Czechy

LIBRARY. I LOVE IT!

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Miejska Biblioteka Publiczna w Piekarach Śląskich
ul. Kalwaryjska 62D, 41-940 Piekary Śląskie
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Aleksandra Zawalska-Hawel, 505 100 202, a.zawalska.hawel@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Miejska Biblioteka Publiczna w Piekarach Śląskich to miejsce otwarte dla każdego, kto ma potrzebę osobistego rozwoju, dzielenia się wiedzą i współuczestniczenia w innowacyjnych działaniach, które już od kilku lat charakteryzują Piekarską Bibliotekę. Opierając się na zasadach tolerancji, poszanowania praw człowieka, solidarności społecznej inicjujemy działania służące aktywizacji, uczeniu się przez całe życie i rozwojowi środowiska lokalnego. Nie ma tutaj znaczenia wiek, wykształcenie, zainteresowania, umiejętności, czytanie, czy też nieczytanie książek. Pracujemy dla naszej społeczności i razem z nią w obszarze szeroko rozumianej kultury i edukacji pozaformalnej, realizujemy szereg innowacyjnych zajęć/projektów o różnorodnej tematyce. Są to m.in. warsztaty grafiki trójwymiarowej, programowania, kursy komputerowe, ale także warsztaty plastyczne, popularyzacja kultury europejskiej, nauka języków obcych prowadzona przez uczestników EVS, organizacja wystaw sztuki, prelekcje, wykłady, dyskusje, konferencje. Za działania na rzecz środowiska lokalnego w 2012 roku otrzymaliśmy certyfikat jakości Centrum Aktywności Lokalnej.

Tytuł projektu: 
LIBRARY. I LOVE IT!
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-PL1-GRU06-38768 1
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Polska
Austria
Chorwacja
Finlandia
Włochy
Hiszpania
Czechy
Turcja
Cele projektu: 

Cele główne projektu:

  • pokazanie roli bibliotek w życiu europejskich społeczności lokalnych jako prężnych ośrodków edukacji pozaformalnej;
  • wymiana doświadczeń i nabycie przez uczestników kompetencji, które będą wykorzystywane w edukacji pozaformalnej prowadzonej przez bibliotekarzy na rzecz środowisk lokalnych;

Cele szczegółowe projektu:

  • wzrost zainteresowania się edukacją pozaformalną;
  • włączenie społeczności lokalnych w działania projektowe;
  • podniesienie atrakcyjności europejskich bibliotek;
  • wzmacnianie roli bibliotek w europejskich społeczeństwach wiedzy;
  • pobudzanie aktywności obywatelskiej;
  • integracja europejskich środowisk bibliotekarskich;
  • wymiana doświadczeń, praktyk i metod w obszarze uczenia się dorosłych;
  • osobisty, społeczny i zawodowy rozwój uczestników projektu;
  • nawiązanie dialogu międzykulturowego;
  • poznanie kultur narodowych partnerów;
  • opracowanie i publikacja wielojęzycznego ”Inspiratora nowoczesnego bibliotekarza”.
Obszary tematyczne: 
  • aktywne obywatelstwo
  • obywatelstwo europejskie i wymiar europejski
  • edukacja międzykulturowa
  • dziedzictwo kulturowe
Grupa docelowa słuchaczy: 
  • bibliotekarze pracujący w bibliotekach publicznych,
  • edukatorzy/osoby wspomagające naukę w grupie,
  • użytkownicy bibliotek publicznych,
  • władze regionalne i lokalne.
Jakie były początki projektu: 

Pomysł projektu w ramach wizyt partnerskich Grundviga zrodził się w Bibliotece w Piekarach Śląskich. Chcieliśmy rozszerzyć działania naszych bibliotek współpracujących w Programie NAPLE Sister Libraries oraz Europeana Awareness. Program Sister Libraries, został zorganizowany przez międzynarodową organizację europejskich bibliotek publicznych NAPLE Forum. Polega na wymianie i wzajemnej współpracy pomiędzy bibliotekami publicznymi w krajach członkowskich NAPLE. Formy współpracy nie są ściśle określone - NAPLE Forum pomaga skontaktować ze sobą biblioteki o podobnym profilu, lecz nie pokrywa żadnych wydatków związanych z programem Sister Libraries. Część naszych partnerów (Chorwacja, Finlandia, Hiszpania i Polska) to właśnie Biblioteki Siostrzane, które podpisały porozumienie o współpracy w ramach Programu. Współpraca z kolejnymi partnerami została nawiązana na Konferencji Europeany „Public Libraries: Individual Memory, Global Heritage” w Burgos w Hiszpanii w 2012 roku, a dwóch partnerów zostało zarekomendowanych przez zaprzyjaźnione z nami instytucje kultury.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie:

Projekt „BIBLIOTEKA. KOCHAM TO!” zaangażował do współpracy osiem bibliotek publicznych z następujących państw: Austria, Chorwacja, Czechy, Finlandia, Hiszpania, Polska, Turcja, Włochy. Tematem projektu było pokazanie roli współczesnych bibliotek w życiu europejskich społeczności lokalnych jako prężnych ośrodków edukacji pozaformalnej. W ramach projektu odbyły się spotkania partnerów w następujących krajach i miastach:

  1. 21-25.10.2013 Polska: Warszawa (udział w IV Kongresie Bibliotek Publicznych) /Piekary Śląskie,
  2. 05-08.11.2013 Turcja: Aydin,
  3. 18-21.03.2014 Hiszpania: Gran Canaria - Arucas,
  4. 09-12.06.2014 Włochy: Rzym,
  5. 25-28.08.2014 Finlandia: Iisalmi,
  6. 22-27.09.2014 Chorwacja: Korčula,
  7. 13-17.04.2015 Republika Czeska: Praga/Ołomuniec,
  8. 17-21.05.2015 Austria: Dornbirn,
  9. 07-09.07.2015 Hiszpania: Barcelona.

Każde spotkanie opierało się na aktywnym uczestnictwie w 3 blokach tematycznych:

  1. "Pochwal się!" - prezentacja kluczowych działań partnera-gospodarza w zakresie edukacji pozaformalnej.
  2. "Dowiedz się!" - warsztat, dobra praktyka, seminarium.
  3. "Zobacz!" - miejsca związane z szeroko rozumianym uczeniem się.

W każdym spotkaniu partnerskim brali udział słuchacze z kraju, w którym spotkanie miało miejsce. Między wizytami w poszczególnych krajach partnerzy pracowali nad książką „Inspirer of The Modern Librarian”/”Inspirator nowoczesnego bibliotekarza”.

Upowszechnianie:

Projekt i jego rezultaty upowszechnialiśmy w mediach (radio, prasa, internet), by dotrzeć z informacją do jak najszerszego grona społeczności lokalnych. Jako koordynator projektu mieliśmy także okazję do wielokrotnego wypowiadania się przed kamerami zagranicznych telewizji i stacji radiowych. W środowiskach współpracujących z biblioteką rozprowadzaliśmy pendrive w kształcie klucza (do wiedzy) z logo programu i projektu oraz prezentacją o projekcie.

Zdobytą wiedzą i doświadczeniem uczestnicy projektu dzielili się ze współpracownikami, którzy na bieżąco wykorzystują inspiracje w codziennej pracy z dorosłymi użytkownikami. Nasi bibliotekarze wielokrotnie opowiadali o projekcie podczas prowadzonych cyklicznie lekcji bibliotecznych. Spotkania z władzami, środowiskiem bibliotekarskim oraz ze społecznością lokalną przyniosły trwały efekt w postaci dobrze wykonanego rzecznictwa na rzecz bibliotek.

Wydrukowaliśmy także papierową wersję książki „Inspirator nowoczesnego bibliotekarza” i przesłaliśmy do takich instytucji jak FRSE, FRSI, Instytut Spraw Publicznych, Biblioteka Narodowa, Jagiellońska i Śląska, Fundacja Billa i Melindy Gates’ów w Seatle.

Ewaluacja:

W trakcie każdej z wizyt zarezerwowano czas, w którym uczestnicy mogli zastanowić się i dyskutować na temat poszczególnych działań, celów czy osiągniętych dotychczas rezultatów, a także stopnia zadowolenia. Mieli możliwość oceny i wyrażenia własnej opinii. Różnorodność narzędzi ewaluacyjnych zapewniła rzetelną informację zwrotną. Uzyskane w ten sposób wnioski w konsekwencji nie spowodowały znaczących zmian w działaniach projektowych; wszyscy byli zadowoleni z przebiegu działań i przebiegu procesu uczenia się.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
590
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
  1. INSPIRATOR NOWOCZESNEGO BIBLIOTEKARZA - Międzynarodowy przewodnik dla nowoczesnych, kreatywnych bibliotekarzy w Europie, prezentujący najlepsze wzory aktywności do upowszechnienia, udostępniony w sieci z możliwością pobrania na dysk komputera. IISBN 978-83-938961-2-7.
  2. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/06/30/inspirer-of-the-modern-librarian/
  3. Z BIBLIOTEKĄ PO EUROPIE - Film dokumentujący projekt dostępny m.in. na platformie Youtube.
  4. https://www.youtube.com/watch?v=ZmCx_w3WcdQ&feature=youtu.be
  5. PANORAMA BIBLIOTEK EUROPEJSKICH - Wystawy fotograficzne podsumowujące cały projekt. w różnych formach prezentacji zależnie od możliwości i pomysłów partnerów. Zostały otwarte we wszystkich krajach biorących udział w projekcie.
  6. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/06/
  7. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/07/
  8. BIBLIOTEKA. KOCHAM TO! - Blog projektu - platforma wymiany myśli, wrażeń i opinii uczestników projektu, bibliotekarzy, użytkowników bibliotek i sympatyków.
  9. https://libraryiloveit.wordpress.com
  10. STABILNE PARTNERSTWO - W ciągu trwania projektu zawiązało się i umocniło partnerstwo między organizacjami oraz indywidualnymi osobami, biorącymi udział w projekcie. Jest to gwarancją trwałej, stabilnej współpracy międzynarodowej i podejmowania kolejnych wspólnych działań.
  11. WZROST AUTORYTETU BIBLIOTEKARZY I BIBLIOTEK JAKO CENTRÓW EDUKACJI POZAFORMALNEJ - nastąpił na skutek wprowadzenia nowych form edukacji pozaformalnej zbudowanych na wzorcach zdobytych podczas działań projektowych.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie powyższe produkty zostały (i nadal są) upowszechniane i wykorzystywane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Poprzez realizację działań projektowych nastąpił wpływ na naszą bibliotekę w zakresie:

  • wzmocnienia roli biblioteki w społeczności lokalnej,
  • integracja zespołu pracowników,
  • wzbogacenia oferty niestandardowych działań w dziedzinie edukacji dorosłych,
  • wzrostu prestiżu instytucji,
  • zarządzania,
  • wzmocnienia współpracy pomiędzy biblioteką a lokalnymi partnerami.

Poprzez realizację działań projektowych nastąpił wpływ na pracowników naszej biblioteki w zakresie:

  • wymiany doświadczeń,
  • podniesienia prestiżu zawodu bibliotekarza,
  • poznania innych kultur,
  • podniesienia poziomu znajomości języka angielskiego,
  • motywacja do dalszego rozwoju i uczenia się oraz pozyskiwania kolejnych środków na projekty międzynarodowe,
  • podniesienie poziomu wiedzy i umiejętności zarządzania projektami,
  • pracy w grupie i współodpowiedzialności,
  • rozwoju osobistego i wzrostu kompetencji zawodowych,
  • wzrostu doświadczenia we współpracy międzynarodowej,
  • pogłębienia wiedzy na temat państw partnerów.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Duży wpływ na słuchaczy odbył się poprzez m.in. publiczną prezentację projektu na szerokim forum IV Kongresu Bibliotek Publicznych w Warszawie. Spowodowało to żywe zainteresowanie obecnych, zarówno samymi działaniami, jak i Programem Uczenie się przez całe życie. Duże znaczenie miała obecność uczestników projektu i możliwość bezpośredniego kontaktu, rozmowy n/t poszczególnych aktywności. W wielu obecnych wzbudziło to chęć podjęcia działań i zaowocowało prezentacjami projektu na wizytach studyjnych, ogólnopolskich konferencjach, na które jesteśmy zapraszani. Projekt wpłynął także na pracujących w naszej placówce wolontariuszy EVS poprzez nowe spojrzenie na współpracę międzynarodową bibliotek. To dla nich nowe doświadczenie oraz nowe możliwości działań w przyszłości w swoich krajach. Projekt wpłynął na słuchaczy biorących udział w spotkaniach i zajęciach organizowanych w samej bibliotece. Ten wpływ przejawia się m.in. zainteresowaniem nauką języków obcych, licznym udziałem w publicznych prezentacjach przedstawiających kraje naszych partnerów, np. Włochy, Turcja, Hiszpania (przygotowywanych przez wolontariuszy EVS). Wszystko to powoduje silne oddziaływanie, a przez to zainteresowanie biblioteką, możliwościami współpracy międzynarodowej w różnych obszarach, a w konsekwencji przybliża do siebie ludzi z całej Europy.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wiele wypracowanych rezultatów przynosi wymierne korzyści nie tylko dla samej biblioteki, ale przede wszystkim społeczności, na rzecz której działamy. Nastąpiła implementacja dobrych praktyk zaobserwowanych u partnerów na grunt Piekarskiej Biblioteki. Wprowadziliśmy m.in. cykliczne warsztaty sztuki Ebru, organizujemy zajęcia Europejskie zabawy podwórkowe, uruchomiliśmy zajęcia z cyklu Story Cubes, będące nawiązaniem do hiszpańskich Labrantes de la Palabra. Prowadzone są prelekcje połączone z prezentacjami o krajach naszych partnerów, które cieszą się dużym zainteresowaniem lokalnej społeczności. To doskonała okazja do poznawania kultury, zwyczajów i tradycji różnych europejskich państw. To z kolei przekłada się na wzrost wiedzy, a co ważniejsze przyczynia się do wzrostu tolerancji i akceptacji dla odmienności i różnorodności. W trakcie roku szkolnego na lekcjach bibliotecznych dla młodzieży mówimy o europejskich bibliotekach, o kulturze i obyczajowości państw partnerów. Praktykę tą będziemy dalej kontynuować. Upublicznienie i łatwy dostęp do „Inspiratora Nowoczesnego Bibliotekarza” dobrze służą nieograniczonej liczbie osób (nie tylko w Polsce) i podnoszeniu kwalifikacji. Tworzą okazję do refleksji, porównań i oceny własnych osiągnięć. To ogólnodostępne źródło wzajemnej inspiracji na rzecz edukacji dorosłych. Film dokumentujący przebieg działań w ramach projektu jest lub może być motywacją do podjęcia podobnych działań na poziomie współpracy międzynarodowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Uczestnicząc w projekcie poznaliśmy wspaniałych ludzi, dzisiaj są naszymi przyjaciółmi. Byliśmy w miejscach często niedostępnych na co dzień. Daliśmy wiele z siebie i wiele otrzymaliśmy w zamian.” „Poczuliśmy się Europejczykami.”

„To było niezwykłe doświadczenie. Nie tylko pod względem zawodowym, ale także kulturowym. Mimo że różni od siebie, to jednak bardzo podobni.”

„Dzięki projektowi bardzo wiele się nauczyłam. Miałam okazję zobaczyć kolegów z europejskich bibliotek przy pracy, zapytać o interesujące mnie sprawy. Bardzo poprawiłam swój angielski.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Aleksandra Zawalska-Hawel
Data wypełnienia formularza/karty: 
26.01.2016

Experiences of Adult Education in Europe for blind or visually impaired people

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowych
ul. Smolna 16/7, 00-375 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Katarzyna Lipka-Szostak, 607 374 868, Kasia@stowarzyszeniestop.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowych - STOP jest ogólnopolską, niezależną organizacją pozarządową zrzeszającą indywidualne osoby - trenerów i trenerki, którzy prowadzą metodami aktywnymi szkolenia dla przedstawicieli, pracowników, liderów i wolontariuszy organizacji pozarządowych.

Wierzymy, że kompetentni trenerzy i profesjonalne szkolenia wpływają na podniesienie jakości pracy, rozwój organizacji i są ważnym narzędziem zmiany społecznej.

Co robimy?

  • Szkolimy trenerów - przygotowujemy osoby związane z organizacjami pozarządowymi do pracy w charakterze szkoleniowców.
  • Nadajemy certyfikaty jakości szkoleń STOP. Więcej o procedurze certyfikacyjnej.
  • Integrujemy środowisko trenerskie - stworzyliśmy i wdrożyliśmy system kompetencji trenera.
  • Organizujemy i prowadzimy szkolenia (merytoryczne i metodologiczne dla trenerów członków STOP).
  • Prowadzimy bazę trenerów i trenerek - członków i członkiń STOP. Baza Trenerów
  • Prowadzimy bibliotekę zawierającą przydatną w pracy trenerów literaturę i materiały szkoleniowe.

Prowadzimy działalność wydawniczą dotyczącą szkoleń. Zapraszamy do działu: Publikacje.

Tytuł projektu: 
Experiences of Adult Education in Europe for blind or visually impaired people
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-IT2-GRU06-52013 5
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Czechy
Łotwa
Polska
Hiszpania
Cele projektu: 

Cele projektu:

  • porównanie różnych sposobów organizacji działań edukacyjnych i szkoleń dla osób niewidzących i słabowidzących w Europie, ze szczególnym uwzględnieniem edukacji pozaformalnej i nieformalnej;
  • porównanie różnych sposobów i metodologii, których celem jest poprawa doświadczeń edukacyjnych osób niewidzących i słabowidzących w kontekście edukacji nieformalnej i pozaformalnej;
  • porównanie i wzmocnienie podejść i metod wzmacniających profesjonalne umiejętności osób niewidzących i słabowidzących, w tym aktywizacji obywatelskiej.

Od początku trwania projektu skoncentrowano się na czterech kwestiach nawiązujących do tematyki projektu:

  • proces nieformalnej i pozaformalnej edukacji osób niewidzących i słabowidzących;
  • społeczna i zawodowa aktywizacja osób niewidzących i słabowidzących;
  • rola aktywnego obywatelstwa w procesie edukacji osób niewidzących i słabowidzących;
  • narzędzia technologii komunikacyjno-informacyjnych (ICT) dla osób niewidzących i słabowidzących

W nawiązaniu do tych obszarów tematycznych, realizowane były następujące działania:

  • 6 międzynarodowych spotkań (1 spotkanie rozpoczynające, tzw. kick off meeting, 4 spotkania tematyczne, 1 spotkanie podsumowujące), podczas tych spotkań wymieniane były dobre praktyki i doświadczenia w zakresie wymienionych obszarów tematycznych;
  • działania lokalne: warsztaty, seminaria, zbiory doświadczeń, działania upowszechniające;

zarządzanie projektem: spotkania zespołu, tworzenie produktów projektu i narzędzi, raportowanie oraz inne działania związane z zarządzaniem w zespole międzynarodowym.

Obszary tematyczne: 
  1. Edukacja osób słabowidzących i niewidzących.
  2. Społeczna i zawodowa integracja osób niewidzących i słabowidzących.
  3. Wykorzystania technologii informacyjnych i komunikacyjnych w procesie pogłębiania umiejętności i wiedzy.
  4. Rola aktywnej postawy obywatelskiej w procesie uczenia się osób niewidzących i słabowidzących.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Oficjalny Partner projektu ze strony polskiej, Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowej, na początku realizacji projektu powołał Partnerstwo organizacji polskich działających w obszarze wspierania osób słabowidzących i niewidzących. W skład partnerstwa weszło Polski Związek Niewidomych, Fundacja Trakt, Fundacja Kultury bez Barier, Fundacja Aktywizacja, a także przedsiębiorstwo PIRS Creative LAB, słabowidząca trenerka/psycholożka, Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej, trenerki/członkinie STOP, współpracująca z różnymi organizacjami. Słuchaczami biorącymi udział w wyjazdach były osoby delegowane przez nieoficjalnych partnerów projektu. W wyjazdach wzięło udział 16 różnych słuchaczy, w tym 6 osób niewiedzących i słabowidzących.

Jakie były początki projektu: 

Projekt Grundtvig był pierwszym międzynarodowym projektem STOP. Pomysłodawcą projektu była włoska organizacja ANPVI ONLUS (późniejszy  lider projektu), która odszukała nas w bazie przez którą wówczas można było szukać partnera. Odbyła się szybka narada w naszym zespole. Założenia projektu wpisywały się w nasze cele statutowe, a projekt dawał możliwość podjęcia tematu edukacji osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych – osób z dysfunkcjami wzroku. Zdecydowaliśmy że warto skorzystać z tej szansy i zacząć przygotowywać naszych trenerów i trenerki, naszych członków i członkinie na odpowiadanie na potrzeby uczestników szkoleń o specjalnych potrzebach, np. z niepełnosprawnością wzroku.

STOP nie był znawcą tematu wspierania osób z dysfunkcją wzorku. Dlatego w ciągu kilku pierwszych miesięcy realizacji projektu zainicjowaliśmy partnerstwo polskie, do których zaprosiliśmy organizacje i specjalistów, specjalistki, które wsparły nas merytorycznie w tym projekcie.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu odbyło się: 6 spotkań międzynarodowych, ok 6 spotkań partnerstwa polskiego, 3 warsztaty w Polsce w ramach wydarzeń lokalnych.

Spotkania międzynarodowe realizowane były w następującej kolejności:

  1. 28-30.11.2013 Rzym, Włochy – Kick off

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięło udział z Polski 3 pracowników STOP (osoby koordynujące działania oraz osoby z zarządu organizacji).

    • omówienie celów projektu,
    • uzgodnienie narzędzi zarządzania i procedur,
    • ustalenie zasad komunikacji między partnerami,
    • ustalenie zasad upowszechniania projektu,
    • uzgodnienie harmonogramu projektu,
    • ustalenie rezultatów projektu,
    • wizyta w Regionalnym Centrum Dla Osób Niewidzących w Rzymie,
    • wizyta w Muzeum Kapitolińskim, gdzie istnieje specjalna ścieżka zwiedzania dla osób niewidzących i słabowidzących.
  2. 10-12.04.2014 Polska, Warszawaedukacja osób słabowidzących i niewidzących. Spotkanie międzynarodowe realizowane przez STOP we współpracy z polskimi partnerami projektu: organizacje na co dzień zajmujące się różnymi aspektami pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi. Tematem przewodnim spotkania były doświadczenia edukacji dorosłych osób niewidzących i słąbowidzących.

    W programie spotkania znalazły się:

    W spotkaniu łącznie wzięło udział ponad 40 osób ze wszystkich krajów.

    • Integracja osób uczestniczących (międzynarodowa grupa z Łotwy, Hiszpanii, Włoch, Czech i Polski);
    • Wizyta w Polskim Związku Niewidomych;
    • Praca w podgrupach międzynarodowych dotycząca potrzeb edukacyjnych grupy docelowej (każdą grupę tworzyły osoby różnych specjalizacji: koordynatorzy projektów, asystenci/pracownicy socjalni oraz trenerzy/edukatorzy/nauczyciele
    • Warsztaty dotyczące różnych aspektów pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi: użycie nowych technologii, logistyka i materiały szkoleniowe oraz audiodeskrypcja jako narzędzie pracy trenera/nauczyciela;
    • Wizyta w Narodowej Galerii Sztuki "Zachęta", tam zwiedzanie wystawy z przewodnikiem przygotowanym do pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi oraz wykład nt przygotowania galerii do pracy z osobami ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, połączona z prezentacją materiałów dydaktycznych.
  3. 19-21.06.2014 Łotwa, Ryga, Liepaja - Społeczna i zawodowa integracja osób niewidzących i słabowidzących.

    Cele spotkania:

    Z Polski wzięło udział 7 osób, w tym 4 słuchaczy (2 osoby z dysfunkcją wzroku). Słuchaczami były osoby reprezentujące organizacje pozarządowe działające na polu pomocy osobom niewidzącym i słąbowidzącym, w tym trenerzy/edukatorzy.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Omówienie kontekstów aktywizacji zawodowej osób niewidzących i słabowidzących (najczęściej spotykane zawody i sposoby ich zdobywania przez osoby niewidzące i słabowidzące, sytuacja na rynku pracy osób niewidzących i słabowidzących, wsparcie publiczne w tym zakresie),
    • Omówienie kontekstów aktywizacji społecznej oraz sytuacji socjalnej osób niewidzących i słabowidzących w każdym kraju partnerstwa (wsparcie szkoleniowe osób niewidzących i słabowidzących, życie kulturalne i sportowe, zaangażowanie organizacji pozarządowych w ten obszar),
    • Omówienie dostępności architektonicznej i nie tylko - kto za nią odpowiada i w jakiej strukturze na poziomie lokalnym oraz ogólnokrajowym, źródła finansowania,
    • Prezentacja wyjątkowych działań (dobrych praktyk) podejmowanych przez organizacje pozarządowe w tym obszarze,
    • Wizyta w nadmorskiej miejscowości Liepaja, uznanej za najlepiej dostosowaną do potrzeb osób z niepełnosprawnością miejscowość:
    • wizyta w Liepajskim Towarzystwie Osób Niewidomych,
    • zapoznanie się z pracą Towarzystwa: rehabilitacją zawodową osób niewidzących, rehabilitacja życiowa
    • zwiedzanie miasteczka z niewidomym przewodnikiem, w tym plaży wyposażonej w infrastrukturę umożliwiającą bezpieczną kąpiel w Bałtyku osobom poruszającym się na wózkach (specjalny wodny wózek) oraz niewidzącym (sygnalizacja dźwiękowa w bojach ulokowanych w morzu)
    • warsztaty w podziale na grupy poświęcone zawodowej (1 grupa) i socjalnej (2 grupa) rehabilitacji osób niewidzących i słabowidzących,
    • doświadczenie sytuacji osób niewidzących i słabowidzących podczas wizyty w restauracji prowadzonej przez osoby niewidzące oraz niewidzących kelnerów (posiłek w ciemności), jako przykład przedsiębiorczości osób niewidzących i niestereotypowego podejścia do tej grupy na rynku pracy,
  4. 04-06.12.2014 Czechy, Ostrava - Wykorzystania technologii informacyjnych i komunikacyjnych w procesie pogłębiania umiejętności i wiedzy.

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięło udział 7 osób, w tym 2 osoby z biura STOP oraz 7 przedstawicieli/ek NGO.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Omówienie kontekstów używania nowych technologii przez osoby niewidzące i słabowidzące w każdym kraju partnerskim,
    • Przedstawienie i poznanie zakresu działań czeskiej organizacji TyfloCentrum, która dostarcza usługi osobom niewidzącym i słabowidzącym, włączając w to kursy ICT (technologie komunikacyjno-informatyczne),
    • Poznanie narzędzi kompensacyjnych w obszarze czytania dla osób niewidzących
    • Poznanie systemu nawigacyjnego stworzonego dla osób niewidzących i słabowidzących (http://usability.felk.cvut.cz/naviterier/index.php?lgch=en),
    • Warsztaty korzystania z narzędzi oraz urządzeń informatycznych: np. Linijka Brail'owska, drukarka Brail'owska, omówienie działania biblioteki cyfrowej dla osób niewidzących i słabowidzących,
    • Prezentacja przykładów dobrych praktyk w zakresie udostępniania nowych technologii (oraz urządzeń typu: czytniki) osobom niewidzącym i słabowidzącym we wszystkich krajach partnerstwa projektu,
    • Omówienie źródeł dofinansowania do zakupu nowych technologii dla osób niewidzących i słabowidzących,
    • Wizyta w muzeum technologicznym Vítkovice
    • Omówienie dalszych kroków w projekcie w zakresie zarządzania.
  5. 19-21.03.2015 Hiszpania, Madryt - Rola aktywnej postawy obywatelskiej w procesie uczenia się osób niewidzących i słabowidzących.

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięło udział 7 osób, w tym 5 słuchaczy (3 osoby z dysfunkcją wzroku), tak jak w ww. mobilnościach były to przedstawicielki NGO działających w obszarze pomocy/edukacji osobom niewidzącym i słabowidzącym.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Wizyta w oddziale organizacji ONCE (największa hiszpańska organizacja zajmująca się pracą z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi i nie tylko, która zapewnia kompleksowe wsparcie dla nauczycieli i trenerów pracujących z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi oraz z niepełnosprawnościami sprzężonymi),
    • Prezentacja na temat edukacji, zatrudnienia i kultury organizacyjnej w ONCE: http://educacion.once.es/,
    • Prezentacja loterii ONCE zapewniającej finansowanie działań organizacji: http://www.juegosonce.es/,
    • Prezentacja działań Wyższej Szkoły Fizjoterapeutycznej szkolącej od 50 lat na poziomie kształcenia wyższego osoby niewidzące w zawodzie fizjoterapeutów (oraz odwiedziny w sklepie prowadzonym przez ONCE: prezentacja nowości technicznych możliwych do kupienia przez osoby niewidzące i słabowidzące, rozmowa ze specjalistą zajmującym się tworzeniem oraz dostosowaniem pomocy dla osób niewidzących i słabowidzących): http://euf.once.es/,
    • Spacer po organizacji obrazujący kompleksowość działań skierowanych nie tylko do osób niewidzących ale również ich rodzin oraz osób ze sprzężoną niepełnosprawnością (np. głuchoniewidomych), prezentacja materiałów edukacyjnych i technologii informatycznych w pracy z tymi grupami,
    • Wizyta na wystawie "Touching the Prado" (Dotykając PRADO) - wystawa dotykowa obrazów prezentowanych na wystawie stałej Muzem Prado dla osób niewidzących,
    • Wizyta w muzeum tyflologicznym prowadzonym przez ONCE, a tam wystawa najbardziej popularnych przykładów architektury: Coloseum, Hagia Sofia, Wieża Eifla itp, wszystkie dzieła, także obrazy i rzeźby dostępne osobom niewidzącym poprzez dotyk: http://museo.once.es/,
    • Prezentacja różnych podejść do aktywizowania społecznego osób niewidzących i słabowidzących: metodologie włączające, narzędzia i źródła,
    • Prezentacja dobrych praktyk w tym obszarze z każdego kraju partnerstwa europejskiego dotyczące roli aktywizacji społecznej osób niewidzących i słabowidzących w procesie uczenia się.
  6. 18-20.06.2015 Włochy, Rzym – Podsumowanie projektu

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięły udział 3 osoby z Polski - koordynatorki oraz przedstawiciele zarządu STOP.

    Podczas każdego ze spotkań międzynarodowych miało miejsce spotkanie koordynatorów projektu (przedstawiciele każdego z partnerów). Podczas tych spotkań omawiano harmonogram działań w projekcie, monitorowano osiąganie wskaźników, wymieniano się wiedzą i doświadczeniami z realizacji działań lokalnych.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Wymiana wiedzy, doświadczeń oraz refleksji dotyczących całego projektu,
    • Wizyta w Muzeach Watykańskich ze ścieżką dla osób niewidzących i słabowidzących,
    • Wizyta w miejscowości Campagnano, gdzie organizacja goszcząca tworzy centrum hodowli oraz treningu dla psów przewodników: omówienie metodologii tworzenia centrum oraz struktury architektonicznej,
    • Omówienie rezultatów projektu.

Kwiecień/maj 2015 - 3 warsztaty dla trenerów/edukatorów/pracowników socjalnych/doradców zawodowych z zakresu wsparcia osób niewidzących i słabowidzących w obszarach:

  • Kim jest osoba niewidząca/słabowidząca i jaka jest rola osoby wspierającej prowadzone przez Katarzynę Gajewską z FIR i Roberta Więckowskiego z Fundacji Kultura Bez Barier.
  • Audiodeskrypcja jako podstawowe narzędzie komunikacji podczas warsztatów/współpracy z osobą niewidzącą i słabowidzącą - prowadzone przez Małgorzatę Pacholec z Polskiego Związku Niewidomych i Monikę Dargas-Miszczak z Fundacji Polskich Niewidomych i Słabowidzących „Trakt”.
  • Nowe technologie w pracy z osobami niewidzącymi i słąbowidzącymi prowadzone przez Jana Szustera prowadzącego firmę specjalizującą się m.in. w rozwiązaniach techologicznych dla osób niewidzących i słabowidzących i Łucję Kornaszewską-Antoniuk z Fundacji Aktywizacja.

Organizacja tych warsztatów to duże wydarzenie dla Stowarzyszenia Trenerów.. Ten temat był nowy dla organizacji, poszerzył ofertę edukacyjną STOP. Zajęcia prowadzili przedstawiciele organizacji działających na rzecz osób niewidzących i słabowidzących tworzących lokalne partnerstwo w projekcie. Superwizorka STOP wsparła osoby prowadzące w szkolenie od strony metodologicznej, konsultując programy i ćwiczenia przygotowane przez prowadzących. W warsztatach wzięło udział 28 osób, reprezentujących różne organizacje pozarządowe, biblioteki publiczne oraz instytucje kultury. Warsztaty zostały zorganizowane dzięki współpracy organizacji i osób zaangażowanych w projekt. Prócz warsztatów w Polsce odbywały się spotkania partnerstwa polskiego (przygotowujące i podsumowujące mobilności oraz planujące działania edukacyjne).

Spotkania partnerstwa

W przeciągu dwóch lat trwania projektu odbyło się ok 6 spotkań partnerstwa. Niektóre spotkania miały charakter mniej formalny (nie zbieraliśmy podpisów osób uczestniczących). Spotkania te poświęcone były planowaniu pracy partnerstwa, mobilności, przygotowań i podsumowań mobilności. Szczególnie ważne były spotkania poświęcone planowaniu wyżej opisach warsztatów. Poza tymi spotkaniami odbyły się spotkania superwizorów STOP oraz trenerów/ek z partnerstwa, którzy/re prowadzili warsztaty. Odbyło się również spotkanie podsumowujące projekt w Polsce. Wzięło w nim udział 10 osób. Zostało zorganizowane na zakończenie projektu i jego efektem jest deklaracja współpracy przy przyszłych projektach.

Ewaluacja projektu koncentrowała się na dwóch aspektach:

1. Rezultatach:

  • zarządzaniu projektem;
  • wkładzie partnerów i uczestnictwie w spotkaniach międzynarodowych;
  • jakości treści, które pojawiały się w trakcie spotkań;
  • rozpoznaniu potrzeb i oczekiwań, które nie zostały spełnione w trakcie międzynarodowych spotkań;

2. Wpływie:

  • wpływ projektu na wzrost wiedzy, umiejętności i znajomości nowych metod u uczestników/czek projektu we wszystkich 4 obszarach tematycznych, których dotyczyły międzynarodowe spotkania;
  • wpływie na dynamikę budowania sieci współpracy między partnerami;
  • dodanej wartości projektu na poziomie krajowym i europejskim;
  • rekomendacje dla przyszłych, podobnych projektów.

Kwestionariusze ewaluacyjne dystrybuowane były wśród uczestników/czek każdego międzynarodowego spotkania. Miały formę papierową i/lub elektroniczną (surveymonkey.com). Łącznie przygotowanych zostało 6 kwestionariuszy, które wypełniło łącznie 65 osób.

Do najważniejszych wniosków/rekomendacji z projektu należą:

  • podkreślenie wyniesionej z międzynarodowych spotkań wiedzy nt. różnorodności prowadzonych polityk w zakresie edukacji osób niewidzących i słabowidzących w Europie;
  • roli nowych technologii w edukacji osób niewidzących i słabowidzących;
  • poszerzenie wiedzy w zakresie implementacji edukacji włączającej.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
47
W wyjazdach zagranicznych: 
24
Produkty
Produkty projektu: 

W efekcie projektu powstały poniższe produkty, dzięki którym Stowarzyszenie STOP upowszechniło wiedzę dotyczącą specjalnych potrzeb edukacyjnych osób dorosłych w środowisku trenerskim:

  • podstrona internetowa poświęcona projektowi: http://stowarzyszeniestop.pl/archiwum-projektow/projekt-grundtvig/;
  • Na stronie można zapoznać się ze zgromadzonymi dobrymi praktykami (materiałami dydaktycznymi), wywiadami oraz opisem organizacji zaangażowanych w realizację projektu;
  • w ramach projektu wydany został w języku polskim poradnik dla trenerów dotyczący pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi (poradnik dostępny jest na życzenie, po wysłaniu emaila na adres: biuro@stowarzyszeniestop.pl);
  • program szkoleń dla nie specjalistów dotyczący pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi.

Fanpage na Facebooku (226 polubień, styczeń 2016): https://www.facebook.com/Edukacja-doros%C5%82ych-os%C3%B3b-niewidz%C4%85....

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie z powyższych produktów zostały upowszechnione po zakończeniu projektu:

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  • Projekt miał ogromny wpływ na naszą organizację głównie poprzez podniesienie/rozwinięcie kompetencji pracowników, co wpłynęło na zwiększenie działań włączających w edukację.
  • Projekt zwiększył rozumienie stosowania zasad WCAG w organizacji.
  • O przebiegu projektu oraz jego efektach systematycznie (poprzez e-maile, Newsletter) informowani byli członkowie organizacji (około 250 osób).
  • Projekt umożliwił rozwiniecie kontaktów międzynarodowych z partnerami projektu i realizację kolejnych projektów (próby pisania wspólnych projektów, udział w projekcie KA1 realizowanym przez jednego z partnerów etc).
  • Realizacja warsztatów z zakresu pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi zwiększyła kompetencję do pracy z osobami z dysfunkcją wzroku osób uczestniczących w warsztacie (głównie członków STOP), oraz uwzględnianie tego wątku w realizowanych przez STOP szkołach trenerskich (m.in. dodanie webinarium dla uczestników 18 szkoły trenerskiej STOP - Wprowadzenie do pracy z osobami z różnymi niepełnosprawnościami).
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

W efekcie projektu i aktywności podejmowanych przez osoby uczestniczące w nim, wiele osób otworzyło się na nowe (dotąd nie praktykowane) aktywności:

  • prowadzenie szkoleń/warsztatów z tematyki dostępności dla szerszych grup odbiorców;
  • zaangażowanie w tworzenie aplikacji/narzędzi informatycznych wspierających osoby niewidzące i słąbowidzące;
  • stosowanie nowej wiedzy w prowadzeniu doradztwa zawodowego dla osób niewidzących i słabowidzących;
  • podniesienie kompetencji w zakresie audiodeskrypcji - tworzenie lepszych informacji (dostępnych) na stronie internetowej.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  • Dbałość o standard szkoleń realizowanych przez organizacje pozarządowe w Polsce w obszarze dbałości o specjalne potrzeby edukacyjne osób niewidzące i słabowidzące;
  • Oferowanie wątku poświęconego specjalnym potrzebom edukacyjnym w programie szkół trenerskich realizowanych przez STOP.

Realizowanie wspólnych projektów z wiodącymi polskimi organizacjami pozarządowymi specjalizującymi się we wsparciu na rzecz osób niewidzących i słabowidzących - jako realizacja włączającej polityki edukacyjnej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Cytaty z ankiet ewaluacyjnych po warsztatach w Polsce:

  1. Bardzo pozytywne wrażenie: empatia, wrażliwość i konkretna wiedza (doświadczenie osobiste)!
  2. Kompletny szok, że Robert [TRENER] jest osobą słabowidzącą. Złamali oboje z Kasią [TRENERKA] wszelkie moje schematy myślenia i stereotypy, które miałem o osobach niedowidzących. Ogromne doświadczenie i serdeczność, połączone z ogromną wiedzą i doświadczeniem!
  3. Świetne warsztaty: od wzruszenia poprzez refleksje do śmiechu.
  4. Szkolenie pozwoliło niejako "wejść" w skórę osoby niewidzącej, poruszające doświadczenie -  nie do opisania, zdecydowanie istotne w pracy.
  5. Sporo się dowiedziałem o chorobie, osobach, relacjach...
  6. dostaliśmy porządną porcję wskazówek jak postępować i co poprawić prowadząc warsztaty/szkolenia.
  7. Atmosfera, treść, trenerzy, organizacja, miejsce szkolenia - wszystko na najwyższym poziomie, dopracowane i bardzo ciekawe. Świetnie, ciekawie, oryginalnie przygotowane materiały! Bardzo dziękuję trenerom za tak wartościowe szkolenie! Ewelina Kurpios
  8. Bardzo dziękuję za szkolenie - było dla mnie ważne, uczące i poruszające. Serdecznie pozdrawiam Kasię i Roberta.
  9. Dziękuję za bardzo ciekawe warsztaty prowadzone z takim uczuciem i zaangażowaniem. Wiele doświadczyłam, poczułam, zrozumiałam. Było rewelacyjnie!!!!
  10. Zdobyte - zwłaszcza na warsztacie pani Pacholec - umiejętności wykorzystam na pewno "w życiu" a mam nadzieję, że w pracy trenerskiej też - w przyszłości.

Także dla osób prowadzących, wśród nich także tych, które nie ukończyły szkoleń trenerskich, prowadzenie szkoleń przy wsparciu metodologicznym specjalistów STOP okazało się ważnym, wydarzeniem, rozwijającym ich kompetencje. Oto  podsumowujący i dziękujący za współpracę:

"Miło czytać miłe słowa. Tym bardziej, że mam równie miłe wspomnienia i niemałą chęć na dalsze eksperymenty." - Cytat pochodzi z wiadomości od osoby niewidzącej, która nie miała doświadczeń w prowadzeniu warsztatów, a dzięki specjalistycznej wiedzy z zakresu technologii została do tego zaproszona. Otrzymała od STOP wsparcie superwizyjne.

"Dla pracowników i członków zarządu STOP projekt też miał ogromną wartość merytoryczną. Udział w projekcie dał mi możliwość zarówno poznania tematu pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi, jak i organizacji polskich i zagranicznych działających na ich rzecz. Nieoceniony okazał się kontakt i współpraca z osobami z dysfunkcją wzroku, wspólne wyjazdy - pozwoliło to zweryfikować moje przekonania na temat tej grupy i poznanie wielu wspaniałych osób. Bardzo dobrze oceniam długość trwania projektu. 2 lata to czas odpowiedni na to, aby rzeczywiście zwiększyć wiedzę w nowym obszarze, jakim dla mnie jest praca z osobami słabowidzącymi i niewidzącymi, pracować nie tylko nad wiedzą, ale i własnymi postawami, na pogłębioną refleksję. Bardzo dobrze oceniam utworzenie lokalnego partnerstwa z organizacjami działającymi na rzecz osób z dysfunkcją wzroku. Połączenie ich wiedzy merytorycznej i wiedzy metodologicznej STOP na temat edukacji osób dorosłych zaowocowało wspaniałymi warsztatami dla trenerów. Zwiększyłam moją wiedzę o środowisku osób niewidzących" - Członkini zarządu STOP.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Projekt realizowany w ramach programu Grundtvig umożliwia rozwój organizacji na kilku poziomach:

  • merytorycznym (zapoznania się z nowymi, istotnymi obszarami);
  • możliwość zacieśnienia współpracy z osobami/organizacjami w Polsce - rozszerzenie perspektyw działań;
  • nawiązanie kontaktów międzynarodowych, które umożliwiają wymianę praktyk w zakresie tematu projektu ale też w zakresie zarządzania;
  • poznania nowoczesnych narzędzi internetowych/technologicznych, które mogą znaleźć zastosowanie nie tylko na polu pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Katarzyna Lipka-Szostak
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.01.2016

Soft Skills - Empowered Parents

Tematyka działań: 
Edukacja rodziców i rodzin
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Zdrowia Psychicznego Dziecka i Rodziny
ul. Mielecka 33a, 35-504 Rzeszów
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Dariusz Baran, dariusz.baran@op.pl, tel. 503 693 462
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Promocja zdrowia psychicznego dzieci, młodzieży i dorosłych
Edukacja rodziców i wychowawców:
  • trening umiejętności wychowawczych metodą E.Mazlish i A.Faber,
  • seminaria on-line i warsztaty na temat inteligencji emocjonalnej.
Tytuł projektu: 
Soft Skills - Empowered Parents
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-HU1-GRU06-10285 2
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Węgry
Polska
Francja
Słowenia
Włochy
Czechy
Wlk. Brytania
Cele projektu: 
  • Przeniesienie wiedzy, metod i technik aktualnie wykorzystywanych w szkoleniach i treningach w kontekście biznesowym (coaching, przywództwo, inteligencja emocjonalna) w obszar edukacji rodziców;
  • zaadaptowanie powyższych do potrzeb rodzin w różnych kontekstach,  z którymi mają do czynienia partnerzy, mając na względzie zarówno kwestie rodzicielstwa, jak i współpracy między rodzinami i instytucjami społecznymi (edukacja, zdrowie, pomoc społeczna itp.);
  • dzielenie się i upowszechnianie dobrych praktyk między partnerami w obszarze edukacji rodziców, odnośnie treści i metodologii;
  • dzielenie się i upowszechnianie dobrych praktyk finansowaniu programów edukacji rodziców oraz opracowanie nowych strategii pozyskiwania środków dla edukacji rodziców i jej szerszego upowszechniania;
  • zbieranie doświadczenia w prowadzeniu edukacji przez Internet.
Obszary tematyczne: 

Edukacja rodziców

Zagadnienia i problemy:

  1. Jakich kompetencji brakuje rodzicom? czego potrzeba nauczyć się do pełnienia roli rodzica?
  2. Jak obecnie funkcjonujące programy szkoleniowe w zakresie przywództwa, coachingu, inteligencji emocjonalnej mogą być wykorzystane w kontekście rodzicielstwa?
  3. Co oferują obecne programy edukacji rodziców? jak można je bardziej dostosować do potrzeb rodziców?
  4. Jak upowszechnić i zwiększyć dostępność edukacji rodziców?  jak zapewnić tym działaniom trwałe podstawy finansowania?
Grupa docelowa słuchaczy: 

Rodzice i wychowawcy

Jakie były początki projektu: 

Zsuzsanna Egry z Węgier prowadziła w swoim kraju edukację rodziców opartą o metodę „Parenting by Connection” (rodzicielstwo oparte na więzi), która nawiązuje na współczesnej wiedzy z neuropsychologii i teorii przywiązania. Zsuzsanna zaprosiła do projektu partnerów z Czech, Słowenii, Francji, Włoch, Wielkiej Brytanii i Polski. Część z nich poznała w poprzednim projekcie partnerskim programu Grundtvig i kontakty międzynarodowe, a część odnalazła poprzez bazę danych.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie wspólne i bilateralne::

  • 2013.10.10-13 Słowenia, Promoroz
  • 2014.01.20-23 Włochy, Milano
  • 2014.02.20-23 Czechy, Mlade Buky (udział 3 polskich słuchaczy)
  • 2014.05.1-4 Francja, Rue Buky (udział 4 polskich słuchaczy)
  • 2014.08.14-15 Wielka Brytania, Embercombe
  • 2014.08.18-22 Wielka Brytania, Embercombe  (udział 1 polskiego słuchacza)
  • 2014.10.26-30 Włochy, Garghiano
  • 2015.04.30-05.03 Węgry, Leanyfalu (udział 8 polskich słuchaczy)
  • 2015.02.07 Polska, Rzeszów
  • 2015.03.10-12 Włochy, Ranco
  • 2015.05.24-29 Wielka Brytania, Embercombe
  • 2015.06.06 Słowenia, Koper
  • 2015.06.10-15 Czechy, Horni Nemci
  • 2015.07.5-8 Wielka Brytania, Embercombe
  • 2015.07.16-19 Polska, Rzeszów & Kraków  (polscy słuchacze byli gospodarzami)    

Spotkania partnerskie miały charakter szkoleń warsztatowych na temat inteligencji emocjonalnej, coachingu i rodzicielstwa opartego na więzi emocjonalnej. W kraju organizowano seminaria on-line (webinary) i zajęcia warsztaty dla rodziców i wychowawców. Upowszechnianie działań odbywało się głównie poprzez Internet i spotkania środowiskowe. Ewaluacja poprzez informacje zwrotne.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
30 rodziców i 50 wychowawców
W wyjazdach zagranicznych: 
9 rodziców
Produkty
Produkty projektu: 

www.euparenteducation.weebly.com Na stronie projektu są zamieszczone wszystkie materiały, prezentacje, nagrania audio i video z projektu.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona projektu www.euparenteducation.weebly.com jest ogólnodostępna i na bieżąco użytkownicy korzystają z materiałów tam zamieszczonych.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w projekcie i współpraca z partnerami poszerzyła ofertę edukacji rodziców o tematykę inteligencji emocjonalnej. Szkoła dla rodziców i wychowawców zwykle wzbudza zainteresowanie matek i wychowawczyń, a znacznie mniej ojców i wychowawców. Koncepcja inteligencji emocjonalnej jest atrakcyjna dla mężczyzn, bo kojarzy się z profesjonalnym zarządzaniem i sukcesem. Rodzic jest przyjacielem dziecka i menadżerem życia rodzinnego. To zintensyfikowało promocję pozytywnego rodzicielstwa i troskę o równowagę pracy zawodowej i życia rodzinnego.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uczestnicy treningu umiejętności wychowawczych zwykle na zajęciach mówią o zmianach w ich relacji z dziećmi. Po zajęciach proszą o więcej. „Dzięki warsztatom udało mi się rozwiązać problem agresywnego zachowania u syna. Nawiązałam z nim kontakt i uspokoił się. Martwię się, że między ojcem i synem dialog jest trudny. Mam nadzieję, że mąż także skorzysta z takich zajęć.”

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Projekt wzbogacił ofertę edukacyjną dla rodziców o uczenie się z wykorzystaniem Internetu (seminaria on-line, filmy, materiały). To ułatwia kontakt i nawiązanie partnerstwa w skali europejskiej, aby organizować wspólnie edukację rodziców lub szkolenia dotyczące metody jej prowadzenia w ramach Erasmus+.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„O takich tematach mogłabym rozmawiać cały dzień. Dziękuję!”

„Projekt przekonał mnie, że rodzicielstwo inteligentne emocjonalnie i oparte na więzi uczuciowej rozwiązuje problemy wychowawcze z dziećmi”.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Uczestnicy ze wszystkich organizacji partnerskich z uważnością i zaangażowaniem uczestniczyli w spotkaniach projektowych, tworząc wyjątkowy klimat współpracy i przyjaźni.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Dariusz Baran
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.01.2016

Move and pull down the wall

Tematyka działań: 
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Zespół Placówek Edukacyjnych
ul. Turowskiego 1, 10-685 Olsztyn
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 

Anna Mierzejewska – Małż, tel.: 89 538-92-56; 607-407-696, e-mail: a.mierzejewska@zpe.olsztyn.pl

Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Zespół Placówek Edukacyjnych w Olsztynie realizuje cztery różne poziomy edukacji: przedszkolny (przedszkole specjalne i przedszkole integracyjne), szkoły podstawowej specjalnej, gimnazjum specjalnego i szkoły przysposabiającej do pracy. Nasza placówka zajmuje się przede wszystkim dziećmi i młodzieżą z autyzmem i niepełnosprawnościami sprzężonymi. Zespół Placówek Edukacyjnych współpracuje z Warsztatem Terapii Zajęciowej w Olsztynie, gdzie dorośli  - uczestnicy, mogą rozwijać swoje umiejętności i gdzie wypracowywują swoją autonomię.

Placówka jest miejscem, gdzie rozwijamy możliwości naszych podopiecznych, integrując ich w różnych dziedzinach życia, dając wsparcie i ucząc rozwiązywania problemów. W zależności od indywidualnych potrzeb naszych uczniów, wspieramy ich poprzez różnorodne zajęcia rehabilitacyjne tj.: terapia mowy, integracja sensoryczna, terapia Biofeedback, terapia Tomatis, rehabilitacja ruchowa, rewalidacja komputerowa, logopedia, komunikacja alternatywna. Wychodzimy również na zewnątrz, aby zintegrować naszych podopiecznych i nauczyć życia w społeczeństwie. Organizujemy im wolny czas, rozwijamy ich zainteresowania, pokazujemy, jak mogą spędzać czas wolny (zajęcia sportowe, terapia tańcem, artterapia). Pracujemy w atmosferze otwartości i tolerancji.

Grupą docelową biorącą udział w projekcie były dorosłe osoby z autyzmem i niepełnosprawnościami sprzężonymi, uczęszczające do Szkoły Specjalnej Przysposabiającej do Pracy nr 2 przy Zespole Placówek Edukacyjnych w Olsztynie.

Osoby uczęszczające do szkoły przysposabiającej, realizują ofertę edukacyjną w oparciu o innowację pedagogiczno – organizacyjną pn. „Park Pracy”. Innowacja polega na tym, że uczniowie z różnorodnymi niepełnosprawnościami doświadczają sytuacji pracowniczych, przygotowywując się do roli zawodowych i społecznych w dorosłym życiu, w ten sposób poszerzają swoje kompetencje. „Park Pracy” to zakład pracy, a uczeń – pracownik gdzie może rozwijać swoje umiejętności zawodowe. Nauczyciel występuje w roli kierownika, który kieruje pracą uczniów – pracowników. W „Parku Pracy” funkcjonują cztery pracownie: artystyczna, gospodarcza, kulinarna i biurowa. Realizacja podstawy programowej odbywa się dwutorowo: zgodnie z przyjętym programem przysposobienia do pracy oraz realizowane są zadania wynikające z wyznaczonych celów zespołowych tzw. praca akcyjna. W pierwszym przypadku, nauczyciele i specjaliści opracowują program  przysposobienia do pracy odpowiednio dostosowany do danego rodzaju niepełnosprawności, wykorzystując odpowiednie formy i metody pracy dydaktycznej, wychowawczej i aktywizacji zawodowej (każdy z uczniów przechodzi poszczególne działy: artystyczny, gospodarczy, kulinarny, biurowy, realizując założenia programu). W drugim przypadku następuje podział zadań zgodnie z wyznaczonym celem tzw. akcją – nie ma tu podziału na oddziały. Uczniowie podzieleni są wg predyspozycji zawodowych, upodobań i zainteresowań.

Zespół, który prowadzi „Park Pracy” jasno określa zadania dla każdej osoby, tak aby jak najskuteczniej wydobyć drzemiący potencjał, rozwijać motywację i wiedzę na temat pracy.

Tytuł projektu: 
Move and pull down the wall
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-GB2-GRU06-08550 3
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Wlk. Brytania
Czechy
Malta
Polska
Słowacja
Turcja
Cele projektu: 
  • Zwiększenie zrozumienia opinii publicznej na temat niepełnosprawności, zmniejszenie różnic, likwidacja uprzedzeń wobec osób niepełnosprawnych poprzez udział w wydarzeniach projektowych, działaniach promocyjnych i rozpowszechnianiu informacji o projekcie.
  • Dzielenie się doświadczeniami opiekunów osób niepełnosprawnych na temat tego, co zostało osiągnięte w zakresie kształcenia ustawicznego tych osób w różnych krajach.
  • Zwiększenie zaufania osób niepełnosprawnych, aby nie czuły się wykluczone w społeczeństwie (Jestem taki sam jak reszta).
  • Umożliwienie osobom niepełnosprawnym odkrywania siebie w różnych sytuacjach; nauka nowych umiejętności sportowych i artystycznych; wystawa wytworzonych przez osoby niepełnosprawne produktów i pokazanie ich międzynarodowej społeczności. Dążenie do osiągnięcia poczucia sukcesu.
  • Włączenie wszystkich grup docelowych projektu, do poszukiwania inspiracji w pracy i do efektywnej współpracy, tworzenie wspólnych metodologii, metod i kryteriów praktyk.
  • Umożliwienie opiekunom zrozumienia, że nie jest osamotniony w radzeniu sobie w opiece nad osobą niepełnosprawną i że inni opiekunowie również borykają się z podobnymi problemami (Nie jestem sam).
  • Zapewnienie bieżącej komunikacji pomiędzy partnerami w dziedzinie kształcenia dorosłych dla osób niepełnosprawnych poprzez grupę MAPDOT na Facebooku.
  • Promowanie wykorzystywania innowacyjnych technologii przez wszystkich interesariuszy projektu.
Obszary tematyczne: 
  • Grupy docelowe o specjalnych potrzebach.
  • Podstawowe umiejętności dorosłych słuchaczy.
  • Edukacja artystyczna, włącznie ze sztuką, rzemiosłem i muzyką.
  • Porównywanie systemów edukacji.
  • Metody podnoszenia motywacji studentów.
  • Media i komunikacja.
  • Podejścia dotyczące zagadnień włączania.
  • Uznawanie uczenia się o charakterze nieformalnym i pozaformalnym.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową słuchaczy były osoby dorosłe o różnorodnych rodzajach niepełnosprawności oraz ich opiekunowie/rodzice.

W przypadku grupy polskiej słuchacze rekrutowali się spośród uczniów Szkoły Specjalnej Przysposabiającej do Pracy. Wszystkie te osoby posiadały orzeczoną niepełnosprawność: autyzm, niepełnosprawności sprzężone, upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym lub znacznym. Słuchaczami byli również rodzice, rodzeństwo osób niepełnosprawnych oraz nauczyciele, opiekunowie, terapeuci. W wyjazdach zagranicznych uczestniczyło 17 słuchaczy, z czego 13 to osoby ze specjalnymi potrzebami. Podczas działań lokalnych brało udział 59 osób, z czego 20 słuchaczy to osoby niepełnosprawne. 

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na projekt  "Move & Pull Down Wall" powstał  podczas seminarium kontaktowego w Bratysławie w 2010 roku. W następstwie czego rozpoczęto prowadzenie rozmów partnerskich, doprowadzając do wizyty przygotowawczej w Trabzon w  2012 roku, gdzie w zespole złożonym z przedstawicieli czterech krajów: Polski, Turcji, Wielkiej Brytanii i Słowacji projekt ten został zredagowany.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Podczas spotkań partnerskich miały miejsce wydarzenia, które za główny cel stawiały sobie uświadomienie ludzi niepełnosprawnych, że nie są osamotnieni oraz, że są pełnoprawnymi członkami społeczeństwa. Podczas spotkań odbywały się dyskusje, podczas których formalni i nieformalni opiekunowie osób niepełnosprawnych mogli podzielić się własnymi doświadczeniami oraz wiedzą na temat niepełnosprawności. Odbywały się różnorodne warsztaty na temat tego jak ulepszyć i poprawić pewność siebie oraz jak rozumieć ludzi niepełnosprawnych. Publiczne spotkania, artykuły prasowe, radio,  telewizja miały zachęcać społeczność lokalną do współpracy z osobami niepełnosprawnymi. Trenerzy oraz nauczyciele zaangażowani w projekt, wymieniali się wzajemną wiedzą na temat różnych metod nauczania, pracy oraz podejścia do osób niepełnosprawnych w poszczególnych krajach, podpatrywali rozwiązania edukacyjne, systemowe.

Odbyły się następujące spotkania partnerskie:

- W Walii w terminie: 22.10.-25.10.2012r. w Llandovery. Spotkanie organizacyjne - miało na celu zapoznanie się organizacji partnerskich, biorących udział w projekcie. Podczas spotkania rozdzielono zadania wśród partnerów: Turcja przygotowywanie ewaluacji dotyczących wizyt u partnerów, Polska - rozpowszechnianie projektu na portalu społecznościowym Facebook, Walia i Malta koordynowanie prac nad produktem końcowym projektu: e-bookiem. Walia zaproponowała również możliwość korzystania z mikro-bloga Tumblrs. W ramach projektu zwiedzano Coleg Elidyr - ośrodek zajmujący się osobami niepełnosprawnymi po 18 roku życia. Uczestnicy projektu zobaczyli pracownie, farmę oraz dom, w którym osoby niepełnosprawne uczą się samodzielnego życia.

- Na Malcie w terminie 14.03-18.03.2013r. Spotkanie miało miejsce w Ghajnsielem. Podczas spotkania odbyła się dyskusja na temat dobrych praktyk, metod wykorzystywanych w pracy z ludźmi niepełnosprawnymi na Gozo. Uczestnicy odwiedzili ośrodek dziennego pobytu dla ludzi niepełnosprawych: Sta. Martha Centre w Victorii, gdzie partnerzy zobaczyli w jaki sposób organizowany jest czas wolny dla osób niepełnosprawnych, jakimi metodami pracują terapeuci. Uczestnicy projektu odwiedzili również School of Drama, gdzie mogli zobaczyć w jaki sposób osoby niepełnosprawne są włączane i integrowane ze swoimi rówieśnikami podczas zajęć artystycznych.

- W Turcji w terminie 01.06-05.06.2013r. w Trabzon. Spotkanie miało na celu prowadzenie dalszych prac nad realizacją projektu MAPDOT. Zapoznano się ze szkolnictwem specjalnym w Turcji. W czasie pobytu w Trabzon odbyły się eventy: “LIFE with NO HANDICAP” aktywności połączone ze sportem, w których wzięli udział partnerzy projektu, osoby niepełnosprawne oraz ich opiekunowie. Partnerzy zaprezentowali również swoje instytucje, odbyło się seminarium na temat ”Autyzm i Sport”. Partnerzy z Polski zaprezentowali film na temat metod i form pracy z osobami niepełnosprawnymi. W spotkaniu ze strony polskiej uczestniczyło 2 słuchaczy ze specjalnymi potrzebami.

- Na Słowacji w terminie 10.09-14.09.2013 w Presov. Spotkanie na Słowacji miało na celu prowadzenie dalszych prac związanych z projektem MAPDOT. Zapoznano się ze szkolnictwem specjalnym na Słowacji (systemem edukacji). Partnerzy odwiedzili szkoły dla osób niepełnosprawnych, gdzie  partnerzy projektu wzięli m.in. udział w warsztatach. Podczas wizyty była okazja do wymiany doświadczeń oraz porównania stosowanych metod i form pracy. Omówiono postępy związane z projektem, jak również zadania które należy dopracować. Rozmowy dotyczyły całościowego filmu o projekcie MAPDOT, założenia strony internetowej przez prtnera z Malty oraz zasad zamieszczania materiałów na stronie projektu. Omówiono  zasady dokonywania ewaluacji po każdym ze spotkań. Podczas spotkania wszyscy partnerzy otrzymali dostęp do portalu społecznościowego Facebook. W spotkaniu ze strony polskiej brało udział 6 słuchaczy, w tym 2 ze specjalnymi potrzebami.

- W Czechach w terminie 21.05-25.05.2014r. w Pardubicach. Spotkanie w Republice Czeskiej było finalnym spotkaniem, podczas którego osoby kluczowe do projektu omówiły końcowe wnioski dotyczące raportu finalizującego projekt. W spotkaniu partnerskim wzięli udział m.in. uczniowie niepełnosprawni z Zespołu Placówek Edukacyjnych w Olsztynie, którzy dzięki zgłoszonej wcześniej aplikacji i przygotowaniom, w licznym składzie wzięli udział w Abilimpiadzie – olimpiadzie umiejętności. Zwiedzano również szkołę specjalną oraz miejsca aktywności osób niepełnosprawnych. W spotkaniu ze strony polskiej brało udział 9 słuchaczy ze specjalnymi potrzebami.

Działania krajowe skupiały się m.in. na przygotowywaniu do wizyt zagranicznych poprzez wykonanie prezentacji o Zespole Placówek Edukacyjnych, o metodach pracy w placówce; przygotowaniu upominków przez osoby niepełnosprawne – uczniów „Parku Pracy”; nagraniu filmów z poszczególnych wizyt partnerskich, aktywnym udziale w międzynarodowych spotkaniach; zamieszczaniu informacji na temat projektu MAPDOT na stronie internetowej placówki: www.zpe.olsztyn.pl; wykonywaniu ewaluacji wizyt partnerskich; przygotowywaniu ogłoszeń, certyfikatów, badzików, notesów, teczek dla uczestników spotkania w Polsce; prowadzeniu zajęć warsztatowych w „Parku Pracy” dla partnerów projektu w ramach wizyty w Zespole Placówek Edukacyjnych; przygotowaniu wystawy zdjęć uczniów Zespołu na spotkania w Polsce i Słowacji; udziale  Wiceprezydenta Olsztyna w spotkaniu partnerów projektu MAPDOT podczas wizyty w Olsztynie oraz zaprezentowaniu głównej idei projektu dotyczącej sytuacji ludzi niepełnosprawnych; przygotowaniu uczestników (pod kątem wysłania aplikacji, wykonania pracy z wybranych materiałów, z wybranego tematu) do aktywnego udziału w Ablimpiadzie w Czechach; występie „Teatru Tańca – Autentyczni My”  - przedstawiającego świat widziany oczami osoby z autyzmem dla gości z krajów partnerskich; przedstawieniu filmu dotyczącego metod i form pracy w Zespole Placówek Edukacyjnych podczas wizyty w Trabzon; zaprezentowaniu pracy Warsztatów Terapii Zajęciowej i Specjalnego Ośrodka Szkolno- Wychowawczego podczas wizyty w Polsce – wymiana doświadczeń; przygotowaniu materiałów do e-booka; prezentowaniu zdjęć i nagrań z wizyt partnerskich nauczycielom i uczniom Zespołu Placówek Edukacyjnych w celu porównania metod pracy, wymianie doświadczeń; zamieszczenie tych filmów na Facebook, Youtube oraz w serwisach informacyjnych; nagranie spotów, na których pokazana jest aktywizacja dorosłych osób niepełnosprawnych – podopiecznych Szkoły Przysposabiającej do Pracy, która wchodzi w skład Zespołu.

W działaniach krajowych jak i zagranicznych aktywny udział brali słuchacze. Na terenie Polski było to 59 słuchaczy, w tym 20 osób o specjalnych potrzebach, natomiast w wyjazdach zagranicznych uczestniczyło 17 słuchaczy, w tym 13 osób o specjalnych potrzebach.

Rozpowszechnianie w Polsce miało miejsce przez przekazywanie informacji na temat projektu w "Gazecie Olsztyńskiej", w Telewizji Olsztyn, na stronie internetowej Zespołu Placówek Edukacyjnych, na stronie portalu społecznościowego Facebook: Mapdot, Stowarzyszenie Wyjątkowe Serce.

Adekwatnie do zapowiadających się wizyt pojawiały się informacje na stronie Zespołu Placówek Edukacyjnych. Pojawiły się artykuły w Gazecie Olsztyńskiej oraz informacje w serwisie informacyjnym. Wszelkie informacje o projekcie na temat spotkań, wizyt zamieszczane były na portalu Facebook Mapdot. Na stronie youtube zostały zamieszczone filmy z wizyt partnerskich oraz film - specjalny występ Teatru Tańca dla gości projektu Mapdot.  Stworzono produkt końcowy projektu: e-book. Zagadnienia dotyczące projektu partnerskiego przekazywane były na radach pedagogicznych, jak też innym placówkom partnerskim i współpracującym (m.in. stowarzyszeniom) z Zespołem Placówek Edukacyjnych. W czasie trwania projektu zamieszczano zdjęcia, nagrywano filmy z wizyt. Filmy zostały zamieszczone na profilu Facebook Mapdot w celu dalszego upowszechniania. Na wszystkich prezentacjach i materiałach zostały umieszczone logo projektu, logo "Programu Uczenie się przez całe życie" Grundtvig.

Projekt zapewniał ogólny przegląd świadczenia usług dla osób niepełnosprawnych przez czas trwania projektu. Uczestnicy mieli szansę zaobserwować świadczenia oraz dokonać ewaluacji w zakresie różnic oraz podobieństw. To co można było zobaczyć w innych krajach zainspirowało i dodało odwagi aby zaryzykować podobne świadczenia w lokalnym kontekście lub ulepszyć to co już zaistniało dla osób niepełnosprawnych. Trenerzy, nauczyciele mogli doświadczyć międzykulturowego porównania swojej profesji, uczniowie - podopieczni rozwinęli swoje pozytywne zachowania dzięki dalekim podróżom związanych z oczekiwaniem na barwne socjalne, sportowe aktywności, które doświadczali podczas wizyt. Pozyskana wiedza, którą dzielono się za pośrednictwem strony intenretowej projektu oraz stron internetowych poszczególnych instytucji była przekazywana społecznościom lokalnym. Artykuły prasowe, programy telewizyjne również  zwiększyły wiedzę na temat osób niepełnosprawnych oraz pomogły w rozpowszechnieniu danej problematyki.

Projekt zapewniał ogólny przegląd świadczenia usług dla osób niepełnosprawnych przez czas trwania projektu. Uczestnicy mieli szansę zaobserwować świadczenia oraz dokonać ewaluacji w zakresie różnic oraz podobieństw. To co można było zobaczyć w innych krajach zainspirowało i dodało odwagi aby zaryzykować podobne świadczenia w lokalnym kontekście lub ulepszyć to co już zaistniało dla osób niepełnosprawnych. Trenerzy, nauczyciele mogli doświadczyć międzykulturowego porównania swojej profesji, uczniowie - podopieczni rozwinęli swoje pozytywne zachowania dzięki dalekim podróżom związanych z oczekiwaniem na barwne socjalne, sportowe aktywności, które doświadczali podczas wizyt. Pozyskana wiedza, którą dzielono się za pośrednictwem strony internetowej projektu oraz stron internetowych poszczególnych instytucji była przekazywana społecznościom lokalnym. Artykuły prasowe, programy telewizyjne również  zwiększyły wiedzę na temat osób niepełnosprawnych oraz pomogły w rozpowszechnieniu danej problematyki. Ludzie o specjalnych potrzebach, ich opiekunowie często nauczyciele, terapeuci pomogli im wyjść z monotonnego życia. Ludzie Ci, mieli szansę zobaczyć, spotkać międzynarodową społeczność przyzwyczajoną do radzenia sobie z ludźmi niepełnosprawnymi w środowiskach dla nich przeznaczonych. Grupy ludzi o specjalnych potrzebach miały szansę zmieszania się ze społecznością lokalną i doświadczenia codziennych sytuacji życiowych, które jednocześnie stanowiły przykład rozumienia specjalnych potrzeb innych ludzi.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
59 słuchaczy, w tym 20 osób o specjalnych potrzebach
W wyjazdach zagranicznych: 
17 słuchaczy, w tym 13 osób o specjalnych potrzebach
Produkty
Produkty projektu: 

Produkty:

E-book Mapdot: http://issuu.com/ceska-abilympijska-asociace/docs/mapdot_project_e-book?...

MAPDOT Facebook

Spotkanie w Walii: http://www.youtube.com/watch?v=afDx5N6Nlec

Spotkanie na Malcie: https://www.facebook.com/video.php?v=739855136056711&set =vb.169687436406820&type=2&theater

Spotkania na Słowacji:

http://www.youtube.com/watch?v=aiDoSYjqPao

Spotkanie w Republice Czeskiej:

http://www.youtube.com/watch?v=ww-bIqvqeac

Wizyta w Polsce:

https://www.facebook.com/video.php?v=713107855398106&set =vb.169687436406820&type=2&theater

Praca dla ludzi niepełnosprawnych:

http://www.telewizjaolsztyn.pl/10,2602-jak_burzyc_sciane%3f_-_praca_dla_niepelnosprawnych.html

Notesy oraz badziki dla partnerów projektu Mapdot:

https://www.facebook.com/StowarzyszenieWyjatkoweSerce/ photos/pcb.676546435720915/676544949054397/?type=1&theater

Artykuł o projekcie Mapdot:

http://gazetaolsztynska.pl/192652,MAPDOT-do-pelnosprawnosci-w-pracy.html

Artykuł o projekcie Mapdot 2:

http://gazetaolsztynska.pl/205251,MAPDOT-burzenie-murow -stereotypow.html#axzz3EdXLqabb

Cykl filmów o uczniach niepełnosprawnych z ZPE

Artykuły w Gazecie Olsztyńskiej:  z dnia 3.03.2014 http://gazetaolsztynska.pl/192652,MAPDOT-do-pelnosprawnosci-w-pracy.html,  z dnia 28.05.2014, http://gazetaolsztynska.pl/205251,MAPDOT-burzenie-murow-stereotypow.html..., oraz informacje w serwisie informacyjnym: http://www.olsztyn24.com/news/22582-mapdot---do-pelnosprawnosci-w-pracy...., http://zdrowie.wm.pl/profil/TerapeuciZPE/3461,MAPDOT-do-pelnosprawnosci-...

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie powyższe produkty zostały upowszechnione po zakończeniu projektu i wykorzystuje się je nadal. Pokazuje się jako przykład dobrej praktyki przy okazji szkoleń nauczycieli, rad pedagogicznych, spotkań z rodzicami osób niepełnosprawnych.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt wywarł duży wpływ na naszą instytucję, ze względu na możliwość porównania z innymi instytucjami partnerskimi: poziom wykształcenia nauczycieli, jakość świadczonej pracy, wyposażenia placówek oraz stosunku państwa do systemu edukacji i opieki ludzi niepełnosprawnych w danym kraju. Zespół Placówek Edukacyjnych wypadł na bardzo wysokim poziomie, jeśli chodzi o świadczone usługi terapeutyczno-edukacyjne, bardzo dobre wyposażenie placówki w sprzęt rehabilitacyjny i multimedialny. Duży wpływ miała wizyta w Walii, odwiedzenie ośrodka Coleg Elidyr, co dało insprację utworzenia podobnego miejsca - "Modrak"- dla ludzi niepełnosprawnych w Olsztynie. W chwili obecnej trwają procedury związane z pozyskaniem gruntów w okolicy Olsztyna, które miałyby być przeznaczone pod budowę „Modraka”.  Nastąpiła również poprawa w zakresie współpracy między pracownikami, np. przygotowanie filmów z wizyt, przygotowanie wizyty partnerskiej w Polsce, przygotowanie uczniów do mobilności oraz do udziału w konkursach podczas Abilimpiady. Pojawiły się również dyskusje mające na celu wymianę informacji dotyczących systemu edukacji i opieki osób niepełnosprawnych w poszczególnych krajach, metod i from pracy z dorosłymi niepełnosprawnymi.

Realizacja projektu miała również duży wpływ na nauczycieli i pracowników ZPE. Pracownicy doskonale się przygotowali do wizyty gości w Polsce oraz do wizyt w innych krajach. Podczas wizyty wszyscy pracownicy starali się jak najlepiej przekazać informacje oraz pokazać wieloaspektowo na czym polega system edukacji i terapii w Zespole Placówek Edukacyjnych (przedszkole, szkoła podstawowa gimnazjum, szkoła przysposabiająca do pracy), jak wygląda opieka i świadczenia dla osób niepełnosprawnych. Uczestnictwo w projekcie zmobilizowało nauczycieli i pracowników do pisania nowych projektów, związanych z problematyką edukacji specjalnej oraz projektów skierowanych na potrzeby osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Mobilizacja nastąpiła również w sferze nauki języków obcych - zauważono ogromną potrzebę nauki języków obcych, które obecnie są niezbędne do lepszego porozumiewania się w krajach Unii Europejskiej oraz dzięki którym można łatwiej wymieniać się doświadczeniami z partnerami projektu.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Wpływ na uczniów był znaczący ponieważ projekt skierowany był głównie na potrzeby osób niepełnosprawnych. Nastąpiła poprawa umiejętności społecznych. Osiągnięto to dzięki wdrażaniu w życie niektórych rozwiązań, które dało się zaobserwować podczas wizyt partnerskich w innych krajach europejskich.  Dużą rolę odegrał ośrodek Coleg Elidyr w Walii dzięki któremu wprowadza się obecnie w życie pomysł na ośrodek "Modrak" - miejsce dla dorosłych ludzi niepełnosprawnych, gdzie będą mogli dążyć do coraz większej autonomii oraz znaleźć miejsce, gdzie będą mogli pracować oraz czuć się bezpiecznie. Niewątpliwie wśród dzieci i młodzieży niepełnosprawnej z ZPE wzrosła również wiedza na temat krajów Unii Europejskiej, szczególnie na temat krajów biorących udział w projekcie. Poprawa nastąpiła również w sferze motywacji i pewności siebie, szczególnie u uczniów, którzy mieli szansę wziąć udział w mobilnościach, podczas których uczniowie Ci nabyli nowe umiejętności, nawiązali nowe kontakty z partnerami projektu, rówieśnikami z innych państw. Uczniowie wraz z nauczycielami włożyli dużo pracy w przygotowanie upominków oraz poczęstunku dla uczestników projektu wizyty w Olsztynie. Aktywnie uczestniczyli w próbach Teatru Tańca - przygotowanie występu dla gości projektu Mapdot. Bardzo dużym osiągnięciem był udział oraz zdobyte dyplomy podczas Ablimpiady w Republice Czeskiej. Uczniowie Zespołu Placówek Edukacyjnych licznie i aktywnie reprezentowali projekt Mapdot podczas Abilipmpiady. Dzięki udziałowi w konkursach zwiększyła się motywacja, umiejętności społeczne oraz pewność siebie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Prezentacje, zdjęcia, filmy oraz wszelkie informacje mogą służyć jako materiały dydaktyczne dla nauczycieli, studentów, wolontariuszy, rodziców i opiekunów zajmujących się edukacją specjalną oraz dorosłymi osobami niepełnosprawnymi.  Portal Facebook Mapdot, wydany e-book, strona internetowa stanowią materiały informujące o projekcie oraz o podjętych działaniach. Zdobyte doświadczenia podczas wyjazdów zainspirowały do wdrożenia w życie Kuźni Pracy "Modrak" - miejsca gdzie dorosłe osoby niepełnosprawne będą mogły godnie mieszkać i żyć. Zostały również nagrane spoty z udziałem dorosłych osób niepełnosprawnych, podopiecznych Szkoły Przysposabiającej do Pracy przy Zespole Placówek Edukacyjnych w Olsztynie.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Oba wyjazdy były bardzo intensywne, organizatorzy angażowali uczniów poprzez różne formy spędzania czasu. Ablimpiada w Czechach była dobrze przygotowana, pojawiło się wiele ciekawych dyscyplin sportowych, które zmuszały osoby niepełnosprawne do samodzielności. Z kolei w Turcji byliśmy zachwyceni tamtejszymi widokami. Wszyscy uczestnicy byli bardzo zadowoleni.”

„Wyjazd do Czech oceniam ogólnie bardzo pozytywnie, jednakże miałabym uwagi odnośnie samej podróży – jazda autokarem z Polski do Czech trwała aż 11 godzin i była dość męcząca, co w przypadku uczniów z autyzmem potęgowało ich negatywne zachowania. Jednak po dotarciu na miejsce ciężka podróż została szybko zrekompensowana. Czesi bardzo mile nas przywitali  i zapewnili ciekawe zajęcia. ”

„Ogólne wrażenie jest bardzo dobre. Szczególnie wspominam wyjazd do Turcji, podczas którego spotkały nas niezwykłe przygody. Zarówno dzieci, jak i opiekunowie, zdobyli wiele cennych doświadczeń związanych z wymianą międzynarodową. Poznanie różnorodności kulturowej, religijnej ‘na własnej skórze’ była interesującą lekcją dla wszystkich uczestników.”

Nauczycielki Szkoły Przysposabiającej do Pracy w Zespole Placówek Edukacyjnych, podkreślały ogromną wartość projektu Grundtvig, odnosząc się zarówno do uczniów, jak również do nauczycieli. Uczniowie Zespołu Placówek Edukacyjnych mieli możliwość poznania osób z innych krajów (wyjątkowo zintegrowali się z grupą Słowaków podczas pobytu w Czechach), ich zwyczajów, kultury (np. nagminne opóźnienia się wynikające z trybu życia Turków). Ponadto zwiedzili nowe interesujące miejsca. Szczególnie pozytywne wrażenie zrobiły na wszystkich tureckie krajobrazy, które uczestnicy projektu mogli podziwiać podczas wycieczek. Nauczyciel SPdP, zwrócił uwagę na ciekawe rozwiązania wdrożone w placówkach w Turcji, mianowicie na park zwierząt, w którym prowadzi się zajęcia terapeutyczne dla osób niepełnosprawnych czy szklarnie, w których wychowankowie mogą sami uprawiać rośliny. Bardzo ciekawa była także możliwość zaobserwowania funkcjonowania kawiarenki szkolnej prowadzonej przez uczniów i ich opiekunów. Ponadto naszym uczestnikom udało się trafić na prawdziwe tureckie wesele, które było organizowane obok hotelu, w którym rezydowali. Usłyszeli tradycyjne pieśni, poznali obrzędy tureckie. Wycieczka odwiedziła także kilka muzułmańskich meczetów, bazary, zwiedziła różne zakątki miasta Trabzon. Uczestnicy brali też udział w nietypowym zdarzeniu, trafili bowiem w miejsce, gdzie wybuchły lokalne zamieszki i trzeba było szybko uciekać w bezpieczne miejsce, co pokazało, w jak różnej sytuacji politycznej kraju żyją inni ludzie. To zdarzenie wywarło ogromne wrażenie szczególnie na uczniach biorących udział w projekcie. „Przygodą było również podróżowanie nocą w 12 osób wraz z grupą Słowaków turecką taksówką, w której głośno grała muzułmańska muzyka, pełno było wokół pozaczepianych czerwonych światełek i kierowca wesoło wyśpiewywał egzotyczne pieśni. Gdy trzeba było rozliczyć się za przejazd, to wedle tamtejszego zwyczaju, próbowałem targować się z taksówkarzem w języku tureckim. To zderzenie kultur było niezwykle emocjonujące”. Ponadto uczniowie i nauczyciele mieli możliwość poznania smaków południowej kuchni podczas wizyty w jednej z najlepszych restauracji w regionie.

„Na Malcie byłam po raz pierwszy. Nasza ‘baza’ znajdowała się na wyspie Gozo, na którą płynęliśmy promem. Wiał wówczas bardzo silny wiatr, co trochę mnie niepokoiło. Na szczęście podróż upłynęła bez zakłóceń i po dopłynięciu do celu już tylko podziwialiśmy piękne widoki.”

Na Maltę zorganizowano wycieczkę dla nauczycieli. Podczas pobytu, goście zwiedzili kilka ośrodków, m.in. warsztaty terapii zajęciowej, dom kultury, mogli podpatrzeć, jak odbywają się zajęcia w szkole tańca ‘Dance School’ czy byli podczas prób teatralnych  spotykając się z tamtejszym reżyserem i jego studentami w ‘Drama School’. Można było zobaczyć prace, wystawy oraz różnego rodzaju wytwory artystyczne niepełnosprawnych uczniów z Malty. Odczucia uczestników projektu były takie, że zajęcia były prowadzone interesująco i na podobnym poziomie jak w Polsce, jednakże pod względem stanu technicznego budynków czy urządzeń, placówka działająca na wyspie Gozo ma o wiele trudniejsze zadanie. Jednakże tamtejsi mieszkańcy okazali się niezwykle życzliwi i potrafili się zatroszczyć się o swoich gości.

Nauczyciele podkreślali, że dzięki wyjazdom zdobyli wiele nowych doświadczeń, mieli możliwość zobaczenia placówek dla osób niepełnosprawnych funkcjonujących w innych krajach o bardzo zróżnicowanym poziomie standardu. Zwiedzili mieszkania chronione oraz pracownie, które były doskonale dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Oprócz ogólnie bardzo pozytywnego wrażenia znalazło się także kilka drobnych mankamentów. Mianowicie w kwestiach organizacyjnych, podczas pobytu w Turcji uczestnicy ZPE z Olsztyna odnieśli wrażenie, że turecki organizator był skupiony głównie na ‘swoich’ uczniach niż na gościach z innych krajów. Niedogodnością były także ciągłe opóźnienia, wynikające ze zwyczajów tureckich obywateli. Dało się to również we znaki naszym uczestnikom podczas pobytu na Malcie. Z kolei w Czechach dużym minusem był brak konkretnego harmonogramu pobytu (uczestnicy byli w wielu kwestiach niedoinformowani, co powodowało występowanie problemów organizacyjnych).

Nauczycielki ZPE chciały także zwrócić uwagę na niezwykłą aktywność uczestników z innych krajów podczas pobytu w placówce w Polsce w ramach projektu Grundtvig.

Podsumowując wyjazdy były bardzo udane i niezmiernie wartościowe zarówno dla niepełnosprawnych uczniów, ale także dla nauczycieli, którzy dzięki temu projektowi zdobyli wiele cennych doświadczeń, poszerzyli horyzonty i nabyli nową wiedzę, którą będą mogli podzielić się z innymi nauczycielami ZPE w Olsztynie. Otrzymali wiele serdeczności od innych uczestników projektu, w którym oprócz Polaków brali udział Słowacy, Turcy, Walijczycy, Czesi. Wszyscy zgodnie podkreślają, iż jeśli w kolejnych latach będzie organizowany taki projekt i będą mieli możliwość wziąć w nim udział,  bez wahania zgodzą się na wyjazd.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

-

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Mierzejewska - Małż
Data wypełnienia formularza/karty: 
04.02.2015

More than music

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Języki obce
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Nowa Orkiestra Kameralna
ul. Białostocka 48 m 54, 03-748 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 

Hanna Wilk, tel.: 22 402 02 07, info@fnok.pl

Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

W ramach Fundacji "Nowa Orkiestra Kameralna" działa Chór Warszawski. Amatorskie muzykowanie spełnia niezwykle ważną rolę w życiu każdego zdrowego społeczeństwa. Niejednokrotnie zespoły złożone z pasjonatów osiągają najwyższy poziom artystyczny, a ponadto stwarzają możliwość spotykania się ze sobą oraz dzielenia radości ze wspólnego muzykowania. Zespół tworzą ludzie uzdolnieni wokalnie, otwarci i kreatywni, darzący muzykę poważną szczególnym umiłowaniem. Śpiewają tu osoby z różnym wykształceniem: przedstawiciele wielu narodowości. Wspólne muzykowanie w grupie o tak niekonwencjonalnym składzie daje motywację do nauki języków obcych, poszerza wiedzę o kulturze innych krajów, umożliwia kontakty z różnorodnymi środowiskami, kształtuje osobowości. Wzbogaca duchowo, rozwija wyobraźnię muzyczną, pozwala na pełniejszą realizację muzycznych pasji, tym bardziej, że Chór współpracuje z profesjonalną orkiestrą. Praca polega na cotygodniowych próbach, okazyjnych warsztatach, nauce samodzielnej na podstawie materiałów przygotowanych przez członków chóru. W 2010 roku chór przyjął nazwę ”Chór Warszawski” i rozpoczął aktywną działalność koncertową. W 2011 roku Chór Warszawski otrzymał III nagrodę na międzynarodowym konkursie chóralnym Varsovia Cantat. Repertuar chóru obejmuje zarówno dzieła oratoryjne jak i pieśni przeznaczone na chór mieszany, motety, madrygały, utwory współczesne oraz opracowania muzyki filmowej.

Tytuł projektu: 
More than music
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-CZ1-GRU06-10084 5
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Polska
Czechy
Słowacja
Cele projektu: 

Celem partnerstwa amatorskich zespołów muzycznych i muzyków z trzech sąsiadujacych krajów Europy Centralnej, Polski, Czech i Słowacji jest uczenie się wzajemne przez różne rodzaje ekspresji - słuchanie występów muzyków używających własnego języka ojczystego, uczenie ich jak interpretować utwory muzyczne w języku ich sąsiadów lub wspólne wykonywanie utworów skomponowanych w wyniku tej współpracy. Muzyka jest w "More than Music" pomocą naukową, narzędziem, które prowadzi do lepszego wzajemnego rozumienia historii, tradycji i kultury, które były udziałem narodów.

Podczas wspólnych prób, występów i nagrań, uczestnicy zdobywali zupełnie nowe doświadczenia. Owocami współpracy są  występy przed publicznością i nowe utwory muzyczne wykonywane w językach uczestników, ale też audiowizualna kronika projektu.

Przesłanie projektu jest klarowne: "Muzykujmy razem, bo muzyka pozwala nam się zrozumieć lepiej niż słowa. Opierając się na tradycji, skomponujmy nowe, innowacyjne utwory. Może będzie to inspiracja do inicjatyw wykraczających poza obszary muzyki."

Obszary tematyczne: 

Edukacja artystyczna, włącznie ze sztuką, rzemiosłem i muzyką (TOPIC-3), Edukacja międzykulturowa (TOPIC-27), Tożsamość regionalna (TOPIC-50), Nauka i uczenie się języków obcych (TOPIC-21), Obywatelstwo europejskie i wymiar europejski (TOPIC-17)

Grupa docelowa słuchaczy: 

Dorośli słuchacze (STD-ADL), Instytucja kulturalna (np. muzeum, galeria sztuki) (NFP-CULT), Stowarzyszenie non-profit (NFP-ASC), Organizacja prowadząca działalność edukacyjną dla dorosłych (EDU-ADLT), Inny typ instytucji publicznej (PUB-OTH), Inny typ instytucji edukacyjnej (EDU-OTH), inni (TCH-OTH)

Jakie były początki projektu: 

Chór Warszawski – FNOK wciąż poszukuje możliwości dalszej nauki i doskonalenia się. Z inicjatywą, entuzjastycznie przyjętą, wystąpiła chórzystka, Hanna Wilk, której po usilnych poszukiwaniach w Internecie udało się trafić do tworzącej się grupy partnerskiej projektu "More than Music".

Krótki opis przebiegu projektu: 
  • Spotkania partnerskie za granicą i w kraju (kiedy, gdzie, czego dotyczyły, czy brali udział słuchacze)

Celem pierwszego spotkania, w Brnie, Czechy, 27-28.08.2012, inicjującego Projekt, było ustalenie zasad przebiegu projektu, negocjowaniu nowego planu działania w warunkach zmiany składu grupy partnerskiej i zasad współpracy pomiędzy partnerami. Uczestniczył 1 pracownik i 3 słuchaczy.

Drugie zagraniczne spotkanie, Brno, Czechy, 7-9.06.2013, dotyczyło: Prezentacja partnerów projektu; - Prezentacja filmu z koncertów z grudnia 2012 w Warszawie; - Warsztaty muzyczne obejmujące podstawy techniki oddychania (tzw. techniki Alexandra) oraz podstawy improwizacji muzycznej; - Warsztaty wokalne oraz ćwiecznie repertuaru na zbliżające się koncerty; - Poznawanie kultury czeskiej i słowackiej; - Wspólne muzykowanie oraz nawiązywanie nowych znajomości wśród organizacji partnerskich; - Uczenie się języków. Uczestniczył 1 pracownik i 2 słuchaczy

Trzecie zagraniczne spotkanie odbyło się w Brnie, Czechy w dniach 11-13.10.2013 Celem wizyty były: warsztaty muzyczne, koncert współczesnej muzyki polskiej, słowackiej i czeskiej, poznawanie kultury czeskiej, zacieśnianie więzów przyjaźni z członkami organizacji partnerskich, uczenie się języków. Uczestniczył 1 pracownik i 24 słuchaczy.

Czwarte spotkanie odbyło się początkowo w Brnie, a następnie w Bratysławie na Słowacji w dniach 12-16.-6.2014. Celem głównym były dwa koncerty finałowe, w Brnie (Czechy) i Bratysławie (Słowacja), na których m.in. wykonano specjalnie skomponowane nowe utwory, próby muzyczne, koncert współczesnej muzyki polskiej, słowackiej i czeskiej, poznawanie kultury czeskiej, zacieśnianie więzów przyjaźni z członkami organizacji partnerskich, uczenie się języków. Odbyły się wielogodzinne próby zarówno w Brnie jak i Bratysławie, koncerty, w przerwie których prezentowano film o projekcie, spotkanie wieczorne kończące projekt w Bratysławie z udziałem przedstawicieli świata kultury i władz. Zwiedzano Bratysławę. W przerwach prób była okazja do wspólnych rozmów. Resultatem były 2 koncerty finałowei bogate przeżycia uczestników tych wydarzeń. Uczestniczył 1 pracownik i 25 słuchaczy.

  • Działania krajowe (czy brali udział słuchacze). W działania krajowe angażowali się wszyscy członkowie Chóru Warszawskiego a często też ich rodziny i znajomi. Działań było mnóstwo:

Jesień 2012

Przygotowanie prezentacji i prezentacja projektu i partnerów podczas próby Chóru Warszawskiego w Warszawie. Od tego momentu regularne aktualizowanie strony internetowej chóru http://chorwarszawski.pl/ i FNOK http://fnok.pl/chor.php.

- Utworzenie fanpage projektu na FB, gdzie zamieszczane są bieżące informacje i materiały dotyczące naszego projektu. https://www.facebook.com/MorethanMusicGrundtvigProject

Strona prowadzona jest przez uczestników Chóru Warszawskiego w języku angielskim.

Warsztaty w Śródborowie, przygotowania logistyczne (agenda, sale, info, goście, instytucje wspierające, prasa) do spotkania partnerskiego w grudniu (rozdział zadań), ćwiczenie repertuaru na koncerty z ABC

Zamieszczenie informacji o planowanych na 8 i 9 grudnia koncertach w prasie i na portalach internetowych

Grudzień 2012

Przygotowania organizacyjne do wizyty, nawiązanie kontaktów i współpraca z Ośrodkami Czeskim i Słowackim, Biurem Promocji Warszawy, ustalenia dot kościołów na koncerty, przygotowanie stoisk info. o Grundtvigu i krajach partne,  zaproszenie gości itd.

Warsztaty muzyczne - ćwiczenia emisji i doskonalenie repertuaru na koncerty podczas wizyty

Wizyta Ars Brunensis Chorus i Slovak Music Bridge w Warszawie, 2 wspólne próby, 2 koncerty z setkami osób publiczności warszawskiej ("Arcydzieła Muzyki Renesansu" i "Mesjasz"), spotkanie integr., zwiedzanie Warszawy wraz z miejscowymi chórzystami

Koncert kolęd w wykonaniu Chóru Warszawskiego pod dyr. Richarda Berkeley’a i udział w wieczorze czeskiej tradycji bożonarodzeniowej dla pracowników Czeskiego Centrum przy Ambasadzie Republiki Czeskiej i studentów Bohemistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Rok 2013 (do czerwca)

Warsztaty w Śródborowie, ćwiczenie repertuaru kompozytorów czeskich, zajęcia integracyjne rozwijające umiejętności negocjacyjne i kreatywność, ewaluacja dotychczas przeprowadzonych i planowanie następnych działań.

Wykonanie przez warszawskich chórzystów filmu prezentującego wydarzenia podczas grudniowego spotkania w Warszawie, prezentacja filmu podczas warsztatów chóralnych w Brnie i w Warszawie oraz zamieszczenie go na Youtube

Wizyta w Brnie na Choircamp w celu wzięcia udziału w warsztatach muzycznych. Richard Berkeley, dyrygent Chóru Warszawskiego prowadził tam zajęcia dla Ars Brunensis Chorus, dwoje naszych chórzystów pomagało w opanowaniu polskich utworów (wymowa).

Warszawa - warsztaty chóralne z Danem Kalouskiem i dwoma chórzystami z Brna, wzbogacenie wiedzy nt. muzyki i kompozytorów czeskich oraz ćwiczenie repertuaru czeskiego, uwieńczone niedużym koncertem w k. MB Łaskawej i wieczorem integracyjnym, rozmowy nt.projektu

Jesień 2013

Przygotowania logistyczne do wizyty w Republice Czeskiej, intensywniejsze niż zwykle próby, ustalanie składu, planowanie wizyty, poszukiwania i wynajęcie autokaru

Warsztaty w Śródborowie poświęcone bardzo intensywnej pracy nad repertuarem nadchodzącego koncertu w Brnie

Wizyta w Brnie, warsztaty muzyczne, które pomogły nam poznać utwory czeskie na wiosenne koncerty., próba i koncert. współczesnej. muzyki polskiej, słowackiej i czeskiej, poznawanie kultury czeskiej, zacieśnianie więzów przyjaźni z członkami organizacji partnerskich

Rok 2014

Technika Alexandra – warsztaty poświęcone nauce prawidłowej emisji głosu, odbyły się w trzech jednodniowych sobotnich sesjach w Warszawie.

Warszawa – jednodniowe warsztaty poświęcone pracy nad repertuarem koncertów w Brnie i Bratysławie

Spotkanie Dyrygenta i przedstawicieli chóru z delegacją ze Słowacji, omówiono zagadnienia dotyczące interpretacji nowych utworów skomponowanych z okazji naszego projektu i zagadnienia logistyczne

Warszawa – kolejne jednodniowe warsztaty poświęcone pracy nad repertuarem koncertów w Brnie i Bratysławie

Przygotowanie przez stronę polską filmu przedstawiającegodziałania i efekty, poświęconego promocji LLP i naszego Projektu, został on zaprezentowany podczas koncertów w Brnie i Bratysławie

Bieżąca ewaluacja działań w projekcie prowadzona poprzez ankiety dla uczestników, rozmowy, słuchanie komentarzy naszych rodzin i ludzi z naszego otoczenia, obserwowanie reakcji licznie gromadzącej się na publiczności

Promowanie programu LLP i naszego Projektu poprzez zapraszanie publiczności na koncerty poprzez plakaty, info na Koncertomania.pl, Gazeta.pl na naszych stronach projektowych, konferencję prasową podczas wizyty w grudniu 2012 oraz pocztą pantoflową

Nauka i ćwiczenie nowego, różnojęzycznego repertuaru na koncerty projektowe, na cotygodniowych próbach całego chóru i indywidualnie oraz w podgrupach przez cały okres trwania projektu

  • Działania upowszechniające Społeczność lokalna informowana była o koncertach będących rezultaem naszego projektu przy pomocy plakatów rozwieszanych w miastach, gdzie sie odbywały, oraz w mediach i "pocztą pantoflową". Koncery w Warszawie gromadziły tłumy publiczności.

Wewnątrz chóru nieustannie toczyły się rozmowy na temat projektu, przygotowań, kocertów, dzieliliśmy się fotografiami i nagraniami, uzupełnialiśmy nasze strony internetowe.

Projekt  i jego rezultaty upowszechniany był na stronie domowej chóru chórwarszawski.pl, na stronie Fundacji Nowa Orkiestra Kameralna http://www.fnok.pl/, na stronie projektowej na facebooku https://www.facebook.com/MorethanMusicGrundtvigProject?fref=ts i na międzynarodowej stronie projektu http://www.morethanmusic.eu/grundtvig.html. Strony były systematycznie uaktualniane w miare postępu naszych działań.

Na koncerty zapraszano nie tylko plakatami, ale też informowano portale internetowe, np koncertomania.pl i gazeta.pl, oraz indywidualnie zapraszano znajomych i rodziny.

  • Działania ewaluacyjne Ewaluacja na terenie Chóru prowadzona była poprzez ankiety po warsztatach, rozmowy na temat działań, ich przebiegu, efektów i stałego doskonalenia pracy grupowe i indywidualnej.

Ponad 48 uczestników brało udział w ewaluacji prowadzonej w postaci kwestionariuszy online w języku angielskim. Główne wnioski to: znacząca większość respondentów rozwinęła umiejętności społeczne i osobiste, wiedzę o krajach partnerów i ich kulturze. wskazywano na to, ze projekt nauczył nowych sposobów współpracy i miał pozytywny wpływ na profesjonalny rozwój w sferze muzycznej. Możemy stwierdzić, że rozwój kompetencji kluczowych które zostały zgłoszone na etapie wnioskowania, został  w pełni osiagnięty (Porozumiewanie się w obcych językach (KC2), Kompetencje społeczne i obywatelskie (KC6), Świadomość i ekspresja kulturowa (KC8)).

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
48 słuchaczy i 1 pracownik
W wyjazdach zagranicznych: 
54 słuchaczy i 4 pracowników (tj. 1 pracownik w 4 wyjazdach)
Produkty
Produkty projektu: 

Strony internetowe:

Strona internetowa w językach wszystkich partnerów zawierająca materiały audio i wideo http://www.morethanmusic.eu

Strona inernetowa prezentująca projekt na Facebooku https://www.facebook.com/MorethanMusicGrundtvigProject?ref=hl

Podczas partnerstwa powstały 4 nowe utwory muzyczne,których słowa i muzyka dostępne są do pobrania na stronie internetowej http://www.morethanmusic.eu Nagrania audio 4 nowych utworów są dostępne do pobrania na stronie internetowej http://www.morethanmusic.eu

Filmy o projekcie https://www.youtube.com/watch?v=hC8QlVagVzQ,

oraz film, który jest audiowizualną kroniką partnerstwa i prezentacją projektu w czasie wizyty partnerskiej w grudniu 2012 w Warszawie https://www.youtube.com/watch?v=Mkg02qBSHVc

Koncerty międzynarodowe

Dwa Koncerty w Warszawie, grudzień 2012 (Muzyka Renesansu, Mesjasz JF Haendla)

Koncert w Brnie,październik 2013 (Muzyka współczesna)

Koncert finałowy I – Brno, czerwic 2014

Koncert finałowy II – Bratysława, czerwiec 2014

Oprócz tego koncert dla Studentów Bohemistyki i pracowników Centrum Czeskiego przy Ambasadzie Republiki Czeskiej w wyk. Chóru Warszawskiego, i kameralny koncert po warsztatach międzynarodowych w Warszawie – Chór pod dyrekcją gościa z Czech, utwory czeskie.

Warsztaty międzynarodowe

W Brnie czerwiec 2013, październik 2013, maj 2014,

w Warszawie czerwiec 2013, maj 2014

Cały szereg warsztatów krajowych. Odbywały się warsztaty rozwijające umiejętności muzyczne, społeczne, współpracy w grupie oraz warsztaty Techniki Aleksandra poświęcone umiejętnościom osobistym - emisja głosu i prawidłowa postawa ciała.

Raport ewaluacyjny

Zwijany plakat prezentujący projekt i partnerów

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strony internetowe, filmy i nagrania dokumentujące przebieg jak i produkty projektu.

Koncerty dały wykonawcom i zgromadzonej publiczności nie tylko radość i satysfakcję, ale też z pewnością pozostawiły długotrwałe dobre wspomnienia.

Repertuar zespołu wzbogacił się dzięki projektowi o szereg utworów, zarówno starszych, jak i skomponowanych specjalnie z okazji projektu, które pozostaną i będą w przyszłości wykonywane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Pracownicy polskiej organizacji, uczestnicząc w międzynarodowych negocjacjach i wydarzeniach, zdobywali doświadczenie, a po zakończeniu projektu chór został nieco przeformowany, wdrożono nowe metody pracy z zespołem.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uczestnicy projektu brali udział w wielu wyjątkowych wydarzeniach. Patrzyli, jak pracowały inne zespoły amatorskie, były uczeni przez partnerów, jak interpretować ich muzykę w ich języku. Ćwiczyli i uczyli się wykonywać utwory razem i próbowali zrozumieć siebie nawzajem na scenie i poza nią. W celu wypełnienia wszystkich wymagań tej międzynarodowej współpracy musieli zastosować wszystkie umiejętności językowe, które mieli i które rozwinęły się w trakcie realizacji projektu. Oprócz strony muzycznej projektu była również motywacja do doświadczenia międzykulturowej strony współpracy. Dyskutowano nad stereotypami i zjawiskami dotyczącymi ich wspólnej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Zespół i dyrygent znaleźli nowe sposoby współpracy wewnątrz chóru i międzynarodowej, zebrano pomysły na kolejne wydarzenia i projekty artystyczne. Szereg osób udoskonaliło umiejętności w zakresie zarządzania, planowania i współpracy w zespole, a także umiejętności posługiwania się ITC. Po projekcie uczestnicy są bardziej otwarci na współpracę Europejską i pewniejsi w użyciu języków obcych jako instrumentu aktywnej współpracy w pracy zawodowej lub w ramach ich hobby. Obecnie poszukiwane są nowe możliwości udziału w projekcie międzynarodowym, które umożliwią dalszy rozwój Chóru jako całości, jak i jego poszczególnych członków.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Strony internetowe, filmy i nagrania dokumentujące przebieg jak i produkty projektu mogą posłużyć innym organizacjom za przykład współpracy pomiędzy 3 partnerami z 3 krajów odbywającej się na niwie muzyczno-kulturalnej.

Koncerty dały wykonawcom i zgromadzonej publiczności nie tylko radość i satysfakcję, ale też z pewnością pozostawiły długotrwałe dobre wspomnienia.

Repertuar zespołu wzbogacił się dzieki projektowi o szereg utworów, zarówno starszych, jak i skomponowanych specjalnie z okazji projektu, które pozostaną i będą w przyszłości wykonywane.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Fragmenty wypowiedzi wzięte z międzynarodowych arkuszy ewaluacyjnych, stąd cytaty są w języku angielskim, który był językiem współpracy.

Pracownik po koncertach w Warszawie, grudzień 2012 “Very good. Despite some difficultes with the Czech driver everything went very well. There was a very good atmosphere.”

Słuchacz: “It makes a lot of sense. It brings together people who have the same passion for singing”. ”Great cooperation”

Słuchacz: "The organisation of the workshop as well as our accomodation was good. The scheduled activites were interesting and the workshop itself, in my opinion, beneficial for all the participants."

Pracownik: The participation of the learners is positive on all levels. As an Englishman, it is amusing to see how entertained the Czechs and the Poles are exploring the differences and similarities in their respective languages.

Słuchacz: “I like the idea, working together is very motivating and also challenging.”

96% respondentów międzynarodowej ankiety ewaluacynej pragnęłoby wziać ponownie udział w takim projekcie.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Bardzo chętnie ponownie wzięlibyśmy udział w podobnym projekcie, bo mimo początkowego kryzysu i trudności, był ogromnie motywujący, inspirujący i pouczający.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Hanna Wilk
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.01.2014

Integra

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Zdrowie dla Budowlanych
ul. Os. Młodości 9, 31-915 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 

Marek Janda – koordynator projektu, tel. 12 684 52 90, dps-krakow@wp.pl

Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Fundacja,, Zdrowie dla Budowlanych” od 2003 roku na zlecenie Gminy Miejskiej Kraków prowadzi Dom Pomocy Społecznej im. Wł. Godynia przy ul. Sołtysowskiej 13 D w Krakowie. To właśnie mieszkańcy i pracownicy Domu są uczestnikami projektu ,,Integra” w ramach programu Grundtving ,, Uczenie się przez całe życie”.

Placówka przeznaczona jest  dla 67 osób w podeszłym wieku  do której w pierwszej kolejności przyjmowane są osoby powracające z Kazachstanu . Celem działalność placówki jest  zapewnienie usług bytowych, opiekuńczych i wspomagających osobom wymagającym całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, udzielenie wszechstronnej pomocy psychologicznej w sytuacji kryzysów związanych z nową sytuacją życiową, wykształcenie umiejętności radzenia sobie z poczuciem bezradności,  zapewnienie mieszkańcom duchowej i materialnej pomocy do bezpiecznego i godnego życia z zachowaniem intymności i niezależności dostosowanej do poziomu sprawności i samodzielności.

W Domu Pomocy Społecznej zatrudnionych jest 42 pracowników, całodzienną opiekę nad mieszkańcami sprawują opiekunki i pielęgniarki, pięć razy w tygodniu  mieszkańcy na terenie Domu mają możliwość korzystania z : rehabilitacji,  wsparcia psychologa i pedagoga, uczestniczenia w różnorodnej terapii zajęciowej (ergoterapia, muzykoterapia, arteterapia, silvoterapia, ludoterapia).

Pracownicy Działu Terapeutyczno – Opiekuńczego proponują mieszkańcom szeroki wachlarz imprez kulturalnych, sportowych, rekreacyjnych: tj. zabawy taneczne, pikniki, ogniska, wyjścia do kina, teatru, spotkania z ciekawymi ludźmi, koncerty, wycieczki, turnusy rehabilitacyjne.

Tytuł projektu: 
Integra
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-SK1-GRU06-04288 2
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Słowacja
Polska
Czechy
Węgry
Cele projektu: 

Celem współpracy w ramach projektu INTEGRA były następujące zagadnienia:

  • integracja osób niepełnosprawnych,
  • podniesienie pewności siebie i optymizmu u seniorów,
  • podniesienie rangi pracowników terapii zajęciowej we współpracujących organizacjach partnerskich.

Podczas edukacji osób niepełnosprawnych i seniorów konieczne jest zapewnienie im integracji ważnej dla powrotu do codziennego życia. Wszystkie tematy projektu INTEGRA skupiały się na stworzeniu  niepełnosprawnym i seniorom możliwości powrotu do aktywnego życia społecznego oraz stanowiły pomoc w znalezieniu dla nich nowej drogi, nowej perspektywy.Poprzez fachowe wykłady  i międzynarodową wymianę doświadczeń  pracownicy instytucji i ergoterapeuci osiągnęli i zdobyli innowacyjne umiejętności uczenia i zarządzania.

Podstawowymi celami partnerstwa było:

  • opanowanie umiejętności rzemieślniczych wybranego rzemiosła ludowego,
  • poprawa stanu psychicznego osób niepełnosprawnych i seniorów formą zabawy, nauczania tańców ludowych oraz gry na instrumentach ludowych,
  • obecność osób niepełnosprawnych i seniorów na wykładach oraz międzynarodowych  warsztatach rzemieślniczych,
  • podstawowe opanowanie teleinformatyki – ICT,
  • wykłady dla pracowników i ergoterapeutów w celu uzyskania lepszego pedagogicznego podejścia oraz zarządzania.
Obszary tematyczne: 
  • Uczenie międzypokoleniowe / uczenie się w starszym wieku/ emeryci.
  • Edukacja artystyczna, włącznie ze sztuką, rzemiosłem i muzyką.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Dorośli słuchacze

Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał z inicjatywy słowackiego partnera Projektu, podczas spotkania w Krakowie. W celu poszukiwania partnerów projektowych  wykorzystano między innymi kontakty powstałe w oparciu o wieloletnią współprace naszej organizacji z placówką o podobnym profilu działalności z Czeskiego Cieszyna.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Projekt obejmował 4 wyjazdy zagraniczne:

  1. Spotkanie partnerów w Social Service Centre Cesky Tesin. Warsztat nauki technik rzemiosła: quilling, papierowa wiklina, bibułkarstwo ceramika. Spotkanie  z czeskim folklorem i nauka gry na prostych instrumentach ludowych.15-17. 10-2012.
  2. Spotkanie w Eltes Matyas Educational-Learning Center w Mosonmagyarovar na Węgrzech. Poznanie technik: tkactwo, lalkarstwo, haftowanie koralikami, zdobienie pierników, figurki z liści. Nauka  tańców i pieśni ludowych. Spotkanie ewaluacyjne. 21-23 03. 2013 r.
  3. Udział w  Międzynarodowym Festiwalu Ludowego Rzemiosła w Skalicy na Słowacji – prezentacja rękodzieła oraz wyuczonych  technik. 21-06-2013 r. W spotkaniu brali udział słuchacze.
  4. Udział w Międzynarodowym Festiwalu Ludowego Rzemiosła w Pieszczanach na Słowacji. Prezentacja prac rękodzielniczych wykonanych  w ramach projektu INTEGRA. Spotkanie podsumowujące projekt.16-18. 05-2014. W spotkaniu brali udział słuchacze.

W Polsce zorganizowaliśmy jedno spotkanie partnerskie uczestników projektu w Domu Pomocy Społecznej w Krakowie w dniach 14-16. 10. 2013 r. podczas którego odbyły się warsztaty plastyczne, spotkanie muzyczne zajęcia folklorystyczne, nauka  tańców ludowych. Spotkanie ewaluacyjne. W spotkaniu brali udział słuchacze.

W ramach działań krajowych  przez cały czas trwania projektu organizowaliśmy zajęcia praktyczne w DPS podczas których wykonywano prace rękodzielnicze z wykorzystaniem wyuczonych technik. Zainicjowaliśmy cykl spotkań wokalno-instrumentalnych w oparciu o elementy folkloru muzycznego naszych partnerów projektowych.

Aby upowszechnić ideę projektu INTEGRA  zorganizowaliśmy: wystawy prac rękodzielniczych w środowisku lokalnym (Akademia Ignatianum, I krakowskie Senioralia, DPS im W. Godynia),  warsztaty nauki technik rękodzielniczych w Klubie Seniora w Krakowie oraz integracyjne spotkania  muzyczne z grupą lokalnych seniorów oraz młodzieży studenckiej.

Na stronie internetowej  http://dps-soltysowska.pl/ccms/projekty/ zamieściliśmy  informację o projekcie  oraz relację ze spotkania partnerskiego odbywającego się na Węgrzech. Po zakończeniu projektu zorganizowaliśmy jego prezentację  wewnątrz własnej organizacji, dla pracowników i mieszkańców  DPS-u. Projekt INTEGRA  został przedstawiony w Bielsku- Białej podczas inauguracji projektu ARTES.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
60
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 

Zakładka na stronie :http://dps-soltysowska.pl/ccms/projekty/

Broszura INTEGRA w języku angielskim obejmująca informacje o partnerach projektu, opisany jest przebieg projektu, wszystkie spotkania w ramach projektu, sprawozdania z imprez lokalnych, które miały miejsce pomiędzy poszczególnymi spotkaniami oraz fotodokumentację.

Dokumentacja video: 

Prace artystyczne i rękodzielnicze.

Dokumentacja fotograficzna.

Prezentacja taneczna.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Broszura, dokumentacja video, prace rękodzielnicze.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Dzięki doświadczeniom kooperacji w międzynarodowym środowisku pracownicy organizacji udoskonalili swoją umiejętność współpracy w zespole. Podejmowane działania pozwoliły na stworzenie wewnątrz organizacji nowych zespołów projektowych.

Uczestnictwo w projekcie dało możliwość zapoznania się ze sposobami pracy innych ośrodków zajmujących się wspieraniem i terapią osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Pozwoliło pracownikom zdobyć praktyczną wiedzę dotycząca prowadzonych przez inne placówki metod terapii i nauczyło ich nowych technik pracy. Praktyczna edukacja personelu bezpośrednio przyczyniła się do podniesienia poziomu profesjonalnych kompetencji działu terapeutycznego. Udział w projekcie był także szansą na zaprezentowanie i rozpropagowanie stosowanych w naszej placówce efektywnych technik terapeutycznych.

Uczestnictwo w projekcie stworzyło naszym pracownikom szansę integracji z osobami zajmującymi się profesjonalnie podobną problematyką w innych krajach. Działania w ramach projektu były dla nas okazją do zdobycia doświadczeń w pracy w interdyscyplinarnych, międzynarodowych zespołach.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Poprzez uczestnictwo naszego DPS-u w działaniach projektu Integra udało się w sposób znaczący poprawić funkcjonowanie naszych mieszkańców - seniorów zarówno w aspekcie społecznym jak i w wymiarze indywidualnym.

Aktywność w środowisku lokalnym, czas spędzony na wspólnej pracy z innymi  razem z nimi przeżywane emocje zintegrowały uczestników organizowanych w ramach projektu spotkań i wzmocniły istniejące już między nimi pozytywne więzi. Cel jakim była integracja osób starszych i niepełnosprawnych ze społecznością lokalną został dzięki temu osiągnięty. Współpraca z młodzieżą stworzyła warunki do przełamania barier międzypokoleniowych i stereotypowego postrzegania osoby starszej czy niepełnosprawnej jako mało elastycznej i nie skłonnej do uczenia się nowych rzeczy. Wykorzystane podczas warsztatów nowe umiejętności naszych mieszkańców oraz pokazanie możliwości edukacyjnych seniorów w istotny sposób się do tego przyczyniły.

Aktywność społeczna, kontakt z ludźmi i praca pozwalają zapomnieć o samotności, bólu i chorobach. Uczą współżycia w grupie, pomagają nawiązać kontakt z innymi. Dzięki realizowanym zadaniom seniorzy integrowali się z ludźmi z którymi pracowali. Samodzielnie zbudowali więc system wsparcia społecznego dla własnych pomysłów i aktywności.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Dzięki działaniom projektowym uczestnicy warsztatów i spotkań stali się świadomi swoich zdolności, przydatności i możliwości zrobienia czegoś pożytecznego, co bardzo pozytywnie wpłynęło na ich poziom samooceny. Istotny tez jest fakt, ze nowo zdobytymi umiejętnościami udało się im się zainteresować innych członków społeczności lokalnej. Role liderów i nauczycieli, które przyjęli sprawiły, ze zaczęli postrzegać siebie jako osoby bardziej znaczące i wartościowe.

Aplauz społeczności lokalnej związany ze zorganizowanymi w ramach projektu spotkaniami, warsztatami wystawami i pokazami dostarczył naszym seniorom wielu pozytywnych wrażeń, które wpłynęły na poprawę ich nastroju i samopoczucia. Wzmocniły ich motywację do podejmowania aktywności, pomogły w budowaniu optymistycznego nastawienia do innych i przyjęciu otwartej postawy wobec otoczenia.

Poznane dzięki uczestnictwie w projekcie techniki wzbogaciły i urozmaiciły ofertę terapeutyczną naszego domu. Rozszerzyły możliwości pracy z mieszkańcami o inne niż dotychczas stosowane metody doskonalenia sprawności manualnej seniorów i ich twórczej ekspresji. Motywy ludowe i elementy regionalnego rzemiosła zostały na stałe wplecione i wykorzystane w pracy terapeutycznej naszej placówki. Poznane techniki stanowią dla naszych terapeutów źródło inspiracji przy wyborze przyszłych sposobów i kierunków pracy z podopiecznymi.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Dzięki uczestnictwu w projekcie INTEGRA poznałem metody zarządzania i pracy z podopiecznymi w placówkach partnerów”.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Marek Janda
Data wypełnienia formularza/karty: 
16.01.2015

SeniorWeb - @ktywny senior w sieci

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Towarzystwo Polsko-Niemieckie w Krakowie
ul. Skałeczna 2, 31-065 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Jerzy Jedliński (793 070156; jedlinje@interia.pl)
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Towarzystwo Polsko-Niemieckie w Krakowie (TPNK) działa od 2004 roku na rzecz rozwoju stosunków polsko-niemieckich oraz pogłębiania dobrych relacji między narodami jednoczącej się Europy. Wykorzystując oryginalne metody edukacji dorosłych (szczególnie na bazie międzypokoleniowego zrozumienia) promujemy dziedzictwo kulturowe różnych krajów, przygotowujemy aktywnych uczestników i współtwórców proponowanych działań, poszerzamy obszar integracji społecznej o grupy różne wiekowo.

Zainicjowaliśmy realizację partnerskiego i innowacyjnego programu "Szkoła @ktywnego Seniora S@S", który jest prowadzony od 2007 roku we współpracy z Wojewódzką Biblioteką Publiczną w Krakowie. Założeniem S@S jest taka organizacja czasu wolnego osobom w średnim i starszym wieku, aby poprzez nabywanie nowych umiejętności, rozwój zainteresowań, wymianę wiedzy i doświadczenia, realizację zamierzeń i pomysłów stwarzać im warunki do samorealizacji. S@S to działania „z” seniorami, a nie „dla” nich – seniorzy są współtwórcami wielu elementów programu.

Działania realizowane są w trzech modułach:

  • Senior w świecie kultury i sztuki (edukacja dla kultury)
  • ICT: Senior w świecie nowych technologii  (społeczeństwo informacyjne)
  • Senior świadomym i pełnoprawnym obywatelem (społeczeństwo obywatelskie)

W prowadzonych działaniach mamy duże doświadczenie. Organizujemy otwarte wykłady, warsztaty, seminaria, wycieczki edukacyjne, szkolenia językowe. Działają sekcje tematyczne i Zespół poetycko-muzyczny. Rozwijamy wolontariat zarówno osób młodszych, jak i seniorów ( jesteśmy autorami pierwszego w Polsce podręcznika dla trenerów i liderów grup dotyczącego wolontariatu seniorów w kontekście europejskim). W ramach S@S organizujemy również (nadal jedyne w Europie) Międzynarodowe Komputerowe Olimpiady Seniorów.

Tytuł warsztatu: 
SeniorWeb - @ktywny senior w sieci
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28502
Data realizacji warsztatu: 
22.04.2013 - 27.04.2013
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
3
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu:

  • podniesienie umiejętności poprzez uzupełnienie i poszerzenie wiedzy z zakresu nowoczesnych technologii
  • integracja osób wywodzących się z różnych środowisk, kultur poprzez tworzenie wspólnego bloga
  • poszerzenie wiedzy na temat relacji społecznych i historycznych w Europie
  • podniesienie kompetencji interkulturowych uczestników
  • podniesienie motywacji do uczestnictwa w życiu publicznym i społecznym przez seniorów poprzez wzmocnienie wiary w siebie i swoje możliwości
  • poszerzenie wiedzy na temat kultury, tradycji i historii krajów, z których pochodzili uczestnicy warsztatu oraz Polski - kraju goszczącego
Obszary tematyczne: 

Głównym tematem warsztatów było praktyczne zastosowanie nowych technologii w podnoszeniu jakości życia osób starszych. Pokazano ich znaczenie i rolę w rozwijaniu kompetencji społecznych i interkulturowych.

Omówiono  sytuację seniorów w Europie i Polsce. Przeprowadzono warsztaty integracyjno- psychologiczne "Senior-liderem”.

Wszystkie opisy szkoleń i spotkań zostały umieszczone na blogu, który był "dziełem” uczestników warsztatu.

Kraj uczestników: 
Bułgaria
Czechy
Finlandia
Irlandia
Litwa
Rumunia
Słowenia
Wlk. Brytania
Włochy
Liczba uczestników: 
1
2
1
1
1
1
2
1
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja

Rekrutacja została poprzedzona szeroką promocją projektu. Informacja o warsztacie została:

  • umieszczona w katalogu Grundtviga,
  • umieszczona na stronie TPNK i upowszechniana podczas różnych konferencji,
  • przekazana mediom działającym w Krakowie,
  • przesłana do różnych organizacji partnerskich w Europie, z którymi współpracuje TPNK,
  • rozpowszechniona podczas konferencji NECE w Hiszpanii,
  • upowszechniana przez firmę EuroConsults z Berlina,
  • wykorzystana została sieć kontaktów promotora programu Grundtvig ( koordynatora „Szkoły @ktywnego Seniora”) oraz teamu projektu.

Rekrutacja

W celu rekrutacji stworzyliśmy formularz internetowy, który ułatwiał zgłaszanie się uczestników. Wykorzystaliśmy do tego Google Docs.

Otrzymaliśmy 28 zgłoszeń (więcej niż miejsc), spośród których trzyosobowa komisja wybrała 12 osób o dużej różnorodności kulturowej i zawodowej.

Rekrutacja przebiegała dwuetapowo: aplikacje spełniające wymogi formalne ( termin przesłania, wiek uczestnika, brak zbieżności zawodowej z tematyką warsztatu) przechodziły do drugiego etapu rekrutacji, podczas którego przeprowadzono rozmowy ze wszystkimi kandydatami. Pozwoliło to na ustalenie stopnia znajomości języka angielskiego przez uczestników oraz przedstawienie przez nich motywacji do udziału.

Przygotowanie warsztatu

  • Ustalenie harmonogramu warsztatów
  • Po konsultacji z uczestnikami dokonanie niewielkiej korekty harmonogramu (pod kątem ich oczekiwań)
  • Potwierdzenie udziału
  • Wykupienie ubezpieczenia dla uczestników
  • Wysłanie do uczestników Przewodnika ze wszystkimi koniecznymi informacjami (plan pracy, mapa dojazdu do hotelu i miejsca warsztatów, zakwaterowanie, zakres materiału, charakterystyka prelegentów, itp.)
  • Przygotowanie przez uczestników prezentacji multimedialnej (Pecha-Kucha) na temat swoich krajów, sytuacji seniorów i prowadzonych przez siebie działań
Grupa docelowa uczestników: 

Seniorzy w wieku od 50 do 67 lat.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Dzień przyjazdu (21.04.2013)

Spotkanie uczestników z organizatorami.

Dzień pierwszy (22.04.2013)

Temat: Throwing a net – what seniors can find in the internet

  • powitanie w miejscu spotkań (w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie)
  • prezentacja programu „Szkoła @ktywnego Seniora – S@S” oraz realizowanych w jego ramach Projektów Grundtviga
  • warsztaty prowadzone przez  psychologa integrujące grupę
  • wykład na temat sytuacji osób starszych w Europie
  • pokaz prezentacji multimedialnych przygotowanych przez uczestników
  • warsztaty praktyczne (wprowadzenie):  poczta e-mail, edycja zdjęć (Picassa, YouTube),  funkcje Google , prezentacja (Prezi, Facebook), blog i jego tworzenie
  • podsumowanie dnia, kolacja, udział w koncercie muzyki klezmerskiej

Dzień drugi (23.04.2013)

Temat: Throwing a net – but what if the fisher doesn’t know how?

  • warsztaty - tworzenie bloga (tematyka, umieszczanie zdjęć, sposoby opisu)
  • spotkanie integracyjne z polskimi seniorami z S@S: taniec, występ Zespołu S@S
  • zwiedzanie Multimedialnego Centrum w Sukiennicach
  • warsztaty - stosowanie mediów społecznościowych do działań obywatelskich i społecznych
  • zajęcia indywidualne, kolacja w Noworolu

Dzień trzeci (24.04.2013)

Temat: Senior prepares fishing nets

  • wykład: sytuacja demograficzna Europy  (teoria i praktyka)- wyzwania, migracje, mobilność, sytuacja w regionach
  • warsztaty umiejętności przywódczych, team building, rozwój umiejętności interpersonalnych (test Bolton & Bolton), autoprezentacja, praca z kamerą
  • kolacja w DS Krakowiak: degustacja tradycyjnych potraw narodowych,  legendy i opowieści (związki z Polską)

Dzień czwarty (25.04.2013)

Temat: Senior learns how to catch a fish

  • zajęcia w terenie: zwiedzanie Wawelu (zbieranie materiałów do bloga, robienie zdjęć, kolejny etap integracji grupy i praktycznego treningu działania w grupie)
  • warsztaty w sali szkoleniowej:  tworzenie sieci  (współpraca seniorów w Internecie), dobre praktyki, wprowadzenie informacji i zdjęć na bloga
  • podsumowanie dnia:  "Magiczny Kraków w legendach” -  kolacja na pokładzie barki na Wiśle;

Dzień piąty (26.04.2013)

Temat: Senior can catch a fish

  • warsztaty: „Senior @ktywnym obywatelem” (w oparciu o projekt SEVIR), tworzenie map problemów regionów, obszary aktywności obywatelskiej, lobbing na rzecz seniorów
  • zwiedzanie Arteteki w Ogrodzie Sztuki (Centrum Multimedialne WBP w Krakowie)
  • zajęcia w terenie: ”Get-together” – warsztaty dla seniorów w Międzynarodowym Centrum Kultury (tworzenie serii wydruków za pomocą takich materiałów jak tkaniny, sznurki, recyklingu materiałów i naturalnych elementów w technice collagraphgy)
  • kolacja w Jamie Michalika połączona z dyskusją na temat możliwości udziały osób starszych w życiu publicznym i ich integracji. W spotkaniu udział wzięła prof. Maria Francuz, Pełnomocnik Rektora Politechniki Krakowskiej ds. UTW oraz seniorzy z S@S

Dzień szósty (27.04.2013)

Temat: Creating new networks

  • seminarium prowadzone przez trenera z Berlina na temat wsparcia Komisji Europejskiej działań i mobilność dla seniorów (np. LLP, Interreg, EFS)- wprowadzenie; praca w grupach: prezentacja pomysłów na projekty dla seniorów
  • uzupełnianie materiałów na blogu
  • dyskusja, wypełnienie formularza ewaluacyjnego
  • wyjazd do Kopalni Soli w Wieliczce – europejskiego dziedzictwa kultury
  • podsumowanie warsztatów - uroczysta kolacja w Restauracji pod Wawelem,  rozdanie certyfikatów

Dzień siódmy (28.04.2013)

Pożegnanie i wyjazd uczestników.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

ORGANIZACJA DNIA PRACY WARSZTATOWEJ

Każdy dzień zajęć składał się z trzech części: dwóch szkoleniowych ( przed-  i popołudniowych) oraz podsumowująco-integracyjnej (wieczorem). Niektóre sesje popołudniowe były prowadzone w terenie i łączone ze zwiedzaniem Krakowa. W dniu przyjazdu każdy z uczestników otrzymał dodatkowo materiały zawierające dokładny harmonogram, dane kontaktowe organizatorów oraz mapę miasta.

Grupą zajmowała się dwójka opiekunów, którzy na bieżąco monitorowali sytuację, dbali o komfort uczestników, byli dyspozycyjni.

MIEJSCE ZAJĘĆ

Wszystkie warsztaty odbywały się w sali komputerowej Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie. Pierwszy dzień rozpoczął się przywitaniem wszystkich uczestników w Sali konferencyjnej przez dyrektora WBP w Krakowie i prezesa TPNK. Goście zostali również oprowadzeni po bibliotece, jednej z największych tego typu placówek w Polsce.

W celu urozmaicenia tematyki oraz przybliżenia i wykorzystania w swoich blogach historii Krakowa, część zajęć odbywała się w terenie ( w centrum Krakowa, w muzeum, w Artetece, nad Wisłą).

DOJAZD

Uczestnikom zapewniono dojazd z/na lotnisko. Każdy miał podany kontakt telefoniczny do opiekuna grupy oraz wcześniej opracowany przewodnik z niezbędnymi informacjami, w tym dotarcia do hotelu.

Skontaktowano ze sobą uczestników z tego samego kraju, aby ułatwić im podróż.

W dniu wyjazdu tak skoordynowano wyloty uczestników, aby mogli jechać na lotnisko w zorganizowanych grupach.

ZAKWATEROWANIE

Wybrano komfortowy hotel blisko centrum, z dobrym połączeniem komunikacyjnym. Zarezerwowano pokoje jednoosobowe.

Każdy z uczestników miał kontakt do pozostałych. Ponadto w hotelu był zakwaterowany opiekun grupy.

WYŻYWIENIE

Śniadania były serwowane w hotelu. Pozostałe posiłki (obiad, lunch) w restauracji w Bibliotece, w miejscu szkoleń. Kolacje odbywały się w miejscach ciekawych pod względem historycznym czy ze względu na oryginalność atmosfery (np. Jama Michalika, Noworol, Pod Wawelem, barka na Wiśle).

Zaproponowano uczestnikom wybór menu za pośrednictwem Doodle, aby usprawnić naszą pracę, a przy okazji nauczyć uczestników używania nowego programu.

TRANSPORT

Podczas tygodniowych zajęć uczestnicy korzystali z komunikacji miejskiej, na którą zostały zakupione bilety.

UBEZPIECZENIE

Na czas trwania warsztatu zostało wykupione ubezpieczenie dla każdego z uczestników.

MATERIAŁY

Każdy z uczestników otrzymał teczki z niezbędnymi informacjami oraz materiałami promocyjnymi otrzymanymi z Wydziału Promocji Miasta Krakowa.

Przygotowano samoprzylepne etykiety na faktury z podanym numerem projektu, co usprawniło pracę księgowej.

W celu zabezpieczenia praw do używania wizerunku przygotowaliśmy dla wszystkich uczestników oraz referentów photo consent form i dopilnowaliśmy, aby wszyscy je podpisali.

TRENERZY

Do prowadzenia zajęć zostali poproszeni wysokiej klasy specjaliści-praktycy z Krakowa i Berlina, mający duże doświadczenie w tematyce warsztatów oraz w pracy z seniorami. Ich CV zostało umieszczone w Przewodniku, który każdy z uczestników otrzymał przed przyjazdem.

Ewaluacja i monitoring: 

W ramach procesu ewaluacyjnego poprosiliśmy uczestników o wypełnienie dwóch ankiet ewaluacyjnych – pierwszej standardowej ankiety ewaluacyjnej programu Grundtvig i drugiej, do której pytania znalazły się już we wniosku o dofinansowanie.

Na bieżąco uwzględnialiśmy potrzeby uczestników oraz braliśmy pod uwagę nowe informacje (np. jedna z uczestniczek w aplikacji nie wspomniała, że niedawno miała operacje i ma problemy z poruszaniem się). Ponadto, w indywidualnych rozmowach dowiadywaliśmy się, w jaki sposób ulepszyć nasz warsztat.

Na podstawie ankiet stwierdzono, że:

  • wszyscy uczestnicy w stopniu najwyższym byli zmotywowani do udziału w warsztacie ze względu na jego temat.
  • uczestnicy byli bardzo zadowoleni z warsztatu i wysoko ocenili jego poziom. Wszyscy, oprócz jednej osoby, są bardziej zmotywowani do korzystania z Internetu i korzystania z technologii komputerowych; więcej niż połowa czuje się bardziej zmotywowana do partycypacji w życiu publicznym; większość jest przekonana, że chce w przyszłości jeszcze więcej podróżować. 75% uczestników przyznało się, że dzięki warsztatom wie więcej o sytuacji seniorów w innych krajach, w tym w Polsce.
  • prawie wszyscy uczestnicy potwierdzili w stopniu najwyższym, że mają większe kompetencje w zakresie pracy w grupie, przewodnictwa w grupie i w zakresie umiejętności interkulturowych. Pięć osób stwierdziło, że czuje się w miarę kompetentnymi w używaniu Internetu i mediów społecznych po uczestnictwie w warsztacie. Pozostałe osoby stwierdziły, że nabrały dużej pewności w używaniu komputera.

Główne wnioski:

  • Termin warsztatu został odpowiednio dobrany.
  • Harmonogram zajęć i tematyka spotkań zostały dobrze przygotowane.
  • Trenerzy (z Polski i Niemiec) byli kompetentni i stosowali atrakcyjne metody nauczania dające świetne efekty (dużo zajęć interaktywnych, mało ex-katedra).
  • Organizacja spotkań była odpowiednia i nie budząca zastrzeżeń uczestników.
  • Bardzo dobrze przyjmowane były propozycje organizacji spotkań integrujących grupę.
  • Organizacja warsztatów stanowiła duże wyzwanie dla małej organizacji pozarządowej. Zdobyte doświadczenie zostanie wykorzystane w pracy z seniorami w ramach „Szkoły @ktywnego Seniora-S@S”.
Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

WPŁYW WARSZTATU:

1. na SŁUCHACZY

Pozytywne opinie, jakie otrzymaliśmy po realizacji warsztatów od ich uczestników utwierdzają nas w przekonaniu o słuszności wyboru zarówno tematyki, jak i sposobu realizacji.

Warsztaty umożliwiły:

  1. uczestnikom:
  • twórczo wykorzystać zdobytą wiedzę do realizacji własnych pomysłów na projekty
  • poszerzyć wiedzę na temat seniorów w innych krajach europejskich
  • uporządkować i poszerzyć wiedzę na temat możliwości wykorzystania nowych technologii w swoich działaniach
  • głębsze poznanie polskiej kultury i tradycji ( dla niektórych był to pierwszy przyjazd do naszego kraju)
  • nawiązanie międzynarodowych kontaktów ( zarówno między sobą, jak i z polskimi uczestnikami zajęć; nadal korespondują i organizują już we własnym gronie przyjazdy do Krakowa)
  1. polskim seniorom ze "Szkoły @ktywnego Seniora”:
  • włączenie się w organizację międzynarodowych warsztatów,
  • podniesienie ich kompetencji językowych oraz motywacji do działań na rzecz rówieśników
  • prezentację własnego dorobku, co podniosło ich poczucie wartości
  • nawiązanie nowych znajomości i przyjaźni na poziomie europejskim
  • mocniejsze zaangażowanie się w wolontariat na rzecz rówieśników

2. na ORGANIZACJĘ

Warsztat miał bardzo pozytywny wpływ na naszą organizację:

  • pozwolił wykorzystać i poszerzyć wiedzę zdobytą przez TPNK w trakcie realizacji wcześniejszych międzynarodowych projektów w różnych Akcjach Grundtviga (m.in. Projekty Partnerskie, Projekty Wielostronne, Asystentura, Wymiana Kadry)
  • potwierdził skuteczność stosowanych przez nas od lat metod pracy („z seniorami”, a nie „dla seniorów”)
  • pozwolił na włączenie się w działalność w ramach S@S nowych osób, członków TPNK oraz współpracowników spoza TPNK, szczególnie warto podkreślić – głównie młodej generacji
  • wzbudził duże zainteresowanie zarówno członków TPNK jak i pracowników Biblioteki
  • utwierdził zaangażowanych w projekty seniorskie członków i trenerów TPNK w przekonaniu o skuteczności swoich dotychczasowych, wieloletnich działań prowadzonych na rzecz seniorów w ramach programu „Szkoła @ktywnego Seniora”
  • trenerzy mieli szansę przekazać swoją wiedzę z zakresu nowych technologii seniorom z innych krajów europejskich
  • TPNK poszerzyło swoją ofertę edukacyjną - stworzyło nowy program warsztatowy w ramach S@S, który może wykorzystywać w swojej pracy jako wzorzec i oferować innym organizacjom (kursy Grundtviga)
  • TPNK nawiązało kontakt z ekspertami z innych krajów, którzy wzięli udział w szkoleniach
  • realizacja międzynarodowego projektu wpłynęła na wzrost umiejętności menedżerskich osób go prowadzących.

3. na SPOŁECZNOŚĆ LOKALNĄ

  • nastąpił zauważalny wzrost zainteresowania prelegentów z zagranicy współpracujących przy realizacji projektu edukacją osób starszych oraz rozwojem kontaktów międzynarodowych.
  • poprzez szeroką promocję warsztatów nastąpił wzrost zainteresowania innych organizacji i instytucji „uczeniem się przez całe życie” w kontekście osób starszych
  • organizatorzy podobnych działań mieli okazję poznać nowatorskie metody TPNK pracy z seniorami ( liderzy UTW Politechniki Krakowskiej, MCK, EuroConsults z Berlina)
  • seniorzy z różnych krajów mogą przekazać swoje doświadczenia w swoich społecznościach lokalnych i promować Polskę
  • poprzez zainteresowanie tematem mediów ( Dziennika Polskiego), uczelni (konferencje UP w Krakowie) oraz organizacji pozarządowych ( Forum 50+ i FRSI) o projekcie dowiedziała się znaczna część społeczności kraju.
Upowszechnianie rezultatów: 

Wykorzystanie, podtrzymanie i upowszechnianie rezultatów warsztatu

  1. Najważniejszym rezultatem warsztatów było nauczenie grupy seniorów z różnych państw europejskich skutecznego i efektywnego wykorzystania nowych technologii w swoich działaniach podnoszących jakość życia i włączenie się w procesy partycypacyjne we własnych społecznościach. Poprzez naukę tworzenia bloga uczestnicy nauczyli się obróbki zdjęć oraz efektywnego umieszczania informacji i zdjęć. Poznali jak go wykorzystać do tworzenia sieci w Internecie oraz w celu rozwijania dialogu międzypokoleniowego i poszerzania wiedzy o sytuacji seniorów w swoich krajach. Swoją wiedzę wykorzystają w rodzimych organizacjach.

Prawie wszyscy uczestnicy zadeklarowali chęć włączenia się w działania obywatelskie w swoich krajach oraz, że będą stosować nowe technologie w swoich działaniach. I tak np., Słowenka chce założyć swój własny blog. Paddy chce pisać artykuły, zorganizować warsztat, zajmować się mentoringiem w zakresie międzygeneracyjnego dialogu z wykorzystaniem nowoczesnych technologii komputerowych na „koledżu” w Irlandii. Eva z Czech prowadzi Club 55+, w którym zainicjuje terapię sztuką na bazie poznanych w Krakowie działań. Vítezslava planuje kontynuację nauki sprawnej obsługi komputera; będzie wspierać czeską grupę seniorów, gdzie się angażuje oraz grupę przy kościele, planuje zrealizować wspólne inicjatywy  z polskimi seniorami poznanymi podczas warsztatów.

  1. Kolejny ważny rezultat to poszerzenie dotychczas stosowanej metodologii i programu szkoleń dla seniorów przez trenerów TPNK. Materiały szkoleniowe zostały umieszczone na stronie Projektu. Mogą z nich korzystać organizacje zajmujące się osobami starszymi. Organizacje mogą w swoich szkoleniach i wykładach używać naszego bloga i strony internetowej projektu jako efektu skutecznych działań. Można też bazować na doświadczeniu naszych trenerów, jako gwarantów dobrego i profesjonalnego uczenia seniorów. Prezentacje znajdują się w wersji elektronicznej pod adresem https://sites.google.com/site/senweb13/

Lista wybranych produktów:

  • Baier Magdalena “Condition of Europe, demographic challenges, migrations, mobility, situation in the regions – theory and practice
  • Bednarz Żaneta i Kucharczyk-Kubacka Monika „Materials for participants. Google tools, Photo management, Blog – WordPress, Social media, Presentation tools”
  • Jedliński Jerzy, a) Situation of seniors in Europe, b) Senior as an active citizen: coaching on finding civil activity areas of seniors and lobby methods in public life (based on the outcome of the SEVIR project), incl. participants draft topographic map of problems in the region and choose the ones, they would like to solve
  • Jedlińska Maria “School of @ctive senior” as an innovative, comprehensive and long-term programme carried out with (and not “for”) senior citizens”
  • Seidler Michael “Input: Support of European Commission in the activities and mobility’s for seniors (e.g. LLP, Interreg EFS)”
  • Waleczko Ewa “leadership skills, team building, Coaching on interpersonal skills (test Bolton&Bolton)”
  • Prezentacje uczestników warsztatówpt.„Sytuacja seniorów zaprezentowana metoda˛ Pecha Kucha”: Paddy Early, Marija Oderlap, Marianna Baran, Eva Martinkova, Tuomo Sanslashi.

Nasze doświadczenia przekażemy również w formie opracowanego kompendium wiedzy zawierającego nauczanie seniorów  innowacyjnych technologii, dyskusje o partycypacji osób w różnym wieku w społeczeństwie obywatelskim, uczenie się przez działanie.

  1. Strona internetowa warsztatu będzie sukcesywnie aktualizowana o nowe materiały edukacyjne.
  1. Chcielibyśmy zorganizować podobny warsztat w przyszłości. Mamy nadzieję, że w następnej perspektywie finansowej znajdą się środki na tego typu działania. Tym bardziej, że warsztat cieszył się dużym powodzeniem, a my nadal rozwijamy nasze doświadczenia.
Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Uczestnicy docenili naszą pracę. W ankietach pojawiają się następujące wypowiedzi:

“…Unforgettable experience, which gave me readiness for better communication and working in group” – Tuomi ( Finlandia)

“…I visited Poland again this month - it was a trip over many towns, Krakow included, and I remembered the nice time of the meeting in April on the ground, although we spent in Krakow less than a day. I hope, that the gained skills could be a favour for me in case I try to find some new job, which is very difficult at the moment.

… the workshop gave me the chance of seeing how beautiful Poland is, and how nice polish people are!  will use the newly gained methods of interpersonal communications for senior activities” – Ekaterina (Rumunia)

“…The participation at workshop in Krakow was for me very important for the great teachings received and the wonderful company, which I remember with great nostalgia! Thanks again for the wonderful experience of living” – Nicola ( Włochy)

““… more than 6 months is from the time that we spent such a wonderful "Senior-Web time" in Krakow together…. I am thankful to you for your great idea and wish you a lot of success with your work and happiness in your private life” …I would like to share with you my pleasure to get an award for the best volunteer from the president of Slovenija and happiness to become grandmother for the first time in my life” – Marija ( Słowenia)

“… 6 months has gone since I've met a group of nice people from all over Europe. It was great to get to know the people and help as much as I was able.

I was in contact with the Library on Rajska street and took part in some meetings. I've had taken some classes of computer offered by our Library (Picassa, My heuritage, PREZI and some others)” – Halina ( Kraków)

“ Nowe, rewelacyjne doświadczenie! Możliwość kontaktu z tak wieloma osobami z różnych krajów zawsze jest ubogacająca” – Ewa, trenerka z Krakowa

Zawsze dużą radość organizatorom sprawiają widoczne efekty ich pracy. Mogliśmy tego doświadczyć już podczas prowadzonych warsztatów. Tym bardziej, że wykorzystaliśmy w nich kilkuletnie doświadczenie pracy z seniorami” – Maria, koordynatorka S@S (Kraków)

O atmosferze panującej podczas spotkań świadczą poniższe cytaty:  

  • przez cale życie nie byłem tak często fotografowany jak w ciągu tego tygodnia” - Tuomo z Finlandii
  • od lat nie miałam możliwości mówienia tyloma językami na raz - po rosyjsku, czesku angielsku i niemiecku” - Vítezslava z Czech
  • od dawna już się tyle nie śmiałam, co teraz” – Marija ze Słowenii

Te wypowiedzi, jak również wiele rozmów w kuluarach pozwala nam stwierdzić, że zorganizowane warsztaty Grundtviga były dla naszych uczestników niezapomnianym przeżyciem, możliwością spotkania interesujących ludzi, zapoznania się z tajnikami komputera, a również - polską tradycją i kulturą przekazaną w atmosferze dużej życzliwości stworzonej przez seniorów  z S@S.

W opiniach pojawiło się także wiele ciepłych słów, wyrażających uznanie personalnie dla osób, które zorganizowały Warsztaty.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Jerzy Jedliński, Katarzyna Mazurek
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.12.2013

Mother Centres developing support structures for active volunteer involvement

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Doradztwo i poradnictwo
Edukacja rodziców i rodzin
Edukacja zdrowotna
Jakość i ewaluacja edukacji
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Rozpoznawanie / uznawanie kompetencji
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzysznie "Mamy Czas"
ul. Marymoncka 47/17, 01-868 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Joanna Leszczyńska-Kudłaciak, 695-582-415, leszczynska.mamyczas@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie „Mamy czas” zostało zarejestrowane 13 lipca 2010 roku. Jego powołanie wyniknęło z rocznej działalności nieformalnego Klubu Mam i Tatusiów z Bielan, którego spotkania odbywały się od lutego 2009 roku.

Nasze cele: Chcemy tworzyć na Bielanach miejsce przyjazne małym dzieciom i ich rodzicom.

Chcemy w sposób wszechstronny pomagać rodzicom, opiekunom, kobietom w ciąży i dzieciom poprzez działalność edukacyjną, kulturalną, charytatywną oraz działalność z zakresu ochrony oraz promocji zdrowia i pomocy społecznej.

 Stowarzyszenie realizuje swoje cele poprzez :

  • organizowanie spotkań, wykładów i szkoleń dla rodziców, opiekunów dzieci oraz kobiet w ciąży służące ich wszechstronnemu rozwojowi;
  • działania edukacyjne, kulturalne i artystyczne ukierunkowane na rozwój dzieci i rodziców;
  • organizowanie imprez kulturalnych, rekreacyjnych i sportowych;
  • działania profilaktyczne i terapeutyczne ukierunkowane na prawidłowy rozwój emocjonalny, społeczny i osobowy dzieci i rodziców;
  • działania na rzecz aktywizacji zawodowej kobiet;
  • działania zapobiegające wykluczeniu społecznemu kobiet;
  • kształcenie ustawiczne dorosłych i inne formy kształcenia;
  • działania służące profilaktyce i promocji zdrowia dzieci i kobiet w ciąży, w tym prowadzenie akcji informacyjnych i konsultacji specjalistycznych;
  • współpracę z instytucjami rządowymi, samorządowymi, organizacjami pozarządowymi, mediami oraz sektorem prywatnym na rzecz rozwiązywania problemów wychowawczych, edukacyjnych i społecznych;
  • tworzenie przestrzeni publicznej przyjaznej rodzicom i dzieciom;
  • występowanie do organów władzy i administracji państwowej i samorządowej
  • w sprawach dotyczących rodziców i dzieci;
  • promocję wolontariatu.
Tytuł projektu: 
Mother Centres developing support structures for active volunteer involvement
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-NL1-GRU06-05326 6
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Holandia
Słowacja
Węgry
Włochy
Niemcy
Bułgaria
Austria
Turcja
Czechy
Polska
Cele projektu: 

CELEM PROJEKTU BYŁO :

  • Wzmocnienie wiedzy i umiejętności kobiet aktywnie działających w Centrach Matek w zakresie rozwoju liderskiego i rozwiązywania konfliktów.
  • Stworzenie rodzicom okazji do wymiany myśli, doświadczeń nt organizowania Centrów Matek i sieci ich zrzeszających.
  • Udzielenie konkretnego wsparcia, rady, coachingu na tematy wskazywane przez każdego z partnerów.
  • Połączenie efektu uczenia się, wzmocnienia i zbudowania sieci co przyczyniło się do wzmocnienia współpracy Centrów Matek na poziomie europejskim.
  • Poznanie doświadczeń Centrów Matek z różnych krajach w obszarze ciągłości liderstwa w inicjatywach kobiecych, funkcjonowania codziennego Centrów Matek, równowagi między wolontariatem a sprawnie funkcjonującymi inicjatywami rodziców.
  • Wprowadzenie metodologii Leadership Support Process (LSP) do praktyki funkcjonowania Centrów Matek poprzez przeprowadzenie tygodniowego warsztatu z udziałem trenerek tej metody z USA i Niemiec.
  • Wzmocnienie uczestniczek poprzez peer learning - docenienie wagi uczenia się od siebie nawzajem, co jest kluczowym czynnikiem rozwoju oddolnych inicjatyw rodziców.
Obszary tematyczne: 

Międzynarodowa wymiana doświadczeń i przykładów najlepszej praktyk. Zwiększenie wiedzy uczestniczek nt prowadzenia Centrów Matek,  formalizowania ich działalności, angażowania zespołu oraz rozwiązywania konfliktów; wymiana doświadczeń między liderkami Centrów Matek.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Udział w projekcie kobiet z różnych środowisk, różnych krajów, o różnej kulturze. Dla niektórych polskich  uczestniczek projektu udział w wyjazdach zagranicznych był pierwszym od momentu zostania matkami wyjazdem bez rodziny, w celu własnego rozwoju i poznania nowych ludzi i miejsc. Niektóre kobiety uczestniczące w projekcie pierwszy raz były za granicą  - spotykały kobiety z innych krajów, porozumiewały się w obcym języku, poznawały zwyczaje, kuchnię i style życia w innych krajach. Zetknięcie się z różnorodnością kulturową wpływało na zmianę postaw uczestniczek projektu, wzmacniały otwartość na odmienność, eliminowanie stereotypów.

Jakie były początki projektu: 

Projekt jest  kontynuacją poprzednich projektów realizowanych przez Instytut Małego Dziecka z Poznania, dzięki którym Stowarzyszenie „Mamy Czas” i inne polskie kluby zaczęły współpracę z Mother Centers Inernational Network for Empowerment (MINE).

Krótki opis przebiegu projektu: 
  1. Spotkanie robocze zespołu Stowarzyszenia „Mamy Czas” realizującego projekt Grundtvig- w dniu 2.09.2011. Przygotowanie uczniów i nauczycieli/trenerów do mobilności.
  2. I spotkanie Liderek Klubów Mam- 08-10-2011, Spotkanie poświęcone było przedstawieniu projektu Grundtvig – jego celów, zaplanowanych działań. Była to też okazja do wzajemnego poznania się liderek różnych Klubów Mam w Polsce. Uczestniczki prezentowały działalność swoich Klubów Mam oraz dzieliły się oczekiwaniami wobec udziału w projekcie. Był to dobry początek wspólnych spotkań.
  3. Wymiany doświadczeń między krajami partnerskimi zaprezentowana na pierwszym spotkaniu partnerstwa w Stuttgarcie 03-10-2011. Każdy z krajów określił w jakich obszarach potrzebuje wsparcia.  Odbyła się prezentacja krajów, ustalenie zasad współpracy, ustalenie technicznych szczegółów nt wyjazdów zagranicznych, zasad komunikacji między partnerami. Analiza celów projektu, sposobów ich osiągania. Działania: praca warsztatowa, dyskusje plenarne. Rezultaty: określenie obszarów wsparcia oraz ustalenie szczegółów wizyt coachujących dla polskiej nieformalnej sieci Klubów Mam Uczestniczył w tym spotkaniu wolontariusz i pracownik Stowarzyszenia „ Mamy Czas”
  4. II spotkanie Liderek Klubów Mam w Polsce 19-11-2011,  Spotkanie to zgromadziło nowe liderki Klubów Mam, pracowałyśmy w twórczej grupie 18 dziewczyn. Podczas bardzo pracowitego weekendu rozmawiałyśmy na wiele tematów, m.in. o konferencji Stuttgarcie rozpoczynającej projekt oraz  o potrzebie wzajemnego poznawania się liderek Klubów Mam w Polsce. Wspólnie szukałyśmy pomysłów jak skutecznie angażować rodziców do współtworzenia Klubów, dzieliłyśmy się doświadczeniami z tego obszaru. Dużą cześć spotkania poświęciłyśmy formalizacji działalności Klubów Mam – zaletom i wadom przekształcania nieformalnej grupy w organizację pozarządową, sposobom formalizacji, źródłach finansowania. W efekcie tego spotkania powstał „Praktyczny poradnik dla Klubów Mam”, w którym spisane są wszystkie poruszane podczas spotkania informacje, pomysły i doświadczenia.  W spotkaniu uczestniczyło 5 „pracowników” i 13 „słuchaczy”.
  5. Spotkanie liderek Klubów Mam - 21-01-2012, Głównym gościem spotkania była Marieke van Geldermalsen z Fundacji Nest! Foundation, która jest jedną z organizacji partnerskich projektu Grundtvig. Marieke opowiadała nam o międzynarodowej sieci centrów matek MINE (Mother Centers International Network for Empowerment www.mine.cc). Mogłyśmy poznać doświadczenia innych krajów związane z budowaniem sieci Centrów Matek i prowadzenia podobnych inicjatyw dla rodzin z małymi dziećmi. Rozmowa z Marieke sprowokowała również dyskusję nt. różnych odbiorców działalności Klubów Mam i angażowaniu rodziców w tworzenie Klubów. Było 12 przedstawicielek różnych Klubów Mam w Polsce (w tym 4 „pracowników”/ 8 „słuchaczy”).
  6. Wizyta studyjna w Czechach (Trebic i Hrotovice)- 15-02-2012 Cele: zwiększenie wiedzy uczestniczek na temat prowadzenia Klubów Mam i formalizowania ich działalności, angażowania zespołu oraz rozwiązywania konfliktów; wymiana doświadczeń między liderkami Klubów Mam; poznanie czeskich doświadczeń w zakresie prowadzenia Klubów Mam jak i funkcjonowania ogólnokrajowej sieci Klubów Mam; peer coaching; Działania: spotkania, udział w zajęciach, dyskusje, pokazywanie polskich doświadczeń. 4 osoby (3 „słuchacze” oraz 1 „pracownik” - członek zarządu Stowarzyszenia „Mamy Czas”.
  7. III spotkanie Liderek Klubów Mam- 24-03-2012, Gośćmi spotkania były przedstawicielki Sieci Centrów Matek w Czechach: Rut Kolinska – Prezes Czeskiej Sieci Centrów Matek oraz Jirina Chlebovska – koordynatorka krajowa Sieci. Obie Czeszki próbowały nam przybliżyć ideę oraz historię tworzenia Sieci Centrów Matek w Czechach. Brało udział 20 przedstawicielek różnych Klubów Mam w Polsce (w tym 3 „pracowników”/ 17 „słuchaczy”).
  8. Wizyta studyjna w Bułgarii (Sandanski i Stara Zagora)- 19-04-2102, Cele: Poznanie bułgarskich doświadczeń pract z rodzinami romskimi poprzez prowadzenie Centrów Matek; zwiększenie wiedzy uczestniczek nt prowadzenia tego typu inicjatyw; budowanie relacji pomiędzy reprezentantkami Klubów Mam w Polsce. Działania: spotkania, udział w zajęciach, dyskusje, pokazywanie polskich doświadczeń. Uczestniczyły w spotkaniu 4 osoby (3 „słuchacze” oraz 1 „pracownik” - członek zarządu Stowarzyszenia „Mamy Czas”.
  9. Szkolenie Leadership Support Process for Mother Centers w Holandii (Schoorl)- 10-06-2012 Cele: poznanie metody Leadership Support Process; wymiana doświadczeń z przedstawicielkami różnych krajów, peer learinng; poznawanie procesu powstawania sieci Centrów Matek w innych krajach partnerskich; uzyskanie wsparcia w rozwiązywaniu codziennych problemów (zaangażowanie innych, organizowanie wolontariatu w Klubie, budowanie zespołu). Działania: szkolenie, sesje plenarne, praca warsztatowa, sesje wymiany doświadczeń. Rezultaty spotkania: napisana została relacja z wyjazdu zamieszczona na stronie projektu, podręcznik metody LSP udostępniony polskim Klubom Mam.,Podczas spotkania było  5 osób z Polski (2 „słuchaczki” oraz 3 „pracowników” - członkinie zarządu oraz wolontariuszka Stowarzyszenia „Mamy Czas”.
  10. Wizyta studyjna na Słowacji (Zlate Moravce i Nitra) 26-09-2012 Cele: Poznanie doświadczeń w prowadzeniu Centrów Matek na Słowacji, zapoznanie się z funkcjonowaniem słowackiej Unii Centów Matek, udział w regionalnym spotkaniu Centrów Matek Działania: Wizyta w Materskim Centrum „Klokancek” w Nitrze, udział w spektaklu dla dzieci „Princezna Bublinka” w Centrum Matek „Klokancek” w Nitrze, udział w zajęciach muzycznych dla matek z dziećmi w Materskim Centrum „Mami-Oaza”, udział w regionalnym spotkaniu Centrów Matek, prezentacja działalności Klubów Mam w Polsce. Wyjechało  5 osób (4 „słuchaczki” oraz 1 „pracownik” - członkini zarządu Stowarzyszenia „Mamy Czas”).
  11. 18-10-2012 odbyła się rewizyta przedstawicielek Słowacji, Czech, Węgier i Bułgarii. Wymienialiśmy się doświadczeniami, pomysłami. Każdy kraj przedstawił swoją prezentację, co było bardzo budujące dla naszych mam klubowych. Poznaliśmy inne kluby warszawskie –Bemowo, Ursynów. Odbyła się także ważna debata dla obu stron,  w Urzędzie Gminy z udziałem burmistrzów, a także naszych gości.
  12. Wizyta studyjna do Niemiec, Monachium- 08-11-2012 , Cele: poznanie doświadczeń w prowadzeniu Centrów Matek w Niemczech, zapoznanie się z funkcjonowaniem bawarskiej Sieci Centrów Matek, udział w regionalnym spotkaniu bawarskiej Sieci Centrów Matek. Działania: wizyty w szeregu różnych Centrów Matek, spotkania z kobietami, udział w regionalnym spotkaniu bawarskiej Sieci Centrów Matek, prezentacja polskich doświadczeń w prowadzeniu Klubów Mam Były 3 osoby (2 „słuchaczki” oraz 1 „pracownik” - członkini zarządu Stowarzyszenia „Mamy Czas”).
  13. Konferencja upowszechniająca "Warszawa dla rodzin"-17.11.2012, Konferencja miała na celu promowanie Warszawskich Klubów dla Rodzin zgodnie z programem prorodzinnym „ Program Rodzina na lata 2010-2030”.
  14. Spotkanie założycielskie Sieci Klubów dla Rodzin w Polsce-18.11.2012, 14 osób przedstawicieli 11 różnych Klubów Mam w Polsce, Do współtworzenia Sieci zaprosiliśmy  Kluby dla Rodzin, które spełniają poniższe kryteria: są oddolnymi inicjatywami rodziców, którzy sami organizują się, aby tworzyć miejsce integracji i wsparcia dla rodzin z małymi dziećmi; mają charakter niekomercyjny, nie działają dla zysku. Pomysł założenia Sieci Klubów dla Rodzin pojawił się w marcu 2012 roku na spotkaniu dla liderek Klubów Mam, które zorganizowało Stowarzyszenie „Mamy Czas”. Wypracowaliśmy wtedy dokument roboczy „Koncepcja Sieci Klubów Mam w Polsce”.
  15. Wizyta studyjna na Węgrzech (Miskolc)- 09-05-2013, Cele: poznanie doświadczeń w prowadzeniu Centrów Matek na Węgrzech, zapoznanie się z doświadczeniami tworzenia Sieci Centrów Matek na Węgrzech. Działania: Działania: wizyta w MC Holdam (my moon), rozmowy na temat ich projektów i aktywności, kąpiel w jaskini po południu, wieczorem pokaz video nt porodów domowych;  wizyta na farmie organicznej prowadzonej przez członkinię Holdam, przedstawienie projektu Holdam - wspólna farma i przedsiębiorstwo. Wspólne pieczenie chleba, warsztat "life-road game"; udział w obchodach miasta Miskolc, udział w programie Holdam. Było  5 osób (4 „słuchaczki” oraz 1 „pracownik” - wolontariuszka Stowarzyszenia „Mamy Czas”).
  16. Konferencja podsumowująca projekt w Pradze- 22-05-2013, Cele: Zapoznanie się z prezentacją wszystkich  państw biorących udział w  projekcie lata 2011-2013, poznanie doświadczeń w prowadzeniu Sieci Klubów w Europie, zapoznanie się z funkcjonowaniem MINE, wizyta w jednym z Centrów Matek w Pradze projektu. Rezultaty: relacja z wyjazdu zamieszczona na stronie projektu. Działania: konferencja podsumowująca projekt, prezentacje krajów, ewaluacja Były 3 osoby (2 "słuchaczki" i 1 "pracownik" - członkini zarządu Stowarzyszenia "Mamy Czas").
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
160
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 
  • Powołanie polskiej Sieci Klubów dla Rodzin. Sieć została powołana do życia 18 listopada 2012 roku. W sieci zrzeszyło się 11 Klubów dla Rodzin z całej Polski. Powstała strona www.siecklubowdlarodzin.pl. Powstał plan działania na lata 2012-2013. Do współtworzenia Sieci zaprosiłyśmy Kluby dla Rodzin, które spełniają poniższe kryteria: są oddolnymi inicjatywami rodziców, którzy sami organizują się, aby tworzyć miejsce integracji i wsparcia dla rodzin z małymi dziećmi; mają charakter niekomercyjny, nie działają dla zysku. Pomysł założenia Sieci Klubów dla Rodzin pojawił się w marcu 2012 roku na spotkaniu dla liderek Klubów Mam, które zorganizowało Stowarzyszenie „Mamy Czas”. Wypracowaliśmy wtedy dokument roboczy „Koncepcja Sieci Klubów Mam w Polsce”.
  • Powstał także artykuł w “Dziennik Gazeta Prawna” 07.11.2012 „SIŁA MATEK i TATUSIÓW SIŁĄ SAMORZĄDU”  zastępcy burmistrza Bielan , radnego Sejmiku Województwa Mazowieckiego Grzegorza Pietruczuka.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Sieć Klubów dla Rodzin działa do tej pory na zasadzie wolontariatu. Dzięki sieci staramy się dotrzeć do jak najszerszego grona odbiorców Klubów dla Rodzin i promować  międzynarodowy projekt partnerski Grundtvig Public living room – a safe learning space”  realizowany w ramach Programu “Uczenie się przez całe życie” (Lifelong Learning Programme – LLP).  Jest to nasza druga dotacja  tym razem na lata 2013-2015.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  • Przedstawiciele Stowarzyszenia "Mamy Czas" mieli szanse na odświeżenie kompetencji językowych. Komunikacja mailowa z partnerami, wyjazdy zagraniczne, tłumaczenie materiałów były bardzo dobrą okazją do praktykowania komunikacji w języku angielskim.
  • Poznanie doświadczeń partnerów z obszarów prowadzenia Centrów Matek, prowadzenia sieci zrzeszających różne centra było bardzo rozwojowe. Bez tego doświadczenia polskie Kluby z pewnością nie byłyby gotowe do założenia polskiej sieci Klubów dla Rodzin.
  • Uczestniczenie w zajęciach podczas wyjazdów zagranicznych, przyglądanie się temu jak inni pracują z grupami rodziców i dzieci wpłynęło na nasze kompetencje pedagogiczne.
  • Spotkania z niezwykłymi grupami, praca w ciekawej grupie dodawała każdorazowo wiele energii i motywacji do dalszej pracy, do rozwijania naszego Klubu Mam.
  • Rola koordynatora projektu dla uczestników z Polski, zarządzanie międzynarodowym projektem, komunikacja z wieloma partnerami było zupełnie nowym doświadczeniem dla Stowarzyszenia "Mamy Czas". Z pewnością na tym doświadczeniu bardzo wiele się nauczyliśmy.
  • Poznanie odmienności kulturowych, specyfiki każdego kraju było bardzo uczącym doświadczeniem.
  • Projekt wpłynął na proces dojrzewania i krzepnięcia Stowarzyszenia "Mamy Czas". Wymagał wyraźnego określenia zadań, podział ról, systematyczności pracy. Działanie na polu międzynarodowym wymagało od zespołu stowarzyszenia podzielenia się odpowiedzialnością za stałą działalność stowarzyszenia czyli prowadzenie Klubu Mam na Bielanach. Wymusiło to powiększenie zespołu, wprowadzenie nowych matek do bardziej odpowiedzialnych ról.
  • Dzięki przyglądaniu się jak funkcjonują Centra Matek w innych krajach wprowadziłyśmy szereg drobnych zmian w funkcjonowaniu Klubu tak aby aspekt współtworzenia Klubu przez rodziców do niego przychodzących był bardziej realizowany.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
  • W ramach projektu w Polsce zainicjowana została regularna komunikacja mailowa pomiędzy różnymi Klubami Mam, które nie miały dotychczas ze sobą kontaktów.
  • Wyjazdy zagranicznie były dla uczestniczek wyjazdów nieczęstymi okazjami do porozumiewania się w języku angielskim. Każde z dużych spotkań w ramach projektu był poprzedzony krótką sesją odblokowania językowego, co przyczyniało się do otwartości na zwiększanie umiejętności językowych uczestniczek. Nie w każdym momencie spotkań było możliwe tłumaczenie stąd sytuacja wymuszała na uczestniczkach komunikowanie się w obcych językach.
  • Możliwość poznania doświadczeń partnerów z pewnością przyczynił się do wzrostu umiejętności uczestniczek w dziedzinie prowadzenia Klubów dla Mam, pracy z grupą, prowadzenia zajęć dla rodziców.
  • Uczestniczenie w życiu bardzo różnorodnych Centrów Matek w różnych krajach zwiększyło umiejętności społeczne uczestniczek - nauczyły się być w odmiennych od normalnych dla siebie grupach, warunkach, kulturach.
  • Każdy z wyjazdów zagranicznych jak i spotkań krajowych był okazją do "naładowania baterii", czerpania inspiracji co bezpośrednio przyczyniło się do wzrostu motywacji uczestniczek do prowadzenia Klubów Mam.
  • Dzielenie się własnymi doświadczeniami z partnerami zagranicznymi, opowiadanie o swoich sukcesach wpłynęło na zwiększenie pewności siebie uczestniczek projektu.
  • Kilkudniowa wizyta w inny kraju poszerzała wiedzę o krajach partnerskich i ich kulturach.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wyjazdy zagraniczne zrealizowane w ramach projektu dały unikalną szansę aktywnym matkom zdobycia wiedzy i doświadczenia jak funkcjonują Centra Matek w różnych krajach. Polskie Kluby Mam funkcjonują zaledwie od kilku lat podczas gdy np. Centra Matek w Niemczech mają już 20-letnią historię swoich doświadczeń. Wiedzy o tym jak organizować miejsca spotkań dla kobiet i rodzin z małymi dziećmi nie da się zdobyć inaczej niż poprzez bycie w danych Centrach Matek, uczestniczenie w ich życiu, rozmowy z liderkami i matkami korzystającymi z Centrów. Każda wizyta pokazywała jak wiele wspólnych doświadczeń, problemów i sukcesów mają Centra Matek w różnych krajach. Jednocześnie dla dość młodych Centrów Matek w Polsce niezwykle inspirujące było przyglądanie się jaką wizję możemy tworzyć w Polsce w perspektywie przyszłych kolejnych lat. Poznanie doświadczeń innych krajów w zakładaniu i prowadzeniu Sieci Centrów Matek były bardzo mocną inspiracją dla polskich kobiet do ostatecznego założenie polskiej Sieci Klubów dla Rodzin. Dzięki kontaktom z partnerkami zagranicznymi wiedziałyśmy jak dobrze się przygotować do całego procesu tworzenia sieci, jakich błędów należy się wystrzegać oraz jak czysto praktycznie zorganizować funkcjonowanie polskiej sieci. Różnice międzykulturowe odkrywane w trakcie wizyt były za każdym razem wzbogacające dla uczestniczek wyjazdów do innych krajów jak i spotkań z partnerami zagranicznymi w Polsce. Efekt uczenia w międzynarodowej różnorodnej grupie był bardzo mocny. Bogactwo perspektyw i doświadczeń wzbogacał wszystkie rozmowy i spotkania. Jednocześnie zastosowane metody uczenia przyczyniały się do wzmacniania uczestniczek, które stawały się świadome swoich kompetencji i osiągnięć jako liderek. Wzmocnieniem procesu uczenia było przekazywanie doświadczeń i obserwacji przez uczestniczki wyjazdów po powrocie – w swoich macierzystych grupach kobiet, podczas spotkań lokalnych. Dzięki temu szereg podpatrzonych rozwiązań i inspiracji mógł być łatwo zastosowany w działalności Centrów Matek w Polsce i Sieci Klubów dla Rodzin. Efekt ten na pewno byłby słabszy bez aspektu kontaktów międzynarodowych. Dodatkowo udział w międzynarodowym projekcie był ogromnym wzmocnieniem dla polskich Klubów Mam w kontaktach z władzami lokalnymi, partnerami samorządowymi, sponsorami. Projekt Grundtvig wzmocnił wizerunek Klubów Mam w Polsce jako aktywnych, rozwijających się grup kobiet, które dojrzały również do założenia ogólnopolskiej Sieci Klubów dla Rodzin.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

--

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Joanna Leszczyńska-Kudłaciak
Data wypełnienia formularza/karty: 
19.12.2013

Guide us Into Arts

Tematyka działań: 
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Dom Kultury Rakowiec, filia Ośrodka Kultury Ochoty
ul. Wiślicka 8, 02 -114 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anita Szaboova – koordynator projektu
502 330 069, anita.szaboova@oko.com.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Dom Kultury Rakowiec, filia Ośrodka Kultury Ochoty jest wielofunkcyjną placówką kultury działającą na terenie warszawskiej Ochoty. Stwarzamy przestrzeń do rozwoju talentów i zainteresowań mieszkańców wszystkich kategorii wiekowych poprzez udział w różnorodnych zajęciach artystycznych: muzycznych, teatralnych, plastycznych, hobbystycznych, edukacyjnych. Oferujemy możliwości uczestniczenia w kulturze poprzez organizowanie koncertów, spektakli teatralnych, wystaw, warsztatów, projektów interdyscyplinarnych. Jesteśmy inicjatorem współpracy międzyorganizacyjnej na terenie Ochoty, animatorem działań aktywizujących i integrujących mieszkańców Ochoty i całej Warszawy. Rakowiec jest miejscem przyjaznym i stwarzającym okazje do udziału w kulturze osobom wykluczonym – niepełnosprawnym, biednym, młodzieży z trudnościami wychowawczymi.

Od 2008 r. realizujemy tu Strefę Otwartą – projekt integracyjnych warsztatów artystycznych realizowanych z osobami niepełnosprawnymi lub zagrożonymi wykluczeniem. Jest to Strefa wolna od uprzedzeń, nietolerancji, barier. Strefa dla wszystkich, którzy lubią i pragną przekraczać granice osobiste, społeczne, artystyczne, architektoniczne oraz granice własnej wyobraźni. Najchętniej używamy narzędzi artystycznych, nie bronimy się jednak przed rzemiosłem, edukacją i podróżami... Wierzymy, że wzajemna tolerancja i odkrywanie umiejętności kreatywnych wyzwalają w człowieku obszary dające potencjał do przekroczenia wszelkich stref, widzialnych i niewidzialnych.

Tytuł projektu: 
Guide us Into Arts
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU06-19340 1
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Polska
Niemcy
Belgia
Chorwacja
Turcja
Rumunia
Czechy
Wlk. Brytania x2
Cele projektu: 

Projekt GUIA miał na celu wymianę doświadczeń, wiedzy i metodologii w działaniach artystycznych z osobami niepełnosprawnymi. Do uczestnictwa w projekcie zostały zaproszone osoby niepełnosprawne oraz wszyscy, którzy pragnęli poszerzyć swoją wiedzę i umiejętności.

Angielska nazwa projektu GUIA znaczy:

GUIDE – przewodnik, proces nauczania, poznawania;

US – wszyscy, niepełnosprawni i sprawni;

INTO – nie tylko drogą pasywnej konsumpcji, ale także poprzez aktywne uczestnictwo;

ARTS – sztuki performatywne - teatr, taniec, muzyka.

Projekt obejmował:

3 spotkania partnerskie prowadzone przez angielskich, niemieckich i polskich partnerów, stanowiące praktyczne warsztaty dla uczących się osób niepełnosprawnych i pełnosprawnych oraz dla prowadzących warsztaty, jak również dla nauczycieli zajmujących się edukacją zawodowo,

oraz

3 spotkania partnerskie będące festiwalami, które przedstawiały włączające (grupy wykluczone) pokazy teatralne, taneczne i muzyczne oraz wystawy artystyczne zorganizowane przez partnerów z Belgii, Czech i Chorwacji. Większość z tych pokazów było wykonanych przez organizacje partnerskie. Pokazy te były wynikiem kulturalnej i włączającej (grupy wykluczone) pracy partnerów.

Wszystkie spotkania obejmowały:

  • spotkania ewaluacyjne służące wymianie spostrzeżeń,
  • spotkania twórców służące wymianie myśli odnośnie metodologii pracy,
  • publiczne prezentacje służące podniesieniu udziału w projekcie mieszkańców Europy,
  • spotkania zarządu – koordynatorów narodowych,
  • nieformalne spotkania zawierające dyskusje, tańce, muzyke, koncerty, gry itp.

Pomiędzy spotkaniami, partnerzy pracowali nad oceną pracy i rozwinęli takie rezultaty jak: strona internetowa, płyta DVD, galeria zdjęć, filmy i archiwum doświadczeń.

Sukces projektu został osiągnięty w następujących dziedzinach:

  • zmniejszenie uprzedzeń i poprawa w procesie włączenia społecznego i artystycznego,
  • rozwój metodologii włączającej (grupy wykluczone) do celów pracy z osobami niepełnosprawnymi,
  • rozwój umiejętności praktycznych pracy twórczej dla wszystkich uczestników, niezależnie od tego, czy są oni zawodowcami czy amatorami, kierunek zwraca się ku sztuce,
  • uczenie się poprzez wiedzę dzieloną z innymi,
  • zwiększenie wiary w siebie, zwłaszcza wśród ludzi z niepełnosprawnością,
  • promocja idei, że praca artystyczna jest naturalna dla każdego i niepełnosprawność nie stanowi bariery,
  • promocja idei, że sztuka z ludźmi niepełnosprawnymi nie jest jedynie pracą społeczną, ale może być sztuką sama w sobie,

Osiągnięte rezultaty:

  • Strona internetowa: www.guideusintoarts.eu,
  • płyta DVD z mapami metodycznymi i dokumentacją ze wszystkich spotkań,
  • dokumentacja fotograficzna i filmowa projektum
  • archiwum doświadczeń: zbiór wywiadów i informacji zwrotnych, opis metod używanych przez prowadzących warsztaty z organizacji partnerskich.
Obszary tematyczne: 

Podejścia dotyczące zagadnień pracy inkluzyjnej używając narzędzi sztuki.

Edukacja artystyczna, włącznie ze sztuką, rzemiosłem i muzyką.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupy docelowe o specjalnych potrzebach

Dorośli słuchacze, szczególnie osoby niepełnosprawne.

Dorośli słuchacze, szczególnie animatorzy kultury, opiekunowie, instruktorzy.   

Instytucje kultury oraz instytucje o profilu socjalnym zawierające w swoich programach realizację sztuki włączającej osoby niepełnosprawne.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na projekt powstał podczas realizacji cyklu integracyjnych warsztatów artystycznych Strefa Otwarta w DK Rakowiec, filii OKO. Autorem i koordynatorem Strefy Otwartej jest Anita Szaboova. Jest to cykl różnorodnych warsztatów – teatralnych, tanecznych, muzycznych, plastycznych i innych dla osób zagrożonych wykluczeniem. Od samego początku zapraszaliśmy do prowadzenia warsztatów profesjonalnych artystów. Pragnęliśmy w ten sposób zaproponować wysoką jakość spotkań a tym samym wyrównać szanse w dostępie do edukacji artystycznej dla osób zagrożonych wykluczeniem. Artyści, których zapraszaliśmy do prowadzenia warsztatów nieraz deklarowali bardzo duży entuzjazm do pracy z osobami niepełnosprawnymi, ale równocześnie przyznawali się do braku wiedzy i doświadczeń w tym zakresie. Z tego zrodził się pomysł na projekt, który umożliwił by wymianę doświadczeń  a tym samym poszerzył kompetencje instruktorów a równocześnie stworzył by nowe przestrzenie do rozwoju osób niepełnosprawnych.    

W jaki sposób znaleźliśmy partnerów: swoim pomysłem na projekt podzieliłam się podczas konferencji międzynarodowej poświeconej europejskim i światowym sieciom instytucji kultury i edukacji, we Wiedniu w 2010 r. , w której brałam udział. Na moje zapytanie czy są na sali osoby, które chętnie by zostali partnerem w takim projekcie odpowiedziało 2 uczestników konferencji – później zostali partnerami GUIA projektu (przedstawiciel Belgii i Chorwacji).  Każdy z nas zaprosił kolejne organizacje, z którymi współpracował wcześniej przy innych projektach, w ten sposób uzbierało się 9 partnerów.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Partnerskie spotkania zagraniczne:

27-30 X 2011

1. Spotkanie partnerskie - warsztaty muzyczne. Londyn, Wielka Brytania.

Organizator: Stowarzyszenie Joy of sound.

Program spotkania:

I. Otwarte integracyjne warsztaty muzyczne, które Joy of sound organizuje w Londynie regularnie, co tydzień od 7 lat. To otwarty warsztat muzyczny dla osób niepełnosprawnych, ich opiekunów i każdego kto jest chętny do udziału. Podczas warsztatów wykorzystywane są instrumenty muzyczne, które zostały wymyślone, rozwinięte i wyprodukowane pod specjalne potrzeby osób niepełnosprawnych. Warsztaty muzyczne poprzedziła prezentacja tych instrumentów, nauka posługiwania się nimi.  

II. Gamelan session - nauka gry na tradycyjnych balijskich instrumentach muzycznych.

III. Warsztat „Łączone sztuki” - 4 grupy uczestników podzielone były pomiędzy 4 stanowiska o różnych rodzajach sztuki – taniec, muzyka, rzeźba, plastyka. Główną ideą warsztatu było skupienie uwagi na fakcie, że spektrum naszych indywidualnych umiejętności twórczych jest szerokie i połączone.

IV. Warsztat bębniarski w ramach którego uczyliśmy się współgrania korzystając z  4 podstawowych rytmów oraz kreowaliśmy wspólne ścieżki rytmiczne w mniejszych podgrupach.

V. spotkanie podsumowujące i omawiające metodę pracy JOS oraz nasze wspólne działania.

Z Polski wyjechało do Londynu 4 słuchaczy, 1 pracownik.

1-4.III 2012

2. spotkanie partnerskie: GUIA Festiwal, Bruksela, Belgia.

Organizator: Community Centre De Zeyp

Cel: wymiana doświadczeń na polu produkcji artystycznych, przede wszystkim spektakli teatralnych i tanecznych.

Z Polski wyjechaliśmy z grupą teatralną 5 osób niepełnosprawnych, którzy przygotowali spektakl teatralny p.t. „Piękna na swój sposób”, w reżyserii Justyny Sobczyk. Oprócz polskiego spektaklu na festiwalu GUIA zaprezentowało się 8 grup artystycznych z udziałem aktorów, tancerzy, piosenkarzy i muzyków niepełnosprawnych. W ramach festiwalu odbyły się również 2 warsztaty taneczne dla instruktorów oraz dla osób niepełnosprawnych. Każdy dzień Festiwalu zawierał również spotkania twórców służące wymianie poglądów oraz omówieniu metody pracy. Spotkania były moderowane i nagrywane.

W spektaklu polskiej grupy występowało 5 dorosłych aktorów o różnym charakterze niepełnosprawności. Spektakl był przygotowywany w DK Rakowiec, filii OKO, premiera odbyła się na krótko przed wyjazdem do Brukseli. Scenariusz do spektaklu był przygotowany przez Justynę Sobczyk na podstawie wywiadów z aktorami podczas prób. Bogaty był w historie z życia aktorów, w tematy dla nich istotne. Na życzenie aktorów spektakl zawierał tematy związane z Polskimi symbolami narodowymi – Matka Boska, Adam Małysz, reprezentacja sportowa polski itp. Dla wszystkich aktorów wyjazd do Brukseli był pierwszym wyjazdem zagranicznym w życiu, po raz pierwszy mieli lecieć samolotem. To odzwierciedliło się w temacie sztuki. Aktorzy przeżywali bardzo fakt samotnego wyjazdu, czuli, że są kimś w rodzaju ambasadorów swoje kraju a więc powinni mówić również o państwie. Spektakl oczarował zagraniczną widownie, m in. dzięki temu, że grupa zaprezentowała dystans i lekkość z jaką opowiadała o Polsce. Pierwszy dzień pobytu w Brukseli odwiedziliśmy Parlament Europejski, gdzie zostaliśmy przyjęci przez Jerzego Buzka.

Wystąpienie na scenie międzynarodowej oraz owacje na stojąco, które dostała nasza grupa po spektaklu od widowni, przebywanie przez 3 dni w międzynarodowym towarzystwie obejmującym osoby niepełnosprawne, z podobną pasją artystyczną  niezwykle podwyższyło pewność siebie naszych uczestników, poczucie własnej wartości i dodawało im odwagi do pokonywania własnych lęków i niepewności.

Z Polski wyjechało 7 słuchaczy, 1 nauczyciel, 2 pracowników.

02-05. V 2012

3. spotkanie partnerskie, Emden, Niemcy.

Organizator: The association Theartic e.V.

Spotkanie o charakterze warsztatowym. Celem warsztatów teatralnych przygotowanych przez grupę Theartic było przedstawienie swojej metodologii pracy poprzez aktywne uczestnictwo w warsztatach teatralnych oraz poprzez obserwację prób teatralnych grupy dorosłej i dziecięcej Theartic.Częścią spotkania było przygotowanie przez wszystkich uczestników GUIA spektaklu plenerowego.  Po każdym dniu warsztatów odbyły się dyskusje na temat realizowanych działań i użytej metodologii, filozofii pracy itp. Działania w Emden zawierały również spotkanie z władzami lokalnymi. Polskimi uczestnikami spotkania byli opiekunowie na co dzień pracujący z osobami niepełnosprawnymi, bez wykształcenia teatralnego oraz dwóch instruktorów teatralnych, którzy nie mieli wcześniejszych doświadczeń z pracą z osobami niepełnosprawnymi.

Podczas warsztatów mogliśmy poznać bardzo konkretne działania, ćwiczenia teatralne, które Theartic używa podczas swojej pracy z zespołem. Przygotowanie spektaklu plenerowego niezwykle zintegrowało grupę.  W spektaklu wzięło udział ponad 60 osób, ponad 9 narodowości, niepełnosprawni i pełnosprawni. Scenariusz spektaklu angażował wszystkich uczestników spotkania a w trakcie jego realizacji, na ulicach Emden, również przypadkowych przechodni, mieszkańców i turystów. Wydarzenie było przykładem prawdziwego integracyjnego publicznego działania artystycznego oddziaływującego pozytywnie na uczestników i na zewnętrzne grupy socjalne, które się do nas dołączyły.

Skorzystaliśmy z tych doświadczeń przy naszych lokalnych działaniach. We wrześniu 2012 byliśmy partnerem przy realizacji społecznej kampanii na rzecz przełamywania stereotypów na temat osób z chorobami psychicznymi p.t. Ochoczo Razem, gdzie, jako DK Rakowiec, przygotowaliśmy publiczny pochód z elementami happeningu, angażując kilkadziesiąt uczestników kampanii, oraz przypadkowych przechodniów.

Kolejne rezultaty: w Emden zostały zaprezentowane 3 filmy

  1. relacja z festiwalu GUIA w Brukseli (w tej chwili do obejrzenia na stronie internetowej www.guideusintoarts.eu),
  2. prezentacja warsztatów muzycznych zorganizowanych przez Stowarzyszenie Altea w Rumunii, na bazie doświadczeń z warsztatów Joy of sound w Anglii,
  3. prezentacja warsztatów muzycznych zorganizowanych przez Sait Ulusoy Egitim Uygulama Okulu Ve Is Egitim Merkezi W Ankarze.

Z Polski wyjechało 4 słuchaczy, 1 pracownik.

7-11. XI 2012.

4. spotkanie partnerskie, Praga, Czechy

The Normal GUIA Festiwal

Organizator: Stowarzyszenie Inventura.

Cel: Wymiana doświadczeń na polu produkcji artystycznych, przede wszystkim spektakli teatralnych, tanecznych zrealizowanych przez partnerów GUIA.

W programie było 14 wydarzeń - spektakle, prezentacje filmowe, warsztaty, spotkania twórców, spotkania z aktorami, wystawa, wieczór taneczny. Polska w ramach festiwalu zaprezentowała film p.t. Nakręceni, który został wyprodukowany w DK Rakowiec, filii OKO podczas warsztatów Strefy Otwartej z młodzieżą z trudnościami wychowawczymi. W filmie występuje młodzież z Ochoty objęta programem Pedagodzy Ulicy. Realizacja filmu i jego prezentacja na Festiwalu GUIA w Pradze była przykładem dobrej praktyki szerszej działalności placówki na rzecz osób zagrożonych wykluczeniem. Film spowodował ciekawą dyskusje, okazało się bowiem, że większość partnerów GUIA działa nie tylko na rzecz osób niepełnosprawnych, ale ma też doświadczenia z trudną młodzieżą.

Odbyła się również publiczna prezentacja filmu nakręconego podczas warsztatów muzycznych Joy of sound zrealizowanych w ramach spotkania GUIA w Londynie. Film ten można zobaczyć na stronie www.guideusintoarts.eu w zakładce Meetings/London. Niezmiernie wartościowe były dyskusje z aktorami, które się odbywały po każdym z spektakli. Organizator spotkania – Stowarzyszenie Inventura, wynajął do realizacji tego przedsięwzięcia teatr oraz przestrzeń, w której mogli wszyscy uczestnicy spotkania spędzać czas razem pomiędzy spektaklami.  Takie warunki wyjątkowo mocno zintegrowały uczestników.  

Z Polski wyjechał 1 słuchacz, 1 pracownik.

23-25.5 2013

5. zagraniczne spotkanie partnerskie o charakterze festiwalowym.  Zagreb, Chorwacja.

Organizator:  Trešnjevka Cultural Centre 

Festiwal pod tytułem "This is not the end" był osttanim spotkaniem partnerskim GUIA. Spotkanie rozpoczął wernisaż wystawy fotograficznej zawierającej zdjęcia z całego GUIA projektu, prezentująca wszystkie spotkania GUIA. W trakcie całego festiwalu odbyło się 16 wydarzeń. W przeważnej części były to prezentacje teatralne wyprodukowane przez GUIA partnerów, warsztaty, spotkania, dyskusje, otwarte próby. Był to juz trzeci festiwal GUIA, w związku z czym mogliśmy zobaczyć produkcje artystyczne będące kolejnym spektaklem grupy prezentującej się już na wcześniejszych festiwalach - np. spektakle z Belgii i Czech, lub reżysera czy instruktora, z którego pracą spotkaliśmy się wcześniej w ramach GUIA projektu. np. Justyna Wielgus, która prowadziła warsztaty taneczne w Polsce podczas spotkania Ship of Love, poprowadziła warsztaty z uczestnikami festiwalu w Zagrzebiu. Podczas Festiwalu zostały przeprowadzone liczne wywiady z uczestnikami podsumowujące bieżące działania jak i cały projekt GUIA. Na bazie tych wywiadów został wyprodukowany film, który można zobaczyć na stronie www.guideusintoarts.eu w zakładce Meetings/Zagreb.

Z Polski wyjechał 1 słuchacz, 1 pracownik.

Działania krajowe:

1.

21- 22. 03-2013 Inkluzyjne warsztaty artystyczne p.t. "Ship of Love"

Organizator: Dom Kultury Rakowiec, filia Ośrodka Kultury Ochoty,

Warszawa, Polska.

„Statek miłości” to piąte spotkanie partnerskie projektu GUIA zorganizowane przez Dom Kultury „Rakowiec”, filię OKO. Na „pokład” Statku Miłości przybyło 52 pasażerów z 8 państw Europy (Anglia, Belgia, Chorwacja, Czechy, Niemcy, Rumunia, Polska, Turcja). W trakcie 3-dniowego rejsu odbyły się 4 rodzaje warsztatów artystycznych:

WARSZTAT TEATRALNY „W poszukiwaniu synchronii”

Prowadziła Justyna Sobczyk -  pedagożka teatru. Założycielka Teatru 21, który od 8 lat prowadzi i rozwija w Warszawie. Absolwentka Wydziału Pedagogiki Teatralnej na Universität der Künste w Berlinie.

WARSZTAT TANECZNY „A ty mnie na wyspy szczęśliwe zawieź...”

Prowadziła: Justyna Wielgus – aktorka, tancerka, animatorka ruchu, od 11 lat związana z Teatrem Węgajty/projekt terenowy. Współpracowała z tancerką i choreografką Adalisą Menghini (TanzFabrik/Berlin). Związana z Centre of Performing Art. Odbyła roczną rezydencję w Narodowym Teatrze Lalkowym/Teatri Kombetar i Kukullave w Tiranie.

WARSZTAT FILMOWY „Kamera jak statek – język filmu językiem miłości"

Prowadził: Bartek Konopka - reżyser filmowy, jego film Królik po Berlinsku został nominowany na Oscara w 2009 r. Rezyser filmów Lęk wysokości (2011), Sztuka znikania (2013)

WARSZTAT LALKARSKI „Lalkowe randez vouz”

Prowadził Ilir Dragovoja – urodzony w Albanii reżyser teatralny, antropolog kultury. W programie były również zajęcia performatywne prowadzone przez grupę „Performeria Warszawa” oraz publiczny pokaz finałowy prezentujący pracę wszystkich 4 grup podczas warsztatów.

Tematem przewodnim spotkania była MIŁOŚĆ, która jest esencją życia potrzebną każdej istocie a równocześnie zawsze stanowi duże wyzwanie, bez względu na to, czy jest się osobą pełno- lub niepełnosprawną. Do zajęć instruktorzy przygotowali tzw. Labirynt Miłości nazywający uczucia, które najczęściej miłości towarzyszą: bezpieczeństwo, bliskość, szczęście, synchronia, pożądanie, flirt, wstyd, cierpienie, ból, niespełnienie, zazdrość. W nawiązaniu do tych wyrazów instruktorzy zbudowali strukturę swoich warsztatów. Każdy z uczestników mógł wybrać swoją ścieżkę lub miejsce w labiryncie, do którego chciałby dotrzeć albo z niego wypłynąć, albo go uniknąć. Pracowaliśmy w 4 stałych grupach, dążyliśmy jednak do wspólnego publicznego performansu, w którym miały się połączyć nasze działania.  

Wyszliśmy z założenia, że spektakl finałowy nie jest naszym celem nadrzędnym. Aktywność warsztatowa służyła przede wszystkim spotkaniom: z sobą, z innymi, z tematem oraz ze sztuką a dopiero w drugiej kolejności dążyliśmy do osiągnięcia kompatybilnej formy.

Film ze spotkania Ship of love można zobaczyć na stronie www.guideusintoarts.eu w zakładce Meetings/Warsaw.

23.03 2013 "Dzień Performatywny" w ramach spotkania "Ship of love" - dzień poświecony różnorodnym działaniom artystycznym -tanecznym, plastycznym, gram, happeningom itp. Działania wzmacniające integracje grupy oraz wprowadzające nowe elementy do spotkania. 

20.03 – 19.04 2013 Wystawa mandal Johna Webstera tworzonych  w trakcie procesu twórczego z osobami niepełnosprawnymi – otwarcie wystawy było wydarzeniem towarzyszącym spotkaniu Ship of love w Warszawie.

23.03.2013 Spektakl finałowy "Ship of love" zamykający 4 dniowe spotkanie GUIA w Warszawie.

20.03.2013 Spotkanie uczestników GUIA w Instytucie Teatralnym w Warszawie w celu obejrzenia spektaklu Teatru 21, w reżyserii Justyny Sobczyk. Aktorami Teatru 21 są osoby niepełnosprawne.22.03 2013 Prelekcja Johna Webstera połączona z prezentacją dotyczącą procesu tworzenia mandal elektronicznych w arteterapii.

27.02.2012 - Premiera spektaklu teatralnego "Piękna na swój sposób" w DK Rakowiec, filii OKO w Warszawie. Spektakl został zrealizowany na potrzeby Festiwalu GUIA w ramach spotkania partnerskiego w Brukseli. Aktorami było 5 osób niepełnosprawnych.

Działania upowszechniające:

  1. Zamieszczenie informacji o projekcie na stronie internetowej DK Rakowiec - www.rakowiec.art.pl.
  2. Zamieszczenie relacji ze spotkania partnerskiego odbywającego się w Warszawie na stronie internetowej DK Rakowiec oraz na funpagu DK Rakowiec na Facebooku.
  3. Zamieszczenie artykułu o spektaklu Piękna na swój sposób realizowanego przed wyjazdem na festiwal GUIA do Brukseli w Gazecie Ochoty Ursusa i Włoch.  
  4. Zamieszczenie informacji o projekcie na stronie internetowej OKO - www.oko.com.pl
  5. Zamieszczenie informacji o projekcie w broszurze OKO wyprodukowanej na potrzeby Konferencji Kultury odbywającej się w Warszawie w 2012. Buszura poświęcona jest współpracy z zagranicą OKO i cała promuje i rozpowszechnia projekty, które OKO realizuje z funduszy Grundtviga.
  6. Prezentacja projektu po jego zakończeniu odbędzie się wewnątrz własnej organizacji, dla pracowników OKO.
  7. W ramach projektu nawiązaliśmy bliską współprace z lokalnymi organizacjami takimi jak Środowiskowy Dom Samopomocy pod Skrzydłami, Stowarzyszenie Otwarte Drzwi, Instytut Teatralny, Teatr 21, Warsztat Terapii Zajęciowej św. Wincentego, WTZ Caritas, Niezależna Grupa Performeria Warszawa. Te wszystkie organizacje współpracowały z nami przy projekcie GUIA i zapoznały się bardzo szczegółowo z projektem. W SDSP pod Skrzydłami została wyeksponowana wystawa prezentująca udział członków Środowiskowego Domu w GUIA projekcie.
  8. Prezentacja projektu na konferencji Zdobywamy przestrzeń publiczną w Pradze.
  9. Przedstawienie projektu GUIA w ramach prezentacji na konferencji "Teatr wykluczonych wczoraj dziś i jutro"  na Międzynarodowym Biennale Spotkania Teatralne Terapia i Teatr w Łodzi, czerwiec 2012.
  10. Przedstawienie projektu GUIA w Instytucie Teatralnym przed spektaklem Teatru 21, na który zostali zaproszeni uczestnicy warszawskiego spotkania partnerskiego oraz szeroka publiczność z Warszawy.
  11. Projekt był  prezentowany na stronie ENCC (European Network of Culural Centres) web site; http://www.encc.eu/, oraz informacja o warszawskim spotkaniu Ship of Love została wysłana przez newsletter do członków tej organizacji obejmującej kilkaset osób z centrów kultury z całej Europy.

Działania ewaluacyjne:

Podczas projektu były zastosowane trzy rodzaje ewaluacji:

1 . Ocena procesu i rezultatów:

  • Przy każdym spotkaniu partnerskim zorganizowaliśmy spotkania służące podsumowaniu, wymianie doświadczeń, poglądów, refleksji wszystkich uczestników projektu.
  • Spotkania dla twórców w celu wymiany doświadczeń  i metodologii ich pracy z osobami niepełnosprawnymi. 

2. Ocena dokonana przez uczestników niepełnosprawnych

Na początku projektu zaplanowaliśmy opracowanie konkretnego narzędzia ewaluacyjnego dla osób niepełnosprawnych. Ale w trakcie projektu uznaliśmy, że nie można zaproponować uczestnikom niepełnosprawnym tylko jednego narzędzia ewaluacyjnego. Opracowaliśmy więc trzy różne narzędzia ewaluacyjne:

  • Ewaluacja poprzez sztukę na przykład: obrazy, rysunki, ruch, dźwięk.
  • Wideo wywiady z uczestnikami spotkań.
  • Pisemne i ustne informacje zwrotne na przykład ; flipcharty,  dyskusje pomiędzy uczestnikami i moderatorami po przedstawieniach, które zostały nagrane lub spisane.

Wyniki tej ewaluacji były przesyłane do wszystkich partnerów.

3 . Ankiety ewaluacyjne:

Opracowaliśmy wspólną ankietę dla każdego spotkania partnerskiego. Kwestionariusz  był wysyłany do wszystkich uczestników spotkania po powrocie do domu. Wypełnione ankiety zostały przesłane do koordynatora krajowego, każdego z partnerów.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
23
W wyjazdach zagranicznych: 
18
Produkty
Produkty projektu: 

Osiągnięte rezultaty:

  • strona internetowa: www.guideusintoarts.eu
  • płyta DVD
  • mapy metodyczne  z mapami metodycznymi i dokumentacją ze wszystkich spotkań
  • dokumentacja fotograficzna i filmowa projektu
  • archiwum doświadczeń: zbiór wywiadów i informacji zwrotnych, opis metod używanych przez prowadzących warsztaty z organizacji partnerskich.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

strona internetowa www.guideusintoarts.eu

DVD - GUIA

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Pracownicy DK Rakowiec, filii OKO dzięki projektowi GUIA poszerzyli swoje umiejętności socjalne w kontakcie z osobami niepełnosprawnymi. Przełamali bariery, obawy, czasami strach, który odczuwali wcześniej w np. w kontakcie z osobą chorująca psychicznie, lub upośledzoną mentalnie. Obecnie nie boją się współpracować, współtworzyć, komunikować z otwartością i naturalnością z osobami niepełnosprawnymi.

W DK Rakowiec, filii OKO już wcześniej realizowaliśmy projekty dla osób zagrożonych wykluczeniem – cykl warsztatów artystycznych dla osób niepełnosprawnych oraz dla trudnej młodzieży  Strefa Otwarta. Projekt GUIA przekonał nas do słuszności takiego kierunku działania. Planujemy kontynuować naszą działalność skierowaną do grupy osób zagrożonych wykluczeniem. Dzięki projektowi GUIA mamy bardziej zaangażowaną kadrę instruktorów, którzy poszerzyli swoje kompetencje i w zakresie pracy artystycznej z osobami niepełnosprawnymi i pogłębiła się ich samoidentyfikacja z taką działalnością.  

Projekt wywarł bardzo duży wpływ na rozwój zawodowy nauczycieli – reżyserów, instruktorów. Poprzez uczestnictwo  w projekcie nie tylko poszerzyli swoje umiejętności, ale też nawiązali szerokie kontakty i te przyniosły im nowe możliwości rozwoju. Wiele z nich tworzy nowe projekty w nowych międzynarodowych kooperacjach, złożonych z partnerów oraz współpracowników GUIA projektu.  

Projekt przełożył się bardzo pozytywnie na współpracę z lokalnymi organizacjami ze sfery socjalnej. Np. we wrześniu 2103 po raz drugi zrealizowaliśmy wspólną kampanię społeczną p.t. Ochoczo Razem, poświęconej uwrażliwianiu świadomości społeczeństwa na problemy osób chorujących psychicznie. Partnerami w tej kampanii jest 12 organizacji z Ochoty ze sfery publicznej i prywatnej.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Najlepszym świadectwem będzie kilka cytatów z ankiet ewaluacyjnych: Sebastian, instruktor teatralny, który przed projektem nigdy nie pracował z osobami niepełnosprawnymi, odpowiada na pytanie: Czy projekt był wkładem w rozwój twojego życia zawodowego lub prywatnego? Jeżeli tak, to jak byś określił ten wkład? Jeżeli nie, to napisz dlaczego.

Odpowiedź: „Projekt otworzył mi nową perspektywę widzenia świata. Uświadomił piękno i radość życia drzemiące w ludziach niepełnosprawnych. Sprawił, że przestałem zauważać niepełnosprawność i odnalazłem poza nią człowieka a także pozwolił pogodniej spoglądać na własne życie. Dzięki warsztatom postanowiłem zająć się pracą z osobami niepełnosprawnymi. Dały mi one podstawowe techniki i umiejętności interpersonalne do takiej pracy.”

Sebastian wyjechał do Emden jako słuchacz. Po tym wyjeździe wziął udział w dwóch projektach realizowanych w DK Rakowiec, tym razem jako instruktor integracyjnych zajęć teatralnych, z udziałem osób niepełnosprawnych.

Agnieszka, opiekunka w Warsztacie Terapii Zajęciowej. Odpowiada na to samo pytanie:  „Pomimo to, że już wcześniej znałam wiele tych ćwiczeń teatralnych poznałam więcej możliwości pracy i prawdziwą integrację poprzez teatr, ten projekt był dla mnie szalenie inspirujący i pokazał mi wiele nowych form pracy.”

Janusz, uczestnik niepełnosprawny, aktor spektaklu „Piękna na swój sposób” odpowiada na to samo pytanie odnośnie wyjazdu do Brukseli: „Oczywiście, jak najbardziej ten wyjazd pozwolił mi poznać ich kulturę, zwyczaje itp. Zarazem poznać nowych ludzi z innych krajów i większą mam otwartość do ludzi i zdałem sobie sprawę, że muszę się nauczyć języka obcego, żeby się z nimi dogadywać.”

Emilia, uczestniczka niepełnosprawna, aktorka spektaklu „Piękna na swój sposób” odpowiada na to samo pytanie: „Było to fajne odkrycie w nowym miejscu, doświadczyłam tego, że ludzie są mili, pierwszy raz leciałam samolotem i byłam za granicą. Nauczyłam się jak się odprawia na lotnisku, sprawdza bagaże. Mogłam użyć kilku słów po angielsku, których nauczyłam się w Polsce. Na warsztatach tanecznych nauczyłam się jak się wyginać, poruszać, pracować w grupie. Cieszyłam się, że mogę wystąpić w Brukseli, w nowym miejscu. „

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultaty projektu takie jak strona guideusintoarts.pl oraz dvd są ogólnie dostępne. Mogą być wykorzystane przez każdego kto poszukuje nowych inspiracji, metodologii pracy z osobami niepełnosprawnymi. Główną inspiracją do stworzenia tego projektu było to, że instruktorzy, których zapraszaliśmy do współpracy z osobami niepełnosprawnymi często deklarowali dobre chęci, ale brak doświadczeń i wiedzy w tym zakresie. Artyści, którzy chcą tworzyć z osobami niepełnosprawnymi mogą zdobyć wiedzę na przykład z naszych map metodologicznych. Są to dokumenty zamieszczone na stronie www projektu oraz na GUIA DVD. Zostały przygotowane przez nauczycieli GUIA projektu – reżyserów, instruktorów pracujących z osobami niepełnosprawnymi i zawierają opisy metodologii pracy instruktorów, ich założenia,  wiedzę ogólną, jaką nabyli podczas swoich doświadczeń w pracy z osobami niepełnosprawnymi.

Te mapy wraz z raportem z każdego spotkania partnerskiego, zdjęciami i filmami tworzą razem wartościowy materiał edukacyjny, który może służyć innym.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Zatem zorganizowaliście wspólnie zaplanowane wydarzenie warsztatowe, które łączyło doświadczenie intensywnej, skoncentrowanej nauki z zabawą i poszukiwaniem. To była podróż, która zapadła mi w pamięć – zarówno na polu zawodowym (jako osoba dorosła ucząca się) i jako człowiek.” Tania

„Uważam, że to doświadczenie dało mi olbrzymie możliwości. Miałam możliwość spotkania z samą sobą, z moją prawdziwą naturą oraz połączenia z innymi w głęboko wzruszający sposób. Warsztaty taneczne pozwoliły mi zaufać, odpocząć i otworzyć się na teraźniejszą chwilę, na innych oraz znaleźć mocniejszą podstawę w ciele. Potrafiłam podjąć wyzwanie z samą sobą w najbardziej satysfakcjonujący mnie sposób. Czy można prosić o jeszcze???!!!”

Julie

“Po pierwsze, chcę podziękować Wam za wspaniałe dni GUIA w Warszawie. To było tak mocne doświadczenie, pełne kreatywności i szacunku. I przede wszystkim, tak dobrze zorganizowane z dużą dozą miłości…Czułam się bardzo uprzywilejowana, że mogę uczestniczyć w tych wyjątkowych dniach w zaśnieżonej Warszawie.”

Caroline

„Mam nadzieję, że takie projekty będą płonąć na świecie i zaspokoją pasje cudownych ludzi, którzy potrzebują pomocy. Uczestnictwo w warsztatach i stworzenie po próbie ciekawego podsumowania, które podoba się i jest oglądane przez innych, daje także ogromną satysfakcję każdemu. Wszyscy zakończyliśmy rejs z inteligentnym „koszykiem” pomysłów.

Warsztaty taneczne zainspirowały mnie do prowadzenia innych warsztatów związanych z pomaganiem innym poprzez taniec i do zachęcania ludzi, którzy są unieruchomieni w fotelu, by się ruszyli!! To może pomóc im w życiu codziennym na holistycznym poziomie (w ujęciu całościowym)” Harriet

„Wyjazd dał mi szansę przede wszystkim wymiany doświadczeń i nawiązania współpracy w  przyszłości. Poznanie nowych technik pracy nad rytmem. Przede wszystkim przełamanie bariery językowej” (Agnieszka odnośnie spotkania partnerskiego w Londynie)

„Tak, ten wyjazd wpisał się w odpowiedni moment mojego życia zawodowego, kiedy szukałam inspiracji dla rozwoju grupy prowadzonej przeze mnie. Do tej pory utrzymywałam, że ten skład grupy jest zamknięty, że chcę pracować tylko z osobami z zespołem Downa, a okazało się, że wymieszanie wielu różnych nietypowych osób daje cudowne szanse na odkrywanie nowych jakości teatralnych. Wyjazdy dały szanse żywej otwartej rozmowy na temat teatru i sztuki wogóle, która angażuje osoby wykluczone....to był dla mnie luksusowy czas na refleksie, rozmowę, inspiracje.” Justyna (dodam tylko, że od tamtego momentu Justyna wyreżyserowała spektakl teatralny, w którego obsadzie są 2 profesjonalne aktorki oraz 1 aktorka z zespołem Downa, czyli zrealizowała dokładnie to, co założyła w wypowiedzi powyżej. Spektakl się nazywa „Śmiertelnie trudna gra”, jest o temacie śmierci.  Jest to produkcja wyjazdowa, z którą grupa jeździ po wielu szkołach i ośrodkach w Polsce. 

Feedback Ilony, przedstawicielki Stowarzyszenia Inventura, które deklarowało na początku projektu żal z powodu niskiego zainteresowania widzów dla ich spektakli. Inventura prowadzi teatr z osobami chorującymi psychicznie w Pradze w Czechach. „Wczoraj mieliśmy premierę naszej nowej gry Dasa, wstawaj! i było naprawdę dobrze! Chciałbym powiedzieć, że zrobiliśmy duży krok do przodu i będziemy szli dalej na pewno!:) Krok po kroku stajemy się coraz  bardziej znani i mamy więcej i więcej widzów, którzy przychodzą na nasze przedstawienia. GUIA żyje :)!”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Zostaje tylko podziękować za możliwość realizacji projektu, dzięki któremu tyle osób wzbogaciło swoje życie i poszerzyło wiedzę i umiejętności.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Imię i nazwisko: Anita Szaboova
Data wypełnienia formularza/karty: 
18.11.2013

Let’s animate & integrate!

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Koszalińskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne
ul. Plac Polonii 1, 75-415 Koszalin
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Magryta-Urban
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie działa na rzecz upowszechniania i propagowania kultury, a także w obszarach integracji społecznej, ze szczególnym uwzględnieniem działań na rzecz osób niepełnosprawnych.

Grupy docelowe:

  • artyści profesjonalni i amatorzy (głównie niepełnosprawni), społeczność z obszarów zdegradowanych kulturowo i ekonomicznie, z utrudnionym dostępem do dóbr kultury,
  • instytucje rządowe i pozarządowe, działające na rzecz integracji społecznej, w szczególności na rzecz osób niepełnosprawnych.

Tematyka oferty edukacyjnej:

  • nauka i poszerzanie swoich umiejętności w zakresie: fotografii artysytycznej, tworzenia filmów animowanych, dubbingu, projektowania odzieży, filmoterapii, aktywnej rehabilitacji,
  • ścisła współpraca ze szkołami w zakresie integracji społecznej.

Metody pracy:

  • organizacja warsztatów,
  • organizacja festiwali,
  • bezpośrednie spotkania osób niepełnosprawnych z uczniami szkół ponadpodstawowych, studentami i osadzonymi w zakładach karnych.
Tytuł warsztatu: 
Let’s animate & integrate!
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28398
Data realizacji warsztatu: 
01.10.2012 - 05.10.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
18
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Celem warsztatu była integracja osób z różnych środowisk, z różnych kultur, z różnymi niepełnosprawościami. Poznawanie się, budowanie zaufania, wzajemnego zrozumienia i akceptacji odbywało się podczas tworzenia wspólnego filmu animowanego. Proces ten pozwolił na wyrażanie siebie, swoich przeżyć, emocji. Powodował także poczucie równości, przynależności do grupy, gdyż sztuka niweluje niepełnosprawność, nie uznaje barier językowych, gdyż jest uniwersalna.

Zajęcia miały charakter terapeutyczny –  wyzwoliły artystyczną twórczość, kompensując psychofizyczne braki oraz zmniejszając napięcie i uspokajając. Zrealizowane przez nas warsztaty stymulowały wyobraźnię oraz podwyższały umiejętności manualne. Uczestnicy warsztatu znaleźli podczas niego inspiracje, wsparcie oraz spełnienie.

Obszary tematyczne: 

Tematem warsztatu było wspólne tworzenie filmu animowanego. Grupa umówiła się, że stworzy film dotyczący ich obecności w Polsce, ale także przedstawiający ich kraje.

Kraj uczestników: 
Czechy
Grecja
Hiszpania
Niemcy
Rumunia
Słowenia
Turcja
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
3
4
1
1
1
2
2
2
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja warsztatu była bardzo szeroka. Informacja o wydarzeniu została wysłana do:

  • organizacji pozarządowych zajmujących się problemem niepełnosprawności, będących partnerami organizatora warsztatu,
  • organizacji znalezionych w Internecie, a także wskazanych przez warszawskie ”Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji”,
  • środowisk artystycznych (organizatorów międzynarodowych festiwali i przeglądów filmowych),
  • osób współpracujących z polskimi paraolimpijczykami,
  • indywidualnych osób współpracujących z ”Europejskim Festiwalem Filmowym Integracja Ty i Ja” oraz jego gośćmi z poprzednich edycji,
  • uczestników różnych europejskich wydarzeń (warsztatów, seminariów, szkoleń itp.), w których uczestniczyła koordynatorka projektu.

Ponadto wiadomość o warsztacie ukazała się również na stronie organizacji www.integracjatyija.pl i była stale aktualizowana ze względu na datę zamknięcia rekrutacji. Była także widoczna na stronie polskiego radia Hey Now w Londynie. Jednak najbardziej efektywnym sposobem promocji okazało się stworzenie bazy zawierającej kilka tysięcy adresów europejskich organizacji zajmujących się wolontariatem europejskim (http://ec.europa.eu/youth/evs/aod/hei_en.cfm), do których wysłaliśmy informację o naszym wydarzeniu.

Grupa docelowa uczestników: 

W warsztacie wzięło udział 18 osób, połowa z osób była pełnosprawna, połowa niepełnosprawna ruchowo. Kryteria, jakimi kierowaliśmy się przy wyborcze uczestników były następujące:

  • zainteresowania związane z tematem spotkania,
  • doświadczenie w międzynarodowych projektach (dawaliśmy szansę osobom nie korzystającym dotychczas z takich programów).

Osoby niepełnosprawne mogły zgłaszać się w parach. Większość nie w pełni sprawnych uczestników przyjechała w towarzystwie opiekuna.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Pierwsze zajęcia rozpoczęły się powitaniem uczestników, przedstawieniem instruktorów, założeń projektu oraz sposobu ich finansowania. Następnie grupa przy udziale animatora poznała sie wzajemnie. Po przerwie kawowej nastąpiła teoretyczna część warsztatu, tj. poznanie uczestników z animacją filmową i etapami jej produkcji, takimi jak:

  1. Okres  koncepcyjny
    • pomysł, scenariusz
    • założenia plastyczne (projekty postaci i dekoracji)
    • storyboard (scenopis obrazkowy)
    • layout (animacja główna)
    • animacja poszczególnych ujęć
  2. Okres zdjęciowy
    • skanowanie i kolorowanie
    • compositing.

Uczestnicy dowiedzieli się jak wygląda montaż i udźwiękowienie obrazu oraz zapoznali się z oprogramowaniem komputerowym do obróbki obrazu. Trenerzy omówili także podstawowe pojęcia języka filmowego (kadr, ujęcie, sekwencja, akt filmowy, kompozycja kadru, łączniki, ruchy kamery).

Kolejnego dnia miały miejsce zajęcia praktyczne, tj. konstrukcja postaci do realizowanego filmu. Ponadto uczestnicy zapoznali się z zagadnieniem deformacji postaci, chodów, przesuwów do wykonywanej animacji. Wieczorem zaprezentowane zostały filmy zrealizowane w ”Studium Miniatur Filmowych” oraz produkcje dotyczące Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”, którego realizatorem jest organizator warsztatu.

Trzeciego dnia warsztatu miała miejsce korekta animacji wykonywanej przez uczestników, ponadto rozpoczęto skanowanie obrazów. W tym dniu odbyła się również krótka wycieczka do oddalonego o ok. 10 km Kołobrzegu, gdzie goście mogli poznać zabytki tego miejsca. Po zwiedzaniu przewidziany był czas wolny, połączony z degustacją ryby na promenadzie.

Wieczorem miała miejsce prezentacja materiału fotograficznego wraz z prelekcją fotografa warsztatu Wojciecha Szweja, wyróżnionego m.in. w konkursie National Geographic Polska.

W następnym dniu uczestnicy kontynuowali animację, miała miejsce jej indywidualna korekta, skanowanie. Wprowadzono także nowy element - animację przestrzenną oraz pod kamerą, dla których wykonano postacie i elementy scenografii. W tym dniu rozpoczął się także montaż i udźwiękowienie powstającego filmu. Wieczorem miały miejsce prezentacje organizacji, krajów czy indywidualnych działań uczestników warsztatów.

W ostatnim dniu trwała animacja przestrzenna i pod kamerą. Słuchacze otrzymali także zadanie przygotowania wspólnego plakatu do stworzonego filmu. Wieczorem odbyło się uroczyste wręczenie dyplomów, po którym prezentowany był materiał filmowy przyjmowany przez twórców brawami przy ciekawszych scenkach. Ponadto wyświetlane były zdjęcia z przebiegu projektu oraz portrety gości wykonane przez zawodowego fotografa.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Warsztat odbył się w nadmorskiej miejscowości Dźwirzyno, oddalonej od morza o kilkadziesiąt metrów. Sala warsztatowa (w której umieszczono wystawę autorstwa niepełnosprawnych grafików), zakwaterowanie oraz stołówka mieściły się w jednym obiekcie. Ośrodek był w pełni przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych (podjazdy dla wózków, winda, odpowiednio dostosowane pokoje bez barier, z poręczami). Osoby niepełnosprawne z uwagi na swoje ograniczenia sprawnościowe zakwaterowane były z pełnosprawnymi opiekunami - uczestnikami warsztatu. Przerwy kawowe odbywały się w kawiarni hotelowej, która podobnie jak sala warsztatowa została przyozdobiona fotografiami wykonanymi przez niepełnosprawnych uczestników warsztatu fotograficznego zorganizowanego przez Koszalińskie Towarzystwo Społeczno- Kulturalne, co dodatkowo tworzyło atmosferę integracji.

Ewaluacja i monitoring: 

Monitoring projektu odbywał się poprzez obserwację zaangażowania uczestników, bezpośrednie rozmowy z nimi oraz poprzez

codzienną ocenę warsztatu prowadzoną przez kadrę.

Ewaluacja wydarzenia dokonywana przez gości miała miejsce każdego dnia po popołudniowych zajęciach. Pierwszego dnia uczestnicy zostali zapytani o samopoczucie, wrażenia związane z warsztatem, odczucia dotyczące grupy. Kolejnego dnia zostało postawione pytanie ”everything is fine but I still miss..”, na które uczestnicy mieli dać odpowiedzi na przyklejanych karteczkach. W środku projektu słuchacze otrzymali zadanie ocenienia na narysowanym torcie podzielonym na równe kawałki poszczególnych obszarów warsztatu, takich jak: zajęcia z animacji filmowej, grupa, zakwaterowanie, wyżywienie, lokalizacja, wycieczka. Przedostatniego dnia ocena projektu odbyła się za pomocą gry: walizka (co zostaje), pralka (co trzeba poprawić), kosz (co wyrzucić). W przedostatnim i ostatnim dniu słuchacze wypełnili karty ewaluacyjne.

Uczestnicy bardzo pozytywnie oceniali przebieg warsztatu (ciekawy program połączony z przerwami), życzliwą grupę, dobrą organizację, zakwaterowanie. Jedynie niektórzy goście negatywnie wypowiadali się o kuchni hotelowej, która serwowała głównie polskie potrawy. Kolejne uwagi dotyczyły specyfiki zajęć, która nie pozwalała na aktywność ruchową uczestników. Z powodu niepełnosprawności fizycznej niektórych osób nie były prowadzone gry ruchowe (tzw. energizery). Jednakże w odpowiedzi na te oczekiwania została zorganizowana wycieczka do Kołobrzegu, odbywały się spacery nad morze czy istniała możliwość korzystania z basenu w czasie wolnym.

Ocena organizatora warsztatu pokrywa się z odczuciami gości. Uważamy, że był to udany warsztat, także dzięki otwartości, serdeczności i entuzjazmowi uczestników.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ spotkania może mieć wymierny efekt na działalność Koszalińskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego, organizatora Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”. W 2013 roku odbędzie się jego 10. edycja. Uczestnicy spotkania zostali zaproszeni do współpracy przy jego organizacji i promocji idei integracji. Obecnie Festiwal zaznacza swą obecność w Polsce także poprzez organizację w 20 miejscowościach tzw. ”Małych Festiwali Ty i Ja”, odbywających się równolegle z główną imprezą zlokalizowaną w Koszalinie. Naszym zamierzeniem jest stworzenie także europejskich ”Małych Festiwali Ty i Ja”. W tym celu chcielibyśmy współpracować z naszymi gośćmi z zagranicy, którzy reprezentują różne środowiska, w tym organizacje pozarządowe. Widzimy także możliwość zaproszenia niektórych z nich na przyszłoroczny festiwal w charakterze artystów (wśród uczestników jest muzyk z Niemiec prowadzący warsztaty gry na bębnach dla osób niepełnosprawnych).

Wydarzenie to wpłynęło także na społeczność lokalną. Artykuły w prasie lokalnej dotyczące warsztatu miały wpływ na zmniejszenia stereotypów związanych z niepełnosprawnością. Dodatkowo ważnym wpływem warsztatu będzie także promocja naszych działań w krajach uczestników poprzez upowszechnienie informacji o prowadzonym przez nas konkursie na amatorskie filmy tworzone przez osoby niepełnosprawne czy szansa na materiał w telewizji greckiej, w której talk-show prowadzi poruszająca się na wózku Christina.

Upowszechnianie rezultatów: 

Film stworzony przez uczestników warsztatu zostanie wyświetlony podczas 10. edycji Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 
  • It was very rewarding experience.
  • I like this program becuase it gave us motivation (because we are disabled people).
  • I felt like in paradise!
  • The project is very nice and interesting for me!
  • Maybe it will be interesting to organize a second call of this workshop. It would be not only with pain activities but also sculpture, photography, theatre etc. Thanks a lot because I am very happy :).
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Magryta-Urban
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.03.2013
Subskrybuje zawartość

Switch style