Włochy

Maria Nowak-Szabat

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Imię i nazwisko: 
Maria Nowak-Szabat
Stanowisko pełnione w organizacji: 
Psycholożka, trenerka
Nazwa organizacji macierzystej: 
Nowohuckie Centrum Kultury
Pełny adres organizacji macierzystej: 
Aleja Jana Pawła II 232
31-913 Kraków
Telefon: 
795 344 046
E-mail: 
maria.nowak27@gmail.com
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU11-29080
Realizacja
Daty trwania asystentury: 
12.11.2012 - 22.06.2013
Dane organizacji goszczącej Asystenta: 
CESIE – Centro Studi ed Iniziative Europeo VIA ROMA 94, 90 133 Palermo www.cesie.org
Cele Asystentury: 
  • Prowadzenie warsztatów i treningów związanych z takimi zagadnieniami jak: trening twórczego myślenia, integracja seniorów i integracja międzypokoleniowa.
  • Inicjowanie i rozwijanie projektów edukacyjnych adresowanych do osób zagrożonych wykluczeniem społecznym.
Opis działań związanych z przygotowaniem się do Asystentury: 

W ramach przygotowań do Asystentury:

  • Wstępnie zapoznałam się z informacjami na temat programów Europa dla Obywateli i Młodzież w działaniu.
  • Przygotowałam literaturę tematyczną i prześledziłam aktualne badania psychologiczne pomocne przy prowadzeniu planowanych warsztatów.
  • Prześledziłam realizowane we Włoszech międzynarodowe inicjatywy dotyczące tematów takich jak: dialog międzykulturowy i międzypokoleniowy, pamięć europejska, edukacja nieformalna i aktywne obywatelstwo.
  • Korzystając z kontaktów we Włoszech przeprowadziłam wywiad na temat sytuacji życiowej seniorów i osób młodych zagrożonych wykluczeniem społecznym w tym kraju. Korzystając z Internetu oraz poprzez nawiązane znajomości, zapoznałam się z działalnością organizacji pozarządowych i instytucji edukacyjnych, współpracujących z CESIE na terenie Palermo.
  • Przygotowałam bazę informacji z projektów, w których brałam udział w Polsce. Zawierała ona stworzone przeze mnie materiały edukacyjne i organizacyjne, pomocne przy realizacji projektów.
  • W ramach przygotowania językowego wzięłam udział w cyklu lekcji języka włoskiego. Zakupiłam także podręcznik i materiały niezbędne do nauki języka w trakcie kursu, a także słowniki.
  • Wykupiłam ubezpieczenie zdrowotne na czas pobytu we Włoszech.
Opis przebiegu Asystentury: 

W trakcie Asystentury pracowałam w pełnym wymiarze godzin, 40 godzin tygodniowo. Przykładowy dzień pracy rozpoczynał się od przeglądu zadań związanych z projektami, w których brałam udział. Należały do nich: korespondencja mailowa z członkami zespołu projektowego, spotkania na Skypie i spotkania projektowe w biurze.

Dużą część dnia, zwłaszcza w okresie przygotowywania wniosków, poświęcałam na wyszukiwanie informacji, stanu badań, unijnych rozporządzeń i ustaw związanych z tematyką przygotowywanego projektu. Miałam czas, żeby dokładnie zapoznać się z programem i jego akcjami, przestudiować dobre praktyki z tego obszaru. Z reguły miałam do dyspozycji przynajmniej dwa przykłady dobrej praktyki z CESIE - wnioski projektów, które otrzymały dofinansowanie. Mogłam także konsultować się z bardziej doświadczonymi kolegami. Pracowałam nad kolejnymi partiami wniosku, a następnie konsultowałam je z ekspertem i na podstawie informacji zwrotnej, nanosiłam poprawki, rozwijałam i precyzowałam tekst. Dzięki temu bardzo rozwinęłam swoje umiejętności pisania dużych i złożonych wniosków.

Gruntownie poznałam programy i źródła finansowania w projektach realizowanych przez CESIE: LLP – Grundtvig, Comenius; Młodzież w działaniu, Europa dla Obywateli. Studiowałam dobre praktyki w zarządzaniu europejskimi projektami, a koledzy w biurze chętnie dzielili się swoimi doświadczeniami na tym polu.

Jako uczestniczka i obserwatorka brałam udział w dwunastu lokalnych spotkaniach projektu “ALCE - Appetite for Learning Comes with Eating” (Grundtvig Projekty Multilateralne). Były to pierwsze spotkania zaplanowanego na dwa lata projektu. Grupą docelową spotkań w Palermo jest w sumie 20 kobiet, w tym około 12 seniorek z Sycylii i 8 kobiet imigrantek, w większości bezrobotnych. Ideą projektu jest integracja kobiet imigrantek ze społecznością lokalną i rozwijanie kluczowych kompetencji poprzez dzielenie się tradycjami kulinarnymi.

Odbyłam także wizyty w lokalnych organizacjach. Odwiedziłam Libera Terra zajmującą się koordynowaniem upraw na ziemiach skonfiskowanych mafii oraz edukacją na temat działań antymafijnych. Odwiedziłam także Centro Astalii, zajmujące się szeroko rozumianą pomocą dla imigrantów z Afryki i Azji.

Przygotowałam i prowadziłam kilka spotkań i warsztatów, by wymienić kilka z nich:

  • spotkanie upowszechniające rezultaty projektu “SOLE - Social Networks for Local Empowerment”. Projekt SOLE zrealizowano w ramach programu Europa dla Obywateli, a jego ideą jest stworzenie sieci organizacji, które wspólnie realizują projekty unijne. Miałam tam okazję zaprezentować doświadczenia mojej organizacji macierzystej, dla której realizacja Warsztatu Grundtviga "Mind Gym for Seniors" otworzyła drogę do kolejnych warsztatów, a także do mojej Asystentury w CESIE.
  • trening budujący potencjał w ramach projektu “ARARAT - Armenian Coordination Agency ”University-Employer”. Projekt ARARAT jest realizowany w ramach programu Tempus IV, a jego ideą jest stworzenie w Armenii ośrodków współpracy pomiędzy uniwersytetami a rynkiem pracy.
  • warsztat informacyjny w ramach projektu “RePlaY - Re-Plan-Years 2014- 2020”. Było to pierwsze spotkanie projektu realizowanego w ramach programu Europa dla Obywateli, którego celem jest  współpraca i przygotowanie nowych projektów dotyczących dialogu międzypokoleniowego i aktywnego starzenia się.
Opis wpływu Asystentury na Beneficjenta, jego organizację macierzystą i goszczącą: 

Udział w projekcie otworzył mnie na życie – z wszystkim, co ono ze sobą niesie. Nauczył precyzyjnego i jasnego komunikowania się z ludźmi. W ogromnym stopniu poszerzył zasób słów, pojęć i wiedzy z zakresu zarządzania projektami europejskimi. Oswoił mnie z unijną terminologią, a przede wszystkim pokazał ogromne możliwości pozyskiwania funduszy na nowe projekty.

Nauczyłam się myśleć w sposób bardziej zdyscyplinowany i logiczny. Poznałam wiele nowych narzędzi komputerowych takich jak prezi.com, webinaria i prowadzenie własnego bloga. Praca i życie za granicą w trakcie Asystentury otworzyło mnie na ludzi pochodzących z różnych krajów i kultur oraz przyniosło większa świadomość moich możliwości i ograniczeń. Krótko mówiąc, miałam okazję lepiej siebie poznać!

Poznałam od podszewki kilkanaście projektów edukacyjnych, angażujących setki ludzi z całej Europy. Wiele z nich stało się dla mnie inspiracją do rozwijania własnych pomysłów, a przy okazji przyniosło ogromny zastrzyk projektowego know-how.

Osobiście, moją pasją jest joga i ajurweda, a marzeniem przygotowanie projektu, który promuje tę sprawdzoną przez tysiące lat wiedzę. Zapraszam do kontaktu!

Organizacja, z którą współpracuję w Polsce, bardziej otworzyła się na współpracę międzynarodową. Wiedza na temat funduszy europejskich, większe umiejętności pisania projektów są solidną podstawą do rozszerzenia działalności NCK. Toczą się rozmowy z kilkoma partnerami z europejskich organizacji pozarządowych na temat projektów w nowym okresie 2014-2020. Moje doświadczenia są inspiracją dla kolegów z pracy, a także znajomych, którzy szukają ciekawej opcji rozwoju zawodowego. Chętnie pomagam w uzyskaniu rzeczowych, praktycznych informacji na temat wyjazdu oraz pomagam rozwiać pojawiające się wątpliwości.

CESIE, która gościła mnie w trakcie projektu, doceniła wysoki poziom merytoryczny prowadzonych przeze mnie warsztatów i treningów. Współpracownicy docenili moją wiedzę z zakresu kreatywności i treningu twórczości, a także profesjonalne przygotowanie nowych projektów. Dzięki działaniom upowszechniającym mój pobyt tutaj, CESIE, a także jej dobre praktyki z przeszłych lat, są bardziej znane w Polsce.

Upowszechnianie rezultatów: 

W trakcie Asystentury, szczególnie po artykułach promujących program, kilka osób napisało do mnie z prośbą o bardziej szczegółowe informacje i pomoc w zrozumieniu idei programu. Konsultowałam także kolegów z pracy w CESIE, którzy już wkrótce rozpoczną swoje Asystentury.

Serdecznie zapraszam na mojego bloga, którego prowadziłam w czasie pobytu. Znajdą tam Państwo wiele napisanych prostym i zrozumiałym językiem rad, pomocnych przy pisaniu aplikacji, oraz w związku z wyjazdem: http://sycyliana.blogspot.it/.

Przy każdej okazji towarzyskiej i zawodowej promuję Asystenturę i inne programy mobilności zawodowej. Program funduszy na lata 2014-2020 zmienia się, ale wiadomo już, że znaczne środki będą przeznaczone właśnie na mobilność zawodową. Dlatego też warto zgłębić ten temat.

Wzięłam także udział w konkursie EDUinspiracje 2013 i z przyjemnością pochwalę się Państwu wyróżnieniem w tym konkursie.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji Asystentury: 

Bycie częścią młodego, międzynarodowego i wielokulturowego zespołu pracowników, stażystów i wolontariuszy było bardzo ciekawym doświadczeniem. Jednakże w organizacji, która zaprasza tak wielu młodych ludzi i realizuje tak wiele projektów, trudniej o atmosferę bliskości. Z tego wynikały moje trudności z integracją z zespołem CESIE. Dobrze odnalazłam się w mniejszych grupach projektowych. Biorąc to pod uwagę, następnym razem wybrałabym organizację mniejszą, bardziej kameralną, która bardziej docenia indywidualny wkład i profil Asystenta, którego gości.

Kraj: 
Włochy
Miasto lub rejon: 
Palermo

Let’s animate & integrate!

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Koszalińskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne
ul. Plac Polonii 1, 75-415 Koszalin
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Magryta-Urban
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie działa na rzecz upowszechniania i propagowania kultury, a także w obszarach integracji społecznej, ze szczególnym uwzględnieniem działań na rzecz osób niepełnosprawnych.

Grupy docelowe:

  • artyści profesjonalni i amatorzy (głównie niepełnosprawni), społeczność z obszarów zdegradowanych kulturowo i ekonomicznie, z utrudnionym dostępem do dóbr kultury,
  • instytucje rządowe i pozarządowe, działające na rzecz integracji społecznej, w szczególności na rzecz osób niepełnosprawnych.

Tematyka oferty edukacyjnej:

  • nauka i poszerzanie swoich umiejętności w zakresie: fotografii artysytycznej, tworzenia filmów animowanych, dubbingu, projektowania odzieży, filmoterapii, aktywnej rehabilitacji,
  • ścisła współpraca ze szkołami w zakresie integracji społecznej.

Metody pracy:

  • organizacja warsztatów,
  • organizacja festiwali,
  • bezpośrednie spotkania osób niepełnosprawnych z uczniami szkół ponadpodstawowych, studentami i osadzonymi w zakładach karnych.
Tytuł warsztatu: 
Let’s animate & integrate!
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28398
Data realizacji warsztatu: 
01.10.2012 - 05.10.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
18
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Celem warsztatu była integracja osób z różnych środowisk, z różnych kultur, z różnymi niepełnosprawościami. Poznawanie się, budowanie zaufania, wzajemnego zrozumienia i akceptacji odbywało się podczas tworzenia wspólnego filmu animowanego. Proces ten pozwolił na wyrażanie siebie, swoich przeżyć, emocji. Powodował także poczucie równości, przynależności do grupy, gdyż sztuka niweluje niepełnosprawność, nie uznaje barier językowych, gdyż jest uniwersalna.

Zajęcia miały charakter terapeutyczny –  wyzwoliły artystyczną twórczość, kompensując psychofizyczne braki oraz zmniejszając napięcie i uspokajając. Zrealizowane przez nas warsztaty stymulowały wyobraźnię oraz podwyższały umiejętności manualne. Uczestnicy warsztatu znaleźli podczas niego inspiracje, wsparcie oraz spełnienie.

Obszary tematyczne: 

Tematem warsztatu było wspólne tworzenie filmu animowanego. Grupa umówiła się, że stworzy film dotyczący ich obecności w Polsce, ale także przedstawiający ich kraje.

Kraj uczestników: 
Czechy
Grecja
Hiszpania
Niemcy
Rumunia
Słowenia
Turcja
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
3
4
1
1
1
2
2
2
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja warsztatu była bardzo szeroka. Informacja o wydarzeniu została wysłana do:

  • organizacji pozarządowych zajmujących się problemem niepełnosprawności, będących partnerami organizatora warsztatu,
  • organizacji znalezionych w Internecie, a także wskazanych przez warszawskie ”Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji”,
  • środowisk artystycznych (organizatorów międzynarodowych festiwali i przeglądów filmowych),
  • osób współpracujących z polskimi paraolimpijczykami,
  • indywidualnych osób współpracujących z ”Europejskim Festiwalem Filmowym Integracja Ty i Ja” oraz jego gośćmi z poprzednich edycji,
  • uczestników różnych europejskich wydarzeń (warsztatów, seminariów, szkoleń itp.), w których uczestniczyła koordynatorka projektu.

Ponadto wiadomość o warsztacie ukazała się również na stronie organizacji www.integracjatyija.pl i była stale aktualizowana ze względu na datę zamknięcia rekrutacji. Była także widoczna na stronie polskiego radia Hey Now w Londynie. Jednak najbardziej efektywnym sposobem promocji okazało się stworzenie bazy zawierającej kilka tysięcy adresów europejskich organizacji zajmujących się wolontariatem europejskim (http://ec.europa.eu/youth/evs/aod/hei_en.cfm), do których wysłaliśmy informację o naszym wydarzeniu.

Grupa docelowa uczestników: 

W warsztacie wzięło udział 18 osób, połowa z osób była pełnosprawna, połowa niepełnosprawna ruchowo. Kryteria, jakimi kierowaliśmy się przy wyborcze uczestników były następujące:

  • zainteresowania związane z tematem spotkania,
  • doświadczenie w międzynarodowych projektach (dawaliśmy szansę osobom nie korzystającym dotychczas z takich programów).

Osoby niepełnosprawne mogły zgłaszać się w parach. Większość nie w pełni sprawnych uczestników przyjechała w towarzystwie opiekuna.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Pierwsze zajęcia rozpoczęły się powitaniem uczestników, przedstawieniem instruktorów, założeń projektu oraz sposobu ich finansowania. Następnie grupa przy udziale animatora poznała sie wzajemnie. Po przerwie kawowej nastąpiła teoretyczna część warsztatu, tj. poznanie uczestników z animacją filmową i etapami jej produkcji, takimi jak:

  1. Okres  koncepcyjny
    • pomysł, scenariusz
    • założenia plastyczne (projekty postaci i dekoracji)
    • storyboard (scenopis obrazkowy)
    • layout (animacja główna)
    • animacja poszczególnych ujęć
  2. Okres zdjęciowy
    • skanowanie i kolorowanie
    • compositing.

Uczestnicy dowiedzieli się jak wygląda montaż i udźwiękowienie obrazu oraz zapoznali się z oprogramowaniem komputerowym do obróbki obrazu. Trenerzy omówili także podstawowe pojęcia języka filmowego (kadr, ujęcie, sekwencja, akt filmowy, kompozycja kadru, łączniki, ruchy kamery).

Kolejnego dnia miały miejsce zajęcia praktyczne, tj. konstrukcja postaci do realizowanego filmu. Ponadto uczestnicy zapoznali się z zagadnieniem deformacji postaci, chodów, przesuwów do wykonywanej animacji. Wieczorem zaprezentowane zostały filmy zrealizowane w ”Studium Miniatur Filmowych” oraz produkcje dotyczące Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”, którego realizatorem jest organizator warsztatu.

Trzeciego dnia warsztatu miała miejsce korekta animacji wykonywanej przez uczestników, ponadto rozpoczęto skanowanie obrazów. W tym dniu odbyła się również krótka wycieczka do oddalonego o ok. 10 km Kołobrzegu, gdzie goście mogli poznać zabytki tego miejsca. Po zwiedzaniu przewidziany był czas wolny, połączony z degustacją ryby na promenadzie.

Wieczorem miała miejsce prezentacja materiału fotograficznego wraz z prelekcją fotografa warsztatu Wojciecha Szweja, wyróżnionego m.in. w konkursie National Geographic Polska.

W następnym dniu uczestnicy kontynuowali animację, miała miejsce jej indywidualna korekta, skanowanie. Wprowadzono także nowy element - animację przestrzenną oraz pod kamerą, dla których wykonano postacie i elementy scenografii. W tym dniu rozpoczął się także montaż i udźwiękowienie powstającego filmu. Wieczorem miały miejsce prezentacje organizacji, krajów czy indywidualnych działań uczestników warsztatów.

W ostatnim dniu trwała animacja przestrzenna i pod kamerą. Słuchacze otrzymali także zadanie przygotowania wspólnego plakatu do stworzonego filmu. Wieczorem odbyło się uroczyste wręczenie dyplomów, po którym prezentowany był materiał filmowy przyjmowany przez twórców brawami przy ciekawszych scenkach. Ponadto wyświetlane były zdjęcia z przebiegu projektu oraz portrety gości wykonane przez zawodowego fotografa.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Warsztat odbył się w nadmorskiej miejscowości Dźwirzyno, oddalonej od morza o kilkadziesiąt metrów. Sala warsztatowa (w której umieszczono wystawę autorstwa niepełnosprawnych grafików), zakwaterowanie oraz stołówka mieściły się w jednym obiekcie. Ośrodek był w pełni przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych (podjazdy dla wózków, winda, odpowiednio dostosowane pokoje bez barier, z poręczami). Osoby niepełnosprawne z uwagi na swoje ograniczenia sprawnościowe zakwaterowane były z pełnosprawnymi opiekunami - uczestnikami warsztatu. Przerwy kawowe odbywały się w kawiarni hotelowej, która podobnie jak sala warsztatowa została przyozdobiona fotografiami wykonanymi przez niepełnosprawnych uczestników warsztatu fotograficznego zorganizowanego przez Koszalińskie Towarzystwo Społeczno- Kulturalne, co dodatkowo tworzyło atmosferę integracji.

Ewaluacja i monitoring: 

Monitoring projektu odbywał się poprzez obserwację zaangażowania uczestników, bezpośrednie rozmowy z nimi oraz poprzez

codzienną ocenę warsztatu prowadzoną przez kadrę.

Ewaluacja wydarzenia dokonywana przez gości miała miejsce każdego dnia po popołudniowych zajęciach. Pierwszego dnia uczestnicy zostali zapytani o samopoczucie, wrażenia związane z warsztatem, odczucia dotyczące grupy. Kolejnego dnia zostało postawione pytanie ”everything is fine but I still miss..”, na które uczestnicy mieli dać odpowiedzi na przyklejanych karteczkach. W środku projektu słuchacze otrzymali zadanie ocenienia na narysowanym torcie podzielonym na równe kawałki poszczególnych obszarów warsztatu, takich jak: zajęcia z animacji filmowej, grupa, zakwaterowanie, wyżywienie, lokalizacja, wycieczka. Przedostatniego dnia ocena projektu odbyła się za pomocą gry: walizka (co zostaje), pralka (co trzeba poprawić), kosz (co wyrzucić). W przedostatnim i ostatnim dniu słuchacze wypełnili karty ewaluacyjne.

Uczestnicy bardzo pozytywnie oceniali przebieg warsztatu (ciekawy program połączony z przerwami), życzliwą grupę, dobrą organizację, zakwaterowanie. Jedynie niektórzy goście negatywnie wypowiadali się o kuchni hotelowej, która serwowała głównie polskie potrawy. Kolejne uwagi dotyczyły specyfiki zajęć, która nie pozwalała na aktywność ruchową uczestników. Z powodu niepełnosprawności fizycznej niektórych osób nie były prowadzone gry ruchowe (tzw. energizery). Jednakże w odpowiedzi na te oczekiwania została zorganizowana wycieczka do Kołobrzegu, odbywały się spacery nad morze czy istniała możliwość korzystania z basenu w czasie wolnym.

Ocena organizatora warsztatu pokrywa się z odczuciami gości. Uważamy, że był to udany warsztat, także dzięki otwartości, serdeczności i entuzjazmowi uczestników.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ spotkania może mieć wymierny efekt na działalność Koszalińskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego, organizatora Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”. W 2013 roku odbędzie się jego 10. edycja. Uczestnicy spotkania zostali zaproszeni do współpracy przy jego organizacji i promocji idei integracji. Obecnie Festiwal zaznacza swą obecność w Polsce także poprzez organizację w 20 miejscowościach tzw. ”Małych Festiwali Ty i Ja”, odbywających się równolegle z główną imprezą zlokalizowaną w Koszalinie. Naszym zamierzeniem jest stworzenie także europejskich ”Małych Festiwali Ty i Ja”. W tym celu chcielibyśmy współpracować z naszymi gośćmi z zagranicy, którzy reprezentują różne środowiska, w tym organizacje pozarządowe. Widzimy także możliwość zaproszenia niektórych z nich na przyszłoroczny festiwal w charakterze artystów (wśród uczestników jest muzyk z Niemiec prowadzący warsztaty gry na bębnach dla osób niepełnosprawnych).

Wydarzenie to wpłynęło także na społeczność lokalną. Artykuły w prasie lokalnej dotyczące warsztatu miały wpływ na zmniejszenia stereotypów związanych z niepełnosprawnością. Dodatkowo ważnym wpływem warsztatu będzie także promocja naszych działań w krajach uczestników poprzez upowszechnienie informacji o prowadzonym przez nas konkursie na amatorskie filmy tworzone przez osoby niepełnosprawne czy szansa na materiał w telewizji greckiej, w której talk-show prowadzi poruszająca się na wózku Christina.

Upowszechnianie rezultatów: 

Film stworzony przez uczestników warsztatu zostanie wyświetlony podczas 10. edycji Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 
  • It was very rewarding experience.
  • I like this program becuase it gave us motivation (because we are disabled people).
  • I felt like in paradise!
  • The project is very nice and interesting for me!
  • Maybe it will be interesting to organize a second call of this workshop. It would be not only with pain activities but also sculpture, photography, theatre etc. Thanks a lot because I am very happy :).
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Magryta-Urban
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.03.2013

Check! Do you really live healthy, safely and ecologically?

Tematyka działań: 
Edukacja ekologiczna / zrównoważony rozwój
Edukacja zdrowotna
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Centrum Kształcenia Ustawicznego dla Dorosłych Nr 2
ul. Szczęśliwicka 56, 02-353 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Ewa Duda, Tel. 22 822 98 95, duda.ewa@poczta.fm
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Do celów i zadań Centrum należy prowadzenie kształcenia, dokształcania i doskonalenia ogólnego i zawodowego dorosłych - w formach szkolnych i pozaszkolnych, stacjonarnych i zaocznych. W skład Centrum wchodzą: Gimnazjum dla Dorosłych, CXXXIII Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych, II Uzupełniające Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych.

Tytuł warsztatu: 
Check! Do you really live healthy, safely and ecologically?
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28413
Data realizacji warsztatu: 
24.09.2012 - 28.09.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 
  • Zdobycie praktycznych umiejętności przeprowadzania podstawowych badań jakości wody i gleby oraz wykorzystanie ich wyników.
  • Zdobycie podstawowej wiedzy z zakresu fizykochemii środków do gaszenia pożarów oraz umiejętności identyfikacji zagrożeń i zapobiegania im.
  • Zdobycie wiedzy na temat wpływu rodzaju ścieków pochodzących z różnych gałęzi przemysłu na jakość wody i możliwości oczyszczania tych ścieków metodami biologicznymi.
  • Zdobycie wiedzy na temat zmienności genetycznej oraz poznanie jej zastosowania m.in. w diagnostyce medycznej.
Obszary tematyczne: 
  • Nauki przyrodnicze
  • Środowisko/ zrównoważony rozwój
  • Edukacja zdrowotna
Kraj uczestników: 
Bułgaria
Rumunia
Słowenia
Turcja
Węgry
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
3
4
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Otrzymaliśmy w sumie 22 formularze rejestracyjne od osób uprawnionych do udziału w warsztacie. Dodatkowo otrzymaliśmy kilkanaście zgłoszeń od osób nieuprawnionych (poniżej 50 roku życia) lub po zakończonej rekrutacji.

Grupa docelowa uczestników: 

Osoby w wieku 50+

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 
  1. Pierwszego dnia uczestnicy dowiedzieli się, jakie kryteria powinna spełniać woda przeznaczona do picia przez ludzi, jak się przeprowadza analizę wody oraz jakie procesy są stosowane w celu uzdatniania wody. W czasie praktycznych zajęć w laboratorium uczestnicy zbadali jakość próbek wody, samodzielnie zbudowali filtry wodne oraz uzdatnili wodę pitną. Ponadto, uczestnicy sprawdzili jak powszechnie stosowane w gospodarstwie domowym detergenty wpływają na środowisko i dowiedzieli się dlaczego należy ograniczać ich stosowanie. Po zajęciach praktycznych uczestnicy zwiedzili Muzeum Powstania Warszawskiego.
  2. Drugiego dnia uczestnicy poznali problematykę dotyczącą zanieczyszczeń i ochrony wód, zobaczyli jak biologicznie oczyszczać ścieki, samodzielnie przygotowali preparaty mikroskopowe, oglądali osad czynny pod mikroskopem; zwiedzili Warszawskie Filtry Wodne.
  3. Trzeciego dnia uczestnicy zapoznali się z tematyką pożarów. Zdobyli wiedzę z zakresu fizykochemii środków do gaszenia pożarów oraz potencjalnych zagrożeń, które można napotkać we własnym domu. Przy pomocy różnych rodzajów gaśnic ugasili niewielkie pożary oraz zobaczyli jak należy gasić pożar oleju spożywczego; zwiedzili Centrum Wodne.
  4. Czwartego dnia seniorzy przeprowadzili podstawowe badania gleby przywiezionej z własnych ogródków. Porównali jakość gleb przywiezionych z różnych części Europy. Odwiedzili Park Łazienkowski.
  5. Ostatniego dnia dowiedzieli się czym jest zmienność genetyczna oraz poznali jej zastosowanie m.in. w diagnostyce medycznej oraz zbadali własne DNA.
Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Uczestnicy zostali zakwaterowani w 3-gwiazdkowym hotelu MDM w centrum Warszawy, w pokojach jednoosobowych ze śniadaniem. Obiady serwowane były w miejscu odbywania warsztatów, natomiast kolacje w restauracji ”Kaprys”. Wszyscy uczestnicy zostali odebrani i odwiezieni na lotnisko/dworzec kolejowy. Ze względu na niewielkie odległości poruszaliśmy się po mieście za pomocą transportu publicznego, który uczestnicy bardzo chwalili. Zajęcia praktyczne zostały przeprowadzone w kilku laboratoriach warszawskich uczelni wyższych. Ze względu na przepisy dotyczące zajęć w laboratorium maksymalna liczba osób, które mogły wziąć udział w tych zajęciach wynosiła 12. Uczestnicy z Polski mogli wziąć udział tylko w działaniach towarzyszących.

Ewaluacja i monitoring: 

Przed rozpoczęciem warsztatu rozesłaliśmy do wszystkich uczestników ankietę dotyczącą ich oczekiwań. Efektywność warsztatu była kontrolowana poprzez regularne rozmowy z uczestnikami na temat odbywających się zajęć oraz realizacji oczekiwań. Ostatniego dnia uczestnicy warsztatu otrzymali do wypełnienia szczegółowe ankiety ewaluacyjne, które umożliwiły ocenę realizacji celów i wpływu warsztatu na zdobyte przez nich wiedzę i umiejętności.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Przeprowadzony warsztat był pierwszym tego typu przedsięwzięciem organizowanym przez naszą szkołę, był jednocześnie pierwszą dla większości nauczycieli i słuchaczy możliwością realizacji projektu unijnego. Nauczyciele, którzy wzięli udział w realizacji warsztatu są pod ogromnym wpływem atmosfery, która na nim panowała, co przyczyni się aktywnego udziału nauczycieli w projektach Lifelong Learning w przyszłości. Organizacja warsztatu potwierdziła nasze umiejętności koordynacyjne, co mamy nadzieję zaprocentuje w przyszłości innymi pozytywnymi przykładami realizacji tego rodzaju działań. Mamy również nadzieję, że nasi słuchacze wezmą udział w Warsztatach Grundtviga realizowanych w innych państwach europejskich.

Upowszechnianie rezultatów: 

Założyliśmy stronę projektu: http://www.facebook.com/pages/Workshop-Check-Do-you-really-live-healthy-safely-and-ecologically/350807864984556, dzięki której chcielibyśmy pokazać, że warto uczyć się w każdym wieku i zachęcać innych do zdobywania wiedzy na temat troski o jakość otaczającego nas środowiska.

Podczas realizacji warsztatu zastosowaliśmy nowe formy i metody nauczania, które planujemy wykorzystać w pracy ze słuchaczami naszego Centrum. Nauczyciele mieli możliwość doskonalenia własnych kompetencji językowych oraz umiejętności pracy z międzynarodową grupą; umiejętności te będą wykorzystywać w dalszej pracy zawodowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

"I’m so happy that I was selected in August. I could only repeat myself: it was a wonderful experience. Thank you very much.”

"It’s the right way you start with workshop, more such interesting things and you may have more such organizer like Mrs. Ewa. In the scale 5 she becomes 10.”

“Congratulation for program coordinator and the teachers.”

“There were too many new and useful knowledge we already have had. I wish the Grundtvig would continue to give a chance to the adults. It’s very nice to see that given a chance to the persons from different countries and building a bridge!”

“I recommend that the organizers have to keep an energy and enlarge the program in this specific way.”

“The workshop in Poland was the best event this year, thank you very much for that.” 

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Ewa Duda
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.12.2012

SIC (Senior’s Intercultural Coctail) - Międzykulturowy koktajl seniorów

Tematyka działań: 
Języki obce
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Uniwersytet Trzeciego Wieku w Białymstoku
ul. M.C. Skłodowskiej 14 p. 411, 15-097 Białystok
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Danuta Sajur, +48 608254345, danutasajur@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
  • Grupa docelowa słuchaczy: seniorzy 50+.
  • Tematyka i metody pracy edukacyjnej:

Wykłady obligatoryjne z różnych dziedzin wiedzy prowadzone są przez wykładowców wyższych uczelni. Tematyka wykładów jest zróżnicowana, dotyczy zdrowia, historii, turystyki, muzykologii, religii, geografii, medycyny, prawa z uwzględnieniem sytuacji ludzi starszych i wielu innych dziedzin,  i wszelkich innych w zależności od zainteresowania słuchaczy UTW.

  • Zajęcia fakultatywne odbywają się w:
- Muzeum Podlaskim,
- Muzeum Historycznym,
- Muzeum Wojska,
- Muzeum Rzeźby im Alfonsa Karnego,
- Muzeum Przyrodniczym im. Profesora  Andrzeja Myrchy.

Koncerty odbywają się w Uniwersytecie Muzycznym im. F. Chopina.

  • Prowadzone są lektoraty języka angielskiego, niemieckiego, francuskiego i esperanta.
  • Dodatkowe zajęcia prowadzone są w następujących sekcjach zainteresowań: historycznej, malarskiej, haftu, teatralnej, brydża, tańca, w chórze, w „O Uśmiech Seniora”, fotograficzno-filmowej, turystycznych, gimnastycznych, redakcji gazetki „Zawsze Młodzi”.
Tytuł projektu: 
SIC (Senior’s Intercultural Coctail) - Międzykulturowy koktajl seniorów
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-FR1-GRU06-14462 3
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Francja
Finlandia
Hiszpania
Włochy
Polska
Cele projektu: 

Celem projektu SIC było zapoznanie seniorów z pięciu europejskich krajów (Francja, Hiszpania, Finlandia, Włochy i Polska) z dziedzictwem kulturowym poszczególnych regionów partnerów. W rezultacie partnerzy projektu podczas pięciu edukacyjnych wizyt, zorganizowanych kolejno w poszczególnych krajach, poznali historię swoich regionów, zwiedzili najważniejsze i najbardziej interesujące kulturowo miejsca, poznali kulturę różnych narodów, oglądali występy miejscowych zespołów ludowych, uczestniczyli w tradycyjnych imprezach i zabawach, degustowali regionalne potrawy, a niekiedy nawet sami uczyli się ich przyrządzania. W realizację projektu były zaangażowane młodsze pokolenia. Porozumienie i integracja seniorów z pięciu różnych europejskich państw była możliwa dzięki uczeniu się języka angielskiego przez uczestników projektu.

Obszary tematyczne: 
  • Dziedzictwo kulturowe regionów partnerów
  • Nauka języka angielskiego
Grupa docelowa słuchaczy: 

Seniorzy 50+

Jakie były początki projektu: 

Grupa partnerska zawiązała się w trakcie seminarium kontaktowego w Gdańsku w 2009 r. Z grupy tej w projekcie pozostało 3 partnerów (Finowie, Francuzi i Polacy). Włochów dobraliśmy poprzez akcję poszukiwania partnerów na platformie Grundtviga. Hiszpanów z Ceuty zaproponowała osoba z tej miejscowości hiszpańskiej, która była w pierwotnej grupie powstałej podczas seminarium kontaktowego.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie

  1. W listopadzie 2010 r. odbyło się spotkanie organizacyjne partnerów w organizacji głównego koordynatora - Centrum Medem w Paryżu, gdzie ustalono podstawowe zasady funkcjonowania projektu. Pierwsza wizyta edukacyjna została zorganizowana przez Szkołę ECOS z Ceuty w Hiszpanii w dniach 16-19.03.2011 r. Uczestnicy projektu poznali historię tego miasta, odbyli wycieczkę po Ceucie, spotkali się z ministrem edukacji Ceuty, mieli wspólne zajęcia komputerowe z seniorami tej szkoły. W tym wielokulturowym i wielowyznaniowym mieście, zamieszkanym przez muzułmanów, katolików, żydów i hindusów, zwiedzili najciekawsze świątyni: żydowską i hinduską. Wszyscy uczestnicy spotkania bezpośrednio poznali również kulturę tego regionu. Podziwiali występy marokańskiego zespołu ludowego. Mieli zorganizowane warsztaty tańca flamenco i salsy. Wyjechało 10 osób.
  2. Druga wizyta zorganizowana przez UTW odbyła się w Białymstoku w dniach 26-29.05.2011 r. Prof. Mestwin Kostka w swoim wykładzie przedstawił historię dziedzictwa kulturowego Podlasia. Uczestnicy spotkania zwiedzili Białystok szlakiem Esperanta, na specjalnych warsztatach poznali ginące stare zawody podlaskiego rzemiosła: kowalstwo, garncarstwo, tkactwo, łyżkarstwo, pieczenie chleba. Odwiedzili 5 miejsc świadczących o wielokulturowości Podlasia - świątynie 4 wyznań: katolicką, prawosławną, muzułmańską i żydowską. Uczestniczyli w spotkaniach z folklorem przy ognisku i starej tradycyjnej muzyce oraz w prezentacji folkloru czterech kultur Podlasia: polskiej, białoruskiej, tatarskiej i żydowskiej. W prezentacji tego folkloru współpracowano z 5 zespołami dziecięcymi i młodzieżowymi oraz z zespołem z Mińska na Białorusi. Uczestnicy uczyli się tradycyjnych ludowych tańców i śpiewów. Partnerzy z Francji odbyli wędrówkę „Szlakiem historii i kultury żydowskiej na Podlasiu”, zwiedzając Centrum Zamenhofa, cmentarz żydowski, pomnik Getta, synagogę w Tykocinie. Przedstawiono osiągnięcia sekcji artystycznych UTW  oraz prace sekcji malarskiej i sekcji hafciarskiej, ukazujące dziedzictwo kulturowe Podlasia.
  3. Trzecia wizyta odbyła się w dniach 28-30.06. 2011 r. w Finlandii, w miejscowości Oulu. Uczestnicy spotkania wysłuchali wykładów o historii Oulu oraz o dziedzictwie kulturowym Finlandii, czyli o zasadach i sposobach korzystania z sauny. Zorganizowano specjalne zajęcia warsztatowe poświęcone robieniu małych miotełek brzozowych używanych podczas kąpieli. Partnerzy dowiedzieli się o tradycjach żywieniowych i sposobach spędzania wolnego czasu przez seniorów. Uczestnicy spotkania zwiedzili kulturalne zabytki Oulu. Odbyły się też warsztaty poświęcone pisaniu opowiadań, biografii, wspomnień przez seniorów Oulu. Wysłuchano kilku ciekawych wystąpień o terapeutycznej roli tej twórczości. Zaprezentowano stare, ludowe tańce. Były wspólne śpiewy, tańce, a nawet krótka przejażdżka łódką. Wyjechało  10 osób.
  4. Czwarta wizyta odbyła się w dniach 13-16.10.2011 r. w Paryżu. Podczas seminarium partnerzy zostali zapoznani z historią Medem Centre-Arbeter Ring, jako organizacji edukacyjnej i socjalnej funkcjonującej od roku 1920 do dziś oraz z historią organizacji BUND i wystawą na te tematy. Uczestnicy spotkania zwiedzili historyczne zabytki Paryża związane z kulturą żydowską i francuską, uczestniczyli w  warsztatach - w nauce języka jidysz, tańców żydowskich i orientalnych, a także w przygotowaniu tradycyjnych żydowskich potraw. Odbyli próbę żydowskiego chóru razem z jego stałymi śpiewakami. Mieli okazję podziwiać występy młodych żydowskich artystów. Tradycyjnym elementem spotkania były wspólne śpiewy i tańce. Wyjechało 10 osób.
  5. Piąta wizyta odbyła się w Weronie w dniach 16-18.02.2012. Wysłuchano wykładu o historii Werony i Karnawału. Uczestnicy spotkania na specjalnych warsztatach z dziećmi uczyli się samodzielnego wykonywania tradycyjnych karnawałowych masek. Zespoły uczniów ze szkół Werony zaprezentowały tańce różnych regionów Europy. Podczas wspólnych spotkań, jak zwykle, tańczono razem i śpiewano. Uczestniczono w Karnawale, kulturowym dziedzictwie Werony. Zwiedzano najstarsze zabytki Werony. Wyjechało 5 osób.

Działania krajowe

W Polsce, w naszej organizacji ustalono wewnętrzne kryteria uczestnictwa w projekcie, powołano 25-osobową grupę organizacyjną.

Na UTW w Białymstoku zorganizowano 2 kursy języka angielskiego, w których uczestniczyło 35 osób. Seniorzy UTW namalowali 36 obrazów o tematyce dziedzictwa kulturowego Podlasia. Zorganizowano kilka wystaw tych obrazów dla społeczności podlaskiej, w tym na spotkaniu z dziećmi z Domu Dziecka "Dobry Pasterz", które stanowiło okazję do przekazania młodszemu pokoleniu wiedzy o dziedzictwie kulturowym naszego regionu.

Działania upowszechniające

  1. 8 artykułów w naszej gazetce „Wiecznie Młodzi”.
  2. Opracowano folder UTW po polsku i angielsku na potrzeby prezentowania naszej organizacji podczas spotkań partnerów projektu SIC. W folderze tym zawarto informację o projekcie SIC.
  3. Opracowano program strony internetowej UTW w Białymstoku po angielsku i po polsku (utw.uwb.edu.pl). Na stronie tej znajduje się bardzo rozbudowana część dotycząca projektu SIC.
  4. Opracowywano i wprowadzano na bieżąco wszystkie informacje o projekcie SIC na ww. stronie internetowej.
  5. Prowadzono na bieżąco kronikę projektu SIC na ww. stronie internetowej.
  6. Opracowano kronikę papierową projektu SIC.
  7. Przygotowano prezentację komputerową UTW (w tym o projekcie SIC) po polsku i po angielsku.
  8. Opracowano logo projektu SIC (Wiera Kottowicz).
  9. W radiu Białystok przedstawiono program o UTW w kontekście realizowanego projektu SIC (21.01.2011).
  10. Radio Białystok nadało rozmowę z koordynatorem projektu Danutą Sajur o UTW i projekcie SIC w dniu 20.03.2012.
  11. Odbyła się rozmowa koordynatora projektu Danuty Sajur oraz Alicji Temler w Radiu Białystok na temat projektu SIC i projektu NATURE (21.05.2012, godz. 10:30).
  12. Program TV Białystok "Obiektyw" przekazał informację o spotkaniu edukacyjnym projektu SIC w Białymstoku.

Redaktorzy tego programu spotkali uczestników projektu na warsztatach dotyczących starych zamierających rzemiosł. Przeprowadzili wywiady z zagranicznymi koordynatorami projektu (26.05.2011 o 18.00: www. tvp.pl/bialystok)

Działania ewaluacyjne

Monitoring był realizowany w sposób następujący:

  1. Prowadziliśmy kronikę projektu na stronie internetowej i w formie papierowej. Zwłaszcza w kronice projektu na stronie internetowej opisaliśmy wszystkie zrealizowane zadania. Zadania projektu były przedstawiane w sposób transparentny i szczegółowy.
  2. Sukcesywnie ukazywały się artykuły o poszczególnych edukacyjnych wizytach do każdego kraju partnera w naszym miesięcznym wydawnictwie "Wiecznie Młodzi”.
  3. Grupa robocza projektu (25 osób) spotykała się systematycznie.
  4. Okresowo składane było sprawozdanie na Zarządzie UTW.
  5. Uczestnicy wszystkich spotkań edukacyjnych wypełnili formularze ewaluacyjne.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
196
W wyjazdach zagranicznych: 
30
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Strona internetowa UTW Białystok (po polsku i angielsku) – utw.uwb.edu.pl.
  2. Kurs języka angielskiego. Zorganizowano 2 kursy angielskiego przygotowujące członków UTW, którzy wyjeżdżali na zagraniczne edukacyjne spotkania. Uczyło się 35 osób. Kurs prowadziła Helena Łukaszewicz.
  3. Folder o UTW Białystok. Opracowano folder UTW w Białymstoku po polsku i angielsku na potrzeby prezentowania naszej organizacji podczas spotkań partnerów projektu SIC. W folderze tym zawarto informację o projekcie SIC. Foldery te wręczano przy każdej okazji informowania o projekcie.
  4. Gazetka "Wiecznie młodzi” - miesięcznik UTW Białystok. Jednorazowa edycja miesięcznika UTW  "Wiecznie Młodzi" w Białymstoku w języku angielskim na potrzeby spotkania edukacyjnego partnerów projektu w Białymstoku, który rozdano zagranicznym uczestnikom spotkania.
  5. Kronika papierowa projektu SIC. Przez cały okres trwania projektu SIC na UTW w Białymstoku prowadzona była kronika papierowa, która na końcu została oprawiona i jest w formie albumu. Kronika ta jest ciągle oglądana z wielkim zainteresowaniem przez wielu członków UTW.
  6. Film na YouTube – fragmenty prezentacji sekcji artystycznych UTW. Senior Kazimierz  Kierus, członek UTW, nakręcił kilka filmów ze spotkania edukacyjnego projektu SIC w Białymstoku, w tym 1 został umieszczony między innymi w Internecie na stronie YouTube.
  7. Audiowizualna prezentacja UTW. Opracowano komputerową prezentację o UTW i projekcie SIC w języku angielskim.
  8. Kronika projektu na stronie internetowej, w tym opis wszystkich spotkań partnerskich (po polsku i angielsku).
  9. Wystawa malarska. Przygotowano wystawę malarską  pt. "Dziedzictwo kulturowe Podlasia według seniorów UTW w Białymstoku”. Namalowano 36 obrazów o tematyce dziedzictwa kulturowego Podlasia i zorganizowano 5 wystaw. Zaprezentowano wystawę malarską w Domu Dziecka, gdzie odbyło się spotkanie seniorów, twórców tych obrazów z dziećmi tego Domu, na którym nasi seniorzy przekazywali młodszej generacji swoją wiedzę o dziedzictwie kulturowym Podlasia.
  10. Opracowano logo projektu SIC.
  11. Opracowano 8 artykułów o projekcie SIC:

    - Danuta Sajur,” Międzynarodowy koktajl seniorów”, "Wiecznie Młodzi", nr 6/2010(27), ss. 22-23. Artykuł informuje o przystąpieniu naszego UTW do realizacji międzynarodowego projektu o nazwie SIC „Międzynarodowy Koktajl Seniorów”. Artykuł podaje cel tego projektu, terminarz kolejnych spotkań, informację o wspólnej stronie internetowej  projektu, na której partnerzy przedstawią swoje organizacje i zorganizowane przez siebie spotkania. Mają być opracowane materiały informacyjne, kroniki i foldery. Danuta Sajur w swoim artykule przedstawiła wstępny scenariusz spotkania w Białymstoku, które zaplanowano na maj 2011 r.

    - Wywiad z Danutą Sajur, koordynatorem projektu SIC. Wywiad przeprowadziła Barbara Wojtulewska-Kostka, a został on zaprezentowany w gazetce "Wiecznie Młodzi”, nr 2/2011(31), ss.12-15. W wywiadzie Danuta Sajur przedstawiła początki współpracy naszego UTW z polską Narodową Agencją programu Grundtvig. Omówiła też powstanie międzynarodowego europejskiego przedsięwzięcia pod nazwą SIC oraz jego założenia, cele i zadania. Wyjaśniła sposoby funkcjonowania i finansowania tego projektu. Przedstawiła prace podjęte w ramach projektu przez słuchaczy naszego UTW i poszczególne sekcje.

    - Barbara Wojtulewska-Kostka ,”Ceuta”, ž"Wiecznie Młodzi", nr 4/2011(33), ss. 7-9,  oraz nr 5/2011(34)  ss. 4-7. Artykuły zawierają relację z pierwszego edukacyjnego spotkania partnerów projektu SIC, które odbyło się w hiszpańskim mieście Ceuta w dniach 14-20.03.2011 r.

    - Jadwiga Becela, "Wspomnienia z Oulu”, "Wiecznie Młodzi", nr 6/2011(35), ss. 14-15. Jest to opis spotkania edukacyjnego partnerów w mieście fińskim Oulu.

    - Barbara Wilczewska, "Wizyta w Paryżu”, "Wiecznie Młodzi", nr 7/2011(36), sa. 16-17. To relacja z kolejnego spotkania edukacyjnego w ramach projektu SIC. Wizyta miała miejsce w Paryżu w dniach 13-16 października 2011 r.

    - Barbara Wilczewska "Międzynarodowe spotkania Grundtviga na naszym UTW", nr 2/2012, ss. 30-31. Podsumowanie dotychczasowej działalności w obszarze projektu SIC. Opis wszystkich dotychczasowych spotkań w jednym artykule.

    - Janina Mucha "Karnawał w Weronie" , "Wiecznie Młodzi", nr 3/2012. Opis ostatniego spotkania edukacyjnego projektu SIC w Weronie.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona internetowa, folder, wystawa malarska, audiowizualna prezentacja UTW.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w tym międzynarodowym, trudnym logistycznie projekcie przyniósł naszej organizacji wiele bardzo pozytywnych doświadczeń. W pracę nad projektem zaangażował się cały Zarząd. Wsparcie ze strony kadry zarządzającej odczuwaliśmy na każdym kroku. Ale w pracę nad projektem, a zwłaszcza dotyczącą zorganizowania drugiego edukacyjnego spotkania w Białymstoku zaangażowało się wiele innych sekcji naszej organizacji, takich jak: redakcyjna, malarska, hafciarska, taneczna, teatralna, sekcja aktualizująca stronę internetową, chór. Stworzona została 25-osobowa grupa zarządzająca projektem. Wprowadzono do programu dodatkowe zajęcia z języka angielskiego. Wiele osób zaangażowało się w tłumaczenia tekstów na angielski do folderu, gazetki i strony internetowej.

I tak:  w projekt ogółem zaangażowało się bardzo aktywnie około 196 osób. 35 osób uczęszczało na 2 kursy języka angielskiego. Z sekcji malarskiej i hafciarskiej w projekcie uczestniczyło 40 osób (organizacja wystaw). Podczas spotkania w Białymstoku w zorganizowanych występach uczestniczyło ponad 60 osób sekcji artystycznych. Aktualizacja strony internetowej: 4 osoby. Sekcja redakcyjna - 7 osób. Zarząd - 20 osób.

Dodatkowo około 30 osób nie będąca uczestnikami projektu, członków UTW, czynnie uczestniczyło w wydarzeniach kulturalnych i turystycznych organizowanych podczas spotkania edukacyjnego projektu w Białymstoku.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze UTW, uczestnicy projektu SIC zwiększyli swoją pewność siebie, poczucie wartości, udoskonalili swoje umiejętności uczestniczenia w życiu społecznym. Nauczyli się lepszego kontaktowania w języku angielskim i korzystania z nowych środków technologicznych. Nauczyli się używać Internetu, przesyłać wiadomości i zdjęcia, korzystać z YouTube, aktualizować stronę internetową i samodzielnie tworzyć na komputerze gazetkę, i to po angielsku. Ale przede wszystkim mieli możliwość poznać społeczności seniorów z 5 krajów Europy, systemy emerytalne tych krajów, historię i życie społeczne oraz kulturę i dziedzictwo kulturalne tych krajów. Poszerzyło to w bardzo znaczący sposób horyzonty intelektualne naszych członków (seniorów), zlikwidowało kilka stereotypów myślowych oraz przyczyniło się do bardzo znacznej integracji tych seniorów. Niektórzy z nich utrzymują przyjazne kontakty z wieloma osobami, uczestnikami projektu z innych krajów.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wszelka informacja o celach, działaniach i osiągnięciach projektu SIC umieszczona jest na wspólnej ogólnej stronie internetowej projektu SIC (http://sic.europole.org), która prowadzona jest w języku angielskim, jak również na własnej stronie internetowej UTW w Białymstoku (utw.uwb.edu.pl), która prowadzona jest w języku polskim i angielskim. Przedstawiamy na tych stronach zrealizowane cele i zadania projektu SIC jako dobry przykład jak można realizować projekty Grundtviga oraz jak urozmaicone mogą być możliwości edukacji seniorów poprzez edukację oraz jak wielkie  możliwości mogą dawać takie projekty dla integracji seniorów.

Stronę UTW, która została utworzona głównie na potrzeby projektu SIC, odwiedziło dotychczas ponad 130 000 osób. Opracowano kronikę papierową projektu SIC, która znajduje się w zasobach UTW i będzie stanowić dowód zrealizowania takiego projektu. W zasobach archiwalnych miesięcznika UTW  "Wiecznie młodzi" znajduje się 8 artykułów o tym projekcie. Na stronach internetowych Radia Białystok i TV Białystok znajdują się audycje i program na temat tego projektu.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

 "Uczestnictwo w projekcie SIC pozwoliło mi na zgłębienie wiedzy na temat kultur i obyczajów innych narodów, pogłębienie wiedzy o swoim regionie, zmobilizowało do nauki j. angielskiego oraz znajomości komputera. Cieszę się że pomimo dojrzałego wieku mogę rozwijać się dalej, iść z duchem czasu, biorąc udział w tego typu przedsięwzięciach, służyć wiedzą radą i pomocą młodszym pokoleniom."

Halina Wiszowata

”Mam 75 lat. Cieszę się, że brałam czynny udział w projekcie SIC, gdyż: poznałam nowych, ciekawych ludzi z innych krajów, biorących udział w programie; rozpoczęłam naukę języka angielskiego; pierwszy raz leciałam samolotem rejsowym; zobaczyłam cząstkę pięknej starej Werony (wrażenia niezapomniane!)."

Danuta Łopatecka-Piegat

”Program SIC pozwolił mi uwierzyć że: a) przyjaźnie można zawierać i w jesieni życia, i z osobami w różnym wieku, i nie tylko z Polski;  b) dzięki pracy w programie można bezpłatnie wyjechać do innych krajów partnerskich z danego programu, a przy tym zapoznać się  z kulturą, historią, tradycją, zwyczajami, sposobami spędzania  wolnego czasu; c)  można zdobywać nowe umiejętności, poszerzać wiedzę, uczyć się języków obcych, być otwartym na innych potrzeby i oczekiwania, a zatem realizować swoje i innych marzenia; d) praca w zespole nawet w starszym wieku jest możliwa i daje dużo satysfakcji, chociaż bywają i "zgrzyty", którymi nie należy się zrażać."

Anna Paszkowska-Gadek

"Co dał mi udział w projekcie SIC?

Nauczył mnie pokory wobec ogromu wiedzy, której nie miałam, a którą uzyskałam uczestnicząc w projekcie "Międzykulturowy Koktajl Seniorów". Tylko dzięki sprawności i wielkiemu zaangażowaniu głównej koordynatorki i jej najbliższej ekipy projekt  uzyskał tak wysoką ocenę. Jestem dumna, że jakaś mała cząsteczka mojej pracy miała udział w sukcesie. Uczestniczenie w projekcie dało mi okazję do lepszego poznania dorobku kulturowego naszego regionu, jak również kulturę współpartnerów projektu, a szczególnie Finlandii, dokąd wyjechałam wraz z grupą SIC na warsztaty kulturowe.

Udział w projekcie zainspirował mnie do dalszej nauki języka angielskiego. Oprócz lekcji w ramach UTW, zgłębiam tajniki języka drogą internetową poprzez  specjalny program. Uczestnictwo w projekcie i krótkie opisanie mojego dzieciństwa zaowocowało realizacją dawno skrywanego marzenia i rozszerzeniem wspomnień. Ale nie chcę zapeszać."

Liliana Zalewska

"Projekt SIC bardzo mi się podobał. Spotkania w Polsce i Ceucie były rewelacyjne. Spotkania były dobrze zorganizowane. Organizatorzy w Ceucie sympatyczni, uśmiechnięci na wszystko mają czas - "maniana" to ulubione słowo wszystkich południowców. Dotychczas pisze do mnie Rachaela, także zostało do dziś niezapomniane wrażenie z pobytu w Ceucie.”

Elżbieta Skarbińska

"Praca przy projekcie SIC umożliwiła mi zapoznanie się z seniorami z 4 krajów europejskich - Francji, Hiszpanii, Finlandii i Włoch. Wycieczka po regionie Podlasia, którą odbyliśmy z partnerami projektu, pozwoliła mi poznać ginące stare zawody – kowalstwo, łyżkarstwo oraz tkanie. Niezapomniane wrażenia były na spotkaniach z seniorami Finlandii. Poznanie kultury fińskiej było wspaniałym przeżyciem. Bardzo ważnym elementem projektu była możliwość nauki zapomnianego już przeze mnie języka angielskiego. Udział w projekcie SIC pozostanie dla mnie na zawsze wspaniałym przeżyciem."

Alicja Temler

„Wyjazd do Paryża w ramach projektu SIC to: Paryż – to był mój pierwszy wyjazd do kraju w Europie Zachodniej, to spełnienie marzeń już trochę długiego mojego życia. Wizyta w Paryżu to wielka uczta, która na długo we mnie zostanie. Z tego wyjazdu nie zapomnę spacerów po ulicach Paryża (szczególnie nocą), wystaw, spotkań z ludźmi, koszernego jedzenia, szybkiej kawy pitej na ulicy przed barem, wina do każdego posiłku, nauki tańców orientalnych i tradycyjnych Europy Wschodniej, wspólnego śpiewania itd. To zaledwie namiastka kontaktu z kulturą, sztuką, kuchnią, wieloma językami (francuskim, żydowskim, włoskim, fińskim, hiszpańskim – oczywiście nieoficjalnie, zaś po raz pierwszy cząstką angielskiego którą "strachliwie" władam). Klimat Paryża i spotkania rozpalił moją wyobraźnię - doskonalej i więcej pracuję na rzecz UTW i następnych projektów oraz ciągle uczę się języka angielskiego... może znowu gdzieś wyjadę.  Och Paryż!!!!!!!"

Jagoda Barcewicz

"Uczestnicząc w projekcie SIC miałam okazję spotkać i poznać partnerów z Francji, Hiszpanii, Finlandii i Włoch. Kiedy organizowaliśmy w maju 2011r. wizytę edukacyjną w Białymstoku, miałam możliwość rozmawiać i poznać naszych gości. Z wieloma osobami rozmawiałam, szlifując swój angielski, zawiązałam także bliższe znajomości z Idą, Lonią, Poulette. I kiedy pojechaliśmy w październiku do Paryża z radością spotkałam się z moimi koleżankami. One także bardzo się cieszyły z naszego spotkania. Wyjątkowo gościli nas Francuzi u siebie - ciekawe warsztaty (taneczne, kulinarne, językowe), zwiedzanie Paryża i Wersalu, ale najbardziej szczególna była wizyta w prywatnym domu Idy i Emila Papierników, było to piękne i wzruszające spotkanie - pełne przyjaźni, akceptacji, wspomnień, ciekawych opowieści i żartów. Wspaniałe jest to, że dzięki projektowi mogliśmy się bliżej poznać, zweryfikować swoje dawne wyobrażenia o krajach partnerów, zdobyć nową wiedzę o ludziach, obyczajach i codzienności innych przedstawicieli naszej wspólnej Europy."

Elżbieta Urban

"Realizacja projektu SIC w naszym UTW spowodowała ogromne zaangażowanie wielu osób w ten projekt. Zwiększyło się zainteresowanie naszych członków kursami języka angielskiego, tak, iż musieliśmy uruchomić dodatkowe kursy tego języka."

Barbara Delis

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Pragniemy mocno zarekomendować takiego rodzaju przedsięwzięcia, czyli partnerskie projekty skierowane do seniorów - słuchaczy. Przede wszystkim ze względu na to, iż projekt taki wywołuje ogromne zaangażowanie jego uczestników w organizacjach partnerów, ale również angażuje ogromną dodatkową ilość seniorów, którzy współorganizują spotkania edukacyjne projektu. Daje to szanse na ogromną aktywność społeczną i pobudza do doskonalenia umiejętności socjalnych, językowych i komputerowych seniorów. Takie projekty wydają się być najbardziej "wydajne" jeśli chodzi o autentyczną aktywność społeczną seniorów.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Danuta Sajur
Data wypełnienia formularza/karty: 
07.12.2012

Information technology applied to adult training (ITAAT)

Tematyka działań: 
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Mazowieckie Samorządowe Centrum Doskonalenia Nauczycieli Wydział w Siedlcach
ul. Langego 6, 08-110 Siedlce
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Iwona Moczydłowska
tel. 692526891, 256326747, iwona.moczydlowska@mscdn.edu.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

MSCDN Wydział w Siedlcach stanowi integralną część regionalnego ośrodka doskonalenia nauczycieli prowadzonego przez Marszałka województwa mazowieckiego. Jego siedzibą jest 80-tysięczne miasto powiatowe Siedlce, pełniące funkcję edukacyjnego centrum dla rolniczego rejonu. Władze centralne MSCDN ulokowane są w Warszawie, a Wydziały

w liczbie 7 – w dużych miastach Mazowsza. MSCDN organizuje różne formy doskonalenia nauczycieli (takie jak konferencje, seminaria, warsztaty, kursy doskonalące i kwalifikacyjne, szkolenia rad pedagogicznych) mające na celu ich rozwój zawodowy, wsparcie oraz wzrost motywacji.

Tytuł projektu: 
Information technology applied to adult training (ITAAT)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-ES1-GRU06-20745 6
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Litwa
Portugalia
Rumunia
Turcja
Wlk. Brytania
Włochy
Polska
Cele projektu: 

Głównym celem projektu było podzielenie się doświadczeniem na temat sposobów, za pomocą których instytucje partnerskie wykorzystują nowe technologie komputerowe do edukacji dorosłych, zarówno w procesie nauczania – uczenia się, jak również w zarządzaniu instytucją.

Cele szczegółowe projektu były następujące:

  1. Promocja procesu uczenia się dorosłych, w tym nauczycieli, przez całe życie.
  2. Przedstawienie każdej instytucji uczestniczącej w projekcie pod kątem organizacji i zarządzania zasobami. Zbudowanie ram dla stosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych  w instytucjach zaangażowanych w realizację projektu poprzez zapoznanie partnerów z systemami doskonalenia nauczycieli i edukacji dorosłych w każdym kraju partnerskim.
  3. Zbadanie  wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK)  w zarządzaniu i procesie nauczania-uczenia się uczestnictwa w instytucjach partnerskich.
  4. Analiza porównawcza wyników włączenia TIK zarówno w zakresie zarządzania, jak i nauczania-uczenia się w poszczególnych instytucjach zaangażowanych w projekt, w celu poprawy metod pracy.
  5. Rozpowszechnianie wniosków przez strony internetowe instytucji lub platformy.
  6. Zbadanie narzędzi WEB 2.O oraz korzyści z zastosowania tablic interaktywnych i Moodle.
  7. Podzielenie się wnioskami z innymi podobnymi instytucjami poprzez rozpowszechnianie wyników projektu na stronach internetowych i/lub platformach.
  8. Opracowanie „Poradnika dobrych praktyk” w zakresie TIK.
Obszary tematyczne: 

Nowe technologie - wykorzystanie komputera w procesach zarządzania, nauczania i uczenia się.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Głównym adresatem projektu byli nauczyciele – zarówno konsultanci MSCDN jak i odbiorcy oferty edukacyjnej, traktowani jako dorośli uczący się i jako tacy posiadający cechy i potrzeby charakterystyczne dla innych dorosłych uczących się.

Odbiorcy oferty MSCDN Wydział w Siedlcach to przede wszystkim kobiety, zatrudnione w wiejskich i małomiasteczkowych placówkach. Ich udział w procesie uczenia się przez całe życie, aczkolwiek całkiem imponujący w porównaniu z  innymi grupami  zawodowymi,  jest utrudniony ze względu na bariery geograficzne, socjologiczne i mentalne, a przede wszystkim rodzinne obowiązki.

Jakie były początki projektu: 

Idea projektu powstała w Hiszpanii, w instytucji naszego partnera z projektu „Teacher Training Across Europe” zrealizowanego w latach 2007-2009 w programie Grundtvig. Bardzo dobre kontakty zaowocowały planem kontynuacji współpracy i nowym projektem w większym niż dotychczas partnerstwie. W poszukiwaniu pozostałych partnerów pomogły osobiste kontakty, jak i przede wszystkim bazy internetowe.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Osiągnięciu celów projektu służyła wymiana wiedzy i doświadczeń, realizowana w formie wizyt roboczych oraz współpracy za pośrednictwem Internetu. Partnerzy spotkali się 8 razy (każdy partner zorganizował jedno spotkanie). Podczas tych spotkań odbywało się seminarium, warsztaty lub konferencja na uzgodniony wcześniej temat:

  1. Ronda (Hiszpania), 19-23 października 2010: "Charakterystyka systemów edukacyjnych krajów partnerskich. Rola TIK w systemach edukacyjnych. Charakterystyka instytucji partnerskich i ich roli w systemie."
  2. Sanliurfa (Turcja),  8 -12 lutego 2011: "Wykorzystanie TIK w zarządzaniu  instytucjami, organizacji  doskonalenia i celów edukacyjnych.
  3. Kowno (Litwa),  29 marca-2 kwietnia 2011:  "Platforma MOODLE jako narzędzie e-learningu".
  4. Targu Mures (Rumunia),  24 - 28 maja 2011: "Narzędzia WEB 2.0 stosowane do edukacji dorosłych i organizacji instytucji partnerskich".
  5. Albuferira (Portugalia), 4 - 7 października 2011:  "Tablice interaktywne".
  6. Lancaster (Wielka Brytania), 7 - 9 marca 2012:  "Oprogramowanie do animacji i interaktywne systemy głosowania".
  7. Francavilla-Bucchianico (Włochy), 23 - 27 kwietnia 2012:  "TIK w edukacji dorosłych - przewodnik dobrych praktyk".
  8. Siedlce (Polska), 28 maja - 2 czerwca 2012: "Podsumowanie projektu. Konferencja końcowa i warsztaty kulturowe z wykorzystaniem TIK."

Każde spotkanie partnerów obfitowało w wydarzenia o charakterze kulturowym, włączając w to wspólne gotowanie i jedzenie, zwiedzanie muzeów, bibliotek, galerii sztuki, itd., jak również wycieczki mające na celu poznanie wiejskiej okolicy, czy też miasteczek i miast o szczególnym kulturowym znaczeniu.

Pomiędzy spotkaniami bezpośrednimi, niemal cała komunikacja i współpraca odbywała się na platformie Moodle, otwartej nie tylko dla zalogowanych uczestników. W ten sposób wszyscy mieli zapewniony stały dostęp do informacji o rozwoju działań projektowych. W przypadku polskich uczestników najbardziej skuteczną formę komunikacji stanowiły wydziałowe zebrania w sprawie projektu, organizowane najczęściej po powrocie z wizyty u kolejnego partnera, a także - prowadzony w języku polskim - blog projektu.

Promocji projektu służyły bieżące informacje na stronie MSCDN Wydział w Siedlcach oraz europejska strona projektu.

Na zakończenie zorganizowana została konferencja adresowana do odbiorców oferty MSCDN mająca na celu waloryzację projektu.    

W trakcie projektu prowadzone były działania monitorujące i ewaluacyjne w formie ankiet, analizy dokumentów oraz dyskusji grupowych. Na poziomie całego partnerstwa zajmował się nimi partner brytyjski, dzięki któremu projekt miał zapewnione mechanizmy kontroli jakości, a to z kolei pozwoliło partnerstwu rosnąć i rozwijać się oraz osiągnąć cele wyznaczone we wniosku.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
10
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Informacja o Poradniku dobrych praktyk została przesłana do kilkudziesięciu ośrodków doskonalenia nauczycieli wraz z linkiem do strony internetowej, na której publikacja jest dostępna.

Wersję drukowaną Poradnika wysłaliśmy do Biblioteki Narodowej, Biblioteki Pedagogicznej w Siedlcach, pozostałych Wydziałów MSCDN oraz OEIiZK.

Projekt był promowany na IX Międzynarodowej Konferencji Naukowej w Drohiczynie, która odbyła się w dn. 7-9 września 2012r. Koordynatorka wystąpiła w panelu edukacyjnym z prezentacją zatytułowaną „Aspekty solidarnościowe w projektach programu Grundtvig – studium przypadku”. Artykuł pod tym samym tytułem został przesłany do organizatorów i ukaże się w publikacji zawierającej materiały pokonferencyjne.

Do tej pory na blogu projektu, mimo jego zakończenia ciągle odnotowywane są wejścia, ze wszystkich regionów Polski, wielu krajów Europy, a nawet z USA.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Mimo, że projekty partnerskie Grundtviga zaliczane są do projektów o niewielkiej skali, zważywszy na wielkość naszej instytucji było to duże przedsięwzięcie, na dodatek zrealizowane z dużym rozmachem. Nie byłoby to możliwe bez wsparcia dyrekcji i mobilizacji całego Wydziału. W projekcie zaplanowany został udział wszystkich pracowników MSCDN Wydział w Siedlcach, i trzeba podkreślić, że zapis ten nie pozostał martwy, zarówno w odniesieniu do pracowników merytorycznych, jaki i administracji i obsługi. O ile kwestie merytoryczne w dużej części były realizowane przez koordynatora i słuchaczy, to kwestie reprezentacyjne, organizacyjne, finansowe i techniczne były wspierane, a często i samodzielnie realizowane stosownie do posiadanych kompetencji przez innych pracowników MSCDN. Dzięki ich zaangażowaniu i kreatywności możliwe było perfekcyjne przygotowanie wizyty, konferencji, wydanie Przewodnika oraz dokumentowanie realizacji projektu w postaci fotograficznej i filmowej. Najbardziej spektakularnym przykładem solidarności całej firmy był wieczór polski wieńczący drugi dzień wizyty w Polsce, w którego przygotowanie i realizację włączyli się wszyscy pracownicy. Jedna czwarta pracowników miała możliwość poznania krajów partnerskich osobiście, pozostali aktywnie wspierali realizację projektu na różnych jego etapach - planowania, wdrażania i ewaluacji. Udział w projekcie motywował pracowników do nauki języka angielskiego: w czasie projektu 7 osób uczęszczało na zajęcia językowe na różnych poziomach zaawansowania. Pracownicy mieli również bodziec do podnoszenia umiejętności komputerowych. Większość konsultantów i niektórzy pracownicy administracji wzięli udział w szkoleniach w ramach wdn poświęconych tablicy interaktywnej i Prezi.

Współpraca z uczestnikami projektu z innych europejskich instytucji oświatowych nie tylko mobilizowała do ciągłego rozwoju w zakresie TIK, ale także zważywszy na dzielącą nas odległość praktycznego zastosowania narzędzi będących przedmiotem badań w projekcie.

Założona w trakcie trwania projektu strona MSCDN Wydział w Siedlcach na Facebooku rozwija się i zaczyna być wykorzystywana jako element promocji oferty MSCDN. Wzorem naszego Wydziału podążył również Wydział w Płocku.

We wrześniowym numerze ogólnopolskiego czasopisma „Języki Obce w Szkole” 3/2012 opublikowany został artykuł Iwony Moczydłowskiej „Jak to na Facebooku ładnie…”

 W ofercie MSCDN większy nacisk położony jest na wykorzystanie TIK w nauczaniu przedmiotowym , np. tegoroczna wrześniowa konferencja z okazji Europejskiego Dnia Języków "Wykorzystanie nowoczesnych technologii w kształceniu językowym”, warsztaty  'Kreatywne uczenie się języków obcych z użyciem TIK”, w programie których są aplikacje opisane w Poradniku Dobrych Praktyk, takie jak generatory chmur wyrazowych i Glogster.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt pozwolił uczestniczącym w nim słuchaczom (czyli zaproszonym do współpracy nauczycielom z rejonu działania MSCDN Wydział w Siedlcach) na rozwinięcie własnych zainteresowań i kompetencji. Spektakularnym przykładem jest uczestnik wizyty roboczej we Włoszech, dla którego pobyt w Pescarze i jej okolicach był spełnieniem największych marzeń i szansą na  praktyczną naukę języka włoskiego.

Wykonywane przez słuchaczy zadania, takie jak przygotowanie i przedstawienie prezentacji na międzynarodowym seminarium, a potem artykułu do publikacji to dla nich całkowicie nowe cenne doświadczenia. Podobnie dużym wyzwaniem było tłumaczenie artykułów, wymagające nie tylko znajomości języka angielskiego i zaawansowania w niecodziennej dla nauczycieli sztuce tłumaczenia, ale również wiedzy na temat określonych narzędzi Web 2.0.

Nauczyciele uczestniczyli również w konferencji podsumowującej i wydarzeniach kulturalnych z udziałem zagranicznych gości.

Nasz projekt Grundtviga był dla nich okazją do zbierania doświadczeń związanych ze współpracą międzynarodową. Niektórzy zadeklarowali chęć rozpoczęcia podobnych działań na poziomie swoich szkół w programie eTwinning i/lub Comenius.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Produkt projektu jest powszechnie dostępny – w bibliotece lokalnej i narodowej oraz w formie publikacji internetowej -  z możliwością przeglądania w sieci, bądź pobrania na dysk komputera. Dzięki licencji CC BY-SA 3.0 może być wykorzystany przez innych autorów po podaniu źródła.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

--

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Iwona Moczydłowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
06.12.2012

Multicultural Europe - are we really united in diversity? Anti-discrimination training.

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Promocji Wielokulturowości INTERKULTURALNI PL
ul. Praska 58/1 30-322 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Iga Machalewska
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie Promocji Wielokulturowości INTERKULTURALNI PL działa od 2010r. Zostało założone przez grupę młodych naukowców o interdyscyplinarnych zainteresowaniach, których głównym celem było stworzenie w ich lokalnym środowisku, a następnie w kraju przestrzeni dla tolerancji, sprzyjanie transformacji Polski w społeczeństwo bardziej otwarte i

przyjazne względem cudzoziemców, przeciwdziałanie negatywnym stereotypom, a także zwalczenie i zapobieganie przejawom rasizmu i ksenofobii. Edukacja i związane z nią narzędzia były przy tym zawsze uważane przez naszych pracowników i członków jako główny instrument do osiągnięcia tych celów. Nasz zespół tworzą trenerzy z dużym doświadczeniem w prowadzeniu szkoleń .

a) główne grupy docelowe dorosłych słuchaczy:

grupy uczestniczące w wymianach narodowych, osoby zainteresowane rozwojem w zakresie tematyki wielokulturowej bądź antydyskryminacyjnej

  •  różne grupy migrantów rozpoczynających życie i pracę w Polsce
  •  studenci i pracownicy szkół wyższych, nauczyciele edukacji przedszkolnej i szkolnej
  •  pracownicy, beneficjenci, wolontariusze organizacji pozarządowych
  •  pracownicy firm i instytucji publicznych

b) tematyka oferty:

Programy edukacyjne dotyczące wielokulturowości

  • Edukacja antydyskryminacyjna
  • Szkolenia z zakresu: kompetencji kulturowej; komunikacji międzykulturowej; różnic kulturowych; pracy w zespołach wielokulturowych; pracy i życia w Polsce;

c) metody pracy edukacyjnej:

Podejściem stosowanym w warsztatach jest uczenie przez doświadczenie. Program zajęć konstruowany jest w taki sposób aby doświadczenie uczestników (wcześniejsze lub nabyte podczas wykonywania ćwiczeń) było poddane refleksji, analizie i zastosowane lub zgeneralizowane na inne sytuacje (w różnej kolejności). Metodologia ta uwzględnienia specyfikę uczenia się dorosłych, którzy zanim zaakceptują˛ nowe treści muszą porównać je z już istniejącymi.

Tytuł warsztatu: 
Multicultural Europe - are we really united in diversity? Anti-discrimination training.
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU13-19599
Data realizacji warsztatu: 
17.04.2012 - 21.04.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
15
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Głównym celem warsztatu było podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników oraz pogłębienie ich wiedzy na temat zjawiska dyskryminacji oraz możliwych praktyk anty-dyskryminacyjnych. Słuchacze warsztatów zostali skonfrontowani z własnymi sposobami kategoryzowania świata społecznego i dostrzegli, że stereotypowe spostrzeganie często prowadzi do dyskryminacji innych grup czy jednostek.

Cele szczegółowe:

  • doświadczenie przez uczestników kontaktu międzykulturowego
  • wymiana wiedzy kulturowej
  • wykształcenie postawy ciekawości w stosunku do innych kultur
  • pogłębienie wiedzy na temat mechanizmów stereotypizacji, kształtowania    się uprzedzeń i dyskryminacji
  • konfrontacja z własnymi stereotypami w bezpiecznym otoczeniu
  • zaznajomienie z wspólnotowymi regulacjami dotyczącymi polityki równości i strategii anty-dyskryminacyjnych
  • wykształcenie sposobów reagowania w odpowiedzi na zachowania i incydenty o treści dyskryminacyjnej

Wskazane wyżej cele zostały osiągnięte. Program warsztatu został skonstruowany w taki  sposób, aby dać uczestnikom możliwość doświadczenia intensywnego kontaktu  międzykulturowego, zaangażowania się w wymianę wiedzy na temat różnych kultur pochodzenia, doświadczenia procesów grupowych ze szczególnym uwzględnieniem tych, które leżą u podstaw mechanizmów związanych z dyskryminacja˛ oraz refleksji nad tym, co to znaczy żyć w wielokulturowej Europie i czym jest tożsamość  europejska. Uczestnicy mieli okazję polepszyć swoje umiejętności w zakresie komunikacji międzykulturowej, a także zapoznać się z  podstawami prawa anty-dyskryminacyjnego oraz dobrymi praktykami w tym zakresie.

Obszary tematyczne: 

Warsztat obejmował 3 obszary tematyczne:

  1. edukacja międzykulturowa
  2. walka z rasizmem i ksenofobią
  3. aktywni obywatele, demokracja, prawa człowieka
Kraj uczestników: 
Bułgaria
Francja
Grecja
Hiszpania
Niemcy
Portugalia
Rumunia
Słowacja
Turcja
Węgry
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
1
1
1
1
1
2
2
2
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Zgodnie z założeniami głównym kanałem dotarcia do potencjalnych odbiorców był internet. Kampanię promocyjną rozpoczęto w październiku 2011 (na 6 miesięcy przed rozpoczęciem warsztatu). Informacje na temat warsztatu zostały zamieszczone na stronie internetowej Stowarzyszenia, portalu społecznościowym facebook oraz rozesłane do organizacji zagranicznych o podobnym profilu działalności.

Właściwie od momentu publikacji opisu warsztatu w europejskim  Katalogu Warsztatów Grundtviga, cieszył się on bardzo dużym zainteresowaniem. W czasie przeznaczonym na rekrutację, czyli do 16 grudnia 2011, nadesłano do nas 53 wypełnione zgłoszenia. Po 16 grudnia otrzymaliśmy jeszcze 70 zapytań o możliwość uczestnictwa w warsztacie. Osoby, które zgłosiły się po terminie nie były brane pod uwagę w procesie selekcji (uznano to za niespełnienie kryterium formalnego).

Z nadmiarem zgłoszeń poradzono sobie poprzez zastosowanie obiektywnych kryteriów selekcji. Ponieważ celem rekrutacji było wyłonienie 15 osobowej grupy o jak największym zróżnicowaniu pod względem pochodzenia oraz doświadczenia w kontakcie międzykulturowym, te 2 czynniki oraz motywacja do uczestnictwa w warsztacie były kryterium wyboru. Dodatkowo osobom pochodzącym z grup zagrożonych  wykluczeniem (osobom z niepełnosprawnością, osobom bezrobotnym, imigrantom, oraz osobom po 50 roku życia) przyznawano dodatkowe punkty.

Grupa docelowa uczestników: 

Bezpośrednią grupą docelową byli uczestnicy warsztatów, czyli dorośli , zainteresowani pogłębieniem swojej wiedzy na temat stereotypów, dyskryminacji oraz relacji międzykulturowych.

W warsztacie wzięło udział 15 osób (12 kobiet i 3 mężczyzn) w wieku od 23 do 62 lat. Średnia wieku wyniosła 40,4. Uczestnicy pochodzili z 12 krajów europejskich. Część uczestników zgłosiła specjalne potrzeby żywieniowe np. niespożywanie wieprzowiny ani potraw przygotowanych na bazie alkoholu, oraz potrzeby związane  z organizacją przestrzeni.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Przyjazd uczestników

  • 9 - 17.00  Przyjazdy uczestników
  • 17.00 - 19.00 Przywitanie uczestników, zapoznanie się uczestników, rozliczenia finansowe kosztów podróży
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • Planowane ćwiczenia integrujące zaplanowane na godzinę 20 -21 zostały przeprowadzone w godzinach 17.00 – 19.00

Dzień I

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Przedstawienie trenerów i warsztatu, przedstawienie się uczestników, ustalenie oczekiwań wobec programu, przedstawienie programu
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 Opracowanie kontraktu warsztatowego, wprowadzenie w tematykę wrażliwości kulturowej i jej pomiar (I)
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 16.30 ”Opowieść o imionach” - ćwiczenie pozwalające na lepsze poznanie się uczestników oraz ukazujące zróżnicowanie kulturowe grupy, symulacja ”goście”
  • 16.30 - 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 - 18.30 Prezentacja artefaktów - prezentacja kultur uczestników
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • 20. 00 - 22.30 Film ”Pola śmierci”, Roland Joffé, Wlk. Brytania 1984, 141’, wyświetlany w ramach Festiwalu ”OFF Camera”, dyskusja i spotkanie z reżyserem (opcjonalne dla uczestników)

Dzień II

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Ćwiczenie ”Czym jest kultura?”
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 ”Życie w wielokulturowej Europie” - gra i dyskusja
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 16.30 Dynamika grupowa: grupa własna vs grupa obca I: ćwiczenie ”Czym jest tożsamość?, ćwiczenie ”Fragmenty tożsamości”
  • 16.30 - 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 - 18.30 Dynamika grupowa: grupa własna vs grupa obca II: symulacja ”Szybkie spotkania”, dyskusja
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • 21.00 - 22.00 Spotkanie mające na celu integracje grupy

Dzień III

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Mechanizm stereotypizacji, ćwiczenie ”Z kim chciałbyś mieszkać w tym samym domu?”
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 Dyskryminacja – wprowadzenie, studia przypadków, ćwiczenie ”4 pozycje”, dyskusja
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 18.30 Wycieczka – wielokulturowa rzeczywistość Krakowa, ćwiczenie „Otwórz oczy”
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja

Dzień IV

  • 8.00 – 9.30 Śniadanie
  • 10.00 – 11.30 Prawa człowieka - wprowadzenie teoretyczne, studium przypadku
  • 11.30 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 13.30 Wprowadzenie do prawa antydyskryminacyjnego
  • 13.30 – 15.00 Lunch
  • 15.00 – 16.30 Zjawisko przestępczości na tle nienawiści rasowej i innej oraz narzędzia jego zwalczania i prewencji w Europie
  • 16.30 – 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 – 18.30 Uchodźcy w Europie jako szczególna kategoria migrantów - symulacja
  • 19.00 – 20.00 Obiadokolacja
  • 21.00 -22.00 Wieczór w mieście

Dzień V

  • 8.00 – 9.30 Śniadanie
  • 10.00 – 11.30 Czy ludzie są tacy sami? Elementy uniwersalne i kulturowo specyficzne. Wykład, dyskusja, prezentacja raportów z ćwiczenia ”Otwórz oczy”.
  • 11.30 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 13.30 Komunikacja międzykulturowa i interpersonalna, ”Derdianie” gra symulacyjna
  • 13.30 – 15.00 Lunch
  • 15.00 – 16.30 Podsumowanie warsztatu i pomiar wrażliwości kulturowej (II)
  • 16.30 – 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 – 18.30 Ewaluacja warsztatu i rozdanie certyfikatów
  • 19.00 – 20.00 Obiadokolacja

Wyjazd uczestników

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Zajęcia trwały od 10.00 do18.30 i odbywały się w sali konferencyjnej hotelu, w którym mieszkała większość uczestników.  Początkowo planowano zakwaterowanie wszystkich osób w tym samym miejscu. Wybrany hotel miał podwyższony standard i atrakcyjną lokalizację (centrum Krakowa,  w sercu dawnej dzielnicy żydowskiej). Z przyczyn organizacyjnych 6 uczestników mieszkało jednak w pobliskim hotelu apartamentowym (równoległa ulica, dojście ok. 2 min). Wszyscy uczestnicy mieli pojedyncze pokoje z łazienką, obie placówki dostosowane były do obsługi gości niepełnosprawnych.

Posiłki serwowane były w hotelu, w którym odbywały się zajęcia.

Każdy z uczestników  został poproszony o zorganizowanie swojego dojazdu na warsztaty do kwoty 300 EUR. W przypadku większych kosztów, przed zakupem biletów uczestnicy musieli uzyskać zgodę organizatorów. W dniu przyjazdu do Krakowa, po pozostawieniu dowodów zakupu biletów,  uczestnikom zwrócono poniesione koszty. Osobom, które potrzebowały kart pokładowych na lot powrotny, rozdano koperty zaadresowane do organizatorów. Wszyscy odesłali je w ciągu tygodnia po powrocie do domu. Uczestnicy zostali ubezpieczeni od następstw nieszczęśliwych wypadków.

Warsztat miał 3 główne cele: podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników,  polepszenie ich funkcjonowania w środowisku zróżnicowanym kulturowo oraz pogłębienie ich wiedzy na temat dyskryminacji oraz możliwych praktyk antydyskryminacyjnych. Wszystkie cele zostały osiągnięte, co odzwierciedlają wyniki ankiet ewaluacyjnych oraz powtórzony pomiar wrażliwości kulturowej. Oprócz nowych umiejętności, wzięcie udziału w warsztacie dało uczestnikom możliwość poznania nowych przyjaciół. Już podczas warsztatu powstała grupa na portalu społecznościowym facebook, która miała im pomoc pozostać w kontakcie po powrocie do domu. Grupa jest nadal aktywna: http://www.facebook.com/groups/multiculturaleurope/ 

Pośrednią grupą docelową warsztatu byli pracownicy Stowarzyszenia zaangażowani w przygotowanie, prowadzenie i organizację warsztatu. 3 osoby zdobyły nowe doświadczenie związane z realizacją projektów europejskich oraz prowadzeniem warsztatów w języku angielskim. Realizacja tego projektu wpłynęła na lepszą współpracę w zespole oraz nadała organizacji wymiar europejski. Z częścią uczestników nadal utrzymywany jest kontakt, co może zaowocować wspólnymi projektami w przyszłości.

Ewaluacja i monitoring: 

Potrzeby słuchaczy związane z organizacją warsztatu były badane na etapie rekrutacji. W formularzu zgłoszeniowym potencjalni uczestnicy opisywali wymagania żywieniowe np. nie spożywanie wieprzowiny ani potraw przygotowanych na bazie alkoholu, oraz specjalne potrzeby związane  z organizacją przestrzeni. Hotel w którym zakwaterowano uczestników był dostosowany do obsługi gości niepełnosprawnych, a restauracja w której jedli przygotowała 2 zestawy menu respektujące zasady żywieniowe wszystkich gości. Ponadto uczestnicy warsztatu byli na bieżąco pytani o kwestie związane z logistyką (zakwaterowanie, posiłki) i ich uwagi były przekazywane kierowniczce hotelu.

Potrzeby słuchaczy związane z treścią i sposobem prowadzenia warsztatu badane były pod koniec każdego dnia szkoleniowego. Uczestnicy wypełniali ankiety mierzące poziom satysfakcji, odczucia względem warsztatu i ocenę jego tempa. Dodatkowo uczestnicy określali najważniejsze rzeczy, których nauczyli się danego dnia. Dzięki tak prowadzonej ewaluacji, trenerzy mogli modyfikować sposób prowadzenia zajęć następnego dnia szkoleniowego.

Główną konsekwencją ewaluacji i monitoringu było wprowadzanie zmian pozwalających na lepszą realizacje warsztatu (tempo i sposób wykonywania ćwiczeń) oraz poprawienie warunków logistycznych (np. zmiany w wyżywieniu).

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Warsztat miał 3 główne cele: podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników,  polepszenie ich funkcjonowania w środowisku zróżnicowanym kulturowo oraz pogłębienie ich wiedzy na temat dyskryminacji oraz możliwych praktyk antydyskryminacyjnych. Wszystkie cele zostały osiągnięte, co odzwierciedlają wyniki ankiet ewaluacyjnych oraz powtórzony pomiar wrażliwości kulturowej. Oprócz nowych umiejętności, wzięcie udziału w warsztacie dało uczestnikom możliwość poznania nowych przyjaciół. Już podczas warsztatu powstała grupa na portalu społecznościowym facebook, która miała im pomoc pozostać w kontakcie po powrocie do domu. Grupa jest nadal aktywna: http://www.facebook.com/groups/multiculturaleurope/.

Pośrednią grupą docelową warsztatu byli pracownicy Stowarzyszenia zaangażowani w przygotowanie, prowadzenie i organizację warsztatu. 3 osoby zdobyły nowe doświadczenie związane z realizacją projektów europejskich oraz prowadzeniem warsztatów w języku angielskim. Realizacja tego projektu wpłynęła na lepszą współpracę w zespole oraz nadała organizacji wymiar europejski. Z częścią uczestników nadal utrzymywany jest kontakt, co może zaowocować wspólnymi projektami w przyszłości.

Upowszechnianie rezultatów: 

W celu rozpowszechnienia rezultatów na stronie internetowej Stowarzyszenia została opublikowana anglojęzyczna publikacja prezentująca ćwiczenia użyte podczas warsztatu. Można ją bezpłatnie pobrać pod adresem: www.interkulturalni.pl/%E2%80%9EWielokulturowa-Europa...–Publikacja-powarsztatowa-juz-dostepna!-163.html . Informacje o zrealizowaniu projektu wraz z jego opisem zostały zamieszczone na stronie www Stowarzyszenia, portalu społecznościowym facebook, portalach internetowych związanych z tematyką wielokulturowości (m.in. www.ngo.pl, www.ngo.krakow.pl, www.rownosc.info), a także rozesłane do mediów oraz zaprzyjaźnionych organizacji pozarządowych.

Publikacja została również wysłana do uczestników warsztatu, którzy rozpowszechnili go w swoim środowisku, oraz do organizacji pozarządowych w Polsce. Ćwiczenia prezentowane podczas warsztatu zostały  powtórzone w szkole, w której pracuje jedna z uczestniczek warsztatu. Ostatnio Stowarzyszenie otrzymało również informacje, że jedna z osób uczestniczących w warsztacie planuje organizacje podobnego przedsięwzięcia w swoim kraju.

W następnym roku planowane jest powtórzenie warsztu w Krakowie.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Zaskoczyło nas bardzo duże zainteresowanie uczestnictwem.  W czasie przeznaczonym na rekrutacje wpłynęły do nas 53 zgłoszenia. Później otrzymaliśmy kolejne 70 zapytań o możliwość wzięcia udziału. Warsztatu był dla nas niesamowitym doświadczeniem i z pewnością postaramy się zorganizować kolejne edycje.” Iga Machalewska, trenerka INTERKULTURALNI PL

„Organizacja warsztatu i prowadzenie zajęć dla tak zróżnicowanej grupy było dla na mnie bardzo cennym doświadczeniem. Jestem bardzo zadowolona, że udało nam się stworzyć przestrzeń, w której wszyscy mogliśmy się od siebie nawzajem uczyć.” Anna Kostecka, koordynatorka projektu, trenerka INTERKULTURALNI PL

Wypowiedzi uczestników:

„It contributed to my intercultural skills and knowledge. Multicultural atmosphere was very interesting!”

“I have gained extra sensitivity about other people’s needs, especially those from other cultures and religions”

“I gained sensitivity towards the problems in other countries and the sense of friendship and belonging to something bigger then my country”

“I was very happy to be here! I gained new friends and valuable experience”           

 It was an awesome workshop and I had a lot of fun while learning”

“Thank you for everything. It was an amazing experience to share this seminar with different people from different cultures.”

“Our event was so fantastic and impressions so strong that I needed couple days time to get myself together and start to share my reflections :) Anna and Iga, you, must be together with your colleagues, did a great job. Thank you indeed for your kind and friendly attention, so good qualification and professional attitude. I have to say that I didn't expect so high level of training. Thanks to you I got warm, joyed and more clever. And certainly I miss already you and all friends from our group. I hope to keep in touch with all of you.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Iga Machalewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
20.09.2012

Katarzyna Samiec

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Wolontariat
Imię i nazwisko: 
Katarzyna Samiec
Stanowisko pełnione w organizacji: 
wolontariuszka
Nazwa organizacji macierzystej: 
Fundacja Europejskich Inicjatyw na Śląsku
Pełny adres organizacji macierzystej: 
ul. Główna 13
45-512 Sarnów
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU11-20316
Realizacja
Daty trwania asystentury: 
14.11.2011 - 01.07.2012
Dane organizacji goszczącej Asystenta: 
Centro Informazioni e Servizi per il Volontariato, via San Bernardo 2, 26100 Cremona, www.cisvol.it
Cele Asystentury: 
  • Prowadzenie zajęć dydaktycznych
  • Badanie aspektów edukacji/uczenia się dorosłych w kraju goszczącym
  • Przeprowadzenie szkolenia kadry dla edukacji dorosłych
  • Inne
Opis działań związanych z przygotowaniem się do Asystentury: 

Przed rozpoczęciem asystentury w CISVOL byłam w stałym kontakcie mailowym i telefonicznym z moją przyszłą organizacją goszczącą. Rozmawialiśmy o naszych planach, obawach i wzajemnych oczekiwaniach, dzięki czemu mogłam przygotować się do zadań, które mnie czekały.

Przed wyjazdem skupiłam się na pogłębieniu znajomości języka fachowego oraz zdobyciu wiedzy na temat edukacji dorosłych, trzeciego sektora i wolontariatu we Włoszech. Dużo czytałam na ten temat w Internecie, śledziłam stronę internetową mojej organizacji goszczącej, korzystałam z posiadanych książek – między innymi zakupionych z przyznanych mi środków na ten cel.

Poza tym jeszcze będąc w Polsce przygotowałam materiały i prezentacje na temat Polski, jej historii i kultury, polskiego trzeciego sektora, działań mojej organizacji macierzystej oraz moich dotychczasowych osiągnięć. Materiały te wykorzystywałam w trakcie swojego projektu we Włoszech.

Opis przebiegu Asystentury: 

CISVOL - Centro Informazioni e Servizi per il Volontariato - w którym odbyłam swoją Asystenturę, zajmuje się przede wszystkim szeroko rozumianym trzecim sektorem. Wśród głównych zadań jednostki znajdują się między innymi doradztwo, promocja i szkolenia dla pracowników organizacji pozarządowych, wolontariuszy i wszystkich mieszkańców miasta zainteresowanych podjęciem aktywności w zakresie wolontariatu. W związku z tym w CISVOL odbywają się różnorakie warsztaty, seminaria, konferencje, które miałam okazję prowadzić czy też asystować w ich prowadzeniu. Część z zajęć, które prowadziłam dotyczyła tematyki związanej z trzecim sektorem, inne z kolei dotyczyły Polski, jej kultury, języka.

Jeden z głównych tematów za jaki byłam odpowiedzialna, to cykl zajęć dotyczących wolontariatu, aktywnego obywatelstwa i zaangażowania społecznego. Kolejny temat, za który byłam odpowiedzialna dotyczył projektów europejskich i mobilności w Europie. Przeprowadziłam kilka spotkań dla osób zainteresowanych, w trakcie których prezentowałam takie programy jak Młodzież w Działaniu, Grundtvig i Comenius. W trakcie tych zajęć poruszałam nie tylko kwestie możliwości udziału w projektach europejskich, lecz także świadomości europejskiej, tolerancji czy też kompetencji kluczowych, które można rozwinąć w trakcie realizacji projektów.

Praca w CISVOL dała mi możliwość zapoznania się z systemem szeroko rozumianej edukacji we Włoszech, zwłaszcza edukacji pozaformalnej. Główne aspekty, które mnie zainteresowały i którym miałam okazję się przyjrzeć to działalność edukacyjna organizacji pozarządowych skierowana do dorosłych słuchaczy oraz edukacja poprzez wolontariat. Badając działalność edukacyjną włoskich organizacji trzeciego sektora korzystałam z mieszczącej się w CISVOL biblioteki społecznej, w której znalazłam wiele interesujących publikacji oraz z bazy komputerowej mojej organizacji goszczącej; bardzo istotne były także spotkania z lokalnymi organizacjami działającymi w tym zakresie, w których miałam okazję uczestniczyć pracując w CISVOL.

Zespół mojej organizacji goszczącej całkowicie włączył mnie w swoją codzienną pracę i realizowane zadania, dlatego w trakcie asystentury miałam okazje zdobyć wiele ciekawych doświadczeń, poznać sytuację trzeciego sektora i system edukacji dorosłych we Włoszech. Poza prowadzonymi szkoleniami, uczestniczyłam w udzielanych przez pracowników CISVOL konsultacjach prawnych i finansowych, dzięki czemu zdobyłam cenną wiedzę oraz poznałam słownictwo specjalistyczne. Uczestniczyłam we wszystkich pracach administracyjnych związanych z przygotowaniem, ogłoszeniem, realizacją i archiwizacją konkursu grantowego: przygotowywałam formularz wniosku i materiały promocyjne, brałam udział w ogłoszeniu konkursu i spotkaniach informacyjnych, prowadziłam konsultacje, zbierałam, oceniałam i archiwizowałam wnioski. Było to dla mnie pierwsze tego typu doświadczenie, które uważam za niezwykle cenne i przekonana jestem, że gdyby nie asystentura, to nie miałabym podobnej okazji. Odpowiedzialna byłam za przygotowanie, a następnie wprowadzenie w życie formularzy „Szukam wolontariusza/oferuję wolontariat”. Wraz z pozostałymi pracownikami CISVOL brałam udział w targach wolontariatu w Mediolanie i odbywających się w pobliżu Cremony spotkaniach dotyczących tematyki trzeciego sektora.

Jestem w 100% zadowolona z decyzji o wyborze mojej organizacji goszczącej. Dzięki tak wielu działaniom podejmowanym przez CISVOL miałam szansę uczestniczyć w wielu projektach, które kompleksowo odpowiadały na potrzeby lokalnego trzeciego sektora. Myślę, że takiego doświadczenia nie mogłabym zdobyć w Polsce. Poza tym atmosfera i styl pracy panujący w CISVOL to dodatkowe atuty, dzięki którym pobyt w tej organizacji goszczącej uważam za tak udany. Pracownicy organizacji goszczącej byli wobec mnie bardzo otwarci, przyjęli mnie do swojego grona, dzielili się swoim doświadczeniem, ale też chętnie słuchali moich opinii.

Opis wpływu Asystentury na Beneficjenta, jego organizację macierzystą i goszczącą: 

Wpływ na Beneficjenta:

Jestem bardzo zadowolona z decyzji o realizacji Asystentury Grundtviga, gdyż uważam, że umożliwiła mi ona zdobycie doświadczenia, którego nie mogłabym zdobyć w kraju. Zdobytą wiedzę i umiejętności już teraz wykorzystuję w swojej pracy zawodowej i aktywności wolontariackiej. Asystentura umożliwiła mi rozwój na wielu obszarach, ułatwiła mi podniesienie kompetencji społecznych, językowych i międzykulturowych.

Językiem roboczym mojej asystentury był język włoski i jestem przekonana, że codzienna praca w tym języku, studiowanie literatury i posługiwanie się językiem fachowym przyczyniło się znacznie do podniesienia moich kompetencji językowych. Z pewnością umiejętności te przyczynią się do mojej większej atrakcyjności na rynku pracy w Polsce i oczywiście będę mogła je wykorzystywać do realizacji projektów międzynarodowych w przyszłości. Pobyt w CISVOL i spotkania z ludźmi z różnych narodowości i kultur z pewnością przyczyniły się do poszerzenia moich horyzontów kulturowych, zwiększenia świadomości europejskiej i tolerancji.

Wpływ na organizację macierzystą:

Jestem przekonana, że moja asystentura znacznie wzmocniła wymiar europejski mojej organizacji macierzystej. Projekt ten przyczynił się do nawiązania kontaktów między obiema organizacjami. W trakcie asystentury byłam w stałym kontakcie z przedstawicielami mojej organizacji i na bieżąco dzieliłam się inspiracjami, pomysłami na nowe projekty w zakresie edukacji dorosłych. Informacje o inicjatywach dla dorosłych realizowanych we Włoszech z pewnością były dla mojej organizacji macierzystej bardzo inspirujące. Wierzę, że część projektów uda się wdrożyć także u nas, przenosząc włoskie praktyki na polski grunt. Byłam pierwszą osobą z mojej organizacji, która zdecydowała się na realizację Asystentury i myślę, że moje pozytywne doświadczenie zachęci inne osoby do realizowania podobnych  projektów europejskich.

Wpływ na organizację goszczącą:

CISVOL – moja organizacja goszcząca – dzięki asystenturze miała okazję gościć u siebie osobę z zagranicy. W trakcie naszego wspólnego projektu zauważyliśmy, że to doświadczenie wiele wnosi i jest cenne nie tylko dla mnie, ale i dla organizacji, która zyskała nowe, świeże spojrzenie na codzienne problemy, które w innych okolicznościach nie byłoby możliwe do osiągnięcia. Moje osobiste doświadczenie, wiedza na temat wolontariatu i realizacji projektów w Polsce, dzielenie się polskimi dobrymi praktykami, wprowadziły do mojej organizacji goszczącej wymiar europejski.

Upowszechnianie rezultatów: 

Zdobytą wiedzą i doświadczeniami dzieliłam się na bieżąco z przedstawicielami mojej organizacji macierzystej, opowiadając im zarówno o włoskich rozwiązaniach w zakresie wolontariatu i trzeciego sektora, jak i promując samą Asystenturę i inne akcje programu Grundtvig. Na stronie mojej organizacji macierzystej (www.feis.org.pl) pojawił się także wywiad ze mną, w którym opowiadam o Asystenturze Grundtviga, o tym jak znaleźć organizację goszczącą, zorganizować projekt i się do niego przygotować. W wywiadzie tym starałam się nie tylko opowiedzieć o moim konkretnym projekcie, ale także zachęcić innych do realizacji podobnych przedsięwzięć Działania upowszechniające program Grundtvig podejmowałam jeszcze będąc we Włoszech. Jednym z przykładów może być spotkanie dla przedstawicieli lokalnych organizacji pozarządowych zorganizowane przez moją organizację goszczącą, na którym prezentowałam swój projekt, opowiadałam o Asystenturze Grundtviga i jej założeniach oraz innych akcjach programu.

Kraj: 
Włochy
Miasto lub rejon: 
Cremona

Mind Gym for Seniors

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Edukacja zdrowotna
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Nowohuckie Centrum Kultury (NCK)
Aleja Jana Pawla II 232, 31-913 Kraków
oswiatowa@nck.krakow.pl
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Szmer (012) 644-28-63 oswiatowa@nck.krakow.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Nowohuckie Centrum Kultury jest nowoczesną placówką, której misją jest upowszechnianie edukacji i kultury. Jest organizacją prestiżową, rozpoznawalną i określaną jako skuteczna i prężnie działająca w środowisku edukacyjno-kulturalnym.

Celem działalności NCK jest pozyskanie i przygotowanie społeczeństwa do aktywnego uczestniczenia w kulturze oraz współtworzeniu jej wartości. Cel ten realizowany jest poprzez promocję dzieł kultury, umożliwienie dostępu do edukacji, stwarzanie środowiska sprzyjającego rozwojowi pasji i zainteresowań kulturalnych. Nacisk kładziony jest na wszechstronny rozwój osób odwiedzających naszą placówkę.

Oferta NCK adresowana jest do dorosłych zainteresowanych zarówno edukacją zawodową jak i rozwojem swoich pasji. Upowszechnianie najnowszej wiedzy, stymulowanie zainteresowań, zdolności plastycznych i praktycznych umiejętności znajduje odzwierciedlenie w bogatej ofercie NCK. Organizujemy otwarte wykłady prowadzone przez ekspertów z zakresu medycyny, prawa, psychologii, religioznawstwa; warsztaty rozwoju osobistego, kursy językowe i komputerowe, pracownie rękodzieła, zespoły muzyczne i taneczne.

NCK od wielu lat zajmuje się także organizowaniem różnych form edukacyjnych dla seniorów. Kolejne tematy spotkań ustalane są często w oparciu o zgłaszane przez nich propozycje. Dzięki temu oferta NCK odpowiada realnym potrzebom.

Tytuł warsztatu: 
Mind Gym for Seniors
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU13-19586
Data realizacji warsztatu: 
24.10.2011 - 28.10.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
10
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
2
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu obejmowały:

  • poprawę funkcjonowania poznawczego uczestników warsztatu: aktywizację pamięci, lepszą koncentrację, większą sprawność i elastyczność myślenia;
  • twórcze wykorzystanie zdobytej w toku życia wiedzy i doświadczeń i stworzenie z nich nowych, ciekawych efektów;
  • uporządkowanie i uzupełnienie wiedzy z zakresu edukacji zdrowotnej;
  • wzmocnienie samooceny i wiary w siebie uczestników;
  • poprawę umiejętności językowych i przełamanie barier w komunikacji z innymi mieszkańcami Europy.
Obszary tematyczne: 

Warsztat koncentrował się na usprawnieniu procesów myślenia, pamięci i koncentracji w starszym wieku. Poruszane były takie tematy jak: podstawy biologii mózgu, znaczenie diety, ruchu, hobby i relaksu dla sprawnego funkcjonowania poznawczego. Seniorzy dowiedzieli się jak w codziennym życiu na różne sposoby wzmacniać i gimnastykować umysł.

Kraj uczestników: 
Bułgaria
Dania
Finlandia
Portugalia
Wielka Brytania
Włochy
Liczba uczestników: 
1
3
2
1
2
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

W ramach działań promocyjnych:

  • Wykorzystano drogę elektroniczną, pocztową i telefoniczną.
  • Utworzono stronę internetową informującą o warsztacie i sposobie aplikacji.
  • Przygotowano atrakcyjne graficznie plakaty i ulotki promujące warsztat.
  • Utworzono bazę adresów organizacji zajmujących się edukacją dorosłych na terenie Polski i Europy.
  • W celu rozpromowania warsztatu wśród Polaków, opublikowano artykuł w prasie dla seniorów, na portalu dla organizacji pozarządowych  oraz na portalach adresowanych dla seniorów.

Rekrutacja

  • Oficjalny formularz aplikacyjny wzbogacono o dwa dodatkowe pytania dotyczące zainteresowań oraz znajomości języka angielskiego. Formularz zamieszczono na stronie internetowej warsztatu. Na prośbę zainteresowanych osób i organizacji, formularz przesyłano drogą mailową.
  • Nadesłane w wymaganym terminie aplikacje, spełniające wymogi formalne przeszły do drugiego etapu rekrutacji. Według przygotowanych wcześniej pytań, przeprowadzono rozmowy z wszystkimi kandydatami. Rozmowy te weryfikowały znajomość języka angielskiego i dały kandydatom okazję do zaprezentowania swojej motywacji do wzięcia udziału w warsztacie.

Przygotowanie warsztatu obejmowało:

  • Przygotowanie harmonogramu zadań w projekcie i rozdzielenie obowiązków.
  • Uzupełnienie szczegółowego kosztorysu.
  • Zatrudnienie wysokiej klasy trenerów i opiekuna uczestników.
  • Wykupienie ubezpieczenia dla uczestników i pracowników zatrudnionych przy warsztacie.
  • Przygotowanie i rozesłanie do uczestników praktycznych informacji na temat warsztatu i Krakowa.
Grupa docelowa uczestników: 

Warsztat adresowany był do osób, które ukończyły 60 rok życia, zainteresowanych poprawą funkcjonowania poznawczego - pamięci, koncentracji i myślenia oraz znających język angielski w stopniu komunikatywnym.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Trzy sesje każdego dnia

Każdy dzień warsztatu został podzielony na trzy części. Pierwsza część obejmowała ćwiczenia indywidualnie i grupowe prowadzone w atmosferze wspólnej zabawy. Druga część warsztatu służyła pogłębianiu wiedzy poprzez burze mózgów, dyskusje oraz wykłady z profilaktyki zdrowia. Kończące dzień wieczorki integracyjne były wspaniałą okazją do lepszego poznania siebie nawzajem i skorzystania z uroków magicznego Krakowa

Dzień przyjazdu

Spotkanie organizacyjne, zapoznanie z trenerami i zespołem projektowym.

Dzień pierwszy

Pierwszego dnia uczestnicy brali udział w ćwiczeniach usprawniających komunikację oraz przełamywali bariery we współpracy projektując „plac rozrywki dla seniorów.” Odbył się wykład „Biologiczne podstawy mózgu”. Dzień zakończyliśmy wieczorem narodowych specjałów, podczas którego seniorzy próbowali przysmaków przywiezionych z różnych części Europy.

Dzień drugi

Podczas porannej sesji seniorzy tworzyli i wykorzystywali bogate sieci skojarzeń. Odbył się wykład na temat znaczenia właściwej diety. Wieczorem seniorzy dosłownie poruszali szarymi komórkami na wieczorku tanecznym w kultowej nowohuckiej restauracji „Stylowa”.

Dzień trzeci

Trzeci dzień poświęcony był ćwiczeniom uwrażliwiającym zmysły. Wykład dotyczył zainteresowań i kontaktów z innymi ludźmi. Podczas wieczoru seniorzy gimnastykowali umysł przy kreatywnych grach planszowych i karcianych, takich jak Dixit i Rumikub.

Dzień czwarty

Przed południem seniorzy zmierzyli się z ćwiczeniami opartymi na metaforach. Wykład dotyczył aktywności fizycznej i jej znaczenia dla mózgu. Odbyła się uroczysta kolacja w nastrojowej restauracji na Rynku w Krakowie, podczas której uczestnicy poczuli urok polskiego folkloru.

Dzień piąty

Piątek był dniem podsumowującym warsztat. Seniorzy stworzyli plakaty – relacje z minionych dni. Ostatni wykład dotyczył znaczenia relaksacji dla sprawnego funkcjonowania poznawczego. Seniorzy otrzymali dyplomy i podziękowania ze strony trenerów. Warsztat zakończył się uroczystym koncertem muzyki klasycznej w Filharmonii Krakowskiej.

Dzień wyjazdu

Pożegnanie z zespołem projektowym.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Dzień pracy warsztatowej podzielony był na trzy zasadnicze części: sesję poranną, sesję popołudniową oraz wieczorek integracyjny. Pomiędzy dwiema sesjami szkoleniowymi, uczestnicy mieli czas wolny, który wykorzystywali na odpoczynek i/lub zwiedzanie Krakowa.

Miejsce warsztatu

Warsztat odbył się w dobrze wyposażonej i przystosowanej do potrzeb seniorów sali szkoleniowej Nowohuckiego Centrum Kultury. Pierwszego dnia warsztatu opiekun oprowadził uczestników po budynku NCK, zwracając ich uwagę na położenie sali, restauracji, toalet i windy. Była to również okazja do przybliżenia uczestnikom historii i dorobku NCK.

Zakwaterowanie

Wybrano nowoczesny i komfortowy hotel położony bardzo blisko miejsca, w którym odbywały się warsztaty. Przejście z hotelu do NCK zajmowało uczestnikom około pięciu minut. Przy rezerwacji pokoi uwzględniono preferencje uczestników.

Wyżywienie

Śniadania i kolacje serwowane były w hotelu, obiady w restauracji mieszczącej się w Nowohuckim Centrum Kultury. Podczas zamawiania posiłków uwzględniono preferencje dietetyczne uczestników. Zaplanowano również dwie bardziej uroczyste kolacje, podczas wieczornych wyjść integracyjnych.

Transport

Uczestnicy mieli zapewniony transport z/na miejsce przyjazdu/odjazdu. W celu usprawnienia przewozu przygotowano dokładny rozkład uwzględniający godziny przylotów i odlotów. Przed przyjazdem, uczestnicy otrzymali materiały ze zdjęciem odbierającej ich z lotniska osoby i jej numer telefonu do kontaktu w razie potrzeby. Ponadto podczas warsztatu, uczestnikom zapewniono okresowe bilety komunikacji miejskiej.

Ubezpieczenie

Uczestnicy zostali objęci ubezpieczeniem na czas trwania warsztatu.

Materiały

Każdy uczestnik otrzymał materiały informacyjne na temat przebiegu warsztatu, a także materiały z praktycznymi informacjami dotyczącymi aktualnej pogody, Krakowa i Nowohuckiego Centrum Kultury. Uczestnicy otrzymali także regulamin warsztatu, wyjaśniający wszelkie kwestie organizacyjne. Okazało się to bardzo pomocne i oszczędziło czasu na odpowiadanie na te same pytania napływające od różnych uczestników.

Po przyjeździe seniorzy otrzymali teczki z praktycznymi informacjami (m.in. z mapami Krakowa i Nowej Huty, rozkładem jazdy komunikacji miejskiej, adresem najbliższej apteki, poczty, kantoru oraz z informacjami turystycznymi).

Opiekun

Ogromną rolę odegrał opiekun, który dbał o komfort i dobre samopoczucie uczestników. Zadaniem opiekuna były codzienne rozmowy z uczestnikami na temat m.in. warunków zakwaterowania, posiłków, zapewnionej opieki, pracy organizatorów. Uczestnicy otrzymali numer telefonu do opiekuna, na który mogli dzwonić o dowolnej porze w razie problemów. Dzięki sprawnej komunikacji między opiekunem a pozostałymi członkami zespołu, organizatorzy na bieżąco mogli reagować na uwagi i potrzeby uczestników.

Ewaluacja i monitoring: 

W celu zbadania potrzeb szkoleniowych uczestników przeprowadzono analizę motywacji do wzięcia udziału w warsztacie, którą uczestnicy opisywali w formularzu aplikacyjnym. Te informacje, wraz z zebranymi podczas pierwszej sesji oczekiwaniami stanowiły punkt odniesienia do następujących później ankiet i rozmów ewaluacyjnych.

W trakcie warsztatu, każdego dnia trenerzy spotykali się na spotkaniu superwizyjnym zespołu, by omówić przebieg dnia, ewentualne trudności oraz podzielić się doświadczeniami z pracy z grupą.Codziennie, w czasie przerwy obiadowej, odbywało się także spotkanie całego zespołu projektowego i trenerów, którego celem była wymiana informacji na temat przebiegu warsztatu i sprawne reagowanie na potrzeby uczestników.

Informacje zwrotne od uczestnikówzbierano za pomocą ankiet ewaluacyjnych oraz rozmów ewaluacyjnych dotyczących kwestii merytorycznych i organizacyjnych warsztatu. Wyniki wszystkich ankiet ewaluacyjnych zebrano na jednym arkuszu. Uzupełniono je o informacje zwrotne nadsyłane przez uczestników po zakończeniu warsztatu drogą mailową.

Informację zwrotną od prowadzących zajęcia zbierano na bieżąco, podczas codziennych spotkań z zespołem projektowym. Po zakończeniu warsztatu trenerzy przeanalizowali cały program warsztatu, dzień po dniu, zwracając uwagę na mocne i słabe strony, mniej i bardziej ciekawe i skuteczne ćwiczenia. W oparciu o wnioski, przygotowali nowy plan przebiegu warsztatu, zastępując niektóre ćwiczenia innymi, bardziej atrakcyjnymi dla tej grupy wiekowej, oraz biorąc pod uwagę utrudnienie, jakim było dla kilku uczestników wyrażanie pewnych subtelnych kwestii w języku angielskim.

Wyniki monitoringu

Dzięki monitoringowi w kwestiach merytorycznych dobierano ćwiczenia pod kątem preferencji uczestników, tematom wyraźnie interesującym dla uczestników poświęcano więcej czasu w trakcie wykładów i dyskusji im towarzyszących.

W kwestiach organizacyjnych zmieniono rodzaj przekąsek w trakcie przerwy kawowej, ustalono z hotelową restauracją zmniejszenie porcji kolacyjnych i ustalono możliwość rezygnacji z lunchu, oraz przeniesiono pożegnalną kolację na przedostatni dzień warsztatu, żeby uczestnicy spokojnie przygotowali się do podróży.

Wyniki ewaluacji

Po warsztacie odbyło się spotkanie wszystkich osób zaangażowanych w realizację projektu od strony organizacyjnej i merytorycznej: organizatora, opiekuna i trenerów. Przeprowadzono analizę wszystkich informacji zwrotnych od uczestników, oraz udzielono sobie nawzajem informacji zwrotnej na temat współpracy w projekcie. Na tej podstawie stworzono plik zawierający kilkadziesiąt praktycznych wskazówek, głównie dotyczących organizacji warsztatu do wykorzystania w następnej edycji programu.

Najważniejsze wnioski dotyczyły:

  1. ułożenia harmonogramu zajęć i przygotowania scenariuszy treningów poznawczych;
  2. planowania terminu warsztatu w sposób uwzględniający datę opublikowania Katalogu Warsztatów Grundtviga;
  3. wykorzystania portali społecznościowych do promocji warsztatu – jedynie częściowo skutecznych w tej grupie wiekowej;
  4. wręczenia dyplomów, pamiątek i przeznaczenia czasu na końcowe przemowy uczestników – co zostało przez nich bardzo dobrze odebrane.
Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ warsztatu na słuchaczy

Uczestnicy po pięciodniowym warsztacie gimnastykującym umysł poprawili swoją sprawność poznawczą, rozruszali szare komórki i nadali swojemu myśleniu bardziej twórczy wymiar. Poprawili swoją koncentrację uwagi oraz twórczo wykorzystali zdobytą w toku życia wiedzę i doświadczenia do stworzenia nowych, ciekawych projektów. Uczestnicy przełamali stereotypy na temat wieku senioralnego i dowiedzieli się więcej na temat sytuacji seniorów w innych krajach europejskich. Dzięki wykładom i towarzyszącym im dyskusjom, seniorzy uporządkowali i uzupełnienili wiedzę z zakresu edukacji zdrowotnej, szczególnie z zakresu diety i relaksacji.

Zagraniczni goście lepiej poznali Polskę, jej obyczaje i kulturę, dzięki wizytom w zróżnicowanych miejscach w Krakowie. Podczas wieczorków integracyjnych seniorzy poznali ciekawe gry edukacyjne. Wyrażali chęć grania w nie również po powrocie do swoich domów, wraz z przyjaciółmi i rodziną. Najstarsi uczestnicy warsztatu, dzięki działaniom przygotowującym warsztat, wdrożyli się w obsługiwanie maila, rozmawianie za pomocą Skype i obsługę skanera, który zakupili specjalnie na tę okazję.

Uczestnicy nawiązali znajomości i nadal podtrzymują ze sobą kontakt, przesyłając sobie okolicznościowe życzenia i zdjęcia. W wyniku warsztatu, dwie uczestniczki z Polski zaangażowały się w wolontariat w trakcie innego Warsztatu Grundtviga i otworzyły się na możliwości edukacyjne poza Polską.

Wpływ na organizację

  • Warsztat cieszył się dużym zainteresowaniem wśród pracowników NCK i stanowi inspirację dla innych działów do realizowania podobnych projektów.
  • Dzięki organizacji warsztatu powstała możliwość pozyskania przez NCK nowych partnerów do współpracy w ramach edukacji seniorów. Poszerzeniu uległa sieć kontaktów Nowohuckiego Centrum Kultury zarówno w kraju, jak i za granicą.
  • Doświadczenia zdobyte przy realizacji warsztatu pozwoliły na udoskonalenie oferty edukacyjnej NCK dla seniorów.

Wpływ na społeczność lokalną:

  • Dzięki artykułom w lokalnej prasie mieszkańcy Krakowa dowiedzieli się o Programie „Uczenie się przez całe życie”. Wielu z nich deklarowało chęć wzięcia udziału w warsztatach Gruntdviga.
  • Warsztatem zainteresowały się lokalne Kluby Seniora. Pracownicy Działu Oświatowego odbierali liczne telefony z pytaniami dotyczącymi warsztatu.
  • Mieszkańcy Nowej Huty mieli okazję poznać uczestników w ich czasie wolnym oraz podczas wieczorku w lokalnej restauracji „Stylowa”.
  • Dzięki realizacji projektu unijnego, niedowartościowana dzielnica Krakowa, jaką jest Nowa Huta otworzyła się na zagranicznych gości i zyskała większy prestiż.
  • Po warsztacie została zorganizowana wystawa zdjęć w siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury, dzięki czemu goście odwiedzający NCK mogli zapoznać się z projektem.

Warsztatem zainteresował się Wydział Kultury Urzędu Miasta Krakowa. Pracownicy Wydziału pochlebnie wyrażali się o inicjatywnie NCK.

Upowszechnianie rezultatów: 

Planowane działania wykorzystujące rezultatywarsztatu:

  • Dzięki doświadczeniom zdobytym w trakcie realizacji warsztatu, oferta edukacyjna NCK została udoskonalona.
  • Pracownicy NCK i trenerzy służą swoim doświadczeniem, chętnie odpowiadają na pytania dotyczące organizacji tego typu projektów. Udostępniają także kontakt do prowadzących zajęcia trenerów.
  • NCK, chcąc wykorzystać zdobyte doświadczenie, ponownie złożyło wniosek o zrealizowanie kolejnego międzynarodowego warsztatu dla seniorów. Zainteresowało się także innymi Akcjami w ramach Programu Grundtvig.

Działania podtrzymujące rezultaty:

  • Przesłana literatura tematyczna i przeprowadzone ćwiczenia są nadal pomocne dla uczestników i ich najbliższego otoczenia. Dzięki nim mogą oni pogłębiać wiedzą i nadal „ćwiczyć swoje umysły.”

Działania upowszechniające rezultaty:

  • Przygotowany folder, przedstawiający w atrakcyjnej formie przebieg warsztatu, może zachęcać inne organizacje do przygotowania podobnych warsztatów na szczeblu lokalnym i międzynarodowym.
  • Strona internetowa dostarcza informacji na temat projektu.
  • Jedna z uczestniczek, amatorka fotografii, po tygodniowym pobycie w Polsce przygotowała serię prezentacji zdjęć z Krakowa opatrzonych komentarzami dotyczącymi historii, obyczajowości i sposobu bycia Polaków. Umieściła je na swoim blogu na międzynarodowym portalu fotograficznym. Dzięki temu obcokrajowcy mogą lepiej poznać Polskę z punktu widzenia gościa odwiedzającego nasz kraj. Pracownicy NCK udostępniają link do prezentacji.

 W NCK trwa wystawa zdjęć prezentujących przebieg warsztatu. Do wystawy dołączona jest ulotka z informacją o Akcji Warsztaty i linkiem do aktualnego katalogu.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 
  • „Kiedy pierwszego wieczora wszyscy usiedliśmy w kręgu, nieśmiało wymieniając uśmiechy, godziny przygotowań zmaterializowały się w postaci dwunastu osób, które przyjechały na warsztat z różnych krajów Europy. Łza kręciła się w oku w chwili, kiedy marzenie stawało się rzeczywistością.” - Maria Nowak i Ewa Kowalska, trenerki
  • „Bardzo przyjemny i interesujący projekt. Wiele w nim śmiechu, ale także dużo kwestii ważnych dla starszych osób.” - Richard, uczestnik z Wielkiej Brytanii
  • „Jak wiele jest sposobów żeby być twórczym! Każda osoba z naszej grupy pokazała, na co ją stać. Ja także!” - Irena, uczestniczka z Litwy
  • „Dobrze zapamiętaną częścią naszego warsztatu była rozgrzewka, która wywoływała dużo śmiechu i relaksowała nas przed kolejnymi zadaniami.” - Anna, uczestniczka z Wielkiej Brytanii
  • „Zespół warsztatowy wykonał świetną pracę przygotowując i prowadząc projekt. Profesjonalizm, troskliwość i kompetencja, którą prezentowali trenerzy, stale zachęcała nas i wspierała w działaniu.” - Alicja, uczestniczka z Polski
  • „Moje zastrzeżenia i opór wobec tych wszystkich praktycznych ćwiczeń prawdopodobnie pokazuje jak bardzo ich potrzebuję! Nadal ich nie znoszę, ale bez wątpienia są dla nas dobre.” - Stig, uczestnik z Danii
  • „To było jak ciągłe ćwiczenie, nieustanny trening dla mózgu. To było jak gimnastyka dla mózgu!” - Terrtu, uczestniczka z Finlandii
  • „Wróciłam do domu z moim „emocjonalną walizką” wypełnioną niezapomnianymi wspomnieniami z warsztatu, przyjazną atmosferą wśród uczestników oraz profesjonalizmem, uprzejmością i empatią trenerów. Po prostu fantastycznie!” - Isabel, uczestniczka z Portugalii
  • „Odpowiednia wartość merytoryczna, zgodna z założeniami projektu, stworzenie przez prowadzących właściwego klimatu oraz uwzględnienie realnych potrzeb grupy były sukcesem tego projektu.”  Barbara Kyć – Szmer, pracownik NCK, organizatorka
  • „Warsztaty były ciekawym i wartościowym doświadczeniem zarówno dla uczestników, jak i dla nas organizatorów. Staraliśmy się, żeby nasi goście czuli się dobrze pod każdym względem, by poza wartością merytoryczną projektu wynieśli z pobytu w pięknym Krakowie jak najwięcej pozytywnych wrażeń. Mam nadzieję, że sukces merytoryczny i organizacyjny projektu, pełne zrealizowanie założeń, pozwoli na jego kontynuowanie.” - Bogumiła Gugniewicz, pracownik NCK, organizatorka
  • „Udział w projekcie pozwolił mi na częsty kontakt z ludźmi z różnych stron Europy, ale również dał mi możliwość sprawdzenia własnych sił zarówno językowych, jak i w roli lidera. Jest dla mnie rzeczą niesamowitą jak przez tak krótki czas można aż tak zbliżyć się do drugiego człowieka, poznać go i przy tym bardzo dobrze się bawić. Zawsze interesowała mnie kultura i obyczaje innych państw świata, spędzanie czasu z uczestnikami umożliwiało mi poznanie choćby w małym stopniu zarówno kultury, zwyczajów panujących w danym kraju, jak i przysmaków, które uczestnicy przywieźli ze sobą. Projekt był dla mnie dużym wyzwaniem. Czekam z niecierpliwością na kolejne tego rodzaju projekty.” - Kaja Figaszewska, opiekun uczestników
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Przygotowanie warsztatu, jeszcze na etapie tworzenia wniosku, wymagało od nas wiele pracy i wnikliwego przemyślenia tematu. Wymusiło dyscyplinę w formułowaniu celów, planowaniu czasu i podziale zadań. To wszystko zaowocowało już w trakcie realizacji warsztatu, kiedy cały zespół projektowy łącznie z trenerami i opiekunem, był bardzo dobrze przygotowany.

Organizacja warsztatu pokazała również, jak niezwykle ważna jest sprawna komunikacja w zespole i szybkie reagowanie na, czasem niespodziewane, okoliczności.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maria Nowak i Ewa Kowalska
Data wypełnienia formularza/karty: 
22.02.2012

OPEN (H)ART - Sztuka otwartych serc

Tematyka działań: 
Edukacja drugiej szansy
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Akademia plus 50
ul. Upalna 24/11, 15-668 Białystok
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Jolanta Wołągiewicz
+48 519 153 189
jolanta.wolagiewicz@plus50.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie Akademia Plus 50  jest organizacją pozarządową non-profit, zarejestrowaną w kwietniu 2008 r. Statut Stowarzyszenia znajduje się na stronie internetowej  www.akademiaplus50.ning.com. Głównym  celem Stowarzyszenia  jest kulturalna i społeczna aktywizacja i integracja  osób  w wieku poprodukcyjnym – emerytów, rencistów i bezrobotnych – poprzez stymulowanie ich intelektualnego  i fizycznego  doskonalenia. Promujemy różnorodność kultur naszego regionu, tolerancję, profesjonalną i  amatorską kreatywność, zdrowy styl życia, turystykę.

Cele te realizujemy  poprzez różnorodne  formy działania:

  • wykłady i warsztaty na różnorodne tematy, prowadzone  przez specjalistów, jak też przez samych słuchaczy  gdyż  warto podzielić się z innymi własnymi doświadczeniami i wiedzą,
  • kursy językowe: język angielski, niemiecki, rosyjski,
  • zajęcia  ruchowe : pilastes, gimnastyka chińska qi  gong, aqua - aerobik, kinezjologia,  nordic walking,
  • zajęcia taneczne: tańce hawajskie, flamenco, taniec brzucha, tańce etniczne w kręgu,
  • wycieczki po naszym regionie, Polsce i zagraniczne, turystyka  piesza
  • organizowanie własnych i promowanie wydarzeń kulturalnych, odbywających się w mieście i regionie,
  • oraz inne zajęcia  zgodnie z propozycjami członków Stowarzyszenia.

W naszej  działalności  współpracujemy z licznymi organizacjami lokalnymi  i regionalnymi oraz z władzami miasta i województwa. Uczestniczymy w wielu projektach lokalnych oraz realizujemy  przedsięwzięcia współfinansowane przez władze miasta  i województwa oraz partnerskie projekty międzynarodowe. Jesteśmy zdobywcami  I wyróżnienia w konkursie „Inicjatywa społeczna’ organizowanego przez Wojewodę Podlaskiego w zakresie polityki społecznej za rok 2009 i 2010. Nasze działania  są  oparte  na idei  wolontariatu. Zajęcia prowadzone przez Akademię plus 50 w ramach projektów są nieodpłatne , a za zajęcia poza projektami pobierana jest minimalna odpłatności  na pokrycie  niezbędnych kosztów.

Tytuł projektu: 
OPEN (H)ART - Sztuka otwartych serc
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PT1-GRU06-03067 5
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Portugalia
Bułgaria
Litwa
Włochy
Polska
Cele projektu: 

Główne cele projektu:

  • Dzielenie się dobrą praktyką - materiałami i metodami wykorzystującymi sztukę jako narzędzie w pracy społecznej i edukacyjnej, ich testowanie i promowanie.
  • Odkrywanie nowych, innowacyjnych i kreatywnych praktyk i ich transferowanie, rozwój nowych alternatywnych sposób uczenia się.
  • Stworzenie platformy dla profesjonalistów z różnych krajów w celu dzielenia się doświadczeniami, wiedzą i umiejętnościami w stosowaniu sztuki na rzecz społecznej przemiany, generalizowanie doświadczeń w stosowaniu różnorodnych dziedzin sztuki w pracy z różnymi grupami docelowymi oraz stworzenie wspólnej terminologii oraz podstawowych zasad współpracy.
  • Rozwój indywidualnych umiejętności, zwiększanie mobilności kadry i słuchaczy.
  • Włączenie do współpracy oraz szkolenie nowych ekspertów z zakresu zastosowania sztuki na rzecz społecznej przemiany.
  • Stworzenie strony internetowej projektu, funkcjonującej jako aktywne, wirtualne centrum zasobów, ułatwiającej rozpowszechnianie rezultatów oraz produktów projektu, a także doświadczeń uczestników.
  • Regularnie aktualizowana strona stanie się zarówno forum dla partnerów, jak też „otwartymi drzwiami” dla przyszłych partnerów oraz dla osób zainteresowanych widzą na temat programów i strategii opartych na sztuce.
  • Zwrócenie publicznej uwagi na problemy grup społecznie wykluczonych i marginalizowanych oraz otwarcie ludzkich serc na osoby deprawowane.
Obszary tematyczne: 

Wykorzystanie różnych gatunków sztuki w pracy z grupami zagrożonymi wykluczeniem społecznym.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Projekt skierowany był do trenerów i instruktorów, profesjonalistów wykorzystujących w swojej pracy różne gatunki sztuki jako narzędzie, a poprzez nich do grup słuchaczy, z którymi pracują. Każda z organizacji partnerskich pracowała z inna grupą docelową.

  • Portugalia (koordynator projektu) –„trudna” młodzież w szkole drugiej szansy
  • Bułgaria – dzieci i młodzież z defaworyzowanych środowisk
  • Włochy – osoby dotknięte afazją
  • Litwa – dorośli słuchacze
  • Polska – osoby po 50 roku życia, emeryci, renciści, bezrobotni, głównie kobiety.

Osoby w wieku tzw. poprodukcyjnym stają zwykle przed poważnymi zmianami życiowymi – rozstanie ze środowiskiem pracy, powolne ograniczenie sprawności ruchowej i percepcji prowadzi niejednokrotnie do izolacji społecznej seniorów. Szczególnie istotnie problem ten dotyka kobiet zwłaszcza na terenach takich jak Podlasie, gdzie możliwość pozostania w aktywności zawodowej jest bardzo nikła. Kobiety w wieku po 50 roku życia  z reguły odczuwają pustkę, wynikającą  z wielu przyczyn (w tym między innymi: z racji usamodzielnienia się własnych dzieci i związanego z tym faktem „zespołu pustego gniazda”, czy przejścia na emeryturę  i zamknięcia pewnego etapu życia). Kolejnym problemem osób w tym wieku jest przeważnie niski poziom dochodów (emerytury, renty).

Jakie były początki projektu: 

Pierwszy zarys projektu powstał na Seminarium Kontaktowym w Veliko Turnovo, Bułgaria w roku 2006. Jego pomysłodawczynią była Tsvete Janeva, kierująca organizacją Theatre Tsvete. Grupa partnerów, która wówczas powstała opracowała pierwotną wersje projektu i aplikowała w roku 2008. Niestety projekt nie został zakwalifikowany do realizacji i ponownie aplikowaliśmy w roku 2009. W międzyczasie część dotychczasowych partnerów zrezygnowała z udziału, dołączyli inni, zaproszeni do współpracy i  projekt został zmodyfikowany i dostosowany do ustaleń nowej grupy partnerskiej.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Projekt „Open (h)art.” Miał na celu wzbogacenie metodologii wykorzystania  różnych gatunków sztuki jako narzędzia w pracy  edukacyjnej z grupami zagrożonymi wykluczeniem społecznym, poszukiwanie i zastosowanie innowacyjnych i kreatywnych metod w procesie przemiany społecznej. W trakcie realizacji udało się nam stworzyć platformę wymiany doświadczeń pomiędzy praktykami i wolontariuszami pracującymi z takimi grupami (artystów, animatorów, terapeutów, trenerów, pedagogów, pracowników socjalnych…) z krajów partnerskich – Portugalii, Bułgarii, Włoch, Litwy i Polski. Dzieliliśmy się wiedzą i doświadczeniami oraz podnosiliśmy jakość i atrakcyjność naszych działań edukacyjnych. Ponieważ każda z organizacji partnerskich pracuje z innymi grupami mogliśmy przetestować wpływ różnorodnych technik stosujących różne gatunki sztuki na różne środowiska (osoby starsze, trudna młodzież, osoby z afazja czy ludzi żyjących w ubóstwie, stosując wspólne wskaźniki i instrumenty. Stworzona strona internetowa projektu jest rozszerzeniem tej platformy dla wszystkich zainteresowanych tym tematem.

W trakcie realizacji projektu odbyło się 6 spotkań międzynarodowych a w okresach pomiędzy nimi organizacje partnerskie prowadziły działania lokalne, organizując warsztaty (z zastosowaniem technik obejmujących teatr, dramę, ruch i taniec, muzykę, sztuki plastyczne oraz fotografię) , poszukując nowych scenariuszy zajęć, prowadząc kampanię informacyjną oraz ewaluację bieżącą. Wyniki tych działań były dyskutowane w czasie spotkań partnerów, wtedy także były przeprowadzane przykładowe warsztaty dla wszystkich uczestników z organizacji partnerskich.

Pierwsze (12-15 październik 2009)  i ostatnie (20-24 czerwiec 2011) spotkania partnerów odbyły się w Portugalii, kraju koordynatora projektu.  Pierwsze było spotkaniem organizacyjnym, ustaliliśmy wówczas wszystkie szczegóły współpracy, zweryfikowaliśmy gatunki sztuki, jakie będziemy stosować w dalszej pracy itp. Ostatnie spotkanie miało formę festiwalu i konferencji międzynarodowej, prezentującej i upowszechniającej rezultaty projektu.. Pozostałe 4 spotkania miały charakter roboczy i odbyły się na Litwie (1-4- marzec 2010), we Włoszech ((20-23 maj 2010), w Polsce (7-10 listopad 2010) oraz w Bułgarii (3-7 marzec 20110). We wszystkich spotkaniach uczestniczyli zarówno praktycy prowadzący zajęcia jak tez słuchacze uczestnicy działań lokalnych oraz koordynatorzy krajowi. Akademia plus 50 zrealizowała 20 mobilności w ramach projektu „Open (h)art.”

W trakcie polskiego spotkania uczestnicy wzięli udział w otwartych warsztatach kinezjologii i tańców etnicznych w kręgu. Zorganizowaliśmy również przy wsparciu Urzędu Wojewody Podlaskiego konferencję dla organizacji NGO z tereny Białegostoku i Podlasia, promującą nasz projekt jak też program Grundtvig.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
68
W wyjazdach zagranicznych: 
12
Produkty
Produkty projektu: 

Strona projektu www.open-h-art.eu

Profil na facebooku http://www.facebook.com/pages/Open-HArt-project/118078568279539#!/pages/Open-HArt-project/118078568279539

Materiały filmowe, zdjęcia i prezentacje powstałe w trakcie realizacji projektu są zamieszczone na stronie www oraz w bazie EST

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Materiały filmowe, zdjęcia i prezentacje powstałe w trakcie realizacji projektu były prezentowane na spotkaniach z przedstawicielami organizacji o podobnym do naszego profilu działania.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Był to pierwszy projekt partnerski realizowany przez Akademię plus 50. Było to więc dla zarządu stowarzyszenia niezwykle cenne doświadczenie - trafny dobór organizacji partnerskich, przyjazna atmosfera, zarówno na spotkaniach partnerskich jak też we wszystkich innych kontaktach, ciekawe osiągnięte efekty oraz bardzo cenna dla nas wymiana doświadczeń w dziedzinie współpracy podczas tworzenia koncepcji oraz dokumentacji w fazie aplikowania oraz podczas realizacji projektu.

Trenerzy i instruktorzy, prowadzący warsztaty dla słuchaczy - członków Akademii plus 50 zmotywowani zostali do odświeżenia swoich kompetencji językowych lub wręcz do rozpoczęcia czy wznowienia nauki języka angielskiego. Zaangażowanie ich do pracy z osobami starszymi oraz wymiana doświadczeń z kolegami z innych krajów dały im dodatkową wiedzę, nowe metody pracy oraz motywację do poszerzania swego warsztatu.

Na bazie zebranych doświadczeń oraz dużego zainteresowania słuchaczy oferta edukacyjna Akademii plus 50 została wzbogacona o nowe, zainicjowane w trakcie realizacji projektu zajęcia – warsztaty fotograficzne, grupy tańca brzucha, hula i flamenco.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze, uczestnicy projektu to kobiety po 50 roku życia z różnych środowisk, będące na emeryturze. Wszystkie uczą się języka angielskiego, ale do tej pory odczuwały  brak motywacji do porozumiewania się w tym języku i małą wiarę w swoje umiejętności. Możliwość kontaktu z partnerami zagranicznymi podczas spotkania partnerów w Polsce oraz wyjazd na spotkanie w krajach partnerskich pomogły im pokonać barierę mówienia oraz znacznie zmotywowała do dalszej nauki.

Wyjazdy na spotkania w krajach partnerskich były dla naszych słuchaczy doskonałą okazją do poszerzenia swojej wiedzy o tych krajach, ich kulturze i tradycjach. Dla niektórych uczestników były to pierwsze wyjazdy zagraniczne, pierwsze loty samolotem, a dla wszystkich wspaniałym przezyciem.

Uczestniczki warsztatów bardzo zintegrowały się, i w znacznej mierze włączyły się w proces organizacji warsztatów, wykazywały coraz większą aktywność w trakcie ich trwania oraz zgłaszały swoje pomysły na nowe przedsięwzięcia, które Akademia plus 50 może wprowadzić do swojej oferty - część z tych inicjatyw ma już miejsce, np. grupy  taneczne (flamenco, hula i taniec brzucha). W chwili obecnej uczestniczki projektu Open (H)art stanowią bardzo aktywną grupę działającą na rzecz stowarzyszenia.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  • Produkty naszego projektu były prezentowane publicznie na wielu konferencjach i spotkaniach przedstawicieli organizacji pozarządowych oraz naszych członków i innych mieszkańców miasta. Informacja o projekcie znajduje się na stronie internetowej Akademii plus 50. O projekcie i spotkaniu partnerów w Białymstoku pisała też lokalna prasa, a miejska telewizja TV Białystok emitowała program informacyjny.
  • Rezultaty naszego projektu już są wykorzystywanie w ofercie naszej organizacji, planujemy także poszerzać ją w miarę zdobywania nowych doświadczeń.
  • Strona www projektu będzie działała przez kolejne lata jako platforma wymiany doświadczeń, będzie też regularnie uzupełniana o nasze nowe materiały, jak też jest otwarta dla innych użytkowników - profesjonalistów, nauczycieli, instruktorów. 
  • Nawiązane relacje i dalsze kontakty z organizacjami partnerskimi mają szansę zaowocować kolejnym projektem, kontynuującym temat.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

MARYNA (uczestniczka zajęć Tańce etniczne w kręgu)

„Chcę powiedzieć co dały mi spotkania taneczne w parku z koleżankami w moim wieku, teraz już dobrymi przyjaciółkami. To jest dla mnie niezmiernie ważne, ponieważ po wielu latach choroby, jako że mieszkam poza miastem, przestałam spotykać się z ludźmi. Kiedy po wielu latach, dzięki Akademii plus 50, zdecydowałam się wyjść do parku i tańczyć, to była dla mnie wielka sprawa. Stałam się 50 latka nie 60 latka, tak jak moje nowe przyjaciółki z którymi tańczę. Ja nie wiem ile one mają lat, ale dla mnie są piękne i młode. Odważyłam się nałożyć ładna spódnice i buty na obcasie i tańczyć, śpiewać, cieszyć się i śmiać. Dziękuje za to.

Ja myślę, ze to jest niezwykle ważne i pożyteczne dla kobiet,a głownie dla tych które przeszły przez traumę spowodowana ciężką chorobą i pozostały zamknięte w domu na wiele miesięcy i lat. Ja wróciłam do życia dzięki Akademii i jestem o wiele szczęśliwszym człowiekiem niż byłam nawet rok temu.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

W trakcie realizacji projektu OPEN (H)ART w bardzo dużym stopniu wzrosła intensywność współpracy z innymi organizacjami pozarządowymi z regionu, ponieważ nasz projekt stał się ich przedmiotem zainteresowania w kontekście możliwości i szansy, jaką daje program Grundtvig,  Zorganizowaliśmy kilka spotkań (w ramach spotkania partnerów projektu w Polsce - z udziałem przedstawicieli Narodowej Agencji, w Centrum Współpracy Organizacji Pozarządowych - przy ich wsparciu organizacyjnym, oraz wiele indywidualnych). Otrzymaliśmy także duże wsparcie od władz miasta i województwa.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Jolanta Wołągiewicz
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.12.2011

Wymiana doświadczeń artystycznych

Tematyka działań: 
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Autyzmu "Uczymy się żyć razem"
ul. Jana Bytnara Rudego 2, 45-254 Opole
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Elżbieta Sobolewska
600992840
sobel8@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie na Rzecz Autyzmu „ Uczymy się żyć razem” jest organizacją pozarządową działającą non profit, której  celem jest  inicjowanie i  prowadzenie różnych form pomocy dla osób autystycznych oraz ich rodzin.  Oddziaływania  stowarzyszenia w zakresie pomocy osobom z autyzmem dotyczą ich poprawy zdrowia, warunków socjalnych, sytuacji materialnej oraz ich adaptacji w społeczeństwie. Stowarzyszenie obejmuje osoby z autyzmem kompleksową opieką od diagnozy, poprzez edukację, aktywizację zawodową i społeczną, do miejsca pracy i w konsekwencji obecnie w planach do  bezpiecznego  mieszkania. W indywidualnie, dla każdej osoby, zaplanowanej pracy stosowane są wszelkiego rodzaju terapie wpływając na poprawę jej funkcjonowania.  Ważnym zadaniem stowarzyszenia  jest wspieranie  i aktywizowanie osób dorosłych z autyzmem dla których  zakończył się obowiązek szkolny. Od 2008 roku Stowarzyszenie dla tej grupy niepełnosprawnych  prowadzi świetlicę i warsztaty socjoterapeutyczne. Dążeniem organizacji jest utworzenie spółdzielni socjalnej i tworzenie miejsc pracy. W ramach już prowadzonych działań stowarzyszenia osoby z autyzmem uczą się samodzielności w podstawowych czynnościach życiowych i samoobsłudze. Podnoszą swoje kompetencje zawodowe  w zakresie  przygotowania posiłku, prac porządkowych, prac w ogrodzie, prac biurowych oraz w zakresie, umiejętnego organizowania wolnego czasu. W ramach zajęć warsztatowych dorośli uczą się wykorzystywania narzędzi i sprzętu mechanicznego pokonując przy tym swoje lęki i ograniczenia.  Ważne miejsce w działalności warsztatowej zajmuje arteterapia. W ramach tych zajęć dorośli autyści poznają nowe techniki, rozwijają swoją wyobraźnię, ograniczają zaburzenia wynikające ze swojej niepełnosprawności, uczą się prawidłowych zachowań i reakcji emocjonalnych. Dzięki aktywności artystycznej i działań promocyjno-wystawienniczych ogranicza się dyskryminację i marginalizację zawodową jak również społeczną dorosłych osób wykluczonych społecznie  –  autystów. Uczestnicząc w zajęciach i włączając się w aktywność ogólnospołeczną mają szansę na godne życie.

Tytuł projektu: 
Wymiana doświadczeń artystycznych
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-ES1-GRU06-09709 3
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Irlandia
Włochy
Finlandia
Polska
Cele projektu: 

Projekt SHARE miał na celu aktywizację artystyczną osób dorosłych z różnymi trudnościami (imigranci, osadzeni w więzieniu, osoby nieczynne zawodowo, niepełnosprawni) oraz wymianę doświadczeń nauczycieli zajmujących się tymi grupami w krajach objętych partnerstwem i poznawanie kultury tych poszczególnych krajów.

Obszary tematyczne: 

Projekt obejmował zgłębianie technik arteterapeutycznych w zakresie plastyki , muzyki, teatru, literatury i tańca.

W zakresie plastyki – poznanie technik malarskich, rzeźbiarskich w tym ceramiki oraz rękodzieła artystycznego i grafiki w tym komputerowej jak również fotografii.

W zakresie muzyki – pieśni narodowe oraz repertuar pop, poznanie ludowych instrumentów muzycznych i muzyki klasycznej.

W zakresie teatru – przygotowanie kostiumów w tym masek do przedstawienia legendy. Uczestniczenie w akcji happeningowej.

W zakresie literatury – pisanie własnych utworów literackich obejmujących tematykę legendy. Poznanie tekstów legend narodowych wszystkich partnerów.

W zakresie tańca – poznanie tańców narodowych poszczególnych partnerów i nauka kroków podstawowych dając wyobrażenie o sposobie spędzania czasu ludności zamieszkującej konkretny region.

Ważnym elementem było poznanie tradycji kulinarnych poszczególnych krajów.

Grupa docelowa słuchaczy: 

W Polsce grupą docelową słuchaczy uczestniczących w projekcie były osoby dorosłe z autyzmem objęte opieką Stowarzyszenia.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na wspólną realizację projektu artystycznego zrodził się w trakcie seminarium kontaktowego w Besançon we Francji.  W trakcie naszego pierwszego spotkania określiliśmy cele działania. Przed realizacją projektu dopracowywaliśmy szczegóły.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Do końca czerwca 2011 roku odbyło się 5 spotkań partnerskich.

1. Pierwsze spotkanie było  w październiku 2009 r. w  Madrycie na zaproszenie organizacji, która koordynowała realizację całego projektu Unidad de Programas de la DAT-Norte de Madrit.  W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele – koordynatorzy ze wszystkich krajów partnerskich. Miało ono na celu wzajemne poznanie się i skonkretyzowanie oddziaływań projektowych, jak również podział zadań wśród poszczególnych partnerów. Wspólnie podjęto decyzję, że w ramach projektu tematem wiodącym będą legendy poszczególnych krajów kładąc nacisk na jedną najbardziej charakterystyczną dla danego regionu. W trakcie spotkania  w Madrycie mieliśmy szansę poznania systemu kształcenia dorosłych we wszystkich krajach partnerskich poprzez przygotowane prezentacje.

Wizytując zakład karny w Madrycie mieliśmy szansę poznania aktywności artystycznej osadzonych tam imigrantów . Była to zarówno działalność plastyczna jak i muzyczna. Specjalnie dla uczestników spotkania więźniowie zaprezentowali  koncert własnych utworów muzycznych. W trakcie wizyty w Madrycie zobaczyliśmy również ośrodek kształcenia artystycznego osób niepełnosprawnych.

2. Drugie spotkanie odbyło się we Włoskiej Florencji, w kwietniu 2010 roku na zaproszenie organizacji Astir consorzio di cooperative sociali-societa cooperative social.  W spotkaniu nie uczestniczyli partnerzy z Irlandii. Wizytę utrudnił  problem zamknięcia przestrzeni powietrznej nad poszczególnymi krajami, który był związany  z erupcją wulkanu na Islandii. W ramach tego spotkania poszczególni partnerzy zaprezentowali postęp pracy nad projektem. Podczas spotkania Partner włoski przedstawił w formie gry dydaktycznej legendę o Piracie Barbarossie. Gra była przygotowana przez  więźniów z zakładu karnego na Elbie dla  lokalnej młodzieży szkolnej. Podczas spotkania mieliśmy szansę zapoznania się z zabytkami kultury materialnej Toskanii oraz mieliśmy szansę zobaczenia dwóch różnych zakładów  karnych zlokalizowanych na wyspach.

3. Trzecie spotkanie odbyło się w czerwcu 2010 roku w  Suomosalmi w Finlandii. Organizacją goszczącą była Kianta-Opisto. W spotkaniu aktywnie uczestniczyli wszyscy partnerzy. Jednym z punktów programu wizyty było  wspólne uczestnictwo w 2 cyklicznych akcjach performance, organizowanych w regionie. W ramach pierwszej akcji naszym zadaniem było ubranie „Cichych Ludzi”. Ta akcja happeningowa jest odgrywana od 1994 roku dwukrotnie w ciągu roku. Kolejne dni upływały  na przygotowaniu przedstawienia z wykorzystaniem „Muzycznego lasu”. Z dużym zainteresowaniem przyglądaliśmy się etnicznym instrumentom, powszechnie udostępnionym okolicznym mieszkańcom.  Do tego przedstawienia wszyscy partnerzy przygotowali maski, które miały podkreślić charakter postaci. Dla wszystkich uczestników była to szansa zdobycia nowych doświadczeń i umiejętności pokonując własne bariery. W ostatni dzień wizyty wspólnie z lokalną społecznością, a w szczególności z uczestnikami grupy teatralnej Kianta-Opisto z Suomosalmi odbyło się przedstawienie ukazujące legendę o Kalawali. Organizacja goszcząca dała wszystkim uczestnikom spotkania szansę poznania tradycji i kultury Finlandii. Wizyta przez organizację Kianta–Opisto została przygotowana z wielką pieczołowitością. Uroki klimatu i krajobrazu podziwialiśmy przez cały pobyt. Białe noce pokazały swój niepowtarzalny urok. Finowie zaprezentowali się jako bardzo  zintegrowany naród dbający o tradycję i kulturę.

4. Kolejne spotkanie odbyło się w Polsce i organizacją goszczącą było Stowarzyszenie na Rzecz Autyzmu „Uczymy się żyć razem” w Opolu. Ponieważ stowarzyszenie zajmuje się osobami z autyzmem celem spotkania było przybliżenie problemu autyzmu i ukazanie możliwości edukacji artystycznej nieformalnej dorosłych z tą niepełnosprawnością. Podczas spotkania wszyscy partnerzy oraz dorosłe osoby z autyzmem uczestniczyli w akcji plastycznej w poszukiwaniu Złotej Kaczki. Ta akcja miała na celu przybliżenie osobom zdrowym problemów z jakimi borykają się osoby niepełnosprawne. Każdy otrzymał jednakowej długości nić którą zwijając pokonywał przestrzeń w konsekwencji dochodząc do Złotej Kaczki. Utrudnieniem dla pełnosprawnych były zawiązane oczy i tworzona atmosfera niewiadomej. Poprzez taką formę działania artystycznego organizatorzy chcieli przybliżyć gościom jak trudno funkcjonować mając problemy sensoryczne, a z takimi problemami borykają się osoby z autyzmem. Kolejnym wspólnym działaniem była plastyczna interpretacja  utworu Fryderyka Chopina. W akcji również uczestniczyły osoby dorosłe z autyzmem. Na podstawie tych dwóch działań powstały dwa filmy  dokumentalne. Kolejnym punktem wizyty był wernisaż prac pani Marii Radochońskiej, która jako niepełnosprawna seniorka również wykonała prace ilustrujące polskie legendy. Tę wystawę wzbogaciły prace osób z autyzmem wyrażające ten sam temat.

Temat legend interpretowany był w różnych formach artystycznych. Na terenie placówki prowadzonej przez Stowarzyszenie w trakcie realizacji projektu ogłoszony został konkurs plastyczny na ilustrację do legend polskich oraz do utworów Fryderyka Chopina. Efektem tego konkursu wydana została książka „Chopinem malowane” z ilustracjami do konkretnych utworów tego wielkiego polskiego kompozytora, dla którego źródłem inspiracji był krajobraz  polski oraz sztuka ludowa. Kolejny dzień wizyty to wspólny z kadrą, z rodzicami i osobami z autyzmem wyjazd w Góry Stołowe i w tej niepowtarzalnej scenerii poznanie 2 legend związanych z tymi górami. Ważne spotkanie dla wszystkich partnerów miało miejsce w Bibliotece Wojewódzkiej w Rogowie Opolskim po której oprowadzał nas Dyrektor tej biblioteki, a na co dzień ojciec dorosłego autysty. To spotkanie dało wszystkim szansę zobaczenia takich zbiorów, które  są pieczołowicie zabezpieczane i ukrywane dla potomnych. Wielkim zainteresowaniem cieszyły się siedemnastowieczne mapy wszystkich krajów europejskich.

5. Kolejne spotkanie odbyło się w kwietniu 2011 r w Irlandii, a organizacją goszczącą była Tech Amergin Comunity Education Centre z Waterville. W trakcie spotkania poznaliśmy zakres działania organizacji i wspólnie wykonaliśmy prace w technice mieszanej ukazujące legendy Irlandzkie. Powstały piękne prace, które po skończeniu działań projektowych będą eksponowane na wystawach w poszczególnych krajach uczestniczących w projekcie. Pierwsza wystawa została zorganizowana w Kup w Polsce podczas uroczystego otwarcia domu dla dorosłych osób z autyzmem, który powstawał w trakcie realizacji projektu Grundtvig.

6. Ostatnie spotkanie w ramach projektu miało miejsce w czerwcu 2011 r w Madrycie. Celem tego spotkania było podsumowanie całego projektu jak również zwiedzanie ośrodka zajmującego się edukacją artystyczną, opiekującego się osobami niepełnosprawnymi i wysłuchanie koncertu chóru prezentującego utwory muzyczne wszystkich krajów uczestniczących w projekcie. Podczas spotkań mieliśmy również okazję poznania tańców ludowych poszczególnych krajów.

Wszystkie spotkania upływały bez przeszkód. Zakwaterowanie, wyżywienie i atrakcje regionalne, zabytki kultury miały ważne znaczenie w  panującej życzliwej atmosferze.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
43
W wyjazdach zagranicznych: 
5
Produkty
Produkty projektu: 

W ramach projektu powstała wspólna strona internetowa i była ona prowadzona przez Hiszpanię:

http://sharingarts.blogspot.com/

http://arteencentros.blogspot.com/

Wiadomości o działaniach projektowych zamieszczone są również na stronie internetowej naszej organizacji: www.autyzmopole.pl.

W trakcie realizacji projektu powstała książka zbierająca plon konkursu „Tak czuję muzykę Fryderyka Chopina” oraz 2 filmy dokumentalne ukazujące przeprowadzone działania artystyczne w trakcie trwania spotkania partnerskiego w Polsce. Przez cały okres trwania  projektu powstawały prace ilustrujące legendy polskie w różnych technikach plastycznych. Były one eksponowane na stronie internetowej organizacji oraz na wystawie w Bibliotece miejskiej w Opolu i wystawkach okazjonalnych podczas imprez integracyjnych. Prace wykonane przez grupy międzynarodowe podczas spotkania  w Irlandii można było zobaczyć w Kup w otwartym we wrześniu 2011 domu dla dorosłych osób z autyzmem. W tym nowopowstałym budynku dorośli autyści mają możliwość kreacji artystycznych w różnych technikach.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Po zakończeniu projektu wykorzystano filmy prezentując je podczas konferencji organizowanej w ramach Europejskiego Tygodnia Autyzmu. Prace, które powstały w Irlandii można było zobaczyć również po zakończeniu realizacji projektu w Kup w otwartym we wrześniu 2011 domu dla dorosłych osób z autyzmem a następnie w listopadzie w Madrycie i kolejnych krajach partnerskich. Ta wystawa ma objechać wszystkie kraje partnerskie.

Nagrane w ośrodku w Kup Jasełka ukazujące kulturę i tradycje narodowe zostały rozesłane do partnerów w kraju i za granicą. Opublikowana pozycja książkowa oraz materiał filmowy  trafia do różnych partnerów organizacji i są wykorzystywane w pracy ze studentami Uniwersytetu Opolskiego oraz Wyższej Szkoły Zarządzania i Administracji w Opolu.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt SHARE miał na celu aktywizację artystyczną osób dorosłych z różnymi trudnościami ( imigranci, osadzeni w więzieniu, osoby nieczynne zawodowo, niepełnosprawni) oraz wymianę doświadczeń nauczycieli zajmujących się tymi grupami w krajach objętych partnerstwem i poznawanie kultury tych poszczególnych krajów. Realizacja projektu i odbyte spotkania międzynarodowe zachęciły pracowników do nauki języków obcych i uświadomiły im, że podejmowane przez nich działania są na poziomie europejskim . Podejrzane wzorce w innych krajach stopniowo są wprowadzane w prowadzonej przez nas placówce. Realizacja projektu Grundvig SHARE zmobilizowała organizację do szybkiego uruchomienia domu aktywności twórczej dla dorosłych osób z autyzmem w regionie. Wzrost poczucia wartości i uzyskane efekty pracy zmobilizowały nas do zorganizowania konferencji szkoleniowej SZKOŁA –PRACA –DOM – godne życie osoby z autyzmem , która również była okazją do prezentacji naszych osiągnięć w pracy z dorosłymi i kontaktów międzynarodowych wynikających z realizacji projektów.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Celem projektu była wymiana doświadczeń artystycznych w zakresie różnych dziedzin artystycznych takich jak  plastyka, teatr, muzyka, taniec, literatura. Poprzez te dziedziny sztuki wszyscy partnerzy wspólnie ilustrowali legendy poszczególnych krajów i konkretnych regionów. To wspólne działanie dało szansę integracji całej grupy partnerów oraz wielostronnego spojrzenia na konkretny temat. Podróże do krajów partnerskich umożliwiły poznanie kultur narodów  uczestniczących w projekcie. Ponieważ marginalizacja społeczna i zawodowa jest problemem we wszystkich krajach ważnym celem działania jest poznanie metod i form ograniczania jej skutków w poszczególnych krajach. W projekcie grupą docelową  są osoby dorosłe marginalizowane np. uchodźcy, więźniowie, matki samotnie wychowujące dzieci, starsi i niepełnosprawni. Ważnym celem projektu było również wzmocnienie kadry pracującej z grupami marginalizowanymi. Uczestnicząc w projekcie mieliśmy szansę i motywację do nauki języka angielskiego.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

W przypadku naszego kraju ważnym rezultatem było nawiązanie współpracy z krajami partnerskimi i wzmocniona została nasza samoocena. W trakcie wizyt w poszczególnych krajach mieliśmy okazję zapoznać się z formami pracy z osobami dorosłymi z niepełnosprawnością. W trakcie trwania projektu stworzyliśmy miejsce dla dorosłych osób z autyzmem gdzie wykorzystując doświadczenia partnerów nasi podopieczni mogą godnie funkcjonować. Otwarcia budynku dokonaliśmy 3 września 2011 r. Ważnym punktem tego wydarzenia było otwarcie wystawy objazdowej złożonej z prac powstałych podczas spotkania partnerskiego w Irlandii. Podczas tej uroczystości zaprezentowany został również projekt Szkoły dla osób z autyzmem który powstał również na podstawie obserwacji dokonanych w trakcie podróży w ramach projektu.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„…Dzięki realizacji projektu przypomniałam sobie polskie legendy.”

„ ...Uczestnictwo w projekcie uświadomiło mi, że trzeba uczyć się języka angielskiego”.

„ …W projekt SHARE  są  zaangażowani bardzo interesujący i pełni pasji  ludzie z różnych krajów.”

„ …Uczestnicząc w projekcie miałem szansę poznania ciekawych kultur i  zebrania doświadczeń w podróży po Europie”.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Grupa partnerów realizujących projekt była bardzo zaangażowana. Spotkania upływały w bardzo miłej przyjacielskiej atmosferze, a nawiązane kontakty skutkują kontynuowaną komunikacją pomiędzy partnerami.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Elżbieta Sobolewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.12.2011
Subskrybuje zawartość

Switch style