Polska

Sounds & Voices

Tematyka działań: 
Edukacja drugiej szansy
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym
ul. Głogowa 2b, 02-639 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Kwiatkowka, 501 332 652, webmaster@psouu.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym (PSOUU) działa na rzecz i w imieniu osób z niepełnosprawnością intelektualną w Polsce, ich rodziców i opiekunów prawnych.

Członkami PSOUU są rodzice i opiekunowie prawni osób z niepełnosprawnością intelektualną, osoby z niepełnosprawnością intelektualną oraz sprzężonymi schorzeniami, inni członkowie ich rodzin, przyjaciele i profesjonaliści zaangażowani w pracę dla ich dobra. Wspieranie oferowane przez PSOUU dotyczy wszystkich potrzebujących – niemowląt, dzieci, młodzieży i dorosłych. Intencją rodziców i opiekunów jest stworzenie możliwości rozwoju fizycznego, społecznego i intelektualnego i włączania osób z niepełnosprawnością intelektualnymi w normalne życie w społeczeństwie.

Dla osób dorosłych z orzeczonym umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności PSOUU prowadzi Warsztaty Terapii Zajęciowej (WTZ). Uczestnicy warsztatów biorą udział w zajęciach pozwalających im zdobyć umiejętności przydatne w bardziej samodzielnym życiu i pracy. Warsztaty umożliwiają kontakty społeczne z rówieśnikami, instruktorami i innymi ludźmi. Uczą samodzielności i niezależnego decydowania o sobie. Terapia zajęciowa, będąca ofertą edukacyjną PSOUU dla osób dorosłych, obejmuje zajęcia w pracowniach: społecznej, multimedialnej, gospodarstwa domowego, ceramicznej, stolarskiej i innych.

PSOUU od momentu swego powstania przywiązuje wielką wagę do przygotowania do pracy i zatrudnienia osób z niepełnosprawnością intelektualną.

PSOUU prowadzi, w zależności od potrzeb osób niepełnosprawnych  oraz lokalnych warunków i możliwości, różne formy mieszkalnictwa chronionego i wspomaganego.

Tytuł projektu: 
Sounds & Voices
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-IT2-GRU06-25291 7
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Polska
Hiszpania
Francja
Szwecja
Wlk. Brytania
Cele projektu: 

Celem projektu SoVo (ang. Sound and Voices – pol. Głos i dźwięk) jest umożliwienie osobom z problemami psychicznymi i niepełnosprawnością intelektualną poprawy ich umiejętności komunikacji i znajomości informacyjnych technologii cyfrowych poprzez ich uczestnictwo w programach radia internetowego.

Radio internetowe jest otwartym i żywym kanałem komunikacji umożliwiającym podjęcie działań w kierunku wyeliminowania uprzedzeń społecznych poprzez zapewnienie wymiany doświadczeń. Umiejętności w zakresie ICT były wykorzystywane w atrakcyjnej metodologii wspierającej ważne cele społeczne i umożliwiającej aktywne zaangażowanie uczestników.

Przygotowanie programu radiowego obejmuje różne etapy: identyfikację istotnych treści, opracowanie ich w formie pisemnej i ustny przekaz do słuchaczy. Każdy etap ma na celu zwiększenie pewności siebie i wzmocnienie umiejętności komunikowania się na piśmie i w mowie. Prowadzenie radia internetowego ma zachęcić różne osoby do większej aktywności zamiast bycia biernymi odbiorcami.

Obszary tematyczne: 
  • Grupy docelowe o specjalnych potrzebach
  • Media i komunikacja
  • Nowe technologie
  • Obywatelstwo europejskie i wymiar europejski
  • Aktywne obywatelstwo
Grupa docelowa słuchaczy: 

Projekt połączył partnerów działających w różnych środowiskach – dla i z osobami chorymi psychicznie, niepełnosprawnymi intelektualnie oraz dotkniętymi bezdomnością. Słuchaczami projektu były więc osoby z różnymi specjalnymi potrzebami. W przypadku polskiej organizacji słuchaczami, a więc osobami uczącymi się jak prowadzić radio, były dorosłe osoby z niepełnosprawnością intelektualną.

Jakie były początki projektu: 

Nowe technologie informatyczne dają ogromne możliwości i zmieniają świat w różnych dziedzinach, przede wszystkim w komunikacji zdalnej. Informatyka i telekomunikacja mogą być bardzo atrakcyjnymi narzędziami edukacji, terapii i rozwoju. Informatyczka współpracująca z PSOUU szukała możliwości dostosowania narzędzi IT do potrzeb dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną. Dlatego też znalazła się na seminarium kontaktowym w Wielkiej Brytanii, gdzie w wyniku rozmów ukształtował się zespół partnerów tworzących internetowe Radio SoVo.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W czasie trwania projektu odbyły się następujące spotkania międzynarodowe:

  1. w Mediolanie, Włochy, październik 2011 – spotkanie dla koordynatorów i słuchaczy.

Cele:

  • poznanie się i integracja partnerów;
  • dopracowanie harmonogramu projektu;
  • wstępny projekt portalu;
  • warsztaty na temat tworzenia i utrzymania radia niepublicznego.

W czasie spotkania inaugurującego pracę w projekcie partnerzy poznali się osobiście, a także poznali instytucje i organizacje. Ekipa szwedzka, odpowiedzialna za utworzenie portalu, zaprezentowała jego pierwszą, roboczą wersję i poddała projekt pod dyskusję. Specjalnie dla partnerów, którzy dopiero mieli utworzyć radio, przygotowano i przedstawiono kilka prezentacji obejmujących bardzo szeroki zakres problemów - od potrzebnego sprzętu i oprogramowania po problemy finansowania takiego radia. Partnerzy zostali zaproszeni do Radia Popolare, gdzie mogli zobaczyć profesjonalne studio i redaktorów przy pracy.

  1. w Barcelonie, Hiszpania, marzec 2012 – spotkanie dla koordynatorów i słuchaczy (z Polski 3 osoby z niepełnosprawnością intelektualną).

Cele spotkania:

  • prezentacja wykonanych zadań, dyskusja i wnioski;
  • tworzenie radia razem;
  • zasady tworzenia reportażu ulicznego;
  • uzupełnienie danymi portalu.

W pierwszym roboczym dniu spotkania w Barcelonie wszyscy partnerzy przedstawili efekty swojej pracy między spotkaniami. Partnerzy byli goszczeni przez radio Contrabanda z Barcelony. Ze studia tego radia została nadana na żywo 4-godzinna audycja z udziałem wszystkich partnerów i uczestników spotkania. Tematem wiodącym była "Normopatia" - podejście do bycia normalnym, życia normalnie i czasem, wręcz chorobliwego dążenia do normalności. O swoim osobistym doświadczeniu mówili uczestnicy spotkania - osoby bezdomne, chore psychicznie i z niepełnosprawnością intelektualną. Audycja była emitowana przez stronę www Radia Contrabanda.

  1. w Lizbonie, Portugalia, październik 2012 – spotkanie dla koordynatorów i słuchaczy (z Polski dwie osoby z niepełnosprawnością intelektualną).

Cele spotkania:

  • prezentacja audycji wykonanych między spotkaniami;
  • warsztaty emisji głosu;
  • warsztaty pracy z dźwiękiem i emocjami;
  • poznanie specyfiki radia internetowego prowadzonego przez osoby chore psychicznie w szpitalu psychiatrycznym;

Spotkanie rozpoczęło się monitoringiem działań partnerów między mobilnościami. Następnego dnia pani Ana Ester poprowadziła niezwykle ciekawy warsztat na temat emisji głosu. Partnerzy mieli też możliwość zwiedzenia Szpitala Psychiatrycznego w Lizbonie, gdzie mogli zapoznać się z nowoczesnymi metodami terapii - także terapii w studiu radiowym. W kolejnym dniu uczestnicy wzięli udział w warsztatach "Emocje i dźwięk" prowadzonych przez Mesicles Helin. Mieli również okazję wysłuchania koncertu z nietypowymi instrumentami (misy tybetańskie, talerze i inne).

  1. w Paryżu, Francja, kwiecień 2013 – spotkanie koordynatorów i słuchaczy ( z Polski 4 osoby z niepełnosprawnością intelektualną).

Głównym celem spotkania w Paryżu było wyemitowanie wspólnej audycji na żywo w radiu internetowym. Spotkanie zaczęło się od wspólnego spaceru po Paryżu z zadaniem zebrania materiału do audycji - a więc dźwięków ulicy, rozmów z uczestnikami, własnych komentarzy. Popołudniowa audycja emitowana na żywo w internetowym Radiu Citron miała polegać na przedstawieniu materiału przygotowanego w czasie między spotkaniami na zadany temat brzmiący "Inni". Wieczorem, w jednym z paryskich barów odbyła się publiczna prezentacja Radia SoVo, gdzie mówiono o jego powstaniu, założeniach, osiągniętych rezultatach. Następnego dnia w czasie pracy w grupach mówiono o dotychczasowych doświadczeniach Radia SoVo oraz o jego przyszłości, o metodach pracy oraz o technicznych aspektach. Każda z grup przedstawiła konkluzje w formie prezentacji.

  1. Florencja, Włochy, lipiec 2013 – spotkanie koordynatorów

Spotkanie ewaluacyjne - podsumowanie całego projektu. Głównym celem spotkania było podsumowanie dwuletniej pracy w partnerstwie i zastanowienie się nad przyszłością Radia Sovo. Każdy z przybyłych na spotkanie koordynatorów krajowych miał obowiązek i możliwość opowiedzenia o tym, jak się rozwinęło radio w jego organizacji lub instytucji oraz jaki miało wpływ na uczestników projektu i otoczenie. W czasie rozmów o przyszłości Radia SoVo padł pomysł stworzenia sieci stacji radiowych, które będą się wspierały i współpracowały. Spotkania odbywały się na terenie byłego Szpitala Psychiatrycznego, mającego długą i bogatą historię. PSOUU jest stowarzyszeniem ponad 120 kół z całej Polski. Do projektu zostali zaproszeni przedstawiciele placówek z różnych miejsc kraju. W czasie trwania projektu odbyły się dwa spotkania lokalne – polskich uczestników projektu, w których wzięli udział wszyscy redaktorzy – uczestnicy WTZ oraz terapeuci i koordynatorzy. Od stycznia 2013 roku w internetowym Radio SoVo audycje były (są) emitowane co tydzień. Na stronie PSOUU można znaleźć audycje – ćwiczenia przygotowywane jako wprawki na kolejne spotkania partnerów (http://psouu.org.pl/projekt-sovo-dzwiek-i-glos) oraz archiwum audycji nadwanych od począku 2013 roku, o ile nie była to audycja nadawana na żywo (http://psouu.org.pl/archiwalne-audycje-radia-sovo). Autorami i redaktorami prowadzącymi są słuchacze projektu – osoby z niepełnosprawnością intelektualną.

Działania upowszechniające były prowadzone poprzez media i wewnątrz własnej organizacji.

Do działań upowszechniających należały:

  1. Publikacja artykułu na temat projektu w "Społeczeństwie dla Wszystkich" - czasopiśmie Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym - marzec 2012 (http://psouu.org.pl/sites/default/files/publikacje/SdW%201-2012.pdf).I
  2. nformowanie kół w całej Polsce o przebiegu projektu poprzez umieszczanie artykułów na stronie www PSOUU (kilkanaście tysięcy wejść miesięcznie)
  3. Rozsyłanie maili do pracowników Zarządu Głównego PSOUU i innych osób przed emisją cotygodniowej audycji w Radiu SoVo oraz umieszczanie takiej informacji na stronie PSOUU;
  4. Audycja w telewizji Polsat Polska (http://www.youtube.com/watch?v=PTpXZM5zElE);
  5. Rozpowszechnianie w czasie Dnia Godności. Raz w roku, w maju odbywa się jedna z większych, ogólnopolskich imprez masowych dla i o osobach z niepełnosprawnością intelektualną. Jest to Dzień Godności Osoby z Niepełnosprawnością. W ramach projektu zostały przygotowane ulotki informujące o projekcie SoVo - o jego idei, programie, źródłach finansowania, z podanym i wyeksponowanym adresem strony www projektu. Ulotki te były rozdawane przez wolontariuszy i dołączane do materiałów rozdawanych na stoisku PSOUU uczestnikom, gościom i przypadkowym przechodniom w czasie centralnych obchodów Dnia Godności w Warszawie - podczas debaty w Sejmie Rzeczypospolitej i imprezie w Parku Rydza - Śmigłego.

Gdy redaktorzy zbierali materiał do audycji, np. na seminariach lub innych spotkaniach, mieli plakietki z własnym nazwiskiem, nazwą radia, logotypami radia i programu z którego projekt jest finansowany. Uczestnicy byli informowani kto z nimi będzie przeprowadzał wywiady, co pośrednio informowało wszystkich o istnieniu radia i projektu.

Ewaluacja była przeprowadzana przy wykorzystaniu ankiet uczestników. Od pierwszej ewaluacji było widać zadowolenie z projektu (treść spotkań, organizacja, cele); krok po kroku uczestnicy uzmysławiali sobie jak ważne jest to, aby dzielić się własnym doświadczeniem w kontekście międzynarodowym i interkulturalnym, jak ważne jest, aby osoby ze specjalnymi potrzebami podróżowały i miały kontakt z osobami z innych krajów; uczestnicy uświadamiali też sobie rolę radia, doboru tematów, sposobu poprowadzenia audycji, docierania do odpowiednich, zainteresowanych odbiorców.

Audycje tworzone między spotkaniami były prezentowane i omawiane w czasie mobilności.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
33
W wyjazdach zagranicznych: 
9
Produkty
Produkty projektu: 
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Radio SoVo zaistniało, zaczęło działać i działa. Audycje są tworzone i emitowane. Radio się rozwija, a redaktorzy doskonalą swoje umiejętności – m.in. w nowym projekcie z programu LLL Grundtvig.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Terapeuci pracujący z osobami niepełnosprawnymi intelektualnie nie mają wielu okazji ani potrzeb używania języka angielskiego. Możliwość uczestnictwa w projekcie była szansą na odświeżenie i rozwinięcie własnych kompetencji językowych oraz przełamywanie barier w używaniu tego języka na żywo, w czym były niezwykle pomocne wyjazdy zagraniczne i przebywanie w grupie osób niemówiących po polsku.

Tworzenie radia internetowego było nowością dla wszystkich terapeutów i innych pracowników uczestniczących w projekcie. Poznawali więc oni od podstaw m.in. jak się tworzy takie radio, jak się emituje audycje nagrane wcześniej, jak się emituje audycję na żywo, jak się przeprowadza wywiady przez Skype'a. Swoje nabyte umiejętności musieli także w odpowiedni sposób przekazać uczestnikom. Tego typu praca była nowym doświadczeniem pedagogiczno-terapeutycznym.

Korzystanie z nowych technologii, moderowanie tworzenia audycji radiowych okazało się niezwykle pasjonującym i nowym fragmentem codziennej pracy terapeuty. Możliwość własnego rozwoju, uzyskiwanie dobrych efektów terapeutycznych były mocną motywacją do pracy i bycia w niej twórczym, a wyjazdy zagraniczne i kontakt z uczestnikami z innych krajów motywował do uczenia się języka (czasem nawet do zapisania się na kurs) i do jego używania.

Wyjazdy zagraniczne były bardzo ciekawym elementem projektu. Wśród terapeutów i pracowników zdarzały się osoby, które pierwszy raz leciały samolotem oraz takie, które miały kontakt z obcokrajowcami, ich miejscami życia i kulturą inny niż w czasie wyjazdów turystycznych. Ogromną wartością było to, że mogli nawiązać kontakty z profesjonalistami z tej samej branży.

Radio na stałe wpisało się w program oferowany uczestnikom z niepełnosprawnością intelektualną przez Warsztaty Terapii Zajęciowej w kilku miastach w Polsce. Jest traktowane jako nowatorska, atrakcyjna i skuteczna metoda terapeutyczna. Niektóre placówki przygotowują jedną na miesiąc audycję emitowaną z pliku mp3, inne nadają swoje programy codziennie. Radio SoVo w Polsce ma swój stały termin audycji przygotowywanych w różnych krańcach Polski oraz termin audycji codziennych. Stały się one elementem programu edukacyjno-terapeutycznego.

We wszystkich placówkach biorących udział w projekcie powstały lub zostały doposażone pracownie multimedialne.

Zarządy Kół interesowały się przebiegiem projektu, wspierając uczestników także finansowo - gdy wyasygnowały kwoty pozwalające uczestnikom spotkać się na lokalnych spotkaniach w Warszawie. O projekcie informowały np. władze lokalne (Urząd Miasta).

Jak już wspomniano, projekt prowadzony był w kilku różnych placówkach w Polsce. Koła PSOUU są lokalnymi reprezentantami całego Stowarzyszenia. Mają jednak dużą autonomię i bardzo często pracownicy nie znają swoich kolegów z innych placówek. Dzięki projektowi część osób poznała się, nawiązała kontakt. Terapeuci i inni pracownicy wiedzą, że mają w innych miejscach wsparcie i mogą tworzyć coś wspólnie. To poszerzenie kontaktów i poznanie innych pracowników było często podkreślane przez terapeutów, jako duża wartość projektu.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Tworzenie radia internetowego, bycie Redaktorem zmusza do dbania o jakość swoich wypowiedzi, o jasny przekaz. Redaktorzy prowadzący regularnie audycje zrobili duże postępy w zwiększaniu umiejętności językowych (dotyczących języka polskiego). Wyjazdy zagraniczne i stały kontakt, przez kilka dni, tylko z językiem ang., pozwalał uczestnikom na przełamywanie barier, wypowiadanie prostych zdań i uczenie się nowych słów.

Tworzenie audycji internetowych nagrywanych wcześniej i następnie emitowanych w określonym czasie pozwoliło uczestnikom warsztatów poznać program Audiacity służący do edycji plików dźwiękowych. Kilkoro z nich posługuje się nim w stopniu zaawansowanym. Nadawanie audycji na żywo z reguły jest połączone z kontaktem ze słuchaczami przez forum na stronie PSOUU oraz przez facebooka. Obsługa tych elementów była początkowo dla uczestników nowością, w tej chwili jest stałą praktyką. Podobnie, teraz to właśnie uczestnicy umieszczają przez System Zarządzania Treścią w Aktualnościach na stronie www PSOUU informacje o emitowanych audycjach.

Wiele audycji wymaga wychodzenia do innych osób, przeprowadzania z nimi wywiadów, otwierania się przed nimi i odważnego kontaktu. Te umiejętności społeczne rozwijali uczestnicy przygotowując kolejne audycje. Również należy zauważyć, że powierzenie im obowiązku przygotowania i przeprowadzenia regularnych audycji zwiększa w sposób znaczący ich poczucie odpowiedzialności.

Jednocześnie ten stały obowiązek powoduje, że uczestnicy czują się potrzebni, wiedzą, że nie mogą zawieść, a to w sposób znaczący zwiększa ich motywację do pracy, do tworzenia radia, do uczenia się, że tematy audycji muszą być odpowiednio dobrane, że audycja musi być zaplanowana, że trzeba uwzględnić i uszanować potrzeby różnych słuchaczy. Jedne z najbardziej radosnych i emocjonujących dla terapeutów momentów to te, gdy osoby trzymające się z boku przełamywały swoją alienację i prosiły o dołączenie do grona osób działających w radiu.

Bycie redaktorem daje siłę i odwagę wychodzenia do innych. Tematy audycji proponowane przez koordynatorów w czasie trwania projektu (Normalność, "normopatia", tożsamość, bycie innym), mimo, że były trudne, powodowały przełamywanie się, otwieranie się i zwiększanie pewności siebie. Sami uczestnicy po prawie dwóch latach projektu czasem mówią "Teraz nie boję się już wychodzić do ludzi".

Możliwość uczestniczenia w wyjazdach niezwykle poszerzała wiedzę o odwiedzanych krajach i ich mieszkańcach. Dla wielu uczestników były to 1-sze wyjazdy.

Wszystkim słuchaczom projektu bardzo zależało na kontynuacji. Zespół redaktorów powiększył się o nowe osoby. Mamy większe możliwości i szanse doskonalenia naszych umiejętności i naszych audycji.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Radio SoVo istnieje, ma swój stały termin emisji audycji, swoje podforum na forum PSOUU. Audycje są nadawane, mimo, że projekt się skończył. Co więcej, koordynatorka wymyśliła kolejny projekt i uzyskała dofinansowanie, dzięki któremu działalność radia będzie rozwijana i ulepszana.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Kwiatkowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
13.11.2013

www.tv-deaf.com

Tematyka działań: 
Edukacja drugiej szansy
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Rzeszowski Klub Sportowy Głuchych RES-GEST
ul. Langiewicza 22, 35-085 Rzeszów
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Piotr Krupa, 17 852 92 33, res-gest@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Grupą docelową naszych działań są osoby głuche posługujące się językiem migowym, które z powodu bariery w dostępie do informacji i w komunikowaniu się napotykają na największe trudności w dostępie do nieformalnej edukacji. Realizujemy programy aktywizujące osoby niesłyszące społecznie i zawodowo oferując kursy i szkolenia zawodowe a także udział w zajęciach sportowych. Edukację osób niesłyszących prowadzimy za pośrednictwem stron internetowych: www.glusitv.pl oraz www.tv-deaf.com gdzie informacje podawane są dla osób niesłyszących w formie filmów tłumaczonych na język migowy. Tematyka filmów obejmuje wszystkie dziedziny aktywności, szczególnie te związane z prawem, zdrowiem i aktywnością społeczno – zawodową.

Tytuł projektu: 
www.tv-deaf.com
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU06-19457 1
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Polska
Hiszpania
Rumunia x 2
Turcja
Grecja
Cele projektu: 

Podstawowym celem projektu było zwiększenie uczestnictwa w uczeniu się dorosłych niesłyszących posługujących się językiem migowym w Rumunii, Turcji, Grecji, Hiszpanii i Polsce w okresie 24 miesięcy.

Cele szczegółowe projektu:

  • zmniejszenie barier w dostępie do informacji i komunikowaniu się osób niesłyszących,
  • podniesienie kwalifikacji tłumaczy języka migowego w zakresie prowadzenia edukacji osób niesłyszących,
  • stworzenie możliwości wymiany doświadczeń tłumaczy języka migowego i osób niesłyszących.
Obszary tematyczne: 

Umiejętności językowe, umiejętności społeczne, wiedza o krajach partnerskich.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową byli przede wszystkim słuchacze ze szczególnymi potrzebami edukacyjnymi – osoby głuche posługujące się językiem migowym. Pośrednią grupą docelową byli opiekunowie, tłumacze języka migowego zajmujący się tłumaczeniami materiałów edukacyjnych dla osób niesłyszących.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na realizację projektu powstał w wyniku naszego innowacyjnego pomysłu edukacji osób niesłyszących w Polsce za pośrednictwem strony www.glusitv.pl. Postanowiliśmy utworzyć stronę internetową o międzynarodowym charakterze www.tv-deaf.com. Partnerów projektu znaleźliśmy przy pomocy Narodowej Agencji Programu Grundtvig do której wysłaliśmy fiszkę projektową z informacją o tym, że poszukujemy partnerów. Poza tym, jeden z naszych potencjalnych partnerów pomógł nam znaleźć inne organizacje działające na rzecz osób głuchych.

Krótki opis przebiegu projektu: 

28 - 29.11.2011 – Seminarium w Rzeszowie (Polska)

  • zapoznanie z partnerami
  • prezentacja organizacji
  • raport potrzeb i barier osób niesłyszących i tłumaczy języka migowego w Polsce
  • omówienie założeń projektu
  • ustalenie harmonogramu pracy

W seminarium brali udział słuchacze z Polski i Rumunii

12-14.05.2012 – Seminarium w Rumunii

  • analiza celów projektu
  • raport barier i potrzeb niesłyszących w Rumunii
  • nagranie słownika języka migowego
  • dyskusja na temat jakości materiału video

W seminarium brali udział słuchacze z Rumunii

24-27.09.2012 Seminarium w Hiszpanii

  • poznanie specyfiki organizacji goszczącej
  • prezentacja hiszpańskiego systemu edukacji osób niesłyszących
  • raport potrzeb i barier osób niesłyszących i tłumaczy języka migowego w Hiszpanii
  • spotkania z niesłyszącymi słuchaczami

W spotkaniu bardzo licznie wzięli udział słuchacze z Hiszpanii

23-25.11.2012 – Seminarium w Grecji

  • zapoznanie z systemem edukacji osób niesłyszących
  • poznanie systemu kształcenia tłumaczy języka migowego w Grecji
  • poznanie metod pracy tłumaczy języka migowego w kontekście religii i ceremonii religijnych
  • wizyty w placówkach edukacyjnych dla osób niesłyszących
  • dyskusja na temat programów nauczania języka migowego w krajach partnerskich
  • ustalenie zakresu treści rozmówek w języku migowym

W spotkaniu wzięli udział słuchacze niesłyszący oraz tłumacze języka migowego

18-20.04.2013 – seminarium w Turcji

  • poznanie kultury tureckiej/islamskiej
  • poznanie sytuacji prawnej osób niesłyszących i języka migowego
  • zatwierdzenie programu nauczania języka migowego

14-16.06.2013 – seminarium w Rzeszowie (Polska)

  • podsumowanie osiągniętych rezultatów
  • przygotowanie wstępnej wersji raportu końcowego (części wspólnej)
  • wizytacja placówek edukacji osób głuchych

W ramach działań krajowych podjęto się następujących działań:

  • utworzenie strony internetowej www.tv-deaf.com
  • tłumaczenie filmów na język migowy dla osób niesłyszących
  • opracowanie programu nauczania tłumaczy języka migowego
  • opracowanie słownika pojęć podstawowych języka migowego
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
3 161
W wyjazdach zagranicznych: 
12
Produkty
Produkty projektu: 
  • strona internetowa www.tv-deaf.com
  • seminaria informacyjne prezentujące raporty potrzeb i barier osób niesłyszących i tłumaczy języka migowego
  • współpraca międzynarodowa z zagranicznymi partnerami
  • filmy w języku migowym
  • multimedialny słownik języka migowego wraz z rozmówkami na DVD i na stronie www.tv-deaf.com
  • program szkoleń dla tłumaczy języka migowego
  • raport statystyk oglądalności strony www.tv-deaf.com
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona www.tv-deaf.com nadal istnieje po zakończeniu realizacji projektu z wszystkim powstałymi produktami. Strona nadal jest wykorzystywana do przekazywania informacji osobom niesłyszącym w związku z realizacją kolejnego projektu międzynarodowego z udziałem osób niesłyszących.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Współpraca partnerska pozwoliła nam na zapoznanie się ze specyfiką języka migowego w poszczególnych krajach, co miało wpływ na zapoznanie się z innymi metodami nauczania osób niesłyszących, co znalazło odzwierciedlenie w przygotowywanych filmach dla osób niesłyszących. Realizacja seminariów w Polsce ukazała znaczenie ścisłej współpracy kadry zarządzającej z pracownikami, co wzmocniło potencjał naszej organizacji i miało charakter integrujący.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Z uwagi na to, iż projekt kierowany był do słuchaczy ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi niezbędne było zapewnienie tłumaczy języka angielskiego i tłumaczy języka migowego. Osoby niesłyszące mogły zapoznawać się z innymi językami migowymi oraz podnosić swoje umiejętności językowe w zakresie języka angielskiego. Zainteresowanie filmami tłumaczonymi na język migowy było tak duże, co wskazuje na chęć uczenia się osób niesłyszących o innych krajach. Słuchacze zwiększyli swoje umiejętności posługiwania się komputerem i Internetem, gdyż oglądanie filmów wymagało nieco większej aktywności niż na zwykłych stronach internetowych. Informacje w języku migowym pomogły słuchaczom nabyć umiejętności komunikowania się z innymi osobami niesłyszącymi z zagranicy za pośrednictwem kanałów społecznościowych. Wiedza z zakresu prawa, kultury i spraw społecznych pozwoliła niesłyszącym na zdobycie większej pewności siebie w ubieganiu się o swoje prawa, a także respektowaniu obowiązków ciążących na wszystkich obywatelach.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Powstała w ramach projektu strona internetowa www.tv-deaf.com będzie nadal utrzymywana przez nas i wszystkie filmy i materiały są nadal dostępne dla osób niesłyszących. Statystyki oglądalności pokazują, iż strona nadal jest chętnie odwiedzana przez osoby niesłyszące. Wspólnie z partnerami ustaliliśmy, iż nadal po zakończeniu projektu mogą nadal nadsyłać filmy i materiały do umieszczania na stronie internetowej. Strona będzie wykorzystywana przy realizacji innych projektów międzynarodowych kierowanych do osób niesłyszących. Słownik z rozmówkami w języku migowym wykorzystany zostanie do dalszej edukacji osób niesłyszących planujących wyjazdy zagraniczne. Natomiast powstały program nauczania języka migowego będzie przedmiotem dalszych analiz i kolejnego projektu w Programie Grundtvig.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Strona www.tv-deaf.com jest międzynarodowa i pierwsza w Polsce dla osób głuchych”

„Filmy są ciekawe bo głusi nie mają innej strony, żeby dowiedzieć się o innych krajach”

„Filmy ciekawe jak w innych krajach żyją głusi”

„RES-GEST bardzo ładnie wyjaśnia sprawy głuchych”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Piotr Krupa
Data wypełnienia formularza/karty: 
13.11.2013

The Rights of the People with Intellectual Disability: The protagnist ponder their Rights in Europe and propose actions

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Konwent oo. Bonifratrów
ul. Konary-Zielona 21, 32-040 Świątniki Górne
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Alicja Cholewińska-Bieda, 601 218 795, wtz@konary.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Centrum Rehabilitacyjno-Warsztatowe przy Konwencie Bonifratrów w Konarach prowadzi rehabilitację społeczno-zawodową dla dorosłych osób niepełnosprawnych z terenów wiejskich. Metody pracy dostosowane są do specyficznych potrzeb tej grupy. Prowadzone działania mają na celu wyrównywanie szans na godne życie osobom zagrożonym wykluczeniem społecznym, podnoszenie ich świadomości obywatelskiej oraz rozwijanie zainteresowań. W Konwencie działa Dom Pomocy Społecznej  (63 mężczyzn), Środowiskowy Dom Samopomocy (32 osoby) , Warsztat Terapii Zajęciowej (45 osób) oraz Zakład Aktywności Zawodowej (30 osób).

Tytuł projektu: 
The Rights of the People with Intellectual Disability: The protagnist ponder their Rights in Europe and propose actions
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-ES1-GRU06-35098 3
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Polska
Francja
Cele projektu: 
  1. dokonanie analizy, w jakim stopniu nasze społeczeństwo szanuje i gwarantuje równe prawa i szanse dla wszystkich obywateli.
  2. pobudzenie aktywności obywatelskiej niepełnosprawnych intelektualnie  mieszkańców wsi oraz aktywizacja lokalnych organizacji działających na ich rzecz.
  3. dostosowanie zapisów Konwencji Praw Osób Niepełnosprawnych ONZ tak, aby były zrozumiałe dla wszystkich (zapoznaliśmy z nimi zarówno osoby z niepełnosprawnością intelektualną, jak również pracujących z nimi specjalistów).
  4. stworzenie obszernej bazy dokumentalnej z istniejących publikacji (poprzez pracę w grupach roboczych, korzystając z nowoczesnych technologii, przekazaliśmy najważniejsze informacje dotyczące praw zawartych w Konwencji ONZ  i ich przestrzegania zarówno w Polsce jak i w krajach partnerskich. Wszystkie informacje przekazywane były w formie dostosowanej do szczególnych potrzeb intelektualnych naszych słuchaczy).
  5. pobudzenie krytycznego myślenia (poddaliśmy analizie doświadczenia osób niepełnosprawnych, wykryliśmy prawa, które nie są respektowane. Wszystko to na platformie międzynarodowego dialogu. Osoby z wrażliwych grup społecznych, które w programie stały się bohaterami debaty, z użytkowników przekształciły się w świadomych swoich praw obywateli).
Obszary tematyczne: 
  • Aktywne obywatelstwo (kompetencje społeczne i obywatelskie)
  • Grupy docelowe o specjalnych potrzebach (społeczne włączanie)
  • Nauka o krajach europejskich (dialog międzykulturowy)
Grupa docelowa słuchaczy: 

W programie brało udział 70 dorosłych osób niepełnosprawnych (z deficytami intelektualnymi) oraz 35 opiekunów. Są to podopieczni oraz pracownicy Centrum Warsztatowo-Rehabilitacyjnego przy Konwencie OO Bonifratrów w Konarach.

Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał z inicjatywy ośrodka rehabilitacyjnego działającego na rzecz osób niepełnosprawnych przy kurii zakonu bonifratrów w Hiszpanii , PARC SANITARI SANT JOAN DE DEU. Zaproszenie otrzymaliśmy właśnie od Hiszpanii, która była koordynatorem programu.

Krótki opis przebiegu projektu: 

I. Spotkanie (Hiszpania, Barcelona, listopad 2011 r.).Omówiliśmy plan działania na dwa lata i dzięki przygotowanym przez wszystkie uczestniczące kraje prezentacjom multimedialnym poznaliśmy specyfikę  ośrodków rehabilitacyjnych biorących udział w programie.

II Spotkanie (Francjia, Le Croisic, wrzesień 2012 r.) miało tytuł „Dostępność”. Każdy kraj biorący udział w programie przedstawił prezentację o barierach, na jakie napotykają osoby niepełnosprawne w swoim życiu. Była mowa o barierach architektonicznych, trudnościach w porozumiewaniu się ale także o tym, jak zmienia się nasze otoczenie, a przede wszystkim  mentalność społeczeństwa, które zaczęło dostrzegać potrzeby i problemy najsłabszej grupy, jaką są osoby niepełnosprawne. W dniach od 13 – 17 maja 2013 r. byliśmy gospodarzami

III Spotkania Partnerskiego pod hasłem „Uczestnictwo”. W prezentacji  przygotowanej dla naszych zagranicznych gości próbowaliśmy dowieść, że  ratyfikując Konwencję ONZ w roku 2012 państwo polskie potwierdziło wysokie standardy ochrony praw osób niepełnosprawnych obowiązujące w naszym kraju. W wyjazdach wzięło udział 16. słuchaczy - osoby niepełnosprawne.

Działania krajowe:

  • szkolenie językowe (ang, fr)
  • szkolenie komputerowe
  • spotkania edukacyjne

Działania upowszechniające

  1. Wystawa fotograficzna prezentująca realizację projektu.
  2. Prezentacja programu Grundtvig:
  • na międzynarodowej konferencji w Straubingu (Niemcy)pn. „Partizipation” w dniach 26 – 28.06.2012 r.
  • na ogólnopolskim Spotkaniu Formacyjnym Zakonu Bonifratrów w Myczkowcach w dniach 16 – 18.09.2011 r
  • na Imprezach Integracyjnych „Miodobranie-Miodogranie” ( 21.06.2012 i 20.06.2013 r. w Konarach
  1. Informacja o projekcie w programie Telewizji Internetowej „Flesz” Starostwa Powiatowego w Krakowie.
  2. Informacja o projekcie na stronie internetowej Zakonu Bonifratrów www.bonifratrzy.pl oraz www.powiat.krakow.pl.
  3. Artykuły w prasie: Dziennik Polski, Bonifratrzy w Służbie Chorym, Głos Mogilan, WóTeZet, (Magazyn Ośrodków Terapii Zajęciowej), Powiat Krakowski (Biuletyn Samorządowy), Kurier Świątnicki.
  4. Przekazy powtórzone ze spotkań partnerskich w Hiszpanii i Francji dla słuchaczy programu (osób niepełnosprawnych) oraz terapeutów.
  5. Plakat i ulotka informujące o projekcie.
  6. Wystawa pokonkursowa prac plastycznych.

Działania ewaluacyjne

Ankiety (trzykrotne badanie). We wszystkich działaniach krajowych brali udział słuchacze.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
100
W wyjazdach zagranicznych: 
16
Produkty
Produkty projektu: 
  • CD/DVD zawierające wszystkie opracowane w trakcie programu   materiały
  • plakat
  • ulotka
  • przedstawienie taneczne „Nasze Bolero”
  • zakładka na stronie www.bonifratrzy.pl
  • Biblioteka Grundtviga
  • prace artystyczne
  • materiały dydaktyczne
  • albumy fotograficzne z dokumentacją projektu
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Większość produktów wykonanych w ramach programu wzbogaciło materiały dydaktyczne ośrodka i są wykorzystywane w programie terapeutycznym.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Stosowane w trakcie realizacji programu  innowacyjne dla naszego ośrodka terapeutycznego formy pracy, jakimi były prezentacje multimedialne, projekcje filmowe, wymiana doświadczeń z zagranicznymi partnerami i sam kontakt z kulturami innych narodów wymusiły wyjście poza utarte schematy i wprowadziły zmiany w formach stosowanej terapii. Poprzez tworzenie wspólnych produktów i dążenie do wspólnego celu nastąpiła znaczna integracja i poprawa  współpracy osób  zaangażowanych w projekcie. Dało się także zauważyć znaczne zainteresowanie i wsparcie ze strony kadry zarządzającej naszą inicjatywą w całym okresie trwania programu. Należy wspomnieć o zdobytym doświadczeniu w realizacji projektów partnerskich i zarządzaniu nimi.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchaczami programu były osoby z niepełnosprawnością intelektualną. Dzięki programowi poznali kulturę krajów partnerskich, zdobyli wiedzę na temat Unii Europejskiej i swoich praw, jakie gwarantuje im państwo. Grupa osób uczestnicząca w wyjazdach zagranicznych nabrała pewności siebie, zdobyła nowe doświadczenia i stała się bardziej otwarta. Niestety, ze względu na ograniczone możliwości intelektualne, słuchacze programu nie w pełni skorzystali z przekazanej wiedzy na kursach obsługi komputera oraz kursach językowych. Główne kompetencje zdobyte przez nich w programie dotyczą umiejętności społecznych.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultaty naszego programu mogą być wykorzystane  w celu zniwelowania dyskryminacji społecznej i wyrównywania szans a także promowania osób niepełnosprawnych intelektualnie jako pełnoprawnych obywateli. Mogą również służyć promocji działań podejmowanych przez nasz ośrodek na rzecz zmniejszenia wykluczenia społecznego tej grupy.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Dzięki projektowi po raz pierwszy leciałem samolotem.”

„Poznałam i zaprzyjaźniłam się z osobami z Francji i Hiszpanii”

„Udział w programie umożliwił uczestnikom poznanie swoich praw, integrację z osobami niepełnosprawnymi z Francji i Hiszpanii oraz poznanie kultury i środowiska krajów biorących udział w projekcie.”

„Bardzo potrzebny program, który został zrealizowany w sposób ciekawy i zrozumiały dla osób niepełnosprawnych.”

„Czujemy niedosyt, czekamy na dalszy ciąg.”

„Ten program zwrócił uwagę na istniejący w społeczeństwie problem dyskryminacji osób niepełnosprawnych. Dopiero po diagnozie można prowadzić działania usprawniające.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Pomimo pewnych wątpliwości wynikających z braku doświadczenia w realizacji projektów partnerskich, dzięki wsparciu ze strony pracowników Agencji Narodowej i znakomitej współpracy z partnerami realizacja programu przebiegała bez zakłóceń i wszystkim sprawiła wiele satysfakcji.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Alicja Cholewinska-Bieda
Data wypełnienia formularza/karty: 
08.11.2013

IMPact Of VoluntEering on personal and professional growth

Tematyka działań: 
Rozpoznawanie / uznawanie kompetencji
Wolontariat
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Wspierania Organizacji Pozarządowych "Umbrella",
ul. Legnicka 65, 54-206 Wrocław
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Szmyt-Boguniewicz, a.szmyt@sektor3.wroclaw.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Misją Fundacji „Umbrella” jest wspieranie rozwoju społeczeństwa obywatelskiego. Działania Fundacji skierowane są przede wszystkim do trzech grup odbiorców: działaczy NGO, osób po 50-tym roku życia i młodzieży. Na rzecz tych grup wdrażane są liczne projekty o charakterze głównie edukacyjnym. Wiodącym projektem Fundacji „Umbrella” jest prowadzenie "inkubatora organizacji pozarządowych" pn. Wrocławskie Centrum Wspierania Organizacji Pozarządowych SEKTOR 3 - aktualnie przy współfinansowaniu Gminy Wrocław. SEKTOR 3 świadczy wszechstronną pomoc dla organizacji pozarządowych z Wrocławia poprzez wymianę informacji, doradztwo, szkolenia, udostępniane zasobów lokalowych i sprzętowych, działania animacyjne i promocyjne.

Tytuł projektu: 
IMPact Of VoluntEering on personal and professional growth
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-IT2-GRU06-23944 3
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Hiszpania
Polska
Rumunia
Łotwa
Cele projektu: 

Głównym celem projektu IMPROVE było opracowanie narzędzi wspierających organizacje partnerskie w pracy z beneficjentami ostatecznymi tj. wolontariuszami poprzez:

  • poprawę systemu oceny, monitoringu i rozwoju kompetencji wolontariuszy,
  • rozszerzenie postrzegania wolontariatu  jako możliwości rozwoju osobistego i zawodowego,
  • zwrócenie uwagi na odpowiednie dopasowanie wolontariusza do organizacji i ułatwienie procesu jego wdrożenia do organizacji.

Projekt był także ukierunkowany na:

  • stworzenie międzynarodowej sieci organizacji zaangażowanych w pracę z wolontariuszami, w celu prowadzenia otwartej współpracy polegającej na dzieleniu się innowacyjnymi metodami i praktykami,
  • stworzenie warunków do budowy stałego partnerstwa w przyszłości.

Wszystkie cele zostały osiągnięte poprzez:

  • wymianę metodologii, materiałów, narzędzi oraz dokonywanie międzykulturowych porównań, które pozwoliły na wzrost umiejętności uczestników projektu i zbudowanie wspólnego narzędzia, które może znaleźć zastosowanie w kontekście wolontariatu w każdym kraju oraz zwiększyć efektywność pracy organizacji partnerskich,
  • analizę metodologii stosowanych przez każdą z organizacji partnerskich, wybór najlepszych praktyk i zaadaptowanie tak, by były użyteczne zarówno na poziomie lokalnym i narodowym, jak i międzynarodowym;
  • wspólne wypracowanie podręcznika zawierającego zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy.
Obszary tematyczne: 
  • Aktywne obywatelstwo
  • Ocena, certyfikacja i wartościowanie uczenia się
  • Uznawanie uczenia się  o charakterze nieformalnym i pozaformalnym
  • Wolontariat
  • Podnoszenie osiągnięć słuchaczy
  • Podstawowe umiejętności dorosłych słuchaczy
  • Poradnictwo i doradztwo zawodowe
Grupa docelowa słuchaczy: 

Pierwszą grupę docelową stanowiły osoby będące wolontariuszami lub zainteresowane odbyciem wolontariatu. Do drugiej grupy można zaliczyć osoby zajmujące się organizacją wolontariatu i wspieraniem wolontariuszy w odbywaniu przez nich wolontariatu. W grupie polskich słuchaczy znalazło się 41 kobiet i 15 mężczyzn, w tym 30 osób w przedziale wiekowym 16-19 lat, 10 osób – 20-26 lat oraz 16 osób - 27-65 lat.

Jakie były początki projektu: 

Przed rozpoczęciem projektu IMPROVE organizacja koordynująca z Włoch współpracowała ze wszystkimi partnerami przy innych projektach. To ona zainicjowała proces złożenia wspólnego wniosku do programu Grundtvig. Poszczególne organizacje zdecydowały się na współpracę  ze względu na chęć wymiany narzędzi i doświadczeń, potrzebę optymalizacji narzędzi stosowanych w każdym z krajów partnerskich, promowania wiedzy na temat badania kompetencji wolontariuszy, a także chęć stworzenia nowych narzędzi. Każdy z partnerów posiadał wcześniej doświadczenie we wspieraniu wolontariuszy na poziomie lokalnym lub/i międzynarodowym.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu realizowane były następujące działania:

  • spotkania międzynarodowe: 1. spotkanie międzynarodowe w Pavii/Włochy 4-5.11.2011 (m.in. prezentacje partnerów, wzajemne poznanie się, rozpoczęcie pracy nad planem zarządzania, ewaluacji i upowszechniania, prezentacje nt. metod współpracy z wolontariuszami); 2. spotkanie międzynarodowe we Wrocławiu/Polska 25-26.03.2012 (m.in. prezentacja specyfiki wolontariatu w Polsce, prezentacja eksperta dot. Europejskich Ram Kwalifikacji oraz narzędzi diagnostycznych); 3. spotkanie międzynarodowe w Kluż-Napoka/Rumunia 29-30.05.2012 (m.in. prezentacja eksperta, praca nad podręcznikiem do oceny kompetencji wolontariuszy, wizyty studyjne); 4. spotkanie międzynarodowe w Rydze/Łotwa 15-16.09.2012 (m.in. praca nad podręcznikiem do oceny kompetencji wolontariuszy, planowanie testowania podręcznika); 5. spotkanie międzynarodowe w Maladze/Hiszpania 15-16.03.2013 (m.in. podsumowanie procesu testowania podręcznika w każdym z krajów, wprowadzanie zmian w podręczniku); 6. spotkanie międzynarodowe we Wrocławiu/Polska 1-2.07.2013 (m.in. zakończenie pracy nad rezultatami projektu, podsumowanie projektu); we wszystkich spotkaniach międzynarodowych brali udział słuchacze z krajów partnerskich, słuchacze z Polski wzięli udział w spotkaniach we Wrocławiu i w Maladze,
  • gromadzenie materiałów dotyczących specyfiki wolontariatu w krajach partnerskich oraz oceny kompetencji wolontariuszy,
  • testowanie z udziałem słuchaczy podręcznika "Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy" w poszczególnych krajach partnerskich,
  • tłumaczenie podręcznika "Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy" na wybrane języki krajów partnerskich, w tym na język polski,
  • działania ewaluacyjne dotyczące trzech obszarów: spotkań międzynarodowych, opracowanego przez partnerstwo podręcznika „Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy” oraz postępu projektu tj. działań projektowych prowadzonych na poziomie międzynarodowym i lokalnym; działania ewaluacyjne były realizowane przy użyciu różnorodnych narzędzi: kwestionariuszy, szablonu programu Excel, raportów ewaluacyjnych,
  • działania upowszechniające na poziomie międzynarodowym: fanpage projektu na www.facebook.com, umieszczenie rezultatów w bazie European Shared Treasure oraz działania upowszechniające na poziomie lokalnym i narodowym prowadzone w Polsce przez Fundację „Umbrella”: informacje umieszczane na stronach internetowych (www.sektor3.wroclaw.pl, www.fundacja-umbrella.org.pl, www.facebook.com, www.ngo.pl); regularna prezentacja projektu podczas spotkań branżowych organizowanych dla środowiska NGO, m.in. szkoleń,  Konwentu Inkubatorów NGO z całej Polski, Dolnośląskiego Festiwalu Wolontariatu 2012, Dolnośląskich Targów Organizacji Pozarządowych 2011 i 2012, Festiwalu Wolontariatu w Warszawie 2013; produkcja krótkiego filmu promującego/upowszechniającego opracowany podręcznik; wysyłka informacji prasowej do bazy kontaktów lokalnych mediów; wysyłka informacji newsletterem; zorganizowanie spotkania podsumowującego projekt z udziałem przedstawicieli NGO, środowiska naukowego i wolontariuszy; zamieszczenie informacji o projekcie w czterech publikacjach naukowych,
  • spotkania wewnętrzne zespołu Fundacji „Umbrella z udziałem kadry, słuchaczy, eksperta dotyczące m.in. przebiegu spotkań międzynarodowych w Polsce, planowania procesu testowania narzędzi wypracowanych przez partnerstwo, tłumaczenia podręcznika na język polski.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
56
W wyjazdach zagranicznych: 
3
Produkty
Produkty projektu: 

Produkty wspólne:

  1. Prezentacje ppt nt. specyfiki funkcjonowania wolontariatu w każdym z krajów partnerskich – dostępne: http://www.europeansharedtreasure.eu/detail.php?id_project_base=2011-1-I...
  2. Podręcznik "Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy" - angielska wersja językowa – dostępny: http://www.europeansharedtreasure.eu/detail.php?id_project_base=2011-1-I...
  3. Logo projektu – dostępne: http://www.europeansharedtreasure.eu/detail.php?id_project_base=2011-1-I...

Produkty polskie:

  1. Podręcznik „Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy” - polska wersja językowa – dostępny: www.sektor3.wroclaw.pl
  2. Video promujące/upowszechniające podręcznik „Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy” – dostępny: http://www.youtube.com/watch?v=iXzA0-rpS_0&feature=youtu.be
  3. Podzakładka nt. projektu IMPROVE na stronie Fundacji Wspierania Organizacji Pozarządowych „Umbrella” – dostępna: www.fundacja-umbrella.org.pl

Prezentacja ppt w j.polskim nt. projektu i opracowanego podręcznika "Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy" – dostępna: http://www.europeansharedtreasure.eu/detail.php?id_project_base=2011-1-I...

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie powyższe produkty są wykorzystywane i rozpowszechniane po zakończeniu projektu.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Fundacja "Umbrella" zyskała nowe narzędzia z zakresu współpracy z wolontariuszami. Narzędzia te są wykorzystywane w codziennej pracy Fundacji, a także upowszechniane wśród innych organizacji pozarządowych na terenie całego kraju. Dzięki temu możliwa jest poprawa działań podejmowanych wobec dotychczasowych oraz potencjalnych wolontariuszy Fundacji „Umbrella”. Skorzystają na tym także wolontariusze innych organizacji.

W projekt zostali zaangażowani w większym lub mniejszym stopniu wszyscy stali pracownicy Fundacji. Dzięki przyświecającej projektowi idei stworzenia podręcznika, który ułatwi współpracę z wolontariuszami, nastąpiło zwiększenie współpracy między współpracownikami Fundacji. Podjęte zostały wspólne wysiłki związane z pracą nad podręcznikiem i jego testowaniem. Istotnym czynnikiem okazał się także przyjęty na początku projektu - zgodnie i dobrowolnie przez wszystkich pracowników - podział zadań (tzn. kluczowe osoby odpowiadały zgodnie ze swoimi kompetencjami za jeden z obszarów projektowych: zarządzanie, ewaluację, promocję/upowszechnianie, testowanie podręcznika, natomiast pozostałe osoby były angażowane w miarę potrzeb w realizację konkretnych zadań pomocniczych).

Kadra zwiększyła swoje umiejętności językowe dzięki bezpośredniemu porozumiewaniu się z przedstawicielami organizacji partnerskich w języku roboczym projektu (angielskim) podczas spotkań międzynarodowych, a także poprzez korespondencję emailową oraz tworzenie różnego typu dokumentów projektowych. Projekt sprzyjał osłuchaniu się z innymi - poza angielskim - językami obcymi. Rozszerzona została wiedza językowa kadry z zakresu terminologii specjalistycznej związanej z tematyką projektu.

Efektem bezpośrednich wizyt w miastach, w których mieściły się siedziby partnerów, było poszerzenie wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturach. Podczas pracy merytorycznej uczestnicy mobilności mieli okazję zaobserwować odmienne style pracy i sposoby komunikowania się, a podczas zwiedzania czy wspólnych kolacji - zetknąć się z zasobami kulturalnymi i przyrodniczymi danego regionu, a także codziennym życiem jego mieszkańców. Wiedza o specyfice funkcjonowania wolontariatu w każdym z krajów była przekazywana poprzez prezentacje ppt oraz spotkania z lokalnie działającymi organizacjami pozarządowymi i wolontariuszami.  

Kadra udoskonaliła umiejętności pedagogiczne, w szczególności w zakresie takich obszarów jak ocena kompetencji czy opieka nad wolontariuszami. Po zapoznaniu się z aktualną wiedzą nt. kompetencji i sposobów ich diagnozowania (prezentacje eksperta) oraz dobrymi praktykami partnerów w zakresie współpracy z wolontariuszami (wymiana narzędzi i metod pracy) kadra została zaangażowana we wspólne tworzenie podręcznika o charakterze metodycznym.

Projekt wpłynął także na zwiększenie umiejętności kadry w zakresie zarządzania projektem dzięki zaangażowaniu pracowników przez cały okres trwania projektu - umożliwiło im to obserwowanie każdego z etapów realizacji projektu, a także współdecydowanie o kierunkach jego rozwoju. Kadra brała udział w opracowaniu narzędzi zarządzania - planu komunikacji, ewaluacji, upowszechniania.   

Udział w ciekawym projekcie o zasięgu europejskim, praca nad konkretnym, wymiernym rezultatem, możliwość podróżowania do miast partnerów, nabycia nowej wiedzy, doświadczeń i umiejętności oraz integrowania się ze współpracownikami przyczyniły się do wzrostu motywacji kadry do pracy.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Wśród słuchaczy polskich znaleźli się zarówno tzw. słuchacze bierni, jak i czynni. Słuchacze bierni stanowili grupę odbiorców działań upowszechniających. Słuchacze czynni mieli natomiast możliwość aktywnego uczestniczenia w zróżnicowanych działaniach projektowych, takich jak praca merytoryczna (wymiana dobrych praktyk, opracowywanie narzędzi), administracyjna (działania ewaluacyjne, planistyczne), program socjalny w ramach spotkań międzynarodowych z udziałem partnerów zagranicznych (zwiedzanie, wspólne posiłki). Dało im to możliwość nie tylko nabycia nowej wiedzy związanej z tematyką projektu, ale także uczenia się międzykulturowego, nawiązania nowych znajomości, nauki języka obcego. Niektórzy słuchacze aktywni mieli także możliwość wpływania na kształt podręcznika dzięki udziałowi w procesie jego testowania.

Słuchacze, którzy wzięli udział w mobilnościach i spotkaniach międzynarodowych mieli możliwość zwiększenia swoich umiejętności językowych, poszerzenia wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturach oraz zwiększenia umiejętności społecznych. Było to możliwe dzięki bezpośredniemu kontaktowi z przedstawicielami innych krajów, aktywnej wymianie informacji, doświadczeń i pomysłów, a także dzięki pracy zespołowej w języku roboczym projektu - angielskim.

Słuchacze, którzy wzięli udział w testowaniu zestawu narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy mieli możliwość zwiększenia: motywacji (m.in do samorozwoju, nauki, działalności społecznej), pewności siebie (m.in. dzięki lepszemu poznaniu siebie - służyły temu informacje zwrotne, które otrzymali po przejściu przez ścieżkę diagnostyczną - wywiad, kwestionariusz, assessment centre), umiejętności społecznych (m.in. dzięki doświadczeniu pracy zespołowej podczas assessment centre).

Słuchacze, którzy wzięli udział w spotkaniach upowszechniających, byli zachęcani do zwiększenia umiejętności społecznych m.in. poprzez ideę angażowania się wolontariat.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultaty i produkty projektu mogą być wykorzystywane:

  • poprzez stosowanie narzędzia w pracy z wolontariuszami, zarówno nowymi, jak i tymi, którzy już działają w organizacji – by rozwijać ich kompetencje i monitorować postępy,
  • przy rekrutacji wolontariuszy do organizacji – w celu jak najlepszego dopasowania umiejętności i motywacji wolontariuszy do specyfiki organizacji,
  • przy pracy z wolontariuszami – w celu jak najlepszego dopasowania umiejętności, motywacji wolontariuszy do zadań realizowanych w organizacji,
  • przy profesjonalizacji organizacji pozarządowych i innych instytucji pracujących z wolontariuszami – poprzez prezentację podręcznika i zaadaptowanie opisanych w nim narzędzi do specyfiki danej instytucji,
  • poprzez szkolenie koordynatorów wolontariatu z różnych instytucji (NGO, instytucje publiczne, szkoły) w zakresie stosowania narzędzi do badania kompetencji wolontariuszy,
  • poprzez szkolenie koordynatorów zajmujących się wolontariatem pracowniczym w zakresie stosowania narzędzi do badania kompetencji wolontariuszy,
  • poprzez umieszczenie narzędzi na stronach internetowych, tak aby zainteresowane osoby i instytucje mogły je pobrać i zastosować,
  • poprzez umieszczenie informacji o podręczniku na stronach internetowych, portalach społecznościowych, grupach dyskusyjnych związanych z wolontariatem,
  • poprzez prezentację narzędzi na konferencjach/spotkaniach/wydarzeniach związanych z wolontariatem.

Zaplanowano kontynuację działań promocyjno-upowszechniających po zakończeniu realizacji projektu oraz ubieganie się o dofinansowanie w celu stworzenia internetowej wersji podręcznika.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Jedna ze słuchaczek projektu, Urszula Bandurowska, ma 23 lata i jest studentką pedagogiki we Wrocławiu. Wolontariuszką została dwa lata temu. Przyznaje, że znajomi patrzyli na nią ze zdziwieniem. Większość uznaje pracę dla NGO za zmarnowany czas, a część ludzi w wolontariuszach widzi naiwniaków. Jednak Urszula wie, że się opłacało.

– Do fundacji trafiłam na praktykach studenckich. Pomagałam przy pracach biurowych, szkoleniach, rekrutacjach. Spodobało mi się i zostałam.

Dziś fundacja powierza jej już poważniejsze zadania. Na przykład przed Dolnośląskimi Targami Organizacji Pozarządowych Urszula zajmuje się rekrutacją fundacji i stowarzyszeń do tego wydarzenia. Dzięki takim wyzwaniom miała okazję poznać swoje możliwości, zobaczyć, w czym jest dobra, na czym się zna i do czego ma predyspozycje.

– Wiem, że są instytucje, w których wolontariusze nie mają tyle szczęścia, bo zajmuje się im czas parzeniem kawy. W mojej organizacji jest inaczej. Dużo się nauczyłam, dużo się o sobie dowiedziałam, mam już spore doświadczenie. To wszystko zyski, z których nie zdają sobie sprawy ci, którzy nie znają wartości wolontariatu.

Urszula Bandurowska brała udział m.in. w testowaniu narzędzi wypracowanych w ramach Projektu IMPROVE. Nie wspomina tego doświadczenia jako stresujące, a raczej motywujące. Uważa, że testy diagnozujące kompetencje pomagają odnaleźć swoją drogę w NGO.

– Na początku było to intrygujące doświadczenie, a potem przerodziło się w bardzo wartościową informację zwrotną o mojej pracy.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Szmyt-Boguniewicz
Data wypełnienia formularza/karty: 
11.11.2013

SIC (Senior’s Intercultural Coctail) - Międzykulturowy koktajl seniorów

Tematyka działań: 
Języki obce
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Uniwersytet Trzeciego Wieku w Białymstoku
ul. M.C. Skłodowskiej 14 p. 411, 15-097 Białystok
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Danuta Sajur, +48 608254345, danutasajur@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
  • Grupa docelowa słuchaczy: seniorzy 50+.
  • Tematyka i metody pracy edukacyjnej:

Wykłady obligatoryjne z różnych dziedzin wiedzy prowadzone są przez wykładowców wyższych uczelni. Tematyka wykładów jest zróżnicowana, dotyczy zdrowia, historii, turystyki, muzykologii, religii, geografii, medycyny, prawa z uwzględnieniem sytuacji ludzi starszych i wielu innych dziedzin,  i wszelkich innych w zależności od zainteresowania słuchaczy UTW.

  • Zajęcia fakultatywne odbywają się w:
- Muzeum Podlaskim,
- Muzeum Historycznym,
- Muzeum Wojska,
- Muzeum Rzeźby im Alfonsa Karnego,
- Muzeum Przyrodniczym im. Profesora  Andrzeja Myrchy.

Koncerty odbywają się w Uniwersytecie Muzycznym im. F. Chopina.

  • Prowadzone są lektoraty języka angielskiego, niemieckiego, francuskiego i esperanta.
  • Dodatkowe zajęcia prowadzone są w następujących sekcjach zainteresowań: historycznej, malarskiej, haftu, teatralnej, brydża, tańca, w chórze, w „O Uśmiech Seniora”, fotograficzno-filmowej, turystycznych, gimnastycznych, redakcji gazetki „Zawsze Młodzi”.
Tytuł projektu: 
SIC (Senior’s Intercultural Coctail) - Międzykulturowy koktajl seniorów
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-FR1-GRU06-14462 3
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Francja
Finlandia
Hiszpania
Włochy
Polska
Cele projektu: 

Celem projektu SIC było zapoznanie seniorów z pięciu europejskich krajów (Francja, Hiszpania, Finlandia, Włochy i Polska) z dziedzictwem kulturowym poszczególnych regionów partnerów. W rezultacie partnerzy projektu podczas pięciu edukacyjnych wizyt, zorganizowanych kolejno w poszczególnych krajach, poznali historię swoich regionów, zwiedzili najważniejsze i najbardziej interesujące kulturowo miejsca, poznali kulturę różnych narodów, oglądali występy miejscowych zespołów ludowych, uczestniczyli w tradycyjnych imprezach i zabawach, degustowali regionalne potrawy, a niekiedy nawet sami uczyli się ich przyrządzania. W realizację projektu były zaangażowane młodsze pokolenia. Porozumienie i integracja seniorów z pięciu różnych europejskich państw była możliwa dzięki uczeniu się języka angielskiego przez uczestników projektu.

Obszary tematyczne: 
  • Dziedzictwo kulturowe regionów partnerów
  • Nauka języka angielskiego
Grupa docelowa słuchaczy: 

Seniorzy 50+

Jakie były początki projektu: 

Grupa partnerska zawiązała się w trakcie seminarium kontaktowego w Gdańsku w 2009 r. Z grupy tej w projekcie pozostało 3 partnerów (Finowie, Francuzi i Polacy). Włochów dobraliśmy poprzez akcję poszukiwania partnerów na platformie Grundtviga. Hiszpanów z Ceuty zaproponowała osoba z tej miejscowości hiszpańskiej, która była w pierwotnej grupie powstałej podczas seminarium kontaktowego.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie

  1. W listopadzie 2010 r. odbyło się spotkanie organizacyjne partnerów w organizacji głównego koordynatora - Centrum Medem w Paryżu, gdzie ustalono podstawowe zasady funkcjonowania projektu. Pierwsza wizyta edukacyjna została zorganizowana przez Szkołę ECOS z Ceuty w Hiszpanii w dniach 16-19.03.2011 r. Uczestnicy projektu poznali historię tego miasta, odbyli wycieczkę po Ceucie, spotkali się z ministrem edukacji Ceuty, mieli wspólne zajęcia komputerowe z seniorami tej szkoły. W tym wielokulturowym i wielowyznaniowym mieście, zamieszkanym przez muzułmanów, katolików, żydów i hindusów, zwiedzili najciekawsze świątyni: żydowską i hinduską. Wszyscy uczestnicy spotkania bezpośrednio poznali również kulturę tego regionu. Podziwiali występy marokańskiego zespołu ludowego. Mieli zorganizowane warsztaty tańca flamenco i salsy. Wyjechało 10 osób.
  2. Druga wizyta zorganizowana przez UTW odbyła się w Białymstoku w dniach 26-29.05.2011 r. Prof. Mestwin Kostka w swoim wykładzie przedstawił historię dziedzictwa kulturowego Podlasia. Uczestnicy spotkania zwiedzili Białystok szlakiem Esperanta, na specjalnych warsztatach poznali ginące stare zawody podlaskiego rzemiosła: kowalstwo, garncarstwo, tkactwo, łyżkarstwo, pieczenie chleba. Odwiedzili 5 miejsc świadczących o wielokulturowości Podlasia - świątynie 4 wyznań: katolicką, prawosławną, muzułmańską i żydowską. Uczestniczyli w spotkaniach z folklorem przy ognisku i starej tradycyjnej muzyce oraz w prezentacji folkloru czterech kultur Podlasia: polskiej, białoruskiej, tatarskiej i żydowskiej. W prezentacji tego folkloru współpracowano z 5 zespołami dziecięcymi i młodzieżowymi oraz z zespołem z Mińska na Białorusi. Uczestnicy uczyli się tradycyjnych ludowych tańców i śpiewów. Partnerzy z Francji odbyli wędrówkę „Szlakiem historii i kultury żydowskiej na Podlasiu”, zwiedzając Centrum Zamenhofa, cmentarz żydowski, pomnik Getta, synagogę w Tykocinie. Przedstawiono osiągnięcia sekcji artystycznych UTW  oraz prace sekcji malarskiej i sekcji hafciarskiej, ukazujące dziedzictwo kulturowe Podlasia.
  3. Trzecia wizyta odbyła się w dniach 28-30.06. 2011 r. w Finlandii, w miejscowości Oulu. Uczestnicy spotkania wysłuchali wykładów o historii Oulu oraz o dziedzictwie kulturowym Finlandii, czyli o zasadach i sposobach korzystania z sauny. Zorganizowano specjalne zajęcia warsztatowe poświęcone robieniu małych miotełek brzozowych używanych podczas kąpieli. Partnerzy dowiedzieli się o tradycjach żywieniowych i sposobach spędzania wolnego czasu przez seniorów. Uczestnicy spotkania zwiedzili kulturalne zabytki Oulu. Odbyły się też warsztaty poświęcone pisaniu opowiadań, biografii, wspomnień przez seniorów Oulu. Wysłuchano kilku ciekawych wystąpień o terapeutycznej roli tej twórczości. Zaprezentowano stare, ludowe tańce. Były wspólne śpiewy, tańce, a nawet krótka przejażdżka łódką. Wyjechało  10 osób.
  4. Czwarta wizyta odbyła się w dniach 13-16.10.2011 r. w Paryżu. Podczas seminarium partnerzy zostali zapoznani z historią Medem Centre-Arbeter Ring, jako organizacji edukacyjnej i socjalnej funkcjonującej od roku 1920 do dziś oraz z historią organizacji BUND i wystawą na te tematy. Uczestnicy spotkania zwiedzili historyczne zabytki Paryża związane z kulturą żydowską i francuską, uczestniczyli w  warsztatach - w nauce języka jidysz, tańców żydowskich i orientalnych, a także w przygotowaniu tradycyjnych żydowskich potraw. Odbyli próbę żydowskiego chóru razem z jego stałymi śpiewakami. Mieli okazję podziwiać występy młodych żydowskich artystów. Tradycyjnym elementem spotkania były wspólne śpiewy i tańce. Wyjechało 10 osób.
  5. Piąta wizyta odbyła się w Weronie w dniach 16-18.02.2012. Wysłuchano wykładu o historii Werony i Karnawału. Uczestnicy spotkania na specjalnych warsztatach z dziećmi uczyli się samodzielnego wykonywania tradycyjnych karnawałowych masek. Zespoły uczniów ze szkół Werony zaprezentowały tańce różnych regionów Europy. Podczas wspólnych spotkań, jak zwykle, tańczono razem i śpiewano. Uczestniczono w Karnawale, kulturowym dziedzictwie Werony. Zwiedzano najstarsze zabytki Werony. Wyjechało 5 osób.

Działania krajowe

W Polsce, w naszej organizacji ustalono wewnętrzne kryteria uczestnictwa w projekcie, powołano 25-osobową grupę organizacyjną.

Na UTW w Białymstoku zorganizowano 2 kursy języka angielskiego, w których uczestniczyło 35 osób. Seniorzy UTW namalowali 36 obrazów o tematyce dziedzictwa kulturowego Podlasia. Zorganizowano kilka wystaw tych obrazów dla społeczności podlaskiej, w tym na spotkaniu z dziećmi z Domu Dziecka "Dobry Pasterz", które stanowiło okazję do przekazania młodszemu pokoleniu wiedzy o dziedzictwie kulturowym naszego regionu.

Działania upowszechniające

  1. 8 artykułów w naszej gazetce „Wiecznie Młodzi”.
  2. Opracowano folder UTW po polsku i angielsku na potrzeby prezentowania naszej organizacji podczas spotkań partnerów projektu SIC. W folderze tym zawarto informację o projekcie SIC.
  3. Opracowano program strony internetowej UTW w Białymstoku po angielsku i po polsku (utw.uwb.edu.pl). Na stronie tej znajduje się bardzo rozbudowana część dotycząca projektu SIC.
  4. Opracowywano i wprowadzano na bieżąco wszystkie informacje o projekcie SIC na ww. stronie internetowej.
  5. Prowadzono na bieżąco kronikę projektu SIC na ww. stronie internetowej.
  6. Opracowano kronikę papierową projektu SIC.
  7. Przygotowano prezentację komputerową UTW (w tym o projekcie SIC) po polsku i po angielsku.
  8. Opracowano logo projektu SIC (Wiera Kottowicz).
  9. W radiu Białystok przedstawiono program o UTW w kontekście realizowanego projektu SIC (21.01.2011).
  10. Radio Białystok nadało rozmowę z koordynatorem projektu Danutą Sajur o UTW i projekcie SIC w dniu 20.03.2012.
  11. Odbyła się rozmowa koordynatora projektu Danuty Sajur oraz Alicji Temler w Radiu Białystok na temat projektu SIC i projektu NATURE (21.05.2012, godz. 10:30).
  12. Program TV Białystok "Obiektyw" przekazał informację o spotkaniu edukacyjnym projektu SIC w Białymstoku.

Redaktorzy tego programu spotkali uczestników projektu na warsztatach dotyczących starych zamierających rzemiosł. Przeprowadzili wywiady z zagranicznymi koordynatorami projektu (26.05.2011 o 18.00: www. tvp.pl/bialystok)

Działania ewaluacyjne

Monitoring był realizowany w sposób następujący:

  1. Prowadziliśmy kronikę projektu na stronie internetowej i w formie papierowej. Zwłaszcza w kronice projektu na stronie internetowej opisaliśmy wszystkie zrealizowane zadania. Zadania projektu były przedstawiane w sposób transparentny i szczegółowy.
  2. Sukcesywnie ukazywały się artykuły o poszczególnych edukacyjnych wizytach do każdego kraju partnera w naszym miesięcznym wydawnictwie "Wiecznie Młodzi”.
  3. Grupa robocza projektu (25 osób) spotykała się systematycznie.
  4. Okresowo składane było sprawozdanie na Zarządzie UTW.
  5. Uczestnicy wszystkich spotkań edukacyjnych wypełnili formularze ewaluacyjne.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
196
W wyjazdach zagranicznych: 
30
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Strona internetowa UTW Białystok (po polsku i angielsku) – utw.uwb.edu.pl.
  2. Kurs języka angielskiego. Zorganizowano 2 kursy angielskiego przygotowujące członków UTW, którzy wyjeżdżali na zagraniczne edukacyjne spotkania. Uczyło się 35 osób. Kurs prowadziła Helena Łukaszewicz.
  3. Folder o UTW Białystok. Opracowano folder UTW w Białymstoku po polsku i angielsku na potrzeby prezentowania naszej organizacji podczas spotkań partnerów projektu SIC. W folderze tym zawarto informację o projekcie SIC. Foldery te wręczano przy każdej okazji informowania o projekcie.
  4. Gazetka "Wiecznie młodzi” - miesięcznik UTW Białystok. Jednorazowa edycja miesięcznika UTW  "Wiecznie Młodzi" w Białymstoku w języku angielskim na potrzeby spotkania edukacyjnego partnerów projektu w Białymstoku, który rozdano zagranicznym uczestnikom spotkania.
  5. Kronika papierowa projektu SIC. Przez cały okres trwania projektu SIC na UTW w Białymstoku prowadzona była kronika papierowa, która na końcu została oprawiona i jest w formie albumu. Kronika ta jest ciągle oglądana z wielkim zainteresowaniem przez wielu członków UTW.
  6. Film na YouTube – fragmenty prezentacji sekcji artystycznych UTW. Senior Kazimierz  Kierus, członek UTW, nakręcił kilka filmów ze spotkania edukacyjnego projektu SIC w Białymstoku, w tym 1 został umieszczony między innymi w Internecie na stronie YouTube.
  7. Audiowizualna prezentacja UTW. Opracowano komputerową prezentację o UTW i projekcie SIC w języku angielskim.
  8. Kronika projektu na stronie internetowej, w tym opis wszystkich spotkań partnerskich (po polsku i angielsku).
  9. Wystawa malarska. Przygotowano wystawę malarską  pt. "Dziedzictwo kulturowe Podlasia według seniorów UTW w Białymstoku”. Namalowano 36 obrazów o tematyce dziedzictwa kulturowego Podlasia i zorganizowano 5 wystaw. Zaprezentowano wystawę malarską w Domu Dziecka, gdzie odbyło się spotkanie seniorów, twórców tych obrazów z dziećmi tego Domu, na którym nasi seniorzy przekazywali młodszej generacji swoją wiedzę o dziedzictwie kulturowym Podlasia.
  10. Opracowano logo projektu SIC.
  11. Opracowano 8 artykułów o projekcie SIC:

    - Danuta Sajur,” Międzynarodowy koktajl seniorów”, "Wiecznie Młodzi", nr 6/2010(27), ss. 22-23. Artykuł informuje o przystąpieniu naszego UTW do realizacji międzynarodowego projektu o nazwie SIC „Międzynarodowy Koktajl Seniorów”. Artykuł podaje cel tego projektu, terminarz kolejnych spotkań, informację o wspólnej stronie internetowej  projektu, na której partnerzy przedstawią swoje organizacje i zorganizowane przez siebie spotkania. Mają być opracowane materiały informacyjne, kroniki i foldery. Danuta Sajur w swoim artykule przedstawiła wstępny scenariusz spotkania w Białymstoku, które zaplanowano na maj 2011 r.

    - Wywiad z Danutą Sajur, koordynatorem projektu SIC. Wywiad przeprowadziła Barbara Wojtulewska-Kostka, a został on zaprezentowany w gazetce "Wiecznie Młodzi”, nr 2/2011(31), ss.12-15. W wywiadzie Danuta Sajur przedstawiła początki współpracy naszego UTW z polską Narodową Agencją programu Grundtvig. Omówiła też powstanie międzynarodowego europejskiego przedsięwzięcia pod nazwą SIC oraz jego założenia, cele i zadania. Wyjaśniła sposoby funkcjonowania i finansowania tego projektu. Przedstawiła prace podjęte w ramach projektu przez słuchaczy naszego UTW i poszczególne sekcje.

    - Barbara Wojtulewska-Kostka ,”Ceuta”, ž"Wiecznie Młodzi", nr 4/2011(33), ss. 7-9,  oraz nr 5/2011(34)  ss. 4-7. Artykuły zawierają relację z pierwszego edukacyjnego spotkania partnerów projektu SIC, które odbyło się w hiszpańskim mieście Ceuta w dniach 14-20.03.2011 r.

    - Jadwiga Becela, "Wspomnienia z Oulu”, "Wiecznie Młodzi", nr 6/2011(35), ss. 14-15. Jest to opis spotkania edukacyjnego partnerów w mieście fińskim Oulu.

    - Barbara Wilczewska, "Wizyta w Paryżu”, "Wiecznie Młodzi", nr 7/2011(36), sa. 16-17. To relacja z kolejnego spotkania edukacyjnego w ramach projektu SIC. Wizyta miała miejsce w Paryżu w dniach 13-16 października 2011 r.

    - Barbara Wilczewska "Międzynarodowe spotkania Grundtviga na naszym UTW", nr 2/2012, ss. 30-31. Podsumowanie dotychczasowej działalności w obszarze projektu SIC. Opis wszystkich dotychczasowych spotkań w jednym artykule.

    - Janina Mucha "Karnawał w Weronie" , "Wiecznie Młodzi", nr 3/2012. Opis ostatniego spotkania edukacyjnego projektu SIC w Weronie.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona internetowa, folder, wystawa malarska, audiowizualna prezentacja UTW.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w tym międzynarodowym, trudnym logistycznie projekcie przyniósł naszej organizacji wiele bardzo pozytywnych doświadczeń. W pracę nad projektem zaangażował się cały Zarząd. Wsparcie ze strony kadry zarządzającej odczuwaliśmy na każdym kroku. Ale w pracę nad projektem, a zwłaszcza dotyczącą zorganizowania drugiego edukacyjnego spotkania w Białymstoku zaangażowało się wiele innych sekcji naszej organizacji, takich jak: redakcyjna, malarska, hafciarska, taneczna, teatralna, sekcja aktualizująca stronę internetową, chór. Stworzona została 25-osobowa grupa zarządzająca projektem. Wprowadzono do programu dodatkowe zajęcia z języka angielskiego. Wiele osób zaangażowało się w tłumaczenia tekstów na angielski do folderu, gazetki i strony internetowej.

I tak:  w projekt ogółem zaangażowało się bardzo aktywnie około 196 osób. 35 osób uczęszczało na 2 kursy języka angielskiego. Z sekcji malarskiej i hafciarskiej w projekcie uczestniczyło 40 osób (organizacja wystaw). Podczas spotkania w Białymstoku w zorganizowanych występach uczestniczyło ponad 60 osób sekcji artystycznych. Aktualizacja strony internetowej: 4 osoby. Sekcja redakcyjna - 7 osób. Zarząd - 20 osób.

Dodatkowo około 30 osób nie będąca uczestnikami projektu, członków UTW, czynnie uczestniczyło w wydarzeniach kulturalnych i turystycznych organizowanych podczas spotkania edukacyjnego projektu w Białymstoku.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze UTW, uczestnicy projektu SIC zwiększyli swoją pewność siebie, poczucie wartości, udoskonalili swoje umiejętności uczestniczenia w życiu społecznym. Nauczyli się lepszego kontaktowania w języku angielskim i korzystania z nowych środków technologicznych. Nauczyli się używać Internetu, przesyłać wiadomości i zdjęcia, korzystać z YouTube, aktualizować stronę internetową i samodzielnie tworzyć na komputerze gazetkę, i to po angielsku. Ale przede wszystkim mieli możliwość poznać społeczności seniorów z 5 krajów Europy, systemy emerytalne tych krajów, historię i życie społeczne oraz kulturę i dziedzictwo kulturalne tych krajów. Poszerzyło to w bardzo znaczący sposób horyzonty intelektualne naszych członków (seniorów), zlikwidowało kilka stereotypów myślowych oraz przyczyniło się do bardzo znacznej integracji tych seniorów. Niektórzy z nich utrzymują przyjazne kontakty z wieloma osobami, uczestnikami projektu z innych krajów.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wszelka informacja o celach, działaniach i osiągnięciach projektu SIC umieszczona jest na wspólnej ogólnej stronie internetowej projektu SIC (http://sic.europole.org), która prowadzona jest w języku angielskim, jak również na własnej stronie internetowej UTW w Białymstoku (utw.uwb.edu.pl), która prowadzona jest w języku polskim i angielskim. Przedstawiamy na tych stronach zrealizowane cele i zadania projektu SIC jako dobry przykład jak można realizować projekty Grundtviga oraz jak urozmaicone mogą być możliwości edukacji seniorów poprzez edukację oraz jak wielkie  możliwości mogą dawać takie projekty dla integracji seniorów.

Stronę UTW, która została utworzona głównie na potrzeby projektu SIC, odwiedziło dotychczas ponad 130 000 osób. Opracowano kronikę papierową projektu SIC, która znajduje się w zasobach UTW i będzie stanowić dowód zrealizowania takiego projektu. W zasobach archiwalnych miesięcznika UTW  "Wiecznie młodzi" znajduje się 8 artykułów o tym projekcie. Na stronach internetowych Radia Białystok i TV Białystok znajdują się audycje i program na temat tego projektu.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

 "Uczestnictwo w projekcie SIC pozwoliło mi na zgłębienie wiedzy na temat kultur i obyczajów innych narodów, pogłębienie wiedzy o swoim regionie, zmobilizowało do nauki j. angielskiego oraz znajomości komputera. Cieszę się że pomimo dojrzałego wieku mogę rozwijać się dalej, iść z duchem czasu, biorąc udział w tego typu przedsięwzięciach, służyć wiedzą radą i pomocą młodszym pokoleniom."

Halina Wiszowata

”Mam 75 lat. Cieszę się, że brałam czynny udział w projekcie SIC, gdyż: poznałam nowych, ciekawych ludzi z innych krajów, biorących udział w programie; rozpoczęłam naukę języka angielskiego; pierwszy raz leciałam samolotem rejsowym; zobaczyłam cząstkę pięknej starej Werony (wrażenia niezapomniane!)."

Danuta Łopatecka-Piegat

”Program SIC pozwolił mi uwierzyć że: a) przyjaźnie można zawierać i w jesieni życia, i z osobami w różnym wieku, i nie tylko z Polski;  b) dzięki pracy w programie można bezpłatnie wyjechać do innych krajów partnerskich z danego programu, a przy tym zapoznać się  z kulturą, historią, tradycją, zwyczajami, sposobami spędzania  wolnego czasu; c)  można zdobywać nowe umiejętności, poszerzać wiedzę, uczyć się języków obcych, być otwartym na innych potrzeby i oczekiwania, a zatem realizować swoje i innych marzenia; d) praca w zespole nawet w starszym wieku jest możliwa i daje dużo satysfakcji, chociaż bywają i "zgrzyty", którymi nie należy się zrażać."

Anna Paszkowska-Gadek

"Co dał mi udział w projekcie SIC?

Nauczył mnie pokory wobec ogromu wiedzy, której nie miałam, a którą uzyskałam uczestnicząc w projekcie "Międzykulturowy Koktajl Seniorów". Tylko dzięki sprawności i wielkiemu zaangażowaniu głównej koordynatorki i jej najbliższej ekipy projekt  uzyskał tak wysoką ocenę. Jestem dumna, że jakaś mała cząsteczka mojej pracy miała udział w sukcesie. Uczestniczenie w projekcie dało mi okazję do lepszego poznania dorobku kulturowego naszego regionu, jak również kulturę współpartnerów projektu, a szczególnie Finlandii, dokąd wyjechałam wraz z grupą SIC na warsztaty kulturowe.

Udział w projekcie zainspirował mnie do dalszej nauki języka angielskiego. Oprócz lekcji w ramach UTW, zgłębiam tajniki języka drogą internetową poprzez  specjalny program. Uczestnictwo w projekcie i krótkie opisanie mojego dzieciństwa zaowocowało realizacją dawno skrywanego marzenia i rozszerzeniem wspomnień. Ale nie chcę zapeszać."

Liliana Zalewska

"Projekt SIC bardzo mi się podobał. Spotkania w Polsce i Ceucie były rewelacyjne. Spotkania były dobrze zorganizowane. Organizatorzy w Ceucie sympatyczni, uśmiechnięci na wszystko mają czas - "maniana" to ulubione słowo wszystkich południowców. Dotychczas pisze do mnie Rachaela, także zostało do dziś niezapomniane wrażenie z pobytu w Ceucie.”

Elżbieta Skarbińska

"Praca przy projekcie SIC umożliwiła mi zapoznanie się z seniorami z 4 krajów europejskich - Francji, Hiszpanii, Finlandii i Włoch. Wycieczka po regionie Podlasia, którą odbyliśmy z partnerami projektu, pozwoliła mi poznać ginące stare zawody – kowalstwo, łyżkarstwo oraz tkanie. Niezapomniane wrażenia były na spotkaniach z seniorami Finlandii. Poznanie kultury fińskiej było wspaniałym przeżyciem. Bardzo ważnym elementem projektu była możliwość nauki zapomnianego już przeze mnie języka angielskiego. Udział w projekcie SIC pozostanie dla mnie na zawsze wspaniałym przeżyciem."

Alicja Temler

„Wyjazd do Paryża w ramach projektu SIC to: Paryż – to był mój pierwszy wyjazd do kraju w Europie Zachodniej, to spełnienie marzeń już trochę długiego mojego życia. Wizyta w Paryżu to wielka uczta, która na długo we mnie zostanie. Z tego wyjazdu nie zapomnę spacerów po ulicach Paryża (szczególnie nocą), wystaw, spotkań z ludźmi, koszernego jedzenia, szybkiej kawy pitej na ulicy przed barem, wina do każdego posiłku, nauki tańców orientalnych i tradycyjnych Europy Wschodniej, wspólnego śpiewania itd. To zaledwie namiastka kontaktu z kulturą, sztuką, kuchnią, wieloma językami (francuskim, żydowskim, włoskim, fińskim, hiszpańskim – oczywiście nieoficjalnie, zaś po raz pierwszy cząstką angielskiego którą "strachliwie" władam). Klimat Paryża i spotkania rozpalił moją wyobraźnię - doskonalej i więcej pracuję na rzecz UTW i następnych projektów oraz ciągle uczę się języka angielskiego... może znowu gdzieś wyjadę.  Och Paryż!!!!!!!"

Jagoda Barcewicz

"Uczestnicząc w projekcie SIC miałam okazję spotkać i poznać partnerów z Francji, Hiszpanii, Finlandii i Włoch. Kiedy organizowaliśmy w maju 2011r. wizytę edukacyjną w Białymstoku, miałam możliwość rozmawiać i poznać naszych gości. Z wieloma osobami rozmawiałam, szlifując swój angielski, zawiązałam także bliższe znajomości z Idą, Lonią, Poulette. I kiedy pojechaliśmy w październiku do Paryża z radością spotkałam się z moimi koleżankami. One także bardzo się cieszyły z naszego spotkania. Wyjątkowo gościli nas Francuzi u siebie - ciekawe warsztaty (taneczne, kulinarne, językowe), zwiedzanie Paryża i Wersalu, ale najbardziej szczególna była wizyta w prywatnym domu Idy i Emila Papierników, było to piękne i wzruszające spotkanie - pełne przyjaźni, akceptacji, wspomnień, ciekawych opowieści i żartów. Wspaniałe jest to, że dzięki projektowi mogliśmy się bliżej poznać, zweryfikować swoje dawne wyobrażenia o krajach partnerów, zdobyć nową wiedzę o ludziach, obyczajach i codzienności innych przedstawicieli naszej wspólnej Europy."

Elżbieta Urban

"Realizacja projektu SIC w naszym UTW spowodowała ogromne zaangażowanie wielu osób w ten projekt. Zwiększyło się zainteresowanie naszych członków kursami języka angielskiego, tak, iż musieliśmy uruchomić dodatkowe kursy tego języka."

Barbara Delis

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Pragniemy mocno zarekomendować takiego rodzaju przedsięwzięcia, czyli partnerskie projekty skierowane do seniorów - słuchaczy. Przede wszystkim ze względu na to, iż projekt taki wywołuje ogromne zaangażowanie jego uczestników w organizacjach partnerów, ale również angażuje ogromną dodatkową ilość seniorów, którzy współorganizują spotkania edukacyjne projektu. Daje to szanse na ogromną aktywność społeczną i pobudza do doskonalenia umiejętności socjalnych, językowych i komputerowych seniorów. Takie projekty wydają się być najbardziej "wydajne" jeśli chodzi o autentyczną aktywność społeczną seniorów.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Danuta Sajur
Data wypełnienia formularza/karty: 
07.12.2012

Roma Integration in Europe

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Inne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie "Obszary Kultury"
ul. Krzemieniecka 2a, 94-030 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Maria Goldstein
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie „Obszary Kultury” ma siedzibę w Łodzi, ale jego działania mają zasięg ponadlokalny. Zajmuje się między innymi: edukacją, popularyzacją różnych dziedzin kultury i sztuki, działaniami na rzecz środowisk i osób dysfunkcyjnych i niepełnosprawnych, mniejszości narodowych, działalnością wspomagającą rozwój wspólnot i społeczności lokalnej, propagowaniem idei integracji europejskiej, problematyką praw  człowieka.

Członkami Stowarzyszenia są edukatorzy, kulturoznawcy, pracownicy naukowi, psycholodzy, socjolodzy, studenci łódzkich uczelni. Wspólną cechą członków Stowarzyszenia jest ich pasja społecznikowska i kreatywność w podejmowaniu tematów kulturowych. Stowarzyszenie swoje działania prowadzi nieodpłatnie, korzystając z pracy wolontariackiej członków; nie prowadzi działalności gospodarczej.

Tytuł projektu: 
Roma Integration in Europe
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU06-11414 1
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Polska
Szwecja
Austria x 2
Niemcy
Wlk. Brytania
Cele projektu: 
  1. Poznanie dziejów romskiej mniejszości na tle europejskiej historii, w aspekcie odmienności kulturowej i wynikających z niej konsekwencji politycznych i społecznych.
  2. Rozważenie przyczyn istnienia barier w porozumieniu między społecznymi większościami a mniejszością romską oraz poszukiwanie dróg sprzyjających zbliżeniu i wzajemnej akceptacji.
  3. Rozpoznanie sytuacji życiowej Romów i Sinti w krajach partnerskich oraz porównanie regulacji ustawodawczych, postaw i strategii społecznych europejskich społeczeństw wobec romskiej mniejszości.
  4. Prezentacja twórczości artystycznej Romów jako przykład możliwości interkulturowego, międzypokoleniowego i ponad granicznego porozumienia i dialogu przez sztukę.

Skupiliśmy się na opracowaniu i zdobywaniu wiedzy dotyczącej następującej tematyki. organizując odpowiednie przedsięwzięcia:

  • Romowie – wielowiekowa egzystencja pośród narodowych społeczeństw Europy – rys historyczny (wykłady eksperckie z zakresu etnografii i socjologii, prezentacja lektur poświęconych tej kwestii).
  • Romowie o sobie: pryncypia, normy, zwyczaje, więzi rodowe, język, przemiany, potrzeby  (przedstawiciele społeczności romskiej, Stowarzyszenie Centrum Doradztwa i Informacji dla Romów).
  • Status ekonomiczny i społeczny Sinti i Romów w krajach partnerskich: poziom życia, zatrudnienie, opieka zdrowotna, edukacja, stopień i chęć społecznej integracji;(relacje przedstawicieli władz lokalnych ds. mniejszości, przedstawicieli stowarzyszeń romskiej).
  • Edukacyjne i kulturowe aspiracje Romów i Sinti: aktywizacja społeczno-zawodowa kobiet romskich, kultywowanie twórczości, aktywność europejska, tworzenie się intelektualnych i artystycznych elit (prezentacje, recitale i koncerty).
  • Prześladowania, pogromy, holocaust na Romach i Sinti – tragiczne europejskie doświadczenia przeszłości (wykłady nt. zbrodniczych konsekwencji nienawiści rasowej, zwiedzanie miejsc związanych z pogromem Romów, oddanie hołdu w miejscach zagłady: Zigeunerlager w Lidzmanstadt – obóz cygański w obrębie łódzkiego getta, obóż Lackenbach/Austria).
Obszary tematyczne: 
  • Edukacja artystyczna, włącznie ze sztuką, rzemiosłem i muzyką
  • Kampanie mające na celu wzrost świadomości społecznej
  • Walka z rasizmem i ksenofobią
  • Edukacja międzykulturowa
  • Możliwości uczenia się dla osób zagrożonych marginalizacją społeczną
  • Obywatelstwo europejskie i wymiar europejski
  • Aktywne obywatelstwo
  • Uczenie się o krajach europejskich
  • Etyka/religia/filozofia
Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchacze rekrutowali się z grupy osób skupionych wokół stowarzyszenia i uczestniczących w organizowanych imprezach cyklicznych i okolicznościowych oraz osób zaproszonych do projektu i zainteresowanych tematyką mniejszości narodowych, a w szczególności mniejszością romską.

Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał z inicjatywy partnera niemieckiego w roku 2009, ale nie otrzymał finansowanie w tej rundzie selekcyjnej. Ponieważ tematyka projektu wydawała nam się ważna i ciekawa, postanowiliśmy  za aprobatą partnerów jeszcze raz opracować wniosek i przejąć rolę koordynatora w projekcie.

Krótki opis przebiegu projektu: 
  1. Październik 2010/Norrköping/Szwecja: wykłady o kondycji Romów w Szwecji, różnorodne formy warsztatów oraz spotkania ze społecznością romską, wywiady z ich przedstawicielami.
  2. Kwiecień 2011/Witchford/Zjednoczone Królestwo: wizyta w Glebe. Historia powstania i rozwoju i tego ośrodka oraz realizowanych projektów na rzecz Romów: oferuje on młodzieży szereg form aktywności, w celu przeciwdziałania patologii wśród nastolatków. Prezentacje, wykłady m.in. ”The British Gypsy”, zwiedzenie terenów zamieszkałych przez Travelersów
  3. Październik 2011/Mosbach/Niemcy: tematy: sytuacja Romów po wprowadzeniu ustaw norymberskich i rozwoju nazizmu przed drugą wojną światową. Prześladowania po dojściu Hitlera do władzy:, wysiedlenia, nakazy osiedlenia w specjalnie wyznaczonych miejscach, ostateczne rozwiązanie objęło swoim zasięgiem także Romów. Zostali deportowani do obozów zagłady i zgładzeni. Spotkanie i dyskusje z przedstawicielami władz miasta i polityki. Kwestie edukacji, integracji, tolerancji i problemów, które wynikają ze zderzenia kultur. Jednakże sytuacja imigrantów romskich staje się krytyczna, ze względu na ograniczenia na rynku pracy, co prowadzi  do ekonomicznego, a tym samym społecznego wykluczenia.
  4. Kwiecień 2012/Wiedeń/Oberwart/Autria: wizyty w organizacjach romskich- Stowarzyszenie społeczno-kulturalne Romów, Romano Centro, Roma-Service. Obszerne informacje na temat działalności tych instytucji. Prezentacje multimedialne, wykłady, dokumentacja dvd. Udział w międzynarodowej konferencji poświęconej tematyce romskiej zorganizowanej z okazji Międzynarodowego Dnia Romów w Oberwart.

W wymienionych spotkaniach partnerskich wzięli udział słuchacze.

Poza tym miały miejsce wizyty partnerskie w koordynatora projektu w UK, Szwecji i Austrii w celu pracy nad sfinalizowaniem głównych produktów projektu t.j. memorandum oraz dokumentacji „where we stand” zawierającej wywiady z przedstawicielami społeczności romskiej we wszystkich krajach partnerskich.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
100
W wyjazdach zagranicznych: 
18
Produkty
Produkty projektu: 
  • www.grundtvig-partnership-roma.com
  • Miesięcznik społeczno-literacki „Tygiel”” Zeszyt poświęcony tematyce romskiej,  listopad 2011.
  • Dokumentacja DVD „Where we stand”.

    Koncerty zespołu „Perła i jej bracia”.
  • Wystawa fotograficzna o Romach rumuńskich.
  • Dokument zawierający  sugestie dotyczące rozszerzenia integracji Romów w Europie- Memorandum.
  • Krótki film  prezentujący warunki życia pewnej rodziny romskiej mieszkającej w małej wiosce w Rumunii.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Miesięcznik Tygiel został wysłany do bibliotek na terenie i jest w sprzedaży całego kraju.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Wzajemne wizyty, oprócz walorów merytorycznych, mają również  walor poznawczy: zwiedzanie konkretnych miejsc, sytuacji, instytucji, architektury, kuchni, zabytków, przyrody, ale nade wszystko ludzi.

Pracownicy naszego stowarzyszenia uczestniczą w konwersacjach języka angielskiego, zmotywowani chęcią "godnego" reprezentowania organizacji za granicą. Typowe jest, że przedstawiciele pewnych krajów (np. Szwecja, Holandia) uczą się angielskiego od wczesnych lat szkolnych i często nawet posługują się tym językiem na co dzień, sytuacja ta dotyczy również młodego pokolenia w Polaków. Ale na ogół osoby w średnim wieku, wychowane jeszcze w poprzednim systemie, nie znają języków obcych w stopniu zaawansowanym, więc uczenie się języka angielskiego z możliwością konfrontacji i zastosowania nabytych umiejętności w sytuacjach naturalnych, w rozmowie z partnerem, a w przypadku tego projektu również z native spekarem wpływa istotnie na poprawienie umiejętności komunikacyjnych i zwiększenie motywacji do dalszego uczenia się.

Dzięki projektowi szlifowane są również kompetencje pedagogiczne poprzez wymianę doświadczeń i prezentację przykładów best practice oraz wzajemną obserwację podejścia i realizacji podobnych  zagadnień i sposobów rozwiązywania problemów u naszych partnerów. Dotyczy to również zarządzania projektem. Uczymy się planowania, pracy z mediami, koordynowania działań w projekcie i monitorowania postępów w zakresie lokalnym i dla całego projektu.

Realizacja tego projektu została wzbogacona i rozszerzona przez udział naszych młodych słuchaczy skupionych wokół Stowarzyszenia. Uczestniczyli oni w projekcie w realizowanym przez nas "Reif für die Bühne" ("gotowe na scenę") przebiegającym w ramach akcji UE "Młodzież w działaniu". Projekt poświęcony był również zagadnieniom dotyczącym romskiej mniejszości społecznej, a w szczególności uczestnictwu w międzynarodowym działaniu artystycznym w Gałaczu w Rumunii. Koordynatorem tego projektu była niemiecka organizacja Jugendstil z Plauen.

Współpracowaliśmy z Centrum Doradztwa i Informacji dla Romów w Polsce  przy organizacji warsztatów przygotowujących tegoroczną edycję finałowego konkursu stypendialnego dla uzdolnionej młodzieży romskiej w siedzibie naszego stowarzyszenia. Planowane jest, że impreza ta wejdzie na stałe do grafiku działalności naszej organizacji wzbogacając jej ofertę programową.

Działania nowego typu i nowym charakterze wymagają zawsze zwiększenia współpracy między pracownikami oraz wsparcia kadry zarządzającej placówką. Wnioski płynące z wizyt partnerskich są nieocenionym "profitem" z projektu, który zainwestowany będzie w próbę zweryfikowania metod pracy i innowacyjności działań naszej instytucji. Realizacja projektów wymaga współpracy pracowników, wzajemnego wspierania się i pracy zespołowej, poszerza ofertę dla społeczności lokalnej.

Organizacja nasza zyskuje na wizerunku, ponieważ jest postrzegana jako placówka działająca na rzecz zwalczania uprzedzeń i ksenofobicznych postaw, otwarta na współpracę z grupami mniejszościowymi i innymi organizacjami lokalnymi oraz jako instytucja podejmująca nowe wyzwania.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze zdobywają wiedzę i mają okazję do poznania przedstawicieli mniejszości romskiej, która od pokoleń mieszka w naszym kraju, a o której wiedza jest naładowana utartymi poglądami i uprzedzeniami. Projekt pozwala na zniwelowanie uprzedzeń i wykształcenia zrozumienia i akceptacji dla „inności” oraz przyczynia się istotnie do wzrostu zainteresowania tematyką realizowanego projektu. Jedna ze słuchaczek zakupiła w antykwariacie i przeczytała  dzieło Jerzego Ficowskiego „Cyganie w Polsce. Dzieje i obyczaje”.

Również  każdy wyjazd za granicę zawiera elementy uczenia się i nabywania nowych kwalifikacji. Słuchacze mają okazję do sprawdzenia  swoich umiejętności językowych nie tylko podczas  realizacji zaplanowanych elementów programu wizyty u partnerów, ale również przygotowując się do wyjazdu. Podróżowanie i przebywanie w grupie oraz spotykanie partnerów, interakcja z nimi, nawet jeśli porozumienie ma miejsce za  pomocą  prostych zdań i kiedy uczestnicy konwersacji  prowadzą w swoich językach ojczystych (zrozumiałych dla obu stron np. polski- słowacki) zwiększa kompetencje społeczne. Możliwość porozumienia się zwiększa pewność siebie i uczucie przynależności do grupy oraz motywację do nauki języków.

Każdy wyjazd i każde spotkanie partnerów poszerza wiedzę o ich krajach poprzez wymianę  informacji, prezentacje przygotowane przez gospodarzy, wizyty w muzeach, udział w wydarzeniach artystycznych oraz własne obserwacje. Wiedza na temat historycznych i geograficznych uwarunkowań krajów partnerskich jest również poszerzana w fazie przygotowawczej, w okresie planowania podróży oraz podczas rozmów z osobami, które już wcześniej odwiedzały dane kraje.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Sporządzone przez nas Memorandum zawiera nasze sugestie, wynikające z dwuletniej pracy nad zagadnieniami projektu, w jaki sposób można doprowadzić do wzrostu integracji grup mniejszościowych, w tym wypadku społeczności romskiej, z resztą społeczeństwa.

Oba filmy i wywiady mogą być pokazywane w szkołach, kursach, na wyższych uczelniach oraz podczas realizacji innych projektów i pracy nad zagadnieniami dotyczącymi egzystencji i problemów mieszkających w Europie Romów.

Miesięcznik Tygiel Kultury, w całości poświęcony Romom, jest kompendium wiedzy na temat tej mniejszości społecznej,  zawiera różnorodne artykuły, przykłady poezji, literatury w języku romskim, oraz ich przekłady i artykuły naukowe dotyczące badań nad historią i tradycją Romów. Jest produktem trwałym, który może być na bieżąco wykorzystywany w nauce o tej grupie społecznej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Największą wartością projektu „Integracja Romów w Europie” i wizyty polskiej grupy w Wiedniu była możliwość dowiedzenia się o sytuacji europejskich Romów - od nich samych. Mieliśmy możność spotkać się z 3 pokoleniową rodziną romską, żyjącą w bardzo skromnych warunkach i dowiedzieć się o jej codziennej egzystencji - na tle  filmu dokumentalnego zrealizowanego w osadzie, gdzie mieszkają. Poznaliśmy Gildę - Nancy Horvath, młodą austriacką dziennikarkę i aktywistkę romską, osobę charyzmatyczną , będącą autentyczną rzeczniczką praw tej mniejszości, nagłaśniającą w mediach  jej problemy."

"Gdybym miała ocenić, co dał mi udział w tym projekcie,  przywołałabym słowa, jakie skierował do jego uczestników podczas inauguracyjnego mityngu prof.Rudolf Sarkozi, przewodniczący mniejszości romskiej  w Austrii. Wg niego najważniejsze jest, abyśmy bogatsi o nową wiedzę i doświadczenia, przenieśli do swoich krajów, środowisk, miejsc pracy i rodzin przesłanie o potrzebie pozytywnego, przyjaznego nastawienia do Romów - gdziekolwiek mieszkają w Europie - oraz prezentowali sami i kształtowali u innych postawy wolne od jakichkolwiek uprzedzeń."

"Ciekawym doświadczeniem była degustacja romskiej kuchni, której potraw dotąd nie znałam. Po raz pierwszy było mi dane skosztować zupy ze szpinaku, zawijańców z mięsa baraniego i wołowego, podobnych nieco do polskich gołąbków, domowym sposobem przygotowanych owocowych napojów, przypominających fermentujący kompot lub lekkie wino.”

"Udział w projekcie romskim to dla mnie bardzo cenne doświadczenie, zarówno zawodowe, jak i życiowe. To okazja do spotkań z ludźmi i wymiana doświadczeń.”

"Dzięki udziałowi w projekcie miałam okazję poznać wielu Romów. Mogłam przyjrzeć się ich życiu, poznać problemy i ograniczenia. Dowiedzieć się więcej o ich bogatej kulturze i obyczajach. Zrozumieć złożoność wyborów i decyzji życiowych. Ta wiedza pozwala oderwać się od stereotypów. Dzięki niej zaczęłam patrzeć inaczej, mogłam dzięki temu zobaczyć przed sobą człowieka z jego bolączkami i ograniczeniami, a nie "Cygana", którym straszono mnie w dzieciństwie."

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maria Goldstein
Data wypełnienia formularza/karty: 
07.12.2012

Rozwój społeczności lokalnych poprzez budowanie i wzmacnianie aktywności obywatelskiej

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Sztuka, muzyka, kultura
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Wzajemnej Pomocy BONA FIDES
ul. Warszawska 19, 40-231 Katowice
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Grzegorz Wójkowski
+48502984057, grzegorz@bonafides.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie Wzajemnej Pomocy BONA FIDES jest niezależną, niedochodową i niezaangażowaną politycznie organizacją pozarządową. Celem jej działalności jest rozwój społeczeństwa obywatelskiego i podnoszenie jakości życia publicznego w Polsce.

Szczegółowymi celami działalności Stowarzyszenia są:

  • edukacja w zakresie praw człowieka, a w szczególności praw obywatelskich,
  • ochrona wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich,
  • zwiększenie dostępu do informacji publicznej,
  • przejrzystość życia publicznego,
  • kontrola wydatków publicznych,
  • przeciwdziałanie korupcji w instytucjach publicznych,
  • rozwój społeczności lokalnych.

Stowarzyszenie kieruje swoje działania edukacyjne do mieszkańców, członków i pracowników organizacji pozarządowych oraz reprezentantów samorządów terytorialnych. W swojej działalności edukacyjnej wykorzystuje szkolenia prowadzone metodą warsztatową, pogadanki, wykłady.

Tytuł projektu: 
Rozwój społeczności lokalnych poprzez budowanie i wzmacnianie aktywności obywatelskiej
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU06-11438 1
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Polska
Niemcy
Rumunia
Węgry
Cele projektu: 
  • Wykorzystanie strategii organizowania społecznościowego w celu zwiększenia udziału obywateli w działaniach czterech organizacji partnerskich.
  • Uczenie, dzielenie się, ocenianie doświadczeń i wyników strategii organizowania społecznościowego dla zwiększenia uczestnictwa obywateli podczas czterech wspólnych spotkań wraz z początkowym planowaniem i oceną końcową oraz rozpowszechnianiem wyników.
  • Napisanie i szerokie rozpowszechnienie „Przewodnika po partycypacji społecznej”, zawierającego strategie organizowania społecznościowego i działań obywatelskich wraz z przykładami.
Obszary tematyczne: 
  • Kompetencje społeczne i obywatelskie.
  • Świadomość i ekspresja kulturowa.
  • Zdolność uczenia się.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Podczas projektu partnerzy pracowali z różnymi ludźmi, w tym z osobami bezdomnymi, bezrobotnymi, o niskich dochodach, ze środowisk zróżnicowanych etnicznie. Stowarzyszenie Bona Fides pracowało z mieszkańcami jednej z biedniejszych dzielnic Katowic. Były to osoby w przedziale wiekowym od 18 do 63 lat, zróżnicowane pod względem wykształcenia i umiejętności społecznych.

Jakie były początki projektu: 

Członkowie Stowarzyszenia Bona Fides przez kilka lat przed rozpoczęciem projektu brali udział w szkoleniach dotyczących organizowania społecznościowego. Pod koniec 2009 roku podjęto decyzję, że jest to metoda, którą Stowarzyszenie będzie rozwijać. Pomysł projektu zrodził się z potrzeby głębszego poznania jej narzędzi. Partnerstwo zostało zaproponowane organizacjom, które brały udział wraz ze Stowarzyszeniem we wcześniejszych szkoleniach lub je organizowały.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W trakcie trwania projektu odbyły się cztery wizyty studyjne oraz jedno spotkanie organizacyjne i jedno ewaluacyjne. Spotkania te miały miejsce w:

  1. Szczecinie w dniach 17-20.01.2011.

Celem spotkania było przygotowanie się do zaplanowanych działań. Odbyły się szkolenia z podstaw organizowania społecznościowego, dla trenerów dotyczące pracy ta metodą, dotyczące negocjacji oraz przeprowadzania wywiadów wśród mieszkańców.

  1. Bonn w dniach 15.09-18.09.2011.

Celem wyjazdu było przedstawienie partnerom działań grupy liderów społeczności lokalnej InTakt oraz dzielenie się wiedzą i doświadczeniami na temat kryzysów w grupie. Tematem spotkania było zagadnienie pracy grupy bez opłaconego organizatora społecznościowego. Rezultatem spotkania było stworzenie planu rozwoju grupy InTakt. Partnerzy dzięki tej wizycie mieli okazję poznać problemy z jakimi borykają się organizacje społecznościowe pozostawione bez koordynatora ich działań. W spotkaniu tym wzięli udział 1 słuchacz i 3 pracowników Stowarzyszenia Bona Fides.

  1. Bukareszcie w dniach 17.03.2011 – 20.03.2011.

Nasz partner z  Rumunii, CeRe, jest w tej chwili najsilniejszą organizacją w Europie zajmująca się organizowaniem społecznościowym. Podczas spotkania partnerzy mieli więc możliwość poznania metod działania, stosowanych przez gospodarza, strategii oraz planu rozwoju. Celem wyjazdu było poznanie technik pracy ze społecznościami lokalnymi w trzech dzielnicach Bukaresztu oraz porównanie różnic i podobieństw pomiędzy działaniami pozostałych partnerów. Podczas wizyty partnerzy mieli okazję poznać wolontariuszy (mieszkańców) i metodę organizowania społecznościowego od strony samej grupy. Konkluzją wizyty było stwierdzenie, że bardzo ważne w pracy organizatora społecznościowego jest posiadanie grupy współpracowników zajmujących się tą samą pracą lub stałego superwizora, który wspiera go i konsultuje jego pracę podczas całego procesu organizowania. W tym spotkaniu wzięli udział 1 słuchacz i 3 pracowników Stowarzyszenia Bona Fides.

  1. Katowicach w dniach 26-29.01.2012.

Podczas wizyty goście mieli okazję poznać działania Stowarzyszenia Bona Fides i poznać organizację społecznościową powstałą na terenie Osiedla Franciszka Ścigały w Katowicach. Odbyło się wiele dyskusji na temat metody oraz szkolenie dotyczące motywacji.

  1. Budapeszcie w dniach 27.04.2012 – 29.04.2012.

Organizacja HAPN podczas projektu zaczęła planować pracę metodą organizowania społecznościowego. Podczas wizyty gospodarz dzielił się z partnerami swoimi wizjami i planem działań. Jako pierwszy w Europie rozpoczyna proces organizowania społecznościowego opartego na problemie ogólnonarodowym, a nie na bazie społeczności lokalnej konkretnej dzielnicy. Partnerzy mieli okazję wziąć udział w planowaniu strategii organizowania społecznościowego od samego początku, mieli okazję poznać sytuację społeczno-polityczną na Węgrzech oraz stosowane tam metody aktywizacji osób bezdomnych i dotkniętych ubóstwem. Gospodarz, dzięki wymianie doświadczeń pomiędzy partnerami, dostał profesjonalne wsparcie i zyskał nowe pomysły działań możliwe do wprowadzenia do strategii organizowania społecznościowego. W spotkaniu tym wzięło udział 2 pracowników Stowarzyszenia Bona Fides.

  1. Bukareszcie  w dniach 03.06.2012-08.06.2012.

Spotkanie w Bukareszcie było ostatnim w ramach projektu. Partnerzy analizowali i podsumowywali przeprowadzone w ciągu dwóch lat działania oraz planowali przyszłą współpracę. Podczas wizyty goście mieli okazję zobaczyć postępy, które zostały osiągnięte w rozwoju społeczności lokalnej trzech dzielnic Bukaresztu. Podczas spotkania miały miejsce również szkolenia dotyczące rozwoju i budowania grupy oraz przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu w pracy organizatora społecznościowego. W spotkaniu wzięło udział 4 słuchaczy i 2 pracowników Stowarzyszenia Bona Fides.

W ciągu trwania projektu miały miejsce działania krajowe polegające na pracy ze społecznością lokalną metodą organizowania społecznościowego na terenie Osiedla Ścigały w Katowicach - Bogucicach. Z grupą 86-ciu mieszkańców pracował jeden pracownik Stowarzyszenia Bona Fides. Stowarzyszenie informowało społeczność lokalną oraz inne organizacje poprzez umieszczanie informacji w prasie, radiu i telewizji o swoich działaniach w ramach projektu. Wywieszano również plakaty i roznoszono ulotki. O każdym działaniu na bieżąco informowano na stronie internetowej stowarzyszenia. Wewnątrz organizacji o rozwoju i rezultatach projektu informowano na cotygodniowych zebraniach zespołu.

W ramach projektu odbyło się szkolenie dla 15-stu liderów lokalnej społeczności z zagadnienia dostępu do informacji publicznej oraz przeprowadzania kampanii społecznej prowadzone przez pracownika Stowarzyszenia. Miało miejsce również szkolenie dotyczące przeprowadzania wywiadów wśród mieszkańców, prowadzenia negocjacji oraz budowania grupy prowadzone przez dwóch doświadczonych organizatorów społecznościowych dla grupy 14-stu liderów społeczności lokalnej. Podczas projektu partnerzy stworzyli „Przewodnik po partycypacji społecznej”. Został on przetłumaczony na język polski i rumuński. Przygotowywanie „Przewodnika” było doskonałym narzędziem do oceny wyników całego projektu.

Powstała również strona internetowa promująca metodę organizowania społecznościowego (www.econnet.eu) oraz rozpowszechniająca wyniki działań partnerów. W ramach projektu Stowarzyszenie zorganizowało również kurs języka angielskiego dla pracowników.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
86
W wyjazdach zagranicznych: 
6
Produkty
Produkty projektu: 

W ramach projektu powstał „Przewodnik po partycypacji społecznej” (Handbook on Citizen Participation). Powstała również strona internetowa www.econnet.pl.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie produkty są w dalszym ciągu wykorzystywane i upowszechniane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Dzięki udziałowi w projekcie Stowarzyszenie miało szanse na zdobycie doświadczenia w pracy ze społecznością lokalną. Pozwoliło to na wprowadzenie do oferty szkoleniowej pozycji związanej z organizowaniem społecznościowym. Kontakt z partnerami, którzy są równocześnie członkami ECON wpłynął na wzrost aktywności stowarzyszenia w tej sieci. Było to przyczyną zmian organizacyjnych w stowarzyszeniu, które zaczęło pełnić ważną rolę w strukturach ECON.

Projekt miał średni wpływ na zwiększenie wsparcia ze strony kadry zarządzającej instytucją. Podczas realizacji zadań, pracownicy stowarzyszenia, aby móc wykonać je dobrze, zmuszeni byli do współpracy.  Dzięki temu praca była wykonywana bardziej efektywnie.

Stowarzyszenie planuje wykorzystywanie metody organizowania społecznościowego w dalszym ciągu i włączenia jej do palety swoich działań. Długoterminowym rezultatem projektu będzie wzrost popularności organizowania społecznościowego w Polsce.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt miał znaczny wpływ na zwiększenie wiedzy słuchaczy na temat możliwości zaangażowania się w sprawy swojej społeczności lokalnej oraz na zwiększenie ich umiejętności organizowania się i rozwiązywania sąsiedzkich problemów. Dzięki projektowi, społeczność lokalna na Osiedlu Ścigały w Katowicach jest jedną z bardziej rozwijających się grup nieformalnych, mających wpływ na decyzje władz.

Wolontariusze Stowarzyszenia (w większości byli to członkowie grupy liderów z Osiedla Ścigały w Katowicach) podczas udziału w wizytach studyjnych mieli rzadką możliwość posługiwania się językiem angielskim. Wyjazdy te pobudziły motywację do dalszej nauki tego języka. Podczas projektu wolontariusze mieli okazje uczestniczyć w kilku szkoleniach, co w znaczny sposób zwiększyło ich umiejętności społeczne. Znaczący wpływ można również zauważyć na płaszczyźnie motywacji wolontariuszy oraz ich pewności siebie. Dzięki projektowi są oni zmotywowani do dalszej nauki języków, podnoszenia swoich kwalifikacji oraz stałej pracy na rzecz swojej społeczności lokalnej. Niewątpliwie projekt miał wpływ na zwiększenie poziomu wiedzy wolontariuszy na temat krajów partnerskich.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Najważniejszym rezultatem projektu jest zdobycie przez Stowarzyszenie Bona Fides doświadczenia i wiedzy niezbędnej do pracy metodą organizowania społecznościowego, z której korzystanie zostało na stale wprowadzone do działań Stowarzyszenia. Podczas przyszłych szkoleń stowarzyszenie będzie rozpowszechniać wyniki projektu m.in. poprzez rozdawanie i pracowanie na „Przewodniku”. Do promocji metody stale będzie wykorzystywana strona internetowa www.econnet.eu.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Dla mnie wyjazd do Bukaresztu był świetna okazją do nawiązania kontaktów międzynarodowych, do rozpoczęcia dobrze rokującej współpracy i poznania nowej kultury” - wypowiedź pracownika Stowarzyszenia.

„Zdobyłem dużo doświadczeń oraz poznałem wielu aktywnych mieszkańców, co zainspirowało mnie do dalszych działań i zaangażowania w sprawy lokalne”- pracownik Stowarzyszenia.

„Projekt zmienił moje życie” - wypowiedź mieszkańca.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Dagmara Kubik
Data wypełnienia formularza/karty: 
06.12.2012

Art forms

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja drugiej szansy
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Sztuka, muzyka, kultura
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Poleski Osrodek Sztuki
ul.Krzemieniecka 2A, 94-030 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Marcin Filipowicz
tel. 42688 14 18, e-mail: m.filipowicz@pos.lodz.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Poleski Ośrodek Sztuki nastawiony jest na edukację osób dorosłych. W związku z tym działają u nas kluby zrzeszające głównie osoby po 50 roku życia: Klub Smakosza, Dyskusyjny Klub Książki, Klub Żyję z Pasją, Klub Scrabblistów. Poza tym pod kątem tej grupy wiekowej organizujemy zajęcia: Zajęcia  plastyczne dla dorosłych, Gimnastyka dla pań. Organizujemy także  szereg spotkań z ludźmi kultury w cyklu literackim, kulinarnym. Jest także cykl spotkań ułatwiający radzenie sobie z codziennością pod nazwą „Nie bój się codzienności”.

Tytuł projektu: 
Art forms
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-GB2-GRU06-03538 2
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Wielka Brytania
Austria
Polska
Cele projektu: 

Dzielenie się doświadczeniami trzech działających podobnie instytucji zajmujących się edukacją osób dorosłych.

Obszary tematyczne: 

Szeroko pojęte sztuki plastyczne a także słowo pisane.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Stali bywalcy Poleskiego Ośrodka Sztuki. Głównie są to osoby po pięćdziesiątym roku życia. Mieszkający w najbliższych okolicach Ośrodka. Wśród nich dominują kobiety.

Jakie były początki projektu: 

Koordynatora projektu poznaliśmy podczas organizowanych w Ośrodku Warsztatów Kultury Żydowskiej. Po jakimś czasie osoba ta zaproponowała nam przystąpienie do projektu. Była to inicjatywa koordynatora.

Krótki opis przebiegu projektu: 
  • Pierwsza wizyta zagraniczna: Anglia, 27.10.2010 - 30.10.2010

To pierwsze spotkanie partnerów projektu podczas którego ustaliliśmy, jak rozumiemy sformułowanie Art. Forms, podzieliliśmy się obowiązkami przy realizacji zadań, ustaliliśmy terminy kolejnych wizyt partnerskich, w tym wyjeździe nie brali udziału słuchacze.

  • Druga wizyta zagraniczna : Austria, 2.03.2011- 05.03.2011

Podczas tej wizyty wspólnie wyreżyserowaliśmy film animowany, zorganizowaliśmy wystawę zdjęć rzekotek, poznaliśmy siedzibę partnera projektu. W wizycie brało udział 2 słuchaczy.

  • Trzecia wizyta zagraniczna: Austria, 8.12.2011 - 10.12.2011

Podczas tej wizyty poznaliśmy metody pracy partnera projektu, braliśmy udział w warsztatach, zwiedzaliśmy także wiedeńskie muzea. W wizycie brało udział 3 słuchaczy.

  • Czwarta wizyta zagraniczna: Anglia, 28.03.2012 - 31.03.2012

Podczas tej wizyty zwiedzaliśmy muzea położone w okolicy Ely oraz Cambridge. W wizycie brał udział 1 słuchacz.

  • Pierwsza wizyta partnerska w Łodzi: 22.06.2011 -26.06.2011

Do najbardziej udanych akcji należało „Budowanie mostu Art. Forms”. Chodziło w niej o niekonwencjonalne podsumowanie dotychczasowych działań zrealizowanych w ramach projektu. W wizycie brali udział wszyscy słuchacze zaangażowani w prace nad projektem.

  • Druga wizyta partnerska w Łodzi. 20.06.2012 - 24.06.2012

Tym razem akcją podsumowującą wszystkie działania projektu była „Europejska mozaika”, w trakcie której zrobiliśmy całościowy przegląd działań projektu. W wizycie brali udział wszyscy słuchacze zaangażowani w prace nad projektem.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
6
W wyjazdach zagranicznych: 
6
Produkty
Produkty projektu: 

Film animowany wyreżyserowany przez uczestników wizyty partnerskiej w Austrii.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Film animowany.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Pod wpływem projektu zainaugurowaliśmy nowy cykl spotkań "Obraz i słowo", a IX Festiwalowi Literatury Prope Mercatum nadaliśmy charakter tematyczny, wiążący literaturę ze sztukami plastycznymi. Stąd nazwa: IX Festiwal Literatury Prope Mercatum "Obraz i słowo".

Dla pracowników rezultatem niezwykle ważnym był kontakt z żywym językiem angielskim, był on częścią praktyczną odbywających się w ciągu roku w Ośrodku lekcji języka angielskiego. To było szczególnie korzystne, ponieważ Angielka-koordynatorka projektu zwracała szczególną uwagę na poprawność językową i chętnie tłumaczyła zawiłości językowe. Podobnie jak w przypadku słuchaczy, uczestnictwo w projekcie zwiększyło motywację pracowników do indywidualnych działań. Projekt Art Forms był dla osoby zarządzającej pierwszym realizowanym projektem unijnym. Dlatego miała ona możliwość budowania od podstaw  umiejętności kierowania projektem. Podobnie jak w przypadku uczestników, pracownicy także poszerzyli wiedzę na temat krajów partnerskich i ich kulturach.

Jeśli chodzi o kompetencje informatyczne pracownicy doskonalili je poprzez codzienną pracę z komputerem, w tym komunikowanie się za pomocą poczty elektronicznej oraz Facebooka, wyszukiwanie i weryfikację informacji.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt zmienił bardzo wiele w życiu słuchaczy jeśli chodzi o kompetencje kluczowe. Co do świadomości i ekspresji kulturowej uczestnicy projektu poszerzyli swoją wiedzę i umiejętności w następujący sposób:

  • odwiedzili muzea w Wiedniu, Cambridgeshaire oraz w Łodzi, w ten sposób uzupełnili swoją wiedzę na temat narodowego i europejskiego dziedzictwa kulturalnego,
  • uczestniczyli w różnego rodzaju warsztatach artystycznych, które wpłynęły na umiejętność wyrażania siebie.

Jeśli chodzi o inicjatywność i przedsiębiorczość te cechy zyskali przez:

  • doskonalenie znajomości języków obcych,
  • stwarzanie okazji do wykazania się uczestników pewnością siebie, zaangażowaniem, co zaowocowało większą samodzielnością tak potrzebną w realizacji własnych celów,

Jeśli chodzi o kompetencje informatyczne, słuchacze doskonalili je przez nabywanie całkowicie nowych umiejętności jak w przypadku osób, które przygotowały prezentacje multimedialne lub innych-uczących się na warsztatach radiowych (wykorzystanie programu edycji radiowej).

Ponadto :

  • mieli możliwość poznania i zrozumienia różnic kulturowych i religijnych krajów partnerskich,
  • aby lepiej zrozumieć partnerów projektu, zapoznali się z historią ich krajów,
  • brali udział w warsztatach organizowanych przez instytucje uczestniczące w projekcie, w ten sposób poszerzyli swoje doświadczenia na temat nowych metod pracy.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultaty i produkty projektu mogły pomóc w wymianie doświadczeń, ponieważ dzięki informacjom o konkretnych działaniach, pomysłach wdrażanych w organizacjach krajów partnerskich, łatwiej jest je przenieść na własny grunt.

Poprzez prezentowanie dorobku uczestników projektu wzbogacono wiedzę na temat kultury krajów partnerskich. Miało to miejsce, między innymi, poprzez organizację wystaw prac uczestników projektu. Szczególnie wartościowe było prezentowanie wystaw uczestników projektu podczas wizyt partnerskich.

Rezultaty i produkty projektu mogą ponadto wzbogacić wiedzę Unii Europejskiej na temat kulturowej i historycznej specyfiki poszczególnych krajów (podczas omawiania korzyści wynikających z udziału w projekcie dzieliliśmy się odczuciami na ten temat).

Ta wiedza może ułatwić prognozowanie rozwoju pewnych tendencji społecznych na podstawie śledzenia stanu rozwoju społeczeństw wyżej rozwiniętych i dłużej działających demokracji.

Rezultaty i produkty projektu mogą wzbogacić zasób wspólnego, europejskiego dziedzictwa kulturalnego bez podziału na dorobek poszczególnych krajów.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

”Mieliśmy możliwość zwiedzenia siedzib partnerów projektu oraz uczestniczyć w warsztatach organizowanych przez partnerów. To

"Nie zapomnę otwarcia mojej wystawy w VHS Hietzing w Wiedniu – mieście, gdzie miałem możliwość odwiedzenia wspaniałych muzeów, gdzie patrzyłem na prace Rubensa i Rembrandta.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Osoba odpowiedzialna za projekt ze strony polskiej pełniła tę role po raz pierwszy, dlatego było to dla niej nowym, ale bardzo pouczającym doświadczeniem.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Marcin Filipowicz
Data wypełnienia formularza/karty: 
03.12.2012

Akademia Nowych Możliwości – szkoły dla rodziców drogą zwiększenia kompetencji w zakresie opieki i wychowania dzieci

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Edukacja rodziców i rodzin
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Ośrodek Pomocy Społecznej
ul. Poznańska 25, 62 - 020 Swarzędz
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Wacław Rożek
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Ośrodek Pomocy Społecznej (OPS) jest organizacją samorządową na poziomie lokalnym.  Obszar działań OPS to pomoc społeczna, praca socjalna oraz dystrybucja środków finansowych i materialnych na zaspokojenie podstawowych potrzeb osób wymagających wsparcia. Głównym celem naszej organizacji jest pomoc ludziom, którzy mają problemy z adaptacją społeczną min. osobom bezdomnym, bezrobotnym, uzależnionym, chorym, więźniom i ofiarom przemocy w rodzinie, osobom niepełnosprawnym i starszym.

Tytuł projektu: 
Akademia Nowych Możliwości – szkoły dla rodziców drogą zwiększenia kompetencji w zakresie opieki i wychowania dzieci
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU06-11411 1
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Polska
Łotwa
Turcja
Szwecja
Litwa
Cele projektu: 

Projekt był adresowany do rodziców mających problemy wychowawcze ze swoimi dziećmi. Projekt był skierowany w szczególności do rodziców ze środowisk mniej uprzywilejowanych z brakiem dobrych doświadczeń wychowawczych.

Cele projektu:

dla społeczności lokalnej oraz wspólnoty europejskiej:

  • pogłębienie lokalnej i regionalnej współpracy pomiędzy organizacjami zajmującymi się edukacją dorosłych w zakresie edukacji rodzicielskiej poprzez dzielenie się doświadczeniem, praktyką,
  • rozpowszechnienie na poziomie europejskim dobrych praktyk w zakresie edukacji rodzicielskiej,

dla rodziców (słuchaczy):

  • budowanie odpowiedzialności za rozwój swoich dzieci,
  • wzmocnienie poczucia własnej wartości poprzez uczestnictwo w procesie grupowym oraz świadomość kulturową,
  • dostarczenie wiedzy i wzmacnianie umiejętności w zakresie wychowywania własnych dzieci, w szczególności w zakresie komunikacji, rozwiązywania konfliktów bez przemocy, ustalania zasad obowiązujących w domu i respektowania ich, konstruktywnych metod rozwiązywania problemów,
  • pokazanie sposobów na aktywne spędzanie czasu ze swoim dzieckiem,
  • rozwijanie wiedzy na temat zagrożeń na jakie narażone są dzieci,
  • przełamanie mentalnych granic związanych z uczestniczeniem w spotkaniach europejskich (kontaktem z ludźmi z innych krajów),
  • przełamanie barier psychologicznych (wzmocnienie poczucia własnej wartości, bycia otwartym w pracy grupowej, bycia elastycznym w nowych sytuacjach),

dla nauczycieli (profesjonalistów):

  • profesjonalny rozwój w zakresie edukacji rodzicielskiej.
Obszary tematyczne: 
  • wychowanie do życia w rodzinie/ rodzicielstwa
  • kształcenie międzykulturowe
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową projektu byli rodzice mający problemy wychowawcze ze swoimi dziećmi, w szczególności z środowisk mniej uprzywilejowanych lub/ i z brakiem dobrych doświadczeń wychowawczych. W trakcie ustalania z organizacjami partnerskimi szczegółów realizacji projektu uzgodniono wspólne kryteria doboru rodziców. Były to:

  • motywacja do uczestnictwa w projekcie,
  • brak lub niski poziom wiedzy i / lub kompetencji społecznych (szczególnie w obszarze: edukacja rodzicielska),
  • brak lub niski poziom umiejętności organizowania wolnego czasu ze swoimi dziećmi,
  • brak lub niski poziom wykształcenia,
  • posiadanie z dziećmi w wieku szkolnym.

W przypadku polskiej organizacji grupa docelowa to rodzice spełniający powyższe kryteria. Charakterystyka grupy biorącej udział w projekcie:

  • osoby bezrobotne lub bez stałego zatrudnienia,
  • osoby otrzymujące pomoc z Ośrodka Pomocy Społecznej,
  • osoby z brakiem lub niskim poziomem wykształcenia,
  • osoby zmagające się z problemami osobistymi (niepełne rodziny, rozwód, przemoc fizyczna i psychiczna, nadużywanie substancji).
Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał w oparciu o wcześniejsze doświadczenia Ośrodka Pomocy Społecznej w Swarzędzu. Potrzeba wsparcia rodziców w wychowywaniu dzieci jest widoczna od wielu lat w naszym środowisku lokalnym. Znaczny odsetek rodzin będących pod opieką Ośrodka Pomocy Społecznej boryka się między innymi z problemami wychowawczymi.

Zaczeliśmy od przygotowania krótkiego zarysu projektu z opisem problemu, który nas interesował, tego w jaki sposób widzimy realizację projektu, co chcemy poprzez niego osiągnąć. Następnie rozesłaliśmy gotowy zarys do organizacji zajmujących się szeroko rozumianą edukacją rodzicielską. Okazało się, że w wielu krajach istnieje ogromna potrzeba wspierania rodzin w realizowaniu funkcji opiekuńczo – wychowawczych, że problem, który widzieliśmy w swoim środowisku lokalnym istnieje obiektywnie również na poziomie krajów wspólnotowych.

Po doborze partnerów kolejnym krokiem była dyskusja z partnerami na temat szczegółów projektu – celów i rezultatów, jakie chcemy osiągnąć realizując projekt oraz zadań do realizacji. Na podstawie wspólnych ustaleń został stworzony projekt.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Przebieg projektu:

 XI. 2010 – spotkanie partnerskie Polska – Swarzędz.

Głównym celem spotkania było udoskonalenie precyzyjnego planu pracy, harmonogramu zajęć na najbliższe miesiące, a także wymiana doświadczeń pomiędzy organizacjami partnerskimi.  Przedstawiciele organizacji wzięli udział w zajęciach integracyjnych. Każda organizacja przedstawiła również prezentację na temat zakresu działalności oraz własnych doświadczeń związanych z edukacją rodzicielską. Zorganizowana była również wizyta w Ośrodka Pomocy Społecznej, Ośrodku Wsparcia oraz w Gminnym Centrum Informacji. Uczestnicy mieli okazję do rozmów o lokalnym i państwowym systemie wsparcia dla mniej uprzywilejowanych środowisk w Polsce. W spotkaniu wzięło udział łącznie 12 profesjonalistów (nauczycieli) z wszystkich krajów partnerskich.

XI. 2010 – VI.2012 – tworzenie strony internetowej projektu zawierającej opis projektu, jego założenia i cele, podjęte działania oraz opis organizacji partnerskich. Na stronie znajdują się również rezultaty projektu, relacje ze zrealizowanych mobilności oraz forum dla rodziców.

I. 2011 – IV. 2011 - przeprowadzenie sondażu wśród lokalnych organizacji zaangażowanych w edukację rodzicielską na temat koncepcji oraz metod pracy z rodzicami oraz przygotowanie prezentacji na ww. temat.

IV. 2011 – spotkanie partnerskie Szwecja – Uppsala.

Celem spotkania było poznanie warsztatu pracy organizacji partnerskich na bazie wybranej koncepcji pracy z rodzicami. Celem spotkania było również wypracowanie wspólnego stanowiska na temat funkcjonowania strony internetowej oraz forum. W spotkaniu wzięli udział przedstawiciele wszystkich organizacji partnerskich, specjaliści pracy z rodziną (pracownicy socjalni oraz psycholodzy) oraz rodzice. W spotkaniu udział wzięło łącznie 16 osób, 14 profesjonalistów oraz 2 rodziców.

V. 2011 – X. 2011 - zajęcia warsztatowe „Szkoła dla rodziców”-

I edycja (10 spotkań). Główne tematy spotkań: emocje rodziców i dzieci, kary i pochwały jako podstawowe metody wychowawcze, od konfliktu do współdziałania, wspieranie niezależności i autonomii dziecka. W zajęciach wzięło udział 10 rodziców (słuchaczy).

X.2011 – XII. 2012 – zajęcia warsztatowe „Szkoła dla rodziców” –

II edycja (10 spotkań). Główne tematy spotkań j.w. W zajęciach wzięło udział 16 rodziców.

X.2011 – przygotowanie prezentacji  podsumowującej  zrealizowane warsztaty „Szkoły dla rodziców” zawierającej charakterystykę uczestników, opis zrealizowanych tematów, główne założenia pracy, przykłady zastosowanych metod oraz osiągnięcia uczestników.

X.2011 – spotkanie partnerskie Łotwa – Jurmala.

Celem spotkania była integracja rodziców z organizacji partnerskich, wyposażenie rodziców w wiedzę i umiejętności w zakresie wychowywania dzieci, zapoznanie się z metodami pracy z rodzicami z organizacji partnerskich. Podczas spotkania każda z organizacji partnerskich prezentowała swoje doświadczenia z  dotychczasowej pracy z rodzicami. Zostały przeprowadzone również zajęcia integracyjne oraz minikonferencja dla rodziców. Jednym z punktów spotkania była również prezentacja strony internetowej oraz forum dla rodziców. W spotkaniu wzięli udział przedstawiciele wszystkich organizacji partnerskich, specjaliści pracy z rodziną (pracownicy socjalni oraz psycholodzy) oraz rodzice. Odbyło się również spotkanie dla pracowników organizacji mające na celu podsumowanie dotychczasowej pracy i ustalenie następnych kroków w projekcie. W spotkaniu łącznie wzięło udział 38 osób z wszystkich krajów partnerskich, 9 profesjonalistów oraz 29 rodziców.

III. 2012 – V. 2012 – przygotowanie warsztatów dla rodziców na potrzeby kolejnego spotkania partnerskiego (ze strony naszej organizacji były to warsztaty "Cykl życia dziecka i rodziny - największe szanse i zagrożenia, jak je dostrzec i dobrze wykorzystać, jak im w porę zaradzić. Prewencja problemów wychowawczych") oraz przygotowanie pomysłów i propozycji aktywnych form spędzania czasu wolnego z dziećmi.  

V. 2012 – spotkanie partnerskie Litwa – Kowno.

Celem spotkania była integracja słuchaczy z krajów partnerskich, wyposażenie rodziców w wiedzę i umiejętności w zakresie wychowywania dzieci. W ramach spotkania odbyły się dwudniowe warsztaty dla rodziców (tematy zajęć zostały opracowane zgodnie z zapotrzebowaniem rodziców). Celem warsztatów była wymiana metod i doświadczeń wśród rodziców.  Główne zagadnienia: cykl życia dziecka i rodziny, kompetencje rodzicielskie, skuteczna komunikacja w rodzinie. Podczas spotkania odbyły się również praktyczne zajęcia na temat posługiwania się forum internetowym wraz z użyciem broszury informacyjnej na ten temat. Ostatni dzień mobilności był przeznaczony na spotkanie koordynatorów, którego celem była ewaluacja spotkania, podsumowanie dotychczasowych osiągnięć oraz zaplanowanie i omówienie następnych działań w projekcie. W spotkaniu udział wzięło 40 osób, 10 profesjonalistów oraz 30 rodziców.

IV.2012 – VI. 2012 – przygotowanie broszury z propozycjami aktywnych form spędzania czasu wolnego rodziców z dziećmi - zbiór pomysłów wszystkich organizacji partnerskich” Active forms of spending free time with children”.

Działania upowszechniające

W lokalnej prasie na bieżąco pojawiały się artykuły dotyczące realizacji projektu. Podczas spotkania partnerskiego w Polsce został również nakręcony reportaż, który można było później zobaczyć w Swarzędzkiej Telewizji Kablowej.

Dobrym przykładem działań upowszechniających była corocznie organizowana impreza plenerowa dla społeczności lokalnej "Piknik Trzech Pokoleń". W ramach tej imprezy został zorganizowany "Kącik Grundtviga", gdzie uczestnicy pikniku mogli zapoznać się z działaniami podejmowanymi w  projekcie.

Została stworzona strona internetowa projektu, gdzie zawarty jest opis projektu, jego założenia i cele, podjęte działania oraz opis organizacji partnerskich. Znajdują się tam również osiągnięte rezultaty projektu, raporty z przebiegu mobilności oraz forum dla rodziców.

Działania ewaluacyjne

Po każdej mobilności odbywała się sesja ewaluacyjna osób zaangażowanych w projekt (przy użyciu ankiety ewaluacyjnej). Partnerzy przeprowadzili również na poziomie lokalnym spotkania ewaluacyjne z uczestnikami projektu (informacje zwrotne od uczestników projektu), organizacja partnerska z Litwy poprosiła uczestników o napisanie raportu na temat rezultatów, jakie osiągnęli w trakcie projektu.

Główne wyniki ewaluacji projektu: potrzeba spędzenia większej ilości czasu między uczestnikami projektu - rodzice mogli gościć siebie nawzajem w domach, spędzać czas np. na wspólnym gotowaniu, mieć więcej okazji do nieformalnych spotkań. Uczestnicy ocenili pozytywnie dobrą atmosferę podczas spotkań oraz dobre rozwiązania logistyczne i organizacyjne. Ważna też jest deklaracja uczestników - zdecydowana większość z nich pozytywnie oceniła udział w projekcie, zadeklarowała, że wiele się nauczyła oraz że poprawiła swoje kompetencje interpersonalne oraz interkulturowe.

Ewaluacja zajęć „Szkoły dla rodziców” - najważniejsze wnioski rodziców:

  • potrzeba ewaluacji po kilku miesiącach, odnośnie skuteczności metod i poradzenia się w obliczu nowych problemów, które mogą się pojawić w reakcji dziecka na zmiany wychowawcze i w związku z powyższym prośba o dodatkową grupę - kilka spotkań,
  • możliwość indywidualnych konsultacji po warsztatach (stworzenie takiej możliwości w ramach Ośrodka Pomocy Społecznej),
  • pomysł stworzenie równoległej grupy dla dzieci, by też mogły ćwiczyć umiejętności: jak rozmawiać, jak wyrażać negatywne emocje, jak radzić sobie z rywalizacją, jak rozwiązywać konflikty etc.
  • lepsze dopasowanie rodziców, z dziećmi w konkretnym wieku do grupy (możliwe tylko przy większej frekwencji), tak by uniknąć za dużej rozpiętości tematów,
  • konsultacje indywidualne dla każdej rodziny - rodzic z dzieckiem oraz psycholog, by omówić, co konkretnego dzieje się w danej rodzinie, chęć większego włączenia mężczyzn/ojców do uczestnictwa z grupie.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
26
W wyjazdach zagranicznych: 
8
Produkty
Produkty projektu: 

Osiągnięte rezultaty i produkty końcowe:

  • strona internetowa  - www.academyofnewpossibilities.eu,
  • forum dla rodziców - www.forumofnewpossibilities.tk
  • broszura z propozycjami aktywnych form spędzania czasu wolnego rodziców z dziećmi - zbiór pomysłów wszystkich organizacji partnerskich” Active forms of spending free time with children”
  • prezentacja na temat działalności Ośrodka Pomocy Społecznej w Swarzędzu,
  • prezentacja na temat  koncepcji oraz metod pracy z rodzicami na podstawie sondażu  wśród  lokalnych organizacji zaangażowanych w edukację rodzicielską (założenia teoretyczne oraz praktyczne aspekty pracy),
  • prezentacja  podsumowująca  zrealizowane przez OPS warsztaty „Szkoły dla rodziców” zawierająca charakterystykę uczestników, opis zrealizowanych tematów, główne założenia pracy, przykłady zastosowanych metod oraz osiągnięcia uczestników,
  • warsztat dla rodziców "Cykl życia dziecka i rodziny - największe szanse i zagrożenia, jak je dostrzec i dobrze wykorzystać, jak im w porę zaradzić. Prewencja problemów wychowawczych", scenariusz zajęć „Szkoły dla rodziców”.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Broszura dotycząca aktywnych form spędzania czasu wolnego z dziećmi – propozycje z wszystkich krajów partnerskich.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Dla naszej organizacji był to pierwszy projekt partnerski Grundtviga. Pracownicy organizacji zaangażowani w projekt, szczególnie biorący udział w mobilnościach podkreślali, że jest to dla nich bardzo duże doświadczenie edukacyjne, w szczególności dotyczące obszaru umiejętności językowych oraz pedagogicznych. Podczas mobilności specjaliści pracujący z rodzicami mieli okazję poznać koncepcje oraz nowe metody pracy z grupą rodziców. Pracownicy naszej organizacji w większości posługują się językiem roboczym projektu, jednakże przygotowanie materiałów dotyczących edukacji rodzicielskiej (w szczególności prezentacja koncepcji, założeń, metod pracy z rodziną, przeprowadzenie warsztatów dla rodziców) wymagało od nich dużego nakładu pracy i poszerzenia zasobu słownictwa. Również w zakresie zarządzania projektem było to dla nich również duże wyzwanie i doświadczenie edukacyjne.

Motywacja pracowników zaangażowanych w projekt do prowadzenia podobnych działań w przyszłości zwiększyła się znacząco - podczas podsumowania projektu większość z nich zadeklarowała gotowość uczestnictwa w podobnych działaniach w przyszłości.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Zajęcia "Szkoły dla rodziców" miały charakter warsztatów psychologicznych, składających  się z krótkich omówień i wprowadzeń tematycznych, a przede wszystkim z ćwiczeń, dramy, debaty. Cennym elementem uczącym była wymiana doświadczeń między uczestnikami oraz praktyczne wypróbowywanie nowych umiejętności w postaci zadań domowych. Poszczególne spotkania poruszały następującą tematykę: świadomość własnych celów wychowania, poznanie i rozumienie świata uczuć własnych oraz dziecka lub wychowanka, naukę umiejętności rozmawiania o uczuciach, umiejętność stawiania jasnych granic i wymagań, zachęcanie dzieci do współpracy, wspólne rozwiązywanie konfliktów, poszukiwanie lepszych niż kara sposobów uczenia dziecka samodyscypliny, wspieranie samodzielności dzieci, uwalnianie ich od grania ról oraz wzmacnianie ich poczucia własnej wartości przez pochwałę opisową.  Dzięki udziałowi w zajęciach rodzice uświadomili sobie, że skuteczność wychowania w znacznym stopniu zależy od osoby wychowującej i oznacza to, że aby zmienić dziecko, trzeba zacząć zmianę od siebie.  Udział w zajęciach pogłębił świadomość  i refleksję na temat skuteczności określonych metod wychowawczych: ułatwienie zakwestionowania  niektórych funkcjonujących potocznie stereotypów  i mitów odnośnie wychowania.  Rodzice biorący udział w zajęciach sugerowali podniesienie skuteczności oddziaływań wychowawczych, lepsze radzenie sobie z  dzieckiem i problemami wychowawczymi, zmniejszenie bezradności wychowawczej, poprawę relacji interpersonalnych w rodzinie, podniesienie jakości komunikatów emocjonalnych rodzice – dzieci, zmianę kierunków postaw rodzicielskich w kierunku wartości pożądanych wychowawczo oraz zmniejszenie stosowania różnorodnych form przemocy i wykorzystywania  władzy rodzica wobec dziecka.  Program pokazał rodzicom, że warto zrezygnować z „przymusu wychowania” na rzecz budowania dobrego kontaktu i relacji z dzieckiem, ale stał się również platformą wymiany doświadczeń miedzy rodzicami z krajów partnerskich oraz pokazał, że problemy wychowawcze w różnych państwa i kulturach są podobne.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  • strona internetowa projektu oraz forum dla rodziców będą aktywne przez co najmniej 2 lata po zakończeniu projektu,
  • materiały szkoleniowe z warsztatów "Szkoły dla rodziców" opracowane w czasie projektu mogą być wykorzystywane w innych szkoleniach organizowanych już po jego zakończeniu,
  • broszura na temat aktywnych form spędzania czasu wolnego z dziećmi trafiła do wszystkich organizacji partnerskich i będzie dalej dystrybuowana zgodnie z potrzebami,
  • materiały, prezentacje powstałe w trakcje projektu będą dalej wykorzystywane przy prowadzeniu działalności Ośrodka, 
  • scenariusz zajęć "Szkoły dla rodziców" może być wykorzystywany w innych szkoleniach organizowanych już po jego zakończeniu,
  • pomysły, które się pojawiły mogą być wykorzystane przy pisaniu, wdrażaniu i realizowaniu nowych projektów,
  • ewaluacja wśród uczestników projektu pokazała nam kierunki działań jakie należy obrać w przyszłości tworząc ofertę dla rodziców,
  • jednym z postulatów zgłoszonych przez rodziców była możliwość skorzystania z indywidualnych konsultacji dla rodziców również po zakończeniu projektu – na dzień dzisiejszy mogą oni korzystać z konsultacji indywidualnych z psychologiem.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Nawiązałam nowe znajomości i było to dla mnie bardzo dobre doświadczenie.”

„Nowe kontakty i możliwości z partnerami w innych krajach europejskich.”

„Bardzo dziękuję za możliwość udziału w projekcie, nie zapomnę tych chwil do końca życia.”

„Zrozumiałam, że nie tylko w Polsce mamy takie problemy.”

„Potrafię teraz w dużo lepszy sposób komunikować się ze swoimi dziećmi.”

„Nauczyłam się w jaki sposób bawić się dziećmi.”

„Dzięki uczestnictwu w szkole dla rodziców zobaczyłam, że można miło spędzać czas z dziećmi.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Wacław Rożek
Data wypełnienia formularza/karty: 
06.12.2012

Information technology applied to adult training (ITAAT)

Tematyka działań: 
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Mazowieckie Samorządowe Centrum Doskonalenia Nauczycieli Wydział w Siedlcach
ul. Langego 6, 08-110 Siedlce
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Iwona Moczydłowska
tel. 692526891, 256326747, iwona.moczydlowska@mscdn.edu.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

MSCDN Wydział w Siedlcach stanowi integralną część regionalnego ośrodka doskonalenia nauczycieli prowadzonego przez Marszałka województwa mazowieckiego. Jego siedzibą jest 80-tysięczne miasto powiatowe Siedlce, pełniące funkcję edukacyjnego centrum dla rolniczego rejonu. Władze centralne MSCDN ulokowane są w Warszawie, a Wydziały

w liczbie 7 – w dużych miastach Mazowsza. MSCDN organizuje różne formy doskonalenia nauczycieli (takie jak konferencje, seminaria, warsztaty, kursy doskonalące i kwalifikacyjne, szkolenia rad pedagogicznych) mające na celu ich rozwój zawodowy, wsparcie oraz wzrost motywacji.

Tytuł projektu: 
Information technology applied to adult training (ITAAT)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-ES1-GRU06-20745 6
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Litwa
Portugalia
Rumunia
Turcja
Wlk. Brytania
Włochy
Polska
Cele projektu: 

Głównym celem projektu było podzielenie się doświadczeniem na temat sposobów, za pomocą których instytucje partnerskie wykorzystują nowe technologie komputerowe do edukacji dorosłych, zarówno w procesie nauczania – uczenia się, jak również w zarządzaniu instytucją.

Cele szczegółowe projektu były następujące:

  1. Promocja procesu uczenia się dorosłych, w tym nauczycieli, przez całe życie.
  2. Przedstawienie każdej instytucji uczestniczącej w projekcie pod kątem organizacji i zarządzania zasobami. Zbudowanie ram dla stosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych  w instytucjach zaangażowanych w realizację projektu poprzez zapoznanie partnerów z systemami doskonalenia nauczycieli i edukacji dorosłych w każdym kraju partnerskim.
  3. Zbadanie  wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK)  w zarządzaniu i procesie nauczania-uczenia się uczestnictwa w instytucjach partnerskich.
  4. Analiza porównawcza wyników włączenia TIK zarówno w zakresie zarządzania, jak i nauczania-uczenia się w poszczególnych instytucjach zaangażowanych w projekt, w celu poprawy metod pracy.
  5. Rozpowszechnianie wniosków przez strony internetowe instytucji lub platformy.
  6. Zbadanie narzędzi WEB 2.O oraz korzyści z zastosowania tablic interaktywnych i Moodle.
  7. Podzielenie się wnioskami z innymi podobnymi instytucjami poprzez rozpowszechnianie wyników projektu na stronach internetowych i/lub platformach.
  8. Opracowanie „Poradnika dobrych praktyk” w zakresie TIK.
Obszary tematyczne: 

Nowe technologie - wykorzystanie komputera w procesach zarządzania, nauczania i uczenia się.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Głównym adresatem projektu byli nauczyciele – zarówno konsultanci MSCDN jak i odbiorcy oferty edukacyjnej, traktowani jako dorośli uczący się i jako tacy posiadający cechy i potrzeby charakterystyczne dla innych dorosłych uczących się.

Odbiorcy oferty MSCDN Wydział w Siedlcach to przede wszystkim kobiety, zatrudnione w wiejskich i małomiasteczkowych placówkach. Ich udział w procesie uczenia się przez całe życie, aczkolwiek całkiem imponujący w porównaniu z  innymi grupami  zawodowymi,  jest utrudniony ze względu na bariery geograficzne, socjologiczne i mentalne, a przede wszystkim rodzinne obowiązki.

Jakie były początki projektu: 

Idea projektu powstała w Hiszpanii, w instytucji naszego partnera z projektu „Teacher Training Across Europe” zrealizowanego w latach 2007-2009 w programie Grundtvig. Bardzo dobre kontakty zaowocowały planem kontynuacji współpracy i nowym projektem w większym niż dotychczas partnerstwie. W poszukiwaniu pozostałych partnerów pomogły osobiste kontakty, jak i przede wszystkim bazy internetowe.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Osiągnięciu celów projektu służyła wymiana wiedzy i doświadczeń, realizowana w formie wizyt roboczych oraz współpracy za pośrednictwem Internetu. Partnerzy spotkali się 8 razy (każdy partner zorganizował jedno spotkanie). Podczas tych spotkań odbywało się seminarium, warsztaty lub konferencja na uzgodniony wcześniej temat:

  1. Ronda (Hiszpania), 19-23 października 2010: "Charakterystyka systemów edukacyjnych krajów partnerskich. Rola TIK w systemach edukacyjnych. Charakterystyka instytucji partnerskich i ich roli w systemie."
  2. Sanliurfa (Turcja),  8 -12 lutego 2011: "Wykorzystanie TIK w zarządzaniu  instytucjami, organizacji  doskonalenia i celów edukacyjnych.
  3. Kowno (Litwa),  29 marca-2 kwietnia 2011:  "Platforma MOODLE jako narzędzie e-learningu".
  4. Targu Mures (Rumunia),  24 - 28 maja 2011: "Narzędzia WEB 2.0 stosowane do edukacji dorosłych i organizacji instytucji partnerskich".
  5. Albuferira (Portugalia), 4 - 7 października 2011:  "Tablice interaktywne".
  6. Lancaster (Wielka Brytania), 7 - 9 marca 2012:  "Oprogramowanie do animacji i interaktywne systemy głosowania".
  7. Francavilla-Bucchianico (Włochy), 23 - 27 kwietnia 2012:  "TIK w edukacji dorosłych - przewodnik dobrych praktyk".
  8. Siedlce (Polska), 28 maja - 2 czerwca 2012: "Podsumowanie projektu. Konferencja końcowa i warsztaty kulturowe z wykorzystaniem TIK."

Każde spotkanie partnerów obfitowało w wydarzenia o charakterze kulturowym, włączając w to wspólne gotowanie i jedzenie, zwiedzanie muzeów, bibliotek, galerii sztuki, itd., jak również wycieczki mające na celu poznanie wiejskiej okolicy, czy też miasteczek i miast o szczególnym kulturowym znaczeniu.

Pomiędzy spotkaniami bezpośrednimi, niemal cała komunikacja i współpraca odbywała się na platformie Moodle, otwartej nie tylko dla zalogowanych uczestników. W ten sposób wszyscy mieli zapewniony stały dostęp do informacji o rozwoju działań projektowych. W przypadku polskich uczestników najbardziej skuteczną formę komunikacji stanowiły wydziałowe zebrania w sprawie projektu, organizowane najczęściej po powrocie z wizyty u kolejnego partnera, a także - prowadzony w języku polskim - blog projektu.

Promocji projektu służyły bieżące informacje na stronie MSCDN Wydział w Siedlcach oraz europejska strona projektu.

Na zakończenie zorganizowana została konferencja adresowana do odbiorców oferty MSCDN mająca na celu waloryzację projektu.    

W trakcie projektu prowadzone były działania monitorujące i ewaluacyjne w formie ankiet, analizy dokumentów oraz dyskusji grupowych. Na poziomie całego partnerstwa zajmował się nimi partner brytyjski, dzięki któremu projekt miał zapewnione mechanizmy kontroli jakości, a to z kolei pozwoliło partnerstwu rosnąć i rozwijać się oraz osiągnąć cele wyznaczone we wniosku.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
10
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Informacja o Poradniku dobrych praktyk została przesłana do kilkudziesięciu ośrodków doskonalenia nauczycieli wraz z linkiem do strony internetowej, na której publikacja jest dostępna.

Wersję drukowaną Poradnika wysłaliśmy do Biblioteki Narodowej, Biblioteki Pedagogicznej w Siedlcach, pozostałych Wydziałów MSCDN oraz OEIiZK.

Projekt był promowany na IX Międzynarodowej Konferencji Naukowej w Drohiczynie, która odbyła się w dn. 7-9 września 2012r. Koordynatorka wystąpiła w panelu edukacyjnym z prezentacją zatytułowaną „Aspekty solidarnościowe w projektach programu Grundtvig – studium przypadku”. Artykuł pod tym samym tytułem został przesłany do organizatorów i ukaże się w publikacji zawierającej materiały pokonferencyjne.

Do tej pory na blogu projektu, mimo jego zakończenia ciągle odnotowywane są wejścia, ze wszystkich regionów Polski, wielu krajów Europy, a nawet z USA.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Mimo, że projekty partnerskie Grundtviga zaliczane są do projektów o niewielkiej skali, zważywszy na wielkość naszej instytucji było to duże przedsięwzięcie, na dodatek zrealizowane z dużym rozmachem. Nie byłoby to możliwe bez wsparcia dyrekcji i mobilizacji całego Wydziału. W projekcie zaplanowany został udział wszystkich pracowników MSCDN Wydział w Siedlcach, i trzeba podkreślić, że zapis ten nie pozostał martwy, zarówno w odniesieniu do pracowników merytorycznych, jaki i administracji i obsługi. O ile kwestie merytoryczne w dużej części były realizowane przez koordynatora i słuchaczy, to kwestie reprezentacyjne, organizacyjne, finansowe i techniczne były wspierane, a często i samodzielnie realizowane stosownie do posiadanych kompetencji przez innych pracowników MSCDN. Dzięki ich zaangażowaniu i kreatywności możliwe było perfekcyjne przygotowanie wizyty, konferencji, wydanie Przewodnika oraz dokumentowanie realizacji projektu w postaci fotograficznej i filmowej. Najbardziej spektakularnym przykładem solidarności całej firmy był wieczór polski wieńczący drugi dzień wizyty w Polsce, w którego przygotowanie i realizację włączyli się wszyscy pracownicy. Jedna czwarta pracowników miała możliwość poznania krajów partnerskich osobiście, pozostali aktywnie wspierali realizację projektu na różnych jego etapach - planowania, wdrażania i ewaluacji. Udział w projekcie motywował pracowników do nauki języka angielskiego: w czasie projektu 7 osób uczęszczało na zajęcia językowe na różnych poziomach zaawansowania. Pracownicy mieli również bodziec do podnoszenia umiejętności komputerowych. Większość konsultantów i niektórzy pracownicy administracji wzięli udział w szkoleniach w ramach wdn poświęconych tablicy interaktywnej i Prezi.

Współpraca z uczestnikami projektu z innych europejskich instytucji oświatowych nie tylko mobilizowała do ciągłego rozwoju w zakresie TIK, ale także zważywszy na dzielącą nas odległość praktycznego zastosowania narzędzi będących przedmiotem badań w projekcie.

Założona w trakcie trwania projektu strona MSCDN Wydział w Siedlcach na Facebooku rozwija się i zaczyna być wykorzystywana jako element promocji oferty MSCDN. Wzorem naszego Wydziału podążył również Wydział w Płocku.

We wrześniowym numerze ogólnopolskiego czasopisma „Języki Obce w Szkole” 3/2012 opublikowany został artykuł Iwony Moczydłowskiej „Jak to na Facebooku ładnie…”

 W ofercie MSCDN większy nacisk położony jest na wykorzystanie TIK w nauczaniu przedmiotowym , np. tegoroczna wrześniowa konferencja z okazji Europejskiego Dnia Języków "Wykorzystanie nowoczesnych technologii w kształceniu językowym”, warsztaty  'Kreatywne uczenie się języków obcych z użyciem TIK”, w programie których są aplikacje opisane w Poradniku Dobrych Praktyk, takie jak generatory chmur wyrazowych i Glogster.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt pozwolił uczestniczącym w nim słuchaczom (czyli zaproszonym do współpracy nauczycielom z rejonu działania MSCDN Wydział w Siedlcach) na rozwinięcie własnych zainteresowań i kompetencji. Spektakularnym przykładem jest uczestnik wizyty roboczej we Włoszech, dla którego pobyt w Pescarze i jej okolicach był spełnieniem największych marzeń i szansą na  praktyczną naukę języka włoskiego.

Wykonywane przez słuchaczy zadania, takie jak przygotowanie i przedstawienie prezentacji na międzynarodowym seminarium, a potem artykułu do publikacji to dla nich całkowicie nowe cenne doświadczenia. Podobnie dużym wyzwaniem było tłumaczenie artykułów, wymagające nie tylko znajomości języka angielskiego i zaawansowania w niecodziennej dla nauczycieli sztuce tłumaczenia, ale również wiedzy na temat określonych narzędzi Web 2.0.

Nauczyciele uczestniczyli również w konferencji podsumowującej i wydarzeniach kulturalnych z udziałem zagranicznych gości.

Nasz projekt Grundtviga był dla nich okazją do zbierania doświadczeń związanych ze współpracą międzynarodową. Niektórzy zadeklarowali chęć rozpoczęcia podobnych działań na poziomie swoich szkół w programie eTwinning i/lub Comenius.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Produkt projektu jest powszechnie dostępny – w bibliotece lokalnej i narodowej oraz w formie publikacji internetowej -  z możliwością przeglądania w sieci, bądź pobrania na dysk komputera. Dzięki licencji CC BY-SA 3.0 może być wykorzystany przez innych autorów po podaniu źródła.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

--

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Iwona Moczydłowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
06.12.2012
Subskrybuje zawartość

Switch style