bridge.r@dio.network - crossing boundaries

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym
ul. Głogowa 2B, 02-639 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Kwiatkowska, 22 848 82 60, 22 646 03 14, webmaster@psouu.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym (PSOUU) działa na  rzecz osób z niepełnosprawnością intelektualną mieszkających w Polsce, ich rodziców i opiekunów prawnych.

Rodzice, których dzieci zostały zdiagnozowane jako osoby z niepełnosprawnością intelektualną, chcą dać im nową rzeczywistość, zapewniając nowe możliwości. Perspektywa ta ma zastosowanie do wszystkich: małych dzieci, młodzieży i dorosłych. Nie jest intencją rodziców/opiekunów, aby dać im wszechstronnie stałą pomoc, ale raczej intencją jest zapewnienie możliwości, które pozwoliłyby im rozwijać się fizycznie, poznawczo i społecznie, tak aby mogły być aktywnymi, autonomicznymi członkami społeczeństwa

Stowarzyszenie jest uznaną organizacją państwową, ze znaczącymi osiągnięciami. Główne obszary prowadzonych działań to:

  • wczesna interwencja,
  • terapia zajęciowa,
  • zatrudnienie wspomagane,
  • mieszkalnictwo chronione,
  • IT w edukacji i terapii,
  • edukacja i rehabilitacja młodzieży.

Znaczna część oferty PSOUU skierowana jest do dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną.

PSOUU prowadzi Warsztaty Terapii Zajęciowej (WTZ) – dla osób dorosłych z orzeczonym umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności. Uczestnicy warsztatów biorą udział w zajęciach pozwalających im zdobyć umiejętności przydatne w bardziej samodzielnym życiu i w pracy.

PSOUU promuje zatrudnienie wspomagane. Rola pracownika najsilniej wpisuje się w życie w integracji i niezależność człowieka. Większość działań edukacyjnych w edukacji młodzieży i dorosłych ma umożliwiać w przyszłości zatrudnienie osoby z niepełnosprawnością intelektualną.

PSOUU prowadzi także różne formy mieszkalnictwa chronionego i wspomaganego.

Stowarzyszenie jest też liderem w skali kraju we wdrażaniu w edukację i terapię, przede wszystkim osób dorosłych, technik komputerowych i internetowych.

PSOUU składa się z ponad 11.000 członków, mając ponad 120 lokalnych oddziałów.

Tytuł projektu: 
bridge.r@dio.network - crossing boundaries
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-GB2-GRU06-11172 2
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Wlk. Brytania
Polska
Turcja
Cele projektu: 
  • Rozwój umiejętności komunikacyjnych dorosłych osób ze specjalnymi potrzebami.
  • Rozwój nowych umiejętności IT – posługiwania się sprzętem i oprogramowaniem audio oraz internetowym studiem radiowym.
  • Rozwój umiejętności społecznych poprzez tworzenie i udział w audycjach radiowych.
Obszary tematyczne: 
  • Podstawowe umiejętności dorosłych słuchaczy.
  • Edukacja międzykulturalna.
  • Nowe technologie informacyjno-komunikacyjne.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową były dorosłe osoby ze specjalnymi potrzebami wykluczone z pełnego życia społecznego. W projekcie słuchaczami były dorosłe osoby z niepełnoprawnością intelektualną oraz osoby bezdomne. W Polsce w projekcie wzięły udział osoby z trzech WTZ z różnych rejonów Polski – z Warszawy, Bytomia i Świdnicy.

Jakie były początki projektu: 

Projekt był kontynuacją projektu Sounds&Voices. W tym poprzednim projekcie PSOUU było partnerem uczącym się. Tworzenie radia i audycji okazało się być bardzo interesującą ofertą terapeutów dla osób z NI, a jednocześnie bardzo pomocną w edukacji, rozwoju i we włączaniu w życie społeczne. Tak więc kontynuacja była naturalną konsekwencją i potrzebą. Część partnerów to były instytucje znane z poprzedniego projektu, część została znaleziona przez stronę Grundtviga.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Tylko trzy Narodowe Agencje z sześciu zaakceptowały projekt,więc projekt był realizowany w partnerstwie polsko-brytyjsko-tureckim.

W ramach projektu odbyło się sześć spotkań - po dwa w każdym z krajów. W każdym z tych projektów brały udział osoby z NI z Polski oraz osoby bezdomne z Wielkiej Brytanii. Każde ze spotkań było poświęcone kolejnym etapom rozwoju radia. Jednym z lepiej pamiętanych wydarzeń na spotkaniach było napisanie i nagranie piosenki -od początku – od wyboru tematu -link do filmu z piosenką: https://www.youtube.com/watch?v=6MYwmB1eSRg&feature=youtu.be#t=2m53s

W kraju odbywały się regularnie audycje wymyślane, nagrywane i realizowane przez słuchaczy. Co tydzień audycja była emitowana z innego miejsca w Polsce – z Warszawy, Bytomia lub Świdnicy.

Przez cały czas trwania projektu wszyscy uczestnicy brali udział (lokalnie i zdalnie) w zajęciach doskonalących warsztat redaktora radia internetowego.

Raz na dwa miesiące wszyscy uczestnicy projektu spotykali się na Skypie i tworzyli wspólną, wielojęzyczną audycję. Tematy były związane z obchodami międzynarodowych dni (np. dzień bezpiecznego internetu, dzień przeciwdziałania analfabetyzmowi itp.) i na inne tematy zaproponowane przez słuchaczy. Widać było wzajemne zainteresowanie sobą nawzajem słuchaczy z różnych krajów (np. osoby z NI zaproponowały jako temat wspólnej audycji „bezdomność”) i budzącą się wzajemną sympatię.

W ramach upowszechnienia zawsze przed audycją była publikowana informacja i zaproszenie do słuchania. Wszystkie polskie audycje są zebrane w archiwum dostępnym przez stronę Stowarzyszenia. Na temat radia powstał artykuł. Jest ono także wspominane w wydanej niedawno książce „Osoba z niepełnosprawnością intelektualną w świecie nowych technologii cyfrowych”

Ewaluowano przede wszystkim spotkania w projekcie – w formie wypowiedzi nagrywanych na dyktafon lub ankiet, także rysunkowych.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
25
W wyjazdach zagranicznych: 
17
Produkty
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Audycje radiowe wciąż są tworzone i emitowane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w projekcie umożliwił poszerzenie i uatrakcyjnienie oferty pracowni Warsztatów Terapii Zajęciowej. W program pracowni włączono przygotowywanie audycji, rozmowy z uczestnikami/słuchaczami z tym związane oraz zwyczaj słuchania cotygodniowych audycji w internecie przez całą grupę, zgromadzoną w jednym pomieszczeniu (w każdej z placówek biorących udział w projekcie w Polsce). Wywiady, jakie uczestnicy przeprowadzali z pracownikami placówki czy biura były też bardzo dobrą okazją do kontaktu i rozmowy.

Redaktorzy radia zostali poproszeni przez kadrę zarządzającą biura ZG PSOUU i członków zarządu o przygotowanie audycji na wiodący temat ogólnopolskiego XXXVIII Sympozjum Naukowego "Przemoc wobec osób z niepełnosprawnością intelektualną w Polsce - terra incognita?". Zostały przygotowane trzy tematyczne audycje, które wyemitowano w czasie sympozjum. Zwrócenie się z taką prośbą jest wyrazem zauważenia radia oraz szacunku dla pracy jego redaktorów i ich osiągnięć.

Do projektu zostały zaproszone trzy placówki PSOUU z dość odległych miejsc (Warszawa, Bytom, Świdnica). Bolączką bardzo dużej, ogólnopolskiej organizacji, jaką jest PSOUU jest to, że placówki mało współpracują ze sobą. Współpraca w projekcie udała się znakomicie. Nauczyciele mogli wymienić się swoimi doświadczeniami, radościami i kłopotami, a uczestnicy warsztatów mogli wyjść ze swoich dobrze znanych warsztatów i poznać nowe osoby. Terapeuci i uczestnicy byli właściwie cały czas w kontakcie - brali udział (zdalnie) w warsztatach, w audycjach międzynarodowych czy słuchali audycji innych placówek. Są plany dalszej współpracy.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Dzięki uczestnictwu w projekcie słuchacze znacznie poprawili swoje umiejętności językowe, z jednej strony uczestnicząc w warsztatach, w czasie których ćwiczyli dykcję, z drugiej strony dbając o jasność swoich wypowiedzi; bardzo dobrym sposobem na motywację w tym kierunku było wspólne, z całą grupą przesłuchanie nagranych audycji. Porównanie najwcześniejszych i ostatnich audycji pokazuje duży postęp.

Radio internetowe wymaga wykorzystywania oprogramowania i internetu. Audycję redaktorzy robią średnio przez 3 - 4 tygodnie, a więc po wyemitowaniu audycji należało natychmiast przystępować do nagrywania kolejnej. Tak więc cały czas uczestnicy/słuchacze mieli do czynienia ze sprzętem cyfrowym i softwarem. Międzynarodowe audycje wymagały używania Skype'a.

Konieczność przygotowania i przeprowadzenia cyklicznych audycji uczy odpowiedzialności, a jednocześnie zwiększa poczucie bycia potrzebnym. Radio internetowe jednak to nie tylko tworzenie audycji, ale też planowanie. Uczestnicy/słuchacze uczyli się myśleć o przyszłości biorąc pod uwagę przeszłość, uwzględniać potrzeby i zainteresowania innych, nie tylko swoje, uczestniczyć w życiu społecznym poprzez tworzenie audycji na tematy związane z aktualnymi wydarzeniami. Niektórzy uczestnicy wykazywali się samodzielnością i inicjatywą proponując tematy audycji, w tym międzynarodowych, przygotowując pytania lub zbierając materiały. Wszystko to zwiększa umiejętności potrzebne w życiu społecznym.

Radio internetowe jest bardzo ciekawą propozycją edukacyjno-terapeutyczną. Zajmujące jest przygotowywanie audycji i ich montaż przy komputerze. Stąd wzrost motywacji do pracy i rozwoju w uczestnikach/słuchaczach.

Na zwiększenie pewności miało wpływ z jednej strony faktyczne zdobywanie nowych umiejętności i możliwość ich stałego wykorzystywania, a z drugiej strony możliwość występowania w nowej roli - np. redaktorów przeprowadzających wywiad.

Kraje partnerskie są odległe od Polski i geograficznie i kulturowo. Partnerzy przygotowywali fascynujące wyjazdy i wycieczki. Uczestnicy/słuchacze naprawdę dobrze poznali oba kraje, od strony kultury, ale i codzienności, a nie tak, jak rzesze turystów. Wykazywali też ogromne zainteresowanie, nie byli bierni, co jest dużym osiągnięciem w przypadku osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wszystkie uczestniczące w projekcie ośrodki nie zaprzestały prowadzenia audycji. Radia więc wciąż istnieją i wciąż są świetnym narzędziem edukacji, terapii i rozwoju osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Odsyłam do rodziału „Internetowe radio i telewizja” książki  „Osoba z niepełnosprawnością intelektualną w świecie nowych technologii cyfrowych” wydanej w 2015 roku przez PSOUU (http://psouu.org.pl/sites/default/files/publikacje/Poradnik_IT_-_do_internetu_0.pdf), a szczególnie do komentarza merytorycznego na str.113.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Kwiatkowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.02.2016

Switch style