Wielka Brytania

Polish in action - Polish for beginners in the historic city of Gdańsk and Pomerania

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Języki obce
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
English Unlimited Sp z o.o.
ul. Armii Krajowej 73, 81-844 Sopot
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Bartosz Czerwiński b.czerwinski@eu.com.pl + 48 58 5555 700, + 48 508 057 092
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Szkoła English Unlimited została założona na przełomie 1989 i 1990 roku przez wykładowców Uniwersytetu Gdańskiego, których wieloletnie doświadczenie zawodowe zdobyte w międzynarodowych i krajowych instytucjach edukacyjnych, zaowocowało stworzeniem nowoczesnej, profesjonalnej szkoły języków obcych, działającej zgodnie z najlepszymi światowymi wzorami.

English Unlimited zajmuje się szeroko rozumianą edukacją językową, prowadząc kursy różnych języków obcych (angielskiego, niemieckiego, hiszpańskiego, włoskiego, francuskiego, szwedzkiego, rosyjskiego, polskiego dla obcokrajowców) dla różnych grup wiekowych (przede wszystkim dla osób dorosłych) na różnych poziomach, o zróżnicowanej tematyce, intensywności i długości trwania - szczegóły: http://eu.com.pl/szkola/oferta.php

Od kilku lat English Unlimited kształci coraz większą grupę osób w wieku pow. 50 roku życia na kursach języków obcych, na potrzeby których został przygotowany specjalny, autorski program nauczania uwzględniający potrzeby i predyspozycje tej grupy wiekowej.

Od 2002 r. English Unlimited prowadzi pod patronatem Uniwersytetu Gdańskiego Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych, które kształci przyszłych lektorów języka angielskiego i niemieckiego.

W English Unlimited szkoleni są przyszli tłumacze w rocznym Studium Translatoryki.

W szkole prowadzone są również szkolenia językowe w bardzo wielu firmach i instytucjach.

W ramach English Unlimited działają autoryzowane Centra Egzaminacyjne: Cambridge ESOL oraz Goethe-Institut mające prawo do rejestracji kandydatów, prowadzenia kursów przygotowawczych oraz przeprowadzania egzaminów.

W 2008 English Unlimited otrzymał certyfikat w zakresie Systemu Zarządzania Jakością ISO 9001:2000.

Od 2009 English Unlimited realizuje na zlecenie MEN prestiżowy ponadregionalny projekt finansowany ze środków unijnych – Szkoła Sukcesu, który skierowany jest do młodzieży szkół średnich.

English Unlimited zajmuje się szeroko pojętą edukacją wszystkich grup wiekowych – od najmłodszych dzieci w wieku przedszkolnym, poprzez młodzież, studentów, dorosłych pracujących po seniorów. Dla każdej z grup w zależności od profilu kursów i szkoleń przygotowane są autorskie programy nauczania. Główną grupę odbiorców oferty edukacyjnej organizatora stanowią osoby dorosłe, a „najwyższy poziom nauczania języków obcych i zagwarantowanie wszystkim uczniom ich skutecznej nauki, a także realizacja idei „szkoły wysokich lotów”, by poprzez sukcesy słuchaczy nieustannie potwierdzać wysoką jakość świadczonych usług”, są wpisane w oficjalną misję i Politykę Jakości organizatora.

Tytuł warsztatu: 
Polish in action - Polish for beginners in the historic city of Gdańsk and Pomerania
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU13-05070
Data realizacji warsztatu: 
21.06.2010 - 27.06.2010
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
16
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Warsztaty językowo – kulturoznawcze w Trójmieście to nauka podstaw języka polskiego używanego przez turystów na poziomie A1 wg Europejskiego Opisu Systemu Kształcenia Językowego.

Zorganizowanie Warsztatów w Gdańsku – mieście z ponad tysiącletnią historią społeczności żyjącej na styku kultur i obszarów językowych, które już w XVII wieku było „miniaturową zjednoczoną Europą”, a w XX wieku świadkiem najważniejszych wydarzeń historycznych zarówno tragicznych, jak i decydujących o rozwoju demokracji w całej środkowo – wschodniej części Europy – było doskonałą okazją do zaproponowanie bogatego programu kulturo- i realioznawczego. Jego celem było uświadomienie słuchaczom roli naszego regionu w kontekście wspólnoty europejskiej i promowaniu dialogu międzykulturowego.

Rezultaty to: zdobycie podstawowych umiejętności językowych niezbędnych do posługiwania się językiem polskim jako turysta i / lub klient; zdobycie wiedzy o Polsce, polskiej kulturze, sztuce i stylu życia; zachęcenie do kontynuacji nauki polskiego a także do podejmowania nauki innych języków i zdobywania innych umiejętności; zachęcenie do ponownego odwiedzania regionu i zachęcania swoich rodaków do przyjazdu do Polski; promowanie idei wielojęzyczności .

Realizacja powyższych celów nastąpiła poprzez intensywne zajęcia językowe (nauka języka polskiego) metodą „projektową” – w mniejszych grupach w salach dydaktycznych, oraz każdego dnia Warsztatów w miejscach związanych z kulturą, sztuką i historią regionu ściśle korespondującymi z tematem danego dnia.

Poza zajęciami językowymi i projektowymi zaoferowany został także program kulturalno – społeczny polegający na wymianie poglądów i opinii pomiędzy uczestnikami Warsztatów a lokalną społecznością w Trójmieście. Jego głównym celem jest promowanie mobilności obywateli Europy.

Obszary tematyczne: 
  • zdobycie podstawowych umiejętności językowych niezbędnych do posługiwania się językiem polskim jako turysta i / lub klient
  • zdobycie wiedzy o Polsce, polskiej kulturze, sztuce i stylu życia
  • zachęcenie do kontynuacji nauki polskiego, a także do podejmowania nauki innych języków i zdobywania innych umiejętności
  • zachęcenie do ponownego odwiedzania regionu i zachęcania swoich rodaków do przyjazdu do Polski
  • promowanie idei wielojęzyczności
Kraj uczestników: 
Austria
Belgia
Bułgaria
Estonia
Rumunia
Szwecja
Turcja
Węgry
Wielka Brytania
Włochy
Liczba uczestników: 
2
2
3
2
1
2
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Na potrzeby promocji Warsztatów i rekrutacji uczestników powstały materiały drukowane - folder opisujący ofertę, a także strona internetowa.

Główną akcję promocyjną i rekrutacyjną organizator prowadził drogą pocztową (wysyłka folderów i listów) i elektroniczną (strona internetowa i mailing).

Grupa docelowa uczestników: 

Oferta Warsztatów skierowana była do wszystkich dorosłych pragnących poznać podstawy języka polskiego, zainteresowanych poznaniem regionu, polskiej kultury, historii i sztuki. Organizatorzy nie ograniczyli grup docelowych, wierząc, że różnorodność krajów, z jakich będą pochodzić uczestnicy, a także różnorodność wiekowa pozytywnie wpłynie na osiągnięcie celu, jakim, poza zdobyciem umiejętności językowych, jest dialog międzykulturowy będący głównym z założeń promowania mobilności Europejczyków.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

1. „Dzień dobry!” (powitania, pozdrowienia, pożegnania, przedstawianie się, podawanie krótkich informacji o sobie, polskie i obcojęzyczne imiona i nazwiska, nazwy miast, jak się uczyć)

Projekt językowy – „Jesteśmy w Gdańsku” – spacer po Starym i Głównym Mieście, „Signs in the City – Signs in my City”

Praca w grupach - przedstawienie idei i założeń projektu uczestnikom, spotkanie i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

Międzynarodowy lunch Grundtviga.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

2. „W hotelu i na zakupach” (pytanie o pokój i cenę, prośba o pomoc, realioznawstwo - noclegi w Polsce, waluta, płatności, zwroty i krótkie dialogi używane w sklepie, słownictwo związane z zakupami).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone z zakupami w centrum handlowym.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

3. „Kawa czy herbata?”(karta dań, zamawianie, płacenie, realioznawstwo - kuchnia polska, lokale).

Projekt językowy – w restauracji.

Wycieczka i zwiedzanie skansenu kaszubskiego w Szymbarku + lekcja historii.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

4. „Ach, jak przyjemnie…”(słownictwo związane z hobby, czasem wolnym, sportem i rekreacją, wypowiedzi na temat zainteresowań i hobby).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem Sopotu, spacerem po molo i plaży, oraz wizytą w sopockich kawiarniach i pubach.

Jak się uczyć, idea Europejskiego Portfolio Językowego.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

5. „Nić w labiryncie” („Jak dojść do…” - ćwiczenie krótkich dialogów, nazwy miejsc w mieście, realioznawstwo - orientacja w mieście, szyldy, drogowskazy, historia, zabytki).

Projekt językowy – praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem starego i głównego miasta Gdańska, stoczni oraz zwiedzaniem wystawy « Drogi do wolności »

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

6. „Co nam w duszy gra… ”( słownictwo związane z polską kulturą - dzieła, postaci, utwory, daty, epoki, historia).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem Oliwy - park, katedra, oraz wizytą w kawiarni.

Zajęcia w sali multimedialnej – „Zostańmy przyjaciółmi! - nasz wspólny profil na Facebooku.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

7. „Historia najnowsza… ”(słownictwo związane z najnowszą historią Polski, opisywanie wydarzeń w czasie przeszłym).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem Stoczni Gdańskiej, podróżą statkiem na Westerplatte.

Podsumowanie Warsztatów, ewaluacja końcowa, wręczenie certyfikatów.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Wszyscy uczestnicy przed przyjazdem byli szczegółowo informowani o rozwiązaniach organizacyjnych.

Z każdym z uczestników ustalono dokładne godziny przylotu do Gdańska.

Na każdego z uczestników czekał na lotnisku wynajęty samochód, który przewiózł go do hotelu. W hotelu dyżurujący pracownicy organizatora witali uczestników i przekazywali informacje organizacyjne.

Uczestnicy zostali zakwaterowani w pokojach jednoosobowych z łazienkami w trzygwiazdkowym hotelu w Gdańsku.

Uczestnicy otrzymali dokładny program każdego dnia wraz z planami miast i zaznaczonymi wszystkimi lokalizacjami.

W przypadku zajęć poza obrębem Starego i Głównego Miasta (gdzie mieści się hotel) uczestnicy byli transportowani autokarem lub taksówkami.

Uczestnicy spożywali śniadanie w hotelu, podczas zajęć w salach częstowani byli ciepłymi i zimnymi napojami oraz codziennie innym polskim ciastem. Obiad i kolacja serwowane były w przerwie między zajęciami i wieczorem codziennie w innej restauracji.

W przypadku zajęć plenerowych, posiłków uczestnikom towarzyszyli poza lektorami, opiekun Warsztatów, wolontariusze studenci Nauczycielskiego Kolegium Jezyków Obcych oraz pracownicy organizatora.

Uczestnicy mieli możliwość kontaktowania się z opiekunami, korzystając z czynnego całą dobę przez cały okres trwania Warsztatów „czerwonego telefonu”.

W dniu wyjazdu wszyscy uczestnicy zostali odwiezieni na lotnisko taksówkami.

Ewaluacja i monitoring: 

Dla zachowania jak najwyższej jakości prowadzonych Warsztatów organizator przewidział kilkustopniowy monitoring i ewaluację zarówno samych zajęć, jak i kwestii związanych z pobytem uczestników w Trójmieście.

Uczestnicy mogli codziennie wypowiedzieć się podczas dyskusji, jak również wypełniając anonimowe ankiety, na temat przebiegu dnia. Rozmowę przeprowadzała osoba odpowiedzialna za monitoring.

Wszystkie zajęcia były hospitowane przez koordynatora merytorycznego.

Do dyspozycji słuchaczy był całodobowy alarmowy numer – „czerwony telefon”, pod który mogli dzwonić w razie jakichkolwiek problemów.

Na koniec Warsztatów została przeprowadzona ankieta ewaluacyjna zbierająca kompleksowe informacje na temat satysfakcji uczestników.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Zostały zrealizowane wszystkie cele warsztatów - zdobycie podstawowych umiejętności językowych niezbędnych do posługiwania się językiem polskim jako turysta i / lub klient; zdobycie wiedzy o Polsce, polskiej kulturze, sztuce i stylu życia; zachęcenie do kontynuacji nauki polskiego, a także do podejmowania nauki innych języków i zdobywania innych umiejętności.

Wysoki poziom zadowolenia widoczny w cytowanych wypowiedziach słuchaczy świadczy o tym, iż słuchacze stali się swoistymi ambasadorami Polski, Pomorza i Gdańska w swoich krajach, którzy będą promować polski język, kulturę, a także zachęcać do odwiedzenia naszego kraju i przełamania stereotypów być może obecnych w sposobie postrzegania Polski wśród swoich rodaków.

Warsztaty pozwoliły organizatorowi nabrać doświadczenia w przygotowaniu, organizowaniu i realizacji międzynarodowych spotkań i szkoleń.

Warsztaty pozwoliły studentom Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych zebrać doświadczenia pracy wolontariackiej.

Słuchacze (w tym również słuchacze z grup 55+) oraz pracownicy organizatora, którzy brali udział w spotkaniach z uczestnikami Warsztatów zyskali motywację do nauki języków obcych, a także nawiązali osobiste kontakty, które są kontynuowane.

Poprzez informacje w lokalnych mediach i na stronach internetowych organizatora lokalna społeczność uzyskała informacje o programie Grundtvig i możliwościach z nim związanych.

Upowszechnianie rezultatów: 

Na użytek rekrutacji i promocji Warsztatów „Polish in action” powstała strona internetowa www.polishinaction.pl, do której dostęp można uzyskać bezpośrednio wpisując adres, lub przez stronę korporacyjną organizatora www.eu.com.pl

Kadra była na bieżąco informowana o przygotowaniach do organizacji Warsztatów i ich przebiegu w comiesięcznym biuletynie dla pracowników „Co nowego w EU?”.

Prezydenci i Urzędy Miast Gdańska, Gdyni i Sopotu zostali poinformowani o fakcie przeprowadzania Warsztatów i ich celach w specjalnie zredagowanych na tę okoliczność pismach.

Podobne pisma zostały wysłane do wszystkich trójmiejskich mediów.

W najpoczytniejszym na Pomorzu „Dzienniku Bałtyckim” 02.07.2010 ukazał się obszerny artykuł opisujący ideę Warsztatów oraz prezentujący opinię uczestników.

Na portalu www.facebook.pl założony został specjalny profil Warsztatów, który jest coraz chętniej odwiedzany przez uczestników i osoby zaangażowane w ich realizację.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Wybrane cytaty:

„This is one of the biggest chance for me to know about Europe and the culture, the life- styles. I have experienced a new life with this project. I’ve had new friends from different countries. As organizers you were really well-organized, well-prepared in terms of the schedule, activities, punctuality, accommodation, transportation etc. And also the head masters of the organization joined our dinners all the time and we were pleased with that because we felt that we were important and valuable for them.

Thank you so much with your warm friendship and interest for us. Dziękuję…”

“Dear All, It was a wonderful experience, I can hardly express how glad and grateful I am for everything we have experienced and for everything we have been given: from courses to project activities, from accommodation to food and transport everything was wonderful. We need to be going now (Bartosz is already waiting for us) but THANK you all, English Unlimited, teachers, organizers, translator (J), everyone.

Best wishes. Ferencz Mária  (and Ferencz Huba as well)”

“To be a participant in “Polish in Action” was a great experience. It was the best opportunity to get in contact with the Polish language and culture and to meet Polish people. After having learned Polish for a week and visited really nice and interesting places, I’m really enthused to study further back home and come back to Poland some time. Kathn Wiédeubauer, Austria”

“A wonderful project that brought together people from many nation. It developed sense of European integrating thought … learning of Polish language, culture and history. Tery Mills”

“I can hardly find words to express my great satisfaction with everything I was offer during this 10-day period in Gdansk. I witness and got really involved in a process that broadened my horizons in many respects.

To begin with, the course was perfectly designed- with an excellent balance of classroom activities and outdoor activities. Begin highly informative, it wasn’t boring at all- just the opposite- inspiring and motivating.

Second, my special thanks to my teacher- Gabrisha & Beata! With their highly profession approach they made the learning process quite fun- no anxiety, no tension! Just perfect. Here, I have to mention the teaching material handouts, word cards- very informative and useful. Also, the methodology of the whole course deserves admirations! The division of participants into two groups also facilitated the process of learning a fewer people means more attention. That’s what I expected and what I received! As far as the social programme is concerned again what I have to state is- pure excellence! Ideal combination of having fun and communicating with real native speakers of Polish, the opportunity we so kindly provided with by the workshop organizers! I can’t express my satisfaction with this! An excellent idea was meeting us with the elderly ladies in Sopot who further encouraged me to keep up with learning Polish. Next, the English Unlimited anniversary party… and so on… and so forth!...

Now I feel to excited to share everything. I must say that I have been to many countries but it was here that I really felt real hospitality and respect!

Please, give my special thanks to all people I met: Beata, Gabrisha, Martin, Bartosh… everyone!

Finally, I can only say: Thank you very much, my dear Polish colleagues, for your job and your efforts. It was a job perfectly done which I will always keep in my memory! Thanks! Todor Todorov, Bulgaria”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Bartosz Czerwiński
Data wypełnienia formularza/karty: 
15.10.2010

Ewa Brzozowska

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Języki obce
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Akcja: 
Kursy doskonalenia zawodowego kadry dla edukacji dorosłych
Imię i nazwisko: 
Ewa Brzozowska
Stanowisko pełnione w organizacji: 
nauczyciel języka angielskiego
Nazwa organizacji, z której był składany wniosek: 
Polski Związek Niewidomych, Okręg Mazowiecki
Pełny adres organizacji: 
ul. Jasna 22, 00-054 Warszawa
Telefon: 
0048 502 418 406
E-mail: 
evial@interia.pl
Tytuł szkolenia: 
Motivating activities for language learning
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-2-PL1-GRU03-12297
Data realizacji
Termin wyjazdu: 
19.09.2010 - 02.10.2010
Organizator szkolenia: 
Horizon Language Training
Kraj: 
Wielka Brytania
Miasto bądź rejon: 
Totnes
Opis szkolenia i jego wpływu: 

Obecnie w ramach projektu „Bądźmy sprawni” prowadzę lekcje angielskiego w Polskim Związku Niewidomych (PZN Okręg Mazowiecki www.pzn-mazowsze.org.pl). Obok zajęć językowych organizowane są tu lekcje nauki na komputerze, chór, Klub Aktywizacji Zawodowej, Klub Twórczości „Żar” i inne. Wśród uczestników Organizacji dominująca większość to ludzie starsi. Wielu z nich rezygnuje z uczestnictwa w zajęciach zarówno z powodu dysfunkcji, jak i wieku. Dlatego też szczególnie ważne jest uczenie z jednoczesnym zwróceniem uwagi na poziom motywacji. Warunki te spełniał wybrany przeze mnie w ramach Programu Grundtvig kurs: „Motivating Activities for Language Learning”. Przed rozpoczęciem kursu w nadesłanej przez organizatora ankiecie zaznaczyłam jaka jest moja grupa docelowa, wypisałam trudności z jakimi spotykam się w trakcie prowadzonych lekcji oraz własne niedociągnięcia metodyczne w stosunku do osób z niepełnosprawnością.

Kurs miał formę warsztatów. Niemal wszystkie prezentowane przykłady ćwiczeń zostały sprawdzone w trakcie zajęć w praktyce. Poznałam wiele rozwiązań motywujących uczniów, przykłady gier i zabaw, które mogę bezpośrednio lub z pewnymi modyfikacjami wykorzystać na własnych zajęciach. Zadania obejmowały wszystkie obszary – czytanie, pisanie, mówienie. Treść ćwiczeń była dostosowane do różnych grup wiekowych i do różnych poziomów znajomości języka.

Wcielaliśmy się w różne postaci i odgrywaliśmy scenki, tworzyliśmy też własne opowiadania. Nasza sala jednego dnia była studiem telewizyjny, czy sceną teatralną, innego salą balową, albo ciekawym miejsce na ziemi, które koniecznie trzeba odwiedzić. Dużą frajdę sprawiła nam nauka robienia kukiełek. Było przy tym dużo śmiechu i jeszcze więcej zaangażowania . Potem każda z tych kukiełek ożywała i stawała się bohaterem przedstawienia. Łamaliśmy bariery - nie tylko językowe.

Uczyliśmy się również korzystać z nowych technologii, które znacznie urozmaicają zajęcia, jak pisanie historyjek i dialogów i zamieszanie ich na specjalnie przeznaczonej ku temu stronie internetowej; korzystanie z youtube i innych stron wspomagających nauczanie języka angielskiego.

W weekend były organizowane wycieczki fakultatywne. Zwiedzaliśmy z przewodnikiem Totnes (miasteczko, gdzie odbywał się kurs). Byliśmy również nad pobliskim nadmorskim miastem. Ponadto sami organizowaliśmy wspólne wycieczki po okolicach hrabstwa Devon.

Tuż po zakończeniu kursu rozpoczęłam kolejny cykl lekcji języka angielskiego  PZN Okręg Mazowiecki w ramach projektu „Bądźmy sprawni”. Moi uczniowie z zaciekawieniem słuchali relacji z kursu, w którym uczestniczyłam. Dopytują mnie o możliwości skorzystania z wyjazdu szkoleniowego specjalnie dla nich przeznaczonego, w ramach Warsztatów Grundtviga.

Już wykorzystuję w trakcie zajęć zdobyte, przećwiczone na kursie umiejętności. Każdą lekcję urozmaicam jakąś grą, konkursem, ćwiczeniem. Przekonałam się, że one naprawdę motywują uczniów. Pracując z osobami z dysfunkcją wzroku, nie jest możliwe stosowanie tradycyjnych metod nauczania. Czytanie i pisanie jest w ilości maksymalnie ograniczonej, dlatego też część ćwiczeń nie jest możliwa do zastosowania. Wykorzystuję role-play, mini scenki, gdyż cieszą się one dużym powodzeniem na zajęciach. Wprowadzam różne ćwiczenia wykorzystujące ruch i ekspresje. Uczniowie, wcielając się w rolę innych postaci, mają większą odwagę wyrażać własne zdanie, odczucia. Kładę duży nacisk na pobudzenie i podtrzymywanie motywacji.

Wykorzystanie Internetu lub specjalnych programów komputerowych do tworzenia filmów, czy komiksów jest tu trudne do przeprowadzenia, ale już wspólne nagrywanie piosenki lub wierszy i zamieszczanie ich w Internecie, będzie bardzo motywującym dla nich zadaniem.

Wiele osób niewidomych i niedowidzących to wspaniali artyści, sportowcy, tancerze, są też twórcy scenek teatralnych. Połączenie ich talentu z nauką języka obcego, to jak dodanie kolejnego koloru w bezbarwnym obrazie ludzi z dysfunkcja wzroku.

AURORA POLARIS - Możliwości partnerstwa dla uczenia się: zasoby astronomii dla inspiracji seniorów

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja ekologiczna / zrównoważony rozwój
Inne
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Olsztyńskie Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne
ul. Piłsudskiego 38, 10-450 Olsztyn
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Elżbieta Plucińska
0048 608 450 213
ela@planetarium.olsztyn.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Popularyzacja i edukacja w zakresie astronomii i nauk pokrewnych skierowana do ogółu społeczeństwa. Główne grupy docelowe dorosłych słuchaczy to: Koło Astronomiczne U3W, dorośli miłośnicy astronomii, podopieczni

Ośrodka Mieszkalno-Rehabilitacyjnego Polskiego Związku Niewidomych w Olsztynie. Zorganizowane zajęcia w postaci odczytów, pogadanek, warsztatów, pokazów, obserwacji i seansów astronomicznych. Organizowanie doraźnych pokazów i obserwacji ciekawego zjawiska astronomicznego.

Tytuł projektu: 
AURORA POLARIS - Możliwości partnerstwa dla uczenia się: zasoby astronomii dla inspiracji seniorów
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2008-1-GB2-GRU06-00100 3
Lata realizacji: 
2008 - 2010
Kraje uczestniczące: 
Wielka Brytania, Grecja, Słowacja, Polska
Cele projektu: 

Zbudowanie w Europie podstaw współpracy związanej z nauczaniem osób dorosłych, która polegać będzie na dzieleniu się doświadczeniem i umiejętnościami w pracy z osobami w starszym wieku oraz stworzenie szerokiego wachlarza zasobów edukacyjnych stanowiących spuściznę obchodów Międzynarodowego Roku Astronomii 2009. Odzew na wyzwanie, jakim jest edukacja starzejącej się populacji europejskiej. Zwiększenie udziału osób starszych w obchodach Międzynarodowego Roku Astronomii 2009. Umożliwienie ok. 10 organizacjom europejskim współpracy w ramach nauczania Programu Grundtvig.

Obszary tematyczne: 

nauki przyrodnicze, w szczególności astronomia i astronautyka oraz matematyka i fizyka.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchacze Warmińsko-Mazurskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Olsztynie oraz podopieczni Ośrodka Mieszkalno-Rehabilitacyjnego Polskiego Związku Niewidomych w Olsztynie.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł powstał w trakcie seminarium kontaktowego, które odbyło się w Atenach, organizacją projektu zajął się Paul Haley z The Share Initiative Cic z Hereford w Wielkiej Brytanii. Nasza instytucja została dokooptowana dzięki prowadzącemu polski portal astronomiczny Astronomia.pl, który brał udział w tym seminarium.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu odbyły się cztery spotkania partnerskie:

  1. Ateny (Grecja) – 24-28.09.2008 – zapoznanie partnerów, dyskusja nad poszczególnymi elementami projektu, ustalenie tematyki mających powstać materiałów, dokładne zaplanowanie wyjazdów, finansowanie lokalnych działań oraz ustalenie struktury strony WWW oraz logo projektu. Polscy słuchacze nie uczestniczyli w tym spotkaniu.
  2. Olsztyn (Polska) – 7-10.05.2009 – analiza realizacji projektu, prezentowanie i testowanie przygotowanych materiałów przez poszczególnych partnerów, szczególnie w materiałów przeznaczonych dla osób niewidomych i niedowidzących w Ośrodku Mieszkalno-Rehabilitacyjnym PZN w Olsztynie. Zaplanowanie kolejnych materiałów edukacyjnych, tworzonych w ramach projektu. Zorganizowanie wystawy w języku polskim i angielskim „Mechanizm z Antikythery” oraz wykład prof. Xenophona Moussas. Liczny udział polskich słuchaczy w spotkaniu.
  3. Tatrzańska Łomnica (Słowacja) – 30.09-5.10.2009 – analiza realizacji projektu, informacja zwrotna na temat powstałych materiałów edukacyjnych oraz prezentowanie i testowanie kolejnych form edukacyjnych. Tworzenie materiałów do produkcji DVD – znani astronomowie z każdego kraju partnerskiego. Sprawozdania z przebiegu Międzynarodowego Roku Astronomii u poszczególnych partnerów. Udział 5 polskich słuchaczy.
  4. Hereford (Wielka Brytania) – 26-30.05.2010 – analiza powstałych materiałów, testowanie wszystkich powstałych do tej pory form. Analiza oddziaływanie Międzynarodowego Roku Astronomii 2009 na słuchaczy. Uzgodnienie sposobu rozpowszechniania powstałych materiałów. Udział 4 polskich słuchaczy.

W przygotowywaniu programu (tematyki) zajęć Koła Astronomicznego U3W uczestniczyli sami słuchacze. Przygotowywali materiały dotyczące polskich astronomów i prezentowali je swoim kolegom i koleżankom, przedstawiali informacje o wyjazdach w ramach projektu, przygotowali plakaty o działalności koła oraz o samym projekcie.

Informacje w mediach lokalnych o wystawie oraz wykładzie „Mechanizm z Antikythery”. Na każdym spotkaniu międzynarodowym odbywało się podsumowywanie działań w ramach projektu i planowanie kolejnych działań uwzględniając realne możliwości i potrzeby. Na koniec każdego semestru słuchacze wypełniali ankiety, w których oceniali działania oraz mieli możliwość zaproponowania nowych działań.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
39
W wyjazdach zagranicznych: 
9
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Przygotowanie szczegółowego konspektu zajęć z osobami niewidzącymi i niedowidzącymi.
  2. Przygotowanie i wydrukowanie w specjalnej wypukłej technice broszury o Układzie Słonecznym uzupełnionej o rysunki i zdjęcia obiektów Układu Słonecznego również wykonane w specjalnej technice umożliwiającej odczyt przez osoby niewidome i niedowidzące. Tworzenie rysunków i odpowiednie przygotowanie zdjęć do druku w specjalnej technice było konsultowane z osobami niewidomymi, w celu uzyskania jak najlepszej czytelności dla osób niewidomych.
  3. Przygotowywanie i przeprowadzenie astronomicznego programu edukacyjnego dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Kolejne etapy tworzenia programu były konsultowane ze słuchaczami, z ich potrzebami i oczekiwaniami.
  4. Strona projektu www.aurora-polaris.eu – gdzie znajdują się informacje o kolejnych spotkaniach oraz inne materiały związane z projektem.
  5. Eseje astronomiczne o kalendarzu, Słońcu oraz o zaćmieniach Słońca i Księżyca przygotowane w postaci plików dźwiękowych, przeznaczone przede wszystkim dla osób niewidomych i niedowidzących.
  6. Spotkanie z astronomem – wycieczka do Centrum Astronomicznego UMK w Piwnicach k/Torunia. Astronom oprowadzający wycieczkę po obserwatorium jednocześnie wprowadzał w tajniki pracy astronoma oraz obserwacji wizualnych oraz radiowych. Zwiedzanie Domu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Broszura o Układzie Słonecznym została podarowana: Zespołowi Szkół Ogólnokształcących Nr 3 w Olsztynie, w której prowadzone są klasy integracyjne i uczęszczają do niej uczniowie niewidomi i niedowidzący. Bibliotece Polskiego Związku Niewidomych w Warszawie. Udostępniona wojewódzkiemu oddziałowi PZN w Olsztynie.

 

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Nasza placówka staje się bardziej znana w kręgu instytucji o podobnej działalności. Dzięki temu nawiązaliśmy kontakty, umożliwiające współpracę i wymianę doświadczeń. Pracownicy mieli możliwość zobaczyć, jakie i w jaki sposób prowadzone są działania edukacyjne w innych krajach i przenieść niektóre z nich do naszej działalności. Mieli również możliwość pochwalenia się swoimi osiągnięciami, co daje poczucie większej wartości. Nową umiejętnością jest na pewno odpowiednie przygotowanie i prowadzenie zajęć z osobami niewidomymi i niedowidzącymi. Po zakończeniu projektu współpraca z organizacjami partnerskimi nadal się rozwija, jesteśmy zapraszani na konferencje, dostajemy propozycje współpracy przy wystawach i nowych projektach.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze, którzy bezpośrednio uczestniczyli w projekcie, stali się bardziej aktywni i czują się współodpowiedzialni za działania Koła Astronomicznego U3W. Wymuszają wręcz działania, w których mogą aktywnie uczestniczyć, np. przygotowując materiały na zajęcia całej grupy, czy wpływając na tematykę i rodzaj zajęć. Potrafią posługiwać się komputerem, sami przygotowują prezentacje multimedialne i robią plakaty. Chodzą na dodatkowe zajęcia języka angielskiego.

 

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Koło Miłośników Astronomii przy Uniwersytecie Trzeciego Wieku w Olsztynie kontynuuje swoje działania i skupia coraz większą liczbę aktywnych słuchaczy. Kontynuowana jest wymiana doświadczeń i idei pomiędzy partnerami projektu Aurora-Polaris.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Poznałam ciekawy przedmiot - starożytny komputer - i jego historię. Niezwykła historia!!! Miło było uczestniczyć w tych spotkaniach i spotkać ludzi z innych krajów, co dopinguje mnie do nauki j. angielskiego.”

„Spotkanie z zagranicznymi gośćmi uważam za bardzo cenne, ponieważ poszerzyło znacznie horyzonty mojej wiedzy. W związku z tym zainteresowałam się urządzeniami pomiarowymi używanymi przez dawnych astronomów.”

„Uczestnicząc w spotkaniach odniosłam bardzo miłe wrażenie, które wniosło w moje życie dużo wiedzy i zadowolenia. Świat wydaje się bardzo ciekawy. Cieszę się, że mogłam uczestniczyć w tak miłych spotkaniach.” – Leokadia Czajkowska.

„Dla mnie niesamowite były obserwacje zmian, jakim podlegają nasi podopieczni – seniorzy. Jak zmienia się ich nastawienie do nas, prowadzących, do swoich koleżanek i kolegów a przede wszystkim do samych siebie, jak rośnie ich poczucie własnej wartości. Jak z biernych odbiorców stają się aktywnymi uczestnikami spotkań, którzy chcą decydować o działaniach chociażby tej małej społeczności.” – Elżbieta Plucińska.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Idee będące u podstaw projektu Aurora-Polaris okazały się wyjątkowo nośne w środowisku seniorów (Uniwersytetu Trzeciego Wieku).

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Elżbieta Plucińska, Jacek Szubiakowski
Data wypełnienia formularza/karty: 
28.02.2011

Przekraczając most

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Starostwo Powiatowe w Będzinie
ul. Saczewskiego 6, 42-500 Będzin
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Kinga Wesołowska
0048 32 368 07 30, 0048 694 812 962
wesolowskakinga@tlen.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Realizatorem projektu „Przekraczając most” było Starostwo Powiatowe w Będzinie wraz z partnerem stowarzyszonym tj. Stowarzyszeniem „Bądź z nami”, które prowadzi Warsztaty Terapii Zajęciowej (WTZ). Zgodnie z zapisami ustawy o samorządzie powiatowym do zadań powiatu należy m.in.: edukacja, ochrona i promocja zdrowia, pomoc społeczna oraz wspieranie osób niepełnosprawnych. Warsztaty Terapii Zajęciowej przy Stowarzyszeniu „Bądź z nami” prowadzą zajęcia dla absolwentów szkoły specjalnej. Stowarzyszenie powstało z inicjatywy nauczycieli i rodziców. Pomysł utworzenia WTZ wynikł z silnej potrzeby stworzenia miejsca, które mogłoby wypełnić lukę w życiu osób, które kończą szkołę specjalną i z dnia na dzień zostają pozbawione dostępu do zajęć, które stymulują ich rozwój. W ramach warsztatów prowadzone są zajęcia: kulinarne, majsterkowania, introligatorskie, sportowo-rehabilitacyjne, plastyczne tj. pracownia tkacka, ceramiczna oraz zajęcia wokalno-teatralne. Działalność Stowarzyszenia jest wspierana przez Powiat Będziński.
Tytuł projektu: 
Przekraczając most
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
07/GR-LP/07-0137/P1
Lata realizacji: 
2007 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Wielka Brytania, Niemcy, Grecja, Hiszpania, Polska
Cele projektu: 
  1. Poprawa atrakcyjności dialogu międzykulturowego i świadomości osób z mniejszymi szansami życiowymi z krajów partnerskich poprzez przemieszczanie się, sporty, spędzanie czasu wolnego i gotowanie.
  2. Aktywne angażowanie uczestników w planowanie działań projektu, uczestnictwo w działaniach, ewaluację, rozpowszechnianie i podtrzymywanie projektu.
  3. Poprawa niskiego poziomu uczestnictwa w życiu społecznym osób z mniejszymi szansami życiowymi oraz poprowadzenie ich na ścieżkę uczenia się przez całe życie, poprzez praktyki i dokształcanie.
  4. Rozpoczęcie procesu odkrywania i samooceny własnej kultury, poznawania idei uczenia się przez całe życie oraz analizowanie problemu bezrobocia i barier przeszkadzających w ponownej integracji ze społeczeństwem.
Obszary tematyczne: 
dialog międzykulturowy, aktywne obywatelstwo, technologie informacyjne, języki, nauka o krajach UE
Grupa docelowa słuchaczy: 
Grupą docelową były osoby dorosłe o obniżonych szansach życiowych. Wiek polskich uczestników to 24-40 lat. Uczestnicy borykają się głównie z problemem niepełnosprawności intelektualnej.
Jakie były początki projektu: 
Inicjatywa realizacji projektu narodziła się podczas spotkania kontaktowego zorganizowanego przez duńską Narodową Agencję Grundtviga w 2006 r. w miejscowości Hoje Taastrup. spotkanie zorganizowano wokół tematu „Learning for intercultural awareness and inclusion in suburban areas". Znalezienie idealnych partnerów początkowo wydawało się mało realne ze względu na dużą liczbę zaproszonych organizacji (ok. 60). Doskonała organizacja spotkania już w pierwszym dniu pozwoliła na zawężenie grona potencjalnych partnerów. Możliwość konfrontacji oczekiwań wszystkich przedstawicielstw umożliwiła nam dokonanie właściwego wyboru. Ponieważ na co dzień nasze organizacje zajmują się zwalczaniem nierówności społecznych znalezienie wspólnego tematu było kwestią drobnych kompromisów.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Działania zastosowane w projekcie były dobrane pod kątem realizacji założonych celów. Przyjęte metody przeprowadzania działań musiały być dostosowane do charakteru grup jakie uczestniczyły w projekcie.
Wszystkie organizacje partnerskie zajmują się osobami będącymi w gorszym położeniu społecznym, o mniejszych szansach życiowych i zagrożonych wykluczeniem społecznym. Beneficjenci z Polski to na co dzień uczestnicy Warsztatów Terapii Zajęciowej funkcjonujących przy Stowarzyszeniu „Bądź z nami”. Problemem tych osób jest głównie niepełnosprawność intelektualna.
Wlk. Brytanię reprezentowały osoby z problemami natury psychicznej, które w znaczący sposób ograniczają normalne funkcjonowanie w społeczeństwie. Uczestnicy z Hiszpanii to osoby, które znalazły się poza marginesem społecznym ze względu na aspołeczne zachowania (łamanie prawa). Grecy włączyli do projektu osoby, które z różnych przyczyn nie zakończyły swojej edukacji formalnej i kontynuują naukę w dorosłym życiu. Niemcy pokazali w projekcie problemy asymilacyjne emigrantów.
Wiele działań postawiło przed uczestnikami nowe zadania, z którymi do tej pory nigdy się nie zetknęli, np. na potrzeby projektu zakupiliśmy cyfrowy aparat fotograficzny i kamerę cyfrową, żeby uczestnicy mogli nabyć umiejętności posługiwania się tego rodzaju sprzętem, i tworzyć z wykonanych zdjęć i filmów sposób komunikowania się z innymi uczestnikami. Specjalnie dla uczestników został zaangażowany lektor języka angielskiego, który nauczył ich prostych zwrotów grzecznościowych w języku angielskim.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
40
W wyjazdach zagranicznych: 
13
Produkty
Produkty projektu: 
Największym rezultatem projektu są zmiany jakie zaszły w uczestnikach i w ich najbliższym otoczeniu. Projekt pn. „Przekraczając most” stał się dla uczestników motywacją do pokonywania własnych ograniczeń i wewnętrznych lęków. Zagraniczne wyjazdy były dla uczniów ogromnym przeżyciem i formą wyróżnienia. W bardzo dużym zakresie (raport końcowy – ocena 4) udało się nam osiągnąć zamierzone cele.
Przede wszystkim za najważniejszy rezultat strona polska może uznać poprawę niskiego poziomu udziału w życiu społecznym uczestników projektu. Osobom niepełnosprawnym szczególnie trudno jest zaistnieć w lokalnym środowisku. Poza barierą związaną z ich odmiennością, duży problem często stanowi ubóstwo materialne ich rodzin, które poważnie odcina od aktywnego udziału w życiu społecznym. Bieda powoduje brak dostępu do miejsc kultury, uniemożliwia spędzanie wolnego czasu poza domem, przyczynia się do wyalienowania. Uczestnictwo w projekcie „Przekraczając most” pozwoliło naszym beneficjentom na wzmocnienie poczucia własnej wartości i zaistnienie w świecie, który do tej pory był poza ich zasięgiem. Udział w projekcie pozwolił znaleźć się im w centrum uwagi. Ich nazwiska i zdjęcia były wymieniane w lokalnej prasie, dzięki czemu z dnia na dzień stali się rozpoznawalni w swoim sąsiedztwie.
Produktami, które zostały wspólnie wypracowane w projekcie „Przekraczając most” są głównie obrazkowy leksykon językowy oraz strona internetowa. Dodatkowo polscy uczestnicy przy pomocy profesjonalnego kamerzysty nagrali kilkunastominutowy film prezentujący dzień z ich życia na warsztatach. W trakcie partnerskich spotkań odbywały się prezentacje multimedialne w których każdy z krajów prezentował ważny dla projektu temat m.in. prezentacja swojej organizacji i grupy objętej projektem, problem beneficjentów na rynku pracy, lokalne tradycje sportowe, narodowe i lokalne tradycje kulinarne.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Strona internetowa, którą wspólnie tworzyliśmy przez 2 lata trwania projektu pozwala zainteresowanym na prześledzenie każdego etapu naszego przedsięwzięcia i zapoznanie się z podejmowanymi działaniami. Ponadto na bieżąco pojawiały się informacje o kolejnych spotkaniach partnerskich na stronie internetowej Starostwa Powiatowego w Będzinie, w gazecie powiatowej oraz w lokalnej prasie. Ze strony internetowej Starostwa Powiatowego, po zapoznaniu się z ogólnymi założeniami projektu, w łatwy sposób można przejść na główną stronę projektu. Adres strony internetowej projektu: www.crossingthebridge.pbworks.com.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Realizacja projektu pozwoliła na wymianę ciekawych doświadczeń. Pracownicy WTZ zdobyli wiedzę na temat możliwości realizowania projektów przy wsparciu finansowym UE. Przełamana została bariera językowa, i jednocześnie zwiększyła się motywacja do poprawy znajomości języka angielskiego. Udział w projekcie wpłynął na rozwój kontaktów zagranicznych lokalnych organizacji i stowarzyszeń. Efekty tych kontaktów będą możliwe do określenia w dalszej perspektywie czasu.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Uczestnicy pogłębili swoją wiedzę geograficzną, poznali nowoczesne sposoby podróżowania (podróże samolotem) i komunikacji (narzędzia IT). Otworzyli się na tradycje i zwyczaje krajów partnerskich. Poznali podstawy języka angielskiego (zwroty grzecznościowe) oraz zakres opracowanego wspólnie z partnerami słowniczka.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Bez udziału środków UE projekty o takim zakresie działania nie byłyby możliwe do sfinansowania środków Powiatu, a tym bardziej ze środków członków Stowarzyszenia „Bądź z nami”. Możliwość wymiany doświadczeń i czerpania z najlepszych wzorców do najkorzystniejszy sposób na szybki rozwój w każdej dziedzinie życia, również społecznej. Projekt „Przekraczając most” był pierwszym projektem w ramach programu Grundtvig zrealizowanym na terenie naszego Powiatu. Zapoczątkowane przez nas zagraniczne kontakty partnerskie są już wykorzystywane przez lokalne placówki współrealizujące Powiatowa Strategia Rozwiązywania Problemów Społecznych. Będziemy starali się utrwalać osiągnięte rezultaty poprzez przekazywanie informacji na temat projektu „Przekraczając most” podczas prezentacji w ramach imprez związanych z tematyką społeczną np. „Olimpiada osób niepełnosprawnych” czy „Dzień ubóstwa”.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Projekt Przekraczając most bardzo mi się podobał. Dzięki niemu miałem możliwość wyjazdu do Grecji i zwiedzania bardzo ciekawych i zabytkowych miejsc. Sam lot samolotem dostarczył mi moc niezapomnianych wrażeń .To była wspaniała wyprawa, którą często wspominam i długo zostanie w mojej pamięci.” Tomasz Janczarczyk – uczestnik.
„Podobało mi się jak ci przyjechali z tych wszystkich państw, a co do niektórych bardzo się z nimi zaprzyjaźniłam, i że mogłam polecieć samolotem to było dla mnie wielkie przeżycie i spełnienie marzeń. To wszystko co mam do powiedzenia . Serdecznie pozdrawiam.” Ania Zdziarska – uczestniczka.
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Kinga Wesołowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
07.01.2010

Memento - sztuka odbiciem wspomnień i kultury

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Towarzystwo Warszawskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku im. Fryderyka Chopina
ul. Łowicka 21, 02-502 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Maryla Metelska
0048 662 320 762
m.metelska@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Ideą Warszawskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku im. Fryderyka Chopina (WUTW), posiadającego status Organizacji Pożytku Publicznego, jest umożliwienie uczestnikom permanentnego kształcenia, aktywnego trybu życia poprzez stały kontakt z nauką, kulturą i sztuką oraz rekreacji, poszerzenia kontaktów międzyludzkich, rozwijania różnorodnych zainteresowań i zdolności, uprawiania zdrowego trybu życia, a w każdym działaniu zwracania uwagi na jego artystyczny wymiar. Służą temu wykłady, seminaria, lektoraty, nauka obsługi komputera, warsztaty malarskie, zajęcia w zespole teatralnym oraz w chórze, działalność kronikarsko-pamiętnikarska, kształcenie słuchu, turystyka, gimnastyka rehabilitacyjna, basen, zwiedzanie zabytków i koncerty „środowe” na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie (d. Akademia Muzyczna), który sprawuje patronat naukowy nad Naszą uczelnią.
Tytuł projektu: 
Memento - sztuka odbiciem wspomnień i kultury
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR-LP/06-0036/P1
07/GR-LP/07-0036/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2008
Kraje uczestniczące: 
Belgia, Wielka Brytania, Estonia, Hiszpania, Polska
Cele projektu: 
Partnerstwo w projekcie Memento - sztuka odbiciem wspomnień i kultury zakładało, według słów koordynatora Philippe”a Vanderschaeghe: „objęcie swym działaniem społeczności wykluczonych i zmarginalizowanych, poprzez włączenie projektów o charakterze kreatywnym, skoncentrowanych na kulturze, historii i wyrobach artystycznych wykonanych w różnych technikach. Zakładało także promowanie różnorodności międzykulturowej i wymianę doświadczeń. Partnerstwo miało na celu zbadanie strategii zachęcania ludzi dorosłych do nauki, zwiększenie świadomości problematyki wielokulturowości społeczeństwa, eksperymentowanie z nowym podejściem pedagogicznym, obalenie stereotypów dotyczących wieku, płci i niepełnosprawności”.
Obszary tematyczne: 
Uaktywnienie ludzi w „trzecim wieku”, świadków historii, poprzez zachętę do nauki, do spisywania wspomnień o wydarzeniach, o których pamięć powoli zanika wśród młodszego pokolenia nie tylko Polaków, poprzez zaangażowanie w zdobywanie nowych umiejętności, zwiększenie poczucia własnej wartości, wykorzystanie potencjału intelektualnego ludzi, będących od wielu lat po za głównym nurtem bieżących wydarzeń.
Grupa docelowa słuchaczy: 
W całym projekcie wzięli udział ludzie w różnym wieku, przeważnie młodzi, i ich oferta skierowana jest też przeważnie do ludzi młodych bez formalnego wykształcenia i bez stałego zatrudnienia lub do osób niepełnosprawnych bądź wykluczonych z racji przynależności do innego kręgu kulturowego. Grupa słuchaczy naszej uczelni to seniorzy (140 osób) w wieku od 65 do 83 lat, głównie ludzi ze średnim i wyższym wykształceniem.
Jakie były początki projektu: 
Na spotkaniu kontaktowym w Barcelonie w styczniu 2006 roku do angielskiego projektu, Memento – sztuka odbiciem wspomnień i kultury, autorstwa Matthew Kolakowskiego z Greenwich Community College, przyłączyli się przedstawiciele instytucji nieformalnego nauczania o profilu artystycznym z Belgii, Estonii, Hiszpanii, Grecji, Polski i Francji. Greccy partnerzy zrezygnowali z uczestnictwa po pierwszym roku, z braku poparcia swej instytucji, a francuscy nie zostali zakwalifikowani na pierwszym etapie selekcji.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Pierwsze spotkanie partnerskie odbyło się w Gironie (Katalonia), w zastępstwie proponowanego początkowo spotkania we Francji. Nasz uniwersytet nie był tam reprezentowany z przyczyn zdrowotnych naszego koordynatora. Potem spotkaliśmy się w Londynie, w Greenwich Community College (2-5 III 2007), następnie w Tallinie, w Estonian Acedemy of Arts (11-14 V 2007), w Gironie, Taca Artists’ Association (19-21 X 2007), w Belgii, w OVSG, The Education Secretariat of the Cities and Municipalities of the Flemmish Community (29 II – 3 III 2008), na zakończenie w Warszawie, w siedzibie WUTW (9-12 V 2008). W wyjazdach zagranicznych brało udział 6 słuchaczy, a w działaniach krajowych 15. Na spotkaniach omawiano postęp prac poszczególnych partnerów, wymieniano opnie, podejmowano konstruktywną krytykę dotychczasowych osiągnięć i wymieniano doświadczenia.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
15
W wyjazdach zagranicznych: 
12
Produkty
Produkty projektu: 
Strona internetowa: www.memento-europe.eu
Opublikowanie i opatrzenie ilustracjami książki (polskiej wersji wspomnień) w belgiskiej Academy of Arts w Genk, 10 egzemplarzy, książek ofiarowanych poszczególnym autorom w dniu 11 V 2008 roku w Warszawie. Zorganizowanie wystawy prac wszystkich partnerów projektu w Europejskim Centrum Kulturalnym Społeczności Flamandzkiej w Alden Biesen (Belgia), a także wydanie katalogu z tej wystawy oraz wspólna strona internetowa dla całości projektu, m.in. z dwujęzyczną wersją polskich wspomnień.  W czasie wystawy nakręcono film, a TV belgijska utrwaliła tę uroczystość w specjalnym wydaniu.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Czynimy starania o opublikowanie w Polsce książki pt. Historia życiem pisana”, zawierającej świadectwa historii, wspomnienia słuchaczy z okresu okupacji niemieckiej i dominacji sowieckiej (1939-1989), których życie upłynęło w epoce zniewolenia, uniemożliwiającej lub ograniczającej ich aspiracje, możliwości twórcze i wybór drogi życiowej. Informacje o uczestnictwie w programie Memento ukazały się w piśmie Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji, nr 3 z sierpnia 2007 roku, w gazecie lokalnej „Południe”, z 13 września 2007 roku, w biuletynie „Osiedle Kabaty”, z października 2007 roku oraz w dwóch numerach naszego wewnętrznego Biuletynu „Trzecia Młodość” z relacją z uroczystości zakończenia w Warszawie programu Memento.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
WUTW nie zatrudnia pracowników. Cała jego działalność opiera się na wolontariacie oraz na skromnych składkach emerytów, z których pokrywane są koszty administracyjne, a także na uzyskanych docelowo środków pieniężnych na wykonanie konkretnych zadań.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Słuchacze, emeryci, zmarginalizowani z powodów społeczno-ekonomicznych, udowodnili, że wiek nie stanowi przeszkody w podejmowaniu wyzwań o szerszym zasięgu. Zostali zmotywowani do nauki języków obcych, a także do nauki obsługi komputera i do żywszego zainteresowania się kulturą krajów partnerskich. Zaobserwowano zwiększoną wiarę w potencjał intelektualny słuchaczy, podjęte zostały nowe wyzwania, włączono się w realizację innych programów krajowych. Zdecydowanie wzrósł prestiż WUTW w społeczności lokalnej, a także wśród innych uniwersytetów, jak również we władzach lokalnych. W ramach projektu „Internet dla wszystkich” powstała kawiarenka internetowa. Dzięki umiejętności obsługi komputera seniorzy włączają się w nurt postępu cywilizacyjnego, nie są zepchnięci na margines życia.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Po zakończeniu projektu otrzymaliśmy wiadomość z Brukseli, że działające w ramach Europejskiego Programu Edukacyjnego międzynarodowe jury wybrało 20 spośród 300 projektów, przykładów dobrej praktyki, które spełniają kryteria kreatywności i innowacyjności - wśród nich znalazł się nasz wspólny program Memento.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
Wypowiedzi i opinie słuchaczy na temat projektu:
„Dzięki temu projektowi na nowo mogłam się odnaleźć”.
„Ten projekt zmienił całe moje życie”.
„Słowa mówione ulatują, a napisane zostają, dziękuję”.
„Za twoją przyczyną stały się nasze wspomnienia ważne nie tylko dla autorów, ale dla całego projektu Memento. Po prostu poszły w świat”.
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
WUTW działalność pedagogiczno-programową realizuje z dotacji docelowych, uzyskiwanych w drodze konkursów. Nie ma stałych źródeł finansowania (np. z budżetu), w związku z tym nie dysponuje środkami pieniężnymi na założenie równowartości 20% grantu, które później zwraca Narodowa Agencja. W naszym przypadku zaciągniecie pożyczki jest przedsięwzięciem niezwykle trudnym, ponieważ banki nie udzielają pożyczek stowarzyszeniom.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maryla Metelska
Data wypełnienia formularza/karty: 
11.12.2008

Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej

Tematyka działań: 
Edukacja rodziców i rodzin
Inne
Umiejętności podstawowe
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Rozwoju Dzieci im. J.A. Komeńskiego
ul. Flory 1/8, 00-586 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Teresa Ogrodzińska
togrodzinska@frd.org.pl
Gracjana Węgorska
gwegorska@frd.org.pl
0048 22 881 15 80
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Fundacja Komeńskiego działa od 2003 roku. Dążymy do zapewnienia dzieciom równego startu życiowego. Nie prowadzimy działalności gospodarczej, nasze środki pochodzą z dotacji i darowizn. Od 2005 roku posiadamy status organizacji pożytku publicznego.
Naszym priorytetem jest wyrównywanie szans edukacyjnych najsłabszych i dyskryminowanych grup społecznych oraz podnoszenie poziomu edukacji, ze szczególnym uwzględnieniem wspierania wczesnego rozwoju dziecka. Działamy we współpracy z rodzicami, nauczycielami, organizacjami pozarządowymi i samorządami. Współpracujemy ze specjalistami z zakresu wczesnej edukacji z Polski, Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej.
Najważniejsze działania:
  1. Podnoszenie jakości wczesnej edukacji - Przy Fundacji działa Akademia Komeńskiego, niepubliczna placówka doskonalenia dorosłych, która prowadzi szkolenia dla nauczycieli, rodziców i przedstawicieli społeczności lokalnych upowszechniające nowoczesne metody pedagogiczne i wychowawcze. Rocznie 32 trenerów Akademii szkoli ponad 2000 osób.
  2. Upowszechnianie edukacji przedszkolnej - Stworzyliśmy innowacyjny program pozwalający gminom na tworzenie alternatywnych form edukacji przedszkolnej dla dzieci w wieku 3-5 lat. Aktualnie we współpracy z 97 gminami wiejskimi i 4 organizacjami pozarządowymi prowadzimy 298 wiejskich Ośrodków Przedszkolnych dla 4000 dzieci. We współpracy z 5 organizacjami z całej Polski, przeprowadziliśmy pilotaż Grup Zabawowych – zajęć edukacyjnych dla dzieci w wieku 0-5 lat i ich rodziców przy merytorycznym wsparciu specjalnie przeszkolonego konsultanta.
  3. Gminne strategie edukacji - Pomagamy społecznościom gminnym w opracowywaniu długofalowych  Gminnych strategii edukacyjnych25 gmin wiejskich przyjęło strategie do realizacji.
  4. Rozwijanie świadomości społecznej na temat znaczenia wczesnej edukacji - Wydajemy materiały edukacyjne, organizujemy seminaria i konferencje poświęcone problemom wczesnej edukacji. Wydaliśmy między innymi pierwszy w Polsce „Raport o sytuacji edukacji elementarnej”, „Małe dziecko w Polsce – doświadczenia organizacji pozarządowych”, „Małe dziecko w gminie – jak podnieść jakość wczesnej edukacji”.
Tytuł projektu: 
Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0004/C1
07/GR-LP/07-0007/C2
Lata realizacji: 
2006 - 2008
Kraje uczestniczące: 
Polska, Czechy, Grecja, Słowacja, Wielka Brytania
Cele projektu: 
  1. Wymiana doświadczeń organizacji partnerskich na temat włączania rodziców w programy ułatwiające dzieciom adaptację do szkoły.
  2. Stworzenie programu szkoleniowego przygotowującego rodziców i nauczycieli do wspólnego planowania i realizacji działań ułatwiających dzieciom pokonanie progu szkolnego.
  3. Przygotowanie materiałów edukacyjnych dla rodziców i nauczycieli
  4. Przygotowanych co najmniej 10 trenerów do prowadzenia programu szkoleniowego.
  5. Przygotowanie w każdym kraju partnerskim co najmniej 40 rodziców i nauczycieli (przedszkoli i szkół podstawowych) do tworzenia programów wychowawczych ułatwiających dzieciom adaptację do szkoły.
Obszary tematyczne: 
Projekt poświęcony był budowaniu współpracy pomiędzy nauczycielami (szkół podstawowych, przedszkoli, ośrodków przedszkolnych), a rodzicami oraz zagadnieniom związanym z pokonywaniem progu szkolnego przez dzieci.
Grupa docelowa słuchaczy: 
Słuchaczami w projekcie byli rodzice, nauczyciele i psycholodzy pracujący z dziećmi przygotowującymi się do rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej lub właśnie tę naukę rozpoczynającymi. W Polsce było to grupa mocno sfeminizowana, w wieku od 23-ego do ok. 50-ego roku życia. Seminaria i szkolenia zrealizowane w Warszawie cieszyły się dużym zainteresowaniem nauczycieli, mniejszość stanowili rodzice. Odwrotnie kształtowała się sytuacja w grupie przeszkolonej w ramach projektu w wiejskiej gminie Jednorożec na terenie województwa mazowieckiego. Obserwowana w tej grupie duża frekwencja wśród rodziców nie przekładała się niestety na udział i zainteresowanie nauczycieli, którzy w niewielkim stopniu zaangażowali się w realizację projektu.
Jakie były początki projektu: 
Projekt powstał w oparciu o doświadczenia Fundacji Komeńskiego i pozostałych partnerów związane z wprowadzaniem innowacyjnych programów budowania współpracy pomiędzy nauczycielami i rodzicami.Dostrzegając ogromne znaczenie dobrej adaptacji w szkole dla przyszłej kariery szkolnej i życiowej dzieci, postanowiliśmy w tworzenie programów adaptacyjnych włączyć rodziców, którzy nie są na ogół postrzegani jako partnerzy w działaniach edukacyjnych i wychowawczych podejmowanych przez placówki edukacyjne. Przygotowując wniosek o dofinansowanie projektu, rozmawialiśmy z ekspertami zajmującymi się edukacją w Czechach, Grecji, Polsce, na Słowacji i w Wielkiej Brytanii. Ich opinie były zgodne: we wszystkich tych krajach istnieje ogromna potrzeba przygotowania rodziców i nauczycieli do wspólnej pracy na rzecz ułatwienia dzieciom procesu adaptacji szkolnej. Kontakt z organizacjami partnerskimi nawiązaliśmy podczas seminariów i konferencji, w których brali udział przedstawiciele Fundacji Komeńskiego.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Realizacja projektu trwała dwa lata.
Etap pierwszy obejmował:
  1. 10.X.2006, Warszawa: seminarium krajowe dla 21 słuchaczy (rodziców i nauczycieli zainteresowanych udziałem w projekcie) i 7 pracowników Fundacji Komeńskiego – 6 trenerów Akademii Komeńskiego i koordynatorki projektu) – poświęcone zagadnieniom związanym z adaptacją szkolną i współpracą domu, przedszkola i szkoły.
  2. 26-28.X.2006, Warszawa: seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych (pracowników i słuchaczy) połączone z wizytą studyjną w polskich placówkach edukacyjnych – poświęcone prezentacji i wymianie doświadczeń organizacji partnerskich oraz ustaleniu priorytetów projektu w pierwszym roku realizacji; Fundację Komeńskiego reprezentowało 7 pracowników.
  3. X.2006–II.2007, w każdym z krajów Partnerstwa: przeprowadzono badanie jakościowe na temat doświadczeń rodziców, nauczycieli i ich dzieci/uczniów związanych z rozpoczęciem nauki w szkole; w Polsce w badaniu wzięło udział 143 osób (w tym 38 dzieci i 105 dorosłych słuchaczy).
  4. 15-17.III.2007, Newry, Irlandia Północna (Wlk. Brytania): seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych połączone z wizytą studyjną w brytyjskich placówkach edukacyjnych – poświęcone dyskusji nad wynikami badań n. t. adaptacji szkolnej oraz opracowaniu założeń scenariusza programu szkoleniowego; w seminarium wzięło udział 4 pracowników Fundacji Komeńskiego oraz jedna słuchaczka z Polski – mama dziecka przygotowującego się do rozpoczęcia nauki w szkole.
  5. III.-VI.2007, w każdym z krajów Partnerstwa: opracowanie lokalnych wersji programu szkoleniowego wraz z materiałami edukacyjnymi dopasowanego do potrzeb potencjalnych uczestników (npdst. ankiet otrzymanych od słuchaczy).
  6. VI.2007-VII.2007, w każdym z krajów Partnerstwa: przygotowanie i publikacja broszur i ulotek dla rodziców i nauczycieli; Fundacja Komeńskiego opublikowała broszurę  „Wszyscy gotowi?! Jak przygotować dziecko do szkoły” – została ona (razem z płytą zawierającą raporty z badań przeprowadzonych w krajach Partnerstwa)rozesłana do słuchaczy i placówek uczestniczących w projekcie.
  7. 29.VIII-2.IX.2007, Praga, Czechy: wspólne seminarium “Four European Countries Involved in Parent-Teacher Partnership for Children’s Transition to School European Project podczas XVII Międzynarodowej Konferencji EECERA: http://www.easyprague.cz/eecera2007/download/files/abstract-book_web.pdf - przedstawiciele EADAP, The Early Years Organization, OMEP oraz Fundacji Komeńskiego, której reprezentant prowadził seminarium, przedstawili efekty projektu oraz wyniki badań przeprowadzonych w ich krajach.
Etap drugi poświęcony był na:
  1. X.2007-VI.2008, w każdym z krajów Partnerstwa: przeprowadzenie pilotażu szkolenia „Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej” – 315 uczestników wzięło udział w 12 szkoleniach przeprowadzonych przez 10 trenerów na terenie pięciu krajów Europy; w Polsce w szkoleniach zorganizowanych w dwóch warszawskich dzielnicach (Bielany i Żoliborz) oraz w wiejskiej gminie Jednorożec, wzięło udział 48 słuchaczy, w tym 26 nauczycieli przedszkolnych, 6 szkolnych, psycholog szkolny oraz 15 rodziców (wśród słuchaczy znalazło się ogółem 45 kobiet i 3 mężczyzn).
  2. 24-26.I.2008, Svaty Jur, Słowacja: seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych połączone z wizytą studyjną w słowackich placówkach edukacyjnych – poświęcone prezentacji ostatecznych, lokalnych wersji scenariusza oraz omówieniu pierwszej fazy pilotażu przeprowadzonego w krajach partnerstwa; Fundację reprezentowały 3 pracowniczki oraz słuchaczka – wice dyrektor warszawskiej Szkoły Podstawowej Nr 80 biorącej udział w projekcie od początku jego realizacji.
  3. V-VII.2008, w każdym z krajów Partnerstwa: ewaluacja pilotażu  na poziomie krajowym oraz adaptacja lokalnych scenariuszy do potrzeb i oczekiwań uczestników (w Polsce – np. dostanie wyników ankiet ewaluacyjnych oraz informacji zwrotnych otrzymanych od uczestników przez trenerów podczas szkolenia); w Polsce nad ostateczną wersją scenariusza pracował w czerwcu 2008 zespół 11 trenerów Akademii Komeńskiego.
  4. 5-6.VI.2008, Aegina, Grecja: seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych połączone z wizytą studyjną w greckich placówkach edukacyjnych – poświęcone prezentacji i omówieniu wyników pilotażu w każdym z krajów oraz pracy nad ostatecznym kształtem wspólnej broszury podsumowującej efekty projektu; Fundację Komeńskiego reprezentowało 5 pracowników i jeden słuchacz – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 65 biorącej udział w projekcie w roku 2007/2008.
  5. 7.VI.2008, Aegina, Grecja: międzynarodowa konferencja „European Experiences in Children’s Transition” z udziałem nauczycieli i akademików, podsumowująca dwa lata realizacji projektu „Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej”; prezentacja projektu przez jego polską koordynatorkę oraz przedstawienie przykładu dobrej praktyki – zajęć adaptacyjnych dla przyszłych pierwszaków zorganizowanych przez Szkołę Podstawową nr 65.
  6. VI-VII.2008, w każdym z krajów Partnerstwa: przetłumaczenie z języka angielskiego tekstu wspólnej broszury upowszechniającej efekty projektu, jej publikacja w językach narodowych i rozesłanie do słuchaczy uczestniczących w projekcie.
  7. X.2006-VII.2008, w każdym z krajów partnerstwa: założenie i aktualizacja stron internetowych poświęconych realizacji projektu; w Polsce stworzyliśmy podstroję projektu na stronie www.frd.org.pl.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
69
W wyjazdach zagranicznych: 
3
Produkty
Produkty projektu: 
We wszystkich krajach partnerstwa:

1.     Podstrony internetowe na stronach organizacji partnerskich:

•           Fundacja Rozwoju Dzieci im. J. A. Komeńskiego (Polska – Organizacja Koordynująca): podstrona projektu w dwóch wersjach językowych na stronie głównej www.frd.org.pl

•           The Czech Committee of the World Organisation for Early Childhood Education – OMEP (Czech Republic): http://www.sweb.cz/omep/.

•           The Society for the Development and Creative Occupation of Children EADAP (Greece): www.eadap.gr/en/index.php

•           Early Years – The Organisation for Young Children (Northern Ireland): www.early-years.org

•           Unia Materskych Centier UMC (Slovakia): www.materskecentra.sk

2.     5 raportów krajowych z badań potrzeb i oczekiwań rodziców, nauczycieli  i dzieci zaangażowanych w proces pokonywania progu szkolnego przez dzieci – potencjalnych odbiorców opracowywanego programu szkoleniowego.

3.     5 sprawdzonych w pilotażach na terenie krajów Partnerstwa, programów szkoleniowych (wraz z materiałami edukacyjnymi) dla rodziców i nauczycieli, powstałych w oparciu o ten sam bazowy scenariusz wypracowany wspólnie przez organizacje partnerskie.

4.     Prezentacja projektu podczas konferencji międzynarodowych (The 17th InternationalEECERA Conference: 29.08 – 1.09.2007; dwie konferencje  w Grecji: 27.02.2008, 7.06.2008;  konferencja w Irlandii Północnej (Wlk. Brytania): 11 – 13.06.2008.

5.     Broszura dla rodziców i nauczycieli „Let’sGo to School! Together through the Transition to School Process” (polskitytuł: „Idziemydo szkoły! Jak razem pokonać próg szkolny” – wydana w 2000 egz.) – opracowana przez Fundację Komeńskiego w oparciu o informacje oraz przykłady dobrych praktyk przesłane przez organizacje partnerskie (broszura w językach krajowych i różnych opracowaniach graficznych została opublikowana w każdym z krajów Partnerstwa).

W Polsce:

1.     Płyta CD z raportami krajowych z badań potrzeb i oczekiwań rodziców, nauczycieli i dzieci zaangażowanych w proces pokonywania progu szkolnego przez dzieci – rozesłana do wszystkich słuchaczy biorących udział w  projekcie.

2.     Scenariusz programu szkoleniowego „Wszyscy gotowi?! Jak ułatwić dziecku start szkolny” wraz z materiałami edukacyjnymi – szkolenie znalazło się w ofercie Akademii Komeńskiego.

3.     Raport z ewaluacji pilotażu szkolenia.

4.     Broszura dla rodziców „Wszyscy gotowi?! Jak przygotować dziecko do szkoły” zawierająca praktyczne informacje związane z pokonywaniem progu szkolnego i adaptacją szkolną – wydana w 2000 egz. rozesłana do słuchaczy oraz dystrybuowana podczas II-go Forum Edukacyjnego „Razem dla dzieci” w Warszawie w dniach 21-22 września 2007.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Obie publikacje Fundacji Komeńskiego – podobnie jak płyty CD z krajowymi raportami  na temat adaptacji szkolnej, zostały rozesłane do słuchaczy i placówek edukacyjnych biorących udział w projekcie. Otrzymali je także uczestnicy dwóch edycji Forum Edukacyjnego „Razem Dla Dzieci” (w 2007 oraz 2008 r.).
Raporty z wynikami badań przeprowadzonych w pierwszym roku realizacji projektu zostały zaprezentowane środowisku akademickiemu, nauczycielom i przedstawicielom organizacji pozarządowych podczas XVII Międzynarodowej Konferencji EECERA w Pradze.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Udział w międzynarodowym programie oraz wymiana doświadczeń z partnerami z innych krajów europejskich podniosły kwalifikacje i rozszerzyły horyzonty pracowników. Projekt pozytywnie wpłynął na stopień znajomości języka angielskiego, w którym opracowywano raporty, kolejne wersje ramowego scenariusza szkolenia oraz tekstu publikacji, a także który obowiązywał jako język roboczy podczas wszystkich spotkań z partnerami.
Dzięki udziałowi w projekcie, grupa trenerów Akademii Komeńskiego została gruntownie przygotowana do prowadzenia szkoleń z zakresu wzmacniania współpracy rodziców i nauczycieli na rzecz ułatwienia procesu przechodzenia progu szkolnego przez dzieci.
Opracowany we współpracy z innymi organizacjami biorącymi udział w projekcie, program szkolenia dla nauczycieli i rodziców, został włączony do oferty Akademii Komeńskiego.
Nawiązaliśmy kontakt z nowymi partnerami na terenie Warszawy i województwa mazowieckiego – projekt był jedną z niewielu okazji do współpracy z nauczycielami nauczania początkowego w mazowieckich szkołach podstawowych.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Projekt pozwolił na stworzenie platformy porozumienia dla rodziców i nauczycieli różnych placówek edukacyjnych. Udało nam się w ten sposób stworzyć podstawę dla podejmowanych przez nich w przyszłości wspólnych działań na rzecz ułatwienia procesu przechodzenia progu szkolnego przez dzieci.
Słuchacze samodzielnie przeprowadzili analizę doświadczeń związanych z adaptacją szkolną, tworząc na jej podstawie harmonogram działań zmierzających ku jej poprawie. Podczas szkolenia nauczyli się pracy nad projektami o różnej skali, przekonali się, że sami mogą coś zmienić i że czasem najprostsze pomysły sprawdzają się najlepiej.
Słuchacze uczestniczący w wyjazdach zagranicznych oswoili się z językiem angielskim, poznali warunki pracy nauczycieli, systemy edukacyjne i ogólne realia panujące w krajach Partnerstwa. Mieli okazję aktywnie uczestniczyć w pracach nad programem szkoleniowym w międzynarodowym środowisku ekspertów w dziedzinie edukacji. Podsumowując swój udział w seminariach zagranicznych, polscy słuchacze często podkreślali, że to właśnie wymiana wiedzy i doświadczeń była dla nich najwartościowszym aspektem tych wyjazdów.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Programy szkoleń opracowanych w ramach Partnerstwa weszły do oferty szkoleniowej organizacji uczestniczących w projekcie, od razu spotykając się z dużym zainteresowaniem ze strony placówek edukacyjnych w każdym z krajów.
Przykłady dobrych praktyk zebrane w toku realizacji projektu zostały upowszechnione w pięciu krajach Partnerstwa za pośrednictwem wspólnej broszury oraz podczas międzynarodowych konferencji zorganizowanych w Grecji i Irlandii Północnej.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Cytaty z ankiet ewaluacyjnych po seminarium krajowym w październiku 2006 r.:

„Dla mnie – nauczycielki – [seminarium krajowe] było wartościowym doświadczeniem edukacyjnym. Wzbogaciło moją wiedzę, zainspirowało mnie do bardziej wnikliwej analizy niektórych problemów dotyczących adaptacji szkolnej oraz podjęcia nowych działań wychowawczych (np. w ramach współpracy ze szkołą). Pomogło mi w dokonaniu bardziej szczegółowej ewaluacji moich działań wychowawczych”

„Zwłaszcza rozmowy w grupach (rodzice-nauczyciele przedszkolni-nauczyciele szkolni) pozwalały na próbę większego wzajemnego zrozumienia się i zrozumienia tych samych problemów widzianych z różnych perspektyw. (…) Wymiana doświadczeń i wspólne poszukiwanie dróg do rozwiązywania problemów stanowiło kwintesencję całości”

Cytaty z ankiet na temat adaptacji szkolnej:

„Prowadziliśmy [z synem] rozmowy, w których mówiliśmy o zaletach szkoły i próbowaliśmy go przekonać do tego, że będzie to nowe, ale pozytywne doświadczenie”

„[W procesie przejścia mojego dziecka do szkoły uczestniczę poprzez] wspólne rozmowy o kolegach, nauce –staramy się, aby dziecko opowiedziało nam, co się wydarzyło w szkole, o swoich problemach w relacjach z kolegami”

„[W procesie przejścia mojego dziecka do szkoły uczestniczę poprzez] wprowadzenie drobnych obowiązków i systematyczne ich wykonywanie, np. pakowanie plecaka, pranie skarpetek, sprawdzanie, czy zgaszone są światła gdy wychodzimy z domu”

Cytaty z wypowiedzi jednej z nauczycielek po otrzymaniu poradników „Wszyscy gotowi?! Jak przygotować dziecko do szkoły?”:

„Poradnik stał się punktem wyjścia do rozmowy z rodzicami, w większości rodzice po raz pierwszy wysyłają swoje pociechy do przedszkola, więc nie mają doświadczenia w dobrym przygotowaniu swojego dziecka szkoły. Dzięki rozmowom, które zostały przeprowadzone, rodzice lepiej mogli przygotować się do usamodzielnienia własnego dziecka”

Opinie uczestników szkoleń pilotażowych:

„Poznałam nauczycielki ze szkoły, są normalne i fajne i wcale nie maja zawyżonych oczekiwań co do pracy z dziećmi sześcioletnimi”,

„Nie wiedziałam, ze niektóre rzeczy oczywiste dla mnie, są
niewiadome dla rodziców czy przedszkoli (nauczyciel szkolny)”,

„Jestem pełna energii, to bardzo dobry pomysł”,

„Wiem, co trzeba zrobić
w przyszłym roku szkolnym, żeby ta adaptacja była dobra, zwłaszcza te spotkania nauczycieli szkolnych w przedszkolu z rodzicami (nauczycielka przedszkolna)”,

„Tak powinno być
co roku”,

„Szkoda, ze moje dzieci tu nie chodzą, bo u mnie w szkole nie ma w ogóle adaptacji”,

„Klęską
jest to, że w naszych spotkaniach brał udział tylko 1 rodzic – trzeba doprowadzić do tego, żeby na przyszłość  te proporcje były inne”,

„Udział w spotkaniach i wysłuchanie innych rodziców i nauczycieli wpłynął na zracjonalizowanie obrazu szkoły i ukazał,
że szkoła nie jest miejscem, gdzie dziecku dzieje się krzywda i gdzie jest ono osamotnione”,

„Bardzo ciekawe było porównanie opinii dotycz
_cych procesu adaptacyjnego, wynikających z doświadczeń pracowników szkoły, wychowawców przedszkola oraz rodziców”,

„Mieliśmy plan (jako szkoła), ale wygląda to teraz zupełnie inaczej i ciekawiej…”,

„Główny zysk – wystawiono głowy zza muru i okazało się że rodzice to niekoniecznie wrogowie a nauczyciele to być może też chcą dobrze. W moim poczuciu trzeba coś zrobić żeby utrwalić tę świadomość”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Projekt wymagał bardzo dużych nakładów organizacyjnych – szczególnie ze strony organizacji koordynującej. Częściowo przypadł na przełomowy rok 2007, w którym została zakończona realizacja programu Socrates, zastąpionego opartym na nieco innych zasadach (zwłaszcza w kwestiach rozliczeń finansowych i konstrukcji części merytorycznej raportu końcowego) programem „Uczenie się przez całe życie”. Jesteśmy bardzo zadowoleni z wprowadzonych zmian, które ułatwiły nam zarządzanie projektem i reagowanie na bieżąco na dynamikę prowadzonych działań.
Współpraca z organizacjami partnerskimi układała się doskonale, co pozwoliło w jak największym stopniu dostosować projekt do lokalnych potrzeb.
Dużym problemem na przestrzeni 2 lat realizacji projektu był dla nas brak możliwości wynagrodzenia trenerów prowadzących szkolenia. Podczas organizowanego w Warszawie Seminarium Międzynarodowego kłopotliwy okazał się brak tzw. funduszu reprezentacyjnego.
Jesteśmy zadowoleni ze współpracy z Narodową Agencją Programu Grundtvig, której pracownicy szybko i rzeczowo odpowiadali na zadawane przez nas pytania. Dzięki udziałowi w spotkaniach organizowanych przez Agencję, dowiedzieliśmy się więcej na temat obowiązujących nas procedur, co okazało się szczególnie istotne w początkowej fazie realizacji projektu w ramach nowego programu „Uczenie się przez całe życie” Projekty Partnerskie Grundtviga.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Julia Płachecka
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.08.2008

Odwiedziny w więzieniu (Projekt V.I.P.)

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja drugiej szansy
Edukacja rodziców i rodzin
Edukacja w więzieniach lub na rzecz powrotu skazanych do społeczeństwa
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Zespół Szkół nr 4 w Płocku
ul. Sienkiewicza 22, 09-402 Płock
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Hubert Skrzyński
0048 24 262 20 31
hskrzynski@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Zespół Szkół nr 4 w Płocku to szkoła przywięzienna. Znajdują się tu dwa typy szkół – szkoła zawodowa kształcąca w dwóch zawodach – ślusarz oraz kucharz małej gastronomii. Drugi typ szkoły to technikum uzupełniające w zawodzie technik mechanik. Oba typy szkół to szkoły dla dorosłych. Szkoła jest regularną jednostką edukacyjną realizującą wytyczne Ministra Edukacji.
Tytuł projektu: 
Odwiedziny w więzieniu (Projekt V.I.P.)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0005/P1
07/GR-LP/07-0003/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Wielka Brytania x2, Dania, Finlandia, Niemcy, Włochy, Portugalia, Polska
Cele projektu: 
Celem projektu było stworzenie materiałów (mianowicie książki), mających za zadanie wesprzeć dzieci i rodziny, które przychodzą do więzienia w odwiedziny. Każde z więzień biorących udział w projekcie współdziałało z uczniami po to, aby stworzyć książkę, która odzwierciedli specyficzny dla każdego z nich proces odwiedzin. Każda z tych książek została przetłumaczona na język angielski i została wykorzystana jako narzędzie do przedstawienia przedstawicielom krajów partnerskich systemów więziennictwa i kultury, jak również została wykorzystana, by zachęcić słuchaczy, aby przekazali swoje uwagi na temat bycia rodzicem w więzieniu. Podczas wizyt w krajach partnerskich, podzieliliśmy się doświadczeniami i stworzyliśmy materiały mające na celu wsparcie nauczania w wymiarze europejskim oraz „umiejętności rodzicielskich”. Pierwsza część projektu została poświęcona doskonaleniu procesu odwiedzin w więzieniu oraz przygotowywaniu książki do druku. Druga część trwania projektu to skupienie się na wydaniu książki oraz rozpowszechnienie idei i doświadczeń z pomocą mediów lokalnych a także poprzez stworzenie strony internetowej. Nagraliśmy również płytę CD z bajkami dla dzieci ojców odbywających karę pozbawienia wolności.
Obszary tematyczne: 
Praca na rzecz rodzin skazanych oraz osób wykluczonych społecznie.
Grupa docelowa słuchaczy: 
We wszystkich działaniach w sumie wzięło udział blisko 50 słuchaczy. Zdecydowana większość z nich to uczniowie naszej szkoły.
Jakie były początki projektu: 
Nauczyciel języka angielskiego poszukiwał potencjalnych partnerów od początku 2005 r. Po jakimś czasie udało mu się nawiązać kontakt z późniejszym koordynatorem projektu poprzez polską Narodową Agencję. Okazało się, że grupa projektowa była już skrystalizowana, gdyż wcześniej spotkali się na seminarium kontaktowym w Lancaster w Wielkiej Brytanii jesienią 2005r. Po pewnym czasie udało się nam ich przekonać by nas przyjęto do grupy. Wpływu na tematykę projektu nie mieliśmy, gdyż grupa już wcześniej ustaliła wstępny tor działań.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Metody/działania zastosowane w projekcie:
  1. Zaktywizowanie skazanych do napisania książek – odbyło się kilkanaście sesji, podczas których pracowano nad publikacjami.
  2. Zorganizowanie studia nagrań dla uczniów biorących udział w nagraniu płyty CD.
  3. Spotkania formalne i nieformalne z przedstawicielami instytucji partnerskich, podczas których na bieżąco pracowaliśmy nad wcześniej wytyczonymi zadaniami.
  4. Konkurs plastyczny.
  5. Kursy językowe i  w konsekwencji zorganizowanie dla grupy uczniów/skazanych egzaminu KET (Key English Test).
  6. ‘Podglądanie’ ciekawych pomysłów zastosowanych w jednostkach partnerskich i ich wdrażanie w jednostkach ojczystych.
Działania upowszechniające:
  1. Opisanie działań na stronie internetowej projektu – www.visitinginprison.com.
  2. Opublikowanie serii artykułów w czasopiśmie branżowym „Forum Penitencjarne”.
  3. Regularne zapraszanie prasy lokalnej do szkoły. Po każdej z wizyt pojawiały się artykuły w „Tygodniku Płockim” oraz w lokalnym dodatku „Gazety Wyborczej”.
  4. Referowanie dotychczasowych osiągnięć podczas narad dyrektorskich szkół przywięziennych.
  5. Zaznajomienie innych pracowników ZK z wynikami naszych działań podczas wspólnych posiedzeń, spotkań itp.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
50
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Folder reklamujący każdą jednostkę partnerską.
  2. Uczniowie szkoły wzięli udział w kursie języka angielskiego.
  3. Pracownicy szkoły wzięli udział w kursie języka angielskiego.
  4. Pracownicy zakładu karnego wzięli udział w kursie języka angielskiego.
  5. 9 uczniów szkoły podeszło do egzaminu KET, 7 z nich zdało egzamin.
  6. Powstała strona internetowa, na której pochwaliliśmy się wynikami naszych działań.
  7. Powstały 2 książeczki dla dzieci skazanych (każdy kraj partnerski wydał swoje własne publikacje).
  8. Uczniowie nagrali płytę CD z bajkami i wierszami dla swoich dzieci.
  9. Zorganizowaliśmy konkurs plastyczny dla uczniów (prace zostały później wykorzystane jako ilustracje do książek).W szkole powstał kącik zabaw dla dzieci, z którego korzystają rodziny podczas wizyt/odwiedzin szkolnych.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
  1. Opisanie działań na stronie internetowej projektu – www.visitinginprison.com.
  2. Opublikowanie serii artykułów w czasopiśmie branżowym „Forum Penitencjarne”.
  3. Regularne zapraszanie prasy lokalnej do szkoły.
  4. Po każdej z wizyt pojawiały się artykuły w „Tygodniku Płockim” oraz w lokalnym dodatku „Gazety Wyborczej”.
  5. Referowanie dotychczasowych osiągnięć podczas narad dyrektorskich szkół przywięziennych.
  6. Zaznajomienie innych pracowników ZK z wynikami naszych działań podczas wspólnych posiedzeń, spotkań itp.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  1. Poszerzenie horyzontów dot. pracy w więzieniu oraz na rzecz skazanych.
  2. Nawiązanie nowych znajomości, które zostaną wykorzystane w przyszłości do, chociażby, stworzenia nowego projektu.
  3. Zaszczepienie nowych pomysłów na rodzimym gruncie (vide kąciki zabaw dla dzieci).
  4. Pracownicy ZK (nauczyciele oraz funkcjonariusze) wzięli udział w kursach języka angielskiego.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
  1. „Zaistnienie” w środowisku szkół przywięziennych.
  2. Większa motywacja na przyszłość – skazani przekonali się, iż mimo odizolowania mogą coś zrobić dla swoich rodzin.
  3. Część uczniów szkoły wzięła udział w kursie języka angielskiego oraz podeszła do egzaminu KET.
  4. Świadomość wzięcia udziału w wyjątkowym przedsięwzięciu, które oprócz zabicia czasu pozwala czerpać satysfakcję z wniesienia wkładu w rozwój projektu.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  1. Zacieśnienie współpracy europejskiej.
  2. Poznanie nowych systemów więziennictwa w innych krajach UE.
  3. Praca na rzecz zacieśniania więzi rodzinnych pomiędzy skazanymi i ich rodzinami.
  4. Książki oraz płyta CD – namacalny dowód naszych działań.
  5. Nasze osiągnięcia są zawsze omawiane podczas różnego rodzaju branżowych spotkań jako przykład i sposób zachęcenia do podobnych inicjatyw.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
"Udało się „przełamanie lodów” jeśli chodzi o współpracę międzynarodową – każdą następną inicjatywę będzie łatwiej nam wdrażać i prowadzić."
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Z racji takiej a nie innej specyfiki szkoły (szkoła przywięzienna), nikt nie mógł wziąć udziału w wyjazdach zagranicznych.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Hubert Skrzyński
Data wypełnienia formularza/karty: 
02.01.2010

Kum arain in szenk - Jewish Inn

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Poleski Ośrodek Sztuki
ul. Krzemieniecka 2a, 94-030 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Rutkowska – Rochmińska 42 686 02 59, pos@lodz.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

POLESKI OŚRODEK SZTUKI, którego nazwa pochodzi od jednej z dzielnic Łodzi - Polesia, od 20 lat wpisany jest w "mapę" kulturalną miasta. Siedzibą Ośrodka jest modernistyczna willa z lat 20-tych ubiegłego stulecia, która należała niegdyś do Ludwika Plichala /Czecha niemieckiego pochodzenia/ liczącego się w Łodzi fabrykanta, właściciela fabryki dziewiarskiej. Walory architektoniczne Ośrodka sprzyjają kameralnym formom pracy, zaś okalający budynek ponad hektarowy, ogrodzony park pozwala na realizację akcji plenerowych, instalacji przestrzennych, rekreacji. Placówka jest przystosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych., zaś adresatem jej działań jest głównie odbiorca dorosły. Oferujemy różnorodne propozycje aktywności artystycznej, edukacyjnej, czytelniczej, ekologicznej, hobbystycznej, prowadzimy własną działalność wydawniczą, a także ekspozycyjną w Galerii 526. Naszym "znakiem firmowym" są spotkania z najwybitniejszymi twórcami kultury polskiej, promowanie debiutujących literatów i poetów a także organizacja dwóch cyklicznych przedsięwzięć o zasięgu międzynarodowym; od roku 1995 Spotkania Teatralne "Terapia i Teatr" /obecnie Biennale/ i towarzyszące im warsztaty teatralne dla studentów, instruktorów i pracowników socjalnych , zaś od 1999 r. Warsztaty Wikliny i Przestrzennych Form Ogrodowych i towarzyszące im plenery dla twórców. Tradycyjnie, od siedmiu lat, w maju każdego roku, zapraszamy łodzian na Festiwal Literatury "Prope Mercatum", w którym uczestniczą i promują swoje książki wybitni autorzy polscy i obcojęzyczni. Wielu naszych stałych bywalców skupionych jest wokół tematycznych grup pasjonackich takich jak Dyskusyjny Klub Książki /pod honorowym patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego/ , Klub Smakosza, Klub Literacki, Klub Scrabblistów. Wiele uwagi w naszej pracy poświęcamy zagadnieniom tolerancji prezentując inne kultury i systemy wartości, działając na rzecz poszanowania odrębności społecznych i obyczajowych oraz podejmując inicjatywy skierowane do mniejszości etnicznych i grup defaworyzowanych. W środowisku  lokalnym postrzegani jesteśmy jako placówka upowszechniania kultury pracująca także metodą projektów otwierających nowe możliwości kontaktów oraz wymiany doświadczeń i inspiracji z partnerami europejskimi.

Tytuł warsztatu: 
Kum arain in szenk - Jewish Inn
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU13-05060
Data realizacji warsztatu: 
27.09.2009 - 02.10.2009
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
15
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
3
Cele warsztatu: 
  1. Prezentacja kultury żydowskiej, oraz ukazanie kontekstu jej wielowiekowej symbiozy z Łodzią, miastem o wielokulturowej tradycji.
  2. Uświadomienie zagrożeń i tragicznych konsekwencji dla społeczeństw  i ich kultur, jakie wynikać mogą z aktów nietolerancji i postaw ksenofobicznych.
  3. Stworzenie płaszczyzny dla ponadgranicznego  i międzypokoleniowego dialogu na rzecz poznawania, zrozumienia i szacunku dla innych, niż własna, kultur.
  4. Spotkania ze społecznością lokalną  i włączenie jej  w przebieg i międzykulturowy finał warsztatów pn. "Karczma Żydowska".

Inspirowanie uczestników do rozpowszechniania wiedzy i umiejętności nabytych  w trakcie warsztatów  w swoich krajach i środowiskach.

Obszary tematyczne: 
  • edukacja międzykulturowa: historia, tradycja, sztuka i religia
  • ekspresja artystyczna: taniec, śpiew, plastyka, fotografia
  • integracja: budowanie pozytywnych relacji interpersonalnych między europejczykami
Kraj uczestników: 
Austria
Finlandia
Litwa
Niemcy
Wielka Brytania
Łotwa
Liczba uczestników: 
5
3
2
2
2
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Uczestnicy zostali wyłonieni w drodze naboru i indywidualnych zgłoszeń.

Rekrutacja uczestników warsztatów odbywała się za pomocą strony internetowej, na której zamieszczona została karta zgłoszenia, regulamin uczestnictwa oraz program warsztatów. Ponadto promocja warsztatów odbywała się za pośrednictwem portali tematycznych (dialog.org, jewish.org.pl, sztetl.org.pl, fzp.net.pl), a także korzystaliśmy z bazy danych powstałej podczas dotychczasowych międzynarodowych projektów POS, takich jak: Międzynarodowe Biennale „Terapia i Teatr”, z udziałem zagranicznych obserwatorów. Wykorzystaliśmy wieloletnią współpracę z artystami z Litwy, Szwecji, Niemiec i Austrii przy okazji organizowanego cyklicznie Międzynarodowego Pleneru Wikliniarskiego przesyłając im informację o warsztacie.

Rozpowszechnianie informacji o projekcie odbywało się również za pomocą:

  • bazy danych partnerów POS biorących udział w projektach Grundtviga: Ambasador Edukacji Transkulturowej BAC oraz Opowiedziane biografie w edukacji dorosłych-Story managament,
  • bazy danych uczestników biorących udział w seminarium kontaktowym Europen Expierences in Intercultural Learning 9-12 października 2008, Stambuł,
  • oraz przy współpracy z Instytutem Tolerancji, jednostkami Urzędu Miasta Łodzi.

O przyjęciu decydowała kolejność zgłoszeń oraz spełnienie podstawowych kryteriów określonych przez Komisję Europejską (wiek, obywatelstwo, brak zbieżności zawodowej z tematyką warsztatu, znajomość języka angielskiego).

Grupa docelowa uczestników: 

Grupę docelową stanowili uczestnicy pełnoletni, zainteresowani kulturą i tradycją żydowską oraz osoby o szerokich zainteresowaniach artystycznych i historycznych, otwarte na twórczy dialog w międzynarodowym zespole. Udało się dotrzeć do osób, które (poza dwiema) nie mały większej wiedzy i wcześniejszego przygotowania, chętnie poznawały kulturę żydowską oraz historię Łodzi ze śladami jej obecności. W warsztatach  udział wzięło 8 mężczyzn i 7 kobiet, w wieku od 20 do 67 lat.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Uczestnicy przybyli do Łodzi w dzień poprzedzający prace warsztatowe. W miejscu zakwaterowania (w tym przypadku był to hotel Urzędu Miasta Łodzi)  nastąpiło przywitanie i wzajemna prezentacja gości i organizatorów, krótkie zajęcia integrujące grupę.  Wszyscy otrzymali niezbędne materiały: harmonogram warsztatów, identyfikatory, plan miasta, mapki dojazdowe, foldery  zawierające informacje o Łodzi, bilety komunikacji miejskiej.

Program warsztatów  obejmował:

Dzień pierwszy (27.09.2009) – wprowadzający w klimat miasta i tematykę warsztatów.

  • Wizyta  w ważnych obiektach  związanych z wielokulturową historią miasta. Uczestnicy warsztatów poznali zabytki XIX wiecznej architektury  Łodzi – dawne rezydencje i fabryki przemysłowców, obecnie muzea: Muzeum Włókiennictwa (dawna tkalnia Ludwika Geyera), Muzeum Historii Miasta Łodzi (dawny pałac Izraela Poznańskiego), Muzeum Kinematografii (dawny pałac Ludwika Grohmana) i wysłuchali wykładu: Łódź miastem czterech kultur – historia łódzkich Żydów na tle historii Łodzi przemysłowej
  • Tradycyjne pieśni żydowskie – wspólny wybór 6-7 utworów i nauka wybranych pieśni
  • Warsztaty tańca chasydzkiego – krótkie wprowadzenie dotyczące wpływu różnych kultur w muzyce i choreografii tańca chasydzkiego, nauka podstawowych kroków oraz pokaz poszczególnych układów tanecznych.

Dzień drugi (28.09.2009):

  • Nauka języka hebrajskiego – uczestnicy mieli okazję zapoznać się     z alfabetem hebrajskim, podstawowymi zwrotami  języka jidisz oraz poznać historię i korzenie języka Żydów Aszkenazyjskich.
  • Tradycyjne pieśni żydowskie- uczestnicy kontynuowali naukę wybranych pieśni żydowskich .
  • Warsztaty tańca chasydzkiego– nauka kolejnych kroków i układów.
  • Wykład “Piosenka i sztuka w Getcie Łódzkim”  ilustrowana recitalem pieśni.

Dzień trzeci (29.09.2009):

  • Warsztaty kulinarne: zapoznanie ze specyfiką kuchni koszernej oraz z regułami przyrządzania i spożywania posiłków. Nauka samodzielnego przygotowania  potraw żydowskich: kawioru po żydowsku i złotego joicha (rosołu)
  • Warsztaty tańca chasydzkiego– praca nad interpretacją układów choreograficznych tańca..
  • Tradycyjne pieśni żydowskie –  próby wspólnego śpiewania.

Dzień czwarty  (30.09.2009):

  • Wizyta na Cmentarzu Żydowskim (największy żydowski cmentarz w Europie); wykład:  Symbolika żydowskiej sztuki nagrobnej.
  • Wizyta na terenie dawnego getta łódzkiego. W trakcie zajęć uczestnicy gromadzili dokumentację fotograficzną wielu obiektów historycznych- Stację Radegast  przy ulicy Stalowej, Pomnik Dekalogu, Park Ocalałych.
  • Prezentacja w wersji niemieckojęzycznej polsko -austriackiego filmu biograficznego Spotkanie klasowe  opisującego historię 10 kobiet z Izraela, Austrii i Polski, których losy związane są z Łodzią przedwojenną i w czasie okupacji niemieckiej.
  • Tradycyjne pieśni żydowskie – kontynuacja zajęć, śpiew chóralny.

Dzień piąty (1.10.2009):

  • Wykład Sztetl- miasteczko żydowskie- poznanie historii, architektury i zwyczajów panujących w  miasteczkach typu sztetl.
  • Wykład Żydowskie święta religijne – rozmowa o zwyczajach i nakazach związanych z celebrowaniem świąt żydowskich ( Jom Kippur, Rosz ha Szana, Sukot , Chanuka, Purim, Pascha).
  • Święto Sukot – warsztaty, podczas których uczestnicy budowali i zdobili szałas, symbol święta żydowskiego Sukot (najważniejszego w żydowskim kalendarzu).
  • Tradycyjne pieśni żydowskie – przygotowanie do koncertu.
  • Kolacja w restauracji Anatewka, specjalizującej się w serwowaniu potraw kuchni żydowskiej.

Dzień szósty  (2.10.2009):

  • Próba generalna z udziałem chóru Clil (jedyny w Polsce amatorski chór żydowski) oraz  przygotowania do wieczoru  pożegnalnego.
  • Wieczór “Karczma Żydowska”- prezentacja projektu artystycznego, uczestnicy mieli możliwość zademonstrowania przed społecznością lokalną zdobytej wiedzy i umiejętności nabytych podczas warsztatów. W czasie finalnej imprezy grupa wykonała tańce chasydzkie oraz  kilka pieśni żydowskich (wspólnie z chórem Clil). Imprezie towarzyszył multimedialny pokaz samodzielnie wykonanych fotografii „Litzmanstadt Ghetto” oraz  degustacja potraw przyrządzonych według tradycyjnych przepisów koszernej kuchni żydowskiej ( m. in. czulent, fasola z czosnkiem, chały w miodzie, maca, koszerne wino) . Dodatkową atrakcją utrzymaną w klimacie wieczoru był koncert muzyki klezmerskiej w interpretacji łódzkich instrumentalistów.

Prelegentami i wykładowcami byli dziennikarze, pracownicy naukowi Uniwersytetu Łódzkiego (w jednym przypadku pracownik naukowy Uniwersytetu w Toronto), kustosze muzeów. Zajęcia z grupą prowadzili – choreograf, dyrygentka chóru Clil, scenograf, muzyk.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Większość zajęć odbywała się w Poleskim Ośrodku Sztuki – warsztaty artystyczne, projekcje filmowe, dyskusje, wywiady, pokaz, koncert. Zajęcia rozpoczynały się każdego dnia o godz. 10.00, kończyły w okolicach godz. 19.00 (z przerwą na obiad i kolację). Uczestnicy docierali z hotelu do Ośrodka podstawionymi dla nich busami a po zakończeniu zajęć korzystali z usług komunikacji miejskiej w towarzystwie (pilotujących ich ) wolontariuszy. Korzystaliśmy również z taksówek w sytuacji kiedy wystąpiła konieczność szybkiego przemieszczania się oraz po zakończeniu wieczoru pożegnalnego (ze względów bezpieczeństwa- późna godzina powrotu do hotelu).

Podczas wizyt w miejscach związanych z historią i kulturą żydowską problem komunikacji został rozwiązany dzięki wsparciu Urzędu Miasta Łodzi (Biuro Promocji, Turystyki i Współpracy z Zagranicą) – pod hotel podstawiany był rano autobus wożący uczestników zgodnie z planem wizyt. Również w tych dniach uczestnikom towarzyszył  wolontariusz, który był w stałym kontakcie z kierowcą oraz  organizatorami.

Kwestia posiłków była rozwiązana następująco: śniadania w hotelu, obiady  i kolacje serwowane były w większości dni w Ośrodku, (dostarczane przez firmę cateringową). Dla trojga uczestników zamawialiśmy dania wegetariańskie (dla jednego spośród nich- wegańskie).

Specjalizująca się w potrawach kuchni żydowskiej restauracja Anatewka przygotowała jedną uroczystą kolację, podczas której nasi goście mogli „wejść” w klimat wyjątkowo zaaranżowanego  wnętrza, będącego także mini galerią sztuki oraz posłuchać muzyki klezmerskiej.  W dniu ostatnim obiad przewidziany był w wybranej przez uczestników restauracji w centrum miasta. 

Goście przybywali do Polski w większości drogą lotniczą na Okęcie w Warszawie skąd samodzielnie docierali do Łodzi pociągami. Wszelkie informacje dotyczące godzin przylotów, rozkładów pociągów relacji Warszawa – Łódź, informacje na temat autobusów  kursujących z lotniska na Dworzec Centralny, kontakt telefoniczny z Ośrodkiem i wolontariuszami uczestnicy otrzymali mailem na kilka dni przed wyjazdem tak, aby zapobiec wszelkim nieprzewidzianym problemom i w celu  zminimalizowania sytuacji stresowych związanych z podróżą. W Łodzi na Dworcu PKP w określonym czasie czekał na każdego z uczestników wolontariusz (posiadający imienny identyfikator), którego rolą było przywitanie gościa i odwiezienie go do hotelu. Po jednego uczestnika warsztatów , gościa z Finlandii, zdecydowaliśmy się pojechać taksówką do Warszawy, ze względu na późny przylot samolotu i brak możliwości dotarcia do Łodzi innym środkiem lokomocji w godzinach nocnych. Aby zapewnić wszystkim bezpieczny powrót zakupiono bilety kolejowe do Warszawy, skąd uczestnicy samodzielnie dotarli do portu lotniczego. Przez cały czas trwania warsztatów dążyliśmy do optymalizacji działań w każdym z 6 dni dbając o : punktualność, sprawny transport, precyzyjny plan wizyt poszczególnych zajęć, dyskusji i codzienne ewaluacje.

Ewaluacja i monitoring: 

W procesie realizacji projektu użyte zostały narzędzia pozwalające na bezpośrednią ocenę pracy warsztatowej.  Do najważniejszych należą ankiety „day by day”, wręczane każdemu uczestnikowi podczas trwania 6 dniowych zajęć. Na ich podstawie mogliśmy reagować na problemy i trudności jakie zaistniały w czasie trwania warsztatów. Pierwszego dnia została przeprowadzona ustna ewaluacja mająca na celu poznanie indywidualnych sugestii uczestników. Dotyczyła ona oceny spraw organizacyjnych (zakwaterowania, jakości posiłków, transportu, opieki wolontariuszy w dniu przyjazdu oraz pracy organizatorów). Wszelkie uwagi ze strony uczestników warsztatów były cenne i pozwalały na sprawne reagowanie i usuwanie   niedogodności.

Rozmowy z wykładowcami na temat harmonogramu warsztatów i godzin realizacji  zajęć były istotnym narzędziem weryfikującym to, czy nasze propozycje uzyskują akceptację prowadzących i uczestników. Zgodnie z ich sugestią zmieniona została godzina rozpoczynania zajęć (na godz.10.00). Każdego dnia warsztatów,   omawiano bieżące sprawy: poddawano ocenie merytorycznej każde zajęcia z dnia poprzedniego,  omawiano program na kolejne dni.  

Na prośbę uczestników już po zakończeniu warsztatów zostały opracowane i wysłane dodatkowe materiały (teksty i nuty pieśni żydowskich, dokumentacja  fotograficzna, streszczenie niektórych wykładów). Jak wiemy ze zwrotnej informacji od słuchaczy , niektóre służą do propagowania kultury żydowskiej w ich społecznościach.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ warsztatu na słuchaczy:

Myśląc o uczestnikach warsztatów – ludziach z kilku obszarów kulturowych – wspominamy ich jako grupę. Uważamy to za jeden z najważniejszych „pożytków” tego przedsięwzięcia. Przez 6 dni pobytu udało się zintegrować te osoby w twórczym, niezwykle kreatywnym zespole skupionym wokół precyzyjnie nakreślonego celu i tematu. Uczestnicy, poza tym, że nawiązali z sobą bliskie relacje, poznali swoje kulturowe różnice i podobieństwa, wspólnie odkrywali (nie do końca może dotąd uświadomiony) fenomen kultury żydowskiej. Sądzimy, że głęboko „weszli” w tę tematykę, czego dowodem był koncert jaki zaprezentowali publicznie – śpiewali po hebrajsku i w jidisz, wykonywali tańce chasydzkie, przygotowywali koszerne potrawy. Poznali  zabytki architektury Łodzi i jej związki z historią Żydów. Poznali nasze miasto wyrosłe z wielokulturowości, gdzie przeplatały się „cztery kultury”, a ich koegzystencja była możliwa , twórcza i wzajemnie się wzbogacająca.

Wpływ warsztatu na organizację i pracowników:

Przygotowanie projektu warsztatów, faza organizacyjna i bezpośrednia realizacja wymagało od  pracowników naszej placówki pełnej mobilizacji logistycznej, a także odpowiedzialności za jego jakość merytoryczną. Już samo określenie tematyki projektu miało walor edukacyjny również dla nas. Z bogactwa jakie oferuje kultura żydowska i faktu, iż Łódź jest świadectwem jej żywej obecności należało wybrać zagadnienia, które by w sposób spójny pozwoliły to uświadomić i zaprezentować uczestnikom warsztatów (oczywiście w czasie jakim dysponowaliśmy – sześciu dni). Językiem komunikacji był język angielski – to wymóg dla uczestników ale i dla koordynatorów projektu i wolontariuszy. Dzięki temu podnosiliśmy własne kompetencje językowe, wymagające – jak się okazało, konieczności dalszego doskonalenia. Warsztaty to także zdobywanie doświadczeń różnej natury: organizacyjnej, kontaktów interpersonalnych, współpracy z instytucjami, pozyskiwanie ekspertów, poznawanie mentalności ludzi z innych kręgów kulturowych, czynienie wysiłków na rzecz stworzenia optymalnych warunków do twórczej pracy zespołowej. Nowe doświadczenia to wielki kapitał do wykorzystania w przyszłości, pole do samooceny, a także weryfikacji idei i pomysłów z praktycznym przełożeniem w działaniu.

Warsztaty ponadto stały się okazją do nawiązania kontaktów między uczestnikami, pracownikami i osobami, które w sposób aktywny bądź pośredni uczestniczyły w realizacji projektu (wolontariusze, dziennikarze, wykładowcy, bywalcy POS). Warsztaty miały także dla nas aspekt poznawczy i poszerzyły  naszą  wiedzę o wielu europejskich krajach, z których przybyli uczestnicy warsztatów. 

Wpływ warsztatów na społeczność lokalną:

Społeczność lokalna i stali bywalcy placówki są także cenzorem naszych przedsięwzięć, jako aktywna publiczność oceniają rezultaty naszych projektów. W tym przypadku mieli okazję uczestniczyć w „Karczmie Żydowskiej”, oklaskiwali popis uczestników warsztatów – brawurowo wykonane tańce chasydzkie i pieśni żydowskie, obejrzeli na telebimie zapis fotograficzny z wizyt w miejscach związanych z historią i kulturą Żydów mieszkających przed wojną w Łodzi, degustowali potrawy i napoje, słuchali muzyki klezmerskiej.  Dla wielu, szczególnie starszych mieszkańców, gości tej imprezy stanowiło to wielkie przeżycie , dostarczyło wzruszeń i przywołało wspomnienia.

Upowszechnianie rezultatów: 

Poleski Ośrodek Sztuki "od zawsze" propagował inne kultury (język, obyczaje, sztukę, kuchnię), wykorzystując do tego szerokie spectrum metod i form; od spotkań literackich, wystaw plastycznych i fotograficznych, warsztatów artystycznych, wizyt  reporterów, koncertów itp. Warsztaty kultury żydowskiej wpisują się zatem w naszą koncepcję propagowania i upowszechniania  europejskiej  wielokulturowości, oraz reagowania na przejawy dyskryminacji czy też wartościowania innych kultur.  Od wielu lat włączamy się czynnie w akcję "Kolorowa tolerancja", której organizatorem jest Instytut Tolerancji w Łodzi. Ideą tego przedsięwzięcia jest  zamalowywanie obraźliwych napisów na murach łódzkich budynków.

W marcu br. roku zgłosiliśmy prace młodzieżowego koła działającego przy POS do konkursu plastycznego pt. „Tolerancja i nietolerancja” im. Hiki Fromera,  amerykańskiego biznesmena pochodzenia żydowskiego, który żył i pracował w Łodzi. W kwietniu br. gościła w Łodzi , mieszkająca w Izraelu Renata Jabłońska, prozaik, poetka i tłumaczka żydowskiego pochodzenia, pisząca w języku polskim i hebrajskim. Mieliśmy przyjemność współorganizować jej wieczór autorski i promocję zbioru wierszy "I tyle". W swojej poetyckiej wypowiedzi autorka odnosi się do własnej tożsamości pomiędzy odrębnymi światami, próbuje ją zdefiniować i określić swój polsko -żydowski los.

W kwietniu br. przygotowaliśmy kameralny wieczór muzyczny, w czasie którego prezentowane były utwory kompozytorów żydowskiego pochodzenia. W programie: Fuga S-Dur  na skrzypce i fortepian oraz koncert e-moll Felixa Mendelssohna – Bartholdyego,  Sonata na skrzypce i fortepian Viktora Ulmana oraz transkrypcja Fantazji i Fugi Gideona Kleina. Koncert wykonany był przez doktorantki Akademii Muzycznej w Łodzi, Annę Ceglińską (skrzypce) i Oliwię Różańską (fortepian). 

W połowie czerwca br. promować będziemy książkę Elsy Drucaroff "Piekło obiecane", której fabuła osadzona jest  w realiach międzywojennej Polski i Argentyny lat dwudziestych XX wieku. Charakteryzuje nie tylko sytuację żydowskiej diaspory i relacji polsko - żydowskich, ale opisuje dramatyczne losy młodych Żydówek podstępnie wywiezionych z Polski do argentyńskich domów publicznych i proceder temu towarzyszący. 

I Warsztaty Kultury Żydowskiej wywołały znaczny, lokalny rezonans społeczny oraz duże zainteresowanie potencjalnych uczestników. Po zakończeniu rekrutacji nadal napływały zgłoszenia chętnych osób z Niemiec, Rumunii i Austrii, co dodatkowo motywowało nas do aplikowania o możliwość realizowania kolejnej edycji, rozbudowanej o nowe wątki i zagadnienia. Potencjał, jaki ma do zaoferowania Łódź, zważywszy na jej historyczną wielokulturowość i trwałe ślady obecności kultury żydowskiej, wart jest wykorzystania i eksponowania do celów edukacyjnych. Trwałą wartością warsztatów , poza walorami integracyjnym i poznawczymi winna być, naszym zdaniem, refleksja nad dramatem narodu żydowskiego i zbrodniczymi planami nazistów unicestwienia tej nacji i jej kultury. Jako kulturoznawcy, pedagodzy i łodzianie, których dziadkowie żyli w Łodzi "czterech kultur", i gdzie Żydzi stanowili 1/3 mieszkańców, czujemy potrzebę przypominania naszej wspólnej historii poprzez dostępne nam metody przekazu. Warsztaty są jedną z takich możliwości, jako spotkanie z unikalną  kulturą żydowską, która przetrwała czas zagłady i która tak porusza swoją wyjątkowością. Warsztaty, o czym dowiedzieliśmy się od naszych uczestników, odwoływały się do różnych potrzeb i oczekiwań: wiedzy, doświadczenia, emocji, czasem ciekawości.

Ville z  Finlandii napisał do nas, że często  w gronie przyjaciół wspomina pobyt w Łodzi i swoje pierwsze kontakty z żydowska kulturą. Przyjechał, aby nawiązać nowe europejskie znajomości, dowiedzieć się czegoś, poznać Polskę. Kiedy uczył się pieśni żydowskich i ćwiczył  z innymi tańce chasydzkie, ”dobrze się bawił”, ale kiedy znalazł się na terenie dawnego getta poczuł wielkie poruszenie a swoją obecność tam uważa za  ważne  i głębokie przeżycie.

Inna uczestniczka, Anette z Hamburga, szuka inspiracji do pisanej przez siebie powieści, która będzie osadzona w realiach łódzkiej dzielnicy Bałuty i ul. Pasterskiej, przy której mieszkał kiedyś jej ojciec, a która w czasie okupacji została włączona w obręb getta. Warsztaty stały się dla niej swoistą podróżą w przeszłość własnej rodziny i odkrywanie skomplikowanych relacji polsko- niemiecko - żydowskich.

Karl, Niemiec z Ammerbuch, organista kościoła ewangelickiego, zafascynowany chórem Clil, który w czasie warsztatów  wykonywał pieśni żydowskie, organizuje w swoim mieście jego koncert.

Litwinki: Jolanta, Ausra i Edita (dyrygentka, przewodniczka turystyki i instruktorka śpiewu) z miasteczka Telsiai zwracają się do nas z prośbą o kolejne materiały, (nuty, teksty, informacje), które będą mogły wykorzystać w swojej pracy w miejscowym ośrodku kultury, dokąd zamierzają przenieść łódzkie doświadczenia. Warsztaty umocniły w nas wolę dalszych wysiłków do pracy nad zbliżaniem kultur i ich przedstawicieli, a dla uczestników, jak sądzimy, stały się ważnym doznaniem osobistym, często także inspiracją zawodową.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Wybrane podziękowania uczestników nadesłane mailem po zakończeniu warsztatów:

„Joerg, Doris i ja dotarliśmy  do domu zdrowi i pod wielkim wrażeniem. Pobyt w Polskim Ośrodku Sztuki był wspaniały, wy również, świetne jedzenie i picie i oczywiście przyjacielscy pracownicy ośrodka ”- list od Joachima  z Niemiec.

Astere, studentka z Łotwy ubolewa, że „...w warsztatach uczestniczyło za mało osób w moim wieku..” zaś jej kolega, Rasads czuje pewien niedostatek „.. powinno być jeszcze więcej dyskusji w grupach bezpośrednio po wizytach w muzeach..”

Ville z Finlandii tak komentuje warsztaty „Jeszcze raz dziękuję za możliwość uczestniczenia w warsztatach - było perfekcyjnie.  Słowa nie mogą wyrazić mojej wdzięczności za możliwość poznania tak wspaniałych uczestników i organizatorów!”

Jeszcze raz ogromne podziękowania dla całego waszego zespołu. Jestem pod wrażeniem waszej gościnności. Dużo się nauczyłem, dużo się śmiałem i chyba nawet fałszowałem..” - Michael z Niemiec.

Pracownicy Poleskiego Ośrodka Kultury zaangażowani w realizację warsztatów z wielką przyjemnością wspominają ten czas. Uczestnicy stanowili grupę zdyscyplinowaną, nastawioną na optymalne wykorzystanie pobytu w Łodzi. W olbrzymiej większości  aprobowali intensywność i różnorodność zajęć, aczkolwiek dla jednej z osób, warsztaty taneczne stanowiły zbyt duży wysiłek fizyczny. Nasunęło nam to pomysł, aby w przyszłości, przy ewentualnej kolejnej edycji, zaproponować też formy alternatywne /a nie tylko obligatoryjne / warsztatów artystycznych .

Dorota, choreograf pracujący z grupą, była pełna podziwu, dla entuzjazmu z jakim uczestnicy podchodzili do nauki tańców chasydzkich, jak szybko je opanowali i jak brawurowo (i publicznie) wykonali.

"Uśmiech na twarzach tych osób, był dla mnie największym podziękowaniem i satysfakcją", tak wspomina pracę z grupą.

Maria, pracownik POS, germanistka, a zarazem działaczka Instytutu Tolerancji, rozmawiała dużo z niemiecką grupą (także nieoficjalnie) po skończonych zajęciach. Z jedną  z uczestniczek, Doris, spotkała się wcześniej  w Niemczech, odżyły wspomnienia jakiś wspólnie przeżytych sytuacji. Dla obu pań, ten ponowny kontakt był dużym emocjonalnym doznaniem. Tak, czy inaczej obie zgodnie zadeklarowały chęć podtrzymywania z sobą dalszych, stałych kontaktów. Zatem warsztaty, to nie tylko nowe obszary wiedzy i  umiejętności, kolejne doświadczenia, ale  także serdeczne  więzi osobiste,  dobrze rokujące dla europejskich społeczeństw i ich pokojowej koegzystencji.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

O odbywających się w naszym Ośrodku Warsztatach Kultury Żydowskiej staraliśmy się powiadomić mieszkańców Łodzi, za pomocą lokalnych mediów. TV Ret -Sat (nasz patron medialny) zarejestrowała wybrane zajęcia (warsztaty tańca chasydzkiego, warsztaty pieśni i finałowe spotkanie integracyjne) zaś TVP Łódź nakręciła wizytę uczestników na cmentarzu Żydowskim.

Dziennikarze (Radio Łódź, TVP Ret-Sat) przeprowadzili z naszymi gośćmi rozmowy, pytając ich o opinie z przebiegu warsztatów, a w dniu ostatnim przeprowadzili wywiady (także z dyrektorem Ośrodka ) prosząc o  ocenę rezultatów  tego przedsięwzięcia. O trwających warsztatach informowała także lokalna prasa „Gazeta Wyborcza” i „Express Ilustrowany”.  Staraliśmy się we własnym zakresie wyeksponować informacje o projekcie za pomocą zewnętrznego banera oraz wewnątrz placówki symbolicznym akcentem scenograficznym, specjalnie zaprojektowanym przez artystę  plastyka. 

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Rutkowska-Rochmińska
Data wypełnienia formularza/karty: 
30.05.2010

seminarium kontaktowe - Renata Bartman Technology and Learning: using technology to support the learning process and overcoming the digital divide

Tematyka działań: 
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Organizacja korzystająca z wyjazdu: 
Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego
Imię i nazwisko: 
Renata Bartman
Stanowisko w organizacji: 
Nauczyciel j. niemieckiego, doradca metodyczny
Adres: 
Ul. Długa 13 65-401 Zielona Góra
Telefon: 
(68) 453 01 33
E-mail: 
sekretariat@cku.zgora.pl
Typ wyjazdu: 
seminarium kontaktowe
Tytuł seminarium: 
Technology and Learning: using technology to support the learning process and overcoming the digital divide
Nr Umowy Finansowej: 
2010-1-PL1-GRU07-15214
Data realizacji
Termin wyjazdu: 
24.11.2010 - 27.11.2010
Organizacja goszcząca: 
ECOTEC Narodowa Agencja Programu Lifelong Learning w Wielkiej Brytanii
Opis wizyty/seminarium: 

Przed wyjazdem na seminarium kontaktowe do Wielkiej Brytanii:

  • zapoznałam się z procedurami programu Grundtvig „Uczenie się przez całe życie”
  • zapoznałam się z własnej inicjatywy z ogólnodostępnymi informacjami na temat UK (historia, obyczaje, informacje praktyczne, połączenia lotnicze, komunikacja itd.).
  • przygotowałam informacje na temat Polski, naszego systemu kształcenia w Polsce i w mojej instytucji w języku angielskim oraz specjały kulinarne z Polski, o które prosił wcześniej organizator wizyty.
  • nawiązałam kontakt emaliowy z organizatorem wizyty, wypełniłam formularz zgłoszeniowy na wizytę kontaktową i jej poszczególnymi uczestnikami.
  • korzystałam ze specjalnego forum dla uczestników wizyty w Internecie, gdzie zapoznałam się z programem, propozycjami przyszłych projektów oraz nawiązałam kontakt innymi uczestnikami, co przyczyniło się do mojej lepszej znajomości zagadnień w języku angielskim.

Po zapoznaniu się z programem mojej wizyty i listą uczestników wizyty przygotowaliśmy wspólnie z nauczycielami mojej szkoły przygotowaliśmy pomysł na międzynarodowy projekt.

Po powrocie z seminarium:

  • kontaktowałam się emaliowo z organizatorem seminarium i jej poszczególnymi uczestnikami w celu wymiany dalszych informacji na temat przyszłego partnerstwa oraz informacjami potrzebnymi do sporządzenia raportu końcowego
  • przygotowałam sprawozdanie merytoryczne na temat odbytego przeze mnie wyjazdu w ramach akcji Wizyty Przygotowawcze Grundtviga, oraz kopie zaświadczenia o uczestnictwie, które przekazałam moim zwierzchnikom
  • szybko sporządziłam Raport końcowy z odbytej wizyty w celu rozliczenia z Polską Narodową Agencją.

OPIS PRZEBIEGU SEMINARIUM KONTAKTOWEGO :

  • 24.11.2010r. Dojechałam na miejsce do hotelu ok. godz. 16. i zakwaterowałam się w pokoju. Wieczorem odbyło się uroczyste powitanie uczestników przez organizatorów. Po kolacji każdy kraj zaprezentował smakołyki charakterystyczne dla danego regionu. Była to wspaniała możliwość wzajemnego poznania się z organizatorami i innymi uczestnikami.
  • 25.11.2010r. Od rana odbyły się spotkanie informacyjne na temat założeń programowych , przedstawione zostały także przykłady dobrej praktyki i dyskusja na ten temat. Po obiedzie była możliwość dalszej dyskusji i zapoznania się z założeniami do projektów partnerskich. Uroczysta kolacja w restauracji hotelowej.
  • 26.11.2010r. Od rana praca w grupach nad wspólnym projektem. Na podstawie informacji, jak dobrze przygotować wspólny wniosek, utworzone grupy uczestników opracowywały plany wspólnych działań. Po obiedzie nastąpiło krótkie przedstawienie przyszłych projektów przez poszczególne grupy. Na zakończenie spotkania roboczego organizatorzy podziękowali za udział w zorganizowanej wizycie oraz wręczyli dyplomy uczestnictwa. Wieczorem zorganizowano w ramach programu kulturowego tzw. podchody, które ze względu na złą pogodę nie cieszyły się powodzeniem. Kolacje zaplanowano w restauracji w mieście, co dało uczestnikom wizyty kontaktowej możliwość dalszej dyskusji na temat planowanej współpracy.
  • 27.11.2010r. Wyjazd uczestników seminarium kontaktowego.

DALSZE DZIAŁANIA PO POWROCIE:

Moim zdaniem podczas seminarium kontaktowego wszystkie działania w sposób zadowalający zostały zrealizowane. W Brighton, w czasie spotkania była możliwość zapoznania się z założeniami programu „Uczenia się przez całe życie”, przedstawione nam zostały w sposób przystępny przykłady dobrej praktyki, odbywały się dyskusje między uczestnikami, była możliwość wymiany doświadczeń oraz czas na przygotowanie formularzu wniosku dotyczącego projektu partnerskiego.

Projekt Partnerski Grundtviga , który mamy nadzieję wspólnie zrealizować będzie zatytułowany

“ INCLUSIVE - Involving New Communities of Learners Using Socially Inclusive Virtual Environments”.

Uzasadnieniem dla naszego partnerstwa jest to, że dla wielu ludzi, którzy biorą udział w kursie e-learning, szczególnie tych o niskim poziomie umiejętności w zakresie ICT, jest bardziej prawdopodobne że z różnych powodów nie ukończą kursu, jest ich więcej niż w bardziej tradycyjnych formach kształcenia (np. w szkolnej klasie ), a zatem konieczne są środki wspierania e-ucznia.

Celem naszego projektu jest wymiana doświadczeń w zakresie organizacji szkoleń za pomocą web 2.0 social media platform. Ponadto chodzi o wspieranie uczestników w e-learningu i zachęcenie uczących się do przejęcia kontroli nad własną drogę uczenia się i tworzenia wymiany najlepszych praktyk.

Uważamy, że planowane spotkania są ważne dla każdej organizacji partnerskiej na rzecz tworzenia i utrzymania społecznej platformy mediów. W celu wspierania uczenia korzystne to będzie dla uczniów w danym sektorze, dla organizatorów w dziedzinie planowania i prowadzenia partnerstwa, co umożliwi dzielenie się swoimi doświadczeniami z rówieśnikami z innych krajów. Planowane jest utworzenie wspólnej platformy, na przykład w formie społecznej Ning sieci, by móc połączyć ze sobą wszystkie działania organizacji partnerskich oraz umożliwić zrównoważne partnerstwa.

Partnerami w projekcie są:

  • Centrum Edukacji Bright Bałtyckiego (Łotwa),
  • Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego (Polska),
  • secundaria Escola de maia do Castelo (Portugalia),
  • INSIGNARE (Portugalia),
  • Iskolaegeszsegugyi szakmai muhely Alapítvány kozhasznu (Węgry),
  • Kaunas dorosłych centrum edukacji (Litwa),
  • Praska Professionala Szkoła Dziennikarstwa (Czechy),
  • Tellus Plymouth (Anglia - Wielka Brytania),
  • Volksochschulverband Baden-Wuttemberg (Niemcy),
  • Cartrefi Cymru (Walia- Wielka Brytania).

Wiedza zdobyta podczas seminarium będzie pomocna w organizacji przyszłego projektu partnerskiego. Po powrocie, podczas spotkania z pracownikami mojej szkoły rozpowszechniłam informację i doświadczenia z wyjazdu. Zaprezentowałam zdjęcia i zgromadzone informacje o uczestnikach spotkania oraz materiały wypracowane wspólnie z przyszłymi parterami projektu.

Na naszym spotkaniu omówiliśmy także dalszy plan działania i przydział obowiązków.

Informacje i zdjęcia z danej wizyty kontaktowej zamieściliśmy na naszej stronie internetowej: http://www.cku.zgora.pl/PL/166/SODID/.

Kraj: 
Wielka Brytania
Miasto bądź rejon: 
Brighton
Subskrybuje zawartość

Switch style