Słowenia

European Territory of Culture

Tematyka działań: 
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Muzeum Narodowe w Krakowie
al. 3 Maja 1, 30-062 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Walczyk, awalczyk@mnk.pl, 12 43 35 462
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Muzeum Narodowe w Krakowie jest najstarszym i jednym z największych muzeów w Polsce. Posiada 10 oddziałów i 15 galerii prezentujących sztukę i rzemiosło od czasów starożytnych do współczesności. Misją Muzeum jest świadczenie o wartościach narodowych i ogólnoludzkich poprzez upowszechnianie sztuki światowej i polskiej. Muzeum organizuje wiele wystaw czasowych, prowadzi również działalność wydawniczą. Realizuje różne formy działań edukacyjnych – z dziećmi, młodzieżą i rozmaitymi grupami dorosłych, a także z osobami niepełnosprawnymi. Programy przygotowywane przez Muzeum dostosowane są do indywidualnych potrzeb naszych gości i stwarzają możliwość nie tylko pogłębienia wiedzy na temat sztuki i kultury, ale również spojrzenia na nie w niestandardowy sposób.

Tytuł projektu: 
European Territory of Culture
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-SI1-GRU06-05516 3
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Słowenia
Polska
Cypr
Turcja
Wlk. Brytania
Cele projektu: 

Celem projektu był rozwój nowych umiejętności związanych ze sztuką i kulturą u osób z niepełnosprawnością intelektualną, poprzez  promowanie kulturowego bogactwa państw europejskich, zrozumienia międzykulturowego i wzajemne dzielenie się wiedzą. Chcieliśmy zachęcić uczestników projektu do poznawania swojego kraju i jego kultury oraz kultury i zwyczajów krajów partnerskich, a przy okazji stworzyć możliwość poznania osób z innych krajów i wyjazdu za granicę. Z instytucjonalnej strony celem projektu było promowanie współpracy pomiędzy partnerami w sferze kultury oraz współpracy

i wymiany doświadczeń oraz dobrych praktyk w dziedzinie edukacji nieformalnej.

Obszary tematyczne: 

Edukacja kulturalna dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Dorosłe osoby z niepełnosprawnością intelektualną, opiekunowie osób niepełnosprawnych, edukatorzy muzealni.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł projektu zrodził się na spotkaniu w Słowenii zatytułowanym „Adults with Special Needs in Lifelong Learning”, na którym przedstawiciele organizacji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną z Portugali, Słowenii, Hiszpanii, Cypru i Wielkiej Brytanii postanowili stworzyć projekt mający na celu  podwyższenie kompetencji kulturowych osób ze specjalnymi potrzebami. Muzeum Narodowe w Krakowie zostało zaproszone do wzięcia udziału w projekcie przez partnera brytyjskiego, z którym współpracowało już przy innym projekcie. Ostatecznie biorącymi udział w projekcie partnerami zostali: Wlk. Brytania, Słowenia, Turcja, Cypr i Polska.

Krótki opis przebiegu projektu: 

I. Spotkania partnerskie:

  1. Lublana (Słowenia), 9-11 grudnia 2013. Spotkanie miało przede wszystkim charakter organizacyjny. Wzięło w nim udział 3 pracowników MNK bezpośrednio zaangażowanych w realizację projektu.
  2. Larnaka (Cypr), 6-8 maja 2014. Podczas spotkania jego uczestnicy zapoznali się z metodami pracy organizacji goszczącej – Saint Lazarus Centre for People With Special Needs. W spotkaniu udział wzbiło 2 pracowników Działu Edukacji MNK.
  3. Kraków (Polska), 23 – 25 września 2014. Uczestnicy spotkania brali udział w warsztatach i aktywnym zwiedzaniu oddziałów Muzeum Narodowego w Krakowie. Odwiedzili również podopiecznych Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie (uczestników projektu z Polski), którzy zaprezentowali sztukę teatralną „Sen Aniołów.” W spotkaniu wzięły udział 43 osoby ze wszystkich organizacji partnerskich.
  4. Londyn (Wielka Brytania), 24-26 marca 2015. W trakcie spotkania uczestnicy brali udział w warsztatach organizowanych w różnych londyńskich muzeach (m.in. The Foundling Museum, V&A Museum). Wysłuchali również opery napisanej i zaśpiewanej przez uczestników warsztatów organizowanych przez Outside in Pathways. W spotkaniu udział wzięło 3 słuchaczy ze Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie wraz z opiekunką oraz 4 pracowników MNK.
  5. Ankara (Turcja), 15-17 czerwca 2015. Spotkanie podsumowujące projekt oraz mające na celu zapoznanie się z działalnością Sosyal Yardimlaşma veDayanişma Vakfi. Ze strony Muzeum w spotkaniu udział wzięły 3 osoby.

II. Działania krajowe

  1. Muzeum? Kontakt! - cykl warsztatów dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. W ramach cyklu odbyło się 10 warsztatów w ciągu 5 miesięcy. Wzięło w nich udział 94 osoby z 7 ośrodków zajmujących się dorosłymi osobami z niepełnosprawnością intelektualną. Podczas warsztatów uczestnicy poznawali różne formy komunikowania się i przekazywania emocji (np. za pomocą gestów, kolorów, dźwięków). Punktem wyjścia do rozmów i ćwiczeń były zabytki zgromadzone w Muzeum Narodowym w Krakowie.
  2. Warsztat integracyjny - przed rozpoczęciem drugiego cyklu warsztatów zorganizowane zostało spotkanie, podczas którego uczestnicy ze Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie, prowadzący, wolontariusze i pracownicy MNK mieli możliwość się poznać, oswoić z przestrzenią Muzeum i nauczyć się ze sobą współpracować.
  3. Słowo/Obraz/Europa - warsztaty dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. Cykl obejmował dwa rodzaje warsztatów: językowo-teatralne oraz plastyczne. Brała w nich udział stała grupa uczestników ze Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie. Spotkania odbywały  się w różnych oddziałach Muzeum. Odbyło się 10 warsztatów (po 5 z każdego rodzaju), w których udział wzięła stała grupa 15 osób.
  4. Zabierz się z nami – podsumowanie warsztatów z cyklu Słowo/Obraz/Europa, w trakcie którego uczestnicy zaprezentowali swoje prace oraz przygotowane podczas warsztatów przedstawienie.
  5. Szkolenie dla pracowników, współpracowników i wolontariuszy Działu Edukacji Muzeum Narodowego w Krakowie, poprowadzone przez p. Stanisławę Szczepaniak – kierowniczkę Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie. Udział w szkoleniu wzięło 13 osób (15.04.2014).
  6. Muzeum jest dla wszystkich - wykład Barry’ego Ginley’a, doradcy do spraw równości i dostępu w V&A Museum w Londynie, który przyjechał na spotkanie projektowe w Krakowie wraz z grupą z Outside in Pathways. Wykład odbył się w Sali audiowizualnej w Gmachu Głównym MNK, był otwarty dla publiczności, tłumaczony symultanicznie. Wykład został nagrany i dostępny jest na stronie mediateki MNK http://www.mediatekamnk.pl/obiekt.php?id=5543.
  7. Szkolenie dla pracowników, współpracowników i wolontariuszy Działu Edukacji, prowadzone przez Barry’ego Ginley’a z V&A Museum na temat sposobu współpracy z osobami z niepełnosprawnościami.

III. Działania upowszechniające

  1. Blog projektu, na którym pojawiały się informacje o spotkaniach projektowych oraz wydarzeniach lokalnych, zdjęcia, filmy i wszystkie efekty działań i produkty zrealizowane w ramach projektu (https://europeanterritoryofculture.wordpress.com/).
  2. Informacje o projekcie na stronie Muzeum Narodowego w Krakowie.
  3. Zaproszenie na warsztaty w ramach cyklu "Muzeum? Kontakt!"- mailing do instytucji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną.
  4. Zaproszenie do śledzenia bloga projektu - mailing do instytucji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną oraz  do muzeów w Polsce.
  5. Zaproszenie na wykład Barry'ego Ginley'a w Muzeum Narodowym w Krakowie - mailing do muzeów oraz instytucji kultury z Krakowa i okolic.
  6. Informacje o zakończeniu projektu i produktach powstałych podczas jego realizacji - mailing do instytucji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną oraz muzeów w Polsce.
  7. Mapka z zabytkami i atrakcjami Krakowa oraz przypinki z logiem projektu dla uczestników spotkania projektowego w Krakowie.
  8. Darmowa publikacja w wersji elektronicznej na temat pracy z osobami niepełnosprawnymi w muzeum (wersja polska i część w wersji angielskiej) dostępna na stronie MNK i blogu projektu.

IV Działania ewaluacyjne

Działania ewaluacyjne były prowadzone na bieżąco po każdym warsztacie i spotkaniu. Opiekunowie grup uzupełniali ankietę, natomiast uczestnicy dokonywali oceny warsztatów poprzez specjalnie przygotowane zadania (rysowanie uśmiechniętych lub smutnych buziek, zaznaczanie jasnych lub ciemnych kolorów na palecie itp.).

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
109
W wyjazdach zagranicznych: 
16
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Blog  - https://europeanterritoryofculture.wordpress.com/).
  2. Zabierz się z nami - film ze spotkania podsumowującego cykl warsztatów Słowo/Obraz/Europa (dostępny na blogu projektui stronie Muzeum narodowego w Krakowie – www.mnk.pl).
  3. Nagranie z wykładu Barry’ego Ginley’a Muzeum jest dla wszystkich dostępny na blogu projektu i stronie Muzeum Narodowego w Krakowie – www.mnk.pl.
  4. Publikacja Na równi. Osoby z niepełnosprawnością intelektualną w muzeum - skierowana przede wszystkim  do edukatorów, pracowników muzeów oraz osób pracujących z osobami z niepełnosprawnością intelektualną. Jest dostępna na blogu projektu oraz stronie internetowej MNK. Zawiera przykładowe scenariusze zajęć. Skrócona wersja publikacji została przetłumaczona na język angielski.
  5. Słownik zawierający podstawowe zwroty i słowa w językach państw partnerskich. Jest on dostępny w formie dokumentu tekstowego oraz filmów, na których uczestnicy projektu wypowiadają poszczególne słowa tak, by można było nauczyć się ich wymowy.
  6. Broszura opisująca metody pracy wszystkich organizacji partnerskich.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Informacje o projekcie oraz link do bloga i publikacji został przesłany do pracowników muzeów w całej Polsce oraz ośrodków zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną w okolicach Krakowa.

Publikacja „Na równi” zawiera scenariusze zajęć, które powstały podczas realizacji projektu, upowszechniając je zachęcamy opiekunów grup do samodzielnej pracy ze swoimi podopiecznymi w Muzeum.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Stały kontakt z zagranicznymi partnerami i konieczność komunikowania się w języku angielskim wpłynęły znacząco na zwiększenie umiejętności językowych wśród pracowników realizujących projekt. Spotkania w krajach partnerskich oraz przygotowany słownik z podstawowymi zwrotami w językach krajów partnerskich przyczynił się do zwiększenia umiejętności językowych oraz poszerzenia wiedzy o krajach partnerskich. Wyjazdy zagraniczne były również okazją do odwiedzenia muzeów w różnych krajach, poznania ich zbiorów oraz wymiany doświadczeń nie tylko w zakresie pracy z osobami z niepełnosprawnościami. Prowadzenie bloga projektu, konieczność jego uzupełniania wpłynęła na zwiększenie umiejętności TIK. Stała i długotrwała współpraca z grupami osób z niepełnosprawnością intelektualną, szkolenia i wykład oraz wymiana doświadczeń i możliwość obserwowania pracy partnerów wpłynęły znacząco na zwiększenie umiejętności pedagogicznych pracowników Działu Edukacji. Realizacja projektu wpłynęła na zwiększenie umiejętności zarządzania projektami, a pozytywny odbiór ze strony uczestników wpłynął na zwiększenie motywacji do realizowania tego typu projektów w przyszłości.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Podczas warsztatów, szczególnie cyklu Słowo/ Obraz/ Europa, uczestnicy projektu poznawali podstawowe słowa i zwroty w języku angielskim oraz zdobywali wiedzę o krajach partnerskich i ich kulturze. Zdobytą wiedzę mogli praktycznie wykorzystać podczas spotkania projektowego w Krakowie, gdzie mieli możliwość nawiązania znajomości z uczestnikami z innych krajów oraz podczas wyjazdu do Londynu. Spotkania z zagranicznymi uczestnikami oraz comiesięczne spotkania w Muzeum przyczyniły się do wzrostu umiejętności społecznych oraz pewności siebie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wartością projektu była możliwość zrealizowania stałego cyklu warsztatów dla osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz dłuższej współpracy ze stałą grupą osób. Dzięki warsztatom uczestnicy oswoili przestrzenie muzealne, a pracownicy Muzeum otwarli się na nowe grupy odbiorców. Liczymy na to, że wypracowane scenariusze oraz publikacja będą inspiracją dla animatorów i opiekunów osób z niepełnosprawnością intelektualną. Trwałością projektu jest nawiązanie współpracy Działu Edukacji z Środowiskowym Domem Samopomocy w Skawinie oraz  z partnerami zagranicznymi. 

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Katarzyna - uczestniczka warsztatów: Chciałam być na każdych zajęciach!

Jadwiga – uczestniczka warsztatów: Kiedy idziemy tam znowu?  

Komentarz opiekuna grupy zamieszony w ankiecie ewaluacyjnej: Podziękowania dla pani prowadzącej. Bardzo inspirujące zajęcia, pobudzające wyobraźnię naszych uczestników. Zajęcia prowadzone z rozmachem, jeszcze raz dziękujemy.

Agnieszka Bajorska, wolontariuszka: Uczestnicząc w warsztatach dla osób niepełnosprawnych, zrozumiałam, że trzeba cieszyć się każdą najmniejszą rzeczą, każdą chwilą. W trudniejszych sytuacjach, które doprowadzają mnie do smutku, i kiedy cała energia opada, wystarczy, że przypomnę sobie te zajęcia i czuję się jak nowo narodzona. To doświadczenie sprawiło, że w moim życiu pojawiło się więcej dni tych weselszych, więcej chęci do działania i więcej optymizmu. Muzeum pozwoliło mi spojrzeć na życie, na kulturę i sztukę z trochę innej perspektywy.

Stanisława Szczepaniak; kierowniczka SDŚ Skawina: Osobiście uważam, że wykorzystanie przestrzeni muzealnej wraz z jej unikatowym wnętrzem jako pomysł edukacyjny jest bardzo trafiony. Dla wszystkich uczestników zajęć, w tym terapeutów, jest to doświadczenie bezcenne. Sprawdzenie umiejętności adaptacyjnych, percepcji, stopnia zainteresowania w tak bezpośrednim kontakcie z wiedzą i kulturą naszych podopiecznych jest niezwykle rozwijające. Zwłaszcza gdy uwzględni się stopień zróżnicowania dysfunkcji, które mają.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Walczyk
Data wypełnienia formularza/karty: 
27.01.2016

Soft Skills - Empowered Parents

Tematyka działań: 
Edukacja rodziców i rodzin
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Zdrowia Psychicznego Dziecka i Rodziny
ul. Mielecka 33a, 35-504 Rzeszów
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Dariusz Baran, dariusz.baran@op.pl, tel. 503 693 462
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Promocja zdrowia psychicznego dzieci, młodzieży i dorosłych
Edukacja rodziców i wychowawców:
  • trening umiejętności wychowawczych metodą E.Mazlish i A.Faber,
  • seminaria on-line i warsztaty na temat inteligencji emocjonalnej.
Tytuł projektu: 
Soft Skills - Empowered Parents
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-HU1-GRU06-10285 2
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Węgry
Polska
Francja
Słowenia
Włochy
Czechy
Wlk. Brytania
Cele projektu: 
  • Przeniesienie wiedzy, metod i technik aktualnie wykorzystywanych w szkoleniach i treningach w kontekście biznesowym (coaching, przywództwo, inteligencja emocjonalna) w obszar edukacji rodziców;
  • zaadaptowanie powyższych do potrzeb rodzin w różnych kontekstach,  z którymi mają do czynienia partnerzy, mając na względzie zarówno kwestie rodzicielstwa, jak i współpracy między rodzinami i instytucjami społecznymi (edukacja, zdrowie, pomoc społeczna itp.);
  • dzielenie się i upowszechnianie dobrych praktyk między partnerami w obszarze edukacji rodziców, odnośnie treści i metodologii;
  • dzielenie się i upowszechnianie dobrych praktyk finansowaniu programów edukacji rodziców oraz opracowanie nowych strategii pozyskiwania środków dla edukacji rodziców i jej szerszego upowszechniania;
  • zbieranie doświadczenia w prowadzeniu edukacji przez Internet.
Obszary tematyczne: 

Edukacja rodziców

Zagadnienia i problemy:

  1. Jakich kompetencji brakuje rodzicom? czego potrzeba nauczyć się do pełnienia roli rodzica?
  2. Jak obecnie funkcjonujące programy szkoleniowe w zakresie przywództwa, coachingu, inteligencji emocjonalnej mogą być wykorzystane w kontekście rodzicielstwa?
  3. Co oferują obecne programy edukacji rodziców? jak można je bardziej dostosować do potrzeb rodziców?
  4. Jak upowszechnić i zwiększyć dostępność edukacji rodziców?  jak zapewnić tym działaniom trwałe podstawy finansowania?
Grupa docelowa słuchaczy: 

Rodzice i wychowawcy

Jakie były początki projektu: 

Zsuzsanna Egry z Węgier prowadziła w swoim kraju edukację rodziców opartą o metodę „Parenting by Connection” (rodzicielstwo oparte na więzi), która nawiązuje na współczesnej wiedzy z neuropsychologii i teorii przywiązania. Zsuzsanna zaprosiła do projektu partnerów z Czech, Słowenii, Francji, Włoch, Wielkiej Brytanii i Polski. Część z nich poznała w poprzednim projekcie partnerskim programu Grundtvig i kontakty międzynarodowe, a część odnalazła poprzez bazę danych.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie wspólne i bilateralne::

  • 2013.10.10-13 Słowenia, Promoroz
  • 2014.01.20-23 Włochy, Milano
  • 2014.02.20-23 Czechy, Mlade Buky (udział 3 polskich słuchaczy)
  • 2014.05.1-4 Francja, Rue Buky (udział 4 polskich słuchaczy)
  • 2014.08.14-15 Wielka Brytania, Embercombe
  • 2014.08.18-22 Wielka Brytania, Embercombe  (udział 1 polskiego słuchacza)
  • 2014.10.26-30 Włochy, Garghiano
  • 2015.04.30-05.03 Węgry, Leanyfalu (udział 8 polskich słuchaczy)
  • 2015.02.07 Polska, Rzeszów
  • 2015.03.10-12 Włochy, Ranco
  • 2015.05.24-29 Wielka Brytania, Embercombe
  • 2015.06.06 Słowenia, Koper
  • 2015.06.10-15 Czechy, Horni Nemci
  • 2015.07.5-8 Wielka Brytania, Embercombe
  • 2015.07.16-19 Polska, Rzeszów & Kraków  (polscy słuchacze byli gospodarzami)    

Spotkania partnerskie miały charakter szkoleń warsztatowych na temat inteligencji emocjonalnej, coachingu i rodzicielstwa opartego na więzi emocjonalnej. W kraju organizowano seminaria on-line (webinary) i zajęcia warsztaty dla rodziców i wychowawców. Upowszechnianie działań odbywało się głównie poprzez Internet i spotkania środowiskowe. Ewaluacja poprzez informacje zwrotne.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
30 rodziców i 50 wychowawców
W wyjazdach zagranicznych: 
9 rodziców
Produkty
Produkty projektu: 

www.euparenteducation.weebly.com Na stronie projektu są zamieszczone wszystkie materiały, prezentacje, nagrania audio i video z projektu.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona projektu www.euparenteducation.weebly.com jest ogólnodostępna i na bieżąco użytkownicy korzystają z materiałów tam zamieszczonych.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w projekcie i współpraca z partnerami poszerzyła ofertę edukacji rodziców o tematykę inteligencji emocjonalnej. Szkoła dla rodziców i wychowawców zwykle wzbudza zainteresowanie matek i wychowawczyń, a znacznie mniej ojców i wychowawców. Koncepcja inteligencji emocjonalnej jest atrakcyjna dla mężczyzn, bo kojarzy się z profesjonalnym zarządzaniem i sukcesem. Rodzic jest przyjacielem dziecka i menadżerem życia rodzinnego. To zintensyfikowało promocję pozytywnego rodzicielstwa i troskę o równowagę pracy zawodowej i życia rodzinnego.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uczestnicy treningu umiejętności wychowawczych zwykle na zajęciach mówią o zmianach w ich relacji z dziećmi. Po zajęciach proszą o więcej. „Dzięki warsztatom udało mi się rozwiązać problem agresywnego zachowania u syna. Nawiązałam z nim kontakt i uspokoił się. Martwię się, że między ojcem i synem dialog jest trudny. Mam nadzieję, że mąż także skorzysta z takich zajęć.”

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Projekt wzbogacił ofertę edukacyjną dla rodziców o uczenie się z wykorzystaniem Internetu (seminaria on-line, filmy, materiały). To ułatwia kontakt i nawiązanie partnerstwa w skali europejskiej, aby organizować wspólnie edukację rodziców lub szkolenia dotyczące metody jej prowadzenia w ramach Erasmus+.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„O takich tematach mogłabym rozmawiać cały dzień. Dziękuję!”

„Projekt przekonał mnie, że rodzicielstwo inteligentne emocjonalnie i oparte na więzi uczuciowej rozwiązuje problemy wychowawcze z dziećmi”.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Uczestnicy ze wszystkich organizacji partnerskich z uważnością i zaangażowaniem uczestniczyli w spotkaniach projektowych, tworząc wyjątkowy klimat współpracy i przyjaźni.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Dariusz Baran
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.01.2016

Connecting generation

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Uniwersytet Trzeciego Wieku w Białymstoku
ul. M. Skłodowskiej-Curie 14, 15-097 Białystok
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Danuta Sajur, danutasajur@wp.pl, +48608254345
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Uniwersytet Trzeciego Wieku w Białymstoku jest stowarzyszeniem pożytku publicznego, którego podstawową działalnością jest nieformalna edukacja seniorów.  Grupa docelowa słuchaczy to seniorzy 50+.Tematyka i metody pracy edukacyjnej naszego Uniwersytetu są następujące:

Wykłady obligatoryjne dla około 600 seniorów, z różnych dziedzin wiedzy,  prowadzone są przez wykładowców wyższych uczelni. Tematyka wykładów jest zróżnicowana. Dotyczy zdrowia, historii, turystyki, muzykologii, religii, geografii, medycyny, prawa, itd. z uwzględnieniem  sytuacji ludzi starszych i wielu innych dziedzin  i wszelkich innych w zależności od zainteresowania słuchaczy UTW.

Wykłady fakultatywne odbywają się w: Muzeum Podlaskim, Muzeum Historycznym, Muzeum Wojska, Muzeum Rzeźby im Alfonsa Karnego,   Muzeum Przyrodniczym im. Profesora  Andrzeja Myrchy  w Uniwersytecie Muzycznym im. F. Chopina.

Prowadzone są lektoraty języka angielskiego, niemieckiego, francuskiego, rosyjskiego i esperanta. W zależności od posiadanych środków  prowadzone są kursy komputerowe.

Dodatkowe zajęcia prowadzone są w wielu sekcjach zainteresowań jak np. historycznej, malarskiej, haftu, teatralnej, brydża, tańca, w chórze, w sekcji „O Uśmiech Seniora”, fotograficzno-filmowej, turystycznych, żeglarskiej, gimnastycznych, redakcji gazetki „Zawsze Młodzi”, itd.

Tytuł projektu: 
Connecting generation
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-IT2-GRU06-37059 6
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Wlk. Brytania
Węgry
Grecja
Polska
Turcja
Słowenia
Włochy
Rumunia
Cele projektu: 

Projekt miał 2 nadrzędne cele:

  • Wzmocnienie Europejskich sieci nauczania, które przyczynią się do konsolidacji Europy jako społeczeństwa wiedzy i pokojowego i socjalnego wspólnego regionu.
  • Zwiększenie  świadomości  i znalezienie odpowiednich, konkretnych i wymiernych odpowiedzi odnośnie nadchodzących zmian w aktywnym starzeniu się.

Wszystkie cele międzynarodowego partnerskiego projektu CONGENIAL zostały zrealizowane.

Celem pośrednim było stworzenie w lokalnych społecznościach, w których funkcjonują partnerzy projektu, platformy do wspólnej, formalnej i nie formalnej międzypokoleniowej i międzynarodowej wzajemnej edukacji i przekazywania wiedzy, wspólnej płaszczyzny do wzajemnego międzypokoleniowego zrozumienia się ale i dla społecznej aktywności, która prowadziła do lepszego współżycia seniorów i młodszych pokoleń.  Celem było również tworzenie i transfer wiedzy, metod i dobrej praktyki dla edukacji społeczności seniorskiej i międzypokoleniowej nauki poprzez poznawanie tych praktyk od naszych partnerów podczas międzynarodowych spotkań partnerskich.

Specyficznym celem był rozwój innowacyjnych metod aby polepszyć  komunikację pomiędzy pokoleniami i tworzyć możliwości do wzajemnego przekazywania wiedzy pomiędzy starszą i młodszą generacją bazując na poznanych tą drogą dobrych praktykach stosowanych w organizacjach partnerskich.  Faktycznie poznaliśmy kilka  innowacyjnych metod komunikacji międzypokoleniowej.

Jak ważne cele realizowaliśmy w tym projekcie świadczy fakt dużego zainteresowania  się tym projektem przez białostockie media lokalne. 5 artykułów na temat naszej działalności projektowej napisano w wielonakładowym piśmie regionalnym "Kurier Podlaski" oraz stworzono 20 minutowy reportaż o naszym projekcie w Radiu Białystok.

Obszary tematyczne: 

Międzypokoleniowe integracyjne zadania realizowane przez poszczególnych partnerów projektu oraz spotkania partnerskie organizowane w ramach projektu CONGENIAL przyczyniły się do tego, iż poczuliśmy się zintegrowani ze społecznością Europy i Turcji.

Żyjemy w świecie globalnym, w którym często zapomina sie o człowieku, o jego potrzebach i prawach. Dlatego coraz bardziej potrzebujemy funkcjonować według zasad  praw człowieka zwłaszcza Europejskiej Karty Praw Człowieka. W projekcie współpracowało 9 partnerów z 8 krajów. Każdy z tych partnerów realizował inne zadania i spotykał się z różnymi międzypokoleniowymi problemami w społecznościach lokalnych. Poznawaliśmy te problemy podczas międzynarodowych projektowych spotkań, widzieliśmy jak nasi partnerzy realizują międzypokoleniowe zadania integracyjne i jak pokonują różne problemy i trudności z tym związane. Doszliśmy do wniosku, że  te same zasady, reguły a nawet metody integracji międzypokoleniowej mogą i powinny być stosowane  na poziomie globalnym, państwowym i lokalnym. Wypracowaliśmy wspólnie innowacyjne metody współpracy międzypokoleniowej, które mogą i na pewno będą stosowane w organizacjach partnerów.

Europa jest dla młodych i starych, jest dla wszystkich. Ale powinna być ciągłość kulturowa i historyczna pomiędzy pokoleniami. I to staraliśmy się stosować w ciągu 2 lat funkcjonowania projektu. Na przykład, na międzypokoleniowym spotkaniu we Włoszech wydyskutowano wniosek, że jest potrzeba opracowania w Europie wspólnych obiektywnych podręczników historii, w których zdarzenia historyczne będą przedstawiane w obiektywny sposób, przekazując punkty widzenia różnych stron (krajów) tych zdarzeń.

Nauka języka angielskiego i praktyczna możliwość komunikowania się w tym języku przyczyniła się do tego, że seniorzy UTW w Białymstoku, uczestnicy projektu,  nabrali pewności siebie, pozyskali możliwość wykorzystania swoich językowych umiejętności do dalszej integracji międzynarodowej i międzypokoleniowej.

Okazało się, że dzięki nauce angielskiego polscy seniorzy rozumieli się nawzajem w kontaktach bezpośrednich z uczestnikami projektu z innych krajów. Tym bardziej to należy docenić gdyż wielu seniorów UTW nigdy by się nie zaangażowało w naukę języka angielskiego gdyby nie motywacja wynikająca z faktu uczestniczenia w tym projekcie.

Nasi uczestnicy projektu mieli możliwość nauki technologii informatycznych, nauczyli się tworzyć filmy, komputerowe prezentacje, korespondować i rozmawiać przez Internet, wymieniać przez Internet zdjęcia i informacje ze spotkań międzynarodowych. W ten sposób zostały stworzone im możliwości do poznawania nowych krajów i ludzi. Zawiązano przyjaźnie i kontakty międzypokoleniowe i międzynarodowe. Niektóre polskie uczestniczki projektu cały czas utrzymują e-mailowy kontakt z uczestnikami projektu z innych krajów. Inna nasza uczestniczka projektu samodzielnie przygotowała edycję wydanych książek i broszur, inne dwie przygotowały prezentację multimedialną w Power Point i to po angielsku, samodzielnie przygotowaliśmy na komputerze projekty zaproszeń, świadectw i baneru. Nauczyliśmy się przez Internet zakupywać bilety lotnicze i rezerwować hotele. Może to dla innych jest normalne ale my mówimy o seniorach, z których wielu po raz pierwszy, dopiero w trakcie uczestniczenia w tym projekcie zaczęło się uczyć angielskiego i korzystać z komputerów.

Podczas trwania projektu seniorzy, uczestnicy projektu mieli ogromną ilość spotkań międzypokoleniowych, na których realizowano naukę międzypokoleniową i wymianę kulturową realizując między innymi w ten sposób kompetencje społeczne i obywatelskie.

Ale najważniejszym się wydaje fakt stworzenia przez seniorów dla potomnych 3 książek wspomnieniowych. 2 z tych książek były tworzone przez 2 lata na stronie internetowej UTW a przekazały naszym potomnym ogromną wiedzę o czasach dzieciństwa, młodości i dojrzałego życia seniorów UTW.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchaczami projektu zarówno w organizacjach partnerów jak i w organizacji polskiej były różne pokolenia; dzieci, młodzież, dorośli, seniorzy.

Jakie były początki projektu: 

Grupa partnerska zawiązała się w trakcie seminarium kontaktowego na Sardynii w roku 2012. Na początku było 7 partnerów. Koordynator projektu z Włoch Gilda Esposito dobrała  jeszcze do grupy organizację z Rumunii i z Włoch. W efekcie w projekcie było 9 partnerów;  z Włoch – 2 organizacje, oraz po jednym partnerze z  Grecji, Węgier, Wlk. Brytanii, Słowenii, Polski, Rumunii  i Turcji. Prace nad wnioskiem aplikacyjnym  zaczęliśmy już w listopadzie 2012.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Międzynarodowe spotkania projektowe odbyły się we wszystkich krajach partnerów ale zgodnie z projektem obowiązkowe były na Węgrzech, w Słowenii i w Polsce. Grupa polska uczestniczyła w spotkaniach na Węgrzech, w Turcji, Słowenii, Włoszech i Grecji

Aktywność własna.

W obszarze pracy własnej grupy uczestników projektu z UTW od samego początku: przeprowadzono 2 kursy językowe, kurs komputerowy,  zorganizowano 29 spotkań z dziećmi i młodzieżą, stworzono stronę internetową, napisano 14 artykułów, zorganizowano międzynarodowe spotkanie projektowe w Białymstoku oraz wystawę malarską i hafciarską podczas tego spotkania, napisano 3 książki wspomnieniowe wykorzystując do tego stronę internetową projektu,  przygotowano wspólnie z dziećmi spektakl „Hello Europe”, zorganizowano międzynarodowy, międzypokoleniowy piknik  i wiele innych zadań (patrz: produkty finalne).

Międzynarodowe spotkania partnerskie.

Natomiast międzynarodowe spotkania projektowe, w których uczestniczyła grupa polska miały następujący przebieg.

Węgry (uczestniczyły 2 osoby staff’u).

W pierwszym międzynarodowym spotkaniu organizacyjnym w Budapeszcie wzięli udział wszyscy koordynatorzy z osobami wspomagającymi. Ze strony naszej organizacji w spotkaniu tym wzięła udział koordynator Danuta Sajur i Helena Łukaszewicz. Na spotkaniu tym uzgodniono nowy plan spotkań i zadań gdyż do projektu doszły 2 nowe organizacje. Ustalono wszystkie szczegóły współpracy,  zasady realizacji poszczególnych zadań, podział tych zadań pomiędzy partnerów oraz sposób rozliczania kosztów, sposób komunikowania się, itd..

Turcja ( uczestniczyło 4 słuchaczy i 1 osoba staff’u).

Spotkanie było przygotowane fachowo i było bardzo owocne. Poznaliśmy system edukacyjny funkcjonujący w Turcji w obszarze edukacji grup mniej uprzywilejowanych a zwłaszcza niepełnosprawnych osób, młodych  kobiet i dzieci oraz systemy wspomagania społecznego tych grup.

W miasteczku Bolwadin, w Lokalnym Ośrodku Aktywizacji Niepełnosprawnych, uczestniczyliśmy w tworzeniu rękodzieł w postaci kolorowych, imitujących kwiaty klamerek do włosów z filcu. Warsztaty artystyczne w filcu, które są tam prowadzone z niepełnosprawnymi grupami osób, przyczyniają sie do wyzwalania aktywności społecznej i ucieczki od samotności.

W następnych dniach zwiedzaliśmy szkołę zawodową gdzie uczono młodzież wielu zawodów, w tym młode dziewczyny z tradycyjnych domów, wykonywania różnych zawodów np. związanych z szyciem i haftowaniem. Oglądaliśmy pięknie wyposażone gabinety przygotowujące młodzież do różnych innych zawodów. Kształci się tu informatyków, fotografików, grafików, fryzjerów, plastyków. itd..

W tym samym budynku było przedszkole, gdzie maluszki ubrane w stroje ludowe zaprezentowały nam piękne tańce tureckie, a na pamiątkę obdarowały nas swoimi malunkami. Rozmawialiśmy z dyrekcją i nauczycielami na tematy integracji międzypokoleniowej w Turcji.

Następnie oglądałyśmy centrum szkolenia dorosłych, gdzie młodsze i starsze kobiety uczyły się szycia i wyszywania. Najbardziej nas urzekły stroje, jakie są przygotowywane na ceremonię zaślubin dla panny młodej.  Obejrzałyśmy też pracownie plastyczne. Podziwiałyśmy wykonane przez młode uczennice piękne mozaiki i artystycznie wykonane rękodzieła.

Następnego dnia pojechaliśmy do miejscowości Erkman. Tutaj w szkole przywitała nas  grupa dzieci z uboższych rodzin w wieku około 8 – 9 lat, która zaczynała poznawać język angielski. Uczniowie byli bardzo przejęci rolą, pytali nas o imiona i mówili, że miło im ze nas widzą (oczywiście po angielsku). Widać było jak bardzo to spotkanie przeżywali.

Następnie mieliśmy spotkanie w Village Room z najstarszymi mieszkańcami tej miejscowości. Była to niewielka sala z piecem i rurą do komina pośrodku, gdzie spotykają się różne pokolenia. Piją tutaj herbatę, czytają, śpiewają, tańczą i prowadzą rozmowy. Naprzeciwko znajdował się meczet, gdzie mogliśmy zobaczyć modlących się mężczyzn i wyjaśniono nam szczegóły tego obrzędu.

Mieliśmy również możliwość obejrzenia pięknej prywatnej szkoły z fantastycznym wyposażeniem i szerokimi możliwościami edukacyjnymi.

Z Erkman pojechaliśmy do Afyon by zwiedzić Meczet Mevlevi. Tutaj wysłuchaliśmy historii Meczetu i grobów, które się tam znajdują (kobiety musiały przed wejściem założyć chusty). Zobaczyliśmy warsztaty artystycznego rzemiosła.

Następnie zwiedziliśmy muzeum, gdzie kustosz opowiedział nam o życiu i obyczajach Derwiszów. Na zakończenie zagrał nam turecką melodię na instrumencie a mały chłopiec próbował zatańczyć rytualny taniec Derwisza. Taniec ten fachowo zaprezentował nam później specjalista w tej dziedzinie.

Słowenia ( uczestniczyło 3 słuchaczy i 2 osób staff’u):

W Słowenii, odbyło się bardzo ważne spotkanie partnerskie w ramach projektu Congenial. Spotkanie to było zaplanowane jako sprawozdawcze, z połowy realizacji tego projektu. W spotkaniu tym, z racji jego rangi, uczestniczyli przedstawiciele wszystkich partnerów. Przypomniano kluczowe hasła, wokół których skupiły się prace prowadzone w poszczególnych krajach partnerskich i rodzaje prowadzonych działań międzypokoleniowych. Przeanalizowano wykonane prace projektowe, wypunktowano niedociągnięcia oraz przedstawiono przyszłe zadania. Każdy z partnerów projektu przedstawił swoje dokonania. Uczestnicy zapoznali się z prezentacją przedstawioną przez dr Petera Beltrama z Lublany na temat edukacji dorosłych w Słowenii i obejrzeli 2 filmy.

Następnego dnia uczestniczyliśmy w  prezentacji lokalnego programu młodych przewodników turystycznych. Dla tych młodych ludzi był to sprawdzian wiedzy, który przygotowali specjalnie dla naszej grupy projektowej, sprawdzian umiejętności posługiwania się językiem angielskim i jednocześnie egzamin uprawniający ich do pracy w zawodzie przewodnika turystycznego. Zapoznali nas  z historią miasteczka, tradycjami i tradycyjnymi lokalnymi wyrobami. Byliśmy w multimedialnym muzeum przyrodniczym.

U partnera słoweńskiego zapoznaliśmy się również z międzypokoleniową współpracą w obszarze poznawania roślin leczniczych i wykorzystywania ich w lecznictwie i w żywieniu. Wiedzę tę młodszemu pokoleniu przekazywał senior- zielarz, który w tym specjalizuje się. Młodzi, słoweńscy uczestnicy projektu przygotowali na ten temat poradnik w postaci informatycznej i broszurowej.

Odwiedziliśmy Muzeum Miejskie w Tolminie znajdujące się w rezydencji Coronini z drugiej połowy XVIII wieku. Posiada ono bogate zbiory dokumentujące dziedzictwo kulturowe i historię regionu oraz nietypowe prezentacje zasobów muzealnych. W muzeum powitała nas dyrektor muzeum Damjana Cernilogar oraz mer miasteczka Tolmin. Do najciekawszych punktów programu zwiedzania należał pokaz, w którym starsze kobiety prezentowały prace związane z obróbką wełny pozyskiwanej od owiec hodowanych w dolinie Socza. Interesującym był też pokaz, w którym brała udział jedna z uczestniczek projektu „Congenial”. Została ona krok po kroku ubrana w strój damy dworu. Bardzo ciekawa była też ekspozycja dotycząca czasów budowy socjalizmu na terenach byłej Jugosławii, w skład której, miedzy innymi, wchodziła Słowenia. 

Specjalną tradycyjną kuchnię poznaliśmy bardzo wysoko w górach w  agroturystycznym gospodarstwie. A jedno z nietypowych słoweńskich tradycyjnych potraw przygotowała dla nas ponad 90-letnia seniorka

Włochy (uczestniczyło 5 słuchaczy i 2 osób staff’u):

We Włoszech pierwsze oficjalne spotkanie projektowe odbyło się w Pałacu Province, w którym urzęduje prezydent miasta La Spezia. Spotkanie prowadziły Gilda Esposito i Gabriella Peroni oraz Jacopo Bianchi. Przywitały nas bardzo serdecznie 2 przedstawicielki władz miasta w tym Patrizia Bianchetto vice prefetto La Spezia. Następnie koordynatorzy z poszczególnych krajów przedstawili uczestników, swoje kraje i organizacje. Lokalny przewodnik zaprezentował w formie multiumedialnej historię, bogactwo i piękno prowincji La Spezia oraz program Festa della Marineria, w którym potem uczestniczyliśmy. Następnie organizacje z Włoch; Eda Forum i AIDEA przedstawiły multimedialną prezentację swoich organizacji, ich cele oraz zrealizowane zadania i planowane działania w ramach projektu “CONGENIAL”. W dalszej części spotkania dyskutowano głównie na tematy związane z projektem.

W kolejnym dniu  udaliśmy się do Muzeum Marynarki Wojennej „Navale”. W muzeum prowadzone są lekcje i warsztaty dla dzieci i młodzieży ze szkół La Spezia. Celem warsztatów było zwiedzanie wystaw i obejrzenie prezentacji multimedialnej dziejów włoskiej marynarki wojennej. W ten sposób mieliśmy my seniorzy poznać i odczuć to co uczą się młodsze pokolenia tego regionu ale i porównać to z naszymi systemami edukacji.

Kolejne warsztaty uczestników projektu Congenial razem z dziećmi odbyły się w Miejskim Centrum w La Spezia, które prowadziła pani Lilli Cazdone. Na wstępie opowiedziała o miejscu, w którym byliśmy, o dzieciach uczestnikach warsztatów oraz o historii garncarstwa. Obejrzeliśmy wystawę finalnych produktów procesu garncarskiego. Następnie rozdano nam materiały do lepienia, deseczki, farby, pędzle, formy i zabraliśmy się razem z grupą dzieci do tworzenia.

Potem uczestniczyliśmy w spotkaniu z młodzieżą gimnazjum badającą temat uchodźców z Istrii w czasie II wojny światowej. Spotkanie prowadziły koordynator projektu Gilda Esposito oraz Gabriela Peroni, która jest absolwentem tej szkoły a obecnie nauczycielem. Młodzież przygotowała specjalną multimedialną prezentację o uchodźcach z Istrii. Po tej prezentacji  wywiązała się gorąca dyskusja pomiędzy międzynarodowymi uczestnikami spotkania a Włochami o potrzebie obiektywizowania europejskiej historii gdyż jak dotąd nie ma historii, która prezentowałaby w jednym opracowaniu punkty widzenia różnych uczestników zdarzeń historycznych.

Dowiedzieliśmy się, że w ramach tego projektu, u włoskiego partnera, przeprowadzono zajęcia językowe z młodzieżą, na których seniorki przedstawiały tradycyjne regionalne przepisy kulinarne a młodzież tłumaczyła je na kilka języków. Odbyły się również gry teatralne seniorów i młodzieży prowadzone w różnych językach na Marinella.

Polska grupa uczestniczyła w kawiarence językowej prowadzonej przez Jacopo Bianchi.

Zwiedzaliśmy miejscowości "4 terra" wpisane na listę UNESCO zabytków ludzkości.

Grecja ( uczestniczyło 8 słuchaczy i 2 osób staffu):

Najpierw spotkaliśmy  się z członkami klubu Stowarzyszenia Wartości Życia. W klubie podziwiałyśmy występ grupy muzycznej seniorów i młodzieży. Śpiewane piosenki i aranżowane scenki ukazały istotne zdarzenia w życiu człowieka, podkreślające ich wartość moralną – chrzest, ślub; edukacja, służba w wojsku, itd., i uczyły, co w egzystencji ludzkiej jest najważniejsze. Młodzież zapraszała wszystkich do tańca i śpiewania. Wspólny występ starszego i młodszego pokolenia stał się ciekawą realizacją głównej  idei projektu CONGENIAL.

Następnego dnia cała grupa wyjechała do Ermioni. Pierwsze warsztaty to udział w World Cafe. Losowy wybór grupy i możemy na arkuszach papieru czarnymi flamastrami zapisać nasze dokonania w projekcie CONGENIAL. Okazuje się, że polska grupa zrealizowała najwięcej zadań międzypokoleniowych, ponadto  opracowała 3 publikacje wspomnieniowe. Zmiana miejsc przy stolikach i niebieskimi flamastrami zapisujemy satysfakcjonujące nas efekty projektu. Teresa Lautsch (polska uczestniczka) w formie rysunków przedstawiła skutki naszych przedsięwzięć. Ostatnia zmiana w grupach i na zielono zapisaliśmy możliwości modernizacji pomysłów. Następnie przedstawione na papierze pomysły aktywności międzypokoleniowej, które wszyscy uczestnicy World Cafe oglądali uważnie i dokonali wyboru najciekawszych poprzez przylepienie żółtych kropek. Po podsumowaniu dyskusji okazało się, że dwie polskie realizacje zdobyły najwięcej zwolenników – pieczenie ciasteczek w Domu Dziecka w Supraślu i nauka obsługi komputerów przez uczni Technikum Elektrycznego seniorów z UTW.

Następnie zwiedzaliśmy muzeum, mieszczące się w tradycyjnym kamiennym domu, gdzie sympatyczna kustoszka przedstawiła eksponaty obrazujące przeszłość i tradycje Ermioni.  Odwiedziliśmy również muzeum zabawek i eksponatów szkolnych. Wróciliśmy do dzieciństwa podczas warsztatów robienia lalek ze skrawków płótna i wstążek. Po drodze zwiedziliśmy cerkiew gdzie  sympatyczny duchowny pozwolił Zosi Pytel – Król zaśpiewać Ave Maria. Wzruszeni uczestnicy spotkania nie kryli zachwytu.

Po południu odwiedziliśmy siedzibę stowarzyszenia ELEOS, istniejącego od 80 lat, do którego należą bogatsze mieszkanki Ermioni. Opiekują się one 250 rodzinami, realizując ideę MIŁOŚCI. Zdobywają pieniądze ze sprzedaży dżemów, nalewek, mydła, obrazów, rękodzieła. Ponadto organizują zbiórki żywności, kultywują tradycje, uczą języka greckiego; pozyskują wolontariuszy i sponsorów. Opowiadali nam o tym przy herbacie i słodkich powidłach. Uczestniczyliśmy jeszcze w pokazie robienia przez nie mydła oliwkowego.

W kolejnym dniu zwiedzaliśmy historyczne miejsca Peloponezu a w powrotnej drodze Akropol.

Działania rozpowszechniające.

W trakcie realizacji projektu grupa polska zrealizowała następujące działania rozpowszechniające:

  1. Napisano 14 poniższych artykułów, tematycznie związane z projektem CONGENIAL, w miesięczniku UTW "Wiecznie młodzi", który wydawany jest co miesiąc w nakładzie kilkuset egzemplarzy:
    • "Międzypokoleniowa integracja",  B. Wilczewska, nr. 6/2012(43), s. 10 – 11
    • "Międzynarodowe i krajowe projekty UTW”, Barbara Wojtulewska – Kostka,  Nr. 2/2013(47), s. 32
    • "Współpraca UTW z młodszą generacją”, Barbara Wilczewska, nr. 2/2013(47), s. 29 – 31
    • "Międzypokoleniowe spotkania w Domu Dziecka”, Barbara Wilczewska, Nr. 3/2013(48), s. 8 – 9 
    • "Międzypokoleniowe warsztaty kosmetyczne przeprowadzone na UWB”, Halina Stelmach, Nr 3/2013(48), s.14
    • Barbara Wilczewska, Międzypokoleniowa edukacja na osiedlu TBS, „Wiecznie Młodzi”, nr 7/2013(52), s.12–14
    • Anna Paszkiewicz – Gadek, Wspomnienia z La Spezia, „Wiecznie Młodzi”, nr 7/2013(52), s. 22 – 23
    • Barbara Wilczewska, Gotowanie z   Bogusią, „Wiecznie Młodzi”, nr 7/2013(52), s. 26
    • Krystyna Szewczyk, Międzypokoleniowa edukacja, „Wiecznie Młodzi”, nr 8/2013(53), s. 17
    • Krystyna Szewczyk, Integracyjne spotkania przy komputerach, „Wiecznie Młodzi”, nr 1/2014(54), s. 10
    • Krystyna Szewczyk, Wizyta edukacyjna w Grecji, „Wiecznie Młodzi”, nr 4/2014(57), s. 24 – 27
    • Barbara Wilczewska, Spisane dla potomnych, „Wiecznie Młodzi”, nr 4/2014(57), s. 20 – 21
    • Alicja Temler, Legendy i prawdy o międzynarodowych projektach na naszym UTW, „Wiecznie Młodzi”, nr 4/2014(57), s.11 – 13
    • Krystyna Szewczyk, Ostatnia konferencja w projekcie CONGENIAL, „Wiecznie Młodzi”, nr 12/2014
  2. Opracowywano i wprowadzano na bieżąco wszystkie informacje o zadaniach realizowanych w projekcie CONGENIAL (po angielsku i po polsku) na stronę internetową tego projektu znajdującą się na platformie UTW w Białymstoku.
  3. Prowadzono na bieżąco kronikę projektu CONGENIAL na w/w stronie internetowej.
  4. Opracowano kronikę papierową projektu CONGENIAL.
  5. Opracowano prezentację komputerową o UTW w Białymstoku (w tym o projektach partnerskich z fundacji Grundtvig) po polsku i po angielsku (Alicja Temler, Helena Łukaszewicz).
  6. Przygotowano prezentację multimedialną (Halina Stelmach, Helena Łukaszewicz) o realizacji projektu CONGENIAL przez polskich uczestników projektu.
  7. Opracowano (Barbara Wilczewska) na stronę internetową 3 artykuły na temat międzypokoleniowej współpracy i integracji z młodym pokoleniem:1.Współpraca naszego UTW z młodym pokoleniem. 2.Międzypokoleniowa integracja w międzypokoleniowym projekcie. 3.Spisane dla potomnych. Artykuły te po przetłumaczeniu na angielski przez Helenę Łukaszewicz wprowadzono również na angielską stronę internetową projektu.
  8. Pisaliśmy w innowacyjny sposób, to znaczy na stronie internetowej, 2 książki wspomnieniowe dla potomnych, które są dostępne na tej stronie wszystkim zainteresowanym i będą nadal przez wiele lat. Wspomnienia te wydaliśmy również w   wersji papierowej.
  9. Udzieliliśmy wywiadu redaktorom, w efekcie których ukazało się 5 artykułów na temat tego projektu w wielonakładowym czasopiśmie lokalnym  „Kurier Poranny”
  10. „Kurier Poranny”, nr 76/2013,  „Na początek przeboje dwóch pokoleń”
  11. ”Kurier Poranny”,  nr 132/2013,  „Łączą pokolenia”
  12. „Kurier Poranny”, nr 41/2014,  „Seniorzy dokumentują”
  13. „Kurier Poranny” nr 66/2014,  „Opowieść o stryjach”
  14. ”Kurier Poranny”, Nr 71/2014, c.d. “Opowieść o stryjach”
  15. Przygotowano w języku angielskim specjalną edycję broszurową, tematycznie związana z projektem; "For ever Young"
  16. Zaprezentowaliśmy mieszkańcom Białegostoku (około 200 osób) i naszym międzynarodowym partnerom, razem  z dziećmi, spektakl "Hello Europa".
  17. Zorganizowaliśmy razem z grupą "Wychowawców Podwórkowych" międzypokoleniowy, międzynarodowy piknik w Muzeum Wsi, na którym oprócz naszych międzynarodowych partnerów było około 500 mieszkańców Białegostoku.
  18. W "Radiu Białystok" nadano specjalny reportaż (około 20 minut) o  aktywności społecznej uczestników tego projektu.

Ewaluacja

Został opracowany specjalny, wspólny dla wszystkich partnerów, formularz ewaluacyjny. Po każdym międzynarodowym. partnerskim spotkaniu formularze te były wypełniane przez uczestników tych spotkań. Sumaryczne zestawienie uwag i ocen tych spotkań, odrębnie dla każdego spotkania gromadzone były w DropBox’ie dla zapoznania się z uwagami i unikania w ten sposób podobnych uwag na następnych spotkaniach.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
180
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Zorganizowano 2 kursy nauki języka angielskiego (dla początkujących i dla zaawansowanych) przygotowujące członków UTW, którzy wyjeżdżali na zagraniczne  spotkania.  Uczyły się 33 osoby.
  2. Opracowano bogatą informację w języku polskim i angielskim na stronę internetową projektu CONGENIAL. Tematyka informacji; opis wszystkich międzypokoleniowych zadań (ogółem 29), aktywności i spotkania projektowe, wspomnienia, kroniki, itd..
  3. Utworzyliśmy na stronie internetowej 2 książki dla potomnych. Do ustalonych wcześniej spisów treści wprowadzaliśmy napisane przez siebie wspomnienia, opis zwyczajów, porady, przepisy. Na naszych oczach powstawał dostępny dla wszystkich zbiór wspomnień.
  4. Ze wspomnień umieszczonych na stronie internetowej wydaliśmy 2 książki;  „Rodzinne wspomnienia dla potomnych" - 270 stron,  „Podlaskie tradycje łączą pokolenia” -176 stron. Dodatkowo wydaliśmy książkę  „Nasze dziedzictwo” – 208 stron, w której zawarto większe wspomnienia członków UTW.
  5. Prowadziliśmy kronikę projektu CONGENIAL na stronie internetowej naszego UTW w 2 wersjach; polskiej i angielskiej. Równolegle do kroniki internetowej opracowaliśmy kronikę papierową, która została oprawiona i ma formę albumu.
  6. Przygotowano i zaprezentowano w języku angielskim 3 multimedialne prezentacje:
    • ”The University of the Third Age in Białystok",
    • ”The Presentation of the CONGENIAL project meetings",
    • ”Project „CONGENIAL”, inter-generational activities in UTA Białystok”.
  7. Zebraliśmy książki wśród uczestników projektu i wspólnie z Biblioteką przy Centrum Zamenhofa w Białymstoku przekazaliśmy je do Pogotowia Dziecięcego.
  8. Zorganizowano 7 spotkań z dziećmi z Domu Dziecka: Ostatki; Niedziela Palmowa; Wakacyjna wizyta; Kasztanowe korale; Jesienne harce; Świąteczny zapach pierników; Róże karnawałowe. Opisy spotkań, prezentacje, filmy znajdują na stronie internetowej.
  9. W ramach współpracy z młodzieżą studencką zostały zorganizowane dwa międzypokoleniowe zajęcia edukacyjne z zakresu kosmetologii upiększającej seniorów w Samodzielnej Pracowni Kosmetologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Uczestniczyło 29 osób.
  10. W ramach projektu powstała Szkoła Babć. Nawiązano współpracę ze Żłobkiem nr 1 (integracyjnym) w Białymstoku. W okresie trwania projektu zorganizowano dwa spotkania z milusińskimi tej placówki.
  11. W ramach projektu nasz Uniwersytet współpracował z dziećmi i młodzieżą z Programu „Wychowawca Podwórkowy”. Odbyły się dwie wycieczki integracyjne w plenerze: Sobolewo-Stawy Dojlidzkie (65 osób), i Antoniuk (50 osób).
  12. Zorganizowano 3 razy warsztaty robótek ręcznych i robienia biżuterii z dziećmi z programu „Wychowawca podwórkowy”. W warsztatach uczestniczyło 62 dzieci z osiedla TBS w Białymstoku.
  13. W ramach projektu CONGENIAL nawiązano współpracę z młodzieżą licealną Zespołu Szkół Elektrycznych w Białymstoku. Młodzież uczyła grupę seniorów z naszego UTW  obsługi komputerów. Zajęcia były wyjątkowo  efektywne.
  14. Wspólna nauka piosenek z różnych epok była wielką radością i fantastyczną zabawą i  faktycznie połączyła 3 pokolenia (dzieci, ich wychowawców i seniorów). Odbyło się  30 spotkań  śpiewających, na których seniorzy przygotowywali stare pieśni.
  15. Zorganizowano spotkanie z dziećmi pt. „Kawiarenka językowa”. W trakcie spotkania w języku angielskim poznawaliśmy się nawzajem, potem odbył się konkurs na logo spotkania, a w dalszej części było wspólne śpiewanie i zabawy w języku angielskim.
  16. W międzypokoleniowym spotkaniu z historią i wspomnieniami uczestniczyli dzieci, wychowawcy podwórkowi i seniorzy z UTW a rozmowom towarzyszyła redaktor z Radia Białystok. Na spotkanie seniorzy przynieśli stare archiwalne rodzinne zdjęcia i dokumenty.
  17. Zorganizowano spotkanie malarskie z dziećmi, wychowawcami podwórkowymi i seniorami z sekcji malarskiej. Seniorzy uczyli dzieci technik malarskich.  Powstał bogaty zbiór prac malarskich, uważnie oglądany i podziwiany przez wszystkich uczestników zajęć.
  18. Nauka tworzenia ozdób choinkowych. Podczas warsztatów przypomnieliśmy sobie i naszym młodym partnerom dawne techniki robienia łańcuchów, aniołków, jeżyków,  itp., przy śpiewie kolęd a oni pokazali nam bardziej nowoczesne pomysły na świąteczne dekoracje.
  19. Podczas warsztatów z uczniami w Technikum Gastronomicznym poznałyśmy tajemnice i z zapałem próbowałyśmy swoich sił w technikach carvingu tj. artystycznego nacinania warzyw. Poznałyśmy także narzędzia do tych prac.
  20. Opracowaliśmy w języku angielskim zestaw materiałów informacyjnych o naszej aktywności projektowej na wspólną, partnerską stronę projektu CONGENIAL, która znajduje się na serwerze włoskiego uczestnika projektu-EDA FORUM.
  21. Zaprezentowano, przygotowany podczas wielu prób, specjalny wielopokoleniowy spektakl "Hello Europe" dla zagranicznych gości, uczestników projektowego spotkania w Białymstoku i mieszkańców Białegostoku. Spektakl oglądało około 200 osób.
  22. Opracowano na stronę internetową 3 artykuły na temat międzypokoleniowej współpracy i integracji z młodym pokoleniem.
  23. Namalowano obraz  o tematyce przyrody Podlasia, będący prezentem dla głównego koordynatora projektu. Obraz wręczyła jego autorka podczas spotkania projektowego we Włoszech.
  24. Opracowaliśmy w celach sprawozdawczych (w języku angielskim) tabelę zawierającą informację o naszej działalności rozpowszechniającej projekt CONGENIAL.
  25. Opracowaliśmy po angielsku zestaw materiałów informacyjnych do wspólnego e-booka projektu CONGENIAL, które ostatecznie zestawiła, opracowała w układzie ostatecznym i wydała jedna z włoskich organizacji partnerskich-EDA FORUM.
  26. Zostały opracowane samodzielnie projekty baneru, plakatów i świadectw uczestnictwa w międzynarodowym spotkaniu projektowym w Białymstoku.
  27. Opracowaliśmy 10 filmików, które umieszczone na stronie internetowej projektu CONGENIAL na platformie UTW ilustrują naszą własną działalność międzypokoleniową przez cały okres trwania projektu i pozostaną na tej stronie przez wiele lat.
  28. Opracowano 13 filmików, które umieszczone na stronie internetowej projektu CONGENIAL na platformie UTW ilustrują międzynarodowe spotkania w każdym kraju partnerów projektu przez cały okres funkcjonowania projektu i pozostaną na tej stronie długo.
  29. 2 osoby uczestniczyły aktywnie w spotkaniu koordynatorów w Budapeszcie. Ustalono zasady realizacji partnerstwa tego projektu.
  30. 5 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu edukacyjnym w Afyon w Turcji. Sporządzono kronikę z tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  31. 5 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu partnerskim  w Tolminie na Słowenii. Sporządzono kronikę tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej.
  32. 7 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu partnerskim w La Spezia we Włoszech. Sporządzono kronikę tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  33. 10 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu partnerskim w Atenach w Grecji. Sporządzono kronikę tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  34. Zorganizowaliśmy międzynarodowe  spotkanie partnerów kończące projekt CONGENIAL. W spotkaniu uczestniczyło 18 zagranicznych uczestników projektu. W organizacji tego spotkania brali udział prawiwe wszyscy polscy uczestnicy projektu (29 osób).
  35. W Liceum Plastycznym w Supraślu odbyły się warsztaty artystyczne; malowanie obrazów i tworzenie grafik. Obrazy malowaliśmy techniką akwarelową a niektórzy pastelami. Techniki grafiki warsztatowej cieszyły dużym zainteresowaniem wśród naszych zagranicznych gości.
  36. Zorganizowaliśmy dla uczestników  międzynarodowego spotkania projektowego w Białymstoku  warsztaty pisania ikon.
  37. Zorganizowaliśmy wielopokoleniowy piknik, na którym zaprezentowano projekt CONGENIAL dla społeczności Białegostoku i na który pozyskaliśmy patronat Prezydenta miasta. Brały udział pokolenia seniorów, dzieci i młodzieży.  Trwały warsztaty dla dzieci.
  38. Na spotkaniu partnerskim projektu CONGENIAL w Białymstoku, podczas Konferencji inaugurującej spotkanie zaprezentowano wykład multimedialny w języku angielskim pt „Interegenerational Challenges of Contempory. To be Homo Sapiens or only Homo?”.
  39. Przygotowano specjalne wydanie naszej gazetki "Wiecznie Młodzi" w języku angielskim, związanej z  tematyką projektu, która została wręczona na międzynarodowym spotkaniu partnerskim w Białymstoku wszystkim  uczestnikom spotkania.
  40. Podczas spotkania partnerskiego w Białymstoku  otwarto uroczyście wystawę dorobku artystycznego seniorów UTW w Białymstoku. Otwarcia wraz  z przecięciem wstęgi dokonały panie;  Gilda Esposito główny koordynator projektu  i Prezes UTW Krystyna Szner.
  41. Zorganizowaliśmy dla uczestników międzynarodowego partnerskiego  spotkania w Białymstoku zwiedzanie Muzeum Wsi.
  42. Sporządzono kronikę międzynarodowego partnerskiego  spotkania w Białymstoku na stronie internetowej UTW i w formie papierowej, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  43. Zorganizowano warsztaty garncarskie dla uczestników międzynarodowego spotkania w Białymstoku
  44. Zorganizowano wykład dla młodzieży z Zespołu Szkół Elektrycznych, która nauczała seniorów korzystania z komputerów. Wykład był prezentacją projektu CONGENIAL i międzypokoleniowej integracji. Wykład zaprezentowała Krystyna Szewczyk, uczestnik projektu.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Produkty trwałe projektu to:  strona internetowa projektu CONGENIAL na platformie internetowej UTW,  3 książki,  23 filmy,  obrazy,  hafty, zdjęcia,  17 artykułów (14 w czasopiśmie „Na zawsze młodzi” oraz 3 na stronie internetowej), 2 kroniki (internetowa i papierowa), specjalna edycja, w języku angielskim, o tematyce projektu CONGENIAL, gazetki „ For ever Young”, 5 artykułów o projekcie w lokalnej gazecie „Kurier Poranny”, 20 minutowa audycja w Radiu Białystok. Wszystkie te produkty są ogólnodostępne i ciągle upowszechniane. Dla członków UTW najbardziej upowszechnianym produktem są wydane książki wspomnieniowe, których edycja będzie prawdopodobnie wznowiona.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

UTW w Białymstoku w bardzo znaczący sposób zwiększyła swoją kreatywność i motywację do aktywności w obszarze pozyskiwania środków unijnych na  aktywizację społeczną poprzez edukację. Nasza organizacja stała się członkiem wirtualnej społeczności poznając różne fora do komunikacji, tematyczne sieci informatyczne oraz nowe innowacyjne metody współpracy międzypokoleniowej co z pewnością przyda się nam na przyszłość nawet w bieżącej pracy z seniorami. Zrozumiano  potrzebę wzrostu lokalnej i europejskiej międzypokoleniowej solidarności. Ale również ważne stało się poznawanie dobrych praktyk aby usprawniać swoje wewnętrzne i zewnętrzne organizacyjne i edukacyjne zadania. Wprowadzono do programu edukacyjnego specjalne kursy językowe i komputerowe. Powstało stanowisko Koordynatora d/s międzynarodowych projektów i jego asystenta. Nasze stowarzyszenie pracuje na zasadzie wolontariatu i dlatego przede wszystkim zwiększyło się wolontariackie zaangażowanie wielu członków UTW w realizację tego projektu.

Powstały dobre stosunki pomiędzy staff’em projektu a Zarządem  w naszej organizacji oparte na współpracy i wzajemnym uzgadnianiu wszelkich działań. Odbyło się szereg spotkań organizacyjnych

Działalność w obszarze tego projektu zmotywowała pracowników do doskonalenia swoich umiejętności językowych i informatycznych, do korzystania z coraz to nowszych możliwości Internetu ale również do zwiększenia swoich umiejętności w obszarze zarządzania zadaniami tego projektu, pozyskiwania najlepszych powiązań komunikacyjnych między organizacjami  uczestnikami projektu, organizowania dla swoich uczestników najodpowiedniejszych  hoteli, wyżywienia  oraz  rozliczania tego projektu. Ale również poprzez ten projekt staff miał okazję poznać fantastycznych ludzi z innych krajów, poznać różnego rodzaju integracyjne działania międzypokoleniowe

Staliśmy się pełnymi członkami społeczności europejskiej.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze UTW, uczestnicy projektu CONGENIAL zwiększyli swoją pewność siebie, poczucie wartości, udoskonalili swoje umiejętności uczestniczenia w życiu społecznym. Bardzo dużo dały im wielopłaszczyznowe kontakty z młodszym pokoleniem. Czuli się ważni i potrzebni przekazując swoją wiedzę o przeszłych czasach pisząc wspomnienia dla potomnych. Okazało się, że ta innowacyjna metoda pisania wspomnień, tzn. pisania  na stronie internetowej, wymagała od seniorów dużego zaangażowania nie tylko w pisaniu tych wspomnień ale również pisania ich na komputerze, edytowania tekstu, przesyłania plików Internetem, itd., a więc nauczyli się korzystać ze środków informatycznych. Nauczyli się więc używać Internet,  korzystać z YouTube'a, aktualizować stronę internetową i samodzielnie tworzyć na komputerze specjalną edycję gazetkę  po angielsku "For ever Young", tworzyć projekty wydawnicze.

Ucząc się języka angielskiego nabyli umiejętność lepszego  kontaktowania się z uczestnikami projektu z innych krajów,  dzięki temu poznali na międzynarodowych spotkaniach u partnerów nowe metody i techniki komunikowania się i współpracy między pokoleniami, które prezentowali nasi partnerzy.

Ale przede wszystkim mieli możliwość poznać społeczności seniorów z 4 partnerskich krajów Europy, dziedzictwo kulturowe tych krajów a przede wszystkim działalność międzypokoleniową realizowaną przez  naszych partnerów w swoich społecznościach.

Poszerzyło to w bardzo znaczący sposób horyzonty intelektualne uczestników projektu (seniorów)  oraz przyczyniło się do bardzo znacznej integracji tych seniorów. Niektórzy z nich utrzymują przyjazne kontakty z wieloma osobami, uczestnikami projektu z innych krajów.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Współpraca międzypokoleniowa naszego UTW, która została zawiązana podczas trwania projektu trwa nadal. Odbywają  się w  dalszym ciągu spotkania z młodzieżą i dziećmi.

Wszelka informacja o celach, działaniach i osiągnięciach projektu CONGENIAL  umieszczona jest na własnej stronie internetowej UTW w Białymstoku (utw.uwb.edu.pl/Projekty/Międzynarodowe/CONGENIAL), która prowadzona była w języku polskim i angielskim. Na tej stronie znajdują się 2 nasze książki wspomnieniowe, które wszyscy mogą czytać. Stronę tę w czasie trwania tego projektu odwiedziło ponad 200 000 osób i odwiedza ją codziennie. Informacja ta pozostanie na tej stronie przez wiele lat. Na dzień  08.02.2015 na stronę tę weszło już ponad 452 000 osób.

Ale również informacje o aktywności naszego UTW w tym projekcie umieszczone zostały na wspólnej stronie internetowej projektu prowadzonej przez włoskiego partnera EDAFORUM. Na stronie tej umieszczony jest e-book opracowany wspólnie przez wszystkich partnerów projektu  pod kierownictwem i nadzorem koordynatora głównego projektu Gildy Esposito.   

Opracowano również  papierową kronikę projektu CONGENIAL, która znajduje się w zasobach UTW i jest  również dowodem  zrealizowania tego projektu. Wiele osób, członków UTW,  przegląda tę kronikę z wielkim zainteresowaniem.

Dużym zainteresowaniem cieszą się wydane 3 książki wspomnieniowe, które otrzymali autorzy i uczestnicy projektu oraz wielu innych członków UTW, którzy otrzymali te książki jako nagrody. Książki te były głównymi prezentami dla ich dzieci i wnuków podczas ostatniego Bożego Narodzenia. Planujemy dodruk tych książek.

Planujemy wznowić wspólnie  z dziećmi spektakl „ Hello Europa”.

To wszystko stanowi dowód trwały do poznawania możliwości społecznej aktywności edukacyjnej seniorów, które dały nam partnerskie projekty Grundtviga. Jest to przykład dla innych organizacji partnerskich w zakresie rodzajów aktywności oraz metod współpracy i integracji międzypokoleniowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
  1. Projekt CONGENIAL pozwolił mi nawiązać kontakt z młodszym pokoleniem, zmniejszył dystans, który zdarza się między ludźmi młodymi i starszymi. Poznałam radości i problemy ludzi młodych i dzieci. Poprzez wzajemne kontakty uczyliśmy się siebie. Młodsi pomagali nam wejść w świat komputerów i nowoczesności a my zaprosiliśmy ich do naszego dawnego życia. Dzieci z wielkim zaciekawieniem i z chęcią poznawały nasze wspomnienia z dawnych lat. Podobała mi się integracja pokoleń oraz to, że czułyśmy się potrzebne i lubiane przez dzieci i młodzież. Teraz mam więcej odwagi w kontaktach z ludźmi młodymi. Dzięki udziałowi w projekcie poznałyśmy także jak wygląda współpraca międzypokoleniowa w innych krajach. Partnerzy projektu starali się nam pokazać w jaki sposób wpływają na siebie starsze i młodsze pokolenie
    Teresa Lautsch
  2. W projekcie „CONGENIAL” podobała mi się różnorodność zadań projektowych i różnorodność współpracujących pokoleń. Bardzo cenny (myślę, że dla obu generacji) był kontakt z wychowankami Domu Dziecka w Supraślu. Dzieci były zadowolone z naszych spotkań i bardzo czekały na następne. Wspomnienia uczestników projektu, wydane w formie książkowej spotkały się z dużym zainteresowaniem rodziny i znajomych
    Halina Stelmach
  3. Dzięki projektowi CONGENIAL odważyłam się napisać wspomnienia z mojej młodości, które zostały opublikowane w książce. W projekcie nawiązałam kontakt z dziećmi, którym mogłam przekazać swoje zafascynowanie przyrodą oraz nauczyć ich robótek ręcznych
    A. Temler
  4. Uczestnictwo w projekcie CONGENIAL było dla mnie wielkim wyzwaniem. Współpraca z dziećmi i młodzieżą, sprawiła mi wiele radości i wzbogaciła mnie o nowe doświadczenia. Uważam, że integracja międzypokoleniowa, poprzez naukę, zabawę, śpiew, pracę, jest silnym spoiwem między ludźmi i rodzi nowe wartości. Uczy tolerancji i zrozumienia i tych młodych i tych starszych. Uświadamia nam, że jedni bez drugich nie mogą istnieć
    Halina Wiszowata
  5. Moim zdaniem, największym osiągnięciem naszego projektu była współpraca 3 pokoleń: seniorów, dzieci i ich wychowawców. Mieliśmy dużo wspólnych warsztatów, spotkań i wycieczek oraz przygotowaliśmy wspólny międzynarodowy, międzypokoleniowy spektakl "Hello, Europe", który odniósł duży sukces, z czego byliśmy wszyscy bardzo zadowoleni
    Helena Łukaszewicz
  6. Projekt ten miał z nazwy łączyć pokolenia. Ja myślę, że takie zamierzenie zostało osiągnięte. Albowiem wspólnie uczyliśmy się bawiąc na wspólnych naszych spotkaniach - starsze i młodsze pokolenie. Myślę, że starsi jak i młodsi mieli sobie nawzajem coś do przekazania. Warto było być w tym projekcie
    Elżbieta Wiktor
  7. Ten projekt umożliwił mi twórczy kontakt z dziećmi dzięki wspólnym wycieczkom krajoznawczym, śpiewom przy ognisku, spotkaniom w świetlicy i szkole gdzie śpiewaliśmy razem piosenki stare i nowe, retro i ludowe, kolędy; uczyliśmy dzieci różnych robótek, w tym wykonywania tradycyjnych ozdób na choinkę. Dzięki projektowi poznałam bogatą kulturę Grecji. W Atenach zachwyciło mnie też spotkanie ze stowarzyszeniem "Wartości życia", podczas którego młodzież i dorośli przedstawili śpiewająco spektakl na temat losu człowieka. A potem wspólnie bawiliśmy się przy muzyce greckiej. W Ermioni uczestniczyłyśmy w całej bogatej ceremonii niedzieli palmowej w prawosławnym kościele greckim
    Danuta Łada
  8. Dzięki projektowi mogliśmy poprawić więzi z młodszym pokoleniem na spotkaniach Wychowawców Podwórkowych, w Domu Dziecka, w przedszkolu i szkole, na różnego typu zajęciach poprzez zabawę i jednocześnie naukę. Nasze doświadczenia życiowe, przeżycia, wspomnienia rodzinne, tradycję mogliśmy przekazać w formie dokumentalnej tj. książkowej i na stronach internetowych UTW, dla obecnego i przyszłych pokoleń. Wyjazdy zagraniczne pozwoliły nam zapoznać się jak w innych krajach więź międzypokoleniowa jest realizowana. Poza tym sami nawiązaliśmy kontakty z rówieśnikami i młodszym pokoleniem z innych krajów. Walory poznawcze wyjazdów to: działalność międzypokoleniowa w innych krajach, przyroda, zwyczaje i tradycja odwiedzanych krajów. Dokumenty trwałe tzn. książki, zdjęcia i relacje ze spotkań - to najlepsza reklama i owoce naszej pracy w tym projekcie
    Anna Paszkiewicz-Gadek
  9. Projekt CONGENIAL pozwolił mi na lepsze poznanie i zrozumienie młodego pokolenia. W ramach realizowanych zadań mogłam nauczyć młodych ludzi dawnych tradycyjnych sposobów wykonywania robótek ręcznych, pieczenia ciastek, opowiedzieć historię swojej rodziny, pokazując archiwalne pamiątkowe fotografie. Skorzystałam również z fachowych komputerowych porad i wskazówek, udzielonych przez uczniów technikum elektrycznego. Uczestniczyłam w wielu wspólnych edukacyjnych i rozrywkowych zajęciach z dziećmi oraz ich "Podwórkowymi Wychowawcami". Należałam do tych seniorów, którzy kierowali cenną inicjatywą przekazania rodzinnych wspomnień i podlaskich tradycji młodemu pokoleniu; najpierw na stronie internetowej, a następnie w postaci książek, które redagowałam, przygotowując do druku. Gotowe książkowe publikacje uczestnicy projektu CONGENIAL podarowali swoim dzieciom i wnukom
    Barbara Wilczewska
  10. Udział w pracach z projektu udowodnił mi, że potrafię zrobić więcej niż sądziłam. Przekonałam się, że moje życie może być ciekawsze niż dotychczas. Wyjazd na spotkanie partnerskie pozwolił na osobisty kontakt z ludźmi z wielu krajów co w innych sytuacjach jest niemożliwe. Cieszę się, że uczestniczyłam w tym projekcje
    Elżbieta Kackieło
  11. CONGENIAL był moim pierwszym projektem, w którym uczestniczyłam. Dzięki niemu poznałam wiele wspaniałych osób w kraju i na wyjeździe w Turcji. Zostałam zmotywowana do napisania wspomnień dla potomnych. Odżyły moje wspomnienia tych trudnych lat gdy sama z trójką dzieci borykałam się z trudnościami w czasach “budowy demokracji”. Współpraca z dziećmi Wychowawców Podwórkowych dała mi dużo satysfakcji
    Walentyna Łuksza
  12. Dzięki uczestniczeniu w programie CONGENIAL poznałam wielu ciekawych ludzi z naszego UTW. Zaczęłam się uczyć języka angielskiego i uwierzyłam, że potrafię porozumieć się w tym języku, oczywiście na poziomie podstawowym. Sięgnęłam do moich wspomnień i również w mojej rodzinie nastąpiło " łączenie pokoleń". Dałam naszym dzieciom w prezencie książkę "Rodzinne wspomnienia" i były nią zauroczone. Poznałam też wielu zagranicznych partnerów a na szczególne uznanie, moim zdaniem, zasługują nasi ateńscy przyjaciele, którzy przygotowali inscenizację z udziałem młodzieży i osób starszych przedstawiającą koleje życia od narodzin do wieku dojrzałego. Uczestniczenie w tym projekcie zmuszało mnie do większej aktywności, zaangażowania i kontaktów z innymi. Żałuję, że ten program zakończył się, ale mam nadzieję, że będą następne
    Elżbieta Kułak
  13. Projekt ten pokazał mi jak bardzo dzieci chłoną wiadomości od starszych. Jak chętnie spotykają się z nami. Mnie osobiście projekt ten dał możliwość przekazanie moich umiejętności (w tym śpiewu) dzieciom. Dzieci nauczyły mnie większej spontaniczności i kreatywności. W trakcie tworzenia projektu pogłębiłam znajomość angielskiego. Projekt dał mi możliwość wyjazdu za granicę i poznania wielu ciekawych osób oraz ciekawych zabaw z dziećmi w innych krajach
    Zofia-Pytel Król
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

W grupie partnerskiej występowały nierówne ilości mobilności. Dla dobra takiego projektu partnerskiego partnerami powinny być  organizacje z taka samą ilością mobilności i nastawione raczej na słuchaczy a nie trenerów. W tym projekcie z niektórych krajów na spotkania partnerskie przyjeżdżali przede wszystkim instruktorzy i organizatorzy.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Danuta Sajur
Data wypełnienia formularza/karty: 
08.02.2015

SeniorWeb - @ktywny senior w sieci

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Towarzystwo Polsko-Niemieckie w Krakowie
ul. Skałeczna 2, 31-065 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Jerzy Jedliński (793 070156; jedlinje@interia.pl)
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Towarzystwo Polsko-Niemieckie w Krakowie (TPNK) działa od 2004 roku na rzecz rozwoju stosunków polsko-niemieckich oraz pogłębiania dobrych relacji między narodami jednoczącej się Europy. Wykorzystując oryginalne metody edukacji dorosłych (szczególnie na bazie międzypokoleniowego zrozumienia) promujemy dziedzictwo kulturowe różnych krajów, przygotowujemy aktywnych uczestników i współtwórców proponowanych działań, poszerzamy obszar integracji społecznej o grupy różne wiekowo.

Zainicjowaliśmy realizację partnerskiego i innowacyjnego programu "Szkoła @ktywnego Seniora S@S", który jest prowadzony od 2007 roku we współpracy z Wojewódzką Biblioteką Publiczną w Krakowie. Założeniem S@S jest taka organizacja czasu wolnego osobom w średnim i starszym wieku, aby poprzez nabywanie nowych umiejętności, rozwój zainteresowań, wymianę wiedzy i doświadczenia, realizację zamierzeń i pomysłów stwarzać im warunki do samorealizacji. S@S to działania „z” seniorami, a nie „dla” nich – seniorzy są współtwórcami wielu elementów programu.

Działania realizowane są w trzech modułach:

  • Senior w świecie kultury i sztuki (edukacja dla kultury)
  • ICT: Senior w świecie nowych technologii  (społeczeństwo informacyjne)
  • Senior świadomym i pełnoprawnym obywatelem (społeczeństwo obywatelskie)

W prowadzonych działaniach mamy duże doświadczenie. Organizujemy otwarte wykłady, warsztaty, seminaria, wycieczki edukacyjne, szkolenia językowe. Działają sekcje tematyczne i Zespół poetycko-muzyczny. Rozwijamy wolontariat zarówno osób młodszych, jak i seniorów ( jesteśmy autorami pierwszego w Polsce podręcznika dla trenerów i liderów grup dotyczącego wolontariatu seniorów w kontekście europejskim). W ramach S@S organizujemy również (nadal jedyne w Europie) Międzynarodowe Komputerowe Olimpiady Seniorów.

Tytuł warsztatu: 
SeniorWeb - @ktywny senior w sieci
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28502
Data realizacji warsztatu: 
22.04.2013 - 27.04.2013
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
3
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu:

  • podniesienie umiejętności poprzez uzupełnienie i poszerzenie wiedzy z zakresu nowoczesnych technologii
  • integracja osób wywodzących się z różnych środowisk, kultur poprzez tworzenie wspólnego bloga
  • poszerzenie wiedzy na temat relacji społecznych i historycznych w Europie
  • podniesienie kompetencji interkulturowych uczestników
  • podniesienie motywacji do uczestnictwa w życiu publicznym i społecznym przez seniorów poprzez wzmocnienie wiary w siebie i swoje możliwości
  • poszerzenie wiedzy na temat kultury, tradycji i historii krajów, z których pochodzili uczestnicy warsztatu oraz Polski - kraju goszczącego
Obszary tematyczne: 

Głównym tematem warsztatów było praktyczne zastosowanie nowych technologii w podnoszeniu jakości życia osób starszych. Pokazano ich znaczenie i rolę w rozwijaniu kompetencji społecznych i interkulturowych.

Omówiono  sytuację seniorów w Europie i Polsce. Przeprowadzono warsztaty integracyjno- psychologiczne "Senior-liderem”.

Wszystkie opisy szkoleń i spotkań zostały umieszczone na blogu, który był "dziełem” uczestników warsztatu.

Kraj uczestników: 
Bułgaria
Czechy
Finlandia
Irlandia
Litwa
Rumunia
Słowenia
Wlk. Brytania
Włochy
Liczba uczestników: 
1
2
1
1
1
1
2
1
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja

Rekrutacja została poprzedzona szeroką promocją projektu. Informacja o warsztacie została:

  • umieszczona w katalogu Grundtviga,
  • umieszczona na stronie TPNK i upowszechniana podczas różnych konferencji,
  • przekazana mediom działającym w Krakowie,
  • przesłana do różnych organizacji partnerskich w Europie, z którymi współpracuje TPNK,
  • rozpowszechniona podczas konferencji NECE w Hiszpanii,
  • upowszechniana przez firmę EuroConsults z Berlina,
  • wykorzystana została sieć kontaktów promotora programu Grundtvig ( koordynatora „Szkoły @ktywnego Seniora”) oraz teamu projektu.

Rekrutacja

W celu rekrutacji stworzyliśmy formularz internetowy, który ułatwiał zgłaszanie się uczestników. Wykorzystaliśmy do tego Google Docs.

Otrzymaliśmy 28 zgłoszeń (więcej niż miejsc), spośród których trzyosobowa komisja wybrała 12 osób o dużej różnorodności kulturowej i zawodowej.

Rekrutacja przebiegała dwuetapowo: aplikacje spełniające wymogi formalne ( termin przesłania, wiek uczestnika, brak zbieżności zawodowej z tematyką warsztatu) przechodziły do drugiego etapu rekrutacji, podczas którego przeprowadzono rozmowy ze wszystkimi kandydatami. Pozwoliło to na ustalenie stopnia znajomości języka angielskiego przez uczestników oraz przedstawienie przez nich motywacji do udziału.

Przygotowanie warsztatu

  • Ustalenie harmonogramu warsztatów
  • Po konsultacji z uczestnikami dokonanie niewielkiej korekty harmonogramu (pod kątem ich oczekiwań)
  • Potwierdzenie udziału
  • Wykupienie ubezpieczenia dla uczestników
  • Wysłanie do uczestników Przewodnika ze wszystkimi koniecznymi informacjami (plan pracy, mapa dojazdu do hotelu i miejsca warsztatów, zakwaterowanie, zakres materiału, charakterystyka prelegentów, itp.)
  • Przygotowanie przez uczestników prezentacji multimedialnej (Pecha-Kucha) na temat swoich krajów, sytuacji seniorów i prowadzonych przez siebie działań
Grupa docelowa uczestników: 

Seniorzy w wieku od 50 do 67 lat.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Dzień przyjazdu (21.04.2013)

Spotkanie uczestników z organizatorami.

Dzień pierwszy (22.04.2013)

Temat: Throwing a net – what seniors can find in the internet

  • powitanie w miejscu spotkań (w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie)
  • prezentacja programu „Szkoła @ktywnego Seniora – S@S” oraz realizowanych w jego ramach Projektów Grundtviga
  • warsztaty prowadzone przez  psychologa integrujące grupę
  • wykład na temat sytuacji osób starszych w Europie
  • pokaz prezentacji multimedialnych przygotowanych przez uczestników
  • warsztaty praktyczne (wprowadzenie):  poczta e-mail, edycja zdjęć (Picassa, YouTube),  funkcje Google , prezentacja (Prezi, Facebook), blog i jego tworzenie
  • podsumowanie dnia, kolacja, udział w koncercie muzyki klezmerskiej

Dzień drugi (23.04.2013)

Temat: Throwing a net – but what if the fisher doesn’t know how?

  • warsztaty - tworzenie bloga (tematyka, umieszczanie zdjęć, sposoby opisu)
  • spotkanie integracyjne z polskimi seniorami z S@S: taniec, występ Zespołu S@S
  • zwiedzanie Multimedialnego Centrum w Sukiennicach
  • warsztaty - stosowanie mediów społecznościowych do działań obywatelskich i społecznych
  • zajęcia indywidualne, kolacja w Noworolu

Dzień trzeci (24.04.2013)

Temat: Senior prepares fishing nets

  • wykład: sytuacja demograficzna Europy  (teoria i praktyka)- wyzwania, migracje, mobilność, sytuacja w regionach
  • warsztaty umiejętności przywódczych, team building, rozwój umiejętności interpersonalnych (test Bolton & Bolton), autoprezentacja, praca z kamerą
  • kolacja w DS Krakowiak: degustacja tradycyjnych potraw narodowych,  legendy i opowieści (związki z Polską)

Dzień czwarty (25.04.2013)

Temat: Senior learns how to catch a fish

  • zajęcia w terenie: zwiedzanie Wawelu (zbieranie materiałów do bloga, robienie zdjęć, kolejny etap integracji grupy i praktycznego treningu działania w grupie)
  • warsztaty w sali szkoleniowej:  tworzenie sieci  (współpraca seniorów w Internecie), dobre praktyki, wprowadzenie informacji i zdjęć na bloga
  • podsumowanie dnia:  "Magiczny Kraków w legendach” -  kolacja na pokładzie barki na Wiśle;

Dzień piąty (26.04.2013)

Temat: Senior can catch a fish

  • warsztaty: „Senior @ktywnym obywatelem” (w oparciu o projekt SEVIR), tworzenie map problemów regionów, obszary aktywności obywatelskiej, lobbing na rzecz seniorów
  • zwiedzanie Arteteki w Ogrodzie Sztuki (Centrum Multimedialne WBP w Krakowie)
  • zajęcia w terenie: ”Get-together” – warsztaty dla seniorów w Międzynarodowym Centrum Kultury (tworzenie serii wydruków za pomocą takich materiałów jak tkaniny, sznurki, recyklingu materiałów i naturalnych elementów w technice collagraphgy)
  • kolacja w Jamie Michalika połączona z dyskusją na temat możliwości udziały osób starszych w życiu publicznym i ich integracji. W spotkaniu udział wzięła prof. Maria Francuz, Pełnomocnik Rektora Politechniki Krakowskiej ds. UTW oraz seniorzy z S@S

Dzień szósty (27.04.2013)

Temat: Creating new networks

  • seminarium prowadzone przez trenera z Berlina na temat wsparcia Komisji Europejskiej działań i mobilność dla seniorów (np. LLP, Interreg, EFS)- wprowadzenie; praca w grupach: prezentacja pomysłów na projekty dla seniorów
  • uzupełnianie materiałów na blogu
  • dyskusja, wypełnienie formularza ewaluacyjnego
  • wyjazd do Kopalni Soli w Wieliczce – europejskiego dziedzictwa kultury
  • podsumowanie warsztatów - uroczysta kolacja w Restauracji pod Wawelem,  rozdanie certyfikatów

Dzień siódmy (28.04.2013)

Pożegnanie i wyjazd uczestników.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

ORGANIZACJA DNIA PRACY WARSZTATOWEJ

Każdy dzień zajęć składał się z trzech części: dwóch szkoleniowych ( przed-  i popołudniowych) oraz podsumowująco-integracyjnej (wieczorem). Niektóre sesje popołudniowe były prowadzone w terenie i łączone ze zwiedzaniem Krakowa. W dniu przyjazdu każdy z uczestników otrzymał dodatkowo materiały zawierające dokładny harmonogram, dane kontaktowe organizatorów oraz mapę miasta.

Grupą zajmowała się dwójka opiekunów, którzy na bieżąco monitorowali sytuację, dbali o komfort uczestników, byli dyspozycyjni.

MIEJSCE ZAJĘĆ

Wszystkie warsztaty odbywały się w sali komputerowej Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie. Pierwszy dzień rozpoczął się przywitaniem wszystkich uczestników w Sali konferencyjnej przez dyrektora WBP w Krakowie i prezesa TPNK. Goście zostali również oprowadzeni po bibliotece, jednej z największych tego typu placówek w Polsce.

W celu urozmaicenia tematyki oraz przybliżenia i wykorzystania w swoich blogach historii Krakowa, część zajęć odbywała się w terenie ( w centrum Krakowa, w muzeum, w Artetece, nad Wisłą).

DOJAZD

Uczestnikom zapewniono dojazd z/na lotnisko. Każdy miał podany kontakt telefoniczny do opiekuna grupy oraz wcześniej opracowany przewodnik z niezbędnymi informacjami, w tym dotarcia do hotelu.

Skontaktowano ze sobą uczestników z tego samego kraju, aby ułatwić im podróż.

W dniu wyjazdu tak skoordynowano wyloty uczestników, aby mogli jechać na lotnisko w zorganizowanych grupach.

ZAKWATEROWANIE

Wybrano komfortowy hotel blisko centrum, z dobrym połączeniem komunikacyjnym. Zarezerwowano pokoje jednoosobowe.

Każdy z uczestników miał kontakt do pozostałych. Ponadto w hotelu był zakwaterowany opiekun grupy.

WYŻYWIENIE

Śniadania były serwowane w hotelu. Pozostałe posiłki (obiad, lunch) w restauracji w Bibliotece, w miejscu szkoleń. Kolacje odbywały się w miejscach ciekawych pod względem historycznym czy ze względu na oryginalność atmosfery (np. Jama Michalika, Noworol, Pod Wawelem, barka na Wiśle).

Zaproponowano uczestnikom wybór menu za pośrednictwem Doodle, aby usprawnić naszą pracę, a przy okazji nauczyć uczestników używania nowego programu.

TRANSPORT

Podczas tygodniowych zajęć uczestnicy korzystali z komunikacji miejskiej, na którą zostały zakupione bilety.

UBEZPIECZENIE

Na czas trwania warsztatu zostało wykupione ubezpieczenie dla każdego z uczestników.

MATERIAŁY

Każdy z uczestników otrzymał teczki z niezbędnymi informacjami oraz materiałami promocyjnymi otrzymanymi z Wydziału Promocji Miasta Krakowa.

Przygotowano samoprzylepne etykiety na faktury z podanym numerem projektu, co usprawniło pracę księgowej.

W celu zabezpieczenia praw do używania wizerunku przygotowaliśmy dla wszystkich uczestników oraz referentów photo consent form i dopilnowaliśmy, aby wszyscy je podpisali.

TRENERZY

Do prowadzenia zajęć zostali poproszeni wysokiej klasy specjaliści-praktycy z Krakowa i Berlina, mający duże doświadczenie w tematyce warsztatów oraz w pracy z seniorami. Ich CV zostało umieszczone w Przewodniku, który każdy z uczestników otrzymał przed przyjazdem.

Ewaluacja i monitoring: 

W ramach procesu ewaluacyjnego poprosiliśmy uczestników o wypełnienie dwóch ankiet ewaluacyjnych – pierwszej standardowej ankiety ewaluacyjnej programu Grundtvig i drugiej, do której pytania znalazły się już we wniosku o dofinansowanie.

Na bieżąco uwzględnialiśmy potrzeby uczestników oraz braliśmy pod uwagę nowe informacje (np. jedna z uczestniczek w aplikacji nie wspomniała, że niedawno miała operacje i ma problemy z poruszaniem się). Ponadto, w indywidualnych rozmowach dowiadywaliśmy się, w jaki sposób ulepszyć nasz warsztat.

Na podstawie ankiet stwierdzono, że:

  • wszyscy uczestnicy w stopniu najwyższym byli zmotywowani do udziału w warsztacie ze względu na jego temat.
  • uczestnicy byli bardzo zadowoleni z warsztatu i wysoko ocenili jego poziom. Wszyscy, oprócz jednej osoby, są bardziej zmotywowani do korzystania z Internetu i korzystania z technologii komputerowych; więcej niż połowa czuje się bardziej zmotywowana do partycypacji w życiu publicznym; większość jest przekonana, że chce w przyszłości jeszcze więcej podróżować. 75% uczestników przyznało się, że dzięki warsztatom wie więcej o sytuacji seniorów w innych krajach, w tym w Polsce.
  • prawie wszyscy uczestnicy potwierdzili w stopniu najwyższym, że mają większe kompetencje w zakresie pracy w grupie, przewodnictwa w grupie i w zakresie umiejętności interkulturowych. Pięć osób stwierdziło, że czuje się w miarę kompetentnymi w używaniu Internetu i mediów społecznych po uczestnictwie w warsztacie. Pozostałe osoby stwierdziły, że nabrały dużej pewności w używaniu komputera.

Główne wnioski:

  • Termin warsztatu został odpowiednio dobrany.
  • Harmonogram zajęć i tematyka spotkań zostały dobrze przygotowane.
  • Trenerzy (z Polski i Niemiec) byli kompetentni i stosowali atrakcyjne metody nauczania dające świetne efekty (dużo zajęć interaktywnych, mało ex-katedra).
  • Organizacja spotkań była odpowiednia i nie budząca zastrzeżeń uczestników.
  • Bardzo dobrze przyjmowane były propozycje organizacji spotkań integrujących grupę.
  • Organizacja warsztatów stanowiła duże wyzwanie dla małej organizacji pozarządowej. Zdobyte doświadczenie zostanie wykorzystane w pracy z seniorami w ramach „Szkoły @ktywnego Seniora-S@S”.
Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

WPŁYW WARSZTATU:

1. na SŁUCHACZY

Pozytywne opinie, jakie otrzymaliśmy po realizacji warsztatów od ich uczestników utwierdzają nas w przekonaniu o słuszności wyboru zarówno tematyki, jak i sposobu realizacji.

Warsztaty umożliwiły:

  1. uczestnikom:
  • twórczo wykorzystać zdobytą wiedzę do realizacji własnych pomysłów na projekty
  • poszerzyć wiedzę na temat seniorów w innych krajach europejskich
  • uporządkować i poszerzyć wiedzę na temat możliwości wykorzystania nowych technologii w swoich działaniach
  • głębsze poznanie polskiej kultury i tradycji ( dla niektórych był to pierwszy przyjazd do naszego kraju)
  • nawiązanie międzynarodowych kontaktów ( zarówno między sobą, jak i z polskimi uczestnikami zajęć; nadal korespondują i organizują już we własnym gronie przyjazdy do Krakowa)
  1. polskim seniorom ze "Szkoły @ktywnego Seniora”:
  • włączenie się w organizację międzynarodowych warsztatów,
  • podniesienie ich kompetencji językowych oraz motywacji do działań na rzecz rówieśników
  • prezentację własnego dorobku, co podniosło ich poczucie wartości
  • nawiązanie nowych znajomości i przyjaźni na poziomie europejskim
  • mocniejsze zaangażowanie się w wolontariat na rzecz rówieśników

2. na ORGANIZACJĘ

Warsztat miał bardzo pozytywny wpływ na naszą organizację:

  • pozwolił wykorzystać i poszerzyć wiedzę zdobytą przez TPNK w trakcie realizacji wcześniejszych międzynarodowych projektów w różnych Akcjach Grundtviga (m.in. Projekty Partnerskie, Projekty Wielostronne, Asystentura, Wymiana Kadry)
  • potwierdził skuteczność stosowanych przez nas od lat metod pracy („z seniorami”, a nie „dla seniorów”)
  • pozwolił na włączenie się w działalność w ramach S@S nowych osób, członków TPNK oraz współpracowników spoza TPNK, szczególnie warto podkreślić – głównie młodej generacji
  • wzbudził duże zainteresowanie zarówno członków TPNK jak i pracowników Biblioteki
  • utwierdził zaangażowanych w projekty seniorskie członków i trenerów TPNK w przekonaniu o skuteczności swoich dotychczasowych, wieloletnich działań prowadzonych na rzecz seniorów w ramach programu „Szkoła @ktywnego Seniora”
  • trenerzy mieli szansę przekazać swoją wiedzę z zakresu nowych technologii seniorom z innych krajów europejskich
  • TPNK poszerzyło swoją ofertę edukacyjną - stworzyło nowy program warsztatowy w ramach S@S, który może wykorzystywać w swojej pracy jako wzorzec i oferować innym organizacjom (kursy Grundtviga)
  • TPNK nawiązało kontakt z ekspertami z innych krajów, którzy wzięli udział w szkoleniach
  • realizacja międzynarodowego projektu wpłynęła na wzrost umiejętności menedżerskich osób go prowadzących.

3. na SPOŁECZNOŚĆ LOKALNĄ

  • nastąpił zauważalny wzrost zainteresowania prelegentów z zagranicy współpracujących przy realizacji projektu edukacją osób starszych oraz rozwojem kontaktów międzynarodowych.
  • poprzez szeroką promocję warsztatów nastąpił wzrost zainteresowania innych organizacji i instytucji „uczeniem się przez całe życie” w kontekście osób starszych
  • organizatorzy podobnych działań mieli okazję poznać nowatorskie metody TPNK pracy z seniorami ( liderzy UTW Politechniki Krakowskiej, MCK, EuroConsults z Berlina)
  • seniorzy z różnych krajów mogą przekazać swoje doświadczenia w swoich społecznościach lokalnych i promować Polskę
  • poprzez zainteresowanie tematem mediów ( Dziennika Polskiego), uczelni (konferencje UP w Krakowie) oraz organizacji pozarządowych ( Forum 50+ i FRSI) o projekcie dowiedziała się znaczna część społeczności kraju.
Upowszechnianie rezultatów: 

Wykorzystanie, podtrzymanie i upowszechnianie rezultatów warsztatu

  1. Najważniejszym rezultatem warsztatów było nauczenie grupy seniorów z różnych państw europejskich skutecznego i efektywnego wykorzystania nowych technologii w swoich działaniach podnoszących jakość życia i włączenie się w procesy partycypacyjne we własnych społecznościach. Poprzez naukę tworzenia bloga uczestnicy nauczyli się obróbki zdjęć oraz efektywnego umieszczania informacji i zdjęć. Poznali jak go wykorzystać do tworzenia sieci w Internecie oraz w celu rozwijania dialogu międzypokoleniowego i poszerzania wiedzy o sytuacji seniorów w swoich krajach. Swoją wiedzę wykorzystają w rodzimych organizacjach.

Prawie wszyscy uczestnicy zadeklarowali chęć włączenia się w działania obywatelskie w swoich krajach oraz, że będą stosować nowe technologie w swoich działaniach. I tak np., Słowenka chce założyć swój własny blog. Paddy chce pisać artykuły, zorganizować warsztat, zajmować się mentoringiem w zakresie międzygeneracyjnego dialogu z wykorzystaniem nowoczesnych technologii komputerowych na „koledżu” w Irlandii. Eva z Czech prowadzi Club 55+, w którym zainicjuje terapię sztuką na bazie poznanych w Krakowie działań. Vítezslava planuje kontynuację nauki sprawnej obsługi komputera; będzie wspierać czeską grupę seniorów, gdzie się angażuje oraz grupę przy kościele, planuje zrealizować wspólne inicjatywy  z polskimi seniorami poznanymi podczas warsztatów.

  1. Kolejny ważny rezultat to poszerzenie dotychczas stosowanej metodologii i programu szkoleń dla seniorów przez trenerów TPNK. Materiały szkoleniowe zostały umieszczone na stronie Projektu. Mogą z nich korzystać organizacje zajmujące się osobami starszymi. Organizacje mogą w swoich szkoleniach i wykładach używać naszego bloga i strony internetowej projektu jako efektu skutecznych działań. Można też bazować na doświadczeniu naszych trenerów, jako gwarantów dobrego i profesjonalnego uczenia seniorów. Prezentacje znajdują się w wersji elektronicznej pod adresem https://sites.google.com/site/senweb13/

Lista wybranych produktów:

  • Baier Magdalena “Condition of Europe, demographic challenges, migrations, mobility, situation in the regions – theory and practice
  • Bednarz Żaneta i Kucharczyk-Kubacka Monika „Materials for participants. Google tools, Photo management, Blog – WordPress, Social media, Presentation tools”
  • Jedliński Jerzy, a) Situation of seniors in Europe, b) Senior as an active citizen: coaching on finding civil activity areas of seniors and lobby methods in public life (based on the outcome of the SEVIR project), incl. participants draft topographic map of problems in the region and choose the ones, they would like to solve
  • Jedlińska Maria “School of @ctive senior” as an innovative, comprehensive and long-term programme carried out with (and not “for”) senior citizens”
  • Seidler Michael “Input: Support of European Commission in the activities and mobility’s for seniors (e.g. LLP, Interreg EFS)”
  • Waleczko Ewa “leadership skills, team building, Coaching on interpersonal skills (test Bolton&Bolton)”
  • Prezentacje uczestników warsztatówpt.„Sytuacja seniorów zaprezentowana metoda˛ Pecha Kucha”: Paddy Early, Marija Oderlap, Marianna Baran, Eva Martinkova, Tuomo Sanslashi.

Nasze doświadczenia przekażemy również w formie opracowanego kompendium wiedzy zawierającego nauczanie seniorów  innowacyjnych technologii, dyskusje o partycypacji osób w różnym wieku w społeczeństwie obywatelskim, uczenie się przez działanie.

  1. Strona internetowa warsztatu będzie sukcesywnie aktualizowana o nowe materiały edukacyjne.
  1. Chcielibyśmy zorganizować podobny warsztat w przyszłości. Mamy nadzieję, że w następnej perspektywie finansowej znajdą się środki na tego typu działania. Tym bardziej, że warsztat cieszył się dużym powodzeniem, a my nadal rozwijamy nasze doświadczenia.
Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Uczestnicy docenili naszą pracę. W ankietach pojawiają się następujące wypowiedzi:

“…Unforgettable experience, which gave me readiness for better communication and working in group” – Tuomi ( Finlandia)

“…I visited Poland again this month - it was a trip over many towns, Krakow included, and I remembered the nice time of the meeting in April on the ground, although we spent in Krakow less than a day. I hope, that the gained skills could be a favour for me in case I try to find some new job, which is very difficult at the moment.

… the workshop gave me the chance of seeing how beautiful Poland is, and how nice polish people are!  will use the newly gained methods of interpersonal communications for senior activities” – Ekaterina (Rumunia)

“…The participation at workshop in Krakow was for me very important for the great teachings received and the wonderful company, which I remember with great nostalgia! Thanks again for the wonderful experience of living” – Nicola ( Włochy)

““… more than 6 months is from the time that we spent such a wonderful "Senior-Web time" in Krakow together…. I am thankful to you for your great idea and wish you a lot of success with your work and happiness in your private life” …I would like to share with you my pleasure to get an award for the best volunteer from the president of Slovenija and happiness to become grandmother for the first time in my life” – Marija ( Słowenia)

“… 6 months has gone since I've met a group of nice people from all over Europe. It was great to get to know the people and help as much as I was able.

I was in contact with the Library on Rajska street and took part in some meetings. I've had taken some classes of computer offered by our Library (Picassa, My heuritage, PREZI and some others)” – Halina ( Kraków)

“ Nowe, rewelacyjne doświadczenie! Możliwość kontaktu z tak wieloma osobami z różnych krajów zawsze jest ubogacająca” – Ewa, trenerka z Krakowa

Zawsze dużą radość organizatorom sprawiają widoczne efekty ich pracy. Mogliśmy tego doświadczyć już podczas prowadzonych warsztatów. Tym bardziej, że wykorzystaliśmy w nich kilkuletnie doświadczenie pracy z seniorami” – Maria, koordynatorka S@S (Kraków)

O atmosferze panującej podczas spotkań świadczą poniższe cytaty:  

  • przez cale życie nie byłem tak często fotografowany jak w ciągu tego tygodnia” - Tuomo z Finlandii
  • od lat nie miałam możliwości mówienia tyloma językami na raz - po rosyjsku, czesku angielsku i niemiecku” - Vítezslava z Czech
  • od dawna już się tyle nie śmiałam, co teraz” – Marija ze Słowenii

Te wypowiedzi, jak również wiele rozmów w kuluarach pozwala nam stwierdzić, że zorganizowane warsztaty Grundtviga były dla naszych uczestników niezapomnianym przeżyciem, możliwością spotkania interesujących ludzi, zapoznania się z tajnikami komputera, a również - polską tradycją i kulturą przekazaną w atmosferze dużej życzliwości stworzonej przez seniorów  z S@S.

W opiniach pojawiło się także wiele ciepłych słów, wyrażających uznanie personalnie dla osób, które zorganizowały Warsztaty.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Jerzy Jedliński, Katarzyna Mazurek
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.12.2013

Let’s animate & integrate!

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Koszalińskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne
ul. Plac Polonii 1, 75-415 Koszalin
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Magryta-Urban
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie działa na rzecz upowszechniania i propagowania kultury, a także w obszarach integracji społecznej, ze szczególnym uwzględnieniem działań na rzecz osób niepełnosprawnych.

Grupy docelowe:

  • artyści profesjonalni i amatorzy (głównie niepełnosprawni), społeczność z obszarów zdegradowanych kulturowo i ekonomicznie, z utrudnionym dostępem do dóbr kultury,
  • instytucje rządowe i pozarządowe, działające na rzecz integracji społecznej, w szczególności na rzecz osób niepełnosprawnych.

Tematyka oferty edukacyjnej:

  • nauka i poszerzanie swoich umiejętności w zakresie: fotografii artysytycznej, tworzenia filmów animowanych, dubbingu, projektowania odzieży, filmoterapii, aktywnej rehabilitacji,
  • ścisła współpraca ze szkołami w zakresie integracji społecznej.

Metody pracy:

  • organizacja warsztatów,
  • organizacja festiwali,
  • bezpośrednie spotkania osób niepełnosprawnych z uczniami szkół ponadpodstawowych, studentami i osadzonymi w zakładach karnych.
Tytuł warsztatu: 
Let’s animate & integrate!
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28398
Data realizacji warsztatu: 
01.10.2012 - 05.10.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
18
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Celem warsztatu była integracja osób z różnych środowisk, z różnych kultur, z różnymi niepełnosprawościami. Poznawanie się, budowanie zaufania, wzajemnego zrozumienia i akceptacji odbywało się podczas tworzenia wspólnego filmu animowanego. Proces ten pozwolił na wyrażanie siebie, swoich przeżyć, emocji. Powodował także poczucie równości, przynależności do grupy, gdyż sztuka niweluje niepełnosprawność, nie uznaje barier językowych, gdyż jest uniwersalna.

Zajęcia miały charakter terapeutyczny –  wyzwoliły artystyczną twórczość, kompensując psychofizyczne braki oraz zmniejszając napięcie i uspokajając. Zrealizowane przez nas warsztaty stymulowały wyobraźnię oraz podwyższały umiejętności manualne. Uczestnicy warsztatu znaleźli podczas niego inspiracje, wsparcie oraz spełnienie.

Obszary tematyczne: 

Tematem warsztatu było wspólne tworzenie filmu animowanego. Grupa umówiła się, że stworzy film dotyczący ich obecności w Polsce, ale także przedstawiający ich kraje.

Kraj uczestników: 
Czechy
Grecja
Hiszpania
Niemcy
Rumunia
Słowenia
Turcja
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
3
4
1
1
1
2
2
2
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja warsztatu była bardzo szeroka. Informacja o wydarzeniu została wysłana do:

  • organizacji pozarządowych zajmujących się problemem niepełnosprawności, będących partnerami organizatora warsztatu,
  • organizacji znalezionych w Internecie, a także wskazanych przez warszawskie ”Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji”,
  • środowisk artystycznych (organizatorów międzynarodowych festiwali i przeglądów filmowych),
  • osób współpracujących z polskimi paraolimpijczykami,
  • indywidualnych osób współpracujących z ”Europejskim Festiwalem Filmowym Integracja Ty i Ja” oraz jego gośćmi z poprzednich edycji,
  • uczestników różnych europejskich wydarzeń (warsztatów, seminariów, szkoleń itp.), w których uczestniczyła koordynatorka projektu.

Ponadto wiadomość o warsztacie ukazała się również na stronie organizacji www.integracjatyija.pl i była stale aktualizowana ze względu na datę zamknięcia rekrutacji. Była także widoczna na stronie polskiego radia Hey Now w Londynie. Jednak najbardziej efektywnym sposobem promocji okazało się stworzenie bazy zawierającej kilka tysięcy adresów europejskich organizacji zajmujących się wolontariatem europejskim (http://ec.europa.eu/youth/evs/aod/hei_en.cfm), do których wysłaliśmy informację o naszym wydarzeniu.

Grupa docelowa uczestników: 

W warsztacie wzięło udział 18 osób, połowa z osób była pełnosprawna, połowa niepełnosprawna ruchowo. Kryteria, jakimi kierowaliśmy się przy wyborcze uczestników były następujące:

  • zainteresowania związane z tematem spotkania,
  • doświadczenie w międzynarodowych projektach (dawaliśmy szansę osobom nie korzystającym dotychczas z takich programów).

Osoby niepełnosprawne mogły zgłaszać się w parach. Większość nie w pełni sprawnych uczestników przyjechała w towarzystwie opiekuna.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Pierwsze zajęcia rozpoczęły się powitaniem uczestników, przedstawieniem instruktorów, założeń projektu oraz sposobu ich finansowania. Następnie grupa przy udziale animatora poznała sie wzajemnie. Po przerwie kawowej nastąpiła teoretyczna część warsztatu, tj. poznanie uczestników z animacją filmową i etapami jej produkcji, takimi jak:

  1. Okres  koncepcyjny
    • pomysł, scenariusz
    • założenia plastyczne (projekty postaci i dekoracji)
    • storyboard (scenopis obrazkowy)
    • layout (animacja główna)
    • animacja poszczególnych ujęć
  2. Okres zdjęciowy
    • skanowanie i kolorowanie
    • compositing.

Uczestnicy dowiedzieli się jak wygląda montaż i udźwiękowienie obrazu oraz zapoznali się z oprogramowaniem komputerowym do obróbki obrazu. Trenerzy omówili także podstawowe pojęcia języka filmowego (kadr, ujęcie, sekwencja, akt filmowy, kompozycja kadru, łączniki, ruchy kamery).

Kolejnego dnia miały miejsce zajęcia praktyczne, tj. konstrukcja postaci do realizowanego filmu. Ponadto uczestnicy zapoznali się z zagadnieniem deformacji postaci, chodów, przesuwów do wykonywanej animacji. Wieczorem zaprezentowane zostały filmy zrealizowane w ”Studium Miniatur Filmowych” oraz produkcje dotyczące Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”, którego realizatorem jest organizator warsztatu.

Trzeciego dnia warsztatu miała miejsce korekta animacji wykonywanej przez uczestników, ponadto rozpoczęto skanowanie obrazów. W tym dniu odbyła się również krótka wycieczka do oddalonego o ok. 10 km Kołobrzegu, gdzie goście mogli poznać zabytki tego miejsca. Po zwiedzaniu przewidziany był czas wolny, połączony z degustacją ryby na promenadzie.

Wieczorem miała miejsce prezentacja materiału fotograficznego wraz z prelekcją fotografa warsztatu Wojciecha Szweja, wyróżnionego m.in. w konkursie National Geographic Polska.

W następnym dniu uczestnicy kontynuowali animację, miała miejsce jej indywidualna korekta, skanowanie. Wprowadzono także nowy element - animację przestrzenną oraz pod kamerą, dla których wykonano postacie i elementy scenografii. W tym dniu rozpoczął się także montaż i udźwiękowienie powstającego filmu. Wieczorem miały miejsce prezentacje organizacji, krajów czy indywidualnych działań uczestników warsztatów.

W ostatnim dniu trwała animacja przestrzenna i pod kamerą. Słuchacze otrzymali także zadanie przygotowania wspólnego plakatu do stworzonego filmu. Wieczorem odbyło się uroczyste wręczenie dyplomów, po którym prezentowany był materiał filmowy przyjmowany przez twórców brawami przy ciekawszych scenkach. Ponadto wyświetlane były zdjęcia z przebiegu projektu oraz portrety gości wykonane przez zawodowego fotografa.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Warsztat odbył się w nadmorskiej miejscowości Dźwirzyno, oddalonej od morza o kilkadziesiąt metrów. Sala warsztatowa (w której umieszczono wystawę autorstwa niepełnosprawnych grafików), zakwaterowanie oraz stołówka mieściły się w jednym obiekcie. Ośrodek był w pełni przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych (podjazdy dla wózków, winda, odpowiednio dostosowane pokoje bez barier, z poręczami). Osoby niepełnosprawne z uwagi na swoje ograniczenia sprawnościowe zakwaterowane były z pełnosprawnymi opiekunami - uczestnikami warsztatu. Przerwy kawowe odbywały się w kawiarni hotelowej, która podobnie jak sala warsztatowa została przyozdobiona fotografiami wykonanymi przez niepełnosprawnych uczestników warsztatu fotograficznego zorganizowanego przez Koszalińskie Towarzystwo Społeczno- Kulturalne, co dodatkowo tworzyło atmosferę integracji.

Ewaluacja i monitoring: 

Monitoring projektu odbywał się poprzez obserwację zaangażowania uczestników, bezpośrednie rozmowy z nimi oraz poprzez

codzienną ocenę warsztatu prowadzoną przez kadrę.

Ewaluacja wydarzenia dokonywana przez gości miała miejsce każdego dnia po popołudniowych zajęciach. Pierwszego dnia uczestnicy zostali zapytani o samopoczucie, wrażenia związane z warsztatem, odczucia dotyczące grupy. Kolejnego dnia zostało postawione pytanie ”everything is fine but I still miss..”, na które uczestnicy mieli dać odpowiedzi na przyklejanych karteczkach. W środku projektu słuchacze otrzymali zadanie ocenienia na narysowanym torcie podzielonym na równe kawałki poszczególnych obszarów warsztatu, takich jak: zajęcia z animacji filmowej, grupa, zakwaterowanie, wyżywienie, lokalizacja, wycieczka. Przedostatniego dnia ocena projektu odbyła się za pomocą gry: walizka (co zostaje), pralka (co trzeba poprawić), kosz (co wyrzucić). W przedostatnim i ostatnim dniu słuchacze wypełnili karty ewaluacyjne.

Uczestnicy bardzo pozytywnie oceniali przebieg warsztatu (ciekawy program połączony z przerwami), życzliwą grupę, dobrą organizację, zakwaterowanie. Jedynie niektórzy goście negatywnie wypowiadali się o kuchni hotelowej, która serwowała głównie polskie potrawy. Kolejne uwagi dotyczyły specyfiki zajęć, która nie pozwalała na aktywność ruchową uczestników. Z powodu niepełnosprawności fizycznej niektórych osób nie były prowadzone gry ruchowe (tzw. energizery). Jednakże w odpowiedzi na te oczekiwania została zorganizowana wycieczka do Kołobrzegu, odbywały się spacery nad morze czy istniała możliwość korzystania z basenu w czasie wolnym.

Ocena organizatora warsztatu pokrywa się z odczuciami gości. Uważamy, że był to udany warsztat, także dzięki otwartości, serdeczności i entuzjazmowi uczestników.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ spotkania może mieć wymierny efekt na działalność Koszalińskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego, organizatora Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”. W 2013 roku odbędzie się jego 10. edycja. Uczestnicy spotkania zostali zaproszeni do współpracy przy jego organizacji i promocji idei integracji. Obecnie Festiwal zaznacza swą obecność w Polsce także poprzez organizację w 20 miejscowościach tzw. ”Małych Festiwali Ty i Ja”, odbywających się równolegle z główną imprezą zlokalizowaną w Koszalinie. Naszym zamierzeniem jest stworzenie także europejskich ”Małych Festiwali Ty i Ja”. W tym celu chcielibyśmy współpracować z naszymi gośćmi z zagranicy, którzy reprezentują różne środowiska, w tym organizacje pozarządowe. Widzimy także możliwość zaproszenia niektórych z nich na przyszłoroczny festiwal w charakterze artystów (wśród uczestników jest muzyk z Niemiec prowadzący warsztaty gry na bębnach dla osób niepełnosprawnych).

Wydarzenie to wpłynęło także na społeczność lokalną. Artykuły w prasie lokalnej dotyczące warsztatu miały wpływ na zmniejszenia stereotypów związanych z niepełnosprawnością. Dodatkowo ważnym wpływem warsztatu będzie także promocja naszych działań w krajach uczestników poprzez upowszechnienie informacji o prowadzonym przez nas konkursie na amatorskie filmy tworzone przez osoby niepełnosprawne czy szansa na materiał w telewizji greckiej, w której talk-show prowadzi poruszająca się na wózku Christina.

Upowszechnianie rezultatów: 

Film stworzony przez uczestników warsztatu zostanie wyświetlony podczas 10. edycji Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 
  • It was very rewarding experience.
  • I like this program becuase it gave us motivation (because we are disabled people).
  • I felt like in paradise!
  • The project is very nice and interesting for me!
  • Maybe it will be interesting to organize a second call of this workshop. It would be not only with pain activities but also sculpture, photography, theatre etc. Thanks a lot because I am very happy :).
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Magryta-Urban
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.03.2013

Check! Do you really live healthy, safely and ecologically?

Tematyka działań: 
Edukacja ekologiczna / zrównoważony rozwój
Edukacja zdrowotna
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Centrum Kształcenia Ustawicznego dla Dorosłych Nr 2
ul. Szczęśliwicka 56, 02-353 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Ewa Duda, Tel. 22 822 98 95, duda.ewa@poczta.fm
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Do celów i zadań Centrum należy prowadzenie kształcenia, dokształcania i doskonalenia ogólnego i zawodowego dorosłych - w formach szkolnych i pozaszkolnych, stacjonarnych i zaocznych. W skład Centrum wchodzą: Gimnazjum dla Dorosłych, CXXXIII Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych, II Uzupełniające Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych.

Tytuł warsztatu: 
Check! Do you really live healthy, safely and ecologically?
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28413
Data realizacji warsztatu: 
24.09.2012 - 28.09.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 
  • Zdobycie praktycznych umiejętności przeprowadzania podstawowych badań jakości wody i gleby oraz wykorzystanie ich wyników.
  • Zdobycie podstawowej wiedzy z zakresu fizykochemii środków do gaszenia pożarów oraz umiejętności identyfikacji zagrożeń i zapobiegania im.
  • Zdobycie wiedzy na temat wpływu rodzaju ścieków pochodzących z różnych gałęzi przemysłu na jakość wody i możliwości oczyszczania tych ścieków metodami biologicznymi.
  • Zdobycie wiedzy na temat zmienności genetycznej oraz poznanie jej zastosowania m.in. w diagnostyce medycznej.
Obszary tematyczne: 
  • Nauki przyrodnicze
  • Środowisko/ zrównoważony rozwój
  • Edukacja zdrowotna
Kraj uczestników: 
Bułgaria
Rumunia
Słowenia
Turcja
Węgry
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
3
4
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Otrzymaliśmy w sumie 22 formularze rejestracyjne od osób uprawnionych do udziału w warsztacie. Dodatkowo otrzymaliśmy kilkanaście zgłoszeń od osób nieuprawnionych (poniżej 50 roku życia) lub po zakończonej rekrutacji.

Grupa docelowa uczestników: 

Osoby w wieku 50+

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 
  1. Pierwszego dnia uczestnicy dowiedzieli się, jakie kryteria powinna spełniać woda przeznaczona do picia przez ludzi, jak się przeprowadza analizę wody oraz jakie procesy są stosowane w celu uzdatniania wody. W czasie praktycznych zajęć w laboratorium uczestnicy zbadali jakość próbek wody, samodzielnie zbudowali filtry wodne oraz uzdatnili wodę pitną. Ponadto, uczestnicy sprawdzili jak powszechnie stosowane w gospodarstwie domowym detergenty wpływają na środowisko i dowiedzieli się dlaczego należy ograniczać ich stosowanie. Po zajęciach praktycznych uczestnicy zwiedzili Muzeum Powstania Warszawskiego.
  2. Drugiego dnia uczestnicy poznali problematykę dotyczącą zanieczyszczeń i ochrony wód, zobaczyli jak biologicznie oczyszczać ścieki, samodzielnie przygotowali preparaty mikroskopowe, oglądali osad czynny pod mikroskopem; zwiedzili Warszawskie Filtry Wodne.
  3. Trzeciego dnia uczestnicy zapoznali się z tematyką pożarów. Zdobyli wiedzę z zakresu fizykochemii środków do gaszenia pożarów oraz potencjalnych zagrożeń, które można napotkać we własnym domu. Przy pomocy różnych rodzajów gaśnic ugasili niewielkie pożary oraz zobaczyli jak należy gasić pożar oleju spożywczego; zwiedzili Centrum Wodne.
  4. Czwartego dnia seniorzy przeprowadzili podstawowe badania gleby przywiezionej z własnych ogródków. Porównali jakość gleb przywiezionych z różnych części Europy. Odwiedzili Park Łazienkowski.
  5. Ostatniego dnia dowiedzieli się czym jest zmienność genetyczna oraz poznali jej zastosowanie m.in. w diagnostyce medycznej oraz zbadali własne DNA.
Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Uczestnicy zostali zakwaterowani w 3-gwiazdkowym hotelu MDM w centrum Warszawy, w pokojach jednoosobowych ze śniadaniem. Obiady serwowane były w miejscu odbywania warsztatów, natomiast kolacje w restauracji ”Kaprys”. Wszyscy uczestnicy zostali odebrani i odwiezieni na lotnisko/dworzec kolejowy. Ze względu na niewielkie odległości poruszaliśmy się po mieście za pomocą transportu publicznego, który uczestnicy bardzo chwalili. Zajęcia praktyczne zostały przeprowadzone w kilku laboratoriach warszawskich uczelni wyższych. Ze względu na przepisy dotyczące zajęć w laboratorium maksymalna liczba osób, które mogły wziąć udział w tych zajęciach wynosiła 12. Uczestnicy z Polski mogli wziąć udział tylko w działaniach towarzyszących.

Ewaluacja i monitoring: 

Przed rozpoczęciem warsztatu rozesłaliśmy do wszystkich uczestników ankietę dotyczącą ich oczekiwań. Efektywność warsztatu była kontrolowana poprzez regularne rozmowy z uczestnikami na temat odbywających się zajęć oraz realizacji oczekiwań. Ostatniego dnia uczestnicy warsztatu otrzymali do wypełnienia szczegółowe ankiety ewaluacyjne, które umożliwiły ocenę realizacji celów i wpływu warsztatu na zdobyte przez nich wiedzę i umiejętności.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Przeprowadzony warsztat był pierwszym tego typu przedsięwzięciem organizowanym przez naszą szkołę, był jednocześnie pierwszą dla większości nauczycieli i słuchaczy możliwością realizacji projektu unijnego. Nauczyciele, którzy wzięli udział w realizacji warsztatu są pod ogromnym wpływem atmosfery, która na nim panowała, co przyczyni się aktywnego udziału nauczycieli w projektach Lifelong Learning w przyszłości. Organizacja warsztatu potwierdziła nasze umiejętności koordynacyjne, co mamy nadzieję zaprocentuje w przyszłości innymi pozytywnymi przykładami realizacji tego rodzaju działań. Mamy również nadzieję, że nasi słuchacze wezmą udział w Warsztatach Grundtviga realizowanych w innych państwach europejskich.

Upowszechnianie rezultatów: 

Założyliśmy stronę projektu: http://www.facebook.com/pages/Workshop-Check-Do-you-really-live-healthy-safely-and-ecologically/350807864984556, dzięki której chcielibyśmy pokazać, że warto uczyć się w każdym wieku i zachęcać innych do zdobywania wiedzy na temat troski o jakość otaczającego nas środowiska.

Podczas realizacji warsztatu zastosowaliśmy nowe formy i metody nauczania, które planujemy wykorzystać w pracy ze słuchaczami naszego Centrum. Nauczyciele mieli możliwość doskonalenia własnych kompetencji językowych oraz umiejętności pracy z międzynarodową grupą; umiejętności te będą wykorzystywać w dalszej pracy zawodowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

"I’m so happy that I was selected in August. I could only repeat myself: it was a wonderful experience. Thank you very much.”

"It’s the right way you start with workshop, more such interesting things and you may have more such organizer like Mrs. Ewa. In the scale 5 she becomes 10.”

“Congratulation for program coordinator and the teachers.”

“There were too many new and useful knowledge we already have had. I wish the Grundtvig would continue to give a chance to the adults. It’s very nice to see that given a chance to the persons from different countries and building a bridge!”

“I recommend that the organizers have to keep an energy and enlarge the program in this specific way.”

“The workshop in Poland was the best event this year, thank you very much for that.” 

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Ewa Duda
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.12.2012
Subskrybuje zawartość

Switch style