Łotwa

Experiences of Adult Education in Europe for blind or visually impaired people

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowych
ul. Smolna 16/7, 00-375 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Katarzyna Lipka-Szostak, 607 374 868, Kasia@stowarzyszeniestop.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowych - STOP jest ogólnopolską, niezależną organizacją pozarządową zrzeszającą indywidualne osoby - trenerów i trenerki, którzy prowadzą metodami aktywnymi szkolenia dla przedstawicieli, pracowników, liderów i wolontariuszy organizacji pozarządowych.

Wierzymy, że kompetentni trenerzy i profesjonalne szkolenia wpływają na podniesienie jakości pracy, rozwój organizacji i są ważnym narzędziem zmiany społecznej.

Co robimy?

  • Szkolimy trenerów - przygotowujemy osoby związane z organizacjami pozarządowymi do pracy w charakterze szkoleniowców.
  • Nadajemy certyfikaty jakości szkoleń STOP. Więcej o procedurze certyfikacyjnej.
  • Integrujemy środowisko trenerskie - stworzyliśmy i wdrożyliśmy system kompetencji trenera.
  • Organizujemy i prowadzimy szkolenia (merytoryczne i metodologiczne dla trenerów członków STOP).
  • Prowadzimy bazę trenerów i trenerek - członków i członkiń STOP. Baza Trenerów
  • Prowadzimy bibliotekę zawierającą przydatną w pracy trenerów literaturę i materiały szkoleniowe.

Prowadzimy działalność wydawniczą dotyczącą szkoleń. Zapraszamy do działu: Publikacje.

Tytuł projektu: 
Experiences of Adult Education in Europe for blind or visually impaired people
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-IT2-GRU06-52013 5
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Czechy
Łotwa
Polska
Hiszpania
Cele projektu: 

Cele projektu:

  • porównanie różnych sposobów organizacji działań edukacyjnych i szkoleń dla osób niewidzących i słabowidzących w Europie, ze szczególnym uwzględnieniem edukacji pozaformalnej i nieformalnej;
  • porównanie różnych sposobów i metodologii, których celem jest poprawa doświadczeń edukacyjnych osób niewidzących i słabowidzących w kontekście edukacji nieformalnej i pozaformalnej;
  • porównanie i wzmocnienie podejść i metod wzmacniających profesjonalne umiejętności osób niewidzących i słabowidzących, w tym aktywizacji obywatelskiej.

Od początku trwania projektu skoncentrowano się na czterech kwestiach nawiązujących do tematyki projektu:

  • proces nieformalnej i pozaformalnej edukacji osób niewidzących i słabowidzących;
  • społeczna i zawodowa aktywizacja osób niewidzących i słabowidzących;
  • rola aktywnego obywatelstwa w procesie edukacji osób niewidzących i słabowidzących;
  • narzędzia technologii komunikacyjno-informacyjnych (ICT) dla osób niewidzących i słabowidzących

W nawiązaniu do tych obszarów tematycznych, realizowane były następujące działania:

  • 6 międzynarodowych spotkań (1 spotkanie rozpoczynające, tzw. kick off meeting, 4 spotkania tematyczne, 1 spotkanie podsumowujące), podczas tych spotkań wymieniane były dobre praktyki i doświadczenia w zakresie wymienionych obszarów tematycznych;
  • działania lokalne: warsztaty, seminaria, zbiory doświadczeń, działania upowszechniające;

zarządzanie projektem: spotkania zespołu, tworzenie produktów projektu i narzędzi, raportowanie oraz inne działania związane z zarządzaniem w zespole międzynarodowym.

Obszary tematyczne: 
  1. Edukacja osób słabowidzących i niewidzących.
  2. Społeczna i zawodowa integracja osób niewidzących i słabowidzących.
  3. Wykorzystania technologii informacyjnych i komunikacyjnych w procesie pogłębiania umiejętności i wiedzy.
  4. Rola aktywnej postawy obywatelskiej w procesie uczenia się osób niewidzących i słabowidzących.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Oficjalny Partner projektu ze strony polskiej, Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowej, na początku realizacji projektu powołał Partnerstwo organizacji polskich działających w obszarze wspierania osób słabowidzących i niewidzących. W skład partnerstwa weszło Polski Związek Niewidomych, Fundacja Trakt, Fundacja Kultury bez Barier, Fundacja Aktywizacja, a także przedsiębiorstwo PIRS Creative LAB, słabowidząca trenerka/psycholożka, Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej, trenerki/członkinie STOP, współpracująca z różnymi organizacjami. Słuchaczami biorącymi udział w wyjazdach były osoby delegowane przez nieoficjalnych partnerów projektu. W wyjazdach wzięło udział 16 różnych słuchaczy, w tym 6 osób niewiedzących i słabowidzących.

Jakie były początki projektu: 

Projekt Grundtvig był pierwszym międzynarodowym projektem STOP. Pomysłodawcą projektu była włoska organizacja ANPVI ONLUS (późniejszy  lider projektu), która odszukała nas w bazie przez którą wówczas można było szukać partnera. Odbyła się szybka narada w naszym zespole. Założenia projektu wpisywały się w nasze cele statutowe, a projekt dawał możliwość podjęcia tematu edukacji osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych – osób z dysfunkcjami wzroku. Zdecydowaliśmy że warto skorzystać z tej szansy i zacząć przygotowywać naszych trenerów i trenerki, naszych członków i członkinie na odpowiadanie na potrzeby uczestników szkoleń o specjalnych potrzebach, np. z niepełnosprawnością wzroku.

STOP nie był znawcą tematu wspierania osób z dysfunkcją wzorku. Dlatego w ciągu kilku pierwszych miesięcy realizacji projektu zainicjowaliśmy partnerstwo polskie, do których zaprosiliśmy organizacje i specjalistów, specjalistki, które wsparły nas merytorycznie w tym projekcie.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu odbyło się: 6 spotkań międzynarodowych, ok 6 spotkań partnerstwa polskiego, 3 warsztaty w Polsce w ramach wydarzeń lokalnych.

Spotkania międzynarodowe realizowane były w następującej kolejności:

  1. 28-30.11.2013 Rzym, Włochy – Kick off

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięło udział z Polski 3 pracowników STOP (osoby koordynujące działania oraz osoby z zarządu organizacji).

    • omówienie celów projektu,
    • uzgodnienie narzędzi zarządzania i procedur,
    • ustalenie zasad komunikacji między partnerami,
    • ustalenie zasad upowszechniania projektu,
    • uzgodnienie harmonogramu projektu,
    • ustalenie rezultatów projektu,
    • wizyta w Regionalnym Centrum Dla Osób Niewidzących w Rzymie,
    • wizyta w Muzeum Kapitolińskim, gdzie istnieje specjalna ścieżka zwiedzania dla osób niewidzących i słabowidzących.
  2. 10-12.04.2014 Polska, Warszawaedukacja osób słabowidzących i niewidzących. Spotkanie międzynarodowe realizowane przez STOP we współpracy z polskimi partnerami projektu: organizacje na co dzień zajmujące się różnymi aspektami pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi. Tematem przewodnim spotkania były doświadczenia edukacji dorosłych osób niewidzących i słąbowidzących.

    W programie spotkania znalazły się:

    W spotkaniu łącznie wzięło udział ponad 40 osób ze wszystkich krajów.

    • Integracja osób uczestniczących (międzynarodowa grupa z Łotwy, Hiszpanii, Włoch, Czech i Polski);
    • Wizyta w Polskim Związku Niewidomych;
    • Praca w podgrupach międzynarodowych dotycząca potrzeb edukacyjnych grupy docelowej (każdą grupę tworzyły osoby różnych specjalizacji: koordynatorzy projektów, asystenci/pracownicy socjalni oraz trenerzy/edukatorzy/nauczyciele
    • Warsztaty dotyczące różnych aspektów pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi: użycie nowych technologii, logistyka i materiały szkoleniowe oraz audiodeskrypcja jako narzędzie pracy trenera/nauczyciela;
    • Wizyta w Narodowej Galerii Sztuki "Zachęta", tam zwiedzanie wystawy z przewodnikiem przygotowanym do pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi oraz wykład nt przygotowania galerii do pracy z osobami ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, połączona z prezentacją materiałów dydaktycznych.
  3. 19-21.06.2014 Łotwa, Ryga, Liepaja - Społeczna i zawodowa integracja osób niewidzących i słabowidzących.

    Cele spotkania:

    Z Polski wzięło udział 7 osób, w tym 4 słuchaczy (2 osoby z dysfunkcją wzroku). Słuchaczami były osoby reprezentujące organizacje pozarządowe działające na polu pomocy osobom niewidzącym i słąbowidzącym, w tym trenerzy/edukatorzy.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Omówienie kontekstów aktywizacji zawodowej osób niewidzących i słabowidzących (najczęściej spotykane zawody i sposoby ich zdobywania przez osoby niewidzące i słabowidzące, sytuacja na rynku pracy osób niewidzących i słabowidzących, wsparcie publiczne w tym zakresie),
    • Omówienie kontekstów aktywizacji społecznej oraz sytuacji socjalnej osób niewidzących i słabowidzących w każdym kraju partnerstwa (wsparcie szkoleniowe osób niewidzących i słabowidzących, życie kulturalne i sportowe, zaangażowanie organizacji pozarządowych w ten obszar),
    • Omówienie dostępności architektonicznej i nie tylko - kto za nią odpowiada i w jakiej strukturze na poziomie lokalnym oraz ogólnokrajowym, źródła finansowania,
    • Prezentacja wyjątkowych działań (dobrych praktyk) podejmowanych przez organizacje pozarządowe w tym obszarze,
    • Wizyta w nadmorskiej miejscowości Liepaja, uznanej za najlepiej dostosowaną do potrzeb osób z niepełnosprawnością miejscowość:
    • wizyta w Liepajskim Towarzystwie Osób Niewidomych,
    • zapoznanie się z pracą Towarzystwa: rehabilitacją zawodową osób niewidzących, rehabilitacja życiowa
    • zwiedzanie miasteczka z niewidomym przewodnikiem, w tym plaży wyposażonej w infrastrukturę umożliwiającą bezpieczną kąpiel w Bałtyku osobom poruszającym się na wózkach (specjalny wodny wózek) oraz niewidzącym (sygnalizacja dźwiękowa w bojach ulokowanych w morzu)
    • warsztaty w podziale na grupy poświęcone zawodowej (1 grupa) i socjalnej (2 grupa) rehabilitacji osób niewidzących i słabowidzących,
    • doświadczenie sytuacji osób niewidzących i słabowidzących podczas wizyty w restauracji prowadzonej przez osoby niewidzące oraz niewidzących kelnerów (posiłek w ciemności), jako przykład przedsiębiorczości osób niewidzących i niestereotypowego podejścia do tej grupy na rynku pracy,
  4. 04-06.12.2014 Czechy, Ostrava - Wykorzystania technologii informacyjnych i komunikacyjnych w procesie pogłębiania umiejętności i wiedzy.

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięło udział 7 osób, w tym 2 osoby z biura STOP oraz 7 przedstawicieli/ek NGO.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Omówienie kontekstów używania nowych technologii przez osoby niewidzące i słabowidzące w każdym kraju partnerskim,
    • Przedstawienie i poznanie zakresu działań czeskiej organizacji TyfloCentrum, która dostarcza usługi osobom niewidzącym i słabowidzącym, włączając w to kursy ICT (technologie komunikacyjno-informatyczne),
    • Poznanie narzędzi kompensacyjnych w obszarze czytania dla osób niewidzących
    • Poznanie systemu nawigacyjnego stworzonego dla osób niewidzących i słabowidzących (http://usability.felk.cvut.cz/naviterier/index.php?lgch=en),
    • Warsztaty korzystania z narzędzi oraz urządzeń informatycznych: np. Linijka Brail'owska, drukarka Brail'owska, omówienie działania biblioteki cyfrowej dla osób niewidzących i słabowidzących,
    • Prezentacja przykładów dobrych praktyk w zakresie udostępniania nowych technologii (oraz urządzeń typu: czytniki) osobom niewidzącym i słabowidzącym we wszystkich krajach partnerstwa projektu,
    • Omówienie źródeł dofinansowania do zakupu nowych technologii dla osób niewidzących i słabowidzących,
    • Wizyta w muzeum technologicznym Vítkovice
    • Omówienie dalszych kroków w projekcie w zakresie zarządzania.
  5. 19-21.03.2015 Hiszpania, Madryt - Rola aktywnej postawy obywatelskiej w procesie uczenia się osób niewidzących i słabowidzących.

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięło udział 7 osób, w tym 5 słuchaczy (3 osoby z dysfunkcją wzroku), tak jak w ww. mobilnościach były to przedstawicielki NGO działających w obszarze pomocy/edukacji osobom niewidzącym i słabowidzącym.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Wizyta w oddziale organizacji ONCE (największa hiszpańska organizacja zajmująca się pracą z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi i nie tylko, która zapewnia kompleksowe wsparcie dla nauczycieli i trenerów pracujących z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi oraz z niepełnosprawnościami sprzężonymi),
    • Prezentacja na temat edukacji, zatrudnienia i kultury organizacyjnej w ONCE: http://educacion.once.es/,
    • Prezentacja loterii ONCE zapewniającej finansowanie działań organizacji: http://www.juegosonce.es/,
    • Prezentacja działań Wyższej Szkoły Fizjoterapeutycznej szkolącej od 50 lat na poziomie kształcenia wyższego osoby niewidzące w zawodzie fizjoterapeutów (oraz odwiedziny w sklepie prowadzonym przez ONCE: prezentacja nowości technicznych możliwych do kupienia przez osoby niewidzące i słabowidzące, rozmowa ze specjalistą zajmującym się tworzeniem oraz dostosowaniem pomocy dla osób niewidzących i słabowidzących): http://euf.once.es/,
    • Spacer po organizacji obrazujący kompleksowość działań skierowanych nie tylko do osób niewidzących ale również ich rodzin oraz osób ze sprzężoną niepełnosprawnością (np. głuchoniewidomych), prezentacja materiałów edukacyjnych i technologii informatycznych w pracy z tymi grupami,
    • Wizyta na wystawie "Touching the Prado" (Dotykając PRADO) - wystawa dotykowa obrazów prezentowanych na wystawie stałej Muzem Prado dla osób niewidzących,
    • Wizyta w muzeum tyflologicznym prowadzonym przez ONCE, a tam wystawa najbardziej popularnych przykładów architektury: Coloseum, Hagia Sofia, Wieża Eifla itp, wszystkie dzieła, także obrazy i rzeźby dostępne osobom niewidzącym poprzez dotyk: http://museo.once.es/,
    • Prezentacja różnych podejść do aktywizowania społecznego osób niewidzących i słabowidzących: metodologie włączające, narzędzia i źródła,
    • Prezentacja dobrych praktyk w tym obszarze z każdego kraju partnerstwa europejskiego dotyczące roli aktywizacji społecznej osób niewidzących i słabowidzących w procesie uczenia się.
  6. 18-20.06.2015 Włochy, Rzym – Podsumowanie projektu

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięły udział 3 osoby z Polski - koordynatorki oraz przedstawiciele zarządu STOP.

    Podczas każdego ze spotkań międzynarodowych miało miejsce spotkanie koordynatorów projektu (przedstawiciele każdego z partnerów). Podczas tych spotkań omawiano harmonogram działań w projekcie, monitorowano osiąganie wskaźników, wymieniano się wiedzą i doświadczeniami z realizacji działań lokalnych.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Wymiana wiedzy, doświadczeń oraz refleksji dotyczących całego projektu,
    • Wizyta w Muzeach Watykańskich ze ścieżką dla osób niewidzących i słabowidzących,
    • Wizyta w miejscowości Campagnano, gdzie organizacja goszcząca tworzy centrum hodowli oraz treningu dla psów przewodników: omówienie metodologii tworzenia centrum oraz struktury architektonicznej,
    • Omówienie rezultatów projektu.

Kwiecień/maj 2015 - 3 warsztaty dla trenerów/edukatorów/pracowników socjalnych/doradców zawodowych z zakresu wsparcia osób niewidzących i słabowidzących w obszarach:

  • Kim jest osoba niewidząca/słabowidząca i jaka jest rola osoby wspierającej prowadzone przez Katarzynę Gajewską z FIR i Roberta Więckowskiego z Fundacji Kultura Bez Barier.
  • Audiodeskrypcja jako podstawowe narzędzie komunikacji podczas warsztatów/współpracy z osobą niewidzącą i słabowidzącą - prowadzone przez Małgorzatę Pacholec z Polskiego Związku Niewidomych i Monikę Dargas-Miszczak z Fundacji Polskich Niewidomych i Słabowidzących „Trakt”.
  • Nowe technologie w pracy z osobami niewidzącymi i słąbowidzącymi prowadzone przez Jana Szustera prowadzącego firmę specjalizującą się m.in. w rozwiązaniach techologicznych dla osób niewidzących i słabowidzących i Łucję Kornaszewską-Antoniuk z Fundacji Aktywizacja.

Organizacja tych warsztatów to duże wydarzenie dla Stowarzyszenia Trenerów.. Ten temat był nowy dla organizacji, poszerzył ofertę edukacyjną STOP. Zajęcia prowadzili przedstawiciele organizacji działających na rzecz osób niewidzących i słabowidzących tworzących lokalne partnerstwo w projekcie. Superwizorka STOP wsparła osoby prowadzące w szkolenie od strony metodologicznej, konsultując programy i ćwiczenia przygotowane przez prowadzących. W warsztatach wzięło udział 28 osób, reprezentujących różne organizacje pozarządowe, biblioteki publiczne oraz instytucje kultury. Warsztaty zostały zorganizowane dzięki współpracy organizacji i osób zaangażowanych w projekt. Prócz warsztatów w Polsce odbywały się spotkania partnerstwa polskiego (przygotowujące i podsumowujące mobilności oraz planujące działania edukacyjne).

Spotkania partnerstwa

W przeciągu dwóch lat trwania projektu odbyło się ok 6 spotkań partnerstwa. Niektóre spotkania miały charakter mniej formalny (nie zbieraliśmy podpisów osób uczestniczących). Spotkania te poświęcone były planowaniu pracy partnerstwa, mobilności, przygotowań i podsumowań mobilności. Szczególnie ważne były spotkania poświęcone planowaniu wyżej opisach warsztatów. Poza tymi spotkaniami odbyły się spotkania superwizorów STOP oraz trenerów/ek z partnerstwa, którzy/re prowadzili warsztaty. Odbyło się również spotkanie podsumowujące projekt w Polsce. Wzięło w nim udział 10 osób. Zostało zorganizowane na zakończenie projektu i jego efektem jest deklaracja współpracy przy przyszłych projektach.

Ewaluacja projektu koncentrowała się na dwóch aspektach:

1. Rezultatach:

  • zarządzaniu projektem;
  • wkładzie partnerów i uczestnictwie w spotkaniach międzynarodowych;
  • jakości treści, które pojawiały się w trakcie spotkań;
  • rozpoznaniu potrzeb i oczekiwań, które nie zostały spełnione w trakcie międzynarodowych spotkań;

2. Wpływie:

  • wpływ projektu na wzrost wiedzy, umiejętności i znajomości nowych metod u uczestników/czek projektu we wszystkich 4 obszarach tematycznych, których dotyczyły międzynarodowe spotkania;
  • wpływie na dynamikę budowania sieci współpracy między partnerami;
  • dodanej wartości projektu na poziomie krajowym i europejskim;
  • rekomendacje dla przyszłych, podobnych projektów.

Kwestionariusze ewaluacyjne dystrybuowane były wśród uczestników/czek każdego międzynarodowego spotkania. Miały formę papierową i/lub elektroniczną (surveymonkey.com). Łącznie przygotowanych zostało 6 kwestionariuszy, które wypełniło łącznie 65 osób.

Do najważniejszych wniosków/rekomendacji z projektu należą:

  • podkreślenie wyniesionej z międzynarodowych spotkań wiedzy nt. różnorodności prowadzonych polityk w zakresie edukacji osób niewidzących i słabowidzących w Europie;
  • roli nowych technologii w edukacji osób niewidzących i słabowidzących;
  • poszerzenie wiedzy w zakresie implementacji edukacji włączającej.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
47
W wyjazdach zagranicznych: 
24
Produkty
Produkty projektu: 

W efekcie projektu powstały poniższe produkty, dzięki którym Stowarzyszenie STOP upowszechniło wiedzę dotyczącą specjalnych potrzeb edukacyjnych osób dorosłych w środowisku trenerskim:

  • podstrona internetowa poświęcona projektowi: http://stowarzyszeniestop.pl/archiwum-projektow/projekt-grundtvig/;
  • Na stronie można zapoznać się ze zgromadzonymi dobrymi praktykami (materiałami dydaktycznymi), wywiadami oraz opisem organizacji zaangażowanych w realizację projektu;
  • w ramach projektu wydany został w języku polskim poradnik dla trenerów dotyczący pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi (poradnik dostępny jest na życzenie, po wysłaniu emaila na adres: biuro@stowarzyszeniestop.pl);
  • program szkoleń dla nie specjalistów dotyczący pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi.

Fanpage na Facebooku (226 polubień, styczeń 2016): https://www.facebook.com/Edukacja-doros%C5%82ych-os%C3%B3b-niewidz%C4%85....

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie z powyższych produktów zostały upowszechnione po zakończeniu projektu:

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  • Projekt miał ogromny wpływ na naszą organizację głównie poprzez podniesienie/rozwinięcie kompetencji pracowników, co wpłynęło na zwiększenie działań włączających w edukację.
  • Projekt zwiększył rozumienie stosowania zasad WCAG w organizacji.
  • O przebiegu projektu oraz jego efektach systematycznie (poprzez e-maile, Newsletter) informowani byli członkowie organizacji (około 250 osób).
  • Projekt umożliwił rozwiniecie kontaktów międzynarodowych z partnerami projektu i realizację kolejnych projektów (próby pisania wspólnych projektów, udział w projekcie KA1 realizowanym przez jednego z partnerów etc).
  • Realizacja warsztatów z zakresu pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi zwiększyła kompetencję do pracy z osobami z dysfunkcją wzroku osób uczestniczących w warsztacie (głównie członków STOP), oraz uwzględnianie tego wątku w realizowanych przez STOP szkołach trenerskich (m.in. dodanie webinarium dla uczestników 18 szkoły trenerskiej STOP - Wprowadzenie do pracy z osobami z różnymi niepełnosprawnościami).
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

W efekcie projektu i aktywności podejmowanych przez osoby uczestniczące w nim, wiele osób otworzyło się na nowe (dotąd nie praktykowane) aktywności:

  • prowadzenie szkoleń/warsztatów z tematyki dostępności dla szerszych grup odbiorców;
  • zaangażowanie w tworzenie aplikacji/narzędzi informatycznych wspierających osoby niewidzące i słąbowidzące;
  • stosowanie nowej wiedzy w prowadzeniu doradztwa zawodowego dla osób niewidzących i słabowidzących;
  • podniesienie kompetencji w zakresie audiodeskrypcji - tworzenie lepszych informacji (dostępnych) na stronie internetowej.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  • Dbałość o standard szkoleń realizowanych przez organizacje pozarządowe w Polsce w obszarze dbałości o specjalne potrzeby edukacyjne osób niewidzące i słabowidzące;
  • Oferowanie wątku poświęconego specjalnym potrzebom edukacyjnym w programie szkół trenerskich realizowanych przez STOP.

Realizowanie wspólnych projektów z wiodącymi polskimi organizacjami pozarządowymi specjalizującymi się we wsparciu na rzecz osób niewidzących i słabowidzących - jako realizacja włączającej polityki edukacyjnej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Cytaty z ankiet ewaluacyjnych po warsztatach w Polsce:

  1. Bardzo pozytywne wrażenie: empatia, wrażliwość i konkretna wiedza (doświadczenie osobiste)!
  2. Kompletny szok, że Robert [TRENER] jest osobą słabowidzącą. Złamali oboje z Kasią [TRENERKA] wszelkie moje schematy myślenia i stereotypy, które miałem o osobach niedowidzących. Ogromne doświadczenie i serdeczność, połączone z ogromną wiedzą i doświadczeniem!
  3. Świetne warsztaty: od wzruszenia poprzez refleksje do śmiechu.
  4. Szkolenie pozwoliło niejako "wejść" w skórę osoby niewidzącej, poruszające doświadczenie -  nie do opisania, zdecydowanie istotne w pracy.
  5. Sporo się dowiedziałem o chorobie, osobach, relacjach...
  6. dostaliśmy porządną porcję wskazówek jak postępować i co poprawić prowadząc warsztaty/szkolenia.
  7. Atmosfera, treść, trenerzy, organizacja, miejsce szkolenia - wszystko na najwyższym poziomie, dopracowane i bardzo ciekawe. Świetnie, ciekawie, oryginalnie przygotowane materiały! Bardzo dziękuję trenerom za tak wartościowe szkolenie! Ewelina Kurpios
  8. Bardzo dziękuję za szkolenie - było dla mnie ważne, uczące i poruszające. Serdecznie pozdrawiam Kasię i Roberta.
  9. Dziękuję za bardzo ciekawe warsztaty prowadzone z takim uczuciem i zaangażowaniem. Wiele doświadczyłam, poczułam, zrozumiałam. Było rewelacyjnie!!!!
  10. Zdobyte - zwłaszcza na warsztacie pani Pacholec - umiejętności wykorzystam na pewno "w życiu" a mam nadzieję, że w pracy trenerskiej też - w przyszłości.

Także dla osób prowadzących, wśród nich także tych, które nie ukończyły szkoleń trenerskich, prowadzenie szkoleń przy wsparciu metodologicznym specjalistów STOP okazało się ważnym, wydarzeniem, rozwijającym ich kompetencje. Oto  podsumowujący i dziękujący za współpracę:

"Miło czytać miłe słowa. Tym bardziej, że mam równie miłe wspomnienia i niemałą chęć na dalsze eksperymenty." - Cytat pochodzi z wiadomości od osoby niewidzącej, która nie miała doświadczeń w prowadzeniu warsztatów, a dzięki specjalistycznej wiedzy z zakresu technologii została do tego zaproszona. Otrzymała od STOP wsparcie superwizyjne.

"Dla pracowników i członków zarządu STOP projekt też miał ogromną wartość merytoryczną. Udział w projekcie dał mi możliwość zarówno poznania tematu pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi, jak i organizacji polskich i zagranicznych działających na ich rzecz. Nieoceniony okazał się kontakt i współpraca z osobami z dysfunkcją wzroku, wspólne wyjazdy - pozwoliło to zweryfikować moje przekonania na temat tej grupy i poznanie wielu wspaniałych osób. Bardzo dobrze oceniam długość trwania projektu. 2 lata to czas odpowiedni na to, aby rzeczywiście zwiększyć wiedzę w nowym obszarze, jakim dla mnie jest praca z osobami słabowidzącymi i niewidzącymi, pracować nie tylko nad wiedzą, ale i własnymi postawami, na pogłębioną refleksję. Bardzo dobrze oceniam utworzenie lokalnego partnerstwa z organizacjami działającymi na rzecz osób z dysfunkcją wzroku. Połączenie ich wiedzy merytorycznej i wiedzy metodologicznej STOP na temat edukacji osób dorosłych zaowocowało wspaniałymi warsztatami dla trenerów. Zwiększyłam moją wiedzę o środowisku osób niewidzących" - Członkini zarządu STOP.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Projekt realizowany w ramach programu Grundtvig umożliwia rozwój organizacji na kilku poziomach:

  • merytorycznym (zapoznania się z nowymi, istotnymi obszarami);
  • możliwość zacieśnienia współpracy z osobami/organizacjami w Polsce - rozszerzenie perspektyw działań;
  • nawiązanie kontaktów międzynarodowych, które umożliwiają wymianę praktyk w zakresie tematu projektu ale też w zakresie zarządzania;
  • poznania nowoczesnych narzędzi internetowych/technologicznych, które mogą znaleźć zastosowanie nie tylko na polu pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Katarzyna Lipka-Szostak
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.01.2016

Mind Gym for Seniors

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Języki obce
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Nowohuckie Centrum Kultury
Al. Jana Pawła II 232, 31-913 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Szmer (012) 644-28-63, oswiatowa@nck.krakow.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Nowohuckie Centrum Kultury jest nowoczesną placówką, której misją jest upowszechnianie edukacji i kultury. Jest organizacją prestiżową, rozpoznawalną i określaną jako skuteczna i prężnie działająca w środowisku edukacyjno-kulturalnym.

Celem działalności NCK jest pozyskanie i przygotowanie społeczeństwa do aktywnego uczestniczenia w kulturze oraz współtworzeniu jej wartości. Cel ten realizowany jest poprzez promocję dzieł kultury, umożliwienie dostępu do edukacji, stwarzanie środowiska sprzyjającego rozwojowi pasji i zainteresowań kulturalnych. Nacisk kładziony jest na wszechstronny rozwój osób odwiedzających naszą placówkę.

Oferta NCK adresowana jest do dorosłych zainteresowanych zarówno edukacją zawodową jak i rozwojem swoich pasji. Upowszechnianie najnowszej wiedzy, stymulowanie zainteresowań, zdolności plastycznych i praktycznych umiejętności znajduje odzwierciedlenie w bogatej ofercie NCK. Organizujemy otwarte wykłady prowadzone przez ekspertów z zakresu medycyny, prawa, psychologii, religioznawstwa; warsztaty rozwoju osobistego, kursy językowe i komputerowe, pracownie rękodzieła, zespoły muzyczne i taneczne.

NCK od wielu lat zajmuje się także organizowaniem różnych form edukacyjnych dla seniorów. Kolejne tematy spotkań ustalane są często w oparciu o zgłaszane przez nich propozycje. Dzięki temu oferta NCK odpowiada realnym potrzebom.

Tytuł warsztatu: 
Mind Gym for Seniors
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28428
Data realizacji warsztatu: 
20.10.2012 - 26.10.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
1
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu obejmowały:

  • poprawę funkcjonowania poznawczego uczestników warsztatu: aktywizację pamięci, lepszą koncentrację, większą sprawność i elastyczność myślenia
  • twórcze wykorzystanie zdobytej w toku życia wiedzy i doświadczeń i stworzenie z nich nowych, ciekawych efektów
  • uporządkowanie i uzupełnienie wiedzy z zakresu edukacji zdrowotnej
  • wzmocnienie samooceny i wiary w siebie uczestników
  • poprawę umiejętności językowych i przełamanie barier w komunikacji z innymi mieszkańcami Europy
Obszary tematyczne: 

Warsztat koncentrował się na usprawnieniu procesów myślenia, pamięci i koncentracji w starszym wieku. Poruszane były takie tematy jak: podstawy biologii mózgu, znaczenie diety, ruchu, hobby i relaksu dla sprawnego funkcjonowania poznawczego. Seniorzy dowiedzieli się jak w codziennym życiu na różne sposoby wzmacniać i gimnastykować umysł.

Kraj uczestników: 
Belgia
Dania
Finlandia
Irlandia
Portugalia
Wlk. Brytania
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
2
2
3
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja warsztatu:

  • Przygotowano plakat i ulotki promujące warsztat.
  • Stworzono podstronę na stronie internetowej NCK informującą o warsztacie i sposobie aplikacji. Dodatkowo umieszczono na niej informacje i zdjęcia z pierwszej edycji warsztatu.
  • Do informowania o promocji warsztatu wykorzystano profil warsztatu na portalu społecznościowym Facebook, stworzony przy okazji pierwszej edycji. Dzięki temu zainteresowani mieli również dostęp do informacji dotyczących przebiegu poprzedniej edycji.
  • Utworzono bazę adresów organizacji zajmujących się edukacją dorosłych na terenie Polski i Europy. Wykorzystano również bazę adresów organizacji partnerskich NCK.
  • Wysłano zaproszenia do seniorów, którzy wzięli udział w pierwszej edycji warsztatu w roku 2011, oraz do osób zainteresowanych warsztatem, które z różnych powodów nie mogły wziąć w nim udziału w ubiegłym roku.
  • Wysłano zaproszenia w formie elektronicznej z załączonymi plakatem i ulotką. Po okresie półtora miesiąca powtórnie wysłano zaproszenia.
  • Drogą pocztową przesłano zaproszenia wraz z wydrukowanymi plakatami i ulotkami do wyselekcjonowanych organizacji zajmujących się edukacją seniorów.
  • Na bieżąco odpowiadano na pojawiające się pytania dotyczące warsztatu. Utrzymywano stały kontakt mailowy z organizacjami i seniorami wstępnie zainteresowanymi udziałem w  warsztacie.
  • W celu wypromowania warsztatu wśród Polaków, do organizacji zajmujących się edukacją dorosłych rozesłano drogą mailową i pocztową informacje dotyczące warsztatu wraz z załączonym plakatem i ulotką.

Rekrutacja:

  • Wzór formularza aplikacyjnego wzbogacono o dwa dodatkowe pytania dotyczące zainteresowań związanych z tematyką warsztatu oraz znajomości języka angielskiego.
  • Na stronie internetowej warsztatu zamieszczono formularz aplikacyjny. Na prośbę zainteresowanych przesyłano formularz drogą mailową i drogą pocztową.
  • Wyznaczono końcową datę przesyłania aplikacji. W przypadku aplikacji przesłanych pocztą decydowała data stempla pocztowego.
  • Przesłane dokumenty aplikacyjne zostały przeanalizowane. Na pierwszym etapie sprawdzono wszystkie aplikacje pod względem formalnym.
  • Aplikacje spełniające wymogi formalne przeszły do drugiego etapu rekrutacji. Przeprowadzono rozmowy z wszystkimi kandydatami wg przygotowanych wcześniej pytań. Rozmowy weryfikowały znajomość języka angielskiego. Podczas rozmów zwracano szczególną uwagę na motywację uczestników.
  • Komisja rekrutacyjna w trzyosobowym składzie, na podstawie aplikacji i przebiegu rozmów telefonicznych wyłoniła 12 uczestników. Stworzono listę rezerwowych uczestników.
  • Wszyscy uczestnicy, kandydaci z listy rezerwowej i pozostałe osoby, których zgłoszenia odrzucono, zostały poinformowane o wynikach rekrutacji droga mailową.
  • Wybranym uczestnikom wraz z mailem o decyzji, przesłano regulamin warsztatu wyjaśniający wszelkie kwestie związane z przejazdem, zakwaterowanie, wyżywieniem i zwrotem kosztów podróży. Uczestników proszono o potwierdzenie deklarowanej chęci do udziału warsztacie po zaakceptowaniu przesłanego regulaminu.
  • Następnym krokiem było podpisanie przez dyrektora NCK wybranych formularzy aplikacyjnych i przesłanie zeskanowanych, podpisanych formularzy uczestnikom.
  • W oparciu o formularze aplikacyjne przygotowano tabelę w przejrzysty sposób zbierającą wszystkie informacje o uczestnikach.

Liczba otrzymanych formularzy rejestracyjnych: 24 z krajów Unii Europejskiej + 2 z Polski. Łącznie 26 formularzy.

Grupa docelowa uczestników: 

Warsztat adresowany był do osób, które ukończyły 60 rok życia, zainteresowanych poprawą funkcjonowania poznawczego - pamięci, koncentracji i myślenia oraz znających język angielski w stopniu komunikatywnym.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Warsztat "Mind Gym for Seniors” był wyjątkowym warsztatem dla seniorów z całej Europy. Warsztat trwał pięć dni szkoleniowych, odbywał się w Krakowie, w dniach 22-26 października 2012. Zorganizowany został przez Nowohuckie Centrum Kultury w oparciu o autorski projekt doświadczonych psychologów i trenerów pracy z grupą. Wzięło w nim udział 13 uczestników z 9 krajów europejskich.

Warsztat koncentrował się wokół doskonalenia zdolności poznawczych. Na celu miał wzmocnienie koncentracji, uaktywnienie pamięci i rozwinięcie twórczego myślenia. Uczestnicy korzystali z dotychczasowych doświadczeń w nowym kontekście. Czerpali z wiedzy życiowej i nadawali jej nowy wymiar. Każdy dzień warsztatu składał się z trzech części. Doskonalenie i pozyskiwanie nowych umiejętności odbywało się w ramach pierwszej części warsztatu – treningu poznawczego. Uczestnicy wykonywali zadania i ćwiczenia indywidualnie, w parach i grupach. Przełamywanie barier i wspólne działania ułatwiała atmosfera wspólnej zabawy. Druga część, służąca pogłębianiu wiedzy, obejmowała burze mózgów, dyskusje oraz wykłady z profilaktyki zdrowia. Seniorzy poznali praktyczne wskazówki jak w codziennym życiu wzmacniać i gimnastykować umysł. Z kolei wieczorki integracyjne były wspaniałą okazją do lepszego poznania siebie nawzajem i skorzystania z uroków magicznego Krakowa.

Dzięki "gimnastyce umysłu” poprawiło się twórcze myślenie, koncentracja i zdolności pamięciowe seniorów oraz ich umiejętności językowe. Czas spędzony w międzynarodowym gronie przyniósł seniorom wiele radości i otworzył na nowe wyzwania edukacyjne. Warsztat był również świetną okazją do poznania osób z innych krajów europejskich i nawiązania znajomości. Polka, która wzięła udział w warsztacie, spontanicznie przyjęła rolę gospodarza i w czasie wolnym oprowadzała uczestników po Krakowie.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

W dniu przyjazdu:

  • Uczestnicy zostali zapytani o preferencje dotyczące posiłków. Uwzględniono preferencje dietetyczne w zarezerwowanych posiłkach.
  • W celu większej integracji seniorów zarezerwowano dla nich pokoje dwuosobowe.
  • Wybrano nowoczesny, sprawdzony hotel położony bardzo blisko miejsca, w którym odbywały się warsztaty. Przejście z hotelu do Nowohuckiego Centrum Kultury, gdzie odbywały się zajęcia, zajmowało uczestnikom około pięciu minut.
  • Uczestników na lotnisku witał opiekun, a w hotelu czekał na nich pracownik Działu Oświatowego, który czuwał nad przebiegiem zakwaterowania. Uczestnicy przed przylotem otrzymali drogą mailową materiały ze zdjęciem odbierającej ich z lotniska osoby i jej numer telefonu do kontaktu w razie potrzeby.
  • W dniu przyjazdu uczestnicy byli zawożeni z lotniska do hotelu samochodem, aby uniknąć długiego czasu oczekiwania na autobus lub pociąg.
  • Po zakwaterowaniu uczestnicy udawali się na obiad do hotelowej restauracji o odpowiadającej im godzinie.
  • Uczestnicy otrzymali teczkę z materiałami dotyczącymi warsztatu. Były w niej: program warsztatu, tygodniowy bilet MPK, rozkłady dwóch tramwajów i dwóch autobusów, którymi najszybciej można dojechać do centrum miasta, praktyczne informacje obejmujące: telefony alarmowe, dostęp do Internetu, adres najbliższej apteki, bankomatu oraz numery, z których można zamówić taksówki. Otrzymali także identyfikatory ze swoim imieniem w preferowanej przez nich formie. Okazało się to szczególnie ważne w przypadku trzech uczestników, którzy unikali posługiwania się swoim  pierwszym imieniem i na codzień używali drugiego.
  • Uczestnicy otrzymali numer telefonu do opiekuna, na który mogli dzwonić o dowolnej porze w razie problemów.

W trakcie warsztatu:

  • Ogromną rolę odegrał opiekun, który dbał o komfort i dobre samopoczucie uczestników. Nawiązał z nimi bardziej nieformalną relację, a uczestnicy szybko dobrze poczuli się w jego obecności, co znalazło wyraz w informacjach zwrotnych uzyskanych od seniorów. Zadaniem opiekuna były także codzienne rozmowy z uczestnikami na temat m.in. warunków zakwaterowania, posiłków, zapewnionej opieki, pracy organizatorów. Dzięki sprawnej komunikacji między opiekunem a pozostałymi członkami zespołu, organizatorzy na bieżąco mogli reagować´ na uwagi i potrzeby uczestników.
  • Pierwszego dnia opiekun pokazał uczestnikom drogę z hotelu do budynku NCK, oprowadził po budynku NCK, zwracając ich uwagę na położenie sali szkoleniowej, restauracji, toalet i windy. Była to również okazja do przybliżenia uczestnikom historii i dorobku NCK.
  • Stworzono rozpoznawalne logo warsztatu, a następnie plakatami z logo warsztatu i logo programu Grundtvig oznakowano miejsca związane z warsztatem. Ułatwiało to uczestnikom orientację na lotnisku, w hotelu i budynku szkoleniowym.
  • Przygotowano wygodną, jasną i ciepłą salę szkoleniową na parterze NCK, dzięki czemu uczestnicy mieli łatwy do sali i czuli się w niej komfortowo.
  • Pierwszego dnia warsztatu, jedna z uczestniczek schodząc ze schodów skręciła nogę w kostce. Organizatorzy zareagowali natychmiast, zakupili odpowiednie leki oraz opaskę uciskową. Gdy w poniedziałek okazało się, że noga zaczęła puchnąć umówiona została wizyta w Poradni Chirurgii Urazowo–Ortopedycznej w Szpitalu Św. Rafała w Krakowie. We wtorek rano uczestniczka wraz z opiekunem udała się do Poradni, tam przyjął ją lekarz ortopeda biegle mówiący po angielsku, co znacząco wpłynęło na komfort porady lekarskiej. Lekarz stwierdził skręcenie kostki i zaordynował leczenie. W celu odciążenia nogi, zgodnie z zaleceniami lekarskimi, organizatorzy udostępnili uczestniczce kule, dzięki czemu mogła brać udział we wszystkich zajęciach.
  • Przekąski podczas przerw na herbatę były dostosowane do preferencji seniorów. Codziennie dostarczane były świeże sezonowe owoce, orzechy, zapewniono także mleko do herbaty dla uczestniczek z Wielkiej Brytanii i Irlandii.
  • Organizatorki i prowadzący warsztat trenerzy jedli wspólnie z uczestnikami posiłki, uczestniczyli w spotkaniach nieformalnych, co zapewniło dobrą atmosferę  podczas warsztatu i sprzyjało integracji.
  • Wieczorek integracyjny w pierwszy dzień warsztatu zaplanowano jako wieczór narodowych specjałów. Uczestnicy zostali poproszeni o przywiezienie przysmaków ze swoich krajów. Przysmaki te opisano i opatrzono przygotowanymi wcześniej flagami, dla ułatwienia orientacji skąd pochodzą. Każdy z uczestników dokonał prezentacji potraw ze swego kraju.
  • Uczestnikom opuszczającym hotel przed śniadaniem w dniu odlotu, przygotowano pakiet śniadaniowy na podróż.
  • Wszystkie materiały szkoleniowe, a także informacje zapisywane na tablicy podczas warsztatu były odpowiednio duże i wyraźne, by ułatwiać seniorom ich czytanie.
  • Zatrudniono profesjonalnego fotografa w celu prowadzenia kompletnej dokumentacji zajęć oraz z myślą o stworzeniu folderu promującego warsztat i przygotowaniu zestawu pamiątkowych zdjęć dla uczestników.
  • Dzięki elastycznemu czasowi pracy fotografa udało się zrobić profesjonalne zdjęcia ze wszystkich dni, również z wieczorków integracyjnych. Zadbano, aby fotograf przychodził w takich momentach warsztatu, by swoją obecnością nie zakłócał pracy uczestników.
  • Trenerzy elastycznie podchodzili do kwestii czasu trwania ćwiczeń. Jeżeli zachodziła taka potrzeba, to czas trwania ćwiczenia był wydłużany, żeby seniorzy mogli w swoim tempie dokończyć zadanie.
  • Przed zwrotem kosztów podróży, w celu ułatwienia procedur, zostały przygotowane i wydrukowane odpowiednie dokumenty. Uczestnicy zostali poinformowani wcześniej o potrzebnych dokumentach, które następnie zebrał opiekun.
  • Podczas przerw w zajęciach, gdy uczestnicy z zagranicy mieli możliwość odpoczynku w hotelowych pokojach, NCK udostępnił swój pokój gościnny dla uczestniczki z Polski, aby mogła odpocząć, odświeżyć się, a także przebrać np. przed kolacją czy wizytą w filharmonii.
  • W dniu wyjazdu uczestnicy zamawiali obiady w restauracji hotelowej zgodnie z własnymi preferencjami w odpowiadającym im czasie.
Ewaluacja i monitoring: 

Ewaluacja:

Zastosowaliśmy schemat ewaluacji pretest-posttest, który polega na porównywaniu wyników dwóch pomiarów. Pierwszy pomiar został przeprowadzony na pierwszej sesji warsztatowej, a drugi, ostatniego dnia warsztatu po serii działań treningowych. Porównanie wyników testów pozwoliło zobaczyć, że funkcjonowanie poznawcze uczestników uległo poprawie.

Zastosowano Test Twórczego Myślenia (TTM) autorstwa Nęcki i Rychlickiej, podczas którego zostały zbadane następujące wymiary myślenia: płynność, czyli umiejętność tworzenia nowych rozwiązań; giętkość, czyli umiejętność tworzenia wielu różnych pomysłów oraz oryginalność, czyli umiejętność tworzenia niebanalnych, niestandardowych rozwiązań

Na etapie tworzenia scenariusza warsztatu zadbano, by zadania i ćwiczenia zostały ułożone wraz ze wzrastającą trudnością. Podczas treningu poznawczego dopiero po sprawdzeniu metodą obserwacji, że uczestnicy opanowali podstawy, trenerzy proponowali trudniejsze ćwiczenia. W celu sprawdzenia skuteczności, każde z przeprowadzonych ćwiczeń zostało zakończone podsumowaniem, podczas którego prowadzący upewniali się, czy uczestnicy rozpoznali i rozumieją cel ćwiczenia oraz wiedzą, jakie poszczególne umiejętności i kompetencje dzięki niemu rozwijają.

W celu sprawdzenia, czy wiedza przekazana w trakcie wykładów jest zrozumiała dla uczestników oraz w celu rozwinięcia umiejętności stosowania tej wiedzy w praktyce przeprowadzono trzy gry edukacyjne. Na zakończenie warsztatu uczestnicy wypełnili kwestionariusz samooceny postępów poczynionych na warsztacie. Dzięki niemu mogli samodzielnie ocenić poprawę swojej pamięci i koncentracji oraz użyteczność zdobytej wiedzy.

Ponadto każdego popołudnia, na zakończenie sesji popołudniowej, przeprowadzano wśród uczestników ankiety ewaluacyjne, dotyczące kwestii merytorycznych. W trzech pytaniach pytano o to, co w konkretnym dniu podobało się uczestnikom, a co się im nie podobało. Żeby sprawdzić wpływ warsztatu, pytano również o to, które z proponowanych ćwiczeń, metod, oraz prezentowanych informacji uczestnicy wykorzystają w codziennym życiu.

Opiekun rozmawiał z uczestnikami na temat spraw organizacyjnych, dzięki czemu organizatorzy na bieżąco mogli reagować na ich wyniki. Trenerzy spotykali się codziennie na spotkaniu superwizyjnym zespołu by omówić przebieg dnia, ewentualne trudności oraz podzielić się  doświadczeniami z pracy z grupą.

Codziennie, w czasie przerwy obiadowej, odbywało się spotkanie całego zespołu projektowego i trenerów, którego celem była wymiana informacji na temat przebiegu warsztatu, na różnych poziomach oraz doprecyzowanie kolejnego dnia.

Ewaluacja w trakcie warsztatu:

Ewaluacja warsztatu rozpoczęła się od wnikliwej analizy motywacji do wzięcia udziału w warsztacie, którą  uczestnicy opisywali w formularzu aplikacyjnym. Te informacje, wraz z zebranymi oczekiwaniami stanowiły punkt odniesienia do następujących później ankiet i rozmów ewaluacyjnych.

Na zakończenie warsztatu, w atmosferze mniej formalnej, odbyła się rozmowa ewaluacyjna z uczestnikami dotycząca spraw merytorycznych. Przeprowadzono analizę codziennych ankiet ewaluacyjnych oraz kwestionariuszy samooceny postępów poczynionych w trakcie trwania Warsztatu. Wyniki wszystkich narzędzi ewaluacyjnych zebrano na jednym arkuszu. Uzupełniono je o informacje zwrotne nadsyłane przez uczestników po zakończeniu warsztatu droga mailową.

Ewaluacja warsztatu i wpływu na uczestników po jego zakończeniu:

Wpływ warsztatu ujawniał się, nadal po jego zakończeniu. Uczestnicy przesyłają do organizatorów e-maile, w których dzielą się swoimi wrażeniami po upływie pewnego czasu od zakończenia warsztatu. Zwrócono uwagę na odpowiedzi uczestników i ich reakcje na przesyłaną literaturę tematyczną i propozycje ćwiczeń pozwalające na utrwalenie rezultatów warsztatu.

Po warsztacie odbyło się zebranie opiekuna i trenerów, na którym przeprowadzono analizę wszystkich informacji zwrotnych od uczestników (ankiet, rozmów ewaluacyjnych i rozmów z opiekunem). Na tej podstawie uzupełniono stworzony po pierwszej edycji, plik zawierający praktyczne wskazówki, głównie dotyczących organizacji warsztatu, do wykorzystania w następnej edycji programu.

Trenerzy spotkali się na podsumowującym zebraniu. Przeanalizowali cały program warsztatu, dzień po dniu, zwracając uwagę na mocne i słabe strony, mniej i bardziej ciekawe i skuteczne ćwiczenia. W oparciu o wnioski,  nieznacznie zmodyfikowali plan przebiegu warsztatu oraz rozszerzyli zbiór ćwiczeń atrakcyjnych dla tej grupy wiekowej.

Odbyło się spotkanie wszystkich osób zaangażowanych w realizację projektu od strony organizacyjnej i merytorycznej: organizatora, opiekuna i trenerów. Celem było udzielenie sobie informacji zwrotnej na temat współpracy w projekcie, podsumowanie warsztatu oraz przygotowanie raportu końcowego. Efektem tych działań było stworzenie raportu końcowego i sprawozdania z przebiegu warsztatu oraz propozycji ulepszeń do wykorzystania na etapie przygotowywania następnego wniosku i następnej edycji warsztatu. Zebrane informacje posłużyć mogą także posłużyć w trakcie realizacji innych projektów.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ na organizację:

  • Warsztat cieszył się dużym zainteresowaniem wśród pracowników NCK na każdym etapie jego realizacji. Pracownicy innych działów zwracali się z pytaniami dotyczącymi organizacji warsztatu, interesowali się jego przebiegiem, a po zakończeniu gratulowali pomyślnej realizacji.
  • Nowa dyrekcja Nowohuckiego Centrum Kultury zadowolona z przebiegu warsztatu, mobilizuje pracowników do podejmowania większej liczby podobnych inicjatyw.
  • Pracownicy innych działów NCK zainspirowani projektem, zgłaszali chęci realizacji podobnych przedsięwzięć.
  • Organizacja warsztatu zmotywowała pracowników Działu Oświatowego, bezpośrednio zaangażowanych w realizację projektu, do dalszej nauki języka angielskiego.
  • Skuteczna realizacja projektu podniosła wiarę w siebie i w swoje kompetencje całego zespołu projektowego. Warsztat pozwolił wszystkim sprawdzić się w działaniu i zmotywował do podejmowania podobnych wyzwań w przyszłości.
  • Dzięki organizacji warsztatu powstała możliwość pozyskania przez pozyskania przez NCK kolejnych partnerów do współpracy w ramach edukacji seniorów.

Wpływ na społeczność lokalną:

  • Mieszkańcy Nowej Huty mieli okazję poznać uczestników w ich czasie wolnym, podczas gdy spacerowali po Nowej Hucie, zaglądali do sklepów z lokalnymi pamiątkami.
  • Warsztatem zainteresowały się  lokalne Kluby Seniora.
  • Dzięki artykułowi w lokalnej prasie mieszkańcy Krakowa dowiedzieli się o Programie „Uczenie się przez cale życie”. Wielu z nich deklarowało chęć wzięcia udziału w podobnych warsztatach.
  • Dzięki realizacji projektu unijnego, niedowartościowana dzielnica Krakowa jaką jest Nowa Huta otworzyła się na zagranicznych gości i zyskała większy prestiż.

Kadra:

  • Odbyło się podsumowujące zebranie zespołu warsztatowego i pracowników Działu Oświatowego, na którym omówiono realizację projektu zwracając szczególną uwagę na jego mocne i słabe strony.
  • Przeprowadzony warsztat został omówiony w kontekście udoskonalenia oferty NCK dla seniorów.
  • Przygotowano raport końcowy, który został udostępniony do wglądu dla pracowników pozostałych działów NCK.
  • Przygotowano sprawozdanie z przebiegu warsztatu w atrakcyjnej formie folderu, zawierającego zdjęcia i opisy poszczególnych dni warsztatowych oraz cytaty z ankiet ewaluacyjnych uczestników.
  • Rezultatem zebrania zespołu projektowego i analizy ankiety ewaluacyjnych było wzbogacenie stworzonego po pierwszej edycji warsztatu zbioru praktycznych wskazówek i ulepszeń organizacji kolejnych warsztatów Grundtviga.

Słuchacze:

  • Umożliwiono zapoznanie się z folderem podsumowującym warsztat. Folder został przygotowany w dwóch językach – polskim i angielskim.
  • W siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury przygotowano wystawę zdjęć z warsztatu. Na wystawie znalazły się informacje na temat przebiegu warsztatu oraz ogólne informacje o programie „Uczenie się Przez Całe Życie”.
  • Relację z warsztatu oraz zdjęcia zamieszczono na stronie internetowej NCK (http://www.nck.krakow.pl/grundtvig) i na profilu warsztatu o nazwie Mind Gym for Seniors Workshop na portalu społecznościowym Facebook . Utworzono wirtualną galerię zdjęć z możliwością ich komentowania na profilu warsztatu.

Inne organizacje w Polsce i za granicą:

  • Trwa wymiana doświadczeń w formie korespondencji mailowej z organizacjami poznanymi w trakcie promocji warsztatu.
  • Informacje na temat przebiegu i rezultatów warsztatu udostępniono europejskim organizacjom zajmujących się edukacją dorosłych, z którymi związanych jest kilku uczestników (Dania, Włochy).
  • Folder w formie elektronicznej wysłano do polskich organizacji i portali internetowych zajmujących się edukacją seniorów.
  • Nawiązanie współpracy z organizacją z Danii zajmującą się m.in. edukacją seniorów. Trwają rozmowy na temat możliwości podjęcia wspólnych działań w tym obszarze.
  • Nawiązanie współpracy z seniorką z Włoch, która z zawodu jest metodykiem nauczania języka angielskiego. Trwają pracę nad stworzeniem wspólnego projektu.

Społeczność lokalna:

  • Opublikowano artykuł w mediach lokalnych: „Głos – Tygodnik Nowohucki”.
  • Trenerzy są w trakcie organizacji warsztatów o podobnej tematyce dla seniorów z Krakowa.
  • Zaproszono osoby zajmujące się edukacją seniorów w Krakowie, głównie działaczy klubów seniora, do zapoznania się z wystawą zdjęć w siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury.
Upowszechnianie rezultatów: 
  • Folder przedstawiający w atrakcyjnej formie przebieg warsztatu może zachęcać inne organizacje do przygotowania podobnych warsztatów na szczeblu lokalnym i międzynarodowym.
  • Przesłana literatura i przeprowadzone ćwiczenia mogą być pomocne dla najbliższego otoczenia uczestników warsztatu (np. współmałżonków, przyjaciół i sąsiadów). Otrzymaliśmy już pierwsze informacje zwrotne na temat wykorzystania z sukcesem proponowanych podczas warsztatów ćwiczeń.
  • Doświadczenie edukacyjne w międzynarodowym gronie, w którym wzięli udział seniorzy może być inspiracją dla osób z ich najbliższego otoczenia do wzięcia udziału w warsztatach Grundtviga. Uczestnicy otrzymali ulotki z informacjami dotyczącymi Warsztatów Grundtviga i adresem strony Katalogu Warsztatów Grundtviga, by łatwiej dzielić się tą informacją z innymi. W folderze zamieszczono również informacje na temat akcji Warsztaty Grundtviga, łącznie z adresem strony, co może zachęcić osoby z otoczenia seniorów do wzięcia udziału w podobnych warsztatach.
  • Tygodniowy pobyt w malowniczym Krakowie może zachęcić uczestników do ponownego przyjazdu, a  innych seniorów do podróży do Polski.
Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

 I will remember not to become stuck in thinking. Try to challenge myself – Anne

Concentration strengthens my thinking, and makes me feel more confident in my opinions and still respecting others thoughts and opinions – Brid

Successful meeting together with so different people – Anita

The clear instructions were good, help in teamwork. Good atmosphere improves Communications – Aase

The trainers knew very well how to connect people and I fund it the most important – Leonor

It has benefitted me by helping me to use concentration and awareness of how easy it is to keep myself in good physical and mental health – Anne

 I really get a new information how to improve thinking, memory and concentration and I will use it in my life and tell about it to my friends – Andris

The plays were very good and will use them when possible – Jorgen

I learnt things about keeping the brain healthy and creative as I grow older – Patricia

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak uwag.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Ewa Kowalska-Janusz i Maria Nowak-Szabat
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.12.2013

Web 5.0

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Ad Infinitum
ul. Sobieskiego 27, 40-082 Katowice
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Kinga Wesołowska (e-mail: adinfinitum@wp.pl)
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Głównym celem działalności Fundacji "Ad Infinitum" jest wspieranie i inspirowanie działań zmierzających do rozwoju gospodarki i przedsiębiorczości oraz zasobów ludzkich poprzez m.in. kształcenie ustawiczne dorosłych, upowszechnianie kształcenia ustawicznego, wyrównywanie szans edukacyjnych, przełamywanie barier i uświadamiania w zakresie pomocy na rzecz osób niepełnosprawnych i upośledzonych, rozwoju wychowania i edukacji. W swojej dotychczasowej działalności Fundacja skupiała się głównie na szeroko rozumianej edukacji osób dorosłych poprzez warsztaty, szkolenia, nieformalnej akcje charytatywne, konferencje, kongresy i seminaria. Organizowano spotkania ukierunkowane na wymianę doświadczeń pracowników instytucji, które pracują dla przeciwdziałania wykluczenia społecznego, dyskryminacji i integracji europejskiej. 

Tytuł warsztatu: 
Web 5.0
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28522
Data realizacji warsztatu: 
01.07.2013 - 05.07.2013
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
11
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Głównymi celami Warsztatu było:

  • rozwijanie umiejętności interpersonalnych
  • rozwijanie umiejętności ICT
  • rozwijanie umiejętności komunikacyjnych
Obszary tematyczne: 

Tematem warsztatów WEB 5.0+ było rozwijanie umiejętności interpersonalnych poprzez działające w Internecie sieci społecznościowe. Realizując projekt rozwiązano dwa istotne problemy dotyczące tej grupy wiekowej tj. otwartości komunikacyjnej oraz niechęci do korzystania z Internetu jako narzędzia komunikacji. Udział w naszych warsztatach umożliwił poznanie dostępnych w sieci aplikacji komunikacyjnych oraz rozwinięcie umiejętności miękkich związanych z komunikowaniem się i motywacją.

Kraj uczestników: 
Bułgaria
Finlandia
Hiszpania
Irlandia
Niemcy
Węgry
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
1
1
1
1
1
3
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Większość osób trafiła do nas za pośrednictwem katalogu warsztatów. Ze swojej strony rozesłaliśmy informacje˛ o naszym projekcie do zaprzyjaźnionych organizacji z prośbą o udostępnianie jej dalej. Stworzyliśmy stronę informacyjną o projekcie, której adres linkowaliśmy do innych organizacji. Deklaracje chęci wzięcia udziału w projekcie spływały do nas tradycyjną pocztą, chociaż większość potencjalnych uczestników kontaktowała się z nami przy pomocy wiadomości e-mail (głównie za pośrednictwem skrzynek e-mailowych członków rodziny, bądź przyjaciół).

Grupa docelowa uczestników: 

Projekt skierowany był do seniorów w wieku 50+, ze znajomością języka angielskiego.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Dzień przyjazdu (30.06.2013)

Spotkanie uczestników z organizatorami.

Dzień I (01.07.2013)

  1. Powitanie uczestników, prezentacja fundacji i zakresu jej działań, tematyki projektu, trenerów oraz uczestników. Uczestnicy poznali powiązanie tytułu projektu z nieznanym, bądź nie do końca zrozumiałym pojęciem Web 2.0. Prowadzący jeszcze raz przypomnieli cele projektu oraz zaprezentowali zebrane z formularzy zgłoszeniowych oczekiwania uczestników.
  2. Lodołamacze - gry integracyjne. Gry miały na celu ocieplenie atmosfery, pomoc w zapamiętaniu imion uczestników oraz krajów pochodzenia - prezentacja przy mapie.
  3. Krótki film video o korzystaniu z Internetu w Polsce (sonda uliczna): http://www.youtube.com/watch?v=MkY6_lrh-u8. Film był w języku polskim, ale okazał się zrozumiały dla wszystkich, gdyż głównym słowem pojawiającym się w nim było słowo "nie", które zostało przed projekcją wyjaśnione.
  4. Umiejętności komunikacyjne: World caffee - dyskusja w grupach na tematy:
  • Czy osoby w wieku 50+ są za stare, żeby korzystać z Internetu?
  • Dlaczego osoby w wieku 50+ potrzebują dostępu do Internetu?
  • Dlaczego osoby 50+ nie korzystają z Internetu?
  1. Aplikacje Google - jak możemy ich używać do komunikowania się i dla tworzenia własnego stylu życia - podstawowe narzędzia: wyszukiwarka, poczta gmail, tłumacz.
  2. Ewaluacja dnia - krótkie podsumowanie i wypełnienie ankiety.
  3. Międzynarodowy wieczór - dekorowanie stołów, prezentacja poszczególnych krajów przez przedstawicieli, degustacja produktów spożywczych, prezentacja muzyki.

Dzień II (02.07.2013)

  1. Energizers.
  2. Rozwijanie umiejętności komunikacyjnych (poszukiwanie informacji i dzielenie się informacją).
  3. Google+ - sposób na bycie społecznie aktywnym - jak zorganizować "kręgi", w jaki sposób się komunikować z innymi użytkownikami.
  4. Kalendarz Google - uczestnicy nabyli umiejętność wzajemnego zapraszania się na wydarzenia oraz otrzymywania powiadomień na telefon komórkowy.
  5. Podglądanie świata poprzez mapy Google - wyznaczanie tras, wirtualne podróże za pomocą google street, planowanie trasy do siedziby Google w Krakowie.
  6. Ewaluacja dnia.

Dzień III (03.07.2013)

  1. Wizyta w krakowskim oddziale firmy Google. Dowiedzieliśmy jak wygląda praca osób, które ogromny wysiłek wkładają w to, żeby nam ułatwić życie, nie tylko w wirtualnym świecie. Pani, która była naszym opiekunem, opowiedziała nam tez o projektach, które firma kieruje do osób 50+, a także o tym jak wspiera działalność przedsiębiorców.
  2. Poznawanie polskiej kultury w jednym z najpiękniejszych miast w Polsce, zbieranie materiałów do kolejnych aktywności podczas warsztatów: zdjęcia, video, zwiedzanie najbardziej charakterystycznych miejsc, poznawanie historii miasta i związanych z nimi legend.
  3. Ewaluacja dnia.

Dzień IV (04.07.2013)

  1. Energizers.
  2. Rozwijanie umiejętności komunikacyjnych: komunikacja werbalna i pozawerbalna - opowiadanie sobie nawzajem przeżyć z wizyty w Google i w Krakowie.
  3. Picasa - praca ze zdjęciami zrobionymi w Krakowie: szybka korekta, umieszczanie zdjęć w sieci i udostępnianie wybranym użytkownikom.
  4. Facebook - poszukiwanie starych i nowych znajomych (prezentacja możliwości fb, nikt z uczestników nie zdecydował się na założenie profilu na tym portalu, gdyż uznali, że nie wzbudza ich zaufania).
  5. Korzystanie ze Skypa - wszyscy uczestnicy utworzyli konta, nauczyli się poszukiwać znajomych i zapraszać ich do listy kontaktów, video rozmowy i konferencje, wysyłanie wiadomości tekstowych (chat) oraz wyrażanie własnych emocji (emoticony), uczestnicy otrzymali na własność słuchawki, żeby móc pozostać ze sobą w kontakcie po zakończeniu warsztatów.
  6. Ewaluacja dnia.

Dzień V (05.07.2013)

  1. Energizers.
  2. Rozwijanie umiejętności komunikacyjnych: uczenie się poprzez komunikowanie.
  3. You Tube - co ciekawego można tam znaleźć (tutorial'e, muzyka, filmy) i jak opublikować własne wideo.
  4. Blogowanie - pamiętniki XXI wieku. Wyjaśnienie czym jest blog/vlog/mini blog. Krótka prezentacja blogów prowadzonych przez najstarszych blogerów w Polsce.
  5. Jak ułatwić sobie życie - załatwianie spraw przez Internet: bankowość on-line, zakupy on-line, e-urząd, korzystanie z darmowych książek - projekt Gutenberg, portale randkowe etc.
  6. Ewaluacja dnia.
  7. Rozdanie certyfikatów.
  8. Uroczysta pożegnalna kolacja.

Dzień wyjazdu (06.07.2013)

Pożegnanie i wyjazd uczestników.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Na stronie projektu umieściliśmy praktyczne informacje dotyczące lotnisk docelowych naszych uczestników oraz możliwości dojazdu do hotelu. Dla wielu z osób odnalezienie tych informacji stanowiło duży problem, więc otrzymali instrukcje krok po kroku na wskazany e-mail. Szczególną opieką objęliśmy osoby najstarsze i te, które podróżowały po raz pierwszy same.

Na wszystkie te osoby czekaliśmy na lotnisku i zawieźliśmy do hotelu. Hotel zlokalizowany był w centrum Katowic, kilka przystanków tramwajem od miejsca szkolenia. Każdy z uczestników otrzymał mapę miasta i wizytówkę hotelu na wypadek zagubienia się. Wszyscy uczestnicy otrzymali identyfikatory oraz materiały szkoleniowe + zestaw słuchawek. Dla wszystkich przygotowaliśmy zestawy promujące projekt: t-shirt, długopis, pendrive oraz torbę . Wszyscy uczestnicy otrzymali program warsztatów. Ponownie przy wyjeździe towarzyszyliśmy najstarszym osobom w drodze na lotnisko.

Wszyscy uczestnicy otrzymali imienne certyfikaty uczestnictwa potwierdzające nabyte umiejętności. Podczas warsztatów uczestnicy byli chwaleni za swoje osiągnięcia, dzięki czemu nabywali pewności siebie i utwierdzali się w przekonaniu, że robią postępy. Sprawdzaliśmy umiejętności poprzez obserwację aktywności poszczególnych osób w sieci.

Ewaluacja i monitoring: 

Uczestnicy warsztatów codziennie wypełniali ankietę, w której określali nabyte umiejętności. Trener od motywacji podsumowywał każdy dzień warsztatów krótką refleksją i zapowiadał tematy na dzień następny. Na koniec projektu wszyscy uczestnicy otrzymali ankietę ogólnie podsumowującą sposób organizacji warsztatów (ankieta wewnętrzna naszej organizacji). Za monitoring odpowiedzialna była jedna z osób z fundacji, której zadaniem było sprawdzanie zgodności każdego etapu z założeniami. Wyniki ankiet i monitoring znajdują się w odrębnym raporcie.

Na koniec projektu uczestnicy wypełnili obligatoryjne ankiety końcowe, które zostały przesłane do Narodowej Agencji Programu Grundtvig. Uczestnicy projektu wysoko ocenili organizację i sposób prowadzenia warsztatów - noty 4 i 5. Większość osób wskazała na problem z komunikowaniem się w języku angielskim, ale w naszej ocenie był to problem nieznajomości terminologii związanej z ICT. Wiele osób prosiło o wydłużenie warsztatów lub możliwość wzięcia w kolejnych.

W naszej opinii warsztaty były trochę za krótkie. Mieliśmy bardzo dużo do zaoferowania naszym uczestnikom, a i sami uczestnicy wykazywali ogromne zainteresowanie tematyką, zarówno częścią związaną z komunikacją interpersonalną oraz z treningiem motywacyjnym, jak i pracą z komputerem i odkrywaniem social media.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Organizacja warsztatów utwierdziła nas w przekonaniu, że potrzeby osób starszych są bardzo duże i niestety niezaspokojone przez to, że nie są dostępne na rynku szkoleń odrębne kursy w zakresie ICT dla seniorów. Dostępne szkolenia przeznaczone są dla osób dorosłych, więc trafiają na nie zarówno 30-latkowie, jak i osoby w wieku podeszłym, których sprawność fizyczna nie pozwala na tak szybkie posługiwanie się komputerem, jak robią to młodsi uczestnicy takich kursów. To powoduje, że starsze osoby często poddają się i rezygnują z dalszego udziału. Był to nasz pierwszy projekt związany z TIK, ale na pewno nie ostatni. Mieliśmy też okazję do sprawdzenia samych siebie, jako organizatorów tygodniowego pobytu. Skrupulatnie notowaliśmy wszystkie swoje potknięcia i mamy nadzieję uniknąć ich w przyszłości. Niesamowicie pozytywna atmosfera jaka wytworzyła się pomiędzy uczestnikami nawzajem, prowadzącymi i uczestnikami, podziałała na nas niezwykle motywująco i była doskonałym remedium na stres i zmęczenie jakie towarzyszy przy organizacji tego typu przedsięwzięć. Katowice to duże miasto, więc ciężko tu oddziaływać lokalnie. Jednak zdarzyło się kilka razy, że uczestnicy wzbudzili zainteresowanie mieszkańców przemieszczając się przez miasto w projektowych T-shirtach, więc kilka razy udzielaliśmy informacji nt. projektu.

Upowszechnianie rezultatów: 

Myślimy o wykorzystaniu tej tematyki w kolejnym projekcie, jednak wydaje nam się, że tego typu projekt wymaga zdecydowanie większych nakładów czasu, tak aby wszyscy uczestnicy mogli w równym stopniu posiąść wiedzę. Jeśli zrealizujemy projekt ponownie, to grupą docelową będzie ta sama grupa wiekowa, gdyż uważamy, że nowoczesne technologie w równym stopniu powinny być dostępne osobom starszym, a w wielu przypadkach mogą zapobiec całkowitemu wycofaniu się z życia społecznego np. w przypadku osób schorowanych.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

I liked the workshop very much - Angela

I think the workshop was very good indeed and the teachers were excellent, very kind and helpful - Caterina

Grundtvig Workshops are great opportunity for adults to study new subjects and meet new people - Lubova

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=kSUwXfy0P2s

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak uwag.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Kinga Wesołowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.12.2013

Culture and tradition - European programme for adult education

Tematyka działań: 
Edukacja w więzieniach lub na rzecz powrotu skazanych do społeczeństwa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Języki obce
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w Olsztynie
al. J. Piłsudskiego 3, 10-575 Olsztyn
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Monika Kaczkowska, 89 524 87 67, 698 445 098, monika.kaczkowska@sw.gov.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w Olsztynie koordynuje i nadzoruje działalność podległych jednostek organizacyjnych: 4 zakładów karnych, 5 aresztów śledczych, 2 oddziałów zewnętrznych. W realizację projektu partnerskiego zostali zaangażowani funkcjonariusze i pracownicy oraz osadzeni z Zakładu Karnego w Barczewie i Iławie. Obecnie Zakład Karny w Barczewie jest zakładem typu zamkniętego dla mężczyzn odbywających karę po raz pierwszy oraz dla recydywistów z wyodrębnionym Aresztem Śledczym, pojemność zakładu to około 780 osadzonych, natomiast Zakład Karny w Iławie jest zakładem typu zamkniętego dla mężczyzn odbywających karę po raz pierwszy oraz dla młodocianych. Pojemność zakładu to około 1300 osadzonych. W zakładach karnych zarówno w Barczewie jak i Iławie prowadzone są różnorodne oddziaływania dla osadzonych zmierzające do ich readaptacji społecznej, a także uświadomienia społeczności, że karę pozbawienia wolności często też odbywają osoby naprawdę zdolne, wrażliwe na piękno i utalentowane. Skazani w ramach terapii zajęciowej wykonują wytwory własne w postaci obrazów, rysunków, modeli z kartonu i sklejki, rzeźb oraz przestrzenne konstrukcje z gliny, drewna, zapałek lub innych dostępnych materiałów. Innym ważnym środkiem oddziaływania na skazanych są zajęcia kulturalno-oświatowe. Racjonalne wypełnianie czasu wolnego w zakładzie karnym zapobiega wzajemnej demoralizacji i deprawacji, tworzeniu się i zacieśnianiu solidarności przestępczej, a poza tym przeciwdziała nudzie. Oddziaływania te prowadzone są poprzez możliwość uczestniczenia skazanych w różnego rodzaju występach, przedstawieniach, spektaklach i koncertach organizowanych zarówno na terenie placówek penitencjarnych jak i poza nimi.

Tytuł projektu: 
Culture and tradition - European programme for adult education
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU06-19401 1
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Polska
Łotwa
Litwa
Cele projektu: 

Głównym celem projektu było wsparcie procesu readaptacji społecznej osób dorosłych z grup szczególnie defaworyzowanych poprzez nieformalną i pozaformalną edukację w formie zajęć kulturalno – edukacyjnych oraz wymiana doświadczeń i „dobrych praktyk” w zakresie edukacji skazanych poprzez współpracę z krajami partnerskimi osób zajmujących się edukacją w więzieniach.

Cele szczegółowe projektu:

  • odkrycie oraz promowanie twórczego i kulturalnego potencjału osób wykluczonych społecznie,
  • stworzenie procesu odkrywania i oceny własnej kultury, tradycji,
  • poznawanie idei uczenia się przez całe życie,
  • analizowanie problemu wykluczenia społecznego

    i identyfikowanie barier utrudniających ponowną integrację ze społeczeństwem,
  • rozwiązywanie problemów życiowych, kształtowanie umiejętności społecznych, 
  • zapewnienie możliwości nauki języka angielskiego na poziomie podstawowym,
  • zapewnienie możliwości nauki języka angielskiego na poziomie średniozaawansowanym dla pracowników organizacji biorących udział w projekcie.
Obszary tematyczne: 
  1. Edukacja w więzieniach lub na rzecz powrotu skazanych do społeczeństwa.
  2. Edukacja artystyczna, włącznie ze sztuką, rzemiosłem i muzyką.
  3. Grupy docelowe o specjalnych potrzebach.
  4. Kurs doskonalący umiejętności językowe.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupę docelową projektu stanowili dorośli słuchacze – osoby wykluczone społeczne, odbywające karę pozbawienia wolności w jednostkach penitencjarnych na Łotwie, w Zakładzie Karnym w Wilnie oraz jednostkach podległych OISW w Olsztynie: Zakładzie Karnym w Barczewie oraz Zakładzie Karnym w Iławie.

Podczas realizacji działań projektowych dorośli słuchacze nauczyli się podstaw języka angielskiego oraz zostali zachęceni do dalszego podejmowania działań edukacyjnych, związanych z nauką języków obcych. Udział w projekcie stworzył im możliwość zdobycia wiedzy na temat krajów partnerskich, ich historii, tradycji i kultury, a poprzez udział w spotkaniach klubów filmowych także mieli możliwość obcowania z twórczością filmową, natomiast dzięki pracy wychowawców i psychologów  - kształtowania postaw społecznych, które pozwolą im w przyszłości na powrót do społeczeństwa po zakończeniu odbywania kary pozbawienia wolności.

Jakie były początki projektu: 

Idea stworzenia projektu, który pozwoliłby aktywnie zaangażować w działania projektowe skazanych powstała po spotkaniu zorganizowanym w Centralnym Zarządzie Służby Więziennej w Warszawie z przedstawicielami Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji. Kolejnym etapem było zorganizowanie spotkania w Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w Olsztynie, z wychowawcami, psychologami. W trakcie spotkania powstał pomysł na stworzenie jakieś wspólnej publikacji, która prezentowałaby twórczość skazanych, ale jednocześnie prezentowała też kulturę i tradycję danego kraju czy regionu. Stąd idea poszukiwania partnerów zagranicznych do projektu, organizacji które na co dzień realizują programy readaptacyjne.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania przedstawicieli organizacji partnerskich:

  1. 17-20 października 2011r. Litwa, Wilno
  2. 21-25 luty 2012r.,  Polska, Olsztyn
  3. 6-9 2012r., Łotwa, Ryga
  4. 5-8 listopada 2012r., Litwa, Wilno
  5. 4-7 czerwca 2013r. Łotwa, Ryga
  6. 15-18 lipca 2013r.  Polska , Olsztyn

Głównym celem spotkań była wymiana doświadczeń w zakresie prowadzonych działań edukacyjnych dla osób pozbawionych wolności, dotyczących historii, tradycji, kultury kraju partnerskiego oraz wypracowanie zasad współpracy służącej realizacji celów projektu. W trakcie pierwszego spotkania ustaliliśmy metodologię ewaluacji naszego projektu, zarówno w kontekście oceny instytucji przygotowującej spotkanie jak i formy oceny przez skazanych ich udziału w całym projekcie. Ewaluacja bieżąca miała na celu śledzenie rozwoju poszczególnych etapów projektu i pomoc w jego lepszej realizacji, polegała na systematycznej ocenie poszczególnych faz projektu określonych w harmonogramie zadań. Wspólnie wypracowano kwestionariusze ankiet, które zostały wykorzystane w procesie ewaluacji projektu i posłużyły do oceny stopnia osiągnięcia zakładanych rezultatów. Po każdym spotkaniu partnerskim gospodarz został zobligowany do przygotowania raportu (według przyjętego schematu), uwzględniającego poszczególne oceny oraz streszczenie zrealizowanych działań/aktywności. W trakcie pierwszego spotkania omówiona została strona internetowa projektu. Przedmiotem dyskusji była też idea funkcjonowania „przywięziennych klubów filmowych” oraz główne założenia i zasady ich funkcjonowania. W trakcie spotkania omówiony został także sposób wydatkowania środków finansowych w ramach projektu na realizację głównych jego celów oraz tzw. osobowyjazdów a także szczegółowy harmonogram działań do czasu kolejnego spotkania partnerów i zadania dla poszczególnych organizacji. W trakcie pierwszego spotkania w Polsce zorganizowana została konferencja promująca realizację projektu partnerskiego Grundtvig. W ramach projektu został opracowany modelowy scenariusz zajęć do zrealizowania ze skazanymi w ramach klubów filmowych. Ponadto w wyniku działań realizowanych w ramach przywięziennych klubów filmowych zrodził się pomysł na międzynarodowy festiwal filmowy „Prison’s movie”,  który prezentowałby twórczość skazanych.

W trakcie ostatniego spotkania partnerów, został podsumowany przebieg całego projektu i osiągnięte rezultaty. Dodatkowym efektem naszego projektu jest podpisane porozumienie pomiędzy jednostkami penitencjarnymi z Litwy i Polski o kontynuacji współpracy w realizacji programów readaptacyjnych dla osób pozbawionych wolności.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
60
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
  • Strona internetowa: www.catepae.org.
  • Prace artystyczne wykonane przez skazanych.
  • Publikacja kalendarza na rok 2012 i 2013.
  • Płyty CD prezentujące system penitencjarny oraz metody edukacji prowadzone w jednostkach biorących udział w projekcie.
  • modelowy scenariusz do zrealizowania w trakcie  zajęć przywięziennych klubów filmowych.
  • Pierwszy międzynarodowy festiwal filmowy „Prison’s movie”, dotyczący środowiska izolacji.
  • Podpisane porozumienie pomiędzy jednostkami penitencjarnymi z Litwy i Polski (z okręgu olsztyńskiego), pozwalające na kontynuowanie współpracy także w zakresie podejmowania wspólnych działań w obszarze edukacji skazanych.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wydane kalendarze na 2012 i 2013 rok zostały rozpowszechnione wśród organizacji partnerskich, przedstawicieli organizacji i instytucji uczestniczących w konferencji promującej realizację projektu.

Zaproszenie do wzięcia udziału w festiwalu „Prison’s movie” zostało rozesłane do wszystkich Okręgowych inspektoratów Służby Więziennej w Polsce oraz do instytucji zagranicznych i zakładów karnych w krajach ościennych.

Informacje na temat realizacji projektu, jego głównych założeniach i celach zostały opublikowane w „Forum penitencjarnym” oraz prasie regionalnej w „Gazecie Olsztyńskiej”.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Współpraca organizacji z różnych krajów w ramach takiego projektu stworzyła możliwość wzajemnego uczenia się, wymiany najlepszych praktyk, rozwijania struktur współpracy międzynarodowej, wzbogacenia działań edukacyjnych o metody i działania stosowane już u innych partnerów oraz pozwoliła na poznanie kultury czy tradycji innych krajów europejskich.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Specyfika zamkniętego środowiska więziennego powoduje, iż jest ono izolowane od otoczenia, dlatego wymiar europejski projektu był ogromną korzyścią zarówno dla personelu, jak i podopiecznych – osób pozbawionych wolności. Szeroki zakres udziału w europejskiej współpracy sprawił, że zarówno personel jak i podopieczni mieli świadomość uczestniczenia w większym przedsięwzięciu i tym samym wpłynęło to na zmniejszenie poczucia odizolowania u skazanych.

Wpływ i korzyści współpracy europejskiej na osoby pozbawione wolności to przede wszystkim: wzrost motywacji do rozwijania kompetencji kluczowych np. do nauki języków obcych, budowanie świadomości kulturalnej czy też przekonania o konieczności kształcenia w różnych formach: edukacji pozaformalnej czy też nieformalnej.

W wyniku realizacji działań podejmowanych w projekcie, dorośli słuchacze nauczyli się podstaw języka angielskiego oraz zostali zachęceni do dalszego podejmowania działań edukacyjnych, związnych z nauką języków obcych. Udział w projekcie stworzył im możliwość zdobycia wiedzy na temat krajów partnerskich, ich historii, tradycji i kultury, a poprzez udział w spotkaniach klubów filmowych także mieli możliwość obcowania z twórczością filmową a dzięki pracy wychowawców i psychologów  - kształtowanie postaw społecznych, które pozwolą im w przyszłości na powrót do społeczeństwa po zakończeniu odbywania kary pozbawienia wolności.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  1. Kursy języka angielskiego; wszystkie osoby, który ukończyły kursy języka angielskiego będą miały możliwość nawiązania kontaktów i współpracy z przedstawicielami organizacji zajmujących się edukacją osób wykluczonych społecznie i przygotowania podobnych projektów w przyszłości;
  2. W wyniku realizacji projektu powstał modelowy scenariusz do zajęć w ramach klubów filmowych, który będzie wykorzystywany przez wychowawców i psychologów do realizacji kolejnych tego typu zajęć. Natomiast idea twórczości filmowej angażując skazanych została wykorzystana do zorganizowania pierwszego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego "Prison's movie", gala finałowa odbędzie się w Olsztynie w październiku 2013r.
  3. W trakcie ostatniego spotkania organizacji partnerskich została podpisana umowa pomiędzy partnerem z Litwy a jednostkami penitencjarnymi okręgu olsztyńskiego, mająca na celu długotrwałą współpracę, wymianę kadry, dobrych praktyk, współpracę w realizowaniu wspólnych programów readaptacyjnych dla osób pozbawionych wolności.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

W ocenie pracowników i funkcjonariuszy udział w realizacji tego typu projektu partnerskiego miał ogromne znaczenie, zmotywował do tworzenia, poszukiwania nowych programów edukacyjnych dla osób pozbawionych wolności, również w kontekście nawiązania współpracy i poszukiwania partnerów do kolejnego projektu partnerskiego. Dzięki realizacji tego projektu poprawiła się także współpraca pomiędzy pracownikami poszczególnych działów zaangażowanych do realizacji projektu.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Projekt Partnerski Grundtviga to pierwszy projekt realizowany w partnerstwie z innymi krajami w okręgu olsztyńskim, ale dzięki owocnej współpracy z przedstawicielami organizacji partnerskich, zaangażowaniu pracowników, w tym służb finansowych udało się zrealizować wszystkie zaplanowane działania i osiągnąć założone wskaźniki. Realizacja tego projektu to doskonała okazja do zwiększenia kompetencji w zakresie zarządzania projektami i koordynowania współpracy w wymiarze międzynarodowym. Tym bardziej jest to cenne doświadczenie, że ta współpraca będzie kontynuowana również po zakończeniu realizacji projektu (dzięki podpisanemu porozumieniu, zakładającemu długofalową współpracę).

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Monka Kaczkowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
25.11.2013

European Reader's Club - Effective Ethnic-Cultural and socio-Economic Reception and Integration of Migrant Communities Into the Receiving Society

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Języki obce
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Ternopilska
ul. Narutowicza 32/6, 96-300 Żyrardów
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Andriy Korniychuk, 788 162 528, a.korniychuk@ternopilska.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Celem Fundacji Ternopilska jest prowadzenie działalności na rzecz migrantów, szczególnie ukraińskich, przebywających w Polsce lub mających zamiar przybyć do Polski, m.in.:

  • zgodnej z prawem pomocy na rynku pracy
  • promowanie edukacji wśród osób młodych i dorosłych
  • upowszechnianie wiedzy z zakresu prawa polskiego oraz praw człowieka
  • organizowanie imprez kulturalno-oświatowych
  • organizowanie konferencji i szkoleń
  • promowanie kultury ukraińskiej

Fundacja wspiera migrantów w dążeniu do godnych warunków pracy i zamieszkania, edukacji oraz aktywności w rozwoju ścieżki zawodowej. Pomaga w uzyskaniu samodzielności i przyjęciu odpowiedzialności za własną przyszłość. Najważniejsze inicjatywy/projekty Fundacji to tworzenie Działów Literatury Obcojęzycznej, Kluby Czytelnika, prowadzenie infolinii i poradnictwa dla migrantów.

Tytuł projektu: 
European Reader's Club - Effective Ethnic-Cultural and socio-Economic Reception and Integration of Migrant Communities Into the Receiving Society
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU06-19323 1
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Polska
Włochy
Turcja
Łotwa
Litwa
Wlk. Brytania
Cele projektu: 

Celem projektu było stworzenie podstaw do działań edukacyjnych skierowanych do społeczności migrantów za pomocą metody Europejskiego Klubu Czytelnika. Migranci, którzy dowiadują się o cechach narodowych różnych krajów i społeczeństw, chętniej odkrywają  również własne cechy kulturowe i stają się bardziej świadomi własnej tożsamości narodowej. Na podstawie stworzonych Klubów Czytelnika została wdrożona platforma współpracy pomiędzy migrantami mieszkającymi w UE i Turcji. Oprócz skutecznej wymiany kulturowej projekt wykorzystał pozytywne doświadczenia i dobre praktyki w dziedzinie kształcenia dorosłych. Działania prowadzone w ramach projektu przyczyniły się do zwiększenia ilości czytających migrantów  w wyniku ich lepszej integracji w społeczeństwie przyjmującym.

Cele szczegółowe projektu:

  • Zwiększenie aktywności grup migrantów w sferze edukacji i pracy;
  • Dostarczenie materiałów (książek, gazet itp.) w przypadku migrantów w potrzebie;
  • Wymiana doświadczeń (najlepszych praktyk i skutecznych rozwiązań) pomiędzy organizacjami zajmującymi się edukacją dorosłych w UE i Turcji;
  • Tworzenie trwałej i efektywnej platformy współpracy pomiędzy organizacjami zajmującymi się edukacją dorosłych i migrantów;
  • Lepsza orientacja uczestników na rynku pracy;
  • Poprawa znajomości języków i umiejętności komputerowych uczestników;
  • Zwiększenie świadomości kulturowej migrantów;

Zmiana wzorców kulturowych migrantów na takie zachowania jak tolerancja, otwartość i chęć współpracy.

Obszary tematyczne: 
  • Promowanie świadomości znaczenia różnorodności kulturowej i językowej w Europie oraz świadomości potrzeby walki z rasizmem, uprzedzeniami i ksenofobią.
  • Różnorodność kulturowa i językowa.
  • Troska o uczących się ze specjalnymi potrzebami poprzez wspieranie promowania ich integracji w edukacji ogólnodostępnej.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Główną grupę docelową w projekcie stanowili migranci. W przypadku organizacji z Polski – przede wszystkim osoby przybywające do Polski zza wschodniej granicy (migranci zarobkowi, studenci, osoby na stałe przebywające w Polsce ze względu na rodzinę).  Średnia wieku uczestników była bardzo zróżnicowana od 20-30 lat po osoby w wieku 50-60 lat. Większość uczestników stanowiły kobiety, potwierdzając tym samym specyfikę migracji zza wschodniej granicy.

Jakie były początki projektu: 

Klub Czytelnika to autorska metodologia p. Mariji Jakubowycz, fundatorki organizacji. Pomysł powstał w następstwie dyskusji z migrantami, którzy wykazali potrzebę prowadzenia działań kulturowych na terytorium Polski, szczególnie w zakresie udostępnienia literatury. Klub połączył element czytania literatury z rozpowszechnieniem najważniejszych informacji na temat życia w Polsce, tym samym przyczyniając się do lepszej integracji osób w kraju przyjmującym.

Klub Czytelnika dla migrantów - to kameralne spotkanie w kręgu osób zainteresowanych w przyjaznej dyskusji i wymianie poglądów, a co najważniejsze chętnych do dzielenia się informacjami o rzeczach ważnych dla każdego członka Klubu. Integracja migrantów, promowanie wartości międzykulturowych, wspieranie migrantów w dążeniu do godnych warunków pracy i mieszkania, konsultacje prawne, pomoc w uzyskaniu samodzielności: w kontaktach z instytucjami publicznymi, w poszukiwaniu pracy, w tworzeniu dokumentów, załatwianiu spraw związanych z legalizacją pobytu, a przede wszystkim – przyjazna atmosfera, właśnie to są główne założenia inicjatywy podjętej we współpracy z samorządem.

Każde spotkanie przewiduje udział ok. 30 osób: m.in. przedstawicieli wspólnoty migrantów w Polsce, przedstawicieli samorządu, organizacji pozarządowych, firm handlowych, agencji rządowych, mediów czy też partii politycznych. W ramach Klubu Czytelnika migranci będą mogli dzielić się informacjami i doświadczeniami, zadawać pytania, na które otrzymają profesjonalne odpowiedzi, a wszystko to w przyjaznej i otwartej atmosferze.

Klub zapewnia także możliwość rozszerzenia kontaktów między ludźmi, tworzeniu aktywnego stanowiska obywateli, tworzeniu społeczeństwa obywatelskiego, kreowaniu szeroko pojętej kultury finansowo-konsumpcyjnej u uczestników. Wszystko to przyczynia się do skuteczniejszej integracji migrantów w społeczeństwie polskim.

Za pośrednictwem Narodowej Agencji w Polsce Fundacja Ternopilska rozpowszechniła informacje o wyżej opisanym pomyśle, zapraszając inne organizacje do uczestnictwa w przygotowaniu wniosku. Partner z Turcji jako pierwszy wyraził zainteresowanie projektem, zapraszając delegację z Polski do odbycia wizyty przygotowawczej w mieście Iskenderun w październiku 2010 r. W ramach wizyty partnerzy rozpoczęli pracę nad wnioskiem projektowym a później w ramach utworzonego partnerstwa (6 organizacji) pomyślnie złożyli wniosek.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Pierwsze spotkanie w Londynie miało charakter organizacyjny, tworząc okazję do lepszego poznania wszystkich partnerów. Na spotkaniu ustalono plan ogólny dla projektu oraz przydzielono zadania poszczególnym partnerom. Drugie spotkanie odbyło się w Turcji. Głównym celem była analiza działań lokalnych w krajach partnerskich i odpowiednia dyskusja na temat wszelkich niejasności co do działań projektowych. Z wyjazdu powstał film. Trzecie spotkanie odbyło się na Litwie - partnerzy wykorzystali okazję do przeanalizowania pierwszego roku realizacji projektu (sukcesy i przeszkody). Czwarte spotkanie, które odbyło się na Łotwie, głównie dotyczyło analizy kultur i tradycji poszczególnych krajów, zwracając szczególną uwagę na bardzo ważny aspekt różnorodności kulturowej w projekcie. Piąte spotkanie było okazją do omówienia materiałów i produktów końcowych, które powinny być przygotowane w ramach projektu. Partnerzy omówili wszystkie niejasności przed zbliżającym się zakończeniem projektu. Szóste spotkanie partnerskie (konferencja końcowa), które odbyło sie w Polsce, miało na celu podsumowanie 2 lat realizacji projektu. Partnerzy również omówili przygotowanie raportu końcowego oraz możliwość współpracy w przyszłości.

W działaniach krajowych aktywny udział brali uczestnicy. Najczęściej chodziło o spotkania Klubów Czytelnika w 3 miastach woj. mazowieckiego. Szczegółowy opis tematyki spotkań Klubu Czytelnika w Polsce znajduje się na stronie www.ternopilska.com w odpowiedniej zakładce. Ponadto na stronie projektu w j. angielskim można zapoznać się z działaniami lokalnymi podjętymi przez Fundację Ternopilska.

Koordynator odpowiadał za przygotowanie krótkookresowych sprawozdań z realizacji projektu w oparciu o informacje dostarczane przez wszystkich partnerów. Po otrzymaniu odpowiednich informacji ze strony innych organizacji, w połowie realizacji projektu koordynator również przygotował wymagany raport. Sprawozdania ze spotkań międzynarodowych były opracowane przez organizacje przyjmujące przy wsparciu koordynatora. Każda mobilność stwarzała okazję do omówienia i analizy bieżącej realizacji projektu. W przypadku wystąpienia pewnych trudności partnerzy omawiali nowe sposoby umożliwiające poprawę działań projektowych tak, aby projekt był realizowany w skuteczny i wydajny sposób. Po każdym międzynarodowym spotkaniu partnerzy/uczestnicy mieli okazję do zgłaszania swoich uwag (jeżeli takie miały miejsce) poprzez wypełnianie odpowiednich formularzy oceny. Każdy uczestnik tym samym mógł określić mocne i słabe strony projektu oraz zaproponować ewentualne rozwiązania poprawiające ewentualne niedogodności. Każda informacja zwrotna była analizowana przez koordynatora i następnie przekazywana pozostałym partnerom.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
9
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 

Całość rezultatów jest dostępna na stronie internetowej projektu www.readerclubs.org Na stronie można m.in. pobrać opracowane broszury (informacje kulturowe o krajach, znaczenie wolontariatu dla uczestników, historie migracji, analiza literatury czytanej w ramach projektu i komentarze uczestników), zobaczyć nagrania ze spotkań (partnerów projektowych ale także spotkań lokalnych Klubów Czytelnika) w poszczególnych krajach. Ponadto strona szczegółowo przedstawia opis działalności każdego z partnerów, wszystkich spotkań międzynarodowych a także informuje o działaniach upowszechniających (w tym działaniach lokalnych). Opracowana płyta DVD (za pomocą partnera z Litwy) jest dostępna na życzenie. Większość materiałów została przygotowana w języku roboczym projektu (angielskim).

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

W ramach projektu powstała strona internetowa readerclubs.org oraz fanpage w sieci facebook za pomocą których partnerzy rozpowszechniają rezultaty projektu oraz informują społeczność na temat podjętych działań. Informacja o projekcie znajduje się również na stronie internetowej koordynatora ternopilska.com oraz na platformach youtube, facebook (fanpage fundacji) i twitter. Koordynator projektu udzielił wywiadu redakcji ukraińskiej Polskiego Radia na temat Klubów Czytelnika. Artykuły o projekcie znalazły się w takich publikacjach/czasopismach jak Gazeta Wyborcza, Nasze Słowo, Nasz Wybir, OZyrardow, Głos Żyrardowa i Okolic, Życie Żyrardowa, blog Kulturalna Ukraina. Dodatkowo, dzięki koordynatorowi na stronie Komisji Europejskiej European Web site on integration pojawiła się informacja o projekcie. Fundacja Ternopilska informuje o projekcie również za pośrednictwem kontaktów z partnerami (bezpośrednich lub w ramach koalicji w których jest członkiem – Platforma Integracji IOM, Koalicja na rzecz ruchu bezwizowego), z samorządem (Żyrardów, Ożarów Mazowiecki) czy też z kościołami (cerkiew greko-katolicka przy ul. Miodowej oraz prawosławna przy Dw. Wileńskim w Warszawie).  Na mocy odpowiednich porozumień informacja o działalności fundacji (w tym projektach) została przekazana bibliotece im. Zygmunta Jana Rumla w Warszawie oraz Powiatowemu Urzędowi Pracy w Żyrardowie.

Koncepcja Klubów Czytelnika została bardzo dobrze przyjęta przez społeczność lokalną. Przy okazji konferencji oraz różnych wydarzeń kulturowych lub integracyjnych Fundacja Ternopilska dokłada starań żeby informować organizacje pozarządowe oraz administrację rządową o przeprowadzonych działaniach. Dostępność materiałów na stronie internetowej pozwała na szybkie rozpowszechnienie rezultatów wśród potencjalnych interesariuszy. Dodatkowo Fundacja Ternopilska wykorzystuję doświadczenie projektowe przy aplikowaniu o dodatkowe fundusze na działalność skierowaną do migrantów.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Warto podkreślić duży wpływ działań projektowych na pracowników. Dzięki podróżom oraz komunikacji z partnerami z różnych krajów znacznie poprawili oni znajomość języków obcych, a praca nad materiałami dla projektu oraz prowadzenie działań edukacyjnych przyczyniła się również do zwiększenia umiejętności TIK. Wymiana doświadczeń, najlepszych praktyk oraz innowacyjnych metodologii umożliwiła zwiększenie umiejętności pedagogicznych oraz motywacji pracowników. Warto zaakcentować zwiększenie umiejętności zarządzania projektem, gdyż omawiany projektu partnerski był pierwszym doświadczeniem w realizacji projektu z funduszy UE. Podróże oraz materiały o krajach partnerskich przyczyniły się do poszerzenia wiedzy o krajach partnerskich i ich dziedzictwach kulturowych. Wszyscy poznali wiele ciekawostek kulturowych partnerów, mając często okazję do osobistego uczestniczenia w różnego rodzaju wydarzeniach kulturowych. Wymiana doświadczeń, najlepszych praktyk oraz innowacyjnych metodologii przyczyniła się do lepszego zrozumienia nie tylko potrzeb beneficjentów, lecz również pozwoliła na przemyślenie bardziej efektywnych sposobów realizacji działań edukacyjnych. Współpraca również pokazała nowe sposoby na dofinansowanie oraz wzmocniła powiązania organizacji z różnymi partnerami. Fundacja ponadto nawiązała bardzo dobrą współpracę z samorządem lokalnym Żyrardowa i Ożarowa Mazowieckiego oraz rozpoczęła współpracę z Biblioteką Narodową i Biblioteką Publiczną im. Zygmunta Jana Rumla w Warszawie. W ramach projektu Fundacja Ternopilska współpracowała również z takimi organizacjami jak IOM, Helsińska Fundacja Praw Człowieka, Nasze Słowo, Nasz Wybór. W ramach działań w projekcie Klub Czytelnika zapraszani byli przedstawicieli różnych firm (nieruchomość, bankowość, rynek pracy), którzy omawiali z uczestnikami oferty na rynku dostępne dla migrantów.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Bardzo wiele osób podkreśliło duże znaczenie literatury w życiu migrantów, gdyż wielu nie zdawało sobie sprawy na ile regularne czytanie może pomóc w lepszej integracji w nowym dla siebie otoczeniu a także przyczynić się do pielęgnowania własnej kultury przez społeczność migrantów w Polsce. Większość uczestników była od samego początku zmotywowana, lecz nauka nowych języków i nowych technologii pochłaniała im sporo czasu. Część osób nie była w stanie przeznaczyć wystarczającej ilości czasu na naukę ze względu na podjętą pracę zarobkową. Jednakże, dzięki prowadzonym zajęciom oraz pracy w grupie uczestnicy byli bardziej zmotywowani, nabierali pewności w podejmowaniu różnych inicjatyw oraz decyzji, stawali się bardziej otwarci i tolerancyjni w stosunku do innych. Co najważniejsze każde spotkanie dostarczało migrantom bardzo dużo pożytecznych informacji a także zachęcało do pewnego wysiłku umysłowego – czytania. Wspólne dyskusje w grupach pozwoliły uczestnikom na poznanie nowych osób oraz na otwarcie się na społeczeństwo Polskie. Dużo migrantów nie miało okazji nigdy w życiu wyjechać poza granicę własnego kraju (czy później Polski). Podróże oraz materiały o krajach partnerskich przyczyniły się do poszerzenia wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturze. Wszyscy poznali wiele ciekawostek kulturowych partnerów, mając okazję do osobistego uczestniczenia w różnego rodzaju wydarzeniach kulturowych.

Fundacja napotkała pewne problemy z grupą docelową w trakcie drugiego roku realizacji projektu – spadek aktywności Klubów Czytelnika był spowodowany przede wszystkim ustawą abolicyjną, która pozwoliła dużej liczbie osób na formalne zalegalizowanie pobytu w Polsce. Dana sytuacja pozwoliła części migrantów na odwiedzenie rodzin w kraju pochodzenia, na zmianę miejsca pracy, a czasami nawet na opuszczenie terytorium Polski na dłuższy okres. W województwie Mazowieckim złożono najwięcej wniosków abolicyjnych, a Warszawa stała się centralnym ośrodkiem realizacji pomocy reintegracyjnej po abolicji. Dla Fundacji Ternopilska, która również wspierała takie organizacje jak IOM i Helsińska Fundacja Praw Człowieka w informowaniu na temat abolicji, zaistniała sytuacja stworzyła utrudnienia z utrzymaniem stałej grupy odbiorców działań projektowych. Dla usprawnienia działań zastosowano następujące środki – gromadzenie komentarzy i sugestii za pomocą mediów społecznościowych i internetu oraz prowadzenie rozmów na żywo w miarę możliwości.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Przygotowana metodologia opierająca się na tworzeniu Klubów Czytelnika sprawdziła się w różnej rzeczywistości społecznej, kulturowej i ekonomicznej, co przemawia za uniwersalnym charakterem koncepcji. Może być ona stosowana zarówno przy działaniach integracyjnych skierowanych wyłącznie do migrantów (Polska, Włochy), jak również do przedstawicieli szerzej rozumianej społeczności lokalnej (w tym seniorów, rodziców, osób dorosłych – Litwa, Łotwa, Turcja) oraz do osób (w tym migrantów) przechodzących rehabilitację czy terapię (przykład partnera z Anglii). Pozytywne komentarze uczestników, a także organizacji partnerskich przemawiają za kontynuowaniem działań edukacyjnych również po zakończeniu projektu. Przygotowane materiały (strona internetowa, broszury, filmy, DVD) dają możliwość do przekazania rezultatów projektu innym organizacjom/ podmiotom w ramach współpracy dwustronnej oraz w trakcie różnego rodzaju konferencji i wydarzeń. Materiały powstałe w trakcie projektu również przyczynią się do powielania koncepcji w innych państwach (koordynator jeszcze przed zakończeniem projektu prowadził korespondencję z zainteresowanymi organizacjami). Ponadto Kluby Czytelnika to już sprawdzona efektywna metoda integracji migrantów – dana kwestia będzie poruszona niejednokrotnie w prowadzonym dialogu z administracją rządową (np. w ramach Platformy Integracji IOM czy przy konsultacjach) i mamy nadzieję, będzie brana pod uwagę przy konstruowaniu polityki migracyjnej Polski. Dział literatury obcojęzycznej w bibliotece im. Zygmunta Jana Rumla, tworzony przez Fundację Ternopilska, to jeden z długotrwałych rezultatów projektu, pozwalający uczestnikom projektu na kontynuowanie nauki również poza projektem. Nawiązanie współpracy z samorządem w woj. mazowieckiem pozwoli na prowadzenie działań skierowanych do osób zagrożonych wykluczeniem, które to dzialania będą wychodzić naprzeciw ich realnym potrzebom. Dodatkowo, efektywna współpraca lokalna umożliwia promowanie pojęcia różnorodności kulturowej za pomocą najbardziej efektywnych inicjatyw oddolnych. Osoby uczestniczące w projekcie nabyły szereg ważnych umiejętności związanych z umiejętnością lepszego czytania i rozumienia literatury, poruszaniem się na rynku pracy, obsługą komputera, wypowiadaniem się w obcym języku – zwłaszcza w przypadku migrantów tego typu, informacja później jest często przekazywana w rodzinie, bądź od jednej osoby do drugiej przy okazji różnych spotkań. Biorąc pod uwagę podobne wzorce zachowań u migrantów, Fundacja Ternopilska również niejednokrotnie w ramach projektu podkreślała wagę pomagania innym (wolontariat) a także dzielenia się informacją i zdobytą wiedzą.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Podsumowanie wypowiedzi:

Uczestnicy podkreślali, że bardzo dobrze się czują w gronie innych migrantów, gdyż będąc w obcym kraju każde wsparcie jest bardzo ważne. Spotkania Klubów Czytelnika stanowią okazję do otrzymania i przeanalizowania nie tylko literatury ale także informacji bardzo ważnych dla migranta w Polsce a często pomijanych przez inne organizacje czy administracją państwową. Spotkania Klubów Czytelnika to wręcz prawie że jedyna okazja dla niektórych na otwarty i nieformalny dialog z władzą samorządową. Wspólne czytanie i dyskusje to okazja na przełamanie często bardzo negatywnych stereotypów o migrantach panujących w społeczeństwie polskim. Klub Czytelnika daje szansę nie tylko na lepszą integrację w kraju przyjmującym, ale także pozwala na lepsze zrozumienie własnej kultury i tradycji.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Biorąc pod uwagę brak doświadczenia w realizacji projektów z funduszy programu Grundtvig Fundacja Ternopilska chciałaby podkreślić profesjonalizm pracowników Narodowej Agencji (FRSE) w Polsce, którzy na bieżąco wspierali naszą organizacje udzielając wyczerpujących odpowiedzi na pytania które powstawały w ramach realizacji projektu.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Andriy Korniychuk
Data wypełnienia formularza/karty: 
26.11.2013

Ageing With Active Knowledge and Experience

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Wolontariat
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Centrum Inicjatyw Senioralnych
ul. Mickiewicza 9a, 60-833 Poznań
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Centrum Inicjatyw Senioralnych jest miejską jednostką organizacyjną. Celem działalności Centrum jest poprawa jakości życia seniorów, w tym zwiększenie ich uczestnictwa w życiu społecznym, szczególnie w obszarze edukacji, zdrowia, kultury i sztuki.

Wychodzimy naprzeciw zarówno osobom w wieku 50+, by czerpać z ich działań inspirację, korzystać z wiedzy i doświadczenia, jak i seniorom, chcąc dopomóc tej grupie społecznej w podniesieniu jakości życia i zaktywizować w taki sposób, by twórczo i z satysfakcją uczestniczyła w życiu miasta.

Prowadząc Punkt Informacji 50+ zbieramy informacje o ofercie aktywizującej z terenu całego miasta i rozpowszechniamy je w środowiskach seniorskich, jednocześnie zachęcając do udziału w nich. Zakres tematyczny jest niezwykle bogaty i stale się rozszerza. Promujemy m.in. lektoraty językowe, zajęcia sportowe, wydarzenia kulturalne i zajęcia artystyczne, zajęcia komputerowe oraz organizacje, w których osoby 50+ mogą podjąć pracę wolontaryjną. Prowadzimy i informujemy o bezpłatnym poradnictwie prawnym, ekonomicznym i psychologicznym oraz rozpowszechniamy informacje dotyczące praw seniorów oraz badań profilaktycznych i wsparcia w opiece. Uważamy, że nie ma działań zbędnych i nawet te niszowe warte są wsparcia, jeśli tylko znajdują się na nie odbiorcy. Oferta jest zbierana rzetelnie, informacje na bieżąco weryfikowane i regularnie aktualizowane. Poprzez nawiązywanie współpracy i partnerstw z podmiotami zajmującymi się aktywizacją seniorów Centrum przyczynia się także do stymulowania tej oferty.

Prowadzimy projekty stałe, w ramach których odbywają się cykliczne wydarzenia dedykowane seniorom. Wszystkie mają na celu ułatwienie seniorom poznawania oferty oraz podmiotów, które ją dla nich przygotowują.

Tytuł projektu: 
Ageing With Active Knowledge and Experience
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU06-19982 1
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Polska
Litwa
Włochy
Rumunia
Łotwa
Cele projektu: 
  • udoskonalenie metod nauczania i aktywizacji osób po 50. roku życia,
  • poszerzenie wiedzy dotyczącej potrzeb i oczekiwań edukacyjnych osób starszych,
  • poprawa metod dydaktycznych oraz sposobów zarządzania organizacjami kształcenia osób starszych,
  • poszerzanie obszarów działań edukacyjnych organizacji i instytucji biorących udział w projekcie,
  • przenoszenie dobrych praktyk europejskich na grunt lokalny,
  • przezwyciężenie stereotypów dotyczących możliwości osób starszych.
Obszary tematyczne: 
  • Uczenie międzypokoleniowe/uczenie się w starszym wieku/emeryci
  • Wolontariat
  • Pedagogika i dydaktyka
Grupa docelowa słuchaczy: 

Osoby w wieku 50+

Jakie były początki projektu: 

Pomysłodawcą projektu było Centrum Inicjatyw Senioralnych, które naturalnie stało się liderem projektu. Poszukiwaliśmy partnerów tak, aby zakres ich działalności był gwarantem wysycenia zagadnień zaplanowanych do realizacji w projekcie. Dopracowanie ostatecznej treści i filarów projektu było efektem wspólnej pracy.

Poszukiwanie partnerów odbywało się za pośrednictwem baz udostępnionych przez FRSE.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Podczas trwania projektu u każdego z partnerów zorganizowane zostało jedno spotkanie partnerskie. Podczas tych spotkań w zespole projektowym, złożonym z międzynarodowej kadry i słuchaczy seniorów, omawialiśmy zagadnienia związane z metodyką nauczania osób starszych i zapoznawaliśmy się z dobrymi praktykami wszystkich partnerów. Poruszaliśmy kwestie dotyczące różnych sposobów motywowania seniorów do nauki, organizacji wolontariatu osób 50+ oraz wykorzystania TIK w nauczaniu osób starszych. Czerpaliśmy również z wiedzy i doświadczeń samych seniorów, którzy dzielili się z nami własnymi spostrzeżeniami i oczekiwaniami dotyczącymi uczenia się w dorosłym życiu.

Spotkania projektowe:

  • Poznań, Polska, październik 2011 – Spotkanie otwierające projekt, na którym omówiono metody zarządzania projektem. Spotkanie służyło wymianie doświadczeń dotyczących wykorzystania potencjału lokalnych organizacji pozarządowych oraz instytucji publicznych w edukacji osób 50+.
  • Turyn, Włochy, luty 2012 – Tematyka: Metody rozwoju wolontariatu osób 50+ (organizacja wolontariatu i sposoby motywowania osób 50+ do pracy wolontaryjnej).
  • Wilno, Litwa, czerwiec 2012 – Tematyka: Metody formalnej i nieformalnej edukacji na Litwie, edukacja poprzez zajęcia kulturalne.
  • Madryt, Hiszpania, październik 2012 – Tematyka: Edukacja kobiet po 50 roku życia; obszary działalności kobiecych organizacji pozarządowych w Madrycie i Hiszpanii.
  • Targu Jiu, Rumunia, marzec 2013 – Tematyka: Wymiana doświadczeń związanych z uczeniem osób po 50 roku życia obsługi komputera i korzystania z internetu.
  • Jełgawa, Łotwa, czerwiec 2013 – Spotkanie zamykające projekt – konferencja, na której oficjalnie zaprezentowano wyniki badania potrzeb edukacyjnych osób 50+ i motywacji do wolontariatu zrealizowanego we wszystkich krajach partnerskich.

Działania krajowe (m.in.):

  • Poznań, październik 2011 r. - organizacja konferencji z udziałem słuchaczy i przedstawicieli lokalnych organizacji pozarządowych
  • Regularne opracowywanie polskich wersji wypracowanych wspólnie z międzynarodowymi partnerami materiałów w formule „know-how”
  • Promocja kształcenia ustawicznego i rezultatów projektu podczas dużych wydarzeń lokalnych, takich jak targi „Aktywni 50+” oraz „Senioralni. Poznań”
  • Przeprowadzenie ankiety badającej potrzeby edukacyjne i motywację do wolontariatu wśród osób po 50 roku życia
  • Kursy językowe dla słuchaczy, wolontariuszy i kadry z języka roboczego projektu
  • Projekt "Podaj dalej" - implementacja jednej z dobrych praktyk zidentyfikowanych przez zespół projektowy AWAKE na Łotwie - program indywidualnych lekcji obsługi komputera i internetu, prowadzony w oparciu o wolontariat osób starszych.

Upowszechnianie

Dla sukcesu AWAKE kluczowymi były aktywne zaangażowanie instruktorów, nauczycieli, organizacji publicznych i prywatnych oraz świadomość ludzi starszych na temat celów kształcenia ustawicznego. Stworzyliśmy i konsekwentnie wykorzystywaliśmy wspólną "markę AWAKE" (akronim i logo) oraz ujednolicone dokumenty. W celu rozpowszechniania informacji na temat metod stosowanych przez partnerów, najlepszych praktyk oraz proponowanych rozwiązań, korzystaliśmy z wypracowanych dotąd narzędzi komunikacji (zakładki poświęconej projektowi na własnej stronie internetowej, Punktu Informacji 50+ działającego w siedzibie CentrumIS, artykułów w lokalnych gazetach, audycji radiowych, etc.) oraz narzędzi internetowych, takich jak Facebook, Skype czy YouTube. W trakcie realizacji projektu regularnie uczestniczyliśmy w licznych konferencjach, seminariach i warsztatach, na których prezentowaliśmy podejmowane przez CentrumIS działania, w tym również rezultaty projektu AWAKE. Informacje o realizacji projektu oraz rezultaty implementacji dobrych praktyk, znalazły się również w przygotowywanych przez Centrum w toku przebiegu projektu, materiałach o działalności jednostki, takich jak broszury ogólne i tematyczne (np. o wolontariacie).

Ewaluacja

Na początku realizacji projektu stworzono trzy kwestionariusze, służące do bieżącej oceny postępów prac w projekcie oraz oceny komunikacji. Ewaluacja prowadzona była średnio co trzy miesiące, każdy partner zobowiązany był do przygotowania własnej oceny. Na podstawie syntetycznych materiałów wspólnie ocenialiśmy postępy w odniesieniu do założeń. Ważnym punktem każdego spotkania partnerskiego była analiza czy zaplanowane etapy realizacji projektu przebiegają zgodnie z planem. Właśnie podczas bezpośrednich spotkań, w związku z różnicami w językowych kompetencjach partnerów, najłatwiej było omówić ewentualne trudności i wspólnie wypracować rozwiązania i kompromisy.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
40
W wyjazdach zagranicznych: 
5
Produkty
Produkty projektu: 

STRONY INTERNETOWE PROJEKTU

POTRZEBY EDUKACYJNE OSÓB PO 50 ROKU ŻYCIA

  • Kwestionariusz potrzeb edukacyjnych osób po 50 roku życia
  • Arkusz kalkulacyjny (służący do zbierania danych z kwestionariusza)
  • Potrzeby i oczekiwania edukacyjne osób po 50 roku życia (publikacja)

METODY UCZENIA

  • Jak wykorzystać potencjał lokalnych instytucji i organizacji w edukacji osób po 50 roku życia
  • Jak wykorzystać potencjał wolontariatu na rzecz aktywnego starzenia się
  • Jak wykorzystać zajęcia kulturalne w edukacji osób po 50 roku życia
  • Jak wykorzystać potencjał organizacji pozarządowych w edukacji osób po 50 roku życia
  • Jak wykorzystać TIK w edukacji osób po 50 roku życia
  • Jak wykorzystać TIK w edukacji osób po 50 roku życia. Wskazówki dla instytucji europejskich

Wskazówki dotyczące wykorzystania TIK uzupełniono o dwa aneksy jak promować zdobywanie e-kompetencji:

  • Wprowadzenie do TIK dla osób 50+. Poradnik praktyczny
  • Zbiór dobrych praktyk w uczeniu TIK osób 50+

INSTRUMENTY MONITORINGU I EWALUACJI W PROJEKCIE

Kwestionariusze monitoringu i ewaluacji w projekcie:

  • Kwestionariusz oceny efektywności komunikacji między partnerami
  • Kwestionariusz oceny spotkania
  • Kwestionariusz oceny partnerstwa

FILMY

Kampania promująca uczenie się przez całe życie złożona z czterech 1-minutowych filmów zachęcających seniorów do aktywnego spędzania czasu na emeryturze.

Wszystkie materiały dostępne są na http://centrumis.pl/projekt-awake.html

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

W efekcie długotrwałej współpracy wypracowaliśmy nowe programy i propozycje dla nauczycieli, trenerów oraz pracowników organizacji pozarządowych i instytucji publicznych, którzy na co dzień zajmują się nieformalną edukacją seniorów. Materiały są na tyle uniwersalne i czytelne, że mogą korzystać z nich także sami seniorzy, wolontariusze lub animatorzy społeczności lokalnych.

Wszystkie wypracowane produkty zostały rozpowszechnione i są udostępnione na projektowej podstronie CentrumIS oraz w bazie European Shared Treasure http://www.europeansharedtreasure.eu/detail.php?id_project_base=2011-1-PL1-GRU06-19982

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Dla Centrum Inicjatyw Senioralnych jako młodej instytucji, nie posiadającej dotąd w Polsce żadnego wzorca, rozpoczęta w roku 2011 realizacja projektu AWAKE, stała się przede wszystkim inspiracją do budowania nowych kierunków rozwoju. Wymiana doświadczeń z europejskimi partnerami dostarczyła nam nowych pomysłów i gotowych rozwiązań w obszarze nauczania osób starszych. Stworzone w toku projektu produkty w formie "know-how" stały się i dla nas gotowymi narzędziami do tworzenia zróżnicowanej oferty edukacyjnej dla seniorów. Dostrzegliśmy i doceniliśmy wartość współpracy i wymiany doświadczeń i zasobów także na lokalnym gruncie, co zaowocowało nawiązaniem stałej współpracy z licznymi podmiotami i rozszerzeniem obszarów działalności. Dzięki temu staliśmy się widoczni nie tylko dla potencjalnych partnerów, oraz samych seniorów - zarówno odbiorców naszych działań, jak i nowych wolontariuszy, ale także dla mediów i lokalnych władz, które starają się wprowadzać systemowe zmiany w obszarze wspierania osób starszych.

Realizacja projektu miała ogromny wpływ na wzrost kompetencji i pewności siebie kadry CentrumIS. Dzięki kursom z języka angielskiego kadra w istotny sposób podniosła swoje kompetencje językowe, a praca w projekcie była okazją do praktycznego wykorzystania umiejętności zdobytych podczas kursu. Potrzeba stałego kontaktu z międzynarodowym zespołem spowodowała, że powszechne stało się korzystanie z dostępnych narzędzi TIK, niezbędnych do gromadzenia, przekazywania i wymiany informacji.

Wraz z podniesieniem kompetencji w zakresie znajomości języka obcego, umiejętności organizacyjnych oraz poszerzeniem wiedzy na temat metod nauczania osób starszych, pracownicy Centrum stali się ekspertami w dziedzinie projektowania działań edukacyjnych i aktywizujących w tej grupie wiekowej. Lepsze kompetencje pedagogiczne pociągnęły za sobą wzrost pewności siebie, a tym samym motywacji do podejmowania nowych, śmiałych wyzwań i realizowania innowacyjnych pomysłów.

Udział w wizytach i zdalny kontakt z partnerami wpłynął na poszerzenie wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturach. Świadomość różnic kulturowych wpłynęła na lepsze zrozumienie, szczególnie w sytuacjach pojawiających się trudności komunikacyjnych.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Udział w działaniach projektowych pozwolił i zachęcił seniorów do śmiałej autoprezentacji posiadanej wiedzy i umiejętności i stworzył możliwość zdobycia nowych doświadczeń.

Udział w kursie językowym i wizytach partnerskich oraz współpraca w opracowywaniu materiałów pozwoliła słuchaczom zwiększyć kompetencje językowe oraz motywację do nauki i podejmowania dalszych działań, zwłaszcza na arenie międzynarodowej. Słuchacze zmobilizowani zostali do korzystania z dostępnych narzędzi TIK. Przyczyniło się to do zwiększenia samooceny i pozbycia się kompleksów, zwłaszcza w stosunku do seniorów z krajów zachodnich. Zagraniczne podróże obudziły w nich chęć poznawania innych kultur i ludzi z innych krajów.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rozwinięta dzięki projektowi AWAKE działalność edukacyjna Centrum Inicjatyw Senioralnych jest bazą do dalszych poszukiwań dotyczących wyzwań stojących przed organizacjami zajmującymi się uczeniem seniorów oraz projektowania innowacyjnych rozwiązań edukacyjnych. Doświadczenia projektowe pozwalają nam podejmować nowe wyzwania z wiarą, że dzięki zasobom i umiejętności współpracy, jesteśmy w stanie rozwiązywać napotykanie trudności i znajdować optymalne rozwiązania w dziedzinie edukacji seniorów.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Dzięki projektowi AWAKE zyskaliśmy dużo więcej niż mogliśmy przypuszczać.” – koordynator

„Uświadomiliśmy sobie, że naprawdę uczymy się przez całe życie.” - słuchacz

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Imię i nazwisko: Magdalena Krysińska-Sowa
Data wypełnienia formularza/karty: 
19.11.2013

IMPact Of VoluntEering on personal and professional growth

Tematyka działań: 
Rozpoznawanie / uznawanie kompetencji
Wolontariat
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Wspierania Organizacji Pozarządowych "Umbrella",
ul. Legnicka 65, 54-206 Wrocław
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Szmyt-Boguniewicz, a.szmyt@sektor3.wroclaw.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Misją Fundacji „Umbrella” jest wspieranie rozwoju społeczeństwa obywatelskiego. Działania Fundacji skierowane są przede wszystkim do trzech grup odbiorców: działaczy NGO, osób po 50-tym roku życia i młodzieży. Na rzecz tych grup wdrażane są liczne projekty o charakterze głównie edukacyjnym. Wiodącym projektem Fundacji „Umbrella” jest prowadzenie "inkubatora organizacji pozarządowych" pn. Wrocławskie Centrum Wspierania Organizacji Pozarządowych SEKTOR 3 - aktualnie przy współfinansowaniu Gminy Wrocław. SEKTOR 3 świadczy wszechstronną pomoc dla organizacji pozarządowych z Wrocławia poprzez wymianę informacji, doradztwo, szkolenia, udostępniane zasobów lokalowych i sprzętowych, działania animacyjne i promocyjne.

Tytuł projektu: 
IMPact Of VoluntEering on personal and professional growth
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-IT2-GRU06-23944 3
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Hiszpania
Polska
Rumunia
Łotwa
Cele projektu: 

Głównym celem projektu IMPROVE było opracowanie narzędzi wspierających organizacje partnerskie w pracy z beneficjentami ostatecznymi tj. wolontariuszami poprzez:

  • poprawę systemu oceny, monitoringu i rozwoju kompetencji wolontariuszy,
  • rozszerzenie postrzegania wolontariatu  jako możliwości rozwoju osobistego i zawodowego,
  • zwrócenie uwagi na odpowiednie dopasowanie wolontariusza do organizacji i ułatwienie procesu jego wdrożenia do organizacji.

Projekt był także ukierunkowany na:

  • stworzenie międzynarodowej sieci organizacji zaangażowanych w pracę z wolontariuszami, w celu prowadzenia otwartej współpracy polegającej na dzieleniu się innowacyjnymi metodami i praktykami,
  • stworzenie warunków do budowy stałego partnerstwa w przyszłości.

Wszystkie cele zostały osiągnięte poprzez:

  • wymianę metodologii, materiałów, narzędzi oraz dokonywanie międzykulturowych porównań, które pozwoliły na wzrost umiejętności uczestników projektu i zbudowanie wspólnego narzędzia, które może znaleźć zastosowanie w kontekście wolontariatu w każdym kraju oraz zwiększyć efektywność pracy organizacji partnerskich,
  • analizę metodologii stosowanych przez każdą z organizacji partnerskich, wybór najlepszych praktyk i zaadaptowanie tak, by były użyteczne zarówno na poziomie lokalnym i narodowym, jak i międzynarodowym;
  • wspólne wypracowanie podręcznika zawierającego zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy.
Obszary tematyczne: 
  • Aktywne obywatelstwo
  • Ocena, certyfikacja i wartościowanie uczenia się
  • Uznawanie uczenia się  o charakterze nieformalnym i pozaformalnym
  • Wolontariat
  • Podnoszenie osiągnięć słuchaczy
  • Podstawowe umiejętności dorosłych słuchaczy
  • Poradnictwo i doradztwo zawodowe
Grupa docelowa słuchaczy: 

Pierwszą grupę docelową stanowiły osoby będące wolontariuszami lub zainteresowane odbyciem wolontariatu. Do drugiej grupy można zaliczyć osoby zajmujące się organizacją wolontariatu i wspieraniem wolontariuszy w odbywaniu przez nich wolontariatu. W grupie polskich słuchaczy znalazło się 41 kobiet i 15 mężczyzn, w tym 30 osób w przedziale wiekowym 16-19 lat, 10 osób – 20-26 lat oraz 16 osób - 27-65 lat.

Jakie były początki projektu: 

Przed rozpoczęciem projektu IMPROVE organizacja koordynująca z Włoch współpracowała ze wszystkimi partnerami przy innych projektach. To ona zainicjowała proces złożenia wspólnego wniosku do programu Grundtvig. Poszczególne organizacje zdecydowały się na współpracę  ze względu na chęć wymiany narzędzi i doświadczeń, potrzebę optymalizacji narzędzi stosowanych w każdym z krajów partnerskich, promowania wiedzy na temat badania kompetencji wolontariuszy, a także chęć stworzenia nowych narzędzi. Każdy z partnerów posiadał wcześniej doświadczenie we wspieraniu wolontariuszy na poziomie lokalnym lub/i międzynarodowym.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu realizowane były następujące działania:

  • spotkania międzynarodowe: 1. spotkanie międzynarodowe w Pavii/Włochy 4-5.11.2011 (m.in. prezentacje partnerów, wzajemne poznanie się, rozpoczęcie pracy nad planem zarządzania, ewaluacji i upowszechniania, prezentacje nt. metod współpracy z wolontariuszami); 2. spotkanie międzynarodowe we Wrocławiu/Polska 25-26.03.2012 (m.in. prezentacja specyfiki wolontariatu w Polsce, prezentacja eksperta dot. Europejskich Ram Kwalifikacji oraz narzędzi diagnostycznych); 3. spotkanie międzynarodowe w Kluż-Napoka/Rumunia 29-30.05.2012 (m.in. prezentacja eksperta, praca nad podręcznikiem do oceny kompetencji wolontariuszy, wizyty studyjne); 4. spotkanie międzynarodowe w Rydze/Łotwa 15-16.09.2012 (m.in. praca nad podręcznikiem do oceny kompetencji wolontariuszy, planowanie testowania podręcznika); 5. spotkanie międzynarodowe w Maladze/Hiszpania 15-16.03.2013 (m.in. podsumowanie procesu testowania podręcznika w każdym z krajów, wprowadzanie zmian w podręczniku); 6. spotkanie międzynarodowe we Wrocławiu/Polska 1-2.07.2013 (m.in. zakończenie pracy nad rezultatami projektu, podsumowanie projektu); we wszystkich spotkaniach międzynarodowych brali udział słuchacze z krajów partnerskich, słuchacze z Polski wzięli udział w spotkaniach we Wrocławiu i w Maladze,
  • gromadzenie materiałów dotyczących specyfiki wolontariatu w krajach partnerskich oraz oceny kompetencji wolontariuszy,
  • testowanie z udziałem słuchaczy podręcznika "Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy" w poszczególnych krajach partnerskich,
  • tłumaczenie podręcznika "Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy" na wybrane języki krajów partnerskich, w tym na język polski,
  • działania ewaluacyjne dotyczące trzech obszarów: spotkań międzynarodowych, opracowanego przez partnerstwo podręcznika „Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy” oraz postępu projektu tj. działań projektowych prowadzonych na poziomie międzynarodowym i lokalnym; działania ewaluacyjne były realizowane przy użyciu różnorodnych narzędzi: kwestionariuszy, szablonu programu Excel, raportów ewaluacyjnych,
  • działania upowszechniające na poziomie międzynarodowym: fanpage projektu na www.facebook.com, umieszczenie rezultatów w bazie European Shared Treasure oraz działania upowszechniające na poziomie lokalnym i narodowym prowadzone w Polsce przez Fundację „Umbrella”: informacje umieszczane na stronach internetowych (www.sektor3.wroclaw.pl, www.fundacja-umbrella.org.pl, www.facebook.com, www.ngo.pl); regularna prezentacja projektu podczas spotkań branżowych organizowanych dla środowiska NGO, m.in. szkoleń,  Konwentu Inkubatorów NGO z całej Polski, Dolnośląskiego Festiwalu Wolontariatu 2012, Dolnośląskich Targów Organizacji Pozarządowych 2011 i 2012, Festiwalu Wolontariatu w Warszawie 2013; produkcja krótkiego filmu promującego/upowszechniającego opracowany podręcznik; wysyłka informacji prasowej do bazy kontaktów lokalnych mediów; wysyłka informacji newsletterem; zorganizowanie spotkania podsumowującego projekt z udziałem przedstawicieli NGO, środowiska naukowego i wolontariuszy; zamieszczenie informacji o projekcie w czterech publikacjach naukowych,
  • spotkania wewnętrzne zespołu Fundacji „Umbrella z udziałem kadry, słuchaczy, eksperta dotyczące m.in. przebiegu spotkań międzynarodowych w Polsce, planowania procesu testowania narzędzi wypracowanych przez partnerstwo, tłumaczenia podręcznika na język polski.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
56
W wyjazdach zagranicznych: 
3
Produkty
Produkty projektu: 

Produkty wspólne:

  1. Prezentacje ppt nt. specyfiki funkcjonowania wolontariatu w każdym z krajów partnerskich – dostępne: http://www.europeansharedtreasure.eu/detail.php?id_project_base=2011-1-I...
  2. Podręcznik "Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy" - angielska wersja językowa – dostępny: http://www.europeansharedtreasure.eu/detail.php?id_project_base=2011-1-I...
  3. Logo projektu – dostępne: http://www.europeansharedtreasure.eu/detail.php?id_project_base=2011-1-I...

Produkty polskie:

  1. Podręcznik „Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy” - polska wersja językowa – dostępny: www.sektor3.wroclaw.pl
  2. Video promujące/upowszechniające podręcznik „Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy” – dostępny: http://www.youtube.com/watch?v=iXzA0-rpS_0&feature=youtu.be
  3. Podzakładka nt. projektu IMPROVE na stronie Fundacji Wspierania Organizacji Pozarządowych „Umbrella” – dostępna: www.fundacja-umbrella.org.pl

Prezentacja ppt w j.polskim nt. projektu i opracowanego podręcznika "Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy" – dostępna: http://www.europeansharedtreasure.eu/detail.php?id_project_base=2011-1-I...

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie powyższe produkty są wykorzystywane i rozpowszechniane po zakończeniu projektu.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Fundacja "Umbrella" zyskała nowe narzędzia z zakresu współpracy z wolontariuszami. Narzędzia te są wykorzystywane w codziennej pracy Fundacji, a także upowszechniane wśród innych organizacji pozarządowych na terenie całego kraju. Dzięki temu możliwa jest poprawa działań podejmowanych wobec dotychczasowych oraz potencjalnych wolontariuszy Fundacji „Umbrella”. Skorzystają na tym także wolontariusze innych organizacji.

W projekt zostali zaangażowani w większym lub mniejszym stopniu wszyscy stali pracownicy Fundacji. Dzięki przyświecającej projektowi idei stworzenia podręcznika, który ułatwi współpracę z wolontariuszami, nastąpiło zwiększenie współpracy między współpracownikami Fundacji. Podjęte zostały wspólne wysiłki związane z pracą nad podręcznikiem i jego testowaniem. Istotnym czynnikiem okazał się także przyjęty na początku projektu - zgodnie i dobrowolnie przez wszystkich pracowników - podział zadań (tzn. kluczowe osoby odpowiadały zgodnie ze swoimi kompetencjami za jeden z obszarów projektowych: zarządzanie, ewaluację, promocję/upowszechnianie, testowanie podręcznika, natomiast pozostałe osoby były angażowane w miarę potrzeb w realizację konkretnych zadań pomocniczych).

Kadra zwiększyła swoje umiejętności językowe dzięki bezpośredniemu porozumiewaniu się z przedstawicielami organizacji partnerskich w języku roboczym projektu (angielskim) podczas spotkań międzynarodowych, a także poprzez korespondencję emailową oraz tworzenie różnego typu dokumentów projektowych. Projekt sprzyjał osłuchaniu się z innymi - poza angielskim - językami obcymi. Rozszerzona została wiedza językowa kadry z zakresu terminologii specjalistycznej związanej z tematyką projektu.

Efektem bezpośrednich wizyt w miastach, w których mieściły się siedziby partnerów, było poszerzenie wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturach. Podczas pracy merytorycznej uczestnicy mobilności mieli okazję zaobserwować odmienne style pracy i sposoby komunikowania się, a podczas zwiedzania czy wspólnych kolacji - zetknąć się z zasobami kulturalnymi i przyrodniczymi danego regionu, a także codziennym życiem jego mieszkańców. Wiedza o specyfice funkcjonowania wolontariatu w każdym z krajów była przekazywana poprzez prezentacje ppt oraz spotkania z lokalnie działającymi organizacjami pozarządowymi i wolontariuszami.  

Kadra udoskonaliła umiejętności pedagogiczne, w szczególności w zakresie takich obszarów jak ocena kompetencji czy opieka nad wolontariuszami. Po zapoznaniu się z aktualną wiedzą nt. kompetencji i sposobów ich diagnozowania (prezentacje eksperta) oraz dobrymi praktykami partnerów w zakresie współpracy z wolontariuszami (wymiana narzędzi i metod pracy) kadra została zaangażowana we wspólne tworzenie podręcznika o charakterze metodycznym.

Projekt wpłynął także na zwiększenie umiejętności kadry w zakresie zarządzania projektem dzięki zaangażowaniu pracowników przez cały okres trwania projektu - umożliwiło im to obserwowanie każdego z etapów realizacji projektu, a także współdecydowanie o kierunkach jego rozwoju. Kadra brała udział w opracowaniu narzędzi zarządzania - planu komunikacji, ewaluacji, upowszechniania.   

Udział w ciekawym projekcie o zasięgu europejskim, praca nad konkretnym, wymiernym rezultatem, możliwość podróżowania do miast partnerów, nabycia nowej wiedzy, doświadczeń i umiejętności oraz integrowania się ze współpracownikami przyczyniły się do wzrostu motywacji kadry do pracy.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Wśród słuchaczy polskich znaleźli się zarówno tzw. słuchacze bierni, jak i czynni. Słuchacze bierni stanowili grupę odbiorców działań upowszechniających. Słuchacze czynni mieli natomiast możliwość aktywnego uczestniczenia w zróżnicowanych działaniach projektowych, takich jak praca merytoryczna (wymiana dobrych praktyk, opracowywanie narzędzi), administracyjna (działania ewaluacyjne, planistyczne), program socjalny w ramach spotkań międzynarodowych z udziałem partnerów zagranicznych (zwiedzanie, wspólne posiłki). Dało im to możliwość nie tylko nabycia nowej wiedzy związanej z tematyką projektu, ale także uczenia się międzykulturowego, nawiązania nowych znajomości, nauki języka obcego. Niektórzy słuchacze aktywni mieli także możliwość wpływania na kształt podręcznika dzięki udziałowi w procesie jego testowania.

Słuchacze, którzy wzięli udział w mobilnościach i spotkaniach międzynarodowych mieli możliwość zwiększenia swoich umiejętności językowych, poszerzenia wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturach oraz zwiększenia umiejętności społecznych. Było to możliwe dzięki bezpośredniemu kontaktowi z przedstawicielami innych krajów, aktywnej wymianie informacji, doświadczeń i pomysłów, a także dzięki pracy zespołowej w języku roboczym projektu - angielskim.

Słuchacze, którzy wzięli udział w testowaniu zestawu narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy mieli możliwość zwiększenia: motywacji (m.in do samorozwoju, nauki, działalności społecznej), pewności siebie (m.in. dzięki lepszemu poznaniu siebie - służyły temu informacje zwrotne, które otrzymali po przejściu przez ścieżkę diagnostyczną - wywiad, kwestionariusz, assessment centre), umiejętności społecznych (m.in. dzięki doświadczeniu pracy zespołowej podczas assessment centre).

Słuchacze, którzy wzięli udział w spotkaniach upowszechniających, byli zachęcani do zwiększenia umiejętności społecznych m.in. poprzez ideę angażowania się wolontariat.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultaty i produkty projektu mogą być wykorzystywane:

  • poprzez stosowanie narzędzia w pracy z wolontariuszami, zarówno nowymi, jak i tymi, którzy już działają w organizacji – by rozwijać ich kompetencje i monitorować postępy,
  • przy rekrutacji wolontariuszy do organizacji – w celu jak najlepszego dopasowania umiejętności i motywacji wolontariuszy do specyfiki organizacji,
  • przy pracy z wolontariuszami – w celu jak najlepszego dopasowania umiejętności, motywacji wolontariuszy do zadań realizowanych w organizacji,
  • przy profesjonalizacji organizacji pozarządowych i innych instytucji pracujących z wolontariuszami – poprzez prezentację podręcznika i zaadaptowanie opisanych w nim narzędzi do specyfiki danej instytucji,
  • poprzez szkolenie koordynatorów wolontariatu z różnych instytucji (NGO, instytucje publiczne, szkoły) w zakresie stosowania narzędzi do badania kompetencji wolontariuszy,
  • poprzez szkolenie koordynatorów zajmujących się wolontariatem pracowniczym w zakresie stosowania narzędzi do badania kompetencji wolontariuszy,
  • poprzez umieszczenie narzędzi na stronach internetowych, tak aby zainteresowane osoby i instytucje mogły je pobrać i zastosować,
  • poprzez umieszczenie informacji o podręczniku na stronach internetowych, portalach społecznościowych, grupach dyskusyjnych związanych z wolontariatem,
  • poprzez prezentację narzędzi na konferencjach/spotkaniach/wydarzeniach związanych z wolontariatem.

Zaplanowano kontynuację działań promocyjno-upowszechniających po zakończeniu realizacji projektu oraz ubieganie się o dofinansowanie w celu stworzenia internetowej wersji podręcznika.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Jedna ze słuchaczek projektu, Urszula Bandurowska, ma 23 lata i jest studentką pedagogiki we Wrocławiu. Wolontariuszką została dwa lata temu. Przyznaje, że znajomi patrzyli na nią ze zdziwieniem. Większość uznaje pracę dla NGO za zmarnowany czas, a część ludzi w wolontariuszach widzi naiwniaków. Jednak Urszula wie, że się opłacało.

– Do fundacji trafiłam na praktykach studenckich. Pomagałam przy pracach biurowych, szkoleniach, rekrutacjach. Spodobało mi się i zostałam.

Dziś fundacja powierza jej już poważniejsze zadania. Na przykład przed Dolnośląskimi Targami Organizacji Pozarządowych Urszula zajmuje się rekrutacją fundacji i stowarzyszeń do tego wydarzenia. Dzięki takim wyzwaniom miała okazję poznać swoje możliwości, zobaczyć, w czym jest dobra, na czym się zna i do czego ma predyspozycje.

– Wiem, że są instytucje, w których wolontariusze nie mają tyle szczęścia, bo zajmuje się im czas parzeniem kawy. W mojej organizacji jest inaczej. Dużo się nauczyłam, dużo się o sobie dowiedziałam, mam już spore doświadczenie. To wszystko zyski, z których nie zdają sobie sprawy ci, którzy nie znają wartości wolontariatu.

Urszula Bandurowska brała udział m.in. w testowaniu narzędzi wypracowanych w ramach Projektu IMPROVE. Nie wspomina tego doświadczenia jako stresujące, a raczej motywujące. Uważa, że testy diagnozujące kompetencje pomagają odnaleźć swoją drogę w NGO.

– Na początku było to intrygujące doświadczenie, a potem przerodziło się w bardzo wartościową informację zwrotną o mojej pracy.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Szmyt-Boguniewicz
Data wypełnienia formularza/karty: 
11.11.2013

Let’s animate & integrate!

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Koszalińskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne
ul. Plac Polonii 1, 75-415 Koszalin
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Magryta-Urban
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie działa na rzecz upowszechniania i propagowania kultury, a także w obszarach integracji społecznej, ze szczególnym uwzględnieniem działań na rzecz osób niepełnosprawnych.

Grupy docelowe:

  • artyści profesjonalni i amatorzy (głównie niepełnosprawni), społeczność z obszarów zdegradowanych kulturowo i ekonomicznie, z utrudnionym dostępem do dóbr kultury,
  • instytucje rządowe i pozarządowe, działające na rzecz integracji społecznej, w szczególności na rzecz osób niepełnosprawnych.

Tematyka oferty edukacyjnej:

  • nauka i poszerzanie swoich umiejętności w zakresie: fotografii artysytycznej, tworzenia filmów animowanych, dubbingu, projektowania odzieży, filmoterapii, aktywnej rehabilitacji,
  • ścisła współpraca ze szkołami w zakresie integracji społecznej.

Metody pracy:

  • organizacja warsztatów,
  • organizacja festiwali,
  • bezpośrednie spotkania osób niepełnosprawnych z uczniami szkół ponadpodstawowych, studentami i osadzonymi w zakładach karnych.
Tytuł warsztatu: 
Let’s animate & integrate!
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28398
Data realizacji warsztatu: 
01.10.2012 - 05.10.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
18
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Celem warsztatu była integracja osób z różnych środowisk, z różnych kultur, z różnymi niepełnosprawościami. Poznawanie się, budowanie zaufania, wzajemnego zrozumienia i akceptacji odbywało się podczas tworzenia wspólnego filmu animowanego. Proces ten pozwolił na wyrażanie siebie, swoich przeżyć, emocji. Powodował także poczucie równości, przynależności do grupy, gdyż sztuka niweluje niepełnosprawność, nie uznaje barier językowych, gdyż jest uniwersalna.

Zajęcia miały charakter terapeutyczny –  wyzwoliły artystyczną twórczość, kompensując psychofizyczne braki oraz zmniejszając napięcie i uspokajając. Zrealizowane przez nas warsztaty stymulowały wyobraźnię oraz podwyższały umiejętności manualne. Uczestnicy warsztatu znaleźli podczas niego inspiracje, wsparcie oraz spełnienie.

Obszary tematyczne: 

Tematem warsztatu było wspólne tworzenie filmu animowanego. Grupa umówiła się, że stworzy film dotyczący ich obecności w Polsce, ale także przedstawiający ich kraje.

Kraj uczestników: 
Czechy
Grecja
Hiszpania
Niemcy
Rumunia
Słowenia
Turcja
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
3
4
1
1
1
2
2
2
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja warsztatu była bardzo szeroka. Informacja o wydarzeniu została wysłana do:

  • organizacji pozarządowych zajmujących się problemem niepełnosprawności, będących partnerami organizatora warsztatu,
  • organizacji znalezionych w Internecie, a także wskazanych przez warszawskie ”Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji”,
  • środowisk artystycznych (organizatorów międzynarodowych festiwali i przeglądów filmowych),
  • osób współpracujących z polskimi paraolimpijczykami,
  • indywidualnych osób współpracujących z ”Europejskim Festiwalem Filmowym Integracja Ty i Ja” oraz jego gośćmi z poprzednich edycji,
  • uczestników różnych europejskich wydarzeń (warsztatów, seminariów, szkoleń itp.), w których uczestniczyła koordynatorka projektu.

Ponadto wiadomość o warsztacie ukazała się również na stronie organizacji www.integracjatyija.pl i była stale aktualizowana ze względu na datę zamknięcia rekrutacji. Była także widoczna na stronie polskiego radia Hey Now w Londynie. Jednak najbardziej efektywnym sposobem promocji okazało się stworzenie bazy zawierającej kilka tysięcy adresów europejskich organizacji zajmujących się wolontariatem europejskim (http://ec.europa.eu/youth/evs/aod/hei_en.cfm), do których wysłaliśmy informację o naszym wydarzeniu.

Grupa docelowa uczestników: 

W warsztacie wzięło udział 18 osób, połowa z osób była pełnosprawna, połowa niepełnosprawna ruchowo. Kryteria, jakimi kierowaliśmy się przy wyborcze uczestników były następujące:

  • zainteresowania związane z tematem spotkania,
  • doświadczenie w międzynarodowych projektach (dawaliśmy szansę osobom nie korzystającym dotychczas z takich programów).

Osoby niepełnosprawne mogły zgłaszać się w parach. Większość nie w pełni sprawnych uczestników przyjechała w towarzystwie opiekuna.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Pierwsze zajęcia rozpoczęły się powitaniem uczestników, przedstawieniem instruktorów, założeń projektu oraz sposobu ich finansowania. Następnie grupa przy udziale animatora poznała sie wzajemnie. Po przerwie kawowej nastąpiła teoretyczna część warsztatu, tj. poznanie uczestników z animacją filmową i etapami jej produkcji, takimi jak:

  1. Okres  koncepcyjny
    • pomysł, scenariusz
    • założenia plastyczne (projekty postaci i dekoracji)
    • storyboard (scenopis obrazkowy)
    • layout (animacja główna)
    • animacja poszczególnych ujęć
  2. Okres zdjęciowy
    • skanowanie i kolorowanie
    • compositing.

Uczestnicy dowiedzieli się jak wygląda montaż i udźwiękowienie obrazu oraz zapoznali się z oprogramowaniem komputerowym do obróbki obrazu. Trenerzy omówili także podstawowe pojęcia języka filmowego (kadr, ujęcie, sekwencja, akt filmowy, kompozycja kadru, łączniki, ruchy kamery).

Kolejnego dnia miały miejsce zajęcia praktyczne, tj. konstrukcja postaci do realizowanego filmu. Ponadto uczestnicy zapoznali się z zagadnieniem deformacji postaci, chodów, przesuwów do wykonywanej animacji. Wieczorem zaprezentowane zostały filmy zrealizowane w ”Studium Miniatur Filmowych” oraz produkcje dotyczące Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”, którego realizatorem jest organizator warsztatu.

Trzeciego dnia warsztatu miała miejsce korekta animacji wykonywanej przez uczestników, ponadto rozpoczęto skanowanie obrazów. W tym dniu odbyła się również krótka wycieczka do oddalonego o ok. 10 km Kołobrzegu, gdzie goście mogli poznać zabytki tego miejsca. Po zwiedzaniu przewidziany był czas wolny, połączony z degustacją ryby na promenadzie.

Wieczorem miała miejsce prezentacja materiału fotograficznego wraz z prelekcją fotografa warsztatu Wojciecha Szweja, wyróżnionego m.in. w konkursie National Geographic Polska.

W następnym dniu uczestnicy kontynuowali animację, miała miejsce jej indywidualna korekta, skanowanie. Wprowadzono także nowy element - animację przestrzenną oraz pod kamerą, dla których wykonano postacie i elementy scenografii. W tym dniu rozpoczął się także montaż i udźwiękowienie powstającego filmu. Wieczorem miały miejsce prezentacje organizacji, krajów czy indywidualnych działań uczestników warsztatów.

W ostatnim dniu trwała animacja przestrzenna i pod kamerą. Słuchacze otrzymali także zadanie przygotowania wspólnego plakatu do stworzonego filmu. Wieczorem odbyło się uroczyste wręczenie dyplomów, po którym prezentowany był materiał filmowy przyjmowany przez twórców brawami przy ciekawszych scenkach. Ponadto wyświetlane były zdjęcia z przebiegu projektu oraz portrety gości wykonane przez zawodowego fotografa.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Warsztat odbył się w nadmorskiej miejscowości Dźwirzyno, oddalonej od morza o kilkadziesiąt metrów. Sala warsztatowa (w której umieszczono wystawę autorstwa niepełnosprawnych grafików), zakwaterowanie oraz stołówka mieściły się w jednym obiekcie. Ośrodek był w pełni przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych (podjazdy dla wózków, winda, odpowiednio dostosowane pokoje bez barier, z poręczami). Osoby niepełnosprawne z uwagi na swoje ograniczenia sprawnościowe zakwaterowane były z pełnosprawnymi opiekunami - uczestnikami warsztatu. Przerwy kawowe odbywały się w kawiarni hotelowej, która podobnie jak sala warsztatowa została przyozdobiona fotografiami wykonanymi przez niepełnosprawnych uczestników warsztatu fotograficznego zorganizowanego przez Koszalińskie Towarzystwo Społeczno- Kulturalne, co dodatkowo tworzyło atmosferę integracji.

Ewaluacja i monitoring: 

Monitoring projektu odbywał się poprzez obserwację zaangażowania uczestników, bezpośrednie rozmowy z nimi oraz poprzez

codzienną ocenę warsztatu prowadzoną przez kadrę.

Ewaluacja wydarzenia dokonywana przez gości miała miejsce każdego dnia po popołudniowych zajęciach. Pierwszego dnia uczestnicy zostali zapytani o samopoczucie, wrażenia związane z warsztatem, odczucia dotyczące grupy. Kolejnego dnia zostało postawione pytanie ”everything is fine but I still miss..”, na które uczestnicy mieli dać odpowiedzi na przyklejanych karteczkach. W środku projektu słuchacze otrzymali zadanie ocenienia na narysowanym torcie podzielonym na równe kawałki poszczególnych obszarów warsztatu, takich jak: zajęcia z animacji filmowej, grupa, zakwaterowanie, wyżywienie, lokalizacja, wycieczka. Przedostatniego dnia ocena projektu odbyła się za pomocą gry: walizka (co zostaje), pralka (co trzeba poprawić), kosz (co wyrzucić). W przedostatnim i ostatnim dniu słuchacze wypełnili karty ewaluacyjne.

Uczestnicy bardzo pozytywnie oceniali przebieg warsztatu (ciekawy program połączony z przerwami), życzliwą grupę, dobrą organizację, zakwaterowanie. Jedynie niektórzy goście negatywnie wypowiadali się o kuchni hotelowej, która serwowała głównie polskie potrawy. Kolejne uwagi dotyczyły specyfiki zajęć, która nie pozwalała na aktywność ruchową uczestników. Z powodu niepełnosprawności fizycznej niektórych osób nie były prowadzone gry ruchowe (tzw. energizery). Jednakże w odpowiedzi na te oczekiwania została zorganizowana wycieczka do Kołobrzegu, odbywały się spacery nad morze czy istniała możliwość korzystania z basenu w czasie wolnym.

Ocena organizatora warsztatu pokrywa się z odczuciami gości. Uważamy, że był to udany warsztat, także dzięki otwartości, serdeczności i entuzjazmowi uczestników.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ spotkania może mieć wymierny efekt na działalność Koszalińskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego, organizatora Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”. W 2013 roku odbędzie się jego 10. edycja. Uczestnicy spotkania zostali zaproszeni do współpracy przy jego organizacji i promocji idei integracji. Obecnie Festiwal zaznacza swą obecność w Polsce także poprzez organizację w 20 miejscowościach tzw. ”Małych Festiwali Ty i Ja”, odbywających się równolegle z główną imprezą zlokalizowaną w Koszalinie. Naszym zamierzeniem jest stworzenie także europejskich ”Małych Festiwali Ty i Ja”. W tym celu chcielibyśmy współpracować z naszymi gośćmi z zagranicy, którzy reprezentują różne środowiska, w tym organizacje pozarządowe. Widzimy także możliwość zaproszenia niektórych z nich na przyszłoroczny festiwal w charakterze artystów (wśród uczestników jest muzyk z Niemiec prowadzący warsztaty gry na bębnach dla osób niepełnosprawnych).

Wydarzenie to wpłynęło także na społeczność lokalną. Artykuły w prasie lokalnej dotyczące warsztatu miały wpływ na zmniejszenia stereotypów związanych z niepełnosprawnością. Dodatkowo ważnym wpływem warsztatu będzie także promocja naszych działań w krajach uczestników poprzez upowszechnienie informacji o prowadzonym przez nas konkursie na amatorskie filmy tworzone przez osoby niepełnosprawne czy szansa na materiał w telewizji greckiej, w której talk-show prowadzi poruszająca się na wózku Christina.

Upowszechnianie rezultatów: 

Film stworzony przez uczestników warsztatu zostanie wyświetlony podczas 10. edycji Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 
  • It was very rewarding experience.
  • I like this program becuase it gave us motivation (because we are disabled people).
  • I felt like in paradise!
  • The project is very nice and interesting for me!
  • Maybe it will be interesting to organize a second call of this workshop. It would be not only with pain activities but also sculpture, photography, theatre etc. Thanks a lot because I am very happy :).
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Magryta-Urban
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.03.2013

Check! Do you really live healthy, safely and ecologically?

Tematyka działań: 
Edukacja ekologiczna / zrównoważony rozwój
Edukacja zdrowotna
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Centrum Kształcenia Ustawicznego dla Dorosłych Nr 2
ul. Szczęśliwicka 56, 02-353 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Ewa Duda, Tel. 22 822 98 95, duda.ewa@poczta.fm
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Do celów i zadań Centrum należy prowadzenie kształcenia, dokształcania i doskonalenia ogólnego i zawodowego dorosłych - w formach szkolnych i pozaszkolnych, stacjonarnych i zaocznych. W skład Centrum wchodzą: Gimnazjum dla Dorosłych, CXXXIII Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych, II Uzupełniające Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych.

Tytuł warsztatu: 
Check! Do you really live healthy, safely and ecologically?
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28413
Data realizacji warsztatu: 
24.09.2012 - 28.09.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 
  • Zdobycie praktycznych umiejętności przeprowadzania podstawowych badań jakości wody i gleby oraz wykorzystanie ich wyników.
  • Zdobycie podstawowej wiedzy z zakresu fizykochemii środków do gaszenia pożarów oraz umiejętności identyfikacji zagrożeń i zapobiegania im.
  • Zdobycie wiedzy na temat wpływu rodzaju ścieków pochodzących z różnych gałęzi przemysłu na jakość wody i możliwości oczyszczania tych ścieków metodami biologicznymi.
  • Zdobycie wiedzy na temat zmienności genetycznej oraz poznanie jej zastosowania m.in. w diagnostyce medycznej.
Obszary tematyczne: 
  • Nauki przyrodnicze
  • Środowisko/ zrównoważony rozwój
  • Edukacja zdrowotna
Kraj uczestników: 
Bułgaria
Rumunia
Słowenia
Turcja
Węgry
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
3
4
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Otrzymaliśmy w sumie 22 formularze rejestracyjne od osób uprawnionych do udziału w warsztacie. Dodatkowo otrzymaliśmy kilkanaście zgłoszeń od osób nieuprawnionych (poniżej 50 roku życia) lub po zakończonej rekrutacji.

Grupa docelowa uczestników: 

Osoby w wieku 50+

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 
  1. Pierwszego dnia uczestnicy dowiedzieli się, jakie kryteria powinna spełniać woda przeznaczona do picia przez ludzi, jak się przeprowadza analizę wody oraz jakie procesy są stosowane w celu uzdatniania wody. W czasie praktycznych zajęć w laboratorium uczestnicy zbadali jakość próbek wody, samodzielnie zbudowali filtry wodne oraz uzdatnili wodę pitną. Ponadto, uczestnicy sprawdzili jak powszechnie stosowane w gospodarstwie domowym detergenty wpływają na środowisko i dowiedzieli się dlaczego należy ograniczać ich stosowanie. Po zajęciach praktycznych uczestnicy zwiedzili Muzeum Powstania Warszawskiego.
  2. Drugiego dnia uczestnicy poznali problematykę dotyczącą zanieczyszczeń i ochrony wód, zobaczyli jak biologicznie oczyszczać ścieki, samodzielnie przygotowali preparaty mikroskopowe, oglądali osad czynny pod mikroskopem; zwiedzili Warszawskie Filtry Wodne.
  3. Trzeciego dnia uczestnicy zapoznali się z tematyką pożarów. Zdobyli wiedzę z zakresu fizykochemii środków do gaszenia pożarów oraz potencjalnych zagrożeń, które można napotkać we własnym domu. Przy pomocy różnych rodzajów gaśnic ugasili niewielkie pożary oraz zobaczyli jak należy gasić pożar oleju spożywczego; zwiedzili Centrum Wodne.
  4. Czwartego dnia seniorzy przeprowadzili podstawowe badania gleby przywiezionej z własnych ogródków. Porównali jakość gleb przywiezionych z różnych części Europy. Odwiedzili Park Łazienkowski.
  5. Ostatniego dnia dowiedzieli się czym jest zmienność genetyczna oraz poznali jej zastosowanie m.in. w diagnostyce medycznej oraz zbadali własne DNA.
Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Uczestnicy zostali zakwaterowani w 3-gwiazdkowym hotelu MDM w centrum Warszawy, w pokojach jednoosobowych ze śniadaniem. Obiady serwowane były w miejscu odbywania warsztatów, natomiast kolacje w restauracji ”Kaprys”. Wszyscy uczestnicy zostali odebrani i odwiezieni na lotnisko/dworzec kolejowy. Ze względu na niewielkie odległości poruszaliśmy się po mieście za pomocą transportu publicznego, który uczestnicy bardzo chwalili. Zajęcia praktyczne zostały przeprowadzone w kilku laboratoriach warszawskich uczelni wyższych. Ze względu na przepisy dotyczące zajęć w laboratorium maksymalna liczba osób, które mogły wziąć udział w tych zajęciach wynosiła 12. Uczestnicy z Polski mogli wziąć udział tylko w działaniach towarzyszących.

Ewaluacja i monitoring: 

Przed rozpoczęciem warsztatu rozesłaliśmy do wszystkich uczestników ankietę dotyczącą ich oczekiwań. Efektywność warsztatu była kontrolowana poprzez regularne rozmowy z uczestnikami na temat odbywających się zajęć oraz realizacji oczekiwań. Ostatniego dnia uczestnicy warsztatu otrzymali do wypełnienia szczegółowe ankiety ewaluacyjne, które umożliwiły ocenę realizacji celów i wpływu warsztatu na zdobyte przez nich wiedzę i umiejętności.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Przeprowadzony warsztat był pierwszym tego typu przedsięwzięciem organizowanym przez naszą szkołę, był jednocześnie pierwszą dla większości nauczycieli i słuchaczy możliwością realizacji projektu unijnego. Nauczyciele, którzy wzięli udział w realizacji warsztatu są pod ogromnym wpływem atmosfery, która na nim panowała, co przyczyni się aktywnego udziału nauczycieli w projektach Lifelong Learning w przyszłości. Organizacja warsztatu potwierdziła nasze umiejętności koordynacyjne, co mamy nadzieję zaprocentuje w przyszłości innymi pozytywnymi przykładami realizacji tego rodzaju działań. Mamy również nadzieję, że nasi słuchacze wezmą udział w Warsztatach Grundtviga realizowanych w innych państwach europejskich.

Upowszechnianie rezultatów: 

Założyliśmy stronę projektu: http://www.facebook.com/pages/Workshop-Check-Do-you-really-live-healthy-safely-and-ecologically/350807864984556, dzięki której chcielibyśmy pokazać, że warto uczyć się w każdym wieku i zachęcać innych do zdobywania wiedzy na temat troski o jakość otaczającego nas środowiska.

Podczas realizacji warsztatu zastosowaliśmy nowe formy i metody nauczania, które planujemy wykorzystać w pracy ze słuchaczami naszego Centrum. Nauczyciele mieli możliwość doskonalenia własnych kompetencji językowych oraz umiejętności pracy z międzynarodową grupą; umiejętności te będą wykorzystywać w dalszej pracy zawodowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

"I’m so happy that I was selected in August. I could only repeat myself: it was a wonderful experience. Thank you very much.”

"It’s the right way you start with workshop, more such interesting things and you may have more such organizer like Mrs. Ewa. In the scale 5 she becomes 10.”

“Congratulation for program coordinator and the teachers.”

“There were too many new and useful knowledge we already have had. I wish the Grundtvig would continue to give a chance to the adults. It’s very nice to see that given a chance to the persons from different countries and building a bridge!”

“I recommend that the organizers have to keep an energy and enlarge the program in this specific way.”

“The workshop in Poland was the best event this year, thank you very much for that.” 

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Ewa Duda
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.12.2012

Akademia Nowych Możliwości – szkoły dla rodziców drogą zwiększenia kompetencji w zakresie opieki i wychowania dzieci

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Edukacja rodziców i rodzin
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Ośrodek Pomocy Społecznej
ul. Poznańska 25, 62 - 020 Swarzędz
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Wacław Rożek
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Ośrodek Pomocy Społecznej (OPS) jest organizacją samorządową na poziomie lokalnym.  Obszar działań OPS to pomoc społeczna, praca socjalna oraz dystrybucja środków finansowych i materialnych na zaspokojenie podstawowych potrzeb osób wymagających wsparcia. Głównym celem naszej organizacji jest pomoc ludziom, którzy mają problemy z adaptacją społeczną min. osobom bezdomnym, bezrobotnym, uzależnionym, chorym, więźniom i ofiarom przemocy w rodzinie, osobom niepełnosprawnym i starszym.

Tytuł projektu: 
Akademia Nowych Możliwości – szkoły dla rodziców drogą zwiększenia kompetencji w zakresie opieki i wychowania dzieci
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU06-11411 1
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Polska
Łotwa
Turcja
Szwecja
Litwa
Cele projektu: 

Projekt był adresowany do rodziców mających problemy wychowawcze ze swoimi dziećmi. Projekt był skierowany w szczególności do rodziców ze środowisk mniej uprzywilejowanych z brakiem dobrych doświadczeń wychowawczych.

Cele projektu:

dla społeczności lokalnej oraz wspólnoty europejskiej:

  • pogłębienie lokalnej i regionalnej współpracy pomiędzy organizacjami zajmującymi się edukacją dorosłych w zakresie edukacji rodzicielskiej poprzez dzielenie się doświadczeniem, praktyką,
  • rozpowszechnienie na poziomie europejskim dobrych praktyk w zakresie edukacji rodzicielskiej,

dla rodziców (słuchaczy):

  • budowanie odpowiedzialności za rozwój swoich dzieci,
  • wzmocnienie poczucia własnej wartości poprzez uczestnictwo w procesie grupowym oraz świadomość kulturową,
  • dostarczenie wiedzy i wzmacnianie umiejętności w zakresie wychowywania własnych dzieci, w szczególności w zakresie komunikacji, rozwiązywania konfliktów bez przemocy, ustalania zasad obowiązujących w domu i respektowania ich, konstruktywnych metod rozwiązywania problemów,
  • pokazanie sposobów na aktywne spędzanie czasu ze swoim dzieckiem,
  • rozwijanie wiedzy na temat zagrożeń na jakie narażone są dzieci,
  • przełamanie mentalnych granic związanych z uczestniczeniem w spotkaniach europejskich (kontaktem z ludźmi z innych krajów),
  • przełamanie barier psychologicznych (wzmocnienie poczucia własnej wartości, bycia otwartym w pracy grupowej, bycia elastycznym w nowych sytuacjach),

dla nauczycieli (profesjonalistów):

  • profesjonalny rozwój w zakresie edukacji rodzicielskiej.
Obszary tematyczne: 
  • wychowanie do życia w rodzinie/ rodzicielstwa
  • kształcenie międzykulturowe
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową projektu byli rodzice mający problemy wychowawcze ze swoimi dziećmi, w szczególności z środowisk mniej uprzywilejowanych lub/ i z brakiem dobrych doświadczeń wychowawczych. W trakcie ustalania z organizacjami partnerskimi szczegółów realizacji projektu uzgodniono wspólne kryteria doboru rodziców. Były to:

  • motywacja do uczestnictwa w projekcie,
  • brak lub niski poziom wiedzy i / lub kompetencji społecznych (szczególnie w obszarze: edukacja rodzicielska),
  • brak lub niski poziom umiejętności organizowania wolnego czasu ze swoimi dziećmi,
  • brak lub niski poziom wykształcenia,
  • posiadanie z dziećmi w wieku szkolnym.

W przypadku polskiej organizacji grupa docelowa to rodzice spełniający powyższe kryteria. Charakterystyka grupy biorącej udział w projekcie:

  • osoby bezrobotne lub bez stałego zatrudnienia,
  • osoby otrzymujące pomoc z Ośrodka Pomocy Społecznej,
  • osoby z brakiem lub niskim poziomem wykształcenia,
  • osoby zmagające się z problemami osobistymi (niepełne rodziny, rozwód, przemoc fizyczna i psychiczna, nadużywanie substancji).
Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał w oparciu o wcześniejsze doświadczenia Ośrodka Pomocy Społecznej w Swarzędzu. Potrzeba wsparcia rodziców w wychowywaniu dzieci jest widoczna od wielu lat w naszym środowisku lokalnym. Znaczny odsetek rodzin będących pod opieką Ośrodka Pomocy Społecznej boryka się między innymi z problemami wychowawczymi.

Zaczeliśmy od przygotowania krótkiego zarysu projektu z opisem problemu, który nas interesował, tego w jaki sposób widzimy realizację projektu, co chcemy poprzez niego osiągnąć. Następnie rozesłaliśmy gotowy zarys do organizacji zajmujących się szeroko rozumianą edukacją rodzicielską. Okazało się, że w wielu krajach istnieje ogromna potrzeba wspierania rodzin w realizowaniu funkcji opiekuńczo – wychowawczych, że problem, który widzieliśmy w swoim środowisku lokalnym istnieje obiektywnie również na poziomie krajów wspólnotowych.

Po doborze partnerów kolejnym krokiem była dyskusja z partnerami na temat szczegółów projektu – celów i rezultatów, jakie chcemy osiągnąć realizując projekt oraz zadań do realizacji. Na podstawie wspólnych ustaleń został stworzony projekt.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Przebieg projektu:

 XI. 2010 – spotkanie partnerskie Polska – Swarzędz.

Głównym celem spotkania było udoskonalenie precyzyjnego planu pracy, harmonogramu zajęć na najbliższe miesiące, a także wymiana doświadczeń pomiędzy organizacjami partnerskimi.  Przedstawiciele organizacji wzięli udział w zajęciach integracyjnych. Każda organizacja przedstawiła również prezentację na temat zakresu działalności oraz własnych doświadczeń związanych z edukacją rodzicielską. Zorganizowana była również wizyta w Ośrodka Pomocy Społecznej, Ośrodku Wsparcia oraz w Gminnym Centrum Informacji. Uczestnicy mieli okazję do rozmów o lokalnym i państwowym systemie wsparcia dla mniej uprzywilejowanych środowisk w Polsce. W spotkaniu wzięło udział łącznie 12 profesjonalistów (nauczycieli) z wszystkich krajów partnerskich.

XI. 2010 – VI.2012 – tworzenie strony internetowej projektu zawierającej opis projektu, jego założenia i cele, podjęte działania oraz opis organizacji partnerskich. Na stronie znajdują się również rezultaty projektu, relacje ze zrealizowanych mobilności oraz forum dla rodziców.

I. 2011 – IV. 2011 - przeprowadzenie sondażu wśród lokalnych organizacji zaangażowanych w edukację rodzicielską na temat koncepcji oraz metod pracy z rodzicami oraz przygotowanie prezentacji na ww. temat.

IV. 2011 – spotkanie partnerskie Szwecja – Uppsala.

Celem spotkania było poznanie warsztatu pracy organizacji partnerskich na bazie wybranej koncepcji pracy z rodzicami. Celem spotkania było również wypracowanie wspólnego stanowiska na temat funkcjonowania strony internetowej oraz forum. W spotkaniu wzięli udział przedstawiciele wszystkich organizacji partnerskich, specjaliści pracy z rodziną (pracownicy socjalni oraz psycholodzy) oraz rodzice. W spotkaniu udział wzięło łącznie 16 osób, 14 profesjonalistów oraz 2 rodziców.

V. 2011 – X. 2011 - zajęcia warsztatowe „Szkoła dla rodziców”-

I edycja (10 spotkań). Główne tematy spotkań: emocje rodziców i dzieci, kary i pochwały jako podstawowe metody wychowawcze, od konfliktu do współdziałania, wspieranie niezależności i autonomii dziecka. W zajęciach wzięło udział 10 rodziców (słuchaczy).

X.2011 – XII. 2012 – zajęcia warsztatowe „Szkoła dla rodziców” –

II edycja (10 spotkań). Główne tematy spotkań j.w. W zajęciach wzięło udział 16 rodziców.

X.2011 – przygotowanie prezentacji  podsumowującej  zrealizowane warsztaty „Szkoły dla rodziców” zawierającej charakterystykę uczestników, opis zrealizowanych tematów, główne założenia pracy, przykłady zastosowanych metod oraz osiągnięcia uczestników.

X.2011 – spotkanie partnerskie Łotwa – Jurmala.

Celem spotkania była integracja rodziców z organizacji partnerskich, wyposażenie rodziców w wiedzę i umiejętności w zakresie wychowywania dzieci, zapoznanie się z metodami pracy z rodzicami z organizacji partnerskich. Podczas spotkania każda z organizacji partnerskich prezentowała swoje doświadczenia z  dotychczasowej pracy z rodzicami. Zostały przeprowadzone również zajęcia integracyjne oraz minikonferencja dla rodziców. Jednym z punktów spotkania była również prezentacja strony internetowej oraz forum dla rodziców. W spotkaniu wzięli udział przedstawiciele wszystkich organizacji partnerskich, specjaliści pracy z rodziną (pracownicy socjalni oraz psycholodzy) oraz rodzice. Odbyło się również spotkanie dla pracowników organizacji mające na celu podsumowanie dotychczasowej pracy i ustalenie następnych kroków w projekcie. W spotkaniu łącznie wzięło udział 38 osób z wszystkich krajów partnerskich, 9 profesjonalistów oraz 29 rodziców.

III. 2012 – V. 2012 – przygotowanie warsztatów dla rodziców na potrzeby kolejnego spotkania partnerskiego (ze strony naszej organizacji były to warsztaty "Cykl życia dziecka i rodziny - największe szanse i zagrożenia, jak je dostrzec i dobrze wykorzystać, jak im w porę zaradzić. Prewencja problemów wychowawczych") oraz przygotowanie pomysłów i propozycji aktywnych form spędzania czasu wolnego z dziećmi.  

V. 2012 – spotkanie partnerskie Litwa – Kowno.

Celem spotkania była integracja słuchaczy z krajów partnerskich, wyposażenie rodziców w wiedzę i umiejętności w zakresie wychowywania dzieci. W ramach spotkania odbyły się dwudniowe warsztaty dla rodziców (tematy zajęć zostały opracowane zgodnie z zapotrzebowaniem rodziców). Celem warsztatów była wymiana metod i doświadczeń wśród rodziców.  Główne zagadnienia: cykl życia dziecka i rodziny, kompetencje rodzicielskie, skuteczna komunikacja w rodzinie. Podczas spotkania odbyły się również praktyczne zajęcia na temat posługiwania się forum internetowym wraz z użyciem broszury informacyjnej na ten temat. Ostatni dzień mobilności był przeznaczony na spotkanie koordynatorów, którego celem była ewaluacja spotkania, podsumowanie dotychczasowych osiągnięć oraz zaplanowanie i omówienie następnych działań w projekcie. W spotkaniu udział wzięło 40 osób, 10 profesjonalistów oraz 30 rodziców.

IV.2012 – VI. 2012 – przygotowanie broszury z propozycjami aktywnych form spędzania czasu wolnego rodziców z dziećmi - zbiór pomysłów wszystkich organizacji partnerskich” Active forms of spending free time with children”.

Działania upowszechniające

W lokalnej prasie na bieżąco pojawiały się artykuły dotyczące realizacji projektu. Podczas spotkania partnerskiego w Polsce został również nakręcony reportaż, który można było później zobaczyć w Swarzędzkiej Telewizji Kablowej.

Dobrym przykładem działań upowszechniających była corocznie organizowana impreza plenerowa dla społeczności lokalnej "Piknik Trzech Pokoleń". W ramach tej imprezy został zorganizowany "Kącik Grundtviga", gdzie uczestnicy pikniku mogli zapoznać się z działaniami podejmowanymi w  projekcie.

Została stworzona strona internetowa projektu, gdzie zawarty jest opis projektu, jego założenia i cele, podjęte działania oraz opis organizacji partnerskich. Znajdują się tam również osiągnięte rezultaty projektu, raporty z przebiegu mobilności oraz forum dla rodziców.

Działania ewaluacyjne

Po każdej mobilności odbywała się sesja ewaluacyjna osób zaangażowanych w projekt (przy użyciu ankiety ewaluacyjnej). Partnerzy przeprowadzili również na poziomie lokalnym spotkania ewaluacyjne z uczestnikami projektu (informacje zwrotne od uczestników projektu), organizacja partnerska z Litwy poprosiła uczestników o napisanie raportu na temat rezultatów, jakie osiągnęli w trakcie projektu.

Główne wyniki ewaluacji projektu: potrzeba spędzenia większej ilości czasu między uczestnikami projektu - rodzice mogli gościć siebie nawzajem w domach, spędzać czas np. na wspólnym gotowaniu, mieć więcej okazji do nieformalnych spotkań. Uczestnicy ocenili pozytywnie dobrą atmosferę podczas spotkań oraz dobre rozwiązania logistyczne i organizacyjne. Ważna też jest deklaracja uczestników - zdecydowana większość z nich pozytywnie oceniła udział w projekcie, zadeklarowała, że wiele się nauczyła oraz że poprawiła swoje kompetencje interpersonalne oraz interkulturowe.

Ewaluacja zajęć „Szkoły dla rodziców” - najważniejsze wnioski rodziców:

  • potrzeba ewaluacji po kilku miesiącach, odnośnie skuteczności metod i poradzenia się w obliczu nowych problemów, które mogą się pojawić w reakcji dziecka na zmiany wychowawcze i w związku z powyższym prośba o dodatkową grupę - kilka spotkań,
  • możliwość indywidualnych konsultacji po warsztatach (stworzenie takiej możliwości w ramach Ośrodka Pomocy Społecznej),
  • pomysł stworzenie równoległej grupy dla dzieci, by też mogły ćwiczyć umiejętności: jak rozmawiać, jak wyrażać negatywne emocje, jak radzić sobie z rywalizacją, jak rozwiązywać konflikty etc.
  • lepsze dopasowanie rodziców, z dziećmi w konkretnym wieku do grupy (możliwe tylko przy większej frekwencji), tak by uniknąć za dużej rozpiętości tematów,
  • konsultacje indywidualne dla każdej rodziny - rodzic z dzieckiem oraz psycholog, by omówić, co konkretnego dzieje się w danej rodzinie, chęć większego włączenia mężczyzn/ojców do uczestnictwa z grupie.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
26
W wyjazdach zagranicznych: 
8
Produkty
Produkty projektu: 

Osiągnięte rezultaty i produkty końcowe:

  • strona internetowa  - www.academyofnewpossibilities.eu,
  • forum dla rodziców - www.forumofnewpossibilities.tk
  • broszura z propozycjami aktywnych form spędzania czasu wolnego rodziców z dziećmi - zbiór pomysłów wszystkich organizacji partnerskich” Active forms of spending free time with children”
  • prezentacja na temat działalności Ośrodka Pomocy Społecznej w Swarzędzu,
  • prezentacja na temat  koncepcji oraz metod pracy z rodzicami na podstawie sondażu  wśród  lokalnych organizacji zaangażowanych w edukację rodzicielską (założenia teoretyczne oraz praktyczne aspekty pracy),
  • prezentacja  podsumowująca  zrealizowane przez OPS warsztaty „Szkoły dla rodziców” zawierająca charakterystykę uczestników, opis zrealizowanych tematów, główne założenia pracy, przykłady zastosowanych metod oraz osiągnięcia uczestników,
  • warsztat dla rodziców "Cykl życia dziecka i rodziny - największe szanse i zagrożenia, jak je dostrzec i dobrze wykorzystać, jak im w porę zaradzić. Prewencja problemów wychowawczych", scenariusz zajęć „Szkoły dla rodziców”.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Broszura dotycząca aktywnych form spędzania czasu wolnego z dziećmi – propozycje z wszystkich krajów partnerskich.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Dla naszej organizacji był to pierwszy projekt partnerski Grundtviga. Pracownicy organizacji zaangażowani w projekt, szczególnie biorący udział w mobilnościach podkreślali, że jest to dla nich bardzo duże doświadczenie edukacyjne, w szczególności dotyczące obszaru umiejętności językowych oraz pedagogicznych. Podczas mobilności specjaliści pracujący z rodzicami mieli okazję poznać koncepcje oraz nowe metody pracy z grupą rodziców. Pracownicy naszej organizacji w większości posługują się językiem roboczym projektu, jednakże przygotowanie materiałów dotyczących edukacji rodzicielskiej (w szczególności prezentacja koncepcji, założeń, metod pracy z rodziną, przeprowadzenie warsztatów dla rodziców) wymagało od nich dużego nakładu pracy i poszerzenia zasobu słownictwa. Również w zakresie zarządzania projektem było to dla nich również duże wyzwanie i doświadczenie edukacyjne.

Motywacja pracowników zaangażowanych w projekt do prowadzenia podobnych działań w przyszłości zwiększyła się znacząco - podczas podsumowania projektu większość z nich zadeklarowała gotowość uczestnictwa w podobnych działaniach w przyszłości.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Zajęcia "Szkoły dla rodziców" miały charakter warsztatów psychologicznych, składających  się z krótkich omówień i wprowadzeń tematycznych, a przede wszystkim z ćwiczeń, dramy, debaty. Cennym elementem uczącym była wymiana doświadczeń między uczestnikami oraz praktyczne wypróbowywanie nowych umiejętności w postaci zadań domowych. Poszczególne spotkania poruszały następującą tematykę: świadomość własnych celów wychowania, poznanie i rozumienie świata uczuć własnych oraz dziecka lub wychowanka, naukę umiejętności rozmawiania o uczuciach, umiejętność stawiania jasnych granic i wymagań, zachęcanie dzieci do współpracy, wspólne rozwiązywanie konfliktów, poszukiwanie lepszych niż kara sposobów uczenia dziecka samodyscypliny, wspieranie samodzielności dzieci, uwalnianie ich od grania ról oraz wzmacnianie ich poczucia własnej wartości przez pochwałę opisową.  Dzięki udziałowi w zajęciach rodzice uświadomili sobie, że skuteczność wychowania w znacznym stopniu zależy od osoby wychowującej i oznacza to, że aby zmienić dziecko, trzeba zacząć zmianę od siebie.  Udział w zajęciach pogłębił świadomość  i refleksję na temat skuteczności określonych metod wychowawczych: ułatwienie zakwestionowania  niektórych funkcjonujących potocznie stereotypów  i mitów odnośnie wychowania.  Rodzice biorący udział w zajęciach sugerowali podniesienie skuteczności oddziaływań wychowawczych, lepsze radzenie sobie z  dzieckiem i problemami wychowawczymi, zmniejszenie bezradności wychowawczej, poprawę relacji interpersonalnych w rodzinie, podniesienie jakości komunikatów emocjonalnych rodzice – dzieci, zmianę kierunków postaw rodzicielskich w kierunku wartości pożądanych wychowawczo oraz zmniejszenie stosowania różnorodnych form przemocy i wykorzystywania  władzy rodzica wobec dziecka.  Program pokazał rodzicom, że warto zrezygnować z „przymusu wychowania” na rzecz budowania dobrego kontaktu i relacji z dzieckiem, ale stał się również platformą wymiany doświadczeń miedzy rodzicami z krajów partnerskich oraz pokazał, że problemy wychowawcze w różnych państwa i kulturach są podobne.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  • strona internetowa projektu oraz forum dla rodziców będą aktywne przez co najmniej 2 lata po zakończeniu projektu,
  • materiały szkoleniowe z warsztatów "Szkoły dla rodziców" opracowane w czasie projektu mogą być wykorzystywane w innych szkoleniach organizowanych już po jego zakończeniu,
  • broszura na temat aktywnych form spędzania czasu wolnego z dziećmi trafiła do wszystkich organizacji partnerskich i będzie dalej dystrybuowana zgodnie z potrzebami,
  • materiały, prezentacje powstałe w trakcje projektu będą dalej wykorzystywane przy prowadzeniu działalności Ośrodka, 
  • scenariusz zajęć "Szkoły dla rodziców" może być wykorzystywany w innych szkoleniach organizowanych już po jego zakończeniu,
  • pomysły, które się pojawiły mogą być wykorzystane przy pisaniu, wdrażaniu i realizowaniu nowych projektów,
  • ewaluacja wśród uczestników projektu pokazała nam kierunki działań jakie należy obrać w przyszłości tworząc ofertę dla rodziców,
  • jednym z postulatów zgłoszonych przez rodziców była możliwość skorzystania z indywidualnych konsultacji dla rodziców również po zakończeniu projektu – na dzień dzisiejszy mogą oni korzystać z konsultacji indywidualnych z psychologiem.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Nawiązałam nowe znajomości i było to dla mnie bardzo dobre doświadczenie.”

„Nowe kontakty i możliwości z partnerami w innych krajach europejskich.”

„Bardzo dziękuję za możliwość udziału w projekcie, nie zapomnę tych chwil do końca życia.”

„Zrozumiałam, że nie tylko w Polsce mamy takie problemy.”

„Potrafię teraz w dużo lepszy sposób komunikować się ze swoimi dziećmi.”

„Nauczyłam się w jaki sposób bawić się dziećmi.”

„Dzięki uczestnictwu w szkole dla rodziców zobaczyłam, że można miło spędzać czas z dziećmi.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Wacław Rożek
Data wypełnienia formularza/karty: 
06.12.2012
Subskrybuje zawartość

Switch style