Polska

www.piękny.wiek

Tematyka działań: 
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Akademia Pełni Życia
ul. Juliusza Lea 5A/3, 30-046 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Kaszkur-Niechwiej
0048 12 389 18 51, 0048 691 991 851
b.kaszkur@apz.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Akademia Pełni Życia jest krakowskim stowarzyszeniem działającym na rzecz edukacji  osób  w średnim i starszym wieku. Działania Akademii prowadzone są w dwóch nurtach:

1) działania stałe na które składają się różnorodne szkolenia komputerowe, kursy językowe (angielski, francuski, niemiecki, rosyjski, esperanto), cykliczne wykłady, prelekcje i spotkania dyskusyjne prowadzone w cyklach tematycznych takich jak Szkoła Świadomego Obywatela, Muzyka, Klub komputerowy, Poznajemy Świat, Zadbajmy o siebie i in., stałe seminaria z literatury i filozofii, warsztaty plastyczne, Klub Filmowy, salon artystyczno-towarzyski „Grupa Kominkowa”, wspólne wyjścia do teatru,  muzeów i galerii, wycieczki krajoznawcze i okolicznościowe;

2)  innowacyjne projekty edukacyjne, w tym międzynarodowe, adresowane do seniorów;

Akademia jest krajowym liderem w zakresie przybliżania seniorom nowoczesnej techniki komputerowej: prowadzimy różnorodne kursy komputerowe - od używania myszki po cyfrową obróbkę obrazu -  w oparciu o autorskie programy i materiały szkoleniowe, wydaliśmy pierwszy w Polsce Podręcznik Podstaw Obsługi Komputera dla Seniorów, organizujemy szkolenia seniorów-instruktorów komputerowych,  publikujemy poradniki, służymy pomocą ekspercką tym którzy dopiero zaczynają.

Wszystkie zajęcia organizowane są w odpowiedzi na potrzeby edukacyjne seniorów i z czynnym ich udziałem

Tytuł projektu: 
www.piękny.wiek
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
04/GR2/04-0038/P1
05/GR2/05-0035/C2
06/GR2/06-0008/C3
Lata realizacji: 
2004 - 2007
Kraje uczestniczące: 
Dania do 02/2005, Polska, Finlandia, Litwa, Hiszpania, Czechy, Węgry
Cele projektu: 

Celem projektu była międzynarodowa wymiana doświadczeń na temat przybliżania seniorom techniki komputerowej. W ramach projektu pracowaliśmy nad następującymi tematami: efektywne metody zachęcania seniorów do rozpoczęcia nauki obsługi komputera, efektywne metody nauczania seniorów obsługi komputera, wymiana „najlepszych praktyk”, zaprojektowanie krótkiego kursu, podstaw obsługi komputera dla seniorów - różne metody komunikacji internetowej, systemy edukacji dorosłych ze szczególnym uwzględnieniem seniorów w krajach partnerskich, wymiana kulturalna, pokonywanie barier we wspólnej Europie.

Obszary tematyczne: 

nauczanie osób starszych podstaw obsługi komputera

Grupa docelowa słuchaczy: 

Osoby starsze, niepracujące, zainteresowane nauka obsługi komputera, w przypadku Polski z co najmniej średnim wykształceniem, z terenu Krakowa i okolic.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł i cała koncepcja projektu została opracowana w naszej organizacji – jako odpowiedź na realnie pojawiające się potrzeby- tak w zakresie nauczania seniorów ICT jak i działań budujących w grupie docelowej pozytywne nastawienie do przystąpienia Polski do UE , jednakże ze względu na brak doświadczenia w realizacji projektów międzynarodowych baliśmy się podjąć roli koordynatora.  Z pomocą Urzędu Marszałkowskiego udało nam się znaleźć partnera z Danii, który podjął się koordynacji projektu. (Jednak po kilku miesiącach trwania projektu przejęliśmy role koordynatora)    Wysłanie wspólnie napisanego wniosku poprzedziły wizyty w Danii i Polsce. Kolejnych partnerów znaleźliśmy z pomocą Urzędu Marszałkowskiego oraz kontaktów własnych i naszych partnerów (przy zwiększaniu grupy partnerskiej w kolejnych latach).

Krótki opis przebiegu projektu: 

We wszystkich działaniach projektu brali udział nasi słuchacze – jako uczestnicy i współorganizatorzy:

Spotkania międzynarodowe:

1) Dania, Odense – 10/2004 – zaplanowanie działań projektu;

2) Polska, Kraków – 06/2005 – seminarium na temat obaw i oczekiwań seniorów w stosunku do ICT, wspólne opracowanie programu nauczania  podstaw obsługi komputera dla seniorów;

3) Litwa, Kowno – 09/2005 – przedstawienie działań gospodarzy na rzecz seniorów, efektywne metody zachęcania seniorów do rozpoczęcia nauki obsługi komputera;

4) Finlandia, Vaasa – 03/2006 – seminarium na temat nowych sposobów budowania trwałych sieci współpracy pomiędzy seniorami z różnych krajów europejskich, testowanie nowych platform komunikacyjnych;

5) Czechy, Praga – 09/2006 –przedstawienie działań gospodarzy na rzecz seniorów prowadzonych przez partnera, uzgodnienia dotyczące nowej strony www projektu;

6) Węgry, Budapeszt – 02/2007 - zbudowanie stabilnej sieci komunikacyjnej pomiędzy seniorami z różnych krajów europejskich - uczestnikami projektu – przy użyciu ICT;

7) Hiszpania, Madryt – 07/2007 podsumowanie projektu;

Działania krajowe:

szkolenia językowe kadry i słuchaczy, spotkania informacyjno-dyskusyjne dla seniorów (dotyczyły opracowywania tematów projektu, oraz sprawozdań z wyjazdów międzynarodowych), spotkania międzynarodowe za pośrednictwem Internetu (chaty) każde dotyczyło innego tematu, który przed spotkaniem wspólnie opracowywano, testowanie wspólnie wybranych narzędzi komunikacji internetowej (strona GroupCare, programy Skype, MSN itp.).

Działania upowszechniające:

strona www projektu (początkowo tworzona i koordynowana przez partnera duńskiego, następnie czeskiego), aktualizowane informacje na tablicach, wewnętrznych w siedzibie Stowarzyszenia informujące o przebiegu projektu, przedstawiania celów i rezultatów projektu na konferencjach krajowych i zagranicznych, zorganizowanie otwartych spotkań informacyjnych dla seniorów i pracowników Stowarzyszenia na których omawiano przebieg projektu, publikacje w lokalnej prasie, dwujęzyczna ulotka informacyjna o projekcie rozpowszechniana w czasie wszystkich działań Stowarzyszenia, bieżące informowania władz lokalnych (w przypadku Polski Urzędu Marszałkowskiego) o postępach projektu.

Działania ewaluacyjne:

spotkania poświęcone ocenie przebiegu projektu odbywające się przy okazji spotkań międzynarodowych, spotkania ewaluacyjne koordynatorów projektu, przygotowanie i przeprowadzenie ankiety ewaluacyjnej dla pracowników i słuchaczy, opracowanie końcowego raportu ewaluacyjnego projektu. Działania ewaluacyjne dotyczyły w szczególności takich zagadnień jak zarządzanie (w ich wyniku zmieniono koordynatora projektu z Danii na Polskę), komunikacja, strona www projektu (zmieniono całkowicie stronę i partnera nią zarządzającego), poziom uczestnictwa słuchaczy-seniorów w działaniach projektu.

Dodatkowe efekty:

nieodpłatne przekazanie przez partnera duńskiego  organizacji na Litwie komputerów, nieodpłatne przekazanie przez partnera polskiego do przetłumaczenia i wykorzystania organizacji na Litwie podręcznika podstaw obsługi komputera dla seniorów i materiałów szkoleniowych – dzięki którym uruchomiono tam kursy, zorganizowanie dodatkowego spotkania delegacji  Polskiej w Vaasa w Finlandii dla ok. 200 miejscowych seniorów na którym przedstawiono nasz kraj region i działania naszej organizacji.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
50
W wyjazdach zagranicznych: 
16
Produkty
Produkty projektu: 

Strona internetowa, uniwersalny program nauczania podstaw obsługi komputera dla seniorów oraz krótkie opisy nauczania w każdym z krajów, prezentacja multimedialna podsumowująca projekt, dwujęzyczne ulotki informacyjne o projekcie powstałe w krajach partnerskich, materiały informacyjne o projekcie – w tym serwisy fotograficzne, materiały przygotowane na seminaria międzynarodowe.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Prezentacja multimedialna oraz ulotka o projekcie były i są wykorzystywane przy okazji spotkań i konferencji na których prezentowane są działania Stowarzyszenia. Program nauczania podstaw obsługi komputera dla seniorów został wykorzystany do uruchomienia nowych kursów dla seniorów na Litwie i doskonalenia istniejących szkoleń w Polsce.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Realizacja międzynarodowego projektu pozwoliła:

Organizacji:

zdobyć ważne doświadczenia w zakresie  realizacji projektów, międzynarodowych w szczególności w zakresie  zarządzania i ewaluacji – co wpłynęło również na podniesienie poziomu tych działań w samej organizacji, nawiązać kontakty międzynarodowe wykorzystywane przy organizacji nowych projektów, rozwinąć własną ofertę edukacyjną o elementy przedstawione i wypracowane w trakcie projektu, podnieść swój status i wiarygodność na arenie lokalnej i  międzynarodowej (dostajemy bardzo dużo propozycji współpracy z Europy), zwrócić uwagę społeczności lokalnej, w szczególności władz i mediów na problemy seniorów poprzez porównanie zakresu i jakości działań z organizacjami innych krajów umieścić prace Stowarzyszenie w kontekście europejskim;

Pracownikom:

rozwinąć i wzbogacić metody i treści nauczania dotyczące szkoleń komputerowych dla seniorów, zwiększyć kompetencje organizacyjne, zwiększyć kompetencje językowe, porównać i przedyskutować swoje osiągnięcia i problemy z kolegami z innych krajów, co w rezultacie przyczyniło się do zwiększenia jakości ich pracy, nawiązać osobiste kontakty z kolegami z innych krajów, zwiększyć wiedzę na temat systemu edukacji dorosłych w Europie;

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Realizacja projektu zwiększyła kompetencje w zakresie posługiwania się ICT w szczególności narzędziami komunikacji internetowej, zwiększyła motywacje do nauki, rozwinęła umiejętności organizacyjne i stosowanie procedur demokratycznych (np. przy wyborze uczestników wyjazdów), znacząco zwiększyła kompetencje językowe i ogromnie wpłynęła na podniesienie motywacji do nauki języków, pozwoliła na wykorzystanie posiadanej wiedzy i umiejętności i pochwalenie się nimi (przy okazji przedstawiania naszego kraju i regionu, przygotowania spotkań internetowych itp.), zwiększyła samoocenę i pozwoliła na przełamywanie kompleksów zwłaszcza w stosunku do seniorów z krajów zachodnich, zwiększyła poparcie dla procesu integracji europejskiej i pozwoliła na namacalne poznanie korzyści dla seniorów z niej wypływających, pozwoliła seniorom poczuć się Europejczykami, zwiększyła chęć poznawania innych kultur, odbycia podróży, poznawania ludzi z innych krajów, stworzyła możliwość przeżycia nowych doznań i wzruszeń niedostępnych dla przeciętnego polskiego emeryta.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Realizacja projektu miała ogromny wpływ na polskich słuchaczy-seniorów, a w szczególności: znacząco zaktywizowała i zachęciła do podejmowania dalszych działań zwłaszcza na arenie międzynarodowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
Cytaty:
„Oni są tacy sami jak my!” – słuchaczka-seniorka po spotkaniu z seniorami z krajów partnerskich.
„Nie sądziłam, że dożyje takiej chwili!” – słuchaczka-seniorka po uroczystym obiedzie z władzami lokalnymi z Vaasa w Finlandii.
„Ze zdumieniem stwierdzam, że mamy dokładnie takie same problemy z nauczaniem seniorów obsługi komputera we wszystkich krajach niezależnie od rozwoju systemu edukacji” – nauczycielka ICT.
„Bardzo się cieszę, że mogłem pokazać Kraków naszym gościom, byłem dumny, że jestem Polakiem” – słuchacz-senior.
Opinie:
Nauczycielka ICT – projekt pozwolił mi zobaczyć, że pomimo dużych różnic między naszymi krajami wcale nie jesteśmy w tyle jeśli chodzi o nauczanie obsługi komputera – a nawet w niektórych kwestiach mamy lepsze rozwiązania.
Działaczka APZ – bardzo ciekawe było zobaczenie organizacji pracy w Finlandii, zwłaszcza możliwości jakie stwarzają biblioteki.
Słuchaczka-seniorka: dzięki projektowi  przestałam się bać podróży i rozmów z obcokrajowcami.
Koordynator projektu: dzięki niełatwej realizacji tego projektu  już wiem jak zrobić dobry projekt następnym razem.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Barbara Kaszkur-Niechwiej
Data wypełnienia formularza/karty: 
17.09.2008

Open Doors for Europe - ODE

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Inne
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Łódzki Uniwersytet Trzeciego Wieku im. Heleny Kretz
ul. Traugutta 18, 90-113 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Jadwiga Weigt
0048 695 718 965
jadwigaweigt@onet.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
ŁUTW jest organizacją społeczną osób starszych, działającą w dziedzinie kultury, oświaty  i ochrony zdrowia.
Organizuje wykłady, seminaria, lektoraty języków obcych, odczyty, konferencje, spotkania, prelekcje, wystawy i inne zajęcia. Prowadzi praktyczne zajęcia z zakresu kultury fizycznej i rekreacji. Współpracuje z krajowymi i zagranicznymi uniwersytetami trzeciego wieku , ze szkołami wyższymi, jednostkami samorządu terytorialnego oraz instytucjami samorządowymi.
Zajęcia prowadzone są w formie semestralnej od października do czerwca.
Tytuł projektu: 
Open Doors for Europe - ODE
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
04/GR2/04-0045/P1
05/GR2/05-0054/P2
Lata realizacji: 
2004 - 2006
Kraje uczestniczące: 
Niemcy, Włochy, Polska x2, Hiszpania, Malta
Cele projektu: 

Doświadczenia w ramach kształcenia seniorów pokazały, że wielu starszych ludzi ma obawy  uczestniczenia w europejskich spotkaniach i programach wymiany.

Ta obawa polega na: braku znajomości języków albo niewystarczającym wykorzystaniu tej znajomości w ciągu życia, braku doświadczeń z innymi kulturami w przeżywanych sytuacjach codziennych, strachach, że w czasie  spotkań z europejskimi sąsiadami  wystąpić może brak zrozumienia i tematów do porozumiewania się i przez to może dojść do przykrej dla nich sytuacji. Z drugiej strony  można potwierdzić wieloma przykładami, że spotkania, wymiana, doświadczenia ze współpracy między starszymi ludźmi  w europejskich kontaktach prowadzą do tego, że stereotypowe obrazy  ulegają zmianie, odkrywane są podobieństwa, a kontakty dalej są utrzymywane już na płaszczyźnie osobistej.  Uczestnictwo w takich spotkaniach stymuluje do wzięcia udziału w kursach językowych i seminariach mające na względzie inne kraje i kultury,  porozumienie się z Europą w wymiarze historycznym i politycznym. Takie przeżycia w czasie spotkań zmieniają często w nagły sposób postawę wobec obcych i wobec  siebie samego. Zdobyte doświadczenia przenoszone są do własnego świata (na grunt rodziny, kręgu przyjaciół, spotkania seniorów itd.)i sprawiają, że zmienia się obraz noszony w sobie do tej pory. Stanowią tez ważny czynnik do dyskusji z młodzieżą, która często nie zna żadnych doświadczeń granicznych, ale także nie rozpoznaje swoich szans, które stoją do dyspozycji dzięki możliwości poruszania się po Europie.

Projekt miał pomóc ludziom starszym w odbywaniu spotkań studyjnych z grupami z krajów partnerskich. Dla tych celów zostały przygotowane modele wymiany grup i spotkań w czasie ich trwania, a także materiały dydaktyczne dla przygotowania przebiegu tych spotkań. Wśród  takich materiałów wspólnie przygotowanych znalazły się między innymi zestawy podstawowego słownictwa – słowa kluczowe, tabu, symboli, rytuałów, wizualne materiały dotyczące geografii, charakterystycznych obiektów obszaru odwiedzanego kraju.

Wielu starszych ludzi miało tragiczne przeżycia   wskutek politycznych i społecznych wydarzeń i następstw II wojny światowej, a także konfliktów w powojennej Europie. Z drugiej strony mają oni ogromną wiedzę  o Europie i pozytywne doświadczenia, które uzewnętrzniają na spotkaniach z europejskimi sąsiadami.  Pokojowe współżycie  w Europie i akceptacja kulturowej różnorodności i narodowych odrębności jest dla wielu z nich wewnętrzną potrzebą. Dużo ludzi jest ciekawych świata i wykazuje gotowość do podróży turystycznych. Od kilku lat dotyczy to także podróży ze wschodu na zachód i odwrotnie. To zainteresowanie może być ważnym czynnikiem polepszenia wiedzy i zrozumienia w stosunkach z europejskimi sąsiadami. Inna jest jednak rzeczywistość podróży i wycieczek turystycznych a inna spotkań partnerskich w ramach projektu.

Obszary tematyczne: 

Przezwyciężanie stereotypów w krajach uczestniczących w projekcie. Święta w poszczególnych krajach partnerskich (symbole i zwyczaje w zmieniających się sytuacjach). Sytuacje dnia codziennego, święta rodzinne. Sprawy przeżycia (jedzenie i picie). Słowa – klucze. Tematy tabu w poszczególnych krajach.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Seniorzy – słuchacze Łódzkiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku

Jakie były początki projektu: 

Do projektu zaprosił nas partner z Ulm – Niemcy podczas konferencji pt. „Sich Europa erschließen - auf dem Weg zu einem vereinten Europa“, która odbyła się w lutym 2004 w Bad Urach.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie – Lublin – listopad 2004 – prezentacja poszczególnych grup, informacje o sposobach komunikacji między partnerami, słowa klucze, tematy następnego spotkania – 10 słuchaczy.

Ulm – Niemcy-  kwiecień 2005 – tematy tabu w poszczególnych krajach, stereotypy, jedzenie i picie, najważniejsze święta w poszczególnych krajach, „Wieczór Europejski”- sylwetki znanych osób w krajach uczestników projektu – 10 słuchaczy.

Łódź – Polska – grudzień 2005 – gesty, święta rodzinne, formy grzecznościowe, pieśń urodzinowa, podział uczestników na grupy międzynarodowe, z których każda miała określone zadanie do wykonania w mieście (zakupy, komunikacja, wizyta na poczcie, w banku, w restauracji) – 10 słuchaczy.

Alicante – Hiszpania - kwiecień – 2006 - komunikacja miejska, gastronomia, pieniądze, zakupy – w poszczególnych krajach, niewerbalna gra. quiz – 10 słuchaczy.

Informacje o pracach w projekcie w Biuletynach ŁUTW  (1200 egz. każdy).

Informacja o projekcie ODE w wywiadzie radiowym Radio Łódź, którego udzieliły słuchaczki aktywnie działające w projekcie M. Świerkocka i M. Zaborowska.

Projekt ewaluowany był dla badań towarzyszących procesowi: ankiety z pytaniami dla uczestników, obserwacje uczestników podczas spotkań partnerskich i w wymianie wirtualnej, rozmowy ewaluacyjne  koordynatorów podczas spotkań partnerskich.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
10
W wyjazdach zagranicznych: 
10
Produkty
Produkty projektu: 

Strona internetowa projektu www.gemeinsamlernen.de/ode;Płyty CD ze zdjęciami ze spotkań grupy w czasie pracy, jak również ze spotkań zagranicznych. Płyta CD z melodią do piosenki przysłanej przez grupę z Ulm. Powstała także kronika projektu.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Poprzez obszerną dokumentację całej treści projektu, która jest zamieszczana na stronie internetowej, aktywności wszystkich partnerów mogły być prezentowane szerszej społeczności na lokalnych, regionalnych i krajowych seminariach. Wszystkie grupy (oprócz Malty) przedstawiały w swoim kraju na różnych własnych konferencjach treści projektu oraz w kierowanych i przeznaczonych dla seniorów czasopismach. Poprzez stronę internetową udokumentowano na zewnątrz cele projektu, organizacje partnerskie, sposoby pracy, przebieg projektu i jego wyniki. Wiele materiałów dostępnych jest we wszystkich językach projektu – niemiecki, polski, włoski i hiszpański. Tak, więc może stać się dostępem do informacji na płaszczyźnie regionalnej i międzynarodowej. Wszyscy partnerzy poprzez swoją pracę zwrócili uwagę na projekt na płaszczyźnie regionalnej i narodowej.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Wszyscy uczestnicy projektu aktywnie brali udział w tworzeniu materiałów. Seniorzy z dużym zaangażowaniem tworzyli materiały dla rozwoju seniorów. Materiały, które do tej pory utworzono, przystosowane są dla innych grup i mogą być wykorzystane przez nauczycieli  kształcenia dorosłych na kursach przygotowujących do spotkań międzynarodowych lub na międzynarodowych spotkaniach (np. słowa-klucze, piktogramy do komunikacji niewerbalnej, zabawy, informacje o świętach, dniu codziennym itd.).

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Powstały dwie grupy konwersacyjne, tzw. „stoliki europejskie”, języka angielskiego oraz jedna  języka niemieckiego. Słuchacze nasi chętniej brali udział w kursach obsługi komputera i licznie zgłaszają się na lektoraty języków obcych. Pogłębienie wiedzy na temat kultury, dnia codziennego, historii i tradycji poszczególnych krajów. Kontakty indywidualne między uczestnikami projektu z różnych krajów, ożywiona korespondencja i wzajemne wizyty u siebie. Zwiększenie motywacji do nauki języków obcych.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wieczór Europejski zorganizowany podczas spotkania w Ulm, na którym każdy kraj przedstawiał znane osoby z życia kulturalnego, politycznego, historii, które już wcześniej znane były nie tylko we własnym kraju, ale w całej Europie. Łódź przygotowała informacje o: Irenie Szewińskiej, Poli Negri, Andrzeju Wajdzie, Robercie Korzeniowskim, Mikołaju Koperniku). Poznano również tańce narodowe poszczególnych krajów.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Ażeby być Europejczykiem trzeba znać języki europejskie i kulturę narodów europejskich. To jest konieczne, by móc się porozumiewać, wspólnie pracować, by się polubić i zaprzyjaźnić.” – Barbara Hełka - Łódź.

„Celem projektu jest zbadanie, czy istnieje jeszcze inna możliwość otwarcia drzwi", niż tylko nauka języka danego kraju.” - Jutta Gotthardt – Ulm.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Jadwiga Weigt
Data wypełnienia formularza/karty: 
26.08.2008

Hagiography in Internet

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Polski Związek Głuchych
ul. 25-go Czerwca 68, 26-600 Radom
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Marzena Majewska
0048 600 912 874
majewska.marzena@interia.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Polski Związek Głuchych w Radomiu jest instytucją zrzeszającą osoby głuche i niedosłyszące. Głównym zadaniem jest rehabilitacja grupowa i indywidualna osób z uszkodzeniem słuchu, ale PZG świadczy również wszelkie usługi życiowe swoim podopiecznym, m.in. załatwianie spraw urzędowych, pomoc tłumaczy języka migowego, sprawy sądowe, związane z leczeniem, wyjazdy na obozy rehabilitacyjne, pomoc w uzyskaniu dofinansowania np. na zakup aparatów słuchowych. PZG zrzesza zarówno dorosłych jak i dzieci. Oprócz tej podstawowej działalności organizacja zajmuje się organizowaniem kursów doskonalenia zawodowego a także plenerów malarskich i innych kursów umożliwiających rozwijanie zainteresowań podopiecznym. Cały czas podopieczni mają do dyspozycji osoby przygotowane do pracy z niepełnosprawnymi, tłumaczy języka migowego. Metody stosowane w pracy edukacyjnej z osobami z uszkodzeniem słuchu są dostosowane do specyficznych potrzeb tej grupy.

Tytuł projektu: 
Hagiography in Internet
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
04/GR2/04-0069/P1
05/GR2/05-0088/P2
Lata realizacji: 
2004 - 2006
Kraje uczestniczące: 
Grecja x2, Cypr, Hiszpania, Włochy, Polska
Cele projektu: 

Rozwój komunikacji pomiędzy ludźmi z grupy docelowej na krajowym i międzynarodowym poziomie. Propagowanie wiedzy na temat prawa europejskiego z uwzględnieniem praw ludzi głuchych. Wspieranie uczestników w zrozumieniu ich potrzeb edukacyjnych i rozwojowych. Podnoszenie kwalifikacji (obsługa komputera w połączeniu z wiedzą o sztuce. Współpraca i integracja osób głuchych i słyszących.

Obszary tematyczne: 

Tematy projektu: kształcenie dorosłych, sztuka, edukacja kulturowa, nowe technologie, język migowy, społeczne włączenie, zawodowa orientacja. Dziedziny: podstawowe umiejętności, aktywne obywatelstwo, zagadnienia interkulturowe, języki obce, nauka o krajach europejskich (Unii Europejskiej), technologie informatyczne, sztuki piękne, muzyka, kultura, społeczne włączenie przez orientacje pracy.

Grupa docelowa słuchaczy: 

12 osób głuchych i słabosłyszących w wieku od 18 do 35 lat. W działania projektu zaangażowane były również osoby słyszące, (niektóre z nich jako wolontariusze, inne jako słuchacze), gdyż jednym z celów projektu była integracja osób głuchoniemych i słyszących. Grupę stanowili głównie dorośli, wszyscy słabo wykształceni, wszyscy posiadający uzdolnienia plastyczne, które ujawniły się w trakcie wcześniejszych działań PZG, takich jak kursy plastyczne, plenery malarskie.

Jakie były początki projektu: 

Propozycja przystąpienia do projektu jako partner została przedstawiona przez Klitosa Symeonidesa, prezesa Stowarzyszenia Kształcenia Dorosłych na Cyprze, które współpracuje z Klubem Głuchych w Limassol. Propozycja została przesłana Marzenie Majewskiej po uczestnictwie w kursie: „Zarządzanie projektami i współpracą międzynarodową”, który odbył się w Tallinie. Pomysłodawcą projektu była Organizacja Kształcenia Dorosłych z Grecji, a pomysł zrodził się ze świadomości, jak wielki potencjał artystyczny drzemie uśpiony w osobach niepełnosprawnych, szczególnie głuchych, którzy są bardziej wyczuleni na barwy, kształty, i przejawiają ponadprzeciętne zdolności plastyczne. Celem projektu było umożliwienie im „odkrycia” tego talentu i wzbudzenie zainteresowania nauką. Partnerzy z Cypru i Grecji znali się już z wcześniejszych działań. Dołączył do nich również „Scarabeus” z Włoch, która to organizacja poszukiwała kontaktów przez Narodową Agencję w Warszawie.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Projekt trwał 2 lata.

W pierwszym roku odbyły się 3 spotkania.

Pierwsze w Grecji, w listopadzie 2004. Partnerzy zapoznali się , opracowali strategię działania, przydzielono zadania poszczególnym krajom, oraz terminy realizacji.

Drugie spotkanie odbyło się na Cyprze w marcu 2005 roku. Wzięła w nim udział słuchaczka kursu z Radomia, wyróżniająca się aktywnością w pracy przy projekcie. Zreferowano stopień wykonania zadań, założono kolejne cele, zaplanowane kolejne spotkanie.

Na tym spotkaniu każdy kraj przedstawił prezentację multimedialną dot. realizacji zadań w projekcie.Trzecie spotkanie odbyło się w Polsce w lipcu 2005 roku. Podsumowano tu pierwszy rok pracy nad projektem i zaplanowano dalsze działania,  kolejne spotkanie i etapy realizacji projektu.

W drugim roku projektu odbyły się 3 spotkania.

Pierwsze odbyło się w Hiszpanii, w listopadzie 2005 roku. Tu również omówiono stopień realizacji zadań w projekcie i zaplanowano kolejny rok działań.

Drugie spotkanie odbyło się we Włoszech w kwietniu 2006 roku. W wyjeździe wzięła udział pracownica PZG w Radomiu, która również była słuchaczką, ze względu na zaangażowanie w pracę nad projektem.

Trzecie i ostatnie spotkanie odbyło się w Grecjii w czerwcu 2006 roku. Dokonano na nim prezentacji wszystkich dokonań w projekcie, wszyscy partnerzy przedstawili prezentacje multimedialne dot. pracy przy projekcie. Koordynator projektu zajął się działaniami ewaluacyjnymi (ankiety, rozmowy). Najważniejszym punktem programu była wystawa prac plastycznych wszystkich głuchych biorących udział w projekcie. W czasie spotkań zagranicznych zawsze brali udział słuchacze z krajów partnerskich, czasami po kilka osób.

W trakcie spotkania wspólnie wypełniono niektóre pola Raportu Końcowego, omawiano metody pracy, sposób realizacji założeń projektu, wymieniano się doświadczeniami oraz przykładami dobrej praktyki w pracy z głuchymi.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
12
W wyjazdach zagranicznych: 
1
Produkty
Produkty projektu: 

Produktem głównym projektu były prace artystyczne, ikony namalowane przez słuchaczy zgodnie z wszelkimi zasadami sztuki malowania ikon, które poznali w ramach nauki (wykładów oraz warsztatów prowadzonych przez profesjonalnych plastyków).

W czasie działań nad projektem wydano również plakat i ulotki informacyjne dotyczące  projektu, które powstały w związku z konferencją, która odbyła się w ramach spotkania partnerów w Polsce, z udziałem władz Miasta Radomia oraz instytucji pomocowych oraz pracujących na rzecz osób niepełnosprawnych na terenie Radomia, m.in. MOPS (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej). Opracowano również scenariusze lekcji przeprowadzonych w ramach kursów (zarówno zajęć plastycznych jak i komputerowych) i wydano je w formie ulotki informacyjnej, m.in. dla partnerów, w celu rozpowszechniania na terenie Radomia, a także w celu rozliczenia i przedstawienia projektu w końcowym raporcie. Wyprodukowano również płyty, w języku polskim i angielskim przedstawiające zdjęcia i filmy z realizacji zajęć ze słuchaczami a także z wizyt w krajach partnerskich w ramach spotkań.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Prace plastyczne były prezentowane na wystawie w Grecji na koniec projektu podczas ostatniego spotkania partnerów (wszyscy słuchacze instytucji partnerskich), a także były upowszechnione w Polsce na wystawie zorganizowanej w Polskim Związku Głuchych w Radomiu, podczas Dnia Głuchego w listopadzie 2006 roku. Zorganizowano również wystawę tych prac (tylko słuchaczy polskich) w Domu Kultury Południe - „Jaskółeczka” we wrześniu 2007 roku, która była dostępna dla mieszkańców Radomia.

Ponadto na konferencji zorganizowanej w ramach spotkania partnerów w lipcu 2005 roku były również obecne media, prasa i radio lokalne, które przyczyniły się do upowszechnienia wiedzy o realizowanym projekcie. Jak już wspomniano wcześniej byli również obecni przedstawiciele różnych organizacji związanych z pomocą i pracą na rzecz niepełnosprawnych, co przybliżyło im idee projektu i działania podejmowane podczas jego realizacji.

Ukazało się również kilka artykułów w prasie lokalnej opisujących projekt, działania, informacje dotyczące partnerów itp.

Od początku projektu zamieszczono też informacje o nim na stronie internetowej PZG.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w projekcie międzynarodowym przyczynił się do podniesienia wiedzy i umiejętności pracownikow PZG, wpłynął pozytywnie na świadomość tego w jaki sposób pracują inne organizacje Głuchych w innych krajach, dzięki projektowi pracownicy poznali zasady realizacji projektów międzynarodowych. Dzięki temu (oraz zdobytym kontaktom) jest większa szansa na podjęcie takiej współpracy w przyszłości.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Wpływ projektu na słuchaczy okazał się bardzo znaczący, również w wymiarze czysto praktycznym, ponieważ po kursie obsługi komputera, który odbył się w ramach projektu niektórzy Głusi dostali pracę. Warto tu nadmienić, że kurs ten był zorganizowany (na zlecenie PZG) przez ZDZ-Zakład Doskonalenia Zawodowego a jego uczestnicy otrzymali certyfikaty ukończenia kursu identyczne jak te, które się wydaje standardowo w ZDZ, po ukończeniu kursu obsługi komputera. Na uroczystości wręczenia certyfikatów była również obecna dziennikarka Echa Dnia, która zrelacjonowała spotkanie w artykule i zilustrowała je zdjęciami.

Uczestnicy projektu w sposób wyraźny poprawili swoje poczucie wartości, wiarę w siebie i swoje umiejętności, a także, co chyba najważniejsze zyskali przeświadczenie, że ich los nie jest obojętny innym, że ktoś dba o nich i ich potrzeby. Miało to ogromny wpływ na wzmocnienie poczucia bezpieczeństwa, nadziei na przyszłość i wiary w ludzi. Pod względem psychologicznym i terapeutycznym nie sposób przecenić wpływu projektu na życie słuchaczy.

W kwestii edukacji oprócz nauki na temat sztuki ikonografii, historii sztuki, warsztatów plastycznych, oraz wspomnianego kursu komputerowego słuchacze uczestniczyli także w zajęciach z jęz. angielskiego prowadzonych przez lektora w siedzibie PZG w Radomiu, czego efektem były między innymi kontakty z głuchymi za pomocą poczty elektronicznej z innych krajów partnerskich. Należy podkreślić, że wszystkie zajęcia w ramach projektu były prowadzone przez profesjonalistów w danej dziedzinie.

Przypomnę tu również, że niektóre osoby po ukończeniu kursu komputerowego znalazły pracę, w której wykorzystują nabyte umiejętności.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Pracownicy bardzo pochlebnie wyrażają się na temat tego rodzaju współpracy z innymi instytucjami za granicą, uważają, że uzyskali sporą wiedzę na temat realizacji takich projektów i będą mogli wykorzystać jego rezultaty. Uważają też, że realizacja projektu przyczyniła się do podniesienia prestiżu Polskiego Związku Głuchych w środowisku, co pozytywnie wpłynie na jego funkcjonowanie i współpracę z innymi instytucjami.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Słuchacze byli zafascynowani możliwością nauki obsługi komputera, jęz. angielskiego oraz kursem plastycznym. Wielką radość sprawiło im też zdobycie kontaktów zagranicznych i znajomości, które są kontynuowane do dziś. Jak powiedziała słuchaczka, która uczestniczyła w wyjeździe na Cypr :„Po raz pierwszy leciałam samolotem, to było fantastyczne, poznałam wspaniałych ludzi, mogłam zabrać „głos” na spotkaniu, poczułam się naprawdę ważna.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Podczas pracy nad projektem czasami trzeba było ograniczać liczbę godzin zajęć z powodu ograniczeń finansowych. Generalnie rzecz biorąc, budżet projektu jest zaledwie wystarczający na najbardziej niezbędne działania, często z uwzględnieniem pomocy wolontariuszy, czyli za darmo oraz najtańszych usług. Natomiast współpraca z Narodowa Agencją w Warszawie była bardzo satysfakcjonująca, pracownicy są bardzo pomocni, kompetentni, wspierający. Zawsze można na nich liczyć, tak, że nawet nowicjuszom pracuje się znakomicie, mając takie wsparcie.

W wyjazdach zagranicznych brało udział zbyt mało osób z Polski. Wynikało to z tego, że projekt był pierwszym projektem realizowanym przez PZG i zawinił brak doświadczenia, nie wiedzieliśmy, że może pojechać większa liczba osób niż 1-2, najwyżej 3 osoby.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Marzena Majewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
18.01.2009

Diagnozowanie potrzeb nauczycieli i ewaluacja form doskonalenia prowadzonych przez placówki doskonalenia w krajach partnerskich - porównanie i poszukiwanie najbardziej efektywnych rozwiązań

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Centrum Edukacji Nauczycieli
ul. Ruszczyca 16, 75-654 Koszalin
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Walkowiak
94 347 67 24
annawalkowiak@cen.edu.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Centrum Edukacji Nauczycieli w Koszalinie jest publiczną, wojewódzką placówką doskonalenia nauczycieli. Swoją działalnością obejmujemy nauczycieli ze wschodniej części województwa zachodniopomorskiego. Głównym naszym celem jest organizowanie i realizowanie zajęć warsztatowych i kursów kwalifikacyjnych oraz innych imprez o charakterze edukacyjnym. Z naszej oferty korzysta rocznie ok. 10 tys. nauczycieli. Zajęcia, które proponujemy nauczycielom przeprowadzamy zarówno na terenie naszej instytucji, jak i w szkołach poza Koszalinem. Nasza oferta szkoleniowa jest bardzo bogata. Krótkie formy warsztatowe mają charakter przedmiotowo-metodyczny oraz problemowy, natomiast w ramach kursów nauczyciele mogą uzyskać bądź rozszerzyć swoje kwalifikacje w zakresie 12 przedmiotów. Zajęcia są prowadzone przez doświadczonych edukatorów z naszej instytucji oraz wykładowców z wyższych uczelni.

Tytuł projektu: 
Diagnozowanie potrzeb nauczycieli i ewaluacja form doskonalenia prowadzonych przez placówki doskonalenia w krajach partnerskich - porównanie i poszukiwanie najbardziej efektywnych rozwiązań
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
04/GR2/04-0029/C1
05/GR2/05-0033/C2
06/GR2/06-0006/C3
Lata realizacji: 
2004 - 2007
Kraje uczestniczące: 
Polska, Cypr, Łotwa, Hiszpania x2
Cele projektu: 
Zapoznanie się z systemami organizacji doskonalenia i dokształcania nauczycieli w krajach partnerskich oraz wymiana doświadczeń.
Obszary tematyczne: 
Technologie informatyczne, nauka o krajach europejskich, zarządzanie organizacją prowadzącą edukację dorosłych.
Grupa docelowa słuchaczy: 

W ramach projektu w trakcie trzech lat były przeprowadzone w instytucjach partnerskich badania dotyczące diagnozy i ewaluacji prowadzonych form doskonalenia. Badaniami objęta została grupa prawie 5000 nauczycieli uczestniczących w zajęciach realizowanych na terenie placówek partnerskich. W Polsce najliczniejszą grupę respondentów stanowili nauczyciele dyplomowani z terenów wiejskich o stażu 11-20 lat. Grupą docelową byli nauczyciele konsultanci zatrudnieni w placówkach partnerskich. W Centrum Edukacji Nauczycieli w Koszalinie wszyscy konsultanci byli zaangażowanych w realizację zadań projektowych.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na udział w programie powstał po uczestnictwie koordynatora w szkoleniu w Sulejówku organizowanym przez Centralny Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli we współpracy z Fundacją Rozwoju Systemu Edukacji.

Temat projektu odnosił się do mocnych stron naszej placówki oraz kompetencji merytorycznych konsultantów i mieścił się w polu zainteresowań naszej instytucji. Mamy duże doświadczenie w  diagnozowaniu potrzeb nauczycieli i ewaluowaniu prowadzonych przez nas form doskonalenia. W związku z tym zainteresowaliśmy się jakie są potrzeby nauczycieli w innych krajach, jakie można określić obszary wspólne i dostrzec różnice. Chcieliśmy zapoznać się z organizacją doskonalenia nauczycieli, oraz porównać wnioski jakie zostaną sformułowane na podstawie wypowiedzi respondentów w innych krajach.

Partnerów znaleźliśmy dzięki rozesłaniu przez Narodową Agencją naszej fiszki zawierającej informację o instytucji i planowanych w projekcie działaniach. W poszukiwaniu partnerów za granicą wykorzystaliśmy również kontakty osobiste.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W trakcie trzyletniej współpracy zorganizowaliśmy wiele spotkań w instytucjach partnerskich. W pierwszym i drugim roku wizyty miały charakter roboczy. Dyskutowaliśmy nad szczegółami harmonogramu działań, ustalaliśmy i opracowywaliśmy narzędzia do przeprowadzenia badań, a następnie prezentowaliśmy wyniki badań krajowych. Każdy partner oprócz przeprowadzenia badań i opracowania raportów w języku narodowym zobowiązany był do przetłumaczenia raportu na język roboczy projektu. Wszyscy opracowaliśmy również prezentacje multimedialne o swoim ośrodku oraz systemie edukacyjnym i systemie doskonalenia nauczycieli w danym kraju. W trzecim roku organizowane były przez placówki partnerskie spotkania dla nauczycieli, dyrektorów, wizytatorów i przedstawicieli lokalnych władz oświatowych. W trakcie tych spotkań prezentowane były placówki, wyniki z badań oraz omawiane systemy edukacyjne w każdym kraju. Wyniki i rezultaty naszego projektu oraz idea współpracy międzynarodowej była upowszechniana w lokalnych mediach.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
40
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 

W wyniku realizacji projektu powstały następujące produkty:

strona internetowa projektu, 20 prezentacji multimedialnych, 2 ankiety, 5 raportów krajowych „Diagnozowanie potrzeb nauczycieli w zakresie doskonalenia”, 5 raportów „Ewaluacja prowadzonych form doskonalenia”, 2 raporty porównawcze, 6 konferencji o charakterze międzynarodowym, bogata dokumentacja fotograficzna w  kronikach i na CD.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Najbardziej efekty projektu były wykorzystane na Cyprze, ponieważ  po raz pierwszy w tym kraju nauczyciele byli pytani o ich potrzeby w zakresie  doskonalenia i ocenę form szkoleniowych, w których uczestniczyli. Wynikami badań było bardzo zainteresowane Ministerstwo Edukacji na Cyprze, gdyż wnioski i rekomendacje z raportów krajowych miały być uwzględnione w opracowywaniu nowej koncepcji doskonalenia nauczycieli w tym kraju.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Realizacja projektu międzynarodowego wpłynęła na wzrost prestiżu placówki w środowisku lokalnym oraz na popularyzację programów edukacyjnych Unii Europejskiej. Bezpośrednie efekty działań projektowych wpłynęły na podniesienie jakości pracy instytucji. Została wzbogacona oferta edukacyjna, a pracownicy pogłębili lub nabyli nowe umiejętności.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Realizacja projektu międzynarodowego miała bardzo duży wpływ przede wszystkim na pracowników Centrum Edukacji Nauczycieli w Koszalinie. Pokonaliśmy w sobie lęk przed współpracą międzynarodową. Obawialiśmy się przede wszystkim bariery językowej. Jednak dzięki uczestnictwu w projekcie wszyscy zostaliśmy zmotywowani do nauki języka angielskiego i potrafimy teraz zarówno podtrzymywać kontakty, jak i występować publicznie w języku angielskim. Doszliśmy do wniosku, że chociaż jesteśmy placówką stosunkowo niewielką nasza wiedza merytoryczna i umiejętności są bardzo wysokie. Zdobyte informacje o systemach edukacyjnych w innych krajach do tej pory przekazujemy nauczycielom w trakcie zajęć warsztatowych.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

W Centrum Edukacji Nauczycieli wnioski i rekomendacje zawarte w raportach krajowych są uwzględniane przy planowaniu oferty kursowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Polska jest krajem, w którym ludzie tak samo pracują, podobnie mieszkają, duża wiedzą, potrafią się bawić i mają duże poczucie humoru” – opinia koordynatorki z Hiszpanii.

„Nie znaleźlibyśmy w naszym regionie szkoły, w której uczniowie mogliby zaprezentować tak duże umiejętności artystyczne” – opinia koordynatora z Hiszpanii wypowiedziana po prezentacji uczniowskiej w szkole pod Koszalinem.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Walkowiak
Data wypełnienia formularza/karty: 
24.07.2008

Pro Spectatore

Tematyka działań: 
Sztuka, muzyka, kultura
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Małopolski Instytut Kultury w Krakowie
ul. Karmelicka 27, 31- 131 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Joanna Hajduk
12 422 18 84
hajduk@mik.krakow.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Samorządowa instytucja kultury Województwa Małopolskiego ze względu na budowanie długofalowych programów rozwoju, tworzy wspólnotę małopolskich instytucji kultury, działających razem i wspierających się wzajemnie. Na tym polu MIK przyczynia się do kształcenia nauczycieli, pracowników instytucji kultury (muzea, ośrodki kultury, organizacje pozarządowe).

Poprzez organizację wydarzeń adresowanych do szerokiej publiczności, chce propagować praktykę „dobrego czasu wolnego”: tworzenia oferty dla odbiorców indywidualnych, którzy pragną w atrakcyjny sposób spędzić czas, poszerzając jednocześnie swoją wiedzę.

Dzięki wciąż zawiązywanym kontaktom europejskim chce korzystać z już wypracowanych najbardziej efektywnych metod edukacji dla kultury, a poprzez analizę lokalnych potrzeb przenieść najlepsze z nich na grunt Małopolski. W centrum naszego zainteresowania leży także użycie nowych technologii dla promocji dziedzictwa kulturowego Małopolski, w tym dziedzictwa mniejszości narodowych i etnicznych.

Tytuł projektu: 
Pro Spectatore
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
SOC/18-GRU2-2003/04
Lata realizacji: 
2003 - 2004
Kraje uczestniczące: 
Polska, Włochy, Holandia
Cele projektu: 

Wskazanie efektywnych narzędzi analizy potrzeb dorosłych odbiorców w obszarze „edukacja kulturalna poprzez muzeum”. Oswojenie środowiska muzealników z pojęciami marketingu. Promocja nowych technologii w pracy instytucji muzealnych. Stworzenie w środowisku muzealników międzynarodowego obiegu informacji, doświadczeń i pomysłów dotyczących nowego sposobu kontaktu z odbiorcą.

Obszary tematyczne: 

edukacja muzealna, badania publiczności, marketing

Grupa docelowa słuchaczy: 

Muzealnicy pracujący w działach marketingu i edukacji.

Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał z inicjatywy Małopolskiego Instytutu Kultury w Krakowie dzięki kontaktom z włoską i holenderską organizacją partnerską pozyskanym w trakcie warsztatów organizowanych przez European Museum Forum w Parmie. MIK od 2002 roku organizuje warsztaty dla małopolskich muzealników, dzięki temu jesteśmy z nimi w stałym kontakcie i jesteśmy świadomi ich potrzeb edukacyjnych.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Rekrutacja uczestników projektu (słuchaczy), w zależności od wysokości grantu ich liczba wahała się od 3 do 4. Rekrutacja w Polsce polegała na rozesłaniu zaproszenia do udziału w projekcie do wszystkich muzeów Małopolski wraz z ankietą i „zadaniem” do wykonania (case study). W ten sposób mogliśmy ocenić czy dany uczestnik ma odpowiednie przygotowanie i nastawienie oraz odpowiednią znajomość języka angielskiego, by wziąć udział w projekcie.

Dobór moderatorów – w zależności od tematu warsztatu znalezione zostały odpowiednie osoby, ich „przygotowanie zawodowe” było bardzo różnorodne, nie byli to tylko eksperci ściśle związani z pracą w muzeum, co stanowiło dodatkową wartość.

Przygotowanie merytoryczne warsztatów, materiałów warsztatowych etc. – we współpracy z moderatorami w każdym kraju partnerskim przygotowano osobny, wiążący się z tematem wiodącym projektu, warsztat.

Przeprowadzenie 3 warsztatów dla wszystkich uczestników projektu (po 1 w każdym z krajów partnerskich).

Ewaluacja warsztatów – po każdym warsztacie przeprowadzona była ich ewaluacja przy pomocy ankiet, rozmów, wymiany maili.

Strona internetowa – podczas trwania projektu powstała i na bieżąco uzupełniana była jego strona internetowa (www.prospectatore.pl). Znajdują się na niej przede wszystkim materiały warsztatowe używane podczas warsztatów, ale także informacje o projekcie, jego realizatorach i przebiegu.

Rozpowszechnianie informacji o projekcie - poprzez stronę internetową (linki do niej znajdują   się na kilku stronach związanych z muzeami), w Polsce – poprzez spotkania z cyklu seminariów dla muzealników prowadzonych przez MIK „Dynamika Ekspozycji”, poprzez stronę internetową MIK, na forum Ptolomeusza (międzynarodowe spotkanie pt. Dziedzictwo kulturowe i muzea we współczesnym obiegu kultury w Paryżu).

Stworzenie folderu podsumowującego projekt - folder pomyślany został jako inspiracja dla muzealników, opisane zostały w nim różne narzędzia marketingowe i inne, o których była mowa na warsztatach w ten sposób, by zarówno uczestnicy projektu, jak i inni zainteresowani mogli z nich skorzystać, jego treść zostanie zamieszczona także na stronie www projektu.

12 marca i 6 kwietnia 2004 w Krakowie - dodatkowe warsztaty dla polskich uczestników projektu i innych zainteresowanych muzealników pogłębiające wiedzę nt. metod badania potrzeb i opinii odbiorców inspirowane warsztatami Pro Spectatore.

14 czerwca 2004 w Krakowie - spotkanie informacyjne o programie Socrates – akcjach Grundtvig i o projekcie – rozpowszechnienie ulotek o programie dostarczonych przez Agencję     Narodową, opis doświadczeń własnych z realizacji projektu.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
5
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 

strona internetowa projektu www.prospectatore.pl; folder – zbiór narzędzi marketingowych;

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

umiejętność zarządzania projektem międzynarodowym; umiejętność nawiązywania kontaktów międzynarodowych;

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Dla polskich uczestników, którzy po raz pierwszy uczestniczyli w międzynarodowym projekcie, jego wartość była nie do przecenienia. Nauczyli się pracy w środowisku wielokulturowym. Poznali metody pracy, które w Polsce są zupełnie nieznane. Rozszerzyło się ich myślenie o roli muzeum w procesie edukacji dorosłych i budowania społeczeństwa otwartego. Poznali nowoczesne, interaktywne muzea, które bawią, uczą, inspirują, są przyjazne dla odwiedzających. Zrozumieli, że dobry muzealnik musi łączyć różne kompetencje i potrafić pracować w zespole, również międzynarodowym.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Ze strony internetowej projektu mogą korzystać wszyscy zainteresowani. Umieszczone tam zostały wszystkie materiały merytoryczne używane w trakcie projektu, a także relacje z niektórych przeprowadzanych przez uczestników badań oraz „mind mapa” marketingu muzealnego stworzona w trakcie warsztatu w Krakowie.

Folder zawiera zbiór narzędzi marketingowych, a także służących do efektywnego zarządzania projektem oraz wspomagających kreatywną pracę zespołową i wskazówek dotyczących ich użycia w muzeum.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Pracuję w Dziale Edukacji Muzeum Narodowego w Krakowie; informacje dotyczące działalności edukacyjnej i upowszechniającej powinny być dla mnie najbardziej interesujące. Tymczasem okazało się, że inne – dotyczące marketingu, reklamy, kryteriów ułatwiających m.in. wybór dzieł na organizowane wystawy – były równie cenne. Można je porównać do narzędzi, którymi warto się posługiwać nie tylko w obrębie działalności edukacyjnej, ale również kompleksowej pracy muzeum.” - Jolanta Gumula, Muzeum Narodowe w Krakowie

„W warsztatach prowadzonych dla młodych dorosłych przez cały rok szkolny w Galleria d,Arte Moderna of Bologna pomagają, w ramach praktyki, studenci tamtejszej Akademii Sztuk Pieknych. Planujemy od września 2004 podjąć podobną współpracę miedzy krakowską Akademią Sztuk Pięknych a Muzeum. Od września 2004 planujemy ponadto prowadzić regularnie, co pół roku badania ankietowe wśród młodych dorosłych uczestniczącej w warsztatach, oraz raz w roku, po zakończeniu cyklu wykładów „Arcydzieła sztuki” badania dotyczące opinii uczestników na temat spotkań.” - Monika Wlezień, Muzeum Narodowe w Krakowie

„Odwiedzałam kolejne muzea Europy zawsze z pewnym przygotowaniem, bazując na wiedzy którą posiadałam, lub którą uzupełniałam w trakcie zwiedzania. Nie przyglądałam się  natomiast zwiedzanym miejscom z punktu widzenia ludzi zupełnie nie przygotowanych do odbioru sztuki, a jednak szukających z nią kontaktu. Wydaje mi się, ze z takimi osobami wielokrotnie spotykamy się w muzeum. Warsztaty Pro Spectatore dały mi pewne podstawy (narzędzia) do pracy bezpośrednio ze zwiedzającymi lub do pracy dla nich (np. w trakcie planowania wystawy). Spotkania Pro Spectatore sprowokowały mnie do postawienia samej sobie wielu pytań dotyczących mej pracy. Wynikają  one ze spojrzenia z nowej perspektywy (nowej dzięki temu, czego nauczyłam się w trakcie Pro Spectatore) na całą przestrzeń ekspozycji muzealnej.” - Magdalena Świszczowska, Muzeum St. Wyspiańskiego

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Joanna Hajduk
Data wypełnienia formularza/karty: 
25.09.2008

Edukacja permanentna poprzez filatelistykę

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja ekologiczna / zrównoważony rozwój
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Edukacja zdrowotna
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Uniwersytet Jagielloński – Uniwersytet Trzeciego Wieku
ul. Gołębia 24, 31-007 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Stefania Potyrała-Król
12 422 10 33 w. 1185
utw@go2.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Jagielloński UTW jako placówka UJ od 1982 roku prowadzi edukację permanentną dla mieszkańców Krakowa. Program kształcenia obejmuje wykłady, seminaria, konwersatoria i zajęcia specjalistyczne dla ludzi starszych. Ważną częścią naszego programu edukacyjnego są zagadnienia związane z literaturą, historią sztuki (także kolekcjonerstwo i analiza możliwości terapii i samorealizacji poprzez kontakt ze sztuką)oraz  wiadomości o najnowszych osiągnięciach nauki polskiej i światowej. Projekt przygotowany wspólnie z partnerami z Francji i Włoch to możliwość  propagowania wiedzy o otaczającym nas świecie w nowatorski i ciekawy sposób a także poznania wartości interkulturowych wspólnych dla ludzi w różnych krajach.
Tytuł projektu: 
Edukacja permanentna poprzez filatelistykę
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
SOC/57-GRU2-2003/04
Lata realizacji: 
2003 - 2004
Kraje uczestniczące: 
Francja, Włochy, Polska
Cele projektu: 

Nasz projekt skoncentrowany  był w pierwszym okresie na Uniwersytetach Trzeciego Wieku. Zaczynając najpierw od seniorów postanowiliśmy następnie dotrzeć bezpośrednio także do młodych ludzi, którzy są ich wnukami, sąsiadami są obywatelami zjednoczonej Europy, używając dokumentów filatelistycznych jako środka pedagogicznego.

Obszary tematyczne: 

Ekologia, historia sztuki, zabytki, ochrona przyrody, edukacja zdrowia

Grupa docelowa słuchaczy: 

Ludzie starsi i młodzi dorośli

Jakie były początki projektu: 
Inicjatorami była grupa pasjonatów, hobbistów i kolekcjonerów.
Krótki opis przebiegu projektu: 

Częste spotkania z koordynatorem w kraju, plus jeden wyjazd.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
4
W wyjazdach zagranicznych: 
1
Produkty
Produkty projektu: 

opracowanie 47 dokumentów filatelistycznych w j. polskim i francuskim,

publikacja dokumentująca przebieg prac nad projektem w Polsce,

baza danych zawierająca 167 dokumentów filatelistycznych,

liczne wizyty koordynatora w Krakowie - przed, w trakcie i po zakończeniu realizacji projektu,

seminarium podsumowujące projekt  z udziałem wszystkich partnerów w Lyonie,

zajęcia konwersatoryjne dla uczestników projektu,

strona internetowa www.caleida.pt/filatelia,

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Znacząco poszerzył profil naszej organizacji. Włączył  lokalną społeczność w działania naszej organizacji. Bardzo wpłynął na zrozumienie innych kultur i innych krajów.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uświadomił ludziom zarówno młodym jak i tym starszym  bogactwo dorobku intelektualnego, historii i kultury narodowej. Przekonał o bogactwie kultur narodowych innych krajów i ich specyficznym wkładzie w tworzenie kultury europejskiej.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Projekt wpłynął na aktywne uczestnictwo w różnych formach kształcenia.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Bardzo pozytywne (patrz wydawnictwo JUTW).

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Stefania Potyrała-Król
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.07.2008

Grupa sztuk wizualnych - przekraczając granice wieku. Edukacja artystyczna dorosłych słuchaczy

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Ośrodek Kultury Ochoty
ul. Grójecka 75, 02-094 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Katarzyna Skowron
0048 22 822 74 36, 0048 506 050 214
katarzyna.skowron@oko.com.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

OŚRODEK KULTURY OCHOTY jest samorządową instytucją kultury, swój program realizuje za pośrednictwem następujących jednostek organizacyjnych: Dom Kultury „Rakowiec", Centrum Artystyczne „Radomska 13", Klub Osiedlowy SURMA, Pracownia Ceramiczna „AngobA", „Magazyn Sztuk", Dzielnicowy Klub Seniora „Ochota" i Klub Seniora „Baśniowa". Każda z placówek prowadzi działalność według wieloletnich cyklów edukacyjnych w poszczególnych dziedzinach kultury, sztuki i nauki przygotowanych jako programy autorskie przez nauczycieli i instruktorów. Proponujemy zajęcia dla dzieci, młodzieży i dorosłych: taneczne, ruchowe, plastyczne, językowe, muzyczne, teatralno-literackie, ceramiczne. OKO jest organizatorem licznych przedsięwzięć o zasięgu dzielnicowym, ogólnowarszawskim i ogólnopolskim.

Tytuł projektu: 
Grupa sztuk wizualnych - przekraczając granice wieku. Edukacja artystyczna dorosłych słuchaczy
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2008-1-PL1-GRU06-00827 1
Lata realizacji: 
2008 - 2010
Kraje uczestniczące: 
Polska
Litwa
Węgry
Cele projektu: 

Cel ogólny:

  • wymiana doświadczeń w zakresie edukacji artystycznej osób dorosłych

Cele szczegółowe:

  • wymiana doświadczeń dotyczących metod pracy z osobami dorosłymi wśród pracowników z krajów partnerskich
  • wymiana doświadczeń artystycznych wśród słuchaczy projektu
  • zachęcanie osób starszych do międzynarodowej aktywności/ do aktywnego spędzania czasu i rozwijania kreatywności
  • poznawanie kultury i języków krajów europejskich
Obszary tematyczne: 

Tematy:

  • metody prowadzenia edukacji artystycznej na rzecz osób dorosłych
  • wykorzystanie nowoczesnych technologii informacyjno – komunikacyjnych przez osoby dorosłe
  • umiejętność współpracy w grupach wielonarodowych
Grupa docelowa słuchaczy: 

Odbiorcami naszego projektu byli uczestnicy warsztatów malarskich organizowanych przez nasze instytucje, malarze amatorzy. Byli to przede wszystkim seniorzy a także osoby dorosłe. Drugim typem odbiorców byli instruktorzy malarstwa, pracownicy centrów kultury.

Ośrodek Kultury Ochoty działa na terenie warszawskiej dzielnicy Ochota. Około 30% mieszkańców naszej dzielnicy to osoby starsze, emeryci. Niskie dochody utrudniają tej grupie lokalnej społeczności dostęp do zajęć wymagających ponoszenia kosztów finansowych. Kluby seniora skupione przy Ośrodku prowadzą dla swoich słuchaczy nieodpłatne warsztaty plastyczne, teatralne, muzyczne, literackie. W kilku grupach malarskich swe pasje rozwija 120 seniorów.

Wileńskie Centrum Kultury mieści się w najdalej położonej od centrum dzielnicy-Traku Voke. Dzielnica w dużej części zamieszkana jest przez osoby starsze, nieaktywne zawodowo. Ze względu na ograniczone środki finansowe i geograficzne odseparowanie od reszty miasta, nie są oni skupieni w żadnej innej aktywności kulturalnej. Przy centrum działa 12 osobowa grupa malarska dla osób dorosłych i seniorów.

Odbiorców zajęć w pozarządowego centrum kultury z Budapesztu stanowią w większości osoby starsze. Z ich inicjatywy powstała przy centrum Szkoła Malarstwa „Picasso”, do której należy 16 malarzy amatorów.

Jakie były początki projektu: 

Od 1996r. OKO należy do europejskiej sieci placówek kultury ENCC (European Network of Cultural Centers). Podczas jednego ze spotkań przedstawicieli instytucji powstał pomysł zorganizowania wspólnego pleneru malarskiego dla artystów malarzy a zarazem instruktorów zatrudnionych w polskiej i litewskiej placówce. Do pierwszego spotkania doszło na Litwie. Dyrektor Trakų Vokės bendruomenės kultūros centras zaprosiła na plener do Wilna dwóch malarzy z Polski. Rok później do Polski przyjechało 4 artystów z Litwy. Uczestniczyli oni w plenerze malarskim zorganizowanym dla słuchaczy zajęć w Magazynie Sztuk, filii Ośrodka Kultury Ochoty. Słuchaczami byli amatorzy, ludzie dorośli często powyżej 50 roku życia. Pomysł na zorganizowanie międzynarodowych plenerów narodził się z inicjatywy uczestników pleneru oraz polskich instruktorów. Litwini podeszli do tego bardzo entuzjastycznie i po powrocie zaczęto szukać funduszy na realizacje pomysłu. Dzięki działowi współpracy zagranicznej  znaleziono program, który najlepiej pasował do założeń projektu. Był to Program Grundtvig.  Partnera z Węgier znaleźliśmy dzięki fiszce Programu Grundtvig.

Krótki opis przebiegu projektu: 
  • I Spotkanie Partnerskie/ Plener w Polsce.

data: 21-28 września 2008; miejsce: Kazimierz Dolny/ Warszawa

Podczas pleneru prowadzone były wspólne warsztaty z trzech technik: akrylu, węgla i pasteli. Popołudniami odbywała się międzynarodowa korekta prac powstałych w ciągu dnia. Każdego dnia uczyliśmy się podstawowych słów w trzech językach. Odbył się wieczór narodowy poświęcony przede wszystkim kulturze polskiej, ale także krajów partnerskich. Miały miejsce śpiewy, tańce, smakowanie kuchni narodowych oraz nauka podstaw geografii (rysowanie map). Uczestnicy z Polski prezentowali albumy swoich ulubionych malarzy polskich, były one dostępne podczas całego spotkania dla wszystkich zainteresowanych. W Magazynie Sztuk, filii OKO odbyła się prezentacja Ośrodka oraz oferty edukacyjnej OKO i filii skierowanej do seniorów. Spotkanie zakończyła „mała wystawa” poplenerowa w OKO.

Przygotowano protokół z I Spotkania Partnerskiego. Spotkanie zostało  ocenione przez uczestników pleneru (słuchaczy i kadrę) bardzo dobrze. Cele artystyczne zostały osiągnięte. Wybrano 27 najlepszych prac, które zostały zaprezentowane na finałowej wystawie projektu. Międzynarodowa kadra instruktorska wymieniała się doświadczeniami dotyczącymi edukacji artystycznej osób starszych. Wymiana doświadczeń artystycznych następowała również między uczestnikami (słuchaczami) pleneru, chociaż w pewnym stopniu była utrudniona ze względu na barierę językową.

  • Dodatkowe, nieujęte we wniosku, warsztaty plastyczne dla seniorów uczestniczących w projekcie (2x/tydz. Po 4 godziny)

Po pierwszym plenerze uczestniczący w nim polscy seniorzy stwierdzili, że chcą podnieść poziom artystyczny swoich prac. W związku z tym, zostały zorganizowane dodatkowe, ale nie generujące kosztów dla projektu, warsztaty artystyczne. Ośrodek Kultury Ochoty zdecydował się pokryć koszt materiałów plastycznych oraz pracy instruktorów, aby uczestnictwo w nich pozostało bezpłatne.

  • Zorganizowano kurs języka angielskiego dla seniorów i instruktorów.

Zajęcia trwały od stycznia do czerwca 2009. Były prowadzone raz w tygodniu w trzech grupach: 2 początkujących i 1 zaawansowanej (w niej brali udział seniorzy, którzy już kiedyś uczyli się angielskiego). Kurs rozpoczęły 42 osoby, a ukończyło 45 osób.

Celem kursu dla grup początkujących było opanowanie podstawowego słownictwa i nauka inicjowania dialogu i odpowiadania na podstawowe pytania. W grupie średnio zaawansowanej znacznie poszerzono bazę słownikowa (o leksykę z zakresu malarstwa, sztuki, opisu wyglądu zewnętrznego, muzeum itd.), utrwalono znane i wprowadzono nowe kwestie gramatyczne.

  • Przeprowadzono warsztaty komputerowe

Uczestnicy poznali się przed kursem (podczas zajęć z języka angielskiego lub malarstwa). Zatem kursanci pilnowali się nawzajem, pomagali, a ćwiczenia (np. z wyszukiwania zagadnień z Internetu) były ukierunkowane na wspólne, artystyczne, zainteresowania uczestników. Uczestnicy nabyli umiejętności niezbędne do wykonania ramowego projektu strony internetowej projektu (koncepcje plastyczne będą potrafili przełożyć i dopasować do możliwości internetowego medium). Nauka obsługi poczty elektronicznej ułatwiała niektórym słuchaczom kontakty z poznanymi na plenerach seniorami z krajów partnerskich

  • II Spotkanie Partnerskie/ Plener na Litwie.

Data: 14-21 czerwca 2009; miejsce: Traku Vokes

Liczba uczestników z Polski: 12, w tym 1 koordynator i 2 instruktorów.

Podczas drugiego pleneru wszyscy uczestnicy mogli zapoznać się z nowymi technikami malarskimi. Były to: malarstwo reliefowe oraz rysunek tuszem. Zajęcia z malarstwa reliefowego zostały przeprowadzone przez instruktorów indywidualnie. Każdy z uczestników po krótkim wprowadzeniu, mógł samodzielnie wykonać reliefowy podkład. Po wyschnięciu podkładu, nasi podopieczni malowali obrazy stosując technikę impasto. Partnerzy Litewscy dla wszystkich przygotowali bawełniane podobrazia, zagruntowane deski pilśniowe, akryle, pędzle, pastę reliefową oraz zestaw do pracy tuszem. Po wykonaniu pierwszych prac malarskich, litewscy instruktorzy przygotowali wykład na temat pracy tuszem. Oprócz podstawowego opisu techniki, uczestnicy mogli zobaczyć przykłady prac w prezentacji multimedialnej. Dodatkową atrakcją była obserwacja instruktorów malujących tuszem. Instruktorzy z Polski pozaplanowo przeprowadzili wykład oraz demonstrację dla wszystkich chętnych z techniki malarstwa akwarelowego. Każdego dnia po kolacji odbywały się korekty prac powstałych w danym dniu. Mimo bariery językowej, która i tak okazała się dużo mniejsza niż na poprzednim plenerze, wszyscy uczestnicy podświadomie wyczuwali korekty i bezwiednie odpowiadali w swoim ojczystym języku. Było to niezwykłe doświadczenie, ponieważ wszyscy świetnie się rozumieli. Podczas wspólnych wieczorów każdy z partnerów przygotował spotkanie z tradycją. Oprócz degustacji potraw, mogliśmy “doświadczyć  Bani” – tradycyjnej, aromatycznej sauny Litewskiej wraz z masażem leszczynowymi witkami. Grupa polska przygotowała krzyżówki sprawdzające umiejętności języka angielskiego. Podczas wyjazdu zorganizowano również spotkanie koordynatorów, na którym zostały omówione poszczególne plenery, rezultaty, prace nad  stroną internetową oraz wystawą na zakończenie projektu. Po zakończeniu pleneru, podczas wyboru prac na wystawę końcową, towarzyszyła nam dziennikarka wileńskiej gazety, będąca jednocześnie krytykiem  i historykiem sztuki. Była pod dużym wrażeniem powstałych prac, nagrywała wywiady z instruktorami i koordynatorami. Wybrano 25 prac, które zostały zaprezentowane podczas wernisażu w 2010 roku w Polsce na zakończenie projektu.

W trakcie pleneru, odwiedziła uczestników przedstawicielka narodowej agencji Grundtviga z Litwy.

Po zakończonym plenerze, goście z krajów projektu udali się na zwiedzanie Wilna. Doskonały przewodnik po mieście umożliwił dogłębne poznanie historii i zabytków miasta.

  • III Spotkanie Partnerskie

W terminie 10 – 17 sierpnia 2009 odbyło się III – ostatnie – Spotkanie Partnerskie. Był to międzynarodowy plener w miejscowości Balatonkenese na Węgrzech. W spotkaniu wzięło udział 12 przedstawicieli z Polski, 13 z Litwy oraz 11 z Węgier. Poprzednie spotkania partnerskie w ramach tego samego projektu miały miejsce w Kazimierzu Dolnym, we wrześniu 2008 r. oraz na Litwie w czerwcu 2009r.

Program pobytu na Węgrzech był bardzo intensywny. Każdego dnia, zaraz po śniadaniu nasi uczestnicy zasiadali do malowania prac i spędzali nad nimi całe dnie, aż do późnej pory obiadowo-kolacyjnej. Prace powstawały pod czujnym okiem instruktorów węgierskich, polskich oraz litewskich, którzy w ciągu dnia uczyli i doradzali uczestnikom odnośnie malowania obrazów zaś wieczorem, poddawali je szczegółowej korekcie i dyskusji. Wieczory poświęcone były prezentacji kultur litewskiej, węgierskiej oraz polskiej oraz integracji uczestników. O intensywności pracy świadczą aż 102 obrazy powstałe podczas tych czterech dni.

Techniki, jakimi posługiwali się nasi malarze to farba olejna, akwarela, akryl oraz pastel sucha. Podczas ostatniego wieczoru wybrane zostały najlepsze prace zaprezentowane w ramach międzynarodowej wystawy, wieńczącej projekt.

Zaangażowanie uczestników, niepowtarzalna atmosfera Balatonu oraz wymagająca kadra instruktorów przyczyniły się do powstania wysokiego poziomu prac. Ostatnie dwa dni wyjazdu poświęcone były zwiedzaniu Budapesztu, którego piękno na pewno zainspiruje naszych malarzy do poszukiwań nowych tematów dla swoich obrazów.

Efekty dwuletnich działań artystycznych zostały przedstawione na wystawie w Galerii Zadra w Warszawie. Wernisażowi towarzyszyło wydanie katalogu najlepszych prac uczestników trzech plenerów międzynarodowych, opatrzony refleksjami autorów nt. stworzonych prac.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
50
W wyjazdach zagranicznych: 
30
Produkty
Produkty projektu: 

• Strona internetowa - www.plengogh.eu Stworzona wraz z uczestnikami projektu. Staraliśmy się na bieżąco zamieszczać na niej relacje z przebiegu projektu. Znajdują się tam artykuły o najważniejszych wydarzeniach opatrzone relacjami uczestników i instruktorów zaangażowanych w projekt oraz fotorelacje i galeria prac. Tu też opublikowaliśmy artykuł o metodyce pracy z osobami starszymi w zakresie edukacji artystycznej. Jest to narzędzie wypracowane przez międzynarodową kadrę instruktorów podczas trzech Spotkań Partnerskich. • Wernisaż Van Gogh 29 czerwca 2010 29 czerwca w warszawskiej Galerii Zadra odbył się wernisaż prac uczestników trzech międzynarodowych plenerów mających miejsce w Kazimierzu Dolnym, Traku Vokes (Wilno) na Litwie oraz Balatonkenese na Węgrzech w latach 2008-2010. Była to okazja nie tylko do poznania twórczości malarskiej naszych artystów amatorów ale również ostatnia szansa do spotkania z polskimi autorami prac oraz partnerami z Węgier i Litwy w ramach projektu VAN GOGH. Podczas wernisażu obejrzeliśmy ok. 80 obrazów. • Katalog VAN GOGH 2008-2010 Wydany jako jeden z produktów finalnych projektu. Katalog w nakładzie 400 szt. został zaprezentowany podczas wernisażu VAN GOGH w Galerii Zadra w Warszawie. Zostały w nim zamieszczone 54 najciekawsze prace, które powstały podczas 3 międzynarodowych plenerów malarskich. Przedstawiliśmy w nim postaci autorów z komentarzem na temat "Czym dla autora jest malowanie". Obrazy malowano pod okiem międzynarodowej kadry instruktorów katalogu znajdują się również informacje o projekcie oraz relacje z plenerów • Obrazy Podczas 3 Spotkań Partnerskich powstało ok.230 obrazów z czego 80 najlepszych zostało wybranych i zaprezentowanych podczas wernisażu wieńczącego projekt. Część z nich została wybrana i opublikowana w katalogu, którego wydanie towarzyszyło wystawie. Techniki które poznawali i doskonalili słuchacze to: sucha pastel, węgiel rysunkowy, tusz, farba akrylowa, farba olejna oraz akwarela. Obrazy można obejrzeć na stronie projektu. • Metodyka pracy z seniorami-opracowanie Podczas 3 Spotkań Partnerskich międzynarodowa kadra instruktorów wymieniała się doświadczeniami i spostrzeżeniami dotyczącymi edukacji artystycznej osób dorosłych w swoim kraju. Sporządzono opracowanie na temat metodyki pracy z seniorami wypracowany jako nowe narzędzie pracy. Instruktorzy wykorzystują doświadczenie zdobyte podczas plenerów w ramach projektu w swojej codziennej pracy. Artykuł znajduje się na stronie projektu w zakładce METODYKA PRACY Z SENIORAMI. • Materiały promocyjne Na czas trwania projektu każdy z partnerów opracował materiały promocyjne związane z projektem. Były to: koszulki, kubki, parasolki, plakaty, rollupy. • Kurs języka angielskiego Kurs mający na celu podwyższenie kompetencji językowych słuchaczy projektu oraz kadry instytucji partnerskich. Uczestnicy podzieleni zostali na trzy grupy. Pierwsze dwie uczyły się podstaw języka, trzecia była grupa zaawansowaną. Ważnym elementem i celem kursu była nauka podstawowych pojęć artystycznych. Słuchacze biorący udział w plenerach mogli praktycznie wypróbować nabyte umiejętności. Zorganizowano: w Polsce 69 godz. dla 40 os., na Litwie 48 godz. dla 24os., na Węgrzech 96 godz. dla 21 os. • Kurs komputerowy Pomiędzy Spotkaniami Partnerskimi zorganizowano w każdym kraju kurs z obsługi komputera, podstaw Internetu i obsługi maila. Zrealizowano w Polsce 24 godz. dla 25 osób, na Litwie 12 godz. dla 15 osób, na Węgrzech 30 godz. dla 20 osób.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Bardzo ważną funkcję w upowszechnianiu projektu odgrywa strona projektu. Na niej znajdują się wszystkie informacje o naszych dwuletnich działaniach. Na stronie udostępniony jest również katalog Van Gogh, który można ściągnąć w postaci PDF.

Ważny wpływ miał kurs komputerowy. Po projekcie niektórzy słuchacze stworzyli swoje własne strony-galerie, gdzie prezentują swoje prace. Również, wielu naszych artystów organizuje własne wernisaże na które my, pracownicy jesteśmy zawsze zapraszani.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Podczas spotkań partnerskich pracownicy mieli możliwość porównania sposobów nauczania osób dorosłych.

Została omówiona metodyka pracy i cele nauczania.

Zwiększenie ilości godzin zajęć skierowanych do seniorów.

Głębsze, lepsze zrozumienie specyfiki pracy z osobami starszymi. Realizacja nowych projektów inspirowanych działaniami partnerskimi.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze biorący udział w projekcie wyróżniali się dużym zaangażowaniem. Chętnie uczestniczyli we wszystkich działaniach organizowanych podczas plenerów: dyskusjach, spotkaniach kulturalnych, wycieczkach, wspólnych korektach plastycznych i zabawach.

W trakcie realizowania projektu u wszystkich słuchaczy znacznie wzrósł stopień motywacji.

Dodatkowo na prośbę uczestników zorganizowano warsztaty malarskie w Magazynie Sztuk, filii Ośrodka Kultury Ochoty, poszerzające wiedzę i umiejętności z zakresu malarstwa.

Pomiędzy uczestnikami plenerów nawiązały się przyjaźnie. Wiemy, że niektórzy seniorzy wymieniają się mailami. Koordynatorzy i instruktorzy dostają od uczestników projektu zaproszenia do grona znajomych na portalu społecznościowym Facebook. Tam nasi malarze publikują zdjęcia swoich prac, zapraszają na swoje strony internetowe, wernisaże i widać pod zdjęciami komentarze koleżanek i kolegów zapoznanych dzięki projektowi.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Najwyższa wartością jest wpływ opisany powyżej.

Warto jeszcze dodać, że już podczas trwania projektu Van Gogh narodził się pomysł na inny projekt. Tym razem zaprosiliśmy partnerów a innych części Europy i stworzyliśmy zupełnie inny projekt. Dostaliśmy grant z Projektów Partnerskich i obecnie jesteśmy w trakcie realizacji.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
  • Doszliśmy do wspólnego wniosku, że język sztuki, jest językiem międzynarodowym i uniwersalnym. Możemy porozumiewać się kolorem, kompozycją, formą, przestrzenią,  itp. Jest to dla nas swoisty alfabet, którym są artystyczne środki wyrazu. Każdy artysta bez względu na narodowość i wiek ma wyrobioną w sobie specyficzną i wyjatkową wrażliwość na otaczajacą nas rzeczywistośc. To sprawia, że czujemy się jedną rodziną.

Joanna Sułek Malinowska i Jacek Malinowski (instruktorzy)

  • Sucha pastel jest dla mnie sposobem wypowiedzi emocjonalnej. Kiedy obraz zaczyna przybiera formę – cieszę się jak dziecko.

Krzysztof Sawicki

  • Sztuka jest dla mnie pasją i sensem życia. Plany i osiągnięcia są źródłem radości, dają szanse realizacji marzeń. Mimo ich skromności, wykonuję swoją pracę z sercem. To jedynie posiadam w zmiennych kolejach losu.

Daniela Pachnicka

  • Obraz jest odbiciem obserwacji, wspomnień, marzeń i tęsknot. Jest najpiękniejszym dziełem rąk, jakie może zostawić po sobie człowiek

Maria Szrejter

  • Maluję, żeby coś powiedzieć, wyszeptać, wykrzyczeć – inaczej.

Hanna Dąbrowicka

  • Malarstwo jest dla mnie pasją, sposobem na wyrażanie siebie poprzez tworzenie własnych wizji otaczającego mnie świata. Maluję olejem, pastelami i akwarelam

Wanda Polańska

  • Szukam piękna, wierzę że można je odkryć we wszystkim, bowiem: „jedynym z wielkich paradoksów sztuki jest iż w tworzeniu piękna temat wcale nie odgrywa najważniejszej roli” B. Edwards

Irena Janowska

  • Czym dla mnie jest malowanie? Lękiem – i chęcią walki, załamaniem - i dźwiganiem się, bezradnością - i nadzieją, która trwa.

Anna Lisowska

  • Już od wczesnych lat szkolnych interesowałam się malarstwem i rysunkiem ale dopiero na emeryturze mogłam zrealizować swoje zainteresowania. Sukcesywne ćwiczenia na tyle polepszyły moją pracę, że uwierzyłam w swoje możliwości. Obecnie nie wyobrażam sobie życia bez tworzenia.

Pustelnik Marianna Wanda

  • Malarstwo jest moją odskocznią od problemów-całkowicie zagłębiam się w to co robię i daje mi to ogromną satysfakcję.

Kamila Szyszko

  • Poleciłabym wszystkim, którzy coś tworzą uczestnictwo w takich projektach, ponieważ ten projekt w którym uczestniczyłam był bardzo inspirujący I uczył przyjaźni I pracy w grupie, jednocześnie poszerzał wiedzę

(wypowiedź z ankiety)

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Katarzyna Skowron
Data wypełnienia formularza/karty: 
28.02.2011

Europejskie biblioteki jako centra edukacji dla dorosłych słuchaczy

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu
ul. Bolesława Prusa 3, 60-819 Poznań
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Justyna Stoltmann-Prędka
0048 61 664 08 61
informacjeue@wbp.poznan.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

WBPiCAK jest samorządową instytucją kultury Województwa Wielkopolskiego. Organizatorem biblioteki jest Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego.

Biblioteka swoją działalność rozpoczęła w 1948 r. W ramach swej misji realizuje wiele różnorodnych działań: gromadzi i udostępnia piśmiennictwo, szczególnie to dotyczące regionu Wielkopolski, promuje czytelnictwo, służy pomocą merytoryczną dla sieci 227 bibliotek publicznych w regionie. Do pracowników tych bibliotek kieruje różnorodną ofertę edukacyjną – prowadzi doskonalenie zawodowe.

Do  mieszkańców Wielkopolski – w tym użytkowników bibliotek kieruje ofertę wydarzeń kulturalnych, wspiera przedsięwzięcia kulturalne w innych instytucjach kultury w regionie, promuje folklor. WBPiCAK proponuje pracownikom bibliotek, użytkownikom bibliotek i mieszkańcom Wielkopolski: konferencje regionalne, konkursy, seminaria tematyczne, warsztaty, szkolenia, szkolenia terenowe, wystawy. Prowadzi własne wydawnictwo - wydaje publikacje książkowe i multimedialne. W ramach edukacji bibliotekarskiej zajmuje się tematem użytkowników niepełnosprawnych w bibliotece. Od wielu lat współpracuje z Polskim Towarzystwem Biblioterapeutycznym z Wrocławia, prowadzi 3-stopniowe kursy biblioterapii, kursy języka migowego dla bibliotekarzy.

Tytuł projektu: 
Europejskie biblioteki jako centra edukacji dla dorosłych słuchaczy
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2008-1-PL1-GRU06-00849 1
Lata realizacji: 
2008 - 2010
Kraje uczestniczące: 
Polska
Litwa
Szwecja
Włochy
Włochy
Cele projektu: 

Cel główny:

Wymiana doświadczeń i najlepszych praktyk, podzielenie się wiedzą i umiejętnościami w zakresie rozwoju programów nauczania dorosłych słuchaczy oraz poszerzenie oferty edukacyjnej organizacji uczestniczących w projekcie.

Cele szczegółowe:

1. Przygotowanie, wdrożenie oraz upowszechnienie nowej oferty edukacyjnej dla dorosłych słuchaczy w postaci 10 programów szkoleń, z których każdy składać się będzie z programu nauczania (ang. curricullum) i materiałów dydaktycznych:

Przygotowanie przez poszczególne organizacje partnerskie 5 indywidualnych programów szkoleń w szeroko rozumianym temacie: „wykorzystanie nowych Technologii Informacyjno-Komunikacyjnych w edukacji osób dorosłych oraz nauka umiejętności cyfrowych”. Programy dostosowane do potrzeb dorosłych słuchaczy. Stworzenie 5 programów szkoleniowych dotyczących zagadnień związanych z  innymi obszarami tematycznymi Programu Grundtvig: nauka języków obcych i poczucie inicjatywy i przedsiębiorczości (dwie z kluczowych kompetencji);współpraca międzypokoleniowa, rozbudzanie kreatywności seniorów; wykorzystanie wartości edukacyjnych literatury jako narzędzia do indywidualnego rozwoju.

2. Rozwój metodologii pracy edukacyjnej organizacji uczestniczących w Projekcie Partnerskim. Podniesienie skuteczności działań w wykorzystaniu nowych sposobów pracy i sposobów dotarcia do nowych odbiorców oferty edukacyjnej.

3. Stworzenie i promowanie wizerunku instytucji partnerskich – jako instytucji odpowiadających na potrzeby społeczności w której działa.

4. Podniesienie jakości pracy instytucji zajmujących się działalnością edukacyjną, kulturalną i informacyjną.

5. Wspólna praca instytucji edukacyjnych z różnych krajów Europy – wzajemna pomoc i wymiana doświadczeń.

Obszary tematyczne: 

Edukacja osób dorosłych prowadzona przez europejskie biblioteki, ułatwienie dostępu do edukacji osobom starszym, niepełnosprawnym, o utrudnionym dostępie do edukacji z różnych przyczyn; programy szkoleniowe z zakresu: podstaw obsługi komputera i Internetu, przedsiębiorczości, biblioterapii, nauki języka angielskiego.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Projekt „Europejskie biblioteki ...”  zrealizowany został przez biblioteki obejmujące swym działaniem różne grupy osób, stąd tez odbiorcami szkoleń były osoby starsze, niepełnosprawne, bezrobotne, z małych miejscowości, z problemami życiowymi, z niskimi kwalifikacjami, imigranci zarobkowi.

W Polsce podczas realizacji działań w projekcie WBPiCAK współpracowała z bibliotekami z niewielkich gmin wiejskich i miejskich – gdzie użytkownikami są osoby z utrudnionym dostępem do oferty edukacyjnej.

Osoby bezrobotne, bez odpowiednich kwalifikacji uczyły się w Szwecji jak założyć własną firmę, osoby nisko wykwalifikowane oraz imigranci zarobkowi z różnych części Europy - głównie z Europy wschodniej - byli uczestnikami warsztatów biblioterapeutycznych czy też kursów języka angielskiego prowadzonych przez partnerów włoskich. Informacje o uczestnikach projektu zbierano poprzez formularze i ankiety towarzyszące przeprowadzanym spotkaniom i szkoleniom.

Główne rezultaty projektu – programy szkoleniowe - skierowane zostały do mieszkańców małych środowiskach lokalnych, mieszkańców terenów defaworyzowanych.

W każdym kraju partnerskim powody zagrożenia wykluczeniem społecznym były różne: starszy wiek, niepełnosprawność, niskie wykształcenie, bezrobocie, migracja zarobkowa i pobyt w obcym kraju.

Jednakże osoby w starszym wieku pojawiły się w charakterze odbiorców projektu we wszystkich krajach partnerskich – wiek stanowił barierę w dostępie do edukacji niezależnie od tła kulturowego i rozwoju gospodarczego społeczności w której działała organizacja partnerska.

Organizacje partnerskie starały się umożliwić opisanym dorosłym słuchaczom korzystanie ze stworzonych programów szkoleń w miejscu zamieszkania i w nieodpłatnej formie.

Jakie były początki projektu: 

Pod koniec 2008 r. Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Ursus Miasta Stołecznego Warszawy zorganizowała konferencję podsumowującą projekt partnerski Grundtviga: „READCOM- kluby czytelnicze dla dorosłych”.

Justyna Stoltmann-Prędka - pracownik WBPiCAK – uczestniczyła w tej konferencji i zdobyła wówczas cenne informacje  na temat programu Grundtvig. Przekazała informacje dyrekcji WBPiCAK. Uznano, iż program Grundtvig  umożliwi rozwój pomysłów i idei wykorzystanych dla dobra dorosłych czytelników bibliotek. Daje możliwości poszerzenia oferty WBPiCAK kierowanej do mieszkańców regionu. Rozpoczęły się prace nad przygotowaniem projektu i znalezieniem partnerów. Odnowiono kontakty z bibliotekarzami ze Szwecji. Pozostali partnerzy odpowiedzieli na ogłoszenie o poszukiwaniu partnerów do projektu. Wspólna praca nad stworzeniem projektu trwała ponad 3 miesiące. Wiele tygodni zajęło przygotowywanie wniosku, wymiana pomysłów, opracowanie planów realizacji wspólnych działań, podział zadań pomiędzy partnerów. Bieżąca komunikacja z partnerami odbywała się poprzez pocztę e-mail, komunikatory internetowe, telefon. W efekcie końcowym wszyscy partnerzy złożyli wnioski, które uzyskały akceptację poszczególnych Narodowych Agencji programu Grundtvig.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Miały miejsce następujące działania podczas realizacji projektu:

  • praca zespołów roboczych w poszczególnych krajach partnerskich, składających się z pracowników organizacji partnerskich, dorosłych słuchaczy i wolontariuszy;
  • przygotowanie 10 programów szkoleniowych dla dorosłych słuchaczy, w tym: 5 programów dotyczących szeroko rozumianego tematu podstaw obsługi komputera i Internetu oraz wykorzystania nowych technologii informacyjno-komunikacyjnych w edukacji dorosłych. Kolejne 5 programów dotyczyło nauki przedsiębiorczości, języka angielskiego, współpracy międzypokoleniowej,  biblioterapii, wykorzystania literatury jako narzędzia edukacji i terapii.
  • Współpraca z dorosłymi słuchaczami reprezentującymi różne grupy odbiorców projektu, osobami o utrudnionym dostępie do oferty edukacyjnej – konsultacje, dyskusje, zaproszenie do prac zespołów roboczych;
  • Przygotowania organizacyjne i merytoryczne do spotkań partnerskich;
  • Uczestnictwo w 4 spotkaniach partnerów podczas których nastąpiła wymiana informacji i doświadczeń w zakresie pracy nad programami szkoleń, w zakresie całokształtu pracy edukacyjnej prowadzonej przez partnera goszczącego i przekazanie sobie rezultatów projektu
  • Stworzenie samodzielnej strony internetowej projektu i aktualizacja tej strony
  • Testowanie wszystkich programów szkoleń przez poszczególnych autorów programów (wszyscy partnerzy przeprowadzili pilotażowe szkolenia w celu udoskonalenia treści programów i narzędzi dydaktycznych)
  • Przygotowanie zajęć międzykulturowych przez poszczególnych partnerów (element spotkań partnerskich)
  • Działania promocyjne – współpraca z masmediami, artykuły w Internecie, prasie lokalnej, broszura i publikacje
  • Działania ewaluacyjne: ankiety dla uczestników szkoleń, oraz inne kwestionariusze, dyskusje bezpośrednie pomiędzy dorosłymi słuchaczami a realizatorami projektu
  • Rozliczanie przebiegu projektu – wspólna praca nad raportem postępów, raportem końcowym
  • Przygotowanie drukowanych publikacji zawierających programy szkoleniowe – w języku angielskim i polskim (350 egz. nakładu)
  • Przygotowanie polskiej i angielskiej broszury o projekcie rozpowszechnianej w wersji drukowanej (1000 egz.) i w wersji elektronicznej
  • Przygotowanie i rozpowszechnienie materiałów multimedialnych z programami szkoleniowymi i narzędziami dydaktycznymi – m.in. filmem o budowie komputera (750 sztuk)
  • Przygotowanie i prowadzenie konferencji podsumowującej projekt, Poznań, 24 maj 2010 r.
  • Rozpowszechnianie programów szkoleniowych (nieodpłatnie)  – każdy partner we własnym zakresie; w Polsce – bezpłatna wysyłka programów do wszystkich bibliotek publicznych w Wielkopolsce, akcja promocyjna wśród organizacji pozarządowych i innych ośrodków edukujących dorosłych – materiały otrzymały nieodpłatnie wszystkie zgłaszające się organizacje

W trakcie realizacji projektu WBPiCAK zaangażowała do współpracy dwóch wolontariuszy (podpisano z nimi porozumienia). Pierwszym z nich był tłumacz języka angielskiego  - zajmował się tłumaczeniami pisemnymi i ustnymi w zakresie języka angielskiego, wziął udział w spotkaniach partnerskich –był członkiem zespołu roboczego; drugi był informatykiem - przygotowywał zawartość oraz narzędzia dydaktyczne związane z programem szkolenia komputerowego, a także stworzył stronę projektu, na bieżąco nią administrował, przygotowywał od strony graficznej broszurę o projekcie oraz publikacje książkowe. Obydwaj wolontariusze współpracowali z WBPiCAK przez cały okres realizacji projektu.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
5
W wyjazdach zagranicznych: 
18
Produkty
Produkty projektu: 

Osiągnięte rezultaty i produkty końcowe:

  1. Program szkoleniowy WBPiCAK w Poznaniu: „Wykorzystanie nowoczesnych technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) w edukacji dorosłych i nauka umiejętności informatycznych - przeciwdziałanie cyfrowemu wykluczeniu”
  2. Program szkoleniowy WBPiCAK w Poznaniu: „Przewietrz swoje życie!” Literatura jako narzędzie wspierające rozwój i zmianę postaw życiowych osób dorosłych” (w powstanie powyższych programów duży wkład wnieśli wolontariusze, czterej dorośli słuchacze i partner stowarzyszony. Dzięki uczestniczeniu w pracach zespołów roboczych, czy tez szkoleniach pilotażowych podnieśli oni swoje kwalifikacje w zakresie tematyki programów, stali się osobami bardziej aktywnymi, zaczęli myśleć w kategoriach poprawy edukacji w społeczeństwie, uczestnictwo w projekcie było dla nich nowym wyzwaniem, okazją do intelektualnej aktywizacji).
  3. Program szkoleniowy Biblioteki z Umea (Szwecja): "Digital competence and new Information and Communication Technologies"
  4. Program dotyczący nauki przedsiębiorczości, Umea (Szwecja): Course in entrepreneurship and starting a company for the Umeå commune inhabitants
  5. Program komputerowy Biblioteki Miejskiej, Amalfi, Włochy: "ICT in adult education and the improvement of digital competence among adults"
  6. Kurs językowy Biblioteki Miejskiej, Amalfi, Włochy: "Communication in foreign language: English: English courses for adult learners: The first course: Learning English with songs and drama; The second course: English for beginners; Learning English with drama (intermediate)"
  7. 7. Program komputerowy Stowarzyszenia “Scarabeus”, Livorno, Włochy: "A Computer in communicating"
  8. Program zajęć Stowarzyszenia “Scarabeus”, Livorno, Włochy: " Literature as a tool in education and personal development"
  9. Program Biblioteki Regionalnej, Telsiai, Litwa: "Digital competence and new Information and Communication Technologies (ICT) in adult education - preventing digital exclusion"
  10. Program Biblioteki Regionalnej, Telsiai, Litwa: "The cross-generation cooperation - fostering of seniors creativity. L.I.T.T.E.R.A. (Literacy, Involvement, Technologies, Teaching, Encouragement, Relations, Adults)"
  11. Pięć zajęć międzykulturowych przygotowanych przez poszczególnych partnerów w celu wzbogacenia oferty edukacyjnej
  12. Szkolenia z zakresu nowych technologii informacyjno - komunikacyjnych i kompetencji cyfrowych przeprowadzone przez każdą organizację partnerską (minimum 1 szkolenie przeprowadzone przez każdą organizację)
  13. Szkolenia dla dorosłych słuchaczy związane z poszczególnym tematem indywidualnym instytucji partnerskiej – przeprowadzonych przez każdego partnera ( minimum 1 szkolenie przeprowadzone przez każdą organizację)
  14. Broszura informacyjna o projekcie: "Europejskie biblioteki jako centra edukacji dla dorosłych słuchaczy"
  15. www.edukacjawbibliotekach.pl - samodzielna strona internetowa projektu: "Europejskie biblioteki jako centra edukacji dla dorosłych słuchaczy"
  16. Grundtvig Learning Partnership: European libraries as education centres for adult learners. Final publication with abstracts of all training programmes: Amalfi, Livorno, Poznan, Telsiai, Umea. Publikacja końcowa z abstraktami wszystkich programów szkoleniowych 17. Konferencja podsumowująca projekt: „Europejskie biblioteki…”, 24.05.2010 r. Poznań
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Informacje o projekcie przekazywane były przez polskich realizatorów podczas spotkań w środowisku bibliotekarskim: konferencjach naradach, szkoleniach, wyjazdach służbowych;

Poprzez stronę internetową projektu www.edukacjawbibliotekach.pl

Poprzez publikacje – broszury, publikacje końcowe – polską i anglojęzyczną, materiały multimedialne na płytach DVD,CD.

Przez 2 lata realizacji projektu prowadzona była intensywna promocja działań w projekcie. Odbywały się spotkania z lokalnymi mediami (2 konferencje prasowe w siedzibie WBPiCAK), udzielano wywiadów radiowych i telewizyjnych, pisano artykuły do prasy, zamieszczano informacje na  portalach internetowych innych organizacji.

W "Panoramie Wielkopolskiej Kultury", czasopiśmie wydawanym przez WBPiCAK, ukazało się 6 artykułów dotyczących realizacji projektu.

Szczegóły działań promocyjnych przedstawione były  na stronie internetowej projektu w zakładce: Promocja.

Pracownicy WBPiCAK byli informowani o przebiegu projektu podczas spotkań pracowniczych.

Projekt był również prezentowany jako przykład „dobrej praktyki” podczas konferencji z okazji obchodów 10-lecia Programu Grundtvig – Warszawa, 10.12.2010 r.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt wniósł wkład w kreowanie nowego, pozytywnego wizerunku bibliotek:

WBPiCAK jako koordynator projektu: „Europejskie biblioteki...” dążyła do zmiany wizerunku biblioteki zarówno podczas realizacji projektu, a także po jego zakończeniu. Podejmowano w tym kierunku rozmaite starania. Przeprowadzono kampanię informacyjną dla mediów lokalnych na temat tego, że realizowany projekt przyczynia się do zmiany wizerunku biblioteki. Udzielano wywiadów dla radia i telewizji, publikowano artykuły w prasie i w Internecie oraz zorganizowano regionalną konferencję upowszechniającą rezultaty projektu. Pozytywną zmianą społeczną będzie identyfikowanie bibliotek jako ośrodków prowadzących edukację. W tym wypadu edukację dorosłych mieszkańców. Biblioteka chce się zmieniać i zmienia się. Nie chce być postrzegana przede wszystkim jako miejsce gdzie gromadzi się księgozbiory i wypożycza książki. Nowy wizerunek małej, gminnej biblioteki może być tylko zmianą na lepsze – można tu przyjść na warsztaty literacko- psychologiczne z elementami dramy i arteterapii, można ukończyć kurs komputerowy dostosowany do własnych potrzeb.

Poszerzenie oferty edukacyjnej organizacji uczestniczących w projekcie:

To w zasadzie cel główny projektu. Cel, który osiągnięto – partnerzy wzbogacili własną ofertę edukacyjną, powstały nowe programy szkoleniowe, które będą przeprowadzać w bibliotekach w swoich regionach dla bibliotekarzy oraz użytkowników bibliotek. Programy te powstały w wyniku współpracy miedzy partnerami z różnych krajów europejskich, w tej grupie były omawiane i dyskutowane - co przełożyło się na ich zawartość.

Korzyści dla pracowników WBPiCAK zaangażowanych w projekt:

Bibliotekarze zdobyli nowe umiejętności związane z przygotowaniem i realizacją projektu partnerskiego:

  • umiejętności współpracy w międzynarodowym gronie
  • pracy w ramach zespołów roboczych tworzonych przez bibliotekarzy, wolontariuszy i ekspertów
  • przygotowywania kampanii promocyjno-informacyjnej o projekcie dla mediów
  • nawiązywania nowych kontaktów zarówno z partnerami w projekcie jak i z dorosłymi słuchaczami oraz innymi instytucjami i firmami
  • umiejętności organizacyjne związane z podróżami zagranicznymi, z przygotowaniem spotkania partnerskiego w Poznaniu oraz konferencji międzynarodowej

Wszystko co dotyczyło działalności koordynatora międzynarodowego projektu było nowością dla pracowników WBPiCAK. Przez dwa lata realizacji projektu zdecydowanie podnieśli kompetencje w zakresie języka angielskiego - w piśmie i konwersacji bezpośredniej. Ponadto bibliotekarze opracowali program kulturowy – m.in. przygotowując zajęcia międzykulturowe. Zakładając sumienne wywiązanie się ze wszystkich zobowiązań projektowych przeprowadzono wiele działań – i wszystko to zaowocowało nowym doświadczeniem.

Korzyści odnieśli także pracownicy bibliotek w woj. wielkopolskiego -  otrzymali programy szkoleń: komputerowego i warsztatów literackich, programy te mogą wykorzystać w edukacyjnych działaniach swych instytucji.

Rozwój międzynarodowej działalności WBPiCAK:

WBPiCAK chętnie angażuje się w następne projekty partnerskie z instytucjami edukacyjnymi z całej Europy. Wykorzystując zdobyte doświadczenie pracownicy WBPiCAK kontynuują pracę nad przygotowaniem trzech kolejnych projektów edukacyjnych w programie: „Uczenie się przez całe życie”.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Widoczne było że dorośli słuchacze zaangażowani w projekt podnieśli własną samoocenę, poczuli się swego rodzaju „ekspertami” w dziedzinie, w której proszono ich o przemyślenia i opinie. Starali się dobrze wcielić w rolę potencjalnego uczestnika szkoleń. Z zaangażowaniem uczestniczyli w pracy nad programami szkoleń, wzięli udział spotkaniach partnerskich, gdzie poza merytorycznymi częściami programu uczestniczyli w programie turystyczno-kulturowym. Poznali nowe kraje, regiony, obyczaje i historię ich mieszkańców. Współpracę z WBPiCAK uznali za bardzo stymulującą, aktywizującą intelektualnie, dużo pozytywnych wrażeń wynieśli z wyjazdów do Włoch i na Litwę.

Niektórzy słuchacze po raz pierwszy lecieli samolotem, zdobyli doświadczenie w poruszaniu się takim środkiem transportu. Po raz pierwszy wspólnie pracowali w międzynarodowym gronie – gdzie aktywnie komunikowali się z przedstawicielami innych narodowości. Współpraca z WBPiCAK była nowym doświadczeniem – wcześniej nigdy nie angażowali się w problematykę związaną z ofertą edukacyjną dla dorosłych – w tym wypadku związaną z informatyką i literaturą. Projekt potraktowali jako interesujące i rozwijające wyzwanie.

Słuchacze, którzy byli konsultantami programów szkoleniowych oraz odbiorcami testowych szkoleń powiększyli swoją wiedzę i umiejętności w zakresie podstaw obsługi komputera i Internetu.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Publikacja:

"Programy szkoleniowe opracowane przez Wojewódzką Bibliotekę Publiczną i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu w ramach realizacji Projektu Partnerskiego Grundtviga:

Europejskie biblioteki jako centra edukacji dla dorosłych słuchaczy 2008 – 2010:

1:  Wykorzystanie nowoczesnych technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) w edukacji dorosłych i nauka umiejętności informatycznych -  przeciwdziałanie cyfrowemu wykluczeniu

2: Przewietrz swoje życie! -  Literatura jako narzędzie wspierające rozwój osób dorosłych i zmianę ich postaw życiowych (materiały do prowadzenia zajęć edukacyjnych)".

trafiła do bibliotek publicznych z intencją by wykorzystywać ów podręcznik do prowadzenia zajęć z dorosłymi użytkownikami bibliotek. Mamy nadzieję, że w rolę instruktorów wcielą się sami bibliotekarze lub przekazany podręcznik przyda się innym edukatorom: osobom zajmującym się kształceniem dorosłych. Liczymy na informację zwrotną z instytucji, które otrzymały programy szkoleniowe. Informacje dotyczące częstotliwości i sposobu ich wykorzystania.

Publikacje książkowe, broszura i materiały dydaktyczne na dyskach CD/DVD będą wykorzystywane w dalszej działalności edukacyjnej WBPiCAK.

Wykorzystanie programów wszystkich instytucji partnerskich:

Partnerzy w projekcie włączyli opracowane programy do swej oferty szkoleniowej.

W sieci Internet na stronie projektu www.edukacjawbibliotekach.pl przez okres 5 lat od zakończenia projektu udostępniana jest publikacja końcowa zawierająca szczegółową charakterystykę 10 programów szkoleniowych powstałych w projekcie.

Mamy nadzieję, że publikacja końcowa  zainteresuje organizacje z całej Europy, które zajmują się edukacją dorosłych i zwrócą się one do partnerów w projekcie z prośbą o  wykorzystanie programów we własnych działaniach.

W Internecie upowszechniany był również scenariusz zajęć: "Wirtualny spacer po Poznaniu" – było to zadanie międzykulturowe przygotowane na podstawie literatury i regionalnych stron internetowych (posiadających wersję angielskojęzyczną). Scenariusz w wersji polskiej i angielskiej został udostępniony do wykorzystania dla wszystkich osób poszukujących informacji o Poznaniu.

Po zakończeniu okresu udostępniania rezultatów projektu w sieci Internet są one możliwe do uzyskania bezpośrednio od realizatorów projektu:

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Dorośli słuchacze pozytywnie wyrażali się o idei projektu i jego sposobach realizacji. Przy końcowym etapie współpracy spontanicznie deklarowali otwartość na dalsze działania tego typu, gdyż poczuli się przydatni. Podkreślali, że chętnie zaangażują się w kolejne, podobne inicjatywy.

Oto cytat z anonimowej ankiety ewaluacyjnej na temat zajęć komputerowych: 

Jestem bardzo zadowolony z formy prowadzenia zajęć przez osobę

prowadzącą szkolenie Dziękuję również organizatorom szkolenia i jestem przekonany, że organizowanie takich zajęć dla dorosłych ma głęboki sens i celowość.

Uczestnicy zajęć literackich z elementami biblioterapii byli pozytywnie zaskoczeni, że taką formę edukacji i rozrywki może zaoferować im biblioteka w ich miejscowości. W grupach znalazły się osoby, które straciły motywację i inicjatywę do pozytywnych zmian w swoim życiu Z ankiet ewaluacyjnych realizatorzy zajęć dowiedzieli się, że wspólna aktywność podczas zajęć pomogła słuchaczom  w samoakceptacji, integracji z innymi ludźmi, spojrzeniu na siebie z dalszej perspektywy – a nie tylko przez pryzmat własnych problemów.

Opinia anonimowej Internautki o projekcie:

Świetny projekt. Aktywizacja osób w wieku popołudniowym jest niezwykle potrzebna. "ja już jestem za stara/y, nie te lata, ja już się do tego nie nadaję, to nie na moją głowę, to dla młodych"...itp wypowiedzi powodują wycofywanie się z aktywnego życia ludzi, którzy mają jeszcze ogromny potencjał intelektualny ale wśród presji na młodość i sukces wycofują się z życia. Zamykają się w sobie , zamiast korzystać z każdego dnia i żyć swoim życiem, pasjami, marzeniami żyją życiem wnuków, postaci z seriali tv, papką medialną płynącą z ekranu telewizora. Wgłębiają się w choroby te realne jak i wyimaginowane, które stają się powodem swoistej rywalizacji między bliskimi, powodem zdobycia zainteresowania otoczenia. Każda więc forma mobilizująca do aktywności jest bezcenna zwłaszcza, że przyczynia się ona także do opóźnienia procesów starzenia mózgu jak i całego organizmu. Mam jednak nadzieję, że starczy środków, by o poszczególnych zajęciach w mediach było odpowiednio głośno, by zainteresowani mogli w terminie się zgłosić lub o nich innych powiadomić.

Justyna Stoltmann-Prędka, realizator projektu:

I oto jest sedno sprawy :)

By osoby dorosłe chcące się rozwijać intelektualnie - czyniły to. Młody dorosły to również 20 latek, senior, 70-latek. Każdy kto ma ochotę i czas powinien mieć łatwy dostęp do oferty edukacyjnej. Z rożnych dziedzin i tematów. By móc wybrać to co go interesuje. Biblioteka z Poznania przekazała dziesiątki egzemplarzy podręcznika z programami szkoleń do bibliotek we wsiach, małych miasteczkach i miastach powiatowych. Liczymy że bibliotekarze i czytelnicy bibliotek zrobią z nich dobry użytek. Trzymamy kciuki, by znaleźli do tego entuzjazm i energię, by odnaleźli się dobrze w idei zdobywania i przekazywania nowej wiedzy. Czekamy na pozytywny oddźwięk naszej 2-letniej pracy w projekcie. Chcieć to móc! Niezależnie od tematu, wierzę że jeśli ktoś chce się nauczyć czegoś nowego, ma motywację i nie zarzuca praktykowania w zakresie zdobytej wiedzy - to uzyska satysfakcję i nowe umiejętności pomogą mu w życiu.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Justyna Stoltmann – Prędka
Data wypełnienia formularza/karty: 
04.02.2011
Subskrybuje zawartość

Switch style