Turcja

Społeczny potencjał kobiet w średnim wieku - ponadpokoleniowa praca biograficzna w kształceniu dorosłych

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Obszary Kultury
ul. Krzemienicka 2a, 94-030 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Maria Goldstein
0048 505 998 782
mgold@math.uni.lodz.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Stowarzyszenie „Obszary Kultury” ma siedzibę w Łodzi, ale jego działania mają zasięg ponadlokalny. Zajmuje się między innymi: edukacją, popularyzacją różnych dziedzin kultury i sztuki, działaniami na rzecz środowisk i osób dysfunkcyjnych i niepełnosprawnych, mniejszości narodowych, działalnością wspomagającą rozwój wspólnot i społeczności lokalnej, propagowaniem idei integracji europejskiej, problematyką praw kobiet. Członkami Stowarzyszenia są edukatorzy, kulturoznawcy, pracownicy naukowi, psycholodzy, socjolodzy, studenci łódzkich uczelni. Wspólną cechą członków Stowarzyszenia jest ich pasja społecznikowska i kreatywność w podejmowaniu tematów kulturowych. Stowarzyszenie swoje działania prowadzi nieodpłatnie, korzystając z pracy wolontariackiej członków; nie prowadzi działalności gospodarczej.
Tytuł projektu: 
Społeczny potencjał kobiet w średnim wieku - ponadpokoleniowa praca biograficzna w kształceniu dorosłych
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-AT1-GRU06-01523 6
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Austria, Czechy, Niemcy, Polska, Szwecja, Słowacja, Turcja
Cele projektu: 
- refleksja nad międzypokoleniowymi i międzykulturowymi podobieństwami i różnicami w różnych społeczeństwach europejskich,
- porównanie biografii kobiet „Wschód” i „Zachód”,
- zwrócenie uwagi na znaczenie kompetencji i potencjału starszego pokolenia pochodzącego z różnych społeczno-kulturalnych środowisk,
- zainicjowanie i utworzenie sieci organizacji wspierających oba pokolenia kobiet;
Obszary tematyczne: 
zagadnienia równouprawnienia płci, edukacja międzykulturowa, dialog międzypokoleniowy, uczenie się w starszym wieku, grupy o specjalnych potrzebach;
Grupa docelowa słuchaczy: 
Słuchaczki/Słuchacze odzwierciedlali przekrój społeczeństwa: byłe włókniarki, urzędniczki, nauczycielki, migrantki, seniorzy
Jakie były początki projektu: 
Jedna z partnerek, emigrantka z Rosji do Niemiec zwróciła się do mnie z pomysłem zrealizowania projektu poświęconego wykształconym kobietom w średnim wieku, które nie mogą odnaleźć się na rynku pracy (tzn. będące w takiej samej sytuacji jak ona), ja z kolei zainteresowałam tą ideą moją koleżankę w Wiedniu, która jest zainteresowana tą tematyką. Spotkałyśmy się w trójkę w Wiedniu w październiku 2008 w ramach wizyty przygotowawczej i postanowiliśmy napisać projekt, pokazujący potencjał kobiet, projekt w którym kobiety, przedstawicielki różnych grup i o różnym statusie społecznym dojdą do głosu, opowiedzą o swoim życiu a ich historie życia zostaną opublikowane.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Rozpoczęcie projektu w Wiedniu w Austrii, 15-18 października 2009 roku. Warsztaty na temat metod przeprowadzania wywiadów biograficznych w różnych kontekstach kulturowych. W różnych ustawieniach i językach ćwiczyliśmy przeprowadzanie wywiadu biograficznego. Aby przygotować się do nadchodzących wywiadów, partnerzy ułożyli katalog tematów, które miały być przedmiotem dyskusji i porównań z perspektywy różnych pokoleń i kultur, pomiędzy „Wschodem i Zachodem”.
Zdobyte doświadczenia zostały wprowadzone w życie przez członków grupy. Każda grupa z każdego państwa przeprowadziła przynajmniej dwa wywiady. Rozmowy nagrano w formie plików audio.
Spotkanie w Izmirze w Turcji 11-14 marca 2010. Refleksja na temat doświadczeń w przeprowadzaniu wywiadów biograficznych, dyskusja o głównych tematach z wywiadów. Prezentacja projektu lokalnej władzy administracyjnej i w lokalnej prasie. Warsztaty na temat tradycyjnych rzemiosł kobiet i tańca tradycyjnego. Prezentacja dokumentacji video z dwóch wywiadów z kobietami z Izmiru. Warsztaty dotyczące rozwijania tematu i czasu wykonania wywiadów biograficznych dla celów wydania książki.
Kwiecień-maj 2010 - transkrypcja wywiadów.
Spotkanie w Norrköping w Szwecji 10-13 czerwca 2010. Prezentacja wywiadów z krajów partnerskich: porażki i sukcesy, trudy i doświadczenia. Wycieczka: Śladami św. Brygidy - historia średniowieczna o kobiecie o silnej woli i jej córce. Warsztaty „Teenager”, Warsztaty” Kreatywne pisanie”: Jak zmienić wywiad w opowiadanie. Wizyta na wystawie „Teenager” w Muzeum Miasta.
Spotkanie w Brnie w Czechach 23-26 września 2010. Sesja z uczniami szkoły średniej MORAVA na temat szans młodych kobiet w pogodzeniu kariery zawodowej i życia rodzinnego, rynku pracy, trudów po urlopie macierzyńskim. Grupowa dyskusja z kobietami powyżej pięćdziesiątego roku życia. Dyskusja na temat procesu wydania książki, porównywanie języków, pytania o edycję, adjustację i okładkę. Redakcja wywiadów. Pisanie fragmentów po angielsku.
Spotkanie w Bratysławie na Słowacji: 10-13 marca 2011. Warsztaty z upośledzonymi kobietami i matkami dzieci upośledzonych, o ich życiu jako kobiet należących do grupy kobiet defaworyzowanych w Malacky. Dyskusja z reprezentantami stowarzyszenia kobiet o kwestiach kobiecych, ich sytuacji na rynku pracy, w rodzinie, itd.
Ukończenie książki (marzec-czerwiec 2011)
Spotkanie w Łodzi w Polsce 9-12 czerwca 2011
Prezentacja publikacji: wydruk pdf. Dyskusja z matką dziecka autystycznego i prezentacja książki, którą ona przetłumaczyła, dyskusja na temat wdrożenia metod przeprowadzania wywiadu biograficznego do codziennej pracy w edukacji dorosłych.
W działaniach krajowych brali udział słuchacze, którzy przyszli licznie na organizowane przez nas imprezy towarzyszące oraz na spotkanie partnerskie organizowane w Łodzi.
Wśród działań upowszechniających należy wymienić współpracę z mediami, udział w debacie zorganizowaną przez wiceprzewodniczącą Rady Miejskiej w Łodzi na temat „Dojrzała Łódź”.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
250
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 
Strona internetowa projektu http://www.mothers-daughters-dialogue.eu/
Książka “Hidden Stories. Female Life Paths across Europe” – zawierająca m. in. wywiady z Polkami, które wyemigrowały do Szwecji.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Książka została przekazana zainteresowanym osobom oraz bibliotekom.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Grupa partnerska bardzo się zżyła, zmotywowana dobrą współpracą i wynikami, będzie starała kontynuować współpracę międzynarodową w tym samym składzie i opracować wspólnie nowy projekt partnerski. Nowymi umiejętnościami było koordynowanie i monitorowanie procesu wydawniczego oraz praca metodą wywiadu biograficznego. Będzie ona na pewno wykorzystana w dalszych projektach.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
W wyniku naszego projektu daliśmy szansę „zaistnienia” kobietom „przeciętnym”, które zgodziły się opowiedzieć nam historię swojego życia. Obrzynały publikację, w której są głównymi partnerkami.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Publikacja w siedmiu językach jest świadectwem czasu i porównaniem warunków życia na przestrzeni dwóch pokoleń kobiet i  dwóch systemów politycznych.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Nasza grupa skupiła się na wywiadach biograficznych jako międzynarodową i międzypokoleniową metodą nauczania dorosłych i kontynuujących naukę. W projekcie brali udział zarówno pracownicy jak i słuchacze instytucji partnerskich. Nauczyliśmy się wdrażać wywiady biograficzne do naszej codziennej pracy.” - A. Brechelmacher, Austria.
„Podczas projektu stało się jasne, jak różne są tła instytucji partnerskich, a ich doświadczenia dały nam wielorakie perspektywy, jeśli chodzi o wywiady, zbieranie i radzenie sobie z materiałami biograficznymi. Pojawiły się wspaniałe dyskusje, poglądy z perspektywy kuratorów, wspólnoty poszukiwawczej, psychologów i pracowników społecznych.  Jednym z benefitów projektu było uzyskanie szerszego zrozumienia. (...) Kolejnym krokiem będzie rozprzestrzenienie naszych doświadczeń wśród znajomych kobiet i mężczyzn w naszych społecznościach i ukazanie nieustającego  wątku w zawiłej sieci, jaką są biografie kobiet w Europie.” - A. Kindhal, Szwecja.
„Po raz pierwszy rozpocząłem pracę nad takim projektem, a wiedza, jaką zyskałem była mi potrzebna do zrozumienia na jakich warunkach i w jaki sposób działa metoda wywiadów biograficznych. (...) Książka podsumowuje dwa lata pracy i odzwierciedla nasze nowe doświadczenia z socjologicznymi narzędziami, które nie były nam dotąd znane. Co więcej, demonstruje to wysiłek włożony w międzynarodowa współpracę – jak efektywni byliśmy w przedstawieniu naszych wizji partnerom europejskim.” - R. Zaltsman, Niemcy.
„Wywiady były bardzo ciekawym i kształcącym doświadczeniem. Nauczyłem się wiele z biografii ludzi, których wcześniej nie znałem.” - A. Erarslan, Turcja.
„Ja – jako psycholog – zwykłam rozmawiać z ludźmi, przeprowadzać wywiady z pacjentami. Wywiady do tej książki były inne, ponieważ musiałam kontrolować się, aby nie prowadzić wywiadu, ale jedynie uczynić dialog z osobą udzielająca mi wywiadu prostym. (...) Opublikowana książka jest naszym „dzieckiem” i dowodem na nasza współpracę w grupie. To było i nadal jest bardzo interesujące, żeby spotkać partnerów z innych krajów, rozpoznać wszelkie podobieństwa i różnice w tradycjach, kulturze, zwyczajach. Staliśmy się dobrą grupą projektową i chcemy kontynuować współpracę. Książka napisana jest w siedmiu językach. Dla mnie przyjemnością jest czytać w języku niemieckim, polskim i oczywiście czeskim. Jestem mocno zmotywowana, żeby “odświeżyć” moją znajomość języków.” - M. Chaloupkowá, Słowacja.
„Praca nad projektem była dla mnie wzbogacającym doświadczeniem. Przez kilka lat żyłam z rodziną w pobliżu domów osób, które udzielały mi wywiadu. Mieszkałam na miejskim osiedlu na peryferiach Brna, a moi rozmówcy dwa kilometry dalej w prostej linii, w Ostopowicach. Dystans jest wyraźnie niewielki. Jednakże kiedy rozmawiałam z Libuše, która jest mniej więcej w moim wieku, zrozumiałam jaki „dystans”, jakie różnice utworzyły się lata temu poprzez wszelakie społeczne i kulturowe warunki typowe dla wiejskiego/rolniczego i miejskiego środowiska. Cieszyło mnie słuchanie nie tylko biografii obu kobiet, ale także ich komentarzy, mówiących o tym, że wywiad pozwolił im słuchać siebie nawzajem, podzielić się wspomnieniami, przejść przez własne życia, podzielić się myślami i mieć świadomość wspólnoty rodzinnej.(...) Będziemy używać metody wywiadu biograficznego podczas kolejnych kilku wywiadów w naszej organizacji. Oferujemy książkę naszym politykom.” - Margit Brèznová, Czechy.
„Projekt nie tylko pozwolił wdrożyć metodę wywiadu biograficznego, aby zachęcić kobiety z różnych pokoleń i krajów, aby rozmawiały o swoich biografiach, a także kreować mozaikę kobiecych wspomnień i biografii w formie książki, która inspiruje nas wszystkich, aby za tym podążać i rozumieć. Co więcej, wielu uczestników projektu także poznało podstawowe zasady i praktyki w pisaniu pracy biograficznej” - G. Dressel, Austria.
„Jeśli projekty europejskie mają przyczyniać się do tego, żeby obywatele różnych krajów lepiej mogli się poznać i zrozumieć, to ten projekt partnerski spełnił swój cel.”
„Ważny był proces poznawania różnych biografii i to, że musieliśmy skonfrontować je z własnymi.”
„I believe that we will continue with our cooperation in any form of project. Today the lady from Office of Government contacted me and she has told she would like that ou organisation will prepare  any project to the topic of intergenerational solidarity.”
„I also want to thank everybody for good cooperation and wonderful memories from the meetings. I  think our project was a success and I would very much like to cooperate in the future.”
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Wszyscy partnerzy wyrażają wolę dalszej współpracy w ramach projektów partnerskich i wielostronnych Grundtviga.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maria Goldstein
Data wypełnienia formularza/karty: 
15.12.2011

System integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Osób Niepełnosprawnych "Radość Życia"
ul. Solidarności 1, 16-200 Dąbrowa Białostocka
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Andrzej Kamliński
0048 85 712 02 18
stow.wtz.d@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Celem Stowarzyszenia jest działanie na rzecz wyrównania szans osób niepełnosprawnych oraz zagrożonych wykluczeniem społecznym, tworzenie warunków przestrzegania wobec nich praw człowieka, prowadzenia ich ku aktywnemu uczestnictwu w życiu społecznym oraz wspieranie ich rodzin. Stowarzyszenie prowadzi Świetlicę Adaptacyjno – Rehabilitacyjną oraz Warsztaty Terapii Zajęciowej – placówka pobytu dziennego. WTZ zajmuje się pozaszkolną edukacją dla dorosłych osób niepełnosprawnych głównie z upośledzeniem umysłowym, porażeniem mózgowym oraz zespołem Downa. W Warsztacie przebywa obecnie 30 osób niepełnosprawnych.Pracujemy z pięcioosobowymi grupami uczestników w przystosowanych do tego celu pracowniach pod opieką instruktorów terapii zajęciowej. Program rehabilitacji jest dostosowany do indywidualnych potrzeb i możliwości uczestnika.Korzystamy z różnych form terapii zajęciowej: poprzez zajęcia muzyczne, plastyczne, techniczne, teatralne oraz rehabilitacyjne.
Tytuł projektu: 
System integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
05/GR2/05-0007/P1
06/GR2/06-0120/P2
Lata realizacji: 
2005 - 2007
Kraje uczestniczące: 
Turcja, Czechy, Estonia, Finlandia, Irlandia, Polska
Cele projektu: 
  1. Głównym celem projektu byławymiana informacji dotyczących systemów i metod  rehabilitacji społecznej i zawodowej oraz integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy.
  2. Wymianainformacji na temat problemów w przyuczaniu do zawodu i rehabilitacji oraz w poszukiwaniu i utrzymywaniu pracy.Analiza problemów i potrzeb trenerów którzy świadczą usługi dotyczące przyuczania do zawodu i rehabilitacji.
  3. Pozyskanie informacji o najlepszych praktykach w każdym kraju uczestniczącym.
  4. Zdobycie osobiście doświadczenia poprzez odwiedzanie instytucji/ centrów w każdym kraju uczestniczącym.
  5. Stworzenie założeń programu nauczania w celu poprawy kształceniaosób pracujących z osobami niepełnosprawnymi.
Obszary tematyczne: 
  1. Przegląd systemu integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy w każdym państwie uczestniczącym.
  2. Dostarczenie informacji na temat problemów w przyuczaniu do zawodu i rehabilitacji oraz w poszukiwaniu i utrzymywaniu pracy.
  3. Analiza problemów i potrzeb trenerów którzy świadczą usługi dotyczące przyuczania do zawodu i rehabilitacji.
  4. Pozyskanie informacji się o najlepszych praktykach w każdym kraju uczestniczącym.
  5. Zdobycie osobiście doświadczenia poprzez odwiedzanie instytucji/ centrów w każdym kraju uczestniczącym.
  6. Stworzenie założeń do programu nauczania w celu poprawy zdolności nauczania trenerów.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Osoby niepełnosprawne – uczestnicy WTZ

Jakie były początki projektu: 
  1. Ciągłe poszukiwanie nowych i skuteczniejszych metod pracy z osobami niepełnosprawnymi, chęć korzystania z międzynarodowych doświadczeń w tej dziedzinie.
  2. Umieszczenie informacji o naszej organizacji i chęci udziału w projekcie dotyczącym działań w obszarze niepełnosprawności w bazie poszukiwania partnerów.
  3. Próba nawiązania kontaktu z organizacjami które są w bazie.
  4. Opracowujemy własny projekt.
  5. Kontakt organizacji która ma już kilku partnerów.
  6. Dopracowanie szczegółów już wspólnego projektu.
  7. Wybór koordynatora.
  8. Podział zadań w projekcie między partnerami.
  9. Ustalenie terminów i gospodarzy spotkań partnerskich.
  10. Aplikację w 2005 roku złożyło 7 organizacji z Turcji, Czech, Polski, Irlandii, Hiszpanii, Litwy, Estonii.
  11. Do realizacji projektu nie zostały zakwalifikowane organizacje z Litwy i Estonii.
Krótki opis przebiegu projektu: 
  1. Pierwsze spotkanie partnerów projektu odbyło się w dniach 21-24 listopad 2005 w stolicy Turcji Ankarze. Na  spotkaniu organizacje partnerskie przedstawiły prezentacje dotyczące działalności swoich organizacji, systemów oświaty i  prawodawstwa dotyczącego osób niepełnosprawnych . Gospodarze umożliwili nam zwiedzenie kilku ośrodków zajmujących się kształceniem i rehabilitacją osób niepełnosprawnych w Turcji.  Uczestnikami były organizacje z Irlandii, Hiszpanii, Czech, Turcji i Polski.   Z polski uczestniczyło w nim 5 osób.
  2. Drugie spotkanie partnerów projektu odbyło się w  marcu2006 w miejscowości Nachod w Czechach. Tematem spotkania była rehabilitacja zawodowa oraz zapoznanie  z instytucjami zajmującymi się taką rehabilitacją i zasady ich funkcjonowania w poszczególnych krajach. Odwiedziliśmy ośrodki zajmujące się rehabilitacją i zakład pracy chronionej. Uczestnikami były organizacje z Irlandii, Czech, Turcji i Polski.   Z polski uczestniczyło w nim 6 osób z Warsztatu Terapii Zajęciowej (2 osoby niepełnosprawne)
  3. Trzecie spotkanie odbyło się w Polsce w Dąbrowie Białostockiej i Białymstoku w dniach 19-22 czerwca 2006. Tematem spotkania były problemy osób niepełnosprawnych związanez poszukiwaniem pracy oraz jej utrzymaniem. Goście mogli zapoznać się z funkcjonowaniem warsztatu terapii zajęciowej w Dąbrowie Białostockiej, obejrzeć wystawę prac naszych podopiecznych oraz  zwiedzić DPS w Zaściankach. Uczestnikami były organizacje z Irlandii, Czech, Turcji i Polski.   Brali w nim udział wszyscy  pracownicy i uczestnicy WTZ.

    W trakcie realizacji projektu w terminie do 01.03.2006 złożyliśmy nową aplikację na drugi rok projektowy wraz z nowymi partnerami [w programie Socrates – poprzednik LLP – aplikację składało się tylko na 1 rok realizacji projektu, niezależnie od zaplanowanego czasu jego trwania – przyp. Narodowej Agencji]. Na przełomie sierpnia i września 2006 otrzymaliśmy potwierdzenie że nasz projekt  będzie kontynuowany z nowymi partnerami.
  4. Czwarte spotkanie odbyło się w Dublinie w Irlandii w dniach 27-30 listopada 2006. Głównym tematem spotkania były problemy z jakimi stykają się osoby pracujące z osobami niepełnosprawnymi, zaprezentowano wyniki ankiet dotyczących  tej problematyki. W tym spotkaniu wzięli udział nasi nowi partnerzy z Estonii i Finlandii którzy opowiedzieli nam o działalności swoich organizacji. Mieliśmy możliwość obejrzenia placówek zajmujących się rehabilitacją oraz spotkać się z trenerami pracy osób niepełnosprawnych. W spotkaniu uczestniczyły organizacje z Irlandii, Turcji, Czech, Polski, Estonii i Finlandii.
  5. Piąte spotkanie partnerów odbyło się w Estonii w Viljandi i Talinie w dniach 14-17 maja 2007. Tematem spotkania było opracowanie na podstawie ankiet założeń  programu służącego podnoszeniu kwalifikacji osób pracujących z osobami niepełnosprawnymi. Osoby niepełnosprawne opowiedziały o swoich wrażeniach i doświadczeniach po podjęciu pracy. Zwiedziliśmy placówki zajmujące się rehabilitacją i zakłady pracy chronionej. W spotkaniu uczestniczyli partnerzy z Irlandii, Turcji, Czech, Polski(4+2), Estonii i Finlandii.
  6. Ostatnie zaplanowane w projekcie spotkanie odbyło się w Helsinkach w Finlandii w dniach 19-22 czerwiec 2007. Spotkanie to było poświęcone podsumowaniu projektu dyskusji na temat ewentualnej dalszej współpracy. Wspólnie ustalono podział zadań związanych z podsumowaniem projektu opracowaniem raportów i analiz oraz wydaniem płyty CD lub DVD zawierającej wszystkie materiały które powstały w trakcie realizacji projektu. W Finlandii również mieliśmy możliwość zwiedzania ośrodków zajmujących się pomocą osobom niepełnosprawnym.

Działania krajowe:

  1. Szkolenie językowe dla kadry i słuchaczy (dodatkowe lekcje języka angielskiego)
  2. Przygotowanie ankiety ewaluacyjnej
  3. Analiza lokalnego rynku pracy osób niepełnosprawnych
  4. Przygotowanie spotkania partnerów w Polsce, wrażenia uczestników – wyrażone pracami plastycznymi
  5. Opracowanie raportu ze spotkania w Polsce
  6. Współredagowanie ankiety badającej potrzeby profesjonalistów pracujących z osobami niepełnosprawnymi
  7. Badanie ankietowe z opracowaniem wyników ankiety
  8. Przygotowanie materiałów na stronę www projektu
  9. Opracowanie wyników i raportów końcowych
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
30
W wyjazdach zagranicznych: 
8
Produkty
Produkty projektu: 
CD/DVD zawierające wszystkie opracowane w trakcie projektu materiały
raport w formie książkowej w języku angielski
ulotka promująca projekt w języku polskim
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
CD/DVD zawierające wszystkie opracowane w trakcie projektu materiały
raport w formie książkowej w języku angielski
ulotka promująca projekt w języku polskim
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Dzięki wyjazdom zagranicznym i współpracy z organizacjami o podobnym profilu działalności poszerzyliśmy swoją wiedzę, umiejętności i nowe metody pracy z osobami niepełnosprawnymi. Staramy się wykorzystywać zdobyte doświadczenie w naszej codziennej pracy. Udział w projekcie umożliwił nam również doskonalenie językowe oraz zdobycie doświadczenia w zarządzaniu projektami międzynarodowymi.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Ze względu na specyficzną grupę naszych podopiecznych (osoby niepełnosprawne) główne kompetencje uzyskane w ramach projektu dotyczą rehabilitacji społecznej. Dzięki wyjazdom zagranicznym nabrali pewności siebie, są bardziej komunikatywni. Wzrósł poziom ich samooceny, motywacja do dalszej nauki i pracy.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Trwałym rezultatem są opis i produkty projektu zamieszczone na stronie internetowej www.pwdwtz.cba.pl
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
Udział w projekcie został doceniony przez naszych niepełnosprawnych podopiecznych pozostawiając niezapomniane wrażenia oraz wspomnienia z pierwszych w ich życiu wyjazdów zagranicznych, możliwości poznania przyjaciół z podobnymi problemami w krajach partnerskich. Pracownicy a zwłaszcza biorący udział w spotkaniach zagranicznych mieli możliwość podzielić się swoim doświadczeniem w pracy z osobami niepełnosprawnymi oraz zastosować podpatrzone w innych krajach metody i techniki pracy.
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Współpraca między partnerami projektu jak i naszą Agencją Narodową układała się bardzo dobrze dzięki temu realizacja projektu była przebiegała bez większych problemów.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Andrzej Kamliński
Data wypełnienia formularza/karty: 
18.09.2008

READCOM - Kluby Czytelnicze dla dorosłych READCOM - Reading Clubs for Adlut Learning Communities

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Języki obce
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Biblioteka Publiczna im. W. J. Grabskiego w Dzielnicy Ursus m. st. Warszawy
ul. Plutonu Torpedy 47, 02-495 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Piotr Jankowski
0048 22 882 43 00
p.jankowski@bpursus.waw.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Biblioteka Publiczna w dzielnicy Ursus realizuje autorski program działalności oparty na standardach UNESCO/IFLA, które określają bibliotekę  publiczną jako centrum informacyjno-edukacyjne, będące "wrotami do świata wiedzy" oferujące niezbędne warunki w procesie kształcenia przez całe życie ("Lifelong learning"), służące zaspokajaniu potrzeb lokalnej społeczności w zakresie edukacji, informacji i rozwoju jednostki.

Placówki biblioteki prowadzą działalność w zakresie:

  1. edukacji pozaszkolnej dzieci i młodzieży poprzez wdrożenie autorskich programów zajęć i opartych na nowatorskich formach pedagogiki zabawy, pedagogiki teatralnej i biblioterapii a także poprzez promocje wolontariatu;
  2. edukacji międzykulturowej poprzez organizację dla wszystkich grup społeczności lokalnej zajęć poświęconych poznawaniu innych tożsamości opracowanych i opartych o doświadczenia i wiedzę nabytą w międzykulturowych projektach unijnych takich jak BARFIE, EDM reporter, SEEC i READCOM i jedyną w Polsce kolekcje książek międzykulturowych w 13 językach europejskich;
  3. edukacji dorosłych poprzez nieustanne wdrażenie programu UE „Uczenie się przez całe życie”-Grundtvig, co oznacza miedzy innymi: gromadzenie i udostępnianie materiałów elektronicznych i tradycyjnych z uwzględnieniem potrzeb słuchaczy i edukatorów w zakresie kształcenia dorosłych, organizacje bezpłatnych kursów komputerowych dla dorosłych i warsztatów literackich, organizacje cyklów wykładów popularno naukowych w ramach Festiwalu Nauki i WSZECHNICY, współprace organizacyjną i programową z Uniwersytetem Trzeciego Wieku w Ursusie mającego swoją siedzibę w Bibliotece oraz patronat informacyjny nad działalnością Uniwersytetu poprzez prowadzenie strony internetowej UTW;
  4. organizacje zajęć dla studentów uczelni wyższych poświęconych formom aktywizacji intelektualnej i społecznej ludzi dorosłych realizowanym w Bibliotece;
  5. organizacje specjalnej formy usług dla osób niepełnosprawnych lub niedowidzących, jakimi są: „książka na telefon” - książki dostarczają bezpłatnie do domu wolontariusze biblioteki oraz usługa dla osób niedowidzących lub „audio-książka” nagrania książek na płytach CD czytanych przez znanych aktorów;
  6. uruchomienie wraz z Biurem Pracy specjalnych kiosków internetowych dla osób poszukujących pracy;
Tytuł projektu: 
READCOM - Kluby Czytelnicze dla dorosłych READCOM - Reading Clubs for Adlut Learning Communities
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
05/GR2/05-0128/C1
06/GR2/06-0145/C2
07/GR-LP/07-0085/C3
Lata realizacji: 
2005 - 2008
Kraje uczestniczące: 
Polska
Austria
Belgia
Portugalia x 2
Turcja x 2
Cele projektu: 
1. Organizacja grup dorosłych zainteresowanych programem uczenia się przez całe życie
2. Promocja edukacji międzykulturowej w celu lepszego rozpoznawania i porównywania różnych tożsamości i różnych kultur.
3. Uruchomienie i udostępnienie strony internetowej dla wymiany informacji i doświadczeń między partnerami projektu.
4. Organizacja zajęć dla osób zainteresowanych wdrażaniem metod aktywizacji dorosłych
5. Spotkania  uczestników projektu i uczestników zajęć w celu wymiany doświadczeń związanych z udziałem w projekcie
6. Opracowanie strategii pedagogicznych dla rozwoju form aktywizacji dorosłych
Obszary tematyczne: 

Literatura, film, teatr, grafika, informatyka, języki obce, edukacja międzykulturowa

Grupa docelowa słuchaczy: 

Od bezdomnych analfabetów, poprzez imigrantów po edukatorów i  absolwentów najlepszych uczelni w Europie. W Polsce - członkowie Uniwersytetów Trzeciego Wieku, bibliotekarze i edukatorzy instytucji kulturalnooświatowych.

Jakie były początki projektu: 

Na konferencji BARFIE w  2004 roku Warszawie przedstawicielki instytucji edukacyjnych z Austrii i Portugalii zaproponowały Bibliotece udział i koordynacje projektu poświęconego edukacji dorosłych.

Krótki opis przebiegu projektu: 
Spotkania partnerów i uczestników zajęć:
Warszawa listopad 2005 - omówienie podstawowych założeń projektu i programu działań na najbliższy rok (partnerzy)
Lizbona luty 2006 - relacje z przeprowadzanych działań i przyjęcie szczegółowego programu zadań
Wiedeń - czerwiec 2006 - podsumowanie roku i wymiana doświadczeń miedzy partnerami, spotkanie z uczestnikami zajęć i wymiana refleksji na temat wspólnie przeczytanych lektur i filmów (partnerzy projektu i uczestnicy zajęć)
Leuven - listopad 2006 - spotkanie z nowymi partnerami projektu (Belgia i Turcja), uzupełnienie programu projektu o nowe propozycje, wymiana doświadczeń miedzy partnerami, spotkanie z uczestnikami zajęć i wymiana refleksji na temat wspólnie przeczytanych lektur i filmów (partnerzy projektu i uczestnicy zajęć)
Portalegre - luty 2007 - spotkanie poświecone kulturze Portugalii (partnerzy i uczestnicy zajęć) wybór „Śniegu” Pamuka, jako lektury dla uczestników zajęć ze wszystkich krajów
Ankara - czerwiec 2007 - Refleksje nad dziedzictwem kulturowym Turcji ze szczególnym uwzględnieniem literatury O. Pamuka.( partnerzy i uczestnicy zajęć)
Warszawa - listopad 2007 - I Międzynarodowa konferencja READCOM - podsumowanie dotychczasowych osiągnięć i podzielenie się nimi z edukarami z całej Polski (partnerzy i uczestnicy zajeć)
Leuven - luty 2008-  podsumowanie konferencji w Warszawie, prezentacja dorobku klubów READCOM w Belgii (partnerzy i uczestnicy zajęć)
Castelo Branco -  czerwiec 2008- zakończenie projektu prezentacja najlepszych praktyk poszczególnych partnerów.(partnerzy i uczestnicy zajęć)
Działania krajowe: W Polsce  - w latach  2005 /2006 dla uczestników zajęć opracowano i zrealizowano program bloków tematycznych obejmujący zajęcia  komputerowe , biblioterapeutyczne, językowe, międzykulturowe, literackie, ponadto przeprowadzono w latach 2006-2007 4 kursu dla edukatorów zainteresowanych edukacją dorosłych w celu upowszechnienia rezultatów i doświadczeń projektu
Działania upowszechniające
uruchomienie strony internetowej www.readcom.info, udział w Targach Książki  Edukacyjnej  w Warszawie 2005-2008, publikacje w prasie lokalnej i specjalistycznej
Działania ewaluacyjne
każde ze spotkań było raportowane przez koordynatora a konferencja była ewaluowana poprzez ankietę
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
200
W wyjazdach zagranicznych: 
30
Produkty
Produkty projektu: 
- strona projektu www.readcom.info
- strona Biblioteki na której równolegle umieszczane są informacje o projekcie www.bpursus.waw.pl
artykuły w prasie lokalnej:„Poradnik Bibliotekarza”, „Dziennik Ursusa”, Gazeta Mazowiecka”, „Gazeta Ochoty”
- programy szkoleniowe
- „Podręcznik dla mentorów klubów READCOM”
- „Nasze lektury i wspomnienia” (publikacja przygotowana przez uczestników zajęć będąca zbiorem refleksji i wspomnień)
- „Wspólna sprawa wspólne dzieło” (publikacja przygotowana przez uczestników zajęć będąca rezultatem realizowanych w trakcie zajęć zadań literacko-artystycznych)
- prace artystyczne oraz przedstawienia
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Szczególnym uznaniem i popularnością cieszą się międzykulturowe metody aktywizacji intelektualnej dorosłych opracowane w postaci 8 modułów opisanych w „Podręczniku dla mentorów klubów READCOM”

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Udział w projekcie pozwolił Bibliotece i jej pracownikom na:
- poznanie i porównanie nowych sposobów prowadzenia działalności edukacyjnej
- wdrożenie nowych form edukacji w działalności Biblioteki głownie opartych na modułach opracowanych w podręczniku dla mentorów klubów READCOM,
- bezpośrednie, osobiste „rozpoznanie i doświadczenie tożsamości innych kultur, zjawisk, osób,
- odnalezienie wymiaru europejskiego różnych tożsamości poprzez rozpoznanie ich wspólnych i obcych przestrzeni,
- pogłębienie refleksji nad definicja europejskości,
- doskonalenie form komunikacji bezpośredniej i elektronicznej (prowadzenie strony internetowej w 5 językach),
- doświadczenie różnych form organizacji pracy i współpracy i ich doskonalenie (warsztaty multimedialne, konferencje, spotkania partnerów),
- doskonalenie znajomości języków obcych.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Polscy słuchacze wykazywali:
- rosnące i aktywne zainteresowanie nowymi formami poznawania innych kultur (od spotkań z uczestnikami zajęć z innych krajów, poprzez wspólne lektury, filmy po opracowywanie informacji multimedialnych o kulturze krajów uczestniczących w projekcie)
- wzrost aktywności społecznej objawiający się aktywnym udziałem w organizacji spotkań, konferencji i innych wydarzeń w ramach projektu;
- zwiększenie swobody w nawiązywaniu kontaktów ze słuchaczami z innych krajów podczas spotkań;
- zgłaszanie własnych propozycji dotyczących zajęć i całego projektu;
- zwieszenie umiejętności posługiwania się ICT;
- zwiększenie zainteresowania nauką j. obcych jak i widoczne zwiększenie umiejętności posługiwania się j. obcymi.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wszystkie produkty ą wykorzystywane stale do zajęć i prezentacji, które sa realizowane przez Bibliotekę, jaki i partnerów projektu w innych krajach.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
- "Dzięki READCOMOWI poznałam ludzi, którzy byli moimi sąsiadami a ja nic o nich nie wiedziałam",
- "W READCOMIE spotkałam wspaniałych ludzi, którzy stali się moimi prawdziwymi przyjaciółmi"
- "Moja rodzina (bliższa i dalsza) po przeczytaniu moich wspomnień najpierw była zdławiona tym co się z nich dowiedziała o potem wszyscy zaczęli interesować się przeszłością całej rodziny jak nigdy dotąd"
- "Zajęcia komputerowe READCOM pozwoliły mi na bliższy kontakt z moim ukochanym wnukiem"
- "Zaobserwowałam, że te trzy lata ciężkiej pracy, której wszyscy koordynatorzy z 5 państw (Austrii, Belgii, Turcji, Portugalii i Polski) byli niezwykle oddani, mimo barier kulturowych zbliżyły ich do siebie. Można powiedzieć, że zawiązały się przyjaźnie na całe życie" - pracownik biblioteki.
- "Ku mojej radości w piątek  06.06.08. miałam okazję uczestniczyć w warsztatach prowadzonych przez dr Rudi’ego Wuyts’a z Belgii. To właśnie jego zajęcia pozwoliły mi spojrzeć na powieść „Pokuta” z innej perspektywy oraz poznać na jej temat opinię różnych ludzi z różnych krajów." - pracownik biblioteki.
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Bardzo dobra współpraca z zespołem Programu Grundtvig z FRSE pozwoliła na maksymalne wykorzystanie możliwości merytorycznych i organizacyjnych projektu. Dzięki projektowi READCOM Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Ursus stała się inną biblioteką - stała się prawdziwym centrum edukacyjno-informacyjnym.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Piotr Jankowski
Data wypełnienia formularza/karty: 
23.07.2008

Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Inne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Ośrodek Edukacyjny Taurus s.c.
ul. M. Skłodowskiej-Curie 8 m27, 05-825 Grodzisk Mazowiecki
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Bożena Strzemieczna
0048 605 348 243
wychowanie@wychowanie.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Ośrodek Edukacyjny Taurus jest Niepubliczną Placówką Oświatową zarejestrowaną w Kuratorium Oświaty w Warszawie, Nr w wykazie 533/K/9595 z dn. 08.09.1995r. Nasz Ośrodek zajmuje się:

  1. organizacją i prowadzeniem kursów, szkoleń i warsztatów dla dorosłych w formie stacjonarnej oraz przez Internet.  Dzięki kursom prowadzonym technologią  ICT z naszej oferty szkoleniowej korzystają słuchacze z całego kraju.  Ośrodek  nasz prowadzi szkolenia  dotyczące komunikacji interpersonalnej (np. rozwiązywania konfliktów, przeciwdziałania agresji), profilaktyki, dydaktyki i metodyki nauczania;
  2. opracowywaniem materiałów edukacyjnych adresowanych do szerokiej grupy dorosłych (rodziców, nauczycieli, wychowawców);
  3. upowszechnianiem informacji i materiałów  w formie  publikacji  oraz serwisu edukacyjnego  www.wychowanie.pl zajmującego się problematyką wychowania w szkole i w domu.
Tytuł projektu: 
Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
05/GR2/05-0022/C1
06/GR2/06-0056/C2
Lata realizacji: 
2005 - 2007
Kraje uczestniczące: 
Polska x2, Rumunia, Turcja
Cele projektu: 

Zasadnicze cele projektu w latach 2005/2007:

  1. Stworzenie uniwersalnego, łatwego do realizacji programu edukacyjnego „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS” składającego się z Vademecum, scenariuszy zajęć i materiałów pomocniczych ułatwiających przeprowadzenie szkolenia
  2. Opracowanie narzędzi ewaluacji programu „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS”
  3. Utworzenie grupy pilotażowej edukatorów – liderów pilotażu
  4. Przeprowadzenie pilotażu kursu – ewaluacja
  5. Opracowanie wyników ewaluacji (raport)
  6. Weryfikacja programu
Obszary tematyczne: 

Profilaktyka zdrowotna, poradnictwo, technologie Informatyczne

Grupa docelowa słuchaczy: 

Dorośli edukatorzy, którzy z racji wykonywanego zawodu lub pełnionej funkcji mogą przekazywać innym wiedzę i umiejętności wiążące się z  problematyką HIV/AIDS.  Do grupy tej należeli  nauczyciele, wychowawcy, rodzice, studenci, pracownicy służby zdrowia, pracownicy socjalni, dorośli harcerze.

Jakie były początki projektu: 

Z inicjatywą projektu wystąpił nasz ośrodek. Mamy duże doświadczenie w realizacji programów dotyczących profilaktyki HIV/AIDS, stąd pomysł, na wspólny europejski projekt.  Informacja o projekcie została umieszczona przez koordynatora i Narodową Agencją na różnych stronach Internetowych. Po wielu szczegółowych rozmowach, spośród organizacji zgłaszających chęć uczestnictwa w programie, wybraliśmy  te, których dotychczasowe doświadczenie, możliwości techniczne i organizacyjne dawały szanse na  realizację projektu  i upowszechnianie go  wśród szerokiej grupy odbiorców w tym osób defaworyzowanych.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ciągu 2 lat trwania projektu  odbyły się  4 spotkania w Polsce (Warszawa, Zakopane, Grodzisk Maz., Łomianki). W spotkaniach ze strony naszej instytucji uczestniczyłi  pracownicy i słuchacze.

W ciągu 2 lat realizacji projektu słuchacze:

  1. Przeprowadzili analizę i identyfikację potrzeb szkoleniowych edukatorów  (wykonując ankietę diagnozującą, która  dotyczyła stanu początkowego wiedzy w zakresie problematyki HIV/AIDS).
  2. Dokonali ewaluacji vademecum i  scenariuszy zajęć.
  3. Brali udział w pilotażowym kursie.
  4. Oceniali kurs poprzez uczestnictwo w ankiecie po zakończeniu szkolenia pilotażowego.
  5. Uczestniczyli  w wyjazdach zagranicznych.
  6. Brali udział w upowszechnianiu produktów projektu prowadząc szkolenia w swoim środowisku lokalnym.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
118
W wyjazdach zagranicznych: 
6
Produkty
Produkty projektu: 

Program  „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS” został wydany w postaci publikacji (112 sztuk) i prezentacji na CD (50szt) w wersjach polskojęzycznej i angielskojęzycznej.  Zawiera on  Vademecum - poradnik dla edukatora, scenariusze zajęć, karty pracy, prezentacje PowerPoint.

100 szt. pakietów materiałów pomocniczych do programu.

Strona www w wersjach językowych wszystkich partnerów, także angielskiej: http://www.wychowanie.pl/socrates/index_pl.php

Portal  w Internecie przygotowany przez jednego z polskich partnerów, dla  niewidomych słuchaczy, umożliwiający dostęp do szkolenia osobom z dysfunkcją wzroku.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie produkty końcowe (Program, materiały pomocnicze, strona www) są przez naszą instytucję  wykorzystywane – prowadzimy kurs internetowy, mamy także w swojej ofercie opublikowany program. Strona www przyczynia się do przybliżania idei edukacyjnych programów unijnych innym instytucjom i organizacjom (średnia miesięczna ilości osób odwiedzających stronę wynosi 20 000 – 28 000 osób).

Zaangażowanie osób dorosłych z różnych środowisk (nauczycieli, pielęgniarek, studentów, dorosłych harcerzy, pracowników socjalnych)  w działania grupy pilotażowej  (25 osób) przyczynia się cały czas do upowszechniania  programu, ponieważ jest on   wykorzystywany w  pracy zawodowej.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  1. Wymiana doświadczeń, pomysłów i metod kształcenia pozwoliła przenieść na grunt polski wiedzę i metody nauczania stosowane w innych krajach.
  2. Kontakty z partnerami umożliwiły nam wykorzystanie „najlepszych praktyk” w naszej działalności edukacyjnej.
  3. Udział w projekcie międzynarodowym umożliwił uczestniczącym pracownikom zapoznanie się z problematyką HIV/AIDS w innych krajach europejskich: epidemiologią, prowadzonymi działaniami (strategią), społecznym odbiorem AIDS.
  4. Uczestnictwo w projekcie stało się podstawą do bliższego poznania innych kultur, obyczajów, języka, co stanowi istotną wartość w sytuacji członkostwa Polski w Unii Europejskiej.
  5. Współpraca międzynarodowa przyczyniła się do rozwoju naszej  instytucji –  zmotywowała nas do większej aktywności, poszukiwania nowych rozwiązań, zaangażowania nowych osób
  6. Współpraca i konieczność komunikowania się z partnerami zmotywowały nas do podjęcia nauki języka angielskiego i jest to niewątpliwie wielka korzyść płynąca z uczestnictwa w projekcie.
  7. Udział w projekcie Grundtvig 2 [obecnie Projekty Partnerskie Grundtviga – przyp. Narodowej Agencji] przyczynił  się do powstania idei współpracy w kolejnym projekcie – Socrates Grundtvig 1 [obecnie Projekty Wielostronne, akcja obsługiwana przez Agencję Wykonawczą w Brukseli – przyp. NA],  opartym na wypracowanych w projekcie Grundtvig 2 materiałach. Od września 2007 ośrodek Edukacyjny Taurus jest partnerem w Projekcie Wielostronny „An e-learning environment for HIV/AIDS education” (strona projektu http://www.e-aids.ro).
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
  1. Udział w projekcie przygotował słuchaczy do pełnienia  roli edukatorów profilaktyki HIV/AIDS w społecznościach lokalnych.  Mogą oni w różnych formach, np. w trakcie rozmów ze swoimi podopiecznymi, wychowankami,  przekazywać im  cenne życiowo informacje dotyczące np. dróg przenoszenia HIV, sposobów zabezpieczania, zachowań ryzykownych.
  2. Otrzymujemy informacje od naszych słuchaczy, że uczestnictwo w projekcie przyczyniło się do  podjęcia przez wielu z nich nauki języka angielskiego.
  3. Trzech naszych słuchaczy podjęło inicjatywę przystąpienia do  uczestnictwa w projektach unijnych przez  instytucje, w których są zatrudnieni.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultat projektu - poradnik dla edukatora „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS”  to vademecum, zawierający scenariusze zajęć, materiały pomocnicze. Również użytecznym rezultatem jest strona internetowa, na której zamieszczono opisy działań podjętych w ramach programu, umieszczono Vademecum i scenariusze zajęć, tak zaprojektowana, aby była możliwa do odczytania przez osoby niewidome i słabo widząc.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Nasi słuchacze  - edukatorzy-liderzy prowadzili kurs profilaktyczny w  dowolnie przez siebie wybranych grupach dorosłych.  Wielu z nich dodatkowo wzbogacało szkolenie np. o podanie najświeższych danych epidemiologicznych dotyczących świata, Polski, swojego województwa, przygotowywało starannie oprawę szkolenia (np. zaproszenie na kurs – załącznik), przygotowało własne dodatkowe materiały (np. prezentacje – nagranie na CD).

Wszyscy podkreślali, że szkolenie było bardzo pozytywnie  odbierane przez ich uczestników.

Należy zwrócić uwagę na fakt,, że wszyscy edukatorzy-liderzy współpracowali z nami przez  2 lata trwania projektu.

Oto opinie niektórych z nich:

„Mój udział w programie pozwolił mi poszerzyć  wiedzę wiążącą się z problematyką HIV/AIDS, którą  przekazywałam innym.”

”Udział w projekcie umożliwił mi wymienianie się wiedzą i doświadczeniami.”

„Poznałam kulturę i tradycję Rumunii.”

”Wcześniej wydawało mi się, że trzeba być specjalistą, żeby przekazywać wiedzę na temat AIDS. Udział w projekcie przekonał mnie,  że można się zajmować wieloma rzeczami, nawet jeśli nie jest się specjalistą."

„Udział w programie przekonał mnie, że warto prowadzić edukację w zakresie HIV- AIDS i jest to nadal niezbędne, bo ten problem na świecie i w Polsce nadal istnieje.”

„Nauczyłam się   także wiary we własne siły i możliwości. Ważne jest także i to, że spotkałam wielu wspaniałych ludzi otwartych na wszelkie działania, przyjaznych, pomocnych, miłych.”

”Dzięki programowi postanowiłam kontynuować naukę języka angielskiego i zwiedziłam piękny kraj.”

”Udział w programie pozwolił mi poznać i wymienić się doświadczeniami z innych krajów, zweryfikować swoje postawy, opinie i poglądy, uwierzyć w siebie, pogłębić wiedzę o prowadzeniu lekcji o HIV/ADS.”

„Udział w projekcie zmotywował mnie  do samorozwoju, pozwolił zrealizować własne pragnienia i dążenia, dał szanse zaistnieć na innej płaszczyźnie niż na co dzień.”

„Prowadząc szkolenie spotkałam  ludzi, którzy  swoją wiedzę o HIV/AIDS opierali na stereotypach, co świadczy o tym, jak potrzebna jest rzetelna wiedza.”

„Bardzo przydatne, wręcz niezbędne są materiały pomocnicze, np. scenariusze i karty pracy, które umożliwiają sprawne prowadzenie kursu.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Bożena Strzemieczna
Data wypełnienia formularza/karty: 
09.08.2008

Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Inne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Pomocy Niewidomym
ul. Zielonej Łąki 9, 05-092 Łomianki
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Magdalena Kiełczewska
0048 500 231 888
fundacjapn@interia.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Fundacja Pomocy Niewidomym (Polska) została powołana w 1992 roku.
Słuchacze Fundacji to osoby defaworyzowane o specjalnych potrzebach edukacyjnych: niewidomi i  słabo widzący. Fundacja ma doświadczenie w edukacji dorosłych, wielokrotnie prowadziła: szkolenia i warsztaty przeznaczone dla tej grupy osób zarówno w dużych miastach jak i małych miejscowościach, dzięki współpracy z  kołami Polskiego Związku Niewidomych. Fundacja promuje ideę uczenia się przez całe życie oraz rozwój nowych metod nauczania np. języków obcych, z uwzględnieniem możliwości stosowania nowoczesnych technologii. Brała i bierze udział w programach dotyczących edukacji dorosłych: Socrates, „Uczenie się przez całe życie”, a także dotyczących przemocy w rodzinie (Daphne2).

Zgodnie z polityką UE równych szans, ze względu na specjalne potrzeby edukacyjne słuchaczy, wszelkie materiały informacyjne, związane z realizowanymi projektami są wydawane w druku powiększonym (dla osób słabo widzących) oraz na płytach CD (wersja dostępna dla osób niewidomych).

Strony  internetowe są tak konstruowane, aby były możliwe do odczytania przy użyciu linijki brajlowskiej, czy syntezatora mowy.  Dzięki umieszczaniu materiałów informacyjnych na stronie internetowej Fundacji, a także dzięki wysyłce i dystrybucji poprzez Okręgi i Koła Polskiego Związku Niewidomych znajdujące się w całym kraju, wydawnictwa trafiają do mieszkańców nawet najbardziej defaworyzowanych terenów.
Tytuł projektu: 
Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
05/GR2/05-0133/P1
06/GR2/06-0022/P2
Lata realizacji: 
2005 - 2007
Kraje uczestniczące: 
Polska x2, Rumunia, Turcja
Cele projektu: 

Celem projektu było utworzenie uniwersalnego, przejrzystego, czytelnego, łatwego do realizacji programu edukacyjnego „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS”, dla osób dorosłych, przyszłych edukatorów profilaktyki HIV/AIDS. Cel ten był  realizowany w oparciu o stan najnowszej wiedzy, poprzez wymianę  doświadczeń, sprawdzonych rozwiązań w zakresie profilaktyki HIV/AIDS.

Obszary tematyczne: 

Edukacja dorosłych w zakresie profilaktyki HIV/AIDS.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchaczami byli nauczyciele, doradcy metodyczni, pielęgniarki, nauczyciele i wychowawcy ośrodków szkolno wychowawczych i zespołów szkół.

Edukatorzy biorący udział w projekcie nie należą do grup defaworyzowanych.

Grupa słuchaczy współpracująca z Fundacją Pomocy Niewidomym zajmuje się na co dzień nauczaniem osób niepełnosprawnych: głównie niewidomych lub słabo widzących. Bezpośrednimi beneficjentami projektu były więc osoby niepełnosprawne.

Jakie były początki projektu: 

Inicjatywa i pomysł  koordynatora – ośrodka Edukacyjnego TAURUS z Grodziska Mazowieckiego k. Warszawy. Parterów poszukiwano poprzez zamieszczenie ogłoszenia na  stronie internetowej www.ngo.pl oraz wyszukiwarki partnerów np. http://partbase.eupro.se/

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach Projektu Partnerskiego podjęto następujące działania:

  1.  Opracowano ankietę diagnozującą stan wiedzy na  temat HIV/AIDS wśród słuchaczy uczestniczących w projekcie w krajach partnerskich.
  2. Utworzono grupy pilotażowe edukatorów w każdym kraju.
  3. Przeprowadzono badanie diagnozujące poziom wyjściowy wiedzy na temat HIV/AIDS na grupach pilotażowych edukatorów w każdym kraju.
  4. Dokonano analizy wyników ankiety diagnozującej – pierwsze spotkanie partnerskie Polska, Zakopane- październik 2005) i określono zawartość merytoryczną Vademecum wiedzy o HIV/AIDS.
  5. Zebrano informacje na temat epidemiologii  i zapobiegania HIV/AIDS w Rumunii, Turcji i w Polsce.
  6. Opracowano ostateczną wersję Vademecum
  7. Ustalono jednolite  założenia (tematyka, cele) scenariuszy zajęć do programu.
  8. Przy współpracy z grupami pilotażowym w każdym kraju partnerskim przygotowano zestawy scenariuszy zajęć.
  9. W trakcie spotkania partnerskiego w Turcji 28.04 – 03.05.2006 omówiono wyniki dotychczasowych prac, dokonano szczegółowej analizy scenariuszy, wybrano scenariusze dopakietu ostatecznej wersji programu.
  10. Podczas spotkania grupy roboczej słuchaczy współpracujących z Fundacją (czerwiec 2006 Polska - Warszawa), przystosowano scenariusze pod kątem nauczania osób niewidomych i słabo widzących. Podjęto także  decyzję, które materiały pomocnicze zostaną wydrukowane w brajlu.
  11. Podczas spotkania w Rumunii (06 - 12.07.2006) partnerzy zaprezentowali robocze wersje zestawów z materiałami pomocniczymi dla przyszłych edukatorów. Dokonano wraz ze słuchaczami wspólnie analizy i wyboru pod kątem możliwości uniwersalnego wykorzystywania ich na zajęciach.
  12. Utworzono bazę materiałów pomocniczych wspomagających edukatora w prowadzeniu zajęć w ramach programu „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS”
  13. Zbudowano stronę internetową projektu, na bieżąco prowadzoną i uaktualnianą
  14. Wydano opracowane wspólnie materiały w formie wybranej przez każdego partnera (druk, CD), zaprezentowano je podczas spotkania w Rumunii (drugiego już w tym kraju w ramach projektu: 3 - 9.07.2007)
  15. Rozesłano powstały program do edukatorów w formie pakietu zawierającego: Vademecum, scenariusze zajęć oraz materiały pomocnicze słuchaczom projektu  tworzącym grupy pilotażowe.

Beneficjenci i słuchacze aktywnie współpracowali w trakcie trwania projektu. Głównym zadaniem instytucji biorących udział w projekcie było przygotowanie treści a następnie przeprowadzenie ewaluacji programu. Ewaluacja umożliwiła dokonanie zmian w programie przez każdą z instytucji uczestniczących w projekcie. Uwagi beneficjentów i słuchaczy miały znaczny wpływ, na ostateczny kształt zweryfikowanego programu.

Uczestnicy: wspólnie dokonali ewaluacji wypełniając opracowane przez skład partnerski materiały do ewaluacji (ankiety, kwestionariusze), brali udział w spotkaniach partnerskich; zgłaszali sugestie, dotyczące  materiałów pomocniczych.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
11
W wyjazdach zagranicznych: 
5
Produkty
Produkty projektu: 
  1. „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS” - poradnik dla edukatora. Vademecum, scenariusze zajęć, materiały pomocnicze. Wersja w  druku powiększonym – część wydana w języku polskim, część w angielskim.
  2. Opracowanie, dotyczące wyników ankiety pilotażowej – diagnoza potrzeb edukatorów.
  3. Opracowanie p.t. „Organizacje pozarządowe w Polsce działające na rzecz profilaktyki HIV/AIDS”.
  4. Program szkoleniowy dla edukatorów „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS”.
  5. CD ROM z programem i materiałami pomocniczymi.
  6. Strona internetowa, na której zamieszczono opisy działań podjętych w ramach programu, umieszczono Vademecum i scenariusze zajęć, tak zaprojektowana, aby była możliwa do odczytania przez osoby niewidome i słabo widzące http://www.fundacjapn.pl/projektyeu.html
  7. materiały pomocnicze do prowadzenia szkoleń – kwestionariusz wydrukowany w brajlu w 2 wersjach: w języku polskim i angielskim.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Program szkoleniowy dla edukatorów „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS”.

W ogólnopolskim miesięczniku społecznym dla osób niewidomych wydawanym przez Polski Związek Niewidomych. „Pochodnia”, ukazał się artykuł dotyczący  projektu.

Ponadto, na stronie www.ngo.pl ukazała się informacja o projekcie.

Opracowane podczas realizacji materiały – Vademecum, scenariusze dla nauczycieli oraz wyniki ankiet- zostały rozesłane oraz są udostępnione na stronie internetowej Fundacji.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Uczestnictwo w projekcie miało pozytywny wpływ zarówno na pracowników Fundacji, jak i na słuchaczy. Podniósł się prestiż naszej instytucji. Szczególne znaczenie dla efektów prac miały spotkania partnerskie, tam zarówno pracownicy, jak i słuchacze mogli wymieniać swoje doświadczenia. Dzięki temu rozwinięto ofertę edukacyjną Fundacji.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze mogli uczestniczyć w mało popularnych w Polsce i trudno dostępnych formach kształcenia.

Projekt miał szczególny wpływ na słuchaczy niepełnosprawnych. Słuchacze z dysfunkcją wzroku zintegrowali się z innymi słuchaczami, poprzez realizację wspólnych zadań. Było to dla nich duże wyzwanie i ważne życiowe doświadczenie.

Wśród słuchaczy była też 1 osoba niepełnosprawna na wózku inwalidzkim. Udział w projekcie wpłynął na jej dowartościowanie. Spotkanie partnerskie pozwoliło na bezpośredni kontakt i wymianę doświadczeń z innymi słuchaczami (z kraju i za granicy).

Wszyscy słuchacze potwierdzili realne możliwości edukacji przez całe życie w Polsce, przyjaznej i dostępnej dla osób niepełnosprawnych.

Projekt podniósł poziom wiedzy i zainteresowań uczestników,  wzbogacił ich doświadczenia i pozwolił zweryfikować dotychczasową wiedzę. Najważniejszym efektem projektu jest fakt, że nauczyciele (słuchacze) mając niezbędna wiedzę i materiały mogą przekazać osobom niewidomych i słabo widzących wiadomości na temat HIV/AIDS, które potem mogą wykorzystać w codziennym życiu.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultat projektu - poradnik dla edukatora „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS”  to vademecum, zawierający scenariusze zajęć, materiały pomocnicze. Również użytecznym rezultatem jest strona internetowa, na której zamieszczono opisy działań podjętych w ramach programu, umieszczono Vademecum i scenariusze zajęć, tak zaprojektowana, aby była możliwa do odczytania przez osoby niewidome i słabo widzące http://www.fundacjapn.pl/projektyeu.html

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Od samego człowieka zależy, co w życiu osiągnie, a niepełnosprawność nie powinna być wytłumaczeniem braku aktywności”.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Magdalena Kiełczewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.09.2008
Subskrybuje zawartość

Switch style