Joanna Florczak

joanna_florczak_1 joanna_florczak_2 joanna_florczak_3 joanna_florczak_4
Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Akcja: 
Wizyty i wymiana kadry dla edukacji dorosłych
Imię i nazwisko: 
Joanna Florczak
Stanowisko pełnione w organizacji: 
wolontariuszka
Nazwa organizacji, z której był składany wniosek: 
Fundacja Kobieca eFKa
Pełny adres organizacji: 
ul. Krakowska 19 31-062 Kraków
E-mail: 
joanna.m.florczak@gmail.com
Tytuł szkolenia: 
Job shadowing w Black Sea Region Women Platform i Community Development Association
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-3-PL1-GRU12-22474
Data realizacji
Termin wyjazdu: 
27.10.2011 - 30.12.2011
Organizator szkolenia: 
Black Sea Region Women Platform (KIKAP) i Community Development Association (TOKADER)
Kraj: 
Turcja
Miasto bądź rejon: 
Samsun
Trabzon
Opis szkolenia i jego wpływu: 

Celem mojej wizyty-szkolenia w Turcji było zapoznanie się z metodami pracy i zakresem działania dwóch organizacji pracujących na rzecz poprawy statusu kobiet w regionie Wschodniego Morza Czarnego. Pojechałam do Samsunu i Trabzonu do organizacji KIKAP i TOKADER także po to, by podszkolić się z pisania i prowadzenia projektów społecznych.

Jako osoba od niedawna współpracująca z Fundacją Kobiecą eFKa z Krakowa, stawiająca pierwsze kroki w obszarze edukacji dorosłych, skorzystałam z wyjazdu w celu podniesienia swoich kwalifikacji i przygotowania się do efektywniejszej pracy w eFCe, która od pewnego czasu realizuje wiele projektów z organizacjami z Turcji.

Zależało mi na znalezieniu organizacji o zbliżonym do eFKi profilu, ale działającej w odmiennym środowisku, aby móc porównać metody pracy, rodzaj realizowanych działań i źródła ich finansowania oraz podejście do grup docelowych. Poza tym chciałam uczyć się języka tureckiego - znajomość języków obcych wśród kadry zarządzającej organizacjami pozarządowymi w tej części Turcji nie jest zbyt powszechna i w tym wypadku niezbędne było opanowanie języka tureckiego choćby w stopniu podstawowym, by móc korzystać z wyjazdu w pełniejszym wymiarze, jak i wykorzystywać znajomość tureckiego przy późniejszych projektach organizacji.

Przygotowanie do wizyty:

Szefowe KIKAP-u i TOKADER-a poznałam w czasie ich pobytu w Krakowie w maju 2011 roku w ramach Projektu Wolontariatu Seniorów, realizowanego przez Fundację Kobiecą. W czasie ich wolontariatu zdążyłyśmy się dobrze poznać i wtedy właśnie powstał pomysł wyjazdu na job shadowing. Przed wyjazdem korespondowałam z paniami Inci Emirzeoğlu i Nilgün Turan z organizacji goszczących. Przede wszystkim szefowa organizacji KIKAP przygotowywała mnie do pobytu w Turcji, zdając relacje z przedsięwzięć realizowanych przez jej organizację. Ustaliłyśmy, że pierwszy tydzień job shadowingu spędzę przyglądając się pracy organizacji w Samsunie, skąd organizacja się wywodzi i gdzie realizuje sporą część swoich przedsięwzięć, a kolejną część szkolenia odbędę w mieście Trabzon.

Bezpośrednio przed wyjazdem do Samsunu i Trabzonu przebywałam na krótkim, miesięcznym projekcie wolontariackim w Turcji w mieście Eskişehir. Było to świetne przygotowanie do job shadowingu, przede wszystkim pod względem językowym - jako wolontariusze braliśmy udział w lekcjach tureckiego kilka razy w tygodniu. Mogłam też przekonać się, pracując przy promocji festiwalu, jak wygląda praca w instytucji publicznej jaką jest urząd miasta.

Przebieg:

Mój pobyt w Turcji rozpoczął  się od udziału w konferencji dotyczącej przemocy wobec dzieci zorganizowanej przez KIKAP w Stambule. Było to duże wydarzenie dla samej organizacji, która od początku działa między innymi na rzecz pomocy dzieciom krzywdzonym i organizuje szkolenia dla nauczycieli i przedstawicieli służb społecznych. Konferencja składała się z części informacyjnej (promowała takie miejsca, jak Centrum dziecięce na stambulskim Uniwersytecie Marmara), uczestniczyło w niej wielu pedagogów, przedstawiciele policji oraz kadra akademicka i szkoleniowa. Miałam okazję porozmawiać z większością prelegentów i poznać zarząd KIKAP-u.

Następnie przez tydzień przebywałam w Samsunie, gdzie mogłam zapoznać się z dokumentacją projektów przeprowadzonych przez organizację goszczącą i przede wszystkim uczęszczałam na lekcje języka tureckiego w Özel Zeren Öğrenci Etüt Eğitim Merkezim, czyli w lokalnym centrum edukacyjnym, gdzie dzieci po lekcjach w szkole dodatkowo uczą się na przykład języków obcych bądź odrabiają lekcje.

Będąc już w Trabzonie pomagałam szefowej KIKAP-u w organizacji kolejnych wydarzeń, ucząc się jednocześnie tego, jak funkcjonuje organizacja w tym mieście.

Pod koniec listopada miała miejsce, organizowana przez moją organizację goszczącą, konferencja w Samsunie w ramach obchodów Międzynarodowego Dnia Eliminacji Przemocy wobec Kobiet  (25 listopada). Dzięki udziale w niej miałam okazje poznać ludzi zajmujących się tym problemem, którzy przybyli na konferencję z całej Turcji. Dwa kolejne dni spędziłyśmy wraz z panią Turan na warsztatach zorganizowanych przez organizację Uçan Süpürge (Flying Broom) z Ankary, projekt nosił tytuł „Demokraside Kadin Izleri” i dotyczył wykorzystywania narzędzi jakie dostarcza demokracja przedstawicielska do realizacji celów organizacji kobiecych. To spotkanie było dla mnie przełomowe, dowiedziałam się bardzo wielu nowych rzeczy o specyfice działania organizacji pozarządowych w Turcji, ale przede wszystkim o projektach Uçan Süpürge, na przykład o projekcie dotyczącym małżeństw przymusowych i małżeństw zawieranych przez dzieci. Szefowe Uçan Süpürge zaprosiły mnie do Ankary do ich siedziby, gdzie rozmawiałyśmy między innymi o możliwościach współpracy między Fundacją Kobiecą a Uçan Süpürge; zostałam również zaproszona do odbycia stażu w tureckiej organizacji.

Następnie rozpoczęłam współpracę z Toplumsal Kalkinma Dernegi (TOKADER), moją drugą organizacją goszczącą, a przede wszystkim z panią İnci Emirzeoğlu – jej szefową. Przez pierwsze dni pracy w organizacji zapoznawałam się z projektami, które zrealizowała bądź realizuje. Gdy przebywałam w TOKADERZE, jeden z dużych projektów na temat powrotów kobiet na rynek pracy był właśnie finalizowany. Pani İnci Emirzeoğlu jest też trenerką i dwa razy uczestniczyłam w treningach dla urzędników na temat gender mainstreaming oraz w panelu na temat zapobiegania przemocy ze względu na płeć. Pani Emirzeoğlu uczyła mnie też jak pisać dobre projekty społeczne oraz zrobiła małe szkolenie na temat project cycle management. İnci Emirzeoğlu opowiadała mi sporo o swojej pracy przy ewaluacji projektów unijnych. Wszystko to było dla mnie bardzo cenne.

Miejsce:

W czasie mojej wizyty poznałam zupełnie inny Trabzon niż do tej pory - wcześniej znałam miasto jako turystka i nie zdawałam sobie sprawy, co oczywiste, jak niektóre rzeczy tam funkcjonują.

Bardzo się cieszę, że mogłam spędzić w mieście prawie dwa miesiące i lepiej je poznać. Przede wszystkim interesowało mnie jak funkcjonują tam organizacje pozarządowe, zwłaszcza te o profilu zbliżonym do organizacji TOKADER.

Dzięki pobycie w Trabzonie zrozumiałam, że jest to teren trudny i że organizacje tu działające napotykają na różnego rodzaju bariery, na czele z nieprzychylnym nastawieniem władz lokalnych co do zasadności niektórych ich działań. Całkiem zasadnym okazało się często powtarzane stwierdzenie o konserwatyzmie tego miejsca - było to dla mnie zaskakujące. Najsilniej było to widoczne podczas szkolenia dla samorządowców.

Spotykałam się też z pytaniem, dlaczego chcę się szkolić w regionie, który jest uważany za nie najlepsze miejsce do nauki tego jak zarządzać organizacją pozarządową. Często spotykałam się również z pytaniem, dlaczego nie wybrałam bardziej doświadczonych organizacji w Stambule czy Ankarze...

Starałam się jak najlepiej poznać działające w mieście organizacje. Jestem antropologiem więc bardzo chętnie przeprowadziłam coś, co nazywam minibadaniami terenowymi. Chciałam jak najwięcej skorzystać na pobycie tam i nauczyć się jak najwięcej o funkcjonowaniu organizacji i o tym co jest robione dla kobiet i przez kobiety. Trafiłam do biura projektu GAP KADIN STK (Kadın ve Kadın STK’lar Destek Merkezi) zajmującego się  wzmacnianiem potencjału organizacji kobiecych. Dzięki uprzejmości pracowników biura mogłam zapoznać się z bardzo ciekawym i pełnym informacji raportem na temat sytuacji organizacji pozarządowych w najmniej rozwiniętych regionach kraju, do których należy region Wschodniego Morza Czarnego. Kierownik projektu pan Aydın zgodził się pomóc mi w moich poszukiwaniach i umożliwił mi spotkania z liderkami innych organizacji działających w mieście. Uczestniczyłam w szkoleniu zorganizowanym przez Gap Kadın STK w Trabzonie pod koniec grudnia. Tam miałam okazję przeprowadzić wywiady z liderkami kilku lokalnych organizacji kobiecych zajmujących się między innymi sztuką.

Wszystkie te spotkania były dla mnie bardzo cenne. Mogły się odbyć, bo trafiłam na chętnych do pomocy ludzi, zainteresowanych tym co robię w ramach wizyty, otwartych i skłonnych do wymiany poglądów i ciekawych świata.

Muszę w tym miejscu wspomnieć też o pracowniczkach Lokalnej Agencji Rozwoju, które służyły radą i bardzo pomogły mi w dotarciu do wyżej wymienionych miejsc i osób oraz poświęciły czas na dyskusje na temat tego, jak poruszać się w świecie organizacji pozarządowych w regionie. Inną instytucją, z którą miałam bardzo dobry kontakt było Trabzońskie Centrum Młodzieży (Trabzon Gençlik Merkezi), gdzie spędziłam czas ucząc się pisania projektów.

Odpowiednio długi czas spędzony w mieście sprawił, że miałam czas na samodzielne poszukiwania i minibadania co umożliwiło mi zrozumienie lokalnej specyfiki i zasadności niektórych działań pomocowych, które wcześniej nie wydawały się być zasadnymi. Bez znajomości lokalnego kontekstu nie byłoby to możliwe.

Wreszcie pobyt w Turcji był bardzo ważny ze względu na rozwój kompetencji językowych – chodziłam na lekcje tureckiego i choć językiem komunikacji w czasie wizyty był angielski, to pod koniec pobytu zaczęłam coraz częściej i z mniejszymi obawami posługiwać się językiem tureckim. Uważam to za moje najważniejsze osiągnięcie, które zmobilizowało mnie do kontynuacji nauki tego języka.

Efekty:

W tym momencie Fundacja Kobieca eFKa zakończyła pisanie wniosku do akcji Projekty Partnerskie Grundtviga na temat migracji z organizacją poznaną przeze mnie w czasie wizyty - Uçan Süpürge z Ankary.

Mam zamiar aplikować również w akcji Asystentury Grundtviga, aby odbyć staż w organizacji, na który zostałam zaproszona podczas mojej wizyty w biurze organizacji w Ankarze.

Kolejnym rezultatem wizyty, który umocni zapewne współpracę w wymiarze europejskim, jest pomysł na projekt dotyczący podnoszenia kwalifikacji przez kadrę trenerów z organizacji TOKADER. Opracowujemy obecnie koncepcyjnie taki projekt.

Wreszcie przebywając w organizacji KIKAP starałam się pokazać, że warto jest aplikować do programu Grundtvig. Organizacja ma znikome doświadczenie w uczestnictwie w tego rodzaju projektach i starałam się pokazać, że warto jest uczestniczyć w Grundtvigu.

Switch style