Słowacja

Yes, you can! – How to support the cultural activities of disadvantaged groups

Tematyka działań: 
Inne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Muzeum Narodowe w Krakowie
al. 3 Maja 1, 30-062 Krakow
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Lidia Kozieł-Siudut, tel. 0048 12 43 35 681, 0048 606 360530, e-mail: lkoziel@mnk.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Muzeum Narodowe w Krakowie utworzone zostało w 1879 roku jako pierwsza narodowa instytucja muzealna Polaków. Obecnie posiada 11 Oddziałów i jest jedną

z największych i najbardziej rozpoznawalnych instytucji kultury w Polsce.

Muzeum posiada bogatą kolekcję europejskiego i światowego dziedzictwa kultury, którą popularyzuje poprzez organizację wystaw stałych, galerii oraz wystaw czasowych w Polsce i za granicą.

Muzeum Narodowe w Krakowie stara się sprostać oczekiwaniom, jakie stawia przed nim współczesny odbiorca. Taki cel przyświeca różnorodnym projektom: edukacyjnym, naukowo-badawczym, digitalizacyjnym, inwestycyjnym, wydawniczym, realizowanym przez Muzeum indywidulanie czy we współpacy partnerskiej. Muzeum posiada bardzo duże doświadczenie w realizacji projektów międzynarodowych w dziedzinie edukacji.

Szeroka oferta edukacyjna proponowana przez Muzeum jest skierowana do oczekiwań i potrzeb różnych grup odbiorców, w tym również osób dorosłych (m.in. seniorów), nauczycieli, studentów, dzieci i rodzin oraz grup narażonych na społeczne wykluczenie (Muzeum realizuje nieszablonowe aktywności dla tych grup, dla których dostępna na rynku oferta jest uboga, np. wykłady tłumaczone na język migowy, warsztaty dla osób niewidzących umożliwiające im fizyczny, namacalny kontakt

z rzeźbami).

Programy edukacyjne w Muzeum projektowane są z myślą o profesjonalistach, jak

i amatorach. Są dopasowane do indywidualnych potrzeb gości i stwarzają możliwość pogłębienia wiedzy na temat sztuki, kultury i związanych z nią dziedzin. W ofercie Muzeum znajdują się m.in. wykłady, warsztaty, spotkania także z muzealnikami, panele dyskusyjne, które opprzygotowywane sa w oparciu o formułę otwarości

i zakladają interakcje z uczestnikami.

Instytucja chętnie dzieli się wiedzą i dobrymi praktykami poprzez organizację różnego rodzaju seminariów i konferencji m.in. upowszechniających rezultaty projektów. Muzeum jest również edukatorem – organizuje i nadzoruje działania stażystów, praktykantów i wolontariuszy, którzy chętnie zgłaszają się do jego oddziałów, aby zapoznać się z wielopłaszczyznową specyfiką funkcjonowania instytucji kultury. Współpraca na polu edukacji odbywa się również z udziałem edukatorów działających w obszarze nieformalnego kształcenia osób dorosłych, kadry instytucji kultury

w Polsce i za granicą, jednostek samorządu terytorialnego i organizacji pozarządowych.

W roku 2015 Muzeum zanotowało ponad 812 tys. odwiedzin osób z kraju i zagranicy, co pokazuje skalę zainteresowania ofertą kulturalną, a co za tym idzie działaniami edukacyjnymi Muzeum.

Tytuł projektu: 
Yes, you can! – How to support the cultural activities of disadvantaged groups
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013
2015
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Polska
Francja
Holandia
Turcja
Słowacja
Malta
Niemcy
Cele projektu: 

Projekt "Yes, You Can! – How to support the cultural activities of disadvantaged groups” miał na celu poprawę umiejętności instytucji i organizacji pozarządowych działających w sektorze kultury, a także mechanizmów ich zarządzania w odniesieniu do pozyskiwania funduszy na realizację projektów przygotowywanych na rzecz aktywizacji lokalnych społeczności.

Celem projektu była międzynarodowa wymiana doświadczeń dotyczących mechanizmów pozyskiwania funduszy a także dobrych praktyk stosowanych w codziennej pracy. Dzięki realizacji projektu partnerzy konsorcjum nabyli i uzupełnili wiedzę dotyczącą dziedziny pozyskiwania funduszy w celu rozpowszechniania jej wśród wszystkich zainteresowanych organizacji działających w sektorze kultury.

Obszary tematyczne: 

Obszary zagadnień w ramach projektu:

  • potrzeby i trudności lokalnych podmiotów kulturalnych w pozyskiwaniu środków na działalność w sektorze kultury i sektorach okołokulturowych (badania ankietowe);
  • współpraca z lokalnymi instytucjami pozarządowymi działającymi w sferze kultury na rzecz grup defaworyzowanych (budowanie sieci);
  • pozyskanie i uzupełnienie wiedzy dotyczącej pozyskiwania funduszy w nowej perspektywie finansowej Unii Europejskiej na lata 2014-20 („Praktyczny przewodnik po funduszach dla kultury 2014-2020”);
  • podkreślenie roli kultury w budowaniu spójności społecznej Europy oraz dla tworzenia więzi i ram współpracy w ramach lokalnych wspólnot (spotkania projektowe i wizyty studyjne);
  • niwelowanie barier językowych w komunikacji, poszukiwaniu i pozyskiwaniu środków (organizacja specjalistycznych kursów językowych oraz warsztatów z dziedziny zarządzania projektami i pozyskiwania funduszy dla NGO).
Grupa docelowa słuchaczy: 

Członkowie organizacji pozarządowych

Projekt skierowany był głównie do organizacji działających głównie w sektorze kultury i na rzecz grup defaworyzowanych. Często były to niewielkie organizacje, czasami rozpoczynające dopiero swoją działalność i poszukujące wiedzy praktycznej o możliwościach uzyskania wsparcia nie tylko finansowego.

Pracownicy instytucji kultury ze wszystkich krajów partnerów projektu

Projekt obejmował instytucje kultury o różnej wielkości i skali oddziaływania, które również stoją przed wyzwaniem nowej perspektywy finansowej by móc poprzez realizację różnych projektów budować kompleksową ofertę kultralną dla potencjalnych grup odbiorców.

Przedstawiciele jednostek samorządów terytorialnych nadzorujących działalność kulturalną i społeczną (np. w Polsce był to Miejski Ośrodek Wspierania Inicjatyw Obywatelskich)

Jednostki te kształtują politykę kulturalną i społeczną w swoich krajach, często wspierając rozwój społeczeństwa obywatelskiego poprzez granty i wsparcie instytucjonalne udzielane instytucją kultury i organizacją pozarządowym.

Pracownicy organizacji partnerskich oraz lidera projektu (Muzeum Narodowego w Krakowie)

Projekt YYC realizowany był przez partnerów z Francji, Niemiec, Holandii, Malty, Polski i Słowacji w konsorcjum, którego skład współtworzyły instytucje zróżnicowane pod względem charakteru, wielkości i rodzaju działalności, co umożliwiło spojrzenie na możliwości pozyskiwania funduszy z różnej perspektywy. Były to zarówno duża publiczna organizacja sektora kultury (Muzeum Narodowe w Krakowie), jednostka administracji publicznej (Bratysława Stare Miasto), parasolowa organizacja działająca na rzecz seniorów (BAGSO - die Bundesarbeitsgemeinschaft der Senioren-Organisationen), niewielkie organizacje pozarządowe z Holandii (Art- Age Foundation) i Malty (VisMedNet Association), jak też prywatna firma - centrum szkoleniowe Cap Ulysse z Francji.

Ciekawą perspektywę dostarczył partner spoza Unii Europejskiej organizacja pozarządowa z Turcji (Isparta Milli Egitim Genclik Spor Kulubu Dernegi), która jako państwo kandydujące do członkostwa w Unii Europejskiej również może być beneficjentem wybranych programów pomocowych.

Jakie były początki projektu: 

Inicjatorką projektu była Lidia Kozieł-Siudut, kierownik Sekcji Pozyskiwania Funduszy Muzeum Narodowego w Krakowie. Jako trener Narodowego Centrum Kultury,

w ramach swych obowiązków od 2007 roku udzielała bezpłatnych konsultacji instytucjom kultury i organizacjom pozarządowym z regionu Małopolski w zakresie przygotowania wniosków aplikacyjnych.

Obserwując entuzjazm i ogromne zaangażowanie członków organizacji pozarządowych czy pracowników domów kultury w pracy na rzecz lokalnych społeczności zauważyła jak trudno tym osobom dotrzeć do wiedzy o możliwości pozyskania funduszy i znalezienia środków na realizację często bardzo ciekawych

i bardzo potrzebnych w danej miejscowości czy gminie projektów, zwłaszcza na rzecz grup defaworyzowanych.

Projekt „Yes, You Can!” powstał w odpowiedzi na zidentyfikowane wówczas zapotrzebowanie społeczne.

Partnerzy do projektu rekrutowani byli w dwojaki sposób. Z jednej strony zaprosiliśmy do współpracy 3 dobrze nam znane instytucje z wcześniej realizowanych międzynarodowych projektów edukacyjnych, które stanowiły trzon pózniejszego konsorcjum projektowego. Ponadto informację o poszukiwaniu partnerów umieściliśmy w newsletterze wydawanym przez European network of cultural centres. Zainteresowanie naszym projektem było bardzo duże, co potwierdziło zapotrzebowanie europejskich organizacji na przedsięwzięcie tego typu.

Partnerstwo projektowe pierwotnie tworzyło 12 instytucji z całej Europy z czego 7 otrzymało dofinansowanie i przystąpiło do realizacji projektu.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerów projektu

  1. Kraków (grudzień 2013); omówienie cele projektu, metody pracy i zakres odpowiedzialności poszczególnych partnerów; przedstawienie doświadczeń partnerów w dziedzinie pozyskiwania funduszy ze szczególnym uwzględnieniem środków na rzecz kultury i osób defaworyzowanych; w spotkaniu brali udział przedstawiciele NGO z Polski.
  2. Holandia (maj 20104); podsumowanie I etapu prac projektowych (badania ankietowe w zakresie potrzeb i możliwości wsparcia dla oraganizacji pozarządowych i instytucji kultury), przedstawienie rezultatów przeprowadzonej we wszystkich krajach partnerów analizy funduszy lokalnych; warsztaty ze strategii współpracy ze sponsorami;
  3. Turcja (wrzesień 2014); przedstawienie wyników przeprowadzonej przez partnerów konsorcjum analizy rynku międzynarodowych fundacji oraz instytucji prywatnych oferujących fundusze na wsparcie działalności na rzecz kultury;
  4. Francja (listopad 2014); omówienie wyników analizy funduszy strukturalnych UE przeprowadzonej we wszystkich krajach projektu; opracowanie struktury i zawartości merytorycznej "Praktycznego przewodnika po funduszach dla kultury"; udział w warsztatach dla lokalnych NGO;
  5. Słowacja (marzec 2015); analiza programów grantowych UE, prace nad roboczą wersją przewodnika funduszach dla kultury; prezentacja roboczej wersji „Małego Słownika Fundraisera” i weryfikacja zawartych w nim pojęć;
  6. Polska (maj 2015); udział w IX Międzynarodowej Konferencji Fundraisingu w Warszawie; warsztaty, wymiana doświadczeń i informacji o pierwszych wynikach projektu  Y.Y.C z ekspertami oraz innymi uczestnikami konferencji;
  7. Malta (czerwiec 2015); prace nad ostateczną wersją „Przewodnika”; podsumowanie i ewaluacja działań projektowych;
  8. Niemcy (lipiec 2015); spotkanie poświęcone kwestiom związanym z publikacją "Przewodnika"; upowszechnianie rezultatów projektu podczas XI Niemieckiej Konferencji Seniorów we Frankfurcie; potkania z lokalnymi instytucjami kultury;
  9. Polska (lipiec 2015); organizacja konferencji podsumowującej realizację projektu, do udziału w której zaproszono instytucje kultury i organizacje pozarządowe z całego kraju. Podczas konferencji przedstawiono rezultaty projektu.

Podczas spotkań projektowych odbyły się wizyty studyjne, które służyły jako studia przypadku (case studies) do pogłębionej analizy potrzeb grup docelowych w kontekście celów projektu. We wszystkich spotkaniach brali również udział słuchacze dzieląc się najlepszymi praktykami w poszukiwaniu źródeł finansowania działalności swojej organizacji.

Działania krajowe

  • nawiązanie współpracy z organizacjami pozarządowymi w Małopolsce działającymi na polu kultury oraz Małopolskim Ośrodkiem Wspierania Inicjatyw Społecznych;
  • współpraca przy tworzeniu strony internetowej projektu oraz jego logotypu;
  • przygotowanie kwestionariusza badającego potrzeby lokalnych organizacji pozarządowych w Małopolsce w zakresie fundraisingu oraz zakres wiedzy i potrzeb NGO's w zakresie pozyskiwania funduszy na projekty kulturalne, analiza i opracowanie wniosków;
  • pogłębiona analiza funduszy UE dla kultury i grup defaworyzowanych w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem woj. Małopolskiego;
  • analiza lokalnych/regionalnych/rządowych, bilateralnych funduszy, miedzynarodowych grantów oraz środków UE, dostępnych na rynku dla organizacji kulturalnych w Polsce w perspektywie  2014-2020;
  • prace nad przygotowaniem słowniczka specjalistycznych zwrotów i wyrażeń związanych z pozyskiwaniem funduszy i zarządzaniem projektami;
  • przygotowanie spotkania informacyjnego dla grup docelowych projektu w ramach obchodów 10-lecia wstąpienia Polski do UE;
  • średniookresowa ocena projektu (w tym ewaluacja projektu, analiza i weryfikacja planu pracy) i przygotowanie raportu cząstkowego dla Agencji Narodowej;
  • organizacja i przeprowadzenie specjalistycznych warsztatów w języku angielskim o tematyce: "Language of Meetings", "Presentations Skills", "English for Negotiations", w których brali udział słuchacze z organizacji pozarządowych, Urzędu Miasta Krakowa oraz pracownicy Muzeum;
  • organizacja i przeprowadzenie specjalistycznych kursów j. angielskiego ze szczególnym uwzględnieniem słownictwa związanego z aplikowaniem, zarządzaniem i rozliczaniem projektów finansowanych z funduszy UE z udziałem grup słuchaczy opisanych powyżej;
  • opracowywanie "Praktycznego przewodnika po funduszach dla kultury 2014-2020", zebranie materiałów od partnerów (koordynator odpowiadał za kompleksowe opracowanie ostatecznej wersji dokumentu, jego formę graficzną i przygotowanie do publikacji w Internecie);
  • produkcja gadżetu (pen drive) z nagranym „Przewodnikiem” jako materiałem upowszechniającym rezultaty projektu;
  • organizacja i przeprowadzenie konferencji podsumowującej i upowszechniającej rezultaty projektu  Y.Y.C;  wzięło w niej udział 39 osób m.in. przedstawicieli NGO’s, instytucji publicznych.

Działania upowszechniające

Działania upowszechniające Projektu “Yes, You Can!” prowadzono zarówno w obrębie własnej organizacji i instytucji partnerskich oraz innych instytucji w tym administracji samorządowej (UM Krakowa, Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego) a także w mediach i w czasie krajowych i międzynarodowych spotkań i konferencji.

Działania upowszechniające prowadzone były poprzez:

  • Stronę internetową projektu (www.yesyoucanproject.com) oraz strony www partnerów projektu, w tym Muzeum Narodowego w Krakowie z wydzieloną sekcją informacyjną na temat działań projektowych i osiągniętych rezultatów, która była aktualizowana wraz z postępami prac projektowych.
  • Ankietę, stworzoną w celu określenia potrzeb organizacji działających w sferze kultury, skierowaną do kilkudziesięciu organizacji pozarządowych z Krakowa i Małopolski. Ankieta  stanowiła źródło informacji o projekcie dla potencjalnych odbiorców i słuchaczy oraz metodę promocji planowanych rezultatów projektu.
  • Lokalną sieć współpracy utworzoną w Projekcie poprzez nawiązanie kontaktów z lokalnymi organizacjami pozarządowymi oraz kulturalnymi. Rozpoczęliśmy współpracę z Miejskim Ośrodkiem Wspierania Inicjatyw Społecznych Urzędu Miasta Krakowa oraz pracownikami departamentów Urzędu Marszałkowskiego, zajmującymi się współpracą z organizacjami pozarządowymi działającymi na polu kultury. Dzięki tej współpracy informacja o działaniach projektowych została upowszechniona wśród NGO w Krakowie i Regionie Małopolski.
  • Działania informujące o projekcie wysyłane wraz z zaproszeniem do organizacji pozarządowych na specjalistyczne warsztaty i kursy z języka angielskiego.
  • Media społecznościowe, umieszczenie aktualności, informacji o wydarzeniach oraz materiałów promocyjnych na profilu facebook projektu Y.Y.C https://www.facebook.com/pages/Yesyoucanproject/704251292966454?fref=ts oraz na profilu Fundusze dla Kultury https://www.facebook.com/groups/653999561307281/?fref=ts, dedykowanemu trenerom regionalnym i konsultantom ds. strategii rozwoju Narodowego Centrum Kultury poświęconym wymianie wiedzy i doświadczeń z zakresu funduszy na kulturę.
  • W ramach obchodów 10-lecia wstąpienia Polski do UE zostało przygotowane spotkanie informacyjne dla grup docelowych projektu (http://mnk.pl/aktualnosci/mnk-10-lat-w-unii-europejskiej) -10.05.2014 r.
  • 25.05.2015 roku wstępne rezultaty pracy projektowej zostały przedstawione na konferencji zorganizowanej przez Towarzystwo Przyjaciół Muzeum Narodowego w Krakowie, skupiającej seniorów i coraz bardziej aktywizującego swoją działalność w oparciu o pozyskane fundusze zewnętrzne.
  • W dniach 12- 14.05.2015 roku przedstawiciele Muzeum Narodowego w Krakowie oraz organizacji Art–Age z Holandii promowali projekt „Yes, You Can!” w czasie uczestnictwa w międzynarodowej Konferencji w Warszawie przez Polskie Stowarzyszenie Fundraisingu (9th International Fundraising Conference in Warsaw).
  • Zorganizowanie w dniu 22.07.2015 roku konferencji podsumowującej projekt Y.Y.C, w której wzięło udział 39 osób w tym 20 przedstawicieli organizacji pozarządowych, 12 pracowników MNK oraz 7 osób reprezentujących inne instytucje (Urząd Miasta Krakowa, Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, Uniwersytet Jagielloński, Cap Ulysse).
  • Publikacja rezultatów projektu w postaci „Praktycznego przewodnika po funduszach dla kultury 2014-2020”, podręcznik w formacie PDF udostępniony na stronie projektu.
  • Informacja o możliwości skorzystania z powyższego opracowania została przekazana do Punktów Informacyjnych Funduszy Europejskich na terenie całej Polski.

Działania ewaluacyjne

Ewaluacja projektu miała charakter on-going i ex-post. Była realizowana w czasie wszystkich międzynarodowych spotkań projektowych, podczas których każdy

z partnerów projektowych przedstawiał sprawozdanie podsumowujące wykonanie działań projektowych przewidzianych do realizacji w danym terminie zgodnie

z harmonogramem projektu. Za ewaluację projektu odpowiedzialny był koordynator –MNK.

Ewaluacja miała charakter rzeczowy i jakościowy. Każde spotkanie projektowe było ewaluowane za pomocą ankiety a wnioski były przekazywane wszystkim partnerom. Na ostatnim spotkaniu projektowym z udziałem wszystkich partnerów projektu (czerwiec 2015) przeprowadziliśmy wspólne podsumowanie i ewaluację wszystkich działań projektowych.

Ponadto ocenie został poddany główny produkt projektu „Praktyczny przewodnik po funduszach dla kultury 2014-2020”. Wersja robocza dokumentu została przekazana wraz z ankietą ewaluacyjną ekspertom działającym na rynku pozyskiwania funduszy

w krajach projektu. Wnioski i sugestie zostały uwzględnione przy tworzeniu ostatecznej wersji przewodnika.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
69
W wyjazdach zagranicznych: 
2
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Strona projektu: http://www.yesyoucanproject.com.
  2. Fanpage projektu na facebooku: https://www.facebook.com/yesyoucannetwork/?fref=ts.
  3. “The practical guide on funding for culture 2014-2020”.
  4. Ankieta badająca potrzeby lokalnych instytucji kultury i organizacji pozarządowych, wraz z wynikami analizy.
  5. Pogłębiona analiza funduszy UE dla kultury i grup defaworyzowanych w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem woj. Małopolskiego.
  6. „Mały Słowniczek Fundraisera”.
  7. Materiały z warsztatów i kursów języka angielskiego wraz z wytycznymi instytucji szkoleniowej.
  8. Ulotka.
  9. Gadżet projektu (pen drive).
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
  1. strona projektu: http://www.yesyoucanproject.com.
  2. Fanpage projektu na facebooku: https://www.facebook.com/yesyoucannetwork/?fref=ts.
  3. “The practical guide on funding for culture 2014-2020”, podręcznik w formacie PDF udostępniony na stronie projektu i bazie EST.
  4. Pogłębiona analiza funduszy UE dla kultury i grup defaworyzowanych w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem woj. Małopolskiego.
  5. „Mały Słowniczek Fundraisera”.
  6. Materiały z warsztatów i kursów języka angielskiego.
  7. Ulotka.
  8. Gadżet projektu (pen drive).
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Muzeum Narodowe w Krakowie znajduje się obecnie w fazie przeobrażeń organizacyjnych. W związku ze zmianami w strukturze zarządzania planowane dotychczas ścieżki rozwoju instytucji są weryfikowane. Strategia Rozwoju Muzeum na lata 2014-2020 jest aktualizowana i uzupełniana o nowe wytyczne i założenia. W związku z tym wszelkie doświadczenia zdobyte przez pracowników w czasie realizacji projektu Y.Y.C są uwzględniane przy opracowaniu kierunków rozwoju

i strategii Muzeum na dalsze lata.

Udział pracowników Muzeum w kursach i warsztatach językowych podniósł ich kompetencje językowe i w dziedzinie współpracy międzynarodowej i wpisał się w strategię podejmowanych przez naszą instytucję działań, polegających na podnoszeniu kwalifikacji pracowników i wspieraniu ich wszelkich aktywności na rzecz "uczenia się przez całe życie".

Realizacja niniejszego projektu otworzyła Muzeum na współpracę z organizacjami pozarządowymi jako istotnym, kreatywnym partnerem posiadającym wiedzę i doświadczenie w realizacji projektów z dziedziny kultury ze szczególnym uwzględnieniem grup defaworyzowanych..

Szczególne znaczenie ma współpraca nawiązana z Miejskim Ośrodkiem Wspierania Inicjatyw Społecznych Urzędu Miasta Krakowa, która otworzyła obie instytucje na nowe formy pracy.

Nawiązane kontakty owocują współpracą w postaci organizacji wspólnych projektów np. razem z Towarzystwem Przyjaciół Muzeum złożyliśmy wniosek na organizację koncertów Muzeum Karola Szymanowskiego.

Projekt był interesującą możliwością współpracy z organizacjami pozarządowymi działającymi aktywnie w obszarze kultury, z którymi Muzeum do tej pory nie miało okazji współpracować w takim zakresie i w takiej liczbie.

Dzięki wizytom studyjnym w organizacjach kultury i pozarządowych w czasie międzynarodowych spotkań projektowych we Francji, Niemczech, Turcji, Holandii, Słowacji i na Malcie pracownicy Muzeum zyskali szeroką wiedzę o realizacji projektów na rzecz grup defaworyzowanych w krajach partnerów wraz z wiedzą o sposobie ich finansowania. Niezwykle cenna była dla nas wizyta studyjna w dziale rozwoju Rijskmuseum. Obecnie pracujemy nad wdrożeniem w Muzeum Narodowym w Krakowie metod fundraisingu stosowanych w jednym z najważniejszych muzeów na świecie.

Udział w niemieckiej konferencji seniorów we Frankfurcie nad Menem zwrócił naszą uwagę jak ogromną i rosnącą wciąż grupą są europejscy seniorzy i jak wiele jest jeszcze do zrobienia w kontekście przygotowania społeczeństwa europejskiego, w tym instytucji kultury, na rosnące i różnorodne potrzeby tej grupy docelowej. Właśnie to ogromne wyzwanie podjęło Muzeum przygotowując projekt stażowy pn. „Strategie dla przyszłości”, który umożliwi pracownikom kadry edukacji dorosłych Muzeum podniesienie kompetencji i wdrożenie zaobserwowanych metod (m.in. oferta edukacyjna dla osób dotkniętych demencją i chorobą Alzhaimera) w naszym muzeum.

Dzięki realizacji projektu „Yes, You Can!” Muzeum Narodowe w Krakowie zaczęło kreować swój wizerunek jako centrum kompetencji w dziedzinie pozyskiwania funduszy na rzecz kultury i środowisk defaworyzowanych.

Wszystkie działania projektowe budują doświadczenie i mają przełożenie na kolejne inicjatywy. W chwili obecnej zespół pracowników Muzeum przygotowuje 3 projekty we współpracy międzynarodowej wykorzystując pozyskane kontakty oraz wiedzę o funduszach i nabyte kompetencje językowe.

W ramach stworzonej w projekcie sieci wciąż jesteśmy w kontakcie z większością partnerów konsorcjum projektowego i nadal dzielimy się wiedzą o nowych inicjatywach z dziedziny fundraisingu.

Wymiana doświadczeń i skorzystanie z wiedzy partnerów projektu stanowią inspirację do działań muzealnych prowadzonych w kierunkach innych niż przyjęte do tej pory. Projekt otworzył Muzeum Narodowe w Krakowie na nowe formy współpracy.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Działania projektowe wpłynęły na lokalne organizacje poprzez wzmocnienie ich świadomość i dostęp do  narzędzi wykorzystywanych w procesie poszukiwania

i pozyskiwania funduszy.

Organizacje pozarządowe niechętne biurokracji z dużą rezerwą podchodziły do naszych planów związanych z opracowaniem "Praktycznego przewodnika po funduszach..." wyrażając swoje obawy z przygotowania kolejnego opracowania o charakterze teoretyczno-encyklopedycznym. Jednakże w trakcie współpracy w ramach projektu początkowy dystans zastąpiło bardzo otwarte podejście i chęć uczestniczenia w różnych działaniach projektowych, co zaowocowało propozycjami przyszłej współpracy projektowej.

Dzięki działaniom upowszechniającym rezultaty projektu (m.in. konferencji) pobudziliśmy wśród innych instytucji świadomość, że możliwości pozyskiwania funduszy są dostępne dla wszystkich, nie tylko „wielkich graczy”.

Słuchacze mieli możliwość obserwacji mechanizmów tworzenia sieci współpracy oraz uczestniczenia w spotkaniach projektowych w międzynarodowym środowisku. Udział w wizytach studyjnych umożliwił obserwację metod pracy stosowanych przez różnorodne organizacje i instytucje  w krajach partnerskich projektu.

Pozyskanie doświadczenia w tym zakresie  umożliwiło słuchaczom przeniesienie dobrych praktyk na grunt swoich macierzystych instytucji.

Projekt ułatwił słuchaczom nawigację po rynku funduszy czyniąc go bardziej przystępnym. Ponadto "Przewodnik" dostarcza również informacji jak kształtują się

w różnych krajach konsorcjum projektowego możliwości finansowania projektów kulturalnych i pozyskania partnerów do współpracy uwzględniając uwarunkowania gospodarcze, społeczne i kulturowe.

Niektóre organizacje nabrały większej odwagi do realizacji projektów i złożyli wnioski na ich dofinansowanie (np. Fundacja Instytut Rozwoju Człowieka czy wspomniane wyżej Towarzystwo Przyjaciół Muzeum Narodowego w Krakowie).

Miejski Ośrodek Wspierania Inicjatyw Społecznych ma doświadczenie w pracy z organizacjami pozarządowymi – dla tej instytucji „podpatrzone” w ramach wizyt studyjnych pomysły i inicjatywy wskazały nowe kierunki współpracy z organizacjami pozarządowymi w regionie tak, by działania urzędu wspierające budowę społeczeństwa obywatelskiego bardziej odpowiadały potrzebom grup docelowych.

Słuchacze polscy biorący udział w spotkaniu projektowym, spotkaniach informacyjnych czy konferencjach zostali wyposażeni w kompleksową wiedzę na temat możliwych źródeł finansowania projektów z dziedziny kultury ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb grup de faworyzowanych , a uczestnictwo w warsztatach "Language of Meetings", "Presentations Skills", "English for Negotiations" oraz kursie językowym nie tylko podniosło ich kompetencje językowe ale również przyczyniło się do poprawy metod pracy i zarządzania ich organizacjami.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Projekt „Yes, You Can!” zrealizował swój główny cel jakim było ułatwienie przygotowania europejskich instytucji kultury oraz organizacji pozarządowych  realizujących projekty z dziedziny kultury do pozyskiwania funduszy w nowej perspektywie finansowej Unii Europejskiej.

Głównym rezultatem projektu jest „Praktyczny przewodnik po funduszach dla kultury 2014-2020” dostępny na stronie www.yesyoucanproject.com, który jest wykorzystywany nie tylko przez partnerów projektu ale przede wszystkim przez organizacje pozarządowe we wszystkich krajach projektu.

Przewodnik stanowi kompendium wiedzy po funduszach krajowych, unijnych

i międzynarodowych finansujących projekty sektora kultury i przemysłów okołokulturowych w krajach konsorcjum projektowego (Polsce, Słowacji, Niemczech, Turcji, Francji, Holandii i Malcie) w okresie 2014-2020. Dokument zawiera konkretną wiedzę, potrzebną do poszukiwania i pozyskiwania funduszy na „kulturalne” propozycje projektowe wraz z wieloma wskazówkami praktycznymi.

Informacja o możliwości skorzystania z podręcznika dostępnego on-line wszystkim osobom zainteresowanym została przekazana do Punktów Informacyjnych Funduszy Europejskich na terenie całej Polski, które polecają to opracowanie potencjalnym wnioskodawcom jako jedno ze źródeł informacyjnych na temat funduszy nowej perspektywy finansowej.

Rezultaty przeprowadzonej wśród organizacji działających w sferze kultury ankiety, dostarczyły informacji stanowiącej podwaliny do realizacji kolejnych przedsięwzięć, ponieważ wykazały, że organizacje pozarządowe wciąż potwierdzają istnienie barier w sięganiu po środki zewnętrzne.

Wiedza zdobyta w trakcie warsztatów i kursu języka angielskiego z tematyki pozyskiwania funduszy jest wykorzystywana przez przedstawicieli lokalnych NGO

w bieżącej pracy.

Zorganizowana w siedzibie MNK konferencja podsumowująca rezultaty projektu wyposażyła uczestników w wiedzę na temat potencjalnych źródeł finansowania w tym również projektów międzynarodowych oraz możliwości pozyskiwania partnerów do współpracy. Uczestnicy wykazali ogromne zainteresowanie „Małym Słownikiem Fundraisera” - narzędziem ułatwiającym pracę z dokumentami Komisji Europejskiej.

Doświadczenie uzyskane w trakcie rozmaitych spotkań, konferencji, wizyt studyjnych i innych eventów międzynarodowych jest i będzie wykorzystywane w kolejnych inicjatywach, pomysłach na  pozyskiwanie środków, tworzenie sieci współpracy i realizację projektów.

Projekt wzmocnił ducha inicjatywy i przedsiębiorczości wśród zaangażowanych przedstawicieli organizacji pozarządowych i pracowników Muzeum Narodowego w Krakowie. Wierzymy, że wskazując drogę do pozyskiwania funduszy (poprzez dostarczanie informacji i metod oraz podejścia do funduszy krajowych, międzynarodowych i europejskich) zmniejszyliśmy bariery w podejmowaniu inicjatyw oraz obawy w rozpoczynaniu nowych działalności w tym np. w podejmowaniu współpracy projektowej na poziomie międzynarodowym.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Uczestnicy konferencji podsumowującej projekt wykazali duże zainteresowanie przedstawioną tematyką; usłyszeliśmy wiele pochlebnych opinii i podziękowań dotyczących „małego słownika fundraisera”, jako narzędzia ułatwiającego zrozumienie pojęć oraz pracy osobom poszukującym możliwości dofinansowania i piszącym projekt.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Projekt Muzeum Narodowego w Krakowie cechowało innowatorskie podejście. W Polsce pozyskiwanie funduszy często traktowane jest jako poboczny i może trochę wstydliwy proces niezbędny, niestety, do realizacji celów wyższych.

Tymczasem w wielu krajach Europy Zachodniej fundraising jest ważnym elementem budowania społeczeństwa obywatelskiego, a udział w zbiórce funduszy na godny cel jest elementem budowania więzi społecznych. Również w Polsce są˛ piękne przykłady takich inicjatyw  jak np. „Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy“, która stała się narodowym świętem solidarności z potrzebującymi.

Takiego nowoczesnego, innowacyjnego podejścia pragnęliśmy uczyć przedstawicieli instytucji kultury i organizacji pozarządowych realizując projekt „Yes, You Can!“.

Pragnęliśmy pobudzić przedsiębiorczość i wskazać jak poprawić metody zarządzania szczególnie małych organizacji pozarządowych, aby pracując na  rzecz lokalnych wspólnot mogły one oprzeć się o filantropię społeczną i społeczną odpowiedzialność biznesu, co docelowo przyczyni się do budowania postaw obywatelskich

i prospołecznych a docelowo wzmocni działania trzeciego sektora w naszym kraju.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Kubaty-Kasprzyk
Data wypełnienia formularza/karty: 
02.02.2016

Move and pull down the wall

Tematyka działań: 
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Zespół Placówek Edukacyjnych
ul. Turowskiego 1, 10-685 Olsztyn
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 

Anna Mierzejewska – Małż, tel.: 89 538-92-56; 607-407-696, e-mail: a.mierzejewska@zpe.olsztyn.pl

Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Zespół Placówek Edukacyjnych w Olsztynie realizuje cztery różne poziomy edukacji: przedszkolny (przedszkole specjalne i przedszkole integracyjne), szkoły podstawowej specjalnej, gimnazjum specjalnego i szkoły przysposabiającej do pracy. Nasza placówka zajmuje się przede wszystkim dziećmi i młodzieżą z autyzmem i niepełnosprawnościami sprzężonymi. Zespół Placówek Edukacyjnych współpracuje z Warsztatem Terapii Zajęciowej w Olsztynie, gdzie dorośli  - uczestnicy, mogą rozwijać swoje umiejętności i gdzie wypracowywują swoją autonomię.

Placówka jest miejscem, gdzie rozwijamy możliwości naszych podopiecznych, integrując ich w różnych dziedzinach życia, dając wsparcie i ucząc rozwiązywania problemów. W zależności od indywidualnych potrzeb naszych uczniów, wspieramy ich poprzez różnorodne zajęcia rehabilitacyjne tj.: terapia mowy, integracja sensoryczna, terapia Biofeedback, terapia Tomatis, rehabilitacja ruchowa, rewalidacja komputerowa, logopedia, komunikacja alternatywna. Wychodzimy również na zewnątrz, aby zintegrować naszych podopiecznych i nauczyć życia w społeczeństwie. Organizujemy im wolny czas, rozwijamy ich zainteresowania, pokazujemy, jak mogą spędzać czas wolny (zajęcia sportowe, terapia tańcem, artterapia). Pracujemy w atmosferze otwartości i tolerancji.

Grupą docelową biorącą udział w projekcie były dorosłe osoby z autyzmem i niepełnosprawnościami sprzężonymi, uczęszczające do Szkoły Specjalnej Przysposabiającej do Pracy nr 2 przy Zespole Placówek Edukacyjnych w Olsztynie.

Osoby uczęszczające do szkoły przysposabiającej, realizują ofertę edukacyjną w oparciu o innowację pedagogiczno – organizacyjną pn. „Park Pracy”. Innowacja polega na tym, że uczniowie z różnorodnymi niepełnosprawnościami doświadczają sytuacji pracowniczych, przygotowywując się do roli zawodowych i społecznych w dorosłym życiu, w ten sposób poszerzają swoje kompetencje. „Park Pracy” to zakład pracy, a uczeń – pracownik gdzie może rozwijać swoje umiejętności zawodowe. Nauczyciel występuje w roli kierownika, który kieruje pracą uczniów – pracowników. W „Parku Pracy” funkcjonują cztery pracownie: artystyczna, gospodarcza, kulinarna i biurowa. Realizacja podstawy programowej odbywa się dwutorowo: zgodnie z przyjętym programem przysposobienia do pracy oraz realizowane są zadania wynikające z wyznaczonych celów zespołowych tzw. praca akcyjna. W pierwszym przypadku, nauczyciele i specjaliści opracowują program  przysposobienia do pracy odpowiednio dostosowany do danego rodzaju niepełnosprawności, wykorzystując odpowiednie formy i metody pracy dydaktycznej, wychowawczej i aktywizacji zawodowej (każdy z uczniów przechodzi poszczególne działy: artystyczny, gospodarczy, kulinarny, biurowy, realizując założenia programu). W drugim przypadku następuje podział zadań zgodnie z wyznaczonym celem tzw. akcją – nie ma tu podziału na oddziały. Uczniowie podzieleni są wg predyspozycji zawodowych, upodobań i zainteresowań.

Zespół, który prowadzi „Park Pracy” jasno określa zadania dla każdej osoby, tak aby jak najskuteczniej wydobyć drzemiący potencjał, rozwijać motywację i wiedzę na temat pracy.

Tytuł projektu: 
Move and pull down the wall
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-GB2-GRU06-08550 3
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Wlk. Brytania
Czechy
Malta
Polska
Słowacja
Turcja
Cele projektu: 
  • Zwiększenie zrozumienia opinii publicznej na temat niepełnosprawności, zmniejszenie różnic, likwidacja uprzedzeń wobec osób niepełnosprawnych poprzez udział w wydarzeniach projektowych, działaniach promocyjnych i rozpowszechnianiu informacji o projekcie.
  • Dzielenie się doświadczeniami opiekunów osób niepełnosprawnych na temat tego, co zostało osiągnięte w zakresie kształcenia ustawicznego tych osób w różnych krajach.
  • Zwiększenie zaufania osób niepełnosprawnych, aby nie czuły się wykluczone w społeczeństwie (Jestem taki sam jak reszta).
  • Umożliwienie osobom niepełnosprawnym odkrywania siebie w różnych sytuacjach; nauka nowych umiejętności sportowych i artystycznych; wystawa wytworzonych przez osoby niepełnosprawne produktów i pokazanie ich międzynarodowej społeczności. Dążenie do osiągnięcia poczucia sukcesu.
  • Włączenie wszystkich grup docelowych projektu, do poszukiwania inspiracji w pracy i do efektywnej współpracy, tworzenie wspólnych metodologii, metod i kryteriów praktyk.
  • Umożliwienie opiekunom zrozumienia, że nie jest osamotniony w radzeniu sobie w opiece nad osobą niepełnosprawną i że inni opiekunowie również borykają się z podobnymi problemami (Nie jestem sam).
  • Zapewnienie bieżącej komunikacji pomiędzy partnerami w dziedzinie kształcenia dorosłych dla osób niepełnosprawnych poprzez grupę MAPDOT na Facebooku.
  • Promowanie wykorzystywania innowacyjnych technologii przez wszystkich interesariuszy projektu.
Obszary tematyczne: 
  • Grupy docelowe o specjalnych potrzebach.
  • Podstawowe umiejętności dorosłych słuchaczy.
  • Edukacja artystyczna, włącznie ze sztuką, rzemiosłem i muzyką.
  • Porównywanie systemów edukacji.
  • Metody podnoszenia motywacji studentów.
  • Media i komunikacja.
  • Podejścia dotyczące zagadnień włączania.
  • Uznawanie uczenia się o charakterze nieformalnym i pozaformalnym.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową słuchaczy były osoby dorosłe o różnorodnych rodzajach niepełnosprawności oraz ich opiekunowie/rodzice.

W przypadku grupy polskiej słuchacze rekrutowali się spośród uczniów Szkoły Specjalnej Przysposabiającej do Pracy. Wszystkie te osoby posiadały orzeczoną niepełnosprawność: autyzm, niepełnosprawności sprzężone, upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym lub znacznym. Słuchaczami byli również rodzice, rodzeństwo osób niepełnosprawnych oraz nauczyciele, opiekunowie, terapeuci. W wyjazdach zagranicznych uczestniczyło 17 słuchaczy, z czego 13 to osoby ze specjalnymi potrzebami. Podczas działań lokalnych brało udział 59 osób, z czego 20 słuchaczy to osoby niepełnosprawne. 

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na projekt  "Move & Pull Down Wall" powstał  podczas seminarium kontaktowego w Bratysławie w 2010 roku. W następstwie czego rozpoczęto prowadzenie rozmów partnerskich, doprowadzając do wizyty przygotowawczej w Trabzon w  2012 roku, gdzie w zespole złożonym z przedstawicieli czterech krajów: Polski, Turcji, Wielkiej Brytanii i Słowacji projekt ten został zredagowany.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Podczas spotkań partnerskich miały miejsce wydarzenia, które za główny cel stawiały sobie uświadomienie ludzi niepełnosprawnych, że nie są osamotnieni oraz, że są pełnoprawnymi członkami społeczeństwa. Podczas spotkań odbywały się dyskusje, podczas których formalni i nieformalni opiekunowie osób niepełnosprawnych mogli podzielić się własnymi doświadczeniami oraz wiedzą na temat niepełnosprawności. Odbywały się różnorodne warsztaty na temat tego jak ulepszyć i poprawić pewność siebie oraz jak rozumieć ludzi niepełnosprawnych. Publiczne spotkania, artykuły prasowe, radio,  telewizja miały zachęcać społeczność lokalną do współpracy z osobami niepełnosprawnymi. Trenerzy oraz nauczyciele zaangażowani w projekt, wymieniali się wzajemną wiedzą na temat różnych metod nauczania, pracy oraz podejścia do osób niepełnosprawnych w poszczególnych krajach, podpatrywali rozwiązania edukacyjne, systemowe.

Odbyły się następujące spotkania partnerskie:

- W Walii w terminie: 22.10.-25.10.2012r. w Llandovery. Spotkanie organizacyjne - miało na celu zapoznanie się organizacji partnerskich, biorących udział w projekcie. Podczas spotkania rozdzielono zadania wśród partnerów: Turcja przygotowywanie ewaluacji dotyczących wizyt u partnerów, Polska - rozpowszechnianie projektu na portalu społecznościowym Facebook, Walia i Malta koordynowanie prac nad produktem końcowym projektu: e-bookiem. Walia zaproponowała również możliwość korzystania z mikro-bloga Tumblrs. W ramach projektu zwiedzano Coleg Elidyr - ośrodek zajmujący się osobami niepełnosprawnymi po 18 roku życia. Uczestnicy projektu zobaczyli pracownie, farmę oraz dom, w którym osoby niepełnosprawne uczą się samodzielnego życia.

- Na Malcie w terminie 14.03-18.03.2013r. Spotkanie miało miejsce w Ghajnsielem. Podczas spotkania odbyła się dyskusja na temat dobrych praktyk, metod wykorzystywanych w pracy z ludźmi niepełnosprawnymi na Gozo. Uczestnicy odwiedzili ośrodek dziennego pobytu dla ludzi niepełnosprawych: Sta. Martha Centre w Victorii, gdzie partnerzy zobaczyli w jaki sposób organizowany jest czas wolny dla osób niepełnosprawnych, jakimi metodami pracują terapeuci. Uczestnicy projektu odwiedzili również School of Drama, gdzie mogli zobaczyć w jaki sposób osoby niepełnosprawne są włączane i integrowane ze swoimi rówieśnikami podczas zajęć artystycznych.

- W Turcji w terminie 01.06-05.06.2013r. w Trabzon. Spotkanie miało na celu prowadzenie dalszych prac nad realizacją projektu MAPDOT. Zapoznano się ze szkolnictwem specjalnym w Turcji. W czasie pobytu w Trabzon odbyły się eventy: “LIFE with NO HANDICAP” aktywności połączone ze sportem, w których wzięli udział partnerzy projektu, osoby niepełnosprawne oraz ich opiekunowie. Partnerzy zaprezentowali również swoje instytucje, odbyło się seminarium na temat ”Autyzm i Sport”. Partnerzy z Polski zaprezentowali film na temat metod i form pracy z osobami niepełnosprawnymi. W spotkaniu ze strony polskiej uczestniczyło 2 słuchaczy ze specjalnymi potrzebami.

- Na Słowacji w terminie 10.09-14.09.2013 w Presov. Spotkanie na Słowacji miało na celu prowadzenie dalszych prac związanych z projektem MAPDOT. Zapoznano się ze szkolnictwem specjalnym na Słowacji (systemem edukacji). Partnerzy odwiedzili szkoły dla osób niepełnosprawnych, gdzie  partnerzy projektu wzięli m.in. udział w warsztatach. Podczas wizyty była okazja do wymiany doświadczeń oraz porównania stosowanych metod i form pracy. Omówiono postępy związane z projektem, jak również zadania które należy dopracować. Rozmowy dotyczyły całościowego filmu o projekcie MAPDOT, założenia strony internetowej przez prtnera z Malty oraz zasad zamieszczania materiałów na stronie projektu. Omówiono  zasady dokonywania ewaluacji po każdym ze spotkań. Podczas spotkania wszyscy partnerzy otrzymali dostęp do portalu społecznościowego Facebook. W spotkaniu ze strony polskiej brało udział 6 słuchaczy, w tym 2 ze specjalnymi potrzebami.

- W Czechach w terminie 21.05-25.05.2014r. w Pardubicach. Spotkanie w Republice Czeskiej było finalnym spotkaniem, podczas którego osoby kluczowe do projektu omówiły końcowe wnioski dotyczące raportu finalizującego projekt. W spotkaniu partnerskim wzięli udział m.in. uczniowie niepełnosprawni z Zespołu Placówek Edukacyjnych w Olsztynie, którzy dzięki zgłoszonej wcześniej aplikacji i przygotowaniom, w licznym składzie wzięli udział w Abilimpiadzie – olimpiadzie umiejętności. Zwiedzano również szkołę specjalną oraz miejsca aktywności osób niepełnosprawnych. W spotkaniu ze strony polskiej brało udział 9 słuchaczy ze specjalnymi potrzebami.

Działania krajowe skupiały się m.in. na przygotowywaniu do wizyt zagranicznych poprzez wykonanie prezentacji o Zespole Placówek Edukacyjnych, o metodach pracy w placówce; przygotowaniu upominków przez osoby niepełnosprawne – uczniów „Parku Pracy”; nagraniu filmów z poszczególnych wizyt partnerskich, aktywnym udziale w międzynarodowych spotkaniach; zamieszczaniu informacji na temat projektu MAPDOT na stronie internetowej placówki: www.zpe.olsztyn.pl; wykonywaniu ewaluacji wizyt partnerskich; przygotowywaniu ogłoszeń, certyfikatów, badzików, notesów, teczek dla uczestników spotkania w Polsce; prowadzeniu zajęć warsztatowych w „Parku Pracy” dla partnerów projektu w ramach wizyty w Zespole Placówek Edukacyjnych; przygotowaniu wystawy zdjęć uczniów Zespołu na spotkania w Polsce i Słowacji; udziale  Wiceprezydenta Olsztyna w spotkaniu partnerów projektu MAPDOT podczas wizyty w Olsztynie oraz zaprezentowaniu głównej idei projektu dotyczącej sytuacji ludzi niepełnosprawnych; przygotowaniu uczestników (pod kątem wysłania aplikacji, wykonania pracy z wybranych materiałów, z wybranego tematu) do aktywnego udziału w Ablimpiadzie w Czechach; występie „Teatru Tańca – Autentyczni My”  - przedstawiającego świat widziany oczami osoby z autyzmem dla gości z krajów partnerskich; przedstawieniu filmu dotyczącego metod i form pracy w Zespole Placówek Edukacyjnych podczas wizyty w Trabzon; zaprezentowaniu pracy Warsztatów Terapii Zajęciowej i Specjalnego Ośrodka Szkolno- Wychowawczego podczas wizyty w Polsce – wymiana doświadczeń; przygotowaniu materiałów do e-booka; prezentowaniu zdjęć i nagrań z wizyt partnerskich nauczycielom i uczniom Zespołu Placówek Edukacyjnych w celu porównania metod pracy, wymianie doświadczeń; zamieszczenie tych filmów na Facebook, Youtube oraz w serwisach informacyjnych; nagranie spotów, na których pokazana jest aktywizacja dorosłych osób niepełnosprawnych – podopiecznych Szkoły Przysposabiającej do Pracy, która wchodzi w skład Zespołu.

W działaniach krajowych jak i zagranicznych aktywny udział brali słuchacze. Na terenie Polski było to 59 słuchaczy, w tym 20 osób o specjalnych potrzebach, natomiast w wyjazdach zagranicznych uczestniczyło 17 słuchaczy, w tym 13 osób o specjalnych potrzebach.

Rozpowszechnianie w Polsce miało miejsce przez przekazywanie informacji na temat projektu w "Gazecie Olsztyńskiej", w Telewizji Olsztyn, na stronie internetowej Zespołu Placówek Edukacyjnych, na stronie portalu społecznościowego Facebook: Mapdot, Stowarzyszenie Wyjątkowe Serce.

Adekwatnie do zapowiadających się wizyt pojawiały się informacje na stronie Zespołu Placówek Edukacyjnych. Pojawiły się artykuły w Gazecie Olsztyńskiej oraz informacje w serwisie informacyjnym. Wszelkie informacje o projekcie na temat spotkań, wizyt zamieszczane były na portalu Facebook Mapdot. Na stronie youtube zostały zamieszczone filmy z wizyt partnerskich oraz film - specjalny występ Teatru Tańca dla gości projektu Mapdot.  Stworzono produkt końcowy projektu: e-book. Zagadnienia dotyczące projektu partnerskiego przekazywane były na radach pedagogicznych, jak też innym placówkom partnerskim i współpracującym (m.in. stowarzyszeniom) z Zespołem Placówek Edukacyjnych. W czasie trwania projektu zamieszczano zdjęcia, nagrywano filmy z wizyt. Filmy zostały zamieszczone na profilu Facebook Mapdot w celu dalszego upowszechniania. Na wszystkich prezentacjach i materiałach zostały umieszczone logo projektu, logo "Programu Uczenie się przez całe życie" Grundtvig.

Projekt zapewniał ogólny przegląd świadczenia usług dla osób niepełnosprawnych przez czas trwania projektu. Uczestnicy mieli szansę zaobserwować świadczenia oraz dokonać ewaluacji w zakresie różnic oraz podobieństw. To co można było zobaczyć w innych krajach zainspirowało i dodało odwagi aby zaryzykować podobne świadczenia w lokalnym kontekście lub ulepszyć to co już zaistniało dla osób niepełnosprawnych. Trenerzy, nauczyciele mogli doświadczyć międzykulturowego porównania swojej profesji, uczniowie - podopieczni rozwinęli swoje pozytywne zachowania dzięki dalekim podróżom związanych z oczekiwaniem na barwne socjalne, sportowe aktywności, które doświadczali podczas wizyt. Pozyskana wiedza, którą dzielono się za pośrednictwem strony intenretowej projektu oraz stron internetowych poszczególnych instytucji była przekazywana społecznościom lokalnym. Artykuły prasowe, programy telewizyjne również  zwiększyły wiedzę na temat osób niepełnosprawnych oraz pomogły w rozpowszechnieniu danej problematyki.

Projekt zapewniał ogólny przegląd świadczenia usług dla osób niepełnosprawnych przez czas trwania projektu. Uczestnicy mieli szansę zaobserwować świadczenia oraz dokonać ewaluacji w zakresie różnic oraz podobieństw. To co można było zobaczyć w innych krajach zainspirowało i dodało odwagi aby zaryzykować podobne świadczenia w lokalnym kontekście lub ulepszyć to co już zaistniało dla osób niepełnosprawnych. Trenerzy, nauczyciele mogli doświadczyć międzykulturowego porównania swojej profesji, uczniowie - podopieczni rozwinęli swoje pozytywne zachowania dzięki dalekim podróżom związanych z oczekiwaniem na barwne socjalne, sportowe aktywności, które doświadczali podczas wizyt. Pozyskana wiedza, którą dzielono się za pośrednictwem strony internetowej projektu oraz stron internetowych poszczególnych instytucji była przekazywana społecznościom lokalnym. Artykuły prasowe, programy telewizyjne również  zwiększyły wiedzę na temat osób niepełnosprawnych oraz pomogły w rozpowszechnieniu danej problematyki. Ludzie o specjalnych potrzebach, ich opiekunowie często nauczyciele, terapeuci pomogli im wyjść z monotonnego życia. Ludzie Ci, mieli szansę zobaczyć, spotkać międzynarodową społeczność przyzwyczajoną do radzenia sobie z ludźmi niepełnosprawnymi w środowiskach dla nich przeznaczonych. Grupy ludzi o specjalnych potrzebach miały szansę zmieszania się ze społecznością lokalną i doświadczenia codziennych sytuacji życiowych, które jednocześnie stanowiły przykład rozumienia specjalnych potrzeb innych ludzi.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
59 słuchaczy, w tym 20 osób o specjalnych potrzebach
W wyjazdach zagranicznych: 
17 słuchaczy, w tym 13 osób o specjalnych potrzebach
Produkty
Produkty projektu: 

Produkty:

E-book Mapdot: http://issuu.com/ceska-abilympijska-asociace/docs/mapdot_project_e-book?...

MAPDOT Facebook

Spotkanie w Walii: http://www.youtube.com/watch?v=afDx5N6Nlec

Spotkanie na Malcie: https://www.facebook.com/video.php?v=739855136056711&set =vb.169687436406820&type=2&theater

Spotkania na Słowacji:

http://www.youtube.com/watch?v=aiDoSYjqPao

Spotkanie w Republice Czeskiej:

http://www.youtube.com/watch?v=ww-bIqvqeac

Wizyta w Polsce:

https://www.facebook.com/video.php?v=713107855398106&set =vb.169687436406820&type=2&theater

Praca dla ludzi niepełnosprawnych:

http://www.telewizjaolsztyn.pl/10,2602-jak_burzyc_sciane%3f_-_praca_dla_niepelnosprawnych.html

Notesy oraz badziki dla partnerów projektu Mapdot:

https://www.facebook.com/StowarzyszenieWyjatkoweSerce/ photos/pcb.676546435720915/676544949054397/?type=1&theater

Artykuł o projekcie Mapdot:

http://gazetaolsztynska.pl/192652,MAPDOT-do-pelnosprawnosci-w-pracy.html

Artykuł o projekcie Mapdot 2:

http://gazetaolsztynska.pl/205251,MAPDOT-burzenie-murow -stereotypow.html#axzz3EdXLqabb

Cykl filmów o uczniach niepełnosprawnych z ZPE

Artykuły w Gazecie Olsztyńskiej:  z dnia 3.03.2014 http://gazetaolsztynska.pl/192652,MAPDOT-do-pelnosprawnosci-w-pracy.html,  z dnia 28.05.2014, http://gazetaolsztynska.pl/205251,MAPDOT-burzenie-murow-stereotypow.html..., oraz informacje w serwisie informacyjnym: http://www.olsztyn24.com/news/22582-mapdot---do-pelnosprawnosci-w-pracy...., http://zdrowie.wm.pl/profil/TerapeuciZPE/3461,MAPDOT-do-pelnosprawnosci-...

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie powyższe produkty zostały upowszechnione po zakończeniu projektu i wykorzystuje się je nadal. Pokazuje się jako przykład dobrej praktyki przy okazji szkoleń nauczycieli, rad pedagogicznych, spotkań z rodzicami osób niepełnosprawnych.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt wywarł duży wpływ na naszą instytucję, ze względu na możliwość porównania z innymi instytucjami partnerskimi: poziom wykształcenia nauczycieli, jakość świadczonej pracy, wyposażenia placówek oraz stosunku państwa do systemu edukacji i opieki ludzi niepełnosprawnych w danym kraju. Zespół Placówek Edukacyjnych wypadł na bardzo wysokim poziomie, jeśli chodzi o świadczone usługi terapeutyczno-edukacyjne, bardzo dobre wyposażenie placówki w sprzęt rehabilitacyjny i multimedialny. Duży wpływ miała wizyta w Walii, odwiedzenie ośrodka Coleg Elidyr, co dało insprację utworzenia podobnego miejsca - "Modrak"- dla ludzi niepełnosprawnych w Olsztynie. W chwili obecnej trwają procedury związane z pozyskaniem gruntów w okolicy Olsztyna, które miałyby być przeznaczone pod budowę „Modraka”.  Nastąpiła również poprawa w zakresie współpracy między pracownikami, np. przygotowanie filmów z wizyt, przygotowanie wizyty partnerskiej w Polsce, przygotowanie uczniów do mobilności oraz do udziału w konkursach podczas Abilimpiady. Pojawiły się również dyskusje mające na celu wymianę informacji dotyczących systemu edukacji i opieki osób niepełnosprawnych w poszczególnych krajach, metod i from pracy z dorosłymi niepełnosprawnymi.

Realizacja projektu miała również duży wpływ na nauczycieli i pracowników ZPE. Pracownicy doskonale się przygotowali do wizyty gości w Polsce oraz do wizyt w innych krajach. Podczas wizyty wszyscy pracownicy starali się jak najlepiej przekazać informacje oraz pokazać wieloaspektowo na czym polega system edukacji i terapii w Zespole Placówek Edukacyjnych (przedszkole, szkoła podstawowa gimnazjum, szkoła przysposabiająca do pracy), jak wygląda opieka i świadczenia dla osób niepełnosprawnych. Uczestnictwo w projekcie zmobilizowało nauczycieli i pracowników do pisania nowych projektów, związanych z problematyką edukacji specjalnej oraz projektów skierowanych na potrzeby osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Mobilizacja nastąpiła również w sferze nauki języków obcych - zauważono ogromną potrzebę nauki języków obcych, które obecnie są niezbędne do lepszego porozumiewania się w krajach Unii Europejskiej oraz dzięki którym można łatwiej wymieniać się doświadczeniami z partnerami projektu.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Wpływ na uczniów był znaczący ponieważ projekt skierowany był głównie na potrzeby osób niepełnosprawnych. Nastąpiła poprawa umiejętności społecznych. Osiągnięto to dzięki wdrażaniu w życie niektórych rozwiązań, które dało się zaobserwować podczas wizyt partnerskich w innych krajach europejskich.  Dużą rolę odegrał ośrodek Coleg Elidyr w Walii dzięki któremu wprowadza się obecnie w życie pomysł na ośrodek "Modrak" - miejsce dla dorosłych ludzi niepełnosprawnych, gdzie będą mogli dążyć do coraz większej autonomii oraz znaleźć miejsce, gdzie będą mogli pracować oraz czuć się bezpiecznie. Niewątpliwie wśród dzieci i młodzieży niepełnosprawnej z ZPE wzrosła również wiedza na temat krajów Unii Europejskiej, szczególnie na temat krajów biorących udział w projekcie. Poprawa nastąpiła również w sferze motywacji i pewności siebie, szczególnie u uczniów, którzy mieli szansę wziąć udział w mobilnościach, podczas których uczniowie Ci nabyli nowe umiejętności, nawiązali nowe kontakty z partnerami projektu, rówieśnikami z innych państw. Uczniowie wraz z nauczycielami włożyli dużo pracy w przygotowanie upominków oraz poczęstunku dla uczestników projektu wizyty w Olsztynie. Aktywnie uczestniczyli w próbach Teatru Tańca - przygotowanie występu dla gości projektu Mapdot. Bardzo dużym osiągnięciem był udział oraz zdobyte dyplomy podczas Ablimpiady w Republice Czeskiej. Uczniowie Zespołu Placówek Edukacyjnych licznie i aktywnie reprezentowali projekt Mapdot podczas Abilipmpiady. Dzięki udziałowi w konkursach zwiększyła się motywacja, umiejętności społeczne oraz pewność siebie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Prezentacje, zdjęcia, filmy oraz wszelkie informacje mogą służyć jako materiały dydaktyczne dla nauczycieli, studentów, wolontariuszy, rodziców i opiekunów zajmujących się edukacją specjalną oraz dorosłymi osobami niepełnosprawnymi.  Portal Facebook Mapdot, wydany e-book, strona internetowa stanowią materiały informujące o projekcie oraz o podjętych działaniach. Zdobyte doświadczenia podczas wyjazdów zainspirowały do wdrożenia w życie Kuźni Pracy "Modrak" - miejsca gdzie dorosłe osoby niepełnosprawne będą mogły godnie mieszkać i żyć. Zostały również nagrane spoty z udziałem dorosłych osób niepełnosprawnych, podopiecznych Szkoły Przysposabiającej do Pracy przy Zespole Placówek Edukacyjnych w Olsztynie.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Oba wyjazdy były bardzo intensywne, organizatorzy angażowali uczniów poprzez różne formy spędzania czasu. Ablimpiada w Czechach była dobrze przygotowana, pojawiło się wiele ciekawych dyscyplin sportowych, które zmuszały osoby niepełnosprawne do samodzielności. Z kolei w Turcji byliśmy zachwyceni tamtejszymi widokami. Wszyscy uczestnicy byli bardzo zadowoleni.”

„Wyjazd do Czech oceniam ogólnie bardzo pozytywnie, jednakże miałabym uwagi odnośnie samej podróży – jazda autokarem z Polski do Czech trwała aż 11 godzin i była dość męcząca, co w przypadku uczniów z autyzmem potęgowało ich negatywne zachowania. Jednak po dotarciu na miejsce ciężka podróż została szybko zrekompensowana. Czesi bardzo mile nas przywitali  i zapewnili ciekawe zajęcia. ”

„Ogólne wrażenie jest bardzo dobre. Szczególnie wspominam wyjazd do Turcji, podczas którego spotkały nas niezwykłe przygody. Zarówno dzieci, jak i opiekunowie, zdobyli wiele cennych doświadczeń związanych z wymianą międzynarodową. Poznanie różnorodności kulturowej, religijnej ‘na własnej skórze’ była interesującą lekcją dla wszystkich uczestników.”

Nauczycielki Szkoły Przysposabiającej do Pracy w Zespole Placówek Edukacyjnych, podkreślały ogromną wartość projektu Grundtvig, odnosząc się zarówno do uczniów, jak również do nauczycieli. Uczniowie Zespołu Placówek Edukacyjnych mieli możliwość poznania osób z innych krajów (wyjątkowo zintegrowali się z grupą Słowaków podczas pobytu w Czechach), ich zwyczajów, kultury (np. nagminne opóźnienia się wynikające z trybu życia Turków). Ponadto zwiedzili nowe interesujące miejsca. Szczególnie pozytywne wrażenie zrobiły na wszystkich tureckie krajobrazy, które uczestnicy projektu mogli podziwiać podczas wycieczek. Nauczyciel SPdP, zwrócił uwagę na ciekawe rozwiązania wdrożone w placówkach w Turcji, mianowicie na park zwierząt, w którym prowadzi się zajęcia terapeutyczne dla osób niepełnosprawnych czy szklarnie, w których wychowankowie mogą sami uprawiać rośliny. Bardzo ciekawa była także możliwość zaobserwowania funkcjonowania kawiarenki szkolnej prowadzonej przez uczniów i ich opiekunów. Ponadto naszym uczestnikom udało się trafić na prawdziwe tureckie wesele, które było organizowane obok hotelu, w którym rezydowali. Usłyszeli tradycyjne pieśni, poznali obrzędy tureckie. Wycieczka odwiedziła także kilka muzułmańskich meczetów, bazary, zwiedziła różne zakątki miasta Trabzon. Uczestnicy brali też udział w nietypowym zdarzeniu, trafili bowiem w miejsce, gdzie wybuchły lokalne zamieszki i trzeba było szybko uciekać w bezpieczne miejsce, co pokazało, w jak różnej sytuacji politycznej kraju żyją inni ludzie. To zdarzenie wywarło ogromne wrażenie szczególnie na uczniach biorących udział w projekcie. „Przygodą było również podróżowanie nocą w 12 osób wraz z grupą Słowaków turecką taksówką, w której głośno grała muzułmańska muzyka, pełno było wokół pozaczepianych czerwonych światełek i kierowca wesoło wyśpiewywał egzotyczne pieśni. Gdy trzeba było rozliczyć się za przejazd, to wedle tamtejszego zwyczaju, próbowałem targować się z taksówkarzem w języku tureckim. To zderzenie kultur było niezwykle emocjonujące”. Ponadto uczniowie i nauczyciele mieli możliwość poznania smaków południowej kuchni podczas wizyty w jednej z najlepszych restauracji w regionie.

„Na Malcie byłam po raz pierwszy. Nasza ‘baza’ znajdowała się na wyspie Gozo, na którą płynęliśmy promem. Wiał wówczas bardzo silny wiatr, co trochę mnie niepokoiło. Na szczęście podróż upłynęła bez zakłóceń i po dopłynięciu do celu już tylko podziwialiśmy piękne widoki.”

Na Maltę zorganizowano wycieczkę dla nauczycieli. Podczas pobytu, goście zwiedzili kilka ośrodków, m.in. warsztaty terapii zajęciowej, dom kultury, mogli podpatrzeć, jak odbywają się zajęcia w szkole tańca ‘Dance School’ czy byli podczas prób teatralnych  spotykając się z tamtejszym reżyserem i jego studentami w ‘Drama School’. Można było zobaczyć prace, wystawy oraz różnego rodzaju wytwory artystyczne niepełnosprawnych uczniów z Malty. Odczucia uczestników projektu były takie, że zajęcia były prowadzone interesująco i na podobnym poziomie jak w Polsce, jednakże pod względem stanu technicznego budynków czy urządzeń, placówka działająca na wyspie Gozo ma o wiele trudniejsze zadanie. Jednakże tamtejsi mieszkańcy okazali się niezwykle życzliwi i potrafili się zatroszczyć się o swoich gości.

Nauczyciele podkreślali, że dzięki wyjazdom zdobyli wiele nowych doświadczeń, mieli możliwość zobaczenia placówek dla osób niepełnosprawnych funkcjonujących w innych krajach o bardzo zróżnicowanym poziomie standardu. Zwiedzili mieszkania chronione oraz pracownie, które były doskonale dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Oprócz ogólnie bardzo pozytywnego wrażenia znalazło się także kilka drobnych mankamentów. Mianowicie w kwestiach organizacyjnych, podczas pobytu w Turcji uczestnicy ZPE z Olsztyna odnieśli wrażenie, że turecki organizator był skupiony głównie na ‘swoich’ uczniach niż na gościach z innych krajów. Niedogodnością były także ciągłe opóźnienia, wynikające ze zwyczajów tureckich obywateli. Dało się to również we znaki naszym uczestnikom podczas pobytu na Malcie. Z kolei w Czechach dużym minusem był brak konkretnego harmonogramu pobytu (uczestnicy byli w wielu kwestiach niedoinformowani, co powodowało występowanie problemów organizacyjnych).

Nauczycielki ZPE chciały także zwrócić uwagę na niezwykłą aktywność uczestników z innych krajów podczas pobytu w placówce w Polsce w ramach projektu Grundtvig.

Podsumowując wyjazdy były bardzo udane i niezmiernie wartościowe zarówno dla niepełnosprawnych uczniów, ale także dla nauczycieli, którzy dzięki temu projektowi zdobyli wiele cennych doświadczeń, poszerzyli horyzonty i nabyli nową wiedzę, którą będą mogli podzielić się z innymi nauczycielami ZPE w Olsztynie. Otrzymali wiele serdeczności od innych uczestników projektu, w którym oprócz Polaków brali udział Słowacy, Turcy, Walijczycy, Czesi. Wszyscy zgodnie podkreślają, iż jeśli w kolejnych latach będzie organizowany taki projekt i będą mieli możliwość wziąć w nim udział,  bez wahania zgodzą się na wyjazd.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

-

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Mierzejewska - Małż
Data wypełnienia formularza/karty: 
04.02.2015

More than music

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Języki obce
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Nowa Orkiestra Kameralna
ul. Białostocka 48 m 54, 03-748 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 

Hanna Wilk, tel.: 22 402 02 07, info@fnok.pl

Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

W ramach Fundacji "Nowa Orkiestra Kameralna" działa Chór Warszawski. Amatorskie muzykowanie spełnia niezwykle ważną rolę w życiu każdego zdrowego społeczeństwa. Niejednokrotnie zespoły złożone z pasjonatów osiągają najwyższy poziom artystyczny, a ponadto stwarzają możliwość spotykania się ze sobą oraz dzielenia radości ze wspólnego muzykowania. Zespół tworzą ludzie uzdolnieni wokalnie, otwarci i kreatywni, darzący muzykę poważną szczególnym umiłowaniem. Śpiewają tu osoby z różnym wykształceniem: przedstawiciele wielu narodowości. Wspólne muzykowanie w grupie o tak niekonwencjonalnym składzie daje motywację do nauki języków obcych, poszerza wiedzę o kulturze innych krajów, umożliwia kontakty z różnorodnymi środowiskami, kształtuje osobowości. Wzbogaca duchowo, rozwija wyobraźnię muzyczną, pozwala na pełniejszą realizację muzycznych pasji, tym bardziej, że Chór współpracuje z profesjonalną orkiestrą. Praca polega na cotygodniowych próbach, okazyjnych warsztatach, nauce samodzielnej na podstawie materiałów przygotowanych przez członków chóru. W 2010 roku chór przyjął nazwę ”Chór Warszawski” i rozpoczął aktywną działalność koncertową. W 2011 roku Chór Warszawski otrzymał III nagrodę na międzynarodowym konkursie chóralnym Varsovia Cantat. Repertuar chóru obejmuje zarówno dzieła oratoryjne jak i pieśni przeznaczone na chór mieszany, motety, madrygały, utwory współczesne oraz opracowania muzyki filmowej.

Tytuł projektu: 
More than music
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-CZ1-GRU06-10084 5
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Polska
Czechy
Słowacja
Cele projektu: 

Celem partnerstwa amatorskich zespołów muzycznych i muzyków z trzech sąsiadujacych krajów Europy Centralnej, Polski, Czech i Słowacji jest uczenie się wzajemne przez różne rodzaje ekspresji - słuchanie występów muzyków używających własnego języka ojczystego, uczenie ich jak interpretować utwory muzyczne w języku ich sąsiadów lub wspólne wykonywanie utworów skomponowanych w wyniku tej współpracy. Muzyka jest w "More than Music" pomocą naukową, narzędziem, które prowadzi do lepszego wzajemnego rozumienia historii, tradycji i kultury, które były udziałem narodów.

Podczas wspólnych prób, występów i nagrań, uczestnicy zdobywali zupełnie nowe doświadczenia. Owocami współpracy są  występy przed publicznością i nowe utwory muzyczne wykonywane w językach uczestników, ale też audiowizualna kronika projektu.

Przesłanie projektu jest klarowne: "Muzykujmy razem, bo muzyka pozwala nam się zrozumieć lepiej niż słowa. Opierając się na tradycji, skomponujmy nowe, innowacyjne utwory. Może będzie to inspiracja do inicjatyw wykraczających poza obszary muzyki."

Obszary tematyczne: 

Edukacja artystyczna, włącznie ze sztuką, rzemiosłem i muzyką (TOPIC-3), Edukacja międzykulturowa (TOPIC-27), Tożsamość regionalna (TOPIC-50), Nauka i uczenie się języków obcych (TOPIC-21), Obywatelstwo europejskie i wymiar europejski (TOPIC-17)

Grupa docelowa słuchaczy: 

Dorośli słuchacze (STD-ADL), Instytucja kulturalna (np. muzeum, galeria sztuki) (NFP-CULT), Stowarzyszenie non-profit (NFP-ASC), Organizacja prowadząca działalność edukacyjną dla dorosłych (EDU-ADLT), Inny typ instytucji publicznej (PUB-OTH), Inny typ instytucji edukacyjnej (EDU-OTH), inni (TCH-OTH)

Jakie były początki projektu: 

Chór Warszawski – FNOK wciąż poszukuje możliwości dalszej nauki i doskonalenia się. Z inicjatywą, entuzjastycznie przyjętą, wystąpiła chórzystka, Hanna Wilk, której po usilnych poszukiwaniach w Internecie udało się trafić do tworzącej się grupy partnerskiej projektu "More than Music".

Krótki opis przebiegu projektu: 
  • Spotkania partnerskie za granicą i w kraju (kiedy, gdzie, czego dotyczyły, czy brali udział słuchacze)

Celem pierwszego spotkania, w Brnie, Czechy, 27-28.08.2012, inicjującego Projekt, było ustalenie zasad przebiegu projektu, negocjowaniu nowego planu działania w warunkach zmiany składu grupy partnerskiej i zasad współpracy pomiędzy partnerami. Uczestniczył 1 pracownik i 3 słuchaczy.

Drugie zagraniczne spotkanie, Brno, Czechy, 7-9.06.2013, dotyczyło: Prezentacja partnerów projektu; - Prezentacja filmu z koncertów z grudnia 2012 w Warszawie; - Warsztaty muzyczne obejmujące podstawy techniki oddychania (tzw. techniki Alexandra) oraz podstawy improwizacji muzycznej; - Warsztaty wokalne oraz ćwiecznie repertuaru na zbliżające się koncerty; - Poznawanie kultury czeskiej i słowackiej; - Wspólne muzykowanie oraz nawiązywanie nowych znajomości wśród organizacji partnerskich; - Uczenie się języków. Uczestniczył 1 pracownik i 2 słuchaczy

Trzecie zagraniczne spotkanie odbyło się w Brnie, Czechy w dniach 11-13.10.2013 Celem wizyty były: warsztaty muzyczne, koncert współczesnej muzyki polskiej, słowackiej i czeskiej, poznawanie kultury czeskiej, zacieśnianie więzów przyjaźni z członkami organizacji partnerskich, uczenie się języków. Uczestniczył 1 pracownik i 24 słuchaczy.

Czwarte spotkanie odbyło się początkowo w Brnie, a następnie w Bratysławie na Słowacji w dniach 12-16.-6.2014. Celem głównym były dwa koncerty finałowe, w Brnie (Czechy) i Bratysławie (Słowacja), na których m.in. wykonano specjalnie skomponowane nowe utwory, próby muzyczne, koncert współczesnej muzyki polskiej, słowackiej i czeskiej, poznawanie kultury czeskiej, zacieśnianie więzów przyjaźni z członkami organizacji partnerskich, uczenie się języków. Odbyły się wielogodzinne próby zarówno w Brnie jak i Bratysławie, koncerty, w przerwie których prezentowano film o projekcie, spotkanie wieczorne kończące projekt w Bratysławie z udziałem przedstawicieli świata kultury i władz. Zwiedzano Bratysławę. W przerwach prób była okazja do wspólnych rozmów. Resultatem były 2 koncerty finałowei bogate przeżycia uczestników tych wydarzeń. Uczestniczył 1 pracownik i 25 słuchaczy.

  • Działania krajowe (czy brali udział słuchacze). W działania krajowe angażowali się wszyscy członkowie Chóru Warszawskiego a często też ich rodziny i znajomi. Działań było mnóstwo:

Jesień 2012

Przygotowanie prezentacji i prezentacja projektu i partnerów podczas próby Chóru Warszawskiego w Warszawie. Od tego momentu regularne aktualizowanie strony internetowej chóru http://chorwarszawski.pl/ i FNOK http://fnok.pl/chor.php.

- Utworzenie fanpage projektu na FB, gdzie zamieszczane są bieżące informacje i materiały dotyczące naszego projektu. https://www.facebook.com/MorethanMusicGrundtvigProject

Strona prowadzona jest przez uczestników Chóru Warszawskiego w języku angielskim.

Warsztaty w Śródborowie, przygotowania logistyczne (agenda, sale, info, goście, instytucje wspierające, prasa) do spotkania partnerskiego w grudniu (rozdział zadań), ćwiczenie repertuaru na koncerty z ABC

Zamieszczenie informacji o planowanych na 8 i 9 grudnia koncertach w prasie i na portalach internetowych

Grudzień 2012

Przygotowania organizacyjne do wizyty, nawiązanie kontaktów i współpraca z Ośrodkami Czeskim i Słowackim, Biurem Promocji Warszawy, ustalenia dot kościołów na koncerty, przygotowanie stoisk info. o Grundtvigu i krajach partne,  zaproszenie gości itd.

Warsztaty muzyczne - ćwiczenia emisji i doskonalenie repertuaru na koncerty podczas wizyty

Wizyta Ars Brunensis Chorus i Slovak Music Bridge w Warszawie, 2 wspólne próby, 2 koncerty z setkami osób publiczności warszawskiej ("Arcydzieła Muzyki Renesansu" i "Mesjasz"), spotkanie integr., zwiedzanie Warszawy wraz z miejscowymi chórzystami

Koncert kolęd w wykonaniu Chóru Warszawskiego pod dyr. Richarda Berkeley’a i udział w wieczorze czeskiej tradycji bożonarodzeniowej dla pracowników Czeskiego Centrum przy Ambasadzie Republiki Czeskiej i studentów Bohemistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Rok 2013 (do czerwca)

Warsztaty w Śródborowie, ćwiczenie repertuaru kompozytorów czeskich, zajęcia integracyjne rozwijające umiejętności negocjacyjne i kreatywność, ewaluacja dotychczas przeprowadzonych i planowanie następnych działań.

Wykonanie przez warszawskich chórzystów filmu prezentującego wydarzenia podczas grudniowego spotkania w Warszawie, prezentacja filmu podczas warsztatów chóralnych w Brnie i w Warszawie oraz zamieszczenie go na Youtube

Wizyta w Brnie na Choircamp w celu wzięcia udziału w warsztatach muzycznych. Richard Berkeley, dyrygent Chóru Warszawskiego prowadził tam zajęcia dla Ars Brunensis Chorus, dwoje naszych chórzystów pomagało w opanowaniu polskich utworów (wymowa).

Warszawa - warsztaty chóralne z Danem Kalouskiem i dwoma chórzystami z Brna, wzbogacenie wiedzy nt. muzyki i kompozytorów czeskich oraz ćwiczenie repertuaru czeskiego, uwieńczone niedużym koncertem w k. MB Łaskawej i wieczorem integracyjnym, rozmowy nt.projektu

Jesień 2013

Przygotowania logistyczne do wizyty w Republice Czeskiej, intensywniejsze niż zwykle próby, ustalanie składu, planowanie wizyty, poszukiwania i wynajęcie autokaru

Warsztaty w Śródborowie poświęcone bardzo intensywnej pracy nad repertuarem nadchodzącego koncertu w Brnie

Wizyta w Brnie, warsztaty muzyczne, które pomogły nam poznać utwory czeskie na wiosenne koncerty., próba i koncert. współczesnej. muzyki polskiej, słowackiej i czeskiej, poznawanie kultury czeskiej, zacieśnianie więzów przyjaźni z członkami organizacji partnerskich

Rok 2014

Technika Alexandra – warsztaty poświęcone nauce prawidłowej emisji głosu, odbyły się w trzech jednodniowych sobotnich sesjach w Warszawie.

Warszawa – jednodniowe warsztaty poświęcone pracy nad repertuarem koncertów w Brnie i Bratysławie

Spotkanie Dyrygenta i przedstawicieli chóru z delegacją ze Słowacji, omówiono zagadnienia dotyczące interpretacji nowych utworów skomponowanych z okazji naszego projektu i zagadnienia logistyczne

Warszawa – kolejne jednodniowe warsztaty poświęcone pracy nad repertuarem koncertów w Brnie i Bratysławie

Przygotowanie przez stronę polską filmu przedstawiającegodziałania i efekty, poświęconego promocji LLP i naszego Projektu, został on zaprezentowany podczas koncertów w Brnie i Bratysławie

Bieżąca ewaluacja działań w projekcie prowadzona poprzez ankiety dla uczestników, rozmowy, słuchanie komentarzy naszych rodzin i ludzi z naszego otoczenia, obserwowanie reakcji licznie gromadzącej się na publiczności

Promowanie programu LLP i naszego Projektu poprzez zapraszanie publiczności na koncerty poprzez plakaty, info na Koncertomania.pl, Gazeta.pl na naszych stronach projektowych, konferencję prasową podczas wizyty w grudniu 2012 oraz pocztą pantoflową

Nauka i ćwiczenie nowego, różnojęzycznego repertuaru na koncerty projektowe, na cotygodniowych próbach całego chóru i indywidualnie oraz w podgrupach przez cały okres trwania projektu

  • Działania upowszechniające Społeczność lokalna informowana była o koncertach będących rezultaem naszego projektu przy pomocy plakatów rozwieszanych w miastach, gdzie sie odbywały, oraz w mediach i "pocztą pantoflową". Koncery w Warszawie gromadziły tłumy publiczności.

Wewnątrz chóru nieustannie toczyły się rozmowy na temat projektu, przygotowań, kocertów, dzieliliśmy się fotografiami i nagraniami, uzupełnialiśmy nasze strony internetowe.

Projekt  i jego rezultaty upowszechniany był na stronie domowej chóru chórwarszawski.pl, na stronie Fundacji Nowa Orkiestra Kameralna http://www.fnok.pl/, na stronie projektowej na facebooku https://www.facebook.com/MorethanMusicGrundtvigProject?fref=ts i na międzynarodowej stronie projektu http://www.morethanmusic.eu/grundtvig.html. Strony były systematycznie uaktualniane w miare postępu naszych działań.

Na koncerty zapraszano nie tylko plakatami, ale też informowano portale internetowe, np koncertomania.pl i gazeta.pl, oraz indywidualnie zapraszano znajomych i rodziny.

  • Działania ewaluacyjne Ewaluacja na terenie Chóru prowadzona była poprzez ankiety po warsztatach, rozmowy na temat działań, ich przebiegu, efektów i stałego doskonalenia pracy grupowe i indywidualnej.

Ponad 48 uczestników brało udział w ewaluacji prowadzonej w postaci kwestionariuszy online w języku angielskim. Główne wnioski to: znacząca większość respondentów rozwinęła umiejętności społeczne i osobiste, wiedzę o krajach partnerów i ich kulturze. wskazywano na to, ze projekt nauczył nowych sposobów współpracy i miał pozytywny wpływ na profesjonalny rozwój w sferze muzycznej. Możemy stwierdzić, że rozwój kompetencji kluczowych które zostały zgłoszone na etapie wnioskowania, został  w pełni osiagnięty (Porozumiewanie się w obcych językach (KC2), Kompetencje społeczne i obywatelskie (KC6), Świadomość i ekspresja kulturowa (KC8)).

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
48 słuchaczy i 1 pracownik
W wyjazdach zagranicznych: 
54 słuchaczy i 4 pracowników (tj. 1 pracownik w 4 wyjazdach)
Produkty
Produkty projektu: 

Strony internetowe:

Strona internetowa w językach wszystkich partnerów zawierająca materiały audio i wideo http://www.morethanmusic.eu

Strona inernetowa prezentująca projekt na Facebooku https://www.facebook.com/MorethanMusicGrundtvigProject?ref=hl

Podczas partnerstwa powstały 4 nowe utwory muzyczne,których słowa i muzyka dostępne są do pobrania na stronie internetowej http://www.morethanmusic.eu Nagrania audio 4 nowych utworów są dostępne do pobrania na stronie internetowej http://www.morethanmusic.eu

Filmy o projekcie https://www.youtube.com/watch?v=hC8QlVagVzQ,

oraz film, który jest audiowizualną kroniką partnerstwa i prezentacją projektu w czasie wizyty partnerskiej w grudniu 2012 w Warszawie https://www.youtube.com/watch?v=Mkg02qBSHVc

Koncerty międzynarodowe

Dwa Koncerty w Warszawie, grudzień 2012 (Muzyka Renesansu, Mesjasz JF Haendla)

Koncert w Brnie,październik 2013 (Muzyka współczesna)

Koncert finałowy I – Brno, czerwic 2014

Koncert finałowy II – Bratysława, czerwiec 2014

Oprócz tego koncert dla Studentów Bohemistyki i pracowników Centrum Czeskiego przy Ambasadzie Republiki Czeskiej w wyk. Chóru Warszawskiego, i kameralny koncert po warsztatach międzynarodowych w Warszawie – Chór pod dyrekcją gościa z Czech, utwory czeskie.

Warsztaty międzynarodowe

W Brnie czerwiec 2013, październik 2013, maj 2014,

w Warszawie czerwiec 2013, maj 2014

Cały szereg warsztatów krajowych. Odbywały się warsztaty rozwijające umiejętności muzyczne, społeczne, współpracy w grupie oraz warsztaty Techniki Aleksandra poświęcone umiejętnościom osobistym - emisja głosu i prawidłowa postawa ciała.

Raport ewaluacyjny

Zwijany plakat prezentujący projekt i partnerów

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strony internetowe, filmy i nagrania dokumentujące przebieg jak i produkty projektu.

Koncerty dały wykonawcom i zgromadzonej publiczności nie tylko radość i satysfakcję, ale też z pewnością pozostawiły długotrwałe dobre wspomnienia.

Repertuar zespołu wzbogacił się dzięki projektowi o szereg utworów, zarówno starszych, jak i skomponowanych specjalnie z okazji projektu, które pozostaną i będą w przyszłości wykonywane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Pracownicy polskiej organizacji, uczestnicząc w międzynarodowych negocjacjach i wydarzeniach, zdobywali doświadczenie, a po zakończeniu projektu chór został nieco przeformowany, wdrożono nowe metody pracy z zespołem.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uczestnicy projektu brali udział w wielu wyjątkowych wydarzeniach. Patrzyli, jak pracowały inne zespoły amatorskie, były uczeni przez partnerów, jak interpretować ich muzykę w ich języku. Ćwiczyli i uczyli się wykonywać utwory razem i próbowali zrozumieć siebie nawzajem na scenie i poza nią. W celu wypełnienia wszystkich wymagań tej międzynarodowej współpracy musieli zastosować wszystkie umiejętności językowe, które mieli i które rozwinęły się w trakcie realizacji projektu. Oprócz strony muzycznej projektu była również motywacja do doświadczenia międzykulturowej strony współpracy. Dyskutowano nad stereotypami i zjawiskami dotyczącymi ich wspólnej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Zespół i dyrygent znaleźli nowe sposoby współpracy wewnątrz chóru i międzynarodowej, zebrano pomysły na kolejne wydarzenia i projekty artystyczne. Szereg osób udoskonaliło umiejętności w zakresie zarządzania, planowania i współpracy w zespole, a także umiejętności posługiwania się ITC. Po projekcie uczestnicy są bardziej otwarci na współpracę Europejską i pewniejsi w użyciu języków obcych jako instrumentu aktywnej współpracy w pracy zawodowej lub w ramach ich hobby. Obecnie poszukiwane są nowe możliwości udziału w projekcie międzynarodowym, które umożliwią dalszy rozwój Chóru jako całości, jak i jego poszczególnych członków.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Strony internetowe, filmy i nagrania dokumentujące przebieg jak i produkty projektu mogą posłużyć innym organizacjom za przykład współpracy pomiędzy 3 partnerami z 3 krajów odbywającej się na niwie muzyczno-kulturalnej.

Koncerty dały wykonawcom i zgromadzonej publiczności nie tylko radość i satysfakcję, ale też z pewnością pozostawiły długotrwałe dobre wspomnienia.

Repertuar zespołu wzbogacił się dzieki projektowi o szereg utworów, zarówno starszych, jak i skomponowanych specjalnie z okazji projektu, które pozostaną i będą w przyszłości wykonywane.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Fragmenty wypowiedzi wzięte z międzynarodowych arkuszy ewaluacyjnych, stąd cytaty są w języku angielskim, który był językiem współpracy.

Pracownik po koncertach w Warszawie, grudzień 2012 “Very good. Despite some difficultes with the Czech driver everything went very well. There was a very good atmosphere.”

Słuchacz: “It makes a lot of sense. It brings together people who have the same passion for singing”. ”Great cooperation”

Słuchacz: "The organisation of the workshop as well as our accomodation was good. The scheduled activites were interesting and the workshop itself, in my opinion, beneficial for all the participants."

Pracownik: The participation of the learners is positive on all levels. As an Englishman, it is amusing to see how entertained the Czechs and the Poles are exploring the differences and similarities in their respective languages.

Słuchacz: “I like the idea, working together is very motivating and also challenging.”

96% respondentów międzynarodowej ankiety ewaluacynej pragnęłoby wziać ponownie udział w takim projekcie.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Bardzo chętnie ponownie wzięlibyśmy udział w podobnym projekcie, bo mimo początkowego kryzysu i trudności, był ogromnie motywujący, inspirujący i pouczający.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Hanna Wilk
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.01.2014

Integra

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Zdrowie dla Budowlanych
ul. Os. Młodości 9, 31-915 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 

Marek Janda – koordynator projektu, tel. 12 684 52 90, dps-krakow@wp.pl

Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Fundacja,, Zdrowie dla Budowlanych” od 2003 roku na zlecenie Gminy Miejskiej Kraków prowadzi Dom Pomocy Społecznej im. Wł. Godynia przy ul. Sołtysowskiej 13 D w Krakowie. To właśnie mieszkańcy i pracownicy Domu są uczestnikami projektu ,,Integra” w ramach programu Grundtving ,, Uczenie się przez całe życie”.

Placówka przeznaczona jest  dla 67 osób w podeszłym wieku  do której w pierwszej kolejności przyjmowane są osoby powracające z Kazachstanu . Celem działalność placówki jest  zapewnienie usług bytowych, opiekuńczych i wspomagających osobom wymagającym całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, udzielenie wszechstronnej pomocy psychologicznej w sytuacji kryzysów związanych z nową sytuacją życiową, wykształcenie umiejętności radzenia sobie z poczuciem bezradności,  zapewnienie mieszkańcom duchowej i materialnej pomocy do bezpiecznego i godnego życia z zachowaniem intymności i niezależności dostosowanej do poziomu sprawności i samodzielności.

W Domu Pomocy Społecznej zatrudnionych jest 42 pracowników, całodzienną opiekę nad mieszkańcami sprawują opiekunki i pielęgniarki, pięć razy w tygodniu  mieszkańcy na terenie Domu mają możliwość korzystania z : rehabilitacji,  wsparcia psychologa i pedagoga, uczestniczenia w różnorodnej terapii zajęciowej (ergoterapia, muzykoterapia, arteterapia, silvoterapia, ludoterapia).

Pracownicy Działu Terapeutyczno – Opiekuńczego proponują mieszkańcom szeroki wachlarz imprez kulturalnych, sportowych, rekreacyjnych: tj. zabawy taneczne, pikniki, ogniska, wyjścia do kina, teatru, spotkania z ciekawymi ludźmi, koncerty, wycieczki, turnusy rehabilitacyjne.

Tytuł projektu: 
Integra
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-SK1-GRU06-04288 2
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Słowacja
Polska
Czechy
Węgry
Cele projektu: 

Celem współpracy w ramach projektu INTEGRA były następujące zagadnienia:

  • integracja osób niepełnosprawnych,
  • podniesienie pewności siebie i optymizmu u seniorów,
  • podniesienie rangi pracowników terapii zajęciowej we współpracujących organizacjach partnerskich.

Podczas edukacji osób niepełnosprawnych i seniorów konieczne jest zapewnienie im integracji ważnej dla powrotu do codziennego życia. Wszystkie tematy projektu INTEGRA skupiały się na stworzeniu  niepełnosprawnym i seniorom możliwości powrotu do aktywnego życia społecznego oraz stanowiły pomoc w znalezieniu dla nich nowej drogi, nowej perspektywy.Poprzez fachowe wykłady  i międzynarodową wymianę doświadczeń  pracownicy instytucji i ergoterapeuci osiągnęli i zdobyli innowacyjne umiejętności uczenia i zarządzania.

Podstawowymi celami partnerstwa było:

  • opanowanie umiejętności rzemieślniczych wybranego rzemiosła ludowego,
  • poprawa stanu psychicznego osób niepełnosprawnych i seniorów formą zabawy, nauczania tańców ludowych oraz gry na instrumentach ludowych,
  • obecność osób niepełnosprawnych i seniorów na wykładach oraz międzynarodowych  warsztatach rzemieślniczych,
  • podstawowe opanowanie teleinformatyki – ICT,
  • wykłady dla pracowników i ergoterapeutów w celu uzyskania lepszego pedagogicznego podejścia oraz zarządzania.
Obszary tematyczne: 
  • Uczenie międzypokoleniowe / uczenie się w starszym wieku/ emeryci.
  • Edukacja artystyczna, włącznie ze sztuką, rzemiosłem i muzyką.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Dorośli słuchacze

Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał z inicjatywy słowackiego partnera Projektu, podczas spotkania w Krakowie. W celu poszukiwania partnerów projektowych  wykorzystano między innymi kontakty powstałe w oparciu o wieloletnią współprace naszej organizacji z placówką o podobnym profilu działalności z Czeskiego Cieszyna.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Projekt obejmował 4 wyjazdy zagraniczne:

  1. Spotkanie partnerów w Social Service Centre Cesky Tesin. Warsztat nauki technik rzemiosła: quilling, papierowa wiklina, bibułkarstwo ceramika. Spotkanie  z czeskim folklorem i nauka gry na prostych instrumentach ludowych.15-17. 10-2012.
  2. Spotkanie w Eltes Matyas Educational-Learning Center w Mosonmagyarovar na Węgrzech. Poznanie technik: tkactwo, lalkarstwo, haftowanie koralikami, zdobienie pierników, figurki z liści. Nauka  tańców i pieśni ludowych. Spotkanie ewaluacyjne. 21-23 03. 2013 r.
  3. Udział w  Międzynarodowym Festiwalu Ludowego Rzemiosła w Skalicy na Słowacji – prezentacja rękodzieła oraz wyuczonych  technik. 21-06-2013 r. W spotkaniu brali udział słuchacze.
  4. Udział w Międzynarodowym Festiwalu Ludowego Rzemiosła w Pieszczanach na Słowacji. Prezentacja prac rękodzielniczych wykonanych  w ramach projektu INTEGRA. Spotkanie podsumowujące projekt.16-18. 05-2014. W spotkaniu brali udział słuchacze.

W Polsce zorganizowaliśmy jedno spotkanie partnerskie uczestników projektu w Domu Pomocy Społecznej w Krakowie w dniach 14-16. 10. 2013 r. podczas którego odbyły się warsztaty plastyczne, spotkanie muzyczne zajęcia folklorystyczne, nauka  tańców ludowych. Spotkanie ewaluacyjne. W spotkaniu brali udział słuchacze.

W ramach działań krajowych  przez cały czas trwania projektu organizowaliśmy zajęcia praktyczne w DPS podczas których wykonywano prace rękodzielnicze z wykorzystaniem wyuczonych technik. Zainicjowaliśmy cykl spotkań wokalno-instrumentalnych w oparciu o elementy folkloru muzycznego naszych partnerów projektowych.

Aby upowszechnić ideę projektu INTEGRA  zorganizowaliśmy: wystawy prac rękodzielniczych w środowisku lokalnym (Akademia Ignatianum, I krakowskie Senioralia, DPS im W. Godynia),  warsztaty nauki technik rękodzielniczych w Klubie Seniora w Krakowie oraz integracyjne spotkania  muzyczne z grupą lokalnych seniorów oraz młodzieży studenckiej.

Na stronie internetowej  http://dps-soltysowska.pl/ccms/projekty/ zamieściliśmy  informację o projekcie  oraz relację ze spotkania partnerskiego odbywającego się na Węgrzech. Po zakończeniu projektu zorganizowaliśmy jego prezentację  wewnątrz własnej organizacji, dla pracowników i mieszkańców  DPS-u. Projekt INTEGRA  został przedstawiony w Bielsku- Białej podczas inauguracji projektu ARTES.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
60
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 

Zakładka na stronie :http://dps-soltysowska.pl/ccms/projekty/

Broszura INTEGRA w języku angielskim obejmująca informacje o partnerach projektu, opisany jest przebieg projektu, wszystkie spotkania w ramach projektu, sprawozdania z imprez lokalnych, które miały miejsce pomiędzy poszczególnymi spotkaniami oraz fotodokumentację.

Dokumentacja video: 

Prace artystyczne i rękodzielnicze.

Dokumentacja fotograficzna.

Prezentacja taneczna.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Broszura, dokumentacja video, prace rękodzielnicze.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Dzięki doświadczeniom kooperacji w międzynarodowym środowisku pracownicy organizacji udoskonalili swoją umiejętność współpracy w zespole. Podejmowane działania pozwoliły na stworzenie wewnątrz organizacji nowych zespołów projektowych.

Uczestnictwo w projekcie dało możliwość zapoznania się ze sposobami pracy innych ośrodków zajmujących się wspieraniem i terapią osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Pozwoliło pracownikom zdobyć praktyczną wiedzę dotycząca prowadzonych przez inne placówki metod terapii i nauczyło ich nowych technik pracy. Praktyczna edukacja personelu bezpośrednio przyczyniła się do podniesienia poziomu profesjonalnych kompetencji działu terapeutycznego. Udział w projekcie był także szansą na zaprezentowanie i rozpropagowanie stosowanych w naszej placówce efektywnych technik terapeutycznych.

Uczestnictwo w projekcie stworzyło naszym pracownikom szansę integracji z osobami zajmującymi się profesjonalnie podobną problematyką w innych krajach. Działania w ramach projektu były dla nas okazją do zdobycia doświadczeń w pracy w interdyscyplinarnych, międzynarodowych zespołach.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Poprzez uczestnictwo naszego DPS-u w działaniach projektu Integra udało się w sposób znaczący poprawić funkcjonowanie naszych mieszkańców - seniorów zarówno w aspekcie społecznym jak i w wymiarze indywidualnym.

Aktywność w środowisku lokalnym, czas spędzony na wspólnej pracy z innymi  razem z nimi przeżywane emocje zintegrowały uczestników organizowanych w ramach projektu spotkań i wzmocniły istniejące już między nimi pozytywne więzi. Cel jakim była integracja osób starszych i niepełnosprawnych ze społecznością lokalną został dzięki temu osiągnięty. Współpraca z młodzieżą stworzyła warunki do przełamania barier międzypokoleniowych i stereotypowego postrzegania osoby starszej czy niepełnosprawnej jako mało elastycznej i nie skłonnej do uczenia się nowych rzeczy. Wykorzystane podczas warsztatów nowe umiejętności naszych mieszkańców oraz pokazanie możliwości edukacyjnych seniorów w istotny sposób się do tego przyczyniły.

Aktywność społeczna, kontakt z ludźmi i praca pozwalają zapomnieć o samotności, bólu i chorobach. Uczą współżycia w grupie, pomagają nawiązać kontakt z innymi. Dzięki realizowanym zadaniom seniorzy integrowali się z ludźmi z którymi pracowali. Samodzielnie zbudowali więc system wsparcia społecznego dla własnych pomysłów i aktywności.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Dzięki działaniom projektowym uczestnicy warsztatów i spotkań stali się świadomi swoich zdolności, przydatności i możliwości zrobienia czegoś pożytecznego, co bardzo pozytywnie wpłynęło na ich poziom samooceny. Istotny tez jest fakt, ze nowo zdobytymi umiejętnościami udało się im się zainteresować innych członków społeczności lokalnej. Role liderów i nauczycieli, które przyjęli sprawiły, ze zaczęli postrzegać siebie jako osoby bardziej znaczące i wartościowe.

Aplauz społeczności lokalnej związany ze zorganizowanymi w ramach projektu spotkaniami, warsztatami wystawami i pokazami dostarczył naszym seniorom wielu pozytywnych wrażeń, które wpłynęły na poprawę ich nastroju i samopoczucia. Wzmocniły ich motywację do podejmowania aktywności, pomogły w budowaniu optymistycznego nastawienia do innych i przyjęciu otwartej postawy wobec otoczenia.

Poznane dzięki uczestnictwie w projekcie techniki wzbogaciły i urozmaiciły ofertę terapeutyczną naszego domu. Rozszerzyły możliwości pracy z mieszkańcami o inne niż dotychczas stosowane metody doskonalenia sprawności manualnej seniorów i ich twórczej ekspresji. Motywy ludowe i elementy regionalnego rzemiosła zostały na stałe wplecione i wykorzystane w pracy terapeutycznej naszej placówki. Poznane techniki stanowią dla naszych terapeutów źródło inspiracji przy wyborze przyszłych sposobów i kierunków pracy z podopiecznymi.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Dzięki uczestnictwu w projekcie INTEGRA poznałem metody zarządzania i pracy z podopiecznymi w placówkach partnerów”.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Marek Janda
Data wypełnienia formularza/karty: 
16.01.2015

Mother Centres developing support structures for active volunteer involvement

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Doradztwo i poradnictwo
Edukacja rodziców i rodzin
Edukacja zdrowotna
Jakość i ewaluacja edukacji
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Rozpoznawanie / uznawanie kompetencji
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzysznie "Mamy Czas"
ul. Marymoncka 47/17, 01-868 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Joanna Leszczyńska-Kudłaciak, 695-582-415, leszczynska.mamyczas@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie „Mamy czas” zostało zarejestrowane 13 lipca 2010 roku. Jego powołanie wyniknęło z rocznej działalności nieformalnego Klubu Mam i Tatusiów z Bielan, którego spotkania odbywały się od lutego 2009 roku.

Nasze cele: Chcemy tworzyć na Bielanach miejsce przyjazne małym dzieciom i ich rodzicom.

Chcemy w sposób wszechstronny pomagać rodzicom, opiekunom, kobietom w ciąży i dzieciom poprzez działalność edukacyjną, kulturalną, charytatywną oraz działalność z zakresu ochrony oraz promocji zdrowia i pomocy społecznej.

 Stowarzyszenie realizuje swoje cele poprzez :

  • organizowanie spotkań, wykładów i szkoleń dla rodziców, opiekunów dzieci oraz kobiet w ciąży służące ich wszechstronnemu rozwojowi;
  • działania edukacyjne, kulturalne i artystyczne ukierunkowane na rozwój dzieci i rodziców;
  • organizowanie imprez kulturalnych, rekreacyjnych i sportowych;
  • działania profilaktyczne i terapeutyczne ukierunkowane na prawidłowy rozwój emocjonalny, społeczny i osobowy dzieci i rodziców;
  • działania na rzecz aktywizacji zawodowej kobiet;
  • działania zapobiegające wykluczeniu społecznemu kobiet;
  • kształcenie ustawiczne dorosłych i inne formy kształcenia;
  • działania służące profilaktyce i promocji zdrowia dzieci i kobiet w ciąży, w tym prowadzenie akcji informacyjnych i konsultacji specjalistycznych;
  • współpracę z instytucjami rządowymi, samorządowymi, organizacjami pozarządowymi, mediami oraz sektorem prywatnym na rzecz rozwiązywania problemów wychowawczych, edukacyjnych i społecznych;
  • tworzenie przestrzeni publicznej przyjaznej rodzicom i dzieciom;
  • występowanie do organów władzy i administracji państwowej i samorządowej
  • w sprawach dotyczących rodziców i dzieci;
  • promocję wolontariatu.
Tytuł projektu: 
Mother Centres developing support structures for active volunteer involvement
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-NL1-GRU06-05326 6
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Holandia
Słowacja
Węgry
Włochy
Niemcy
Bułgaria
Austria
Turcja
Czechy
Polska
Cele projektu: 

CELEM PROJEKTU BYŁO :

  • Wzmocnienie wiedzy i umiejętności kobiet aktywnie działających w Centrach Matek w zakresie rozwoju liderskiego i rozwiązywania konfliktów.
  • Stworzenie rodzicom okazji do wymiany myśli, doświadczeń nt organizowania Centrów Matek i sieci ich zrzeszających.
  • Udzielenie konkretnego wsparcia, rady, coachingu na tematy wskazywane przez każdego z partnerów.
  • Połączenie efektu uczenia się, wzmocnienia i zbudowania sieci co przyczyniło się do wzmocnienia współpracy Centrów Matek na poziomie europejskim.
  • Poznanie doświadczeń Centrów Matek z różnych krajach w obszarze ciągłości liderstwa w inicjatywach kobiecych, funkcjonowania codziennego Centrów Matek, równowagi między wolontariatem a sprawnie funkcjonującymi inicjatywami rodziców.
  • Wprowadzenie metodologii Leadership Support Process (LSP) do praktyki funkcjonowania Centrów Matek poprzez przeprowadzenie tygodniowego warsztatu z udziałem trenerek tej metody z USA i Niemiec.
  • Wzmocnienie uczestniczek poprzez peer learning - docenienie wagi uczenia się od siebie nawzajem, co jest kluczowym czynnikiem rozwoju oddolnych inicjatyw rodziców.
Obszary tematyczne: 

Międzynarodowa wymiana doświadczeń i przykładów najlepszej praktyk. Zwiększenie wiedzy uczestniczek nt prowadzenia Centrów Matek,  formalizowania ich działalności, angażowania zespołu oraz rozwiązywania konfliktów; wymiana doświadczeń między liderkami Centrów Matek.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Udział w projekcie kobiet z różnych środowisk, różnych krajów, o różnej kulturze. Dla niektórych polskich  uczestniczek projektu udział w wyjazdach zagranicznych był pierwszym od momentu zostania matkami wyjazdem bez rodziny, w celu własnego rozwoju i poznania nowych ludzi i miejsc. Niektóre kobiety uczestniczące w projekcie pierwszy raz były za granicą  - spotykały kobiety z innych krajów, porozumiewały się w obcym języku, poznawały zwyczaje, kuchnię i style życia w innych krajach. Zetknięcie się z różnorodnością kulturową wpływało na zmianę postaw uczestniczek projektu, wzmacniały otwartość na odmienność, eliminowanie stereotypów.

Jakie były początki projektu: 

Projekt jest  kontynuacją poprzednich projektów realizowanych przez Instytut Małego Dziecka z Poznania, dzięki którym Stowarzyszenie „Mamy Czas” i inne polskie kluby zaczęły współpracę z Mother Centers Inernational Network for Empowerment (MINE).

Krótki opis przebiegu projektu: 
  1. Spotkanie robocze zespołu Stowarzyszenia „Mamy Czas” realizującego projekt Grundtvig- w dniu 2.09.2011. Przygotowanie uczniów i nauczycieli/trenerów do mobilności.
  2. I spotkanie Liderek Klubów Mam- 08-10-2011, Spotkanie poświęcone było przedstawieniu projektu Grundtvig – jego celów, zaplanowanych działań. Była to też okazja do wzajemnego poznania się liderek różnych Klubów Mam w Polsce. Uczestniczki prezentowały działalność swoich Klubów Mam oraz dzieliły się oczekiwaniami wobec udziału w projekcie. Był to dobry początek wspólnych spotkań.
  3. Wymiany doświadczeń między krajami partnerskimi zaprezentowana na pierwszym spotkaniu partnerstwa w Stuttgarcie 03-10-2011. Każdy z krajów określił w jakich obszarach potrzebuje wsparcia.  Odbyła się prezentacja krajów, ustalenie zasad współpracy, ustalenie technicznych szczegółów nt wyjazdów zagranicznych, zasad komunikacji między partnerami. Analiza celów projektu, sposobów ich osiągania. Działania: praca warsztatowa, dyskusje plenarne. Rezultaty: określenie obszarów wsparcia oraz ustalenie szczegółów wizyt coachujących dla polskiej nieformalnej sieci Klubów Mam Uczestniczył w tym spotkaniu wolontariusz i pracownik Stowarzyszenia „ Mamy Czas”
  4. II spotkanie Liderek Klubów Mam w Polsce 19-11-2011,  Spotkanie to zgromadziło nowe liderki Klubów Mam, pracowałyśmy w twórczej grupie 18 dziewczyn. Podczas bardzo pracowitego weekendu rozmawiałyśmy na wiele tematów, m.in. o konferencji Stuttgarcie rozpoczynającej projekt oraz  o potrzebie wzajemnego poznawania się liderek Klubów Mam w Polsce. Wspólnie szukałyśmy pomysłów jak skutecznie angażować rodziców do współtworzenia Klubów, dzieliłyśmy się doświadczeniami z tego obszaru. Dużą cześć spotkania poświęciłyśmy formalizacji działalności Klubów Mam – zaletom i wadom przekształcania nieformalnej grupy w organizację pozarządową, sposobom formalizacji, źródłach finansowania. W efekcie tego spotkania powstał „Praktyczny poradnik dla Klubów Mam”, w którym spisane są wszystkie poruszane podczas spotkania informacje, pomysły i doświadczenia.  W spotkaniu uczestniczyło 5 „pracowników” i 13 „słuchaczy”.
  5. Spotkanie liderek Klubów Mam - 21-01-2012, Głównym gościem spotkania była Marieke van Geldermalsen z Fundacji Nest! Foundation, która jest jedną z organizacji partnerskich projektu Grundtvig. Marieke opowiadała nam o międzynarodowej sieci centrów matek MINE (Mother Centers International Network for Empowerment www.mine.cc). Mogłyśmy poznać doświadczenia innych krajów związane z budowaniem sieci Centrów Matek i prowadzenia podobnych inicjatyw dla rodzin z małymi dziećmi. Rozmowa z Marieke sprowokowała również dyskusję nt. różnych odbiorców działalności Klubów Mam i angażowaniu rodziców w tworzenie Klubów. Było 12 przedstawicielek różnych Klubów Mam w Polsce (w tym 4 „pracowników”/ 8 „słuchaczy”).
  6. Wizyta studyjna w Czechach (Trebic i Hrotovice)- 15-02-2012 Cele: zwiększenie wiedzy uczestniczek na temat prowadzenia Klubów Mam i formalizowania ich działalności, angażowania zespołu oraz rozwiązywania konfliktów; wymiana doświadczeń między liderkami Klubów Mam; poznanie czeskich doświadczeń w zakresie prowadzenia Klubów Mam jak i funkcjonowania ogólnokrajowej sieci Klubów Mam; peer coaching; Działania: spotkania, udział w zajęciach, dyskusje, pokazywanie polskich doświadczeń. 4 osoby (3 „słuchacze” oraz 1 „pracownik” - członek zarządu Stowarzyszenia „Mamy Czas”.
  7. III spotkanie Liderek Klubów Mam- 24-03-2012, Gośćmi spotkania były przedstawicielki Sieci Centrów Matek w Czechach: Rut Kolinska – Prezes Czeskiej Sieci Centrów Matek oraz Jirina Chlebovska – koordynatorka krajowa Sieci. Obie Czeszki próbowały nam przybliżyć ideę oraz historię tworzenia Sieci Centrów Matek w Czechach. Brało udział 20 przedstawicielek różnych Klubów Mam w Polsce (w tym 3 „pracowników”/ 17 „słuchaczy”).
  8. Wizyta studyjna w Bułgarii (Sandanski i Stara Zagora)- 19-04-2102, Cele: Poznanie bułgarskich doświadczeń pract z rodzinami romskimi poprzez prowadzenie Centrów Matek; zwiększenie wiedzy uczestniczek nt prowadzenia tego typu inicjatyw; budowanie relacji pomiędzy reprezentantkami Klubów Mam w Polsce. Działania: spotkania, udział w zajęciach, dyskusje, pokazywanie polskich doświadczeń. Uczestniczyły w spotkaniu 4 osoby (3 „słuchacze” oraz 1 „pracownik” - członek zarządu Stowarzyszenia „Mamy Czas”.
  9. Szkolenie Leadership Support Process for Mother Centers w Holandii (Schoorl)- 10-06-2012 Cele: poznanie metody Leadership Support Process; wymiana doświadczeń z przedstawicielkami różnych krajów, peer learinng; poznawanie procesu powstawania sieci Centrów Matek w innych krajach partnerskich; uzyskanie wsparcia w rozwiązywaniu codziennych problemów (zaangażowanie innych, organizowanie wolontariatu w Klubie, budowanie zespołu). Działania: szkolenie, sesje plenarne, praca warsztatowa, sesje wymiany doświadczeń. Rezultaty spotkania: napisana została relacja z wyjazdu zamieszczona na stronie projektu, podręcznik metody LSP udostępniony polskim Klubom Mam.,Podczas spotkania było  5 osób z Polski (2 „słuchaczki” oraz 3 „pracowników” - członkinie zarządu oraz wolontariuszka Stowarzyszenia „Mamy Czas”.
  10. Wizyta studyjna na Słowacji (Zlate Moravce i Nitra) 26-09-2012 Cele: Poznanie doświadczeń w prowadzeniu Centrów Matek na Słowacji, zapoznanie się z funkcjonowaniem słowackiej Unii Centów Matek, udział w regionalnym spotkaniu Centrów Matek Działania: Wizyta w Materskim Centrum „Klokancek” w Nitrze, udział w spektaklu dla dzieci „Princezna Bublinka” w Centrum Matek „Klokancek” w Nitrze, udział w zajęciach muzycznych dla matek z dziećmi w Materskim Centrum „Mami-Oaza”, udział w regionalnym spotkaniu Centrów Matek, prezentacja działalności Klubów Mam w Polsce. Wyjechało  5 osób (4 „słuchaczki” oraz 1 „pracownik” - członkini zarządu Stowarzyszenia „Mamy Czas”).
  11. 18-10-2012 odbyła się rewizyta przedstawicielek Słowacji, Czech, Węgier i Bułgarii. Wymienialiśmy się doświadczeniami, pomysłami. Każdy kraj przedstawił swoją prezentację, co było bardzo budujące dla naszych mam klubowych. Poznaliśmy inne kluby warszawskie –Bemowo, Ursynów. Odbyła się także ważna debata dla obu stron,  w Urzędzie Gminy z udziałem burmistrzów, a także naszych gości.
  12. Wizyta studyjna do Niemiec, Monachium- 08-11-2012 , Cele: poznanie doświadczeń w prowadzeniu Centrów Matek w Niemczech, zapoznanie się z funkcjonowaniem bawarskiej Sieci Centrów Matek, udział w regionalnym spotkaniu bawarskiej Sieci Centrów Matek. Działania: wizyty w szeregu różnych Centrów Matek, spotkania z kobietami, udział w regionalnym spotkaniu bawarskiej Sieci Centrów Matek, prezentacja polskich doświadczeń w prowadzeniu Klubów Mam Były 3 osoby (2 „słuchaczki” oraz 1 „pracownik” - członkini zarządu Stowarzyszenia „Mamy Czas”).
  13. Konferencja upowszechniająca "Warszawa dla rodzin"-17.11.2012, Konferencja miała na celu promowanie Warszawskich Klubów dla Rodzin zgodnie z programem prorodzinnym „ Program Rodzina na lata 2010-2030”.
  14. Spotkanie założycielskie Sieci Klubów dla Rodzin w Polsce-18.11.2012, 14 osób przedstawicieli 11 różnych Klubów Mam w Polsce, Do współtworzenia Sieci zaprosiliśmy  Kluby dla Rodzin, które spełniają poniższe kryteria: są oddolnymi inicjatywami rodziców, którzy sami organizują się, aby tworzyć miejsce integracji i wsparcia dla rodzin z małymi dziećmi; mają charakter niekomercyjny, nie działają dla zysku. Pomysł założenia Sieci Klubów dla Rodzin pojawił się w marcu 2012 roku na spotkaniu dla liderek Klubów Mam, które zorganizowało Stowarzyszenie „Mamy Czas”. Wypracowaliśmy wtedy dokument roboczy „Koncepcja Sieci Klubów Mam w Polsce”.
  15. Wizyta studyjna na Węgrzech (Miskolc)- 09-05-2013, Cele: poznanie doświadczeń w prowadzeniu Centrów Matek na Węgrzech, zapoznanie się z doświadczeniami tworzenia Sieci Centrów Matek na Węgrzech. Działania: Działania: wizyta w MC Holdam (my moon), rozmowy na temat ich projektów i aktywności, kąpiel w jaskini po południu, wieczorem pokaz video nt porodów domowych;  wizyta na farmie organicznej prowadzonej przez członkinię Holdam, przedstawienie projektu Holdam - wspólna farma i przedsiębiorstwo. Wspólne pieczenie chleba, warsztat "life-road game"; udział w obchodach miasta Miskolc, udział w programie Holdam. Było  5 osób (4 „słuchaczki” oraz 1 „pracownik” - wolontariuszka Stowarzyszenia „Mamy Czas”).
  16. Konferencja podsumowująca projekt w Pradze- 22-05-2013, Cele: Zapoznanie się z prezentacją wszystkich  państw biorących udział w  projekcie lata 2011-2013, poznanie doświadczeń w prowadzeniu Sieci Klubów w Europie, zapoznanie się z funkcjonowaniem MINE, wizyta w jednym z Centrów Matek w Pradze projektu. Rezultaty: relacja z wyjazdu zamieszczona na stronie projektu. Działania: konferencja podsumowująca projekt, prezentacje krajów, ewaluacja Były 3 osoby (2 "słuchaczki" i 1 "pracownik" - członkini zarządu Stowarzyszenia "Mamy Czas").
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
160
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 
  • Powołanie polskiej Sieci Klubów dla Rodzin. Sieć została powołana do życia 18 listopada 2012 roku. W sieci zrzeszyło się 11 Klubów dla Rodzin z całej Polski. Powstała strona www.siecklubowdlarodzin.pl. Powstał plan działania na lata 2012-2013. Do współtworzenia Sieci zaprosiłyśmy Kluby dla Rodzin, które spełniają poniższe kryteria: są oddolnymi inicjatywami rodziców, którzy sami organizują się, aby tworzyć miejsce integracji i wsparcia dla rodzin z małymi dziećmi; mają charakter niekomercyjny, nie działają dla zysku. Pomysł założenia Sieci Klubów dla Rodzin pojawił się w marcu 2012 roku na spotkaniu dla liderek Klubów Mam, które zorganizowało Stowarzyszenie „Mamy Czas”. Wypracowaliśmy wtedy dokument roboczy „Koncepcja Sieci Klubów Mam w Polsce”.
  • Powstał także artykuł w “Dziennik Gazeta Prawna” 07.11.2012 „SIŁA MATEK i TATUSIÓW SIŁĄ SAMORZĄDU”  zastępcy burmistrza Bielan , radnego Sejmiku Województwa Mazowieckiego Grzegorza Pietruczuka.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Sieć Klubów dla Rodzin działa do tej pory na zasadzie wolontariatu. Dzięki sieci staramy się dotrzeć do jak najszerszego grona odbiorców Klubów dla Rodzin i promować  międzynarodowy projekt partnerski Grundtvig Public living room – a safe learning space”  realizowany w ramach Programu “Uczenie się przez całe życie” (Lifelong Learning Programme – LLP).  Jest to nasza druga dotacja  tym razem na lata 2013-2015.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  • Przedstawiciele Stowarzyszenia "Mamy Czas" mieli szanse na odświeżenie kompetencji językowych. Komunikacja mailowa z partnerami, wyjazdy zagraniczne, tłumaczenie materiałów były bardzo dobrą okazją do praktykowania komunikacji w języku angielskim.
  • Poznanie doświadczeń partnerów z obszarów prowadzenia Centrów Matek, prowadzenia sieci zrzeszających różne centra było bardzo rozwojowe. Bez tego doświadczenia polskie Kluby z pewnością nie byłyby gotowe do założenia polskiej sieci Klubów dla Rodzin.
  • Uczestniczenie w zajęciach podczas wyjazdów zagranicznych, przyglądanie się temu jak inni pracują z grupami rodziców i dzieci wpłynęło na nasze kompetencje pedagogiczne.
  • Spotkania z niezwykłymi grupami, praca w ciekawej grupie dodawała każdorazowo wiele energii i motywacji do dalszej pracy, do rozwijania naszego Klubu Mam.
  • Rola koordynatora projektu dla uczestników z Polski, zarządzanie międzynarodowym projektem, komunikacja z wieloma partnerami było zupełnie nowym doświadczeniem dla Stowarzyszenia "Mamy Czas". Z pewnością na tym doświadczeniu bardzo wiele się nauczyliśmy.
  • Poznanie odmienności kulturowych, specyfiki każdego kraju było bardzo uczącym doświadczeniem.
  • Projekt wpłynął na proces dojrzewania i krzepnięcia Stowarzyszenia "Mamy Czas". Wymagał wyraźnego określenia zadań, podział ról, systematyczności pracy. Działanie na polu międzynarodowym wymagało od zespołu stowarzyszenia podzielenia się odpowiedzialnością za stałą działalność stowarzyszenia czyli prowadzenie Klubu Mam na Bielanach. Wymusiło to powiększenie zespołu, wprowadzenie nowych matek do bardziej odpowiedzialnych ról.
  • Dzięki przyglądaniu się jak funkcjonują Centra Matek w innych krajach wprowadziłyśmy szereg drobnych zmian w funkcjonowaniu Klubu tak aby aspekt współtworzenia Klubu przez rodziców do niego przychodzących był bardziej realizowany.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
  • W ramach projektu w Polsce zainicjowana została regularna komunikacja mailowa pomiędzy różnymi Klubami Mam, które nie miały dotychczas ze sobą kontaktów.
  • Wyjazdy zagranicznie były dla uczestniczek wyjazdów nieczęstymi okazjami do porozumiewania się w języku angielskim. Każde z dużych spotkań w ramach projektu był poprzedzony krótką sesją odblokowania językowego, co przyczyniało się do otwartości na zwiększanie umiejętności językowych uczestniczek. Nie w każdym momencie spotkań było możliwe tłumaczenie stąd sytuacja wymuszała na uczestniczkach komunikowanie się w obcych językach.
  • Możliwość poznania doświadczeń partnerów z pewnością przyczynił się do wzrostu umiejętności uczestniczek w dziedzinie prowadzenia Klubów dla Mam, pracy z grupą, prowadzenia zajęć dla rodziców.
  • Uczestniczenie w życiu bardzo różnorodnych Centrów Matek w różnych krajach zwiększyło umiejętności społeczne uczestniczek - nauczyły się być w odmiennych od normalnych dla siebie grupach, warunkach, kulturach.
  • Każdy z wyjazdów zagranicznych jak i spotkań krajowych był okazją do "naładowania baterii", czerpania inspiracji co bezpośrednio przyczyniło się do wzrostu motywacji uczestniczek do prowadzenia Klubów Mam.
  • Dzielenie się własnymi doświadczeniami z partnerami zagranicznymi, opowiadanie o swoich sukcesach wpłynęło na zwiększenie pewności siebie uczestniczek projektu.
  • Kilkudniowa wizyta w inny kraju poszerzała wiedzę o krajach partnerskich i ich kulturach.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wyjazdy zagraniczne zrealizowane w ramach projektu dały unikalną szansę aktywnym matkom zdobycia wiedzy i doświadczenia jak funkcjonują Centra Matek w różnych krajach. Polskie Kluby Mam funkcjonują zaledwie od kilku lat podczas gdy np. Centra Matek w Niemczech mają już 20-letnią historię swoich doświadczeń. Wiedzy o tym jak organizować miejsca spotkań dla kobiet i rodzin z małymi dziećmi nie da się zdobyć inaczej niż poprzez bycie w danych Centrach Matek, uczestniczenie w ich życiu, rozmowy z liderkami i matkami korzystającymi z Centrów. Każda wizyta pokazywała jak wiele wspólnych doświadczeń, problemów i sukcesów mają Centra Matek w różnych krajach. Jednocześnie dla dość młodych Centrów Matek w Polsce niezwykle inspirujące było przyglądanie się jaką wizję możemy tworzyć w Polsce w perspektywie przyszłych kolejnych lat. Poznanie doświadczeń innych krajów w zakładaniu i prowadzeniu Sieci Centrów Matek były bardzo mocną inspiracją dla polskich kobiet do ostatecznego założenie polskiej Sieci Klubów dla Rodzin. Dzięki kontaktom z partnerkami zagranicznymi wiedziałyśmy jak dobrze się przygotować do całego procesu tworzenia sieci, jakich błędów należy się wystrzegać oraz jak czysto praktycznie zorganizować funkcjonowanie polskiej sieci. Różnice międzykulturowe odkrywane w trakcie wizyt były za każdym razem wzbogacające dla uczestniczek wyjazdów do innych krajów jak i spotkań z partnerami zagranicznymi w Polsce. Efekt uczenia w międzynarodowej różnorodnej grupie był bardzo mocny. Bogactwo perspektyw i doświadczeń wzbogacał wszystkie rozmowy i spotkania. Jednocześnie zastosowane metody uczenia przyczyniały się do wzmacniania uczestniczek, które stawały się świadome swoich kompetencji i osiągnięć jako liderek. Wzmocnieniem procesu uczenia było przekazywanie doświadczeń i obserwacji przez uczestniczki wyjazdów po powrocie – w swoich macierzystych grupach kobiet, podczas spotkań lokalnych. Dzięki temu szereg podpatrzonych rozwiązań i inspiracji mógł być łatwo zastosowany w działalności Centrów Matek w Polsce i Sieci Klubów dla Rodzin. Efekt ten na pewno byłby słabszy bez aspektu kontaktów międzynarodowych. Dodatkowo udział w międzynarodowym projekcie był ogromnym wzmocnieniem dla polskich Klubów Mam w kontaktach z władzami lokalnymi, partnerami samorządowymi, sponsorami. Projekt Grundtvig wzmocnił wizerunek Klubów Mam w Polsce jako aktywnych, rozwijających się grup kobiet, które dojrzały również do założenia ogólnopolskiej Sieci Klubów dla Rodzin.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

--

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Joanna Leszczyńska-Kudłaciak
Data wypełnienia formularza/karty: 
19.12.2013

Unlocking the Universe

Tematyka działań: 
Edukacja drugiej szansy
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Wolontariat
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Olsztyńskie Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne
ul. Piłsudskiego 38, 10-450 Olsztyn
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Jacek Szubiakowski, 606 220 385, jacek@planetarium.olsztyn.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Popularyzacja i edukacja w zakresie astronomii i nauk pokrewnych skierowana do ogółu społeczeństwa. Główne grupy docelowe dorosłych słuchaczy to: Koło Astronomiczne UTW, dorośli miłośnicy astronomii, podopieczni Ośrodka Mieszkalno-Rehabilitacyjnego Polskiego Związku Niewidomych w Olsztynie. Zorganizowane zajęcia w postaci odczytów, pogadanek, warsztatów, pokazów i astronomicznych oraz różnorodnych seansów planetaryjnych. Organizowanie pokazów i obserwacji w rzadkich i ciekawych zjawisk astronomicznych. Prowadzenie zajęć edukacyjnych i popularyzatorskich dla osób niewidomych i niedowidzących wykorzystując specjalnie przygotowane rysunki, makiety i trójwymiarowe eksponaty.

Tytuł projektu: 
Unlocking the Universe
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-GB2-GRU06-05284 2
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Wlk. Brytania
Słowacja
Francja
Polska
Cele projektu: 

Zbudowanie w Europie podstaw współpracy związanej z nauczaniem osób dorosłych, która polegać będzie na dzieleniu się doświadczeniem i umiejętnościami w pracy z osobami w starszym wieku:

  1. Odpowiedź na wyzwania edukacyjne związane ze starzeniem się populacji w Europie.
  2. Rozwijanie zrozumienia i komunikacji dziedzictwa naukowego wśród dorosłych w całej Europie
  3. Badania prowadzone przez dorosłych uczestników projektu w krajach partnerskich dotyczące historii astronomii i pionierskich odkryć w tej dziedzinie.
  4. Rozwój lokalnych działań prowadzonych przez słuchaczy i obserwatoria astronomiczne w każdym kraju partnerskim, wykorzystujących materiały z archiwów historycznych. Działania miały zachęcić seniorów do wolontariatu na rzecz stworzenia tematycznej wystawy objazdowej.
  5. Opracowanie, we współpracy z seniorami, ilustrowanego studium przypadku poświęconemu pionierom nauki: Kopernik, Foucault, Konkoly i Lockyer. Tłumaczenie przygotowanych materiałów na języki partnerów.
  6. Uruchomienie wystawy poświęconej pionierom nauki, którą objaśniają słuchacze wraz z pracownikami.
  7. Działania społecznie włączające do projektu słuchaczy niepełnosprawnych z wadami zmysłów.
  8. Rozpowszechnianie rezultatów projektu przy pomocy wolontariuszy-seniorów przy co najmniej dwóch wystawach w każdym z krajów partnerskich.
Obszary tematyczne: 
  • Nauki przyrodnicze, w szczególności astronomia i astronautyka oraz matematyka i fizyka,
  • historia nauki,
  • dziedzictwo kulturowe,
  • nowe technologie,
  • tożsamość regionalna i wolontariat.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Seniorzy oraz dorosłe osoby niewidome i niedowidzące. W Polsce to głównie słuchacze Koła Astronomicznego Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Olsztynie oraz podopieczni Ośrodka Mieszkalno-Rehabilitacyjnego Polskiego Związku Niewidomych w Olsztynie.

Jakie były początki projektu: 

Pomysłodawcą projektu był koordynator poprzedniego projektu partnerskiego, w którym braliśmy udział – Paul Haley. Koncepcja programowa powstała w rezultacie dyskusji w poszerzającym się gronie potencjalnych partnerów.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu odbyły się cztery spotkania partnerskie:

  1. Hereford i Cambridge (Wielka Brytania) – 11-13.10.2011 – Spotkanie partnerów w celu omówienia kontaktów, wzajemnego zapoznania się z partnerami, ich instytucjami i działalnością oraz wymiany doświadczeń. Zapoznanie z historią i kulturą regionu, w którym odbywały się warsztaty. Ilustrowana prezentacja o Normanie Lockyer. Planowanie zawartości merytorycznej i harmonogramu prac nad produktami projektu. Wizyta w Muzeum Witrażu w Ely i w Instytucie Astronomii w Cambridge. Udział 2 polskich słuchaczy.
  2. Arles, Marsylia (Francja) – 2-4.05.2012 – analiza stopnia realizacji projektu, prezentowanie i testowanie przygotowanych materiałów przez poszczególnych partnerów, Planowanie dalszych działań w projekcie i rozpowszechniania jego rezultatów. Poznanie historii i kultury regionu. Zwiedzanie Muzeum Sztuki Antycznej i starego miasta w Arles. Zwiedzanie Obserwatorium Astronomicznego i Instytutu Astrofizyki w Marsylii. Wykład i pokazy dotyczące spektroskopii. Zwiedzanie wystawy „Woda w Kosmosie”. Wykład popularny Williama Tobina „Leon Foucault" wygłoszony dla publiczności i uczestników projektu. Udział 2 polskich słuchaczy.
  3. Hurbanowo(Słowacja), Budapeszt(Węgry) – 2-4.10.2012 – Wspólny wybór obrazów ilustrujących działania ramach projektu. Prezentacja i omówienie wystaw: "Kopernik w Europie, w Polsce i na Warmii" oraz Trasa turystyczna "Śladami Mikołaja Kopernika". Poznanie dokonań Mikołaja KonkolyThege. Zwiedzanie obserwatoriów Mikołaja Konkoly w Hurbanowie i w Budapeszcie. Ocena realizacji projektu i jego upowszechniania. Planowanie końcowych działań. Zapoznanie z historią i kulturą regionu. Udział 6 polskich słuchaczy, w tym dwoje z nich prezentowało nasze dokonania w projekcie.
  4. Olsztyn, Frombork, Toruń(Polska) – 22-24.05.2013 – analiza powstałych materiałów, ocena dokonań projektu i rozpowszechniania jego rezultatów. Prezentacja wystaw "Kopernik w Europie, w Polsce i na Warmii" oraz Trasa turystyczna "Śladami Mikołaja Kopernika". Wykład „Tablica astronomiczna na Olsztyńskim Zamku”. Wycieczka „Śladami Kopernika po Warmii” (Orneta, Braniewo, Frombork, Lidzbark Warmiński). Wizyta w Planetarium i na zamku w Olsztynie oraz w Centrum Astronomii UMK w Toruniu. Witraż dla Obserwatorium w Olsztynie od partnera z Wielkiej Brytanii. Liczny udział polskich słuchaczy. Wystąpienia dwóch słuchaczek Koła Astronomicznego UTW(„Podsumowanie warsztatów dla niewidomych o Układzie Słonecznym” i „5 lat Koła Astronomicznego UTW w Olsztyńskim Planetarium”)

We wszystkich działaniach projektu jak: opracowanie  programu zajęć Koła Astronomicznego, przygotowanie pomocy dydaktycznych dotyczących Układu Słonecznego, prowadzenie zajęć edukacyjnych dla słuchaczy UTW, przygotowywanie w grupach materiałów dydaktycznych w postaci wypukłych rysunków, makiet, modeli przestrzennych i prowadzenie zajęć  zajęcia dla osób niewidomych i niedowidzących, we wszystkich tych działaniach aktywnie brali udział uczestnicy Koła UTW. Referowali także sprawozdania z wyjazdów w ramach projektu, przygotowali wystawy: „Kopernik w Europie, w Polsce i na Warmii” Trasa Turystyczna „Śladami Mikołaja Kopernika”. Jeden ze słuchaczy opracował projekty i nadzorował wykonanie replik instrumentów Mikołaja Kopernika w skali 1:1, a następnie studenci UTW powtórzyli obserwacje wielkiego astronoma.

O realizowanym projekcie i udziale w nim słuchaczy UTW informowaliśmy w lokalnych mediach, jak również naszych zwierzchników, środowisko astronomów i osób niewidomych i niedowidzących.

Na każdym spotkaniu międzynarodowym odbywało się podsumowywanie działań w ramach projektu i planowanie kolejnych uwzględniając realne możliwości i potrzeby.

Na koniec każdego semestru słuchacze wypełniali ankiety, w których oceniali dotychczasowe działania oraz mieli możliwość zaproponowania pomysłów dalszych działań.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
32
W wyjazdach zagranicznych: 
10
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Repliki instrumentów Mikołaja Kopernika w skali 1:1: kwadrant, sfera armilarna i triquetrum – umożliwiają powtórzenia obserwacji i pomiarów Kopernika.
  2. Studium Wiedzy o Wszechświecie – cykl 11. spotkań łączących wykłady, warsztaty i pokazy skierowane do seniorów, mieszkańców Olsztyna. Celem zajęć było pogłębienie wiedzy z zakresu astronomii i astronautyki oraz inspiracji do samodzielnych studiów przedmiotu.
  3. Cykl spotkań o Układzie Słonecznym – tematyczne spotkania podczas których studenci UTW prezentują samodzielnie przygotowane wykłady dla swoich kolegów.
  4. Wystawa „Kopernik w Europie, w Polsce i na Warmii” - prezentuje miejsca działalności i pobytu Kopernika w Europie, Polsce a szczególnie na Warmii oraz popularyzuje jego biografię i dokonania. Pokazuje jak współcześnie, miejsca pobytu astronoma nawiązują do jego spuścizny.
  5. Układ Słoneczny dla niewidomych - grupa słuchaczy UTW wykorzystując zebrane i opracowane przez siebie materiały przygotowała pomoce naukowe: wypukłe rysunki, makiety i modele, którymi posługiwali się w czasie przeprowadzanych przez siebie wykładów-warsztatów dla niewidomych.
  6. Trasa turystyczna „Śladami Mikołaja Kopernika” - obejmująca miejsca działalności i pobytu Kopernika. Ma ona na celu nie tylko sławienie postaci astronoma ale również pokazanie piękna i tradycji historycznych Warmii.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
  1. Repliki instrumentów M. Kopernika uzupełniają ekspozycję w Obserwatorium Astronomicznym. Są wykorzystywane w czasie zajęć i pokazów dla dzieci, młodzieży i dorosłych.
  2. Układ Słoneczny dla niewidomych – powstałe materiały są wykorzystywane przez pracowników OPiOA w czasie zajęć z grupami osób niewidomych i niedowidzących.
  3. W dalszym ciągu są przygotowywane zajęcia dla mieszkańców Ośrodka Mieszkalno-Rehabilitacyjnego Polskiego Związku Niewidomych w Olsztynie.
  4. Słuchacze UTW prowadzą zajęcia dla innych grup niewidomych i niedowidzących, które do nas się zgłaszają.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Nasza placówka staje się bardziej znana w Europie w kręgu instytucji o podobnej działalności. Dzięki temu nawiązaliśmy kontakty, umożliwiające współpracę i wymianę doświadczeń. Pracownicy mieli możliwość zobaczyć, jakie i w jaki sposób prowadzone są działania edukacyjne w innych krajach i przenieść niektóre z doświadczeń do naszej działalności. Jednocześnie projekt stwarzał możliwość zaprezentowania własnej działalności, co daje poczucie większej wartości. Nową umiejętnością nabyte podczas prac w projekcie jest właściwe przygotowanie i prowadzenie zajęć z osobami niewidomymi i niedowidzącymi. Po zakończeniu projektu współpraca z organizacjami partnerskimi nadal się rozwija, jesteśmy zapraszani na konferencje i warsztaty, dostajemy propozycje współpracy przy wystawach i kolejnych nowych projektach.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze UTW czują się współodpowiedzialni za działania w projekcie i swoją energią zarażają pozostałych kolegów. Grono aktywnych słuchaczy powiększyło się. Przekazują swoją wiedzę kolegom z Koła Astronomicznego oraz przygotowali i prowadzili zajęcia dla niewidomych i niedowidzących. Spowodowało to inne spojrzenie na tych ludzi, zrozumienie ich potrzeb. Słuchacze rozwijają swoją wiedzę, umiejętności przekazywania jej, przygotowania prezentacji, wykładu, plakatu czy pokazu, korzystania z zasobów, poszukiwania informacji, umiejętność pracy w grupach i występowania przed audytorium. Pokonując nieśmiałość i strach zyskują poczucie własnej wartości.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Koło Miłośników Astronomii przy Uniwersytecie Trzeciego Wieku w Olsztynie rozwija się i kontynuuje swoją działalność. Uczestnicy w dalszym ciągu opracowują kolejne tematy i organizują spotkania dla osób niewidomych. Materiały, które powstały w czasie projektu są wykorzystywane przez pracowników OPiOA w czasie zajęć zarówno  z osobami niewidomymi i niedowidzącymi jak również w czasie zajęć pokazów prowadzonych dla uczniów i dorosłych. W pracowni spektroskopii Obserwatorium Astronomicznego został zamontowany witraż obrazujący ideę projektu UTU.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Oba projekty Programu Grundtvig, w których uczestniczyło OPiOA, miały bardzo znaczący, pozytywny wpływ na moje życie, umożliwiły one rozwój ciekawości świata, poznawanie nowych zagadnień i nowych ludzi, samodzielne uczenie się, podejmowania ryzyka i przełamywania wewnętrznych barier. Pomimo zakończenia projektu roces samodoskonalenia doskonalenia nadal trwa. Prezentacje w języku polskim nie doprowadzają mnie do nerwowego dygotania, nabrałam pewności siebie i mam satysfakcję z tego co prezentuję innym.

Ponieważ chcę wiedzieć więcej, poznawać, być otwartą na nowe i nie chciałem tylko brać ale coś dać z siebie. Oba projekty Programu Grundtvig to bardzo ułatwiały, zdecydowałam się na pokonywanie moich wewnętrznych barier, które wydawały się nie do przekroczenia.”

„Oba projekty pozwoliły mi rozwinąć moje zainteresowania, ale moja wyobraźnia, moje cele nie były w stanie przewidzieć jak wiele poznam, zobaczę, i . . . jak wiele jestem w stanie zmienić w sobie. I to jest najwspanialsze - Radość Poznania”– Maryla Soluch

„Poznałam wielu ciekawych ludzi w tym samym wieku i o podobnych zainteresowaniach. Ucząc się i zwiedzając mile spędzałam czas, który jest dla mnie niezapomnianym. Czuję się bardziej pewna siebie i dowartościowana. Teraz wiem, że uczyć się można przez całe życie i być aktywnym.” – Leokadia Czajkowska

„Udział w projekcie dał mi możliwość bliższego poznania starych instrumentów astronomicznych oraz obecnych badań w obserwatorium w Hurbanowie i jedyną okazję oglądania starych woluminów w bibliotece Obserwatorium w Budapeszcie” – Krystyna Murawska

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Elżbieta Plucińska, Jacek Szubiakowski
Data wypełnienia formularza/karty: 
02.12.2013

Multicultural Europe - are we really united in diversity? Anti-discrimination training.

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Promocji Wielokulturowości INTERKULTURALNI PL
ul. Praska 58/1 30-322 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Iga Machalewska
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie Promocji Wielokulturowości INTERKULTURALNI PL działa od 2010r. Zostało założone przez grupę młodych naukowców o interdyscyplinarnych zainteresowaniach, których głównym celem było stworzenie w ich lokalnym środowisku, a następnie w kraju przestrzeni dla tolerancji, sprzyjanie transformacji Polski w społeczeństwo bardziej otwarte i

przyjazne względem cudzoziemców, przeciwdziałanie negatywnym stereotypom, a także zwalczenie i zapobieganie przejawom rasizmu i ksenofobii. Edukacja i związane z nią narzędzia były przy tym zawsze uważane przez naszych pracowników i członków jako główny instrument do osiągnięcia tych celów. Nasz zespół tworzą trenerzy z dużym doświadczeniem w prowadzeniu szkoleń .

a) główne grupy docelowe dorosłych słuchaczy:

grupy uczestniczące w wymianach narodowych, osoby zainteresowane rozwojem w zakresie tematyki wielokulturowej bądź antydyskryminacyjnej

  •  różne grupy migrantów rozpoczynających życie i pracę w Polsce
  •  studenci i pracownicy szkół wyższych, nauczyciele edukacji przedszkolnej i szkolnej
  •  pracownicy, beneficjenci, wolontariusze organizacji pozarządowych
  •  pracownicy firm i instytucji publicznych

b) tematyka oferty:

Programy edukacyjne dotyczące wielokulturowości

  • Edukacja antydyskryminacyjna
  • Szkolenia z zakresu: kompetencji kulturowej; komunikacji międzykulturowej; różnic kulturowych; pracy w zespołach wielokulturowych; pracy i życia w Polsce;

c) metody pracy edukacyjnej:

Podejściem stosowanym w warsztatach jest uczenie przez doświadczenie. Program zajęć konstruowany jest w taki sposób aby doświadczenie uczestników (wcześniejsze lub nabyte podczas wykonywania ćwiczeń) było poddane refleksji, analizie i zastosowane lub zgeneralizowane na inne sytuacje (w różnej kolejności). Metodologia ta uwzględnienia specyfikę uczenia się dorosłych, którzy zanim zaakceptują˛ nowe treści muszą porównać je z już istniejącymi.

Tytuł warsztatu: 
Multicultural Europe - are we really united in diversity? Anti-discrimination training.
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU13-19599
Data realizacji warsztatu: 
17.04.2012 - 21.04.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
15
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Głównym celem warsztatu było podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników oraz pogłębienie ich wiedzy na temat zjawiska dyskryminacji oraz możliwych praktyk anty-dyskryminacyjnych. Słuchacze warsztatów zostali skonfrontowani z własnymi sposobami kategoryzowania świata społecznego i dostrzegli, że stereotypowe spostrzeganie często prowadzi do dyskryminacji innych grup czy jednostek.

Cele szczegółowe:

  • doświadczenie przez uczestników kontaktu międzykulturowego
  • wymiana wiedzy kulturowej
  • wykształcenie postawy ciekawości w stosunku do innych kultur
  • pogłębienie wiedzy na temat mechanizmów stereotypizacji, kształtowania    się uprzedzeń i dyskryminacji
  • konfrontacja z własnymi stereotypami w bezpiecznym otoczeniu
  • zaznajomienie z wspólnotowymi regulacjami dotyczącymi polityki równości i strategii anty-dyskryminacyjnych
  • wykształcenie sposobów reagowania w odpowiedzi na zachowania i incydenty o treści dyskryminacyjnej

Wskazane wyżej cele zostały osiągnięte. Program warsztatu został skonstruowany w taki  sposób, aby dać uczestnikom możliwość doświadczenia intensywnego kontaktu  międzykulturowego, zaangażowania się w wymianę wiedzy na temat różnych kultur pochodzenia, doświadczenia procesów grupowych ze szczególnym uwzględnieniem tych, które leżą u podstaw mechanizmów związanych z dyskryminacja˛ oraz refleksji nad tym, co to znaczy żyć w wielokulturowej Europie i czym jest tożsamość  europejska. Uczestnicy mieli okazję polepszyć swoje umiejętności w zakresie komunikacji międzykulturowej, a także zapoznać się z  podstawami prawa anty-dyskryminacyjnego oraz dobrymi praktykami w tym zakresie.

Obszary tematyczne: 

Warsztat obejmował 3 obszary tematyczne:

  1. edukacja międzykulturowa
  2. walka z rasizmem i ksenofobią
  3. aktywni obywatele, demokracja, prawa człowieka
Kraj uczestników: 
Bułgaria
Francja
Grecja
Hiszpania
Niemcy
Portugalia
Rumunia
Słowacja
Turcja
Węgry
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
1
1
1
1
1
2
2
2
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Zgodnie z założeniami głównym kanałem dotarcia do potencjalnych odbiorców był internet. Kampanię promocyjną rozpoczęto w październiku 2011 (na 6 miesięcy przed rozpoczęciem warsztatu). Informacje na temat warsztatu zostały zamieszczone na stronie internetowej Stowarzyszenia, portalu społecznościowym facebook oraz rozesłane do organizacji zagranicznych o podobnym profilu działalności.

Właściwie od momentu publikacji opisu warsztatu w europejskim  Katalogu Warsztatów Grundtviga, cieszył się on bardzo dużym zainteresowaniem. W czasie przeznaczonym na rekrutację, czyli do 16 grudnia 2011, nadesłano do nas 53 wypełnione zgłoszenia. Po 16 grudnia otrzymaliśmy jeszcze 70 zapytań o możliwość uczestnictwa w warsztacie. Osoby, które zgłosiły się po terminie nie były brane pod uwagę w procesie selekcji (uznano to za niespełnienie kryterium formalnego).

Z nadmiarem zgłoszeń poradzono sobie poprzez zastosowanie obiektywnych kryteriów selekcji. Ponieważ celem rekrutacji było wyłonienie 15 osobowej grupy o jak największym zróżnicowaniu pod względem pochodzenia oraz doświadczenia w kontakcie międzykulturowym, te 2 czynniki oraz motywacja do uczestnictwa w warsztacie były kryterium wyboru. Dodatkowo osobom pochodzącym z grup zagrożonych  wykluczeniem (osobom z niepełnosprawnością, osobom bezrobotnym, imigrantom, oraz osobom po 50 roku życia) przyznawano dodatkowe punkty.

Grupa docelowa uczestników: 

Bezpośrednią grupą docelową byli uczestnicy warsztatów, czyli dorośli , zainteresowani pogłębieniem swojej wiedzy na temat stereotypów, dyskryminacji oraz relacji międzykulturowych.

W warsztacie wzięło udział 15 osób (12 kobiet i 3 mężczyzn) w wieku od 23 do 62 lat. Średnia wieku wyniosła 40,4. Uczestnicy pochodzili z 12 krajów europejskich. Część uczestników zgłosiła specjalne potrzeby żywieniowe np. niespożywanie wieprzowiny ani potraw przygotowanych na bazie alkoholu, oraz potrzeby związane  z organizacją przestrzeni.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Przyjazd uczestników

  • 9 - 17.00  Przyjazdy uczestników
  • 17.00 - 19.00 Przywitanie uczestników, zapoznanie się uczestników, rozliczenia finansowe kosztów podróży
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • Planowane ćwiczenia integrujące zaplanowane na godzinę 20 -21 zostały przeprowadzone w godzinach 17.00 – 19.00

Dzień I

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Przedstawienie trenerów i warsztatu, przedstawienie się uczestników, ustalenie oczekiwań wobec programu, przedstawienie programu
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 Opracowanie kontraktu warsztatowego, wprowadzenie w tematykę wrażliwości kulturowej i jej pomiar (I)
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 16.30 ”Opowieść o imionach” - ćwiczenie pozwalające na lepsze poznanie się uczestników oraz ukazujące zróżnicowanie kulturowe grupy, symulacja ”goście”
  • 16.30 - 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 - 18.30 Prezentacja artefaktów - prezentacja kultur uczestników
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • 20. 00 - 22.30 Film ”Pola śmierci”, Roland Joffé, Wlk. Brytania 1984, 141’, wyświetlany w ramach Festiwalu ”OFF Camera”, dyskusja i spotkanie z reżyserem (opcjonalne dla uczestników)

Dzień II

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Ćwiczenie ”Czym jest kultura?”
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 ”Życie w wielokulturowej Europie” - gra i dyskusja
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 16.30 Dynamika grupowa: grupa własna vs grupa obca I: ćwiczenie ”Czym jest tożsamość?, ćwiczenie ”Fragmenty tożsamości”
  • 16.30 - 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 - 18.30 Dynamika grupowa: grupa własna vs grupa obca II: symulacja ”Szybkie spotkania”, dyskusja
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • 21.00 - 22.00 Spotkanie mające na celu integracje grupy

Dzień III

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Mechanizm stereotypizacji, ćwiczenie ”Z kim chciałbyś mieszkać w tym samym domu?”
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 Dyskryminacja – wprowadzenie, studia przypadków, ćwiczenie ”4 pozycje”, dyskusja
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 18.30 Wycieczka – wielokulturowa rzeczywistość Krakowa, ćwiczenie „Otwórz oczy”
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja

Dzień IV

  • 8.00 – 9.30 Śniadanie
  • 10.00 – 11.30 Prawa człowieka - wprowadzenie teoretyczne, studium przypadku
  • 11.30 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 13.30 Wprowadzenie do prawa antydyskryminacyjnego
  • 13.30 – 15.00 Lunch
  • 15.00 – 16.30 Zjawisko przestępczości na tle nienawiści rasowej i innej oraz narzędzia jego zwalczania i prewencji w Europie
  • 16.30 – 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 – 18.30 Uchodźcy w Europie jako szczególna kategoria migrantów - symulacja
  • 19.00 – 20.00 Obiadokolacja
  • 21.00 -22.00 Wieczór w mieście

Dzień V

  • 8.00 – 9.30 Śniadanie
  • 10.00 – 11.30 Czy ludzie są tacy sami? Elementy uniwersalne i kulturowo specyficzne. Wykład, dyskusja, prezentacja raportów z ćwiczenia ”Otwórz oczy”.
  • 11.30 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 13.30 Komunikacja międzykulturowa i interpersonalna, ”Derdianie” gra symulacyjna
  • 13.30 – 15.00 Lunch
  • 15.00 – 16.30 Podsumowanie warsztatu i pomiar wrażliwości kulturowej (II)
  • 16.30 – 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 – 18.30 Ewaluacja warsztatu i rozdanie certyfikatów
  • 19.00 – 20.00 Obiadokolacja

Wyjazd uczestników

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Zajęcia trwały od 10.00 do18.30 i odbywały się w sali konferencyjnej hotelu, w którym mieszkała większość uczestników.  Początkowo planowano zakwaterowanie wszystkich osób w tym samym miejscu. Wybrany hotel miał podwyższony standard i atrakcyjną lokalizację (centrum Krakowa,  w sercu dawnej dzielnicy żydowskiej). Z przyczyn organizacyjnych 6 uczestników mieszkało jednak w pobliskim hotelu apartamentowym (równoległa ulica, dojście ok. 2 min). Wszyscy uczestnicy mieli pojedyncze pokoje z łazienką, obie placówki dostosowane były do obsługi gości niepełnosprawnych.

Posiłki serwowane były w hotelu, w którym odbywały się zajęcia.

Każdy z uczestników  został poproszony o zorganizowanie swojego dojazdu na warsztaty do kwoty 300 EUR. W przypadku większych kosztów, przed zakupem biletów uczestnicy musieli uzyskać zgodę organizatorów. W dniu przyjazdu do Krakowa, po pozostawieniu dowodów zakupu biletów,  uczestnikom zwrócono poniesione koszty. Osobom, które potrzebowały kart pokładowych na lot powrotny, rozdano koperty zaadresowane do organizatorów. Wszyscy odesłali je w ciągu tygodnia po powrocie do domu. Uczestnicy zostali ubezpieczeni od następstw nieszczęśliwych wypadków.

Warsztat miał 3 główne cele: podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników,  polepszenie ich funkcjonowania w środowisku zróżnicowanym kulturowo oraz pogłębienie ich wiedzy na temat dyskryminacji oraz możliwych praktyk antydyskryminacyjnych. Wszystkie cele zostały osiągnięte, co odzwierciedlają wyniki ankiet ewaluacyjnych oraz powtórzony pomiar wrażliwości kulturowej. Oprócz nowych umiejętności, wzięcie udziału w warsztacie dało uczestnikom możliwość poznania nowych przyjaciół. Już podczas warsztatu powstała grupa na portalu społecznościowym facebook, która miała im pomoc pozostać w kontakcie po powrocie do domu. Grupa jest nadal aktywna: http://www.facebook.com/groups/multiculturaleurope/ 

Pośrednią grupą docelową warsztatu byli pracownicy Stowarzyszenia zaangażowani w przygotowanie, prowadzenie i organizację warsztatu. 3 osoby zdobyły nowe doświadczenie związane z realizacją projektów europejskich oraz prowadzeniem warsztatów w języku angielskim. Realizacja tego projektu wpłynęła na lepszą współpracę w zespole oraz nadała organizacji wymiar europejski. Z częścią uczestników nadal utrzymywany jest kontakt, co może zaowocować wspólnymi projektami w przyszłości.

Ewaluacja i monitoring: 

Potrzeby słuchaczy związane z organizacją warsztatu były badane na etapie rekrutacji. W formularzu zgłoszeniowym potencjalni uczestnicy opisywali wymagania żywieniowe np. nie spożywanie wieprzowiny ani potraw przygotowanych na bazie alkoholu, oraz specjalne potrzeby związane  z organizacją przestrzeni. Hotel w którym zakwaterowano uczestników był dostosowany do obsługi gości niepełnosprawnych, a restauracja w której jedli przygotowała 2 zestawy menu respektujące zasady żywieniowe wszystkich gości. Ponadto uczestnicy warsztatu byli na bieżąco pytani o kwestie związane z logistyką (zakwaterowanie, posiłki) i ich uwagi były przekazywane kierowniczce hotelu.

Potrzeby słuchaczy związane z treścią i sposobem prowadzenia warsztatu badane były pod koniec każdego dnia szkoleniowego. Uczestnicy wypełniali ankiety mierzące poziom satysfakcji, odczucia względem warsztatu i ocenę jego tempa. Dodatkowo uczestnicy określali najważniejsze rzeczy, których nauczyli się danego dnia. Dzięki tak prowadzonej ewaluacji, trenerzy mogli modyfikować sposób prowadzenia zajęć następnego dnia szkoleniowego.

Główną konsekwencją ewaluacji i monitoringu było wprowadzanie zmian pozwalających na lepszą realizacje warsztatu (tempo i sposób wykonywania ćwiczeń) oraz poprawienie warunków logistycznych (np. zmiany w wyżywieniu).

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Warsztat miał 3 główne cele: podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników,  polepszenie ich funkcjonowania w środowisku zróżnicowanym kulturowo oraz pogłębienie ich wiedzy na temat dyskryminacji oraz możliwych praktyk antydyskryminacyjnych. Wszystkie cele zostały osiągnięte, co odzwierciedlają wyniki ankiet ewaluacyjnych oraz powtórzony pomiar wrażliwości kulturowej. Oprócz nowych umiejętności, wzięcie udziału w warsztacie dało uczestnikom możliwość poznania nowych przyjaciół. Już podczas warsztatu powstała grupa na portalu społecznościowym facebook, która miała im pomoc pozostać w kontakcie po powrocie do domu. Grupa jest nadal aktywna: http://www.facebook.com/groups/multiculturaleurope/.

Pośrednią grupą docelową warsztatu byli pracownicy Stowarzyszenia zaangażowani w przygotowanie, prowadzenie i organizację warsztatu. 3 osoby zdobyły nowe doświadczenie związane z realizacją projektów europejskich oraz prowadzeniem warsztatów w języku angielskim. Realizacja tego projektu wpłynęła na lepszą współpracę w zespole oraz nadała organizacji wymiar europejski. Z częścią uczestników nadal utrzymywany jest kontakt, co może zaowocować wspólnymi projektami w przyszłości.

Upowszechnianie rezultatów: 

W celu rozpowszechnienia rezultatów na stronie internetowej Stowarzyszenia została opublikowana anglojęzyczna publikacja prezentująca ćwiczenia użyte podczas warsztatu. Można ją bezpłatnie pobrać pod adresem: www.interkulturalni.pl/%E2%80%9EWielokulturowa-Europa...–Publikacja-powarsztatowa-juz-dostepna!-163.html . Informacje o zrealizowaniu projektu wraz z jego opisem zostały zamieszczone na stronie www Stowarzyszenia, portalu społecznościowym facebook, portalach internetowych związanych z tematyką wielokulturowości (m.in. www.ngo.pl, www.ngo.krakow.pl, www.rownosc.info), a także rozesłane do mediów oraz zaprzyjaźnionych organizacji pozarządowych.

Publikacja została również wysłana do uczestników warsztatu, którzy rozpowszechnili go w swoim środowisku, oraz do organizacji pozarządowych w Polsce. Ćwiczenia prezentowane podczas warsztatu zostały  powtórzone w szkole, w której pracuje jedna z uczestniczek warsztatu. Ostatnio Stowarzyszenie otrzymało również informacje, że jedna z osób uczestniczących w warsztacie planuje organizacje podobnego przedsięwzięcia w swoim kraju.

W następnym roku planowane jest powtórzenie warsztu w Krakowie.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Zaskoczyło nas bardzo duże zainteresowanie uczestnictwem.  W czasie przeznaczonym na rekrutacje wpłynęły do nas 53 zgłoszenia. Później otrzymaliśmy kolejne 70 zapytań o możliwość wzięcia udziału. Warsztatu był dla nas niesamowitym doświadczeniem i z pewnością postaramy się zorganizować kolejne edycje.” Iga Machalewska, trenerka INTERKULTURALNI PL

„Organizacja warsztatu i prowadzenie zajęć dla tak zróżnicowanej grupy było dla na mnie bardzo cennym doświadczeniem. Jestem bardzo zadowolona, że udało nam się stworzyć przestrzeń, w której wszyscy mogliśmy się od siebie nawzajem uczyć.” Anna Kostecka, koordynatorka projektu, trenerka INTERKULTURALNI PL

Wypowiedzi uczestników:

„It contributed to my intercultural skills and knowledge. Multicultural atmosphere was very interesting!”

“I have gained extra sensitivity about other people’s needs, especially those from other cultures and religions”

“I gained sensitivity towards the problems in other countries and the sense of friendship and belonging to something bigger then my country”

“I was very happy to be here! I gained new friends and valuable experience”           

 It was an awesome workshop and I had a lot of fun while learning”

“Thank you for everything. It was an amazing experience to share this seminar with different people from different cultures.”

“Our event was so fantastic and impressions so strong that I needed couple days time to get myself together and start to share my reflections :) Anna and Iga, you, must be together with your colleagues, did a great job. Thank you indeed for your kind and friendly attention, so good qualification and professional attitude. I have to say that I didn't expect so high level of training. Thanks to you I got warm, joyed and more clever. And certainly I miss already you and all friends from our group. I hope to keep in touch with all of you.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Iga Machalewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
20.09.2012

Społeczny potencjał kobiet w średnim wieku - ponadpokoleniowa praca biograficzna w kształceniu dorosłych

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Obszary Kultury
ul. Krzemienicka 2a, 94-030 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Maria Goldstein
0048 505 998 782
mgold@math.uni.lodz.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Stowarzyszenie „Obszary Kultury” ma siedzibę w Łodzi, ale jego działania mają zasięg ponadlokalny. Zajmuje się między innymi: edukacją, popularyzacją różnych dziedzin kultury i sztuki, działaniami na rzecz środowisk i osób dysfunkcyjnych i niepełnosprawnych, mniejszości narodowych, działalnością wspomagającą rozwój wspólnot i społeczności lokalnej, propagowaniem idei integracji europejskiej, problematyką praw kobiet. Członkami Stowarzyszenia są edukatorzy, kulturoznawcy, pracownicy naukowi, psycholodzy, socjolodzy, studenci łódzkich uczelni. Wspólną cechą członków Stowarzyszenia jest ich pasja społecznikowska i kreatywność w podejmowaniu tematów kulturowych. Stowarzyszenie swoje działania prowadzi nieodpłatnie, korzystając z pracy wolontariackiej członków; nie prowadzi działalności gospodarczej.
Tytuł projektu: 
Społeczny potencjał kobiet w średnim wieku - ponadpokoleniowa praca biograficzna w kształceniu dorosłych
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-AT1-GRU06-01523 6
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Austria, Czechy, Niemcy, Polska, Szwecja, Słowacja, Turcja
Cele projektu: 
- refleksja nad międzypokoleniowymi i międzykulturowymi podobieństwami i różnicami w różnych społeczeństwach europejskich,
- porównanie biografii kobiet „Wschód” i „Zachód”,
- zwrócenie uwagi na znaczenie kompetencji i potencjału starszego pokolenia pochodzącego z różnych społeczno-kulturalnych środowisk,
- zainicjowanie i utworzenie sieci organizacji wspierających oba pokolenia kobiet;
Obszary tematyczne: 
zagadnienia równouprawnienia płci, edukacja międzykulturowa, dialog międzypokoleniowy, uczenie się w starszym wieku, grupy o specjalnych potrzebach;
Grupa docelowa słuchaczy: 
Słuchaczki/Słuchacze odzwierciedlali przekrój społeczeństwa: byłe włókniarki, urzędniczki, nauczycielki, migrantki, seniorzy
Jakie były początki projektu: 
Jedna z partnerek, emigrantka z Rosji do Niemiec zwróciła się do mnie z pomysłem zrealizowania projektu poświęconego wykształconym kobietom w średnim wieku, które nie mogą odnaleźć się na rynku pracy (tzn. będące w takiej samej sytuacji jak ona), ja z kolei zainteresowałam tą ideą moją koleżankę w Wiedniu, która jest zainteresowana tą tematyką. Spotkałyśmy się w trójkę w Wiedniu w październiku 2008 w ramach wizyty przygotowawczej i postanowiliśmy napisać projekt, pokazujący potencjał kobiet, projekt w którym kobiety, przedstawicielki różnych grup i o różnym statusie społecznym dojdą do głosu, opowiedzą o swoim życiu a ich historie życia zostaną opublikowane.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Rozpoczęcie projektu w Wiedniu w Austrii, 15-18 października 2009 roku. Warsztaty na temat metod przeprowadzania wywiadów biograficznych w różnych kontekstach kulturowych. W różnych ustawieniach i językach ćwiczyliśmy przeprowadzanie wywiadu biograficznego. Aby przygotować się do nadchodzących wywiadów, partnerzy ułożyli katalog tematów, które miały być przedmiotem dyskusji i porównań z perspektywy różnych pokoleń i kultur, pomiędzy „Wschodem i Zachodem”.
Zdobyte doświadczenia zostały wprowadzone w życie przez członków grupy. Każda grupa z każdego państwa przeprowadziła przynajmniej dwa wywiady. Rozmowy nagrano w formie plików audio.
Spotkanie w Izmirze w Turcji 11-14 marca 2010. Refleksja na temat doświadczeń w przeprowadzaniu wywiadów biograficznych, dyskusja o głównych tematach z wywiadów. Prezentacja projektu lokalnej władzy administracyjnej i w lokalnej prasie. Warsztaty na temat tradycyjnych rzemiosł kobiet i tańca tradycyjnego. Prezentacja dokumentacji video z dwóch wywiadów z kobietami z Izmiru. Warsztaty dotyczące rozwijania tematu i czasu wykonania wywiadów biograficznych dla celów wydania książki.
Kwiecień-maj 2010 - transkrypcja wywiadów.
Spotkanie w Norrköping w Szwecji 10-13 czerwca 2010. Prezentacja wywiadów z krajów partnerskich: porażki i sukcesy, trudy i doświadczenia. Wycieczka: Śladami św. Brygidy - historia średniowieczna o kobiecie o silnej woli i jej córce. Warsztaty „Teenager”, Warsztaty” Kreatywne pisanie”: Jak zmienić wywiad w opowiadanie. Wizyta na wystawie „Teenager” w Muzeum Miasta.
Spotkanie w Brnie w Czechach 23-26 września 2010. Sesja z uczniami szkoły średniej MORAVA na temat szans młodych kobiet w pogodzeniu kariery zawodowej i życia rodzinnego, rynku pracy, trudów po urlopie macierzyńskim. Grupowa dyskusja z kobietami powyżej pięćdziesiątego roku życia. Dyskusja na temat procesu wydania książki, porównywanie języków, pytania o edycję, adjustację i okładkę. Redakcja wywiadów. Pisanie fragmentów po angielsku.
Spotkanie w Bratysławie na Słowacji: 10-13 marca 2011. Warsztaty z upośledzonymi kobietami i matkami dzieci upośledzonych, o ich życiu jako kobiet należących do grupy kobiet defaworyzowanych w Malacky. Dyskusja z reprezentantami stowarzyszenia kobiet o kwestiach kobiecych, ich sytuacji na rynku pracy, w rodzinie, itd.
Ukończenie książki (marzec-czerwiec 2011)
Spotkanie w Łodzi w Polsce 9-12 czerwca 2011
Prezentacja publikacji: wydruk pdf. Dyskusja z matką dziecka autystycznego i prezentacja książki, którą ona przetłumaczyła, dyskusja na temat wdrożenia metod przeprowadzania wywiadu biograficznego do codziennej pracy w edukacji dorosłych.
W działaniach krajowych brali udział słuchacze, którzy przyszli licznie na organizowane przez nas imprezy towarzyszące oraz na spotkanie partnerskie organizowane w Łodzi.
Wśród działań upowszechniających należy wymienić współpracę z mediami, udział w debacie zorganizowaną przez wiceprzewodniczącą Rady Miejskiej w Łodzi na temat „Dojrzała Łódź”.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
250
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 
Strona internetowa projektu http://www.mothers-daughters-dialogue.eu/
Książka “Hidden Stories. Female Life Paths across Europe” – zawierająca m. in. wywiady z Polkami, które wyemigrowały do Szwecji.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Książka została przekazana zainteresowanym osobom oraz bibliotekom.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Grupa partnerska bardzo się zżyła, zmotywowana dobrą współpracą i wynikami, będzie starała kontynuować współpracę międzynarodową w tym samym składzie i opracować wspólnie nowy projekt partnerski. Nowymi umiejętnościami było koordynowanie i monitorowanie procesu wydawniczego oraz praca metodą wywiadu biograficznego. Będzie ona na pewno wykorzystana w dalszych projektach.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
W wyniku naszego projektu daliśmy szansę „zaistnienia” kobietom „przeciętnym”, które zgodziły się opowiedzieć nam historię swojego życia. Obrzynały publikację, w której są głównymi partnerkami.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Publikacja w siedmiu językach jest świadectwem czasu i porównaniem warunków życia na przestrzeni dwóch pokoleń kobiet i  dwóch systemów politycznych.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Nasza grupa skupiła się na wywiadach biograficznych jako międzynarodową i międzypokoleniową metodą nauczania dorosłych i kontynuujących naukę. W projekcie brali udział zarówno pracownicy jak i słuchacze instytucji partnerskich. Nauczyliśmy się wdrażać wywiady biograficzne do naszej codziennej pracy.” - A. Brechelmacher, Austria.
„Podczas projektu stało się jasne, jak różne są tła instytucji partnerskich, a ich doświadczenia dały nam wielorakie perspektywy, jeśli chodzi o wywiady, zbieranie i radzenie sobie z materiałami biograficznymi. Pojawiły się wspaniałe dyskusje, poglądy z perspektywy kuratorów, wspólnoty poszukiwawczej, psychologów i pracowników społecznych.  Jednym z benefitów projektu było uzyskanie szerszego zrozumienia. (...) Kolejnym krokiem będzie rozprzestrzenienie naszych doświadczeń wśród znajomych kobiet i mężczyzn w naszych społecznościach i ukazanie nieustającego  wątku w zawiłej sieci, jaką są biografie kobiet w Europie.” - A. Kindhal, Szwecja.
„Po raz pierwszy rozpocząłem pracę nad takim projektem, a wiedza, jaką zyskałem była mi potrzebna do zrozumienia na jakich warunkach i w jaki sposób działa metoda wywiadów biograficznych. (...) Książka podsumowuje dwa lata pracy i odzwierciedla nasze nowe doświadczenia z socjologicznymi narzędziami, które nie były nam dotąd znane. Co więcej, demonstruje to wysiłek włożony w międzynarodowa współpracę – jak efektywni byliśmy w przedstawieniu naszych wizji partnerom europejskim.” - R. Zaltsman, Niemcy.
„Wywiady były bardzo ciekawym i kształcącym doświadczeniem. Nauczyłem się wiele z biografii ludzi, których wcześniej nie znałem.” - A. Erarslan, Turcja.
„Ja – jako psycholog – zwykłam rozmawiać z ludźmi, przeprowadzać wywiady z pacjentami. Wywiady do tej książki były inne, ponieważ musiałam kontrolować się, aby nie prowadzić wywiadu, ale jedynie uczynić dialog z osobą udzielająca mi wywiadu prostym. (...) Opublikowana książka jest naszym „dzieckiem” i dowodem na nasza współpracę w grupie. To było i nadal jest bardzo interesujące, żeby spotkać partnerów z innych krajów, rozpoznać wszelkie podobieństwa i różnice w tradycjach, kulturze, zwyczajach. Staliśmy się dobrą grupą projektową i chcemy kontynuować współpracę. Książka napisana jest w siedmiu językach. Dla mnie przyjemnością jest czytać w języku niemieckim, polskim i oczywiście czeskim. Jestem mocno zmotywowana, żeby “odświeżyć” moją znajomość języków.” - M. Chaloupkowá, Słowacja.
„Praca nad projektem była dla mnie wzbogacającym doświadczeniem. Przez kilka lat żyłam z rodziną w pobliżu domów osób, które udzielały mi wywiadu. Mieszkałam na miejskim osiedlu na peryferiach Brna, a moi rozmówcy dwa kilometry dalej w prostej linii, w Ostopowicach. Dystans jest wyraźnie niewielki. Jednakże kiedy rozmawiałam z Libuše, która jest mniej więcej w moim wieku, zrozumiałam jaki „dystans”, jakie różnice utworzyły się lata temu poprzez wszelakie społeczne i kulturowe warunki typowe dla wiejskiego/rolniczego i miejskiego środowiska. Cieszyło mnie słuchanie nie tylko biografii obu kobiet, ale także ich komentarzy, mówiących o tym, że wywiad pozwolił im słuchać siebie nawzajem, podzielić się wspomnieniami, przejść przez własne życia, podzielić się myślami i mieć świadomość wspólnoty rodzinnej.(...) Będziemy używać metody wywiadu biograficznego podczas kolejnych kilku wywiadów w naszej organizacji. Oferujemy książkę naszym politykom.” - Margit Brèznová, Czechy.
„Projekt nie tylko pozwolił wdrożyć metodę wywiadu biograficznego, aby zachęcić kobiety z różnych pokoleń i krajów, aby rozmawiały o swoich biografiach, a także kreować mozaikę kobiecych wspomnień i biografii w formie książki, która inspiruje nas wszystkich, aby za tym podążać i rozumieć. Co więcej, wielu uczestników projektu także poznało podstawowe zasady i praktyki w pisaniu pracy biograficznej” - G. Dressel, Austria.
„Jeśli projekty europejskie mają przyczyniać się do tego, żeby obywatele różnych krajów lepiej mogli się poznać i zrozumieć, to ten projekt partnerski spełnił swój cel.”
„Ważny był proces poznawania różnych biografii i to, że musieliśmy skonfrontować je z własnymi.”
„I believe that we will continue with our cooperation in any form of project. Today the lady from Office of Government contacted me and she has told she would like that ou organisation will prepare  any project to the topic of intergenerational solidarity.”
„I also want to thank everybody for good cooperation and wonderful memories from the meetings. I  think our project was a success and I would very much like to cooperate in the future.”
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Wszyscy partnerzy wyrażają wolę dalszej współpracy w ramach projektów partnerskich i wielostronnych Grundtviga.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maria Goldstein
Data wypełnienia formularza/karty: 
15.12.2011

AURORA POLARIS - Możliwości partnerstwa dla uczenia się: zasoby astronomii dla inspiracji seniorów

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja ekologiczna / zrównoważony rozwój
Inne
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Olsztyńskie Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne
ul. Piłsudskiego 38, 10-450 Olsztyn
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Elżbieta Plucińska
0048 608 450 213
ela@planetarium.olsztyn.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Popularyzacja i edukacja w zakresie astronomii i nauk pokrewnych skierowana do ogółu społeczeństwa. Główne grupy docelowe dorosłych słuchaczy to: Koło Astronomiczne U3W, dorośli miłośnicy astronomii, podopieczni

Ośrodka Mieszkalno-Rehabilitacyjnego Polskiego Związku Niewidomych w Olsztynie. Zorganizowane zajęcia w postaci odczytów, pogadanek, warsztatów, pokazów, obserwacji i seansów astronomicznych. Organizowanie doraźnych pokazów i obserwacji ciekawego zjawiska astronomicznego.

Tytuł projektu: 
AURORA POLARIS - Możliwości partnerstwa dla uczenia się: zasoby astronomii dla inspiracji seniorów
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2008-1-GB2-GRU06-00100 3
Lata realizacji: 
2008 - 2010
Kraje uczestniczące: 
Wielka Brytania, Grecja, Słowacja, Polska
Cele projektu: 

Zbudowanie w Europie podstaw współpracy związanej z nauczaniem osób dorosłych, która polegać będzie na dzieleniu się doświadczeniem i umiejętnościami w pracy z osobami w starszym wieku oraz stworzenie szerokiego wachlarza zasobów edukacyjnych stanowiących spuściznę obchodów Międzynarodowego Roku Astronomii 2009. Odzew na wyzwanie, jakim jest edukacja starzejącej się populacji europejskiej. Zwiększenie udziału osób starszych w obchodach Międzynarodowego Roku Astronomii 2009. Umożliwienie ok. 10 organizacjom europejskim współpracy w ramach nauczania Programu Grundtvig.

Obszary tematyczne: 

nauki przyrodnicze, w szczególności astronomia i astronautyka oraz matematyka i fizyka.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchacze Warmińsko-Mazurskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Olsztynie oraz podopieczni Ośrodka Mieszkalno-Rehabilitacyjnego Polskiego Związku Niewidomych w Olsztynie.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł powstał w trakcie seminarium kontaktowego, które odbyło się w Atenach, organizacją projektu zajął się Paul Haley z The Share Initiative Cic z Hereford w Wielkiej Brytanii. Nasza instytucja została dokooptowana dzięki prowadzącemu polski portal astronomiczny Astronomia.pl, który brał udział w tym seminarium.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu odbyły się cztery spotkania partnerskie:

  1. Ateny (Grecja) – 24-28.09.2008 – zapoznanie partnerów, dyskusja nad poszczególnymi elementami projektu, ustalenie tematyki mających powstać materiałów, dokładne zaplanowanie wyjazdów, finansowanie lokalnych działań oraz ustalenie struktury strony WWW oraz logo projektu. Polscy słuchacze nie uczestniczyli w tym spotkaniu.
  2. Olsztyn (Polska) – 7-10.05.2009 – analiza realizacji projektu, prezentowanie i testowanie przygotowanych materiałów przez poszczególnych partnerów, szczególnie w materiałów przeznaczonych dla osób niewidomych i niedowidzących w Ośrodku Mieszkalno-Rehabilitacyjnym PZN w Olsztynie. Zaplanowanie kolejnych materiałów edukacyjnych, tworzonych w ramach projektu. Zorganizowanie wystawy w języku polskim i angielskim „Mechanizm z Antikythery” oraz wykład prof. Xenophona Moussas. Liczny udział polskich słuchaczy w spotkaniu.
  3. Tatrzańska Łomnica (Słowacja) – 30.09-5.10.2009 – analiza realizacji projektu, informacja zwrotna na temat powstałych materiałów edukacyjnych oraz prezentowanie i testowanie kolejnych form edukacyjnych. Tworzenie materiałów do produkcji DVD – znani astronomowie z każdego kraju partnerskiego. Sprawozdania z przebiegu Międzynarodowego Roku Astronomii u poszczególnych partnerów. Udział 5 polskich słuchaczy.
  4. Hereford (Wielka Brytania) – 26-30.05.2010 – analiza powstałych materiałów, testowanie wszystkich powstałych do tej pory form. Analiza oddziaływanie Międzynarodowego Roku Astronomii 2009 na słuchaczy. Uzgodnienie sposobu rozpowszechniania powstałych materiałów. Udział 4 polskich słuchaczy.

W przygotowywaniu programu (tematyki) zajęć Koła Astronomicznego U3W uczestniczyli sami słuchacze. Przygotowywali materiały dotyczące polskich astronomów i prezentowali je swoim kolegom i koleżankom, przedstawiali informacje o wyjazdach w ramach projektu, przygotowali plakaty o działalności koła oraz o samym projekcie.

Informacje w mediach lokalnych o wystawie oraz wykładzie „Mechanizm z Antikythery”. Na każdym spotkaniu międzynarodowym odbywało się podsumowywanie działań w ramach projektu i planowanie kolejnych działań uwzględniając realne możliwości i potrzeby. Na koniec każdego semestru słuchacze wypełniali ankiety, w których oceniali działania oraz mieli możliwość zaproponowania nowych działań.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
39
W wyjazdach zagranicznych: 
9
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Przygotowanie szczegółowego konspektu zajęć z osobami niewidzącymi i niedowidzącymi.
  2. Przygotowanie i wydrukowanie w specjalnej wypukłej technice broszury o Układzie Słonecznym uzupełnionej o rysunki i zdjęcia obiektów Układu Słonecznego również wykonane w specjalnej technice umożliwiającej odczyt przez osoby niewidome i niedowidzące. Tworzenie rysunków i odpowiednie przygotowanie zdjęć do druku w specjalnej technice było konsultowane z osobami niewidomymi, w celu uzyskania jak najlepszej czytelności dla osób niewidomych.
  3. Przygotowywanie i przeprowadzenie astronomicznego programu edukacyjnego dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Kolejne etapy tworzenia programu były konsultowane ze słuchaczami, z ich potrzebami i oczekiwaniami.
  4. Strona projektu www.aurora-polaris.eu – gdzie znajdują się informacje o kolejnych spotkaniach oraz inne materiały związane z projektem.
  5. Eseje astronomiczne o kalendarzu, Słońcu oraz o zaćmieniach Słońca i Księżyca przygotowane w postaci plików dźwiękowych, przeznaczone przede wszystkim dla osób niewidomych i niedowidzących.
  6. Spotkanie z astronomem – wycieczka do Centrum Astronomicznego UMK w Piwnicach k/Torunia. Astronom oprowadzający wycieczkę po obserwatorium jednocześnie wprowadzał w tajniki pracy astronoma oraz obserwacji wizualnych oraz radiowych. Zwiedzanie Domu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Broszura o Układzie Słonecznym została podarowana: Zespołowi Szkół Ogólnokształcących Nr 3 w Olsztynie, w której prowadzone są klasy integracyjne i uczęszczają do niej uczniowie niewidomi i niedowidzący. Bibliotece Polskiego Związku Niewidomych w Warszawie. Udostępniona wojewódzkiemu oddziałowi PZN w Olsztynie.

 

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Nasza placówka staje się bardziej znana w kręgu instytucji o podobnej działalności. Dzięki temu nawiązaliśmy kontakty, umożliwiające współpracę i wymianę doświadczeń. Pracownicy mieli możliwość zobaczyć, jakie i w jaki sposób prowadzone są działania edukacyjne w innych krajach i przenieść niektóre z nich do naszej działalności. Mieli również możliwość pochwalenia się swoimi osiągnięciami, co daje poczucie większej wartości. Nową umiejętnością jest na pewno odpowiednie przygotowanie i prowadzenie zajęć z osobami niewidomymi i niedowidzącymi. Po zakończeniu projektu współpraca z organizacjami partnerskimi nadal się rozwija, jesteśmy zapraszani na konferencje, dostajemy propozycje współpracy przy wystawach i nowych projektach.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze, którzy bezpośrednio uczestniczyli w projekcie, stali się bardziej aktywni i czują się współodpowiedzialni za działania Koła Astronomicznego U3W. Wymuszają wręcz działania, w których mogą aktywnie uczestniczyć, np. przygotowując materiały na zajęcia całej grupy, czy wpływając na tematykę i rodzaj zajęć. Potrafią posługiwać się komputerem, sami przygotowują prezentacje multimedialne i robią plakaty. Chodzą na dodatkowe zajęcia języka angielskiego.

 

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Koło Miłośników Astronomii przy Uniwersytecie Trzeciego Wieku w Olsztynie kontynuuje swoje działania i skupia coraz większą liczbę aktywnych słuchaczy. Kontynuowana jest wymiana doświadczeń i idei pomiędzy partnerami projektu Aurora-Polaris.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Poznałam ciekawy przedmiot - starożytny komputer - i jego historię. Niezwykła historia!!! Miło było uczestniczyć w tych spotkaniach i spotkać ludzi z innych krajów, co dopinguje mnie do nauki j. angielskiego.”

„Spotkanie z zagranicznymi gośćmi uważam za bardzo cenne, ponieważ poszerzyło znacznie horyzonty mojej wiedzy. W związku z tym zainteresowałam się urządzeniami pomiarowymi używanymi przez dawnych astronomów.”

„Uczestnicząc w spotkaniach odniosłam bardzo miłe wrażenie, które wniosło w moje życie dużo wiedzy i zadowolenia. Świat wydaje się bardzo ciekawy. Cieszę się, że mogłam uczestniczyć w tak miłych spotkaniach.” – Leokadia Czajkowska.

„Dla mnie niesamowite były obserwacje zmian, jakim podlegają nasi podopieczni – seniorzy. Jak zmienia się ich nastawienie do nas, prowadzących, do swoich koleżanek i kolegów a przede wszystkim do samych siebie, jak rośnie ich poczucie własnej wartości. Jak z biernych odbiorców stają się aktywnymi uczestnikami spotkań, którzy chcą decydować o działaniach chociażby tej małej społeczności.” – Elżbieta Plucińska.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Idee będące u podstaw projektu Aurora-Polaris okazały się wyjątkowo nośne w środowisku seniorów (Uniwersytetu Trzeciego Wieku).

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Elżbieta Plucińska, Jacek Szubiakowski
Data wypełnienia formularza/karty: 
28.02.2011

Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej

Tematyka działań: 
Edukacja rodziców i rodzin
Inne
Umiejętności podstawowe
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Rozwoju Dzieci im. J.A. Komeńskiego
ul. Flory 1/8, 00-586 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Teresa Ogrodzińska
togrodzinska@frd.org.pl
Gracjana Węgorska
gwegorska@frd.org.pl
0048 22 881 15 80
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Fundacja Komeńskiego działa od 2003 roku. Dążymy do zapewnienia dzieciom równego startu życiowego. Nie prowadzimy działalności gospodarczej, nasze środki pochodzą z dotacji i darowizn. Od 2005 roku posiadamy status organizacji pożytku publicznego.
Naszym priorytetem jest wyrównywanie szans edukacyjnych najsłabszych i dyskryminowanych grup społecznych oraz podnoszenie poziomu edukacji, ze szczególnym uwzględnieniem wspierania wczesnego rozwoju dziecka. Działamy we współpracy z rodzicami, nauczycielami, organizacjami pozarządowymi i samorządami. Współpracujemy ze specjalistami z zakresu wczesnej edukacji z Polski, Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej.
Najważniejsze działania:
  1. Podnoszenie jakości wczesnej edukacji - Przy Fundacji działa Akademia Komeńskiego, niepubliczna placówka doskonalenia dorosłych, która prowadzi szkolenia dla nauczycieli, rodziców i przedstawicieli społeczności lokalnych upowszechniające nowoczesne metody pedagogiczne i wychowawcze. Rocznie 32 trenerów Akademii szkoli ponad 2000 osób.
  2. Upowszechnianie edukacji przedszkolnej - Stworzyliśmy innowacyjny program pozwalający gminom na tworzenie alternatywnych form edukacji przedszkolnej dla dzieci w wieku 3-5 lat. Aktualnie we współpracy z 97 gminami wiejskimi i 4 organizacjami pozarządowymi prowadzimy 298 wiejskich Ośrodków Przedszkolnych dla 4000 dzieci. We współpracy z 5 organizacjami z całej Polski, przeprowadziliśmy pilotaż Grup Zabawowych – zajęć edukacyjnych dla dzieci w wieku 0-5 lat i ich rodziców przy merytorycznym wsparciu specjalnie przeszkolonego konsultanta.
  3. Gminne strategie edukacji - Pomagamy społecznościom gminnym w opracowywaniu długofalowych  Gminnych strategii edukacyjnych25 gmin wiejskich przyjęło strategie do realizacji.
  4. Rozwijanie świadomości społecznej na temat znaczenia wczesnej edukacji - Wydajemy materiały edukacyjne, organizujemy seminaria i konferencje poświęcone problemom wczesnej edukacji. Wydaliśmy między innymi pierwszy w Polsce „Raport o sytuacji edukacji elementarnej”, „Małe dziecko w Polsce – doświadczenia organizacji pozarządowych”, „Małe dziecko w gminie – jak podnieść jakość wczesnej edukacji”.
Tytuł projektu: 
Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0004/C1
07/GR-LP/07-0007/C2
Lata realizacji: 
2006 - 2008
Kraje uczestniczące: 
Polska, Czechy, Grecja, Słowacja, Wielka Brytania
Cele projektu: 
  1. Wymiana doświadczeń organizacji partnerskich na temat włączania rodziców w programy ułatwiające dzieciom adaptację do szkoły.
  2. Stworzenie programu szkoleniowego przygotowującego rodziców i nauczycieli do wspólnego planowania i realizacji działań ułatwiających dzieciom pokonanie progu szkolnego.
  3. Przygotowanie materiałów edukacyjnych dla rodziców i nauczycieli
  4. Przygotowanych co najmniej 10 trenerów do prowadzenia programu szkoleniowego.
  5. Przygotowanie w każdym kraju partnerskim co najmniej 40 rodziców i nauczycieli (przedszkoli i szkół podstawowych) do tworzenia programów wychowawczych ułatwiających dzieciom adaptację do szkoły.
Obszary tematyczne: 
Projekt poświęcony był budowaniu współpracy pomiędzy nauczycielami (szkół podstawowych, przedszkoli, ośrodków przedszkolnych), a rodzicami oraz zagadnieniom związanym z pokonywaniem progu szkolnego przez dzieci.
Grupa docelowa słuchaczy: 
Słuchaczami w projekcie byli rodzice, nauczyciele i psycholodzy pracujący z dziećmi przygotowującymi się do rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej lub właśnie tę naukę rozpoczynającymi. W Polsce było to grupa mocno sfeminizowana, w wieku od 23-ego do ok. 50-ego roku życia. Seminaria i szkolenia zrealizowane w Warszawie cieszyły się dużym zainteresowaniem nauczycieli, mniejszość stanowili rodzice. Odwrotnie kształtowała się sytuacja w grupie przeszkolonej w ramach projektu w wiejskiej gminie Jednorożec na terenie województwa mazowieckiego. Obserwowana w tej grupie duża frekwencja wśród rodziców nie przekładała się niestety na udział i zainteresowanie nauczycieli, którzy w niewielkim stopniu zaangażowali się w realizację projektu.
Jakie były początki projektu: 
Projekt powstał w oparciu o doświadczenia Fundacji Komeńskiego i pozostałych partnerów związane z wprowadzaniem innowacyjnych programów budowania współpracy pomiędzy nauczycielami i rodzicami.Dostrzegając ogromne znaczenie dobrej adaptacji w szkole dla przyszłej kariery szkolnej i życiowej dzieci, postanowiliśmy w tworzenie programów adaptacyjnych włączyć rodziców, którzy nie są na ogół postrzegani jako partnerzy w działaniach edukacyjnych i wychowawczych podejmowanych przez placówki edukacyjne. Przygotowując wniosek o dofinansowanie projektu, rozmawialiśmy z ekspertami zajmującymi się edukacją w Czechach, Grecji, Polsce, na Słowacji i w Wielkiej Brytanii. Ich opinie były zgodne: we wszystkich tych krajach istnieje ogromna potrzeba przygotowania rodziców i nauczycieli do wspólnej pracy na rzecz ułatwienia dzieciom procesu adaptacji szkolnej. Kontakt z organizacjami partnerskimi nawiązaliśmy podczas seminariów i konferencji, w których brali udział przedstawiciele Fundacji Komeńskiego.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Realizacja projektu trwała dwa lata.
Etap pierwszy obejmował:
  1. 10.X.2006, Warszawa: seminarium krajowe dla 21 słuchaczy (rodziców i nauczycieli zainteresowanych udziałem w projekcie) i 7 pracowników Fundacji Komeńskiego – 6 trenerów Akademii Komeńskiego i koordynatorki projektu) – poświęcone zagadnieniom związanym z adaptacją szkolną i współpracą domu, przedszkola i szkoły.
  2. 26-28.X.2006, Warszawa: seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych (pracowników i słuchaczy) połączone z wizytą studyjną w polskich placówkach edukacyjnych – poświęcone prezentacji i wymianie doświadczeń organizacji partnerskich oraz ustaleniu priorytetów projektu w pierwszym roku realizacji; Fundację Komeńskiego reprezentowało 7 pracowników.
  3. X.2006–II.2007, w każdym z krajów Partnerstwa: przeprowadzono badanie jakościowe na temat doświadczeń rodziców, nauczycieli i ich dzieci/uczniów związanych z rozpoczęciem nauki w szkole; w Polsce w badaniu wzięło udział 143 osób (w tym 38 dzieci i 105 dorosłych słuchaczy).
  4. 15-17.III.2007, Newry, Irlandia Północna (Wlk. Brytania): seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych połączone z wizytą studyjną w brytyjskich placówkach edukacyjnych – poświęcone dyskusji nad wynikami badań n. t. adaptacji szkolnej oraz opracowaniu założeń scenariusza programu szkoleniowego; w seminarium wzięło udział 4 pracowników Fundacji Komeńskiego oraz jedna słuchaczka z Polski – mama dziecka przygotowującego się do rozpoczęcia nauki w szkole.
  5. III.-VI.2007, w każdym z krajów Partnerstwa: opracowanie lokalnych wersji programu szkoleniowego wraz z materiałami edukacyjnymi dopasowanego do potrzeb potencjalnych uczestników (npdst. ankiet otrzymanych od słuchaczy).
  6. VI.2007-VII.2007, w każdym z krajów Partnerstwa: przygotowanie i publikacja broszur i ulotek dla rodziców i nauczycieli; Fundacja Komeńskiego opublikowała broszurę  „Wszyscy gotowi?! Jak przygotować dziecko do szkoły” – została ona (razem z płytą zawierającą raporty z badań przeprowadzonych w krajach Partnerstwa)rozesłana do słuchaczy i placówek uczestniczących w projekcie.
  7. 29.VIII-2.IX.2007, Praga, Czechy: wspólne seminarium “Four European Countries Involved in Parent-Teacher Partnership for Children’s Transition to School European Project podczas XVII Międzynarodowej Konferencji EECERA: http://www.easyprague.cz/eecera2007/download/files/abstract-book_web.pdf - przedstawiciele EADAP, The Early Years Organization, OMEP oraz Fundacji Komeńskiego, której reprezentant prowadził seminarium, przedstawili efekty projektu oraz wyniki badań przeprowadzonych w ich krajach.
Etap drugi poświęcony był na:
  1. X.2007-VI.2008, w każdym z krajów Partnerstwa: przeprowadzenie pilotażu szkolenia „Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej” – 315 uczestników wzięło udział w 12 szkoleniach przeprowadzonych przez 10 trenerów na terenie pięciu krajów Europy; w Polsce w szkoleniach zorganizowanych w dwóch warszawskich dzielnicach (Bielany i Żoliborz) oraz w wiejskiej gminie Jednorożec, wzięło udział 48 słuchaczy, w tym 26 nauczycieli przedszkolnych, 6 szkolnych, psycholog szkolny oraz 15 rodziców (wśród słuchaczy znalazło się ogółem 45 kobiet i 3 mężczyzn).
  2. 24-26.I.2008, Svaty Jur, Słowacja: seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych połączone z wizytą studyjną w słowackich placówkach edukacyjnych – poświęcone prezentacji ostatecznych, lokalnych wersji scenariusza oraz omówieniu pierwszej fazy pilotażu przeprowadzonego w krajach partnerstwa; Fundację reprezentowały 3 pracowniczki oraz słuchaczka – wice dyrektor warszawskiej Szkoły Podstawowej Nr 80 biorącej udział w projekcie od początku jego realizacji.
  3. V-VII.2008, w każdym z krajów Partnerstwa: ewaluacja pilotażu  na poziomie krajowym oraz adaptacja lokalnych scenariuszy do potrzeb i oczekiwań uczestników (w Polsce – np. dostanie wyników ankiet ewaluacyjnych oraz informacji zwrotnych otrzymanych od uczestników przez trenerów podczas szkolenia); w Polsce nad ostateczną wersją scenariusza pracował w czerwcu 2008 zespół 11 trenerów Akademii Komeńskiego.
  4. 5-6.VI.2008, Aegina, Grecja: seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych połączone z wizytą studyjną w greckich placówkach edukacyjnych – poświęcone prezentacji i omówieniu wyników pilotażu w każdym z krajów oraz pracy nad ostatecznym kształtem wspólnej broszury podsumowującej efekty projektu; Fundację Komeńskiego reprezentowało 5 pracowników i jeden słuchacz – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 65 biorącej udział w projekcie w roku 2007/2008.
  5. 7.VI.2008, Aegina, Grecja: międzynarodowa konferencja „European Experiences in Children’s Transition” z udziałem nauczycieli i akademików, podsumowująca dwa lata realizacji projektu „Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej”; prezentacja projektu przez jego polską koordynatorkę oraz przedstawienie przykładu dobrej praktyki – zajęć adaptacyjnych dla przyszłych pierwszaków zorganizowanych przez Szkołę Podstawową nr 65.
  6. VI-VII.2008, w każdym z krajów Partnerstwa: przetłumaczenie z języka angielskiego tekstu wspólnej broszury upowszechniającej efekty projektu, jej publikacja w językach narodowych i rozesłanie do słuchaczy uczestniczących w projekcie.
  7. X.2006-VII.2008, w każdym z krajów partnerstwa: założenie i aktualizacja stron internetowych poświęconych realizacji projektu; w Polsce stworzyliśmy podstroję projektu na stronie www.frd.org.pl.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
69
W wyjazdach zagranicznych: 
3
Produkty
Produkty projektu: 
We wszystkich krajach partnerstwa:

1.     Podstrony internetowe na stronach organizacji partnerskich:

•           Fundacja Rozwoju Dzieci im. J. A. Komeńskiego (Polska – Organizacja Koordynująca): podstrona projektu w dwóch wersjach językowych na stronie głównej www.frd.org.pl

•           The Czech Committee of the World Organisation for Early Childhood Education – OMEP (Czech Republic): http://www.sweb.cz/omep/.

•           The Society for the Development and Creative Occupation of Children EADAP (Greece): www.eadap.gr/en/index.php

•           Early Years – The Organisation for Young Children (Northern Ireland): www.early-years.org

•           Unia Materskych Centier UMC (Slovakia): www.materskecentra.sk

2.     5 raportów krajowych z badań potrzeb i oczekiwań rodziców, nauczycieli  i dzieci zaangażowanych w proces pokonywania progu szkolnego przez dzieci – potencjalnych odbiorców opracowywanego programu szkoleniowego.

3.     5 sprawdzonych w pilotażach na terenie krajów Partnerstwa, programów szkoleniowych (wraz z materiałami edukacyjnymi) dla rodziców i nauczycieli, powstałych w oparciu o ten sam bazowy scenariusz wypracowany wspólnie przez organizacje partnerskie.

4.     Prezentacja projektu podczas konferencji międzynarodowych (The 17th InternationalEECERA Conference: 29.08 – 1.09.2007; dwie konferencje  w Grecji: 27.02.2008, 7.06.2008;  konferencja w Irlandii Północnej (Wlk. Brytania): 11 – 13.06.2008.

5.     Broszura dla rodziców i nauczycieli „Let’sGo to School! Together through the Transition to School Process” (polskitytuł: „Idziemydo szkoły! Jak razem pokonać próg szkolny” – wydana w 2000 egz.) – opracowana przez Fundację Komeńskiego w oparciu o informacje oraz przykłady dobrych praktyk przesłane przez organizacje partnerskie (broszura w językach krajowych i różnych opracowaniach graficznych została opublikowana w każdym z krajów Partnerstwa).

W Polsce:

1.     Płyta CD z raportami krajowych z badań potrzeb i oczekiwań rodziców, nauczycieli i dzieci zaangażowanych w proces pokonywania progu szkolnego przez dzieci – rozesłana do wszystkich słuchaczy biorących udział w  projekcie.

2.     Scenariusz programu szkoleniowego „Wszyscy gotowi?! Jak ułatwić dziecku start szkolny” wraz z materiałami edukacyjnymi – szkolenie znalazło się w ofercie Akademii Komeńskiego.

3.     Raport z ewaluacji pilotażu szkolenia.

4.     Broszura dla rodziców „Wszyscy gotowi?! Jak przygotować dziecko do szkoły” zawierająca praktyczne informacje związane z pokonywaniem progu szkolnego i adaptacją szkolną – wydana w 2000 egz. rozesłana do słuchaczy oraz dystrybuowana podczas II-go Forum Edukacyjnego „Razem dla dzieci” w Warszawie w dniach 21-22 września 2007.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Obie publikacje Fundacji Komeńskiego – podobnie jak płyty CD z krajowymi raportami  na temat adaptacji szkolnej, zostały rozesłane do słuchaczy i placówek edukacyjnych biorących udział w projekcie. Otrzymali je także uczestnicy dwóch edycji Forum Edukacyjnego „Razem Dla Dzieci” (w 2007 oraz 2008 r.).
Raporty z wynikami badań przeprowadzonych w pierwszym roku realizacji projektu zostały zaprezentowane środowisku akademickiemu, nauczycielom i przedstawicielom organizacji pozarządowych podczas XVII Międzynarodowej Konferencji EECERA w Pradze.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Udział w międzynarodowym programie oraz wymiana doświadczeń z partnerami z innych krajów europejskich podniosły kwalifikacje i rozszerzyły horyzonty pracowników. Projekt pozytywnie wpłynął na stopień znajomości języka angielskiego, w którym opracowywano raporty, kolejne wersje ramowego scenariusza szkolenia oraz tekstu publikacji, a także który obowiązywał jako język roboczy podczas wszystkich spotkań z partnerami.
Dzięki udziałowi w projekcie, grupa trenerów Akademii Komeńskiego została gruntownie przygotowana do prowadzenia szkoleń z zakresu wzmacniania współpracy rodziców i nauczycieli na rzecz ułatwienia procesu przechodzenia progu szkolnego przez dzieci.
Opracowany we współpracy z innymi organizacjami biorącymi udział w projekcie, program szkolenia dla nauczycieli i rodziców, został włączony do oferty Akademii Komeńskiego.
Nawiązaliśmy kontakt z nowymi partnerami na terenie Warszawy i województwa mazowieckiego – projekt był jedną z niewielu okazji do współpracy z nauczycielami nauczania początkowego w mazowieckich szkołach podstawowych.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Projekt pozwolił na stworzenie platformy porozumienia dla rodziców i nauczycieli różnych placówek edukacyjnych. Udało nam się w ten sposób stworzyć podstawę dla podejmowanych przez nich w przyszłości wspólnych działań na rzecz ułatwienia procesu przechodzenia progu szkolnego przez dzieci.
Słuchacze samodzielnie przeprowadzili analizę doświadczeń związanych z adaptacją szkolną, tworząc na jej podstawie harmonogram działań zmierzających ku jej poprawie. Podczas szkolenia nauczyli się pracy nad projektami o różnej skali, przekonali się, że sami mogą coś zmienić i że czasem najprostsze pomysły sprawdzają się najlepiej.
Słuchacze uczestniczący w wyjazdach zagranicznych oswoili się z językiem angielskim, poznali warunki pracy nauczycieli, systemy edukacyjne i ogólne realia panujące w krajach Partnerstwa. Mieli okazję aktywnie uczestniczyć w pracach nad programem szkoleniowym w międzynarodowym środowisku ekspertów w dziedzinie edukacji. Podsumowując swój udział w seminariach zagranicznych, polscy słuchacze często podkreślali, że to właśnie wymiana wiedzy i doświadczeń była dla nich najwartościowszym aspektem tych wyjazdów.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Programy szkoleń opracowanych w ramach Partnerstwa weszły do oferty szkoleniowej organizacji uczestniczących w projekcie, od razu spotykając się z dużym zainteresowaniem ze strony placówek edukacyjnych w każdym z krajów.
Przykłady dobrych praktyk zebrane w toku realizacji projektu zostały upowszechnione w pięciu krajach Partnerstwa za pośrednictwem wspólnej broszury oraz podczas międzynarodowych konferencji zorganizowanych w Grecji i Irlandii Północnej.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Cytaty z ankiet ewaluacyjnych po seminarium krajowym w październiku 2006 r.:

„Dla mnie – nauczycielki – [seminarium krajowe] było wartościowym doświadczeniem edukacyjnym. Wzbogaciło moją wiedzę, zainspirowało mnie do bardziej wnikliwej analizy niektórych problemów dotyczących adaptacji szkolnej oraz podjęcia nowych działań wychowawczych (np. w ramach współpracy ze szkołą). Pomogło mi w dokonaniu bardziej szczegółowej ewaluacji moich działań wychowawczych”

„Zwłaszcza rozmowy w grupach (rodzice-nauczyciele przedszkolni-nauczyciele szkolni) pozwalały na próbę większego wzajemnego zrozumienia się i zrozumienia tych samych problemów widzianych z różnych perspektyw. (…) Wymiana doświadczeń i wspólne poszukiwanie dróg do rozwiązywania problemów stanowiło kwintesencję całości”

Cytaty z ankiet na temat adaptacji szkolnej:

„Prowadziliśmy [z synem] rozmowy, w których mówiliśmy o zaletach szkoły i próbowaliśmy go przekonać do tego, że będzie to nowe, ale pozytywne doświadczenie”

„[W procesie przejścia mojego dziecka do szkoły uczestniczę poprzez] wspólne rozmowy o kolegach, nauce –staramy się, aby dziecko opowiedziało nam, co się wydarzyło w szkole, o swoich problemach w relacjach z kolegami”

„[W procesie przejścia mojego dziecka do szkoły uczestniczę poprzez] wprowadzenie drobnych obowiązków i systematyczne ich wykonywanie, np. pakowanie plecaka, pranie skarpetek, sprawdzanie, czy zgaszone są światła gdy wychodzimy z domu”

Cytaty z wypowiedzi jednej z nauczycielek po otrzymaniu poradników „Wszyscy gotowi?! Jak przygotować dziecko do szkoły?”:

„Poradnik stał się punktem wyjścia do rozmowy z rodzicami, w większości rodzice po raz pierwszy wysyłają swoje pociechy do przedszkola, więc nie mają doświadczenia w dobrym przygotowaniu swojego dziecka szkoły. Dzięki rozmowom, które zostały przeprowadzone, rodzice lepiej mogli przygotować się do usamodzielnienia własnego dziecka”

Opinie uczestników szkoleń pilotażowych:

„Poznałam nauczycielki ze szkoły, są normalne i fajne i wcale nie maja zawyżonych oczekiwań co do pracy z dziećmi sześcioletnimi”,

„Nie wiedziałam, ze niektóre rzeczy oczywiste dla mnie, są
niewiadome dla rodziców czy przedszkoli (nauczyciel szkolny)”,

„Jestem pełna energii, to bardzo dobry pomysł”,

„Wiem, co trzeba zrobić
w przyszłym roku szkolnym, żeby ta adaptacja była dobra, zwłaszcza te spotkania nauczycieli szkolnych w przedszkolu z rodzicami (nauczycielka przedszkolna)”,

„Tak powinno być
co roku”,

„Szkoda, ze moje dzieci tu nie chodzą, bo u mnie w szkole nie ma w ogóle adaptacji”,

„Klęską
jest to, że w naszych spotkaniach brał udział tylko 1 rodzic – trzeba doprowadzić do tego, żeby na przyszłość  te proporcje były inne”,

„Udział w spotkaniach i wysłuchanie innych rodziców i nauczycieli wpłynął na zracjonalizowanie obrazu szkoły i ukazał,
że szkoła nie jest miejscem, gdzie dziecku dzieje się krzywda i gdzie jest ono osamotnione”,

„Bardzo ciekawe było porównanie opinii dotycz
_cych procesu adaptacyjnego, wynikających z doświadczeń pracowników szkoły, wychowawców przedszkola oraz rodziców”,

„Mieliśmy plan (jako szkoła), ale wygląda to teraz zupełnie inaczej i ciekawiej…”,

„Główny zysk – wystawiono głowy zza muru i okazało się że rodzice to niekoniecznie wrogowie a nauczyciele to być może też chcą dobrze. W moim poczuciu trzeba coś zrobić żeby utrwalić tę świadomość”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Projekt wymagał bardzo dużych nakładów organizacyjnych – szczególnie ze strony organizacji koordynującej. Częściowo przypadł na przełomowy rok 2007, w którym została zakończona realizacja programu Socrates, zastąpionego opartym na nieco innych zasadach (zwłaszcza w kwestiach rozliczeń finansowych i konstrukcji części merytorycznej raportu końcowego) programem „Uczenie się przez całe życie”. Jesteśmy bardzo zadowoleni z wprowadzonych zmian, które ułatwiły nam zarządzanie projektem i reagowanie na bieżąco na dynamikę prowadzonych działań.
Współpraca z organizacjami partnerskimi układała się doskonale, co pozwoliło w jak największym stopniu dostosować projekt do lokalnych potrzeb.
Dużym problemem na przestrzeni 2 lat realizacji projektu był dla nas brak możliwości wynagrodzenia trenerów prowadzących szkolenia. Podczas organizowanego w Warszawie Seminarium Międzynarodowego kłopotliwy okazał się brak tzw. funduszu reprezentacyjnego.
Jesteśmy zadowoleni ze współpracy z Narodową Agencją Programu Grundtvig, której pracownicy szybko i rzeczowo odpowiadali na zadawane przez nas pytania. Dzięki udziałowi w spotkaniach organizowanych przez Agencję, dowiedzieliśmy się więcej na temat obowiązujących nas procedur, co okazało się szczególnie istotne w początkowej fazie realizacji projektu w ramach nowego programu „Uczenie się przez całe życie” Projekty Partnerskie Grundtviga.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Julia Płachecka
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.08.2008
Subskrybuje zawartość

Switch style