Wielka Brytania

Paulina Janus

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Doradztwo i poradnictwo
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Imię i nazwisko: 
Paulina Janus
Stanowisko pełnione w organizacji: 
Psycholog / trenerka
Nazwa organizacji macierzystej: 
Ośrodek Szkolenia Kursowego i Ustawicznego (OSKiU)
Pełny adres organizacji macierzystej: 

ul. Bronowicka 73

30-091 Kraków

Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-PL1-GRU11-39646
Realizacja
Daty trwania asystentury: 
05.08.2013 - 13.06.2014
Dane organizacji goszczącej Asystenta: 
Stockwell Partnership, 155-157 S Lambeth Rd, Londyn SW8 1XN, www.stockwell.org.uk
Cele Asystentury: 

- Prowadzenie zajęć dydaktycznych

- Doradztwo związane z edukacją / uczeniem się dorosłych

- Badanie aspektów uczenia się dorosłych w kraju goszczącym

- Współprowadzenie projektów aktywizacji społecznej i obywatelskiej w celu włączenia ich elementów w edukację osób dorosłych

Opis działań związanych z przygotowaniem się do Asystentury: 

Aby skutecznie przygotować się do Asystentury zapoznałam się z publikacjami, które poszerzyły moją wiedzę w zakresie tematyki związanej z projektem. Ponieważ głównymi odbiorcami moich działań byli migranci, pomocne okazały się materiały z zakresu psychologii migracji i międzykulturowości, a także efektywnego prowadzenia szkoleń i warsztatów. Poza publikacjami książkowymi cennym źródłem informacji był dla mnie także Internet -  zwłaszcza w kontekście aktualnej sytuacji imigrantów w Wielkiej Brytanii, ze szczególnym uwzględnieniem mniejszości polskiej. W ramach przygotowania kulturowego zaznajomiłam się z praktycznymi informacjami na temat codziennego życia w Londynie oraz brytyjskiej kultury, historii i zwyczajów.

Opis przebiegu Asystentury: 

Moje działania w ramach Asystentury to przede wszystkim prowadzenie warsztatów umiejętności społecznych i kursów języka angielskiego dla grupy Polaków (a właściwie Polek, bo tylko Panie zgłosiły się na kurs) w celu poprawy ich sytuacji na rynku pracy oraz jakości codziennego życia. Ponadto jedną z najważniejszych inicjatyw był projekt Polish Insight, który obejmował serię grup focusowych badających nastawienie, mocne i słabe strony oraz potrzeby i problemy Polaków mieszkających w londyńskiej gminie Lambeth. Projekt realizowany był przez Stockwell Partnership na zlecenie Lambeth Council (Rady Gminy Lambeth). Stockwell Partnership jest organizacją zajmującą się pomocą osobom zagrożonym wykluczeniem społecznym ze szczególnym uwzględnieniem migrantów oraz realizowaniem działań aktywizujących mieszkańców lokalnej społeczności. Londyn to miasto, w którym 40% mieszkańców to imigranci, więc zapotrzebowanie na tego typu wsparcie jest bardzo duże.

W ramach projektu nawiązaliśmy także współpracę z polskim Konsulatem. W oparciu o wyniki badań stworzyliśmy kompleksowy projekt  mający na celu odpowiedzieć (szczególnie poprzez działania związane z edukacją osób dorosłych) na potrzeby, aspiracje i plany Polaków w Lambeth. Inicjatywa ta jest szansą na realną poprawę sytuacji polskiej społeczności. Rezultaty mojej Asystentury będą zatem przynosić dalsze wymierne efekty w przyszłości.

Brałam również udział w realizacji ciekawych i nowatorskich projektów aktywizacji społecznej i przeciwdziałających wykluczeniu społecznemu w Stockwell:

- Cook and Meet

W ramach projektu odbywały się sesje kreatywnego gotowania dla migrantów, w ramach których wykorzystywano produkty pozyskane od lokalnych przedsiębiorstw. Za każdym razem do wykorzystania był inny zestaw przypadkowych produktów, z których uczestnicy przygotowywali posiłek, jednocześnie świetnie się przy tym bawiąc i odpoczywając. Projekt miał również wymiar ekologiczny, ponieważ przeciwdziałał marnowaniu żywności przez okolicznych sprzedawców.

- Community Organisers

Celem była aktywizacja mieszkańców jednego z lokalnych osiedli. Organizatorki wykonywały swoistą ‘pracę u podstaw’, docierając do ludzi metodą ‘od drzwi do drzwi’ i inspirując ich do podjęcia działań, które zaspokoją zadeklarowane przez nich podczas rozmowy potrzeby społeczne, kulturalne i obywatelskie.

- Community Leaders

Projekt obejmował program szkoleń z zakresu edukacji obywatelskiej dla migrantek pochodzenia afrykańskiego, które dzięki niemu dowiedziały się m.in. jak nawiązywać dialog z przedstawicielami władz i skutecznie wywierać wpływ na lokalną przestrzeń publiczną.

- Stockwell Festiwal

Impreza promująca lokalne talenty, inicjatywy społeczne, kulturalne i biznesowe oraz różnorodność kulturową jest największym takim wydarzeniem w Stockwell.

- Stockwell Forum

W ramach cyklicznie odbywającego się lokalnego forum rezydenci mają okazję dowiedzieć się, co aktualnie dzieje się w ich społeczności, wyrazić swoje zdanie na ten temat, podzielić się pomysłami, zaprezentować realizowane przez siebie działania. Jest to okazja do nawiązania dialogu między ‘zwyczajnymi’ mieszkańcami a władzami lokalnymi.

Opis wpływu Asystentury na Beneficjenta, jego organizację macierzystą i goszczącą: 

Udział w Asystenturze był dla mnie szansą zarówno na rozwój zawodowy, jak i osobisty. Praca w organizacji zajmującej się przeciwdziałaniem wykluczeniu społecznemu i aktywizacją obywatelską i wykorzystującej wiele nieznanych mi dotąd metod pracy pozwoliła mi na poszerzenie mojej wiedzy i warsztatu trenerskiego. Prowadząc szkolenia z zakresu aktywizacji społecznej w Polsce dostrzegałam często problem polegający na braku włączenia w treningi umiejętności osobistych i związanych z rynkiem pracy komponentu obywatelskiego. Asystentura w Wielkiej Brytanii, kraju o długich tradycjach demokratycznych, w organizacji zajmującej się także edukacją obywatelską,  była świetną okazją do wzmocnienia moich kompetencji. Prowadząc szkolenia w przyszłości będę mogła włączyć elementy tej tematyki do ich programu.

Ponadto udział w tak wielu różnorodnych projektach stał się dla mnie źródłem inspiracji i nowego sposobu myślenia na temat aktywizacji społecznej. Praca w organizacji zajmującej się problematyką migrantów pozwoliła mi na uzupełnienie wiedzy zdobytej na studiach psychologicznych i kulturoznawczych o kontekst praktyczny i przygotowała do pracy z migrantami, których liczba rośnie także w Polsce.  Obecnie nadal pozostaję w Londynie angażując się w działania Stockwell Partnership. Po powrocie do kraju będę jednak nadal współpracowała z OSKiU, a znacznie rozszerzona wiedza, znajomość nowych praktyk i metod prowadzenia szkoleń, uzupełnienie wiedzy na temat pracy z osobami zagrożonymi wykluczeniem o kontekst społeczny pozwoli mi bardziej kreatywnie realizować moje edukacyjne działania i skuteczniej odpowiedzieć na potrzeby mojej organizacji macierzystej i jej słuchaczy. Dzięki mojemu udziałowi w Asystenturze będę mogła skuteczniej docierać do słuchaczy mojej organizacji, motywować ich do większego zaangażowania, przełamywać stereotypowe myślenie oraz ilustrować prezentowane przeze mnie treści międzykulturowymi przykładami dobrych praktyk. Będę także mogła inspirować ich do bardziej europejskiego myślenia, co jest bardzo istotne w kontekście tego, że moimi odbiorcami są bardzo często osoby z małych miejscowości. Informując je o dostępnych możliwościach wzięcia udziału w różnorodnych projektach edukacyjnych także na poziomie europejskim będę mogła przyczynić się do poszerzenia ich perspektywy na kwestię własnego rozwoju osobistego i zawodowego. Jako osoba z bezpośrednim doświadczeniem w realizacji projektu Asystentury będę także mogła zachęcić moją organizację do wzięcia udziału w kolejnych projektach, popierając to przykładami i doświadczeniami. Poszerzając zakres własnych kompetencji o wiedzę na temat prowadzenia badań, projektowania ewaluacji, nowej metodologii prowadzenia szkoleń oraz wiedzę na temat pracy ze szczególną grupą osób, jaką są migranci, będę mogła wzbogacić ofertę edukacyjną trenerów współpracujących z moją organizacją i poszerzyć zakres jej odbiorców o tę grupę. Wnosząc w działania prowadzone we współpracy z OSKiU oraz treści prezentowane jej słuchaczom będę mogła zwiększyć europejski wymiar mojej organizacji. Poprzez docieranie do osób ze środowisk zagrożonych wykluczeniem i wykorzystanie doświadczenia zdobytego w trakcie pobytu w Londynie w pracy z nimi moja Asystentura będzie także miała wpływ na życie mieszkańców lokalnych społeczności w wielu miejscach w Polsce, w których OSKiU realizuje swoje szkolenia.

Jako Asystentka Grundtviga wzmocniłam polską reprezentację w Stockwell Partnership, co umożliwiło realizowanie działań na rzecz pomocy polskim migrantom z większym rozmachem, m.in. skuteczniejsze przeprowadzenie badań na temat Polaków w Lambeth, dotarcie do większej ich liczby, nawiązanie cennych kontaktów z polskim Konsulatem oraz plan zakrojonego na szeroką skalę projektu mającego odpowiedzieć na ich potrzeby, który najprawdopodobniej zostanie zaakceptowany przez instytucję finansującą. Wprowadziłam też do działań Stockwell Partnership warsztaty i kurs skierowany specjalnie do Polaków. Dzięki temu poszerzyła się oferta organizacji goszczącej, jej rozpoznawalność i pozytywny wizerunek wśród polskiej społeczności.  Ponadto wspierając pozostałe projekty mogłam wykorzystać swoją wiedzę, doświadczenie, znajomość polskich praktyk i rozwiązań i w ten sposób usprawnić ich realizację.

Upowszechnianie rezultatów: 

Jedną z najważniejszych korzyści z realizacji Asystetntury jest uzyskanie przez moją organizację goszczącą pełniejszego obrazu polskiej społeczności w Lambeth oraz zaplanowanie konkretnych, realistycznych, a zarazem odważnych działań mających na celu zaspokojenie jej potrzeb, budowanie dialogu międzykulturowego i nawiązywanie pozytywnych relacji między lokalnymi mieszkańcami różnych narodowości. Wyniki badań przeprowadzonych przez organizację wśród społeczności migrantów z Polski (http://www.stockwell.org.uk/wp-content/uploads/2012/03/Polish-Insight-Pr...) zostały zaprezentowane na Stockwell Forum, co w rezultacie zaowocowało nawiązaniem cennych kontaktów i wystawą na temat polskich atrakcji turystycznych w lokalnej bibliotece. Jako Asystentka rozpowszechniałam także informacje o programie Grundtvig poprzez udział w projektach skierowanych do szerszej społeczności, promując w ten sposób programy europejskie.

Aby upowszechniać rezultaty mojej Asystentury, prowadziłam polsko – angielski blog dokumentujący realizację projektu przez cały czas jego trwania (http://grundtvigassistant.wordpress.com). Według danych dostępnych w statystykach strony, został on odwiedzony przez czytelników z Wielkiej Brytanii, Polski, Francji, Rosji, Rumunii, Stanów Zjednoczonych, Szwecji oraz Turcji. Odnośniki do bloga i informacja na temat mojej Asystentury znalazły się na stronie Stockwell Partnership oraz jej profilu na Tweeterze. Link do bloga przesłałam także Narodowej Agencji w Polsce oraz OSKiU, mojej organizacji macierzystej, by umożliwić czerpanie wedle uznania informacji na temat moich działań i metod pracy podczas mojej nieobecności. Po zakończeniu projektu moja organizacja macierzysta otrzymała ode mnie również prezentację na temat sytuacji Polaków i imigrantów w Wielkiej Brytanii.

Jako psycholog i trenerka pracująca z osobami zagrożonymi wykluczeniem społecznym wiedzę i doświadczenia zdobyte podczas projektu będę mogła ustawicznie wykorzystywać w pracy z odbiorcami moich szkoleń, zarówno poprzez wykorzystywanie poznanej metodologii i wiedzy, jak i prezentowanie brytyjskich dobrych praktyk jako materiału do refleksji i dyskusji. Z doświadczenia wiem, że międzykulturowe przykłady są dla słuchaczy interesujące i inspirujące oraz pomagają poszerzyć perspektywę.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji Asystentury: 

Z perspektywy mojego rozwoju zawodowego udział w Asystenturze Grundtviga był niezwykle cenną szansą na zdobycie nowych doświadczeń. Działania podjęte przeze mnie w ramach projektu były szersze niż planowałam, a ponieważ Stockwell Partnership współpracuje z różnymi organizacjami, miałam okazję do odwiedzenia m.in. International Alert, Children’s Centers, Design Council itp. oraz wzięcia udziału w ciekawych warsztatach z zakresu pracy z migrantami i działalności trzeciego sektora. Oprócz rozwoju zawodowego Asystentura była dla mnie także niezwykłym doświadczeniem osobistym, okazją do poznania interesujących ludzi z całego świata, korzystania z obszernej oferty kulturalnej Londynu oraz  spojrzenia na otaczającą rzeczywistość z nowej perspektywy.

Chciałabym serdecznie podziękować Narodowej Agencji za umożliwienie mi udziału w Asystenturze Grundtviga.

Kraj: 
Wielka Brytania
Miasto lub rejon: 
Londyn

Barbara Steglińska

Tematyka działań: 
Doradztwo i poradnictwo
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Imię i nazwisko: 
Barbara Steglińska
Stanowisko pełnione w organizacji: 
Kierownik zespołu ds. wdrażania projektów europejskich i współpracy międzynarodowej
Nazwa organizacji macierzystej: 
Łódzka Wojewódzka Komenda Ochotniczych Hufców Pracy
Pełny adres organizacji macierzystej: 
ul. Pomorska 41
90-203 Łódź
Telefon: 
4263645437
E-mail: 
b.steglinska@lodz.ohp.pl
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-PL1-GRU11-39621
Realizacja
Daty trwania asystentury: 
02.09.2013 - 14.12.2013
Dane organizacji goszczącej Asystenta: 
Tellus Group Ltd. Head Office: Swarthmore Education Centre 78 Mutley Plain, Plymouth, Devon PL4 6LF Wielka Brytania www.tellusgroup.co.uk
Cele Asystentury: 
  1. Doradztwo związane z edukacją/uczeniem się dorosłych.
  2. Badanie aspektów edukacji/uczenia się dorosłych w kraju goszczącym.
  3. Nawiązywanie partnerstw w ramach współpracy na rzecz edukacji dorosłych: inicjowanie, planowanie oraz tworzenie nowych wniosków aplikacyjnych o dofinansowanie ze środków unijnych projektów edukacyjnych dla dorosłych.
Opis działań związanych z przygotowaniem się do Asystentury: 

Po podpisaniu umowy z Narodową Agencją przygotowania do asystentury rozpoczęłam od ustalenia zastępstwa, zadań do wykonania i podziału obowiązków w organizacji macierzystej podczas mojej nieobecności, której perspektywa okazała się bardzo stresująca dla mojego kierownictwa.

Zgodnie z planem zakupiłam kilka polskich suwenirów i smakołyków, przygotowałam prezentację promującą Polskę i polską kulturę, którą cyklicznie pokazywałam podczas pobytu w Plymouth.

Przez cały okres wakacyjny starałam się wszelkimi metodami udoskonalić swój angielski, m.in. słuchając i oglądając brytyjskie kanały telewizyjne i radiowe tj. BBC, CNN, a przede wszystkim poprzez indywidualne konwersacje z native speakerem - nauczycielem języka angielskiego ze Szkocji, od kilku lat mieszkającym w Łodzi. Zajęcia te w znaczący sposób podniosły mój poziom posługiwania się językiem angielskim, zwłaszcza w zakresie mówienia i słuchania, co dotychczas stanowiło dla mnie pewną trudność, zwłaszcza w rozmowach z rdzennymi Anglikami. Jednocześnie podczas konwersacji otrzymałam również spore przygotowanie kulturowe, dzięki któremu wiedziałam jak uniknąć wszelkich werbalnych i niewerbalnych nieporozumień i "wpadek", wynikających z różnic kulturowych.

Opis przebiegu Asystentury: 

Moja asystentura odbyła się w brytyjskiej instytucji szkoleniowej, zajmującej się pozaformalną edukacją dorosłych, głównie w ramach międzynarodowych projektów edukacyjnych finansowanych ze środków unijnych. Asystentura skupiała się przede wszystkim na poznaniu specyfiki angielskiego, formalnego i nieformalnego systemu edukacji dorosłych, a przede wszystkim metodologii zarządzania instytucjami szkoleniowymi oraz projektami unijnymi w UK. Była ściśle związana z moimi obowiązkami, jakie wykonuję w instytucji macierzystej, tj. zarządzanie częścią biura i zespołem pracowników ŁWK OHP odpowiedzialnych za całokształt zadań związanych z realizacją edukacyjnych projektów unijnych kierowanych do grup zagrożonych wykluczeniem społecznym ze względu na niskie kwalifikacje zawodowe, osobiste, społeczne i kulturowe.

Cele asystentury, zgodnie z założeniami, realizowałam przez cały pobyt w Tellus Group poprzez dogłębne poznawanie struktury i zasad funkcjonowania firmy oraz pracę w każdym z czterech jej departamentów, czyli asystowanie w wykonywaniu bieżących zadań i w codziennym życiu organizacji goszczącej.

Pierwsze trzy tygodnie pracowałam w The Students Service Departament, który zajmuje się logistyczną obsługą wszystkich słuchaczy Tellus Group, tzn. zapewnianiem im mieszkania, wyżywienia, transportu lokalnego i transferu z/na lotnisko, wycieczek krajoznawczych oraz imprez kulturalnych. Tutaj poznałam wszelkie kryteria narzucone przez British Council, jakie muszą być spełnione w UK, aby instytucja mogła funkcjonować jako międzynarodowa szkoła językowa i organizacja szkoleniowa, zapewniająca jednocześnie swoim studentom warunki do odbywania praktyk zawodowych. Asystowałam w bieżących pracach logistycznych, związanych z obsługą słuchaczy, jednocześnie poznając specyfikę działania sytemu informatycznego TIM, głównego narzędzia pracy w firmie, zawierającego z wszelkie dokumenty strategiczne oraz dane o realizowanych projektach szkoleniowych, słuchaczach, kadrze etc.

Kolejne trzy tygodnie asystentury spędziłam w departamencie nauczania, czyli tej części Tellus Group, która stanowi typową szkołę języka angielskiego. Obserwując zajęcia dydaktyczne na różnych poziomach zaawansowania i z różnymi grupami pod kątem narodowości, wieku, czy wykształcenia, poznałam przede wszystkim metodologię nauczania przez brytyjskich nauczycieli, a także wszelkie kryteria, jakie muszą być spełnione dla osiągnięcia określonego poziomu znajomości języka. Asystowałam podczas przeprowadzania wstępnych testów językowych dla nowych słuchaczy. Byłam też zaangażowana w proces tworzenia autorskiego, funkcjonalnego podręcznika Tellus Group do nauki języka angielskiego, którego specyfika polega na tym, że jednocześnie stanowi przewodnik po Plymouth oraz poradnik co i gdzie można robić, jak się zachować, co powiedzieć etc. Opracowane przeze mnie dwa rozdziały zostały zaakceptowane w całości i dołączone do pozostałych czternastu. W międzyczasie wraz szefem departamentu zwizytowałam oddział Tellus Group w odległym o 500 km Portsmouth.

Kolejne trzy tygodnie pracowałam w Workplacement Departament - dziale odpowiedzialnym za wszelkie kontakty z lokalnymi partnerami edukacyjnymi i rynkiem pracy, tj. szkoły wszelkiego szczebla i rodzaju, Uniwersytet w Plymouth, centra szkoleń zawodowych, centra kariery i biznesu, urząd pracy, centrum wsparcia dla trudnej młodzieży, a przede wszystkim zakłady pracy, gdzie słuchacze zdobywają doświadczenie zawodowe. To tutaj zaaranżowano dla mnie kilkanaście wizyt i spotkań z przedstawicielami tych instytucji, dzięki czemu poznałam wiele aspektów edukacji dorosłych w brytyjskim sektorze publicznym, w tym również wykorzystania w tym celu środków unijnych. Moja asysta w tym dziale skupiała się głównie na monitoringu miejsc pracy, gdzie stażyści odbywali praktyki w różnych zawodach oraz przeprowadzaniu i opracowywaniu raportów z ankiet ewaluacyjnych.

Kolejne trzy tygodnie pracowałam w dziale sprzedaży i marketingu, który rodzajem swoich zadań odbiega od specyfiki działalności w mojej organizacji macierzystej - w OHP nie poszukujemy setek klientów. Niemniej jednak poznanie meandrów pracy w nim, sposobów i narzędzi komunikacji z organizacjami edukacyjnymi z całego świata, procesu nawiązywania kontaktów, negocjowania i podpisywania kontraktów było dla mnie ciekawym doświadczeniem. Znając moją wiedzę i doświadczenie w zakresie budowania wizerunku firmy i promowania projektów unijnych, szef departamentu poprosił mnie o przygotowanie analizy takich narzędzi promocyjno-informacyjnych Tellus Group, jak witryna internetowa i strona na Facebooku oraz przygotowanie uwag i sugestii. Było ich sporo, od poważnych, strategicznych po całkiem trywialne, ale najważniejsze że okazały się użyteczne i są wprowadzane w życie.

Ostatnie trzy tygodnie ze wszystkich piętnastu miałam "dla siebie", tzn. mogłam je wykorzystać w najbardziej odpowiadający mi sposób, tj. podsumowanie, uzupełnienie wszelkich brakujących, niezbędnych mi informacji, dyskusje z pracownikami i kierownictwem departamentów w Tellus, spotkania z przedstawicielami innych instytucji edukacyjnych w Plymouth etc. Niemniej jednak najistotniejszym punktem tego ostatniego etapu było przygotowanie przeze mnie analizy SWOT dotyczącej działalności i zarządzania Tellus Group z punktu widzenia zewnętrznego obserwatora i partnera projektowego, co też uczyniłam, tworząc kilkustronicowe opracowanie mocnych i słabych stron Tellus wraz ze wszelkimi szansami rozwoju, ale i zagrożeniami jakie na nią czyhają.

Przez cały czas asystowania w pracy w poszczególnych departamentach organizacji goszczącej, pełniłam jednocześnie rolę opiekuna (osoby kontaktowej) dla polskich grup projektowych, które przyjechały do Plymouth. Służyłam również informacją i pomocą w rozwiązywaniu doraźnych problemów  wszystkim słuchaczom przebywającym w Tellus Group.

Brałam także udział w naradach i roboczych spotkaniach z kadrą kierowniczą i pracownikami poszczególnych departamentów.

Opis wpływu Asystentury na Beneficjenta, jego organizację macierzystą i goszczącą: 

Asystentura Grundtviga pozwoliła mi z dystansem spojrzeć na Polskę, na moją instytucję macierzystą i na siebie samą. Dzięki temu pewne problemy i zagadnienia zobaczyłam w zupełnie innym świetle, a przez to znalazłam nowe, ciekawe pomysły i rozwiązania, na które nigdy bym nie wpadła będąc w Polsce. Zaczęłam doceniać i postrzegać siebie jako całkiem dobrego fachowca, a to ze względu na to, że wykorzystując swoją wiedzę i doświadczenie w realizacji unijnych projektów edukacyjnych, udzieliłam kierownictwu organizacji goszczącej wielu dobrych i pożytecznych rad i wskazówek, które choć na początku wprowadzały duże zamieszanie i zakłopotanie, później okazały się bardzo cenne. Dzięki temu bardzo poszerzyły się moje perspektywy zawodowe - od nowych przedsięwzięć w instytucji macierzystej począwszy po możliwość podjęcia ciekawszej, lepiej płatnej pracy w Polsce i w UK. I oczywiście należy podkreślić ogromny postęp w posługiwaniu się językiem angielskim w codziennych konwersacjach z rdzennymi Brytyjczykami. Takich umiejętności, w tak szybkim tempie nie uzyskałabym na żadnym kursie językowym w Polsce.

Organizacja macierzysta poprzez moją asystenturę zyskała fachowca "od edukacyjnych projektów unijnych" na poziomie europejskim, z biegłym angielskim oraz wiele nowych międzynarodowych kontaktów, a co za tym idzie szans na innowacyjne, edukacyjne przedsięwzięcia projektowe, zarówno dla swoich podopiecznych, jak i kadry ŁWK OHP. Poza tym znalazłam w Anglii kilka pozytywnych aspektów, dobrych praktyk, które bardzo chciałabym przenieść na polski grunt, np. ograniczenie biurokracji i "produkcji" zbędnych, absurdalnych dokumentów do minimum czy jasność, przejrzystość, logiczność zasad funkcjonowania organizacji, zadań do wykonania. Wiem jednak, że będzie to trudne ze względu na ustawy, przepisy, rządowe dyrektywy itp. Natomiast w kwestii wpływu asystentury na polską społeczność lokalną mam nadzieję, że zarówno moja publikacja, jak i spotkania i rozmowy w środowisku zawodowym, przyjacielskim, sąsiedzkim etc. na temat różnic między Polską a Anglią uświadomią moim rodakom kim jesteśmy i w jakim kraju żyjemy. W mojej ocenie jesteśmy inteligentnym, niezwykle zaradnym, gościnnym  i serdecznym narodem, ale żyjemy w kraju w stanie organizacyjnego chaosu, bezprawia, politycznych manipulacji i jesteśmy zmuszani do funkcjonowania w nienormalnych, zwłaszcza finansowo, warunkach.

Najistotniejszym elementem mojej asystentury, który miał bardzo pozytywny wpływ na organizację goszczącą była przygotowana przeze mnie, na prośbę kierownictwa, szczegółowa analiza SWOT dotycząca działalności i zarządzania Tellus Group. Opracowanie zawierało szereg zagadnień i problemów, z których kierownictwo firmy nie zdawało sobie dotychczas sprawy. Już po powrocie do Polski niektóre punkty mojej analizy były ze mną konsultowane, precyzowane, a tym bardziej cieszy mnie fakt, że zaczynają być  wprowadzane w życie. Nie bez echa pozostały nasze wspólne, liczne, czasem burzliwe dyskusje, wymiany doświadczeń i poglądów, zarówno z pracownikami, jak i managementem Tellus Group. Publikacja doświadczeń i wrażeń z mojej asystentury, w której sporą część zajmuje opis działalności organizacji goszczącej, będzie zapewne dla niej ogromną promocją i przyniesie wielu nowych partnerów projektowych z Polski. Wpływ mojej asystentury na angielską społeczność lokalną skupiał się na promowaniu i prezentowaniu Polski w jak najlepszym świetle. Podczas asystentury spotkałam się i rozmawiałam z dziesiątkami Brytyjczyków, nie tylko w Tellus Group, ale też w innych instytucjach, czy najnormalniej w sklepie, autobusie, na ulicy etc. Bardzo często poruszany był temat ogromnej emigracji Polaków do UK. Wówczas starałam się wyjaśnić przyczyny tego zjawiska i sytuację ekonomiczną w Polsce, tzn. że w porównaniu do Anglii polskie wynagrodzenia są o 400-500% niższe, podczas gdy koszty utrzymania są zaledwie o 15-20% mniejsze. Niestety większość moich rozmówców nie potrafiła sobie tego wyobrazić, uwierzyć, myśląc że żartuję...

Upowszechnianie rezultatów: 

Mając wstępne, ogólne informacje na temat nowego programu Erasmus+, podjęłam wiele inicjatyw w aspekcie inicjowania i planowania nowych edukacyjnych przedsięwzięć międzynarodowych. Przede wszystkim zacieśniłam współpracę z Tellus Group oraz nawiązałam kontakt z bliską w swojej działalności specyfice OHP organizacją zajmującą się "trudną młodzieżą" w Plymouth. W ten sposób zbudowałam doskonałą bazę w UK do kolejnych edukacyjnych inicjatyw międzynarodowych. Nawiązałam również szereg nowych kontaktów z przedstawicielami ok. 20 różnych organizacji młodzieżowych i edukacyjnych z całego świata, które w czasie mojej asystentury gościły w progach Tellus. Okazją ku temu były wspólne spotkania, rozmowy w siedzibie Tellus Group, wyjazdy na wycieczki krajoznawcze, udział w wieczorach kulturowych i innych imprezach integracyjnych. Na szczególną uwagę zasługują przedstawiciele krajów, z którymi ŁWK OHP dotychczas nie współpracowała, tj. Rosja, Chiny, Japonia czy Arabia Saudyjska, a wzajemna chęć poznawania swoich kultur rodzi perspektywy nowej egzotycznej przygody zarówno dla mnie, jak i przede wszystkim dla podopiecznych i pracowników mojej organizacji macierzystej.

Poza tym głównym rezultatem, a jednocześnie narzędziem upowszechniania i podtrzymywania wyników i dobrych praktyk z mojej asystentury, jest  publikacja/prezentacja, która będzie dostępna na stronie www.lodzka.ohp.pl oraz rozesłana do kilkudziesięciu instytucji edukacyjnych w całej Polsce.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji Asystentury: 

Podsumowując, Asystentura Grundtviga w Wielkiej Brytanii pozwoliła mi zdobyć wiele nowych umiejętności i doświadczeń, niemożliwych do osiągnięcia w Polsce, tj. poznanie "na żywo" brytyjskiego systemu edukacji, metodologii zarządzania edukacyjnymi projektami finansowanymi ze środków unijnych oraz prywatną instytucją szkoleniową, poznanie angielskiej kultury, mentalności i nigdzie niepisanych zasad życia codziennego i komunikacji międzyludzkiej czy wreszcie nabycie umiejętności swobodnego, biegłego posługiwania się językiem angielskim. Tylko 15 tygodni spędzonych w Anglii i osobiste doświadczenie setek różnych wydarzeń i sytuacji pozwoliło mi na osiągniecie powyższych umiejętności.

Asystentury Grundtviga w mojej ocenie są pomysłem fenomenalnym i genialnym. Dają niesamowite szanse zdobywania nowych umiejętności i doświadczeń przez asystenta oraz możliwość wymiany dobrych praktyk i zacieśnienia współpracy między europejskimi instytucjami edukacyjnymi. Mogą też przyczynić się do radykalnych, oczywiście pozytywnych zmian w życiu asystenta.

Poziom dofinansowania określam jako wystarczający. Procedury administracyjne jasne, sprecyzowane, proste, bez zbędnej biurokracji. Bardzo dobra obsługa, koordynacja asystentury ze strony Narodowej Agencji - błyskawiczny przepływ informacji, dokumentów czy środków finansowych.

Gorąco zachęcam wszystkich zainteresowanych do aplikowania o grant na asystenturę w nowym programie Erasmus+!

Kraj: 
Wielka Brytania
Miasto lub rejon: 
Plymouth

Marcin Urban

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Doradztwo i poradnictwo
Edukacja konsumencka
Akcja: 
Wizyty i wymiana kadry dla edukacji dorosłych
Imię i nazwisko: 
Marcin Urban
Stanowisko pełnione w organizacji: 
kierownik Biura Porad Obywatelskich
Nazwa organizacji, z której był składany wniosek: 
Stowarzyszenie APERTO
Pełny adres organizacji: 
ul. Piłsudskiego 6/2 75-511 Koszalin
Telefon: 
94 347 34 02
E-mail: 
stowarzyszenie@aperto.org.pl
Tytuł szkolenia: 
Job shadowing w Southwark Citizens Advice Bureaux
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-3-PL1-GRU12-31944
Data realizacji
Termin wyjazdu: 
02.11.2012 - 30.01.2013
Organizator szkolenia: 
Southwark Citizens Advice Bureaux
Kraj: 
Wielka Brytania
Miasto bądź rejon: 
Londyn
Opis szkolenia i jego wpływu: 

Celem projektu było wzmocnienie kompetencji zawodowych kierownika Biura Porad Obywatelskich. W trakcie stażu (job shadowingu) asystowałem w pracy managerki Southwark Citizens Advice Bureaux w Londynie.

Pracowałem w dwóch biurach należących do Southwark Citizens Advices Bureaux – w dzielnicach Bermondsey i Peckham. Drugie z wymienionych biur jest zlokalizowane w jednej z najuboższych i najbardziej zaniedbanych części miasta. Większość mieszkańców stanowią imigranci, wśród których dominują osoby bezrobotne, pobierające zasiłki, osoby skazane, bezdomni, a także lokatorzy mieszkań socjalnych.

Była to okazja do zapoznania się z brytyjskim systemem opieki społecznej, wyjątkowo szeroką paletą problemów najuboższej i zróżnicowanej etnicznie społeczności oraz systemowymi metodami ich rozwiązywania. Przyjrzałem się również działaniom prewencyjnym, polegającym na świadczeniu edukacji obywatelskiej, asystując osobom pierwszego kontaktu i doradcom, a także koordynatorom przygotowującym otwarte dla wszystkich spotkania informacyjne i konferencje.

Znaczną część czasu poświęciłem na uczestniczenie w procesie edukacji w zakresie wychodzenia z zadłużenia. Jednym z moich zadań było wyszukiwanie w internetowej bazie udzielonych porad przypadków osób zadłużonych, a następnie streszczanie spraw i przesyłanie w formie raportu do centrali brytyjskiego Związku Biur Porad Obywatelskich. Na podstawie takich danych, zebranych z biur w całej Wielkiej Brytanii, Związek przygotowuje zbiorcze raporty, które są podstawą do opracowania, wspólnie z urzędnikami, rozwiązań systemowych i sposobów łagodzenia skutków społecznych tego problemu. Innym zadaniem w tym obszarze było opracowanie mapy działających w dzielnicy salonów gier, zakładów bukmacherskich, lombardów i punktów udzielających krótkoterminowych pożyczek. Usługi tego typu przyczyniają się do pogorszenia sytuacji finansowej mieszkańców. Tymczasem w dzielnicy Southwark zauważono ich lawinowy przyrost w ciągu ostatnich miesięcy. Opracowana mapa posłużyła do naświetlenia problemu władzom dzielnicy i zachęcenia do podjęcia działań w celu ograniczenia liczby punktów oferujących hazard i obarczone wysokim ryzykiem usługi finansowe. Podobny problem istnieje także w Koszalinie i innych polskich miastach. Rozwiązania wypracowane przez SCAB w tej dziedzinie są na tyle uniwersalne, że będzie je można przenieść bezpośrednio na polski grunt.

Podczas stażu zapoznałem się z uwarunkowaniami brytyjskimi, tamtejszym modelem poradnictwa obywatelskiego i miejscem jakie zajmuje w systemie opieki społecznej. Mogłem porównać metody systemowego rozwiązywania podobnych problemów społecznych w Wielkiej Brytanii i Polsce, a także formy współpracy w tym obszarze - lokalnych i centralnych władz, urzędów i organizacji pozarządowych.

Udział w konferencjach, otwartych spotkaniach informacyjnych dla mieszkańców, cyklicznych spotkaniach zespołu, a także spotkaniach doradców i kierownictwa biura z przedstawicielami lokalnych urzędów i instytucji zaangażowanych w pomoc społeczną, umożliwił mi poznanie w praktyce sposobów organizowania pomocy społecznej oraz systemu wsparcia najuboższych w zakresie edukacji obywatelskiej.

Staż odbywałem w wyjątkowo ciekawym momencie. W okresie przygotowań do wejścia w życie największej w powojennej historii Wielkiej Brytanii reformy systemu opieki społecznej. Mogłem obserwować w jaki sposób rząd, władze dzielnic, urzędnicy i pracownicy licznych organizacji pozarządowych, wspólnie realizują politykę informacyjną mającą na celu łagodzenie skutków reformy, a szczególnie zmian w systemie przyznawania zasiłków.

Zdobyta w trakcie projektu wiedza i nowe umiejętności zostaną wykorzystane w mojej pracy w koszalińskim Biurze Porad Obywatelskich. Chcę do niego przenieść dobre praktyki z Southwark Citizens Advice Bureaux, a konkretnie sposób współpracy z samorządem przy realizacji polityki społecznej i komunikowaniu zachodzących zmian, sposób monitorowania zjawisk społecznych, a także internetowe narzędzia ułatwiające pracę doradców.

W trakcie stażu przygotowaliśmy wspólnie projekt, który umożliwi dalszą współpracę Biura Porad Obywatelskich w Koszalinie i Southwark Citizen Advice Bueraux.

Art forms

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja drugiej szansy
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Sztuka, muzyka, kultura
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Poleski Osrodek Sztuki
ul.Krzemieniecka 2A, 94-030 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Marcin Filipowicz
tel. 42688 14 18, e-mail: m.filipowicz@pos.lodz.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Poleski Ośrodek Sztuki nastawiony jest na edukację osób dorosłych. W związku z tym działają u nas kluby zrzeszające głównie osoby po 50 roku życia: Klub Smakosza, Dyskusyjny Klub Książki, Klub Żyję z Pasją, Klub Scrabblistów. Poza tym pod kątem tej grupy wiekowej organizujemy zajęcia: Zajęcia  plastyczne dla dorosłych, Gimnastyka dla pań. Organizujemy także  szereg spotkań z ludźmi kultury w cyklu literackim, kulinarnym. Jest także cykl spotkań ułatwiający radzenie sobie z codziennością pod nazwą „Nie bój się codzienności”.

Tytuł projektu: 
Art forms
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-GB2-GRU06-03538 2
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Wielka Brytania
Austria
Polska
Cele projektu: 

Dzielenie się doświadczeniami trzech działających podobnie instytucji zajmujących się edukacją osób dorosłych.

Obszary tematyczne: 

Szeroko pojęte sztuki plastyczne a także słowo pisane.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Stali bywalcy Poleskiego Ośrodka Sztuki. Głównie są to osoby po pięćdziesiątym roku życia. Mieszkający w najbliższych okolicach Ośrodka. Wśród nich dominują kobiety.

Jakie były początki projektu: 

Koordynatora projektu poznaliśmy podczas organizowanych w Ośrodku Warsztatów Kultury Żydowskiej. Po jakimś czasie osoba ta zaproponowała nam przystąpienie do projektu. Była to inicjatywa koordynatora.

Krótki opis przebiegu projektu: 
  • Pierwsza wizyta zagraniczna: Anglia, 27.10.2010 - 30.10.2010

To pierwsze spotkanie partnerów projektu podczas którego ustaliliśmy, jak rozumiemy sformułowanie Art. Forms, podzieliliśmy się obowiązkami przy realizacji zadań, ustaliliśmy terminy kolejnych wizyt partnerskich, w tym wyjeździe nie brali udziału słuchacze.

  • Druga wizyta zagraniczna : Austria, 2.03.2011- 05.03.2011

Podczas tej wizyty wspólnie wyreżyserowaliśmy film animowany, zorganizowaliśmy wystawę zdjęć rzekotek, poznaliśmy siedzibę partnera projektu. W wizycie brało udział 2 słuchaczy.

  • Trzecia wizyta zagraniczna: Austria, 8.12.2011 - 10.12.2011

Podczas tej wizyty poznaliśmy metody pracy partnera projektu, braliśmy udział w warsztatach, zwiedzaliśmy także wiedeńskie muzea. W wizycie brało udział 3 słuchaczy.

  • Czwarta wizyta zagraniczna: Anglia, 28.03.2012 - 31.03.2012

Podczas tej wizyty zwiedzaliśmy muzea położone w okolicy Ely oraz Cambridge. W wizycie brał udział 1 słuchacz.

  • Pierwsza wizyta partnerska w Łodzi: 22.06.2011 -26.06.2011

Do najbardziej udanych akcji należało „Budowanie mostu Art. Forms”. Chodziło w niej o niekonwencjonalne podsumowanie dotychczasowych działań zrealizowanych w ramach projektu. W wizycie brali udział wszyscy słuchacze zaangażowani w prace nad projektem.

  • Druga wizyta partnerska w Łodzi. 20.06.2012 - 24.06.2012

Tym razem akcją podsumowującą wszystkie działania projektu była „Europejska mozaika”, w trakcie której zrobiliśmy całościowy przegląd działań projektu. W wizycie brali udział wszyscy słuchacze zaangażowani w prace nad projektem.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
6
W wyjazdach zagranicznych: 
6
Produkty
Produkty projektu: 

Film animowany wyreżyserowany przez uczestników wizyty partnerskiej w Austrii.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Film animowany.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Pod wpływem projektu zainaugurowaliśmy nowy cykl spotkań "Obraz i słowo", a IX Festiwalowi Literatury Prope Mercatum nadaliśmy charakter tematyczny, wiążący literaturę ze sztukami plastycznymi. Stąd nazwa: IX Festiwal Literatury Prope Mercatum "Obraz i słowo".

Dla pracowników rezultatem niezwykle ważnym był kontakt z żywym językiem angielskim, był on częścią praktyczną odbywających się w ciągu roku w Ośrodku lekcji języka angielskiego. To było szczególnie korzystne, ponieważ Angielka-koordynatorka projektu zwracała szczególną uwagę na poprawność językową i chętnie tłumaczyła zawiłości językowe. Podobnie jak w przypadku słuchaczy, uczestnictwo w projekcie zwiększyło motywację pracowników do indywidualnych działań. Projekt Art Forms był dla osoby zarządzającej pierwszym realizowanym projektem unijnym. Dlatego miała ona możliwość budowania od podstaw  umiejętności kierowania projektem. Podobnie jak w przypadku uczestników, pracownicy także poszerzyli wiedzę na temat krajów partnerskich i ich kulturach.

Jeśli chodzi o kompetencje informatyczne pracownicy doskonalili je poprzez codzienną pracę z komputerem, w tym komunikowanie się za pomocą poczty elektronicznej oraz Facebooka, wyszukiwanie i weryfikację informacji.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt zmienił bardzo wiele w życiu słuchaczy jeśli chodzi o kompetencje kluczowe. Co do świadomości i ekspresji kulturowej uczestnicy projektu poszerzyli swoją wiedzę i umiejętności w następujący sposób:

  • odwiedzili muzea w Wiedniu, Cambridgeshaire oraz w Łodzi, w ten sposób uzupełnili swoją wiedzę na temat narodowego i europejskiego dziedzictwa kulturalnego,
  • uczestniczyli w różnego rodzaju warsztatach artystycznych, które wpłynęły na umiejętność wyrażania siebie.

Jeśli chodzi o inicjatywność i przedsiębiorczość te cechy zyskali przez:

  • doskonalenie znajomości języków obcych,
  • stwarzanie okazji do wykazania się uczestników pewnością siebie, zaangażowaniem, co zaowocowało większą samodzielnością tak potrzebną w realizacji własnych celów,

Jeśli chodzi o kompetencje informatyczne, słuchacze doskonalili je przez nabywanie całkowicie nowych umiejętności jak w przypadku osób, które przygotowały prezentacje multimedialne lub innych-uczących się na warsztatach radiowych (wykorzystanie programu edycji radiowej).

Ponadto :

  • mieli możliwość poznania i zrozumienia różnic kulturowych i religijnych krajów partnerskich,
  • aby lepiej zrozumieć partnerów projektu, zapoznali się z historią ich krajów,
  • brali udział w warsztatach organizowanych przez instytucje uczestniczące w projekcie, w ten sposób poszerzyli swoje doświadczenia na temat nowych metod pracy.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultaty i produkty projektu mogły pomóc w wymianie doświadczeń, ponieważ dzięki informacjom o konkretnych działaniach, pomysłach wdrażanych w organizacjach krajów partnerskich, łatwiej jest je przenieść na własny grunt.

Poprzez prezentowanie dorobku uczestników projektu wzbogacono wiedzę na temat kultury krajów partnerskich. Miało to miejsce, między innymi, poprzez organizację wystaw prac uczestników projektu. Szczególnie wartościowe było prezentowanie wystaw uczestników projektu podczas wizyt partnerskich.

Rezultaty i produkty projektu mogą ponadto wzbogacić wiedzę Unii Europejskiej na temat kulturowej i historycznej specyfiki poszczególnych krajów (podczas omawiania korzyści wynikających z udziału w projekcie dzieliliśmy się odczuciami na ten temat).

Ta wiedza może ułatwić prognozowanie rozwoju pewnych tendencji społecznych na podstawie śledzenia stanu rozwoju społeczeństw wyżej rozwiniętych i dłużej działających demokracji.

Rezultaty i produkty projektu mogą wzbogacić zasób wspólnego, europejskiego dziedzictwa kulturalnego bez podziału na dorobek poszczególnych krajów.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

”Mieliśmy możliwość zwiedzenia siedzib partnerów projektu oraz uczestniczyć w warsztatach organizowanych przez partnerów. To

"Nie zapomnę otwarcia mojej wystawy w VHS Hietzing w Wiedniu – mieście, gdzie miałem możliwość odwiedzenia wspaniałych muzeów, gdzie patrzyłem na prace Rubensa i Rembrandta.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Osoba odpowiedzialna za projekt ze strony polskiej pełniła tę role po raz pierwszy, dlatego było to dla niej nowym, ale bardzo pouczającym doświadczeniem.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Marcin Filipowicz
Data wypełnienia formularza/karty: 
03.12.2012

Iwona Wardach

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Zarządzanie edukacją dorosłych
Imię i nazwisko: 
Iwona Wardach
Nazwa organizacji macierzystej: 
Polskie Stowarzyszenie Doradcze i Konsultingowe
Pełny adres organizacji macierzystej: 
Rynek Kościuszki 2
15-091 Białystok
Telefon: 
+48600415405
E-mail: 
biurozarzadu@polskiestowarzyszenie.pl
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU11-20315
Realizacja
Daty trwania asystentury: 
15.08.2011 - 21.06.2012
Dane organizacji goszczącej Asystenta: 
Belfast Interface Project, 113-119 Royal Avenue, BT11FF Belfast, Wielka Brytania
Cele Asystentury: 
  1. Prowadzenie zajęć dydaktycznych.
  2. Badanie aspektów edukacji/uczenia się dorosłych w kraju goszczącym.
  3. Inne: przygotowanie wniosku i nawiązanie współpracy z partnerami do projektu Leonardo.
Opis działań związanych z przygotowaniem się do Asystentury: 

Na początku zapoznałam sie z publikacjami dostępnymi na stronie Belfast Interface Project, z raportami rocznymi oraz notatkami ze spotkań, które były dostepne na stronie internetowej organizacji. Pozwoliło mi to zorientować sie lepiej w konkretnych działaniach BIP. Cały czas śledziłam również informacje w mediach na temat Irlandii Północnej i zapoznałam się z podstawową literaturą na temat regionu i jego historii. Wyszukałam również informacje na temat pozyskiwania funduszy europejskich w Irlandii Północnej, gdyż częścią moich zadań było przygotowanie nowych projektów. Zapoznałam sie z dostępnymi informacjami na stronach Komisji Europejskiej, szczególnie uwzględniajac program PEACE III.

Przez cały czas utrzymywałam kontakt z dyrektorem strategicznym, z którym wspólnie przygotowaliśmy plan działania. Nawiązałam także kontakt online z dyrektorem Polskiego Stowarzyszenia, z którym spotkaliśmy sie jeszcze w pierwszym tygodniu mojego pobytu, co zaowocowało stałą współpracą ze Stowarzyszeniem.

Przekazałam również obowiązki osobie, która przejeła mój projekt w organizacji macierzystej, dzieki czemu mógł zostać zrealizowany bez problemu w zaplanowanych ramach czasowych.

Opis przebiegu Asystentury: 

Pobyt w BIP pozwolił mi na realizację bardzo szerokiego wachlarza działań, z czego najważniejsze to:

  • praca badawcza (zapoznanie sie z istniejącą literaturą, opracowanie metody badań, realizacja badania, analiza danych, opracowanie raportu i zapewnienie funduszy z zewnątrz na wydanie publikacji)
  • praca przy planowaniu projektów i wnioskowaniu
  • współpraca z Polskim Stowarzyszeniem w Irlandii Północnej (Projekt ’Mythbusters’ - zaprojektowanie szkoleń, pozyskanie dotacji, prowadzenie szkoleń, pomoc przy realizacji projektu ’Diversity Hunt’)
  • asystowanie w bieżących pracach biura (sporządzanie ewaluacji, notatek, raportów z bieżacej działalności)
  • udział w szkoleniach (Dialogue for Peaceful Change, Train the Trainer, Train the Facilitator).

Belfast Interface Project jest organizacją działajacą głównie w zakresie pomocy osobom mieszkającym w najbardziej zdeprawowanych i niebezpiecznych rejonach Belfastu (interface - miejsca, gdzie dzielnice protestanckie stykają się z katolickimi,

rejony, gdzie często dochodzi do zamieszek, aktów przemocy i wandalizmu). Pomoc obejmuje organizowanie mediacji, konsultacji społecznych, konferencji oraz szkoleń dla przedstawicieli i członków obu społeczności. Moja obecność w organizacji miała na celu pomoc w określeniu podstawowych problemów społeczności polskiej, mieszkającej w tych właśnie rejonach miasta. Byłam odpowiedzialna za całokształt badania, począwszy od zaprojektowania narzędzi badawczych, poprzez dobór metodologii oraz próby, kończąc na sporządzeniu raportu i uzyskaniu dofinansowania na wydanie publikacji. Na początku realizowałam wywiady jakościowe z liderami społeczności polskiej oraz rozmawiałam z Polakami na spotkaniach focusowych, następnie przeprowadziłam badania ilościowe. Badanie skupiało sie na problemach integracji, bezpieczeństwa i znajomości lokalnej historii, a także swobody wyrażania własnej kultury i religii.

We współpracy z Polskim Stowarzyszeniem w Irlandii Północnej prowadziłam warsztaty ”Mythbusters - All you wanted to know about Poles but were afraid to ask”. Szkolenia miały na celu zapoznanie uczestników z polską kulturą, w szczególności skupiając się na różnicach kulturowych między Polakami a mieszkańcami Irlandii Północnej. Zajęcia prowadzone były w małych grupach ( 8-15 osób) i skierowane były do osób na co dzień pracujących z Polakami, ze szczególnym uwzględnieniem Policji, pracowników Housing Executive, służby zdrowia oraz przedstawicieli organizacji pozarządowych. Do końca czerwca udało nam się przeszkolić 78 osób. Zajęcia prowadzone były przeze mnie oraz dyrektora Polskiego Stowarzyszenia. Byłam współodpowiedzialna za całokształt szkolenia, poczęwszy od przygotowania koncepcji zajęć i prezentacji, poprzez przeprowadzenie warsztatów, po ewaluację.

Oprócz tego, we współpracy z Belfast Unemployed Resource Centre opracowałam i pozyskałam fundusze na projekt edukacyjny (w ramach programu Leonardo da Vinci) dla osób dorosłych nie pozostających w zatrudnieniu ani w edukacji, który umożliwił grupie młodych ludzi wyjazd na szkolenie zawodowe do Hiszpanii.

Opis wpływu Asystentury na Beneficjenta, jego organizację macierzystą i goszczącą: 

Pobyt na asystenturze to niesamowite doświadczenie, które otworzyło przede mną nowe możliwości rozwoju zawodowego. Miałam okazję pracować w zupełnie innym środowisku niż w Polsce, przez co rozwinęłam umiejętności pracy z ludźmi spoza mojego kręgu kulturowego, nauczyłam się otwartości, kreatywności i elastyczności w podejściu do pracy.  Doceniłam znaczenie różnic kulturowych w zakresie współpracy w organizacji, komunikacji, nawiązywania relacji z innymi. Miałam okazję nawiązać współpracę z licznymi organizacjami publicznymi oraz pozarządowymi: South Belfast Roundtable Against Racism, Community Relation Councli, Northern Ireland, Council For Ethnic Minorities, Belfast Metropolitan Collage, South Belfast Community Resource Centre, City Council i wiele innych. Oprócz tego moja znajomość języka angielskiego poprawiła się znacznie; z poziomu zaawansowanego przeszłam w krótkim czasie do biegłego, wzrosła również moja pewność siebie w używaniu języka, w tym momencie  porównywalna z używaniem języka ojczystego.

Organizacja goszcząca otworzyła się na zupełnie nowe opcje rozwoju. Jako osoba z Polski, mogłam przełamać bariery kulturowe i językowe, które stały na drodze do współpracy mojej organizacji z emigrantami. Zostały nawiązane bardzo bliskie kontakty z Polskim Stowarzyszeniem, powstał raport o społeczności polskiej w Belfaście. Mam nadzieję, że te osiągnięcia zostaną wykorzystane po moim wyjeździe z Belfastu. Oprócz tego od września 2012 ruszył projekt mobilności w Hiszpanii, który został zainicjowany i w głównej mierze napisany przeze mnie, we współpracy z Belfast Unemployed Resource Centre.

Ze względu na zmiany organizacyjne, niestety po powrocie z asystentury nie wrócę do pracy w organizacji macierzystej, nie oznacza to jednak, że asystentura nie miała na organizację oddziaływania. Przede wszystkim zmieniła podejście moich współpracowników do uczenia sie przez całe życie. Kilka osób rozważa uczestnictwo w podobnych działaniach w przyszłości.

Warto dodać, że w tej chwili pracuję w Londynie na stanowisku asystenta do spraw funduszy i polityki unijnej i wiem, że bez doświadczenia z Belfastu nie byłoby to możliwe.

Upowszechnianie rezultatów: 

Przez cały czas trwania asystentury prowadziłam bloga, na którym opisywałam moje wrażenia z pobytu. Poza tym opowiadałam o możliwościach jakie daje program Grundtvig znajomym i współpracownikom. Wynikiem tych rozmów była jedna aplikacja na warsztaty Grundtviga oraz wniosek Polskiego Stowarzyszenia o przyjęcie asystenta w kolejnym roku.

Kraj: 
Wielka Brytania
Miasto lub rejon: 
Belfast

Music Beyond Limits - Muzyka Bez Granic. Warsztaty gospel dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym: osób w wieku 50+, niepełnosprawnych i bezrobotnych.

Tematyka działań: 
Edukacja drugiej szansy
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Gospel
Al. Daszyńskiego 15a/10, 31-537 Kraków
biuro@gospel.com.pl
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Lea Kjeldsen lea.kjeldsen@gospel.com.pl 601 357 537
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie Gospel jest doświadczonym animatorem życia kulturalnego w Polsce i za granicą.

Oferta edukacyjno-kulturalna Stowarzyszenia Gospel w Krakowie z założenia skonstruowana jest tak, by trafiała bez ograniczeń do jak najszerszego kręgu odbiorców. Wspomaga w ten sposób dialog międzypokoleniowy, międzykulturowy oraz międzywyznaniowy.

Stowarzyszenie Gospel szerzy także ideę śpiewania gospel w mniejszych miejscowościach, tworząc w ten sposób prawdziwą ”muzyczną mapę muzyki gospel” w Polsce.

Mimo, że dotychczas organizowane wydarzenia nie są ograniczone do poszczególnych grup docelowych, przyciągają one głównie osoby w wieku 18-35 lat oraz młodzież gimnazjalną i licealną.

Od 2008 roku działa chór w Krakowie dla osób w wieku 50+. Rytmiczne śpiewanie po angielsku jest niewątpliwym  wezwaniem dla tej grupy.

Działalność Stowarzyszenie Gospel można streścić jako: uczymy śpiewać i używamy do tego piosenki muzyki gospel. Śpiewamy po angielsku.

Tytuł warsztatu: 
Music Beyond Limits - Muzyka Bez Granic. Warsztaty gospel dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym: osób w wieku 50+, niepełnosprawnych i bezrobotnych.
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU13-19585
Data realizacji warsztatu: 
15.10.2011 - 20.10.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
16
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
3
Cele warsztatu: 

Celem nadrzędnym warsztatów „Music Beyond Limits” -  było ukazanie, że ograniczenia nie muszą stanowić przeszkody w spełnianiu życiowych pasji. Aby ten cel osiągnąć, założyliśmy cele szczegółowe:

1. Stworzenie międzynarodowego chóru gospel z osób zagrożonych marginalizacją społeczną.

2. Umożliwienie wspólnego występu przed publicznością osób niepełnosprawnych wraz z osobami pełnosprawnymi.

3. Stworzenie możliwości doświadczenia przez Uczestników intensywnej pracy zespołowej.

4. Prezentacja specyfiki i przesłania muzyki gospel.

5. Doskonalenie języka angielskiego wśród osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych (dzięki językowi roboczemu warsztatów oraz tekstom śpiewanych utworów).

6. Ugruntowanie w Uczestnikach aktywnej postawy wobec życia społecznego.

7. Wzmocnienie poczucia własnej wartości Uczestników poprzez udział w zajęciach przeprowadzonych na najwyższym poziomie merytorycznym i artystycznym.

Obszary tematyczne: 

Nauka wspólnego śpiewania muzyki gospel (emisja głosu, czterogłosowa harmonia, praca z mikrofonem, choreografia, improwizacja, śpiewanie partii solowej, poznanie różnych stylów muzyki gospel).

Kraj uczestników: 
Belgia
Czechy
Dania
Hiszpania
Rumunia
Szwecja
Wielka Brytania
Liczba uczestników: 
1
2
3
1
2
3
4
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Przygotowanie:

Grupa odpowiedzialna za prowadzenie warsztatu: koordynator projektu, lider warsztatów, dwaj woluntariusze (lekarz który śpiewa gospel i informatyk / „złota rączka”).

Kryteria, według których zostali wybrani woluntariusze to znajomość języka angielskiego oraz muzyki gospel i łatwość nawiązywania relacja z ludźmi.

Przed warsztatami odbyło się pięć spotkań osób zaangażowanych w projekt, w tym osób zatrudnionych do jego realizacji i wolontariuszy (w czerwcu, lipcu, sierpniu, wrześniu i październiku). W trakcie pierwszego i drugiego spotkania skupiliśmy się na opracowaniu szczegółowego planu działania. Rozmawialiśmy o tym, w jaki sposób zapraszać potencjalnych uczestników. Nie byliśmy pewni, czy uda nam się znaleźć osoby z odpowiednich grup docelowych. Zdawaliśmy sobie sprawę, że mogą mieć one świadomość, że są marginalizowane przez społeczeństwo. Nasze zaproszenie mogło to poczucie pogłębić, np. spowodować, że ktoś z chorobą o podłożu emocjonalnym poczuje się przygnębiony faktem zaproszenia na „specjalną imprezę” i tym, że uważamy, że jest z nim „coś nie tak”. Były to bardzo delikatne kwestie, które musieliśmy rozstrzygnąć. Zaproszenie na Warsztaty Grundtviga miało zachęcić potencjalnych uczestników do udziału, a nie sprawić im przykrość.

Po wielu dyskusjach na ten temat, zdecydowaliśmy się na tekst zaproszenia,który koncentrował się napozytywnych aspektach warsztatów,tj. na tym, co uczestnicy mogą osiągnąć podczas warsztatów „Music Beyond Limits” – odkrywaniu własnych umiejętności, nawiązywaniu znajomości oraz udziału w „czymś wielkim”, zamiast na przyczynie (niepełnosprawności, starości, problemach finansowych). Warsztaty nazwaliśmy „okazją stworzoną specjalnie dla Ciebie”, aby podkreślić, jak ważne jest dla nas dobro uczestników. W zaproszeniu użyliśmy dużych czcionek i ciepłych, nastrajających pozytywnie kolorów (zielony, pomarańczowy), aby podkreślić wspomniane aspekty. Udało się nam osiągnąć zamierzony efekt – po przyjeździe do Polski uczestnicy byli bardzo podekscytowani i pełni pozytywnych oczekiwań.

Wybór instruktorów:

Wybierając instruktorów chcieliśmy znaleźć balans między doświadczeniem w prowadzeniu warsztatów gospel i łatwością nawiązania kontaktu z ludźmi. Chcieliśmy zaangażować instruktorów (w tym przynajmniej jedną czarnoskórą osobę) z pozytywną energią, aby mogli zarazić nią uczestników.

Z instruktorami spotkaliśmy się we wrześniu. Przedyskutowaliśmy cały plan i wprowadziliśmy do niego ostatnie poprawki i zmiany (np. zdecydowaliśmy, że seminarium nie odbędzie się w formie wykładów, ale omawiania „żywych” przykładów). Na spotkaniu przygotowawczym okazało się ze instruktorzy mieli osobiste doświadczenia (w swojej rodzinie) z problemami podobnymi do tych, z którymi borykali się nasi uczestnicy.

Rekrutacja:

Aby dotrzeć do osób z grup docelowych Stowarzyszenie Gospel skorzystało ze swojego wieloletniego doświadczenia i sieci kontaktów zbudowanej m.in. po poprzednich warsztatach organizowanych w ramach programu Grundtvig (warsztaty „European Gospel Music Symposium”– z 2009 r. i warsztaty „i-communicate” – z 2010 r.). Informacja o warsztatach została rozesłana do dyrygentów chórów gospel w różnych krajach Europy z prośbą o rozpowszechnienie informacji w środowiskach chórów gospel.

Zgłosiło się 26 osób z całej Europy. Braliśmy pod uwagę wyłącznie te osoby, które należały do jednej z trzech grup docelowych. W związku z tym odmówiliśmy udziału w warsztatach kilku osobom, które miały pracę, nie ukończyły 50 lat lub nie były niepełnosprawne. Dwóch uczestników pełniło rolę asystentów opiekujących się dwiema osobami niepełnosprawnymi w trakcie warsztatów. Uczestników wybieraliśmy również pod kątem płci, aby uzyskać odpowiednie dla chóru proporcje (wśród zgłoszonych dominowały kobiety). Ponieważ nie zaakceptowaliśmy wszystkich zgłoszeń, po upływie terminu ich nadsyłania mieliśmy mniej uczestników niż przewidziano we wniosku. Aby dotrzeć do kolejnych potencjalnych uczestników po raz drugi skontaktowaliśmy się ze znajomymi z różnych krajów Europy i w odpowiedzi otrzymaliśmy zgłoszenia od osób z grup docelowych, które pozwoliły uzupełnić listę.

Grupa docelowa uczestników: 

Organizowany warsztat był skierowany do osób zagrożonych marginalizacją społeczną. Wyróżniliśmy 3 grupy docelowe warsztatu: seniorzy (50+), niepełnosprawni, bezrobotni (zwłaszcza długotrwale). Tylko uczestnicy z tych grup wzięli udział w warsztacie – w sumie 16 osób.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Zajęcia warsztatowe „Music Beyond Limits”skupiały się na nauce 10 utworów muzycznych, które zostały zaprezentowane publiczności podczas koncertu finałowego warsztatów. Przygotowania uczestników polegały na intensywnej pracy zespołowej, doskonaleniu umiejętności wokalnych, ćwiczeniu emisji głosu oraz śpiewaniu w harmonii czterogłosowej. Nauka wspólnego śpiewania jest doskonałym sposobem na wzmocnienie samooceny oraz czerpanie korzyści z pracy w zespole. Cennym doświadczeniem i wyzwaniem dla chóru była sesja nagrań, która miała miejsce w piątym dniu warsztatów w studiu Radia Kraków. W jej trakcie uczestnicy uczyli się współpracy z akustykami oraz technik śpiewania z mikrofonem. Nagranie video z sesji:

Z reguły miały miejsce dwa bloki zajęć rano i dwa popołudniu z przerwami.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Podczas pierwszych dwóch dni zajęcia warsztatowe odbyły się w Uniwersytecie Pedagogicznym przy ul. Podchorążych 2, 100m od Hotelu Demel.

Większość wydarzeń warsztatowych (zajęcia chóralne, przerwy, posiłki w środku dnia) miały miejsce w Hotelu „Demel” przy ulicy Głowackiego 22. Zdecydowaliśmy się na takie rozwiązanie ze względu na to, że w każdej chwili istniała możliwość aby uczestnicy poszli do swoich pokojów odpocząć. Naszym zdaniem to rozwiązanie dało poczucie bezpieczeństwo uczestnikom. Było to niezwykle ważne dla tych z uczestników, którzy nie czują się dobrze po długim czasie spędzonym „w tłumie” i potrzebują wtedy więcej przestrzeni i ciszy.

Obiady (wieczorem, po całym dniu pracy warsztatowej) miały miejsce w restauracji „EDEN” w pobliżu hotelu.

Środowa sesja w studiu nagrań odbyła się w Radio Kraków.

Koncert finałowy odbył się w Kościele Św. Marcina, przy ul. Grodzkaiej 58.

Organizatorzy zawsze mieli do dyspozycji co najmniej jeden samochód.

Ewaluacja i monitoring: 

Na podstawie „learner application form”  dowiedzieliśmy się jakie potrzeby specjalne maja poszczególni uczestnicy.

Dodatkowo dodaliśmy do formularzu pytania badające posiadane umiejętności muzyczne (aby ułatwić instruktorom wybór piosenek), wiedzę o muzyce gospel i zainteresowania.

Istotną częścią oceny warsztatów były nieoficjalne rozmowy z Uczestnikami podczas przerw lub posiłków. W takim swobodnym kontekście łatwiej było o szczerą i otwartą dyskusję, która pozwalała wydobyć zadowolenie lub rozczarowanie Uczestników. Po takich spotkaniach organizatorzy przedstawili sugestie Uczestników podczas spotkań organizatorów. Uczestnicy czasami zgłaszali indywidualne potrzeby, np. odpoczynku w ciągu dnia lub wizyty u lekarza.

Dla części uczestników śpiewnie całodniowe było dużym wyzwaniem. Po koncercie finałowym czuli ogromną satysfakcję widząc reakcję publiczności efekt ich ciężkiej pracy.

Ważnym elementem monitoringu były krótkie codzienne rozmowy z instruktorami (np. podczas posiłków) odnośnie postępu w warsztatach i osiąganych rezultatów. Instruktorzy wyrazili potrzebę podzielenia zajęć w taki sposób, aby jeden z nich zawsze miał zajęcia w godzinach porannych.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Osoby, które zgłosiły się na warsztaty „Music Beyond Limits”, na co dzień mają trudności. Każda z grup docelowych boryka się z innymi problemami. Warsztaty MBL umożliwiły tym osobom zbudowanie poczucia wspólnoty, spędzanie czasu razem i dzielenia się nowymi doświadczeniami. Wyraźnie dało się zauważyć, że uczestnicy opiekują się sobą nawzajem i wzajemnie dbają o swoje dobre samopoczucie, zarówno fizyczne, jak i psychiczne.

Po zakończeniu warsztatów kilka osób stwierdziło, że chcą znaleźć w swoim miejscu zamieszkania chór, do którego mogliby dołączyć, a niektórzy rozważali możliwość zorganizowania warsztatów gospel w swoim miejscu zamieszkania. 

Dzięki możliwości zaśpiewania partii solowej w studiu nagrań uczestnicy przekonali się, jak znaczne umiejętności wokalne już posiadają, mimo że część z nich nigdy nie przypuszczała, że odważy się występować przed innymi ludźmi.

Warsztaty MBL przyniosły efekty, przede wszystkim pod względem ich pozytywnego wpływu emocjonalnego na uczestników oraz jakość występu finałowego. Słycheć było jak bardzo owocna była praca chóru wraz z instruktorami.

Duża część uczestników skorzystała z okazji zabrania głosu przed publicznością i podzielenia się własnymi wrażeniami z warsztatów „Music Beyond Limits”. Dla niektórych z nich stanowiły one niezwykle ważne, być może nawet przełomowe wydarzenie w życiu. Organizatorzy nie spodziewali się również, że tak liczni uczestnicy będą chcieli przemawiać do publiczności. Te i inne formy zaangażowania oraz wyjątkowe efekty warsztatów należy zawdzięczać wyjątkowej otwartości uczestników, ich chęci uczenia się od siebie nawzajem oraz tworzenia wspólnoty, a także profesjonalizmowi prowadzących warsztaty instruktorów.

Jeszcze przed rozpoczęciem warsztatów można było zauważyć, że korespondencja prowadzona za pośrednictwem poczty elektronicznej skłoniła część uczestników do nauczenia się tego sposobu komunikacji (chodzi zwłaszcza o osoby w wieku 50+). Niektóre z nich korzystały wcześniej z tej formy korespondencji tylko sporadycznie, dlatego musiały stawić czoła dodatkowemu wyzwaniu. Organizatorzy zauważyli, że z czasem te osoby dokonały dużych postępów w obsłudze poczty elektronicznej.

Planujemy dwa warsztaty gospel w ciągu następnego roku które bezpośrednio są inspirowane przez warsztaty „Music Beyond Limits”:

-Międzynarodowe warsztaty dla chórów gospel z Czech, Słowacji Węgier.

-Warsztaty gospel dla seniorów (+50) - jeżeli nasz projekt otrzyma dofinansowanie z Programu Grundtvig, będą to międzynarodowe warsztaty gospel.

Upowszechnianie rezultatów: 

Planujemy dwa warsztaty gospel w ciągu następnego roku które bezpośrednio są inspirowane przez warsztaty „Music Beyond Limits”:

-Międzynarodowe warsztaty dla chórów gospel z Czech, Słowacji Węgier.

-Warsztaty gospel dla seniorów (+50) - jeżeli nasz projekt otrzyma dofinansowanie z Programu Grundtvig, będą to międzynarodowe warsztaty gospel.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

„Dla mnie to przeżycie było bardzo dobre i sprawiło, że się otworzyłam i mogłam nawiązać kontakt z osobami podobnymi do mnie. Proszę powtórzyć podobne inicjatywy, ponieważ było to jedno z najbardziej wartościowych wydarzeń w moim życiu.”

I found the experience so very good for me to open up and to get to know other people like myself. Please keep it going because it is one of the best things that has happened to me in my life.

„Warsztaty były niesamowitym przeżyciem i praca wykonana przez woluntariuszy była wspaniała, zarówno przed rozpoczęciem warsztatów jak i podczas naszego pobytu oraz po zakończeniu! Dziękuję!”

The workshop has been an amazing experience and the work of the volunteers fantastic both before, during and after the workshop! Thanks you!

„Miałam przepiękne doświadczenie w Krakowie! Wiersz „Twoja dobroć i miłość  jest lepsza niż życie” z piosenki „Better than life” nie chce opuścić mojej głowy!”

Had the most beautiful time in Krakow!

And "Your Loving kindness is better than Life", just won’t leave my mind!!

„Chciałabym bardzo wam podziękować za to, że sprawialiście, że czuliśmy się z Philipem tak dobrze w Polsce – tak jak byśmy byli w domu”

I would like to say a big thank you for the way you made me and Philip feel so much at home in Poland.

„Było niesamowicie! Tak bardzo wam dziękuję!”

It was amazing! Thanks so much!

„Byłam bardzo zadowolona z instruktorów”

I was happy about the teachers.

„Naprawdę jestem zachwycona, to był wspaniały czas!”

I really loved it and had a good time!

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Zapraszamy do zapoznania się z prezentacją zamieszczoną na kanale  You Tube.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Lea Kjeldsen
Data wypełnienia formularza/karty: 
14.03.2012

Mind Gym for Seniors

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Edukacja zdrowotna
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Nowohuckie Centrum Kultury (NCK)
Aleja Jana Pawla II 232, 31-913 Kraków
oswiatowa@nck.krakow.pl
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Szmer (012) 644-28-63 oswiatowa@nck.krakow.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Nowohuckie Centrum Kultury jest nowoczesną placówką, której misją jest upowszechnianie edukacji i kultury. Jest organizacją prestiżową, rozpoznawalną i określaną jako skuteczna i prężnie działająca w środowisku edukacyjno-kulturalnym.

Celem działalności NCK jest pozyskanie i przygotowanie społeczeństwa do aktywnego uczestniczenia w kulturze oraz współtworzeniu jej wartości. Cel ten realizowany jest poprzez promocję dzieł kultury, umożliwienie dostępu do edukacji, stwarzanie środowiska sprzyjającego rozwojowi pasji i zainteresowań kulturalnych. Nacisk kładziony jest na wszechstronny rozwój osób odwiedzających naszą placówkę.

Oferta NCK adresowana jest do dorosłych zainteresowanych zarówno edukacją zawodową jak i rozwojem swoich pasji. Upowszechnianie najnowszej wiedzy, stymulowanie zainteresowań, zdolności plastycznych i praktycznych umiejętności znajduje odzwierciedlenie w bogatej ofercie NCK. Organizujemy otwarte wykłady prowadzone przez ekspertów z zakresu medycyny, prawa, psychologii, religioznawstwa; warsztaty rozwoju osobistego, kursy językowe i komputerowe, pracownie rękodzieła, zespoły muzyczne i taneczne.

NCK od wielu lat zajmuje się także organizowaniem różnych form edukacyjnych dla seniorów. Kolejne tematy spotkań ustalane są często w oparciu o zgłaszane przez nich propozycje. Dzięki temu oferta NCK odpowiada realnym potrzebom.

Tytuł warsztatu: 
Mind Gym for Seniors
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU13-19586
Data realizacji warsztatu: 
24.10.2011 - 28.10.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
10
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
2
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu obejmowały:

  • poprawę funkcjonowania poznawczego uczestników warsztatu: aktywizację pamięci, lepszą koncentrację, większą sprawność i elastyczność myślenia;
  • twórcze wykorzystanie zdobytej w toku życia wiedzy i doświadczeń i stworzenie z nich nowych, ciekawych efektów;
  • uporządkowanie i uzupełnienie wiedzy z zakresu edukacji zdrowotnej;
  • wzmocnienie samooceny i wiary w siebie uczestników;
  • poprawę umiejętności językowych i przełamanie barier w komunikacji z innymi mieszkańcami Europy.
Obszary tematyczne: 

Warsztat koncentrował się na usprawnieniu procesów myślenia, pamięci i koncentracji w starszym wieku. Poruszane były takie tematy jak: podstawy biologii mózgu, znaczenie diety, ruchu, hobby i relaksu dla sprawnego funkcjonowania poznawczego. Seniorzy dowiedzieli się jak w codziennym życiu na różne sposoby wzmacniać i gimnastykować umysł.

Kraj uczestników: 
Bułgaria
Dania
Finlandia
Portugalia
Wielka Brytania
Włochy
Liczba uczestników: 
1
3
2
1
2
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

W ramach działań promocyjnych:

  • Wykorzystano drogę elektroniczną, pocztową i telefoniczną.
  • Utworzono stronę internetową informującą o warsztacie i sposobie aplikacji.
  • Przygotowano atrakcyjne graficznie plakaty i ulotki promujące warsztat.
  • Utworzono bazę adresów organizacji zajmujących się edukacją dorosłych na terenie Polski i Europy.
  • W celu rozpromowania warsztatu wśród Polaków, opublikowano artykuł w prasie dla seniorów, na portalu dla organizacji pozarządowych  oraz na portalach adresowanych dla seniorów.

Rekrutacja

  • Oficjalny formularz aplikacyjny wzbogacono o dwa dodatkowe pytania dotyczące zainteresowań oraz znajomości języka angielskiego. Formularz zamieszczono na stronie internetowej warsztatu. Na prośbę zainteresowanych osób i organizacji, formularz przesyłano drogą mailową.
  • Nadesłane w wymaganym terminie aplikacje, spełniające wymogi formalne przeszły do drugiego etapu rekrutacji. Według przygotowanych wcześniej pytań, przeprowadzono rozmowy z wszystkimi kandydatami. Rozmowy te weryfikowały znajomość języka angielskiego i dały kandydatom okazję do zaprezentowania swojej motywacji do wzięcia udziału w warsztacie.

Przygotowanie warsztatu obejmowało:

  • Przygotowanie harmonogramu zadań w projekcie i rozdzielenie obowiązków.
  • Uzupełnienie szczegółowego kosztorysu.
  • Zatrudnienie wysokiej klasy trenerów i opiekuna uczestników.
  • Wykupienie ubezpieczenia dla uczestników i pracowników zatrudnionych przy warsztacie.
  • Przygotowanie i rozesłanie do uczestników praktycznych informacji na temat warsztatu i Krakowa.
Grupa docelowa uczestników: 

Warsztat adresowany był do osób, które ukończyły 60 rok życia, zainteresowanych poprawą funkcjonowania poznawczego - pamięci, koncentracji i myślenia oraz znających język angielski w stopniu komunikatywnym.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Trzy sesje każdego dnia

Każdy dzień warsztatu został podzielony na trzy części. Pierwsza część obejmowała ćwiczenia indywidualnie i grupowe prowadzone w atmosferze wspólnej zabawy. Druga część warsztatu służyła pogłębianiu wiedzy poprzez burze mózgów, dyskusje oraz wykłady z profilaktyki zdrowia. Kończące dzień wieczorki integracyjne były wspaniałą okazją do lepszego poznania siebie nawzajem i skorzystania z uroków magicznego Krakowa

Dzień przyjazdu

Spotkanie organizacyjne, zapoznanie z trenerami i zespołem projektowym.

Dzień pierwszy

Pierwszego dnia uczestnicy brali udział w ćwiczeniach usprawniających komunikację oraz przełamywali bariery we współpracy projektując „plac rozrywki dla seniorów.” Odbył się wykład „Biologiczne podstawy mózgu”. Dzień zakończyliśmy wieczorem narodowych specjałów, podczas którego seniorzy próbowali przysmaków przywiezionych z różnych części Europy.

Dzień drugi

Podczas porannej sesji seniorzy tworzyli i wykorzystywali bogate sieci skojarzeń. Odbył się wykład na temat znaczenia właściwej diety. Wieczorem seniorzy dosłownie poruszali szarymi komórkami na wieczorku tanecznym w kultowej nowohuckiej restauracji „Stylowa”.

Dzień trzeci

Trzeci dzień poświęcony był ćwiczeniom uwrażliwiającym zmysły. Wykład dotyczył zainteresowań i kontaktów z innymi ludźmi. Podczas wieczoru seniorzy gimnastykowali umysł przy kreatywnych grach planszowych i karcianych, takich jak Dixit i Rumikub.

Dzień czwarty

Przed południem seniorzy zmierzyli się z ćwiczeniami opartymi na metaforach. Wykład dotyczył aktywności fizycznej i jej znaczenia dla mózgu. Odbyła się uroczysta kolacja w nastrojowej restauracji na Rynku w Krakowie, podczas której uczestnicy poczuli urok polskiego folkloru.

Dzień piąty

Piątek był dniem podsumowującym warsztat. Seniorzy stworzyli plakaty – relacje z minionych dni. Ostatni wykład dotyczył znaczenia relaksacji dla sprawnego funkcjonowania poznawczego. Seniorzy otrzymali dyplomy i podziękowania ze strony trenerów. Warsztat zakończył się uroczystym koncertem muzyki klasycznej w Filharmonii Krakowskiej.

Dzień wyjazdu

Pożegnanie z zespołem projektowym.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Dzień pracy warsztatowej podzielony był na trzy zasadnicze części: sesję poranną, sesję popołudniową oraz wieczorek integracyjny. Pomiędzy dwiema sesjami szkoleniowymi, uczestnicy mieli czas wolny, który wykorzystywali na odpoczynek i/lub zwiedzanie Krakowa.

Miejsce warsztatu

Warsztat odbył się w dobrze wyposażonej i przystosowanej do potrzeb seniorów sali szkoleniowej Nowohuckiego Centrum Kultury. Pierwszego dnia warsztatu opiekun oprowadził uczestników po budynku NCK, zwracając ich uwagę na położenie sali, restauracji, toalet i windy. Była to również okazja do przybliżenia uczestnikom historii i dorobku NCK.

Zakwaterowanie

Wybrano nowoczesny i komfortowy hotel położony bardzo blisko miejsca, w którym odbywały się warsztaty. Przejście z hotelu do NCK zajmowało uczestnikom około pięciu minut. Przy rezerwacji pokoi uwzględniono preferencje uczestników.

Wyżywienie

Śniadania i kolacje serwowane były w hotelu, obiady w restauracji mieszczącej się w Nowohuckim Centrum Kultury. Podczas zamawiania posiłków uwzględniono preferencje dietetyczne uczestników. Zaplanowano również dwie bardziej uroczyste kolacje, podczas wieczornych wyjść integracyjnych.

Transport

Uczestnicy mieli zapewniony transport z/na miejsce przyjazdu/odjazdu. W celu usprawnienia przewozu przygotowano dokładny rozkład uwzględniający godziny przylotów i odlotów. Przed przyjazdem, uczestnicy otrzymali materiały ze zdjęciem odbierającej ich z lotniska osoby i jej numer telefonu do kontaktu w razie potrzeby. Ponadto podczas warsztatu, uczestnikom zapewniono okresowe bilety komunikacji miejskiej.

Ubezpieczenie

Uczestnicy zostali objęci ubezpieczeniem na czas trwania warsztatu.

Materiały

Każdy uczestnik otrzymał materiały informacyjne na temat przebiegu warsztatu, a także materiały z praktycznymi informacjami dotyczącymi aktualnej pogody, Krakowa i Nowohuckiego Centrum Kultury. Uczestnicy otrzymali także regulamin warsztatu, wyjaśniający wszelkie kwestie organizacyjne. Okazało się to bardzo pomocne i oszczędziło czasu na odpowiadanie na te same pytania napływające od różnych uczestników.

Po przyjeździe seniorzy otrzymali teczki z praktycznymi informacjami (m.in. z mapami Krakowa i Nowej Huty, rozkładem jazdy komunikacji miejskiej, adresem najbliższej apteki, poczty, kantoru oraz z informacjami turystycznymi).

Opiekun

Ogromną rolę odegrał opiekun, który dbał o komfort i dobre samopoczucie uczestników. Zadaniem opiekuna były codzienne rozmowy z uczestnikami na temat m.in. warunków zakwaterowania, posiłków, zapewnionej opieki, pracy organizatorów. Uczestnicy otrzymali numer telefonu do opiekuna, na który mogli dzwonić o dowolnej porze w razie problemów. Dzięki sprawnej komunikacji między opiekunem a pozostałymi członkami zespołu, organizatorzy na bieżąco mogli reagować na uwagi i potrzeby uczestników.

Ewaluacja i monitoring: 

W celu zbadania potrzeb szkoleniowych uczestników przeprowadzono analizę motywacji do wzięcia udziału w warsztacie, którą uczestnicy opisywali w formularzu aplikacyjnym. Te informacje, wraz z zebranymi podczas pierwszej sesji oczekiwaniami stanowiły punkt odniesienia do następujących później ankiet i rozmów ewaluacyjnych.

W trakcie warsztatu, każdego dnia trenerzy spotykali się na spotkaniu superwizyjnym zespołu, by omówić przebieg dnia, ewentualne trudności oraz podzielić się doświadczeniami z pracy z grupą.Codziennie, w czasie przerwy obiadowej, odbywało się także spotkanie całego zespołu projektowego i trenerów, którego celem była wymiana informacji na temat przebiegu warsztatu i sprawne reagowanie na potrzeby uczestników.

Informacje zwrotne od uczestnikówzbierano za pomocą ankiet ewaluacyjnych oraz rozmów ewaluacyjnych dotyczących kwestii merytorycznych i organizacyjnych warsztatu. Wyniki wszystkich ankiet ewaluacyjnych zebrano na jednym arkuszu. Uzupełniono je o informacje zwrotne nadsyłane przez uczestników po zakończeniu warsztatu drogą mailową.

Informację zwrotną od prowadzących zajęcia zbierano na bieżąco, podczas codziennych spotkań z zespołem projektowym. Po zakończeniu warsztatu trenerzy przeanalizowali cały program warsztatu, dzień po dniu, zwracając uwagę na mocne i słabe strony, mniej i bardziej ciekawe i skuteczne ćwiczenia. W oparciu o wnioski, przygotowali nowy plan przebiegu warsztatu, zastępując niektóre ćwiczenia innymi, bardziej atrakcyjnymi dla tej grupy wiekowej, oraz biorąc pod uwagę utrudnienie, jakim było dla kilku uczestników wyrażanie pewnych subtelnych kwestii w języku angielskim.

Wyniki monitoringu

Dzięki monitoringowi w kwestiach merytorycznych dobierano ćwiczenia pod kątem preferencji uczestników, tematom wyraźnie interesującym dla uczestników poświęcano więcej czasu w trakcie wykładów i dyskusji im towarzyszących.

W kwestiach organizacyjnych zmieniono rodzaj przekąsek w trakcie przerwy kawowej, ustalono z hotelową restauracją zmniejszenie porcji kolacyjnych i ustalono możliwość rezygnacji z lunchu, oraz przeniesiono pożegnalną kolację na przedostatni dzień warsztatu, żeby uczestnicy spokojnie przygotowali się do podróży.

Wyniki ewaluacji

Po warsztacie odbyło się spotkanie wszystkich osób zaangażowanych w realizację projektu od strony organizacyjnej i merytorycznej: organizatora, opiekuna i trenerów. Przeprowadzono analizę wszystkich informacji zwrotnych od uczestników, oraz udzielono sobie nawzajem informacji zwrotnej na temat współpracy w projekcie. Na tej podstawie stworzono plik zawierający kilkadziesiąt praktycznych wskazówek, głównie dotyczących organizacji warsztatu do wykorzystania w następnej edycji programu.

Najważniejsze wnioski dotyczyły:

  1. ułożenia harmonogramu zajęć i przygotowania scenariuszy treningów poznawczych;
  2. planowania terminu warsztatu w sposób uwzględniający datę opublikowania Katalogu Warsztatów Grundtviga;
  3. wykorzystania portali społecznościowych do promocji warsztatu – jedynie częściowo skutecznych w tej grupie wiekowej;
  4. wręczenia dyplomów, pamiątek i przeznaczenia czasu na końcowe przemowy uczestników – co zostało przez nich bardzo dobrze odebrane.
Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ warsztatu na słuchaczy

Uczestnicy po pięciodniowym warsztacie gimnastykującym umysł poprawili swoją sprawność poznawczą, rozruszali szare komórki i nadali swojemu myśleniu bardziej twórczy wymiar. Poprawili swoją koncentrację uwagi oraz twórczo wykorzystali zdobytą w toku życia wiedzę i doświadczenia do stworzenia nowych, ciekawych projektów. Uczestnicy przełamali stereotypy na temat wieku senioralnego i dowiedzieli się więcej na temat sytuacji seniorów w innych krajach europejskich. Dzięki wykładom i towarzyszącym im dyskusjom, seniorzy uporządkowali i uzupełnienili wiedzę z zakresu edukacji zdrowotnej, szczególnie z zakresu diety i relaksacji.

Zagraniczni goście lepiej poznali Polskę, jej obyczaje i kulturę, dzięki wizytom w zróżnicowanych miejscach w Krakowie. Podczas wieczorków integracyjnych seniorzy poznali ciekawe gry edukacyjne. Wyrażali chęć grania w nie również po powrocie do swoich domów, wraz z przyjaciółmi i rodziną. Najstarsi uczestnicy warsztatu, dzięki działaniom przygotowującym warsztat, wdrożyli się w obsługiwanie maila, rozmawianie za pomocą Skype i obsługę skanera, który zakupili specjalnie na tę okazję.

Uczestnicy nawiązali znajomości i nadal podtrzymują ze sobą kontakt, przesyłając sobie okolicznościowe życzenia i zdjęcia. W wyniku warsztatu, dwie uczestniczki z Polski zaangażowały się w wolontariat w trakcie innego Warsztatu Grundtviga i otworzyły się na możliwości edukacyjne poza Polską.

Wpływ na organizację

  • Warsztat cieszył się dużym zainteresowaniem wśród pracowników NCK i stanowi inspirację dla innych działów do realizowania podobnych projektów.
  • Dzięki organizacji warsztatu powstała możliwość pozyskania przez NCK nowych partnerów do współpracy w ramach edukacji seniorów. Poszerzeniu uległa sieć kontaktów Nowohuckiego Centrum Kultury zarówno w kraju, jak i za granicą.
  • Doświadczenia zdobyte przy realizacji warsztatu pozwoliły na udoskonalenie oferty edukacyjnej NCK dla seniorów.

Wpływ na społeczność lokalną:

  • Dzięki artykułom w lokalnej prasie mieszkańcy Krakowa dowiedzieli się o Programie „Uczenie się przez całe życie”. Wielu z nich deklarowało chęć wzięcia udziału w warsztatach Gruntdviga.
  • Warsztatem zainteresowały się lokalne Kluby Seniora. Pracownicy Działu Oświatowego odbierali liczne telefony z pytaniami dotyczącymi warsztatu.
  • Mieszkańcy Nowej Huty mieli okazję poznać uczestników w ich czasie wolnym oraz podczas wieczorku w lokalnej restauracji „Stylowa”.
  • Dzięki realizacji projektu unijnego, niedowartościowana dzielnica Krakowa, jaką jest Nowa Huta otworzyła się na zagranicznych gości i zyskała większy prestiż.
  • Po warsztacie została zorganizowana wystawa zdjęć w siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury, dzięki czemu goście odwiedzający NCK mogli zapoznać się z projektem.

Warsztatem zainteresował się Wydział Kultury Urzędu Miasta Krakowa. Pracownicy Wydziału pochlebnie wyrażali się o inicjatywnie NCK.

Upowszechnianie rezultatów: 

Planowane działania wykorzystujące rezultatywarsztatu:

  • Dzięki doświadczeniom zdobytym w trakcie realizacji warsztatu, oferta edukacyjna NCK została udoskonalona.
  • Pracownicy NCK i trenerzy służą swoim doświadczeniem, chętnie odpowiadają na pytania dotyczące organizacji tego typu projektów. Udostępniają także kontakt do prowadzących zajęcia trenerów.
  • NCK, chcąc wykorzystać zdobyte doświadczenie, ponownie złożyło wniosek o zrealizowanie kolejnego międzynarodowego warsztatu dla seniorów. Zainteresowało się także innymi Akcjami w ramach Programu Grundtvig.

Działania podtrzymujące rezultaty:

  • Przesłana literatura tematyczna i przeprowadzone ćwiczenia są nadal pomocne dla uczestników i ich najbliższego otoczenia. Dzięki nim mogą oni pogłębiać wiedzą i nadal „ćwiczyć swoje umysły.”

Działania upowszechniające rezultaty:

  • Przygotowany folder, przedstawiający w atrakcyjnej formie przebieg warsztatu, może zachęcać inne organizacje do przygotowania podobnych warsztatów na szczeblu lokalnym i międzynarodowym.
  • Strona internetowa dostarcza informacji na temat projektu.
  • Jedna z uczestniczek, amatorka fotografii, po tygodniowym pobycie w Polsce przygotowała serię prezentacji zdjęć z Krakowa opatrzonych komentarzami dotyczącymi historii, obyczajowości i sposobu bycia Polaków. Umieściła je na swoim blogu na międzynarodowym portalu fotograficznym. Dzięki temu obcokrajowcy mogą lepiej poznać Polskę z punktu widzenia gościa odwiedzającego nasz kraj. Pracownicy NCK udostępniają link do prezentacji.

 W NCK trwa wystawa zdjęć prezentujących przebieg warsztatu. Do wystawy dołączona jest ulotka z informacją o Akcji Warsztaty i linkiem do aktualnego katalogu.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 
  • „Kiedy pierwszego wieczora wszyscy usiedliśmy w kręgu, nieśmiało wymieniając uśmiechy, godziny przygotowań zmaterializowały się w postaci dwunastu osób, które przyjechały na warsztat z różnych krajów Europy. Łza kręciła się w oku w chwili, kiedy marzenie stawało się rzeczywistością.” - Maria Nowak i Ewa Kowalska, trenerki
  • „Bardzo przyjemny i interesujący projekt. Wiele w nim śmiechu, ale także dużo kwestii ważnych dla starszych osób.” - Richard, uczestnik z Wielkiej Brytanii
  • „Jak wiele jest sposobów żeby być twórczym! Każda osoba z naszej grupy pokazała, na co ją stać. Ja także!” - Irena, uczestniczka z Litwy
  • „Dobrze zapamiętaną częścią naszego warsztatu była rozgrzewka, która wywoływała dużo śmiechu i relaksowała nas przed kolejnymi zadaniami.” - Anna, uczestniczka z Wielkiej Brytanii
  • „Zespół warsztatowy wykonał świetną pracę przygotowując i prowadząc projekt. Profesjonalizm, troskliwość i kompetencja, którą prezentowali trenerzy, stale zachęcała nas i wspierała w działaniu.” - Alicja, uczestniczka z Polski
  • „Moje zastrzeżenia i opór wobec tych wszystkich praktycznych ćwiczeń prawdopodobnie pokazuje jak bardzo ich potrzebuję! Nadal ich nie znoszę, ale bez wątpienia są dla nas dobre.” - Stig, uczestnik z Danii
  • „To było jak ciągłe ćwiczenie, nieustanny trening dla mózgu. To było jak gimnastyka dla mózgu!” - Terrtu, uczestniczka z Finlandii
  • „Wróciłam do domu z moim „emocjonalną walizką” wypełnioną niezapomnianymi wspomnieniami z warsztatu, przyjazną atmosferą wśród uczestników oraz profesjonalizmem, uprzejmością i empatią trenerów. Po prostu fantastycznie!” - Isabel, uczestniczka z Portugalii
  • „Odpowiednia wartość merytoryczna, zgodna z założeniami projektu, stworzenie przez prowadzących właściwego klimatu oraz uwzględnienie realnych potrzeb grupy były sukcesem tego projektu.”  Barbara Kyć – Szmer, pracownik NCK, organizatorka
  • „Warsztaty były ciekawym i wartościowym doświadczeniem zarówno dla uczestników, jak i dla nas organizatorów. Staraliśmy się, żeby nasi goście czuli się dobrze pod każdym względem, by poza wartością merytoryczną projektu wynieśli z pobytu w pięknym Krakowie jak najwięcej pozytywnych wrażeń. Mam nadzieję, że sukces merytoryczny i organizacyjny projektu, pełne zrealizowanie założeń, pozwoli na jego kontynuowanie.” - Bogumiła Gugniewicz, pracownik NCK, organizatorka
  • „Udział w projekcie pozwolił mi na częsty kontakt z ludźmi z różnych stron Europy, ale również dał mi możliwość sprawdzenia własnych sił zarówno językowych, jak i w roli lidera. Jest dla mnie rzeczą niesamowitą jak przez tak krótki czas można aż tak zbliżyć się do drugiego człowieka, poznać go i przy tym bardzo dobrze się bawić. Zawsze interesowała mnie kultura i obyczaje innych państw świata, spędzanie czasu z uczestnikami umożliwiało mi poznanie choćby w małym stopniu zarówno kultury, zwyczajów panujących w danym kraju, jak i przysmaków, które uczestnicy przywieźli ze sobą. Projekt był dla mnie dużym wyzwaniem. Czekam z niecierpliwością na kolejne tego rodzaju projekty.” - Kaja Figaszewska, opiekun uczestników
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Przygotowanie warsztatu, jeszcze na etapie tworzenia wniosku, wymagało od nas wiele pracy i wnikliwego przemyślenia tematu. Wymusiło dyscyplinę w formułowaniu celów, planowaniu czasu i podziale zadań. To wszystko zaowocowało już w trakcie realizacji warsztatu, kiedy cały zespół projektowy łącznie z trenerami i opiekunem, był bardzo dobrze przygotowany.

Organizacja warsztatu pokazała również, jak niezwykle ważna jest sprawna komunikacja w zespole i szybkie reagowanie na, czasem niespodziewane, okoliczności.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maria Nowak i Ewa Kowalska
Data wypełnienia formularza/karty: 
22.02.2012

Anna Kirow

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Zarządzanie edukacją dorosłych
Imię i nazwisko: 
Anna Kirow
Stanowisko pełnione w organizacji: 
wolontariuszka
Nazwa organizacji macierzystej: 
Fundacja "Wiatrak"
Pełny adres organizacji macierzystej: 
ul. Bołtucia 5
85-791 Bydgoszcz
Telefon: 
52 32-34-810
E-mail: 
sekretariat@wiatrak.org.pl
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU11-11905
Realizacja
Daty trwania asystentury: 
25.10.2010 - 22.04.2011
Dane organizacji goszczącej Asystenta: 
The European Reminiscence Network, 15 Camden Row, SE3 0QA London http://www.europeanreminiscencenetwork.org/
Cele Asystentury: 
  • Prowadzenie zajęć dydaktycznych
  • Badanie aspektów edukacji/uczenia się dorosłych w kraju goszczącym
  • Przeprowadzenie szkolenia kadry dla edukacji dorosłych
Opis działań związanych z przygotowaniem się do Asystentury: 

Głównie przygotowanie językowo-kulturowe (zakup słownika, literatury w języku angielskim).

Opis przebiegu Asystentury: 

Podczas Asystentury byłam w pełni włączona w życie European Reminiscence Network i czynnie brałam udział w projektach edukacyjnych skierowanych do grupy osób starszych. Brałam udział w sesjach z beneficjentami jako asystentka. Prowadzilam tez część spotkań samodzielnie, przy wsparciu pracowników ERN. Łącznie brałam udział w realizacji zajęć z 5 różnymi grupami. Każda grupa odbywała program składający się z kilku/kilkunastu tygodni warsztatów dotyczących roli zapamiętywania, wspomnień. W trakcie asystentury zrealizowałam też zajęcia skierowane do pracowników i wolontariuszy mojej organizacji goszczącej na tematy związane z zarządzaniem projektem europejskim, zagadnieniami inkluzji społecznej, strategii finansowania działalności edukacyjnej dorosłych w Polsce. W ramach Asystentury prowadziłam też warsztaty w polskim domu opieki dla osób starszych Antokol oraz warsztaty i zajęcia indywidualne z osobami starszymi, rezydentami domu, gdzie realizowałam program opierający się na uaktywnianiu pamięci i wspomnień za pomocą czynników stymulujących, jak muzyka, przedmioty (mapy, obrazy).

W trakcie Asystentury korzystałam z możliwości zapoznania się z możliwościami, jakie daje edukacja nieformalna w Wielkiej Brytanii. Jednym ze szkoleń, w których wzięłam udział był warsztat organizowany przez organizację Dementia UK na temat kreatywnej pracy z osobami dorosłymi i starszymi mającymi problemy z pamięcią. Miałam możliwość nawiązania kontaktów z organizacjami londyńskimi realizującymi projekty skierowane do osób dorosłych, jak Westminster Arts, Creative Arts&Dementia z którymi zamierzam podtrzymać współpracę. Dzięki pracy przy międzynarodowym projekcie obejmującym 10 partnerów - realizowanym w ramach LLP przez ERN, w praktyce mogłam uczyć się zarządzania projektem międzynarodowym na tak dużą skalę.

W trakcie Asystentury wykonywałam prace administracyjne związane z prowadzeniem organizacji, projektu partnerskiego w ramach LLP. Koordynowałam partnerstwo 10 krajów włączonych w realizację projektu, organizowałam spotkanie partnerów w Finlandii (Kotka), w którym sama wzięłam udział – prezentując projekty i warsztaty z osobami starszymi realizowane w Londynie.

Odrębnym zadaniem w ramach Asystentury były prace archwizacyjne projektów, materiałów audiowizualnych, publikacji, scenariuszy, które powstały na przełomie 18 lat istnienia European Reminiscencje Network.

W trakcie Asystentury zajmowałam się też aplikowaniem o fundusze na realizację kolejnych projektów. Wykorzystałam posiadane doświadczenie w tym zakresie oraz pozyskałam wiedzę na temat brytyjskich źródeł finansowania. Uczestniczyłam także w nawiązywaniu partnerstw na potrzeby kolejnych projektów ERN. Przez cały okres realizacji projektu służyłam też konsultacjami nt. projektów skierowanych do osób wymagających szczególnego wsparcia (głównie osoby niepełnosprawne oraz osoby starsze).

Opis wpływu Asystentury na Beneficjenta, jego organizację macierzystą i goszczącą: 

Praca przy projekcie znacznie pomogła mi motywować oraz podnieść zainteresowanie tematyką warsztatów w grupie osób, z którymi pracuję obecnie. Pracownicy i wolontariusze organizacji macierzystej zdecydowanie bardziej zainteresowani są udziałem w podobnych projektach oraz europejskich programach edukacyjnych. Wpłynęła na to wartość, jaką przyniósł mój projekt.

Upowszechnianie rezultatów: 

Po zakończeniu Asystentury nadal współpracuję z organizacją na zasadach wolontariatu i biorę udział w nowych projektach/warsztatach, dzieląc się nabytym wcześniej doświadczeniem.

Kraj: 
Wielka Brytania
Miasto lub rejon: 
Londyn

Universal Body Communication – the basic techniques of mime

Tematyka działań: 
Sztuka, muzyka, kultura
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Sztukmisja
ul. 11 Listopada 16, 43-460 Wisła
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Monika Wierzbicka, kom. 606152705, monika@sztukmisja.org.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie Sztukmisja zajmuje się szeroko pojętą edukacją w dziedzinie sztuk scenicznych ze szczególnym uwzględnieniem teatru ruchu. Od 1991 roku szkolimy dorosłych słuchaczy w dziedzinie pantomimy, dramy i tańca. Szczególnie interesuje nas zaspokojenie potrzeb ludzi, którzy nie są zawodowymi aktorami czy tancerzami, ale chcą zdobyć profesjonalne umiejętności w tych dziedzinach. Jako jedna z niewielu szkół o tym profilu nie ustanowiliśmy górnego pułapu wiekowego dla chętnych. Podczas roku mają miejsce 3 główne sesje warsztatowe. Oprócz nich oferujemy zainteresowanym sporą ilość warsztatów dodatkowych (maski, makijaż teatralny, praca z ciałem, przemoc sceniczna, klauning, kostiumy, praca z ciałem, taniec współczesny, musical itp.)

Oprócz tego prowadzimy zespół teatralny, który przygotował do tej pory 15 pełnowymiarowych produkcji. W działalność teatru zaangażowani są absolwenci naszych szkoleń z całej Polski.

Stowarzyszenie Sztukmisja pragnie również służyć jako platforma wymiany doświadczeń i pomysłów ludzi zaangażowanych w działalność teatralną i parateatralną.

Tytuł warsztatu: 
Universal Body Communication – the basic techniques of mime
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU13-11585
Data realizacji warsztatu: 
05.05.2011 - 10.05.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
15
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
2
Cele warsztatu: 

Głównym celem warsztatu było uświadomienie uczestnikom istnienia pozawerbalnego sposobu komunikacji – języka ciała, przekraczającego bariery kulturowe i językowe, oraz zapoznanie ich z podstawami technik pantomimy, która to forma sztuki bazuje na komunikacji bez użycia słów.

Obszary tematyczne: 
  • Świadomość ciała (jego budowy i biomechaniki, a także sposobów odpowiedzialnej troski o nie i zapobiegania kontuzjom)
  • Uniwersalny język gestów
  • Podstawowe techniki pantomimy (izolacje, chody pantomimiczne, posługiwanie się wyobrażonymi przedmiotami i wiele innych)
Kraj uczestników: 
Czechy
Holandia
Niemcy
Turcja
Wielka Brytania
Liczba uczestników: 
5
3
5
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Informacja o naszym warsztacie została umieszczona w oficjalnym Katalogu Grundtviga. Oprócz tego wysłaliśmy informacje wszystkim naszym studentom, byłym studentom i absolwentom. Skontaktowaliśmy się również z zaprzyjaźnionymi organizacjami w krajach UE, prosząc je o popularyzacje i ewentualne rekomendacje. Podczas 20 lat naszej działalności mieliśmy kontakt z instruktorami z zagranicy, którzy przyjeżdżali do nas na gościnne warsztaty. Ich także poprosiliśmy o reklamę.

Ilość zgłoszeń przekroczyła nasze oczekiwania, jednakże nie było nam łatwo stworzyć jednorodnej grupy. Zależało nam na ludziach, którzy naprawdę chcą się czegoś nauczyć, i kilku takich zgłosiło się od razu. Potem jednak przyszła „fala” zgłoszeń, z których jasno można było wywnioskować, że zgłaszający się jest raczej zainteresowany wycieczką do innego kraju, niż uczestnictwem w warsztacie.  Udało nam się jednak w końcu skonstruować w miarę jednorodną grupę, co dawało szansę, że uczestnicy skorzystają z proponowanego programu, zaakceptują jego intensywność i wyjadą zadowoleni.

Przygotowanie merytorycznej części warsztatu pozostawiliśmy instruktorce, z którą współpracujemy od 20 lat, nie mieliśmy więc wątpliwości, że ze swojego zadania wywiąże się w sposób ze wszech miar zadowalający. Nasze stowarzyszenie na podstawie programu i konspektów zajęć przygotowało i wydrukowało skrypty szkoleniowe dla wszystkich uczestników warsztatów.

Jednak nasze główne przygotowania koncentrowały się wokół spraw organizacyjnych tj. dość absorbującej i obszernej korespondencji z kandydatami na uczestników, gromadzeniu ich danych, ostatecznym wyborze grupy uczestników. Potem przyszedł czas rezerwowania biletów lotniczych i zorganizowania przylotu uczestników w ten sposób, by znaleźli się na lotnisku w Warszawie w zbliżonej porze, a następnie zorganizowanie im dojazdu z lotniska na miejsce warsztatów. Trzeba było również napisać i przesłać zaświadczenia do wniosków wizowych dla niektórych kandydatów, jak i wykupić ubezpieczenie dla wszystkich.

W czasie poprzedzającym warsztaty odwiedziliśmy też kilkakrotnie wynajęty ośrodek, by zorientować się, czy warunki oferowane pokrywają się z rzeczywistymi, sprawdzić wyposażenie pokoi i sal ćwiczeń, jak również dostępność sprzętu potrzebnego do przeprowadzenia zajęć.

Bezpośrednio przed rozpoczęciem warsztatów osoby za nie odpowiedzialne zjawiły się na miejscu 1 dzień przed dniem przylotu uczestników, by sprawdzić stan obiektu, stan pokoi, dopilnować końcowych przygotowań. Pokoje oznaczono imieniem i nazwiskiem przyszłego mieszkańca. W każdym z pokoi czekał na przyjeżdżających mały (polski w charakterze) upominek i kartka z życzeniami udanego pobytu od Stowarzyszenia Sztukmisja.

Grupa docelowa uczestników: 
  • Dorośli zainteresowani sztuką teatralną, nie posiadający wykształcenia w tej dziedzinie i nie zajmujący się nią profesjonalnie
  • Aktorzy – amatorzy zainteresowani pogłębieniem swych umiejętności o szeroko pojęty język ciała
Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

4.05.2011

Był to dzień, w którym zjeżdżali się uczestnicy warsztatu. 4 osoby z Czech dojeżdżały samochodem, zaś 11 pozostałych uczestników przylatywało samolotem. Przedstawiciel organizatora witał ich na lotnisku w Warszawie i zapraszał na lekki posiłek. Choć uczestnicy przylatywali z 6 różnych państw zorganizowaliśmy ich przylot w dwóch grupach. Jedna grupa przylatywała w południe, druga w godzinach popołudniowych. Na obie grupy czekały wynajęte busy, które po posiłku zawoziły ich na miejsce warsztatów. Na miejscu inny przedstawiciel organizatora witał przybywających, kwaterował i odpowiadał na pierwsze pytania. Po przyjeździe drugiej grupy zjedliśmy wspólnie obiadokolację, przedstawiliśmy plan na następny dzień i po krótkiej rozmowie zakończyliśmy oficjalną cześć wieczoru. Uczestnicy mieli czas, by rozgościć się w swoich pokojach, poznać ośrodek i otaczające go tereny zielone i zacząć zawiązywać pierwsze znajomości.

5.05.2011

8:30 – 9:30 śniadanie

9:30 Tego dnia wyjątkowo spotkaliśmy się o godzinie 9:30. Przedstawiciele organizatora przywitali wszystkich przybyłych i zapoznali z regulaminem warsztatu, oraz z regulaminem obowiązującym w miejscu zamieszkania. Poznaliśmy swoje imiona i, by ułatwić komunikację w pierwszym dniu warsztatu, każdy dostał plakietkę ze swoim imieniem, którą umieścił na ubraniu. Porozmawialiśmy o formalnościach i odpowiedzieliśmy na pytania uczestników.

10:00-12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: przedstawiliśmy instruktorkę warsztatu Kathleen Ann Thompson. Omówiła ona program warsztatu i sposób, w jaki będziemy go realizować. Uczestnicy otrzymali skrypty z programem warsztatu, rysunkami i materiałami pomagającymi zrozumieć zagadnienia podejmowane na zajęciach. Pierwsze zajęcia służyły zapoznaniu się z anatomiczną budową naszych ciał i pracy nad uzyskaniem właściwej neutralnej postawy, która stanowi punkt wyjścia do pracy, w której ciało ma być posłusznym narzędziem w komunikacji pozawerbalnej.

12:00-12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: izolacje pantomimiczne

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: ćwiczenia rozluźniające ciało, powtórzenie techniki izolacji i zastosowanie jej w charakteryzacji ruchu, zastosowanie rytmu i jego różnych wymiarów w technice poruszania się na scenie, wzory przestrzenne poruszania się na scenie (spirala), wykład uniwersalnego znaczenia różnych części ciała wg. Delsartre’a.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 wykład na temat historii pantomimy

6.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: tego dnia sesja poznawania swego ciała i świadomej pracy z nim koncentrowała się na technikach rozciągania mięśni. Instruktorka zaprezentowała różne techniki i podejścia do tego zagadnienia i zapoznała uczestników warsztatu z zasadami bezpiecznej pracy w tej dziedzinie.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: na tej sesji uczestnicy poznali jedną z podstawowych, jak również jedną z najbardziej efektownych technik pantomimicznych – technikę pchania i ciągnięcia (PUSH/PULL), nauczyli się rozróżniać źródła energii, pokazywać ciałem wielkość i ciężar pchanego i ciągniętego przedmiotu, poznali podstawy kompensacji.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA była poświęcona praktycznemu zastosowaniu poznanej wcześniej techniki. Służyły temu ćwiczenia w grupie, jak i indywidualne zadania, które otrzymał każdy uczestnik. Oprócz tego powtarzane były izolacje pantomimiczne w różnych rytmach i pod różnym ciśnieniem. Uczestnicy wykonywali również szereg ćwiczeń na koncentrację, bycie obecnym na scenie w pełnej gotowości i dyscyplinę niereagowania na pomyłki.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 wieczorem na dużym ekranie oglądaliśmy przykłady różnych form teatru ciała poczynając od Jean-Louis Barrault w filmie « Les Enfants du paradis”, poprzez Charliego Chaplina i jego formułę komiczną w « City Lights », « Modern Times », czy « The Kid », po Ariane Mnouchkine i jej Theatre du Soleil w produkcji « 1789 »

7.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: główny nacisk w tej sesji pracy z ciałem był położony na wzmacnianie. Uczestnicy poznawali techniki wzmacniające Lestera Hortona, ruch rotacyjny różnych części ciała, techniki sprężynowania i ćwiczenia wzmacniające poszczególne grupy mięśniowe.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: tego popołudnia uczestnicy poznawali 12 klasycznych dłoni pantomimicznych i ich zastosowanie w uniwersalnej komunikacji ciała. Właściwe ćwiczenia poprzedzone były dokładną rozgrzewką dłoni i palców.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: na tej sesji uczestnicy łączyli wiedzę na temat 12 klasycznych rąk pantomimicznych z techniką posługiwania się na scenie niewidzialnymi przedmiotami. Każdy otrzymał zadanie do przygotowania i zaprezentowania w następnym dniu.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 Podczas tego wieczornego spotkania mieliśmy szansę oglądać obszerne fragmenty przedstawienia “The Mysteries” w wykonaniu South Africans/Wilton Company z Republiki Południowej Afryki. W warstwie tekstowej używano 4 języków: zuluskiego, suahili, afrykanerskiego i średniowiecznego angielskiego. Przedstawienie ukazywało średniowieczny tekst literacki bazując głównie na pozawerbalnych środkach wyrazu. Uczestnicy warsztatu mogli przekonać się, jak mocne i wyraziste mogą być fizyczne formy przekazu w kontekście teatru i nie tylko.

8.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: praca z ciałem polegała jak co dnia na rozgrzewce poszczególnych partii mięśniowych, przypomnieniu sobie neutralnej anatomicznie i biomechanicznie pozycji ciała. Tego dnia znakomita większość prezentowanych i wykonywanych ćwiczeń dotyczyła koordynacji ruchowej i sposobów jej rozwijania.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: w ramach tej sesji uczestnicy poznawali dwa podstawowe chody pantomimiczne profile walk and preassure walk. Ćwiczenia przygotowujące polegały na wzmacnianiu mięśni podudzi i stóp, ćwiczeniu równowagi i utrzymywaniu ciężaru całego ciała na palcach jednej stopy. Następnie uczestnicy poznawali i starali się zastosować właściwą technikę chodów.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: uczestnicy powtarzali i ćwiczyli izolacje blokowe i poznawali nowy rodzaj izolacji – izolacje skumulowane. Następnie każdy z nich prezentował na scenie ćwiczenie z zakresu posługiwania się wyobrażonymi przedmiotami z użyciem rąk pantomimicznych i technik odzwierciedlania trzymanych przedmiotów.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 ta wieczorna sesja została w całości poświęcona dyskusji, tworzeniu i wypróbowywaniu pomysłów na przedstawienie w ramach tomaszowskich “Dni trzeźwości”. Dyskutowaliśmy z uczestnikami o istocie uzależnienia jako takiego, szukając najlepszych sposobów zaprezentowania naszych pomysłów na scenie przy użyciu niewerbalnych środków wyrazu.

9.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: na tej sesji staraliśmy się powtórzyć podstawowe wiadomości dotyczące budowy ciała, neutralnej pozycji, jakiej powinno się ono nauczyć, sposobach pracy z ciałem i rozwiązywania problemów, które podczas tej pracy się pojawiają. Był czas na pytania uczestników i dokładny instruktaż tam, gdzie pojawiły się wątpliwości.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: ta sesja poświęcona była powtórce wszystkich technik pantomimicznych poznanych w czasie warsztatu.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: uczestnicy pracowali w grupach przygotowując końcowe przedstawienie.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 23:00 cały wieczór zajęła nam próba generalna przedstawienia “Pasożyt”. Był czas na pracę indywidualną, grupową i pracę całego 17-osobowego zespołu. Uczestnicy w praktyce mogli zastosować poznane w czasie warsztatu techniki.

10.05.2011

7:30 śniadanie

8:30 – 10:00 próba przed przedstawieniem

11:00 – 11:45 udział w imprezie “Dni Trzeźwości” w Tomaszowie Mazowieckim. Występ dla uczniów szkół gimnazjalnych w kinoteatrze “Włókniarz”. Uczestnicy pokazali przedstawienie pt. “Pasożyt”, które spotkało się z ciepłym przyjęciem publiczności.

11:45 – 14:00 czas wolny. Część uczestników poświęciła go na zakupy, a część na wypoczynek.

14:00 – 15:00 sesja ewaluacyjna, omówienie i oglądnięcie dokumentacji video występu, wypełnianie ankiet ewaluacyjnych, indywidualne sesje ewaluacyjne z głównym instruktorem warsztatu

15:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 warsztaty z makijażu scenicznego

20:00 - ..... ognisko pożegnalne. Podczas tej miłej uroczystości uczestnicy otrzymali zestawy upominków z Polski, a także świadectwa ukończenia warsztatu. Nastąpił również ciąg dalszy indywidualnych rozmów z instruktorem warsztatu, wspólne śpiewanie i pieczenie kiełbasy.

11.05.2011

7:00 – 8:00 śniadanie

8:15 uczestnicy warsztatu udali się wynajętym busem na lotnisko w Warszawie, skąd wrócili do miejsc swojego zamieszkania.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Dojazd na miejsce - w trakcie przygotowań i wizji lokalnej na miejscu warsztatu okazało się, że dojazd do Zakościela może być trudny dla cudzoziemców niezaznajomionych ze specyfiką polskich linii kolejowych i autobusowych. Zdecydowaliśmy się więc na wynajem busów, które dowoziły uczestników bezpośrednio z lotniska w Warszawie na miejsce warsztatów w Zakościelu. Ponieważ sami zajmowaliśmy się rezerwacją biletów lotniczych – zorganizowaliśmy przylot uczestników w dwóch zbliżonych czasami lądowań grupach. Jeden z przedstawicieli organizatora witał przylatujących na lotnisku, zapewniał lekki posiłek i koordynował odjazdy busów z lotniska, drugi na miejscu warsztatu przyjmował przyjeżdżających.

Kwaterowanie – ponieważ uczestnicy przyjeżdżali w trzech dużych grupach o różnych porach (2 grupy z lotniska w Warszawie, jedna grupa z Czech samochodami), przygotowane były dla nich przekąski, świeże owoce, woda, herbata, kawa, a kiedy już byliśmy w komplecie wspólnie zjedliśmy obiadokolację. Na każdego uczestnika czekał w pokoju mały smakołyk (pudełko krówek z Krakowskiego Kredensu) i krótki liścik od organizatora witający przybyłych i życzący im wspaniałego czasu na warsztacie. Komentarze były bardzo pozytywne.

Zajęcia dodatkowe – w czasie wolnym od zajęć dla uczestników warsztatu udostępniona była sauna, z której, szczególnie panie korzystały bardzo często. Zorganizowaliśmy także zjazdy na linie, była też możliwość wspinania się na ściankę wspinaczkową i korzystania z siłowni. Uczestnicy warsztatu chętnie korzystali z tych możliwości, choć czasu na nie było niewiele, stanowiły one miłe urozmaicenie warsztatowej oferty.

Ewaluacja i monitoring: 

Uczestnicy warsztatu bardzo zżyli się z sobą nawzajem, jak i z przedstawicielami organizatora. Wspólne posiłki przy okrągłych stołach były okazją do wymiany uwag, wrażeń i bieżących komentarzy. W ostatnim dniu warsztatu uczestnicy wypełniali ankiety ewaluacyjne: Grundtvigowską i dodatkową wewnętrzną, zawierającą pytania interesujące nas, jako organizację.

Byliśmy zadowoleni z przebiegu warsztatu i zaangażowania uczestników. Pojawiały się wątpliwości, czy program nie jest zbyt intensywny, ale zdania pytanych były podzielone. Większość była zadowolona z intensywności zajęć i nie chciała jej zmieniać. Jednakże, w projekcie następnych warsztatów, program jest mniej intensywny. Zrezygnowaliśmy w nim również z publicznego przedstawienia na rzecz końcowej prezentacji w gronie uczestników. Przygotowanie przedstawienia jest wymagającym zadaniem i z pewnością podniosło poziom stresu zarówno u instruktora, jak również u uczestników warsztatu. Ogromnie miłym przeżyciem było końcowe ognisko, jednak w przyszłości zorganizowalibyśmy taką imprezę w połowie warsztatu - wtedy, gdy uczestnicy warsztatu nie są już sobie zupełnie obcy, a pozostaje jeszcze kilka dni na pogłębienie znajomości.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wiedza słuchaczy na temat ciała, jego biomechaniki i działania wzrosła. Niektórzy z nich po raz pierwszy zaczęli świadomie używać swoich ciał w komunikacji. Poznali podstawowe techniki pantomimy i otrzymali materiały do dalszego doskonalenia się jak i przekazywania wiedzy innym. W wielu przypadkach ich motywacja do zdobywania kolejnych umiejętności jak i pewność siebie uczestników wyraźnie wzrosła. Odkryli wspólnie radość uczenia się nowych rzeczy niezależnie od tego, na jakim etapie życia się znajdują. Zdali sobie również sprawę z tego, że pomimo różnych języków, kultur i krajów pochodzenia, tak naprawdę niewiele się różnią i są w stanie bez większych problemów porozumieć się ze sobą.

Przeprowadzenie warsztatu utwierdziło nasze Stowarzyszenie w przekonaniu, że edukacja, jaką oferujemy, jest na bardzo wysokim poziomie i może być atrakcyjna również dla ludzi z zagranicy, jak również o tym, że jesteśmy w stanie zorganizować i przeprowadzić takie warsztaty bez nadludzkich wysiłków. Organizacja tych warsztatów była również dla nas miłą odmianą w sferze finansowej, po raz pierwszy nie musieliśmy liczyć się z każdą złotówką, czy euro:) i mogliśmy zapewnić uczestnikom warsztatów komfortowe pod każdym względem warunki.

Ośrodek, w którym warsztaty miały miejsce, jest przyzwyczajony do ciągłego ruchu i wielu gości z zagranicy. Jednakże nasza grupa pozostawiła po sobie, wg ich relacji, wyjątkowo pozytywne wspomnienia.

Mamy również nadzieję, że dla gimnazjalistów z Tomaszowa Mazowieckiego, jak również ich nauczycieli pozytywnym przeżyciem było zobaczenie na scenie wielonarodowej grupy ludzi w różnym wieku, którzy rozwijają swoje pasje i są w stanie jasno komunikować się z nimi pomimo barier kulturowych i językowych.

Upowszechnianie rezultatów: 

Utrzymujemy kontakty z uczestnikami korespondencyjnie, jak i poprzez profil warsztatów na Facebooku. Wiemy, że część z nich, korzystając z materiałów warsztatowych, płyty instruktażowej jak i swoich warsztatowych doświadczeń przekazuje dalej zdobytą wiedzę i umiejętności. Mamy nadzieję, że pobyt na warsztatach był dla nich miłym doświadczeniem, ale też wpłynie na wzbogacenie artystycznego życia ich lokalnych społeczności.

Nawiązaliśmy bliższą współpracę z dwoma uczestnikami warsztatów z Czech i zdecydowaliśmy się wspólnie zorganizować spektakl teatralny połączony z warsztatami, który odbędzie się pod koniec listopada w Czeskim Cieszynie.

Co do nas – pozytywny wynik i dobre opinie uczestników, jak również duże zainteresowanie tematem – skłoniły nas do powtórzenia warsztatów (z modyfikacjami wynikającymi ze zdobytych w roku bieżącym doświadczeń) w roku przyszłym.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

„Jesteśmy Brytyjczykami, więc zawsze byliśmy niechętni wobec UE. Myśleliśmy o niej jako o urzędnikach z Brukseli, ale teraz widzimy, że dzięki unijnym programom możemy sporo zyskać. Bardzo podobała mi się intensywność zajęć. Jestem pod ogromnym wrażeniem instruktorki. Warsztat był dobrze zorganizowany a ośrodek, w którym odbywały się zajęcia przepięknie położony.” 

Phil Dunster, Wielka Brytania

„Było cudownie! Mam nadzieję, że jeszcze się kiedyś spotkamy i coś wspólnie zrobimy.”

Lucie Rimanova, Czechy

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Organizując kolejne warsztaty:

  • po wstępnym wyłonieniu grupy uczestników skontaktujemy się z każdym telefonicznie aby zweryfikować informacje podane w formularzy i sprawdzić stopień w jakim władają językiem angielskim (w tym roku jedna z osób z Turcji prawie nie mówiła po angielsku, formularz zgłoszeniowy wypełniła za nią koleżanka)
  • poprosimy o przesłanie ksera/scanu paszportu lub innego dokumentu tożsamości (zdarzało się, że uczestnicy podali w formularzy błędne dane, złą datę urodzenia, niepełny adres)
  • poprosimy o wcześniejsze podanie wszystkich planowanych kosztów związanych z dojazdem (cześć uczestników dopiero na miejscu warsztatu prosiła np. o zwrot kosztów dojazdu pociągiem na lotnisko co trochę utrudniło ostateczne rozliczenie kosztów)

Adres strony internetowej warsztatu to: http://www.grundtvig.sztukmisja.org

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Cieszysława Cieślar Żółtko
Data wypełnienia formularza/karty: 
27.10.2011

Art of memory – master and enjoy. Workshop for seniors

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Akademia Pełni Życia
ul. Juliusza Lea 5a/4, 30-046 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Agnieszka Baran, 12 294 81 35, a.baran@apz.org.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Akademia Pełni Życia (APZ) jest krakowskim stowarzyszeniem działającym od 2002 roku na rzecz osób w średnim i starszym wieku. Naszym celem jest poprawa jakości życia ludzi z tej grupy wiekowej poprzez jak najszerzej rozumianą edukację oraz twórcze organizowanie czasu wolnego.

Stowarzyszenie działa w formule szerszej niż typowy Uniwersytet Trzeciego Wieku – prócz zajęć organizowanych w trybie roku akademickiego mamy cały szereg innych zajęć edukacyjno-aktywizujących organizowanych w miarę potrzeb seniorów. Nasza specjalność to kursy komputerowe dla starszych - mamy na tym polu ogromne doświadczenie i własny dorobek, w tym pierwszy w Polsce podręcznik obsługi komputera dla seniorów. Organizujemy też szkolenia językowe, wykłady i seminaria, treningi pamięci, warsztaty plastyczne, taneczne, działa u nas klub filmowy i teatralny, salonik literacki, odbywają się wycieczki, spotkania z ciekawymi ludźmi, dyskusje, ale też zwykłe spotkania towarzyskie.

Realizujemy także innowacyjne projekty edukacyjne, w szczególności międzynarodowe, adresowane do seniorów.

Tytuł warsztatu: 
Art of memory – master and enjoy. Workshop for seniors
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU13-11573
Data realizacji warsztatu: 
09.05.2011 - 13.05.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
1
Cele warsztatu: 

Warsztat był nastawiony głównie na dostarczenie praktycznej wiedzy i umiejętności oraz intelektualną i emocjonalną stymulację uczestników, prowadzącą do wykorzystania i właściwej interpretacji posiadanego doświadczenia. Miał on przyczyniać się do rozwoju osobistego uczestników, poprzez dostarczanie im wiedzy o pamięci i umiejętności pozwalających na lepsze zarządzanie posiadanymi przez nich zasobami pamięciowymi, a także miał prowadzić do poprawy funkcjonowania ich pamięci. Celem warsztatu było także ukazanie obecności w i wpływu sztuki pamięci na kulturę.

Obszary tematyczne: 

Tematem warsztatu była problematyka pamięci u osób w starszym wieku podjęta w bardzo szerokim kontekście: psychologicznym, neurobiologicznym, społecznym i kulturowym. Omówiono też i wykorzystano do ćwiczeń praktycznych silne związki „sztuki pamięci’’ z kulturą i jej rozwojem. Uczestnicy mieli okazje zapoznać się - tak w aspekcie teoretycznym jak i praktycznym – z aktualną wiedzą na temat funkcjonowania pamięci, sposobami jej wspomagania oraz zmianami, tak negatywnymi jak i pozytywnym, jakie zachodzą w pamięci w starszym wieku.

Pokazano też na konkretnych przykładach wpływ „sztuki pamięci’’ na rozwój kultury, literatury i nauki.

Kraj uczestników: 
Finlandia
Francja
Grecja
Niemcy
Portugalia
Szwecja
Wielka Brytania
Liczba uczestników: 
3
3
2
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

W wyniku podjętych działań promocyjnych otrzymaliśmy bardzo wiele zapytań o możliwość udziału i/lub zgłoszeń do uczestniczenia w warsztatach. Rekrutacja przebiegła bardzo pomyślnie, zgłosiło się więcej osób, niż było miejsc. Podczas rekrutacji brano pod uwagę: wiek osób zgłaszających się, motywacja do udziału w warsztacie, stopień znajomości języka angielskiego, datę zgłoszenia, płeć (staraliśmy się przyjąć równą liczbę kobiet i mężczyzn, wobec jednak zbyt małej liczby zgłoszeń od panów, nie było to możliwe), wcześniejsze pobyty w Polsce i Krakowie; oraz brak zbieżności zawodowej z tematyką warsztatu. W rezultacie przyjęto 12 osób (ze Szwecji, Finlandii, Niemiec, Wielkiej Brytanii, Francji, Grecji i Portugalii), a 6 wpisano na listę rezerwową. W grupie docelowej znalazły się osoby po 55 roku życia, z wystarczającą (komunikatywną) znajomością języka angielskiego.

W przygotowaniu warsztatu brał udział zespół złożony z koordynatora projektu, sekretarza, trenerów oraz konsultanta zewnętrznego i seniorów-wolontariuszy.

Przed przyjazdem do Krakowa uczestnicy byli proszeni o przesłanie informacji na temat swoich oczekiwań dotyczących warsztatu, na podstawie których dokonano niewielkich modyfikacji programu tak by odpowiedzieć na potrzeby biorących w warsztacie słuchaczy-seniorów. Uczestnicy mieli za zadanie przygotowanie też krótkich informacji na temat siebie, swoich krajów i innych dodatkowych materiałów, które były wykorzystywane w trakcie treningu pamięci.

Grupa docelowa uczestników: 

Warsztat skierowany był do osób po 55 roku życia z różnych krajów europejskich (biorących udział w programie Grundtvig). Wzięło w nim udział 12 uczestników z 7 krajów Europy (Szwecji, Finlandii, Francji, Wielkiej Brytanii, Portugalii, Grecji i Niemiec) w wieku od 57 do 70 lat (średnia 63,5). Wśród uczestników było 9 kobiet i 3 mężczyzn.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

08.05.2011r.

  • przyjazd uczestników, odebranie gości z lotniska, obiad powitalny (zapoznanie uczestników z miejscem i organizatorem warsztatów, prezentacje „Kraków – miasto niezwykłe”, przekazanie informacji o edukacji seniorów w Polsce i o Akademii Pełni Życia – jej misji, działalności, osiągnięciach i problemach, doświadczeniach w edukacji osób dorosłych.

09.05.2011r.

  • do południa – zajęcia w sali szkoleniowej: zapoznanie z programem, analiza nadesłanych oczekiwań, wprowadzenie do problematyki pamięci, ćwiczenia wprowadzające;
  • popołudniu - zajęcia w sali szkoleniowej: pamięć w starszym wieku, rola uwagi i koncentracji, praktyczne metody wspomagania pamięci wspólne tworzenie zasad i ćwiczenia praktyczne;
  • wieczorem – zajęcia indywidualne, koncert muzyki Chopina i zwiedzanie miasta, kolacja w towarzystwie polskich seniorów.

10.05.2011r.

  • do południa - zajęcia w sali szkoleniowej: fazy działania pamięci – jak zwiększać skuteczność przypominania, mnemotechniki i ćwiczenia;
  • - popołudniu - zajęcia w Muzeum Farmacji: ćwiczenia praktyczne w grupach, wyniki, wnioski i podsumowanie zajęć w Jamie Michalika;
  • wieczorem - zajęcia indywidualne, koncert muzyki Klezmerskiej i zwiedzanie miasta, kolacja w towarzystwie polskich seniorów.

11.05.2011r.

  • do południa - zajęcia w sali szkoleniowej: co zwiększa skuteczność zapamiętywania, rola obrazu w „sztuce pamięci”, ćwiczenia w zapamiętywaniu, z wykorzystaniem obrazu, rola zmysłów – w zapamiętywaniu i przechowywaniu informacji – ćwiczenia;
  • popołudniu - zajęcia w Muzeum Sztuki Średniowiecznej: ćwiczenia praktyczne, zajęcia w „Noworolu” - budowanie historii do obrazów, ćwiczenia w kojarzeniu;
  • wieczorem - zajęcia indywidualne, zwiedzanie cmentarza Rakowickiego z przewodnikiem za strony organizatora, zwiedzanie muzeum w pod płytą Rynku Głównego, zwiedzanie Muzeum Fabryka Schindlera, kolacja w towarzystwie polskich seniorów.

12.05.2011r.

  • do południa - zajęcia w terenie: dzielnica Żydowska i 2 synagogi, zapamiętywanie jako interpretacja: różne sposoby przechowywania informacji, znaczenie miejsc w „sztuce pamięci”;
  • popołudniu - zajęcia w terenie: sala „Vinci” - spotkanie z neurobiologiem specjalistą od pamięci, prof. Jerzym Vetulanim – krótka prelekcja o neurobiologii pamięci, ćwiczenia w niewerbalnym rozpoznawaniu treści na przykładzie aktorskiej interpretacji wiersza „Lokomotywa”;
  • wieczorem - zajęcia indywidualne - wyjazd do kopalni soli w Wieliczce i Oświęcimia, zwiedzanie Muzeum Fabryka Schindlera.

13.05.2011r.

  • do południa - zajęcia w siedzibie APZ: mapa myśli – zasady i praktyczne ćwiczenia, omówienie „siedmiu grzechów pamięci”, ćwiczenia podsumowujące wszystkie poznane treści; lunch przygotowany przez seniorów;
  • popołudniu – podsumowanie warsztatów: „sprawdzian” i burza mózgów: co było pomocne a co nie, ewaluacja w formie dyskusji oraz wypełnianie formularza ewaluacyjnego;
  • wieczorem - obiad pożegnalny – kuchnia polska-biesiadna.

14.05.2011r.

  • zwiedzanie indywidualne miasta, wyjazd uczestników.
Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

DOJAZD

Bilety lotnicze kupowane były przez Stowarzyszenie w konsultacji z uczestnikami warsztatów. Wybierano połączenia najbardziej korzystne tak dla uczestników (ze względu na czas przejazdu/przelotu jak i czas dotarcia do Krakowa/miejsca zamieszkania) jak i finansowo. Po przyjeździe uczestnicy proszeni byli o przekazanie wykorzystanych boarding-passow, zaś po powrocie do krajów – wysłanie ich pocztą do Stowarzyszenia (każda osoba otrzymała kopertę z adresem Stowarzyszenia). Po przyjeździe każda osoba została dowieziona przez organizatorów bezpośrednio do hotelu, zaś po zakończeniu warsztatów uczestnicy zostali poinstruowani jak dostać się na lotnisko i grupami docierali na nie.

ZAKWATEROWANIE

Uczestnicy zostali zakwaterowani w hotelu bardzo blisko centrum miasta.  Każdy uczestnik miał do dyspozycji jednoosobowy pokój z łazienką. Lokalizacja ta zapewniła bardzo łatwy dostęp (10-15 min spaceru, 2-3 przystanki tramwajowe) do wszystkich miejsc w których były prowadzone zajęcia, jak również do interesujących miejsc (zbytków, sal koncertowych itp.) z których uczestnicy korzystali po zajęciach. Każdy uczestnik otrzymał bilet tygodniowy MPK ważny na wszystkie środki transportu w mieście, plan miasta oraz pakiet praktycznych informacji dotyczących wszystkich aspektów pobytu.

WYŻYWIENIE

Śniadania były organizowane w hotelu, lunche w pobliskich restauracjach (każdy w innej) o interesującym, specyficznym wystroju. Ostatni lunch był przygotowany przez naszych seniorów w siedzibie stowarzyszenia. Kolacja powitalna i pożegnalna zorganizowane zostały wcześniej w wybranych przez nas restauracjach serwujących tradycyjne polskie dania. Pozostałe zaś były organizowane wspólnie z uczestnikami zajęć na podstawie przygotowanych przez nas propozycji dobrych restauracji -  uczestnicy korzystali z pomocy i towarzystwa naszych seniorów i kadry przy wieczornych posiłkach.

ORGANIZACJA DNIA WARSZTATOWEGO

W pierwszym dniu uczestnicy otrzymali program zajęć oraz materiały informacyjne na temat Krakowa wraz z planem miasta. Pierwszego i ostatniego dnia warsztatów zajęcia odbywały się w sali szkoleniowej, przewidziano wówczas jednak dłuższe przerwy oraz zorganizowano posiłki poza hotelem gdzie odbywały się warsztaty – tak by zajęcia nie były zbyt męczące dla osób w starszym wieku. W pozostałe dni część zajęć odbywała się w sali szkoleniowej a część w terenie (krakowskich muzeach, synagogach, kawiarniach itp.).

UBEZPIECZENIE

Dla wszystkich uczestników z zagranicy wykupione zostało grupowe ubezpieczenie dla obcokrajowców przebywających w Polsce na czas trwania warsztatów.

Ewaluacja i monitoring: 

Przed rozpoczęciem warsztatów uczestnicy proszeni byli o przesłanie drogą mailową swoich oczekiwań dotyczących warsztatu i jego organizacji. Oczekiwania te zostały omówione w pierwszym dniu warsztatu, a program został dostosowany tak by w miarę możliwości zostały one zrealizowane.

Ewaluacja warsztatów przez jego uczestników prowadzona była w 5 różnych formach:

  1. krytyczna ocena własnej pisemnej wypowiedzi (wykonanej na samym początku warsztatów) na temat pamięci w ostatnim dniu zajęć
  2. symboliczna ewaluacja każdego dnia warsztatów wykonywana przy pomocy znaków graficznych
  3. krótkie wywiady ewaluacyjne prowadzone przez trenerów każdego dnia oraz dyskusja plenarna przeprowadzona na ostatnich zajęciach
  4. pisemna wypowiedź o jaką zostali poproszeni uczestnicy po zakończeniu 4/5 zajęć  (obszerna odpowiedź na 4 pytania oceniające i ich analiza w ostatnim dniu zajęć)
  5. ankieta ewaluacyjna, dostarczona przez Narodową Agencję.

Wyniki działań ewaluacyjnych były na bieżąco śledzone przez koordynatora warsztatów i stanowiły ważny element monitoringu.

Dodatkowym elementem ewaluacji warsztatu były spontaniczne wypowiedzi uczestników, dostarczone nam e-mailem po zakończeniu warsztatów.

Monitoring i ewaluacja była prowadzona również w gronie zespołu projektowego: po każdym dniu zajęć organizowane były krótkie spotkania podsumowujące, dodatkowo trenerzy wykorzystywali przerwy na lunch aby przedyskutować przebieg zajęć oraz włączyć uwagi i oceny uczestników w dalszą ich realizację. Po zakończeniu warsztatów zespół spotkał się na zabraniu podsumowującym, na którym dokonano oceny przebiegu warsztatów i osiągniętych rezultatów. Dodatkowo trenerzy zostali poproszeni o przygotowanie pisemnej wypowiedzi na temat realizacji warsztatu, jego dobrych i złych stron oraz przydatności zdobytych doświadczeń do dalszej pracy.

Do oceny warsztatów zaproszono również eksperta zewnętrznego, uznanego specjalistę w zakresie pamięci prof. Jerzego Vetulaniego. Wspólnie z przedstawicielem trenerów oraz seniorów, którzy mieli doświadczenie w treningach pamięci przeanalizował on przyjętą formułę warsztatów pod względem przydatności do pobudzania funkcji pamięciowych i udzielił cennych wskazówek.

Konsekwencją prowadzonego na bieżąco monitoringu i ewaluacji były niewielkie korekty w programie zajęć np. nieco mniej typowych ćwiczeń mnemotechnicznych, nieco więcej pracy bazującej na własnych doświadczeniach uczestników, uraz uzyskanie pewności przez prowadzących, że przyjęta formuła zajęć jest właściwa.

Główne wnioski z prowadzonej ewaluacji oraz monitoringu:

  • warsztat został dobrze zaplanowany i przeprowadzony,
  • zespół trenerów oraz zespół do realizacji zadań organizacyjnych był kompetentny i znakomicie wywiązał się ze swoich obowiązków
  • sposób organizacji zajęć, a w szczególności dobór miejsc, w których się odbywały był właściwy i zwiększał ich efektywność; jedynym minusem była konieczność pokonania dużej ilości schodów w Muzeum Farmacji, co utrudniało udział w tej części zajęć kilku osobom (ponieważ jednak pytani o to przed warsztatami uczestnicy nie zgłaszali problemów z poruszaniem się, ze względów merytorycznych zdecydowano się zorganizować tam część zajęć),
  • przejęta metodyka pracy przyniosła bardzo dobre rezultaty i znalazła wysokie uznanie w oczach uczestników,
  • balans między częścią teoretyczną i praktyczną był właściwy, choć w części teoretycznej należy mniej korzystać z prezentacji multimedialnych a bardziej skupić się na żywym słowie i interesujących przykładach,
  • przyjęta formuła pracy, dostarczająca wielorakich bodźców, wykorzystująca różne zmysły oraz angażująca emocjonalnie była z punktu widzenia neurobiologii pamięci najwłaściwsza i najefektywniejsza,
  • ilość wolnego czasu na relaks, regenerację i zajęcia własne była wystarczająca,
  • pozostawienie uczestnikom swobody w organizowaniu czasu wolnego oraz wieczornych posiłków z jednoczesnym zapewnieniem pomocy i towarzystwa gdy zgłaszano taką potrzebę okazały się bardzo dobrym rozwiązaniem,
  • realizacja warsztatów, zdobyte doświadczenia, przygotowane materiały i wypracowane rozwiązania  stanowią znakomity punkt startowy do podejmowania i rozwoju tego typu zajęć w przyszłości.
Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Realizacja warsztatu wywarła znaczący wpływ na naszą organizację. Za najważniejszy uważamy zdecydowane potwierdzenie trafności wybranej przez nas, innowacyjnej formuły prowadzenia tego typu zajęć. Wprowadzone przez nas eksperymentalnie elementy tak merytoryczne jak i metodologiczne uzyskały zdecydowaną aprobatę uczestników i okazały się skuteczne. Również przyjęte rozwiązania organizacyjne okazały się słuszne i owocne. Stowarzyszenie zyskało więc bardzo cenne doświadczenie wskazujące w sposób jasny dalsze kierunki rozwoju.

Rozszerzenie naszych kontaktów międzynarodowych i umocnienie pozycji Stowarzyszenia jako organizatora ciekawych wydarzeń edukacyjnych dla seniorów tak w kontekście lokalnym jak i międzynarodowym stanowi dodatkową korzyść.

Niezwykle pozytywne i serdeczne przyjęcie warsztatów przez uczestników wyrażane w przesłanych  i wciąż nadchodzących e-maliach (przykłady p.3.4) stanowi niezwykle istotny czynnik motywujący dla organizacji: tak pracowników jak i samych seniorów.

Nasi słuchacze-seniorzy mieli okazję współuczestniczyć w organizacji i realizacji warsztatów, co przyczyniło się do wzmocnienia ich kompetencji językowych i międzykulturowych oraz poczucia własnej wartości.

Wypracowane i przetestowane w trakcie warsztatu nowe rozwiązania już w tej chwili stały się inspiracją dla nowych pomysłów i działań na rzecz seniorów (np. zostały zaimplementowane w prowadzonym przez nas seminarium Sztuka pamięci, a metody mnemotechniczne wykorzystane  na kursach języka angielskiego – z ogromnym sukcesem).

Społeczność lokalna (za pośrednictwem naszej strony internetowej, Facebooka, informacji w siedzibie stowarzyszenia i lokalnych mediów) miała okazję zapoznać się z przykładem ciekawego wydarzenia edukacyjnego dla seniorów. Za niezwykle istotne uważamy też włączenie kół akademickich w nasze działania (poprzez konsultacje i superwizje) oraz zainteresowanie autorytetów naukowych (prof. Jerzy Vetulani) pracami Stowarzyszenia.

Upowszechnianie rezultatów: 

Najważniejszym rezultatem warsztatu było zwiększenie wiedzy i umiejętności uczestników w zakresie korzystania z własnych zasobów pamięciowych oraz wzmocnienie ich wiary w swoje możliwości i motywacji do podejmowania różnorodnych aktywności. Zgłaszali oni także, iż w efekcie udziału w warsztacie zmieniły się ich postawy wobec własnej pamięci z negatywnej na pozytywną, oraz usprawnieniu uległy funkcje poznawcze i pamięciowe. Poprzez podtrzymywanie kontaktu z uczestnikami warsztatów zachęcamy ich do dalszego wykonywania ćwiczeń, które poznali podczas zajęć oraz podejmowania różnorodnych aktywności służących utrzymaniu sprawności umysłowej. Ci zaś zachęcają do podejmowania podobnej aktywności przez ich najbliższych i inne osoby w ich środowiskach lokalnych.

Z informacji zwrotnych od naszych słuchaczy wiemy, iż pozostają oni nie tylko w kontakcie z nami, ale i nawiązały się trwałe więzi przyjaźni (większość uczestników warsztatów nie znała się między sobą wcześniej) – nie tylko pozostają w kontakcie mailowym (dzięki któremu wymieniają się także dodatkowymi materiałami dot. ćwiczenia pamięci) ale i odwiedzają się w swoich krajach.

Uważamy, że także inne organizacje i osoby - korzystając z publikowanych informacji, oraz doświadczeń samych uczestników i dostarczonych im materiałów – mogą wykorzystać pomysł i formułę warsztatów dla prowadzenia własnej działalności edukacyjnej (tak indywidualnej jak i skierowanej do grup seniorskich).

Sukces jaki odniósł warsztat stanowi też ważną wskazówkę dla wszystkich zainteresowanych w jakim kierunku powinny się rozwijać tego typu zajęcia.

Materiały szkoleniowe i inne opracowania wykonane na potrzeby warsztatu stanowią cenne źródło informacji i inspiracji dla naszej organizacji oraz innych związanych z nami jednostek.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

„...I think this was the best I have experiences since 1952 when there was the Olympic games in Helsinki. I was there with my father and when I for the first time drank Coca-Cola...’’

„...I realized that something had happened in my brains. The feeling was similar as if I had been somewhere practicing physical rehabilitation - but this time it was mental instead of physical. Brains instead of muscles. It was a nice feeling...’’

„...it was a very pleasant and useful experience and I thank you for all the good work and effort you put into making this workshop a success..’’

„...excellent prepared workshop by a lovable team. All the time I had so much interest and fun dealing with the great variety which you have chosen to discuss and working with us. I am deeply convinced nearly all our activities, new informations and discussions will stay in our memory as you gave us the chance to elaborate it by our owns...’’

„...the whole group was so well chosen, we enjoyed it every second so much to talk to the lovely participants of seven countries. We spend a relaxed and even very funny time together. If you were seeking us you should have followed places of happy laughter..’’

„...the trip to Krakova was never-to-be-forgotten! Now I'll have a time to melt all I have experienced and a time to read all that information you gave us..’’

„The teachers are very energetic and good in imparting their knowledge to us.”

“Nice, engaged, clever and humorous teachers”

„Thank you very much for the very interesting week In Kraków and the good organization of it”

The most valuable part of the workshop was: “the perfect care from the leader to the group”.

„We had so much fun learning. The practical part (exercises) was the most interesting for me.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Agnieszka Baran
Data wypełnienia formularza/karty: 
21.10.2011
Subskrybuje zawartość

Switch style