Maria Szczepańska-Szewczyk

Szczepanska-Szewczyk 003 Szczepanska-Szewczyk 131712bc04-w
Tematyka działań: 
Doradztwo i poradnictwo
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Edukacja rodziców i rodzin
Zarządzanie edukacją dorosłych
Akcja: 
Kursy - Grundtvig 3 (dawny program Socrates)
Imię i nazwisko: 
Maria Szczepańska-Szewczyk
Stanowisko pełnione w organizacji: 
Członek Stowarzyszenia, Doradca Rodzinny
Nazwa organizacji, z której był składany wniosek: 
Stowarzyszenie Edukacji i Kultury
Pełny adres organizacji: 
ul. Felińskiego 48 m 1, 01-563 Warszawa,
Telefon: 
508 135 552
E-mail: 
Magda@szewczyk.info
Tytuł szkolenia: 
The Family, a dynamics for society (Rodzina dynamizmem rozwoju społecznego)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
SOC/29-GRU3-2002/03
Data realizacji
Termin wyjazdu: 
02.05.2003 - 03.05.2003
Organizator szkolenia: 
Institut pour l'education de la famillie (IPEF)
Kraj: 
Francja
Miasto bądź rejon: 
Paryż
Opis szkolenia i jego wpływu: 

Wyjazd 2 par rodziców do Paryża na Konferencję pod nazwą “The Family, a dynamics for society” odbył się w ramach akcji Grundtvig 3 (nazwa obecnej akcji: Kursy doskonalenia zawodowego). Miał on miejsce 2 i 3 maja 2003. Szkolenie, które wówczas otrzymaliśmy zapoczątkowało współpracę między kilkoma organizacjami z różnych krajów europejskich, która zaowocowała między innymi dwoma projektami w ramach akcji Grundtvig 2 (nazwa obecnej akcji: Projekty Partnerskie Grundtviga) i trwa nadal.

W Paryżu po raz pierwszy zetknęliśmy się z międzynarodową inicjatywą pod nazwą „Family Enrichment”. Inicjatywa ta polega na tworzeniu programów i przygotowywaniu kadry oraz prowadzeniu kursów dla rodziców. Specyficzna metoda „case study” (analiza przypadku) zaadaptowana została w wielopoziomowym systemie spotkań grup rodziców. Przy założeniu, że rodziny stanowią swoiste przedsiębiorstwa służące całemu społeczeństwu metoda ta sprawdza się znakomicie na kursach prowadzonych w wielu krajach i na całym świecie.

“Transmit one`s own values: a project of each child”“Family, the place of apprenticeship” to tematy dwóch zasadniczych prezentacji konferencyjnych. Po wykładach zadawaliśmy wiele pytań. Wzięliśmy aktywny udział w debacie Okrągłego Stołu i w 13 warsztatach, technicznych i pedagogicznych, dzieląc się tak, aby nie umknęło nam żadne zagadnienie. Zwłaszcza warsztaty były dla nas pasjonujące. Oto tematy. Warsztaty pedagogiczne: (1) Planning of Family time, (2) Dealing with conflicts, (3) Confronting affliction and sorrow in the family, (4) Family atmosphere, (5) Listening and communication, (6) Needs of affection in very early childhood, (7) Input of parents in the leisure time. Warsztaty techniczne: (A) The case method, (B) Promotion of a course, (C) Practical organisation of a new course, (D) The role of the team leader, (E) Training of moderators, (F) Courses on new themes.

Polska delegacja rodziców na Konferencję w Paryżu wróciła pełna entuzjazmu i planów na przyszłość.

W tym czasie aplikacja o dofinansowanie pierwszego projektu partnerskiego w akcji Grundtvig 2* była już złożona przez Stowarzyszenie Edukacji i Kultury w Narodowej Agencji. W efekcie Konferencji w Paryżu, choć wyniki selekcji nie były jeszcze znane, pragnęliśmy bardzo podjąć współpracę z nowo poznanymi osobami i organizacjami. Sytuacja Polski jako potencjalnego partnera nie była łatwa. Startowaliśmy dopiero jako beneficjenci środków i programów europejskich po raz pierwszy a zarazem mieliśmy wejść w dwuletnie już doświadczenie realizacji projektu przez partnerów. Od dwóch lat bowiem projekt „Nowoczesne metody kształcenia podstawowych umiejętności rodziców w zakresie edukacji dzieci” (“The innovative methods in acquiring of parents basic skills in educating of children”) realizowany był przez cztery kraje europejskie: Belgię, Hiszpanię, Francję i Austrię. Dla  naszych przyszłych partnerów Polska miała być jednak swoistą „bramą na wschód” dla upowszechnienia idei i wspaniałej praktyki edukacji rodziców na kursach prowadzonych metodą „case study”. Wydaje się, że nie zawiedliśmy tych oczekiwań.

Już w czasie paryskiej Konferencji spotkaliśmy się z wielką nadzieją, pomocą i przychylnością. Ostatecznie współpracę w Grundvigu 2 rozpoczęliśmy w trzecim roku trwania w/w projektu. Zakończył się on olbrzymim sukcesem. W jednym tylko roku projektowym, dzięki dużemu nakładowi pracy i podczas trzech spotkań międzynarodowych w Polsce, w ramach wymiany pedagogiczo-kulturowej wyszkolono kadrę moderatorów na potrzeby regularnych kursów dla rodziców dzieci od 0 do 3 lat. Tak zapoczątkowała swoje działanie „Akademia Familijna”, która działa obecnie w różnych miastach Polski i co roku powiększa szeregi dorosłych słuchaczy – rodziców, jak również kształci osoby szczególnie predysponowane do funkcji moderatorów.

Rosnące dzieci stwarzają jednak wobec rodziców nowe wymagania i potrzeby kształcenia się. Na potrzeby Akademii zaadaptowane zostały więc nowe oprócz „First Steps” programy kursów: „First Letters” i „Pre-adolescents”. Ten ostatni opracowany i wdrożony został w ramach kolejnego partnerstwa europejskiego w dwuletnim projekcie: „Dorastający w centrum uwagi nauczycieli i rodziców” („Pre-adolescents in the teacher’s and parental attention”).

W Polsce, ze względu na dużą ilość kursów, rodzice utworzyli własne Stowarzyszenie. I tak projekt związany z kursami dla rodziców dzieci dorastających realizowany był już nie przez SEK, ale przez Stowarzyszenie Instytut Edukacji i Rodziny.

Jak widać spotkanie partnerów europejskich w Paryżu w 2003 roku stało się swoistym „kick off” współpracy trwającej do dziś dnia i owocującej rozwojem wszystkich partnerskich organizacji. Myślę, że stanowi ono spektakularny przykład dobrej praktyki wyjazdów szkoleniowych osób dorosłych w akcjach Grundtviga.

Switch style