projektu. Tym razem to spotkanie było trochę inne, ponieważ te najbliższe plany to utworzenie raportu końcowego projektu, który musiał brzmieć tak samo we wszystkich krajach. 19 maja 2015 roku W Starostwie Powiatowym w Ostrowcu Świętokrzyskim z uczestnikami projektu spotkał się Starosta Ostrowiecki, który po oficjalnym spotkaniu wręczył regionalne upominki. Następnie w sali obrad Powiatu Ostrowieckiego odbyła się prezentacja dokonań w ramach projektu przez każdego z partnerów. W końcu nadszedł czas na wspólne stanowisko co do raportu końcowego. Okazało się, że jest tak dużo dodatkowych, przeprowadzonych warsztatów, że ciężko będzie wszystko opisowo ująć w końcowym raporcie, który ma oczywiście ograniczoną ilość znaków. Następnie uczestnicy projektu przeszli do Urzędu Miasta, gdzie również otrzymali regionalne upominki. Kolejnym elementem było zwiedzanie siedziby Stowarzyszenia „SZANSA”, gdzie partnerzy osobiście mogli zobaczyć efekty pracy z osobami niepełnosprawnymi. Przysłowiową wisienką na torcie był obiad w siedzibie Stowarzyszenia „SZANSA”, który został przygotowany w ramach warsztatów kulinarnych, do którego uczestnicy przygotowywali się od zeszłego roku (m.in. ogórki kwaszone, kiszona kapusta).

Bardzo ważnym elementem takich spotkań roboczych jest program turystyczny, podczas którego każdy z partnerów zapoznaje swoich przyjaciół z projektu z najpiękniejszymi miejscami swojego regionu. Podczas wizyty w Polsce zwiedzili m.in. Krzemionki Opatowskie, Bałtów, Święty Krzyż, Osadę Średniowieczną w Starej Hucie, Muzeum Skamieniałości w Świętej Katarzynie, Aleję Miniatur w Krajnie.

W ramach spotkania odbył się specjalnie dedykowany uczestnikom projektu koncert Chóru „CANTATE DOMINO”, który odbył się w Diecezjalnym Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim. Jak się okazało to nie był jedynym muzyczny akcent, ponieważ podczas uroczystego wręczania certyfikatów uczestnictwa w spotkaniu jeden z partnerów z Portugalii wykonał utwór z gatunku Fado, czyli melancholijnych pieśni, nazywanych czasami portugalskim bluesem.

Okazało się, że w dobie mediów elektronicznych wielkim zaskoczeniem dla wszystkich partnerów była papierowa kronika z działań realizacji działań przez polskiego partnera, czyli osoby będące w ramach projektu skupione przy Stowarzyszeniu „SZANSA”.

Na stronie internetowej Stowarzyszenia pod adresem www.szansa.onecik.pl powstał specjalny blok z odnośnikami do oficjalnej strony projektu, blogu oraz konta Facebook, oficjalnej strony Grundtviga. Dodatkowo powstał specjalny moduł informujący o działaniach polskiego partnera.

Korzystając z każdej okazji, uczestnicząc w imprezach sportowych, muzycznych, straganach wystawowych, gdzie prezentowaliśmy osiągnięcia osób niepełnosprawnych rozdawaliśmy okolicznościowe ulotki - produkt końcowy wykonany przez polskiego partnera, który przedstawia działalność projektu "European Citizen Today" - w ramach programu „Uczenie się przez całe życie” – Grundtvig, akcja Projekty Partnerskie Grundtviga.

Upowszechnianie projektu w lokalnej społeczności, innych organizacjach, władzach lokalnych za pośrednictwem:

  • strony internetowej projektu (http://www.europeancitizentoday.org/) Blog (http://ect-2013.blogspot.ro/) i Facebook (https://www.facebook.com/Europeancitizentoday) możemy rozpowszechniać w jak najlepszy sposób i do dużej liczby osób;
  • ulotki, plakaty, broszury, kursów i szkoleń języka angielskiego i technologii informacyjno-komunikacyjnych i działań projketu (wolontariat, uroczystości, wystawy zdjęć i mobilności);
  • spotkań kadry, gdzie zaprezentowane były raporty na temat działalności i produktów końcowych projektu;
  • podczas spotkań członków stowarzyszenia, rodziców, zaprezentowaliśmy raporty i produkty końcowe realizowane podczas projektu;
  • rodziców, którzy uczestniczyli bezpośrednio jako wolontariusze;
  • poinformowania lokalnych władz o projekcie. Dzięki czemu możliwe było spotkanie z przedstawicielami władz..

Monitoring był realizowany w sposób następujący:

  1. Prowadzona była kronika projektu na stronie internetowej i w formie papierowej, gdzie opisywane były wszystkie realizowane zadania. Zadania projektu przedstawiano w sposób transparentny i szczegółowy.
  2. Sukcesywnie ukazywały się artykuły o poszczególnych działaniach i wizytach do każdego kraju partnera w gazetach w wersjach papierowych, na portalach internetowych, w mediach społecznościowych (FB, TT, YT) oraz w TV regionalnej.
  3. Kadra zarządzająca projektu spotykała się systematycznie.
  4. Na każdym Zebraniu Zarządu Stowarzyszenia składane było sprawozdanie z dotychczasowej działalności.
  5. Uczestnicy biorący udział w projekcie w ramach rekrutacji wypełnili ankiety i podpisali zgodę o przetwarzaniu danych osobowych.

Wnioski i konsekwencje monitorowania, oceniane było czy:

  • poprzez edukację możemy lepiej zrozumieć i szanować kulturę każdego kraju;
  • projekt przyczynił się do szerzenia zachowań o tolerancji, solidarności i wzajemnego szacunku;
  • osoby niepełnosprawne, ich rodzice oraz instruktorzy terapii zajęciowej rozumieją, że są oni aktywnymi europejskimi obywatelami i że jedynie z poszanowaniem innych otrzymają również szacunek by móc żyć w pokoju i harmonii;
  • nauka języków obcych ułatwiła komunikację pomiędzy partnerami z różnych krajów;
  • uczestnicy projektu odkryli swój potencjał artystyczny i wyrażali swoje uczucia i wyobraźnię w przyjemny sposób, wzbudzając większe zainteresowanie projektem;
  • ze względu na zwiększoną zdolność wykorzystania ICT uczestników projektu, dostęp do różnych elementów informacji z całego świata, udało im się powiększyć ich horyzonty kulturalne, przez ciągłe dostosowanie i poprawianie w zakresie ich pracy na komputerze.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
61
W wyjazdach zagranicznych: 
7
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Blog "EUROPEAN CITIZEN TODAY" www.ect-2013.blogspot.ro. Materiały na blogu zostały wykonane przez wszystkich partnerów, zebrane i opublikowane przez rumuński zespół. Zawierają informacje na temat partnerów, cele projektu, działania i galeria zdjęć.
  2. Konto Facebook "EUROPEAN CITIZEN TODAY" www.facebook.com/Europeancitizentoday zostało założone przez portugalskiego partnera, współadministrowane przez polskiego partnera; przedstawia informacje na temat działań związanych z projektem. Facebook miał wielki wpływ zwłaszcza na młodych ludzi z naszej społeczności.
  3. Logo projektu. Logotyp został skonstruowany do wyrażenia najważniejszych celi projektu, czyli pojęcia obywatelstwa europejskiego i znaczenie tej terminologii. Był to pierwszy konkurs partnera poprzez e-głosowanie (www.Europeancitizentoday.simplyvoting.com).
  4. Technika wykonania logo projektu była dowolnym zastosowaniem jednej z podstawowych dziedzin twórczości artystycznej formą płaszczyznową, m.in. malarstwo, rysunek, grafika komputerowa. Ostatecznie wybrane zostało logo z Polski, "SZANSY", które było używane jako logotyp we wszystkich oficjalnych publikacjach w ramach realizowanego projektu.
  5. Strona internetowa "European citizen today" www.europeancitizentoday.org.
  6. Materiały na stronie internetowej (artykuły i zdjęcia) zostały wykonane przez wszystkich partnerów, zebrane i opublikowane przez zespół portugalski. Produkt ten miał bardzo silny wpływ w naszych wspólnych działaniach.
  7. Strona internetowa Stowarzyszenia „SZANSA” www.szansa.onecik.pl zawiera działania polskiego partnera, Stowarzyszenia SZANSA w ramach projektu, znajdują się tam szczegółowe opisy działań, zdjęcia, wycinki prasowe i filmy video.
  8. Ulotka wykonana przez polskeigo partnera promuje kreatywność, zwiększenie wykorzystania komputera, wiedzy, lepszej komunikacji i reklamy między partnerami, świadomości kulturowej, oceny i upowszechniania projektu.
  9. Plakat i dyplom wykonany przez włoskiego partnera promuje pozytywne podejście dorosłych osób w kierunku działania na rzecz aktywnego obywatelstwa europejskiego.
  10. Broszura. Materiał wykonany przez cypryjskiego partnera jest podsumowaniem działań obywatelskich uczniów Europejskich - wolontariat. Materiał ma teksty i zdjęcia, i został opublikowany na stronie internetowej projektu, blogu i Facebooku.
  11. Kalendarz wykonany przez polskiego partnera zawierał 12 stron (każdy partner miał przydzielone 2 strony, 2 miesiące), na których prezentował swoje partnerstwo w projekcie i jest to sposób rozpowszechniania przydatny i atrakcyjny.
  12. Magazyn wykonany przez hiszpańskiego partnera prezentuje najważniejsze wydarzenia podczas dwuletniego projektu.
  13. DVD wykonany przez portugalskiego partnera zawiera najważniejsze wydarzenia projektu jak zdjęcia, filmy i produkty końcowe - został stworzony przez wszystkich partnerów i był finalizowany przez portugalskich partnerów po ostatniej mobilności.
  14. Kronika - wersja papierowa, która była prowadzona w ramach różnych warsztatów zawiera działania polskiego partnera, Stowarzyszenia SZANSA w ramach projektu, znajdują się tam szczegółowe opisy działań, zdjęcia, wycinki prasowe i pamiątki z mobilności.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Działania upowszechniające wyniki pracy nad projektem polegały przede  wszystkim na tym, że:

  • opracowano tablice informacyjne, ulotki, broszury, płyty CD i DVD, kronikę papierową;
  • publikowaniu materiałów na stronie projektu, także na stronie internetowej organizacji, publikacje w prasie lokalnej na temat osiągnięć w ramach projektu;
  • bieżące wystawy rezultatów i produktów w szkole;
  • upowszechnianie rezultatów projektu na spotkaniach z rodzicami,  oraz przy okazji występów artystycznych, zawodów sportowych czy też stoisk, gdzie prezentowane są prace terapeutyczne wykonane przez osoby niepełnosprawne.

O naszych działaniach na bieżąco informowaliśmy również społeczność lokalną, media, prasę, władze lokalne, starostwo powiatowe w Ostrowcu Św., lokalne instytucje wspierające rodzinę. Wszystkie produkty finalne w każdej chwili na naszej stronie internetowej tak, by każdy zainteresowany mógł je obejrzeć i wykorzystać w miarę potrzeb, ponieważ z powodzeniem nadają się do kopiowania i przenoszenia.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  • Projekt dał możliwość nowych rozwiązań, pomysłów oraz umożliwił nowe relacje między instytucjami z różnych krajów, jest to niewątpliwie korzyść dla lokalnej społeczności oraz władz lokalnych.
  • Opracowanie europejskiego projektu w naszej organizacji jest gwarancją jakości kształcenia w naszej instytucji, dobrej reklamy naszej pracy w naszej społeczności.
  • Projekt przyczynił się do lepszej promocji organizacji zarówno lokalnie jak i w Unii Europejskiej - za pośrednictwem strony internetowej, blogu i Facebook, ulotki, plakatu i broszury. Dlatego nasza organizacja stała się dobrze znana i rozpoznawalna.
  • Podczas projektu stosunki między organizacją a władzami lokalnymi stały się lepsze i silniejsze z korzyścią dla wszystkich zaangażowanych podmiotów, czego w swoim przemówieniu dał dowód Starosta Powiatu Ostrowieckiego podczas spotkania roboczego (mobilności) w Polsce.
  • Praca w tym projekcie stworzyła dobre relacje pomiędzy członkami organizacji oraz przyczyniła się do współpracy pomiędzy współpracownikami i zwiększonego wsparcia ze strony kadry zarządzającej.
  • Dzięki projektowi możemy poprawić metody komunikacji w języku obcym, umiejętności ICT, umiejętności zarządzania projektem.
  • Rozwój działań europejskiego projektu oznacza wielki rozgłos dla nas w naszej lokalnej społeczności.
  • Podniesiono umiejętności związane z zarządzaniem dzięki spotkaniom menedżerów innych europejskich organizacji, wymianie "dobrych praktyk". Komunikację językową poprowadzono za pomocą publikacji, materiałów audio i video, spotkań z członkami organizacji pozarządowych, przedstawicielami władz lokalnych, organizacji wystaw, uroczystości. Projekt miał duży wpływ na zmiany w strukturze organizacji i programu nauczania.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Nasz projekt miał pozytywny wpływ na zachowanie osób niepełnosprawnych i ich rodziców biorących udział w projekcie. Zrozumieli, że wolontariat to odpowiedzialność. Osoby biorące udział w projekcie miały możliwość zaznajomienia się z kulturami różnych krajów biorących udział w projekcie i nabywaniu umiejętności (obsługa komputera/internet/języki obce). Duże korzyści dawał udział w mobilnościach. Osoby biorące udział w projekcie poznały różne organizacje, poznały swoich partnerów; zaczęły posługiwać się obcymi językami, nastąpiła wymiana opinii i ocen ich zainteresowań i zachowań. Niektóre osoby biorące udział w projekcie były zapraszane do wzięcia udziału w procesach zarządzania projektem (oceny, rozpowszechnianie, poprawiając swoje umiejętności zarządzania).

Działania, takie jak: opracowanie artykułów, tłumaczenia, dyskusje podczas spotkań i mobilności, prezentacja projektu innym partnerom i wewnątrz organizacji, udział w uroczystościach, udział z dobrymi wynikami w lekcjach języków obcych i w konkursach, wzrosła pewność siebie miały duże znaczenie dla osób biorących udział w projekcie.

Działania, takie jak: wzrost udziału ponadnarodowego wolontariatu w mobilnościach, wolontariat we własnej organizacji, wolontariat na lokalnym rynku oraz w swoim kraju przyczyniły się do otrzymania produktów końcowych oraz nabycia umiejętności zarządzania.

Artystyczne działania zachęciły do wolności wypowiedzi i kreatywności osób biorących udział w projekcie odkryły ich artystyczny potencjał. Cieszyły się one wielkim zainteresowaniem dając radość, poczucie dumy, motywację, pewność siebie. Działania związane z projektem cieszyły się wielkim zainteresowaniem dając osobom biorącym w nich udział, motywację, dumę, zachęciły do udziału w przyszłych projektach i wydarzeniach kulturalnych.

Działania, takie jak: opracowania artykułów, nagrywanie płyt, udostępnianie na witrynę sieci web, udział w panelach partnerskich dotyczących działań wolontariackich, udział w mobilnościach, udział w realizacji produktów końcowych, zwiększenie wiedzy o partnerskich krajach w zakresie społecznego i kulturowego punktu widzenia przyczyniły się do rozwoju zainteresowań i umiejętności. Możemy zauważyć, że osoby pracujące jako wolontariusze w projekcie na bieżąco aktualizowały swoją wiedzę na temat aktywnego obywatelstwa europejskiego, a także posiadają pozytywne zachowanie społeczeństwa obywatelskiego w ich rodzinach i społecznościach.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Upowszechnianie projektu jest cały czas procesem kontynuowanym, a jego wyniki są używane przez wszystkich za darmo. Kraje partnerskie będą wykorzystywały wyniki projektu, informowały o obsłudze systemów i metodach nauki oraz dostępie do programów. Wspieranie osób uczących się, jego zasoby edukacyjne, nabyte praktyki zostały włączone do systemów i mechanizmów wsparcia integracji społecznej i kulturowej.

Nasze produkty końcowe są wykorzystane jako przykłady dobrych praktyk dla osób zainteresowanych rozwojem projektów międzynarodowych. Strona internetowa, blog i Facebook są źródłem informacji dla osób niepełnosprawnych i ich rodziców, członków społeczności lokalnych i zagranicznych organizacji zainteresowanych systemem edukacji dorosłych.

Nasze doświadczenia zdobyte w tym projekcie stanowią dobry przykład dla innych organizacji publicznych i prywatnych. Głównym celem było umieszczenie potrzeb człowieka w centrum uwagi i wszystkie nasze wysiłki i produkty końcowe projektu mające na celu włączenie koncepcji wolontariatu w życie wszystkich.

Po zakończeniu projektu widząc zaangażowaniem osób niepełnosprawnych w warsztaty fotograficzne rozpoczął się profesjonalny kurs fotograficzny prowadzony przez absolwentkę fotografii, zawodowego fotografa.

W dalszym ciągu wszyscy są zaangażowani w działania ekologiczne i trwa zbiórka surowców wtórnych (makulatura, zużyte baterie, drobne metale).

Po zakończeniu projektu nadal kontynuowane są całoroczne akcje "POMAGAMY INNYM"

Systematycznie odbywa się akcja zbierania nakrętek plastikowych. Oczekujemy na kolejną informację o kolejnej osobie potrzebującej takiego wsparcia, ponieważ uzyskane środki finansowe w ten sposób przekazane będą na cele rehabilitacyjne tej osoby.

Przez cały rok prowadzimy akcję charytatywną zbiórki odzieży, książek dla dzieci, zabawek, gier manualnych i przekazywanie w/w przedmiotów najuboższym rodzinom z dziećmi.

Przez cały rok prowadzimy akcję "Grosz do grosza". Zbieramy tzw. żółte monety (1 grosz, 2 grosze, 5 groszy) i następnie w dniu Finału (druga sobota stycznia) przekazujemy je oficjalnie do Sztabu Miejskiego Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Ostrowcu Świętokrzyskim.

Projekt przyniósł nam satysfakcję zawodową i osobistą. Budowanie osobistej relacji z partnerami dało nam siłę do opracowywania nowych projektów.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Opinie słuchaczy (osób niepełnosprawnych) – pisownia orginalna

Piotr Modrzejewski (słuchacz): Dzięki projektowi "GRUNDTVIG" brałem udział w kursie z języka angielskiego, kursie fotografowania oraz byłem w Rumunii na spotkaniu z uczestnikami kursu z innych państw. Uważam, że udział w tym projekcie dał mi wiele korzyści. Lepsza znajomość języka angielskiego i umiejętność fotografowania przydadzą mi się zwłaszcza w podróżach i ich uwiecznianiu, a podczas wyjazdu do Bukaresztu oprócz zwiedzania tego interesującego miasta poznałem wielu ciekawych i niezwykle sympatycznych ludzi.

Milenka Szwagierczak (słuchacz): W mieście Włochy gdzie byłam poznałam dużo ciekawych rzeczy gdy zwiedzaliśmy Rzym byliśmy na placu Świętego Piotra zobaczyliśmy jak to może być w innym kraju. Poznałam dużo ludzi którzy mówili w obcym języku było bardzo ciekawie i fajnie. Bardzo ciekawa jestem nadal ich kultury i chciałabym się czegoś jeszcze dowiedzieć. Bardzo mi się podobało i chciałabym jeszcze raz tam pojechać.

Piotr Datka (słuchacz): Jak tylko GRUNDTVIG się pojawił ucieszyłem się i dlatego nie musiałem na to czekać. Bo od razu odbyło się  pierwsze zebranie n a którym o tym powiedzieli. a zaraz po nim rozpoczęły się te kursy: Niemieckiego, Angielskiego , Fotograficzny. - Te kursy które się odbyły  wiele mi dały i wiele się na nich się nauczyłem.

Tomasz Taborski (słuchacz): Projekt, w którym brałem udział, mogłem poznać nowe umiejętności i techniki i też poznałem nowych ludzi. Projekt był ciekawie prowadzony przez kadrę i dużo mogłem się dowiedzieć. Czekam już na kolejne takie projekty.

Marcin Solarz (słuchacz): Grundtvig Da możliwość osobom niepełnosprawnym możliwość wykazania się w czynnościach takich których wcześniej nie mogli brać udział. Dzięki Grundtvigowi osoby niepełnosprawne mogli skorzystać z takich rzeczy jak np. nauka języka angielskiego. Grundtvig czyli „na naukę nigdy nie jest za późno” to bardzo przydatny projekt edukacyjny

Opinie pracowników:

Remigiusz Woźniak (koordynator projektu): Projekt „European Citizen Today” dał możliwość rozwoju w różnych kierunkach edukacji dla dorosłych zarówno słuchaczom jak i pracownikom. Organizacja nasza otrzymała niesamowity zastrzyk pozytywnych energii i emocji. Jako koordynatorowi sprawiało mi niesamowitą przyjemność widząc radość słuchaczy z każdego jednego organizowanego dla nich warsztatu czy też innego przedsięwzięcia.

Marta Walczyk (osoba prowadząca warsztaty): W moim przekonaniu udział w projekcie Grundtvig stworzył szansę rozwoju zawodowego jak i osobistego, poprzez nabycie nowych praktycznych umiejętności (nauka języka angielskiego), wymianę doświadczeń, praktyk i metod  wraz z innymi uczestnikami projektu z innych krajów Europejskich, biorących w nim również udział; wzrost kompetencji międzykulturowych, językowych i poznanie innych regionów Europy, a także nawiązanie nowych znajomości i cennych przyjaźni.

Wiesława Serwinowska (osoba prowadząca warsztaty): Gratulacje za super projekt Grundtvig! Szkoda, że to już było... Super pomysł, przyczynił się do poszerzenia horyzontów kulturowych. Jeszcze raz gratulacje.

Tomasz Przybysławski (osoba prowadząca warsztaty): Jako osoba, która była aktywnie włączona w realizację projektu mogłem uczestniczyć w działaniach międzynarodowego zespołu partnerów. Udział w projekcie był dla mnie ogromnym doświadczeniem. Dzięki niemu mogłem komunikować się z uczestnikami z innych krajów oraz budować i wzmacniać poczucie więzi i wspólnoty europejskiej beneficjentów projektu. Mogłem z racji brania udziału w projekcie poznać niektóre Europejskie miasta i ich historię.

Anita Artykiewicz-Woźniak (osoba prowadząca warsztaty): Projekt Grundtvig pozwolił uczestnikom naszego Stowarzyszenie jak i też pracownikom poznać inną kulturę, obyczaje państw partnerskich. Nawiązać przyjaźnie. Uczestnicy utwierdzili się w swoich umiejętnościach, które mogli pokazać osobom spoza naszego kraju, zwiększyło się ich poczucie własnej wartości, obycie z inną kulturą. Rodzice i opiekunowie prawni byli bardzo dumni i zadowoleni z prowadzonego projektu, ale też dumni ze swych podopiecznych.

Robert Rogala (Kierownik Warsztatu Terapii Zajęciowej): Jako osoba kierująca Warsztatem Terapii Zajęciowej, który działa przy Stowarzyszeniu "SZANSA" oraz osoba biorąca udział w projekcie uważam, że był on potrzebny Nam wszystkim. Wszystkie osoby biorące udział w tym projekcie miały możliwość poznania kultur innych państw, zapoznaliśmy wiele osób, z którymi do chwili obecnej utrzymujemy kontakty. Ponadto mogliśmy poznać sami siebie i sprawdzić się w działaniu czego dowodem były efekty jakie uzyskaliśmy. Sam projekt w/g mnie dla Nas był również potrzebny do tego abyśmy wszyscy razem mogli podejmować decyzje- a były one niełatwe, trzeba było podejmować je na drodze kompromisu i wybrać to co jest ważniejsze dla Nas wszystkich w celu realizacji poszczególnych zadań.

Najważniejsze jest jednak to, że w moim przekonaniu wszytko się udało i to z nawiązką ponieważ podczas przyjętych na siebie zadań "urodziło" się jeszcze kilka innych pomysłów, które dodatkowo zostały zrealizowane i realizacja ich trwa do chwili obecnej- czego przykładem może być zbiórka surowców wtórnych czy udział w wielu imprezach sportowych i turystycznych. Ważne jest również to, że wiele osób udało się przekonać również do tego, że nie za wszystkie rzeczy należy brać wynagrodzenie ale można zrobić coś społecznie.

Przemysław Walczyk (osoba prowadząca warsztaty): Udział w projekcie był dla mnie ogromnym wyzwaniem i pozytywnym doświadczeniem. Poznałem ciekawych ludzi, ich kraje, kulturę  i obyczaje. Miałem możliwość zobaczenia ciekawych miejsc, zabytków Europy. Kontakt z uczestnikami innych krajów Europy pozwolił mi na poprawę umiejętności posługiwania się językiem angielskim.

Piotr Jakubowski (osoba prowadząca warsztaty): Uczestnictwo w tym programie pozwoliło mi na zdobycie nowych doświadczeń i poprawiło umiejętność pracy w zespole. Dzięki temu programowi mogłem poprawić znajomość j.angielskiego, poznać wielu ciekawych ludz, ich kulturę i zwiedzić wiele miejsc w kturych dotąd nie byłem.  To dla mnie niezwykłe oraz wspaniałe doświadczenie i chciałbym zachęcić wszystkich do udziału w tego typu projektach.

Piotr Kiljański (Prezes Stowarzyszenia „SZANSA”): Dla mnie ciekawe było poznanie sposobów rozwiązywania trudnych spraw dla lokalnych społeczności w ramach wspólnego działania ponad podziałami. Np. w Portugalii doprowadzono do powstania jednego z największych sztucznych zbiorników wody po to żeby zaopatrzyć w wodę plantatorów winorośli i drzew korkowych. Do tego poznanie kultury i takich ludzi - bezcenne.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Stowarzyszenie Na Rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej "SZANSA" realizowało wiele projektów z różnymi jednostkami samorządowym czy tez ministerstwami, ale nigdy nie spotkaliśmy się z tak kompetentnym podejściem do beneficjenta. Na pewno będziemy bardzo mile wspominać to jak się układały relacje z Fundacją Rozwoju Systemu Edukacji podczas realizacji projektu GRUNDTVIG „EUROPEAN CITIZEN TODAY” - „WSPÓŁCZESNY OBYWATEL EUROPY” w ramach programu „Uczenie się przez całe życie".

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Remigiusz Woźniak
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.01.2016

Soft Skills - Empowered Parents

Tematyka działań: 
Edukacja rodziców i rodzin
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Zdrowia Psychicznego Dziecka i Rodziny
ul. Mielecka 33a, 35-504 Rzeszów
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Dariusz Baran, dariusz.baran@op.pl, tel. 503 693 462
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Promocja zdrowia psychicznego dzieci, młodzieży i dorosłych
Edukacja rodziców i wychowawców:
  • trening umiejętności wychowawczych metodą E.Mazlish i A.Faber,
  • seminaria on-line i warsztaty na temat inteligencji emocjonalnej.
Tytuł projektu: 
Soft Skills - Empowered Parents
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-HU1-GRU06-10285 2
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Węgry
Polska
Francja
Słowenia
Włochy
Czechy
Wlk. Brytania
Cele projektu: 
  • Przeniesienie wiedzy, metod i technik aktualnie wykorzystywanych w szkoleniach i treningach w kontekście biznesowym (coaching, przywództwo, inteligencja emocjonalna) w obszar edukacji rodziców;
  • zaadaptowanie powyższych do potrzeb rodzin w różnych kontekstach,  z którymi mają do czynienia partnerzy, mając na względzie zarówno kwestie rodzicielstwa, jak i współpracy między rodzinami i instytucjami społecznymi (edukacja, zdrowie, pomoc społeczna itp.);
  • dzielenie się i upowszechnianie dobrych praktyk między partnerami w obszarze edukacji rodziców, odnośnie treści i metodologii;
  • dzielenie się i upowszechnianie dobrych praktyk finansowaniu programów edukacji rodziców oraz opracowanie nowych strategii pozyskiwania środków dla edukacji rodziców i jej szerszego upowszechniania;
  • zbieranie doświadczenia w prowadzeniu edukacji przez Internet.
Obszary tematyczne: 

Edukacja rodziców

Zagadnienia i problemy:

  1. Jakich kompetencji brakuje rodzicom? czego potrzeba nauczyć się do pełnienia roli rodzica?
  2. Jak obecnie funkcjonujące programy szkoleniowe w zakresie przywództwa, coachingu, inteligencji emocjonalnej mogą być wykorzystane w kontekście rodzicielstwa?
  3. Co oferują obecne programy edukacji rodziców? jak można je bardziej dostosować do potrzeb rodziców?
  4. Jak upowszechnić i zwiększyć dostępność edukacji rodziców?  jak zapewnić tym działaniom trwałe podstawy finansowania?
Grupa docelowa słuchaczy: 

Rodzice i wychowawcy

Jakie były początki projektu: 

Zsuzsanna Egry z Węgier prowadziła w swoim kraju edukację rodziców opartą o metodę „Parenting by Connection” (rodzicielstwo oparte na więzi), która nawiązuje na współczesnej wiedzy z neuropsychologii i teorii przywiązania. Zsuzsanna zaprosiła do projektu partnerów z Czech, Słowenii, Francji, Włoch, Wielkiej Brytanii i Polski. Część z nich poznała w poprzednim projekcie partnerskim programu Grundtvig i kontakty międzynarodowe, a część odnalazła poprzez bazę danych.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie wspólne i bilateralne::

  • 2013.10.10-13 Słowenia, Promoroz
  • 2014.01.20-23 Włochy, Milano
  • 2014.02.20-23 Czechy, Mlade Buky (udział 3 polskich słuchaczy)
  • 2014.05.1-4 Francja, Rue Buky (udział 4 polskich słuchaczy)
  • 2014.08.14-15 Wielka Brytania, Embercombe
  • 2014.08.18-22 Wielka Brytania, Embercombe  (udział 1 polskiego słuchacza)
  • 2014.10.26-30 Włochy, Garghiano
  • 2015.04.30-05.03 Węgry, Leanyfalu (udział 8 polskich słuchaczy)
  • 2015.02.07 Polska, Rzeszów
  • 2015.03.10-12 Włochy, Ranco
  • 2015.05.24-29 Wielka Brytania, Embercombe
  • 2015.06.06 Słowenia, Koper
  • 2015.06.10-15 Czechy, Horni Nemci
  • 2015.07.5-8 Wielka Brytania, Embercombe
  • 2015.07.16-19 Polska, Rzeszów & Kraków  (polscy słuchacze byli gospodarzami)    

Spotkania partnerskie miały charakter szkoleń warsztatowych na temat inteligencji emocjonalnej, coachingu i rodzicielstwa opartego na więzi emocjonalnej. W kraju organizowano seminaria on-line (webinary) i zajęcia warsztaty dla rodziców i wychowawców. Upowszechnianie działań odbywało się głównie poprzez Internet i spotkania środowiskowe. Ewaluacja poprzez informacje zwrotne.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
30 rodziców i 50 wychowawców
W wyjazdach zagranicznych: 
9 rodziców
Produkty
Produkty projektu: 

www.euparenteducation.weebly.com Na stronie projektu są zamieszczone wszystkie materiały, prezentacje, nagrania audio i video z projektu.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona projektu www.euparenteducation.weebly.com jest ogólnodostępna i na bieżąco użytkownicy korzystają z materiałów tam zamieszczonych.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w projekcie i współpraca z partnerami poszerzyła ofertę edukacji rodziców o tematykę inteligencji emocjonalnej. Szkoła dla rodziców i wychowawców zwykle wzbudza zainteresowanie matek i wychowawczyń, a znacznie mniej ojców i wychowawców. Koncepcja inteligencji emocjonalnej jest atrakcyjna dla mężczyzn, bo kojarzy się z profesjonalnym zarządzaniem i sukcesem. Rodzic jest przyjacielem dziecka i menadżerem życia rodzinnego. To zintensyfikowało promocję pozytywnego rodzicielstwa i troskę o równowagę pracy zawodowej i życia rodzinnego.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uczestnicy treningu umiejętności wychowawczych zwykle na zajęciach mówią o zmianach w ich relacji z dziećmi. Po zajęciach proszą o więcej. „Dzięki warsztatom udało mi się rozwiązać problem agresywnego zachowania u syna. Nawiązałam z nim kontakt i uspokoił się. Martwię się, że między ojcem i synem dialog jest trudny. Mam nadzieję, że mąż także skorzysta z takich zajęć.”

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Projekt wzbogacił ofertę edukacyjną dla rodziców o uczenie się z wykorzystaniem Internetu (seminaria on-line, filmy, materiały). To ułatwia kontakt i nawiązanie partnerstwa w skali europejskiej, aby organizować wspólnie edukację rodziców lub szkolenia dotyczące metody jej prowadzenia w ramach Erasmus+.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„O takich tematach mogłabym rozmawiać cały dzień. Dziękuję!”

„Projekt przekonał mnie, że rodzicielstwo inteligentne emocjonalnie i oparte na więzi uczuciowej rozwiązuje problemy wychowawcze z dziećmi”.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Uczestnicy ze wszystkich organizacji partnerskich z uważnością i zaangażowaniem uczestniczyli w spotkaniach projektowych, tworząc wyjątkowy klimat współpracy i przyjaźni.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Dariusz Baran
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.01.2016

Connecting generation

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Uniwersytet Trzeciego Wieku w Białymstoku
ul. M. Skłodowskiej-Curie 14, 15-097 Białystok
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Danuta Sajur, danutasajur@wp.pl, +48608254345
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Uniwersytet Trzeciego Wieku w Białymstoku jest stowarzyszeniem pożytku publicznego, którego podstawową działalnością jest nieformalna edukacja seniorów.  Grupa docelowa słuchaczy to seniorzy 50+.Tematyka i metody pracy edukacyjnej naszego Uniwersytetu są następujące:

Wykłady obligatoryjne dla około 600 seniorów, z różnych dziedzin wiedzy,  prowadzone są przez wykładowców wyższych uczelni. Tematyka wykładów jest zróżnicowana. Dotyczy zdrowia, historii, turystyki, muzykologii, religii, geografii, medycyny, prawa, itd. z uwzględnieniem  sytuacji ludzi starszych i wielu innych dziedzin  i wszelkich innych w zależności od zainteresowania słuchaczy UTW.

Wykłady fakultatywne odbywają się w: Muzeum Podlaskim, Muzeum Historycznym, Muzeum Wojska, Muzeum Rzeźby im Alfonsa Karnego,   Muzeum Przyrodniczym im. Profesora  Andrzeja Myrchy  w Uniwersytecie Muzycznym im. F. Chopina.

Prowadzone są lektoraty języka angielskiego, niemieckiego, francuskiego, rosyjskiego i esperanta. W zależności od posiadanych środków  prowadzone są kursy komputerowe.

Dodatkowe zajęcia prowadzone są w wielu sekcjach zainteresowań jak np. historycznej, malarskiej, haftu, teatralnej, brydża, tańca, w chórze, w sekcji „O Uśmiech Seniora”, fotograficzno-filmowej, turystycznych, żeglarskiej, gimnastycznych, redakcji gazetki „Zawsze Młodzi”, itd.

Tytuł projektu: 
Connecting generation
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-IT2-GRU06-37059 6
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Wlk. Brytania
Węgry
Grecja
Polska
Turcja
Słowenia
Włochy
Rumunia
Cele projektu: 

Projekt miał 2 nadrzędne cele:

  • Wzmocnienie Europejskich sieci nauczania, które przyczynią się do konsolidacji Europy jako społeczeństwa wiedzy i pokojowego i socjalnego wspólnego regionu.
  • Zwiększenie  świadomości  i znalezienie odpowiednich, konkretnych i wymiernych odpowiedzi odnośnie nadchodzących zmian w aktywnym starzeniu się.

Wszystkie cele międzynarodowego partnerskiego projektu CONGENIAL zostały zrealizowane.

Celem pośrednim było stworzenie w lokalnych społecznościach, w których funkcjonują partnerzy projektu, platformy do wspólnej, formalnej i nie formalnej międzypokoleniowej i międzynarodowej wzajemnej edukacji i przekazywania wiedzy, wspólnej płaszczyzny do wzajemnego międzypokoleniowego zrozumienia się ale i dla społecznej aktywności, która prowadziła do lepszego współżycia seniorów i młodszych pokoleń.  Celem było również tworzenie i transfer wiedzy, metod i dobrej praktyki dla edukacji społeczności seniorskiej i międzypokoleniowej nauki poprzez poznawanie tych praktyk od naszych partnerów podczas międzynarodowych spotkań partnerskich.

Specyficznym celem był rozwój innowacyjnych metod aby polepszyć  komunikację pomiędzy pokoleniami i tworzyć możliwości do wzajemnego przekazywania wiedzy pomiędzy starszą i młodszą generacją bazując na poznanych tą drogą dobrych praktykach stosowanych w organizacjach partnerskich.  Faktycznie poznaliśmy kilka  innowacyjnych metod komunikacji międzypokoleniowej.

Jak ważne cele realizowaliśmy w tym projekcie świadczy fakt dużego zainteresowania  się tym projektem przez białostockie media lokalne. 5 artykułów na temat naszej działalności projektowej napisano w wielonakładowym piśmie regionalnym "Kurier Podlaski" oraz stworzono 20 minutowy reportaż o naszym projekcie w Radiu Białystok.

Obszary tematyczne: 

Międzypokoleniowe integracyjne zadania realizowane przez poszczególnych partnerów projektu oraz spotkania partnerskie organizowane w ramach projektu CONGENIAL przyczyniły się do tego, iż poczuliśmy się zintegrowani ze społecznością Europy i Turcji.

Żyjemy w świecie globalnym, w którym często zapomina sie o człowieku, o jego potrzebach i prawach. Dlatego coraz bardziej potrzebujemy funkcjonować według zasad  praw człowieka zwłaszcza Europejskiej Karty Praw Człowieka. W projekcie współpracowało 9 partnerów z 8 krajów. Każdy z tych partnerów realizował inne zadania i spotykał się z różnymi międzypokoleniowymi problemami w społecznościach lokalnych. Poznawaliśmy te problemy podczas międzynarodowych projektowych spotkań, widzieliśmy jak nasi partnerzy realizują międzypokoleniowe zadania integracyjne i jak pokonują różne problemy i trudności z tym związane. Doszliśmy do wniosku, że  te same zasady, reguły a nawet metody integracji międzypokoleniowej mogą i powinny być stosowane  na poziomie globalnym, państwowym i lokalnym. Wypracowaliśmy wspólnie innowacyjne metody współpracy międzypokoleniowej, które mogą i na pewno będą stosowane w organizacjach partnerów.

Europa jest dla młodych i starych, jest dla wszystkich. Ale powinna być ciągłość kulturowa i historyczna pomiędzy pokoleniami. I to staraliśmy się stosować w ciągu 2 lat funkcjonowania projektu. Na przykład, na międzypokoleniowym spotkaniu we Włoszech wydyskutowano wniosek, że jest potrzeba opracowania w Europie wspólnych obiektywnych podręczników historii, w których zdarzenia historyczne będą przedstawiane w obiektywny sposób, przekazując punkty widzenia różnych stron (krajów) tych zdarzeń.

Nauka języka angielskiego i praktyczna możliwość komunikowania się w tym języku przyczyniła się do tego, że seniorzy UTW w Białymstoku, uczestnicy projektu,  nabrali pewności siebie, pozyskali możliwość wykorzystania swoich językowych umiejętności do dalszej integracji międzynarodowej i międzypokoleniowej.

Okazało się, że dzięki nauce angielskiego polscy seniorzy rozumieli się nawzajem w kontaktach bezpośrednich z uczestnikami projektu z innych krajów. Tym bardziej to należy docenić gdyż wielu seniorów UTW nigdy by się nie zaangażowało w naukę języka angielskiego gdyby nie motywacja wynikająca z faktu uczestniczenia w tym projekcie.

Nasi uczestnicy projektu mieli możliwość nauki technologii informatycznych, nauczyli się tworzyć filmy, komputerowe prezentacje, korespondować i rozmawiać przez Internet, wymieniać przez Internet zdjęcia i informacje ze spotkań międzynarodowych. W ten sposób zostały stworzone im możliwości do poznawania nowych krajów i ludzi. Zawiązano przyjaźnie i kontakty międzypokoleniowe i międzynarodowe. Niektóre polskie uczestniczki projektu cały czas utrzymują e-mailowy kontakt z uczestnikami projektu z innych krajów. Inna nasza uczestniczka projektu samodzielnie przygotowała edycję wydanych książek i broszur, inne dwie przygotowały prezentację multimedialną w Power Point i to po angielsku, samodzielnie przygotowaliśmy na komputerze projekty zaproszeń, świadectw i baneru. Nauczyliśmy się przez Internet zakupywać bilety lotnicze i rezerwować hotele. Może to dla innych jest normalne ale my mówimy o seniorach, z których wielu po raz pierwszy, dopiero w trakcie uczestniczenia w tym projekcie zaczęło się uczyć angielskiego i korzystać z komputerów.

Podczas trwania projektu seniorzy, uczestnicy projektu mieli ogromną ilość spotkań międzypokoleniowych, na których realizowano naukę międzypokoleniową i wymianę kulturową realizując między innymi w ten sposób kompetencje społeczne i obywatelskie.

Ale najważniejszym się wydaje fakt stworzenia przez seniorów dla potomnych 3 książek wspomnieniowych. 2 z tych książek były tworzone przez 2 lata na stronie internetowej UTW a przekazały naszym potomnym ogromną wiedzę o czasach dzieciństwa, młodości i dojrzałego życia seniorów UTW.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchaczami projektu zarówno w organizacjach partnerów jak i w organizacji polskiej były różne pokolenia; dzieci, młodzież, dorośli, seniorzy.

Jakie były początki projektu: 

Grupa partnerska zawiązała się w trakcie seminarium kontaktowego na Sardynii w roku 2012. Na początku było 7 partnerów. Koordynator projektu z Włoch Gilda Esposito dobrała  jeszcze do grupy organizację z Rumunii i z Włoch. W efekcie w projekcie było 9 partnerów;  z Włoch – 2 organizacje, oraz po jednym partnerze z  Grecji, Węgier, Wlk. Brytanii, Słowenii, Polski, Rumunii  i Turcji. Prace nad wnioskiem aplikacyjnym  zaczęliśmy już w listopadzie 2012.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Międzynarodowe spotkania projektowe odbyły się we wszystkich krajach partnerów ale zgodnie z projektem obowiązkowe były na Węgrzech, w Słowenii i w Polsce. Grupa polska uczestniczyła w spotkaniach na Węgrzech, w Turcji, Słowenii, Włoszech i Grecji

Aktywność własna.

W obszarze pracy własnej grupy uczestników projektu z UTW od samego początku: przeprowadzono 2 kursy językowe, kurs komputerowy,  zorganizowano 29 spotkań z dziećmi i młodzieżą, stworzono stronę internetową, napisano 14 artykułów, zorganizowano międzynarodowe spotkanie projektowe w Białymstoku oraz wystawę malarską i hafciarską podczas tego spotkania, napisano 3 książki wspomnieniowe wykorzystując do tego stronę internetową projektu,  przygotowano wspólnie z dziećmi spektakl „Hello Europe”, zorganizowano międzynarodowy, międzypokoleniowy piknik  i wiele innych zadań (patrz: produkty finalne).

Międzynarodowe spotkania partnerskie.

Natomiast międzynarodowe spotkania projektowe, w których uczestniczyła grupa polska miały następujący przebieg.

Węgry (uczestniczyły 2 osoby staff’u).

W pierwszym międzynarodowym spotkaniu organizacyjnym w Budapeszcie wzięli udział wszyscy koordynatorzy z osobami wspomagającymi. Ze strony naszej organizacji w spotkaniu tym wzięła udział koordynator Danuta Sajur i Helena Łukaszewicz. Na spotkaniu tym uzgodniono nowy plan spotkań i zadań gdyż do projektu doszły 2 nowe organizacje. Ustalono wszystkie szczegóły współpracy,  zasady realizacji poszczególnych zadań, podział tych zadań pomiędzy partnerów oraz sposób rozliczania kosztów, sposób komunikowania się, itd..

Turcja ( uczestniczyło 4 słuchaczy i 1 osoba staff’u).

Spotkanie było przygotowane fachowo i było bardzo owocne. Poznaliśmy system edukacyjny funkcjonujący w Turcji w obszarze edukacji grup mniej uprzywilejowanych a zwłaszcza niepełnosprawnych osób, młodych  kobiet i dzieci oraz systemy wspomagania społecznego tych grup.

W miasteczku Bolwadin, w Lokalnym Ośrodku Aktywizacji Niepełnosprawnych, uczestniczyliśmy w tworzeniu rękodzieł w postaci kolorowych, imitujących kwiaty klamerek do włosów z filcu. Warsztaty artystyczne w filcu, które są tam prowadzone z niepełnosprawnymi grupami osób, przyczyniają sie do wyzwalania aktywności społecznej i ucieczki od samotności.

W następnych dniach zwiedzaliśmy szkołę zawodową gdzie uczono młodzież wielu zawodów, w tym młode dziewczyny z tradycyjnych domów, wykonywania różnych zawodów np. związanych z szyciem i haftowaniem. Oglądaliśmy pięknie wyposażone gabinety przygotowujące młodzież do różnych innych zawodów. Kształci się tu informatyków, fotografików, grafików, fryzjerów, plastyków. itd..

W tym samym budynku było przedszkole, gdzie maluszki ubrane w stroje ludowe zaprezentowały nam piękne tańce tureckie, a na pamiątkę obdarowały nas swoimi malunkami. Rozmawialiśmy z dyrekcją i nauczycielami na tematy integracji międzypokoleniowej w Turcji.

Następnie oglądałyśmy centrum szkolenia dorosłych, gdzie młodsze i starsze kobiety uczyły się szycia i wyszywania. Najbardziej nas urzekły stroje, jakie są przygotowywane na ceremonię zaślubin dla panny młodej.  Obejrzałyśmy też pracownie plastyczne. Podziwiałyśmy wykonane przez młode uczennice piękne mozaiki i artystycznie wykonane rękodzieła.

Następnego dnia pojechaliśmy do miejscowości Erkman. Tutaj w szkole przywitała nas  grupa dzieci z uboższych rodzin w wieku około 8 – 9 lat, która zaczynała poznawać język angielski. Uczniowie byli bardzo przejęci rolą, pytali nas o imiona i mówili, że miło im ze nas widzą (oczywiście po angielsku). Widać było jak bardzo to spotkanie przeżywali.

Następnie mieliśmy spotkanie w Village Room z najstarszymi mieszkańcami tej miejscowości. Była to niewielka sala z piecem i rurą do komina pośrodku, gdzie spotykają się różne pokolenia. Piją tutaj herbatę, czytają, śpiewają, tańczą i prowadzą rozmowy. Naprzeciwko znajdował się meczet, gdzie mogliśmy zobaczyć modlących się mężczyzn i wyjaśniono nam szczegóły tego obrzędu.

Mieliśmy również możliwość obejrzenia pięknej prywatnej szkoły z fantastycznym wyposażeniem i szerokimi możliwościami edukacyjnymi.

Z Erkman pojechaliśmy do Afyon by zwiedzić Meczet Mevlevi. Tutaj wysłuchaliśmy historii Meczetu i grobów, które się tam znajdują (kobiety musiały przed wejściem założyć chusty). Zobaczyliśmy warsztaty artystycznego rzemiosła.

Następnie zwiedziliśmy muzeum, gdzie kustosz opowiedział nam o życiu i obyczajach Derwiszów. Na zakończenie zagrał nam turecką melodię na instrumencie a mały chłopiec próbował zatańczyć rytualny taniec Derwisza. Taniec ten fachowo zaprezentował nam później specjalista w tej dziedzinie.

Słowenia ( uczestniczyło 3 słuchaczy i 2 osób staff’u):

W Słowenii, odbyło się bardzo ważne spotkanie partnerskie w ramach projektu Congenial. Spotkanie to było zaplanowane jako sprawozdawcze, z połowy realizacji tego projektu. W spotkaniu tym, z racji jego rangi, uczestniczyli przedstawiciele wszystkich partnerów. Przypomniano kluczowe hasła, wokół których skupiły się prace prowadzone w poszczególnych krajach partnerskich i rodzaje prowadzonych działań międzypokoleniowych. Przeanalizowano wykonane prace projektowe, wypunktowano niedociągnięcia oraz przedstawiono przyszłe zadania. Każdy z partnerów projektu przedstawił swoje dokonania. Uczestnicy zapoznali się z prezentacją przedstawioną przez dr Petera Beltrama z Lublany na temat edukacji dorosłych w Słowenii i obejrzeli 2 filmy.

Następnego dnia uczestniczyliśmy w  prezentacji lokalnego programu młodych przewodników turystycznych. Dla tych młodych ludzi był to sprawdzian wiedzy, który przygotowali specjalnie dla naszej grupy projektowej, sprawdzian umiejętności posługiwania się językiem angielskim i jednocześnie egzamin uprawniający ich do pracy w zawodzie przewodnika turystycznego. Zapoznali nas  z historią miasteczka, tradycjami i tradycyjnymi lokalnymi wyrobami. Byliśmy w multimedialnym muzeum przyrodniczym.

U partnera słoweńskiego zapoznaliśmy się również z międzypokoleniową współpracą w obszarze poznawania roślin leczniczych i wykorzystywania ich w lecznictwie i w żywieniu. Wiedzę tę młodszemu pokoleniu przekazywał senior- zielarz, który w tym specjalizuje się. Młodzi, słoweńscy uczestnicy projektu przygotowali na ten temat poradnik w postaci informatycznej i broszurowej.

Odwiedziliśmy Muzeum Miejskie w Tolminie znajdujące się w rezydencji Coronini z drugiej połowy XVIII wieku. Posiada ono bogate zbiory dokumentujące dziedzictwo kulturowe i historię regionu oraz nietypowe prezentacje zasobów muzealnych. W muzeum powitała nas dyrektor muzeum Damjana Cernilogar oraz mer miasteczka Tolmin. Do najciekawszych punktów programu zwiedzania należał pokaz, w którym starsze kobiety prezentowały prace związane z obróbką wełny pozyskiwanej od owiec hodowanych w dolinie Socza. Interesującym był też pokaz, w którym brała udział jedna z uczestniczek projektu „Congenial”. Została ona krok po kroku ubrana w strój damy dworu. Bardzo ciekawa była też ekspozycja dotycząca czasów budowy socjalizmu na terenach byłej Jugosławii, w skład której, miedzy innymi, wchodziła Słowenia. 

Specjalną tradycyjną kuchnię poznaliśmy bardzo wysoko w górach w  agroturystycznym gospodarstwie. A jedno z nietypowych słoweńskich tradycyjnych potraw przygotowała dla nas ponad 90-letnia seniorka

Włochy (uczestniczyło 5 słuchaczy i 2 osób staff’u):

We Włoszech pierwsze oficjalne spotkanie projektowe odbyło się w Pałacu Province, w którym urzęduje prezydent miasta La Spezia. Spotkanie prowadziły Gilda Esposito i Gabriella Peroni oraz Jacopo Bianchi. Przywitały nas bardzo serdecznie 2 przedstawicielki władz miasta w tym Patrizia Bianchetto vice prefetto La Spezia. Następnie koordynatorzy z poszczególnych krajów przedstawili uczestników, swoje kraje i organizacje. Lokalny przewodnik zaprezentował w formie multiumedialnej historię, bogactwo i piękno prowincji La Spezia oraz program Festa della Marineria, w którym potem uczestniczyliśmy. Następnie organizacje z Włoch; Eda Forum i AIDEA przedstawiły multimedialną prezentację swoich organizacji, ich cele oraz zrealizowane zadania i planowane działania w ramach projektu “CONGENIAL”. W dalszej części spotkania dyskutowano głównie na tematy związane z projektem.

W kolejnym dniu  udaliśmy się do Muzeum Marynarki Wojennej „Navale”. W muzeum prowadzone są lekcje i warsztaty dla dzieci i młodzieży ze szkół La Spezia. Celem warsztatów było zwiedzanie wystaw i obejrzenie prezentacji multimedialnej dziejów włoskiej marynarki wojennej. W ten sposób mieliśmy my seniorzy poznać i odczuć to co uczą się młodsze pokolenia tego regionu ale i porównać to z naszymi systemami edukacji.

Kolejne warsztaty uczestników projektu Congenial razem z dziećmi odbyły się w Miejskim Centrum w La Spezia, które prowadziła pani Lilli Cazdone. Na wstępie opowiedziała o miejscu, w którym byliśmy, o dzieciach uczestnikach warsztatów oraz o historii garncarstwa. Obejrzeliśmy wystawę finalnych produktów procesu garncarskiego. Następnie rozdano nam materiały do lepienia, deseczki, farby, pędzle, formy i zabraliśmy się razem z grupą dzieci do tworzenia.

Potem uczestniczyliśmy w spotkaniu z młodzieżą gimnazjum badającą temat uchodźców z Istrii w czasie II wojny światowej. Spotkanie prowadziły koordynator projektu Gilda Esposito oraz Gabriela Peroni, która jest absolwentem tej szkoły a obecnie nauczycielem. Młodzież przygotowała specjalną multimedialną prezentację o uchodźcach z Istrii. Po tej prezentacji  wywiązała się gorąca dyskusja pomiędzy międzynarodowymi uczestnikami spotkania a Włochami o potrzebie obiektywizowania europejskiej historii gdyż jak dotąd nie ma historii, która prezentowałaby w jednym opracowaniu punkty widzenia różnych uczestników zdarzeń historycznych.

Dowiedzieliśmy się, że w ramach tego projektu, u włoskiego partnera, przeprowadzono zajęcia językowe z młodzieżą, na których seniorki przedstawiały tradycyjne regionalne przepisy kulinarne a młodzież tłumaczyła je na kilka języków. Odbyły się również gry teatralne seniorów i młodzieży prowadzone w różnych językach na Marinella.

Polska grupa uczestniczyła w kawiarence językowej prowadzonej przez Jacopo Bianchi.

Zwiedzaliśmy miejscowości "4 terra" wpisane na listę UNESCO zabytków ludzkości.

Grecja ( uczestniczyło 8 słuchaczy i 2 osób staffu):

Najpierw spotkaliśmy  się z członkami klubu Stowarzyszenia Wartości Życia. W klubie podziwiałyśmy występ grupy muzycznej seniorów i młodzieży. Śpiewane piosenki i aranżowane scenki ukazały istotne zdarzenia w życiu człowieka, podkreślające ich wartość moralną – chrzest, ślub; edukacja, służba w wojsku, itd., i uczyły, co w egzystencji ludzkiej jest najważniejsze. Młodzież zapraszała wszystkich do tańca i śpiewania. Wspólny występ starszego i młodszego pokolenia stał się ciekawą realizacją głównej  idei projektu CONGENIAL.

Następnego dnia cała grupa wyjechała do Ermioni. Pierwsze warsztaty to udział w World Cafe. Losowy wybór grupy i możemy na arkuszach papieru czarnymi flamastrami zapisać nasze dokonania w projekcie CONGENIAL. Okazuje się, że polska grupa zrealizowała najwięcej zadań międzypokoleniowych, ponadto  opracowała 3 publikacje wspomnieniowe. Zmiana miejsc przy stolikach i niebieskimi flamastrami zapisujemy satysfakcjonujące nas efekty projektu. Teresa Lautsch (polska uczestniczka) w formie rysunków przedstawiła skutki naszych przedsięwzięć. Ostatnia zmiana w grupach i na zielono zapisaliśmy możliwości modernizacji pomysłów. Następnie przedstawione na papierze pomysły aktywności międzypokoleniowej, które wszyscy uczestnicy World Cafe oglądali uważnie i dokonali wyboru najciekawszych poprzez przylepienie żółtych kropek. Po podsumowaniu dyskusji okazało się, że dwie polskie realizacje zdobyły najwięcej zwolenników – pieczenie ciasteczek w Domu Dziecka w Supraślu i nauka obsługi komputerów przez uczni Technikum Elektrycznego seniorów z UTW.

Następnie zwiedzaliśmy muzeum, mieszczące się w tradycyjnym kamiennym domu, gdzie sympatyczna kustoszka przedstawiła eksponaty obrazujące przeszłość i tradycje Ermioni.  Odwiedziliśmy również muzeum zabawek i eksponatów szkolnych. Wróciliśmy do dzieciństwa podczas warsztatów robienia lalek ze skrawków płótna i wstążek. Po drodze zwiedziliśmy cerkiew gdzie  sympatyczny duchowny pozwolił Zosi Pytel – Król zaśpiewać Ave Maria. Wzruszeni uczestnicy spotkania nie kryli zachwytu.

Po południu odwiedziliśmy siedzibę stowarzyszenia ELEOS, istniejącego od 80 lat, do którego należą bogatsze mieszkanki Ermioni. Opiekują się one 250 rodzinami, realizując ideę MIŁOŚCI. Zdobywają pieniądze ze sprzedaży dżemów, nalewek, mydła, obrazów, rękodzieła. Ponadto organizują zbiórki żywności, kultywują tradycje, uczą języka greckiego; pozyskują wolontariuszy i sponsorów. Opowiadali nam o tym przy herbacie i słodkich powidłach. Uczestniczyliśmy jeszcze w pokazie robienia przez nie mydła oliwkowego.

W kolejnym dniu zwiedzaliśmy historyczne miejsca Peloponezu a w powrotnej drodze Akropol.

Działania rozpowszechniające.

W trakcie realizacji projektu grupa polska zrealizowała następujące działania rozpowszechniające:

  1. Napisano 14 poniższych artykułów, tematycznie związane z projektem CONGENIAL, w miesięczniku UTW "Wiecznie młodzi", który wydawany jest co miesiąc w nakładzie kilkuset egzemplarzy:
    • "Międzypokoleniowa integracja",  B. Wilczewska, nr. 6/2012(43), s. 10 – 11
    • "Międzynarodowe i krajowe projekty UTW”, Barbara Wojtulewska – Kostka,  Nr. 2/2013(47), s. 32
    • "Współpraca UTW z młodszą generacją”, Barbara Wilczewska, nr. 2/2013(47), s. 29 – 31
    • "Międzypokoleniowe spotkania w Domu Dziecka”, Barbara Wilczewska, Nr. 3/2013(48), s. 8 – 9 
    • "Międzypokoleniowe warsztaty kosmetyczne przeprowadzone na UWB”, Halina Stelmach, Nr 3/2013(48), s.14
    • Barbara Wilczewska, Międzypokoleniowa edukacja na osiedlu TBS, „Wiecznie Młodzi”, nr 7/2013(52), s.12–14
    • Anna Paszkiewicz – Gadek, Wspomnienia z La Spezia, „Wiecznie Młodzi”, nr 7/2013(52), s. 22 – 23
    • Barbara Wilczewska, Gotowanie z   Bogusią, „Wiecznie Młodzi”, nr 7/2013(52), s. 26
    • Krystyna Szewczyk, Międzypokoleniowa edukacja, „Wiecznie Młodzi”, nr 8/2013(53), s. 17
    • Krystyna Szewczyk, Integracyjne spotkania przy komputerach, „Wiecznie Młodzi”, nr 1/2014(54), s. 10
    • Krystyna Szewczyk, Wizyta edukacyjna w Grecji, „Wiecznie Młodzi”, nr 4/2014(57), s. 24 – 27
    • Barbara Wilczewska, Spisane dla potomnych, „Wiecznie Młodzi”, nr 4/2014(57), s. 20 – 21
    • Alicja Temler, Legendy i prawdy o międzynarodowych projektach na naszym UTW, „Wiecznie Młodzi”, nr 4/2014(57), s.11 – 13
    • Krystyna Szewczyk, Ostatnia konferencja w projekcie CONGENIAL, „Wiecznie Młodzi”, nr 12/2014
  2. Opracowywano i wprowadzano na bieżąco wszystkie informacje o zadaniach realizowanych w projekcie CONGENIAL (po angielsku i po polsku) na stronę internetową tego projektu znajdującą się na platformie UTW w Białymstoku.
  3. Prowadzono na bieżąco kronikę projektu CONGENIAL na w/w stronie internetowej.
  4. Opracowano kronikę papierową projektu CONGENIAL.
  5. Opracowano prezentację komputerową o UTW w Białymstoku (w tym o projektach partnerskich z fundacji Grundtvig) po polsku i po angielsku (Alicja Temler, Helena Łukaszewicz).
  6. Przygotowano prezentację multimedialną (Halina Stelmach, Helena Łukaszewicz) o realizacji projektu CONGENIAL przez polskich uczestników projektu.
  7. Opracowano (Barbara Wilczewska) na stronę internetową 3 artykuły na temat międzypokoleniowej współpracy i integracji z młodym pokoleniem:1.Współpraca naszego UTW z młodym pokoleniem. 2.Międzypokoleniowa integracja w międzypokoleniowym projekcie. 3.Spisane dla potomnych. Artykuły te po przetłumaczeniu na angielski przez Helenę Łukaszewicz wprowadzono również na angielską stronę internetową projektu.
  8. Pisaliśmy w innowacyjny sposób, to znaczy na stronie internetowej, 2 książki wspomnieniowe dla potomnych, które są dostępne na tej stronie wszystkim zainteresowanym i będą nadal przez wiele lat. Wspomnienia te wydaliśmy również w   wersji papierowej.
  9. Udzieliliśmy wywiadu redaktorom, w efekcie których ukazało się 5 artykułów na temat tego projektu w wielonakładowym czasopiśmie lokalnym  „Kurier Poranny”
  10. „Kurier Poranny”, nr 76/2013,  „Na początek przeboje dwóch pokoleń”
  11. ”Kurier Poranny”,  nr 132/2013,  „Łączą pokolenia”
  12. „Kurier Poranny”, nr 41/2014,  „Seniorzy dokumentują”
  13. „Kurier Poranny” nr 66/2014,  „Opowieść o stryjach”
  14. ”Kurier Poranny”, Nr 71/2014, c.d. “Opowieść o stryjach”
  15. Przygotowano w języku angielskim specjalną edycję broszurową, tematycznie związana z projektem; "For ever Young"
  16. Zaprezentowaliśmy mieszkańcom Białegostoku (około 200 osób) i naszym międzynarodowym partnerom, razem  z dziećmi, spektakl "Hello Europa".
  17. Zorganizowaliśmy razem z grupą "Wychowawców Podwórkowych" międzypokoleniowy, międzynarodowy piknik w Muzeum Wsi, na którym oprócz naszych międzynarodowych partnerów było około 500 mieszkańców Białegostoku.
  18. W "Radiu Białystok" nadano specjalny reportaż (około 20 minut) o  aktywności społecznej uczestników tego projektu.

Ewaluacja

Został opracowany specjalny, wspólny dla wszystkich partnerów, formularz ewaluacyjny. Po każdym międzynarodowym. partnerskim spotkaniu formularze te były wypełniane przez uczestników tych spotkań. Sumaryczne zestawienie uwag i ocen tych spotkań, odrębnie dla każdego spotkania gromadzone były w DropBox’ie dla zapoznania się z uwagami i unikania w ten sposób podobnych uwag na następnych spotkaniach.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
180
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Zorganizowano 2 kursy nauki języka angielskiego (dla początkujących i dla zaawansowanych) przygotowujące członków UTW, którzy wyjeżdżali na zagraniczne  spotkania.  Uczyły się 33 osoby.
  2. Opracowano bogatą informację w języku polskim i angielskim na stronę internetową projektu CONGENIAL. Tematyka informacji; opis wszystkich międzypokoleniowych zadań (ogółem 29), aktywności i spotkania projektowe, wspomnienia, kroniki, itd..
  3. Utworzyliśmy na stronie internetowej 2 książki dla potomnych. Do ustalonych wcześniej spisów treści wprowadzaliśmy napisane przez siebie wspomnienia, opis zwyczajów, porady, przepisy. Na naszych oczach powstawał dostępny dla wszystkich zbiór wspomnień.
  4. Ze wspomnień umieszczonych na stronie internetowej wydaliśmy 2 książki;  „Rodzinne wspomnienia dla potomnych" - 270 stron,  „Podlaskie tradycje łączą pokolenia” -176 stron. Dodatkowo wydaliśmy książkę  „Nasze dziedzictwo” – 208 stron, w której zawarto większe wspomnienia członków UTW.
  5. Prowadziliśmy kronikę projektu CONGENIAL na stronie internetowej naszego UTW w 2 wersjach; polskiej i angielskiej. Równolegle do kroniki internetowej opracowaliśmy kronikę papierową, która została oprawiona i ma formę albumu.
  6. Przygotowano i zaprezentowano w języku angielskim 3 multimedialne prezentacje:
    • ”The University of the Third Age in Białystok",
    • ”The Presentation of the CONGENIAL project meetings",
    • ”Project „CONGENIAL”, inter-generational activities in UTA Białystok”.
  7. Zebraliśmy książki wśród uczestników projektu i wspólnie z Biblioteką przy Centrum Zamenhofa w Białymstoku przekazaliśmy je do Pogotowia Dziecięcego.
  8. Zorganizowano 7 spotkań z dziećmi z Domu Dziecka: Ostatki; Niedziela Palmowa; Wakacyjna wizyta; Kasztanowe korale; Jesienne harce; Świąteczny zapach pierników; Róże karnawałowe. Opisy spotkań, prezentacje, filmy znajdują na stronie internetowej.
  9. W ramach współpracy z młodzieżą studencką zostały zorganizowane dwa międzypokoleniowe zajęcia edukacyjne z zakresu kosmetologii upiększającej seniorów w Samodzielnej Pracowni Kosmetologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Uczestniczyło 29 osób.
  10. W ramach projektu powstała Szkoła Babć. Nawiązano współpracę ze Żłobkiem nr 1 (integracyjnym) w Białymstoku. W okresie trwania projektu zorganizowano dwa spotkania z milusińskimi tej placówki.
  11. W ramach projektu nasz Uniwersytet współpracował z dziećmi i młodzieżą z Programu „Wychowawca Podwórkowy”. Odbyły się dwie wycieczki integracyjne w plenerze: Sobolewo-Stawy Dojlidzkie (65 osób), i Antoniuk (50 osób).
  12. Zorganizowano 3 razy warsztaty robótek ręcznych i robienia biżuterii z dziećmi z programu „Wychowawca podwórkowy”. W warsztatach uczestniczyło 62 dzieci z osiedla TBS w Białymstoku.
  13. W ramach projektu CONGENIAL nawiązano współpracę z młodzieżą licealną Zespołu Szkół Elektrycznych w Białymstoku. Młodzież uczyła grupę seniorów z naszego UTW  obsługi komputerów. Zajęcia były wyjątkowo  efektywne.
  14. Wspólna nauka piosenek z różnych epok była wielką radością i fantastyczną zabawą i  faktycznie połączyła 3 pokolenia (dzieci, ich wychowawców i seniorów). Odbyło się  30 spotkań  śpiewających, na których seniorzy przygotowywali stare pieśni.
  15. Zorganizowano spotkanie z dziećmi pt. „Kawiarenka językowa”. W trakcie spotkania w języku angielskim poznawaliśmy się nawzajem, potem odbył się konkurs na logo spotkania, a w dalszej części było wspólne śpiewanie i zabawy w języku angielskim.
  16. W międzypokoleniowym spotkaniu z historią i wspomnieniami uczestniczyli dzieci, wychowawcy podwórkowi i seniorzy z UTW a rozmowom towarzyszyła redaktor z Radia Białystok. Na spotkanie seniorzy przynieśli stare archiwalne rodzinne zdjęcia i dokumenty.
  17. Zorganizowano spotkanie malarskie z dziećmi, wychowawcami podwórkowymi i seniorami z sekcji malarskiej. Seniorzy uczyli dzieci technik malarskich.  Powstał bogaty zbiór prac malarskich, uważnie oglądany i podziwiany przez wszystkich uczestników zajęć.
  18. Nauka tworzenia ozdób choinkowych. Podczas warsztatów przypomnieliśmy sobie i naszym młodym partnerom dawne techniki robienia łańcuchów, aniołków, jeżyków,  itp., przy śpiewie kolęd a oni pokazali nam bardziej nowoczesne pomysły na świąteczne dekoracje.
  19. Podczas warsztatów z uczniami w Technikum Gastronomicznym poznałyśmy tajemnice i z zapałem próbowałyśmy swoich sił w technikach carvingu tj. artystycznego nacinania warzyw. Poznałyśmy także narzędzia do tych prac.
  20. Opracowaliśmy w języku angielskim zestaw materiałów informacyjnych o naszej aktywności projektowej na wspólną, partnerską stronę projektu CONGENIAL, która znajduje się na serwerze włoskiego uczestnika projektu-EDA FORUM.
  21. Zaprezentowano, przygotowany podczas wielu prób, specjalny wielopokoleniowy spektakl "Hello Europe" dla zagranicznych gości, uczestników projektowego spotkania w Białymstoku i mieszkańców Białegostoku. Spektakl oglądało około 200 osób.
  22. Opracowano na stronę internetową 3 artykuły na temat międzypokoleniowej współpracy i integracji z młodym pokoleniem.
  23. Namalowano obraz  o tematyce przyrody Podlasia, będący prezentem dla głównego koordynatora projektu. Obraz wręczyła jego autorka podczas spotkania projektowego we Włoszech.
  24. Opracowaliśmy w celach sprawozdawczych (w języku angielskim) tabelę zawierającą informację o naszej działalności rozpowszechniającej projekt CONGENIAL.
  25. Opracowaliśmy po angielsku zestaw materiałów informacyjnych do wspólnego e-booka projektu CONGENIAL, które ostatecznie zestawiła, opracowała w układzie ostatecznym i wydała jedna z włoskich organizacji partnerskich-EDA FORUM.
  26. Zostały opracowane samodzielnie projekty baneru, plakatów i świadectw uczestnictwa w międzynarodowym spotkaniu projektowym w Białymstoku.
  27. Opracowaliśmy 10 filmików, które umieszczone na stronie internetowej projektu CONGENIAL na platformie UTW ilustrują naszą własną działalność międzypokoleniową przez cały okres trwania projektu i pozostaną na tej stronie przez wiele lat.
  28. Opracowano 13 filmików, które umieszczone na stronie internetowej projektu CONGENIAL na platformie UTW ilustrują międzynarodowe spotkania w każdym kraju partnerów projektu przez cały okres funkcjonowania projektu i pozostaną na tej stronie długo.
  29. 2 osoby uczestniczyły aktywnie w spotkaniu koordynatorów w Budapeszcie. Ustalono zasady realizacji partnerstwa tego projektu.
  30. 5 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu edukacyjnym w Afyon w Turcji. Sporządzono kronikę z tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  31. 5 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu partnerskim  w Tolminie na Słowenii. Sporządzono kronikę tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej.
  32. 7 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu partnerskim w La Spezia we Włoszech. Sporządzono kronikę tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  33. 10 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu partnerskim w Atenach w Grecji. Sporządzono kronikę tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  34. Zorganizowaliśmy międzynarodowe  spotkanie partnerów kończące projekt CONGENIAL. W spotkaniu uczestniczyło 18 zagranicznych uczestników projektu. W organizacji tego spotkania brali udział prawiwe wszyscy polscy uczestnicy projektu (29 osób).
  35. W Liceum Plastycznym w Supraślu odbyły się warsztaty artystyczne; malowanie obrazów i tworzenie grafik. Obrazy malowaliśmy techniką akwarelową a niektórzy pastelami. Techniki grafiki warsztatowej cieszyły dużym zainteresowaniem wśród naszych zagranicznych gości.
  36. Zorganizowaliśmy dla uczestników  międzynarodowego spotkania projektowego w Białymstoku  warsztaty pisania ikon.
  37. Zorganizowaliśmy wielopokoleniowy piknik, na którym zaprezentowano projekt CONGENIAL dla społeczności Białegostoku i na który pozyskaliśmy patronat Prezydenta miasta. Brały udział pokolenia seniorów, dzieci i młodzieży.  Trwały warsztaty dla dzieci.
  38. Na spotkaniu partnerskim projektu CONGENIAL w Białymstoku, podczas Konferencji inaugurującej spotkanie zaprezentowano wykład multimedialny w języku angielskim pt „Interegenerational Challenges of Contempory. To be Homo Sapiens or only Homo?”.
  39. Przygotowano specjalne wydanie naszej gazetki "Wiecznie Młodzi" w języku angielskim, związanej z  tematyką projektu, która została wręczona na międzynarodowym spotkaniu partnerskim w Białymstoku wszystkim  uczestnikom spotkania.
  40. Podczas spotkania partnerskiego w Białymstoku  otwarto uroczyście wystawę dorobku artystycznego seniorów UTW w Białymstoku. Otwarcia wraz  z przecięciem wstęgi dokonały panie;  Gilda Esposito główny koordynator projektu  i Prezes UTW Krystyna Szner.
  41. Zorganizowaliśmy dla uczestników międzynarodowego partnerskiego  spotkania w Białymstoku zwiedzanie Muzeum Wsi.
  42. Sporządzono kronikę międzynarodowego partnerskiego  spotkania w Białymstoku na stronie internetowej UTW i w formie papierowej, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  43. Zorganizowano warsztaty garncarskie dla uczestników międzynarodowego spotkania w Białymstoku
  44. Zorganizowano wykład dla młodzieży z Zespołu Szkół Elektrycznych, która nauczała seniorów korzystania z komputerów. Wykład był prezentacją projektu CONGENIAL i międzypokoleniowej integracji. Wykład zaprezentowała Krystyna Szewczyk, uczestnik projektu.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Produkty trwałe projektu to:  strona internetowa projektu CONGENIAL na platformie internetowej UTW,  3 książki,  23 filmy,  obrazy,  hafty, zdjęcia,  17 artykułów (14 w czasopiśmie „Na zawsze młodzi” oraz 3 na stronie internetowej), 2 kroniki (internetowa i papierowa), specjalna edycja, w języku angielskim, o tematyce projektu CONGENIAL, gazetki „ For ever Young”, 5 artykułów o projekcie w lokalnej gazecie „Kurier Poranny”, 20 minutowa audycja w Radiu Białystok. Wszystkie te produkty są ogólnodostępne i ciągle upowszechniane. Dla członków UTW najbardziej upowszechnianym produktem są wydane książki wspomnieniowe, których edycja będzie prawdopodobnie wznowiona.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

UTW w Białymstoku w bardzo znaczący sposób zwiększyła swoją kreatywność i motywację do aktywności w obszarze pozyskiwania środków unijnych na  aktywizację społeczną poprzez edukację. Nasza organizacja stała się członkiem wirtualnej społeczności poznając różne fora do komunikacji, tematyczne sieci informatyczne oraz nowe innowacyjne metody współpracy międzypokoleniowej co z pewnością przyda się nam na przyszłość nawet w bieżącej pracy z seniorami. Zrozumiano  potrzebę wzrostu lokalnej i europejskiej międzypokoleniowej solidarności. Ale również ważne stało się poznawanie dobrych praktyk aby usprawniać swoje wewnętrzne i zewnętrzne organizacyjne i edukacyjne zadania. Wprowadzono do programu edukacyjnego specjalne kursy językowe i komputerowe. Powstało stanowisko Koordynatora d/s międzynarodowych projektów i jego asystenta. Nasze stowarzyszenie pracuje na zasadzie wolontariatu i dlatego przede wszystkim zwiększyło się wolontariackie zaangażowanie wielu członków UTW w realizację tego projektu.

Powstały dobre stosunki pomiędzy staff’em projektu a Zarządem  w naszej organizacji oparte na współpracy i wzajemnym uzgadnianiu wszelkich działań. Odbyło się szereg spotkań organizacyjnych

Działalność w obszarze tego projektu zmotywowała pracowników do doskonalenia swoich umiejętności językowych i informatycznych, do korzystania z coraz to nowszych możliwości Internetu ale również do zwiększenia swoich umiejętności w obszarze zarządzania zadaniami tego projektu, pozyskiwania najlepszych powiązań komunikacyjnych między organizacjami  uczestnikami projektu, organizowania dla swoich uczestników najodpowiedniejszych  hoteli, wyżywienia  oraz  rozliczania tego projektu. Ale również poprzez ten projekt staff miał okazję poznać fantastycznych ludzi z innych krajów, poznać różnego rodzaju integracyjne działania międzypokoleniowe

Staliśmy się pełnymi członkami społeczności europejskiej.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze UTW, uczestnicy projektu CONGENIAL zwiększyli swoją pewność siebie, poczucie wartości, udoskonalili swoje umiejętności uczestniczenia w życiu społecznym. Bardzo dużo dały im wielopłaszczyznowe kontakty z młodszym pokoleniem. Czuli się ważni i potrzebni przekazując swoją wiedzę o przeszłych czasach pisząc wspomnienia dla potomnych. Okazało się, że ta innowacyjna metoda pisania wspomnień, tzn. pisania  na stronie internetowej, wymagała od seniorów dużego zaangażowania nie tylko w pisaniu tych wspomnień ale również pisania ich na komputerze, edytowania tekstu, przesyłania plików Internetem, itd., a więc nauczyli się korzystać ze środków informatycznych. Nauczyli się więc używać Internet,  korzystać z YouTube'a, aktualizować stronę internetową i samodzielnie tworzyć na komputerze specjalną edycję gazetkę  po angielsku "For ever Young", tworzyć projekty wydawnicze.

Ucząc się języka angielskiego nabyli umiejętność lepszego  kontaktowania się z uczestnikami projektu z innych krajów,  dzięki temu poznali na międzynarodowych spotkaniach u partnerów nowe metody i techniki komunikowania się i współpracy między pokoleniami, które prezentowali nasi partnerzy.

Ale przede wszystkim mieli możliwość poznać społeczności seniorów z 4 partnerskich krajów Europy, dziedzictwo kulturowe tych krajów a przede wszystkim działalność międzypokoleniową realizowaną przez  naszych partnerów w swoich społecznościach.

Poszerzyło to w bardzo znaczący sposób horyzonty intelektualne uczestników projektu (seniorów)  oraz przyczyniło się do bardzo znacznej integracji tych seniorów. Niektórzy z nich utrzymują przyjazne kontakty z wieloma osobami, uczestnikami projektu z innych krajów.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Współpraca międzypokoleniowa naszego UTW, która została zawiązana podczas trwania projektu trwa nadal. Odbywają  się w  dalszym ciągu spotkania z młodzieżą i dziećmi.

Wszelka informacja o celach, działaniach i osiągnięciach projektu CONGENIAL  umieszczona jest na własnej stronie internetowej UTW w Białymstoku (utw.uwb.edu.pl/Projekty/Międzynarodowe/CONGENIAL), która prowadzona była w języku polskim i angielskim. Na tej stronie znajdują się 2 nasze książki wspomnieniowe, które wszyscy mogą czytać. Stronę tę w czasie trwania tego projektu odwiedziło ponad 200 000 osób i odwiedza ją codziennie. Informacja ta pozostanie na tej stronie przez wiele lat. Na dzień  08.02.2015 na stronę tę weszło już ponad 452 000 osób.

Ale również informacje o aktywności naszego UTW w tym projekcie umieszczone zostały na wspólnej stronie internetowej projektu prowadzonej przez włoskiego partnera EDAFORUM. Na stronie tej umieszczony jest e-book opracowany wspólnie przez wszystkich partnerów projektu  pod kierownictwem i nadzorem koordynatora głównego projektu Gildy Esposito.   

Opracowano również  papierową kronikę projektu CONGENIAL, która znajduje się w zasobach UTW i jest  również dowodem  zrealizowania tego projektu. Wiele osób, członków UTW,  przegląda tę kronikę z wielkim zainteresowaniem.

Dużym zainteresowaniem cieszą się wydane 3 książki wspomnieniowe, które otrzymali autorzy i uczestnicy projektu oraz wielu innych członków UTW, którzy otrzymali te książki jako nagrody. Książki te były głównymi prezentami dla ich dzieci i wnuków podczas ostatniego Bożego Narodzenia. Planujemy dodruk tych książek.

Planujemy wznowić wspólnie  z dziećmi spektakl „ Hello Europa”.

To wszystko stanowi dowód trwały do poznawania możliwości społecznej aktywności edukacyjnej seniorów, które dały nam partnerskie projekty Grundtviga. Jest to przykład dla innych organizacji partnerskich w zakresie rodzajów aktywności oraz metod współpracy i integracji międzypokoleniowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
  1. Projekt CONGENIAL pozwolił mi nawiązać kontakt z młodszym pokoleniem, zmniejszył dystans, który zdarza się między ludźmi młodymi i starszymi. Poznałam radości i problemy ludzi młodych i dzieci. Poprzez wzajemne kontakty uczyliśmy się siebie. Młodsi pomagali nam wejść w świat komputerów i nowoczesności a my zaprosiliśmy ich do naszego dawnego życia. Dzieci z wielkim zaciekawieniem i z chęcią poznawały nasze wspomnienia z dawnych lat. Podobała mi się integracja pokoleń oraz to, że czułyśmy się potrzebne i lubiane przez dzieci i młodzież. Teraz mam więcej odwagi w kontaktach z ludźmi młodymi. Dzięki udziałowi w projekcie poznałyśmy także jak wygląda współpraca międzypokoleniowa w innych krajach. Partnerzy projektu starali się nam pokazać w jaki sposób wpływają na siebie starsze i młodsze pokolenie
    Teresa Lautsch
  2. W projekcie „CONGENIAL” podobała mi się różnorodność zadań projektowych i różnorodność współpracujących pokoleń. Bardzo cenny (myślę, że dla obu generacji) był kontakt z wychowankami Domu Dziecka w Supraślu. Dzieci były zadowolone z naszych spotkań i bardzo czekały na następne. Wspomnienia uczestników projektu, wydane w formie książkowej spotkały się z dużym zainteresowaniem rodziny i znajomych
    Halina Stelmach
  3. Dzięki projektowi CONGENIAL odważyłam się napisać wspomnienia z mojej młodości, które zostały opublikowane w książce. W projekcie nawiązałam kontakt z dziećmi, którym mogłam przekazać swoje zafascynowanie przyrodą oraz nauczyć ich robótek ręcznych
    A. Temler
  4. Uczestnictwo w projekcie CONGENIAL było dla mnie wielkim wyzwaniem. Współpraca z dziećmi i młodzieżą, sprawiła mi wiele radości i wzbogaciła mnie o nowe doświadczenia. Uważam, że integracja międzypokoleniowa, poprzez naukę, zabawę, śpiew, pracę, jest silnym spoiwem między ludźmi i rodzi nowe wartości. Uczy tolerancji i zrozumienia i tych młodych i tych starszych. Uświadamia nam, że jedni bez drugich nie mogą istnieć
    Halina Wiszowata
  5. Moim zdaniem, największym osiągnięciem naszego projektu była współpraca 3 pokoleń: seniorów, dzieci i ich wychowawców. Mieliśmy dużo wspólnych warsztatów, spotkań i wycieczek oraz przygotowaliśmy wspólny międzynarodowy, międzypokoleniowy spektakl "Hello, Europe", który odniósł duży sukces, z czego byliśmy wszyscy bardzo zadowoleni
    Helena Łukaszewicz
  6. Projekt ten miał z nazwy łączyć pokolenia. Ja myślę, że takie zamierzenie zostało osiągnięte. Albowiem wspólnie uczyliśmy się bawiąc na wspólnych naszych spotkaniach - starsze i młodsze pokolenie. Myślę, że starsi jak i młodsi mieli sobie nawzajem coś do przekazania. Warto było być w tym projekcie
    Elżbieta Wiktor
  7. Ten projekt umożliwił mi twórczy kontakt z dziećmi dzięki wspólnym wycieczkom krajoznawczym, śpiewom przy ognisku, spotkaniom w świetlicy i szkole gdzie śpiewaliśmy razem piosenki stare i nowe, retro i ludowe, kolędy; uczyliśmy dzieci różnych robótek, w tym wykonywania tradycyjnych ozdób na choinkę. Dzięki projektowi poznałam bogatą kulturę Grecji. W Atenach zachwyciło mnie też spotkanie ze stowarzyszeniem "Wartości życia", podczas którego młodzież i dorośli przedstawili śpiewająco spektakl na temat losu człowieka. A potem wspólnie bawiliśmy się przy muzyce greckiej. W Ermioni uczestniczyłyśmy w całej bogatej ceremonii niedzieli palmowej w prawosławnym kościele greckim
    Danuta Łada
  8. Dzięki projektowi mogliśmy poprawić więzi z młodszym pokoleniem na spotkaniach Wychowawców Podwórkowych, w Domu Dziecka, w przedszkolu i szkole, na różnego typu zajęciach poprzez zabawę i jednocześnie naukę. Nasze doświadczenia życiowe, przeżycia, wspomnienia rodzinne, tradycję mogliśmy przekazać w formie dokumentalnej tj. książkowej i na stronach internetowych UTW, dla obecnego i przyszłych pokoleń. Wyjazdy zagraniczne pozwoliły nam zapoznać się jak w innych krajach więź międzypokoleniowa jest realizowana. Poza tym sami nawiązaliśmy kontakty z rówieśnikami i młodszym pokoleniem z innych krajów. Walory poznawcze wyjazdów to: działalność międzypokoleniowa w innych krajach, przyroda, zwyczaje i tradycja odwiedzanych krajów. Dokumenty trwałe tzn. książki, zdjęcia i relacje ze spotkań - to najlepsza reklama i owoce naszej pracy w tym projekcie
    Anna Paszkiewicz-Gadek
  9. Projekt CONGENIAL pozwolił mi na lepsze poznanie i zrozumienie młodego pokolenia. W ramach realizowanych zadań mogłam nauczyć młodych ludzi dawnych tradycyjnych sposobów wykonywania robótek ręcznych, pieczenia ciastek, opowiedzieć historię swojej rodziny, pokazując archiwalne pamiątkowe fotografie. Skorzystałam również z fachowych komputerowych porad i wskazówek, udzielonych przez uczniów technikum elektrycznego. Uczestniczyłam w wielu wspólnych edukacyjnych i rozrywkowych zajęciach z dziećmi oraz ich "Podwórkowymi Wychowawcami". Należałam do tych seniorów, którzy kierowali cenną inicjatywą przekazania rodzinnych wspomnień i podlaskich tradycji młodemu pokoleniu; najpierw na stronie internetowej, a następnie w postaci książek, które redagowałam, przygotowując do druku. Gotowe książkowe publikacje uczestnicy projektu CONGENIAL podarowali swoim dzieciom i wnukom
    Barbara Wilczewska
  10. Udział w pracach z projektu udowodnił mi, że potrafię zrobić więcej niż sądziłam. Przekonałam się, że moje życie może być ciekawsze niż dotychczas. Wyjazd na spotkanie partnerskie pozwolił na osobisty kontakt z ludźmi z wielu krajów co w innych sytuacjach jest niemożliwe. Cieszę się, że uczestniczyłam w tym projekcje
    Elżbieta Kackieło
  11. CONGENIAL był moim pierwszym projektem, w którym uczestniczyłam. Dzięki niemu poznałam wiele wspaniałych osób w kraju i na wyjeździe w Turcji. Zostałam zmotywowana do napisania wspomnień dla potomnych. Odżyły moje wspomnienia tych trudnych lat gdy sama z trójką dzieci borykałam się z trudnościami w czasach “budowy demokracji”. Współpraca z dziećmi Wychowawców Podwórkowych dała mi dużo satysfakcji
    Walentyna Łuksza
  12. Dzięki uczestniczeniu w programie CONGENIAL poznałam wielu ciekawych ludzi z naszego UTW. Zaczęłam się uczyć języka angielskiego i uwierzyłam, że potrafię porozumieć się w tym języku, oczywiście na poziomie podstawowym. Sięgnęłam do moich wspomnień i również w mojej rodzinie nastąpiło " łączenie pokoleń". Dałam naszym dzieciom w prezencie książkę "Rodzinne wspomnienia" i były nią zauroczone. Poznałam też wielu zagranicznych partnerów a na szczególne uznanie, moim zdaniem, zasługują nasi ateńscy przyjaciele, którzy przygotowali inscenizację z udziałem młodzieży i osób starszych przedstawiającą koleje życia od narodzin do wieku dojrzałego. Uczestniczenie w tym projekcie zmuszało mnie do większej aktywności, zaangażowania i kontaktów z innymi. Żałuję, że ten program zakończył się, ale mam nadzieję, że będą następne
    Elżbieta Kułak
  13. Projekt ten pokazał mi jak bardzo dzieci chłoną wiadomości od starszych. Jak chętnie spotykają się z nami. Mnie osobiście projekt ten dał możliwość przekazanie moich umiejętności (w tym śpiewu) dzieciom. Dzieci nauczyły mnie większej spontaniczności i kreatywności. W trakcie tworzenia projektu pogłębiłam znajomość angielskiego. Projekt dał mi możliwość wyjazdu za granicę i poznania wielu ciekawych osób oraz ciekawych zabaw z dziećmi w innych krajach
    Zofia-Pytel Król
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

W grupie partnerskiej występowały nierówne ilości mobilności. Dla dobra takiego projektu partnerskiego partnerami powinny być  organizacje z taka samą ilością mobilności i nastawione raczej na słuchaczy a nie trenerów. W tym projekcie z niektórych krajów na spotkania partnerskie przyjeżdżali przede wszystkim instruktorzy i organizatorzy.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Danuta Sajur
Data wypełnienia formularza/karty: 
08.02.2015

Inter-Generational European Memories

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Pro Scientia Publica
ul. Redycka 37, 51-169 Wrocław
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Aneta Kobylarek, 602739299, akobylarek@tlen.pl
Aleksandra Marcinkiewicz, 607121153, al.marcinkiewicz@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Fundacja Pro Scientia Publica jest organizacją non profit, założoną we wrześniu 2010 r. Celami Fundacji są:

1. Rozwijanie i umacnianie postaw nastawionych na aktywne współdziałanie w rozwoju innowacyjnego społeczeństwa obywatelskiego.

2. Przyczynianie się do przeciwdziałania skutkom starzenia się społeczeństwa.

3. Popularyzacja idei współpracy międzypokoleniowej seniorów i studentów w Uniwersytetach Trzeciego Wieku.

4. Wspieranie działań, które przyczyniają się do poprawy jakości i efektywności systemu szkolnictwa wyższego i szkoleń oraz ich otwarcia na społeczności lokalne.

5. Wspieranie młodych adeptów nauki polskiej.

6. Inicjowanie i wspieranie nowatorskich rozwiązań w różnorodnych dziedzinach życia społecznego i profilaktyce społecznej.

7. Działania na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania kontaktów i współpracy między społeczeństwami.

8. Propagowanie wykorzystania nowych technologii w ogólnie pojętym poradnictwie obywatelskim.

9. Popieranie wszechstronnego rozwoju społeczeństwa, a zwłaszcza działalności naukowej, edukacyjnej, oświatowej (w tym również polegającej na kształceniu studentów) i kulturalnej.

10. Inicjowanie i wspieranie działań zmierzających do podnoszenia poziomu rozwoju intelektualnego młodego pokolenia.

11. Wspieranie społecznej, edukacyjnej, charytatywnej aktywności środowisk lokalnych.

12. Animowanie i stymulowanie lokalnego rozwoju w oparciu o aktywność obywatelską.

 

Fundacja realizuje swoje cele poprzez:

1. wspomaganie działalności studenckich kół naukowych i Uniwersytetów Trzeciego Wieku,

2. współudział w realizacji programów w obszarach edukacji formalnej, pozaformalnej, nieformalnej, a w szczególności Programów Unii Europejskiej,

3. współpracę z ośrodkami zagranicznymi i wymianę informacji o europejskich systemach edukacyjnych oraz o polityce edukacyjnej i młodzieżowej,

4. promowanie rozwoju współpracy międzynarodowej pomiędzy instytucjami badawczymi, naukowymi, edukacyjnymi i szkoleniowymi,

5. wspieranie mobilności studentów, uczniów, nauczycieli i grup młodzieży oraz wspieranie inicjatyw studenckich,

6. działalność edukacyjną, wydawniczą i badawczą,

7. współpracę z władzami samorządowymi, rządowymi, szkołami, szkołami wyższymi i innymi placówkami oświatowymi, osobami fizycznymi oraz organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami w zakresie wymienionym w celach działania Fundacji,

8. realizację programów szkoleniowych dla młodzieży akademickiej, seniorów, osób bezrobotnych oraz pracowników chcących podwyższyć kwalifikacje,

9. działania wspomagające rozwój społeczności lokalnych, wspólnot samorządnych, organizacji pozarządowych i innych instytucji działających na rzecz dobra publicznego w różnych dziedzinach życia społecznego, w szczególności edukacji, nauce i kulturze,

10. współpracę międzynarodową na rzecz rozwoju edukacji, nauki i kultury,

11. programy badawcze, informacyjne i wydawnicze służące zdobywaniu i upowszechnianiu wiedzy w społeczeństwie,

12. promocję młodych talentów naukowych

 

Oferta edukacyjna skierowana do seniorów obejmuje doskonalenie komputerowe, interpersonalne i języka angielskiego. Mają one formę warsztatów, konwersatoriów, seminariów i indywidualnych konsultacji.

Tytuł projektu: 
Inter-Generational European Memories
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU06-27804 1
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Polska
Włochy
Turcja
Hiszpania
Austria
Francja
Cele projektu: 

Idea projektu polegała na zebraniu wspomnień seniorów z krajów uczestniczących na temat ludzi, miejsc oraz wydarzeń, ważnych dla szerszej społeczności lokalnej. Projekt koncentrował się na trzech obszarach: WSPOMNIEŃ: systematyczne opracowywanie i zapis wspomnień seniorów; AKTYWNEGO STARZENIA SIĘ: Transmisja wiedzy w trakcie kursów ICT i/ lub językowych;  SOLIDARNOŚCI POKOLEŃ: dialog międzypokoleniowy.

Obszary tematyczne: 

- Edukacja osób w starszym wieku;

- Rozwijanie kompetencji kluczowych u dorosłych (nauka języków obcych, TIK);

- Zagadnienia interkulturowe.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Głównymi beneficjentami projektu były osoby starsze (60+), zarówno dla organizacji polskiej, jak i pozostałych partnerów).

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na projekt pojawił się wraz z ogłoszeniem przez Komisję Europejską roku 2012 Rokiem Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej. Inicjatywa wypłynęła od naszej organizacji. Partner francuski był znany członkom zespołu z innego projektu Grundtviga realizowanego przez UTW w Uniwersytecie Wrocławskim. Pozostali partnerzy zostali znalezieni dzięki kompendiom projektów partnerskich Grundtviga z poprzednich lat: koordynator wyselekcjonował organizacje pasujące profilem do wstępnej idei projektu, a następnie skontaktował się z nimi drogą mailową.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Odbyło się pięć spotkań partnerskich, w tym jedno zorganizowano w Polsce. W każdym oprócz kadry brali udział słuchacze.

I Spotkanie Partnerskie w Paryżu w dniu 31.10.2012 r. służyło prezentacji

organizacji partnerskich, dyskusji nad koncepcja˛ projektu i ustaleniom na najbliższe miesiące pracy. Strona polska przeprowadziła warsztaty dla koordynatorów i kadry organizacji partnerskich z biograficznej metody badań, będącej fundamentalną dla projektu.

II Spotkanie Partnerskie odbyło się w Sewilli (Hiszpania) w dniach 25-26.02.2013. Na drugim spotkaniu odbyła się prezentacja włoskiego partnera (który wcześniej był na liście rezerwowej), dyskusja na temat zadań i szczegółów projektu. Wspólnie zdecydowano o wcześniejszym przeprowadzeniu warsztatów

międzygeneracyjnych, tj. wiosną 2013 zamiast jesienią 2013 oraz o rezygnacji z platformy Wiki na rzecz stron bardziej przyjaznych użytkownikowi. Ustalono termin i miejsce następnego spotkania.

III Spotkanie Partnerskie odbyło się w Nazilli (Turcja) w dniach 12-13.09.2013. Na III spotkaniu partnerskim w Turcji partnerzy przedstawili prezentacje nt

przeprowadzonych warsztatów międzygeneracyjnych. Omówiono problemy, które pojawiały się przy ich realizacji, wspólnie debatowano nad możliwymi rozwiązaniami. Niektórzy z partnerów zadeklarowali chęć powtórzenia warsztatów, gdyż okazały się ciekawym (przede wszystkim dla zaangażowanych uczestników) doświadczeniem. Omówiono plan pracy na drugi

rok projektu, wyznaczono cele i zadania, a także dyskutowano nad formą produktów końcowych. Partner turecki zaangażował w spotkanie uczniów z przeprowadzanych u siebie międzygeneracyjnych warsztatów komputerowych, j.

angielskiego i tradycyjnych tańców tureckich. Ustalono termin następnego spotkania oraz konferencji końcowej.

IV Spotkanie Partnerskie odbyło się w Rzymie w dniach 20-21.03.2014. Na spotkaniu omówiono i przedstawiono działania i

rezultaty zaplanowane na drugi rok projektowy. Partnerzy przedstawili pierwsze wersje prezentacji na konferencję końcową. Dyskutowano nad ich zawartością i czytelnością. Przyjrzeliśmy się również rezultatom projektowym i stronie projektowej pod kątem sprawozdawczości, dokonano wstępnego podsumowania

projektu. Ustalono ostatnie zadania przed konferencją końcową. Omówiono możliwości kontynuacji współpracy w ramach nowego programu Erasmus+. Zadecydowano o podpisaniu Porozumienia o współpracy podczas ostatniego spotkania.

V Spotkanie Partnerskie odbyło się w dniach 26-27.06.2014 i było powiązane z Międzynarodową Konferencją Naukową „Wokół Wspomnień Seniorów”. Dzień pierwszy był poświęcony prezentacjom partnerów dotyczącym realizacji projektu. Dzień drugi miał charakter bardziej naukowy, dominowały wystąpienia związane z metodą biograficzną. Zostało podpisane porozumienie o dalszej współpracy między partnerami.

 

Główne podjęte działania krajowe to:

- wywiady biograficzne przeprowadzone w 28 parach senior-student/doktorant

- stworzenie przez tychże studentów stron internetowych (głównie google sites) z zebranymi wspomnieniami

- ujednolicenie zebranych biografii wersji angielskiej na stronie http://edubiografia.info/

- cykl warsztatów biograficznych dla 8 seniorów.

Główne działania upowszechniające:

- 04.10.2012 prezentacja projektu na spotkaniu EFOS (Europejska Federacja Starszych Studentów) w języku angielskim i polskim. Odbiorcy: 50 osób z Polski, Ukrainy, Szwecji, Holandii, Niemiec, Austrii i Słowacji

-13.03.2014 Prezentacja projektu na spotkaniu z członkami koła naukowego Variograf (Uniwersytet Wrocławski)

- 02.04.2014 Wykład nt. edukacyjnego potencjału osób starszych w UTW Oława

- 24.05.2014 Prezentacja projektu 24.05.2013 podczas Międzynarodowej Konferencji Projektu Partnerskiego Grundtviga 'Tell Me a Story" w Ferrarze (Włochy). Odbiorcy: 22 osoby z Polski, Holandii, Włoch, Portugalii, Austrii i Francji

-  Informacja o projekcie na tablicy ogłoszeń poświęconej projektom unijnym w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Wrocławskiego i

UTW w UWr (ok 1500 odbiorców).

- Informacja o Konferencji "Wokół wspomnień seniorów" została opublikowana w 2 Newsletterach 3Sektora (z 8 i 20 Maja 2014),

który ma ok. 3000 odbiorców w aglomeracji wrocławskiej.

- Informacja o w/w Konferencji ukazała się na stronie Facebookowej "Pedagogika", która w tamtej chwili liczyła blisko 700 członków

- informacja o projekcie na stronie Fundacji (http://www.proscientiapublica.pl/projekty-llp/gem/

- informowanie na bieżąco o polskich działaniach projektowych na stronie projektu i fanpage’u na Facebooku

O działaniach projektowych informowaliśmy również w grupie Uniwersytet Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim na Facebooku (na tamtą chwilę 290 członków -słuchaczy i instruktorów - wbrew nazwie nie tylko z UTW w UWr) oraz na Forum strony Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim.).

Ankiety ewaluacyjne były wypełniane po każdym spotkaniu i zawierały pytania dotyczące zarówno samego spotkania, jak i partnerstwa. Wypełniali je koordynatorzy we współpracy ze swoimi słuchaczami. Po konferencji końcowej przeprowadzono końcową ewaluację partnerstwa i projektu. Zadano ogólne pytania dotyczące partnerstwa, jego słabych i mocnych punktów. Na tej podstawie stworzono dokument pt. "Evaluation report", który zawierał również podsumowanie wyników ankiet pospotkaniowych.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
64
W wyjazdach zagranicznych: 
5
Produkty
Produkty projektu: 

- Strona internetowa projektu:

http://gem.project-website.org

- Mała Księga Wspomnień (Little Book of Memories):

http://gem.x25.pl/

- Polskie biografie w j. angielskim:

http://edubiografia.info/category/poland

- Ulotka projektowa:

http://gem.project-website.org/document/pl-Leaflet.pdf

- Strona na Facebooku:

www.facebook.com szukaj: Grundtvig Project Gem

-Wersja mobilna strony projektowej:

http://gem.project-website.org/index.cgi?content=at_art_2371.

pub&former_content=home&expand_part=n&expand_agen=n&expand_repo=n

&expand_eval=n&action=&language=en&df_user=&df_password=

- Logo Projektu (patrz: strona projektowa)

- Methods of learning and experiences in learning of seniors (Dokument nt metod pracy partnerów i doświadczeń w nauczaniu seniorów włącznie z doświadczeniami z Projektu):

http://gem.project-website.org/document/methods-of-learning.pdf

- Pliki naukowe „Around memories of seniors”:

gem.project-website.org/document/pl-GEM_Scientific_files.pdf

- Newslettery w formie pdf:

http://gem.project-website.org patrz: Newsletters

- Agendy spotkaniowe i raporty:

http://gem.project-website.org patrz: Event Agendas, Event Reports

- Raporty ewaluacyjne:

http://gem.project-website.org patrz: Evaluation

- Ewaluacja końcowa projektu:

http://gem.project-website.org/document/pl-GEM_final_evaluation.pdf

- Gra "Małe wspomnienia":

http://gem.project-website.org/index.cgi?content=at_art_1487.

pub&former_content=home&expand_part=n&expand_agen=n&expand_repo=n

&expand_eval=n&action=&language=en&df_user=&df_password=

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Prezentacja projektu i jego osiągnięć stanowi stały element prezentacji dokonań i doświadczenia Fundacji zarówno podczas spotkań międzynarodowych, jak i lokalnych. Również podczas kontaktu z innymi organizacjami poszukującymi partnerów do projektów, chwalimy się projektem GEM i odsyłamy do jego strony.

Już po zakończeniu Projektu udało nam się wydać drukiem książkę „Around of seniors’ memories”, stanowiącą poszerzoną o artykuły innych autorów wersję plików naukowych opublikowanych podczas projektu. Publikacja jest recenzjonowana i posiada własny numer ISBN, co za tym idzie została wysłana do najważniejszych bibliotek w Polsce.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Dla naszej organizacji był to pierwszy projekt międzynarodowy, w którym na dodatek wystąpiliśmy jako koordynator. Okazał się bezcennym doświadczeniem, z którego wyszliśmy z pełnym sukcesem. Było to możliwe dzięki zaangażowaniu w projekt zarówno kadry zarządzającej, jak i współpracowników oraz -przede wszystkim- ich połączonej pracy podczas projektu.

Dla nauczycieli i pracowników projekt był świetną motywacją do podniesienia swoich umiejętności. Okazał się również świetnym polem do zwiększenia umiejętności zarządzania projektem. Uczestnictwo w zagranicznych spotkaniach międzynarodowych przełożyło się na znaczne poszerzenie wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturach.

Doświadczenia zdobyte w tym projekcie są wykorzystywane w innych (Grundtvig, Leonardo da Vinci, Erasmus+).

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Zgodnie z założeniami przyjętymi we wniosku aplikacyjnym, działania naszej organizacji koncentrowały się na koordynacji projektu i szkoleniach z metody biograficznej dla partnerów, a także na międzygeneracyjnych działaniach lokalnych. Efektem tych ostatnich były strony internetowe seniorów założone przez młodszą generację. Co za tym idzie, największy wpływ projekt miał na zwiększenie umiejętności społecznych, TIK i pewności siebie. Stałe działania upowszechniające (w tym publikacja filmików i zdjęć ze spotkań na stronie projektowej i Facebooku), jak również uczestnictwo w wyjazdach, przyczyniały się do poszerzenia wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturach. Seniorzy biorący udział w projekcie rozwinęli swoje umiejętności interpersonalne, przełamali lęk przed oceną społeczną, jak i weszli w nowe interakcje społeczne, co pozwoliło im rozszerzyć sieć kontaktów społecznych. Udział w warsztatach biograficznych ukazał im, że praca nad własną histerią życia może prowadzić do pozytywnej oceny swojego bilansu życia, co jest kluczowym czynnikiem w pozytywnym przeżywania własnej starości.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Doświadczenie zdobyte w projekcie przełożyło się na sposób zarządzania innymi projektami oraz na pracę zespołu projektowego.

Największe znaczenie ma jednak opracowanie dwóch sztandarowych produktów projektu, do powstania którego przyczynili się nie tylko partnerzy projektowi, lecz również lokalni uczestnicy projektu (w tym przedstawiciele świata nauki). "Little book of memories" jest przykładem połączenia doświadczenia seniorów (wspomnienia) z zaangażowaniem młodszego pokolenia (przeprowadzenie wywiadów, stworzenie strony internetowej seniora). Z pozycji tej mogą korzystać inne organizacje zajmujące się edukacją dorosłych. Doświadczenia opisane w "Scientific files" i ich naukowa analiza mogą być punktem wyjścia do następnych projektów. Również ewaluacja końcowa może stać się źródłem informacji o silnych i słabych stronach tego typu projektów. Na stronie projektowej http://gem.project-website.org/ ukazane są wszystkie inicjatywny, które miały miejsce na poszczególnych etapach projektu, zamieszczone są informacje dot. zarówno sposobów przeprowadzania warsztatów biograficznych, jak i metodologiczne dane umożliwiające analizę biografii.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Bogdan (63 lata): Mi się wszystko podobało. Pierwszy raz w życiu w czymś takim (warsztatach biograficznych) brałem udział. Moje dzieci nie chcą abym wspominał, nad czym ubolewam. A tak na zajęciach mogłem sobie powspominać. Do tej pory myślę nad tymi wspomnieniami. Na tych zajęciach mogę mówić i mam pewność, że mówię tą pierwszy raz, wiec nie jest to nudne dla słuchaczy. Była to dobra okazja, aby coś o sobie powiedzieć- taki czas na refleksję i zastanowienie się.

Krystyna (64 lata): Udział w projekcie miał dla mnie duże znaczenie, wyniosłam z niego wiele korzyści, będąc osobą na emeryturze, zaganianą w codziennych obowiązkach. Odbyłam podróż w przeszłość. Nie zdawałam sobie sprawy, że tak dużo zostaje w naszej pamięci, tylko trzeba ją sobie odświeżyć, aby znów powróciły wspomnienia, poukładać je sobie i uświadomić co było ważne. Odszukać fotografie, stare dokumenty..... Moim zadaniem było spisać swoje wspomnienia, które dotyczyły mojej edukacji. Ponownie musiałam uruchomić dawne umiejętności i utworzyć stronę internetową. Robiłam to nie pierwszy raz, chociaż dawno, to jednak się udało. Byłam z siebie dumna i może to śmieszne, jeśli pomyślimy, że w dzisiejszym cyfrowym świecie robi się tak niesamowite rzeczy. Tworząc swojego bloga zaczęłam czytać inne, otworzyły one przede mną świat ludzi, którzy piszą o swoich zainteresowaniach, pasjach w sposób ciekawy i piękny. Poznałam interesujące osoby, słuchaczy UTW. Imponuje mi ich chęć zdobywania wiedzy, rozwijanie zainteresowań i integrowanie się. Nareszcie mogłam spełnić swoje marzenia o podróżowaniu. Zobaczyłam Paryż, miasto o którym tyle czytałam i wiedziałam, ale tylko z filmów i fotografii. Dzięki projektowi przeżyłam przygodę swojego życia i uwierzyłam, że mogę zrobić coś dla siebie

Romuald (69 lat): Bardzo mi się podobały te zajęcia, bo mogłem mówić to co chcę o sobie powiedzieć, a nie o wszystkim człowiek chce mówić. Tak mi się podobały te zajęcia, że zareklamowałem je Włodkowi, aby przyszedł i przyszedł.

Elżbieta (68 lat): udział w zajęciach biograficznych nie był dla mnie trudny. Stymulowały mnie one do wspomnień, co mi się podobało.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Brak uwag.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Aneta Kobylarek
Data wypełnienia formularza/karty: 
03.02.2015

A new way to social skills

Tematyka działań: 
Edukacja w więzieniach lub na rzecz powrotu skazanych do społeczeństwa
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Areszt Śledczy w Olsztynie
al. Piłsudskiego 3, 10-575 Olsztyn
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Agata Młynik
602 396 311, (089) 524 86 00
agata.mlynik@sw.gov.pl
 
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Areszt Śledczy w Olsztynie jest jednostką penitencjarną przeznaczoną dla mężczyzn. W skład jednostki wchodzi budynek aresztu (gdzie przebywają głównie tymczasowo aresztowani) oraz Oddział Zewnętrzny (gdzie przebywają skazani wszystkich kategorii wiekowych (młodociani lub pierwszy raz karani) .

Z uwagi na obowiązujące przepisy prawne oddziaływaniami w ramach projektu mogli być objęci wyłącznie osadzeni skazani (po orzeczeniu wyroku sądowego). Zajęcia odbywały się zarówno w budynku aresztu jak i budynku oddziału zewnętrznego.

Z uwagi na charakter grupy docelowej, konieczność zapewnienia bezpieczeństwa w jednostce penitencjarnej, a szczególnie zasady prowadzenia oddziaływań grupowych wobec skazanych (np. rożny poziom demoralizacji, różny charakter popełnionych przestępstw), wszelkie oddziaływania grupowe podejmowane są były po uprzednim starannym doborze grupy.

Oddziaływania edukacyjne standardowo stosowane w jednostkach penitencjarnych dotyczą głównie kształcenia formalnego skazanych (uzupełnienie wykształcenia) oraz zawodowego (kursy kwalifikacyjne i kursy zawodowe). Ponadto osadzeni obejmowani są programami readaptacyjnymi, które mają ich przystosować do lepszego funkcjonowania po opuszczeniu zakładu karnego. Programy te dobierane są głównie według charakteru popełnianych przez skazanych przestępstw np. wobec osadzonych stosujących przemoc, prowadzących pojazdy pod wpływem alkoholu. W trakcie takich zajęć poruszane są kwestie edukacyjne (normy i zasady życia społecznego) oraz rozwijane kompetencje społeczne jak radzenie sobie ze stresem, napięciem w konstruktywny sposób.  

Kolejną grupą oddziaływań są oddziaływania terapeutyczne (terapie) wobec osadzonych uzależnionych.
Tytuł projektu: 
A new way to social skills
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU06-27994 1
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Polska
Turcja
Węgry
Szwecja
Cypr
Włochy
Cele projektu: 
Celem projektu było rozszerzenie kompetencji społecznych osób zagrożonych wykluczeniem społecznym (skazanych, uchodźców, imigrantów).
W trakcie realizacji projektu podopieczni instytucji partnerskich brali udział w aktywnościach rozwijających kompetencje społeczne z zakresu m. in:
- komunikacji
- radzenie sobie z konfliktami
- autoprezentacja
- radzenie sobie ze stresem
- wzrost samooceny
- organizacja czasu wolnego
- poszukiwanie pracy
Partnerzy projektu zgodzili się że kompetencje społeczne są niezbędne, aby zapobiec wykluczeniu społecznemu, znaleźć pracę, poprawić warunki bytowe osób, które potrzebują wparcia.
Obszary tematyczne: 
Edukacja w więzieniach lub na rzecz powrotu skazanych do społeczeństwa
Możliwość uczenia się dla osób zagrożonych marginalizacją społeczną
Uczenie się podstawowych umiejętności dorosłych słuchaczy
Kompetencje społeczne i obywatelskie
Porozumiewanie się w języku ojczystym
Znaczenie inicjatywności i przedsiębiorczości
Grupa docelowa słuchaczy: 
Osoby zagrożone wykluczeniem społecznym, z marginesu społecznego (skazani, uchodźcy, imigranci) . W przypadku Aresztu Śledczego w Olsztynie skazani mężczyźni, dorośli (od 18 r .ż.), różne wyroki.
Jakie były początki projektu: 
Partnerzy projektu byli poszukiwani za pomocą bazy internetowej udostępnianej przez FRSE. Przygotowałam wstępny  plan współpracy tj. fiszkę informacyjną i zaprosiłam do współpracy instytucje, które zajmują się pracą z osobami z marginesu społecznego. Pozytywnie odpowiedziało 6 partnerów. Wspólnie za pomocą poczty internetowej ustaliliśmy, że pracę koordynować będzie Areszt Śledczy w Olsztynie, czyli instytucja która zainicjowała kontakt i przedstawiła pomysł współpracy. Wówczas przygotowałam ankiety z pytaniami otwartymi, które zostały wysłane do przyszłych partnerów. W ankietach  potencjalni partnerzy określili swoją wizję współpracy, dokonali charakterystyki instytucji, podopiecznych, przedstawili metody pracy w macierzystych jednostkach i oczekiwania w stosunku do projektu, po to by realizacja projektu jak najlepiej wykorzystywała umiejętności partnerów i jak najlepiej trafiała w ich oczekiwania. Określiliśmy także co rozumiemy przez kompetencje społeczne, czyli umiejętności, które chcemy rozwijać.  Na podstawie danych z ankiety sporządzono wniosek aplikacyjny do Narodowych Agencji.
Krótki opis przebiegu projektu: 
 
Spotkania partnerskie:
Pierwsze spotkanie członków projektu odbyło się w Polsce 1-5.10.2012 r. W jego trakcie odbyła się konferencja (z udziałem władz instytucji, władz regionalnych Aresztu i władz publicznych) na której przedstawiono główne założenia projektu i jego członków (poszczególne organizacje przygotowały prezentacje na temat swoich instytucji).  
Na spotkaniu roboczym ustaliśmy plan pracy, zasady ewaluacji i monitorowania. Dyskutowaliśmy o pracy z osobami w trudnych sytuacjach, metodach które używamy , efektach i problemach jakie napotykamy. Byliśmy szczególnie zainteresowani metodami, które nie są powszechne stosowane, ale wiadomo, że mają dobre efekty, takie jak sztuka, teatr, taniec itp. W tym celu przygotowaliśmy "szkolenie pracowników", które odbyło się w Turcji  w dniach 8-10.01.2013. Każdy z krajów przygotował po kilka metod pracy które stosuje na co dzień i uczył pozostałych partnerów jak je wykorzystywać.
Kolejne spotkanie odbyło się na Cyprze w dniach 21-24.10.2013. W trakcie spotkania odbyła się m.i n. konferencja na której przedstawiliśmy efekty naszej pracy z wykorzystaniem nowych metod (tych które poznaliśmy w Turcji), omówiliśmy, które metody sprawdzają się, działają, i które chcielibyśmy włączyć do naszego wspólnego programu. Na spotkaniu roboczym odbyła się szczegółowa ewaluacja i podział zadań na kolejny okres współpracy.
Kolejne spotkanie partnerów miało miejsce w Szwecji w okresie 7-9.2014. W jego trakcie opracowaliśmy ostateczną wersje skryptu szkoleniowego i kolorowanki dla dzieci.
Na spotkaniu we Włoszech w dniach 26-30.05.2014 odbyła się konferencja podsumowująca realizację projektu, w trakcie której przedstawiliśmy osiągnięte rezultaty i cele.
W trakcie każdego spotkania parterów odbywały się aktywności z udziałem  podopiecznych instytucji goszczących takie jak przedstawienia teatralne, wystawy prac. Za każdym razem byliśmy także zapoznawani z działalnością organizacji i metodami pracy stosowanymi przez nią.

Działania krajowe:

Ze względu na charakter grupy - osoby pozbawione wolności, słuchacze projektu nie mogli brać udziału w wyjazdach zagranicznych.
Przez cały okres projektu tj przez dwa lata odbywały się jednak aktywności lokalne, w których wzięło udział w sumie 83 skazanych: były to zajęcia edukacyjne, plastyczne, sportowe, teatralne, treningi komunikacji, treningi radzenia sobie ze stresem, które miały na celu rozwój poszczególnych kompetencji społecznych osadzonych.
Szczególną uwagę wszystkich zwrócił udział osadzonych w Jasełkach. Skazani przygotowali stroje, dekoracje, opracowali sztukę i wystawili ją dla dzieci niepełnosprawnych w dniu 18.12.2012 r.
Grupa 30 osadzonych wzięła udział w 2,3 miesięcznym kompleksowym Programie Kształcenia Kompetencji Społecznych opracowanym na podstawie międzynarodowej współpracy i zawierającym różne moduły pracy (zajęcia indywidualne i grupowe zarówno na terenie aresztu jak i poza nim. (wrzesień – listopad 2013).
Skazani brali udział w przygotowaniu produktu końcowego - kolorowanki. Jest ona praca wspólną podopiecznych 6 krajów.

Upowszechnianie:

Główne założenia projektu były przedstawione w audycji telewizyjnej TV Olsztyn. Kolejne aktywności związane z realizacją projektu były przedstawiane w lokalnym radiu, telewizji, gazetach, a także na spotkaniach organizowanych przez naszą jednostkę (także międzynarodowych).

Na bieżąco była aktualizowana strona internetowa projektu www.grundtvig-socialskills.com
Informacje o projekcie umieszczane były na ogólnopolskim portalu Służby Więziennej.
Informacje o projekcie umieszczone zostały w broszurze informacyjnej jednostki.
Opracowano gadżety reklamowe projektu - kubki, długopisy.

Produkty końcowe projektu: skrypt szkoleniowy i kolorowanki dla dzieci dostępne są na stronie internetowej projektu w 6 językach.

Ewaluacja:
- Ankiety ewaluacyjne po każdym spotkaniu członków projektu dotycząca zarówno spotkania (przygotowanie spotkania, warunki, adekwatność zajęć) jak i projektu w ogóle (czy rozumiane są cele projektu, jak oceniana jest wartość projektu, współpraca) wypełniane przez osoby  uczestniczących w spotkaniu.
- Ankiety ewaluacyjne dla pracowników instytucji zaangażowanych w jego realizację na poziomie lokalnym.
- Ankiety ewaluacyjne i ankiety sprawdzające dla osadzonych biorących udział w Programie Kształcenia Kompetencji Społecznych.
- Informacje zwrotne od osadzonych biorących udział w aktywnościach lokalnych.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
83 skazanych Aresztu Śledczego w Olsztynie
W wyjazdach zagranicznych: 
Podopieczni Aresztu Śledczego w Olsztynie nie brali udział w wyjazdach zagranicznych z uwagi na charakter instytucji - osoby pozbawione wolności.
Produkty
Produkty projektu: 
logo projektu
skrypt szkoleniowy Program Kształcenia Kompetencji Społecznych
Kolorowanka dla dzieci
kalendarze na rok 2014
jasełka + scenografia i stroje
kubki projektowe
ceramika
prace plastyczne (kolaż, obrazy)
kartki świąteczne
konferencje
trening kadry
warsztaty - opracowanie materiałów do projektu końcowego
prezentacje multimedialne (dostępne na stronie projektu)
audycje telewizyjne
audycje radiowe
video dokumentacja - dostępna na stronie projektu
broszury informacyjne
długopisy
medale
tabliczki pamiątkowe
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
 
  • skrypt szkoleniowy Programu Kształcenia Kompetencji Społecznych został rozpowszechniony w jednostkach penitencjarnych okręgu olsztyńskiego celem jego wykorzystania w pracy z tamtejszymi skazanymi, dostępny jest także na stronie internetowej projektu w 6 językach
  • kolorowanka dla dzieci została przekazana dzieciom (ponad 100 egzemplarzy) , jest dostępna na stronie internetowej projektu w wersji elektronicznej
  • artykuły, prezentacje, audycje radiowe, filmy i zdjęcia na temat realizacji projektu wykorzystywane są w trakcie odpraw jednostki w celu dalszego zachęcenie funkcjonariuszy do dodatkowych aktywności zawodowych
  • zdjęcia z zajęć oraz zdjęcia produktów końcowych wykorzystywane są w prac z osadzonymi jako dobre przykłady, w celu motywowania ich do pracy
  • kadra pracująca w projekcie brała udział w treningu - uczyliśmy się nowych sposobów pracy kształtujących kompetencje społeczne. umiejętności te poszerzyły nasz wachlarz pracy
  • długopisy, kubki projektowe stanowią aktualnie reklamę projektów unijnych i zachęcają do udziału w kolejnych edycjach projektów
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
W Areszcie Śledczym w Olsztynie dzięki projektowi rozwinięto ofertę edukacyjną dla skazanych – uruchomiono kółko plastyczne, historyczne, realizowane są zajęcia relaksacyjne. Zajęcia są na stałe włączono do programu działalności jednostki, odbywają się cyklicznie.
  • Dzięki udziałowi w projekcie i zainicjowaniu kontaktów z innymi instytucjami i osobami wyraziły one chęć współpracy z nami i skazanymi na płaszczyźnie edukacyjno - kulturowej także po zakończonym projekcie (szkoła specjalna, muzeum historii Olsztyna, wolontariusz prowadzący zajęcia taneczne).
  • Organizacje partnerskie zapraszają nas do współpracy przy realizacji kolejnych projektów - Erasmus.
  • Wątek osobisty: przyjaźnie z zagranicznymi parterami, które trwają do dziś :)
  • Zwiększenie umiejętności językowych pracowników.
  • Rozwój kompetencji osobistych pracowników (pewność siebie, motywacja, umiejętności społeczne).
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Celem projektu było zwiększenie wybranych kompetencji społecznych osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. W tym celu skazani objęci zostali różnym aktywnościami, które miały te kompetencje rozwijać. Dodatkowo, grupa 30 osadzonych objęta została kompleksowym programem szkoleniowym (Programem Kształcenia Kompetencji Społecznych). Efektywność zajęć została oceniona arkuszami ewaluacyjnymi i oceniona na wysokim poziomie - można uznać że cel projektu został osiągnięty - skazani rozwinęli swoje umiejętności w zakresie m.in. autoprezentacji, samooceny, komunikacji, radzenia sobie z napięciem i konfliktami.

Niektórzy osadzeni podawali, ze dzięki udziałowi w projekcie (aktywnym wykorzystaniu czasu izolacji) otrzymali lepszą ocenę funkcjonowania i mieli większą szansę na warunkowe przedterminowa zwolnienie z zakładu karnego (kilku osadzonych projektowi przypisuje wcześniejsze zwolnienie z zk).

Skazani podawali, że relacje z rodziną (poza murami) układają im się  lepiej, gdy rodzina wie, że angażują się w działalność pomocową dla innych (mowa m.in. o Jasełkach wystawionych dla dzieci ze szkoły specjalnej) i pracują nad zmianą siebie (zajęcia z komunikacji, radzenia sobie ze stresem itd.).

Skazani podawali, że dzięki udziałowi w projekcie czują się bardziej przygotowani do procesu poszukiwania pracy po opuszczeniu zakładu karnego dzięki zajęciom z autoprezentacji, pisania CV (niestety nie będziemy mogli zweryfikować czy pracę tą udało im się znaleźć).

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Produkt końcowy nad którym pracowaliśmy przez 2 lata i który został sprawdzony przez nas - Program Kształcenia Kompetencji społecznych został wydrukowany i udostępniony organizacjom państw członkowskich, które zajmują się pracą z osobami zagrożonymi wykluczeniem społecznym. Został wydrukowany w 6 językach, więc odbiór jest bardzo szeroki. Sześć językowych wersji jest dostępnych na stronie internetowej projektu, możliwej do ściągnięcia przez wszystkich zainteresowanych.
Dzięki temu kolejne instytucje mogą wprowadzać zajęcia, które rzeczywiście kształtują kompetencje.
Kolorowanka dla dzieci opracowana przez słuchaczy jest dostępna w wersji elektronicznej - gotowa do dalszej dystrybucji.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Pierwszy raz się zdarzyło, że ktoś we mnie uwierzył” - skazany Patryk
„Nie sądziłem, że jestem taki zdolny” - skazany Grzegorz
„Dla uśmiechu dzieci warto było tak ciężko pracować” - skazany Łukasz
„Duże znaczenie miała dla mnie możliwość podpatrzenia pracy funkcjonariuszy w innych krajach ... to motywuje do pracy” - funkcjonariusz Rafał
„Miło było patrzeć jak ze spotkania na spotkanie skazani stawali się coraz ufniejsi i z coraz większym zaangażowaniem uczestniczyli w zajęciach, na koniec pytali czy nie możemy projektu kontynuować dalej :) , jestem zaskoczona także pozytywnym nastawieniem osób z zewnątrz, żadna osoba którą prosiliśmy o pomoc nam nie odmówiła - wolontariusze, studenci, nauczyciele szkół publicznych, pracownicy urzędu miasta, wszyscy chętnie nam pomagali” - Agata
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

-

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Agata Młynik
Data wypełnienia formularza/karty: 
30.01.2015

Mind Gym for Seniors

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Języki obce
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Nowohuckie Centrum Kultury
Al. Jana Pawła II 232, 31-913 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Szmer (012) 644-28-63, oswiatowa@nck.krakow.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Nowohuckie Centrum Kultury jest nowoczesną placówką, której misją jest upowszechnianie edukacji i kultury. Jest organizacją prestiżową, rozpoznawalną i określaną jako skuteczna i prężnie działająca w środowisku edukacyjno-kulturalnym.

Celem działalności NCK jest pozyskanie i przygotowanie społeczeństwa do aktywnego uczestniczenia w kulturze oraz współtworzeniu jej wartości. Cel ten realizowany jest poprzez promocję dzieł kultury, umożliwienie dostępu do edukacji, stwarzanie środowiska sprzyjającego rozwojowi pasji i zainteresowań kulturalnych. Nacisk kładziony jest na wszechstronny rozwój osób odwiedzających naszą placówkę.

Oferta NCK adresowana jest do dorosłych zainteresowanych zarówno edukacją zawodową jak i rozwojem swoich pasji. Upowszechnianie najnowszej wiedzy, stymulowanie zainteresowań, zdolności plastycznych i praktycznych umiejętności znajduje odzwierciedlenie w bogatej ofercie NCK. Organizujemy otwarte wykłady prowadzone przez ekspertów z zakresu medycyny, prawa, psychologii, religioznawstwa; warsztaty rozwoju osobistego, kursy językowe i komputerowe, pracownie rękodzieła, zespoły muzyczne i taneczne.

NCK od wielu lat zajmuje się także organizowaniem różnych form edukacyjnych dla seniorów. Kolejne tematy spotkań ustalane są często w oparciu o zgłaszane przez nich propozycje. Dzięki temu oferta NCK odpowiada realnym potrzebom.

Tytuł warsztatu: 
Mind Gym for Seniors
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28428
Data realizacji warsztatu: 
20.10.2012 - 26.10.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
1
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu obejmowały:

  • poprawę funkcjonowania poznawczego uczestników warsztatu: aktywizację pamięci, lepszą koncentrację, większą sprawność i elastyczność myślenia
  • twórcze wykorzystanie zdobytej w toku życia wiedzy i doświadczeń i stworzenie z nich nowych, ciekawych efektów
  • uporządkowanie i uzupełnienie wiedzy z zakresu edukacji zdrowotnej
  • wzmocnienie samooceny i wiary w siebie uczestników
  • poprawę umiejętności językowych i przełamanie barier w komunikacji z innymi mieszkańcami Europy
Obszary tematyczne: 

Warsztat koncentrował się na usprawnieniu procesów myślenia, pamięci i koncentracji w starszym wieku. Poruszane były takie tematy jak: podstawy biologii mózgu, znaczenie diety, ruchu, hobby i relaksu dla sprawnego funkcjonowania poznawczego. Seniorzy dowiedzieli się jak w codziennym życiu na różne sposoby wzmacniać i gimnastykować umysł.

Kraj uczestników: 
Belgia
Dania
Finlandia
Irlandia
Portugalia
Wlk. Brytania
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
2
2
3
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja warsztatu:

  • Przygotowano plakat i ulotki promujące warsztat.
  • Stworzono podstronę na stronie internetowej NCK informującą o warsztacie i sposobie aplikacji. Dodatkowo umieszczono na niej informacje i zdjęcia z pierwszej edycji warsztatu.
  • Do informowania o promocji warsztatu wykorzystano profil warsztatu na portalu społecznościowym Facebook, stworzony przy okazji pierwszej edycji. Dzięki temu zainteresowani mieli również dostęp do informacji dotyczących przebiegu poprzedniej edycji.
  • Utworzono bazę adresów organizacji zajmujących się edukacją dorosłych na terenie Polski i Europy. Wykorzystano również bazę adresów organizacji partnerskich NCK.
  • Wysłano zaproszenia do seniorów, którzy wzięli udział w pierwszej edycji warsztatu w roku 2011, oraz do osób zainteresowanych warsztatem, które z różnych powodów nie mogły wziąć w nim udziału w ubiegłym roku.
  • Wysłano zaproszenia w formie elektronicznej z załączonymi plakatem i ulotką. Po okresie półtora miesiąca powtórnie wysłano zaproszenia.
  • Drogą pocztową przesłano zaproszenia wraz z wydrukowanymi plakatami i ulotkami do wyselekcjonowanych organizacji zajmujących się edukacją seniorów.
  • Na bieżąco odpowiadano na pojawiające się pytania dotyczące warsztatu. Utrzymywano stały kontakt mailowy z organizacjami i seniorami wstępnie zainteresowanymi udziałem w  warsztacie.
  • W celu wypromowania warsztatu wśród Polaków, do organizacji zajmujących się edukacją dorosłych rozesłano drogą mailową i pocztową informacje dotyczące warsztatu wraz z załączonym plakatem i ulotką.

Rekrutacja:

  • Wzór formularza aplikacyjnego wzbogacono o dwa dodatkowe pytania dotyczące zainteresowań związanych z tematyką warsztatu oraz znajomości języka angielskiego.
  • Na stronie internetowej warsztatu zamieszczono formularz aplikacyjny. Na prośbę zainteresowanych przesyłano formularz drogą mailową i drogą pocztową.
  • Wyznaczono końcową datę przesyłania aplikacji. W przypadku aplikacji przesłanych pocztą decydowała data stempla pocztowego.
  • Przesłane dokumenty aplikacyjne zostały przeanalizowane. Na pierwszym etapie sprawdzono wszystkie aplikacje pod względem formalnym.
  • Aplikacje spełniające wymogi formalne przeszły do drugiego etapu rekrutacji. Przeprowadzono rozmowy z wszystkimi kandydatami wg przygotowanych wcześniej pytań. Rozmowy weryfikowały znajomość języka angielskiego. Podczas rozmów zwracano szczególną uwagę na motywację uczestników.
  • Komisja rekrutacyjna w trzyosobowym składzie, na podstawie aplikacji i przebiegu rozmów telefonicznych wyłoniła 12 uczestników. Stworzono listę rezerwowych uczestników.
  • Wszyscy uczestnicy, kandydaci z listy rezerwowej i pozostałe osoby, których zgłoszenia odrzucono, zostały poinformowane o wynikach rekrutacji droga mailową.
  • Wybranym uczestnikom wraz z mailem o decyzji, przesłano regulamin warsztatu wyjaśniający wszelkie kwestie związane z przejazdem, zakwaterowanie, wyżywieniem i zwrotem kosztów podróży. Uczestników proszono o potwierdzenie deklarowanej chęci do udziału warsztacie po zaakceptowaniu przesłanego regulaminu.
  • Następnym krokiem było podpisanie przez dyrektora NCK wybranych formularzy aplikacyjnych i przesłanie zeskanowanych, podpisanych formularzy uczestnikom.
  • W oparciu o formularze aplikacyjne przygotowano tabelę w przejrzysty sposób zbierającą wszystkie informacje o uczestnikach.

Liczba otrzymanych formularzy rejestracyjnych: 24 z krajów Unii Europejskiej + 2 z Polski. Łącznie 26 formularzy.

Grupa docelowa uczestników: 

Warsztat adresowany był do osób, które ukończyły 60 rok życia, zainteresowanych poprawą funkcjonowania poznawczego - pamięci, koncentracji i myślenia oraz znających język angielski w stopniu komunikatywnym.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Warsztat "Mind Gym for Seniors” był wyjątkowym warsztatem dla seniorów z całej Europy. Warsztat trwał pięć dni szkoleniowych, odbywał się w Krakowie, w dniach 22-26 października 2012. Zorganizowany został przez Nowohuckie Centrum Kultury w oparciu o autorski projekt doświadczonych psychologów i trenerów pracy z grupą. Wzięło w nim udział 13 uczestników z 9 krajów europejskich.

Warsztat koncentrował się wokół doskonalenia zdolności poznawczych. Na celu miał wzmocnienie koncentracji, uaktywnienie pamięci i rozwinięcie twórczego myślenia. Uczestnicy korzystali z dotychczasowych doświadczeń w nowym kontekście. Czerpali z wiedzy życiowej i nadawali jej nowy wymiar. Każdy dzień warsztatu składał się z trzech części. Doskonalenie i pozyskiwanie nowych umiejętności odbywało się w ramach pierwszej części warsztatu – treningu poznawczego. Uczestnicy wykonywali zadania i ćwiczenia indywidualnie, w parach i grupach. Przełamywanie barier i wspólne działania ułatwiała atmosfera wspólnej zabawy. Druga część, służąca pogłębianiu wiedzy, obejmowała burze mózgów, dyskusje oraz wykłady z profilaktyki zdrowia. Seniorzy poznali praktyczne wskazówki jak w codziennym życiu wzmacniać i gimnastykować umysł. Z kolei wieczorki integracyjne były wspaniałą okazją do lepszego poznania siebie nawzajem i skorzystania z uroków magicznego Krakowa.

Dzięki "gimnastyce umysłu” poprawiło się twórcze myślenie, koncentracja i zdolności pamięciowe seniorów oraz ich umiejętności językowe. Czas spędzony w międzynarodowym gronie przyniósł seniorom wiele radości i otworzył na nowe wyzwania edukacyjne. Warsztat był również świetną okazją do poznania osób z innych krajów europejskich i nawiązania znajomości. Polka, która wzięła udział w warsztacie, spontanicznie przyjęła rolę gospodarza i w czasie wolnym oprowadzała uczestników po Krakowie.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

W dniu przyjazdu:

  • Uczestnicy zostali zapytani o preferencje dotyczące posiłków. Uwzględniono preferencje dietetyczne w zarezerwowanych posiłkach.
  • W celu większej integracji seniorów zarezerwowano dla nich pokoje dwuosobowe.
  • Wybrano nowoczesny, sprawdzony hotel położony bardzo blisko miejsca, w którym odbywały się warsztaty. Przejście z hotelu do Nowohuckiego Centrum Kultury, gdzie odbywały się zajęcia, zajmowało uczestnikom około pięciu minut.
  • Uczestników na lotnisku witał opiekun, a w hotelu czekał na nich pracownik Działu Oświatowego, który czuwał nad przebiegiem zakwaterowania. Uczestnicy przed przylotem otrzymali drogą mailową materiały ze zdjęciem odbierającej ich z lotniska osoby i jej numer telefonu do kontaktu w razie potrzeby.
  • W dniu przyjazdu uczestnicy byli zawożeni z lotniska do hotelu samochodem, aby uniknąć długiego czasu oczekiwania na autobus lub pociąg.
  • Po zakwaterowaniu uczestnicy udawali się na obiad do hotelowej restauracji o odpowiadającej im godzinie.
  • Uczestnicy otrzymali teczkę z materiałami dotyczącymi warsztatu. Były w niej: program warsztatu, tygodniowy bilet MPK, rozkłady dwóch tramwajów i dwóch autobusów, którymi najszybciej można dojechać do centrum miasta, praktyczne informacje obejmujące: telefony alarmowe, dostęp do Internetu, adres najbliższej apteki, bankomatu oraz numery, z których można zamówić taksówki. Otrzymali także identyfikatory ze swoim imieniem w preferowanej przez nich formie. Okazało się to szczególnie ważne w przypadku trzech uczestników, którzy unikali posługiwania się swoim  pierwszym imieniem i na codzień używali drugiego.
  • Uczestnicy otrzymali numer telefonu do opiekuna, na który mogli dzwonić o dowolnej porze w razie problemów.

W trakcie warsztatu:

  • Ogromną rolę odegrał opiekun, który dbał o komfort i dobre samopoczucie uczestników. Nawiązał z nimi bardziej nieformalną relację, a uczestnicy szybko dobrze poczuli się w jego obecności, co znalazło wyraz w informacjach zwrotnych uzyskanych od seniorów. Zadaniem opiekuna były także codzienne rozmowy z uczestnikami na temat m.in. warunków zakwaterowania, posiłków, zapewnionej opieki, pracy organizatorów. Dzięki sprawnej komunikacji między opiekunem a pozostałymi członkami zespołu, organizatorzy na bieżąco mogli reagować´ na uwagi i potrzeby uczestników.
  • Pierwszego dnia opiekun pokazał uczestnikom drogę z hotelu do budynku NCK, oprowadził po budynku NCK, zwracając ich uwagę na położenie sali szkoleniowej, restauracji, toalet i windy. Była to również okazja do przybliżenia uczestnikom historii i dorobku NCK.
  • Stworzono rozpoznawalne logo warsztatu, a następnie plakatami z logo warsztatu i logo programu Grundtvig oznakowano miejsca związane z warsztatem. Ułatwiało to uczestnikom orientację na lotnisku, w hotelu i budynku szkoleniowym.
  • Przygotowano wygodną, jasną i ciepłą salę szkoleniową na parterze NCK, dzięki czemu uczestnicy mieli łatwy do sali i czuli się w niej komfortowo.
  • Pierwszego dnia warsztatu, jedna z uczestniczek schodząc ze schodów skręciła nogę w kostce. Organizatorzy zareagowali natychmiast, zakupili odpowiednie leki oraz opaskę uciskową. Gdy w poniedziałek okazało się, że noga zaczęła puchnąć umówiona została wizyta w Poradni Chirurgii Urazowo–Ortopedycznej w Szpitalu Św. Rafała w Krakowie. We wtorek rano uczestniczka wraz z opiekunem udała się do Poradni, tam przyjął ją lekarz ortopeda biegle mówiący po angielsku, co znacząco wpłynęło na komfort porady lekarskiej. Lekarz stwierdził skręcenie kostki i zaordynował leczenie. W celu odciążenia nogi, zgodnie z zaleceniami lekarskimi, organizatorzy udostępnili uczestniczce kule, dzięki czemu mogła brać udział we wszystkich zajęciach.
  • Przekąski podczas przerw na herbatę były dostosowane do preferencji seniorów. Codziennie dostarczane były świeże sezonowe owoce, orzechy, zapewniono także mleko do herbaty dla uczestniczek z Wielkiej Brytanii i Irlandii.
  • Organizatorki i prowadzący warsztat trenerzy jedli wspólnie z uczestnikami posiłki, uczestniczyli w spotkaniach nieformalnych, co zapewniło dobrą atmosferę  podczas warsztatu i sprzyjało integracji.
  • Wieczorek integracyjny w pierwszy dzień warsztatu zaplanowano jako wieczór narodowych specjałów. Uczestnicy zostali poproszeni o przywiezienie przysmaków ze swoich krajów. Przysmaki te opisano i opatrzono przygotowanymi wcześniej flagami, dla ułatwienia orientacji skąd pochodzą. Każdy z uczestników dokonał prezentacji potraw ze swego kraju.
  • Uczestnikom opuszczającym hotel przed śniadaniem w dniu odlotu, przygotowano pakiet śniadaniowy na podróż.
  • Wszystkie materiały szkoleniowe, a także informacje zapisywane na tablicy podczas warsztatu były odpowiednio duże i wyraźne, by ułatwiać seniorom ich czytanie.
  • Zatrudniono profesjonalnego fotografa w celu prowadzenia kompletnej dokumentacji zajęć oraz z myślą o stworzeniu folderu promującego warsztat i przygotowaniu zestawu pamiątkowych zdjęć dla uczestników.
  • Dzięki elastycznemu czasowi pracy fotografa udało się zrobić profesjonalne zdjęcia ze wszystkich dni, również z wieczorków integracyjnych. Zadbano, aby fotograf przychodził w takich momentach warsztatu, by swoją obecnością nie zakłócał pracy uczestników.
  • Trenerzy elastycznie podchodzili do kwestii czasu trwania ćwiczeń. Jeżeli zachodziła taka potrzeba, to czas trwania ćwiczenia był wydłużany, żeby seniorzy mogli w swoim tempie dokończyć zadanie.
  • Przed zwrotem kosztów podróży, w celu ułatwienia procedur, zostały przygotowane i wydrukowane odpowiednie dokumenty. Uczestnicy zostali poinformowani wcześniej o potrzebnych dokumentach, które następnie zebrał opiekun.
  • Podczas przerw w zajęciach, gdy uczestnicy z zagranicy mieli możliwość odpoczynku w hotelowych pokojach, NCK udostępnił swój pokój gościnny dla uczestniczki z Polski, aby mogła odpocząć, odświeżyć się, a także przebrać np. przed kolacją czy wizytą w filharmonii.
  • W dniu wyjazdu uczestnicy zamawiali obiady w restauracji hotelowej zgodnie z własnymi preferencjami w odpowiadającym im czasie.
Ewaluacja i monitoring: 

Ewaluacja:

Zastosowaliśmy schemat ewaluacji pretest-posttest, który polega na porównywaniu wyników dwóch pomiarów. Pierwszy pomiar został przeprowadzony na pierwszej sesji warsztatowej, a drugi, ostatniego dnia warsztatu po serii działań treningowych. Porównanie wyników testów pozwoliło zobaczyć, że funkcjonowanie poznawcze uczestników uległo poprawie.

Zastosowano Test Twórczego Myślenia (TTM) autorstwa Nęcki i Rychlickiej, podczas którego zostały zbadane następujące wymiary myślenia: płynność, czyli umiejętność tworzenia nowych rozwiązań; giętkość, czyli umiejętność tworzenia wielu różnych pomysłów oraz oryginalność, czyli umiejętność tworzenia niebanalnych, niestandardowych rozwiązań

Na etapie tworzenia scenariusza warsztatu zadbano, by zadania i ćwiczenia zostały ułożone wraz ze wzrastającą trudnością. Podczas treningu poznawczego dopiero po sprawdzeniu metodą obserwacji, że uczestnicy opanowali podstawy, trenerzy proponowali trudniejsze ćwiczenia. W celu sprawdzenia skuteczności, każde z przeprowadzonych ćwiczeń zostało zakończone podsumowaniem, podczas którego prowadzący upewniali się, czy uczestnicy rozpoznali i rozumieją cel ćwiczenia oraz wiedzą, jakie poszczególne umiejętności i kompetencje dzięki niemu rozwijają.

W celu sprawdzenia, czy wiedza przekazana w trakcie wykładów jest zrozumiała dla uczestników oraz w celu rozwinięcia umiejętności stosowania tej wiedzy w praktyce przeprowadzono trzy gry edukacyjne. Na zakończenie warsztatu uczestnicy wypełnili kwestionariusz samooceny postępów poczynionych na warsztacie. Dzięki niemu mogli samodzielnie ocenić poprawę swojej pamięci i koncentracji oraz użyteczność zdobytej wiedzy.

Ponadto każdego popołudnia, na zakończenie sesji popołudniowej, przeprowadzano wśród uczestników ankiety ewaluacyjne, dotyczące kwestii merytorycznych. W trzech pytaniach pytano o to, co w konkretnym dniu podobało się uczestnikom, a co się im nie podobało. Żeby sprawdzić wpływ warsztatu, pytano również o to, które z proponowanych ćwiczeń, metod, oraz prezentowanych informacji uczestnicy wykorzystają w codziennym życiu.

Opiekun rozmawiał z uczestnikami na temat spraw organizacyjnych, dzięki czemu organizatorzy na bieżąco mogli reagować na ich wyniki. Trenerzy spotykali się codziennie na spotkaniu superwizyjnym zespołu by omówić przebieg dnia, ewentualne trudności oraz podzielić się  doświadczeniami z pracy z grupą.

Codziennie, w czasie przerwy obiadowej, odbywało się spotkanie całego zespołu projektowego i trenerów, którego celem była wymiana informacji na temat przebiegu warsztatu, na różnych poziomach oraz doprecyzowanie kolejnego dnia.

Ewaluacja w trakcie warsztatu:

Ewaluacja warsztatu rozpoczęła się od wnikliwej analizy motywacji do wzięcia udziału w warsztacie, którą  uczestnicy opisywali w formularzu aplikacyjnym. Te informacje, wraz z zebranymi oczekiwaniami stanowiły punkt odniesienia do następujących później ankiet i rozmów ewaluacyjnych.

Na zakończenie warsztatu, w atmosferze mniej formalnej, odbyła się rozmowa ewaluacyjna z uczestnikami dotycząca spraw merytorycznych. Przeprowadzono analizę codziennych ankiet ewaluacyjnych oraz kwestionariuszy samooceny postępów poczynionych w trakcie trwania Warsztatu. Wyniki wszystkich narzędzi ewaluacyjnych zebrano na jednym arkuszu. Uzupełniono je o informacje zwrotne nadsyłane przez uczestników po zakończeniu warsztatu droga mailową.

Ewaluacja warsztatu i wpływu na uczestników po jego zakończeniu:

Wpływ warsztatu ujawniał się, nadal po jego zakończeniu. Uczestnicy przesyłają do organizatorów e-maile, w których dzielą się swoimi wrażeniami po upływie pewnego czasu od zakończenia warsztatu. Zwrócono uwagę na odpowiedzi uczestników i ich reakcje na przesyłaną literaturę tematyczną i propozycje ćwiczeń pozwalające na utrwalenie rezultatów warsztatu.

Po warsztacie odbyło się zebranie opiekuna i trenerów, na którym przeprowadzono analizę wszystkich informacji zwrotnych od uczestników (ankiet, rozmów ewaluacyjnych i rozmów z opiekunem). Na tej podstawie uzupełniono stworzony po pierwszej edycji, plik zawierający praktyczne wskazówki, głównie dotyczących organizacji warsztatu, do wykorzystania w następnej edycji programu.

Trenerzy spotkali się na podsumowującym zebraniu. Przeanalizowali cały program warsztatu, dzień po dniu, zwracając uwagę na mocne i słabe strony, mniej i bardziej ciekawe i skuteczne ćwiczenia. W oparciu o wnioski,  nieznacznie zmodyfikowali plan przebiegu warsztatu oraz rozszerzyli zbiór ćwiczeń atrakcyjnych dla tej grupy wiekowej.

Odbyło się spotkanie wszystkich osób zaangażowanych w realizację projektu od strony organizacyjnej i merytorycznej: organizatora, opiekuna i trenerów. Celem było udzielenie sobie informacji zwrotnej na temat współpracy w projekcie, podsumowanie warsztatu oraz przygotowanie raportu końcowego. Efektem tych działań było stworzenie raportu końcowego i sprawozdania z przebiegu warsztatu oraz propozycji ulepszeń do wykorzystania na etapie przygotowywania następnego wniosku i następnej edycji warsztatu. Zebrane informacje posłużyć mogą także posłużyć w trakcie realizacji innych projektów.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ na organizację:

  • Warsztat cieszył się dużym zainteresowaniem wśród pracowników NCK na każdym etapie jego realizacji. Pracownicy innych działów zwracali się z pytaniami dotyczącymi organizacji warsztatu, interesowali się jego przebiegiem, a po zakończeniu gratulowali pomyślnej realizacji.
  • Nowa dyrekcja Nowohuckiego Centrum Kultury zadowolona z przebiegu warsztatu, mobilizuje pracowników do podejmowania większej liczby podobnych inicjatyw.
  • Pracownicy innych działów NCK zainspirowani projektem, zgłaszali chęci realizacji podobnych przedsięwzięć.
  • Organizacja warsztatu zmotywowała pracowników Działu Oświatowego, bezpośrednio zaangażowanych w realizację projektu, do dalszej nauki języka angielskiego.
  • Skuteczna realizacja projektu podniosła wiarę w siebie i w swoje kompetencje całego zespołu projektowego. Warsztat pozwolił wszystkim sprawdzić się w działaniu i zmotywował do podejmowania podobnych wyzwań w przyszłości.
  • Dzięki organizacji warsztatu powstała możliwość pozyskania przez pozyskania przez NCK kolejnych partnerów do współpracy w ramach edukacji seniorów.

Wpływ na społeczność lokalną:

  • Mieszkańcy Nowej Huty mieli okazję poznać uczestników w ich czasie wolnym, podczas gdy spacerowali po Nowej Hucie, zaglądali do sklepów z lokalnymi pamiątkami.
  • Warsztatem zainteresowały się  lokalne Kluby Seniora.
  • Dzięki artykułowi w lokalnej prasie mieszkańcy Krakowa dowiedzieli się o Programie „Uczenie się przez cale życie”. Wielu z nich deklarowało chęć wzięcia udziału w podobnych warsztatach.
  • Dzięki realizacji projektu unijnego, niedowartościowana dzielnica Krakowa jaką jest Nowa Huta otworzyła się na zagranicznych gości i zyskała większy prestiż.

Kadra:

  • Odbyło się podsumowujące zebranie zespołu warsztatowego i pracowników Działu Oświatowego, na którym omówiono realizację projektu zwracając szczególną uwagę na jego mocne i słabe strony.
  • Przeprowadzony warsztat został omówiony w kontekście udoskonalenia oferty NCK dla seniorów.
  • Przygotowano raport końcowy, który został udostępniony do wglądu dla pracowników pozostałych działów NCK.
  • Przygotowano sprawozdanie z przebiegu warsztatu w atrakcyjnej formie folderu, zawierającego zdjęcia i opisy poszczególnych dni warsztatowych oraz cytaty z ankiet ewaluacyjnych uczestników.
  • Rezultatem zebrania zespołu projektowego i analizy ankiety ewaluacyjnych było wzbogacenie stworzonego po pierwszej edycji warsztatu zbioru praktycznych wskazówek i ulepszeń organizacji kolejnych warsztatów Grundtviga.

Słuchacze:

  • Umożliwiono zapoznanie się z folderem podsumowującym warsztat. Folder został przygotowany w dwóch językach – polskim i angielskim.
  • W siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury przygotowano wystawę zdjęć z warsztatu. Na wystawie znalazły się informacje na temat przebiegu warsztatu oraz ogólne informacje o programie „Uczenie się Przez Całe Życie”.
  • Relację z warsztatu oraz zdjęcia zamieszczono na stronie internetowej NCK (http://www.nck.krakow.pl/grundtvig) i na profilu warsztatu o nazwie Mind Gym for Seniors Workshop na portalu społecznościowym Facebook . Utworzono wirtualną galerię zdjęć z możliwością ich komentowania na profilu warsztatu.

Inne organizacje w Polsce i za granicą:

  • Trwa wymiana doświadczeń w formie korespondencji mailowej z organizacjami poznanymi w trakcie promocji warsztatu.
  • Informacje na temat przebiegu i rezultatów warsztatu udostępniono europejskim organizacjom zajmujących się edukacją dorosłych, z którymi związanych jest kilku uczestników (Dania, Włochy).
  • Folder w formie elektronicznej wysłano do polskich organizacji i portali internetowych zajmujących się edukacją seniorów.
  • Nawiązanie współpracy z organizacją z Danii zajmującą się m.in. edukacją seniorów. Trwają rozmowy na temat możliwości podjęcia wspólnych działań w tym obszarze.
  • Nawiązanie współpracy z seniorką z Włoch, która z zawodu jest metodykiem nauczania języka angielskiego. Trwają pracę nad stworzeniem wspólnego projektu.

Społeczność lokalna:

  • Opublikowano artykuł w mediach lokalnych: „Głos – Tygodnik Nowohucki”.
  • Trenerzy są w trakcie organizacji warsztatów o podobnej tematyce dla seniorów z Krakowa.
  • Zaproszono osoby zajmujące się edukacją seniorów w Krakowie, głównie działaczy klubów seniora, do zapoznania się z wystawą zdjęć w siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury.
Upowszechnianie rezultatów: 
  • Folder przedstawiający w atrakcyjnej formie przebieg warsztatu może zachęcać inne organizacje do przygotowania podobnych warsztatów na szczeblu lokalnym i międzynarodowym.
  • Przesłana literatura i przeprowadzone ćwiczenia mogą być pomocne dla najbliższego otoczenia uczestników warsztatu (np. współmałżonków, przyjaciół i sąsiadów). Otrzymaliśmy już pierwsze informacje zwrotne na temat wykorzystania z sukcesem proponowanych podczas warsztatów ćwiczeń.
  • Doświadczenie edukacyjne w międzynarodowym gronie, w którym wzięli udział seniorzy może być inspiracją dla osób z ich najbliższego otoczenia do wzięcia udziału w warsztatach Grundtviga. Uczestnicy otrzymali ulotki z informacjami dotyczącymi Warsztatów Grundtviga i adresem strony Katalogu Warsztatów Grundtviga, by łatwiej dzielić się tą informacją z innymi. W folderze zamieszczono również informacje na temat akcji Warsztaty Grundtviga, łącznie z adresem strony, co może zachęcić osoby z otoczenia seniorów do wzięcia udziału w podobnych warsztatach.
  • Tygodniowy pobyt w malowniczym Krakowie może zachęcić uczestników do ponownego przyjazdu, a  innych seniorów do podróży do Polski.
Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

 I will remember not to become stuck in thinking. Try to challenge myself – Anne

Concentration strengthens my thinking, and makes me feel more confident in my opinions and still respecting others thoughts and opinions – Brid

Successful meeting together with so different people – Anita

The clear instructions were good, help in teamwork. Good atmosphere improves Communications – Aase

The trainers knew very well how to connect people and I fund it the most important – Leonor

It has benefitted me by helping me to use concentration and awareness of how easy it is to keep myself in good physical and mental health – Anne

 I really get a new information how to improve thinking, memory and concentration and I will use it in my life and tell about it to my friends – Andris

The plays were very good and will use them when possible – Jorgen

I learnt things about keeping the brain healthy and creative as I grow older – Patricia

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak uwag.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Ewa Kowalska-Janusz i Maria Nowak-Szabat
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.12.2013
Subskrybuje zawartość

Switch style