Wlk. Brytania

bridge.r@dio.network - crossing boundaries

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym
ul. Głogowa 2B, 02-639 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Kwiatkowska, 22 848 82 60, 22 646 03 14, webmaster@psouu.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym (PSOUU) działa na  rzecz osób z niepełnosprawnością intelektualną mieszkających w Polsce, ich rodziców i opiekunów prawnych.

Rodzice, których dzieci zostały zdiagnozowane jako osoby z niepełnosprawnością intelektualną, chcą dać im nową rzeczywistość, zapewniając nowe możliwości. Perspektywa ta ma zastosowanie do wszystkich: małych dzieci, młodzieży i dorosłych. Nie jest intencją rodziców/opiekunów, aby dać im wszechstronnie stałą pomoc, ale raczej intencją jest zapewnienie możliwości, które pozwoliłyby im rozwijać się fizycznie, poznawczo i społecznie, tak aby mogły być aktywnymi, autonomicznymi członkami społeczeństwa

Stowarzyszenie jest uznaną organizacją państwową, ze znaczącymi osiągnięciami. Główne obszary prowadzonych działań to:

  • wczesna interwencja,
  • terapia zajęciowa,
  • zatrudnienie wspomagane,
  • mieszkalnictwo chronione,
  • IT w edukacji i terapii,
  • edukacja i rehabilitacja młodzieży.

Znaczna część oferty PSOUU skierowana jest do dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną.

PSOUU prowadzi Warsztaty Terapii Zajęciowej (WTZ) – dla osób dorosłych z orzeczonym umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności. Uczestnicy warsztatów biorą udział w zajęciach pozwalających im zdobyć umiejętności przydatne w bardziej samodzielnym życiu i w pracy.

PSOUU promuje zatrudnienie wspomagane. Rola pracownika najsilniej wpisuje się w życie w integracji i niezależność człowieka. Większość działań edukacyjnych w edukacji młodzieży i dorosłych ma umożliwiać w przyszłości zatrudnienie osoby z niepełnosprawnością intelektualną.

PSOUU prowadzi także różne formy mieszkalnictwa chronionego i wspomaganego.

Stowarzyszenie jest też liderem w skali kraju we wdrażaniu w edukację i terapię, przede wszystkim osób dorosłych, technik komputerowych i internetowych.

PSOUU składa się z ponad 11.000 członków, mając ponad 120 lokalnych oddziałów.

Tytuł projektu: 
bridge.r@dio.network - crossing boundaries
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-GB2-GRU06-11172 2
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Wlk. Brytania
Polska
Turcja
Cele projektu: 
  • Rozwój umiejętności komunikacyjnych dorosłych osób ze specjalnymi potrzebami.
  • Rozwój nowych umiejętności IT – posługiwania się sprzętem i oprogramowaniem audio oraz internetowym studiem radiowym.
  • Rozwój umiejętności społecznych poprzez tworzenie i udział w audycjach radiowych.
Obszary tematyczne: 
  • Podstawowe umiejętności dorosłych słuchaczy.
  • Edukacja międzykulturalna.
  • Nowe technologie informacyjno-komunikacyjne.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową były dorosłe osoby ze specjalnymi potrzebami wykluczone z pełnego życia społecznego. W projekcie słuchaczami były dorosłe osoby z niepełnoprawnością intelektualną oraz osoby bezdomne. W Polsce w projekcie wzięły udział osoby z trzech WTZ z różnych rejonów Polski – z Warszawy, Bytomia i Świdnicy.

Jakie były początki projektu: 

Projekt był kontynuacją projektu Sounds&Voices. W tym poprzednim projekcie PSOUU było partnerem uczącym się. Tworzenie radia i audycji okazało się być bardzo interesującą ofertą terapeutów dla osób z NI, a jednocześnie bardzo pomocną w edukacji, rozwoju i we włączaniu w życie społeczne. Tak więc kontynuacja była naturalną konsekwencją i potrzebą. Część partnerów to były instytucje znane z poprzedniego projektu, część została znaleziona przez stronę Grundtviga.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Tylko trzy Narodowe Agencje z sześciu zaakceptowały projekt,więc projekt był realizowany w partnerstwie polsko-brytyjsko-tureckim.

W ramach projektu odbyło się sześć spotkań - po dwa w każdym z krajów. W każdym z tych projektów brały udział osoby z NI z Polski oraz osoby bezdomne z Wielkiej Brytanii. Każde ze spotkań było poświęcone kolejnym etapom rozwoju radia. Jednym z lepiej pamiętanych wydarzeń na spotkaniach było napisanie i nagranie piosenki -od początku – od wyboru tematu -link do filmu z piosenką: https://www.youtube.com/watch?v=6MYwmB1eSRg&feature=youtu.be#t=2m53s

W kraju odbywały się regularnie audycje wymyślane, nagrywane i realizowane przez słuchaczy. Co tydzień audycja była emitowana z innego miejsca w Polsce – z Warszawy, Bytomia lub Świdnicy.

Przez cały czas trwania projektu wszyscy uczestnicy brali udział (lokalnie i zdalnie) w zajęciach doskonalących warsztat redaktora radia internetowego.

Raz na dwa miesiące wszyscy uczestnicy projektu spotykali się na Skypie i tworzyli wspólną, wielojęzyczną audycję. Tematy były związane z obchodami międzynarodowych dni (np. dzień bezpiecznego internetu, dzień przeciwdziałania analfabetyzmowi itp.) i na inne tematy zaproponowane przez słuchaczy. Widać było wzajemne zainteresowanie sobą nawzajem słuchaczy z różnych krajów (np. osoby z NI zaproponowały jako temat wspólnej audycji „bezdomność”) i budzącą się wzajemną sympatię.

W ramach upowszechnienia zawsze przed audycją była publikowana informacja i zaproszenie do słuchania. Wszystkie polskie audycje są zebrane w archiwum dostępnym przez stronę Stowarzyszenia. Na temat radia powstał artykuł. Jest ono także wspominane w wydanej niedawno książce „Osoba z niepełnosprawnością intelektualną w świecie nowych technologii cyfrowych”

Ewaluowano przede wszystkim spotkania w projekcie – w formie wypowiedzi nagrywanych na dyktafon lub ankiet, także rysunkowych.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
25
W wyjazdach zagranicznych: 
17
Produkty
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Audycje radiowe wciąż są tworzone i emitowane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w projekcie umożliwił poszerzenie i uatrakcyjnienie oferty pracowni Warsztatów Terapii Zajęciowej. W program pracowni włączono przygotowywanie audycji, rozmowy z uczestnikami/słuchaczami z tym związane oraz zwyczaj słuchania cotygodniowych audycji w internecie przez całą grupę, zgromadzoną w jednym pomieszczeniu (w każdej z placówek biorących udział w projekcie w Polsce). Wywiady, jakie uczestnicy przeprowadzali z pracownikami placówki czy biura były też bardzo dobrą okazją do kontaktu i rozmowy.

Redaktorzy radia zostali poproszeni przez kadrę zarządzającą biura ZG PSOUU i członków zarządu o przygotowanie audycji na wiodący temat ogólnopolskiego XXXVIII Sympozjum Naukowego "Przemoc wobec osób z niepełnosprawnością intelektualną w Polsce - terra incognita?". Zostały przygotowane trzy tematyczne audycje, które wyemitowano w czasie sympozjum. Zwrócenie się z taką prośbą jest wyrazem zauważenia radia oraz szacunku dla pracy jego redaktorów i ich osiągnięć.

Do projektu zostały zaproszone trzy placówki PSOUU z dość odległych miejsc (Warszawa, Bytom, Świdnica). Bolączką bardzo dużej, ogólnopolskiej organizacji, jaką jest PSOUU jest to, że placówki mało współpracują ze sobą. Współpraca w projekcie udała się znakomicie. Nauczyciele mogli wymienić się swoimi doświadczeniami, radościami i kłopotami, a uczestnicy warsztatów mogli wyjść ze swoich dobrze znanych warsztatów i poznać nowe osoby. Terapeuci i uczestnicy byli właściwie cały czas w kontakcie - brali udział (zdalnie) w warsztatach, w audycjach międzynarodowych czy słuchali audycji innych placówek. Są plany dalszej współpracy.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Dzięki uczestnictwu w projekcie słuchacze znacznie poprawili swoje umiejętności językowe, z jednej strony uczestnicząc w warsztatach, w czasie których ćwiczyli dykcję, z drugiej strony dbając o jasność swoich wypowiedzi; bardzo dobrym sposobem na motywację w tym kierunku było wspólne, z całą grupą przesłuchanie nagranych audycji. Porównanie najwcześniejszych i ostatnich audycji pokazuje duży postęp.

Radio internetowe wymaga wykorzystywania oprogramowania i internetu. Audycję redaktorzy robią średnio przez 3 - 4 tygodnie, a więc po wyemitowaniu audycji należało natychmiast przystępować do nagrywania kolejnej. Tak więc cały czas uczestnicy/słuchacze mieli do czynienia ze sprzętem cyfrowym i softwarem. Międzynarodowe audycje wymagały używania Skype'a.

Konieczność przygotowania i przeprowadzenia cyklicznych audycji uczy odpowiedzialności, a jednocześnie zwiększa poczucie bycia potrzebnym. Radio internetowe jednak to nie tylko tworzenie audycji, ale też planowanie. Uczestnicy/słuchacze uczyli się myśleć o przyszłości biorąc pod uwagę przeszłość, uwzględniać potrzeby i zainteresowania innych, nie tylko swoje, uczestniczyć w życiu społecznym poprzez tworzenie audycji na tematy związane z aktualnymi wydarzeniami. Niektórzy uczestnicy wykazywali się samodzielnością i inicjatywą proponując tematy audycji, w tym międzynarodowych, przygotowując pytania lub zbierając materiały. Wszystko to zwiększa umiejętności potrzebne w życiu społecznym.

Radio internetowe jest bardzo ciekawą propozycją edukacyjno-terapeutyczną. Zajmujące jest przygotowywanie audycji i ich montaż przy komputerze. Stąd wzrost motywacji do pracy i rozwoju w uczestnikach/słuchaczach.

Na zwiększenie pewności miało wpływ z jednej strony faktyczne zdobywanie nowych umiejętności i możliwość ich stałego wykorzystywania, a z drugiej strony możliwość występowania w nowej roli - np. redaktorów przeprowadzających wywiad.

Kraje partnerskie są odległe od Polski i geograficznie i kulturowo. Partnerzy przygotowywali fascynujące wyjazdy i wycieczki. Uczestnicy/słuchacze naprawdę dobrze poznali oba kraje, od strony kultury, ale i codzienności, a nie tak, jak rzesze turystów. Wykazywali też ogromne zainteresowanie, nie byli bierni, co jest dużym osiągnięciem w przypadku osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wszystkie uczestniczące w projekcie ośrodki nie zaprzestały prowadzenia audycji. Radia więc wciąż istnieją i wciąż są świetnym narzędziem edukacji, terapii i rozwoju osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Odsyłam do rodziału „Internetowe radio i telewizja” książki  „Osoba z niepełnosprawnością intelektualną w świecie nowych technologii cyfrowych” wydanej w 2015 roku przez PSOUU (http://psouu.org.pl/sites/default/files/publikacje/Poradnik_IT_-_do_internetu_0.pdf), a szczególnie do komentarza merytorycznego na str.113.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Kwiatkowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.02.2016

Community based living and learning

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Jarosławiu
ul. Wilsona 6a, 37-500 Jarosław
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Bronicka, a.bronicka@jaroslaw.psouu.org.pl, tel.794603738
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Jarosławiu jest pozarządową, samopomocową organizacją. Celem PSOUU jest "działanie na rzecz wyrównywania szans dla osób z niepełnosprawnością intelektualną, tworzenie warunków do przestrzegania praw człowieka w odniesieniu do nich, prowadząc ich ku aktywnemu uczestnictwu w życiu społecznym oraz wspieranie ich rodzin". Koło tworzy 240 członków. PSOUU działa od 1983 roku, stworzyło system wsparcia dla osób niepełnosprawnych, zapewniający szansę na godne życie na każdym etapie ich rozwoju, w obszarze edukacji, rehabilitacji, opieki, pracy, mieszkalnictwa i indywidualnego wsparcia do samodzielnego życia. Z naszych usług codziennie korzysta blisko 700 dzieci, młodzieży i dorosłych z różnymi potrzebami (w tym osoby z niepełnosprawnością intelektualną, chorobami psychicznymi, z niepełnosprawnościami sprzężonymi, itp.). Wszelkie działania dotyczące osób z niepełnosprawnością intelektualną koncentrują się na: indywidualności każdego człowieka, jego możliwościach i szansach na rozwój, normalizacji codziennego życia i jego planowaniu, samostanowieniu i dokonywaniu maksymalnie samodzielnych wyborów, tworzenia warunków do rzeczywistego włączania w główny nurt życia społecznego oraz nieustannej i trwającej całe życie nauce i rozwoju umiejętności.

Oferta edukacyjna w szczególności dla osób dorosłych dotyczy między innymi nabywania umiejętności radzenia sobie w różnych sytuacjach życia społecznego, rozwoju maksymalnej zaradności i niezależności społecznej, przygotowania do aktywnego dorosłego życia oraz prawidłowej postawy wobec pracy w aspekcie motywacji, kompetencji pracowniczej, zawodowej i społecznej. Dzisiaj cele te realizowane są np. w pracowniach zawodowych: gospodarstwa domowego, ceramiki i rękodzieła oraz wyrobu ekologicznych podpałek K-LUMET. Zajęcia praktyczne nie tylko odbywają się w pracowniach o których mowa powyżej, ale również w zakładach pracy chronionej (np. w kuchni, praca przy sadzonkach w zielonym tunelu prowadzonym przez Zakład Aktywności Zawodowej, projektowanie i pielęgnacja terenów zielonych w ramach działalności Spółdzielni Socjalnej prowadzonej we współpracy z powiatem jarosławskim, usługi myjni parowej (mycie samochodów, okien, czyszczenie tapicerki, posadzek, podłóg) itp. Stosowane w edukacji osób dorosłych metody między innymi: problemowe, aktywizujące, stosowania zdobytej wiedzy w praktyce czy skutecznego porozumiewania się w różnych sytuacjach społecznych i zawodowych sprzyjają osiąganiu założonych celów PSOUU.

Tytuł projektu: 
Community based living and learning
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-AT1-GRU06-09773 5
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Austria
Finlandia
Włochy
Polska
Wlk. Brytania
Cele projektu: 

Głównymi celami projektu partnerskiego COMBALL była identyfikacja nowych podejść, rozwiązań, analiza warunków oraz doświadczeń z innych krajów europejskich niezbędnych dla efektywnego włączenia osób niepełnosprawnych do pełnoprawnego uczestnictwa w życiu społecznym. Projekty oraz podejścia o największym potencjale przeniesienia do innych krajów, zostały poddane analizie według określonych przez partnerstwo kryteriów jakości, zebrane, opisane i przedstawione partnerom. Każdy z krajów stworzył kolekcję dobrych 8 praktyk, która dla lepszego zrozumienia została poprzedzona opisem dotyczącym sytuacji osób niepełnosprawnych w danym kraju.

Przez cały okres trwania projektu, uczestnicy dzięki otwartej i twórczej współpracy byli w stanie wypracować pozytywne rezultaty dotyczące inkluzji od strony polityków, usługodawców, urzędników oraz samych osób niepełnosprawnych i porównanie w innych krajach.

Obszary tematyczne: 
  • Grupy docelowe o specjalnych potrzebach (temat-2).
  • Podejście włączające (temat- 26).
  • Możliwości kształcenia dla osób zagrożonych marginalizacją społeczną (temat-30).
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupę docelową stanowiły dorosłe osoby niepełnosprawne wspierane przez organizację PSOUU Koło w Jarosławiu oraz pracownicy PSOUU, którzy na co dzień zajmują się wspieraniem osób niepełnosprawnych w zakresie edukacji, rehabilitacji, mieszkalnictwa i aktywizacji zawodowej. Uczestnicy projektu z umiarkowaną lub znaczną niepełnosprawnością intelektualną i współistniejącymi niepełnosprawnościami to osoby aktywne zawodowo, charakteryzujące się otwartością, komunikatywnością na miarę swoich możliwości, z umiejętnościami przekazywania zdobytych doświadczeń w grupie innych osób niepełnosprawnych. Grupa ta jednocześnie należy do ruchu self adwokatów działającego przy Kole PSOUU w Jarosławiu.

Jakie były początki projektu: 

Projekt został zarekomendowany między innymi przez pracowników PSOUU Koło w Jarosławiu uczestniczących w innym projekcie międzynarodowym.

Krótki opis przebiegu projektu: 
  1. Spotkanie międzynarodowe we Florencji (11-12.11.2013). W spotkaniu brało udział 5 pracowników PSOUU. W trakcie jego trwania zapoznaliśmy się z założeniami projektu, z przedstawicielami organizacji partnerskich oraz profilem  działalności ich organizacji . Ustalono podział obowiązków oraz stworzyliśmy harmonogram działań projektowych, wizyt międzynarodowych i spotkań bilateralnych.  Podczas tego spotkania wspólnie zaprojektowano logo projektu oraz ustalono zasadę umieszczania artykułów, informacji i linków na stronach wszystkich organizacji partnerskich. PSOUU Koło w Jarosławiu zamieszcza informacje związane z realizacją projektu na stronie: http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/projekt-comball,1305.html. Powstał również blog projektu http://www.comball.wordpress.com/. Opracowano kryteria  katalogu dobrych praktyk, uzyskano odpowiedzi na pytania określone we wniosku. Podczas pobytu we Florencji odwiedziliśmy i zapoznaliśmy się z funkcjonowaniem dobrych praktyk wybranych przez partnera włoskiego (CASA Verde – mieszkanie chronione, Spółdzielnia Socjalna – Leather Works Laboratory, Restauracja Slow Food).
  2. Spotkanie międzynarodowe w Helsinkach (10-11.04.2014). W spotkaniu brało udział 5 pracowników PSOUU. Przedstawiono wyniki fazy 2 projektu. Podczas spotkania grupa projektowa opracowywała zagadnienia dotyczące wizyt dwustronnych (harmonogram, program, dokumentacja, raportowanie, protokołowanie), zawierające działania i zadania na kolejne fazy projektu. W głównej siedzibie FAIDD partnerzy z poszczególnych krajów przedstawili swoje dobre praktyki. Podczas spotkania przedstawiono prezentację najlepszej polskiej praktyki (Mieszkanie Chronione PSOUU Koła w Jarosławiu). Mieliśmy okazję czynnego uczestnictwa i obserwacji fińskich dobrych praktyk (Kapytikka – dom grupowy, AULA Keyring – placówka przygotowująca osoby z niepełnosprawnością intelektualną do podjęcia pracy i samodzielnego zamieszkania). Zorganizowano spotkanie z przedstawicielem ruchu self adwokatów, który podzielił się z uczestnikami projektu swoimi doświadczeniami zawodowymi i osobistymi.
  3. Dwudniowa wizyta bilateralna w Caernarfon (02-03.07.2014) zorganizowana przez organizacjię Menter Fachwen (członka Learning Disability Wales). W spotkaniu brało udział 3 pracowników PSOUU oraz słuchacz. Walijska organizacja prowadzi usługi z zakresu recyklingu drewna, produkcji mebli parkowych, karmników, usługi transportowe, recykling ubrań, szklarnie, trzy kawiarnie, piekarnię, hotel, opiekują się 8 arowym parkiem, utrzymują tereny zielone oraz czynnie biorą udział w „zielonych targach”. W siedzibie Menter Fachwen znajduje się również kawiarenka, w której produkowane są różnego rodzaju domowe przekąski, napoje, przetwory, dżemy, ciasteczka. Zorganizowano wiele inspirujących wizyt studyjnych, w które zaangażowane były osoby niepełnosprawne. Wizyta bilateralna była bardzo bogatym doświadczeniem, zarówno ze względów na szeroki wachlarz przedstawionych ofert wspierających osoby niepełnosprawne jak i bezpośredni kontakt z samymi osobami niepełnosprawnymi.
  4. Dwudniowa wizyta bilateralna w Cardiff (14-15.07.2014) zorganizowana przez Innovate Trust. W spotkaniu brało udział 3 pracowników PSOUU oraz słuchacz. Wizyty studyjne przeprowadzono w 6 centrach wspierających osoby niepełnosprawne (Amelia Trust Farm, Park View café, Sbectrwm Community Enterprise Centre, prezentacje, filmy przedstawiające realizację projektów z zakresu mieszkalnictwa, Pedal Power-wypożyczalni rowerów, Cardiff International White Water Centre (CIWW), w którym osoby z niepełnosprawnościami mają możliwość rehabilitacji w środowisku parku wodnego). Podczas wyjazdu towarzyszyła nam Bernadeta Szczypta, na co dzień redaktor w Polskim Radio Rzeszów, jak również współpracująca i wspierająca self adwokatów działających przy PSOUU Koło w Jarosławiu. Podczas wizyty bilateralnej w Cardiff powstało kilka reportaży wyemitowanych w Polskim Radio Rzeszów.
  5. Dwudniowa wizyta bilateralna organizacji FAIDD z Helsinek w Jarosławiu (16-17.09.2014). W spotkaniu brało udział 5 pracowników PSOUU oraz przedstawiciele jarosławskich self adwokatów. Goście odwiedzili placówki Stowarzyszenia i zapoznali się z systemem wsparcia osób z niepełnosprawnością intelektualną PSOUU Koło w Jarosławiu. Przez dwa dni delegacji towarzyszyli self adwokaci, którzy byli przewodnikami i chętnie opowiadali o działalności Koła jak i o swoich odczuciach, planach na przyszłość i marzeniach. Zwieńczeniem wizyty był wywiad dla Polskiego Radia Rzeszów przeprowadzony przez self adwokata Sylwestra Nalepę, przy wsparciu redaktor Bernadety Szczypty.
  6. Spotkanie międzynarodowe w Jarosławiu (18-19.11.2014). W spotkaniu uczestniczyli wszyscy zagraniczni partnerzy projektu oraz jarosławski zespół. Podczas spotkania, uczestnicy pracowali nad wnioskami z poprzednich wizyt oraz zapoznali się z systemem wsparcia osób niepełnosprawnych intelektualnie jakie oferuje im Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Jarosławiu. Goście odwiedzili również placówki prowadzone przez Stowarzyszenie, rozmawiali z uczestnikami i pracownikami oraz zostali zaproszeni przez mieszkańców Mieszkania Chronionego do odwiedzenia ich domu. Natomiast 19 listopada, uczestnicy spotkania wzięli udział w konferencji „W drodze do samodzielności- życie oparte na wspólnocie”, podczas której zaprezentowali gościom dobre praktyki ze swoich krajów. W tym wydarzeniu wzięli udział inni przedstawiciele krajów Unii tj. Danii, Belgii oraz Niemiec.
  7. Spotkanie międzynarodowe w Graz (19-20.05.2015). W spotkaniu brało udział 4 pracowników PSOUU oraz słuchacz. Przedstawiono wyniki 4 fazy oraz podsumowanie działań projektowych. ­­­­Podczas wizyt studyjnych zaprezentowano usługi wspierające osoby niepełnosprawne z zakresu mieszkalnictwa jak i aktywizacji zawodowej (wizyta w mieszkaniu czasowym Idlhofgsse, Centrum kompetencji i szkolenia Lauzilgasse, ,,Alpha nova” - mieszkanie włączające).

EWALUACJA:

System monitorowania działań projektowych oparty był na podstawie oceny spotkań partnerskich. Najważniejsza wymiana doświadczeń miała miejsce podczas spotkań międzynarodowych ze wszystkimi partnerami projektu, jak również podczas wizyt bilateralnych. Ewaluacja spotkań stała się jednym z głównych punktów udanej współpracy. Wszyscy partnerzy aktywnie uczestniczyli w tym procesie, który przeprowadzany był regularnie, w formie raportów ewaluacyjnych. Umożliwiły one wykluczenie ewentualnych zagrożeń lub problemów na wczesnym etapie, które mogły by wystąpić i negatywnie wpłynąć na przebieg działań. W ramach tego procesu dla wszystkich zadań projektu i celów wyodrębniono wymierne kryteria.

Instytucja koordynująca  była odpowiedzialna za pomiary kryteriów oceny. Różnice oczekiwanych rezultatów były widoczne dla koordynatora, co w rezultacie dało możliwość modyfikacji i zmian. Działania projektowe podzielono na 4 fazy. Każdy partner kontrolował czas i plan zasobów danej fazy projektu, dbał o ocenę, co stanowiło podstawę do jej dokumentacji. Ponadto każde uczestnictwo w  wizycie bilateralnej szczegółowo zostało opisane w Raporcie Mobilności. Uczestnicy opisali swoje doświadczenia, dając również informację zwrotną dotyczącą zorganizowania wizyty. W Raporcie dokonano zapisu przeniesienia elementów zapoznanych dobrych praktyk do własnych organizacji.

UPOWSZECHNIANIE:

Działania upowszechniające prowadzone były regularnie w czasie trwania projektu. Stworzono 4 plany dotyczące rozpowszechniania – każdy po zrealizowanej fazie projektu. Wraz ze wszystkimi partnerami, opracowano ulotkę, zawierającą podstawowe informacje dotyczące partnerstwa.   Opublikowano 4 newslettery informujące o przebiegu działań związanych z realizacją projektu. Dodatkowo PSOUU Koło w Jarosławiu opracowało i opublikowało w nakładzie 1000 egz. publikację „W drodze do samodzielności - życie oparte na wspólnocie”.

PSOUU Koło w Jarosławiu prowadziło szeroki wachlarz działań upowszechniających ideę życia opartego na wspólnocie jak również założenia i działania projektowe. Prowadzone były z wykorzystaniem różnych mediów, sposobów przekazu, źródeł dostępu (broszury, Internet, audycje radiowe, spotkania z pracownikami, osobami z niepełnosprawnościami i ich rodzinami, imprezy i uroczystości, seminaria, konferencje). To wszystko spowodowało dotarcie do szerokiego grona odbiorców na poziomie lokalnym, krajowym jak również europejskim.

Działania upowszechniające polegały na:

  • Prezentacji założeń projektu, działań, rezultatów podczas różnego rodzaju spotkań tj.: Sektora Mieszkalnictwa, Rady programowej pracowników OREW, koordynatorów projektów międzynarodowych, walnego zebrania członków PSOUU.
  • Prezentacji założeń projektu oraz dobrych praktyk krajów partnerskich podczas międzynarodowej konferencji „W drodze do samodzielności – życie oparte na wspólnocie”. Materiały konferencyjne zawierały prelekcje partnerów projektu (w wersji elektronicznej), ulotkę projektu, wydane newslettery, broszurę. Z ideą projektu oraz dobrymi praktykami krajów partnerskich podczas konferencji zapoznali się m.in. prelegenci z krajów europejskich (Dania, Belgia, Niemcy), prelegenci z Polski (Zarząd Główny PSOUU w Warszawie, Stowarzyszenie „Dobrze, że jesteś” – Sandomierz” oraz uczestnicy konferencji tj.: przedstawiciele władz i instytucji lokalnych oraz regionalnych, osoby z niepełnosprawnością i ich rodziny, pracownicy PSOUU, zaproszeni goście.
  • Umieszczanie postów na stronie internetowej PSOUU Koło w Jarosławiu http://jaroslaw.psouu.org.pl/ oraz portalu społecznościowym Facebook https://www.facebook.com/psouu.jaroslaw informujących o odbytych spotkaniach międzynarodowych, wizytach bilateralnych.
  • Emisji reportaży w Polskim Radio Rzeszów z wizyt bilateralnych w Cardiff i Caernarfon. Emisje odbyły się w dniach: 18.07.2014, 22.07.2014, 12.08.2014, 17.08.2014, 29.11.2014, 13.11.2015.Reportaże dostępne są na stronie: http://jaroslaw.psouu.org.pl/media-o-nas,1603.html.
  • Udostępnianiu w placówkach prowadzonych przez PSOUU materiałów informacyjnych dotyczących realizacji projektu (ulotki, newslettery, publikacji „W drodze do samodzielności – życie oparte na wspólnocie”).
  • Udostępnieniu materiałów informacyjnych (ulotek, broszury i newsletterów) dla pracowników i petentów instytucji lokalnych i regionalnych tj.: Urząd Wojewódzki Rzeszów, Urząd Marszałkowski w Rzeszowie, Starostwo Powiatowe Jarosław, Urząd  Miasta Jarosław, Urząd Miasta i Gminy Oleszyce, Urzędy gmin z terenu działalności PSOUU w Jarosławiu, Poradnie Psychologiczno – Pedagogiczne w Jarosławiu i Lubaczowie.
  • Rozdawaniu ulotek przez drużynę harcerzy i zuchów ze Słonecznej Gromady działających w Ośrodku Rehabilitacyjno – Edukacyjno – Wychowawczym im. Krystyny Rajtar w Jarosławiu. Ulotki rozdawano podczas akcji happeningowych i uroczystości, w tym podczas obchodów Dnia Godności Osoby z Niepełnosprawnością Intelektualną (5.05.2015).
  • Udzieleniu informacji dotyczących projektu oraz prezentacja dobrych praktyk podczas Konferencji międzynarodowej w Jarosławiu, a także za pomocą ulotek podczas uczestnictwa w międzynarodowym projekcie PINE-D (Austria – Graz).

Na szczególne wyróżnienie zasługuje fakt, że reportaż Bernadety Szczypty z wizyty bilateralnej w Cardiff otrzymał główną nagrodę w konkursie dziennikarskim EDUinspiracje – Media.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
9
W wyjazdach zagranicznych: 
9
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Strona internetowa PSOUU Koło w Jarosławiu http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/aktualnosci,263.html
  2. Facebook PSOUU Koło w Jarosławiu https://www.facebook.com/psouu.jaroslaw/?fref=ts
  3. Facebook Polskiego Radia Rzeszów https://www.facebook.com/radiocentrum/?fref=ts
  4. Reportaże – Polskie Radio Rzeszów http://www.radio.rzeszow.pl
  5. Newslettery 1-4, ulotka, http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/rezultaty,1308.html
  6. Publikacja „W drodze do samodzielności - życie oparte na wspólnocie”, prezentacje multimedialne z wyjazdów (kontakt emailowy: a.bronicka@jaroslaw.psouu.org.pl)
  7. Blog www.comball.wordpress.com
  8. COMBALL READER- ”(kontakt emailowy: a.bronicka@jaroslaw.psouu.org.pl)
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Ogólne informacje o projekcie są cały czas upowszechniane na stronie http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/aktualnosci,263.html. Reportaż oraz publikacja „W drodze do samodzielności- życie oparte na wspólnocie” są nadal rozpowszechniane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Partnerstwo reprezentowane było przez instytucje i organizacje zaangażowane we wsparcie oraz usługi świadczone dla osób niepełnosprawnych, zajmujące się w codziennej pracy między innymi aspektami integracji społecznej. Rezultaty i produkty projektu COMBALL służą do poszerzenia wiedzy nie tylko na temat wspierania i sytuacji osób niepełnosprawnych w naszym kraju, ale także w innych krajach europejskich. Są również odniesieniem i porównaniem usług w różnych krajach (Kolekcja Dobrych Praktyk). Wszystkie te organizacje w ramach dzielenia się informacjami na rzecz działań integracji społecznej osób niepełnosprawnych, prowadziły konkretne działania dla zainteresowanych stron na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym a także europejskim. Dobrą praktyką w pełni przeniesioną na grunt naszej organizacji jest uruchomienie „zielonego tunelu”, w ramach którego młodzież z niepełnosprawnością przygotowuje się do aktywizacji zawodowej poprzez praktyczne zajęcia w tunelu (m.in. sadzą, pielęgnują, rozsadzają kwiaty i zioła). Nauka korzystania z transportu miejskiego realizowana w ramach oferty edukacyjnej prowadzi obecnie do zwiększania samodzielności osób z niepełnosprawnością w dorosłym, niezależnym życiu. Kolejna praktyka przeniesiona na grunt jarosławski to realizacja zajęć technicznych dla niepełnosprawnych uczniów Ośrodka Rehabilitacyjno – Edukacyjno – Wychowawczego do pracowni aktywizacji zawodowej w Warsztacie Terapii Zajęciowej, docelowego miejsca przygotowującego do pracy. Nawiązana została współpraca PSOUU ze Stowarzyszeniem Przedsiębiorców Ziemi Jarosławskiej, celem pokazania korzyści i zwiększenia zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami. Bazując na działaniach i doświadczeniach innych organizacji partnerskich, współpraca wewnątrz naszej organizacji jest bardziej kompleksowa i  efektywna. Wykorzystujemy w codziennej pracy potencjał organizacji i zasoby własne.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uczestnicy wykazali bardzo wysoki poziom motywacji, w ramach działań projektowych. Zyskali pewność siebie poprzez bycie bardziej zintegrowanymi ze społecznością, biorąc aktywny udział w życiu społecznym. Starali się pokonywać własne bariery i ograniczenia szczególnie w kontakcie z nowo poznanymi osobami. Zwiększyli swoje możliwości komunikacji i interakcji z innymi ludźmi społeczności lokalnej. Dzięki wyjazdom mieli kontakt z ludźmi z innych krajów europejskich, doświadczyli innych kultur i języków oraz rozwinęli swoją tożsamość europejską jak i poczucie bycia częścią społeczeństwa jako aktywny obywatel. Partnerstwo COMBALL wpłynęło na zwiększone działania poszczególnej organizacji na szczeblu europejskim, wzmocniło ich wizerunek oraz działalność w dziedzinie edukacji dorosłych oraz aspektów międzykulturowych. Dzięki wyjazdom zwiększyły się kompetencje pracowników oraz świadomość uczestników w nich biorących. Zapoznanie się, oraz stworzenie zespołu uczestników projektu było wspierane przez metody ukierunkowane na człowieka i wszystkie międzynarodowe spotkania były podparte wszechstronną metodyką.  Zastosowano rożne metody pracy i wprowadzono partnerów w kwestie merytoryczne, które uruchomiły proces świadomości, tolerancji i zrozumienia. Językiem roboczym był język angielski co stworzyło możliwości nauki drugiego języka.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultaty i produkty projektu COMBALL mogą posłużyć do poszerzenia wiedzy nie tylko na temat wspierania i sytuacji osób niepełnosprawnych w naszym kraju, ale także w innych krajach europejskich. Są również odniesieniem i porównaniem usług w różnych krajach (Kolekcja Dobrych Praktyk). Dobre praktyki mogą być wykorzystane do podnoszenia jakości życia i funkcjonowania osób niepełnosprawnych poprzez zmodyfikowanie i dostosowanie programów edukacyjnych. Strona internetowa (http://jaroslaw.psouu.org.pl/projekt-comball,1305.html)oraz blog zawierają ogólne informacje dotyczące działań przeprowadzonych w ramach projektu, partnerów, a także rezultatów. Dla lepszego oraz dogłębnego przedstawienia współpracy wydano 4 newslettery zawierające szczegółowy opis przeprowadzonych działań. Każdy partner wykorzystał wszystkie produkty w celu szeroko rozumianego rozpowszechniania w każdym z krajów, jak również podczas spotkań, dyskusji oraz konferencji. Na poziomie ponadnarodowym przedstawiano projekt na targach, konferencjach, spotkaniach.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

CYTATY UCZESTNIKÓW PROJEKTU

„Jestem pod wrażeniem wysokiej jakości pracy warsztatowej w grupach uczestników projektu we Florencji”- Krzysztof, Polska

„Dla mnie bardzo innowacyjną  metodą wspierania osób z niepełnosprawnością było mieszkanie Casa Verde. Interesujący był fakt zatrudnienia emigranta pracującego jako asystent wspierający osoby tam mieszkające.” Sisko, Finlandia

„Wsparcie ze strony psychologa klinicznego wydaje sie być bardziej powszechne, uważam to za bardzo interesujące iż ludzie otrzymują ukierunkowane, wysokiej jakości wsparcie promujące niezależność.” Kate, Walia

„Bardzo podoba mi się korzystanie z potencjału studentów architektury do realizacji celu organizacji FAIDD (wykonanie projektów domów mieszkalnych dla osób z niepełnosprawnością)”. Aneta, Polska

“Bardzo podobały mi sie wizyty studyjne, ponieważ mogłem porównać sytuację niezależnego życia we Włoszech i w Finlandii”. Claudio, Włochy

„Niesamowita jest więź i chęć współpracy jaką stworzyli ze społeczeństwem lokalnym” .Bogna , Polska

„Jestem pod ogromnym wrażeniem zorganizowania takiej konferencji międzynarodowej. Fantastycznie było usłyszeć i porozmawiać z tyloma ekspertami z całej Europy. Dzięki temu wysiłkowi jesteśmy ponownie o jeden krok bliżej do osiągnięcia naszego wspólnego celu jakim jest społeczeństwo integracyjne”.- Gabi Perisutti- koordynator projektu COMBALL powiedziała o konferencji w Jarosławiu.

“Interesującym było, iż uczestnicy mimo różnych narodowości mieli takie same poglądy dotyczące zagadnień związanych z niepełnosprawnością.”- Anu z Finlandii.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Projekt był wartościowy pod tym względem, że dał możliwość odniesienia się do sytuacji osób z niepełnosprawnością w innych krajach Unii Europejskiej. Uświadomił też, że pomimo różnic kulturowych, różnych regulacji prawnych oraz stanu ekonomicznego i gospodarczego krajów partnerskich, zmagają się z podobnymi problemami przy wspieraniu osób niepełnosprawnych.

W wielu krajach wysokorozwiniętych Konwencja o Prawach Osób Niepełnosprawnych była ratyfikowana, a pomimo to nie jest przestrzegana. Jednocześnie udział w projekcie międzynarodowym daje inne, nowe doświadczenia, zmienia punk widzenia, poszerza horyzonty a także daje możliwość kontynuacji współpracy po zakończeniu działań projektowych.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Bronicka
Data wypełnienia formularza/karty: 
26.01.2016

European Territory of Culture

Tematyka działań: 
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Muzeum Narodowe w Krakowie
al. 3 Maja 1, 30-062 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Walczyk, awalczyk@mnk.pl, 12 43 35 462
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Muzeum Narodowe w Krakowie jest najstarszym i jednym z największych muzeów w Polsce. Posiada 10 oddziałów i 15 galerii prezentujących sztukę i rzemiosło od czasów starożytnych do współczesności. Misją Muzeum jest świadczenie o wartościach narodowych i ogólnoludzkich poprzez upowszechnianie sztuki światowej i polskiej. Muzeum organizuje wiele wystaw czasowych, prowadzi również działalność wydawniczą. Realizuje różne formy działań edukacyjnych – z dziećmi, młodzieżą i rozmaitymi grupami dorosłych, a także z osobami niepełnosprawnymi. Programy przygotowywane przez Muzeum dostosowane są do indywidualnych potrzeb naszych gości i stwarzają możliwość nie tylko pogłębienia wiedzy na temat sztuki i kultury, ale również spojrzenia na nie w niestandardowy sposób.

Tytuł projektu: 
European Territory of Culture
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-SI1-GRU06-05516 3
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Słowenia
Polska
Cypr
Turcja
Wlk. Brytania
Cele projektu: 

Celem projektu był rozwój nowych umiejętności związanych ze sztuką i kulturą u osób z niepełnosprawnością intelektualną, poprzez  promowanie kulturowego bogactwa państw europejskich, zrozumienia międzykulturowego i wzajemne dzielenie się wiedzą. Chcieliśmy zachęcić uczestników projektu do poznawania swojego kraju i jego kultury oraz kultury i zwyczajów krajów partnerskich, a przy okazji stworzyć możliwość poznania osób z innych krajów i wyjazdu za granicę. Z instytucjonalnej strony celem projektu było promowanie współpracy pomiędzy partnerami w sferze kultury oraz współpracy

i wymiany doświadczeń oraz dobrych praktyk w dziedzinie edukacji nieformalnej.

Obszary tematyczne: 

Edukacja kulturalna dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Dorosłe osoby z niepełnosprawnością intelektualną, opiekunowie osób niepełnosprawnych, edukatorzy muzealni.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł projektu zrodził się na spotkaniu w Słowenii zatytułowanym „Adults with Special Needs in Lifelong Learning”, na którym przedstawiciele organizacji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną z Portugali, Słowenii, Hiszpanii, Cypru i Wielkiej Brytanii postanowili stworzyć projekt mający na celu  podwyższenie kompetencji kulturowych osób ze specjalnymi potrzebami. Muzeum Narodowe w Krakowie zostało zaproszone do wzięcia udziału w projekcie przez partnera brytyjskiego, z którym współpracowało już przy innym projekcie. Ostatecznie biorącymi udział w projekcie partnerami zostali: Wlk. Brytania, Słowenia, Turcja, Cypr i Polska.

Krótki opis przebiegu projektu: 

I. Spotkania partnerskie:

  1. Lublana (Słowenia), 9-11 grudnia 2013. Spotkanie miało przede wszystkim charakter organizacyjny. Wzięło w nim udział 3 pracowników MNK bezpośrednio zaangażowanych w realizację projektu.
  2. Larnaka (Cypr), 6-8 maja 2014. Podczas spotkania jego uczestnicy zapoznali się z metodami pracy organizacji goszczącej – Saint Lazarus Centre for People With Special Needs. W spotkaniu udział wzbiło 2 pracowników Działu Edukacji MNK.
  3. Kraków (Polska), 23 – 25 września 2014. Uczestnicy spotkania brali udział w warsztatach i aktywnym zwiedzaniu oddziałów Muzeum Narodowego w Krakowie. Odwiedzili również podopiecznych Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie (uczestników projektu z Polski), którzy zaprezentowali sztukę teatralną „Sen Aniołów.” W spotkaniu wzięły udział 43 osoby ze wszystkich organizacji partnerskich.
  4. Londyn (Wielka Brytania), 24-26 marca 2015. W trakcie spotkania uczestnicy brali udział w warsztatach organizowanych w różnych londyńskich muzeach (m.in. The Foundling Museum, V&A Museum). Wysłuchali również opery napisanej i zaśpiewanej przez uczestników warsztatów organizowanych przez Outside in Pathways. W spotkaniu udział wzięło 3 słuchaczy ze Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie wraz z opiekunką oraz 4 pracowników MNK.
  5. Ankara (Turcja), 15-17 czerwca 2015. Spotkanie podsumowujące projekt oraz mające na celu zapoznanie się z działalnością Sosyal Yardimlaşma veDayanişma Vakfi. Ze strony Muzeum w spotkaniu udział wzięły 3 osoby.

II. Działania krajowe

  1. Muzeum? Kontakt! - cykl warsztatów dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. W ramach cyklu odbyło się 10 warsztatów w ciągu 5 miesięcy. Wzięło w nich udział 94 osoby z 7 ośrodków zajmujących się dorosłymi osobami z niepełnosprawnością intelektualną. Podczas warsztatów uczestnicy poznawali różne formy komunikowania się i przekazywania emocji (np. za pomocą gestów, kolorów, dźwięków). Punktem wyjścia do rozmów i ćwiczeń były zabytki zgromadzone w Muzeum Narodowym w Krakowie.
  2. Warsztat integracyjny - przed rozpoczęciem drugiego cyklu warsztatów zorganizowane zostało spotkanie, podczas którego uczestnicy ze Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie, prowadzący, wolontariusze i pracownicy MNK mieli możliwość się poznać, oswoić z przestrzenią Muzeum i nauczyć się ze sobą współpracować.
  3. Słowo/Obraz/Europa - warsztaty dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. Cykl obejmował dwa rodzaje warsztatów: językowo-teatralne oraz plastyczne. Brała w nich udział stała grupa uczestników ze Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie. Spotkania odbywały  się w różnych oddziałach Muzeum. Odbyło się 10 warsztatów (po 5 z każdego rodzaju), w których udział wzięła stała grupa 15 osób.
  4. Zabierz się z nami – podsumowanie warsztatów z cyklu Słowo/Obraz/Europa, w trakcie którego uczestnicy zaprezentowali swoje prace oraz przygotowane podczas warsztatów przedstawienie.
  5. Szkolenie dla pracowników, współpracowników i wolontariuszy Działu Edukacji Muzeum Narodowego w Krakowie, poprowadzone przez p. Stanisławę Szczepaniak – kierowniczkę Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie. Udział w szkoleniu wzięło 13 osób (15.04.2014).
  6. Muzeum jest dla wszystkich - wykład Barry’ego Ginley’a, doradcy do spraw równości i dostępu w V&A Museum w Londynie, który przyjechał na spotkanie projektowe w Krakowie wraz z grupą z Outside in Pathways. Wykład odbył się w Sali audiowizualnej w Gmachu Głównym MNK, był otwarty dla publiczności, tłumaczony symultanicznie. Wykład został nagrany i dostępny jest na stronie mediateki MNK http://www.mediatekamnk.pl/obiekt.php?id=5543.
  7. Szkolenie dla pracowników, współpracowników i wolontariuszy Działu Edukacji, prowadzone przez Barry’ego Ginley’a z V&A Museum na temat sposobu współpracy z osobami z niepełnosprawnościami.

III. Działania upowszechniające

  1. Blog projektu, na którym pojawiały się informacje o spotkaniach projektowych oraz wydarzeniach lokalnych, zdjęcia, filmy i wszystkie efekty działań i produkty zrealizowane w ramach projektu (https://europeanterritoryofculture.wordpress.com/).
  2. Informacje o projekcie na stronie Muzeum Narodowego w Krakowie.
  3. Zaproszenie na warsztaty w ramach cyklu "Muzeum? Kontakt!"- mailing do instytucji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną.
  4. Zaproszenie do śledzenia bloga projektu - mailing do instytucji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną oraz  do muzeów w Polsce.
  5. Zaproszenie na wykład Barry'ego Ginley'a w Muzeum Narodowym w Krakowie - mailing do muzeów oraz instytucji kultury z Krakowa i okolic.
  6. Informacje o zakończeniu projektu i produktach powstałych podczas jego realizacji - mailing do instytucji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną oraz muzeów w Polsce.
  7. Mapka z zabytkami i atrakcjami Krakowa oraz przypinki z logiem projektu dla uczestników spotkania projektowego w Krakowie.
  8. Darmowa publikacja w wersji elektronicznej na temat pracy z osobami niepełnosprawnymi w muzeum (wersja polska i część w wersji angielskiej) dostępna na stronie MNK i blogu projektu.

IV Działania ewaluacyjne

Działania ewaluacyjne były prowadzone na bieżąco po każdym warsztacie i spotkaniu. Opiekunowie grup uzupełniali ankietę, natomiast uczestnicy dokonywali oceny warsztatów poprzez specjalnie przygotowane zadania (rysowanie uśmiechniętych lub smutnych buziek, zaznaczanie jasnych lub ciemnych kolorów na palecie itp.).

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
109
W wyjazdach zagranicznych: 
16
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Blog  - https://europeanterritoryofculture.wordpress.com/).
  2. Zabierz się z nami - film ze spotkania podsumowującego cykl warsztatów Słowo/Obraz/Europa (dostępny na blogu projektui stronie Muzeum narodowego w Krakowie – www.mnk.pl).
  3. Nagranie z wykładu Barry’ego Ginley’a Muzeum jest dla wszystkich dostępny na blogu projektu i stronie Muzeum Narodowego w Krakowie – www.mnk.pl.
  4. Publikacja Na równi. Osoby z niepełnosprawnością intelektualną w muzeum - skierowana przede wszystkim  do edukatorów, pracowników muzeów oraz osób pracujących z osobami z niepełnosprawnością intelektualną. Jest dostępna na blogu projektu oraz stronie internetowej MNK. Zawiera przykładowe scenariusze zajęć. Skrócona wersja publikacji została przetłumaczona na język angielski.
  5. Słownik zawierający podstawowe zwroty i słowa w językach państw partnerskich. Jest on dostępny w formie dokumentu tekstowego oraz filmów, na których uczestnicy projektu wypowiadają poszczególne słowa tak, by można było nauczyć się ich wymowy.
  6. Broszura opisująca metody pracy wszystkich organizacji partnerskich.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Informacje o projekcie oraz link do bloga i publikacji został przesłany do pracowników muzeów w całej Polsce oraz ośrodków zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną w okolicach Krakowa.

Publikacja „Na równi” zawiera scenariusze zajęć, które powstały podczas realizacji projektu, upowszechniając je zachęcamy opiekunów grup do samodzielnej pracy ze swoimi podopiecznymi w Muzeum.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Stały kontakt z zagranicznymi partnerami i konieczność komunikowania się w języku angielskim wpłynęły znacząco na zwiększenie umiejętności językowych wśród pracowników realizujących projekt. Spotkania w krajach partnerskich oraz przygotowany słownik z podstawowymi zwrotami w językach krajów partnerskich przyczynił się do zwiększenia umiejętności językowych oraz poszerzenia wiedzy o krajach partnerskich. Wyjazdy zagraniczne były również okazją do odwiedzenia muzeów w różnych krajach, poznania ich zbiorów oraz wymiany doświadczeń nie tylko w zakresie pracy z osobami z niepełnosprawnościami. Prowadzenie bloga projektu, konieczność jego uzupełniania wpłynęła na zwiększenie umiejętności TIK. Stała i długotrwała współpraca z grupami osób z niepełnosprawnością intelektualną, szkolenia i wykład oraz wymiana doświadczeń i możliwość obserwowania pracy partnerów wpłynęły znacząco na zwiększenie umiejętności pedagogicznych pracowników Działu Edukacji. Realizacja projektu wpłynęła na zwiększenie umiejętności zarządzania projektami, a pozytywny odbiór ze strony uczestników wpłynął na zwiększenie motywacji do realizowania tego typu projektów w przyszłości.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Podczas warsztatów, szczególnie cyklu Słowo/ Obraz/ Europa, uczestnicy projektu poznawali podstawowe słowa i zwroty w języku angielskim oraz zdobywali wiedzę o krajach partnerskich i ich kulturze. Zdobytą wiedzę mogli praktycznie wykorzystać podczas spotkania projektowego w Krakowie, gdzie mieli możliwość nawiązania znajomości z uczestnikami z innych krajów oraz podczas wyjazdu do Londynu. Spotkania z zagranicznymi uczestnikami oraz comiesięczne spotkania w Muzeum przyczyniły się do wzrostu umiejętności społecznych oraz pewności siebie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wartością projektu była możliwość zrealizowania stałego cyklu warsztatów dla osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz dłuższej współpracy ze stałą grupą osób. Dzięki warsztatom uczestnicy oswoili przestrzenie muzealne, a pracownicy Muzeum otwarli się na nowe grupy odbiorców. Liczymy na to, że wypracowane scenariusze oraz publikacja będą inspiracją dla animatorów i opiekunów osób z niepełnosprawnością intelektualną. Trwałością projektu jest nawiązanie współpracy Działu Edukacji z Środowiskowym Domem Samopomocy w Skawinie oraz  z partnerami zagranicznymi. 

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Katarzyna - uczestniczka warsztatów: Chciałam być na każdych zajęciach!

Jadwiga – uczestniczka warsztatów: Kiedy idziemy tam znowu?  

Komentarz opiekuna grupy zamieszony w ankiecie ewaluacyjnej: Podziękowania dla pani prowadzącej. Bardzo inspirujące zajęcia, pobudzające wyobraźnię naszych uczestników. Zajęcia prowadzone z rozmachem, jeszcze raz dziękujemy.

Agnieszka Bajorska, wolontariuszka: Uczestnicząc w warsztatach dla osób niepełnosprawnych, zrozumiałam, że trzeba cieszyć się każdą najmniejszą rzeczą, każdą chwilą. W trudniejszych sytuacjach, które doprowadzają mnie do smutku, i kiedy cała energia opada, wystarczy, że przypomnę sobie te zajęcia i czuję się jak nowo narodzona. To doświadczenie sprawiło, że w moim życiu pojawiło się więcej dni tych weselszych, więcej chęci do działania i więcej optymizmu. Muzeum pozwoliło mi spojrzeć na życie, na kulturę i sztukę z trochę innej perspektywy.

Stanisława Szczepaniak; kierowniczka SDŚ Skawina: Osobiście uważam, że wykorzystanie przestrzeni muzealnej wraz z jej unikatowym wnętrzem jako pomysł edukacyjny jest bardzo trafiony. Dla wszystkich uczestników zajęć, w tym terapeutów, jest to doświadczenie bezcenne. Sprawdzenie umiejętności adaptacyjnych, percepcji, stopnia zainteresowania w tak bezpośrednim kontakcie z wiedzą i kulturą naszych podopiecznych jest niezwykle rozwijające. Zwłaszcza gdy uwzględni się stopień zróżnicowania dysfunkcji, które mają.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Walczyk
Data wypełnienia formularza/karty: 
27.01.2016

Soft Skills - Empowered Parents

Tematyka działań: 
Edukacja rodziców i rodzin
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Zdrowia Psychicznego Dziecka i Rodziny
ul. Mielecka 33a, 35-504 Rzeszów
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Dariusz Baran, dariusz.baran@op.pl, tel. 503 693 462
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Promocja zdrowia psychicznego dzieci, młodzieży i dorosłych
Edukacja rodziców i wychowawców:
  • trening umiejętności wychowawczych metodą E.Mazlish i A.Faber,
  • seminaria on-line i warsztaty na temat inteligencji emocjonalnej.
Tytuł projektu: 
Soft Skills - Empowered Parents
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-HU1-GRU06-10285 2
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Węgry
Polska
Francja
Słowenia
Włochy
Czechy
Wlk. Brytania
Cele projektu: 
  • Przeniesienie wiedzy, metod i technik aktualnie wykorzystywanych w szkoleniach i treningach w kontekście biznesowym (coaching, przywództwo, inteligencja emocjonalna) w obszar edukacji rodziców;
  • zaadaptowanie powyższych do potrzeb rodzin w różnych kontekstach,  z którymi mają do czynienia partnerzy, mając na względzie zarówno kwestie rodzicielstwa, jak i współpracy między rodzinami i instytucjami społecznymi (edukacja, zdrowie, pomoc społeczna itp.);
  • dzielenie się i upowszechnianie dobrych praktyk między partnerami w obszarze edukacji rodziców, odnośnie treści i metodologii;
  • dzielenie się i upowszechnianie dobrych praktyk finansowaniu programów edukacji rodziców oraz opracowanie nowych strategii pozyskiwania środków dla edukacji rodziców i jej szerszego upowszechniania;
  • zbieranie doświadczenia w prowadzeniu edukacji przez Internet.
Obszary tematyczne: 

Edukacja rodziców

Zagadnienia i problemy:

  1. Jakich kompetencji brakuje rodzicom? czego potrzeba nauczyć się do pełnienia roli rodzica?
  2. Jak obecnie funkcjonujące programy szkoleniowe w zakresie przywództwa, coachingu, inteligencji emocjonalnej mogą być wykorzystane w kontekście rodzicielstwa?
  3. Co oferują obecne programy edukacji rodziców? jak można je bardziej dostosować do potrzeb rodziców?
  4. Jak upowszechnić i zwiększyć dostępność edukacji rodziców?  jak zapewnić tym działaniom trwałe podstawy finansowania?
Grupa docelowa słuchaczy: 

Rodzice i wychowawcy

Jakie były początki projektu: 

Zsuzsanna Egry z Węgier prowadziła w swoim kraju edukację rodziców opartą o metodę „Parenting by Connection” (rodzicielstwo oparte na więzi), która nawiązuje na współczesnej wiedzy z neuropsychologii i teorii przywiązania. Zsuzsanna zaprosiła do projektu partnerów z Czech, Słowenii, Francji, Włoch, Wielkiej Brytanii i Polski. Część z nich poznała w poprzednim projekcie partnerskim programu Grundtvig i kontakty międzynarodowe, a część odnalazła poprzez bazę danych.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie wspólne i bilateralne::

  • 2013.10.10-13 Słowenia, Promoroz
  • 2014.01.20-23 Włochy, Milano
  • 2014.02.20-23 Czechy, Mlade Buky (udział 3 polskich słuchaczy)
  • 2014.05.1-4 Francja, Rue Buky (udział 4 polskich słuchaczy)
  • 2014.08.14-15 Wielka Brytania, Embercombe
  • 2014.08.18-22 Wielka Brytania, Embercombe  (udział 1 polskiego słuchacza)
  • 2014.10.26-30 Włochy, Garghiano
  • 2015.04.30-05.03 Węgry, Leanyfalu (udział 8 polskich słuchaczy)
  • 2015.02.07 Polska, Rzeszów
  • 2015.03.10-12 Włochy, Ranco
  • 2015.05.24-29 Wielka Brytania, Embercombe
  • 2015.06.06 Słowenia, Koper
  • 2015.06.10-15 Czechy, Horni Nemci
  • 2015.07.5-8 Wielka Brytania, Embercombe
  • 2015.07.16-19 Polska, Rzeszów & Kraków  (polscy słuchacze byli gospodarzami)    

Spotkania partnerskie miały charakter szkoleń warsztatowych na temat inteligencji emocjonalnej, coachingu i rodzicielstwa opartego na więzi emocjonalnej. W kraju organizowano seminaria on-line (webinary) i zajęcia warsztaty dla rodziców i wychowawców. Upowszechnianie działań odbywało się głównie poprzez Internet i spotkania środowiskowe. Ewaluacja poprzez informacje zwrotne.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
30 rodziców i 50 wychowawców
W wyjazdach zagranicznych: 
9 rodziców
Produkty
Produkty projektu: 

www.euparenteducation.weebly.com Na stronie projektu są zamieszczone wszystkie materiały, prezentacje, nagrania audio i video z projektu.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona projektu www.euparenteducation.weebly.com jest ogólnodostępna i na bieżąco użytkownicy korzystają z materiałów tam zamieszczonych.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w projekcie i współpraca z partnerami poszerzyła ofertę edukacji rodziców o tematykę inteligencji emocjonalnej. Szkoła dla rodziców i wychowawców zwykle wzbudza zainteresowanie matek i wychowawczyń, a znacznie mniej ojców i wychowawców. Koncepcja inteligencji emocjonalnej jest atrakcyjna dla mężczyzn, bo kojarzy się z profesjonalnym zarządzaniem i sukcesem. Rodzic jest przyjacielem dziecka i menadżerem życia rodzinnego. To zintensyfikowało promocję pozytywnego rodzicielstwa i troskę o równowagę pracy zawodowej i życia rodzinnego.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uczestnicy treningu umiejętności wychowawczych zwykle na zajęciach mówią o zmianach w ich relacji z dziećmi. Po zajęciach proszą o więcej. „Dzięki warsztatom udało mi się rozwiązać problem agresywnego zachowania u syna. Nawiązałam z nim kontakt i uspokoił się. Martwię się, że między ojcem i synem dialog jest trudny. Mam nadzieję, że mąż także skorzysta z takich zajęć.”

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Projekt wzbogacił ofertę edukacyjną dla rodziców o uczenie się z wykorzystaniem Internetu (seminaria on-line, filmy, materiały). To ułatwia kontakt i nawiązanie partnerstwa w skali europejskiej, aby organizować wspólnie edukację rodziców lub szkolenia dotyczące metody jej prowadzenia w ramach Erasmus+.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„O takich tematach mogłabym rozmawiać cały dzień. Dziękuję!”

„Projekt przekonał mnie, że rodzicielstwo inteligentne emocjonalnie i oparte na więzi uczuciowej rozwiązuje problemy wychowawcze z dziećmi”.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Uczestnicy ze wszystkich organizacji partnerskich z uważnością i zaangażowaniem uczestniczyli w spotkaniach projektowych, tworząc wyjątkowy klimat współpracy i przyjaźni.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Dariusz Baran
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.01.2016

Connecting generation

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Uniwersytet Trzeciego Wieku w Białymstoku
ul. M. Skłodowskiej-Curie 14, 15-097 Białystok
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Danuta Sajur, danutasajur@wp.pl, +48608254345
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Uniwersytet Trzeciego Wieku w Białymstoku jest stowarzyszeniem pożytku publicznego, którego podstawową działalnością jest nieformalna edukacja seniorów.  Grupa docelowa słuchaczy to seniorzy 50+.Tematyka i metody pracy edukacyjnej naszego Uniwersytetu są następujące:

Wykłady obligatoryjne dla około 600 seniorów, z różnych dziedzin wiedzy,  prowadzone są przez wykładowców wyższych uczelni. Tematyka wykładów jest zróżnicowana. Dotyczy zdrowia, historii, turystyki, muzykologii, religii, geografii, medycyny, prawa, itd. z uwzględnieniem  sytuacji ludzi starszych i wielu innych dziedzin  i wszelkich innych w zależności od zainteresowania słuchaczy UTW.

Wykłady fakultatywne odbywają się w: Muzeum Podlaskim, Muzeum Historycznym, Muzeum Wojska, Muzeum Rzeźby im Alfonsa Karnego,   Muzeum Przyrodniczym im. Profesora  Andrzeja Myrchy  w Uniwersytecie Muzycznym im. F. Chopina.

Prowadzone są lektoraty języka angielskiego, niemieckiego, francuskiego, rosyjskiego i esperanta. W zależności od posiadanych środków  prowadzone są kursy komputerowe.

Dodatkowe zajęcia prowadzone są w wielu sekcjach zainteresowań jak np. historycznej, malarskiej, haftu, teatralnej, brydża, tańca, w chórze, w sekcji „O Uśmiech Seniora”, fotograficzno-filmowej, turystycznych, żeglarskiej, gimnastycznych, redakcji gazetki „Zawsze Młodzi”, itd.

Tytuł projektu: 
Connecting generation
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-IT2-GRU06-37059 6
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Wlk. Brytania
Węgry
Grecja
Polska
Turcja
Słowenia
Włochy
Rumunia
Cele projektu: 

Projekt miał 2 nadrzędne cele:

  • Wzmocnienie Europejskich sieci nauczania, które przyczynią się do konsolidacji Europy jako społeczeństwa wiedzy i pokojowego i socjalnego wspólnego regionu.
  • Zwiększenie  świadomości  i znalezienie odpowiednich, konkretnych i wymiernych odpowiedzi odnośnie nadchodzących zmian w aktywnym starzeniu się.

Wszystkie cele międzynarodowego partnerskiego projektu CONGENIAL zostały zrealizowane.

Celem pośrednim było stworzenie w lokalnych społecznościach, w których funkcjonują partnerzy projektu, platformy do wspólnej, formalnej i nie formalnej międzypokoleniowej i międzynarodowej wzajemnej edukacji i przekazywania wiedzy, wspólnej płaszczyzny do wzajemnego międzypokoleniowego zrozumienia się ale i dla społecznej aktywności, która prowadziła do lepszego współżycia seniorów i młodszych pokoleń.  Celem było również tworzenie i transfer wiedzy, metod i dobrej praktyki dla edukacji społeczności seniorskiej i międzypokoleniowej nauki poprzez poznawanie tych praktyk od naszych partnerów podczas międzynarodowych spotkań partnerskich.

Specyficznym celem był rozwój innowacyjnych metod aby polepszyć  komunikację pomiędzy pokoleniami i tworzyć możliwości do wzajemnego przekazywania wiedzy pomiędzy starszą i młodszą generacją bazując na poznanych tą drogą dobrych praktykach stosowanych w organizacjach partnerskich.  Faktycznie poznaliśmy kilka  innowacyjnych metod komunikacji międzypokoleniowej.

Jak ważne cele realizowaliśmy w tym projekcie świadczy fakt dużego zainteresowania  się tym projektem przez białostockie media lokalne. 5 artykułów na temat naszej działalności projektowej napisano w wielonakładowym piśmie regionalnym "Kurier Podlaski" oraz stworzono 20 minutowy reportaż o naszym projekcie w Radiu Białystok.

Obszary tematyczne: 

Międzypokoleniowe integracyjne zadania realizowane przez poszczególnych partnerów projektu oraz spotkania partnerskie organizowane w ramach projektu CONGENIAL przyczyniły się do tego, iż poczuliśmy się zintegrowani ze społecznością Europy i Turcji.

Żyjemy w świecie globalnym, w którym często zapomina sie o człowieku, o jego potrzebach i prawach. Dlatego coraz bardziej potrzebujemy funkcjonować według zasad  praw człowieka zwłaszcza Europejskiej Karty Praw Człowieka. W projekcie współpracowało 9 partnerów z 8 krajów. Każdy z tych partnerów realizował inne zadania i spotykał się z różnymi międzypokoleniowymi problemami w społecznościach lokalnych. Poznawaliśmy te problemy podczas międzynarodowych projektowych spotkań, widzieliśmy jak nasi partnerzy realizują międzypokoleniowe zadania integracyjne i jak pokonują różne problemy i trudności z tym związane. Doszliśmy do wniosku, że  te same zasady, reguły a nawet metody integracji międzypokoleniowej mogą i powinny być stosowane  na poziomie globalnym, państwowym i lokalnym. Wypracowaliśmy wspólnie innowacyjne metody współpracy międzypokoleniowej, które mogą i na pewno będą stosowane w organizacjach partnerów.

Europa jest dla młodych i starych, jest dla wszystkich. Ale powinna być ciągłość kulturowa i historyczna pomiędzy pokoleniami. I to staraliśmy się stosować w ciągu 2 lat funkcjonowania projektu. Na przykład, na międzypokoleniowym spotkaniu we Włoszech wydyskutowano wniosek, że jest potrzeba opracowania w Europie wspólnych obiektywnych podręczników historii, w których zdarzenia historyczne będą przedstawiane w obiektywny sposób, przekazując punkty widzenia różnych stron (krajów) tych zdarzeń.

Nauka języka angielskiego i praktyczna możliwość komunikowania się w tym języku przyczyniła się do tego, że seniorzy UTW w Białymstoku, uczestnicy projektu,  nabrali pewności siebie, pozyskali możliwość wykorzystania swoich językowych umiejętności do dalszej integracji międzynarodowej i międzypokoleniowej.

Okazało się, że dzięki nauce angielskiego polscy seniorzy rozumieli się nawzajem w kontaktach bezpośrednich z uczestnikami projektu z innych krajów. Tym bardziej to należy docenić gdyż wielu seniorów UTW nigdy by się nie zaangażowało w naukę języka angielskiego gdyby nie motywacja wynikająca z faktu uczestniczenia w tym projekcie.

Nasi uczestnicy projektu mieli możliwość nauki technologii informatycznych, nauczyli się tworzyć filmy, komputerowe prezentacje, korespondować i rozmawiać przez Internet, wymieniać przez Internet zdjęcia i informacje ze spotkań międzynarodowych. W ten sposób zostały stworzone im możliwości do poznawania nowych krajów i ludzi. Zawiązano przyjaźnie i kontakty międzypokoleniowe i międzynarodowe. Niektóre polskie uczestniczki projektu cały czas utrzymują e-mailowy kontakt z uczestnikami projektu z innych krajów. Inna nasza uczestniczka projektu samodzielnie przygotowała edycję wydanych książek i broszur, inne dwie przygotowały prezentację multimedialną w Power Point i to po angielsku, samodzielnie przygotowaliśmy na komputerze projekty zaproszeń, świadectw i baneru. Nauczyliśmy się przez Internet zakupywać bilety lotnicze i rezerwować hotele. Może to dla innych jest normalne ale my mówimy o seniorach, z których wielu po raz pierwszy, dopiero w trakcie uczestniczenia w tym projekcie zaczęło się uczyć angielskiego i korzystać z komputerów.

Podczas trwania projektu seniorzy, uczestnicy projektu mieli ogromną ilość spotkań międzypokoleniowych, na których realizowano naukę międzypokoleniową i wymianę kulturową realizując między innymi w ten sposób kompetencje społeczne i obywatelskie.

Ale najważniejszym się wydaje fakt stworzenia przez seniorów dla potomnych 3 książek wspomnieniowych. 2 z tych książek były tworzone przez 2 lata na stronie internetowej UTW a przekazały naszym potomnym ogromną wiedzę o czasach dzieciństwa, młodości i dojrzałego życia seniorów UTW.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchaczami projektu zarówno w organizacjach partnerów jak i w organizacji polskiej były różne pokolenia; dzieci, młodzież, dorośli, seniorzy.

Jakie były początki projektu: 

Grupa partnerska zawiązała się w trakcie seminarium kontaktowego na Sardynii w roku 2012. Na początku było 7 partnerów. Koordynator projektu z Włoch Gilda Esposito dobrała  jeszcze do grupy organizację z Rumunii i z Włoch. W efekcie w projekcie było 9 partnerów;  z Włoch – 2 organizacje, oraz po jednym partnerze z  Grecji, Węgier, Wlk. Brytanii, Słowenii, Polski, Rumunii  i Turcji. Prace nad wnioskiem aplikacyjnym  zaczęliśmy już w listopadzie 2012.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Międzynarodowe spotkania projektowe odbyły się we wszystkich krajach partnerów ale zgodnie z projektem obowiązkowe były na Węgrzech, w Słowenii i w Polsce. Grupa polska uczestniczyła w spotkaniach na Węgrzech, w Turcji, Słowenii, Włoszech i Grecji

Aktywność własna.

W obszarze pracy własnej grupy uczestników projektu z UTW od samego początku: przeprowadzono 2 kursy językowe, kurs komputerowy,  zorganizowano 29 spotkań z dziećmi i młodzieżą, stworzono stronę internetową, napisano 14 artykułów, zorganizowano międzynarodowe spotkanie projektowe w Białymstoku oraz wystawę malarską i hafciarską podczas tego spotkania, napisano 3 książki wspomnieniowe wykorzystując do tego stronę internetową projektu,  przygotowano wspólnie z dziećmi spektakl „Hello Europe”, zorganizowano międzynarodowy, międzypokoleniowy piknik  i wiele innych zadań (patrz: produkty finalne).

Międzynarodowe spotkania partnerskie.

Natomiast międzynarodowe spotkania projektowe, w których uczestniczyła grupa polska miały następujący przebieg.

Węgry (uczestniczyły 2 osoby staff’u).

W pierwszym międzynarodowym spotkaniu organizacyjnym w Budapeszcie wzięli udział wszyscy koordynatorzy z osobami wspomagającymi. Ze strony naszej organizacji w spotkaniu tym wzięła udział koordynator Danuta Sajur i Helena Łukaszewicz. Na spotkaniu tym uzgodniono nowy plan spotkań i zadań gdyż do projektu doszły 2 nowe organizacje. Ustalono wszystkie szczegóły współpracy,  zasady realizacji poszczególnych zadań, podział tych zadań pomiędzy partnerów oraz sposób rozliczania kosztów, sposób komunikowania się, itd..

Turcja ( uczestniczyło 4 słuchaczy i 1 osoba staff’u).

Spotkanie było przygotowane fachowo i było bardzo owocne. Poznaliśmy system edukacyjny funkcjonujący w Turcji w obszarze edukacji grup mniej uprzywilejowanych a zwłaszcza niepełnosprawnych osób, młodych  kobiet i dzieci oraz systemy wspomagania społecznego tych grup.

W miasteczku Bolwadin, w Lokalnym Ośrodku Aktywizacji Niepełnosprawnych, uczestniczyliśmy w tworzeniu rękodzieł w postaci kolorowych, imitujących kwiaty klamerek do włosów z filcu. Warsztaty artystyczne w filcu, które są tam prowadzone z niepełnosprawnymi grupami osób, przyczyniają sie do wyzwalania aktywności społecznej i ucieczki od samotności.

W następnych dniach zwiedzaliśmy szkołę zawodową gdzie uczono młodzież wielu zawodów, w tym młode dziewczyny z tradycyjnych domów, wykonywania różnych zawodów np. związanych z szyciem i haftowaniem. Oglądaliśmy pięknie wyposażone gabinety przygotowujące młodzież do różnych innych zawodów. Kształci się tu informatyków, fotografików, grafików, fryzjerów, plastyków. itd..

W tym samym budynku było przedszkole, gdzie maluszki ubrane w stroje ludowe zaprezentowały nam piękne tańce tureckie, a na pamiątkę obdarowały nas swoimi malunkami. Rozmawialiśmy z dyrekcją i nauczycielami na tematy integracji międzypokoleniowej w Turcji.

Następnie oglądałyśmy centrum szkolenia dorosłych, gdzie młodsze i starsze kobiety uczyły się szycia i wyszywania. Najbardziej nas urzekły stroje, jakie są przygotowywane na ceremonię zaślubin dla panny młodej.  Obejrzałyśmy też pracownie plastyczne. Podziwiałyśmy wykonane przez młode uczennice piękne mozaiki i artystycznie wykonane rękodzieła.

Następnego dnia pojechaliśmy do miejscowości Erkman. Tutaj w szkole przywitała nas  grupa dzieci z uboższych rodzin w wieku około 8 – 9 lat, która zaczynała poznawać język angielski. Uczniowie byli bardzo przejęci rolą, pytali nas o imiona i mówili, że miło im ze nas widzą (oczywiście po angielsku). Widać było jak bardzo to spotkanie przeżywali.

Następnie mieliśmy spotkanie w Village Room z najstarszymi mieszkańcami tej miejscowości. Była to niewielka sala z piecem i rurą do komina pośrodku, gdzie spotykają się różne pokolenia. Piją tutaj herbatę, czytają, śpiewają, tańczą i prowadzą rozmowy. Naprzeciwko znajdował się meczet, gdzie mogliśmy zobaczyć modlących się mężczyzn i wyjaśniono nam szczegóły tego obrzędu.

Mieliśmy również możliwość obejrzenia pięknej prywatnej szkoły z fantastycznym wyposażeniem i szerokimi możliwościami edukacyjnymi.

Z Erkman pojechaliśmy do Afyon by zwiedzić Meczet Mevlevi. Tutaj wysłuchaliśmy historii Meczetu i grobów, które się tam znajdują (kobiety musiały przed wejściem założyć chusty). Zobaczyliśmy warsztaty artystycznego rzemiosła.

Następnie zwiedziliśmy muzeum, gdzie kustosz opowiedział nam o życiu i obyczajach Derwiszów. Na zakończenie zagrał nam turecką melodię na instrumencie a mały chłopiec próbował zatańczyć rytualny taniec Derwisza. Taniec ten fachowo zaprezentował nam później specjalista w tej dziedzinie.

Słowenia ( uczestniczyło 3 słuchaczy i 2 osób staff’u):

W Słowenii, odbyło się bardzo ważne spotkanie partnerskie w ramach projektu Congenial. Spotkanie to było zaplanowane jako sprawozdawcze, z połowy realizacji tego projektu. W spotkaniu tym, z racji jego rangi, uczestniczyli przedstawiciele wszystkich partnerów. Przypomniano kluczowe hasła, wokół których skupiły się prace prowadzone w poszczególnych krajach partnerskich i rodzaje prowadzonych działań międzypokoleniowych. Przeanalizowano wykonane prace projektowe, wypunktowano niedociągnięcia oraz przedstawiono przyszłe zadania. Każdy z partnerów projektu przedstawił swoje dokonania. Uczestnicy zapoznali się z prezentacją przedstawioną przez dr Petera Beltrama z Lublany na temat edukacji dorosłych w Słowenii i obejrzeli 2 filmy.

Następnego dnia uczestniczyliśmy w  prezentacji lokalnego programu młodych przewodników turystycznych. Dla tych młodych ludzi był to sprawdzian wiedzy, który przygotowali specjalnie dla naszej grupy projektowej, sprawdzian umiejętności posługiwania się językiem angielskim i jednocześnie egzamin uprawniający ich do pracy w zawodzie przewodnika turystycznego. Zapoznali nas  z historią miasteczka, tradycjami i tradycyjnymi lokalnymi wyrobami. Byliśmy w multimedialnym muzeum przyrodniczym.

U partnera słoweńskiego zapoznaliśmy się również z międzypokoleniową współpracą w obszarze poznawania roślin leczniczych i wykorzystywania ich w lecznictwie i w żywieniu. Wiedzę tę młodszemu pokoleniu przekazywał senior- zielarz, który w tym specjalizuje się. Młodzi, słoweńscy uczestnicy projektu przygotowali na ten temat poradnik w postaci informatycznej i broszurowej.

Odwiedziliśmy Muzeum Miejskie w Tolminie znajdujące się w rezydencji Coronini z drugiej połowy XVIII wieku. Posiada ono bogate zbiory dokumentujące dziedzictwo kulturowe i historię regionu oraz nietypowe prezentacje zasobów muzealnych. W muzeum powitała nas dyrektor muzeum Damjana Cernilogar oraz mer miasteczka Tolmin. Do najciekawszych punktów programu zwiedzania należał pokaz, w którym starsze kobiety prezentowały prace związane z obróbką wełny pozyskiwanej od owiec hodowanych w dolinie Socza. Interesującym był też pokaz, w którym brała udział jedna z uczestniczek projektu „Congenial”. Została ona krok po kroku ubrana w strój damy dworu. Bardzo ciekawa była też ekspozycja dotycząca czasów budowy socjalizmu na terenach byłej Jugosławii, w skład której, miedzy innymi, wchodziła Słowenia. 

Specjalną tradycyjną kuchnię poznaliśmy bardzo wysoko w górach w  agroturystycznym gospodarstwie. A jedno z nietypowych słoweńskich tradycyjnych potraw przygotowała dla nas ponad 90-letnia seniorka

Włochy (uczestniczyło 5 słuchaczy i 2 osób staff’u):

We Włoszech pierwsze oficjalne spotkanie projektowe odbyło się w Pałacu Province, w którym urzęduje prezydent miasta La Spezia. Spotkanie prowadziły Gilda Esposito i Gabriella Peroni oraz Jacopo Bianchi. Przywitały nas bardzo serdecznie 2 przedstawicielki władz miasta w tym Patrizia Bianchetto vice prefetto La Spezia. Następnie koordynatorzy z poszczególnych krajów przedstawili uczestników, swoje kraje i organizacje. Lokalny przewodnik zaprezentował w formie multiumedialnej historię, bogactwo i piękno prowincji La Spezia oraz program Festa della Marineria, w którym potem uczestniczyliśmy. Następnie organizacje z Włoch; Eda Forum i AIDEA przedstawiły multimedialną prezentację swoich organizacji, ich cele oraz zrealizowane zadania i planowane działania w ramach projektu “CONGENIAL”. W dalszej części spotkania dyskutowano głównie na tematy związane z projektem.

W kolejnym dniu  udaliśmy się do Muzeum Marynarki Wojennej „Navale”. W muzeum prowadzone są lekcje i warsztaty dla dzieci i młodzieży ze szkół La Spezia. Celem warsztatów było zwiedzanie wystaw i obejrzenie prezentacji multimedialnej dziejów włoskiej marynarki wojennej. W ten sposób mieliśmy my seniorzy poznać i odczuć to co uczą się młodsze pokolenia tego regionu ale i porównać to z naszymi systemami edukacji.

Kolejne warsztaty uczestników projektu Congenial razem z dziećmi odbyły się w Miejskim Centrum w La Spezia, które prowadziła pani Lilli Cazdone. Na wstępie opowiedziała o miejscu, w którym byliśmy, o dzieciach uczestnikach warsztatów oraz o historii garncarstwa. Obejrzeliśmy wystawę finalnych produktów procesu garncarskiego. Następnie rozdano nam materiały do lepienia, deseczki, farby, pędzle, formy i zabraliśmy się razem z grupą dzieci do tworzenia.

Potem uczestniczyliśmy w spotkaniu z młodzieżą gimnazjum badającą temat uchodźców z Istrii w czasie II wojny światowej. Spotkanie prowadziły koordynator projektu Gilda Esposito oraz Gabriela Peroni, która jest absolwentem tej szkoły a obecnie nauczycielem. Młodzież przygotowała specjalną multimedialną prezentację o uchodźcach z Istrii. Po tej prezentacji  wywiązała się gorąca dyskusja pomiędzy międzynarodowymi uczestnikami spotkania a Włochami o potrzebie obiektywizowania europejskiej historii gdyż jak dotąd nie ma historii, która prezentowałaby w jednym opracowaniu punkty widzenia różnych uczestników zdarzeń historycznych.

Dowiedzieliśmy się, że w ramach tego projektu, u włoskiego partnera, przeprowadzono zajęcia językowe z młodzieżą, na których seniorki przedstawiały tradycyjne regionalne przepisy kulinarne a młodzież tłumaczyła je na kilka języków. Odbyły się również gry teatralne seniorów i młodzieży prowadzone w różnych językach na Marinella.

Polska grupa uczestniczyła w kawiarence językowej prowadzonej przez Jacopo Bianchi.

Zwiedzaliśmy miejscowości "4 terra" wpisane na listę UNESCO zabytków ludzkości.

Grecja ( uczestniczyło 8 słuchaczy i 2 osób staffu):

Najpierw spotkaliśmy  się z członkami klubu Stowarzyszenia Wartości Życia. W klubie podziwiałyśmy występ grupy muzycznej seniorów i młodzieży. Śpiewane piosenki i aranżowane scenki ukazały istotne zdarzenia w życiu człowieka, podkreślające ich wartość moralną – chrzest, ślub; edukacja, służba w wojsku, itd., i uczyły, co w egzystencji ludzkiej jest najważniejsze. Młodzież zapraszała wszystkich do tańca i śpiewania. Wspólny występ starszego i młodszego pokolenia stał się ciekawą realizacją głównej  idei projektu CONGENIAL.

Następnego dnia cała grupa wyjechała do Ermioni. Pierwsze warsztaty to udział w World Cafe. Losowy wybór grupy i możemy na arkuszach papieru czarnymi flamastrami zapisać nasze dokonania w projekcie CONGENIAL. Okazuje się, że polska grupa zrealizowała najwięcej zadań międzypokoleniowych, ponadto  opracowała 3 publikacje wspomnieniowe. Zmiana miejsc przy stolikach i niebieskimi flamastrami zapisujemy satysfakcjonujące nas efekty projektu. Teresa Lautsch (polska uczestniczka) w formie rysunków przedstawiła skutki naszych przedsięwzięć. Ostatnia zmiana w grupach i na zielono zapisaliśmy możliwości modernizacji pomysłów. Następnie przedstawione na papierze pomysły aktywności międzypokoleniowej, które wszyscy uczestnicy World Cafe oglądali uważnie i dokonali wyboru najciekawszych poprzez przylepienie żółtych kropek. Po podsumowaniu dyskusji okazało się, że dwie polskie realizacje zdobyły najwięcej zwolenników – pieczenie ciasteczek w Domu Dziecka w Supraślu i nauka obsługi komputerów przez uczni Technikum Elektrycznego seniorów z UTW.

Następnie zwiedzaliśmy muzeum, mieszczące się w tradycyjnym kamiennym domu, gdzie sympatyczna kustoszka przedstawiła eksponaty obrazujące przeszłość i tradycje Ermioni.  Odwiedziliśmy również muzeum zabawek i eksponatów szkolnych. Wróciliśmy do dzieciństwa podczas warsztatów robienia lalek ze skrawków płótna i wstążek. Po drodze zwiedziliśmy cerkiew gdzie  sympatyczny duchowny pozwolił Zosi Pytel – Król zaśpiewać Ave Maria. Wzruszeni uczestnicy spotkania nie kryli zachwytu.

Po południu odwiedziliśmy siedzibę stowarzyszenia ELEOS, istniejącego od 80 lat, do którego należą bogatsze mieszkanki Ermioni. Opiekują się one 250 rodzinami, realizując ideę MIŁOŚCI. Zdobywają pieniądze ze sprzedaży dżemów, nalewek, mydła, obrazów, rękodzieła. Ponadto organizują zbiórki żywności, kultywują tradycje, uczą języka greckiego; pozyskują wolontariuszy i sponsorów. Opowiadali nam o tym przy herbacie i słodkich powidłach. Uczestniczyliśmy jeszcze w pokazie robienia przez nie mydła oliwkowego.

W kolejnym dniu zwiedzaliśmy historyczne miejsca Peloponezu a w powrotnej drodze Akropol.

Działania rozpowszechniające.

W trakcie realizacji projektu grupa polska zrealizowała następujące działania rozpowszechniające:

  1. Napisano 14 poniższych artykułów, tematycznie związane z projektem CONGENIAL, w miesięczniku UTW "Wiecznie młodzi", który wydawany jest co miesiąc w nakładzie kilkuset egzemplarzy:
    • "Międzypokoleniowa integracja",  B. Wilczewska, nr. 6/2012(43), s. 10 – 11
    • "Międzynarodowe i krajowe projekty UTW”, Barbara Wojtulewska – Kostka,  Nr. 2/2013(47), s. 32
    • "Współpraca UTW z młodszą generacją”, Barbara Wilczewska, nr. 2/2013(47), s. 29 – 31
    • "Międzypokoleniowe spotkania w Domu Dziecka”, Barbara Wilczewska, Nr. 3/2013(48), s. 8 – 9 
    • "Międzypokoleniowe warsztaty kosmetyczne przeprowadzone na UWB”, Halina Stelmach, Nr 3/2013(48), s.14
    • Barbara Wilczewska, Międzypokoleniowa edukacja na osiedlu TBS, „Wiecznie Młodzi”, nr 7/2013(52), s.12–14
    • Anna Paszkiewicz – Gadek, Wspomnienia z La Spezia, „Wiecznie Młodzi”, nr 7/2013(52), s. 22 – 23
    • Barbara Wilczewska, Gotowanie z   Bogusią, „Wiecznie Młodzi”, nr 7/2013(52), s. 26
    • Krystyna Szewczyk, Międzypokoleniowa edukacja, „Wiecznie Młodzi”, nr 8/2013(53), s. 17
    • Krystyna Szewczyk, Integracyjne spotkania przy komputerach, „Wiecznie Młodzi”, nr 1/2014(54), s. 10
    • Krystyna Szewczyk, Wizyta edukacyjna w Grecji, „Wiecznie Młodzi”, nr 4/2014(57), s. 24 – 27
    • Barbara Wilczewska, Spisane dla potomnych, „Wiecznie Młodzi”, nr 4/2014(57), s. 20 – 21
    • Alicja Temler, Legendy i prawdy o międzynarodowych projektach na naszym UTW, „Wiecznie Młodzi”, nr 4/2014(57), s.11 – 13
    • Krystyna Szewczyk, Ostatnia konferencja w projekcie CONGENIAL, „Wiecznie Młodzi”, nr 12/2014
  2. Opracowywano i wprowadzano na bieżąco wszystkie informacje o zadaniach realizowanych w projekcie CONGENIAL (po angielsku i po polsku) na stronę internetową tego projektu znajdującą się na platformie UTW w Białymstoku.
  3. Prowadzono na bieżąco kronikę projektu CONGENIAL na w/w stronie internetowej.
  4. Opracowano kronikę papierową projektu CONGENIAL.
  5. Opracowano prezentację komputerową o UTW w Białymstoku (w tym o projektach partnerskich z fundacji Grundtvig) po polsku i po angielsku (Alicja Temler, Helena Łukaszewicz).
  6. Przygotowano prezentację multimedialną (Halina Stelmach, Helena Łukaszewicz) o realizacji projektu CONGENIAL przez polskich uczestników projektu.
  7. Opracowano (Barbara Wilczewska) na stronę internetową 3 artykuły na temat międzypokoleniowej współpracy i integracji z młodym pokoleniem:1.Współpraca naszego UTW z młodym pokoleniem. 2.Międzypokoleniowa integracja w międzypokoleniowym projekcie. 3.Spisane dla potomnych. Artykuły te po przetłumaczeniu na angielski przez Helenę Łukaszewicz wprowadzono również na angielską stronę internetową projektu.
  8. Pisaliśmy w innowacyjny sposób, to znaczy na stronie internetowej, 2 książki wspomnieniowe dla potomnych, które są dostępne na tej stronie wszystkim zainteresowanym i będą nadal przez wiele lat. Wspomnienia te wydaliśmy również w   wersji papierowej.
  9. Udzieliliśmy wywiadu redaktorom, w efekcie których ukazało się 5 artykułów na temat tego projektu w wielonakładowym czasopiśmie lokalnym  „Kurier Poranny”
  10. „Kurier Poranny”, nr 76/2013,  „Na początek przeboje dwóch pokoleń”
  11. ”Kurier Poranny”,  nr 132/2013,  „Łączą pokolenia”
  12. „Kurier Poranny”, nr 41/2014,  „Seniorzy dokumentują”
  13. „Kurier Poranny” nr 66/2014,  „Opowieść o stryjach”
  14. ”Kurier Poranny”, Nr 71/2014, c.d. “Opowieść o stryjach”
  15. Przygotowano w języku angielskim specjalną edycję broszurową, tematycznie związana z projektem; "For ever Young"
  16. Zaprezentowaliśmy mieszkańcom Białegostoku (około 200 osób) i naszym międzynarodowym partnerom, razem  z dziećmi, spektakl "Hello Europa".
  17. Zorganizowaliśmy razem z grupą "Wychowawców Podwórkowych" międzypokoleniowy, międzynarodowy piknik w Muzeum Wsi, na którym oprócz naszych międzynarodowych partnerów było około 500 mieszkańców Białegostoku.
  18. W "Radiu Białystok" nadano specjalny reportaż (około 20 minut) o  aktywności społecznej uczestników tego projektu.

Ewaluacja

Został opracowany specjalny, wspólny dla wszystkich partnerów, formularz ewaluacyjny. Po każdym międzynarodowym. partnerskim spotkaniu formularze te były wypełniane przez uczestników tych spotkań. Sumaryczne zestawienie uwag i ocen tych spotkań, odrębnie dla każdego spotkania gromadzone były w DropBox’ie dla zapoznania się z uwagami i unikania w ten sposób podobnych uwag na następnych spotkaniach.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
180
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Zorganizowano 2 kursy nauki języka angielskiego (dla początkujących i dla zaawansowanych) przygotowujące członków UTW, którzy wyjeżdżali na zagraniczne  spotkania.  Uczyły się 33 osoby.
  2. Opracowano bogatą informację w języku polskim i angielskim na stronę internetową projektu CONGENIAL. Tematyka informacji; opis wszystkich międzypokoleniowych zadań (ogółem 29), aktywności i spotkania projektowe, wspomnienia, kroniki, itd..
  3. Utworzyliśmy na stronie internetowej 2 książki dla potomnych. Do ustalonych wcześniej spisów treści wprowadzaliśmy napisane przez siebie wspomnienia, opis zwyczajów, porady, przepisy. Na naszych oczach powstawał dostępny dla wszystkich zbiór wspomnień.
  4. Ze wspomnień umieszczonych na stronie internetowej wydaliśmy 2 książki;  „Rodzinne wspomnienia dla potomnych" - 270 stron,  „Podlaskie tradycje łączą pokolenia” -176 stron. Dodatkowo wydaliśmy książkę  „Nasze dziedzictwo” – 208 stron, w której zawarto większe wspomnienia członków UTW.
  5. Prowadziliśmy kronikę projektu CONGENIAL na stronie internetowej naszego UTW w 2 wersjach; polskiej i angielskiej. Równolegle do kroniki internetowej opracowaliśmy kronikę papierową, która została oprawiona i ma formę albumu.
  6. Przygotowano i zaprezentowano w języku angielskim 3 multimedialne prezentacje:
    • ”The University of the Third Age in Białystok",
    • ”The Presentation of the CONGENIAL project meetings",
    • ”Project „CONGENIAL”, inter-generational activities in UTA Białystok”.
  7. Zebraliśmy książki wśród uczestników projektu i wspólnie z Biblioteką przy Centrum Zamenhofa w Białymstoku przekazaliśmy je do Pogotowia Dziecięcego.
  8. Zorganizowano 7 spotkań z dziećmi z Domu Dziecka: Ostatki; Niedziela Palmowa; Wakacyjna wizyta; Kasztanowe korale; Jesienne harce; Świąteczny zapach pierników; Róże karnawałowe. Opisy spotkań, prezentacje, filmy znajdują na stronie internetowej.
  9. W ramach współpracy z młodzieżą studencką zostały zorganizowane dwa międzypokoleniowe zajęcia edukacyjne z zakresu kosmetologii upiększającej seniorów w Samodzielnej Pracowni Kosmetologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Uczestniczyło 29 osób.
  10. W ramach projektu powstała Szkoła Babć. Nawiązano współpracę ze Żłobkiem nr 1 (integracyjnym) w Białymstoku. W okresie trwania projektu zorganizowano dwa spotkania z milusińskimi tej placówki.
  11. W ramach projektu nasz Uniwersytet współpracował z dziećmi i młodzieżą z Programu „Wychowawca Podwórkowy”. Odbyły się dwie wycieczki integracyjne w plenerze: Sobolewo-Stawy Dojlidzkie (65 osób), i Antoniuk (50 osób).
  12. Zorganizowano 3 razy warsztaty robótek ręcznych i robienia biżuterii z dziećmi z programu „Wychowawca podwórkowy”. W warsztatach uczestniczyło 62 dzieci z osiedla TBS w Białymstoku.
  13. W ramach projektu CONGENIAL nawiązano współpracę z młodzieżą licealną Zespołu Szkół Elektrycznych w Białymstoku. Młodzież uczyła grupę seniorów z naszego UTW  obsługi komputerów. Zajęcia były wyjątkowo  efektywne.
  14. Wspólna nauka piosenek z różnych epok była wielką radością i fantastyczną zabawą i  faktycznie połączyła 3 pokolenia (dzieci, ich wychowawców i seniorów). Odbyło się  30 spotkań  śpiewających, na których seniorzy przygotowywali stare pieśni.
  15. Zorganizowano spotkanie z dziećmi pt. „Kawiarenka językowa”. W trakcie spotkania w języku angielskim poznawaliśmy się nawzajem, potem odbył się konkurs na logo spotkania, a w dalszej części było wspólne śpiewanie i zabawy w języku angielskim.
  16. W międzypokoleniowym spotkaniu z historią i wspomnieniami uczestniczyli dzieci, wychowawcy podwórkowi i seniorzy z UTW a rozmowom towarzyszyła redaktor z Radia Białystok. Na spotkanie seniorzy przynieśli stare archiwalne rodzinne zdjęcia i dokumenty.
  17. Zorganizowano spotkanie malarskie z dziećmi, wychowawcami podwórkowymi i seniorami z sekcji malarskiej. Seniorzy uczyli dzieci technik malarskich.  Powstał bogaty zbiór prac malarskich, uważnie oglądany i podziwiany przez wszystkich uczestników zajęć.
  18. Nauka tworzenia ozdób choinkowych. Podczas warsztatów przypomnieliśmy sobie i naszym młodym partnerom dawne techniki robienia łańcuchów, aniołków, jeżyków,  itp., przy śpiewie kolęd a oni pokazali nam bardziej nowoczesne pomysły na świąteczne dekoracje.
  19. Podczas warsztatów z uczniami w Technikum Gastronomicznym poznałyśmy tajemnice i z zapałem próbowałyśmy swoich sił w technikach carvingu tj. artystycznego nacinania warzyw. Poznałyśmy także narzędzia do tych prac.
  20. Opracowaliśmy w języku angielskim zestaw materiałów informacyjnych o naszej aktywności projektowej na wspólną, partnerską stronę projektu CONGENIAL, która znajduje się na serwerze włoskiego uczestnika projektu-EDA FORUM.
  21. Zaprezentowano, przygotowany podczas wielu prób, specjalny wielopokoleniowy spektakl "Hello Europe" dla zagranicznych gości, uczestników projektowego spotkania w Białymstoku i mieszkańców Białegostoku. Spektakl oglądało około 200 osób.
  22. Opracowano na stronę internetową 3 artykuły na temat międzypokoleniowej współpracy i integracji z młodym pokoleniem.
  23. Namalowano obraz  o tematyce przyrody Podlasia, będący prezentem dla głównego koordynatora projektu. Obraz wręczyła jego autorka podczas spotkania projektowego we Włoszech.
  24. Opracowaliśmy w celach sprawozdawczych (w języku angielskim) tabelę zawierającą informację o naszej działalności rozpowszechniającej projekt CONGENIAL.
  25. Opracowaliśmy po angielsku zestaw materiałów informacyjnych do wspólnego e-booka projektu CONGENIAL, które ostatecznie zestawiła, opracowała w układzie ostatecznym i wydała jedna z włoskich organizacji partnerskich-EDA FORUM.
  26. Zostały opracowane samodzielnie projekty baneru, plakatów i świadectw uczestnictwa w międzynarodowym spotkaniu projektowym w Białymstoku.
  27. Opracowaliśmy 10 filmików, które umieszczone na stronie internetowej projektu CONGENIAL na platformie UTW ilustrują naszą własną działalność międzypokoleniową przez cały okres trwania projektu i pozostaną na tej stronie przez wiele lat.
  28. Opracowano 13 filmików, które umieszczone na stronie internetowej projektu CONGENIAL na platformie UTW ilustrują międzynarodowe spotkania w każdym kraju partnerów projektu przez cały okres funkcjonowania projektu i pozostaną na tej stronie długo.
  29. 2 osoby uczestniczyły aktywnie w spotkaniu koordynatorów w Budapeszcie. Ustalono zasady realizacji partnerstwa tego projektu.
  30. 5 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu edukacyjnym w Afyon w Turcji. Sporządzono kronikę z tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  31. 5 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu partnerskim  w Tolminie na Słowenii. Sporządzono kronikę tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej.
  32. 7 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu partnerskim w La Spezia we Włoszech. Sporządzono kronikę tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  33. 10 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu partnerskim w Atenach w Grecji. Sporządzono kronikę tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  34. Zorganizowaliśmy międzynarodowe  spotkanie partnerów kończące projekt CONGENIAL. W spotkaniu uczestniczyło 18 zagranicznych uczestników projektu. W organizacji tego spotkania brali udział prawiwe wszyscy polscy uczestnicy projektu (29 osób).
  35. W Liceum Plastycznym w Supraślu odbyły się warsztaty artystyczne; malowanie obrazów i tworzenie grafik. Obrazy malowaliśmy techniką akwarelową a niektórzy pastelami. Techniki grafiki warsztatowej cieszyły dużym zainteresowaniem wśród naszych zagranicznych gości.
  36. Zorganizowaliśmy dla uczestników  międzynarodowego spotkania projektowego w Białymstoku  warsztaty pisania ikon.
  37. Zorganizowaliśmy wielopokoleniowy piknik, na którym zaprezentowano projekt CONGENIAL dla społeczności Białegostoku i na który pozyskaliśmy patronat Prezydenta miasta. Brały udział pokolenia seniorów, dzieci i młodzieży.  Trwały warsztaty dla dzieci.
  38. Na spotkaniu partnerskim projektu CONGENIAL w Białymstoku, podczas Konferencji inaugurującej spotkanie zaprezentowano wykład multimedialny w języku angielskim pt „Interegenerational Challenges of Contempory. To be Homo Sapiens or only Homo?”.
  39. Przygotowano specjalne wydanie naszej gazetki "Wiecznie Młodzi" w języku angielskim, związanej z  tematyką projektu, która została wręczona na międzynarodowym spotkaniu partnerskim w Białymstoku wszystkim  uczestnikom spotkania.
  40. Podczas spotkania partnerskiego w Białymstoku  otwarto uroczyście wystawę dorobku artystycznego seniorów UTW w Białymstoku. Otwarcia wraz  z przecięciem wstęgi dokonały panie;  Gilda Esposito główny koordynator projektu  i Prezes UTW Krystyna Szner.
  41. Zorganizowaliśmy dla uczestników międzynarodowego partnerskiego  spotkania w Białymstoku zwiedzanie Muzeum Wsi.
  42. Sporządzono kronikę międzynarodowego partnerskiego  spotkania w Białymstoku na stronie internetowej UTW i w formie papierowej, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  43. Zorganizowano warsztaty garncarskie dla uczestników międzynarodowego spotkania w Białymstoku
  44. Zorganizowano wykład dla młodzieży z Zespołu Szkół Elektrycznych, która nauczała seniorów korzystania z komputerów. Wykład był prezentacją projektu CONGENIAL i międzypokoleniowej integracji. Wykład zaprezentowała Krystyna Szewczyk, uczestnik projektu.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Produkty trwałe projektu to:  strona internetowa projektu CONGENIAL na platformie internetowej UTW,  3 książki,  23 filmy,  obrazy,  hafty, zdjęcia,  17 artykułów (14 w czasopiśmie „Na zawsze młodzi” oraz 3 na stronie internetowej), 2 kroniki (internetowa i papierowa), specjalna edycja, w języku angielskim, o tematyce projektu CONGENIAL, gazetki „ For ever Young”, 5 artykułów o projekcie w lokalnej gazecie „Kurier Poranny”, 20 minutowa audycja w Radiu Białystok. Wszystkie te produkty są ogólnodostępne i ciągle upowszechniane. Dla członków UTW najbardziej upowszechnianym produktem są wydane książki wspomnieniowe, których edycja będzie prawdopodobnie wznowiona.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

UTW w Białymstoku w bardzo znaczący sposób zwiększyła swoją kreatywność i motywację do aktywności w obszarze pozyskiwania środków unijnych na  aktywizację społeczną poprzez edukację. Nasza organizacja stała się członkiem wirtualnej społeczności poznając różne fora do komunikacji, tematyczne sieci informatyczne oraz nowe innowacyjne metody współpracy międzypokoleniowej co z pewnością przyda się nam na przyszłość nawet w bieżącej pracy z seniorami. Zrozumiano  potrzebę wzrostu lokalnej i europejskiej międzypokoleniowej solidarności. Ale również ważne stało się poznawanie dobrych praktyk aby usprawniać swoje wewnętrzne i zewnętrzne organizacyjne i edukacyjne zadania. Wprowadzono do programu edukacyjnego specjalne kursy językowe i komputerowe. Powstało stanowisko Koordynatora d/s międzynarodowych projektów i jego asystenta. Nasze stowarzyszenie pracuje na zasadzie wolontariatu i dlatego przede wszystkim zwiększyło się wolontariackie zaangażowanie wielu członków UTW w realizację tego projektu.

Powstały dobre stosunki pomiędzy staff’em projektu a Zarządem  w naszej organizacji oparte na współpracy i wzajemnym uzgadnianiu wszelkich działań. Odbyło się szereg spotkań organizacyjnych

Działalność w obszarze tego projektu zmotywowała pracowników do doskonalenia swoich umiejętności językowych i informatycznych, do korzystania z coraz to nowszych możliwości Internetu ale również do zwiększenia swoich umiejętności w obszarze zarządzania zadaniami tego projektu, pozyskiwania najlepszych powiązań komunikacyjnych między organizacjami  uczestnikami projektu, organizowania dla swoich uczestników najodpowiedniejszych  hoteli, wyżywienia  oraz  rozliczania tego projektu. Ale również poprzez ten projekt staff miał okazję poznać fantastycznych ludzi z innych krajów, poznać różnego rodzaju integracyjne działania międzypokoleniowe

Staliśmy się pełnymi członkami społeczności europejskiej.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze UTW, uczestnicy projektu CONGENIAL zwiększyli swoją pewność siebie, poczucie wartości, udoskonalili swoje umiejętności uczestniczenia w życiu społecznym. Bardzo dużo dały im wielopłaszczyznowe kontakty z młodszym pokoleniem. Czuli się ważni i potrzebni przekazując swoją wiedzę o przeszłych czasach pisząc wspomnienia dla potomnych. Okazało się, że ta innowacyjna metoda pisania wspomnień, tzn. pisania  na stronie internetowej, wymagała od seniorów dużego zaangażowania nie tylko w pisaniu tych wspomnień ale również pisania ich na komputerze, edytowania tekstu, przesyłania plików Internetem, itd., a więc nauczyli się korzystać ze środków informatycznych. Nauczyli się więc używać Internet,  korzystać z YouTube'a, aktualizować stronę internetową i samodzielnie tworzyć na komputerze specjalną edycję gazetkę  po angielsku "For ever Young", tworzyć projekty wydawnicze.

Ucząc się języka angielskiego nabyli umiejętność lepszego  kontaktowania się z uczestnikami projektu z innych krajów,  dzięki temu poznali na międzynarodowych spotkaniach u partnerów nowe metody i techniki komunikowania się i współpracy między pokoleniami, które prezentowali nasi partnerzy.

Ale przede wszystkim mieli możliwość poznać społeczności seniorów z 4 partnerskich krajów Europy, dziedzictwo kulturowe tych krajów a przede wszystkim działalność międzypokoleniową realizowaną przez  naszych partnerów w swoich społecznościach.

Poszerzyło to w bardzo znaczący sposób horyzonty intelektualne uczestników projektu (seniorów)  oraz przyczyniło się do bardzo znacznej integracji tych seniorów. Niektórzy z nich utrzymują przyjazne kontakty z wieloma osobami, uczestnikami projektu z innych krajów.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Współpraca międzypokoleniowa naszego UTW, która została zawiązana podczas trwania projektu trwa nadal. Odbywają  się w  dalszym ciągu spotkania z młodzieżą i dziećmi.

Wszelka informacja o celach, działaniach i osiągnięciach projektu CONGENIAL  umieszczona jest na własnej stronie internetowej UTW w Białymstoku (utw.uwb.edu.pl/Projekty/Międzynarodowe/CONGENIAL), która prowadzona była w języku polskim i angielskim. Na tej stronie znajdują się 2 nasze książki wspomnieniowe, które wszyscy mogą czytać. Stronę tę w czasie trwania tego projektu odwiedziło ponad 200 000 osób i odwiedza ją codziennie. Informacja ta pozostanie na tej stronie przez wiele lat. Na dzień  08.02.2015 na stronę tę weszło już ponad 452 000 osób.

Ale również informacje o aktywności naszego UTW w tym projekcie umieszczone zostały na wspólnej stronie internetowej projektu prowadzonej przez włoskiego partnera EDAFORUM. Na stronie tej umieszczony jest e-book opracowany wspólnie przez wszystkich partnerów projektu  pod kierownictwem i nadzorem koordynatora głównego projektu Gildy Esposito.   

Opracowano również  papierową kronikę projektu CONGENIAL, która znajduje się w zasobach UTW i jest  również dowodem  zrealizowania tego projektu. Wiele osób, członków UTW,  przegląda tę kronikę z wielkim zainteresowaniem.

Dużym zainteresowaniem cieszą się wydane 3 książki wspomnieniowe, które otrzymali autorzy i uczestnicy projektu oraz wielu innych członków UTW, którzy otrzymali te książki jako nagrody. Książki te były głównymi prezentami dla ich dzieci i wnuków podczas ostatniego Bożego Narodzenia. Planujemy dodruk tych książek.

Planujemy wznowić wspólnie  z dziećmi spektakl „ Hello Europa”.

To wszystko stanowi dowód trwały do poznawania możliwości społecznej aktywności edukacyjnej seniorów, które dały nam partnerskie projekty Grundtviga. Jest to przykład dla innych organizacji partnerskich w zakresie rodzajów aktywności oraz metod współpracy i integracji międzypokoleniowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
  1. Projekt CONGENIAL pozwolił mi nawiązać kontakt z młodszym pokoleniem, zmniejszył dystans, który zdarza się między ludźmi młodymi i starszymi. Poznałam radości i problemy ludzi młodych i dzieci. Poprzez wzajemne kontakty uczyliśmy się siebie. Młodsi pomagali nam wejść w świat komputerów i nowoczesności a my zaprosiliśmy ich do naszego dawnego życia. Dzieci z wielkim zaciekawieniem i z chęcią poznawały nasze wspomnienia z dawnych lat. Podobała mi się integracja pokoleń oraz to, że czułyśmy się potrzebne i lubiane przez dzieci i młodzież. Teraz mam więcej odwagi w kontaktach z ludźmi młodymi. Dzięki udziałowi w projekcie poznałyśmy także jak wygląda współpraca międzypokoleniowa w innych krajach. Partnerzy projektu starali się nam pokazać w jaki sposób wpływają na siebie starsze i młodsze pokolenie
    Teresa Lautsch
  2. W projekcie „CONGENIAL” podobała mi się różnorodność zadań projektowych i różnorodność współpracujących pokoleń. Bardzo cenny (myślę, że dla obu generacji) był kontakt z wychowankami Domu Dziecka w Supraślu. Dzieci były zadowolone z naszych spotkań i bardzo czekały na następne. Wspomnienia uczestników projektu, wydane w formie książkowej spotkały się z dużym zainteresowaniem rodziny i znajomych
    Halina Stelmach
  3. Dzięki projektowi CONGENIAL odważyłam się napisać wspomnienia z mojej młodości, które zostały opublikowane w książce. W projekcie nawiązałam kontakt z dziećmi, którym mogłam przekazać swoje zafascynowanie przyrodą oraz nauczyć ich robótek ręcznych
    A. Temler
  4. Uczestnictwo w projekcie CONGENIAL było dla mnie wielkim wyzwaniem. Współpraca z dziećmi i młodzieżą, sprawiła mi wiele radości i wzbogaciła mnie o nowe doświadczenia. Uważam, że integracja międzypokoleniowa, poprzez naukę, zabawę, śpiew, pracę, jest silnym spoiwem między ludźmi i rodzi nowe wartości. Uczy tolerancji i zrozumienia i tych młodych i tych starszych. Uświadamia nam, że jedni bez drugich nie mogą istnieć
    Halina Wiszowata
  5. Moim zdaniem, największym osiągnięciem naszego projektu była współpraca 3 pokoleń: seniorów, dzieci i ich wychowawców. Mieliśmy dużo wspólnych warsztatów, spotkań i wycieczek oraz przygotowaliśmy wspólny międzynarodowy, międzypokoleniowy spektakl "Hello, Europe", który odniósł duży sukces, z czego byliśmy wszyscy bardzo zadowoleni
    Helena Łukaszewicz
  6. Projekt ten miał z nazwy łączyć pokolenia. Ja myślę, że takie zamierzenie zostało osiągnięte. Albowiem wspólnie uczyliśmy się bawiąc na wspólnych naszych spotkaniach - starsze i młodsze pokolenie. Myślę, że starsi jak i młodsi mieli sobie nawzajem coś do przekazania. Warto było być w tym projekcie
    Elżbieta Wiktor
  7. Ten projekt umożliwił mi twórczy kontakt z dziećmi dzięki wspólnym wycieczkom krajoznawczym, śpiewom przy ognisku, spotkaniom w świetlicy i szkole gdzie śpiewaliśmy razem piosenki stare i nowe, retro i ludowe, kolędy; uczyliśmy dzieci różnych robótek, w tym wykonywania tradycyjnych ozdób na choinkę. Dzięki projektowi poznałam bogatą kulturę Grecji. W Atenach zachwyciło mnie też spotkanie ze stowarzyszeniem "Wartości życia", podczas którego młodzież i dorośli przedstawili śpiewająco spektakl na temat losu człowieka. A potem wspólnie bawiliśmy się przy muzyce greckiej. W Ermioni uczestniczyłyśmy w całej bogatej ceremonii niedzieli palmowej w prawosławnym kościele greckim
    Danuta Łada
  8. Dzięki projektowi mogliśmy poprawić więzi z młodszym pokoleniem na spotkaniach Wychowawców Podwórkowych, w Domu Dziecka, w przedszkolu i szkole, na różnego typu zajęciach poprzez zabawę i jednocześnie naukę. Nasze doświadczenia życiowe, przeżycia, wspomnienia rodzinne, tradycję mogliśmy przekazać w formie dokumentalnej tj. książkowej i na stronach internetowych UTW, dla obecnego i przyszłych pokoleń. Wyjazdy zagraniczne pozwoliły nam zapoznać się jak w innych krajach więź międzypokoleniowa jest realizowana. Poza tym sami nawiązaliśmy kontakty z rówieśnikami i młodszym pokoleniem z innych krajów. Walory poznawcze wyjazdów to: działalność międzypokoleniowa w innych krajach, przyroda, zwyczaje i tradycja odwiedzanych krajów. Dokumenty trwałe tzn. książki, zdjęcia i relacje ze spotkań - to najlepsza reklama i owoce naszej pracy w tym projekcie
    Anna Paszkiewicz-Gadek
  9. Projekt CONGENIAL pozwolił mi na lepsze poznanie i zrozumienie młodego pokolenia. W ramach realizowanych zadań mogłam nauczyć młodych ludzi dawnych tradycyjnych sposobów wykonywania robótek ręcznych, pieczenia ciastek, opowiedzieć historię swojej rodziny, pokazując archiwalne pamiątkowe fotografie. Skorzystałam również z fachowych komputerowych porad i wskazówek, udzielonych przez uczniów technikum elektrycznego. Uczestniczyłam w wielu wspólnych edukacyjnych i rozrywkowych zajęciach z dziećmi oraz ich "Podwórkowymi Wychowawcami". Należałam do tych seniorów, którzy kierowali cenną inicjatywą przekazania rodzinnych wspomnień i podlaskich tradycji młodemu pokoleniu; najpierw na stronie internetowej, a następnie w postaci książek, które redagowałam, przygotowując do druku. Gotowe książkowe publikacje uczestnicy projektu CONGENIAL podarowali swoim dzieciom i wnukom
    Barbara Wilczewska
  10. Udział w pracach z projektu udowodnił mi, że potrafię zrobić więcej niż sądziłam. Przekonałam się, że moje życie może być ciekawsze niż dotychczas. Wyjazd na spotkanie partnerskie pozwolił na osobisty kontakt z ludźmi z wielu krajów co w innych sytuacjach jest niemożliwe. Cieszę się, że uczestniczyłam w tym projekcje
    Elżbieta Kackieło
  11. CONGENIAL był moim pierwszym projektem, w którym uczestniczyłam. Dzięki niemu poznałam wiele wspaniałych osób w kraju i na wyjeździe w Turcji. Zostałam zmotywowana do napisania wspomnień dla potomnych. Odżyły moje wspomnienia tych trudnych lat gdy sama z trójką dzieci borykałam się z trudnościami w czasach “budowy demokracji”. Współpraca z dziećmi Wychowawców Podwórkowych dała mi dużo satysfakcji
    Walentyna Łuksza
  12. Dzięki uczestniczeniu w programie CONGENIAL poznałam wielu ciekawych ludzi z naszego UTW. Zaczęłam się uczyć języka angielskiego i uwierzyłam, że potrafię porozumieć się w tym języku, oczywiście na poziomie podstawowym. Sięgnęłam do moich wspomnień i również w mojej rodzinie nastąpiło " łączenie pokoleń". Dałam naszym dzieciom w prezencie książkę "Rodzinne wspomnienia" i były nią zauroczone. Poznałam też wielu zagranicznych partnerów a na szczególne uznanie, moim zdaniem, zasługują nasi ateńscy przyjaciele, którzy przygotowali inscenizację z udziałem młodzieży i osób starszych przedstawiającą koleje życia od narodzin do wieku dojrzałego. Uczestniczenie w tym projekcie zmuszało mnie do większej aktywności, zaangażowania i kontaktów z innymi. Żałuję, że ten program zakończył się, ale mam nadzieję, że będą następne
    Elżbieta Kułak
  13. Projekt ten pokazał mi jak bardzo dzieci chłoną wiadomości od starszych. Jak chętnie spotykają się z nami. Mnie osobiście projekt ten dał możliwość przekazanie moich umiejętności (w tym śpiewu) dzieciom. Dzieci nauczyły mnie większej spontaniczności i kreatywności. W trakcie tworzenia projektu pogłębiłam znajomość angielskiego. Projekt dał mi możliwość wyjazdu za granicę i poznania wielu ciekawych osób oraz ciekawych zabaw z dziećmi w innych krajach
    Zofia-Pytel Król
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

W grupie partnerskiej występowały nierówne ilości mobilności. Dla dobra takiego projektu partnerskiego partnerami powinny być  organizacje z taka samą ilością mobilności i nastawione raczej na słuchaczy a nie trenerów. W tym projekcie z niektórych krajów na spotkania partnerskie przyjeżdżali przede wszystkim instruktorzy i organizatorzy.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Danuta Sajur
Data wypełnienia formularza/karty: 
08.02.2015

Move and pull down the wall

Tematyka działań: 
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Zespół Placówek Edukacyjnych
ul. Turowskiego 1, 10-685 Olsztyn
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 

Anna Mierzejewska – Małż, tel.: 89 538-92-56; 607-407-696, e-mail: a.mierzejewska@zpe.olsztyn.pl

Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Zespół Placówek Edukacyjnych w Olsztynie realizuje cztery różne poziomy edukacji: przedszkolny (przedszkole specjalne i przedszkole integracyjne), szkoły podstawowej specjalnej, gimnazjum specjalnego i szkoły przysposabiającej do pracy. Nasza placówka zajmuje się przede wszystkim dziećmi i młodzieżą z autyzmem i niepełnosprawnościami sprzężonymi. Zespół Placówek Edukacyjnych współpracuje z Warsztatem Terapii Zajęciowej w Olsztynie, gdzie dorośli  - uczestnicy, mogą rozwijać swoje umiejętności i gdzie wypracowywują swoją autonomię.

Placówka jest miejscem, gdzie rozwijamy możliwości naszych podopiecznych, integrując ich w różnych dziedzinach życia, dając wsparcie i ucząc rozwiązywania problemów. W zależności od indywidualnych potrzeb naszych uczniów, wspieramy ich poprzez różnorodne zajęcia rehabilitacyjne tj.: terapia mowy, integracja sensoryczna, terapia Biofeedback, terapia Tomatis, rehabilitacja ruchowa, rewalidacja komputerowa, logopedia, komunikacja alternatywna. Wychodzimy również na zewnątrz, aby zintegrować naszych podopiecznych i nauczyć życia w społeczeństwie. Organizujemy im wolny czas, rozwijamy ich zainteresowania, pokazujemy, jak mogą spędzać czas wolny (zajęcia sportowe, terapia tańcem, artterapia). Pracujemy w atmosferze otwartości i tolerancji.

Grupą docelową biorącą udział w projekcie były dorosłe osoby z autyzmem i niepełnosprawnościami sprzężonymi, uczęszczające do Szkoły Specjalnej Przysposabiającej do Pracy nr 2 przy Zespole Placówek Edukacyjnych w Olsztynie.

Osoby uczęszczające do szkoły przysposabiającej, realizują ofertę edukacyjną w oparciu o innowację pedagogiczno – organizacyjną pn. „Park Pracy”. Innowacja polega na tym, że uczniowie z różnorodnymi niepełnosprawnościami doświadczają sytuacji pracowniczych, przygotowywując się do roli zawodowych i społecznych w dorosłym życiu, w ten sposób poszerzają swoje kompetencje. „Park Pracy” to zakład pracy, a uczeń – pracownik gdzie może rozwijać swoje umiejętności zawodowe. Nauczyciel występuje w roli kierownika, który kieruje pracą uczniów – pracowników. W „Parku Pracy” funkcjonują cztery pracownie: artystyczna, gospodarcza, kulinarna i biurowa. Realizacja podstawy programowej odbywa się dwutorowo: zgodnie z przyjętym programem przysposobienia do pracy oraz realizowane są zadania wynikające z wyznaczonych celów zespołowych tzw. praca akcyjna. W pierwszym przypadku, nauczyciele i specjaliści opracowują program  przysposobienia do pracy odpowiednio dostosowany do danego rodzaju niepełnosprawności, wykorzystując odpowiednie formy i metody pracy dydaktycznej, wychowawczej i aktywizacji zawodowej (każdy z uczniów przechodzi poszczególne działy: artystyczny, gospodarczy, kulinarny, biurowy, realizując założenia programu). W drugim przypadku następuje podział zadań zgodnie z wyznaczonym celem tzw. akcją – nie ma tu podziału na oddziały. Uczniowie podzieleni są wg predyspozycji zawodowych, upodobań i zainteresowań.

Zespół, który prowadzi „Park Pracy” jasno określa zadania dla każdej osoby, tak aby jak najskuteczniej wydobyć drzemiący potencjał, rozwijać motywację i wiedzę na temat pracy.

Tytuł projektu: 
Move and pull down the wall
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-GB2-GRU06-08550 3
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Wlk. Brytania
Czechy
Malta
Polska
Słowacja
Turcja
Cele projektu: 
  • Zwiększenie zrozumienia opinii publicznej na temat niepełnosprawności, zmniejszenie różnic, likwidacja uprzedzeń wobec osób niepełnosprawnych poprzez udział w wydarzeniach projektowych, działaniach promocyjnych i rozpowszechnianiu informacji o projekcie.
  • Dzielenie się doświadczeniami opiekunów osób niepełnosprawnych na temat tego, co zostało osiągnięte w zakresie kształcenia ustawicznego tych osób w różnych krajach.
  • Zwiększenie zaufania osób niepełnosprawnych, aby nie czuły się wykluczone w społeczeństwie (Jestem taki sam jak reszta).
  • Umożliwienie osobom niepełnosprawnym odkrywania siebie w różnych sytuacjach; nauka nowych umiejętności sportowych i artystycznych; wystawa wytworzonych przez osoby niepełnosprawne produktów i pokazanie ich międzynarodowej społeczności. Dążenie do osiągnięcia poczucia sukcesu.
  • Włączenie wszystkich grup docelowych projektu, do poszukiwania inspiracji w pracy i do efektywnej współpracy, tworzenie wspólnych metodologii, metod i kryteriów praktyk.
  • Umożliwienie opiekunom zrozumienia, że nie jest osamotniony w radzeniu sobie w opiece nad osobą niepełnosprawną i że inni opiekunowie również borykają się z podobnymi problemami (Nie jestem sam).
  • Zapewnienie bieżącej komunikacji pomiędzy partnerami w dziedzinie kształcenia dorosłych dla osób niepełnosprawnych poprzez grupę MAPDOT na Facebooku.
  • Promowanie wykorzystywania innowacyjnych technologii przez wszystkich interesariuszy projektu.
Obszary tematyczne: 
  • Grupy docelowe o specjalnych potrzebach.
  • Podstawowe umiejętności dorosłych słuchaczy.
  • Edukacja artystyczna, włącznie ze sztuką, rzemiosłem i muzyką.
  • Porównywanie systemów edukacji.
  • Metody podnoszenia motywacji studentów.
  • Media i komunikacja.
  • Podejścia dotyczące zagadnień włączania.
  • Uznawanie uczenia się o charakterze nieformalnym i pozaformalnym.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową słuchaczy były osoby dorosłe o różnorodnych rodzajach niepełnosprawności oraz ich opiekunowie/rodzice.

W przypadku grupy polskiej słuchacze rekrutowali się spośród uczniów Szkoły Specjalnej Przysposabiającej do Pracy. Wszystkie te osoby posiadały orzeczoną niepełnosprawność: autyzm, niepełnosprawności sprzężone, upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym lub znacznym. Słuchaczami byli również rodzice, rodzeństwo osób niepełnosprawnych oraz nauczyciele, opiekunowie, terapeuci. W wyjazdach zagranicznych uczestniczyło 17 słuchaczy, z czego 13 to osoby ze specjalnymi potrzebami. Podczas działań lokalnych brało udział 59 osób, z czego 20 słuchaczy to osoby niepełnosprawne. 

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na projekt  "Move & Pull Down Wall" powstał  podczas seminarium kontaktowego w Bratysławie w 2010 roku. W następstwie czego rozpoczęto prowadzenie rozmów partnerskich, doprowadzając do wizyty przygotowawczej w Trabzon w  2012 roku, gdzie w zespole złożonym z przedstawicieli czterech krajów: Polski, Turcji, Wielkiej Brytanii i Słowacji projekt ten został zredagowany.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Podczas spotkań partnerskich miały miejsce wydarzenia, które za główny cel stawiały sobie uświadomienie ludzi niepełnosprawnych, że nie są osamotnieni oraz, że są pełnoprawnymi członkami społeczeństwa. Podczas spotkań odbywały się dyskusje, podczas których formalni i nieformalni opiekunowie osób niepełnosprawnych mogli podzielić się własnymi doświadczeniami oraz wiedzą na temat niepełnosprawności. Odbywały się różnorodne warsztaty na temat tego jak ulepszyć i poprawić pewność siebie oraz jak rozumieć ludzi niepełnosprawnych. Publiczne spotkania, artykuły prasowe, radio,  telewizja miały zachęcać społeczność lokalną do współpracy z osobami niepełnosprawnymi. Trenerzy oraz nauczyciele zaangażowani w projekt, wymieniali się wzajemną wiedzą na temat różnych metod nauczania, pracy oraz podejścia do osób niepełnosprawnych w poszczególnych krajach, podpatrywali rozwiązania edukacyjne, systemowe.

Odbyły się następujące spotkania partnerskie:

- W Walii w terminie: 22.10.-25.10.2012r. w Llandovery. Spotkanie organizacyjne - miało na celu zapoznanie się organizacji partnerskich, biorących udział w projekcie. Podczas spotkania rozdzielono zadania wśród partnerów: Turcja przygotowywanie ewaluacji dotyczących wizyt u partnerów, Polska - rozpowszechnianie projektu na portalu społecznościowym Facebook, Walia i Malta koordynowanie prac nad produktem końcowym projektu: e-bookiem. Walia zaproponowała również możliwość korzystania z mikro-bloga Tumblrs. W ramach projektu zwiedzano Coleg Elidyr - ośrodek zajmujący się osobami niepełnosprawnymi po 18 roku życia. Uczestnicy projektu zobaczyli pracownie, farmę oraz dom, w którym osoby niepełnosprawne uczą się samodzielnego życia.

- Na Malcie w terminie 14.03-18.03.2013r. Spotkanie miało miejsce w Ghajnsielem. Podczas spotkania odbyła się dyskusja na temat dobrych praktyk, metod wykorzystywanych w pracy z ludźmi niepełnosprawnymi na Gozo. Uczestnicy odwiedzili ośrodek dziennego pobytu dla ludzi niepełnosprawych: Sta. Martha Centre w Victorii, gdzie partnerzy zobaczyli w jaki sposób organizowany jest czas wolny dla osób niepełnosprawnych, jakimi metodami pracują terapeuci. Uczestnicy projektu odwiedzili również School of Drama, gdzie mogli zobaczyć w jaki sposób osoby niepełnosprawne są włączane i integrowane ze swoimi rówieśnikami podczas zajęć artystycznych.

- W Turcji w terminie 01.06-05.06.2013r. w Trabzon. Spotkanie miało na celu prowadzenie dalszych prac nad realizacją projektu MAPDOT. Zapoznano się ze szkolnictwem specjalnym w Turcji. W czasie pobytu w Trabzon odbyły się eventy: “LIFE with NO HANDICAP” aktywności połączone ze sportem, w których wzięli udział partnerzy projektu, osoby niepełnosprawne oraz ich opiekunowie. Partnerzy zaprezentowali również swoje instytucje, odbyło się seminarium na temat ”Autyzm i Sport”. Partnerzy z Polski zaprezentowali film na temat metod i form pracy z osobami niepełnosprawnymi. W spotkaniu ze strony polskiej uczestniczyło 2 słuchaczy ze specjalnymi potrzebami.

- Na Słowacji w terminie 10.09-14.09.2013 w Presov. Spotkanie na Słowacji miało na celu prowadzenie dalszych prac związanych z projektem MAPDOT. Zapoznano się ze szkolnictwem specjalnym na Słowacji (systemem edukacji). Partnerzy odwiedzili szkoły dla osób niepełnosprawnych, gdzie  partnerzy projektu wzięli m.in. udział w warsztatach. Podczas wizyty była okazja do wymiany doświadczeń oraz porównania stosowanych metod i form pracy. Omówiono postępy związane z projektem, jak również zadania które należy dopracować. Rozmowy dotyczyły całościowego filmu o projekcie MAPDOT, założenia strony internetowej przez prtnera z Malty oraz zasad zamieszczania materiałów na stronie projektu. Omówiono  zasady dokonywania ewaluacji po każdym ze spotkań. Podczas spotkania wszyscy partnerzy otrzymali dostęp do portalu społecznościowego Facebook. W spotkaniu ze strony polskiej brało udział 6 słuchaczy, w tym 2 ze specjalnymi potrzebami.

- W Czechach w terminie 21.05-25.05.2014r. w Pardubicach. Spotkanie w Republice Czeskiej było finalnym spotkaniem, podczas którego osoby kluczowe do projektu omówiły końcowe wnioski dotyczące raportu finalizującego projekt. W spotkaniu partnerskim wzięli udział m.in. uczniowie niepełnosprawni z Zespołu Placówek Edukacyjnych w Olsztynie, którzy dzięki zgłoszonej wcześniej aplikacji i przygotowaniom, w licznym składzie wzięli udział w Abilimpiadzie – olimpiadzie umiejętności. Zwiedzano również szkołę specjalną oraz miejsca aktywności osób niepełnosprawnych. W spotkaniu ze strony polskiej brało udział 9 słuchaczy ze specjalnymi potrzebami.

Działania krajowe skupiały się m.in. na przygotowywaniu do wizyt zagranicznych poprzez wykonanie prezentacji o Zespole Placówek Edukacyjnych, o metodach pracy w placówce; przygotowaniu upominków przez osoby niepełnosprawne – uczniów „Parku Pracy”; nagraniu filmów z poszczególnych wizyt partnerskich, aktywnym udziale w międzynarodowych spotkaniach; zamieszczaniu informacji na temat projektu MAPDOT na stronie internetowej placówki: www.zpe.olsztyn.pl; wykonywaniu ewaluacji wizyt partnerskich; przygotowywaniu ogłoszeń, certyfikatów, badzików, notesów, teczek dla uczestników spotkania w Polsce; prowadzeniu zajęć warsztatowych w „Parku Pracy” dla partnerów projektu w ramach wizyty w Zespole Placówek Edukacyjnych; przygotowaniu wystawy zdjęć uczniów Zespołu na spotkania w Polsce i Słowacji; udziale  Wiceprezydenta Olsztyna w spotkaniu partnerów projektu MAPDOT podczas wizyty w Olsztynie oraz zaprezentowaniu głównej idei projektu dotyczącej sytuacji ludzi niepełnosprawnych; przygotowaniu uczestników (pod kątem wysłania aplikacji, wykonania pracy z wybranych materiałów, z wybranego tematu) do aktywnego udziału w Ablimpiadzie w Czechach; występie „Teatru Tańca – Autentyczni My”  - przedstawiającego świat widziany oczami osoby z autyzmem dla gości z krajów partnerskich; przedstawieniu filmu dotyczącego metod i form pracy w Zespole Placówek Edukacyjnych podczas wizyty w Trabzon; zaprezentowaniu pracy Warsztatów Terapii Zajęciowej i Specjalnego Ośrodka Szkolno- Wychowawczego podczas wizyty w Polsce – wymiana doświadczeń; przygotowaniu materiałów do e-booka; prezentowaniu zdjęć i nagrań z wizyt partnerskich nauczycielom i uczniom Zespołu Placówek Edukacyjnych w celu porównania metod pracy, wymianie doświadczeń; zamieszczenie tych filmów na Facebook, Youtube oraz w serwisach informacyjnych; nagranie spotów, na których pokazana jest aktywizacja dorosłych osób niepełnosprawnych – podopiecznych Szkoły Przysposabiającej do Pracy, która wchodzi w skład Zespołu.

W działaniach krajowych jak i zagranicznych aktywny udział brali słuchacze. Na terenie Polski było to 59 słuchaczy, w tym 20 osób o specjalnych potrzebach, natomiast w wyjazdach zagranicznych uczestniczyło 17 słuchaczy, w tym 13 osób o specjalnych potrzebach.

Rozpowszechnianie w Polsce miało miejsce przez przekazywanie informacji na temat projektu w "Gazecie Olsztyńskiej", w Telewizji Olsztyn, na stronie internetowej Zespołu Placówek Edukacyjnych, na stronie portalu społecznościowego Facebook: Mapdot, Stowarzyszenie Wyjątkowe Serce.

Adekwatnie do zapowiadających się wizyt pojawiały się informacje na stronie Zespołu Placówek Edukacyjnych. Pojawiły się artykuły w Gazecie Olsztyńskiej oraz informacje w serwisie informacyjnym. Wszelkie informacje o projekcie na temat spotkań, wizyt zamieszczane były na portalu Facebook Mapdot. Na stronie youtube zostały zamieszczone filmy z wizyt partnerskich oraz film - specjalny występ Teatru Tańca dla gości projektu Mapdot.  Stworzono produkt końcowy projektu: e-book. Zagadnienia dotyczące projektu partnerskiego przekazywane były na radach pedagogicznych, jak też innym placówkom partnerskim i współpracującym (m.in. stowarzyszeniom) z Zespołem Placówek Edukacyjnych. W czasie trwania projektu zamieszczano zdjęcia, nagrywano filmy z wizyt. Filmy zostały zamieszczone na profilu Facebook Mapdot w celu dalszego upowszechniania. Na wszystkich prezentacjach i materiałach zostały umieszczone logo projektu, logo "Programu Uczenie się przez całe życie" Grundtvig.

Projekt zapewniał ogólny przegląd świadczenia usług dla osób niepełnosprawnych przez czas trwania projektu. Uczestnicy mieli szansę zaobserwować świadczenia oraz dokonać ewaluacji w zakresie różnic oraz podobieństw. To co można było zobaczyć w innych krajach zainspirowało i dodało odwagi aby zaryzykować podobne świadczenia w lokalnym kontekście lub ulepszyć to co już zaistniało dla osób niepełnosprawnych. Trenerzy, nauczyciele mogli doświadczyć międzykulturowego porównania swojej profesji, uczniowie - podopieczni rozwinęli swoje pozytywne zachowania dzięki dalekim podróżom związanych z oczekiwaniem na barwne socjalne, sportowe aktywności, które doświadczali podczas wizyt. Pozyskana wiedza, którą dzielono się za pośrednictwem strony intenretowej projektu oraz stron internetowych poszczególnych instytucji była przekazywana społecznościom lokalnym. Artykuły prasowe, programy telewizyjne również  zwiększyły wiedzę na temat osób niepełnosprawnych oraz pomogły w rozpowszechnieniu danej problematyki.

Projekt zapewniał ogólny przegląd świadczenia usług dla osób niepełnosprawnych przez czas trwania projektu. Uczestnicy mieli szansę zaobserwować świadczenia oraz dokonać ewaluacji w zakresie różnic oraz podobieństw. To co można było zobaczyć w innych krajach zainspirowało i dodało odwagi aby zaryzykować podobne świadczenia w lokalnym kontekście lub ulepszyć to co już zaistniało dla osób niepełnosprawnych. Trenerzy, nauczyciele mogli doświadczyć międzykulturowego porównania swojej profesji, uczniowie - podopieczni rozwinęli swoje pozytywne zachowania dzięki dalekim podróżom związanych z oczekiwaniem na barwne socjalne, sportowe aktywności, które doświadczali podczas wizyt. Pozyskana wiedza, którą dzielono się za pośrednictwem strony internetowej projektu oraz stron internetowych poszczególnych instytucji była przekazywana społecznościom lokalnym. Artykuły prasowe, programy telewizyjne również  zwiększyły wiedzę na temat osób niepełnosprawnych oraz pomogły w rozpowszechnieniu danej problematyki. Ludzie o specjalnych potrzebach, ich opiekunowie często nauczyciele, terapeuci pomogli im wyjść z monotonnego życia. Ludzie Ci, mieli szansę zobaczyć, spotkać międzynarodową społeczność przyzwyczajoną do radzenia sobie z ludźmi niepełnosprawnymi w środowiskach dla nich przeznaczonych. Grupy ludzi o specjalnych potrzebach miały szansę zmieszania się ze społecznością lokalną i doświadczenia codziennych sytuacji życiowych, które jednocześnie stanowiły przykład rozumienia specjalnych potrzeb innych ludzi.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
59 słuchaczy, w tym 20 osób o specjalnych potrzebach
W wyjazdach zagranicznych: 
17 słuchaczy, w tym 13 osób o specjalnych potrzebach
Produkty
Produkty projektu: 

Produkty:

E-book Mapdot: http://issuu.com/ceska-abilympijska-asociace/docs/mapdot_project_e-book?...

MAPDOT Facebook

Spotkanie w Walii: http://www.youtube.com/watch?v=afDx5N6Nlec

Spotkanie na Malcie: https://www.facebook.com/video.php?v=739855136056711&set =vb.169687436406820&type=2&theater

Spotkania na Słowacji:

http://www.youtube.com/watch?v=aiDoSYjqPao

Spotkanie w Republice Czeskiej:

http://www.youtube.com/watch?v=ww-bIqvqeac

Wizyta w Polsce:

https://www.facebook.com/video.php?v=713107855398106&set =vb.169687436406820&type=2&theater

Praca dla ludzi niepełnosprawnych:

http://www.telewizjaolsztyn.pl/10,2602-jak_burzyc_sciane%3f_-_praca_dla_niepelnosprawnych.html

Notesy oraz badziki dla partnerów projektu Mapdot:

https://www.facebook.com/StowarzyszenieWyjatkoweSerce/ photos/pcb.676546435720915/676544949054397/?type=1&theater

Artykuł o projekcie Mapdot:

http://gazetaolsztynska.pl/192652,MAPDOT-do-pelnosprawnosci-w-pracy.html

Artykuł o projekcie Mapdot 2:

http://gazetaolsztynska.pl/205251,MAPDOT-burzenie-murow -stereotypow.html#axzz3EdXLqabb

Cykl filmów o uczniach niepełnosprawnych z ZPE

Artykuły w Gazecie Olsztyńskiej:  z dnia 3.03.2014 http://gazetaolsztynska.pl/192652,MAPDOT-do-pelnosprawnosci-w-pracy.html,  z dnia 28.05.2014, http://gazetaolsztynska.pl/205251,MAPDOT-burzenie-murow-stereotypow.html..., oraz informacje w serwisie informacyjnym: http://www.olsztyn24.com/news/22582-mapdot---do-pelnosprawnosci-w-pracy...., http://zdrowie.wm.pl/profil/TerapeuciZPE/3461,MAPDOT-do-pelnosprawnosci-...

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie powyższe produkty zostały upowszechnione po zakończeniu projektu i wykorzystuje się je nadal. Pokazuje się jako przykład dobrej praktyki przy okazji szkoleń nauczycieli, rad pedagogicznych, spotkań z rodzicami osób niepełnosprawnych.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt wywarł duży wpływ na naszą instytucję, ze względu na możliwość porównania z innymi instytucjami partnerskimi: poziom wykształcenia nauczycieli, jakość świadczonej pracy, wyposażenia placówek oraz stosunku państwa do systemu edukacji i opieki ludzi niepełnosprawnych w danym kraju. Zespół Placówek Edukacyjnych wypadł na bardzo wysokim poziomie, jeśli chodzi o świadczone usługi terapeutyczno-edukacyjne, bardzo dobre wyposażenie placówki w sprzęt rehabilitacyjny i multimedialny. Duży wpływ miała wizyta w Walii, odwiedzenie ośrodka Coleg Elidyr, co dało insprację utworzenia podobnego miejsca - "Modrak"- dla ludzi niepełnosprawnych w Olsztynie. W chwili obecnej trwają procedury związane z pozyskaniem gruntów w okolicy Olsztyna, które miałyby być przeznaczone pod budowę „Modraka”.  Nastąpiła również poprawa w zakresie współpracy między pracownikami, np. przygotowanie filmów z wizyt, przygotowanie wizyty partnerskiej w Polsce, przygotowanie uczniów do mobilności oraz do udziału w konkursach podczas Abilimpiady. Pojawiły się również dyskusje mające na celu wymianę informacji dotyczących systemu edukacji i opieki osób niepełnosprawnych w poszczególnych krajach, metod i from pracy z dorosłymi niepełnosprawnymi.

Realizacja projektu miała również duży wpływ na nauczycieli i pracowników ZPE. Pracownicy doskonale się przygotowali do wizyty gości w Polsce oraz do wizyt w innych krajach. Podczas wizyty wszyscy pracownicy starali się jak najlepiej przekazać informacje oraz pokazać wieloaspektowo na czym polega system edukacji i terapii w Zespole Placówek Edukacyjnych (przedszkole, szkoła podstawowa gimnazjum, szkoła przysposabiająca do pracy), jak wygląda opieka i świadczenia dla osób niepełnosprawnych. Uczestnictwo w projekcie zmobilizowało nauczycieli i pracowników do pisania nowych projektów, związanych z problematyką edukacji specjalnej oraz projektów skierowanych na potrzeby osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Mobilizacja nastąpiła również w sferze nauki języków obcych - zauważono ogromną potrzebę nauki języków obcych, które obecnie są niezbędne do lepszego porozumiewania się w krajach Unii Europejskiej oraz dzięki którym można łatwiej wymieniać się doświadczeniami z partnerami projektu.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Wpływ na uczniów był znaczący ponieważ projekt skierowany był głównie na potrzeby osób niepełnosprawnych. Nastąpiła poprawa umiejętności społecznych. Osiągnięto to dzięki wdrażaniu w życie niektórych rozwiązań, które dało się zaobserwować podczas wizyt partnerskich w innych krajach europejskich.  Dużą rolę odegrał ośrodek Coleg Elidyr w Walii dzięki któremu wprowadza się obecnie w życie pomysł na ośrodek "Modrak" - miejsce dla dorosłych ludzi niepełnosprawnych, gdzie będą mogli dążyć do coraz większej autonomii oraz znaleźć miejsce, gdzie będą mogli pracować oraz czuć się bezpiecznie. Niewątpliwie wśród dzieci i młodzieży niepełnosprawnej z ZPE wzrosła również wiedza na temat krajów Unii Europejskiej, szczególnie na temat krajów biorących udział w projekcie. Poprawa nastąpiła również w sferze motywacji i pewności siebie, szczególnie u uczniów, którzy mieli szansę wziąć udział w mobilnościach, podczas których uczniowie Ci nabyli nowe umiejętności, nawiązali nowe kontakty z partnerami projektu, rówieśnikami z innych państw. Uczniowie wraz z nauczycielami włożyli dużo pracy w przygotowanie upominków oraz poczęstunku dla uczestników projektu wizyty w Olsztynie. Aktywnie uczestniczyli w próbach Teatru Tańca - przygotowanie występu dla gości projektu Mapdot. Bardzo dużym osiągnięciem był udział oraz zdobyte dyplomy podczas Ablimpiady w Republice Czeskiej. Uczniowie Zespołu Placówek Edukacyjnych licznie i aktywnie reprezentowali projekt Mapdot podczas Abilipmpiady. Dzięki udziałowi w konkursach zwiększyła się motywacja, umiejętności społeczne oraz pewność siebie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Prezentacje, zdjęcia, filmy oraz wszelkie informacje mogą służyć jako materiały dydaktyczne dla nauczycieli, studentów, wolontariuszy, rodziców i opiekunów zajmujących się edukacją specjalną oraz dorosłymi osobami niepełnosprawnymi.  Portal Facebook Mapdot, wydany e-book, strona internetowa stanowią materiały informujące o projekcie oraz o podjętych działaniach. Zdobyte doświadczenia podczas wyjazdów zainspirowały do wdrożenia w życie Kuźni Pracy "Modrak" - miejsca gdzie dorosłe osoby niepełnosprawne będą mogły godnie mieszkać i żyć. Zostały również nagrane spoty z udziałem dorosłych osób niepełnosprawnych, podopiecznych Szkoły Przysposabiającej do Pracy przy Zespole Placówek Edukacyjnych w Olsztynie.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Oba wyjazdy były bardzo intensywne, organizatorzy angażowali uczniów poprzez różne formy spędzania czasu. Ablimpiada w Czechach była dobrze przygotowana, pojawiło się wiele ciekawych dyscyplin sportowych, które zmuszały osoby niepełnosprawne do samodzielności. Z kolei w Turcji byliśmy zachwyceni tamtejszymi widokami. Wszyscy uczestnicy byli bardzo zadowoleni.”

„Wyjazd do Czech oceniam ogólnie bardzo pozytywnie, jednakże miałabym uwagi odnośnie samej podróży – jazda autokarem z Polski do Czech trwała aż 11 godzin i była dość męcząca, co w przypadku uczniów z autyzmem potęgowało ich negatywne zachowania. Jednak po dotarciu na miejsce ciężka podróż została szybko zrekompensowana. Czesi bardzo mile nas przywitali  i zapewnili ciekawe zajęcia. ”

„Ogólne wrażenie jest bardzo dobre. Szczególnie wspominam wyjazd do Turcji, podczas którego spotkały nas niezwykłe przygody. Zarówno dzieci, jak i opiekunowie, zdobyli wiele cennych doświadczeń związanych z wymianą międzynarodową. Poznanie różnorodności kulturowej, religijnej ‘na własnej skórze’ była interesującą lekcją dla wszystkich uczestników.”

Nauczycielki Szkoły Przysposabiającej do Pracy w Zespole Placówek Edukacyjnych, podkreślały ogromną wartość projektu Grundtvig, odnosząc się zarówno do uczniów, jak również do nauczycieli. Uczniowie Zespołu Placówek Edukacyjnych mieli możliwość poznania osób z innych krajów (wyjątkowo zintegrowali się z grupą Słowaków podczas pobytu w Czechach), ich zwyczajów, kultury (np. nagminne opóźnienia się wynikające z trybu życia Turków). Ponadto zwiedzili nowe interesujące miejsca. Szczególnie pozytywne wrażenie zrobiły na wszystkich tureckie krajobrazy, które uczestnicy projektu mogli podziwiać podczas wycieczek. Nauczyciel SPdP, zwrócił uwagę na ciekawe rozwiązania wdrożone w placówkach w Turcji, mianowicie na park zwierząt, w którym prowadzi się zajęcia terapeutyczne dla osób niepełnosprawnych czy szklarnie, w których wychowankowie mogą sami uprawiać rośliny. Bardzo ciekawa była także możliwość zaobserwowania funkcjonowania kawiarenki szkolnej prowadzonej przez uczniów i ich opiekunów. Ponadto naszym uczestnikom udało się trafić na prawdziwe tureckie wesele, które było organizowane obok hotelu, w którym rezydowali. Usłyszeli tradycyjne pieśni, poznali obrzędy tureckie. Wycieczka odwiedziła także kilka muzułmańskich meczetów, bazary, zwiedziła różne zakątki miasta Trabzon. Uczestnicy brali też udział w nietypowym zdarzeniu, trafili bowiem w miejsce, gdzie wybuchły lokalne zamieszki i trzeba było szybko uciekać w bezpieczne miejsce, co pokazało, w jak różnej sytuacji politycznej kraju żyją inni ludzie. To zdarzenie wywarło ogromne wrażenie szczególnie na uczniach biorących udział w projekcie. „Przygodą było również podróżowanie nocą w 12 osób wraz z grupą Słowaków turecką taksówką, w której głośno grała muzułmańska muzyka, pełno było wokół pozaczepianych czerwonych światełek i kierowca wesoło wyśpiewywał egzotyczne pieśni. Gdy trzeba było rozliczyć się za przejazd, to wedle tamtejszego zwyczaju, próbowałem targować się z taksówkarzem w języku tureckim. To zderzenie kultur było niezwykle emocjonujące”. Ponadto uczniowie i nauczyciele mieli możliwość poznania smaków południowej kuchni podczas wizyty w jednej z najlepszych restauracji w regionie.

„Na Malcie byłam po raz pierwszy. Nasza ‘baza’ znajdowała się na wyspie Gozo, na którą płynęliśmy promem. Wiał wówczas bardzo silny wiatr, co trochę mnie niepokoiło. Na szczęście podróż upłynęła bez zakłóceń i po dopłynięciu do celu już tylko podziwialiśmy piękne widoki.”

Na Maltę zorganizowano wycieczkę dla nauczycieli. Podczas pobytu, goście zwiedzili kilka ośrodków, m.in. warsztaty terapii zajęciowej, dom kultury, mogli podpatrzeć, jak odbywają się zajęcia w szkole tańca ‘Dance School’ czy byli podczas prób teatralnych  spotykając się z tamtejszym reżyserem i jego studentami w ‘Drama School’. Można było zobaczyć prace, wystawy oraz różnego rodzaju wytwory artystyczne niepełnosprawnych uczniów z Malty. Odczucia uczestników projektu były takie, że zajęcia były prowadzone interesująco i na podobnym poziomie jak w Polsce, jednakże pod względem stanu technicznego budynków czy urządzeń, placówka działająca na wyspie Gozo ma o wiele trudniejsze zadanie. Jednakże tamtejsi mieszkańcy okazali się niezwykle życzliwi i potrafili się zatroszczyć się o swoich gości.

Nauczyciele podkreślali, że dzięki wyjazdom zdobyli wiele nowych doświadczeń, mieli możliwość zobaczenia placówek dla osób niepełnosprawnych funkcjonujących w innych krajach o bardzo zróżnicowanym poziomie standardu. Zwiedzili mieszkania chronione oraz pracownie, które były doskonale dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Oprócz ogólnie bardzo pozytywnego wrażenia znalazło się także kilka drobnych mankamentów. Mianowicie w kwestiach organizacyjnych, podczas pobytu w Turcji uczestnicy ZPE z Olsztyna odnieśli wrażenie, że turecki organizator był skupiony głównie na ‘swoich’ uczniach niż na gościach z innych krajów. Niedogodnością były także ciągłe opóźnienia, wynikające ze zwyczajów tureckich obywateli. Dało się to również we znaki naszym uczestnikom podczas pobytu na Malcie. Z kolei w Czechach dużym minusem był brak konkretnego harmonogramu pobytu (uczestnicy byli w wielu kwestiach niedoinformowani, co powodowało występowanie problemów organizacyjnych).

Nauczycielki ZPE chciały także zwrócić uwagę na niezwykłą aktywność uczestników z innych krajów podczas pobytu w placówce w Polsce w ramach projektu Grundtvig.

Podsumowując wyjazdy były bardzo udane i niezmiernie wartościowe zarówno dla niepełnosprawnych uczniów, ale także dla nauczycieli, którzy dzięki temu projektowi zdobyli wiele cennych doświadczeń, poszerzyli horyzonty i nabyli nową wiedzę, którą będą mogli podzielić się z innymi nauczycielami ZPE w Olsztynie. Otrzymali wiele serdeczności od innych uczestników projektu, w którym oprócz Polaków brali udział Słowacy, Turcy, Walijczycy, Czesi. Wszyscy zgodnie podkreślają, iż jeśli w kolejnych latach będzie organizowany taki projekt i będą mieli możliwość wziąć w nim udział,  bez wahania zgodzą się na wyjazd.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

-

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Mierzejewska - Małż
Data wypełnienia formularza/karty: 
04.02.2015

Mind Gym for Seniors

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Języki obce
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Nowohuckie Centrum Kultury
Al. Jana Pawła II 232, 31-913 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Szmer (012) 644-28-63, oswiatowa@nck.krakow.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Nowohuckie Centrum Kultury jest nowoczesną placówką, której misją jest upowszechnianie edukacji i kultury. Jest organizacją prestiżową, rozpoznawalną i określaną jako skuteczna i prężnie działająca w środowisku edukacyjno-kulturalnym.

Celem działalności NCK jest pozyskanie i przygotowanie społeczeństwa do aktywnego uczestniczenia w kulturze oraz współtworzeniu jej wartości. Cel ten realizowany jest poprzez promocję dzieł kultury, umożliwienie dostępu do edukacji, stwarzanie środowiska sprzyjającego rozwojowi pasji i zainteresowań kulturalnych. Nacisk kładziony jest na wszechstronny rozwój osób odwiedzających naszą placówkę.

Oferta NCK adresowana jest do dorosłych zainteresowanych zarówno edukacją zawodową jak i rozwojem swoich pasji. Upowszechnianie najnowszej wiedzy, stymulowanie zainteresowań, zdolności plastycznych i praktycznych umiejętności znajduje odzwierciedlenie w bogatej ofercie NCK. Organizujemy otwarte wykłady prowadzone przez ekspertów z zakresu medycyny, prawa, psychologii, religioznawstwa; warsztaty rozwoju osobistego, kursy językowe i komputerowe, pracownie rękodzieła, zespoły muzyczne i taneczne.

NCK od wielu lat zajmuje się także organizowaniem różnych form edukacyjnych dla seniorów. Kolejne tematy spotkań ustalane są często w oparciu o zgłaszane przez nich propozycje. Dzięki temu oferta NCK odpowiada realnym potrzebom.

Tytuł warsztatu: 
Mind Gym for Seniors
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28428
Data realizacji warsztatu: 
20.10.2012 - 26.10.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
1
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu obejmowały:

  • poprawę funkcjonowania poznawczego uczestników warsztatu: aktywizację pamięci, lepszą koncentrację, większą sprawność i elastyczność myślenia
  • twórcze wykorzystanie zdobytej w toku życia wiedzy i doświadczeń i stworzenie z nich nowych, ciekawych efektów
  • uporządkowanie i uzupełnienie wiedzy z zakresu edukacji zdrowotnej
  • wzmocnienie samooceny i wiary w siebie uczestników
  • poprawę umiejętności językowych i przełamanie barier w komunikacji z innymi mieszkańcami Europy
Obszary tematyczne: 

Warsztat koncentrował się na usprawnieniu procesów myślenia, pamięci i koncentracji w starszym wieku. Poruszane były takie tematy jak: podstawy biologii mózgu, znaczenie diety, ruchu, hobby i relaksu dla sprawnego funkcjonowania poznawczego. Seniorzy dowiedzieli się jak w codziennym życiu na różne sposoby wzmacniać i gimnastykować umysł.

Kraj uczestników: 
Belgia
Dania
Finlandia
Irlandia
Portugalia
Wlk. Brytania
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
2
2
3
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja warsztatu:

  • Przygotowano plakat i ulotki promujące warsztat.
  • Stworzono podstronę na stronie internetowej NCK informującą o warsztacie i sposobie aplikacji. Dodatkowo umieszczono na niej informacje i zdjęcia z pierwszej edycji warsztatu.
  • Do informowania o promocji warsztatu wykorzystano profil warsztatu na portalu społecznościowym Facebook, stworzony przy okazji pierwszej edycji. Dzięki temu zainteresowani mieli również dostęp do informacji dotyczących przebiegu poprzedniej edycji.
  • Utworzono bazę adresów organizacji zajmujących się edukacją dorosłych na terenie Polski i Europy. Wykorzystano również bazę adresów organizacji partnerskich NCK.
  • Wysłano zaproszenia do seniorów, którzy wzięli udział w pierwszej edycji warsztatu w roku 2011, oraz do osób zainteresowanych warsztatem, które z różnych powodów nie mogły wziąć w nim udziału w ubiegłym roku.
  • Wysłano zaproszenia w formie elektronicznej z załączonymi plakatem i ulotką. Po okresie półtora miesiąca powtórnie wysłano zaproszenia.
  • Drogą pocztową przesłano zaproszenia wraz z wydrukowanymi plakatami i ulotkami do wyselekcjonowanych organizacji zajmujących się edukacją seniorów.
  • Na bieżąco odpowiadano na pojawiające się pytania dotyczące warsztatu. Utrzymywano stały kontakt mailowy z organizacjami i seniorami wstępnie zainteresowanymi udziałem w  warsztacie.
  • W celu wypromowania warsztatu wśród Polaków, do organizacji zajmujących się edukacją dorosłych rozesłano drogą mailową i pocztową informacje dotyczące warsztatu wraz z załączonym plakatem i ulotką.

Rekrutacja:

  • Wzór formularza aplikacyjnego wzbogacono o dwa dodatkowe pytania dotyczące zainteresowań związanych z tematyką warsztatu oraz znajomości języka angielskiego.
  • Na stronie internetowej warsztatu zamieszczono formularz aplikacyjny. Na prośbę zainteresowanych przesyłano formularz drogą mailową i drogą pocztową.
  • Wyznaczono końcową datę przesyłania aplikacji. W przypadku aplikacji przesłanych pocztą decydowała data stempla pocztowego.
  • Przesłane dokumenty aplikacyjne zostały przeanalizowane. Na pierwszym etapie sprawdzono wszystkie aplikacje pod względem formalnym.
  • Aplikacje spełniające wymogi formalne przeszły do drugiego etapu rekrutacji. Przeprowadzono rozmowy z wszystkimi kandydatami wg przygotowanych wcześniej pytań. Rozmowy weryfikowały znajomość języka angielskiego. Podczas rozmów zwracano szczególną uwagę na motywację uczestników.
  • Komisja rekrutacyjna w trzyosobowym składzie, na podstawie aplikacji i przebiegu rozmów telefonicznych wyłoniła 12 uczestników. Stworzono listę rezerwowych uczestników.
  • Wszyscy uczestnicy, kandydaci z listy rezerwowej i pozostałe osoby, których zgłoszenia odrzucono, zostały poinformowane o wynikach rekrutacji droga mailową.
  • Wybranym uczestnikom wraz z mailem o decyzji, przesłano regulamin warsztatu wyjaśniający wszelkie kwestie związane z przejazdem, zakwaterowanie, wyżywieniem i zwrotem kosztów podróży. Uczestników proszono o potwierdzenie deklarowanej chęci do udziału warsztacie po zaakceptowaniu przesłanego regulaminu.
  • Następnym krokiem było podpisanie przez dyrektora NCK wybranych formularzy aplikacyjnych i przesłanie zeskanowanych, podpisanych formularzy uczestnikom.
  • W oparciu o formularze aplikacyjne przygotowano tabelę w przejrzysty sposób zbierającą wszystkie informacje o uczestnikach.

Liczba otrzymanych formularzy rejestracyjnych: 24 z krajów Unii Europejskiej + 2 z Polski. Łącznie 26 formularzy.

Grupa docelowa uczestników: 

Warsztat adresowany był do osób, które ukończyły 60 rok życia, zainteresowanych poprawą funkcjonowania poznawczego - pamięci, koncentracji i myślenia oraz znających język angielski w stopniu komunikatywnym.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Warsztat "Mind Gym for Seniors” był wyjątkowym warsztatem dla seniorów z całej Europy. Warsztat trwał pięć dni szkoleniowych, odbywał się w Krakowie, w dniach 22-26 października 2012. Zorganizowany został przez Nowohuckie Centrum Kultury w oparciu o autorski projekt doświadczonych psychologów i trenerów pracy z grupą. Wzięło w nim udział 13 uczestników z 9 krajów europejskich.

Warsztat koncentrował się wokół doskonalenia zdolności poznawczych. Na celu miał wzmocnienie koncentracji, uaktywnienie pamięci i rozwinięcie twórczego myślenia. Uczestnicy korzystali z dotychczasowych doświadczeń w nowym kontekście. Czerpali z wiedzy życiowej i nadawali jej nowy wymiar. Każdy dzień warsztatu składał się z trzech części. Doskonalenie i pozyskiwanie nowych umiejętności odbywało się w ramach pierwszej części warsztatu – treningu poznawczego. Uczestnicy wykonywali zadania i ćwiczenia indywidualnie, w parach i grupach. Przełamywanie barier i wspólne działania ułatwiała atmosfera wspólnej zabawy. Druga część, służąca pogłębianiu wiedzy, obejmowała burze mózgów, dyskusje oraz wykłady z profilaktyki zdrowia. Seniorzy poznali praktyczne wskazówki jak w codziennym życiu wzmacniać i gimnastykować umysł. Z kolei wieczorki integracyjne były wspaniałą okazją do lepszego poznania siebie nawzajem i skorzystania z uroków magicznego Krakowa.

Dzięki "gimnastyce umysłu” poprawiło się twórcze myślenie, koncentracja i zdolności pamięciowe seniorów oraz ich umiejętności językowe. Czas spędzony w międzynarodowym gronie przyniósł seniorom wiele radości i otworzył na nowe wyzwania edukacyjne. Warsztat był również świetną okazją do poznania osób z innych krajów europejskich i nawiązania znajomości. Polka, która wzięła udział w warsztacie, spontanicznie przyjęła rolę gospodarza i w czasie wolnym oprowadzała uczestników po Krakowie.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

W dniu przyjazdu:

  • Uczestnicy zostali zapytani o preferencje dotyczące posiłków. Uwzględniono preferencje dietetyczne w zarezerwowanych posiłkach.
  • W celu większej integracji seniorów zarezerwowano dla nich pokoje dwuosobowe.
  • Wybrano nowoczesny, sprawdzony hotel położony bardzo blisko miejsca, w którym odbywały się warsztaty. Przejście z hotelu do Nowohuckiego Centrum Kultury, gdzie odbywały się zajęcia, zajmowało uczestnikom około pięciu minut.
  • Uczestników na lotnisku witał opiekun, a w hotelu czekał na nich pracownik Działu Oświatowego, który czuwał nad przebiegiem zakwaterowania. Uczestnicy przed przylotem otrzymali drogą mailową materiały ze zdjęciem odbierającej ich z lotniska osoby i jej numer telefonu do kontaktu w razie potrzeby.
  • W dniu przyjazdu uczestnicy byli zawożeni z lotniska do hotelu samochodem, aby uniknąć długiego czasu oczekiwania na autobus lub pociąg.
  • Po zakwaterowaniu uczestnicy udawali się na obiad do hotelowej restauracji o odpowiadającej im godzinie.
  • Uczestnicy otrzymali teczkę z materiałami dotyczącymi warsztatu. Były w niej: program warsztatu, tygodniowy bilet MPK, rozkłady dwóch tramwajów i dwóch autobusów, którymi najszybciej można dojechać do centrum miasta, praktyczne informacje obejmujące: telefony alarmowe, dostęp do Internetu, adres najbliższej apteki, bankomatu oraz numery, z których można zamówić taksówki. Otrzymali także identyfikatory ze swoim imieniem w preferowanej przez nich formie. Okazało się to szczególnie ważne w przypadku trzech uczestników, którzy unikali posługiwania się swoim  pierwszym imieniem i na codzień używali drugiego.
  • Uczestnicy otrzymali numer telefonu do opiekuna, na który mogli dzwonić o dowolnej porze w razie problemów.

W trakcie warsztatu:

  • Ogromną rolę odegrał opiekun, który dbał o komfort i dobre samopoczucie uczestników. Nawiązał z nimi bardziej nieformalną relację, a uczestnicy szybko dobrze poczuli się w jego obecności, co znalazło wyraz w informacjach zwrotnych uzyskanych od seniorów. Zadaniem opiekuna były także codzienne rozmowy z uczestnikami na temat m.in. warunków zakwaterowania, posiłków, zapewnionej opieki, pracy organizatorów. Dzięki sprawnej komunikacji między opiekunem a pozostałymi członkami zespołu, organizatorzy na bieżąco mogli reagować´ na uwagi i potrzeby uczestników.
  • Pierwszego dnia opiekun pokazał uczestnikom drogę z hotelu do budynku NCK, oprowadził po budynku NCK, zwracając ich uwagę na położenie sali szkoleniowej, restauracji, toalet i windy. Była to również okazja do przybliżenia uczestnikom historii i dorobku NCK.
  • Stworzono rozpoznawalne logo warsztatu, a następnie plakatami z logo warsztatu i logo programu Grundtvig oznakowano miejsca związane z warsztatem. Ułatwiało to uczestnikom orientację na lotnisku, w hotelu i budynku szkoleniowym.
  • Przygotowano wygodną, jasną i ciepłą salę szkoleniową na parterze NCK, dzięki czemu uczestnicy mieli łatwy do sali i czuli się w niej komfortowo.
  • Pierwszego dnia warsztatu, jedna z uczestniczek schodząc ze schodów skręciła nogę w kostce. Organizatorzy zareagowali natychmiast, zakupili odpowiednie leki oraz opaskę uciskową. Gdy w poniedziałek okazało się, że noga zaczęła puchnąć umówiona została wizyta w Poradni Chirurgii Urazowo–Ortopedycznej w Szpitalu Św. Rafała w Krakowie. We wtorek rano uczestniczka wraz z opiekunem udała się do Poradni, tam przyjął ją lekarz ortopeda biegle mówiący po angielsku, co znacząco wpłynęło na komfort porady lekarskiej. Lekarz stwierdził skręcenie kostki i zaordynował leczenie. W celu odciążenia nogi, zgodnie z zaleceniami lekarskimi, organizatorzy udostępnili uczestniczce kule, dzięki czemu mogła brać udział we wszystkich zajęciach.
  • Przekąski podczas przerw na herbatę były dostosowane do preferencji seniorów. Codziennie dostarczane były świeże sezonowe owoce, orzechy, zapewniono także mleko do herbaty dla uczestniczek z Wielkiej Brytanii i Irlandii.
  • Organizatorki i prowadzący warsztat trenerzy jedli wspólnie z uczestnikami posiłki, uczestniczyli w spotkaniach nieformalnych, co zapewniło dobrą atmosferę  podczas warsztatu i sprzyjało integracji.
  • Wieczorek integracyjny w pierwszy dzień warsztatu zaplanowano jako wieczór narodowych specjałów. Uczestnicy zostali poproszeni o przywiezienie przysmaków ze swoich krajów. Przysmaki te opisano i opatrzono przygotowanymi wcześniej flagami, dla ułatwienia orientacji skąd pochodzą. Każdy z uczestników dokonał prezentacji potraw ze swego kraju.
  • Uczestnikom opuszczającym hotel przed śniadaniem w dniu odlotu, przygotowano pakiet śniadaniowy na podróż.
  • Wszystkie materiały szkoleniowe, a także informacje zapisywane na tablicy podczas warsztatu były odpowiednio duże i wyraźne, by ułatwiać seniorom ich czytanie.
  • Zatrudniono profesjonalnego fotografa w celu prowadzenia kompletnej dokumentacji zajęć oraz z myślą o stworzeniu folderu promującego warsztat i przygotowaniu zestawu pamiątkowych zdjęć dla uczestników.
  • Dzięki elastycznemu czasowi pracy fotografa udało się zrobić profesjonalne zdjęcia ze wszystkich dni, również z wieczorków integracyjnych. Zadbano, aby fotograf przychodził w takich momentach warsztatu, by swoją obecnością nie zakłócał pracy uczestników.
  • Trenerzy elastycznie podchodzili do kwestii czasu trwania ćwiczeń. Jeżeli zachodziła taka potrzeba, to czas trwania ćwiczenia był wydłużany, żeby seniorzy mogli w swoim tempie dokończyć zadanie.
  • Przed zwrotem kosztów podróży, w celu ułatwienia procedur, zostały przygotowane i wydrukowane odpowiednie dokumenty. Uczestnicy zostali poinformowani wcześniej o potrzebnych dokumentach, które następnie zebrał opiekun.
  • Podczas przerw w zajęciach, gdy uczestnicy z zagranicy mieli możliwość odpoczynku w hotelowych pokojach, NCK udostępnił swój pokój gościnny dla uczestniczki z Polski, aby mogła odpocząć, odświeżyć się, a także przebrać np. przed kolacją czy wizytą w filharmonii.
  • W dniu wyjazdu uczestnicy zamawiali obiady w restauracji hotelowej zgodnie z własnymi preferencjami w odpowiadającym im czasie.
Ewaluacja i monitoring: 

Ewaluacja:

Zastosowaliśmy schemat ewaluacji pretest-posttest, który polega na porównywaniu wyników dwóch pomiarów. Pierwszy pomiar został przeprowadzony na pierwszej sesji warsztatowej, a drugi, ostatniego dnia warsztatu po serii działań treningowych. Porównanie wyników testów pozwoliło zobaczyć, że funkcjonowanie poznawcze uczestników uległo poprawie.

Zastosowano Test Twórczego Myślenia (TTM) autorstwa Nęcki i Rychlickiej, podczas którego zostały zbadane następujące wymiary myślenia: płynność, czyli umiejętność tworzenia nowych rozwiązań; giętkość, czyli umiejętność tworzenia wielu różnych pomysłów oraz oryginalność, czyli umiejętność tworzenia niebanalnych, niestandardowych rozwiązań

Na etapie tworzenia scenariusza warsztatu zadbano, by zadania i ćwiczenia zostały ułożone wraz ze wzrastającą trudnością. Podczas treningu poznawczego dopiero po sprawdzeniu metodą obserwacji, że uczestnicy opanowali podstawy, trenerzy proponowali trudniejsze ćwiczenia. W celu sprawdzenia skuteczności, każde z przeprowadzonych ćwiczeń zostało zakończone podsumowaniem, podczas którego prowadzący upewniali się, czy uczestnicy rozpoznali i rozumieją cel ćwiczenia oraz wiedzą, jakie poszczególne umiejętności i kompetencje dzięki niemu rozwijają.

W celu sprawdzenia, czy wiedza przekazana w trakcie wykładów jest zrozumiała dla uczestników oraz w celu rozwinięcia umiejętności stosowania tej wiedzy w praktyce przeprowadzono trzy gry edukacyjne. Na zakończenie warsztatu uczestnicy wypełnili kwestionariusz samooceny postępów poczynionych na warsztacie. Dzięki niemu mogli samodzielnie ocenić poprawę swojej pamięci i koncentracji oraz użyteczność zdobytej wiedzy.

Ponadto każdego popołudnia, na zakończenie sesji popołudniowej, przeprowadzano wśród uczestników ankiety ewaluacyjne, dotyczące kwestii merytorycznych. W trzech pytaniach pytano o to, co w konkretnym dniu podobało się uczestnikom, a co się im nie podobało. Żeby sprawdzić wpływ warsztatu, pytano również o to, które z proponowanych ćwiczeń, metod, oraz prezentowanych informacji uczestnicy wykorzystają w codziennym życiu.

Opiekun rozmawiał z uczestnikami na temat spraw organizacyjnych, dzięki czemu organizatorzy na bieżąco mogli reagować na ich wyniki. Trenerzy spotykali się codziennie na spotkaniu superwizyjnym zespołu by omówić przebieg dnia, ewentualne trudności oraz podzielić się  doświadczeniami z pracy z grupą.

Codziennie, w czasie przerwy obiadowej, odbywało się spotkanie całego zespołu projektowego i trenerów, którego celem była wymiana informacji na temat przebiegu warsztatu, na różnych poziomach oraz doprecyzowanie kolejnego dnia.

Ewaluacja w trakcie warsztatu:

Ewaluacja warsztatu rozpoczęła się od wnikliwej analizy motywacji do wzięcia udziału w warsztacie, którą  uczestnicy opisywali w formularzu aplikacyjnym. Te informacje, wraz z zebranymi oczekiwaniami stanowiły punkt odniesienia do następujących później ankiet i rozmów ewaluacyjnych.

Na zakończenie warsztatu, w atmosferze mniej formalnej, odbyła się rozmowa ewaluacyjna z uczestnikami dotycząca spraw merytorycznych. Przeprowadzono analizę codziennych ankiet ewaluacyjnych oraz kwestionariuszy samooceny postępów poczynionych w trakcie trwania Warsztatu. Wyniki wszystkich narzędzi ewaluacyjnych zebrano na jednym arkuszu. Uzupełniono je o informacje zwrotne nadsyłane przez uczestników po zakończeniu warsztatu droga mailową.

Ewaluacja warsztatu i wpływu na uczestników po jego zakończeniu:

Wpływ warsztatu ujawniał się, nadal po jego zakończeniu. Uczestnicy przesyłają do organizatorów e-maile, w których dzielą się swoimi wrażeniami po upływie pewnego czasu od zakończenia warsztatu. Zwrócono uwagę na odpowiedzi uczestników i ich reakcje na przesyłaną literaturę tematyczną i propozycje ćwiczeń pozwalające na utrwalenie rezultatów warsztatu.

Po warsztacie odbyło się zebranie opiekuna i trenerów, na którym przeprowadzono analizę wszystkich informacji zwrotnych od uczestników (ankiet, rozmów ewaluacyjnych i rozmów z opiekunem). Na tej podstawie uzupełniono stworzony po pierwszej edycji, plik zawierający praktyczne wskazówki, głównie dotyczących organizacji warsztatu, do wykorzystania w następnej edycji programu.

Trenerzy spotkali się na podsumowującym zebraniu. Przeanalizowali cały program warsztatu, dzień po dniu, zwracając uwagę na mocne i słabe strony, mniej i bardziej ciekawe i skuteczne ćwiczenia. W oparciu o wnioski,  nieznacznie zmodyfikowali plan przebiegu warsztatu oraz rozszerzyli zbiór ćwiczeń atrakcyjnych dla tej grupy wiekowej.

Odbyło się spotkanie wszystkich osób zaangażowanych w realizację projektu od strony organizacyjnej i merytorycznej: organizatora, opiekuna i trenerów. Celem było udzielenie sobie informacji zwrotnej na temat współpracy w projekcie, podsumowanie warsztatu oraz przygotowanie raportu końcowego. Efektem tych działań było stworzenie raportu końcowego i sprawozdania z przebiegu warsztatu oraz propozycji ulepszeń do wykorzystania na etapie przygotowywania następnego wniosku i następnej edycji warsztatu. Zebrane informacje posłużyć mogą także posłużyć w trakcie realizacji innych projektów.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ na organizację:

  • Warsztat cieszył się dużym zainteresowaniem wśród pracowników NCK na każdym etapie jego realizacji. Pracownicy innych działów zwracali się z pytaniami dotyczącymi organizacji warsztatu, interesowali się jego przebiegiem, a po zakończeniu gratulowali pomyślnej realizacji.
  • Nowa dyrekcja Nowohuckiego Centrum Kultury zadowolona z przebiegu warsztatu, mobilizuje pracowników do podejmowania większej liczby podobnych inicjatyw.
  • Pracownicy innych działów NCK zainspirowani projektem, zgłaszali chęci realizacji podobnych przedsięwzięć.
  • Organizacja warsztatu zmotywowała pracowników Działu Oświatowego, bezpośrednio zaangażowanych w realizację projektu, do dalszej nauki języka angielskiego.
  • Skuteczna realizacja projektu podniosła wiarę w siebie i w swoje kompetencje całego zespołu projektowego. Warsztat pozwolił wszystkim sprawdzić się w działaniu i zmotywował do podejmowania podobnych wyzwań w przyszłości.
  • Dzięki organizacji warsztatu powstała możliwość pozyskania przez pozyskania przez NCK kolejnych partnerów do współpracy w ramach edukacji seniorów.

Wpływ na społeczność lokalną:

  • Mieszkańcy Nowej Huty mieli okazję poznać uczestników w ich czasie wolnym, podczas gdy spacerowali po Nowej Hucie, zaglądali do sklepów z lokalnymi pamiątkami.
  • Warsztatem zainteresowały się  lokalne Kluby Seniora.
  • Dzięki artykułowi w lokalnej prasie mieszkańcy Krakowa dowiedzieli się o Programie „Uczenie się przez cale życie”. Wielu z nich deklarowało chęć wzięcia udziału w podobnych warsztatach.
  • Dzięki realizacji projektu unijnego, niedowartościowana dzielnica Krakowa jaką jest Nowa Huta otworzyła się na zagranicznych gości i zyskała większy prestiż.

Kadra:

  • Odbyło się podsumowujące zebranie zespołu warsztatowego i pracowników Działu Oświatowego, na którym omówiono realizację projektu zwracając szczególną uwagę na jego mocne i słabe strony.
  • Przeprowadzony warsztat został omówiony w kontekście udoskonalenia oferty NCK dla seniorów.
  • Przygotowano raport końcowy, który został udostępniony do wglądu dla pracowników pozostałych działów NCK.
  • Przygotowano sprawozdanie z przebiegu warsztatu w atrakcyjnej formie folderu, zawierającego zdjęcia i opisy poszczególnych dni warsztatowych oraz cytaty z ankiet ewaluacyjnych uczestników.
  • Rezultatem zebrania zespołu projektowego i analizy ankiety ewaluacyjnych było wzbogacenie stworzonego po pierwszej edycji warsztatu zbioru praktycznych wskazówek i ulepszeń organizacji kolejnych warsztatów Grundtviga.

Słuchacze:

  • Umożliwiono zapoznanie się z folderem podsumowującym warsztat. Folder został przygotowany w dwóch językach – polskim i angielskim.
  • W siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury przygotowano wystawę zdjęć z warsztatu. Na wystawie znalazły się informacje na temat przebiegu warsztatu oraz ogólne informacje o programie „Uczenie się Przez Całe Życie”.
  • Relację z warsztatu oraz zdjęcia zamieszczono na stronie internetowej NCK (http://www.nck.krakow.pl/grundtvig) i na profilu warsztatu o nazwie Mind Gym for Seniors Workshop na portalu społecznościowym Facebook . Utworzono wirtualną galerię zdjęć z możliwością ich komentowania na profilu warsztatu.

Inne organizacje w Polsce i za granicą:

  • Trwa wymiana doświadczeń w formie korespondencji mailowej z organizacjami poznanymi w trakcie promocji warsztatu.
  • Informacje na temat przebiegu i rezultatów warsztatu udostępniono europejskim organizacjom zajmujących się edukacją dorosłych, z którymi związanych jest kilku uczestników (Dania, Włochy).
  • Folder w formie elektronicznej wysłano do polskich organizacji i portali internetowych zajmujących się edukacją seniorów.
  • Nawiązanie współpracy z organizacją z Danii zajmującą się m.in. edukacją seniorów. Trwają rozmowy na temat możliwości podjęcia wspólnych działań w tym obszarze.
  • Nawiązanie współpracy z seniorką z Włoch, która z zawodu jest metodykiem nauczania języka angielskiego. Trwają pracę nad stworzeniem wspólnego projektu.

Społeczność lokalna:

  • Opublikowano artykuł w mediach lokalnych: „Głos – Tygodnik Nowohucki”.
  • Trenerzy są w trakcie organizacji warsztatów o podobnej tematyce dla seniorów z Krakowa.
  • Zaproszono osoby zajmujące się edukacją seniorów w Krakowie, głównie działaczy klubów seniora, do zapoznania się z wystawą zdjęć w siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury.
Upowszechnianie rezultatów: 
  • Folder przedstawiający w atrakcyjnej formie przebieg warsztatu może zachęcać inne organizacje do przygotowania podobnych warsztatów na szczeblu lokalnym i międzynarodowym.
  • Przesłana literatura i przeprowadzone ćwiczenia mogą być pomocne dla najbliższego otoczenia uczestników warsztatu (np. współmałżonków, przyjaciół i sąsiadów). Otrzymaliśmy już pierwsze informacje zwrotne na temat wykorzystania z sukcesem proponowanych podczas warsztatów ćwiczeń.
  • Doświadczenie edukacyjne w międzynarodowym gronie, w którym wzięli udział seniorzy może być inspiracją dla osób z ich najbliższego otoczenia do wzięcia udziału w warsztatach Grundtviga. Uczestnicy otrzymali ulotki z informacjami dotyczącymi Warsztatów Grundtviga i adresem strony Katalogu Warsztatów Grundtviga, by łatwiej dzielić się tą informacją z innymi. W folderze zamieszczono również informacje na temat akcji Warsztaty Grundtviga, łącznie z adresem strony, co może zachęcić osoby z otoczenia seniorów do wzięcia udziału w podobnych warsztatach.
  • Tygodniowy pobyt w malowniczym Krakowie może zachęcić uczestników do ponownego przyjazdu, a  innych seniorów do podróży do Polski.
Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

 I will remember not to become stuck in thinking. Try to challenge myself – Anne

Concentration strengthens my thinking, and makes me feel more confident in my opinions and still respecting others thoughts and opinions – Brid

Successful meeting together with so different people – Anita

The clear instructions were good, help in teamwork. Good atmosphere improves Communications – Aase

The trainers knew very well how to connect people and I fund it the most important – Leonor

It has benefitted me by helping me to use concentration and awareness of how easy it is to keep myself in good physical and mental health – Anne

 I really get a new information how to improve thinking, memory and concentration and I will use it in my life and tell about it to my friends – Andris

The plays were very good and will use them when possible – Jorgen

I learnt things about keeping the brain healthy and creative as I grow older – Patricia

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak uwag.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Ewa Kowalska-Janusz i Maria Nowak-Szabat
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.12.2013

SeniorWeb - @ktywny senior w sieci

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Towarzystwo Polsko-Niemieckie w Krakowie
ul. Skałeczna 2, 31-065 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Jerzy Jedliński (793 070156; jedlinje@interia.pl)
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Towarzystwo Polsko-Niemieckie w Krakowie (TPNK) działa od 2004 roku na rzecz rozwoju stosunków polsko-niemieckich oraz pogłębiania dobrych relacji między narodami jednoczącej się Europy. Wykorzystując oryginalne metody edukacji dorosłych (szczególnie na bazie międzypokoleniowego zrozumienia) promujemy dziedzictwo kulturowe różnych krajów, przygotowujemy aktywnych uczestników i współtwórców proponowanych działań, poszerzamy obszar integracji społecznej o grupy różne wiekowo.

Zainicjowaliśmy realizację partnerskiego i innowacyjnego programu "Szkoła @ktywnego Seniora S@S", który jest prowadzony od 2007 roku we współpracy z Wojewódzką Biblioteką Publiczną w Krakowie. Założeniem S@S jest taka organizacja czasu wolnego osobom w średnim i starszym wieku, aby poprzez nabywanie nowych umiejętności, rozwój zainteresowań, wymianę wiedzy i doświadczenia, realizację zamierzeń i pomysłów stwarzać im warunki do samorealizacji. S@S to działania „z” seniorami, a nie „dla” nich – seniorzy są współtwórcami wielu elementów programu.

Działania realizowane są w trzech modułach:

  • Senior w świecie kultury i sztuki (edukacja dla kultury)
  • ICT: Senior w świecie nowych technologii  (społeczeństwo informacyjne)
  • Senior świadomym i pełnoprawnym obywatelem (społeczeństwo obywatelskie)

W prowadzonych działaniach mamy duże doświadczenie. Organizujemy otwarte wykłady, warsztaty, seminaria, wycieczki edukacyjne, szkolenia językowe. Działają sekcje tematyczne i Zespół poetycko-muzyczny. Rozwijamy wolontariat zarówno osób młodszych, jak i seniorów ( jesteśmy autorami pierwszego w Polsce podręcznika dla trenerów i liderów grup dotyczącego wolontariatu seniorów w kontekście europejskim). W ramach S@S organizujemy również (nadal jedyne w Europie) Międzynarodowe Komputerowe Olimpiady Seniorów.

Tytuł warsztatu: 
SeniorWeb - @ktywny senior w sieci
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28502
Data realizacji warsztatu: 
22.04.2013 - 27.04.2013
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
3
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu:

  • podniesienie umiejętności poprzez uzupełnienie i poszerzenie wiedzy z zakresu nowoczesnych technologii
  • integracja osób wywodzących się z różnych środowisk, kultur poprzez tworzenie wspólnego bloga
  • poszerzenie wiedzy na temat relacji społecznych i historycznych w Europie
  • podniesienie kompetencji interkulturowych uczestników
  • podniesienie motywacji do uczestnictwa w życiu publicznym i społecznym przez seniorów poprzez wzmocnienie wiary w siebie i swoje możliwości
  • poszerzenie wiedzy na temat kultury, tradycji i historii krajów, z których pochodzili uczestnicy warsztatu oraz Polski - kraju goszczącego
Obszary tematyczne: 

Głównym tematem warsztatów było praktyczne zastosowanie nowych technologii w podnoszeniu jakości życia osób starszych. Pokazano ich znaczenie i rolę w rozwijaniu kompetencji społecznych i interkulturowych.

Omówiono  sytuację seniorów w Europie i Polsce. Przeprowadzono warsztaty integracyjno- psychologiczne "Senior-liderem”.

Wszystkie opisy szkoleń i spotkań zostały umieszczone na blogu, który był "dziełem” uczestników warsztatu.

Kraj uczestników: 
Bułgaria
Czechy
Finlandia
Irlandia
Litwa
Rumunia
Słowenia
Wlk. Brytania
Włochy
Liczba uczestników: 
1
2
1
1
1
1
2
1
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja

Rekrutacja została poprzedzona szeroką promocją projektu. Informacja o warsztacie została:

  • umieszczona w katalogu Grundtviga,
  • umieszczona na stronie TPNK i upowszechniana podczas różnych konferencji,
  • przekazana mediom działającym w Krakowie,
  • przesłana do różnych organizacji partnerskich w Europie, z którymi współpracuje TPNK,
  • rozpowszechniona podczas konferencji NECE w Hiszpanii,
  • upowszechniana przez firmę EuroConsults z Berlina,
  • wykorzystana została sieć kontaktów promotora programu Grundtvig ( koordynatora „Szkoły @ktywnego Seniora”) oraz teamu projektu.

Rekrutacja

W celu rekrutacji stworzyliśmy formularz internetowy, który ułatwiał zgłaszanie się uczestników. Wykorzystaliśmy do tego Google Docs.

Otrzymaliśmy 28 zgłoszeń (więcej niż miejsc), spośród których trzyosobowa komisja wybrała 12 osób o dużej różnorodności kulturowej i zawodowej.

Rekrutacja przebiegała dwuetapowo: aplikacje spełniające wymogi formalne ( termin przesłania, wiek uczestnika, brak zbieżności zawodowej z tematyką warsztatu) przechodziły do drugiego etapu rekrutacji, podczas którego przeprowadzono rozmowy ze wszystkimi kandydatami. Pozwoliło to na ustalenie stopnia znajomości języka angielskiego przez uczestników oraz przedstawienie przez nich motywacji do udziału.

Przygotowanie warsztatu

  • Ustalenie harmonogramu warsztatów
  • Po konsultacji z uczestnikami dokonanie niewielkiej korekty harmonogramu (pod kątem ich oczekiwań)
  • Potwierdzenie udziału
  • Wykupienie ubezpieczenia dla uczestników
  • Wysłanie do uczestników Przewodnika ze wszystkimi koniecznymi informacjami (plan pracy, mapa dojazdu do hotelu i miejsca warsztatów, zakwaterowanie, zakres materiału, charakterystyka prelegentów, itp.)
  • Przygotowanie przez uczestników prezentacji multimedialnej (Pecha-Kucha) na temat swoich krajów, sytuacji seniorów i prowadzonych przez siebie działań
Grupa docelowa uczestników: 

Seniorzy w wieku od 50 do 67 lat.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Dzień przyjazdu (21.04.2013)

Spotkanie uczestników z organizatorami.

Dzień pierwszy (22.04.2013)

Temat: Throwing a net – what seniors can find in the internet

  • powitanie w miejscu spotkań (w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie)
  • prezentacja programu „Szkoła @ktywnego Seniora – S@S” oraz realizowanych w jego ramach Projektów Grundtviga
  • warsztaty prowadzone przez  psychologa integrujące grupę
  • wykład na temat sytuacji osób starszych w Europie
  • pokaz prezentacji multimedialnych przygotowanych przez uczestników
  • warsztaty praktyczne (wprowadzenie):  poczta e-mail, edycja zdjęć (Picassa, YouTube),  funkcje Google , prezentacja (Prezi, Facebook), blog i jego tworzenie
  • podsumowanie dnia, kolacja, udział w koncercie muzyki klezmerskiej

Dzień drugi (23.04.2013)

Temat: Throwing a net – but what if the fisher doesn’t know how?

  • warsztaty - tworzenie bloga (tematyka, umieszczanie zdjęć, sposoby opisu)
  • spotkanie integracyjne z polskimi seniorami z S@S: taniec, występ Zespołu S@S
  • zwiedzanie Multimedialnego Centrum w Sukiennicach
  • warsztaty - stosowanie mediów społecznościowych do działań obywatelskich i społecznych
  • zajęcia indywidualne, kolacja w Noworolu

Dzień trzeci (24.04.2013)

Temat: Senior prepares fishing nets

  • wykład: sytuacja demograficzna Europy  (teoria i praktyka)- wyzwania, migracje, mobilność, sytuacja w regionach
  • warsztaty umiejętności przywódczych, team building, rozwój umiejętności interpersonalnych (test Bolton & Bolton), autoprezentacja, praca z kamerą
  • kolacja w DS Krakowiak: degustacja tradycyjnych potraw narodowych,  legendy i opowieści (związki z Polską)

Dzień czwarty (25.04.2013)

Temat: Senior learns how to catch a fish

  • zajęcia w terenie: zwiedzanie Wawelu (zbieranie materiałów do bloga, robienie zdjęć, kolejny etap integracji grupy i praktycznego treningu działania w grupie)
  • warsztaty w sali szkoleniowej:  tworzenie sieci  (współpraca seniorów w Internecie), dobre praktyki, wprowadzenie informacji i zdjęć na bloga
  • podsumowanie dnia:  "Magiczny Kraków w legendach” -  kolacja na pokładzie barki na Wiśle;

Dzień piąty (26.04.2013)

Temat: Senior can catch a fish

  • warsztaty: „Senior @ktywnym obywatelem” (w oparciu o projekt SEVIR), tworzenie map problemów regionów, obszary aktywności obywatelskiej, lobbing na rzecz seniorów
  • zwiedzanie Arteteki w Ogrodzie Sztuki (Centrum Multimedialne WBP w Krakowie)
  • zajęcia w terenie: ”Get-together” – warsztaty dla seniorów w Międzynarodowym Centrum Kultury (tworzenie serii wydruków za pomocą takich materiałów jak tkaniny, sznurki, recyklingu materiałów i naturalnych elementów w technice collagraphgy)
  • kolacja w Jamie Michalika połączona z dyskusją na temat możliwości udziały osób starszych w życiu publicznym i ich integracji. W spotkaniu udział wzięła prof. Maria Francuz, Pełnomocnik Rektora Politechniki Krakowskiej ds. UTW oraz seniorzy z S@S

Dzień szósty (27.04.2013)

Temat: Creating new networks

  • seminarium prowadzone przez trenera z Berlina na temat wsparcia Komisji Europejskiej działań i mobilność dla seniorów (np. LLP, Interreg, EFS)- wprowadzenie; praca w grupach: prezentacja pomysłów na projekty dla seniorów
  • uzupełnianie materiałów na blogu
  • dyskusja, wypełnienie formularza ewaluacyjnego
  • wyjazd do Kopalni Soli w Wieliczce – europejskiego dziedzictwa kultury
  • podsumowanie warsztatów - uroczysta kolacja w Restauracji pod Wawelem,  rozdanie certyfikatów

Dzień siódmy (28.04.2013)

Pożegnanie i wyjazd uczestników.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

ORGANIZACJA DNIA PRACY WARSZTATOWEJ

Każdy dzień zajęć składał się z trzech części: dwóch szkoleniowych ( przed-  i popołudniowych) oraz podsumowująco-integracyjnej (wieczorem). Niektóre sesje popołudniowe były prowadzone w terenie i łączone ze zwiedzaniem Krakowa. W dniu przyjazdu każdy z uczestników otrzymał dodatkowo materiały zawierające dokładny harmonogram, dane kontaktowe organizatorów oraz mapę miasta.

Grupą zajmowała się dwójka opiekunów, którzy na bieżąco monitorowali sytuację, dbali o komfort uczestników, byli dyspozycyjni.

MIEJSCE ZAJĘĆ

Wszystkie warsztaty odbywały się w sali komputerowej Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie. Pierwszy dzień rozpoczął się przywitaniem wszystkich uczestników w Sali konferencyjnej przez dyrektora WBP w Krakowie i prezesa TPNK. Goście zostali również oprowadzeni po bibliotece, jednej z największych tego typu placówek w Polsce.

W celu urozmaicenia tematyki oraz przybliżenia i wykorzystania w swoich blogach historii Krakowa, część zajęć odbywała się w terenie ( w centrum Krakowa, w muzeum, w Artetece, nad Wisłą).

DOJAZD

Uczestnikom zapewniono dojazd z/na lotnisko. Każdy miał podany kontakt telefoniczny do opiekuna grupy oraz wcześniej opracowany przewodnik z niezbędnymi informacjami, w tym dotarcia do hotelu.

Skontaktowano ze sobą uczestników z tego samego kraju, aby ułatwić im podróż.

W dniu wyjazdu tak skoordynowano wyloty uczestników, aby mogli jechać na lotnisko w zorganizowanych grupach.

ZAKWATEROWANIE

Wybrano komfortowy hotel blisko centrum, z dobrym połączeniem komunikacyjnym. Zarezerwowano pokoje jednoosobowe.

Każdy z uczestników miał kontakt do pozostałych. Ponadto w hotelu był zakwaterowany opiekun grupy.

WYŻYWIENIE

Śniadania były serwowane w hotelu. Pozostałe posiłki (obiad, lunch) w restauracji w Bibliotece, w miejscu szkoleń. Kolacje odbywały się w miejscach ciekawych pod względem historycznym czy ze względu na oryginalność atmosfery (np. Jama Michalika, Noworol, Pod Wawelem, barka na Wiśle).

Zaproponowano uczestnikom wybór menu za pośrednictwem Doodle, aby usprawnić naszą pracę, a przy okazji nauczyć uczestników używania nowego programu.

TRANSPORT

Podczas tygodniowych zajęć uczestnicy korzystali z komunikacji miejskiej, na którą zostały zakupione bilety.

UBEZPIECZENIE

Na czas trwania warsztatu zostało wykupione ubezpieczenie dla każdego z uczestników.

MATERIAŁY

Każdy z uczestników otrzymał teczki z niezbędnymi informacjami oraz materiałami promocyjnymi otrzymanymi z Wydziału Promocji Miasta Krakowa.

Przygotowano samoprzylepne etykiety na faktury z podanym numerem projektu, co usprawniło pracę księgowej.

W celu zabezpieczenia praw do używania wizerunku przygotowaliśmy dla wszystkich uczestników oraz referentów photo consent form i dopilnowaliśmy, aby wszyscy je podpisali.

TRENERZY

Do prowadzenia zajęć zostali poproszeni wysokiej klasy specjaliści-praktycy z Krakowa i Berlina, mający duże doświadczenie w tematyce warsztatów oraz w pracy z seniorami. Ich CV zostało umieszczone w Przewodniku, który każdy z uczestników otrzymał przed przyjazdem.

Ewaluacja i monitoring: 

W ramach procesu ewaluacyjnego poprosiliśmy uczestników o wypełnienie dwóch ankiet ewaluacyjnych – pierwszej standardowej ankiety ewaluacyjnej programu Grundtvig i drugiej, do której pytania znalazły się już we wniosku o dofinansowanie.

Na bieżąco uwzględnialiśmy potrzeby uczestników oraz braliśmy pod uwagę nowe informacje (np. jedna z uczestniczek w aplikacji nie wspomniała, że niedawno miała operacje i ma problemy z poruszaniem się). Ponadto, w indywidualnych rozmowach dowiadywaliśmy się, w jaki sposób ulepszyć nasz warsztat.

Na podstawie ankiet stwierdzono, że:

  • wszyscy uczestnicy w stopniu najwyższym byli zmotywowani do udziału w warsztacie ze względu na jego temat.
  • uczestnicy byli bardzo zadowoleni z warsztatu i wysoko ocenili jego poziom. Wszyscy, oprócz jednej osoby, są bardziej zmotywowani do korzystania z Internetu i korzystania z technologii komputerowych; więcej niż połowa czuje się bardziej zmotywowana do partycypacji w życiu publicznym; większość jest przekonana, że chce w przyszłości jeszcze więcej podróżować. 75% uczestników przyznało się, że dzięki warsztatom wie więcej o sytuacji seniorów w innych krajach, w tym w Polsce.
  • prawie wszyscy uczestnicy potwierdzili w stopniu najwyższym, że mają większe kompetencje w zakresie pracy w grupie, przewodnictwa w grupie i w zakresie umiejętności interkulturowych. Pięć osób stwierdziło, że czuje się w miarę kompetentnymi w używaniu Internetu i mediów społecznych po uczestnictwie w warsztacie. Pozostałe osoby stwierdziły, że nabrały dużej pewności w używaniu komputera.

Główne wnioski:

  • Termin warsztatu został odpowiednio dobrany.
  • Harmonogram zajęć i tematyka spotkań zostały dobrze przygotowane.
  • Trenerzy (z Polski i Niemiec) byli kompetentni i stosowali atrakcyjne metody nauczania dające świetne efekty (dużo zajęć interaktywnych, mało ex-katedra).
  • Organizacja spotkań była odpowiednia i nie budząca zastrzeżeń uczestników.
  • Bardzo dobrze przyjmowane były propozycje organizacji spotkań integrujących grupę.
  • Organizacja warsztatów stanowiła duże wyzwanie dla małej organizacji pozarządowej. Zdobyte doświadczenie zostanie wykorzystane w pracy z seniorami w ramach „Szkoły @ktywnego Seniora-S@S”.
Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

WPŁYW WARSZTATU:

1. na SŁUCHACZY

Pozytywne opinie, jakie otrzymaliśmy po realizacji warsztatów od ich uczestników utwierdzają nas w przekonaniu o słuszności wyboru zarówno tematyki, jak i sposobu realizacji.

Warsztaty umożliwiły:

  1. uczestnikom:
  • twórczo wykorzystać zdobytą wiedzę do realizacji własnych pomysłów na projekty
  • poszerzyć wiedzę na temat seniorów w innych krajach europejskich
  • uporządkować i poszerzyć wiedzę na temat możliwości wykorzystania nowych technologii w swoich działaniach
  • głębsze poznanie polskiej kultury i tradycji ( dla niektórych był to pierwszy przyjazd do naszego kraju)
  • nawiązanie międzynarodowych kontaktów ( zarówno między sobą, jak i z polskimi uczestnikami zajęć; nadal korespondują i organizują już we własnym gronie przyjazdy do Krakowa)
  1. polskim seniorom ze "Szkoły @ktywnego Seniora”:
  • włączenie się w organizację międzynarodowych warsztatów,
  • podniesienie ich kompetencji językowych oraz motywacji do działań na rzecz rówieśników
  • prezentację własnego dorobku, co podniosło ich poczucie wartości
  • nawiązanie nowych znajomości i przyjaźni na poziomie europejskim
  • mocniejsze zaangażowanie się w wolontariat na rzecz rówieśników

2. na ORGANIZACJĘ

Warsztat miał bardzo pozytywny wpływ na naszą organizację:

  • pozwolił wykorzystać i poszerzyć wiedzę zdobytą przez TPNK w trakcie realizacji wcześniejszych międzynarodowych projektów w różnych Akcjach Grundtviga (m.in. Projekty Partnerskie, Projekty Wielostronne, Asystentura, Wymiana Kadry)
  • potwierdził skuteczność stosowanych przez nas od lat metod pracy („z seniorami”, a nie „dla seniorów”)
  • pozwolił na włączenie się w działalność w ramach S@S nowych osób, członków TPNK oraz współpracowników spoza TPNK, szczególnie warto podkreślić – głównie młodej generacji
  • wzbudził duże zainteresowanie zarówno członków TPNK jak i pracowników Biblioteki
  • utwierdził zaangażowanych w projekty seniorskie członków i trenerów TPNK w przekonaniu o skuteczności swoich dotychczasowych, wieloletnich działań prowadzonych na rzecz seniorów w ramach programu „Szkoła @ktywnego Seniora”
  • trenerzy mieli szansę przekazać swoją wiedzę z zakresu nowych technologii seniorom z innych krajów europejskich
  • TPNK poszerzyło swoją ofertę edukacyjną - stworzyło nowy program warsztatowy w ramach S@S, który może wykorzystywać w swojej pracy jako wzorzec i oferować innym organizacjom (kursy Grundtviga)
  • TPNK nawiązało kontakt z ekspertami z innych krajów, którzy wzięli udział w szkoleniach
  • realizacja międzynarodowego projektu wpłynęła na wzrost umiejętności menedżerskich osób go prowadzących.

3. na SPOŁECZNOŚĆ LOKALNĄ

  • nastąpił zauważalny wzrost zainteresowania prelegentów z zagranicy współpracujących przy realizacji projektu edukacją osób starszych oraz rozwojem kontaktów międzynarodowych.
  • poprzez szeroką promocję warsztatów nastąpił wzrost zainteresowania innych organizacji i instytucji „uczeniem się przez całe życie” w kontekście osób starszych
  • organizatorzy podobnych działań mieli okazję poznać nowatorskie metody TPNK pracy z seniorami ( liderzy UTW Politechniki Krakowskiej, MCK, EuroConsults z Berlina)
  • seniorzy z różnych krajów mogą przekazać swoje doświadczenia w swoich społecznościach lokalnych i promować Polskę
  • poprzez zainteresowanie tematem mediów ( Dziennika Polskiego), uczelni (konferencje UP w Krakowie) oraz organizacji pozarządowych ( Forum 50+ i FRSI) o projekcie dowiedziała się znaczna część społeczności kraju.
Upowszechnianie rezultatów: 

Wykorzystanie, podtrzymanie i upowszechnianie rezultatów warsztatu

  1. Najważniejszym rezultatem warsztatów było nauczenie grupy seniorów z różnych państw europejskich skutecznego i efektywnego wykorzystania nowych technologii w swoich działaniach podnoszących jakość życia i włączenie się w procesy partycypacyjne we własnych społecznościach. Poprzez naukę tworzenia bloga uczestnicy nauczyli się obróbki zdjęć oraz efektywnego umieszczania informacji i zdjęć. Poznali jak go wykorzystać do tworzenia sieci w Internecie oraz w celu rozwijania dialogu międzypokoleniowego i poszerzania wiedzy o sytuacji seniorów w swoich krajach. Swoją wiedzę wykorzystają w rodzimych organizacjach.

Prawie wszyscy uczestnicy zadeklarowali chęć włączenia się w działania obywatelskie w swoich krajach oraz, że będą stosować nowe technologie w swoich działaniach. I tak np., Słowenka chce założyć swój własny blog. Paddy chce pisać artykuły, zorganizować warsztat, zajmować się mentoringiem w zakresie międzygeneracyjnego dialogu z wykorzystaniem nowoczesnych technologii komputerowych na „koledżu” w Irlandii. Eva z Czech prowadzi Club 55+, w którym zainicjuje terapię sztuką na bazie poznanych w Krakowie działań. Vítezslava planuje kontynuację nauki sprawnej obsługi komputera; będzie wspierać czeską grupę seniorów, gdzie się angażuje oraz grupę przy kościele, planuje zrealizować wspólne inicjatywy  z polskimi seniorami poznanymi podczas warsztatów.

  1. Kolejny ważny rezultat to poszerzenie dotychczas stosowanej metodologii i programu szkoleń dla seniorów przez trenerów TPNK. Materiały szkoleniowe zostały umieszczone na stronie Projektu. Mogą z nich korzystać organizacje zajmujące się osobami starszymi. Organizacje mogą w swoich szkoleniach i wykładach używać naszego bloga i strony internetowej projektu jako efektu skutecznych działań. Można też bazować na doświadczeniu naszych trenerów, jako gwarantów dobrego i profesjonalnego uczenia seniorów. Prezentacje znajdują się w wersji elektronicznej pod adresem https://sites.google.com/site/senweb13/

Lista wybranych produktów:

  • Baier Magdalena “Condition of Europe, demographic challenges, migrations, mobility, situation in the regions – theory and practice
  • Bednarz Żaneta i Kucharczyk-Kubacka Monika „Materials for participants. Google tools, Photo management, Blog – WordPress, Social media, Presentation tools”
  • Jedliński Jerzy, a) Situation of seniors in Europe, b) Senior as an active citizen: coaching on finding civil activity areas of seniors and lobby methods in public life (based on the outcome of the SEVIR project), incl. participants draft topographic map of problems in the region and choose the ones, they would like to solve
  • Jedlińska Maria “School of @ctive senior” as an innovative, comprehensive and long-term programme carried out with (and not “for”) senior citizens”
  • Seidler Michael “Input: Support of European Commission in the activities and mobility’s for seniors (e.g. LLP, Interreg EFS)”
  • Waleczko Ewa “leadership skills, team building, Coaching on interpersonal skills (test Bolton&Bolton)”
  • Prezentacje uczestników warsztatówpt.„Sytuacja seniorów zaprezentowana metoda˛ Pecha Kucha”: Paddy Early, Marija Oderlap, Marianna Baran, Eva Martinkova, Tuomo Sanslashi.

Nasze doświadczenia przekażemy również w formie opracowanego kompendium wiedzy zawierającego nauczanie seniorów  innowacyjnych technologii, dyskusje o partycypacji osób w różnym wieku w społeczeństwie obywatelskim, uczenie się przez działanie.

  1. Strona internetowa warsztatu będzie sukcesywnie aktualizowana o nowe materiały edukacyjne.
  1. Chcielibyśmy zorganizować podobny warsztat w przyszłości. Mamy nadzieję, że w następnej perspektywie finansowej znajdą się środki na tego typu działania. Tym bardziej, że warsztat cieszył się dużym powodzeniem, a my nadal rozwijamy nasze doświadczenia.
Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Uczestnicy docenili naszą pracę. W ankietach pojawiają się następujące wypowiedzi:

“…Unforgettable experience, which gave me readiness for better communication and working in group” – Tuomi ( Finlandia)

“…I visited Poland again this month - it was a trip over many towns, Krakow included, and I remembered the nice time of the meeting in April on the ground, although we spent in Krakow less than a day. I hope, that the gained skills could be a favour for me in case I try to find some new job, which is very difficult at the moment.

… the workshop gave me the chance of seeing how beautiful Poland is, and how nice polish people are!  will use the newly gained methods of interpersonal communications for senior activities” – Ekaterina (Rumunia)

“…The participation at workshop in Krakow was for me very important for the great teachings received and the wonderful company, which I remember with great nostalgia! Thanks again for the wonderful experience of living” – Nicola ( Włochy)

““… more than 6 months is from the time that we spent such a wonderful "Senior-Web time" in Krakow together…. I am thankful to you for your great idea and wish you a lot of success with your work and happiness in your private life” …I would like to share with you my pleasure to get an award for the best volunteer from the president of Slovenija and happiness to become grandmother for the first time in my life” – Marija ( Słowenia)

“… 6 months has gone since I've met a group of nice people from all over Europe. It was great to get to know the people and help as much as I was able.

I was in contact with the Library on Rajska street and took part in some meetings. I've had taken some classes of computer offered by our Library (Picassa, My heuritage, PREZI and some others)” – Halina ( Kraków)

“ Nowe, rewelacyjne doświadczenie! Możliwość kontaktu z tak wieloma osobami z różnych krajów zawsze jest ubogacająca” – Ewa, trenerka z Krakowa

Zawsze dużą radość organizatorom sprawiają widoczne efekty ich pracy. Mogliśmy tego doświadczyć już podczas prowadzonych warsztatów. Tym bardziej, że wykorzystaliśmy w nich kilkuletnie doświadczenie pracy z seniorami” – Maria, koordynatorka S@S (Kraków)

O atmosferze panującej podczas spotkań świadczą poniższe cytaty:  

  • przez cale życie nie byłem tak często fotografowany jak w ciągu tego tygodnia” - Tuomo z Finlandii
  • od lat nie miałam możliwości mówienia tyloma językami na raz - po rosyjsku, czesku angielsku i niemiecku” - Vítezslava z Czech
  • od dawna już się tyle nie śmiałam, co teraz” – Marija ze Słowenii

Te wypowiedzi, jak również wiele rozmów w kuluarach pozwala nam stwierdzić, że zorganizowane warsztaty Grundtviga były dla naszych uczestników niezapomnianym przeżyciem, możliwością spotkania interesujących ludzi, zapoznania się z tajnikami komputera, a również - polską tradycją i kulturą przekazaną w atmosferze dużej życzliwości stworzonej przez seniorów  z S@S.

W opiniach pojawiło się także wiele ciepłych słów, wyrażających uznanie personalnie dla osób, które zorganizowały Warsztaty.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Jerzy Jedliński, Katarzyna Mazurek
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.12.2013

Volunteer's passport

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Doradztwo i poradnictwo
Edukacja drugiej szansy
Edukacja międzykulturowa
Edukacja rodziców i rodzin
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Języki obce
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Umiejętności podstawowe
Wolontariat
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii
ul. Sienkiewicza 67, 27-400 Ostrowiec Świętokrzyski
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Zdzisław Klusek, 600 417 160, zdislaw66@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii prowadzi następujące działania na rzecz ludzi dorosłych (rodziców naszych wychowanków):

  • indywidualne rozmowy o charakterze terapeutycznym z rodzicami, udzielenie im wsparcia psychologicznego i pedagogicznego;
  • pomoc w załatwianiu spraw urzędowych, np. pomoc w napisaniu podania, czy też inne praktyczne umiejętności;
  • zapraszanie rodziców do placówki przy okazji różnych uroczystości;
  • współpraca z MOPS, PCPR i innymi instytucjami świadczącymi pomoc psychologiczną i materialną rodzinie;
  • pedagogizacja rodziców, uczenie ich właściwego wypełniania obowiązków rodzicielskich.

Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii to placówka terapeutyczna dla młodzieży zagrożonej niedostosowaniem społecznym. Nasi wychowankowie w większości pochodzą z rodzin dysfunkcyjnych. Są to osoby bezrobotne, nieudolne wychowawczo, niejednokrotnie z problemem alkoholowym, z postawą wyuczonej bezradności.

Opis placówki:

W skład MOS wchodzą:

  1. Publiczna Szkoła Podstawowa Specjalna Nr 21
  2. Publiczne Gimnazjum Specjalne Nr 2
  3. Publiczna Szkoła Zawodowa Specjalna nr 2

W szkołach realizuje się program szkoły masowej, jednak wymagania są bardzo zróżnicowane i dostosowane do indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia. W MOS przebywa młodzież ze specjalnymi trudnościami wychowawczymi i edukacyjnymi.Ośrodek posiada 84 miejsca i jest placówką przeznaczoną dla chłopców:

  1. w normie intelektualnej,
  2. z zaburzeniami rozwojowymi,
  3. z trudnościami w uczeniu się,
  4. zagrożonej niedostosowaniem społecznym.

Do Ośrodka przyjmowana jest młodzież od 12 do 19 lat.

Tryb przyjęcia do ośrodka:

Młodzież przyjmowana jest do placówki na podstawie orzeczenia poradni psychologiczno-pedagogicznej i prośbę rodziców

CELE I ZADANIA OŚRODKA:

  • Do zadań Ośrodka należy eliminowanie przyczyn i przejawów zaburzeń zachowania oraz przygotowanie wychowanków do życia zgodnego z obowiązującymi normami społecznymi i prawnymi. Ścisła współpraca z rodzicami i prawnymi opiekunami w tym zakresie.
  • Głównym celem Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii w Ostrowcu Św. jest resocjalizacja i reedukacja młodzieży  oraz zapewnienie im opieki, umożliwienie ukończenia szkoły podstawowej i gimnazjum i szkoły zawodowej, przygotowanie do życia w społeczeństwie.
Tytuł projektu: 
Volunteer's passport
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-IT2-GRU06-22940 3
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Polska
Hiszpania
Rumunia
Turcja
Wlk. Brytania
Cele projektu: 

Nasz projekt realizował 5 celów:

  1. Podwyższenie  europejskich i obywatelskich kompetencji oraz zachowań obywatelskich poprzez wolontariat. Wsparcie psychologiczne i pedagogiczne dla rodzin dysfunkcyjnych. Adresowaliśmy to działanie  przede wszystkim do słuchaczy, ale również do członków lokalnych społeczności. Uczestnicy tych działań zrozumieli znaczenie ludzkiej solidarności, tolerancji,  niedyskryminowania innych, aktywnego uczestnictwa, ponadto ważności i celowości pracy wolontariuszy na rzecz społeczności szkolnej i lokalnej.
  2. Wzrost twórczości i swobodnego wyrażania osobowości słuchaczy - projekt zakładał  artystyczne i techniczne działania (opracowanie produktów końcowych projektu w postaci strony internetowej, blogu, plakatu, broszury z informacjami i zdjęciami, rysunków, wystawy zdjęć, obchodów  uroczystości, konkursów, organizowania debat i warsztatów itp.). Słuchacze uczestniczyli we wszystkich etapach projektu (wdrażanie, ocenianie i upowszechnianie). Nabyli pewności siebie, dzięki której mieli większą odwagę w podejmowaniu różnych decyzji życiowych.
  3. Wzrost umiejętności w zakresie obsługi komputera - słuchacze podczas kursu komputerowego nauczyli się,  jak edytować, skanować rysunki, projektować na komputerze, archiwizować i przesyłać dokumenty, używać Internetu, skrzynki pocztowej i chat. Opracowali również artykuły przeznaczone na stronę internetową, blogu i facebooka, przygotowali wersję roboczą plakatu i ulotki. Podczas tego kursu słuchacze odkryli i wykorzystali w praktyce  nowoczesny, szybki  sposób komunikacji.
  4. Podniesienie kompetencji w zakresie  języków obcych. To działanie było  przydatne do sprawniejszej komunikacji pomiędzy partnerami, do tłumaczenia materiałów, do czytania różnego rodzaju artykułów.  Dzięki takim umiejętnościom słuchacze zwiększyli swoją świadomość kulturową. Słuchacze uczęszczali na darmowy kurs języka angielskiego.
  5. Współpraca pomiędzy partnerami. Podczas realizacji tych samych działań i wymianie przykładów dobrych praktyk,  opracowaliśmy plan działań wolontariackich (przygotowany  dzięki   mobilności słuchaczy i nauczycieli, którzy uczestniczyli razem w działaniach wolontariackich) oraz plan komunikacji pomiędzy partnerami. Dotyczył on  systemów edukacji w Europie, wymiany przykładów dobrych praktyk, metod oceny, zarządzania instytucjami, zaangażowania lokalnych władz i społeczności w życie codzienne organizacji. Jesteśmy przekonani, że działania projektowe zwiększyły motywację słuchaczy i pragnienie uczenia się przez całe życie.
Obszary tematyczne: 
  • Edukacja rodziców
  • Aktywne obywatelstwo
  • Podstawowe umiejętności (społeczne)
  • Języki (angielski) (poziom elementarny)
  • Technologie Informatyczne (poziom elementarny)
  • Dialog międzykulturowy
Grupa docelowa słuchaczy: 

Projekt Grundtvig realizowany przez MOS adresowany był do rodziców naszych wychowanków oraz do grup lokalnej społeczności, zwłaszcza wolontariuszy. W Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii realizowano trudną ideę włączania w życie placówki rodziców (na zasadzie wolontariatu) ze środowisk zagrożonych patologią, wykluczeniem społecznym, jako szczególnej formy resocjalizacji społecznej. Projekt VoPa  w dużym stopniu wpłynął pozytywnie, rozwiązując część problemów bytowych i edukacyjnych konkretnych rodzin. Nasi wychowankowie i ich rodzice pochodzą z różnych części miasta, regionu, województwa, a nawet z odległych części kraju. Nasza placówka działa na potrzeby osób zamieszkałych na terenach defaworyzowanych. Podstawowy problem to, oprócz braków w wykształceniu (wielu ma tylko podstawowe), ludzie ci po prostu nie wiedzą gdzie i jak szukać pomocy, ponadto nie odczuwają potrzeby doskonalenia się, niejednokrotnie mają silnie utrwaloną postawę wyuczonej bezradności. Jednocześnie zdają sobie sprawę z tego, iż są negatywnie naznaczani przez większość społeczeństwa. Stąd silne przekonanie, że nie warto nic robić, bo i tak nic z tego nie wyjdzie. Oferta programu Grundvig realizowana przez nasz Ośrodek wypełniła tą lukę jeśli chodzi o osoby pochodzące z środowisk defaworyzowanych. Grupy docelowe naszych inicjatyw obejmowały dorosłych w wieku 18-65 lat. Były to osoby z naszego środowiska lokalnego, które wyraziły chęć uczestnictwa w działaniach projektu.

Jakie były początki projektu: 

Idea projektu pojawiła się w kręgu nauczycieli i wychowawców, którzy zajmują się wolontariatem i biorą czynny udział w różnorodnych akcjach i  działaniach społecznych na rzecz ośrodka a zwłaszcza rodzin naszych podopiecznych i innych potrzebujących osób w środowisku lokalnym. Partnerów znaleźliśmy w Internecie. Partnerstwo w celu realizacji projektu zostało zawiązane spośród instytucji, które zapoznały się z początkową  ideą projektu i pozytywnie na nią odpowiedziało. Każdy z partnerów wniósł do prac projektowych (na etapie przygotowania aplikacji)  swój własny, merytoryczny i cenny wkład.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Głównym celem  projektu było promowanie wolontariatu jako części składowej działalności na rzecz miasta i powiatu. Projekt realizowany był na dwóch płaszczyznach.  Po pierwsze zorganizowane zostały zajęcia teoretyczne, zawierające "lekcje" na temat wolontariatu (kształtujące umiejętności wolontariuszy, ukazujące znaczenie wolontariatu w każdym środowisku np.wolontariat dotyczący ochrony środowiska i dziedzictwa kulturowego, służby zdrowia). Po drugie została przygotowana i zrealizowana przez słuchaczy, nauczycieli, trenerów oraz grono organizatorów praktyczna część , w której promowano działania na krajowym i międzynarodowym poziomie. Wspólne rezultaty tych inicjatyw  zostały przedstawione w języku angielskim , dlatego oferta projektu obejmowała darmowy kurs języka angielskiego opartego na nawoczesnych i skutecznych metodach nauczania. Dzięki znajomości języka mogliśmy pracować jako międzynarodowy zespół, dzielić się przykładami dobrych praktyk, wspólnie ze wszystkimi partnerami przygotowywaliśmy produkty końcowe. Promowaliśmy również wiedzę o naszej społeczności wśród  partnerów. Nawiązaliśmy współpracę z organizacjami pozarządowymi, zachęcając w ten sposób naszych słuchaczy do kontynuowania działań wolontariackich (również po formalnym zakończeniu projektu). Działania projektu były prowadzone w kraju i zagranicą w celu poznania kultury partnerów, rozwinięcia horyzontów i odkrywania umiejętności i talentów uczestników projektu. Zorganizowaliśmy debaty, studia przypadków, warsztaty, wystawy ze zdjęciami oraz różne spotkania z polskimi instytucjami.

Oto niektóre z naszych działań:

  • stworzenie  przez koordynatorów, grono organizatorów i słuchaczy planu zadań do realizacji w ciągu dwóch lat;
  • przygotowanie materiałów na kurs języka angielskiego i kurs komputerowy dla słuchaczy;
  • szkolenie grupy słuchaczy  i ocenianie ich przez nauczycieli biorących udział w projekcie;
  • stała komunikacja pomiędzy wszystkimi uczestnikami projektu;
  • organizacja lokalnych i międzynarodowych działań wolontariackich; (sadzenie lasu, praca na rzecz hospicjum itp.)
  • organizacja mobilności (poznanie uczestników i władz zagranicznych, wymiana przykładów dobrych praktyk dotyczących zarządzania, dokumentacji, problemów i konfliktów w środowisku);
  • praca nad produktami końcowymi projektu;
  • powołanie zespołów zajmujących się oceną i analizą rezultatów;
  • udział w spotkaniach i zjazdach lokalnych w celu rozpowszechniania działań projektu, spotkanie z przedstawicielami mediów.

Produkty końcowe były rezultatem wspólnej pracy słuchaczy pod kierunkiem nauczycieli biorących udział w projekcie. Nauczyciele oferowali słuchaczom możliwość odkrywania w sobie  i nabywania umiejętności, przydatnych w codziennym życiu znajomości języków obcych, obsługi Internetu oraz zaznajomienie się ze specyfiką różnych krajów. Niektóre z produktów końcowych to: strona internetowa, blog, plakaty, ulotki, broszura, kurs komputerowy i kurs języka angielskiego, płyty CD z różnymi materiałami.

Staliśmy się bardziej wrażliwi na otaczającą nas rzeczywistość -  na ludzi z problemami finansowymi , na  rodzinny dysfunkcyjne, na ochronę naszego środowiska i na to, aby mieć odwagę podejmowania pozytywnych działań na rzecz naszej społeczności lokalnej.

Projekt odegrał znaczną rolę w pomocy rodzinom zagrożonym wykluczeniem społecznym. Wzmocniono  system pomocy psychologicznej i pedagogicznej dla rodzin zagrożonych wykluczeniem społecznym. (kilkaset interwencji, rozmów w grupach oraz indywidualnych zajęć terapeutycznych z udziałem specjalistów – psychologa, terapeuty uzależnień, wychowawców). Zwłaszcza indywidualne porady i zajęcia o charakterze terapeutycznym cieszyły się największym zainteresowanie i zostały dobrze ocenione przez rodziców. Włączenie w życie placówki. W ramach realizacji projektu  podjęto szereg działań o charakterze sportowo rekreacyjnym i parateatralnym. Na przykład : Turniej piłki tenisa stołowego grudzień 2012, Olimpiada sportowa  MOS 2012 i 20013, Jasełka 2011 i 2012.  zajęcia artystyczne itp.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
48
W wyjazdach zagranicznych: 
8
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Założenie polskiej podstrony internetowej i umieszczenie na niej treści artykułów www.mos.ostrowiec.pl
  2. Opracowanie materiałów promocyjnych w celu nagłośnienia działań dotyczących projektu i zaprezentowanie ich w głównym holu szkoły. Planowanie działań wolontariackich razem z organizacjami pozarządowymi.
  3. Opracowano ulotek z informacjami o projekcie. Ocena kursów szkoleniowych w ramach projektu i kierowania projektem.
  4. Zorganizowano konkurs na logo projektu. W rywalizacji uczestniczyło kilkudziesięciu słuchaczy, którzy wykazali się fantazją i inwencją twórczą. Rozstrzygnięcie konkursu nastąpiło 30 listopada 2011 roku. Zorganizowano wystawę prac plastycznych.
  5. Utworzono stowarzyszenie na rzecz Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii w celu lepszej współpracy z rodzicami oraz organizacjami pozarządowymi w ramach realizacji projektu „Paszport dla wolontariatu”. Stowarzyszenie zostało zarejestrowane w grudniu 2011r.
  6. Przeprowadzony został konkurs na logo stowarzyszenia OD-NOWA, które działa na rzecz wychowanków MOS. Zajęcia plastyczne, odbywające się w ramach projektu Grundtvig – „Paszport dla wolontariatu”, które koordynowali wychowawcy. Wzięła w nich udział liczna grupa wychowanków ośrodka wraz z rodzicami lub opiekunami prawnymi.
  7. Nawiązano współpracę ze stowarzyszeniami i innymi organizacjami pozarządowymi w celu bardziej efektywnej realizacji projektu Grundtviga.  M.in. ze stowarzyszeniem „Ring”, Klubami Sportowymi Zakładów Ostrowieckich, Stowarzyszeniem „Bałt” .
  8. Opracowanie Dyplomu dla wolontariuszy –słuchaczy.
  9. Kurs języka angielskiego  i kurs komputerowy.
  10. Wolontariusze zwierzętom - 10 słuchaczy pojechało na wycieczkę do lasu w Maksymilianowie pod Bałtowem. W ramach pracy wolontariackiej zbierali żołędzie, którymi zimą była dokarmiana zwierzyna leśna.
  11. Świętokrzyska Spartakiada Dzieci i Młodzieży 2011 podczaj której słuchacze (rodzice) i ich dzieci  uczestniczyli w festynach nie tylko w charakterze zawodników sportowych, ale również jako wolontariusze, którzy pomagali organizatorom. Pomagali w pracach technicznych, rozkładali i sprzątali sprzęt po imprezie, wykonywali prace porządkowe.
  12. W ramach realizacji projektu Grundtvig podjęto działania mające na celu integrację i implementację w życie społeczne, edukację międzypokoleniową, wdrażanie  rodziców i ich dzieci  w działalność wolontariacką, rozwijanie świadomości wolontariackiej oraz promowanie wolontariatu. Cele te osiągnięto poprzez występ słuchaczy i  wychowanków w Dziennym Domu Pomocy Społecznej podczas przedstawienia z okazji Święta Niepodległości (listopad 2011) oraz podczas Jasełek (grudzień 2011).
  13. I Ty możesz zostać wolontariuszem – w dniu 22 listopada 2011 roku odbyło się spotkanie z Anną Gatkowską, długoletnią pracownicą Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ostrowcu Świętokrzyskim i koordynatorem Centrum Wolontariatu na terenie miasta. Podczas tego spotkania poruszono wiele zagadnień dotyczących wolontariatu. Sporo miejsca poświęcono korzyściom, które płyną z tej świadomej, dobrowolnej, bezpłatnej pracy na rzecz innych. Podkreślono fakt, iż działalność wolontariacka dodaje pewności siebie, odwagi, kształci umiejętność pracy w zespole i otwartość na innych.
  14. Spotkania mobilnościowe odbyły się w Polsce, Rumunii, Hiszpanii, Turcji, Anglii i we Włoszech. Zrealizowano łącznie 15 mobilności w tym 8 dla słuchaczy.
  15. Wydawnictwo z języka angielskiego i kieszonkowy słowniczek polsko angielski.
  16. Opracowanie i zainstalowanie 2 tablic informacyjnych o projekcie grundtviga.
  17. Zorganizowanie pomocy psychologicznej i pedagogicznej dla rodzin podopiecznych MOS. (kilkaset interwencji, rozmów i zajęć terapeutycznych itp.).
  18. Kronika projektu. Album ze zdjęciami w formie papierowej i elektronicznej.
  19. Zorganizowano kilka wystaw , prelekcji, pokazów PowerPoint obrazujących dokonania w ramach realizacji projektu. (dla nauczycieli i dyrektorów innych szkół i placówek z terenu powiatu.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Działania upowszechniające wyniki pracy nad projektem polegały przede  wszystkim na:

  • opracowano tablice informacyjne, ulotki, broszury, płyty CD i DVD, kroniki i albumy (dwujęzyczne)
  • publikowaniu materiałów na stronie projektu, także na stronie placówki,
  • publikacje w prasie lokalnej na temat osiągnięć w ramach projektu,
  • wystawy rezultatów i produktów w szkole,
  • upowszechnianie rezultatów projektu na spotkaniach z rodzicami,  spotkaniach dyrektorów , nauczycieli  i młodzieży przy okazji olimpiad młodzieżowych ośrodków socjoterapii w Ostrowcu Św. Itp.

Przekazaliśmy informacje o naszym projekcie i jego owocach innym instytucjom np. podczas spotkania dla dyrektorów szkół i placówek z terenu woj. Świ, podczas kursów, w jakich biorą udział nasi pedagodzy, podczas krajowych i międzynarodowych seminariów, podczas spotkania dyrektorów szkół zorganizowanego przez Kuratorium Oświaty w Kielcach, podczas Festiwalu Comeniusa w Kielcach, jak również przez naszą stronę internetową.

O naszych działaniach informowaliśmy również społeczność lokalną, media, prasę, władze lokalne, starostwo powiatowe w Ostrowcu Św., lokalne instytucje wspierające rodzinę. Umieszczamy produkty finalne na naszej stronie internetowej tak, by każdy zainteresowany mógł je obejrzeć i wykorzystać w miarę potrzeb, ponieważ z powodzeniem nadają się do kopiowania i przenoszenia.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt pracy z rodzicami był kolejną sposobnością na aktywizację opiekunów i rodziców przy jednoczesnym zbliżeniu ich do dzieci. W naszym przekonaniu, dzięki realizacji tej idei ośrodek znacznie lepiej spełnia wielorakie funkcje i zadania statutowe i pozastatutowe. Według nas obserwacja rodziców podczas prac wolontariackich przez dzieci, którzy wykazywali się nowymi umiejętnościami, sprzyjała pogłębianiu więzi rodzinnych.  Dzięki programowi Grundtvig mogliśmy rozszerzyć naszą działalność edukacyjno-terapeutyczną dla dorosłych o naukę umiejętności społecznych, naukę języka ang i ICT.

Wpływ na kadrę:

  1. konieczność komunikacji pomiędzy partnerami za pomocą korespondencji e-mail lub podczas bezpośrednich spotkań doprowadziła podwyższenia znajomości języków obcych (angielskiego) wśród kadry. Niektórzy wychowawcy i nauczyciele zgłosili chęć uczestnictwa w kursach językowych Grundtvig.
  2. większość komunikacji odbywała się za pośrednictwem Internetu (email, komunikatory, wideo konferencje). Dla osób nieobeznanych z komputerem, projekt ten był doskonałą okazją nauczenia się podstaw jego obsługi. Wiedza ta jest niezbędna podczas zajęć szkolnych. Dla innych była to okazja do zainteresowania się tą sferą głębiej i nauczyli się korzystać ze skanera, konwerterów plików, programów do obróbki zdjęć i filmów.
  3. Nasi pracownicy mieli okazje podzielić się doświadczeniami ze swej pracy z kolegami z innych zagranicznych placówek, porównać metody pracy i zbierania dokumentacji, systemu szkolenia, zarządzania placówką i radzenia sobie z trudnościami.
  4. pomiędzy kierownikami placówek partnerskich nawiązała się dyskusja na temat sposobów zarządzania tymi instytucjami, prawa oświatowego, sposobów samooceny i dostępności szkolenia kadry. Zwrócono uwagę na role placówek w kontaktach pomiędzy rodzicami i władzami lokalnymi oraz ich dostępność dla dorosłych w celu doskonalenia swoich umiejętności i nadrabiania zaległości edukacyjnych. W następstwie projektu, kierownictwo placówki postanowiło doprowadzić do większego zaangażowania rodziców w proces zarządzania i organizowania życia szkoły. (zwłaszcza szkoła podstawowa z Selby z Anglii wysoko oceniła współpracę ze szkołą polską w ramach projektu)
  5. Wykonaliśmy prezentacje dotyczące instytucji  partnerskich, zorganizowano wystawy dotyczące kultury tych państw. Podczas spotkań partnerskich wymieniano się albumami o każdym z krajów, prezentacje były tłumaczone na wiele języków, słuchano tradycyjnej muzyki, spożywano tradycyjne potrawy, pokazywano ludowe stroje narodowe itp.
  6. realizacja projektu odbiła się pozytywnym echem wśród społeczności i władz lokalnych. Jesteśmy zadowoleni z efektów prac nad projektem oraz z jego finalnych produktów.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Dla słuchaczy:

  • działania realizowane w projekcie mają dobry wpływ na współpracę rodziców  z placówką, rodzice  stają się bardziej chętni do pomocy i udziału w życiu placówki,
  • praca wolontariacka daje  rodzicom i wychowankom poczucie tego, że są potrzebni w ośrodku i poza nim
  • kształcenie umiejętności pracy w grupie, pewności siebie, odwagi i otwartości na innych ludzi poprzez pracę wolontariacką
  • przekonanie się, że język obcy jest niezbędny w komunikacji z obcokrajowcami
  • spojrzenie na problem pomocy potrzebującym z bliższej perspektywy
  • możliwość włączenia się w działalność społeczną
  • zbliżenie i pogłębienie więzi ze swoimi dziećmi poprzez wspólne działania
  • nawiązanie i podtrzymywanie kontaktów z placówką

Dla nauczycieli:

  • doskonalenie umiejętności językowych i komputerowych
  • rozwijanie współpracy z nauczycielami krajów partnerskich – wymiana doświadczeń tzw. „dobrych praktyk”
  • poznanie dziedzictwa kulturowego krajów partnerskich
  • umiejętność zarządzania projektem na szczeblu europejskim
  • zacieśnianie więzi z rodzicami poprzez wspólne działania
  • podwyższanie kwalifikacji pracowników pedagogicznych w różnych aspektach

Dla ośrodka:

  • realizacja projektu przyczyniła się do podwyższenia jakości pracy placówki i poszerzenia oferty edukacyjnej dla rodziców,

Dla społeczności lokalnej:

  • zwrócenie uwagi na problemy młodzieży z rodzin dysfunkcyjnych, zagrożonych wykluczeniem społecznym
  • informowanie społeczności lokalnej o korzyściach jakie płyną z realizacji projektu
  • konkretne korzyści z podejmowanych akcji typu: zbiórka żywności, pomoc osobom starszym, sprzątanie lasu , sadzenie lasu itp.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Realizacja projektu „Paszport dla wolontariatu” dała nam  sposobność do podwyższenia jakości pracy placówki poszerzenie oferty edukacyjnej dla rodziców. Zapewniono możliwość kontynuacji projektu bez wsparcia finansowego środków unijnych. Dzięki realizacji projektu do placówki zgłosiło się kilku wolontariuszy, którzy chcą pracować z młodzieżą i na rzecz ośrodka. Terapeuta uzależnień pracuje na rzecz rodziców – kontynuacja. Ważną rolę w działalności wolontariackiej pełni założone stowarzyszenie Od-Nowa , w ramach którego spotykają się rodzice, przyjaciele placówki i wszyscy ci, którzy  chcą bezinteresownie wspierać ośrodek. Wielu rodziców chce wiedzieć o placówce jak najwięcej zanim umieszcza w niej swoje dzieci. Dzięki projektowi, nasza instytucja stała się bardziej znana i doceniana w środowisku. Zwiększył się udział rodziców w procesie wychowania swoich dzieci i w życiu Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
  1. „…Zajęcia i spotkania z terapeutą uzależnień były dla mnie najbardziej pomocne …”
  2. „Fajnie spędziliśmy czas, ciekawe zajęcia na komputerach..”
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Wpływ realizacji projektu na społeczność lokalną:

  1. Uznanie szerszej społeczności lokalnej dla potrzeb rodzin zmarginalizowanych, biednych, niewydolnych i niezaradnych społecznie, ekonomicznie itd.
  2. Placówka stała się bardziej przyjazna dla rodziców.
  3. Wspólnie z Radą Osiedla Kuźnia zorganizowaliśmy kilka imprez integracyjnych i sportowo rekreacyjnych. (Olimpiada MOS; Festyn na zakończenie roku, Turniej piłki nożnej, itp.
  4. Dobrze się o nas mówi w społeczności lokalnej.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Zdzisław Klusek
Data wypełnienia formularza/karty: 
19.12.2013

Unlocking the Universe

Tematyka działań: 
Edukacja drugiej szansy
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Wolontariat
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Olsztyńskie Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne
ul. Piłsudskiego 38, 10-450 Olsztyn
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Jacek Szubiakowski, 606 220 385, jacek@planetarium.olsztyn.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Popularyzacja i edukacja w zakresie astronomii i nauk pokrewnych skierowana do ogółu społeczeństwa. Główne grupy docelowe dorosłych słuchaczy to: Koło Astronomiczne UTW, dorośli miłośnicy astronomii, podopieczni Ośrodka Mieszkalno-Rehabilitacyjnego Polskiego Związku Niewidomych w Olsztynie. Zorganizowane zajęcia w postaci odczytów, pogadanek, warsztatów, pokazów i astronomicznych oraz różnorodnych seansów planetaryjnych. Organizowanie pokazów i obserwacji w rzadkich i ciekawych zjawisk astronomicznych. Prowadzenie zajęć edukacyjnych i popularyzatorskich dla osób niewidomych i niedowidzących wykorzystując specjalnie przygotowane rysunki, makiety i trójwymiarowe eksponaty.

Tytuł projektu: 
Unlocking the Universe
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-GB2-GRU06-05284 2
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Wlk. Brytania
Słowacja
Francja
Polska
Cele projektu: 

Zbudowanie w Europie podstaw współpracy związanej z nauczaniem osób dorosłych, która polegać będzie na dzieleniu się doświadczeniem i umiejętnościami w pracy z osobami w starszym wieku:

  1. Odpowiedź na wyzwania edukacyjne związane ze starzeniem się populacji w Europie.
  2. Rozwijanie zrozumienia i komunikacji dziedzictwa naukowego wśród dorosłych w całej Europie
  3. Badania prowadzone przez dorosłych uczestników projektu w krajach partnerskich dotyczące historii astronomii i pionierskich odkryć w tej dziedzinie.
  4. Rozwój lokalnych działań prowadzonych przez słuchaczy i obserwatoria astronomiczne w każdym kraju partnerskim, wykorzystujących materiały z archiwów historycznych. Działania miały zachęcić seniorów do wolontariatu na rzecz stworzenia tematycznej wystawy objazdowej.
  5. Opracowanie, we współpracy z seniorami, ilustrowanego studium przypadku poświęconemu pionierom nauki: Kopernik, Foucault, Konkoly i Lockyer. Tłumaczenie przygotowanych materiałów na języki partnerów.
  6. Uruchomienie wystawy poświęconej pionierom nauki, którą objaśniają słuchacze wraz z pracownikami.
  7. Działania społecznie włączające do projektu słuchaczy niepełnosprawnych z wadami zmysłów.
  8. Rozpowszechnianie rezultatów projektu przy pomocy wolontariuszy-seniorów przy co najmniej dwóch wystawach w każdym z krajów partnerskich.
Obszary tematyczne: 
  • Nauki przyrodnicze, w szczególności astronomia i astronautyka oraz matematyka i fizyka,
  • historia nauki,
  • dziedzictwo kulturowe,
  • nowe technologie,
  • tożsamość regionalna i wolontariat.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Seniorzy oraz dorosłe osoby niewidome i niedowidzące. W Polsce to głównie słuchacze Koła Astronomicznego Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Olsztynie oraz podopieczni Ośrodka Mieszkalno-Rehabilitacyjnego Polskiego Związku Niewidomych w Olsztynie.

Jakie były początki projektu: 

Pomysłodawcą projektu był koordynator poprzedniego projektu partnerskiego, w którym braliśmy udział – Paul Haley. Koncepcja programowa powstała w rezultacie dyskusji w poszerzającym się gronie potencjalnych partnerów.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu odbyły się cztery spotkania partnerskie:

  1. Hereford i Cambridge (Wielka Brytania) – 11-13.10.2011 – Spotkanie partnerów w celu omówienia kontaktów, wzajemnego zapoznania się z partnerami, ich instytucjami i działalnością oraz wymiany doświadczeń. Zapoznanie z historią i kulturą regionu, w którym odbywały się warsztaty. Ilustrowana prezentacja o Normanie Lockyer. Planowanie zawartości merytorycznej i harmonogramu prac nad produktami projektu. Wizyta w Muzeum Witrażu w Ely i w Instytucie Astronomii w Cambridge. Udział 2 polskich słuchaczy.
  2. Arles, Marsylia (Francja) – 2-4.05.2012 – analiza stopnia realizacji projektu, prezentowanie i testowanie przygotowanych materiałów przez poszczególnych partnerów, Planowanie dalszych działań w projekcie i rozpowszechniania jego rezultatów. Poznanie historii i kultury regionu. Zwiedzanie Muzeum Sztuki Antycznej i starego miasta w Arles. Zwiedzanie Obserwatorium Astronomicznego i Instytutu Astrofizyki w Marsylii. Wykład i pokazy dotyczące spektroskopii. Zwiedzanie wystawy „Woda w Kosmosie”. Wykład popularny Williama Tobina „Leon Foucault" wygłoszony dla publiczności i uczestników projektu. Udział 2 polskich słuchaczy.
  3. Hurbanowo(Słowacja), Budapeszt(Węgry) – 2-4.10.2012 – Wspólny wybór obrazów ilustrujących działania ramach projektu. Prezentacja i omówienie wystaw: "Kopernik w Europie, w Polsce i na Warmii" oraz Trasa turystyczna "Śladami Mikołaja Kopernika". Poznanie dokonań Mikołaja KonkolyThege. Zwiedzanie obserwatoriów Mikołaja Konkoly w Hurbanowie i w Budapeszcie. Ocena realizacji projektu i jego upowszechniania. Planowanie końcowych działań. Zapoznanie z historią i kulturą regionu. Udział 6 polskich słuchaczy, w tym dwoje z nich prezentowało nasze dokonania w projekcie.
  4. Olsztyn, Frombork, Toruń(Polska) – 22-24.05.2013 – analiza powstałych materiałów, ocena dokonań projektu i rozpowszechniania jego rezultatów. Prezentacja wystaw "Kopernik w Europie, w Polsce i na Warmii" oraz Trasa turystyczna "Śladami Mikołaja Kopernika". Wykład „Tablica astronomiczna na Olsztyńskim Zamku”. Wycieczka „Śladami Kopernika po Warmii” (Orneta, Braniewo, Frombork, Lidzbark Warmiński). Wizyta w Planetarium i na zamku w Olsztynie oraz w Centrum Astronomii UMK w Toruniu. Witraż dla Obserwatorium w Olsztynie od partnera z Wielkiej Brytanii. Liczny udział polskich słuchaczy. Wystąpienia dwóch słuchaczek Koła Astronomicznego UTW(„Podsumowanie warsztatów dla niewidomych o Układzie Słonecznym” i „5 lat Koła Astronomicznego UTW w Olsztyńskim Planetarium”)

We wszystkich działaniach projektu jak: opracowanie  programu zajęć Koła Astronomicznego, przygotowanie pomocy dydaktycznych dotyczących Układu Słonecznego, prowadzenie zajęć edukacyjnych dla słuchaczy UTW, przygotowywanie w grupach materiałów dydaktycznych w postaci wypukłych rysunków, makiet, modeli przestrzennych i prowadzenie zajęć  zajęcia dla osób niewidomych i niedowidzących, we wszystkich tych działaniach aktywnie brali udział uczestnicy Koła UTW. Referowali także sprawozdania z wyjazdów w ramach projektu, przygotowali wystawy: „Kopernik w Europie, w Polsce i na Warmii” Trasa Turystyczna „Śladami Mikołaja Kopernika”. Jeden ze słuchaczy opracował projekty i nadzorował wykonanie replik instrumentów Mikołaja Kopernika w skali 1:1, a następnie studenci UTW powtórzyli obserwacje wielkiego astronoma.

O realizowanym projekcie i udziale w nim słuchaczy UTW informowaliśmy w lokalnych mediach, jak również naszych zwierzchników, środowisko astronomów i osób niewidomych i niedowidzących.

Na każdym spotkaniu międzynarodowym odbywało się podsumowywanie działań w ramach projektu i planowanie kolejnych uwzględniając realne możliwości i potrzeby.

Na koniec każdego semestru słuchacze wypełniali ankiety, w których oceniali dotychczasowe działania oraz mieli możliwość zaproponowania pomysłów dalszych działań.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
32
W wyjazdach zagranicznych: 
10
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Repliki instrumentów Mikołaja Kopernika w skali 1:1: kwadrant, sfera armilarna i triquetrum – umożliwiają powtórzenia obserwacji i pomiarów Kopernika.
  2. Studium Wiedzy o Wszechświecie – cykl 11. spotkań łączących wykłady, warsztaty i pokazy skierowane do seniorów, mieszkańców Olsztyna. Celem zajęć było pogłębienie wiedzy z zakresu astronomii i astronautyki oraz inspiracji do samodzielnych studiów przedmiotu.
  3. Cykl spotkań o Układzie Słonecznym – tematyczne spotkania podczas których studenci UTW prezentują samodzielnie przygotowane wykłady dla swoich kolegów.
  4. Wystawa „Kopernik w Europie, w Polsce i na Warmii” - prezentuje miejsca działalności i pobytu Kopernika w Europie, Polsce a szczególnie na Warmii oraz popularyzuje jego biografię i dokonania. Pokazuje jak współcześnie, miejsca pobytu astronoma nawiązują do jego spuścizny.
  5. Układ Słoneczny dla niewidomych - grupa słuchaczy UTW wykorzystując zebrane i opracowane przez siebie materiały przygotowała pomoce naukowe: wypukłe rysunki, makiety i modele, którymi posługiwali się w czasie przeprowadzanych przez siebie wykładów-warsztatów dla niewidomych.
  6. Trasa turystyczna „Śladami Mikołaja Kopernika” - obejmująca miejsca działalności i pobytu Kopernika. Ma ona na celu nie tylko sławienie postaci astronoma ale również pokazanie piękna i tradycji historycznych Warmii.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
  1. Repliki instrumentów M. Kopernika uzupełniają ekspozycję w Obserwatorium Astronomicznym. Są wykorzystywane w czasie zajęć i pokazów dla dzieci, młodzieży i dorosłych.
  2. Układ Słoneczny dla niewidomych – powstałe materiały są wykorzystywane przez pracowników OPiOA w czasie zajęć z grupami osób niewidomych i niedowidzących.
  3. W dalszym ciągu są przygotowywane zajęcia dla mieszkańców Ośrodka Mieszkalno-Rehabilitacyjnego Polskiego Związku Niewidomych w Olsztynie.
  4. Słuchacze UTW prowadzą zajęcia dla innych grup niewidomych i niedowidzących, które do nas się zgłaszają.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Nasza placówka staje się bardziej znana w Europie w kręgu instytucji o podobnej działalności. Dzięki temu nawiązaliśmy kontakty, umożliwiające współpracę i wymianę doświadczeń. Pracownicy mieli możliwość zobaczyć, jakie i w jaki sposób prowadzone są działania edukacyjne w innych krajach i przenieść niektóre z doświadczeń do naszej działalności. Jednocześnie projekt stwarzał możliwość zaprezentowania własnej działalności, co daje poczucie większej wartości. Nową umiejętnością nabyte podczas prac w projekcie jest właściwe przygotowanie i prowadzenie zajęć z osobami niewidomymi i niedowidzącymi. Po zakończeniu projektu współpraca z organizacjami partnerskimi nadal się rozwija, jesteśmy zapraszani na konferencje i warsztaty, dostajemy propozycje współpracy przy wystawach i kolejnych nowych projektach.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze UTW czują się współodpowiedzialni za działania w projekcie i swoją energią zarażają pozostałych kolegów. Grono aktywnych słuchaczy powiększyło się. Przekazują swoją wiedzę kolegom z Koła Astronomicznego oraz przygotowali i prowadzili zajęcia dla niewidomych i niedowidzących. Spowodowało to inne spojrzenie na tych ludzi, zrozumienie ich potrzeb. Słuchacze rozwijają swoją wiedzę, umiejętności przekazywania jej, przygotowania prezentacji, wykładu, plakatu czy pokazu, korzystania z zasobów, poszukiwania informacji, umiejętność pracy w grupach i występowania przed audytorium. Pokonując nieśmiałość i strach zyskują poczucie własnej wartości.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Koło Miłośników Astronomii przy Uniwersytecie Trzeciego Wieku w Olsztynie rozwija się i kontynuuje swoją działalność. Uczestnicy w dalszym ciągu opracowują kolejne tematy i organizują spotkania dla osób niewidomych. Materiały, które powstały w czasie projektu są wykorzystywane przez pracowników OPiOA w czasie zajęć zarówno  z osobami niewidomymi i niedowidzącymi jak również w czasie zajęć pokazów prowadzonych dla uczniów i dorosłych. W pracowni spektroskopii Obserwatorium Astronomicznego został zamontowany witraż obrazujący ideę projektu UTU.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Oba projekty Programu Grundtvig, w których uczestniczyło OPiOA, miały bardzo znaczący, pozytywny wpływ na moje życie, umożliwiły one rozwój ciekawości świata, poznawanie nowych zagadnień i nowych ludzi, samodzielne uczenie się, podejmowania ryzyka i przełamywania wewnętrznych barier. Pomimo zakończenia projektu roces samodoskonalenia doskonalenia nadal trwa. Prezentacje w języku polskim nie doprowadzają mnie do nerwowego dygotania, nabrałam pewności siebie i mam satysfakcję z tego co prezentuję innym.

Ponieważ chcę wiedzieć więcej, poznawać, być otwartą na nowe i nie chciałem tylko brać ale coś dać z siebie. Oba projekty Programu Grundtvig to bardzo ułatwiały, zdecydowałam się na pokonywanie moich wewnętrznych barier, które wydawały się nie do przekroczenia.”

„Oba projekty pozwoliły mi rozwinąć moje zainteresowania, ale moja wyobraźnia, moje cele nie były w stanie przewidzieć jak wiele poznam, zobaczę, i . . . jak wiele jestem w stanie zmienić w sobie. I to jest najwspanialsze - Radość Poznania”– Maryla Soluch

„Poznałam wielu ciekawych ludzi w tym samym wieku i o podobnych zainteresowaniach. Ucząc się i zwiedzając mile spędzałam czas, który jest dla mnie niezapomnianym. Czuję się bardziej pewna siebie i dowartościowana. Teraz wiem, że uczyć się można przez całe życie i być aktywnym.” – Leokadia Czajkowska

„Udział w projekcie dał mi możliwość bliższego poznania starych instrumentów astronomicznych oraz obecnych badań w obserwatorium w Hurbanowie i jedyną okazję oglądania starych woluminów w bibliotece Obserwatorium w Budapeszcie” – Krystyna Murawska

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Elżbieta Plucińska, Jacek Szubiakowski
Data wypełnienia formularza/karty: 
02.12.2013
Subskrybuje zawartość

Switch style