Włochy

Magdalena Moś

Tematyka działań: 
Jakość i ewaluacja edukacji
Języki obce
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Imię i nazwisko: 
Magdalena Moś
Stanowisko pełnione w organizacji: 
Asystent ds. Współpracy Europejskiej
Nazwa organizacji macierzystej: 
EST Placówka Kształcenia Ustawicznego
Pełny adres organizacji macierzystej: 

EST Placówka Kształcenia Ustawicznego Al. M.B. Fatimskiej 66 34-100 Wadowice www.est.iq.pl

Telefon: 
+48 33 8739874
E-mail: 
schejbal@est.iq.pl
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU11-05463
Realizacja
Daty trwania asystentury: 
03.08.2009 - 31.05.2010
Dane organizacji goszczącej Asystenta: 
Universitá degli studi di Perugia, Piazza Universita’, 1 06123 Perugia, Włochy www.unipg.it
Cele Asystentury: 

Celem Asystentury były działania związane z prowadzeniem zajęć dydaktycznych, badanie aspektów uczenia się dorosłych w kraju goszczącym, przeprowadzenie szkolenia kadry dla edukacji dorosłych oraz badanie użytkowania platformy e-learningowej.

Opis działań związanych z przygotowaniem się do Asystentury: 

Przed wyjazdem na Asystenturę przygotowywałam się korzystając z publikacji na temat komunikacji interkulturowej, dydaktyki i pedagogiki społecznej w języku angielskim, włoskim i polskim, które zostały mi polecone przez pracowników organizacji goszczącej. Wiedza, jaką zdobyłam, bardzo przydała mi się później, gdy prowadziłam szkolenie z tej tematyki. Przygotowywałam się również językowo i poszerzałam wiedzę z zakresu edukacyjnych programów finansowanych z funduszy Unii Europejskiej. Organizacja goszcząca planowała przygotowywanie wniosków o dofinansowanie nowych projektów, więc musiałam znać kryteria ubiegania się o fundusze i poprzednie wnioski złożone przez Uniwersytet w Perugii. Przed wyjazdem na Asystenturę wzięłam również udział w konferencji „The First Malta International Forum on Learning” na Malcie (25-27 czerwca 2009 roku). Konferencja ta była zorganizowana przez „Let Me Learn” na Malcie we współpracy z Uniwersytetem Maltańskim. Była zorganizowana dla wybitnych studentów, nauczycieli, administratorów edukacji, dyrektorów szkół i innych, aby razem mogli zaprezentować i przedyskutować najnowsze badania i innowacje w obszarze edukacji (www.forumonlearning.org). Podczas konferencji mogłam spotkać się z zespołem współpracowników Projektu Partnerskiego Grundtviga „e-SPICES” z Uniwersytetu w Perugii (koordynator projektu) i Uniwersytetu Maltańskiego (jeden z partnerów projektu). Udział w tej konferencji był dla mnie bardzo ważnym wydarzeniem i na pewno zdobytą tam wiedzę będę wykorzystywać w pracy.

Opis przebiegu Asystentury: 

Podczas Asystentury do moich stałych obowiązków należało między innymi obsługa strony internetowej Projektu Partnerskiego Grundtviga pt. „e-SPICES”, którego koordynatorem jest Uniwersytet w Perugii, a jednym z partnerów moja organizacja macierzysta, czyli EST Placówka Kształcenia Ustawicznego w Wadowicach. Projekt ten ma na celu podjęcie problematyki komunikacji pomiędzy osobami migrującymi a instytucjami świadczącymi usługi dla tych osób. Kontrola strony polegała na uaktualnianiu informacji, linków, wklejaniu nowych zdjęć. Gromadziłam również dokumentację ze spotkań służbowych i szkoleń, które później zostały przeze mnie skatalogowane w archiwum znajdującym się w biurze, w którym pracowałam podczas Asystentury. Archiwum to jest zbiorem wszystkich ważnych dokumentów, również tych z wcześniejszej działalności naukowej Wydziału Edukacyjnego Uniwersytetu w Perugii. Na samym początku Asystentury zostałam także mianowana zastępcą głównego administratora platformy internetowej projektu „e-SPICES” i byłam za nią odpowiedzialna aż do końca Asystentury. Ta e-learningowa platforma to narzędzie stwarzające możliwość współpracy nad usprawnieniem komunikacji pomiędzy osobami migrującymi a instytucjami, z którymi te osoby są w kontakcie. Do moich obowiązków należało sprawdzanie informacji umieszczanych na platformie przez partnerów projektu i innych użytkowników, opracowywanie powiadomień, maili, linków, dokonywanie selekcji dokumentów do zamieszczenia na platformie i pisanie wiadomości o konferencjach, spotkaniach partnerskich i ważnych telekonferencjach. Od początku do końca Asystentury byłam również odpowiedzialna za całą obsługę administracyjną, czyli odpowiadanie na maile odnośnie projektu „e-SPICES”, wysyłanie faxów, obsługę telefoniczną, a także opracowywanie materiałów szkoleniowych, certyfikatów i dokumentów po włosku, angielsku oraz po polsku. We wrześniu 2009 r. na Uniwersytecie w Perugii rozpoczęto przygotowania do spotkania partnerskiego i szkolenia w ramach projektu „e-SPICES”, a także do konferencji na temat nowej metody pedagogicznej Let Me Learn. Metoda ta określa, jak można efektywniej nauczać dorosłych poprzez znajomość ich sposobów i metod pogłębiania wiedzy. W Polsce EST Placówka Kształcenia Ustawicznego wprowadziła tę metodę na razie tylko na potrzeby realizacji projektu „e-SPICES”. Spotkanie partnerskie i szkolenie w ramach projektu trwało 5 dni (17-21.10.2009), w tym jeden dzień poświęcono konferencji na Wydziale Edukacyjnym Uniwersytetu w Perugii. W ramach realizacji spotkania wspierałam współ-pracowników w przygotowaniu materiałów szkoleniowych i warsztatów. W dniu 20 października przeprowadziłam czterogodzinne szkolenie, podczas którego uczestnicy byli podzieleni na 4 grupy i musieli przygotować symulację w formie scenki, w której prezentują osoby migrujące i osoby reprezentujące usługi dla osób migrujących. Warsztaty te miały za zadanie pokazać problemy w komunikacji i stanowić wstęp do dyskusji na temat tego, jak można usprawnić komunikację w urzędach państwowych i tym samym ułatwić załatwianie spraw biurokratycznych osobom dorosłym, nie tylko obcokrajowcom. Podczas spotkania dbałam również o kontrolę sali oraz sprzętów multimedialnych i organizowałam czas wolny uczestników (np. wycieczkę do Asyżu). W październiku zostałam wyznaczona jako osoba odpowiedzialna za spotkania ze studentami Wydziału Edukacyjnego, z ramienia prof. Gabrielli Klein, czyli mojego koordynatora Asystentury. Spotkania te w semestrze zimowym były organizowane raz w tygodniu, a w semestrze letnim dwa razy w tygodniu. Były one przewidziane zarówno dla studentów włoskich, jak i tych z innych krajów, którzy studiują na Uniwersytecie w Perugii w ramach programu Erasmus, a prof. Klein jest ich koordynatorem. Moim zadaniem było udzielanie wszelkich informacji, zarówno merytorycznych (co do socjolingwistyki, którą wykłada prof. Klein), jak i praktycznych, dotyczących administracji uniwersytetu. Tłumaczyłam również materiały dydaktyczne z języka włoskiego na język angielski. Dodatkowo zaczęłam gromadzić wszelkie dostępne i przydatne materiały publikowane na stronie Komisji Europejskiej i Agencji Narodowych odnośnie nowych zaproszeń do składania wniosków. Uniwersytet w Perugii, wraz z partnerami projektu „e-SPICES”, postanowili złożyć 3 wnioski aplikacyjne, dlatego też po zgromadzeniu materiałów, rozpoczęliśmy pracę nad nimi. Przebiegała ona podczas licznych spotkań ze współpracownikami na Uniwersytecie w Perugii. Odbyliśmy także kilkanaście sesji konferencyjnych wraz z innymi partnerami projektu na platformie internetowej „e-SPICES”. Praca nad projektami trwała aż do końca lutego. Ostatecznie złożone wnioski zostały zaakceptowane i otrzymały dofinansowanie. W dniach 27-30 maja 2010 r. w Centrum Lingwistycznym Uniwersytetu w Perugii wraz z moimi współpracownikami zorganizowaliśmy konferencję kończącą projekt „e-SPICES”. Cała obsługa organizacyjna konferencji została podzielona między wszystkich członków zespołu. Dodatkowo otrzymałam propozycję zaprezentowania moich badań nad polskim formularzem, który wypełniają obywatele Unii Europejskiej podczas pobytu w Polsce, gdy przekroczy on 3 miesiące. Artykuł prezentujący te badania zostanie zamieszczony w publikacji naukowej wydanej przez Uniwersytet w Perugii w lutym 2011 roku. Prezentacja spotkała się z bardzo dobrym odbiorem wśród uczestników konferencji i miałam okazję reprezentować Polskę w dyskusji na temat naszej biurokracji i problemów, z jakimi spotykają się obcokrajowcy w Polsce podczas załatwiania spraw urzędowych. Pod koniec każdego miesiąca przygotowywałam raport z moich działań podjętych w danym miesiącu i czasu, który poświęciłam na ich wykonanie. Każdy raport był podpisywany przez koordynatora i przeze mnie, i wysyłany do organizacji macierzystej w Polsce. Co 3 miesiące przygotowywałam dłuższe sprawozdanie z trzech miesięcy pracy i wysyłałam je do EST Placówki Kształcenia Ustawicznego.

Opis wpływu Asystentury na Beneficjenta, jego organizację macierzystą i goszczącą: 

Wpływ na Beneficjenta: Podczas przygotowań do Asystentury i podczas pracy na Uniwersytecie w Perugii mogłam dowiedzieć się więcej o metodyce pedagogicznej Let Me Learn, która jest innowacyjnym odkryciem edukacyjnym w kierunku lepszego zrozumienia potrzeb i procesów uczenia się uczniów dorosłych i dzieci. Dzięki niej mogłam prowadzić warsztaty w bardziej efektywny sposób, wykorzystując kreatywność uczestników szkoleń i korzystając swobodnie z moich pomysłów i wiedzy, którą zdobyłam podczas nauki na Uniwersytecie, szczególnie z zagadnień dydaktyki, pedagogiki socjalnej i andragogiki. Pracowałam głównie w językach włoskim i angielskim, i była to najlepsza metoda do aktywowania specjalistycznego słownictwa i wykorzystania go w pracy. Nauczyłam się korzystać z platformy edukacyjnej DOKEOS i chciałabym zachęcić moją organizację macierzystą do wykorzystania tej platformy w naszych nowych działaniach edukacyjnych. Odkryłam nowe możliwości otrzymania funduszy europejskich i chciałabym w przyszłości skorzystać z oferty programu Wizyty Studyjne, by móc uczestniczyć w konferencjach dotyczących edukacji dorosłych. W ten sposób mogłabym zdobyć kolejne doświadczenia, które pomogłoby mi w pisaniu pracy doktorskiej i również w zachęcaniu moich studentów do wykorzystywania ICT w procesie uczenia się. Podczas Asystentury mogłam poszerzyć swoją wiedzę z zakresu funkcjonowania systemu edukacji we Włoszech i poznać ofertę kursów przygotowywanych dla dorosłych słuchaczy w Perugii. Wpływ na organizację macierzystą: Podczas mojej dotychczasowej pracy w organizacji macierzystej nie miałam jeszcze możliwości prowadzenia kursów edukacyjnych dla dorosłych, ale dzięki doświadczeniu zdobytemu podczas Asystentury Grundtviga mam szanse na zwiększenie moich obowiązków w tym zakresie. Zdecydowanie chciałabym wdrożyć temat Unii Europejskiej w jakiejkolwiek działalności edukacyjnej, którą będę miała szansę prowadzić, ponieważ wierzę, iż bardzo ważna jest wiedza na temat struktur unijnych i możliwości, jakie płyną z członkostwa Polski w Unii Europejskiej, szczególnie dla dorosłych słuchaczy. Materiały, jakie zgromadziłam odnośnie metodyki Let Me Learn, będą mogły być wykorzystywane w organizacji macierzystej. Ponadto, ja i moi współpracownicy w Polsce chcielibyśmy wziąć udział w intensywnym kursie dla edukatorów, by zostać certyfikowanymi nauczycielami metody Let Me Learn i w ten sposób wykorzystywać tę metodykę w pracy w Polsce. Będę również zachęcać do częstszego wprowadzania tematyki komunikacji interkulturowej do działalności edukacyjnej EST Placówki Kształcenia Ustawicznego, która ma w ofercie wiele różnych kursów dla dorosłych słuchaczy. Będę również zachęcać moich kolegów do udziału w akcjach indywidualnych Programu „Uczenie się przez całe życie”, a w szczególności w Asystenturach Grundtviga. EST jest partnerem w kilku projektach finansowanych ze środków Unii Europejskiej, ale podczas mojej pracy na Uniwersytecie w Perugii zostałam zainspirowana do pracy nad nowymi pomysłami, gdzie zarówno organizacja macierzysta, jak i goszcząca, mogłyby wziąć udział. W tym roku obie organizacje zaczną pracę nad kolejnym projektem, tym razem w ramach Projektów Wielostronnych Grundtviga. Wpływ na organizacje goszczącą: Jak już wspomniałam, podczas Asystentury Grundtviga miałam możliwość prowadzenia czterogodzinnego warsztatu i przedstawiłam prezentację z wyników moich badań podczas konferencji kończącej projekt partnerski „e-SPICES”. Oba wydarzenia zostały zorganizowane przez Uniwersytet w Perugii, a uczestnikami byli słuchacze kursów dla dorosłych, urzędnicy pracujący z imigrantami, studenci studiów wyższych, dorośli uczniowie kursów języka włoskiego, nauczyciele akademiccy, trenerzy komunikacji interkulturowej, informatycy i nauczyciele języków, pracujący ze słuchaczami dorosłymi. Podczas obu spotkań mogliśmy przeanalizować trudności, z jakimi obcokrajowcy stykają się w krajach członkowskich i jakie zachowania osób z nimi pracującymi byłyby pomocne w pierwszym kontakcie z biurokracją w nowym kraju. Na Uniwersytecie w Perugii studiują studenci w każdym wieku, z różnych regionów we Włoszech i z różnych krajów świata, również dzięki programom edukacyjnym finansowanym z funduszy Unii Europejskiej. Studenci Wydziału Edukacyjnego na Uniwersytecie w Perugii często pytali mnie o możliwości studiowania w Polsce w ramach programu LLP Erasmus. Natomiast pracownicy naukowi pytali mnie o możliwość współpracy z ośrodkami naukowymi w Polsce. Moi współpracownicy w Perugii byli zainteresowani akcją Asystentury Grundtviga i zastanawiają się nad złożeniem wniosku o dofinansowanie wyjazdu na okres 3-4 miesięcy. Jednym z moich obowiązków podczas pracy w Perugii było uaktualnianie bazy internetowej dotyczącej nowych możliwości otrzymania funduszy z Unii Europejskiej. Dzięki temu dowiedziałam się m.in. o możliwościach oferowanych w ramach programów COST i Jean Monnet. Pracownicy Uniwersytetu pracują nad wykorzystaniem tych informacji we współpracy z innymi wydziałami i partnerami zagranicznymi. Na początku roku 2010 wraz z moimi współpracownikami w Perugii przygotowywaliśmy wnioski aplikacyjne w ramach Projektów Wielostronnych Programu Grundtvig i Projektów Partnerskich Leonardo da Vinci. Wszystkie wnioski zostały zaakceptowane i otrzymały dofinansowanie. W biurze, w którym pracowałam podczas Asystentury, zorganizowałam archiwum materiałów dydaktycznych i dokumentów oraz bazę informacji europejskiej, zlokalizowaną na platformie edukacyjnej e-SPICES i stronie internetowej projektu partnerskiego „e-SPICES”. Pomagałam również wprowadzać metodykę Let Me Learn i platformę e-learningową e-SPICES na Wydziale Edukacyjnym poprzez udział w spotkaniach z pracownikami wydziału i rejestrując studentów na platformie podczas zajęć dydaktycznych z socjolingwistyki i dynamiki komunikacji socjalnej, prowadzonych przez koordynatora mojej Asystentury - prof. Gabriellę Klein, która jest również certyfikowanym nauczycielem metody Let Me Learn.

Upowszechnianie rezultatów: 

Prezentacja z konferencji kończącej projekt partnerski „e-SPICES”, która odbyła się 27 maja 2010 roku została już zamieszczona na platformie internetowej projektu „e-SPICES”, a zaprezentowane wyniki badań będą wykorzystywane w dalszych działaniach naukowych Uniwersytetu w Perugii i zostaną opublikowane w lutym 2011 roku. Dodatkowo, wszystkie doświadczenia i materiały zgromadzone podczas Asystentury wykorzystam w mojej pracy doktorskiej i przyszłych działaniach edukacyjnych. Ponadto, będę również starała się promować Asystenturę Grundtviga wśród znajomych nauczycieli edukacji dorosłych jako wspaniałą możliwość wzbogacenia kariery zawodowej.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji Asystentury: 

Problemy, z jakimi spotkałam się podczas Asystentury, były związane z nierespektowaniem reguł poprawnego zachowywania się w miejscu pracy, np. paleniem papierosów w biurze. Miałam jednak szczęście, ponieważ prof. Gabriella Klein jako mój koordynator traktowała mnie zawsze bardzo profesjonalnie i liczyła się z moim zdaniem również w sytuacjach, kiedy musieliśmy poradzić sobie z profesorami, którzy przeszkadzali nam we właściwym wykonywaniu pracy. Na pewno warto walczyć o swoje prawa i pozycję w zespole współpracowników i informować organizację macierzystą o przebiegu pracy i ewentualnych trudnościach.

Kraj: 
Włochy
Miasto lub rejon: 
Perugia

Polish in action - Polish for beginners in the historic city of Gdańsk and Pomerania

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Języki obce
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
English Unlimited Sp z o.o.
ul. Armii Krajowej 73, 81-844 Sopot
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Bartosz Czerwiński b.czerwinski@eu.com.pl + 48 58 5555 700, + 48 508 057 092
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Szkoła English Unlimited została założona na przełomie 1989 i 1990 roku przez wykładowców Uniwersytetu Gdańskiego, których wieloletnie doświadczenie zawodowe zdobyte w międzynarodowych i krajowych instytucjach edukacyjnych, zaowocowało stworzeniem nowoczesnej, profesjonalnej szkoły języków obcych, działającej zgodnie z najlepszymi światowymi wzorami.

English Unlimited zajmuje się szeroko rozumianą edukacją językową, prowadząc kursy różnych języków obcych (angielskiego, niemieckiego, hiszpańskiego, włoskiego, francuskiego, szwedzkiego, rosyjskiego, polskiego dla obcokrajowców) dla różnych grup wiekowych (przede wszystkim dla osób dorosłych) na różnych poziomach, o zróżnicowanej tematyce, intensywności i długości trwania - szczegóły: http://eu.com.pl/szkola/oferta.php

Od kilku lat English Unlimited kształci coraz większą grupę osób w wieku pow. 50 roku życia na kursach języków obcych, na potrzeby których został przygotowany specjalny, autorski program nauczania uwzględniający potrzeby i predyspozycje tej grupy wiekowej.

Od 2002 r. English Unlimited prowadzi pod patronatem Uniwersytetu Gdańskiego Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych, które kształci przyszłych lektorów języka angielskiego i niemieckiego.

W English Unlimited szkoleni są przyszli tłumacze w rocznym Studium Translatoryki.

W szkole prowadzone są również szkolenia językowe w bardzo wielu firmach i instytucjach.

W ramach English Unlimited działają autoryzowane Centra Egzaminacyjne: Cambridge ESOL oraz Goethe-Institut mające prawo do rejestracji kandydatów, prowadzenia kursów przygotowawczych oraz przeprowadzania egzaminów.

W 2008 English Unlimited otrzymał certyfikat w zakresie Systemu Zarządzania Jakością ISO 9001:2000.

Od 2009 English Unlimited realizuje na zlecenie MEN prestiżowy ponadregionalny projekt finansowany ze środków unijnych – Szkoła Sukcesu, który skierowany jest do młodzieży szkół średnich.

English Unlimited zajmuje się szeroko pojętą edukacją wszystkich grup wiekowych – od najmłodszych dzieci w wieku przedszkolnym, poprzez młodzież, studentów, dorosłych pracujących po seniorów. Dla każdej z grup w zależności od profilu kursów i szkoleń przygotowane są autorskie programy nauczania. Główną grupę odbiorców oferty edukacyjnej organizatora stanowią osoby dorosłe, a „najwyższy poziom nauczania języków obcych i zagwarantowanie wszystkim uczniom ich skutecznej nauki, a także realizacja idei „szkoły wysokich lotów”, by poprzez sukcesy słuchaczy nieustannie potwierdzać wysoką jakość świadczonych usług”, są wpisane w oficjalną misję i Politykę Jakości organizatora.

Tytuł warsztatu: 
Polish in action - Polish for beginners in the historic city of Gdańsk and Pomerania
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU13-05070
Data realizacji warsztatu: 
21.06.2010 - 27.06.2010
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
16
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Warsztaty językowo – kulturoznawcze w Trójmieście to nauka podstaw języka polskiego używanego przez turystów na poziomie A1 wg Europejskiego Opisu Systemu Kształcenia Językowego.

Zorganizowanie Warsztatów w Gdańsku – mieście z ponad tysiącletnią historią społeczności żyjącej na styku kultur i obszarów językowych, które już w XVII wieku było „miniaturową zjednoczoną Europą”, a w XX wieku świadkiem najważniejszych wydarzeń historycznych zarówno tragicznych, jak i decydujących o rozwoju demokracji w całej środkowo – wschodniej części Europy – było doskonałą okazją do zaproponowanie bogatego programu kulturo- i realioznawczego. Jego celem było uświadomienie słuchaczom roli naszego regionu w kontekście wspólnoty europejskiej i promowaniu dialogu międzykulturowego.

Rezultaty to: zdobycie podstawowych umiejętności językowych niezbędnych do posługiwania się językiem polskim jako turysta i / lub klient; zdobycie wiedzy o Polsce, polskiej kulturze, sztuce i stylu życia; zachęcenie do kontynuacji nauki polskiego a także do podejmowania nauki innych języków i zdobywania innych umiejętności; zachęcenie do ponownego odwiedzania regionu i zachęcania swoich rodaków do przyjazdu do Polski; promowanie idei wielojęzyczności .

Realizacja powyższych celów nastąpiła poprzez intensywne zajęcia językowe (nauka języka polskiego) metodą „projektową” – w mniejszych grupach w salach dydaktycznych, oraz każdego dnia Warsztatów w miejscach związanych z kulturą, sztuką i historią regionu ściśle korespondującymi z tematem danego dnia.

Poza zajęciami językowymi i projektowymi zaoferowany został także program kulturalno – społeczny polegający na wymianie poglądów i opinii pomiędzy uczestnikami Warsztatów a lokalną społecznością w Trójmieście. Jego głównym celem jest promowanie mobilności obywateli Europy.

Obszary tematyczne: 
  • zdobycie podstawowych umiejętności językowych niezbędnych do posługiwania się językiem polskim jako turysta i / lub klient
  • zdobycie wiedzy o Polsce, polskiej kulturze, sztuce i stylu życia
  • zachęcenie do kontynuacji nauki polskiego, a także do podejmowania nauki innych języków i zdobywania innych umiejętności
  • zachęcenie do ponownego odwiedzania regionu i zachęcania swoich rodaków do przyjazdu do Polski
  • promowanie idei wielojęzyczności
Kraj uczestników: 
Austria
Belgia
Bułgaria
Estonia
Rumunia
Szwecja
Turcja
Węgry
Wielka Brytania
Włochy
Liczba uczestników: 
2
2
3
2
1
2
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Na potrzeby promocji Warsztatów i rekrutacji uczestników powstały materiały drukowane - folder opisujący ofertę, a także strona internetowa.

Główną akcję promocyjną i rekrutacyjną organizator prowadził drogą pocztową (wysyłka folderów i listów) i elektroniczną (strona internetowa i mailing).

Grupa docelowa uczestników: 

Oferta Warsztatów skierowana była do wszystkich dorosłych pragnących poznać podstawy języka polskiego, zainteresowanych poznaniem regionu, polskiej kultury, historii i sztuki. Organizatorzy nie ograniczyli grup docelowych, wierząc, że różnorodność krajów, z jakich będą pochodzić uczestnicy, a także różnorodność wiekowa pozytywnie wpłynie na osiągnięcie celu, jakim, poza zdobyciem umiejętności językowych, jest dialog międzykulturowy będący głównym z założeń promowania mobilności Europejczyków.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

1. „Dzień dobry!” (powitania, pozdrowienia, pożegnania, przedstawianie się, podawanie krótkich informacji o sobie, polskie i obcojęzyczne imiona i nazwiska, nazwy miast, jak się uczyć)

Projekt językowy – „Jesteśmy w Gdańsku” – spacer po Starym i Głównym Mieście, „Signs in the City – Signs in my City”

Praca w grupach - przedstawienie idei i założeń projektu uczestnikom, spotkanie i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

Międzynarodowy lunch Grundtviga.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

2. „W hotelu i na zakupach” (pytanie o pokój i cenę, prośba o pomoc, realioznawstwo - noclegi w Polsce, waluta, płatności, zwroty i krótkie dialogi używane w sklepie, słownictwo związane z zakupami).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone z zakupami w centrum handlowym.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

3. „Kawa czy herbata?”(karta dań, zamawianie, płacenie, realioznawstwo - kuchnia polska, lokale).

Projekt językowy – w restauracji.

Wycieczka i zwiedzanie skansenu kaszubskiego w Szymbarku + lekcja historii.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

4. „Ach, jak przyjemnie…”(słownictwo związane z hobby, czasem wolnym, sportem i rekreacją, wypowiedzi na temat zainteresowań i hobby).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem Sopotu, spacerem po molo i plaży, oraz wizytą w sopockich kawiarniach i pubach.

Jak się uczyć, idea Europejskiego Portfolio Językowego.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

5. „Nić w labiryncie” („Jak dojść do…” - ćwiczenie krótkich dialogów, nazwy miejsc w mieście, realioznawstwo - orientacja w mieście, szyldy, drogowskazy, historia, zabytki).

Projekt językowy – praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem starego i głównego miasta Gdańska, stoczni oraz zwiedzaniem wystawy « Drogi do wolności »

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

6. „Co nam w duszy gra… ”( słownictwo związane z polską kulturą - dzieła, postaci, utwory, daty, epoki, historia).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem Oliwy - park, katedra, oraz wizytą w kawiarni.

Zajęcia w sali multimedialnej – „Zostańmy przyjaciółmi! - nasz wspólny profil na Facebooku.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

7. „Historia najnowsza… ”(słownictwo związane z najnowszą historią Polski, opisywanie wydarzeń w czasie przeszłym).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem Stoczni Gdańskiej, podróżą statkiem na Westerplatte.

Podsumowanie Warsztatów, ewaluacja końcowa, wręczenie certyfikatów.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Wszyscy uczestnicy przed przyjazdem byli szczegółowo informowani o rozwiązaniach organizacyjnych.

Z każdym z uczestników ustalono dokładne godziny przylotu do Gdańska.

Na każdego z uczestników czekał na lotnisku wynajęty samochód, który przewiózł go do hotelu. W hotelu dyżurujący pracownicy organizatora witali uczestników i przekazywali informacje organizacyjne.

Uczestnicy zostali zakwaterowani w pokojach jednoosobowych z łazienkami w trzygwiazdkowym hotelu w Gdańsku.

Uczestnicy otrzymali dokładny program każdego dnia wraz z planami miast i zaznaczonymi wszystkimi lokalizacjami.

W przypadku zajęć poza obrębem Starego i Głównego Miasta (gdzie mieści się hotel) uczestnicy byli transportowani autokarem lub taksówkami.

Uczestnicy spożywali śniadanie w hotelu, podczas zajęć w salach częstowani byli ciepłymi i zimnymi napojami oraz codziennie innym polskim ciastem. Obiad i kolacja serwowane były w przerwie między zajęciami i wieczorem codziennie w innej restauracji.

W przypadku zajęć plenerowych, posiłków uczestnikom towarzyszyli poza lektorami, opiekun Warsztatów, wolontariusze studenci Nauczycielskiego Kolegium Jezyków Obcych oraz pracownicy organizatora.

Uczestnicy mieli możliwość kontaktowania się z opiekunami, korzystając z czynnego całą dobę przez cały okres trwania Warsztatów „czerwonego telefonu”.

W dniu wyjazdu wszyscy uczestnicy zostali odwiezieni na lotnisko taksówkami.

Ewaluacja i monitoring: 

Dla zachowania jak najwyższej jakości prowadzonych Warsztatów organizator przewidział kilkustopniowy monitoring i ewaluację zarówno samych zajęć, jak i kwestii związanych z pobytem uczestników w Trójmieście.

Uczestnicy mogli codziennie wypowiedzieć się podczas dyskusji, jak również wypełniając anonimowe ankiety, na temat przebiegu dnia. Rozmowę przeprowadzała osoba odpowiedzialna za monitoring.

Wszystkie zajęcia były hospitowane przez koordynatora merytorycznego.

Do dyspozycji słuchaczy był całodobowy alarmowy numer – „czerwony telefon”, pod który mogli dzwonić w razie jakichkolwiek problemów.

Na koniec Warsztatów została przeprowadzona ankieta ewaluacyjna zbierająca kompleksowe informacje na temat satysfakcji uczestników.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Zostały zrealizowane wszystkie cele warsztatów - zdobycie podstawowych umiejętności językowych niezbędnych do posługiwania się językiem polskim jako turysta i / lub klient; zdobycie wiedzy o Polsce, polskiej kulturze, sztuce i stylu życia; zachęcenie do kontynuacji nauki polskiego, a także do podejmowania nauki innych języków i zdobywania innych umiejętności.

Wysoki poziom zadowolenia widoczny w cytowanych wypowiedziach słuchaczy świadczy o tym, iż słuchacze stali się swoistymi ambasadorami Polski, Pomorza i Gdańska w swoich krajach, którzy będą promować polski język, kulturę, a także zachęcać do odwiedzenia naszego kraju i przełamania stereotypów być może obecnych w sposobie postrzegania Polski wśród swoich rodaków.

Warsztaty pozwoliły organizatorowi nabrać doświadczenia w przygotowaniu, organizowaniu i realizacji międzynarodowych spotkań i szkoleń.

Warsztaty pozwoliły studentom Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych zebrać doświadczenia pracy wolontariackiej.

Słuchacze (w tym również słuchacze z grup 55+) oraz pracownicy organizatora, którzy brali udział w spotkaniach z uczestnikami Warsztatów zyskali motywację do nauki języków obcych, a także nawiązali osobiste kontakty, które są kontynuowane.

Poprzez informacje w lokalnych mediach i na stronach internetowych organizatora lokalna społeczność uzyskała informacje o programie Grundtvig i możliwościach z nim związanych.

Upowszechnianie rezultatów: 

Na użytek rekrutacji i promocji Warsztatów „Polish in action” powstała strona internetowa www.polishinaction.pl, do której dostęp można uzyskać bezpośrednio wpisując adres, lub przez stronę korporacyjną organizatora www.eu.com.pl

Kadra była na bieżąco informowana o przygotowaniach do organizacji Warsztatów i ich przebiegu w comiesięcznym biuletynie dla pracowników „Co nowego w EU?”.

Prezydenci i Urzędy Miast Gdańska, Gdyni i Sopotu zostali poinformowani o fakcie przeprowadzania Warsztatów i ich celach w specjalnie zredagowanych na tę okoliczność pismach.

Podobne pisma zostały wysłane do wszystkich trójmiejskich mediów.

W najpoczytniejszym na Pomorzu „Dzienniku Bałtyckim” 02.07.2010 ukazał się obszerny artykuł opisujący ideę Warsztatów oraz prezentujący opinię uczestników.

Na portalu www.facebook.pl założony został specjalny profil Warsztatów, który jest coraz chętniej odwiedzany przez uczestników i osoby zaangażowane w ich realizację.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Wybrane cytaty:

„This is one of the biggest chance for me to know about Europe and the culture, the life- styles. I have experienced a new life with this project. I’ve had new friends from different countries. As organizers you were really well-organized, well-prepared in terms of the schedule, activities, punctuality, accommodation, transportation etc. And also the head masters of the organization joined our dinners all the time and we were pleased with that because we felt that we were important and valuable for them.

Thank you so much with your warm friendship and interest for us. Dziękuję…”

“Dear All, It was a wonderful experience, I can hardly express how glad and grateful I am for everything we have experienced and for everything we have been given: from courses to project activities, from accommodation to food and transport everything was wonderful. We need to be going now (Bartosz is already waiting for us) but THANK you all, English Unlimited, teachers, organizers, translator (J), everyone.

Best wishes. Ferencz Mária  (and Ferencz Huba as well)”

“To be a participant in “Polish in Action” was a great experience. It was the best opportunity to get in contact with the Polish language and culture and to meet Polish people. After having learned Polish for a week and visited really nice and interesting places, I’m really enthused to study further back home and come back to Poland some time. Kathn Wiédeubauer, Austria”

“A wonderful project that brought together people from many nation. It developed sense of European integrating thought … learning of Polish language, culture and history. Tery Mills”

“I can hardly find words to express my great satisfaction with everything I was offer during this 10-day period in Gdansk. I witness and got really involved in a process that broadened my horizons in many respects.

To begin with, the course was perfectly designed- with an excellent balance of classroom activities and outdoor activities. Begin highly informative, it wasn’t boring at all- just the opposite- inspiring and motivating.

Second, my special thanks to my teacher- Gabrisha & Beata! With their highly profession approach they made the learning process quite fun- no anxiety, no tension! Just perfect. Here, I have to mention the teaching material handouts, word cards- very informative and useful. Also, the methodology of the whole course deserves admirations! The division of participants into two groups also facilitated the process of learning a fewer people means more attention. That’s what I expected and what I received! As far as the social programme is concerned again what I have to state is- pure excellence! Ideal combination of having fun and communicating with real native speakers of Polish, the opportunity we so kindly provided with by the workshop organizers! I can’t express my satisfaction with this! An excellent idea was meeting us with the elderly ladies in Sopot who further encouraged me to keep up with learning Polish. Next, the English Unlimited anniversary party… and so on… and so forth!...

Now I feel to excited to share everything. I must say that I have been to many countries but it was here that I really felt real hospitality and respect!

Please, give my special thanks to all people I met: Beata, Gabrisha, Martin, Bartosh… everyone!

Finally, I can only say: Thank you very much, my dear Polish colleagues, for your job and your efforts. It was a job perfectly done which I will always keep in my memory! Thanks! Todor Todorov, Bulgaria”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Bartosz Czerwiński
Data wypełnienia formularza/karty: 
15.10.2010

Otwarta brama

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Akademia Pełni Życia im. Joanny Boehnert
ul. Juliusza Lea 5a/4, 30-046 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Agnieszka Baran
0048 12 294 81 35
a.baran@apz.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Akademia Pełni Życia (APZ) jest krakowskim stowarzyszeniem działającym od 2002 roku na rzecz osób w średnim i starszym wieku. Naszym celem jest poprawa jakości życia ludzi z tej grupy wiekowej poprzez jak najszerzej rozumianą edukację oraz twórcze organizowanie czasu wolnego. Stowarzyszenie działa w formule szerszej niż typowy Uniwersytet Trzeciego Wieku – prócz zajęć organizowanych w trybie roku akademickiego mamy cały szereg innych zajęć edukacyjno-aktywizujących organizowanych w miarę potrzeb seniorów. Nasza specjalność to kursy komputerowe dla starszych - mamy na tym polu ogromne doświadczenie i własny dorobek, w tym pierwszy w Polsce podręcznik obsługi komputera dla seniorów. Organizujemy też szkolenia językowe, wykłady i seminaria, treningi pamięci, warsztaty plastyczne, taneczne, działa u nas klub filmowy i teatralny, salonik literacki, odbywają się wycieczki, spotkania z ciekawymi ludźmi, dyskusje, ale też zwykłe spotkania towarzyskie.

Tytuł projektu: 
Otwarta brama
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2008-1-CZ1-GRU06-00105 2
Lata realizacji: 
2008 - 2010
Kraje uczestniczące: 
Czechy, Finlandia x2, Hiszpania, Włochy, Polska
Cele projektu: 

Celem projektu było zwiększenie wzajemnej wiedzy uczestników na temat narodów zjednoczonej Europy, ich historycznego rozwoju i mentalności. W ramach jego realizacji poszukiwaliśmy dróg przezwyciężania różnić mentalnościowych przyczyniając się w ten sposób do wzajemnego zrozumienia i współpracy.

Projekt skierowany był do osób w wieku senioralnym jako grupy dyskryminowanej i zagrożonej wykluczeniem społecznym.

Udział w projekcie miał wzmacniać ich poczucie pewności siebie, poprawiać ich nastawienie do Unii Europejskiej, pokonywać brak zaufania i przezwyciężać potencjalne uprzedzenia, jak również zwiększać ich orientację we współczesnym społeczeństwie i bieżących wydarzeniach.

Dla kadry nauczającej projekt oznaczał możliwość wymiany doświadczeń związanych z kształceniem ustawicznym. Co więcej dawał możliwość porównania i transferu metod i materiałów szkoleniowych.

Cele projektu dotyczyły:

a. Wzmacniania europejskiej świadomości:

- związane z szerszą i głębszą wiedzą dotycząca dziedzictwa kulturowego i historycznego, znajomością zwyczajów i tradycji krajów biorących udział w projekcie,

- odbywające się poprzez utworzenie bazy tekstów, materiałów graficznych i prezentacji multimedialnych; poszukiwanie wspólnych korzeni i dróg do przezwyciężenia braku zaufania; poszerzenie znajomości języków obcych i technik komputerowych; oraz przegląd metod nauczania i materiałów skierowanych specjalnie do seniorów w krajach i instytucjach uczestniczących w projekcie.

b. Edukacji:

- w zakresie poznawania historii, tradycji, zwyczajów, sztuki ludowej i folkloru - poprzez tworzenie tekstów, prezentacji multimedialnych i zdjęć na wspomniany temat, oraz wymianę tych materiałów pomiędzy współuczestnikami,

- z wykorzystaniem komunikacja elektronicznej pomiędzy uczestnikami programu i poprzez prezentację wyników na stronie internetowej i w trakcie spotkań międzynarodowych.

Projekt wspierał świadomość bycia członkiem nie tylko jednego narodu lecz również wspólnoty państw europejskich oraz pomagał osłabiać występujące uprzednia pomiędzy nimi. W zjednoczonej Europie nadal ważne jest zachowanie tożsamości narodowych i promowanie wiedzy o nich. Dlatego też projekt obejmował badanie i wzajemną wymianę informacji na temat dziedzictwa kulturowego, narodowych zwyczajów i tradycji typowych dla każdego z krajów partnerskich. Równocześnie niektóre elementy dziedzictwa kulturowego danego kraju wzmacniając poczucie świadomości narodowej jednocześnie tworzą część dziedzictwa kulturowego Europy, powodując lepsze wzajemne zrozumienie i integrację.

Obszary tematyczne: 

dziedzictwo kulturowe, obywatelstwo europejskie i wymiar europejski

 

Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchacze seniorzy – osoby po 50 roku życia.

 

Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał z inicjatywy organizacji z Republiki Czeskiej – naszego partnera we wcześniejszym projekcie Golden Age. Wstępny pomysł na projekt został szczegółowo opracowany przez głównego koordynatora projektu we współpracy z koordynatorami z krajów partnerskich.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu prowadziliśmy szereg działań krajowych, jak i odbywały się międzynarodowe spotkania partnerskie, podczas których dzieliliśmy się informacjami i efektami prac lokalnych. We wszystkie działania – tak krajowe jak i wyjazdy zagraniczne – zaangażowani byli słuchacze-seniorzy, biorąc aktywny udział w nich, pomagając przy planowaniu działań i ich realizacji na wszystkich etapach. Ponadto od listopada 2009 roku słuchacze-seniorzy i nauczyciele ze wszystkich krajów brali udział w dyskusjach prowadzonych on-line w ramach stworzonych 4 grup dyskusyjnych. Służyły one nie tylko usprawnieniu komunikacji między krajami partnerskimi czy wymianie informacji o postępach w projekcie, ale przede wszystkim lepszemu wzajemnemu poznaniu się uczestników projektu i rozwijaniu kompetencji językowych.

W ramach projektu odbyły się następujące spotkania międzynarodowe:

23-26.10.2008 - Międzynarodowe spotkanie w Pradze (Czechy) – wzajemne poznanie organizacji partnerskich, ustalenie szczegółowego planu pracy, podział zadań, ustalenie procedur ewaluacji projektu.

19-22.02.2009 - Międzynarodowe spotkanie w Krakowie (Polska) – podsumowanie dotychczasowej pracy i prezentacja efektów działań lokalnych oraz omówienie funkcjonowania lokalnych stron www projektu, wybór szczegółowych tematów do opracowywania w krajach partnerskich, ustalenie szczegółów związanych z funkcjonowaniem strony www projektu i zasad jej aktualizacji, dopracowanie procedur ewaluacji.

11-14.06.2009 - Międzynarodowe spotkanie w Rzymie (Włochy) – podsumowanie dotychczasowej pracy, prezentacje wyników działań lokalnych i częściowych efektów pracy, przedstawienie wyników ewaluacji częściowej w krajach partnerskich, przydział zadań na kolejne miesiące.

24 - 27.09.2009 – Spotkanie międzynarodowe w Vassa (Finlandia) –prezentacja i omówienie wyników działań lokalnych, stworzenie grup dyskusyjnych – praca warsztatowa w zespołach międzynarodowych, ustalenie dalszych działań projektowych.

7-9.06.2010 - Spotkanie międzynarodowe w Madrycie (Hiszpania) – podsumowanie działań realizowanych w projekcie (lokalnych i międzynarodowych) omówienie wyników ankiet ewaluacyjnych, omówienie i przygotowanie części A raportu końcowego, udział w pokazowych zajęciach językowych i kulinarnych.

Podczas spotkań partnerskich słuchacze-seniorzy z kraju gospodarza danego spotkania oprowadzali gości z krajów partnerskich po szczególnie ważnych miejscach w ich miejscach zamieszkania, dzieląc się swoją wiedzą na temat historii, tradycji i kultury swojego miasta i kraju.

W ramach działań lokalnych prowadziliśmy warsztaty dla słuchaczy seniorów. Odbywały się one 1-2 razy w miesiącu przez cały czas trwania projektu. Podczas poszczególnych spotkań dyskutowaliśmy nt. projektu, rozmów prowadzonych on-line z uczestnikami projektu z innych krajów, tekstów tworzonych przez poszczególne osoby nt. historii, tradycji i zwyczajów naszego kraju, materiałów umieszczanych tak przez naszych słuchaczy-seniorów jak i uczestników z krajów partnerskich na lokalnych stronach internetowych.

Słuchacze seniorzy ze wszystkich krajów partnerskich tworzyli w ramach projektu teksty, wzbogacone zdjęciami i/lub prezentacjami multimedialnymi. Teksty powstawały w językach ojczystych i języku roboczym projektu, umieszczane były na stronach lokalnych, a wybrane na oficjalnej stronie www i w końcowej publikacji. Główny temat dyskusji oraz tworzonych tekstów, który wybrała grupa z Polski brzmiał: „Kondycja społeczeństwa obywatelskiego w Polsce. Stereotypy - identyfikacja – tożsamość”. Nasi słuchacze- seniorzy stworzyli liczne teksty (wraz z elementami graficznymi) na takie tematy jak: „Kondycja społeczeństwa obywatelskiego w Polsce - pierwsze refleksje”, „Moja pierwsza podróż za granicę”, „Polskie zwyczaje i tradycje”, „Fragmenty historii”, „Kiedy sztuka wychodzi do ludzi”.

Podczas realizacji projektu przeprowadziliśmy również i opracowaliśmy quasi badania nt. stereotypów – wśród seniorów i studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Nauczyciele i trenerzy biorący udział w projekcie opracowali ponad to sylabusy kursów komputerowych i językowych szkoleń dla osób starszych, którymi dzieliliśmy się wraz z partnerami.

Integralną część projektu stanowiły szkolenia językowe i zajęcia ICT w formie indywidualnych konsultacji komputerowych, jak również uruchomienie i prowadzenie stron internetowych projektu (lokalnych prowadzonych przez poszczególnych partnerów i oficjalnej zarządzanej przez koordynatora z Czech).

Działania upowszechniające były podejmowane przez cały czas trwania projektu: informowaliśmy o nim na tablicach informacyjnych w naszym Stowarzyszeniu, poprzez stronę internetową Akademii, organizowaliśmy spotkania informacyjne dla słuchaczy-seniorów oraz podczas zebrań pracowników, przesyłaliśmy informacje o projekcie i prowadzonych w jego ramach działaniach do lokalnych mediów i innych instytucji i organizacji proseniorskich. Ponadto rozpowszechniliśmy informacje o projekcie podczas krajowych i zagranicznych konferencji, w których braliśmy udział.

W trakcie trwania projektu prowadzony był monitoring i ewaluacja realizowanych działań. Dwukrotnie – w maju 2009 i maju 2010 roku przeprowadziliśmy ankiety ewaluacyjne wśród słuchaczy-seniorów biorących udział w projekcie. Wyniki ewaluacji prowadzonej we wszystkich krajach porównywane i omawiane były podczas spotkań międzynarodowych (odpowiednio podczas spotkań we Włoszech i Hiszpanii).

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
27
W wyjazdach zagranicznych: 
7
Produkty
Produkty projektu: 

Najważniejsze produkty projektu to:

1. Strony internetowe:

a. Oficjalna strona internetowa projektu – zawiera informacje na temat projektu, prezentuje biorące w nim udział instytucje i podejmowane przez nie działania, uczestników projektu, sylabusy kursów komputerowych i językowych dla seniorów, wybrane teksty przygotowane przez słuchaczy-seniorów, programy i raporty ze spotkań międzynarodowych, galerię zdjęć.

Strona została przygotowana w języku angielskim, zarządzana przez koordynatora z Czech.

b. Lokalne strony internetowe projektu – zawierające wszystkie kluczowe informacje o projekcie, w tym:

- opis projektu

- informacje o uczestnikach projektu

- informacje o spotkaniach międzynarodowych

- teksty i prezentacje

- sylabusy kursów komputerowych i językowych

- galerie zdjęć.

2. Publikacja „Otwarta brama” (w wersji papierowej i na cd) – zawierająca teksty i materiały przygotowane przez słuchaczy-seniorów z każdego kraju partnerskiego. Każdy tekst został przygotowany w dwóch językach – angielskim oraz języku narodowym autora tekstu (odpowiednio czeskim, fińskim, włoskim, polskim, hiszpańskim) oraz zamieszczone na lokalnych stronach internetowych partnerów. Przygotowane teksty dotyczą historii, dziedzictwa kulturowego, narodowych zwyczajów i tradycji typowych dla krajów partnerskich. Teksty wzbogacono zdjęciami i ilustracjami.

3. Metody nauczania języka angielskiego i TIK osób starszych (sylabusy – zaprezentowane na stronie internetowej, materiały szkoleniowe – prezentowane podczas spotkań międzynarodowych): wszyscy partnerzy zaprezentowali innowacyjne metody nauczania dotyczące kursów języka angielskiego i kursów komputerowych przeznaczonych w szczególności dla osób w średnim i starszym wieku.

4. Grupy dyskusyjne on-line – w ramach projektu zostały zorganizowane 4 grupy dyskusyjne łączące słuchaczy z wszystkich krajów partnerskich, którzy dyskutowali on-line na temat ważnych, narodowych tematów.

5. Autorskie programy wycieczek po miejscach spotkań międzynarodowych. Podczas spotkań partnerskich słuchacze-seniorzy oprowadzali gości z krajów partnerskich po szczególnie ważnych miejscach w ich miejscach zamieszkania, dzieląc się swoją wiedzą na temat historii, tradycji i kultury swojego miasta i kraju.

6.W ramach projektu powstały także materiały na DVD - m.in. prezentacje multimedialne prezentowane na spotkaniach partnerskich, filmy ze spotkań partnerskich, broszura w wersji elektronicznej, przygotowany przez partnera z Czech materiał "Czechs Cribs"

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Korzystamy z większości produktów stworzonych w trakcie realizacji projektu. Nasi nauczyciele jak i sami słuchacze-seniorzy wykorzystują zawarte na stronach internetowych i w publikacji teksty. Materiały te są dostępne także dla wszystkich zainteresowanych osób.

Nasi słuchacze-seniorzy pozostają nadal w kontakcie on-line z uczestnikami projektu z innych krajów.

Wykorzystywane są sylabusy kursów komputerowych i językowych – zaś poprzez ich umieszczenie na stronie internetowej mają do nich dostęp także osoby spoza naszej organizacji.

Powstałe materiały na DVD są przez nas wykorzystywane podczas licznych spotkań i konferencji – tak krajowych jak i zagranicznych, służąc jako materiał obrazujący możliwości edukacji osób w syrenim i starszym wieku i będące przykładem ich aktywności.

Autorskie programy wycieczek doskonalimy i wykorzystujemy podczas kolejnych spotkań z gośćmi tak z kraju jak i z zagranicy.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Wpływ projektu na organizację

Szeroki zakres tematyczny realizowanego projektu oraz różnorodność podejmowanych w nim działań wymagał wzajemnej współpracy między nauczycielami i innymi pracownikami biorącymi w nim udział. W działania te zostali także włączeni z sukcesem wolontariusze. Zaangażowanie w działania projektowe pracowników, zwiększyło ich zaangażowanie w pracach organizacyjnych, wzmocniło naszą strukturę organizacyjną. Wymiana doświadczeń i materiałów metodologicznych (sylabusów kursów języka angielskiego i komputerowych) była źródłem inspiracji dostarczającym nowe pomysły na metody i programy szkoleniowe.  Dzięki udziałowi w projekcie wzbogacono ofertę edukacyjną dla słuchaczy - seniorów o prelekcje związane z tematyką projektu.

Realizacja projektu wskazała także na potrzebę zmiany sposobu zarządzania realizowanymi w Stowarzyszeniu projektami, która została podczas jego realizacji przeprowadzona z sukcesem.

Realizacja projektu była dla nas także okazją do zdobycia nowych doświadczeń związanych ze współpracą międzynarodową.

Udział w projekcie zwiększył też prestiż Stowarzyszenia zarówno na arenie lokalnej, krajowej jak i międzynarodowej.

Wpływ na pracowników:

Udział w projekcie był cennym doświadczeniem dla pracowników naszej organizacji. Dał możliwość rozwoju umiejętności zarządzania projektami, w szczególności w zakresie współpracy międzynarodowej (wiążącej się z odmiennością zwyczajów, doświadczeń, stylów pracy i działania). Postawił naszą organizację przed nowymi problemami i wyzwaniami – uczył jak ulepszać wzajemną komunikację na odległość, planować wspólną pracę w odmiennych warunkach (wiążących się z różną strukturą organizacyjną instytucji partnerskich), zwracać uwagę na odmienne dla każdego narodu sytuacje trudne (wiążące się np. w Polsce z mniejszą dostępnością seniorów do Internetu, co nie stanowiło problemu w Finlandii; czy ze specyficzną dla każdego narodu mentalnością).

Dla niektórych pracowników udział w projekcie był okazją do doskonalenia umiejętności tak językowych jak i w zakresie nowoczesnych technologii (co wiązało się np. z koniecznością stworzenia i administrowania stroną projektu). Był też okazją do wzajemnej wymiany informacji na temat metod i programów nauczania języka angielskiego i nowoczesnych technologii.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Realizacja projektu miała szczególnie znaczący wpływ na słuchaczy- seniorów, korzystających z zajęć w Akademii. Udział w projekcie był dla nich nie tylko okazją do zwiększania określonych umiejętności (np. językowych czy w zakresie nowoczesnych technologii), ale przede wszystkim pozwał na przełamywanie różnorodnych barier świadomościowych i motywacyjnych oraz komunikacyjnych (strach przed komunikowaniem się w obcym języku). Dla wielu osób był okazją do zwiększania pewności siebie, pozbywania się poczucia bycia gorszym, ale również niwelował różnorodne stereotypy dotyczące innych krajów – zwiększał poczucie wspólnoty z słuchaczami-seniorami z innych krajów. Jak powiedziała jedna z uczestniczek – „Nie sądziłam, iż kiedykolwiek moje zdjęcie i tekst znajdą się w Internecie, to wiele dla mnie znaczy”. Dzięki nawiązanym bezpośrednim kontaktom pomiędzy seniorami z różnych krajów pozwolił im poczuć, iż wszyscy mają swoje problemy i radości oraz że mogą uczyć się wzajemnie od siebie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Zdobyte przez organizację doświadczenie i wiedza dotycząca współpracy międzynarodowej i udziału w projekcie partnerskim dla seniorów może być i jest przekazywana innym organizacjom planującym rozpocząć tego rodzaju działania, pozwalając im lepiej się do nich przygotować.

Powstałe w ramach projektu teksty dotyczące historii, tradycji i kultury krajów biorących udział w projekcie stanowią cenny materiał do pracy z różnymi grupami wiekowymi, szczególnie ze względu na fakt, że powstawały zarówno w językach narodowych jak i w języku angielskim.

Nawiązane przez słuchaczy-seniorów kontakty z rówieśnikami z innych krajów są nadal podtrzymywane, dzięki czemu doskonalone są pośrednio ich umiejętności językowe.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Udział w projekcie był dla mnie bardzo interesujący – wiele się nauczyłam w trakcie jego trwania o innych kulturach, historii, tradycjach i zwyczajach naszych partnerów.”

„W ramach projektu miałam możliwość spełnienia jednego z moich marzeń – wyjazdu za granicę. Wraz z moimi koleżankami znalazłam się w uroczej stolicy Hiszpanii – Madrycie.”

„Udział w projekcie dał mi szansę na poznanie seniorów z innych krajów, niezwykle rozwijającym doświadczeniem było poznanie ich zainteresowań i hobby.”

„Udział w projekcie sprawił, że stworzyłam nowy „stereotyp” na temat osób z krajów rozwiniętych – seniorzy w nich mieszkający potrafią cieszyć się i pisać nawet o drobiazgach. Dla nich pisanie np. o śniegu, pogodzie, posiłkach jest bardzo łatwe, my woleliśmy pisać o naszej historii czy folklorze. Zauważyłam również, iż dal nas Internet nie jest tak powszechnym i codziennym medium komunikacji jak dla seniorów z krajów partnerskich.”

„Wspaniałym doświadczeniem była możliwość wyjazdu do Czech i zobaczenia miejsc, które mogłam porównać ze swoimi wspomnieniami z młodości.”

„Czuje pewien niedosyt jeśli chodzi o bliższe poznanie seniorów z krajów partnerskich, trudno jest poznawać się na odległość, nawet z wykorzystaniem nowoczesnych technologii, zaś ilość spotkań i czas ich spotkań były zbyt krótkie by dowiedzieć się więcej o sobie wzajemnie.”

„Nie sądziłam, iż kiedykolwiek moje zdjęcie i tekst znajdą się w Internecie, to wiele dla mnie znaczy.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Agnieszka Baran
Data wypełnienia formularza/karty: 
28.02.2011

Żydowskie tradycje edukacyjne w Europie (JETE)

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Inne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Instytut Tolerancji
ul. Piotrkowska 104, 90-926 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Maria Goldstein
0048 505 998 782
mgold@math.uni.lodz.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Instytut Tolerancji w Łodzi został utworzony w 2001 roku. Powołali go ludzie, których celem jest propagowanie idei tolerancji i szacunku dla odmienności: naukowcy, artyści, dziennikarze, politycy, nauczyciele i studenci. W gronie założycieli był m.in. ówczesny prezydent miasta, pastor i przedstawiciel gminy żydowskiej. Ludzie o różnych poglądach i biografiach, których połączyła chęć wspólnego podejmowania działań na rzecz tolerancji. Zaczęło się od walki z ksenofobicznymi napisami na murach Łodzi, które wciąż psują wizerunek miasta. Dyskusje, warsztaty i koncerty pokazujące różnorodność i wielokulturowość Łodzi, miały pomóc w walce z głupotą wandali, którzy wciąż mazali rasistowskie napisy. Właśnie edukacja miała być środkiem do osiągnięcia celu. Od początku organizowaliśmy spotkania prezentujące różnorodne kraje i narodowości, które współtworzyły Łódź, a także religie, by uświadomić jak wiele łączy chrześcijaństwo z judaizmem, a protestantyzm z prawosławiem. A trzeba tu podkreślić, że Łódź ma bardzo specyficzną historię jak na miasto usytuowane w centrum Polski. Instytut bierze udział w Światowym Dniu Walki z Rasizmem, współorganizuje Kolorową Tolerancję - akcję zamalowywania rasistowskich napisów, będącą jednocześnie dyskusją nad różnorodnymi formami współczesnej nietolerancji. Rozmawiamy o braku tolerancji i zrozumienia dla osób niepełnosprawnych. Mówimy o heterofobii. Zastanawiamy się jak czują się i jak postrzegani są obecnie w Polsce cudzoziemcy, a zwłaszcza przedstawiciele krajów afrykańskich czy azjatyckich. Rozmawiamy o islamie oraz konflikcie palestyńsko-izraelskim. Jesteśmy też partnerami kilku międzynarodowych projektów. Honorowym członkiem Instytutu Tolerancji w Łodzi jest znakomity polski filozof prof. Leszek Kołakowski, który napisał dla nas esej pt. "Wymazać nienawiść”.
Tytuł projektu: 
Żydowskie tradycje edukacyjne w Europie (JETE)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0074/P1
07/GR-LP/07-0053/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Niemcy x2, Austria, Francja, Włochy, Litwa x2, Holandia, Polska
Cele projektu: 
Edukacja w szerokim zakresie w aspekcie tolerancji, poszanowania innych, przybliżania ich kultury i tradycji, wartości uniwersalnych pozwalających także na przetrwanie trudnych momentów życiowych, odkrywanie historii i jej znaczenia dla tożsamości miasta i jego mieszkańców, przybliżanie wartości i znaczenia wielokulturowości dla rozwoju człowieka.
Obszary tematyczne: 
Historia Żydów europejskich, Holocaust, tradycje edukacyjne (literatura, sztuka, muzyka)
Grupa docelowa słuchaczy: 
Wszystkie osoby zainteresowane tematyką, pracownicy instytucji publicznych, nauczyciele – osoby, które ze względu na wykonywany zawód mogą być multiplikatorami naszych działań.
Jakie były początki projektu: 
Pomysł powstania projektu miała koordynatorka projektu z Niemiec. Poszukiwała ona  partnerów w Polsce i otrzymała mój adres od mojej znajomej z Uniwersytetu Ludowego w Stuttgarcie. Dzięki pomocy polskiej Narodowej Agencji pojechałam na spotkanie przygotowawcze. Nie znaliśmy nikogo i był to nasz pierwszy projekt partnerski.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Spotkanie pracowników Instytutu w celu zaplanowania działań związanych z wizytą naszych partnerów Łodzi.
13-16 października 2007, Polska, Łódź – spotkanie partnerów
Opracowaliśmy bardzo obszerny program, ponieważ miasto jest pełne śladów kultury żydowskiej. Dla naszych gości i społeczności lokalnej zorganizowaliśmy koncert chóru Clil połączony z nauką piosenek i prezentacją naszej broszury „Nauka pomogła nam przeżyć”, przedstawiliśmy również sylwetkę Icchaka Kacenelsona, autora wstrząsającego poematu „O zamordowanym żydowskim narodzie” oraz przedwojenny łódzki chór żydowski Hazomir.
Na ostatnie trzy punkty naszego programu składały się: wykład Pawła Spodenkiewicza, autora książki „ Zaginiona dzielnica”, na temat przedwojennych szkół żydowskich i placówek edukacyjnych w Łodzi, Justyny Fruzińskiej o znaczeniu kabały oraz pokaz multimedialny zdjęć Pawła Herzoga o chasydach z Aleksandrowa.
W spotkaniu w Łodzi wzięło udział ok. 30 osób z zagranicy, bo oprócz licznie przybyłych uczestników naszego projektu ok. 25, towarzyszyli nam przebywający akurat w Łodzi zainteresowani tematem turyści z Wielkiej Brytanii i Niemiec.
Styczeń 2008
Wzięliśmy udział w uroczystości upamiętnienia likwidacji obozu romskiego w getcie Litzmannstadt. Naziści deportowali ok. 5000 Sinti i Romów z austriackiego Burgerlandu. Wkrótce po przybyciu wszyscy zostali zamordowani. Wieczorem uczestniczyliśmy w koncercie muzyki cygańskiej.
8-10 lutego 2008, Włochy, Florencja – spotkanie partnerów
Spotkanie podsumowujące półmetek projektu. Ten warsztat nie był przeznaczony dla słuchaczy. Jego zasadniczym celem miało być podsumowanie dotychczasowej realizacji projektu. Każdy z partnerów miał przygotować prezentację wyników projektu na szczeblu lokalnym i międzynarodowym
18-22 lutego 2008
Stuttgart/Tybinga Prezentacja projektu na stanowisku KE podczas targów edukacyjnych Didacta w Stuttgarcie.
15 marca 2008
Spotkanie z rabinem Symchą Kellerem z Łódzkiej Gminy Wyznaniowej – wykład o judaizmie w ramach akcji „Kolorowa Tolerancja
W dniu 21 marca 2008 r., w Międzynarodowym Dniu Walki z Rasizmem, który tradycyjnie jest obchodzony w Łodzi jako dzień Kolorowej Tolerancji przeprowadziliśmy kilka działań w ramach projektu i w celu jego promocji.
Było to wspólne zamalowywanie rasistowskich graffiti oraz koncert żydowskiej muzyki w wykonaniu zespołu „Kanava”. W dniu 28 marca towarzyszyli naszym działaniom fotoreporterzy FRSE.
Kwiecień 2008
Braliśmy udział w symbolicznym „Marszu Żywych” w Łodzi
2. czerwca 2008 mieliśmy zaszczyt prezentować projekt JETE na ogólnopolskiej konferencji tematycznej zorganizowanej w ramach Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego przez FRSE w Warszawie.
19-22 czerwca 2008, Litwa, Wilno – spotkanie partnerów
Do spotkania przygotowaliśmy się czytając przewodniki turystyczne i historyczne oraz specjalny numer Midrasza poświęcony żydowskiemu Wilnu. Polska grupa przyjechała do Wilna w przededniu planowanego w ramach JETE spotkania, przed południem możliwa była przechadzka po Wilnie, odkrywanie śladów polskości, widocznej nie tylko w budynkach sakralnych, lecz także w przestrzeni miejskiej. To tutaj, tworzyli polscy wieszczowie: Juliusz Słowacki i Adam Mickiewicz. Tablice i postumenty ich upamiętniające można znaleźć w wielu miejscach miasta, w tym na Uniwersytecie Wileńskim.
Sierpień  2008
Obchody rocznicy likwidacji getta.
5-8 lutego 2009, Niemcy, Tybinga – spotkanie partnerów
Podczas spotkania były prezentowane projekty upamiętniające ofiary zbrodni nazistowskich, działania na rzecz odbudowania życia żydowskiego (kultury i edukacji) oraz działalności instytucji stowarzyszonej w tym projekcie tzn. Niemiecko-Amerykańskiego Instytutu. Spotkanie zakończyło się uroczym wieczorem przy wspólnym europejskim stole, na którym znalazły się przysmaki przywiezione przez partnerów.
W marcu 2009 jak co roku byliśmy współorganizatorami “Kolorowej tolerancji” . Wykład na temat judaizmu Symchy Kellera, przewodniczącego Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Łodzi spotkał się jak zwykle z ogromnym zainteresowaniem.
7-10 maja 2009
W tych dniach byliśmy słuchaczami międzynarodowej konferencji zorganizowanej przez Katedrę Pragmatyki Językowej Uniwersytetu Łódzkiego “Rasa, Religia, Reprezentacja”. Jej tematem były zagadnienia etniczności i religii, jak również ich przedstawienie w sztuce, mediach i literaturze. Uczestnicy konferencji z perspektywy przeszłości, teraźniejszości dyskutowali o tym, co współtworzy naszą tożsamość i kształtuje relacje z innymi. Zastanawiali się nad językowo-wizualnymi sposobami wyrażania owej tożsamości, reprezentacji tego, co duchowe i tego co, materialne, sacrum i profanum, uniwersum i indywiduum. Podczas konferencji poznaliśmy córkę Chawy Rosenfarb, która przyjechała z Kanady. Chawa jest autorką trzytomowej publikacji na temat przedwojennej Łodzi i historii getta łódzkiego. Towarzyszyliśmy jej w nostalgicznym spacerze śladami matki. Jednym z punktów byłfilm Menachema Dauma “Gra w chowanego” uważany przez wielu krytyków za jeden z najważniejszych i najbardziej poruszających filmów na temat Holocaustu i relacji polsko-żydowskich. Film ten stał się inspiracją dla programu naszego spotkania w projekcie partnerskim „Suval” w czerwcu. Spotkaniu temu nadaliśmy motto ”Kto ratuje jedno życie ratuje cały świat”
14-30 czerwca 2009, Polska, Łódź – spotkanie partnerów
Jak zwykle włączyliśmy się w organizację spotkań z kulturą żydowską w Łodzi i z naszej inicjatywy został wyświetlony podczas otwartych projekcji w kinie Muzeum Kinematografii film „Zabawa w chowanego, który zrobił na nas tak duże wrażenie. Postanowiliśmy umożliwić obejrzenie go szerszej społeczności i między innymi naszym europejskim partnerom, których gościliśmy w tym czasie w Łodzi. Nawiązaliśmy kontakt z Kamilą Klauzińska z towarzystwa historyczne Yachad, która współpracowała przy produkcji tego filmu. Kamila zwróciła się do reżysera filmu o wyrażenie zgody na otwartą niekomercyjną projekcję filmu i ją otrzymała.
Była obecna na spotkaniu i odpowiadała na pytania wzruszonych widzów.
7-12 lipca 2009, Auvillar, Francja – spotkanie partnerów
Podsumowujące projekt ostatnie spotkanie w Auvillar w siedzibie naszego francuskiego partnera. Spotkanie to było ukoronowaniem projektu i pożegnaniem przyjaciół. Przez te trzy lata staliśmy się jedną wielką rodziną i rozstanie było naprawdę trudne.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
500
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
Wystawy:
- Żydowskie tradycje Edukacyjne w latach 1940-1944, towarzysząca ogólnopolskiej konferencji młodych historyków (mała wystawa).
- „Nauka pomogła nam przetrwać” Biblioteka Pedagogiczna im Kotarbińskiego.
- Poszerzona wystawa „Nauka pomogła nam przetrwać” dostępna do końca sierpnia w Hali Orange.
- Wystawa „Chasydzi” w Urzędzie Miasta Łodzi.
Wykłady: na ogólnopolskiej konferencji młodych historyków poprzedzone informacją o projekcie.
Michał Trębacz: „Działalność kulturalna Bundu w Łodzi w okresie międzywojennym”
Iza Olejnik: „Książka żydowska w przemysłowej Łodzi.
Publikacja „Nauka pomogła nam przetrwać - książka o tradycjach edukacyjno-kulturalnych  w getcie Łódzkim w języku polskim i niemieckim.
Spotkania ze świadkami naocznymi, spotkania promujące literaturę.
Spotkanie z profesorem Władysławem Bartoszewskim „Trudne pytania w dialogu polsko żydowskim” (uczestnicy młodzież szkolna, nauczyciele).
Współorganizacja ”łódzkich spotkań z kulturą żydowską”.
Koncerty edukacyjne żydowskiego chóru Clil i innych zespołów połączone z nauką piosenek.
Promocja miasta, włączanie tematyki projektu do akcji „Kolorowa Tolerancja”.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Publikacja została przekazana do szkół i bibliotek oraz zainteresowanym osobom. Niemiecka wersja rozdawana była gościom podczas oficjalnych obchodów rocznicy likwidacji getta, grupom młodzieży niemieckiej i austriackiej, która realizowała projekty historyczne związane z tematem Drugiej Wojny Światowej.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Wzajemna współpraca i nauka przy realizacji projektu, koordynacja działań i kształcenie poczucia więzi, coraz większa świadomość wielokulturowości miasta i znaczenia upowszechniania wiedzy wśród mieszkańców, co pozwala na obniżanie progu nietolerancji i ksenofobii.
Dzisiaj mamy przyjaciół w wielu krajach europejskich. Są oni partnerami w naszych nowych projektach. Poza zdobywaniem wiedzy i rozszerzaniem horyzontów, nabywamy bardzo ważnych umiejętności językowych, dotyczy to przede wszystkim w języka angielskiego, który jest na ogół językiem roboczym projektów.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Wpływ na wybór studiów podyplomowych, rozwinięcie zainteresowań, publikacje, także zwiększenie świadomości i poczucia własnej wartości w konfrontacji z partnerami zachodnimi, możliwość kulturowego, ale także językowego dialogu, umiejętność odnalezienia się w różnych sytuacjach, w tym podróżach.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Projekt stanowił doskonałą bazę do dalszych poszukiwań. Inspiracje do działań własnych, zawodowych: prowadzenie nowych zajęć na Uniwersytecie, artykuły, dysertacje naukowe, poszukiwania i rozwój zainteresowań (np. wykłady podczas warsztatów kultury żydowskiej w Poleskim Ośrodku Sztuki, artykuły w Gazecie Wyborczej).
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Gabriela Materassi, jedna z uczestniczek spotkania w Łodzi, napisała następujący tekst: "Łódź jest miastem które powoli wyzwala się z koszmaru przeszłości, której nie da się zapomnieć, ma ona swoje odzwierciedlenie we wszystkich artystycznych, architektonicznych i kulturalnych aspektach. Cmentarz żydowskich jest prawdopodobnie miejscem, w którym łączą się dusze ze swoim ciałami, od których zostały tak okrutnie oddzielone. Dusze te wpływają na wegetacje roślinności i objawiają się w sposób nieoczekiwany, przez co przeszłość jest nadal obecna. Okaleczone ciała mieszkają w drzewach, które rosną na cmentarzu, wypełnione przerażonymi oczami, które przyjmują formę kropli rosy na liściach, marzenia unoszą się nad bujną trawą i kołyszą się na kwiatach.
Myśli, wspomnienia, niepokój - początek długiej agonii – odczuwalne są na dworcu poprzez pieczołowicie sporządzone listy, które zawierają nazwiska i dane 230.000 osób, którym w nieludzki sposób odebrano godność.
Czas pokrył budynek czarnym welonem, aby skryć puste mieszkania. W getcie panuje absolutna cisza, nie słychać dziecięcych głosów, piosenek, śmiechu.
Nasze oczy widzą wszystko. To nie jest ciekawość, ale ból, zrozumienie, solidarność.
Cisza jest wszechobecna i wypełnia nas paraliżującym smutkiem. Nasze kroki budzą oczy, w których nie ma nadziei, oczy paru starców, którzy żyją w jednostajnym bolesnym wspomnieniu.”
Inne opinie:
„Było miło, interesująco, bogata strona merytoryczna, i pouczająco - tolerancja, jest jednym z najważniejszych czynników w obcowaniu ludzi o różnej narodowości i religii, i musimy się jej (myślę o tym kiedy przypomnę sobie kłótnię, po filmie P. Bergsteina).”
„Nauczyłem się, że trzeba czytać i zastanawiać się nad przeczytanymi treściami. To co zobaczyłem i przeczytałem było bardzo interesujące, ale potrzebuję czasu, aby to przemyśleć.”
„Nowi przyjaciele, nowe informacje dotyczące żydowskiej kultury, nowe odczucia w stosunku do uczestników projektu JETE i tematu naszych spotkań.”
„Nowe kontakty z partnerami w innych krajach europejskich.”
„Zdobycie szerszej wiedzy o organizacjach partnerskich zaangażowanych w projekcie, wymiana doświadczeń z innymi krajami, skonkretyzowanie sformułowania – wspólna platforma europejska.”
„Nauczyłem się dużo na temat sposobu działań poszczególnych grup w projekcie. Nauczyłem się dużo od grupy francuskiej, poznając filozoficzny aspekt podejścia do tematu. Bardzo interesujące było zwiedzanie Żydowskiego Muzeum w Paryżu i uzupełnienie wiedzy na temat afery Dreyfusa. Dzięki temu projektowi i temu partnerstwu znaleźliśmy pozytywny potencjał do zdobywania wiedzy na temat postępowej i humanistycznej tradycji żydowskiej oraz kultury europejskiej.”
„Trudno jest zajmować stanowisko na temat religii innych. Podczas spotkań, zwiedzania z przewodnikiem, rozmów nauczyliśmy się dużo na temat historii Żydów w najszerszym sensie, od nakreślenia Tanachu, poprzez ważność słowa w świętych tekstach Tory, wygnanie starotestamentowe, świątynię w Jerozolimie aż do jej zburzenia opisanego przez Józefa Flawiusza, stworzenia synagogi, ale również tradycji stworzonej w Talmudzie i Midraszu. Nauczyliśmy się o historii żydowskiej będącej historią europejską od czasu zburzenia drugiej świątyni, o wpływach tradycji żydowskiej na kultury narodowe i bez wątpliwości mających miejsce poprzez stulecia, o problemach społeczności żydowskiej we wszystkich krajach europejskich w obliczu antysemityzmu i pogromów. Ponadto, i być może jest to najbardziej wartościowe, odkryliśmy żydowską myśl w różnych socjologicznych kulturalnych aspektach, inspirującą dla naszej osobistej i kulturalnej sytuacji.. Historia i myśl żydowska stanowi kombinację bardzo silnej tradycji z silną zdolnością do asymilacji do nowych sytuacji.”
„To spotkanie było dla mnie i mojej instytucji bardzo pożyteczne i sensowne. Uważam, że najważniejsze jest to, że było tak dużo dyskusji na temat żydowskich tradycji. Wreszcie mieliśmy do czynienia z tradycją żydowską „live”. Mogliśmy trochę odczuć duchowe życie Żydów”. Myślę, że podczas następnych spotkań powinnyśmy się bardziej zagłębiać w folklor żydowski”
„Jestem bardzo szczęśliwa, że mogę uczestniczyć w tym projekcie. Dzięki temu mam nowe pomysły i co najważniejsze kierunek dla przyszłego rozwoju projektu. Dziękuję partnerom, to było duże przeżycie zobaczyć żydowski Paryż. Jestem wdzięczna, za to pierwsze spotkanie w Paryżu. Było to dla mnie ogromne doświadczenie związane z tym tematem, było wspaniale poznać partnerów.”
„Partnerstwo to dobry proces uczenia się, spotkanie tylu osób z różnych środowisk, różnych, kultur, jest prawdziwym wydarzeniem, wykonaliśmy dobrą pracę podczas pierwszego spotkania i musimy kontynuować poszukując odpowiedzi na nasze pytania. Uważamy poszukiwanie żydowskiej tożsamości ma zasadnicze znaczenie wkładu JETE dla naszej organizacji, ponieważ poprzez zrozumienie tej tożsamości w obliczu naszej własnej historii dowiadujemy się więcej o sobie, dowiedzieliśmy się również więcej o naszych organizacjach.”
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maria Goldstein
Data wypełnienia formularza/karty: 
15.03.2010

Odwiedziny w więzieniu (Projekt V.I.P.)

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja drugiej szansy
Edukacja rodziców i rodzin
Edukacja w więzieniach lub na rzecz powrotu skazanych do społeczeństwa
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Zespół Szkół nr 4 w Płocku
ul. Sienkiewicza 22, 09-402 Płock
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Hubert Skrzyński
0048 24 262 20 31
hskrzynski@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Zespół Szkół nr 4 w Płocku to szkoła przywięzienna. Znajdują się tu dwa typy szkół – szkoła zawodowa kształcąca w dwóch zawodach – ślusarz oraz kucharz małej gastronomii. Drugi typ szkoły to technikum uzupełniające w zawodzie technik mechanik. Oba typy szkół to szkoły dla dorosłych. Szkoła jest regularną jednostką edukacyjną realizującą wytyczne Ministra Edukacji.
Tytuł projektu: 
Odwiedziny w więzieniu (Projekt V.I.P.)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0005/P1
07/GR-LP/07-0003/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Wielka Brytania x2, Dania, Finlandia, Niemcy, Włochy, Portugalia, Polska
Cele projektu: 
Celem projektu było stworzenie materiałów (mianowicie książki), mających za zadanie wesprzeć dzieci i rodziny, które przychodzą do więzienia w odwiedziny. Każde z więzień biorących udział w projekcie współdziałało z uczniami po to, aby stworzyć książkę, która odzwierciedli specyficzny dla każdego z nich proces odwiedzin. Każda z tych książek została przetłumaczona na język angielski i została wykorzystana jako narzędzie do przedstawienia przedstawicielom krajów partnerskich systemów więziennictwa i kultury, jak również została wykorzystana, by zachęcić słuchaczy, aby przekazali swoje uwagi na temat bycia rodzicem w więzieniu. Podczas wizyt w krajach partnerskich, podzieliliśmy się doświadczeniami i stworzyliśmy materiały mające na celu wsparcie nauczania w wymiarze europejskim oraz „umiejętności rodzicielskich”. Pierwsza część projektu została poświęcona doskonaleniu procesu odwiedzin w więzieniu oraz przygotowywaniu książki do druku. Druga część trwania projektu to skupienie się na wydaniu książki oraz rozpowszechnienie idei i doświadczeń z pomocą mediów lokalnych a także poprzez stworzenie strony internetowej. Nagraliśmy również płytę CD z bajkami dla dzieci ojców odbywających karę pozbawienia wolności.
Obszary tematyczne: 
Praca na rzecz rodzin skazanych oraz osób wykluczonych społecznie.
Grupa docelowa słuchaczy: 
We wszystkich działaniach w sumie wzięło udział blisko 50 słuchaczy. Zdecydowana większość z nich to uczniowie naszej szkoły.
Jakie były początki projektu: 
Nauczyciel języka angielskiego poszukiwał potencjalnych partnerów od początku 2005 r. Po jakimś czasie udało mu się nawiązać kontakt z późniejszym koordynatorem projektu poprzez polską Narodową Agencję. Okazało się, że grupa projektowa była już skrystalizowana, gdyż wcześniej spotkali się na seminarium kontaktowym w Lancaster w Wielkiej Brytanii jesienią 2005r. Po pewnym czasie udało się nam ich przekonać by nas przyjęto do grupy. Wpływu na tematykę projektu nie mieliśmy, gdyż grupa już wcześniej ustaliła wstępny tor działań.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Metody/działania zastosowane w projekcie:
  1. Zaktywizowanie skazanych do napisania książek – odbyło się kilkanaście sesji, podczas których pracowano nad publikacjami.
  2. Zorganizowanie studia nagrań dla uczniów biorących udział w nagraniu płyty CD.
  3. Spotkania formalne i nieformalne z przedstawicielami instytucji partnerskich, podczas których na bieżąco pracowaliśmy nad wcześniej wytyczonymi zadaniami.
  4. Konkurs plastyczny.
  5. Kursy językowe i  w konsekwencji zorganizowanie dla grupy uczniów/skazanych egzaminu KET (Key English Test).
  6. ‘Podglądanie’ ciekawych pomysłów zastosowanych w jednostkach partnerskich i ich wdrażanie w jednostkach ojczystych.
Działania upowszechniające:
  1. Opisanie działań na stronie internetowej projektu – www.visitinginprison.com.
  2. Opublikowanie serii artykułów w czasopiśmie branżowym „Forum Penitencjarne”.
  3. Regularne zapraszanie prasy lokalnej do szkoły. Po każdej z wizyt pojawiały się artykuły w „Tygodniku Płockim” oraz w lokalnym dodatku „Gazety Wyborczej”.
  4. Referowanie dotychczasowych osiągnięć podczas narad dyrektorskich szkół przywięziennych.
  5. Zaznajomienie innych pracowników ZK z wynikami naszych działań podczas wspólnych posiedzeń, spotkań itp.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
50
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Folder reklamujący każdą jednostkę partnerską.
  2. Uczniowie szkoły wzięli udział w kursie języka angielskiego.
  3. Pracownicy szkoły wzięli udział w kursie języka angielskiego.
  4. Pracownicy zakładu karnego wzięli udział w kursie języka angielskiego.
  5. 9 uczniów szkoły podeszło do egzaminu KET, 7 z nich zdało egzamin.
  6. Powstała strona internetowa, na której pochwaliliśmy się wynikami naszych działań.
  7. Powstały 2 książeczki dla dzieci skazanych (każdy kraj partnerski wydał swoje własne publikacje).
  8. Uczniowie nagrali płytę CD z bajkami i wierszami dla swoich dzieci.
  9. Zorganizowaliśmy konkurs plastyczny dla uczniów (prace zostały później wykorzystane jako ilustracje do książek).W szkole powstał kącik zabaw dla dzieci, z którego korzystają rodziny podczas wizyt/odwiedzin szkolnych.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
  1. Opisanie działań na stronie internetowej projektu – www.visitinginprison.com.
  2. Opublikowanie serii artykułów w czasopiśmie branżowym „Forum Penitencjarne”.
  3. Regularne zapraszanie prasy lokalnej do szkoły.
  4. Po każdej z wizyt pojawiały się artykuły w „Tygodniku Płockim” oraz w lokalnym dodatku „Gazety Wyborczej”.
  5. Referowanie dotychczasowych osiągnięć podczas narad dyrektorskich szkół przywięziennych.
  6. Zaznajomienie innych pracowników ZK z wynikami naszych działań podczas wspólnych posiedzeń, spotkań itp.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  1. Poszerzenie horyzontów dot. pracy w więzieniu oraz na rzecz skazanych.
  2. Nawiązanie nowych znajomości, które zostaną wykorzystane w przyszłości do, chociażby, stworzenia nowego projektu.
  3. Zaszczepienie nowych pomysłów na rodzimym gruncie (vide kąciki zabaw dla dzieci).
  4. Pracownicy ZK (nauczyciele oraz funkcjonariusze) wzięli udział w kursach języka angielskiego.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
  1. „Zaistnienie” w środowisku szkół przywięziennych.
  2. Większa motywacja na przyszłość – skazani przekonali się, iż mimo odizolowania mogą coś zrobić dla swoich rodzin.
  3. Część uczniów szkoły wzięła udział w kursie języka angielskiego oraz podeszła do egzaminu KET.
  4. Świadomość wzięcia udziału w wyjątkowym przedsięwzięciu, które oprócz zabicia czasu pozwala czerpać satysfakcję z wniesienia wkładu w rozwój projektu.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  1. Zacieśnienie współpracy europejskiej.
  2. Poznanie nowych systemów więziennictwa w innych krajach UE.
  3. Praca na rzecz zacieśniania więzi rodzinnych pomiędzy skazanymi i ich rodzinami.
  4. Książki oraz płyta CD – namacalny dowód naszych działań.
  5. Nasze osiągnięcia są zawsze omawiane podczas różnego rodzaju branżowych spotkań jako przykład i sposób zachęcenia do podobnych inicjatyw.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
"Udało się „przełamanie lodów” jeśli chodzi o współpracę międzynarodową – każdą następną inicjatywę będzie łatwiej nam wdrażać i prowadzić."
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Z racji takiej a nie innej specyfiki szkoły (szkoła przywięzienna), nikt nie mógł wziąć udziału w wyjazdach zagranicznych.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Hubert Skrzyński
Data wypełnienia formularza/karty: 
02.01.2010

L.I.S.T.E.N. - Kształcenie ustawiczne a potrzeby edukacyjne dorosłych

Tematyka działań: 
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Górnośląskie Centrum Edukacyjne im. Marii Skłodowskiej-Curie
ul. Okrzei 20, 44-100 Gliwice
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Grażyna Król
0048 508 780 066
grazyna.krol@netedukacja.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Górnośląskie Centrum Edukacyjne w Gliwicach jest nowoczesną placówką edukacyjną na terenie Górnego Śląska. W ramach GCE współistnieją publiczne szkoły ponadgimnazjalne dla młodzieży, Centrum Kształcenia Ustawicznego dla dorosłych (kształcące w systemie wieczorowym i zaocznym) oraz Centrum Kształcenia Praktycznego. Od wielu lat prowadzona jest na różnych poziomach edukacja ogólna oraz w kierunkach: chemicznym, mechanicznym, informatycznym, ochrony środowiska, ekonomicznym i elektrycznym. Zajęcia z przedmiotów ogólnokształcących i zawodowych odbywają się w specjalistycznie wyposażonych gabinetach, pracowniach technicznych, mechanicznych, językowych, chemicznych i ochrony środowiska oraz pracowniach komputerowych połączonych z siecią Internet i w firmie symulacyjnej. W ramach GCE działa Szkolny Ośrodek Kariery oraz Pracownia Jakości, Standardów i Doradztwa Zawodowego. GCE posiada uprawnienia do przeprowadzania wszystkich egzaminów końcowych przewidzianych systemem edukacji ogólnej, oraz egzaminów zawodowych. Prowadzi egzaminy zewnętrzne, kwalifikacyjne i kończące formy kształcenia zawodowego oraz oferuje uczestnikom wszystkich systemów oraz form kształcenia i doskonalenia zawodowego możliwość opisowego potwierdzenia umiejętności i kwalifikacji zawodowych certyfikatem. Od maja 2004 szkoła posiada certyfikat EN ISO 9001:2000 potwierdzający, że GCE wprowadziło i stosuje system zarządzania jakością w zakresie: działalność edukacyjna i egzaminacyjna w formach szkolnych oraz pozaszkolnych. Górnośląskie Centrum Edukacyjne współpracuje z zakładami pracy, instytucjami naukowo-badawczymi makroregionu oraz z Wojewódzkim Ośrodkiem Metodycznym i Politechniką Śląską. Szkoła objęta jest patronatem uczelni, z którą aktywnie współpracuje w kierunku wdrażania najnowszych osiągnięć nauki i techniki do praktyki szkolnej.

Główne grupy docelowe:
- słuchacze szkół dla dorosłych zaocznych i wieczorowych, chcący zdobyć średnie lub policealne wykształcenie albo atrakcyjny zawód
- słuchacze chcący zdobyć dodatkowe kwalifikacje – kursanci
- nauczyciele (kursy doskonalące)
Tytuł projektu: 
L.I.S.T.E.N. - Kształcenie ustawiczne a potrzeby edukacyjne dorosłych
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
05/GR2/05-0018/P1
06/GR2/06-0133/P2
Lata realizacji: 
2005 - 2007
Kraje uczestniczące: 
Włochy x2, Irlandia, Polska, Hiszpania
Cele projektu: 
Założeniem projektu było prześledzenie motywów jakie powodują, że dorośli słuchacze mimo różnych skomplikowanych  sytuacji i trudnych doświadczeń życiowych decydują się wrócić do szkoły i kontynuować naukę. Projekt zakładał także rozwijanie i wzmacnianie motywacji do nauki wśród defaworyzowanych dorosłych (młodzi ludzie na marginesie społecznym, osoby bezrobotne, więźniowie itp.) a także doskonalenie kwalifikacji i kompetencji zawodowych nauczycieli poprzez wymianę doświadczeń i dobrych praktyk.
 
Cele projektu:
  1. Analiza motywacji osób dorosłych powracających do nauki.
  2. Analiza potrzeb uczących się dorosłych w celu zidentyfikowania wspólnych problemów.
  3. Dzielenie się metodologią postępowania z tymi problemami. Przeanalizowanie czy obecnie istniejący system spełnia potrzeby dorosłych uczących się i określenie strategii uzupełnienia braków na poziomie lokalnym.
  4. Dostrzeganie i uznanie potrzeby elastyczności na wszystkich stopniach i poziomach funkcjonowania szkoły, aby zapewnić bardziej dostosowany do potrzeb proces uczenia się, a tym samym danie słuchaczom większych możliwości w osiąganiu ich planów życiowych.
Obszary tematyczne: 

umiejętności kluczowe, technologie informacyjne, języki

Grupa docelowa słuchaczy: 
Młodzi dorośli (15-25 lat) zagrożeni społeczną marginalizacją.
Grupy defaworyzowane społecznie i ekonomicznie (m.in. samotne matki oraz osoby bezrobotne).
Nauczyciele w sektorze edukacji dorosłych.
Jakie były początki projektu: 
Pomysł projektu powstał w 2004 roku podczas przeszukiwań działającej wówczas internetowej bazy organizacji. Grażyna Król – w imieniu GCE - nawiązała internetowy kontakt ze szkołą z Alicante zainteresowaną znalezieniem partnerów. W lutym 2005 w/w szkoła z Hiszpanii zorganizowała wizytę przygotowawczą, podczas której dopracowano szczegóły współpracy i została opracowana ostateczna wersja aplikacji (formularza wniosku o dofinansowanie) w języku roboczym projektu.
Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie:

W pierwszym roku realizacji projektu 2: w Polsce i Irlandii.

W drugim roku – spotkania w Hiszpanii i we Włoszech.

Słuchacze brali udział w spotkaniach w Irlandii i we Włoszech.

Pierwsze spotkanie wszystkich partnerów miało miejsce w Gliwicach, w Polsce w październiku 2005. Podczas spotkania każdy uczestniczący kraj zaprezentował swój system edukacji ze szczególnym uwzględnieniem aspektu kształcenia dorosłych. Zaprezentowano wyniki przeprowadzonych w każdym kraju badań ankietowych.  Przedyskutowano i ustalono zadania każdego z partnerów w ramach projektu. Przedstawiono pomysły na utworzenie strony internetowej projektu, którą opracowywał partner polski.  Zaprezentowano kilka strategii mających na celu zachęcanie i pomoc dorosłym, którzy powrócili do edukacji, np. oferta szkolenia w firmie symulacyjnej przygotowującego słuchaczy do radzenia sobie na rynku pracy,  zorganizowanie centrum informacji i zasobów (materiałów) na potrzeby dorosłych słuchaczy.

W następstwie tego spotkania postanowiono szerzej włączyć słuchaczy w działalność projektu i zachęcić ich do opisania swoich osobistych doświadczeń związanych z powracaniem do edukacji. Uczestnicy międzynarodowego spotkania partnerów w Gliwicach zostali zaproszeni do Urzędu Miasta i przyjęci przez vice-Prezydenta Gliwic. Międzynarodowe spotkanie partnerów w Cork, w Irlandii miało miejsce w marcu 2006. W spotkaniu tym uczestniczyli również słuchacze z każdej partnerskiej szkoły. Przedstawili oni swoje doświadczenia związane z edukacją i dyskutowali o wspólnych problemach i metodach jakie mogłyby ich zachęcić i pomóc w trudach powrotu do edukacji. Nauczyciele dyskutowali o tym, jak motywować i wspomagać dorosłych słuchaczy. Wszyscy uczestnicy warsztatów w Cork  wzięli udział w spotkaniu z kadrą dydaktyczną szkoły przyjmującej.

W październiku 2006 miało miejsce spotkanie partnerów projektu w Alicante, w Hiszpanii. Poczyniono uzgodnienia co do założenia forum  projektu. Forum zwiększyło możliwości wymiany informacji między partnerami – nauczycielami oraz słuchaczami zaangażowanymi w projekt oraz było formą rozpowszechniania rezultatów projektu.

Czwarte spotkanie partnerów w Reggio Emilia, Włochy miało miejsce w kwietniu 2007. W spotkaniu tym wzięli udział słuchacze z każdego kraju. Każdy słuchacz dał krótką prezentację o sobie i starał się przedstawić jak jego udział w projekcie ulepszył i wpłynął na jego doświadczenia związane z kształceniem się.

Podczas konferencji zorganizowano wykład na temat kształcenia dorosłych w więzieniach, przedstawiono także w ogólnym zarysie  trudności napotykane w kształceniu dorosłych we Włoszech.

Na spotkanie podsumowujące projekt i upowszechnianiajace jego rezultaty zaproszono reprezentantów włoskich władz lokalnych włączając prezydenta prowincji Albinea oraz przedstawicieli europejskich szkół kształcących dorosłych z Chateau (Francja), z Sheffield (Anglia), Oreberö (Szwecja) a także dyrektorów instytucji edukacyjnych z regionu.

Działania w ramach realizacji projektu:

Został opracowany kwestionariusz do badań ankietowych przeprowadzanych wśród słuchaczy dorosłych w październiku 2005. Badania obejmowały m.in. kwestię motywacji dorosłych powracających do nauki. Wyniki były przedstawiane, dyskutowane i porównywane w czasie spotkania partnerów projektu w Gliwicach. Stanowiły one podstawę do dalszych działań w ramach projektu. W ramach badań ankietowych przeprowadzonych w GCE w roku następnym (2006) dokonano analizy porównawczej wybierając 10 kobiet i 10 mężczyzn. Wyniki opracowano oddzielnie dla każdej z tych grup, ponieważ pojawiły się znaczące różnice w ocenie przyczyn trudności edukacyjnych.

Powstała witryna internetowa projektu, www.listenproject.net na której umieszczono wyniki badań ankietowych a także prezentacje, biografie słuchaczy i inne związane z projektem dokumenty. Witrynę stale aktualizowano.

Założone forum on-line  projektu.

W każdym kraju partnerskim słuchacze - uczestnicy wizyt w Cork i Reggio Emilia spotkali się ze słuchaczami swojej szkoły by przedstawić swoje doświadczenia  i wrażenia oraz odpowiedzieć na pytania swoich kolegów. Była to forma rozpowszechniania informacji o wynikach projektu.

Zorganizowano kursy języka angielskiego zarówno dla nauczycieli jak i słuchaczy biorących udział w projekcie. Wspomniane kursy  były otwarte  i wolne od opłat dla uczestników.

GCE opracowało jednolitą szatę graficzną oraz projekty okładki dla obu wersji językowych broszury informacyjnej o projekcie a także opracowało merytorycznie biuletyn w wersji polskiej.

Działania upowszechniające:

Obejmują one: prezentację DVD projektu, CD ROM zawierający całą dokumentację (prace, teksty, fotografie), stronę internetową a także wydanie biuletynu (broszury) projektu w dwóch wersjach językowych (po polsku i angielsku). Wspomniane media zawierały wszystkie informacje zebrane w ciągu projektu włączając biografie studentów, wyniki ankiet, prezentacje, dokumentację fotograficzną itp.

Polska instytucja zorganizowała w swojej placówce specjalną wystawę fotograficzną, opracowała graficznie dwa plakaty (jeden poświęcony całkowicie udziałowi polskich słuchaczy w projekcie) oraz przygotowała i wydała broszurę informacyjną o projekcie.

Zamieszczono informacje w lokalnej prasie i na stronie internetowej szkoły dla dorosłych. W  lokalnym periodyku kulturalnym ukazał się artykuł na temat udziału GCE w projekcie

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
54
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 

- strony internetowe projektu: www.listenproject.net oraz http://www.cku.gce.gliwice.pl/grundtwig/grundtvig.html

- płyty CD z prezentacjami i pracami słuchaczy polskich dotyczącymi osobistych doświadczeń ludzi dorosłych w zdobywaniu wiedzy i wykształcenia

- kwestionariusz dla słuchaczy jako narzędzie do badania potrzeb i oczekiwań ludzi dorosłych w procesie edukacji

- Opracowania wyników badań ankietowych (przeprowadzonych w GCE dwukrotnie: w 2005 i 2006) oraz analiza porównawcza

- dvd projektu (wersja angielskojęzyczna)

- CD ROM zawierający całą dokumentację (prace, teksty, fotografie itp.) w wersji angielskojęzycznej

- broszura informacyjna o projekcie (w dwóch wersjach językowych:  PL, EN)

- wystawa fotograficzna

- artykuł „Być dorosłym... uczniem w UE”

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Opracowania wyników badań ankietowych w zakresie potrzeb edukacyjnych osób dorosłych oraz analizę porównawczą

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Udział w programie dał możliwość sprawdzenia; w praktyce znajomości języka obcego, a jednocześnie był impulsem i stworzył motywację do dalszego doskonalenia zawodowego kadry. Dzięki kontaktom z nauczycielami i słuchaczami z innych krajów pozwalał na poznanie problemów edukacji dorosłych oraz poznanie przykładów dobrej praktyki w zakresie strategii rozwiązywania tych problemów. Dawał możliwość wymiany doświadczeń.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Dzięki udziałowi w programie zdobyli sobie nie tylko uznanie w szkolnej społeczności, ale także u nauczycieli.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Oprócz wymiernych korzyści wynikających z realizacji programu, takich jak np. możliwość wymiany doświadczeń czy poszerzanie umiejętności językowych, uczestnictwo w projekcie wywarło wpływ na postawę życiową słuchaczy, poczuli się dowartościowani, uwierzyli w swoje możliwości i pomimo dotychczasowych trudności edukacyjnych wzrosła ich samoocena.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Program pomógł nam wykształcić umiejętności przedstawiania własnych pomysłów oraz autoprezentacji – umiejętności bardzo cenne w dzisiejszym świecie. Objawiło się to poprzez wyraźne zwiększenie pewności siebie w sytuacjach wymagających ww. umiejętności oraz wzrostem swobody w porozumiewaniu się obcymi językami”

„...Biorąc wszystko pod uwagę, oraz to czego słowami opisać się nie da, chciałbym wziąć udział w następnym takim programie edukacyjnym. I jeśli będę miał taką możliwość – uczynię to bez wahania” – Tomasz Stanasiuk, uczestnik spotkania w Irlandii

„Podczas pobytu w Irlandii odniosłam wrażenie, że największy wpływ na dorosłych słuchaczy wywarło pozytywne podejście nauczycieli do uczących się tam ludzi. Po zajęciach w college’u w Cork doszłam do wniosku, iż ułatwienia tj. wybór dogodnych godzin zajęć, możliwość uczestnictwa w różnego rodzaju zajęciach i warsztatach pozalekcyjnych, nowocześnie zorganizowane o bardzo dobrym standardzie sale wykładowe i sale do zajęć praktycznych ułatwiają naukę oraz mobilizują słuchaczy do dalszego kształcenia się. Nauka jest wtedy bardziej efektywna i ciekawsza” – Izabella Zakrzewska, uczestniczka spotkania w Irlandii

„ .. potraktowałem to jako wyzwanie..” , „To był wielki zaszczyt dla mnie móc przedstawić swoją prezentację przed pozostałymi uczestnikami projektu Grundtvig”. – Dawid Sokołowski – uczestnik spotkania we Włoszech.

„W ramach uczestnictwa w projekcie mieliśmy okazję zapoznać się z ciekawą ofertą edukacyjną różnego rodzaju szkół dla dorosłych,  mieliśmy okazję poznać problemy osób organizujących edukację dla dorosłych” – Dariusz Pszonak, uczestnik spotkania we Włoszech.

Z punktu widzenia nauczycieli uczestniczących w wyjazdach do Irlandii i do Włoch - wpływ programu na dorosłych słuchaczy przejawia się zwłaszcza w następujących aspektach:

- rozwijanie umiejętności prezentacji przed szerszym audytorium

- rozwijanie umiejętności posługiwania się technologią informacyjną w przygotowywaniu prezentacji i jej prowadzeniu

- rozwijanie umiejętności współdziałania w grupie

- analiza swojego wystąpienia w kontekście innych wystąpień (porównanie do osób z innych krajów)

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Grażyna Król
Data wypełnienia formularza/karty: 
27.02.2009

Open Doors for Europe - ODE

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Inne
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Łódzki Uniwersytet Trzeciego Wieku im. Heleny Kretz
ul. Traugutta 18, 90-113 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Jadwiga Weigt
0048 695 718 965
jadwigaweigt@onet.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
ŁUTW jest organizacją społeczną osób starszych, działającą w dziedzinie kultury, oświaty  i ochrony zdrowia.
Organizuje wykłady, seminaria, lektoraty języków obcych, odczyty, konferencje, spotkania, prelekcje, wystawy i inne zajęcia. Prowadzi praktyczne zajęcia z zakresu kultury fizycznej i rekreacji. Współpracuje z krajowymi i zagranicznymi uniwersytetami trzeciego wieku , ze szkołami wyższymi, jednostkami samorządu terytorialnego oraz instytucjami samorządowymi.
Zajęcia prowadzone są w formie semestralnej od października do czerwca.
Tytuł projektu: 
Open Doors for Europe - ODE
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
04/GR2/04-0045/P1
05/GR2/05-0054/P2
Lata realizacji: 
2004 - 2006
Kraje uczestniczące: 
Niemcy, Włochy, Polska x2, Hiszpania, Malta
Cele projektu: 

Doświadczenia w ramach kształcenia seniorów pokazały, że wielu starszych ludzi ma obawy  uczestniczenia w europejskich spotkaniach i programach wymiany.

Ta obawa polega na: braku znajomości języków albo niewystarczającym wykorzystaniu tej znajomości w ciągu życia, braku doświadczeń z innymi kulturami w przeżywanych sytuacjach codziennych, strachach, że w czasie  spotkań z europejskimi sąsiadami  wystąpić może brak zrozumienia i tematów do porozumiewania się i przez to może dojść do przykrej dla nich sytuacji. Z drugiej strony  można potwierdzić wieloma przykładami, że spotkania, wymiana, doświadczenia ze współpracy między starszymi ludźmi  w europejskich kontaktach prowadzą do tego, że stereotypowe obrazy  ulegają zmianie, odkrywane są podobieństwa, a kontakty dalej są utrzymywane już na płaszczyźnie osobistej.  Uczestnictwo w takich spotkaniach stymuluje do wzięcia udziału w kursach językowych i seminariach mające na względzie inne kraje i kultury,  porozumienie się z Europą w wymiarze historycznym i politycznym. Takie przeżycia w czasie spotkań zmieniają często w nagły sposób postawę wobec obcych i wobec  siebie samego. Zdobyte doświadczenia przenoszone są do własnego świata (na grunt rodziny, kręgu przyjaciół, spotkania seniorów itd.)i sprawiają, że zmienia się obraz noszony w sobie do tej pory. Stanowią tez ważny czynnik do dyskusji z młodzieżą, która często nie zna żadnych doświadczeń granicznych, ale także nie rozpoznaje swoich szans, które stoją do dyspozycji dzięki możliwości poruszania się po Europie.

Projekt miał pomóc ludziom starszym w odbywaniu spotkań studyjnych z grupami z krajów partnerskich. Dla tych celów zostały przygotowane modele wymiany grup i spotkań w czasie ich trwania, a także materiały dydaktyczne dla przygotowania przebiegu tych spotkań. Wśród  takich materiałów wspólnie przygotowanych znalazły się między innymi zestawy podstawowego słownictwa – słowa kluczowe, tabu, symboli, rytuałów, wizualne materiały dotyczące geografii, charakterystycznych obiektów obszaru odwiedzanego kraju.

Wielu starszych ludzi miało tragiczne przeżycia   wskutek politycznych i społecznych wydarzeń i następstw II wojny światowej, a także konfliktów w powojennej Europie. Z drugiej strony mają oni ogromną wiedzę  o Europie i pozytywne doświadczenia, które uzewnętrzniają na spotkaniach z europejskimi sąsiadami.  Pokojowe współżycie  w Europie i akceptacja kulturowej różnorodności i narodowych odrębności jest dla wielu z nich wewnętrzną potrzebą. Dużo ludzi jest ciekawych świata i wykazuje gotowość do podróży turystycznych. Od kilku lat dotyczy to także podróży ze wschodu na zachód i odwrotnie. To zainteresowanie może być ważnym czynnikiem polepszenia wiedzy i zrozumienia w stosunkach z europejskimi sąsiadami. Inna jest jednak rzeczywistość podróży i wycieczek turystycznych a inna spotkań partnerskich w ramach projektu.

Obszary tematyczne: 

Przezwyciężanie stereotypów w krajach uczestniczących w projekcie. Święta w poszczególnych krajach partnerskich (symbole i zwyczaje w zmieniających się sytuacjach). Sytuacje dnia codziennego, święta rodzinne. Sprawy przeżycia (jedzenie i picie). Słowa – klucze. Tematy tabu w poszczególnych krajach.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Seniorzy – słuchacze Łódzkiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku

Jakie były początki projektu: 

Do projektu zaprosił nas partner z Ulm – Niemcy podczas konferencji pt. „Sich Europa erschließen - auf dem Weg zu einem vereinten Europa“, która odbyła się w lutym 2004 w Bad Urach.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie – Lublin – listopad 2004 – prezentacja poszczególnych grup, informacje o sposobach komunikacji między partnerami, słowa klucze, tematy następnego spotkania – 10 słuchaczy.

Ulm – Niemcy-  kwiecień 2005 – tematy tabu w poszczególnych krajach, stereotypy, jedzenie i picie, najważniejsze święta w poszczególnych krajach, „Wieczór Europejski”- sylwetki znanych osób w krajach uczestników projektu – 10 słuchaczy.

Łódź – Polska – grudzień 2005 – gesty, święta rodzinne, formy grzecznościowe, pieśń urodzinowa, podział uczestników na grupy międzynarodowe, z których każda miała określone zadanie do wykonania w mieście (zakupy, komunikacja, wizyta na poczcie, w banku, w restauracji) – 10 słuchaczy.

Alicante – Hiszpania - kwiecień – 2006 - komunikacja miejska, gastronomia, pieniądze, zakupy – w poszczególnych krajach, niewerbalna gra. quiz – 10 słuchaczy.

Informacje o pracach w projekcie w Biuletynach ŁUTW  (1200 egz. każdy).

Informacja o projekcie ODE w wywiadzie radiowym Radio Łódź, którego udzieliły słuchaczki aktywnie działające w projekcie M. Świerkocka i M. Zaborowska.

Projekt ewaluowany był dla badań towarzyszących procesowi: ankiety z pytaniami dla uczestników, obserwacje uczestników podczas spotkań partnerskich i w wymianie wirtualnej, rozmowy ewaluacyjne  koordynatorów podczas spotkań partnerskich.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
10
W wyjazdach zagranicznych: 
10
Produkty
Produkty projektu: 

Strona internetowa projektu www.gemeinsamlernen.de/ode;Płyty CD ze zdjęciami ze spotkań grupy w czasie pracy, jak również ze spotkań zagranicznych. Płyta CD z melodią do piosenki przysłanej przez grupę z Ulm. Powstała także kronika projektu.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Poprzez obszerną dokumentację całej treści projektu, która jest zamieszczana na stronie internetowej, aktywności wszystkich partnerów mogły być prezentowane szerszej społeczności na lokalnych, regionalnych i krajowych seminariach. Wszystkie grupy (oprócz Malty) przedstawiały w swoim kraju na różnych własnych konferencjach treści projektu oraz w kierowanych i przeznaczonych dla seniorów czasopismach. Poprzez stronę internetową udokumentowano na zewnątrz cele projektu, organizacje partnerskie, sposoby pracy, przebieg projektu i jego wyniki. Wiele materiałów dostępnych jest we wszystkich językach projektu – niemiecki, polski, włoski i hiszpański. Tak, więc może stać się dostępem do informacji na płaszczyźnie regionalnej i międzynarodowej. Wszyscy partnerzy poprzez swoją pracę zwrócili uwagę na projekt na płaszczyźnie regionalnej i narodowej.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Wszyscy uczestnicy projektu aktywnie brali udział w tworzeniu materiałów. Seniorzy z dużym zaangażowaniem tworzyli materiały dla rozwoju seniorów. Materiały, które do tej pory utworzono, przystosowane są dla innych grup i mogą być wykorzystane przez nauczycieli  kształcenia dorosłych na kursach przygotowujących do spotkań międzynarodowych lub na międzynarodowych spotkaniach (np. słowa-klucze, piktogramy do komunikacji niewerbalnej, zabawy, informacje o świętach, dniu codziennym itd.).

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Powstały dwie grupy konwersacyjne, tzw. „stoliki europejskie”, języka angielskiego oraz jedna  języka niemieckiego. Słuchacze nasi chętniej brali udział w kursach obsługi komputera i licznie zgłaszają się na lektoraty języków obcych. Pogłębienie wiedzy na temat kultury, dnia codziennego, historii i tradycji poszczególnych krajów. Kontakty indywidualne między uczestnikami projektu z różnych krajów, ożywiona korespondencja i wzajemne wizyty u siebie. Zwiększenie motywacji do nauki języków obcych.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wieczór Europejski zorganizowany podczas spotkania w Ulm, na którym każdy kraj przedstawiał znane osoby z życia kulturalnego, politycznego, historii, które już wcześniej znane były nie tylko we własnym kraju, ale w całej Europie. Łódź przygotowała informacje o: Irenie Szewińskiej, Poli Negri, Andrzeju Wajdzie, Robercie Korzeniowskim, Mikołaju Koperniku). Poznano również tańce narodowe poszczególnych krajów.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Ażeby być Europejczykiem trzeba znać języki europejskie i kulturę narodów europejskich. To jest konieczne, by móc się porozumiewać, wspólnie pracować, by się polubić i zaprzyjaźnić.” – Barbara Hełka - Łódź.

„Celem projektu jest zbadanie, czy istnieje jeszcze inna możliwość otwarcia drzwi", niż tylko nauka języka danego kraju.” - Jutta Gotthardt – Ulm.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Jadwiga Weigt
Data wypełnienia formularza/karty: 
26.08.2008

Hagiography in Internet

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Polski Związek Głuchych
ul. 25-go Czerwca 68, 26-600 Radom
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Marzena Majewska
0048 600 912 874
majewska.marzena@interia.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Polski Związek Głuchych w Radomiu jest instytucją zrzeszającą osoby głuche i niedosłyszące. Głównym zadaniem jest rehabilitacja grupowa i indywidualna osób z uszkodzeniem słuchu, ale PZG świadczy również wszelkie usługi życiowe swoim podopiecznym, m.in. załatwianie spraw urzędowych, pomoc tłumaczy języka migowego, sprawy sądowe, związane z leczeniem, wyjazdy na obozy rehabilitacyjne, pomoc w uzyskaniu dofinansowania np. na zakup aparatów słuchowych. PZG zrzesza zarówno dorosłych jak i dzieci. Oprócz tej podstawowej działalności organizacja zajmuje się organizowaniem kursów doskonalenia zawodowego a także plenerów malarskich i innych kursów umożliwiających rozwijanie zainteresowań podopiecznym. Cały czas podopieczni mają do dyspozycji osoby przygotowane do pracy z niepełnosprawnymi, tłumaczy języka migowego. Metody stosowane w pracy edukacyjnej z osobami z uszkodzeniem słuchu są dostosowane do specyficznych potrzeb tej grupy.

Tytuł projektu: 
Hagiography in Internet
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
04/GR2/04-0069/P1
05/GR2/05-0088/P2
Lata realizacji: 
2004 - 2006
Kraje uczestniczące: 
Grecja x2, Cypr, Hiszpania, Włochy, Polska
Cele projektu: 

Rozwój komunikacji pomiędzy ludźmi z grupy docelowej na krajowym i międzynarodowym poziomie. Propagowanie wiedzy na temat prawa europejskiego z uwzględnieniem praw ludzi głuchych. Wspieranie uczestników w zrozumieniu ich potrzeb edukacyjnych i rozwojowych. Podnoszenie kwalifikacji (obsługa komputera w połączeniu z wiedzą o sztuce. Współpraca i integracja osób głuchych i słyszących.

Obszary tematyczne: 

Tematy projektu: kształcenie dorosłych, sztuka, edukacja kulturowa, nowe technologie, język migowy, społeczne włączenie, zawodowa orientacja. Dziedziny: podstawowe umiejętności, aktywne obywatelstwo, zagadnienia interkulturowe, języki obce, nauka o krajach europejskich (Unii Europejskiej), technologie informatyczne, sztuki piękne, muzyka, kultura, społeczne włączenie przez orientacje pracy.

Grupa docelowa słuchaczy: 

12 osób głuchych i słabosłyszących w wieku od 18 do 35 lat. W działania projektu zaangażowane były również osoby słyszące, (niektóre z nich jako wolontariusze, inne jako słuchacze), gdyż jednym z celów projektu była integracja osób głuchoniemych i słyszących. Grupę stanowili głównie dorośli, wszyscy słabo wykształceni, wszyscy posiadający uzdolnienia plastyczne, które ujawniły się w trakcie wcześniejszych działań PZG, takich jak kursy plastyczne, plenery malarskie.

Jakie były początki projektu: 

Propozycja przystąpienia do projektu jako partner została przedstawiona przez Klitosa Symeonidesa, prezesa Stowarzyszenia Kształcenia Dorosłych na Cyprze, które współpracuje z Klubem Głuchych w Limassol. Propozycja została przesłana Marzenie Majewskiej po uczestnictwie w kursie: „Zarządzanie projektami i współpracą międzynarodową”, który odbył się w Tallinie. Pomysłodawcą projektu była Organizacja Kształcenia Dorosłych z Grecji, a pomysł zrodził się ze świadomości, jak wielki potencjał artystyczny drzemie uśpiony w osobach niepełnosprawnych, szczególnie głuchych, którzy są bardziej wyczuleni na barwy, kształty, i przejawiają ponadprzeciętne zdolności plastyczne. Celem projektu było umożliwienie im „odkrycia” tego talentu i wzbudzenie zainteresowania nauką. Partnerzy z Cypru i Grecji znali się już z wcześniejszych działań. Dołączył do nich również „Scarabeus” z Włoch, która to organizacja poszukiwała kontaktów przez Narodową Agencję w Warszawie.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Projekt trwał 2 lata.

W pierwszym roku odbyły się 3 spotkania.

Pierwsze w Grecji, w listopadzie 2004. Partnerzy zapoznali się , opracowali strategię działania, przydzielono zadania poszczególnym krajom, oraz terminy realizacji.

Drugie spotkanie odbyło się na Cyprze w marcu 2005 roku. Wzięła w nim udział słuchaczka kursu z Radomia, wyróżniająca się aktywnością w pracy przy projekcie. Zreferowano stopień wykonania zadań, założono kolejne cele, zaplanowane kolejne spotkanie.

Na tym spotkaniu każdy kraj przedstawił prezentację multimedialną dot. realizacji zadań w projekcie.Trzecie spotkanie odbyło się w Polsce w lipcu 2005 roku. Podsumowano tu pierwszy rok pracy nad projektem i zaplanowano dalsze działania,  kolejne spotkanie i etapy realizacji projektu.

W drugim roku projektu odbyły się 3 spotkania.

Pierwsze odbyło się w Hiszpanii, w listopadzie 2005 roku. Tu również omówiono stopień realizacji zadań w projekcie i zaplanowano kolejny rok działań.

Drugie spotkanie odbyło się we Włoszech w kwietniu 2006 roku. W wyjeździe wzięła udział pracownica PZG w Radomiu, która również była słuchaczką, ze względu na zaangażowanie w pracę nad projektem.

Trzecie i ostatnie spotkanie odbyło się w Grecjii w czerwcu 2006 roku. Dokonano na nim prezentacji wszystkich dokonań w projekcie, wszyscy partnerzy przedstawili prezentacje multimedialne dot. pracy przy projekcie. Koordynator projektu zajął się działaniami ewaluacyjnymi (ankiety, rozmowy). Najważniejszym punktem programu była wystawa prac plastycznych wszystkich głuchych biorących udział w projekcie. W czasie spotkań zagranicznych zawsze brali udział słuchacze z krajów partnerskich, czasami po kilka osób.

W trakcie spotkania wspólnie wypełniono niektóre pola Raportu Końcowego, omawiano metody pracy, sposób realizacji założeń projektu, wymieniano się doświadczeniami oraz przykładami dobrej praktyki w pracy z głuchymi.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
12
W wyjazdach zagranicznych: 
1
Produkty
Produkty projektu: 

Produktem głównym projektu były prace artystyczne, ikony namalowane przez słuchaczy zgodnie z wszelkimi zasadami sztuki malowania ikon, które poznali w ramach nauki (wykładów oraz warsztatów prowadzonych przez profesjonalnych plastyków).

W czasie działań nad projektem wydano również plakat i ulotki informacyjne dotyczące  projektu, które powstały w związku z konferencją, która odbyła się w ramach spotkania partnerów w Polsce, z udziałem władz Miasta Radomia oraz instytucji pomocowych oraz pracujących na rzecz osób niepełnosprawnych na terenie Radomia, m.in. MOPS (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej). Opracowano również scenariusze lekcji przeprowadzonych w ramach kursów (zarówno zajęć plastycznych jak i komputerowych) i wydano je w formie ulotki informacyjnej, m.in. dla partnerów, w celu rozpowszechniania na terenie Radomia, a także w celu rozliczenia i przedstawienia projektu w końcowym raporcie. Wyprodukowano również płyty, w języku polskim i angielskim przedstawiające zdjęcia i filmy z realizacji zajęć ze słuchaczami a także z wizyt w krajach partnerskich w ramach spotkań.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Prace plastyczne były prezentowane na wystawie w Grecji na koniec projektu podczas ostatniego spotkania partnerów (wszyscy słuchacze instytucji partnerskich), a także były upowszechnione w Polsce na wystawie zorganizowanej w Polskim Związku Głuchych w Radomiu, podczas Dnia Głuchego w listopadzie 2006 roku. Zorganizowano również wystawę tych prac (tylko słuchaczy polskich) w Domu Kultury Południe - „Jaskółeczka” we wrześniu 2007 roku, która była dostępna dla mieszkańców Radomia.

Ponadto na konferencji zorganizowanej w ramach spotkania partnerów w lipcu 2005 roku były również obecne media, prasa i radio lokalne, które przyczyniły się do upowszechnienia wiedzy o realizowanym projekcie. Jak już wspomniano wcześniej byli również obecni przedstawiciele różnych organizacji związanych z pomocą i pracą na rzecz niepełnosprawnych, co przybliżyło im idee projektu i działania podejmowane podczas jego realizacji.

Ukazało się również kilka artykułów w prasie lokalnej opisujących projekt, działania, informacje dotyczące partnerów itp.

Od początku projektu zamieszczono też informacje o nim na stronie internetowej PZG.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w projekcie międzynarodowym przyczynił się do podniesienia wiedzy i umiejętności pracownikow PZG, wpłynął pozytywnie na świadomość tego w jaki sposób pracują inne organizacje Głuchych w innych krajach, dzięki projektowi pracownicy poznali zasady realizacji projektów międzynarodowych. Dzięki temu (oraz zdobytym kontaktom) jest większa szansa na podjęcie takiej współpracy w przyszłości.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Wpływ projektu na słuchaczy okazał się bardzo znaczący, również w wymiarze czysto praktycznym, ponieważ po kursie obsługi komputera, który odbył się w ramach projektu niektórzy Głusi dostali pracę. Warto tu nadmienić, że kurs ten był zorganizowany (na zlecenie PZG) przez ZDZ-Zakład Doskonalenia Zawodowego a jego uczestnicy otrzymali certyfikaty ukończenia kursu identyczne jak te, które się wydaje standardowo w ZDZ, po ukończeniu kursu obsługi komputera. Na uroczystości wręczenia certyfikatów była również obecna dziennikarka Echa Dnia, która zrelacjonowała spotkanie w artykule i zilustrowała je zdjęciami.

Uczestnicy projektu w sposób wyraźny poprawili swoje poczucie wartości, wiarę w siebie i swoje umiejętności, a także, co chyba najważniejsze zyskali przeświadczenie, że ich los nie jest obojętny innym, że ktoś dba o nich i ich potrzeby. Miało to ogromny wpływ na wzmocnienie poczucia bezpieczeństwa, nadziei na przyszłość i wiary w ludzi. Pod względem psychologicznym i terapeutycznym nie sposób przecenić wpływu projektu na życie słuchaczy.

W kwestii edukacji oprócz nauki na temat sztuki ikonografii, historii sztuki, warsztatów plastycznych, oraz wspomnianego kursu komputerowego słuchacze uczestniczyli także w zajęciach z jęz. angielskiego prowadzonych przez lektora w siedzibie PZG w Radomiu, czego efektem były między innymi kontakty z głuchymi za pomocą poczty elektronicznej z innych krajów partnerskich. Należy podkreślić, że wszystkie zajęcia w ramach projektu były prowadzone przez profesjonalistów w danej dziedzinie.

Przypomnę tu również, że niektóre osoby po ukończeniu kursu komputerowego znalazły pracę, w której wykorzystują nabyte umiejętności.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Pracownicy bardzo pochlebnie wyrażają się na temat tego rodzaju współpracy z innymi instytucjami za granicą, uważają, że uzyskali sporą wiedzę na temat realizacji takich projektów i będą mogli wykorzystać jego rezultaty. Uważają też, że realizacja projektu przyczyniła się do podniesienia prestiżu Polskiego Związku Głuchych w środowisku, co pozytywnie wpłynie na jego funkcjonowanie i współpracę z innymi instytucjami.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Słuchacze byli zafascynowani możliwością nauki obsługi komputera, jęz. angielskiego oraz kursem plastycznym. Wielką radość sprawiło im też zdobycie kontaktów zagranicznych i znajomości, które są kontynuowane do dziś. Jak powiedziała słuchaczka, która uczestniczyła w wyjeździe na Cypr :„Po raz pierwszy leciałam samolotem, to było fantastyczne, poznałam wspaniałych ludzi, mogłam zabrać „głos” na spotkaniu, poczułam się naprawdę ważna.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Podczas pracy nad projektem czasami trzeba było ograniczać liczbę godzin zajęć z powodu ograniczeń finansowych. Generalnie rzecz biorąc, budżet projektu jest zaledwie wystarczający na najbardziej niezbędne działania, często z uwzględnieniem pomocy wolontariuszy, czyli za darmo oraz najtańszych usług. Natomiast współpraca z Narodowa Agencją w Warszawie była bardzo satysfakcjonująca, pracownicy są bardzo pomocni, kompetentni, wspierający. Zawsze można na nich liczyć, tak, że nawet nowicjuszom pracuje się znakomicie, mając takie wsparcie.

W wyjazdach zagranicznych brało udział zbyt mało osób z Polski. Wynikało to z tego, że projekt był pierwszym projektem realizowanym przez PZG i zawinił brak doświadczenia, nie wiedzieliśmy, że może pojechać większa liczba osób niż 1-2, najwyżej 3 osoby.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Marzena Majewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
18.01.2009

Pro Spectatore

Tematyka działań: 
Sztuka, muzyka, kultura
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Małopolski Instytut Kultury w Krakowie
ul. Karmelicka 27, 31- 131 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Joanna Hajduk
12 422 18 84
hajduk@mik.krakow.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Samorządowa instytucja kultury Województwa Małopolskiego ze względu na budowanie długofalowych programów rozwoju, tworzy wspólnotę małopolskich instytucji kultury, działających razem i wspierających się wzajemnie. Na tym polu MIK przyczynia się do kształcenia nauczycieli, pracowników instytucji kultury (muzea, ośrodki kultury, organizacje pozarządowe).

Poprzez organizację wydarzeń adresowanych do szerokiej publiczności, chce propagować praktykę „dobrego czasu wolnego”: tworzenia oferty dla odbiorców indywidualnych, którzy pragną w atrakcyjny sposób spędzić czas, poszerzając jednocześnie swoją wiedzę.

Dzięki wciąż zawiązywanym kontaktom europejskim chce korzystać z już wypracowanych najbardziej efektywnych metod edukacji dla kultury, a poprzez analizę lokalnych potrzeb przenieść najlepsze z nich na grunt Małopolski. W centrum naszego zainteresowania leży także użycie nowych technologii dla promocji dziedzictwa kulturowego Małopolski, w tym dziedzictwa mniejszości narodowych i etnicznych.

Tytuł projektu: 
Pro Spectatore
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
SOC/18-GRU2-2003/04
Lata realizacji: 
2003 - 2004
Kraje uczestniczące: 
Polska, Włochy, Holandia
Cele projektu: 

Wskazanie efektywnych narzędzi analizy potrzeb dorosłych odbiorców w obszarze „edukacja kulturalna poprzez muzeum”. Oswojenie środowiska muzealników z pojęciami marketingu. Promocja nowych technologii w pracy instytucji muzealnych. Stworzenie w środowisku muzealników międzynarodowego obiegu informacji, doświadczeń i pomysłów dotyczących nowego sposobu kontaktu z odbiorcą.

Obszary tematyczne: 

edukacja muzealna, badania publiczności, marketing

Grupa docelowa słuchaczy: 

Muzealnicy pracujący w działach marketingu i edukacji.

Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał z inicjatywy Małopolskiego Instytutu Kultury w Krakowie dzięki kontaktom z włoską i holenderską organizacją partnerską pozyskanym w trakcie warsztatów organizowanych przez European Museum Forum w Parmie. MIK od 2002 roku organizuje warsztaty dla małopolskich muzealników, dzięki temu jesteśmy z nimi w stałym kontakcie i jesteśmy świadomi ich potrzeb edukacyjnych.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Rekrutacja uczestników projektu (słuchaczy), w zależności od wysokości grantu ich liczba wahała się od 3 do 4. Rekrutacja w Polsce polegała na rozesłaniu zaproszenia do udziału w projekcie do wszystkich muzeów Małopolski wraz z ankietą i „zadaniem” do wykonania (case study). W ten sposób mogliśmy ocenić czy dany uczestnik ma odpowiednie przygotowanie i nastawienie oraz odpowiednią znajomość języka angielskiego, by wziąć udział w projekcie.

Dobór moderatorów – w zależności od tematu warsztatu znalezione zostały odpowiednie osoby, ich „przygotowanie zawodowe” było bardzo różnorodne, nie byli to tylko eksperci ściśle związani z pracą w muzeum, co stanowiło dodatkową wartość.

Przygotowanie merytoryczne warsztatów, materiałów warsztatowych etc. – we współpracy z moderatorami w każdym kraju partnerskim przygotowano osobny, wiążący się z tematem wiodącym projektu, warsztat.

Przeprowadzenie 3 warsztatów dla wszystkich uczestników projektu (po 1 w każdym z krajów partnerskich).

Ewaluacja warsztatów – po każdym warsztacie przeprowadzona była ich ewaluacja przy pomocy ankiet, rozmów, wymiany maili.

Strona internetowa – podczas trwania projektu powstała i na bieżąco uzupełniana była jego strona internetowa (www.prospectatore.pl). Znajdują się na niej przede wszystkim materiały warsztatowe używane podczas warsztatów, ale także informacje o projekcie, jego realizatorach i przebiegu.

Rozpowszechnianie informacji o projekcie - poprzez stronę internetową (linki do niej znajdują   się na kilku stronach związanych z muzeami), w Polsce – poprzez spotkania z cyklu seminariów dla muzealników prowadzonych przez MIK „Dynamika Ekspozycji”, poprzez stronę internetową MIK, na forum Ptolomeusza (międzynarodowe spotkanie pt. Dziedzictwo kulturowe i muzea we współczesnym obiegu kultury w Paryżu).

Stworzenie folderu podsumowującego projekt - folder pomyślany został jako inspiracja dla muzealników, opisane zostały w nim różne narzędzia marketingowe i inne, o których była mowa na warsztatach w ten sposób, by zarówno uczestnicy projektu, jak i inni zainteresowani mogli z nich skorzystać, jego treść zostanie zamieszczona także na stronie www projektu.

12 marca i 6 kwietnia 2004 w Krakowie - dodatkowe warsztaty dla polskich uczestników projektu i innych zainteresowanych muzealników pogłębiające wiedzę nt. metod badania potrzeb i opinii odbiorców inspirowane warsztatami Pro Spectatore.

14 czerwca 2004 w Krakowie - spotkanie informacyjne o programie Socrates – akcjach Grundtvig i o projekcie – rozpowszechnienie ulotek o programie dostarczonych przez Agencję     Narodową, opis doświadczeń własnych z realizacji projektu.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
5
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 

strona internetowa projektu www.prospectatore.pl; folder – zbiór narzędzi marketingowych;

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

umiejętność zarządzania projektem międzynarodowym; umiejętność nawiązywania kontaktów międzynarodowych;

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Dla polskich uczestników, którzy po raz pierwszy uczestniczyli w międzynarodowym projekcie, jego wartość była nie do przecenienia. Nauczyli się pracy w środowisku wielokulturowym. Poznali metody pracy, które w Polsce są zupełnie nieznane. Rozszerzyło się ich myślenie o roli muzeum w procesie edukacji dorosłych i budowania społeczeństwa otwartego. Poznali nowoczesne, interaktywne muzea, które bawią, uczą, inspirują, są przyjazne dla odwiedzających. Zrozumieli, że dobry muzealnik musi łączyć różne kompetencje i potrafić pracować w zespole, również międzynarodowym.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Ze strony internetowej projektu mogą korzystać wszyscy zainteresowani. Umieszczone tam zostały wszystkie materiały merytoryczne używane w trakcie projektu, a także relacje z niektórych przeprowadzanych przez uczestników badań oraz „mind mapa” marketingu muzealnego stworzona w trakcie warsztatu w Krakowie.

Folder zawiera zbiór narzędzi marketingowych, a także służących do efektywnego zarządzania projektem oraz wspomagających kreatywną pracę zespołową i wskazówek dotyczących ich użycia w muzeum.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Pracuję w Dziale Edukacji Muzeum Narodowego w Krakowie; informacje dotyczące działalności edukacyjnej i upowszechniającej powinny być dla mnie najbardziej interesujące. Tymczasem okazało się, że inne – dotyczące marketingu, reklamy, kryteriów ułatwiających m.in. wybór dzieł na organizowane wystawy – były równie cenne. Można je porównać do narzędzi, którymi warto się posługiwać nie tylko w obrębie działalności edukacyjnej, ale również kompleksowej pracy muzeum.” - Jolanta Gumula, Muzeum Narodowe w Krakowie

„W warsztatach prowadzonych dla młodych dorosłych przez cały rok szkolny w Galleria d,Arte Moderna of Bologna pomagają, w ramach praktyki, studenci tamtejszej Akademii Sztuk Pieknych. Planujemy od września 2004 podjąć podobną współpracę miedzy krakowską Akademią Sztuk Pięknych a Muzeum. Od września 2004 planujemy ponadto prowadzić regularnie, co pół roku badania ankietowe wśród młodych dorosłych uczestniczącej w warsztatach, oraz raz w roku, po zakończeniu cyklu wykładów „Arcydzieła sztuki” badania dotyczące opinii uczestników na temat spotkań.” - Monika Wlezień, Muzeum Narodowe w Krakowie

„Odwiedzałam kolejne muzea Europy zawsze z pewnym przygotowaniem, bazując na wiedzy którą posiadałam, lub którą uzupełniałam w trakcie zwiedzania. Nie przyglądałam się  natomiast zwiedzanym miejscom z punktu widzenia ludzi zupełnie nie przygotowanych do odbioru sztuki, a jednak szukających z nią kontaktu. Wydaje mi się, ze z takimi osobami wielokrotnie spotykamy się w muzeum. Warsztaty Pro Spectatore dały mi pewne podstawy (narzędzia) do pracy bezpośrednio ze zwiedzającymi lub do pracy dla nich (np. w trakcie planowania wystawy). Spotkania Pro Spectatore sprowokowały mnie do postawienia samej sobie wielu pytań dotyczących mej pracy. Wynikają  one ze spojrzenia z nowej perspektywy (nowej dzięki temu, czego nauczyłam się w trakcie Pro Spectatore) na całą przestrzeń ekspozycji muzealnej.” - Magdalena Świszczowska, Muzeum St. Wyspiańskiego

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Joanna Hajduk
Data wypełnienia formularza/karty: 
25.09.2008

Edukacja permanentna poprzez filatelistykę

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja ekologiczna / zrównoważony rozwój
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Edukacja zdrowotna
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Uniwersytet Jagielloński – Uniwersytet Trzeciego Wieku
ul. Gołębia 24, 31-007 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Stefania Potyrała-Król
12 422 10 33 w. 1185
utw@go2.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Jagielloński UTW jako placówka UJ od 1982 roku prowadzi edukację permanentną dla mieszkańców Krakowa. Program kształcenia obejmuje wykłady, seminaria, konwersatoria i zajęcia specjalistyczne dla ludzi starszych. Ważną częścią naszego programu edukacyjnego są zagadnienia związane z literaturą, historią sztuki (także kolekcjonerstwo i analiza możliwości terapii i samorealizacji poprzez kontakt ze sztuką)oraz  wiadomości o najnowszych osiągnięciach nauki polskiej i światowej. Projekt przygotowany wspólnie z partnerami z Francji i Włoch to możliwość  propagowania wiedzy o otaczającym nas świecie w nowatorski i ciekawy sposób a także poznania wartości interkulturowych wspólnych dla ludzi w różnych krajach.
Tytuł projektu: 
Edukacja permanentna poprzez filatelistykę
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
SOC/57-GRU2-2003/04
Lata realizacji: 
2003 - 2004
Kraje uczestniczące: 
Francja, Włochy, Polska
Cele projektu: 

Nasz projekt skoncentrowany  był w pierwszym okresie na Uniwersytetach Trzeciego Wieku. Zaczynając najpierw od seniorów postanowiliśmy następnie dotrzeć bezpośrednio także do młodych ludzi, którzy są ich wnukami, sąsiadami są obywatelami zjednoczonej Europy, używając dokumentów filatelistycznych jako środka pedagogicznego.

Obszary tematyczne: 

Ekologia, historia sztuki, zabytki, ochrona przyrody, edukacja zdrowia

Grupa docelowa słuchaczy: 

Ludzie starsi i młodzi dorośli

Jakie były początki projektu: 
Inicjatorami była grupa pasjonatów, hobbistów i kolekcjonerów.
Krótki opis przebiegu projektu: 

Częste spotkania z koordynatorem w kraju, plus jeden wyjazd.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
4
W wyjazdach zagranicznych: 
1
Produkty
Produkty projektu: 

opracowanie 47 dokumentów filatelistycznych w j. polskim i francuskim,

publikacja dokumentująca przebieg prac nad projektem w Polsce,

baza danych zawierająca 167 dokumentów filatelistycznych,

liczne wizyty koordynatora w Krakowie - przed, w trakcie i po zakończeniu realizacji projektu,

seminarium podsumowujące projekt  z udziałem wszystkich partnerów w Lyonie,

zajęcia konwersatoryjne dla uczestników projektu,

strona internetowa www.caleida.pt/filatelia,

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Znacząco poszerzył profil naszej organizacji. Włączył  lokalną społeczność w działania naszej organizacji. Bardzo wpłynął na zrozumienie innych kultur i innych krajów.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uświadomił ludziom zarówno młodym jak i tym starszym  bogactwo dorobku intelektualnego, historii i kultury narodowej. Przekonał o bogactwie kultur narodowych innych krajów i ich specyficznym wkładzie w tworzenie kultury europejskiej.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Projekt wpłynął na aktywne uczestnictwo w różnych formach kształcenia.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Bardzo pozytywne (patrz wydawnictwo JUTW).

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Stefania Potyrała-Król
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.07.2008
Subskrybuje zawartość

Switch style