Węgry

Rozwój społeczności lokalnych poprzez budowanie i wzmacnianie aktywności obywatelskiej

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Sztuka, muzyka, kultura
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Wzajemnej Pomocy BONA FIDES
ul. Warszawska 19, 40-231 Katowice
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Grzegorz Wójkowski
+48502984057, grzegorz@bonafides.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie Wzajemnej Pomocy BONA FIDES jest niezależną, niedochodową i niezaangażowaną politycznie organizacją pozarządową. Celem jej działalności jest rozwój społeczeństwa obywatelskiego i podnoszenie jakości życia publicznego w Polsce.

Szczegółowymi celami działalności Stowarzyszenia są:

  • edukacja w zakresie praw człowieka, a w szczególności praw obywatelskich,
  • ochrona wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich,
  • zwiększenie dostępu do informacji publicznej,
  • przejrzystość życia publicznego,
  • kontrola wydatków publicznych,
  • przeciwdziałanie korupcji w instytucjach publicznych,
  • rozwój społeczności lokalnych.

Stowarzyszenie kieruje swoje działania edukacyjne do mieszkańców, członków i pracowników organizacji pozarządowych oraz reprezentantów samorządów terytorialnych. W swojej działalności edukacyjnej wykorzystuje szkolenia prowadzone metodą warsztatową, pogadanki, wykłady.

Tytuł projektu: 
Rozwój społeczności lokalnych poprzez budowanie i wzmacnianie aktywności obywatelskiej
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU06-11438 1
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Polska
Niemcy
Rumunia
Węgry
Cele projektu: 
  • Wykorzystanie strategii organizowania społecznościowego w celu zwiększenia udziału obywateli w działaniach czterech organizacji partnerskich.
  • Uczenie, dzielenie się, ocenianie doświadczeń i wyników strategii organizowania społecznościowego dla zwiększenia uczestnictwa obywateli podczas czterech wspólnych spotkań wraz z początkowym planowaniem i oceną końcową oraz rozpowszechnianiem wyników.
  • Napisanie i szerokie rozpowszechnienie „Przewodnika po partycypacji społecznej”, zawierającego strategie organizowania społecznościowego i działań obywatelskich wraz z przykładami.
Obszary tematyczne: 
  • Kompetencje społeczne i obywatelskie.
  • Świadomość i ekspresja kulturowa.
  • Zdolność uczenia się.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Podczas projektu partnerzy pracowali z różnymi ludźmi, w tym z osobami bezdomnymi, bezrobotnymi, o niskich dochodach, ze środowisk zróżnicowanych etnicznie. Stowarzyszenie Bona Fides pracowało z mieszkańcami jednej z biedniejszych dzielnic Katowic. Były to osoby w przedziale wiekowym od 18 do 63 lat, zróżnicowane pod względem wykształcenia i umiejętności społecznych.

Jakie były początki projektu: 

Członkowie Stowarzyszenia Bona Fides przez kilka lat przed rozpoczęciem projektu brali udział w szkoleniach dotyczących organizowania społecznościowego. Pod koniec 2009 roku podjęto decyzję, że jest to metoda, którą Stowarzyszenie będzie rozwijać. Pomysł projektu zrodził się z potrzeby głębszego poznania jej narzędzi. Partnerstwo zostało zaproponowane organizacjom, które brały udział wraz ze Stowarzyszeniem we wcześniejszych szkoleniach lub je organizowały.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W trakcie trwania projektu odbyły się cztery wizyty studyjne oraz jedno spotkanie organizacyjne i jedno ewaluacyjne. Spotkania te miały miejsce w:

  1. Szczecinie w dniach 17-20.01.2011.

Celem spotkania było przygotowanie się do zaplanowanych działań. Odbyły się szkolenia z podstaw organizowania społecznościowego, dla trenerów dotyczące pracy ta metodą, dotyczące negocjacji oraz przeprowadzania wywiadów wśród mieszkańców.

  1. Bonn w dniach 15.09-18.09.2011.

Celem wyjazdu było przedstawienie partnerom działań grupy liderów społeczności lokalnej InTakt oraz dzielenie się wiedzą i doświadczeniami na temat kryzysów w grupie. Tematem spotkania było zagadnienie pracy grupy bez opłaconego organizatora społecznościowego. Rezultatem spotkania było stworzenie planu rozwoju grupy InTakt. Partnerzy dzięki tej wizycie mieli okazję poznać problemy z jakimi borykają się organizacje społecznościowe pozostawione bez koordynatora ich działań. W spotkaniu tym wzięli udział 1 słuchacz i 3 pracowników Stowarzyszenia Bona Fides.

  1. Bukareszcie w dniach 17.03.2011 – 20.03.2011.

Nasz partner z  Rumunii, CeRe, jest w tej chwili najsilniejszą organizacją w Europie zajmująca się organizowaniem społecznościowym. Podczas spotkania partnerzy mieli więc możliwość poznania metod działania, stosowanych przez gospodarza, strategii oraz planu rozwoju. Celem wyjazdu było poznanie technik pracy ze społecznościami lokalnymi w trzech dzielnicach Bukaresztu oraz porównanie różnic i podobieństw pomiędzy działaniami pozostałych partnerów. Podczas wizyty partnerzy mieli okazję poznać wolontariuszy (mieszkańców) i metodę organizowania społecznościowego od strony samej grupy. Konkluzją wizyty było stwierdzenie, że bardzo ważne w pracy organizatora społecznościowego jest posiadanie grupy współpracowników zajmujących się tą samą pracą lub stałego superwizora, który wspiera go i konsultuje jego pracę podczas całego procesu organizowania. W tym spotkaniu wzięli udział 1 słuchacz i 3 pracowników Stowarzyszenia Bona Fides.

  1. Katowicach w dniach 26-29.01.2012.

Podczas wizyty goście mieli okazję poznać działania Stowarzyszenia Bona Fides i poznać organizację społecznościową powstałą na terenie Osiedla Franciszka Ścigały w Katowicach. Odbyło się wiele dyskusji na temat metody oraz szkolenie dotyczące motywacji.

  1. Budapeszcie w dniach 27.04.2012 – 29.04.2012.

Organizacja HAPN podczas projektu zaczęła planować pracę metodą organizowania społecznościowego. Podczas wizyty gospodarz dzielił się z partnerami swoimi wizjami i planem działań. Jako pierwszy w Europie rozpoczyna proces organizowania społecznościowego opartego na problemie ogólnonarodowym, a nie na bazie społeczności lokalnej konkretnej dzielnicy. Partnerzy mieli okazję wziąć udział w planowaniu strategii organizowania społecznościowego od samego początku, mieli okazję poznać sytuację społeczno-polityczną na Węgrzech oraz stosowane tam metody aktywizacji osób bezdomnych i dotkniętych ubóstwem. Gospodarz, dzięki wymianie doświadczeń pomiędzy partnerami, dostał profesjonalne wsparcie i zyskał nowe pomysły działań możliwe do wprowadzenia do strategii organizowania społecznościowego. W spotkaniu tym wzięło udział 2 pracowników Stowarzyszenia Bona Fides.

  1. Bukareszcie  w dniach 03.06.2012-08.06.2012.

Spotkanie w Bukareszcie było ostatnim w ramach projektu. Partnerzy analizowali i podsumowywali przeprowadzone w ciągu dwóch lat działania oraz planowali przyszłą współpracę. Podczas wizyty goście mieli okazję zobaczyć postępy, które zostały osiągnięte w rozwoju społeczności lokalnej trzech dzielnic Bukaresztu. Podczas spotkania miały miejsce również szkolenia dotyczące rozwoju i budowania grupy oraz przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu w pracy organizatora społecznościowego. W spotkaniu wzięło udział 4 słuchaczy i 2 pracowników Stowarzyszenia Bona Fides.

W ciągu trwania projektu miały miejsce działania krajowe polegające na pracy ze społecznością lokalną metodą organizowania społecznościowego na terenie Osiedla Ścigały w Katowicach - Bogucicach. Z grupą 86-ciu mieszkańców pracował jeden pracownik Stowarzyszenia Bona Fides. Stowarzyszenie informowało społeczność lokalną oraz inne organizacje poprzez umieszczanie informacji w prasie, radiu i telewizji o swoich działaniach w ramach projektu. Wywieszano również plakaty i roznoszono ulotki. O każdym działaniu na bieżąco informowano na stronie internetowej stowarzyszenia. Wewnątrz organizacji o rozwoju i rezultatach projektu informowano na cotygodniowych zebraniach zespołu.

W ramach projektu odbyło się szkolenie dla 15-stu liderów lokalnej społeczności z zagadnienia dostępu do informacji publicznej oraz przeprowadzania kampanii społecznej prowadzone przez pracownika Stowarzyszenia. Miało miejsce również szkolenie dotyczące przeprowadzania wywiadów wśród mieszkańców, prowadzenia negocjacji oraz budowania grupy prowadzone przez dwóch doświadczonych organizatorów społecznościowych dla grupy 14-stu liderów społeczności lokalnej. Podczas projektu partnerzy stworzyli „Przewodnik po partycypacji społecznej”. Został on przetłumaczony na język polski i rumuński. Przygotowywanie „Przewodnika” było doskonałym narzędziem do oceny wyników całego projektu.

Powstała również strona internetowa promująca metodę organizowania społecznościowego (www.econnet.eu) oraz rozpowszechniająca wyniki działań partnerów. W ramach projektu Stowarzyszenie zorganizowało również kurs języka angielskiego dla pracowników.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
86
W wyjazdach zagranicznych: 
6
Produkty
Produkty projektu: 

W ramach projektu powstał „Przewodnik po partycypacji społecznej” (Handbook on Citizen Participation). Powstała również strona internetowa www.econnet.pl.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie produkty są w dalszym ciągu wykorzystywane i upowszechniane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Dzięki udziałowi w projekcie Stowarzyszenie miało szanse na zdobycie doświadczenia w pracy ze społecznością lokalną. Pozwoliło to na wprowadzenie do oferty szkoleniowej pozycji związanej z organizowaniem społecznościowym. Kontakt z partnerami, którzy są równocześnie członkami ECON wpłynął na wzrost aktywności stowarzyszenia w tej sieci. Było to przyczyną zmian organizacyjnych w stowarzyszeniu, które zaczęło pełnić ważną rolę w strukturach ECON.

Projekt miał średni wpływ na zwiększenie wsparcia ze strony kadry zarządzającej instytucją. Podczas realizacji zadań, pracownicy stowarzyszenia, aby móc wykonać je dobrze, zmuszeni byli do współpracy.  Dzięki temu praca była wykonywana bardziej efektywnie.

Stowarzyszenie planuje wykorzystywanie metody organizowania społecznościowego w dalszym ciągu i włączenia jej do palety swoich działań. Długoterminowym rezultatem projektu będzie wzrost popularności organizowania społecznościowego w Polsce.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt miał znaczny wpływ na zwiększenie wiedzy słuchaczy na temat możliwości zaangażowania się w sprawy swojej społeczności lokalnej oraz na zwiększenie ich umiejętności organizowania się i rozwiązywania sąsiedzkich problemów. Dzięki projektowi, społeczność lokalna na Osiedlu Ścigały w Katowicach jest jedną z bardziej rozwijających się grup nieformalnych, mających wpływ na decyzje władz.

Wolontariusze Stowarzyszenia (w większości byli to członkowie grupy liderów z Osiedla Ścigały w Katowicach) podczas udziału w wizytach studyjnych mieli rzadką możliwość posługiwania się językiem angielskim. Wyjazdy te pobudziły motywację do dalszej nauki tego języka. Podczas projektu wolontariusze mieli okazje uczestniczyć w kilku szkoleniach, co w znaczny sposób zwiększyło ich umiejętności społeczne. Znaczący wpływ można również zauważyć na płaszczyźnie motywacji wolontariuszy oraz ich pewności siebie. Dzięki projektowi są oni zmotywowani do dalszej nauki języków, podnoszenia swoich kwalifikacji oraz stałej pracy na rzecz swojej społeczności lokalnej. Niewątpliwie projekt miał wpływ na zwiększenie poziomu wiedzy wolontariuszy na temat krajów partnerskich.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Najważniejszym rezultatem projektu jest zdobycie przez Stowarzyszenie Bona Fides doświadczenia i wiedzy niezbędnej do pracy metodą organizowania społecznościowego, z której korzystanie zostało na stale wprowadzone do działań Stowarzyszenia. Podczas przyszłych szkoleń stowarzyszenie będzie rozpowszechniać wyniki projektu m.in. poprzez rozdawanie i pracowanie na „Przewodniku”. Do promocji metody stale będzie wykorzystywana strona internetowa www.econnet.eu.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Dla mnie wyjazd do Bukaresztu był świetna okazją do nawiązania kontaktów międzynarodowych, do rozpoczęcia dobrze rokującej współpracy i poznania nowej kultury” - wypowiedź pracownika Stowarzyszenia.

„Zdobyłem dużo doświadczeń oraz poznałem wielu aktywnych mieszkańców, co zainspirowało mnie do dalszych działań i zaangażowania w sprawy lokalne”- pracownik Stowarzyszenia.

„Projekt zmienił moje życie” - wypowiedź mieszkańca.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Dagmara Kubik
Data wypełnienia formularza/karty: 
06.12.2012

Multicultural Europe - are we really united in diversity? Anti-discrimination training.

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Promocji Wielokulturowości INTERKULTURALNI PL
ul. Praska 58/1 30-322 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Iga Machalewska
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie Promocji Wielokulturowości INTERKULTURALNI PL działa od 2010r. Zostało założone przez grupę młodych naukowców o interdyscyplinarnych zainteresowaniach, których głównym celem było stworzenie w ich lokalnym środowisku, a następnie w kraju przestrzeni dla tolerancji, sprzyjanie transformacji Polski w społeczeństwo bardziej otwarte i

przyjazne względem cudzoziemców, przeciwdziałanie negatywnym stereotypom, a także zwalczenie i zapobieganie przejawom rasizmu i ksenofobii. Edukacja i związane z nią narzędzia były przy tym zawsze uważane przez naszych pracowników i członków jako główny instrument do osiągnięcia tych celów. Nasz zespół tworzą trenerzy z dużym doświadczeniem w prowadzeniu szkoleń .

a) główne grupy docelowe dorosłych słuchaczy:

grupy uczestniczące w wymianach narodowych, osoby zainteresowane rozwojem w zakresie tematyki wielokulturowej bądź antydyskryminacyjnej

  •  różne grupy migrantów rozpoczynających życie i pracę w Polsce
  •  studenci i pracownicy szkół wyższych, nauczyciele edukacji przedszkolnej i szkolnej
  •  pracownicy, beneficjenci, wolontariusze organizacji pozarządowych
  •  pracownicy firm i instytucji publicznych

b) tematyka oferty:

Programy edukacyjne dotyczące wielokulturowości

  • Edukacja antydyskryminacyjna
  • Szkolenia z zakresu: kompetencji kulturowej; komunikacji międzykulturowej; różnic kulturowych; pracy w zespołach wielokulturowych; pracy i życia w Polsce;

c) metody pracy edukacyjnej:

Podejściem stosowanym w warsztatach jest uczenie przez doświadczenie. Program zajęć konstruowany jest w taki sposób aby doświadczenie uczestników (wcześniejsze lub nabyte podczas wykonywania ćwiczeń) było poddane refleksji, analizie i zastosowane lub zgeneralizowane na inne sytuacje (w różnej kolejności). Metodologia ta uwzględnienia specyfikę uczenia się dorosłych, którzy zanim zaakceptują˛ nowe treści muszą porównać je z już istniejącymi.

Tytuł warsztatu: 
Multicultural Europe - are we really united in diversity? Anti-discrimination training.
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU13-19599
Data realizacji warsztatu: 
17.04.2012 - 21.04.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
15
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Głównym celem warsztatu było podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników oraz pogłębienie ich wiedzy na temat zjawiska dyskryminacji oraz możliwych praktyk anty-dyskryminacyjnych. Słuchacze warsztatów zostali skonfrontowani z własnymi sposobami kategoryzowania świata społecznego i dostrzegli, że stereotypowe spostrzeganie często prowadzi do dyskryminacji innych grup czy jednostek.

Cele szczegółowe:

  • doświadczenie przez uczestników kontaktu międzykulturowego
  • wymiana wiedzy kulturowej
  • wykształcenie postawy ciekawości w stosunku do innych kultur
  • pogłębienie wiedzy na temat mechanizmów stereotypizacji, kształtowania    się uprzedzeń i dyskryminacji
  • konfrontacja z własnymi stereotypami w bezpiecznym otoczeniu
  • zaznajomienie z wspólnotowymi regulacjami dotyczącymi polityki równości i strategii anty-dyskryminacyjnych
  • wykształcenie sposobów reagowania w odpowiedzi na zachowania i incydenty o treści dyskryminacyjnej

Wskazane wyżej cele zostały osiągnięte. Program warsztatu został skonstruowany w taki  sposób, aby dać uczestnikom możliwość doświadczenia intensywnego kontaktu  międzykulturowego, zaangażowania się w wymianę wiedzy na temat różnych kultur pochodzenia, doświadczenia procesów grupowych ze szczególnym uwzględnieniem tych, które leżą u podstaw mechanizmów związanych z dyskryminacja˛ oraz refleksji nad tym, co to znaczy żyć w wielokulturowej Europie i czym jest tożsamość  europejska. Uczestnicy mieli okazję polepszyć swoje umiejętności w zakresie komunikacji międzykulturowej, a także zapoznać się z  podstawami prawa anty-dyskryminacyjnego oraz dobrymi praktykami w tym zakresie.

Obszary tematyczne: 

Warsztat obejmował 3 obszary tematyczne:

  1. edukacja międzykulturowa
  2. walka z rasizmem i ksenofobią
  3. aktywni obywatele, demokracja, prawa człowieka
Kraj uczestników: 
Bułgaria
Francja
Grecja
Hiszpania
Niemcy
Portugalia
Rumunia
Słowacja
Turcja
Węgry
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
1
1
1
1
1
2
2
2
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Zgodnie z założeniami głównym kanałem dotarcia do potencjalnych odbiorców był internet. Kampanię promocyjną rozpoczęto w październiku 2011 (na 6 miesięcy przed rozpoczęciem warsztatu). Informacje na temat warsztatu zostały zamieszczone na stronie internetowej Stowarzyszenia, portalu społecznościowym facebook oraz rozesłane do organizacji zagranicznych o podobnym profilu działalności.

Właściwie od momentu publikacji opisu warsztatu w europejskim  Katalogu Warsztatów Grundtviga, cieszył się on bardzo dużym zainteresowaniem. W czasie przeznaczonym na rekrutację, czyli do 16 grudnia 2011, nadesłano do nas 53 wypełnione zgłoszenia. Po 16 grudnia otrzymaliśmy jeszcze 70 zapytań o możliwość uczestnictwa w warsztacie. Osoby, które zgłosiły się po terminie nie były brane pod uwagę w procesie selekcji (uznano to za niespełnienie kryterium formalnego).

Z nadmiarem zgłoszeń poradzono sobie poprzez zastosowanie obiektywnych kryteriów selekcji. Ponieważ celem rekrutacji było wyłonienie 15 osobowej grupy o jak największym zróżnicowaniu pod względem pochodzenia oraz doświadczenia w kontakcie międzykulturowym, te 2 czynniki oraz motywacja do uczestnictwa w warsztacie były kryterium wyboru. Dodatkowo osobom pochodzącym z grup zagrożonych  wykluczeniem (osobom z niepełnosprawnością, osobom bezrobotnym, imigrantom, oraz osobom po 50 roku życia) przyznawano dodatkowe punkty.

Grupa docelowa uczestników: 

Bezpośrednią grupą docelową byli uczestnicy warsztatów, czyli dorośli , zainteresowani pogłębieniem swojej wiedzy na temat stereotypów, dyskryminacji oraz relacji międzykulturowych.

W warsztacie wzięło udział 15 osób (12 kobiet i 3 mężczyzn) w wieku od 23 do 62 lat. Średnia wieku wyniosła 40,4. Uczestnicy pochodzili z 12 krajów europejskich. Część uczestników zgłosiła specjalne potrzeby żywieniowe np. niespożywanie wieprzowiny ani potraw przygotowanych na bazie alkoholu, oraz potrzeby związane  z organizacją przestrzeni.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Przyjazd uczestników

  • 9 - 17.00  Przyjazdy uczestników
  • 17.00 - 19.00 Przywitanie uczestników, zapoznanie się uczestników, rozliczenia finansowe kosztów podróży
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • Planowane ćwiczenia integrujące zaplanowane na godzinę 20 -21 zostały przeprowadzone w godzinach 17.00 – 19.00

Dzień I

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Przedstawienie trenerów i warsztatu, przedstawienie się uczestników, ustalenie oczekiwań wobec programu, przedstawienie programu
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 Opracowanie kontraktu warsztatowego, wprowadzenie w tematykę wrażliwości kulturowej i jej pomiar (I)
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 16.30 ”Opowieść o imionach” - ćwiczenie pozwalające na lepsze poznanie się uczestników oraz ukazujące zróżnicowanie kulturowe grupy, symulacja ”goście”
  • 16.30 - 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 - 18.30 Prezentacja artefaktów - prezentacja kultur uczestników
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • 20. 00 - 22.30 Film ”Pola śmierci”, Roland Joffé, Wlk. Brytania 1984, 141’, wyświetlany w ramach Festiwalu ”OFF Camera”, dyskusja i spotkanie z reżyserem (opcjonalne dla uczestników)

Dzień II

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Ćwiczenie ”Czym jest kultura?”
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 ”Życie w wielokulturowej Europie” - gra i dyskusja
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 16.30 Dynamika grupowa: grupa własna vs grupa obca I: ćwiczenie ”Czym jest tożsamość?, ćwiczenie ”Fragmenty tożsamości”
  • 16.30 - 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 - 18.30 Dynamika grupowa: grupa własna vs grupa obca II: symulacja ”Szybkie spotkania”, dyskusja
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • 21.00 - 22.00 Spotkanie mające na celu integracje grupy

Dzień III

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Mechanizm stereotypizacji, ćwiczenie ”Z kim chciałbyś mieszkać w tym samym domu?”
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 Dyskryminacja – wprowadzenie, studia przypadków, ćwiczenie ”4 pozycje”, dyskusja
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 18.30 Wycieczka – wielokulturowa rzeczywistość Krakowa, ćwiczenie „Otwórz oczy”
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja

Dzień IV

  • 8.00 – 9.30 Śniadanie
  • 10.00 – 11.30 Prawa człowieka - wprowadzenie teoretyczne, studium przypadku
  • 11.30 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 13.30 Wprowadzenie do prawa antydyskryminacyjnego
  • 13.30 – 15.00 Lunch
  • 15.00 – 16.30 Zjawisko przestępczości na tle nienawiści rasowej i innej oraz narzędzia jego zwalczania i prewencji w Europie
  • 16.30 – 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 – 18.30 Uchodźcy w Europie jako szczególna kategoria migrantów - symulacja
  • 19.00 – 20.00 Obiadokolacja
  • 21.00 -22.00 Wieczór w mieście

Dzień V

  • 8.00 – 9.30 Śniadanie
  • 10.00 – 11.30 Czy ludzie są tacy sami? Elementy uniwersalne i kulturowo specyficzne. Wykład, dyskusja, prezentacja raportów z ćwiczenia ”Otwórz oczy”.
  • 11.30 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 13.30 Komunikacja międzykulturowa i interpersonalna, ”Derdianie” gra symulacyjna
  • 13.30 – 15.00 Lunch
  • 15.00 – 16.30 Podsumowanie warsztatu i pomiar wrażliwości kulturowej (II)
  • 16.30 – 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 – 18.30 Ewaluacja warsztatu i rozdanie certyfikatów
  • 19.00 – 20.00 Obiadokolacja

Wyjazd uczestników

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Zajęcia trwały od 10.00 do18.30 i odbywały się w sali konferencyjnej hotelu, w którym mieszkała większość uczestników.  Początkowo planowano zakwaterowanie wszystkich osób w tym samym miejscu. Wybrany hotel miał podwyższony standard i atrakcyjną lokalizację (centrum Krakowa,  w sercu dawnej dzielnicy żydowskiej). Z przyczyn organizacyjnych 6 uczestników mieszkało jednak w pobliskim hotelu apartamentowym (równoległa ulica, dojście ok. 2 min). Wszyscy uczestnicy mieli pojedyncze pokoje z łazienką, obie placówki dostosowane były do obsługi gości niepełnosprawnych.

Posiłki serwowane były w hotelu, w którym odbywały się zajęcia.

Każdy z uczestników  został poproszony o zorganizowanie swojego dojazdu na warsztaty do kwoty 300 EUR. W przypadku większych kosztów, przed zakupem biletów uczestnicy musieli uzyskać zgodę organizatorów. W dniu przyjazdu do Krakowa, po pozostawieniu dowodów zakupu biletów,  uczestnikom zwrócono poniesione koszty. Osobom, które potrzebowały kart pokładowych na lot powrotny, rozdano koperty zaadresowane do organizatorów. Wszyscy odesłali je w ciągu tygodnia po powrocie do domu. Uczestnicy zostali ubezpieczeni od następstw nieszczęśliwych wypadków.

Warsztat miał 3 główne cele: podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników,  polepszenie ich funkcjonowania w środowisku zróżnicowanym kulturowo oraz pogłębienie ich wiedzy na temat dyskryminacji oraz możliwych praktyk antydyskryminacyjnych. Wszystkie cele zostały osiągnięte, co odzwierciedlają wyniki ankiet ewaluacyjnych oraz powtórzony pomiar wrażliwości kulturowej. Oprócz nowych umiejętności, wzięcie udziału w warsztacie dało uczestnikom możliwość poznania nowych przyjaciół. Już podczas warsztatu powstała grupa na portalu społecznościowym facebook, która miała im pomoc pozostać w kontakcie po powrocie do domu. Grupa jest nadal aktywna: http://www.facebook.com/groups/multiculturaleurope/ 

Pośrednią grupą docelową warsztatu byli pracownicy Stowarzyszenia zaangażowani w przygotowanie, prowadzenie i organizację warsztatu. 3 osoby zdobyły nowe doświadczenie związane z realizacją projektów europejskich oraz prowadzeniem warsztatów w języku angielskim. Realizacja tego projektu wpłynęła na lepszą współpracę w zespole oraz nadała organizacji wymiar europejski. Z częścią uczestników nadal utrzymywany jest kontakt, co może zaowocować wspólnymi projektami w przyszłości.

Ewaluacja i monitoring: 

Potrzeby słuchaczy związane z organizacją warsztatu były badane na etapie rekrutacji. W formularzu zgłoszeniowym potencjalni uczestnicy opisywali wymagania żywieniowe np. nie spożywanie wieprzowiny ani potraw przygotowanych na bazie alkoholu, oraz specjalne potrzeby związane  z organizacją przestrzeni. Hotel w którym zakwaterowano uczestników był dostosowany do obsługi gości niepełnosprawnych, a restauracja w której jedli przygotowała 2 zestawy menu respektujące zasady żywieniowe wszystkich gości. Ponadto uczestnicy warsztatu byli na bieżąco pytani o kwestie związane z logistyką (zakwaterowanie, posiłki) i ich uwagi były przekazywane kierowniczce hotelu.

Potrzeby słuchaczy związane z treścią i sposobem prowadzenia warsztatu badane były pod koniec każdego dnia szkoleniowego. Uczestnicy wypełniali ankiety mierzące poziom satysfakcji, odczucia względem warsztatu i ocenę jego tempa. Dodatkowo uczestnicy określali najważniejsze rzeczy, których nauczyli się danego dnia. Dzięki tak prowadzonej ewaluacji, trenerzy mogli modyfikować sposób prowadzenia zajęć następnego dnia szkoleniowego.

Główną konsekwencją ewaluacji i monitoringu było wprowadzanie zmian pozwalających na lepszą realizacje warsztatu (tempo i sposób wykonywania ćwiczeń) oraz poprawienie warunków logistycznych (np. zmiany w wyżywieniu).

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Warsztat miał 3 główne cele: podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników,  polepszenie ich funkcjonowania w środowisku zróżnicowanym kulturowo oraz pogłębienie ich wiedzy na temat dyskryminacji oraz możliwych praktyk antydyskryminacyjnych. Wszystkie cele zostały osiągnięte, co odzwierciedlają wyniki ankiet ewaluacyjnych oraz powtórzony pomiar wrażliwości kulturowej. Oprócz nowych umiejętności, wzięcie udziału w warsztacie dało uczestnikom możliwość poznania nowych przyjaciół. Już podczas warsztatu powstała grupa na portalu społecznościowym facebook, która miała im pomoc pozostać w kontakcie po powrocie do domu. Grupa jest nadal aktywna: http://www.facebook.com/groups/multiculturaleurope/.

Pośrednią grupą docelową warsztatu byli pracownicy Stowarzyszenia zaangażowani w przygotowanie, prowadzenie i organizację warsztatu. 3 osoby zdobyły nowe doświadczenie związane z realizacją projektów europejskich oraz prowadzeniem warsztatów w języku angielskim. Realizacja tego projektu wpłynęła na lepszą współpracę w zespole oraz nadała organizacji wymiar europejski. Z częścią uczestników nadal utrzymywany jest kontakt, co może zaowocować wspólnymi projektami w przyszłości.

Upowszechnianie rezultatów: 

W celu rozpowszechnienia rezultatów na stronie internetowej Stowarzyszenia została opublikowana anglojęzyczna publikacja prezentująca ćwiczenia użyte podczas warsztatu. Można ją bezpłatnie pobrać pod adresem: www.interkulturalni.pl/%E2%80%9EWielokulturowa-Europa...–Publikacja-powarsztatowa-juz-dostepna!-163.html . Informacje o zrealizowaniu projektu wraz z jego opisem zostały zamieszczone na stronie www Stowarzyszenia, portalu społecznościowym facebook, portalach internetowych związanych z tematyką wielokulturowości (m.in. www.ngo.pl, www.ngo.krakow.pl, www.rownosc.info), a także rozesłane do mediów oraz zaprzyjaźnionych organizacji pozarządowych.

Publikacja została również wysłana do uczestników warsztatu, którzy rozpowszechnili go w swoim środowisku, oraz do organizacji pozarządowych w Polsce. Ćwiczenia prezentowane podczas warsztatu zostały  powtórzone w szkole, w której pracuje jedna z uczestniczek warsztatu. Ostatnio Stowarzyszenie otrzymało również informacje, że jedna z osób uczestniczących w warsztacie planuje organizacje podobnego przedsięwzięcia w swoim kraju.

W następnym roku planowane jest powtórzenie warsztu w Krakowie.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Zaskoczyło nas bardzo duże zainteresowanie uczestnictwem.  W czasie przeznaczonym na rekrutacje wpłynęły do nas 53 zgłoszenia. Później otrzymaliśmy kolejne 70 zapytań o możliwość wzięcia udziału. Warsztatu był dla nas niesamowitym doświadczeniem i z pewnością postaramy się zorganizować kolejne edycje.” Iga Machalewska, trenerka INTERKULTURALNI PL

„Organizacja warsztatu i prowadzenie zajęć dla tak zróżnicowanej grupy było dla na mnie bardzo cennym doświadczeniem. Jestem bardzo zadowolona, że udało nam się stworzyć przestrzeń, w której wszyscy mogliśmy się od siebie nawzajem uczyć.” Anna Kostecka, koordynatorka projektu, trenerka INTERKULTURALNI PL

Wypowiedzi uczestników:

„It contributed to my intercultural skills and knowledge. Multicultural atmosphere was very interesting!”

“I have gained extra sensitivity about other people’s needs, especially those from other cultures and religions”

“I gained sensitivity towards the problems in other countries and the sense of friendship and belonging to something bigger then my country”

“I was very happy to be here! I gained new friends and valuable experience”           

 It was an awesome workshop and I had a lot of fun while learning”

“Thank you for everything. It was an amazing experience to share this seminar with different people from different cultures.”

“Our event was so fantastic and impressions so strong that I needed couple days time to get myself together and start to share my reflections :) Anna and Iga, you, must be together with your colleagues, did a great job. Thank you indeed for your kind and friendly attention, so good qualification and professional attitude. I have to say that I didn't expect so high level of training. Thanks to you I got warm, joyed and more clever. And certainly I miss already you and all friends from our group. I hope to keep in touch with all of you.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Iga Machalewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
20.09.2012

La paix est-elle possible sur la terre?

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Centrum Edukacji EDUZ
ul. Dobra 15/15, 00-384 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Alicja Żmudzka +48 609 111 382 centrum274@gmail.com
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Centrum Edukacji EDUZ istnieje od 2001 roku – do niedawna jako Centrum Języka Francuskiego i Doskonalenia Nauczycieli, a obecnie jako Centrum Edukacji EDUZ.

Łączy nas pasja nauczania, dzielenia się zdobytym doświadczeniem oraz bogactwo możliwości, jakie daje znajomość języków obcych i poznawanie innych kultur.

Dotychczas nasza działalność skupiała się wokół języka francuskiego i doskonalenia nauczycieli oraz organizowania międzynarodowych seminariów w kraju i za granicą dotyczących edukacji europejskiej, dialogu międzykulturowego.

Obecnie poszerzamy naszą ofertę o nauczanie innych języków obcych oraz zajęcia artystyczne.

Nasza oferta skierowana jest do nauczycieli, dorosłych słuchaczy, uczniów i rodziców. Pragniemy zintegrować te środowiska wokół jednego celu, jakim jest dobra i skuteczna nauka języków obcych, doskonalenie nauczycieli oraz otwarcie na kulturę i sztukę.

Naszym celem jest skuteczna nauka języków obcych w oparciu o sprawdzone metody nauczania oraz głębsze zrozumienie kultury danego obszaru językowego, aby świadomie i pewnie funkcjonować w krajach jednoczącej się Europy i lepiej ją rozumieć.

Tytuł warsztatu: 
La paix est-elle possible sur la terre?
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU13-05084
Data realizacji warsztatu: 
14.06.2010 - 19.06.2010
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
19
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
1
Cele warsztatu: 
  • poznanie i zrozumienie różnorodności kulturowej i religijnej, aby lepiej żyć i rozwijać się w klimacie zaufania;
  • poznanie różnorodności tradycji krajów reprezentowanych i faktyczne ubogacenie się tymi różnicami;
  • odszukanie i przyjęcie tego co nas łączy w tej różnorodności;
  • refleksja nad najważniejszymi wartościami, które należy promować w naszym miejscu pracy i środowisku;
  • poznanie prawdy o Oświęcimiu;
  • przyjęcie wagi przebaczenia i pojednania;
  • uczenie się jak żyć i działać w różnorodności, aby budować Pokój;
  • wymiana doświadczeń udanego życia w różnorodności kulturowej i religijnej, aby wrastało nasze człowieczeństwo;
  • zaspokojenie indywidualnych potrzeb uczenia się przez całe życie.
Obszary tematyczne: 
  • różnorodność kulturowa i religijna
  • prawda o Oświęcimiu
  • budowanie Pokoju, wychowanie do Pokoju
Kraj uczestników: 
Belgia
Dania
Francja
Hiszpania
Portugalia
Rumunia
Szwecja
Węgry
Liczba uczestników: 
1
2
1
3
4
3
3
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Dobór uczestników miał duże znaczenie dla zrealizowania celów warsztatów, staraliśmy się o przyjęcie osób o dużej różnorodności, nie tylko kulturowej i religijnej, ale zawodowej i wiekowej, rzeczywiście zainteresowanych w/w tematyką. Miesiąc przed rozpoczęciem warsztatów przesłaliśmy uczestnikom materiały dydaktyczne, wprowadzające w tematykę spotkania, jednocześnie zebraliśmy informacje od uczestników dotycząca ich zainteresowania tematyka warsztatów.

Grupa docelowa uczestników: 

W warsztatach uczestniczyło 19 osób z zagranicy, przedstawicieli 8 krajów Europy oraz 11 narodowości (syryjska, arabska, niemiecka); przedstawicieli 3 pokoleń: najmłodszy uczestnik miał 21 lat, a najstarszy 78; a więc byli to studenci, osoby w pełni aktywności zawodowej, społecznej, również naukowej oraz emeryci czynnie działający na rzecz Pokoju i pojednania. Zaprosiliśmy przedstawicieli różnych religii: katolików, koptów, prawosławnych, muzułmanów i niewierzących oraz przedstawicieli różnych zawodów: nauczyciele, psycholodzy, biznesmeni, artyści – muzycy i pisarze. Były osoby po raz pierwszy uczestniczące w spotkaniu tak zróżnicowanym pod względem kulturowym i wyznaniowym oraz osoby mające doświadczenie przebywania w dużej różnorodności.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Zajęcia warsztatowe trwały 6 dni, z tego dwa pierwsze i dwa ostatnie  przebiegały podobnie: do południa mieliśmy krótki wykład lub świadectwo życia  wprowadzające w tematykę dnia, następnie pracę w grupach warsztatowych. Po południu zwiedzaliśmy najpiękniejsze zabytki Warszawy i okolic, związane z tematyką dnia. Wieczorem, po kolacji proponowaliśmy projekcję filmu, również związanego z tematem dnia oraz dyskusję. Trzeci i czwarty dzień warsztatów był wyjazdowy: mieliśmy zajęcia w Oświęcimiu i Krakowie.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Uczestnicy byli zakwaterowani w Europejskim Centrum Kultury i Komunikacji w Falenicy pod Warszawą w luksusowych pokojach jednoosobowych z łazienką. Zajęcia odbywały się w dużej, wyposażonej w sprzęt multimedialny sali warsztatowej, a dyskusje i praca w grupach w małych salkach. Na miejscu mieliśmy wyżywienie, do naszej dyspozycji była też i kawiarenka. Dom, w którym byli zakwaterowani uczestnicy, był otoczony pięknym ogrodem. Codziennie po południu uczestnicy byli dowożeni wynajętym busem do miejsca zwiedzania, aby usprawnić szybkie i wygodne przemieszczanie się.

Ewaluacja i monitoring: 

Do przygotowania ewaluacji i monitoringu pomocą służyły nam pytania, jakie dostaliśmy z AN, przygotowujące nas do wizyty monitoringowej. Jednocześnie zwróciliśmy się do zawodowej firmy ewaluacyjnej, aby pomogła nam przygotować karty ewaluacji, które były przeprowadzane po kolejnych dwóch dniach warsztatów. Częsta ewaluacja oraz rozmowy z uczestnikami pozwoliły nam na bieżąco reagować na wszelkie ich sugestie; wszyscy byli bardzo zadowoleni i wysoko ocenili całe warsztaty: miejsce noclegowe, zajęcia,  organizację, możliwość wymiany doświadczeń, program i wybrane miejsca do zwiedzania.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Przygotowanie i przeprowadzenie warsztatów pozostawia duży wpływ na nasze Centrum: nie tylko wzbogaciło nasze doświadczenie współpracy międzynarodowej, ale również poszerzyło ofertę doskonalenia nauczycieli i nauczania języków obcych o wymiar europejski. Nawiązaliśmy nową współpracę ze stowarzyszeniem europejskim działającym na rzecz Pokoju. Na bazie doświadczenia tych warsztatów przygotowujemy nowe kursy doskonalenia zawodowego dla nauczycieli z Polski i z Europy.

Jednocześnie uczestnicy pozostają z nami i ze sobą w kontakcie mailowym, już powstają nowe projekty współpracy na rzecz Pokoju.

Upowszechnianie rezultatów: 

W Centrum Edukacji EDUZ:

  • kurs doskonalenia zawodowego dla nauczycieli z Polski mający na celu przekazanie uczestnikom doświadczenia w/w warsztatów oraz przygotowania nauczycieli do wychowywania do Pokoju (marzec 2011)
  • kursy doskonalenia zawodowego nauczycieli z całej Europy, wpisane do katalogu Grundtviga (wrzesień 2011, maj 2012 wrzesień 2012)
  • poszerzenie współpracy ze stowarzyszeniami europejskimi działającymi na rzecz Pokoju

Wśród uczestników:

  • projekt dotyczący współpracy na rzecz wychowania do Pokoju między Francją a Danią (luty 2011)
Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Opinie słuchaczy:

Co Państwo docenili?

  • spotkanie, serdeczność, otwartość organizatorów i uczestników
  • możliwość aby być i żyć RAZEM i budować POKÓJ
  • atmosferę, a przede wszystkim Oświęcim
  • różnorodność wiekową uczestników
  • szacunek dla tożsamości

Co Państwo odkryli?

  • wspaniałych przyjaciół
  • prawdę o Oświęcimiu
  • głos milczenia w Oświęcimiu
  • miniaturę różnorodności kulturowej

Czego Państwo żałowali?

  • za mało czasu (prawie wszyscy uczestnicy tak odpowiedzieli)

Co Państwo zmienili w sobie?

  • wyjeżdżam bardzo szczęśliwa, ubogacona
  • spojrzenie na sytuacje konfliktowe
  • nowe znaczenie SŁOWA, CISZY i DZIAŁANIA

Co Państwo poprawili w sobie?

  • umiejętność słuchania drugiego człowieka (prawie wszyscy tak odpowiedzieli)
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

n/d

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Alicja Żmudzka
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.01.2011

Polish in action - Polish for beginners in the historic city of Gdańsk and Pomerania

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Języki obce
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
English Unlimited Sp z o.o.
ul. Armii Krajowej 73, 81-844 Sopot
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Bartosz Czerwiński b.czerwinski@eu.com.pl + 48 58 5555 700, + 48 508 057 092
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Szkoła English Unlimited została założona na przełomie 1989 i 1990 roku przez wykładowców Uniwersytetu Gdańskiego, których wieloletnie doświadczenie zawodowe zdobyte w międzynarodowych i krajowych instytucjach edukacyjnych, zaowocowało stworzeniem nowoczesnej, profesjonalnej szkoły języków obcych, działającej zgodnie z najlepszymi światowymi wzorami.

English Unlimited zajmuje się szeroko rozumianą edukacją językową, prowadząc kursy różnych języków obcych (angielskiego, niemieckiego, hiszpańskiego, włoskiego, francuskiego, szwedzkiego, rosyjskiego, polskiego dla obcokrajowców) dla różnych grup wiekowych (przede wszystkim dla osób dorosłych) na różnych poziomach, o zróżnicowanej tematyce, intensywności i długości trwania - szczegóły: http://eu.com.pl/szkola/oferta.php

Od kilku lat English Unlimited kształci coraz większą grupę osób w wieku pow. 50 roku życia na kursach języków obcych, na potrzeby których został przygotowany specjalny, autorski program nauczania uwzględniający potrzeby i predyspozycje tej grupy wiekowej.

Od 2002 r. English Unlimited prowadzi pod patronatem Uniwersytetu Gdańskiego Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych, które kształci przyszłych lektorów języka angielskiego i niemieckiego.

W English Unlimited szkoleni są przyszli tłumacze w rocznym Studium Translatoryki.

W szkole prowadzone są również szkolenia językowe w bardzo wielu firmach i instytucjach.

W ramach English Unlimited działają autoryzowane Centra Egzaminacyjne: Cambridge ESOL oraz Goethe-Institut mające prawo do rejestracji kandydatów, prowadzenia kursów przygotowawczych oraz przeprowadzania egzaminów.

W 2008 English Unlimited otrzymał certyfikat w zakresie Systemu Zarządzania Jakością ISO 9001:2000.

Od 2009 English Unlimited realizuje na zlecenie MEN prestiżowy ponadregionalny projekt finansowany ze środków unijnych – Szkoła Sukcesu, który skierowany jest do młodzieży szkół średnich.

English Unlimited zajmuje się szeroko pojętą edukacją wszystkich grup wiekowych – od najmłodszych dzieci w wieku przedszkolnym, poprzez młodzież, studentów, dorosłych pracujących po seniorów. Dla każdej z grup w zależności od profilu kursów i szkoleń przygotowane są autorskie programy nauczania. Główną grupę odbiorców oferty edukacyjnej organizatora stanowią osoby dorosłe, a „najwyższy poziom nauczania języków obcych i zagwarantowanie wszystkim uczniom ich skutecznej nauki, a także realizacja idei „szkoły wysokich lotów”, by poprzez sukcesy słuchaczy nieustannie potwierdzać wysoką jakość świadczonych usług”, są wpisane w oficjalną misję i Politykę Jakości organizatora.

Tytuł warsztatu: 
Polish in action - Polish for beginners in the historic city of Gdańsk and Pomerania
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU13-05070
Data realizacji warsztatu: 
21.06.2010 - 27.06.2010
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
16
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Warsztaty językowo – kulturoznawcze w Trójmieście to nauka podstaw języka polskiego używanego przez turystów na poziomie A1 wg Europejskiego Opisu Systemu Kształcenia Językowego.

Zorganizowanie Warsztatów w Gdańsku – mieście z ponad tysiącletnią historią społeczności żyjącej na styku kultur i obszarów językowych, które już w XVII wieku było „miniaturową zjednoczoną Europą”, a w XX wieku świadkiem najważniejszych wydarzeń historycznych zarówno tragicznych, jak i decydujących o rozwoju demokracji w całej środkowo – wschodniej części Europy – było doskonałą okazją do zaproponowanie bogatego programu kulturo- i realioznawczego. Jego celem było uświadomienie słuchaczom roli naszego regionu w kontekście wspólnoty europejskiej i promowaniu dialogu międzykulturowego.

Rezultaty to: zdobycie podstawowych umiejętności językowych niezbędnych do posługiwania się językiem polskim jako turysta i / lub klient; zdobycie wiedzy o Polsce, polskiej kulturze, sztuce i stylu życia; zachęcenie do kontynuacji nauki polskiego a także do podejmowania nauki innych języków i zdobywania innych umiejętności; zachęcenie do ponownego odwiedzania regionu i zachęcania swoich rodaków do przyjazdu do Polski; promowanie idei wielojęzyczności .

Realizacja powyższych celów nastąpiła poprzez intensywne zajęcia językowe (nauka języka polskiego) metodą „projektową” – w mniejszych grupach w salach dydaktycznych, oraz każdego dnia Warsztatów w miejscach związanych z kulturą, sztuką i historią regionu ściśle korespondującymi z tematem danego dnia.

Poza zajęciami językowymi i projektowymi zaoferowany został także program kulturalno – społeczny polegający na wymianie poglądów i opinii pomiędzy uczestnikami Warsztatów a lokalną społecznością w Trójmieście. Jego głównym celem jest promowanie mobilności obywateli Europy.

Obszary tematyczne: 
  • zdobycie podstawowych umiejętności językowych niezbędnych do posługiwania się językiem polskim jako turysta i / lub klient
  • zdobycie wiedzy o Polsce, polskiej kulturze, sztuce i stylu życia
  • zachęcenie do kontynuacji nauki polskiego, a także do podejmowania nauki innych języków i zdobywania innych umiejętności
  • zachęcenie do ponownego odwiedzania regionu i zachęcania swoich rodaków do przyjazdu do Polski
  • promowanie idei wielojęzyczności
Kraj uczestników: 
Austria
Belgia
Bułgaria
Estonia
Rumunia
Szwecja
Turcja
Węgry
Wielka Brytania
Włochy
Liczba uczestników: 
2
2
3
2
1
2
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Na potrzeby promocji Warsztatów i rekrutacji uczestników powstały materiały drukowane - folder opisujący ofertę, a także strona internetowa.

Główną akcję promocyjną i rekrutacyjną organizator prowadził drogą pocztową (wysyłka folderów i listów) i elektroniczną (strona internetowa i mailing).

Grupa docelowa uczestników: 

Oferta Warsztatów skierowana była do wszystkich dorosłych pragnących poznać podstawy języka polskiego, zainteresowanych poznaniem regionu, polskiej kultury, historii i sztuki. Organizatorzy nie ograniczyli grup docelowych, wierząc, że różnorodność krajów, z jakich będą pochodzić uczestnicy, a także różnorodność wiekowa pozytywnie wpłynie na osiągnięcie celu, jakim, poza zdobyciem umiejętności językowych, jest dialog międzykulturowy będący głównym z założeń promowania mobilności Europejczyków.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

1. „Dzień dobry!” (powitania, pozdrowienia, pożegnania, przedstawianie się, podawanie krótkich informacji o sobie, polskie i obcojęzyczne imiona i nazwiska, nazwy miast, jak się uczyć)

Projekt językowy – „Jesteśmy w Gdańsku” – spacer po Starym i Głównym Mieście, „Signs in the City – Signs in my City”

Praca w grupach - przedstawienie idei i założeń projektu uczestnikom, spotkanie i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

Międzynarodowy lunch Grundtviga.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

2. „W hotelu i na zakupach” (pytanie o pokój i cenę, prośba o pomoc, realioznawstwo - noclegi w Polsce, waluta, płatności, zwroty i krótkie dialogi używane w sklepie, słownictwo związane z zakupami).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone z zakupami w centrum handlowym.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

3. „Kawa czy herbata?”(karta dań, zamawianie, płacenie, realioznawstwo - kuchnia polska, lokale).

Projekt językowy – w restauracji.

Wycieczka i zwiedzanie skansenu kaszubskiego w Szymbarku + lekcja historii.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

4. „Ach, jak przyjemnie…”(słownictwo związane z hobby, czasem wolnym, sportem i rekreacją, wypowiedzi na temat zainteresowań i hobby).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem Sopotu, spacerem po molo i plaży, oraz wizytą w sopockich kawiarniach i pubach.

Jak się uczyć, idea Europejskiego Portfolio Językowego.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

5. „Nić w labiryncie” („Jak dojść do…” - ćwiczenie krótkich dialogów, nazwy miejsc w mieście, realioznawstwo - orientacja w mieście, szyldy, drogowskazy, historia, zabytki).

Projekt językowy – praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem starego i głównego miasta Gdańska, stoczni oraz zwiedzaniem wystawy « Drogi do wolności »

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

6. „Co nam w duszy gra… ”( słownictwo związane z polską kulturą - dzieła, postaci, utwory, daty, epoki, historia).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem Oliwy - park, katedra, oraz wizytą w kawiarni.

Zajęcia w sali multimedialnej – „Zostańmy przyjaciółmi! - nasz wspólny profil na Facebooku.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

7. „Historia najnowsza… ”(słownictwo związane z najnowszą historią Polski, opisywanie wydarzeń w czasie przeszłym).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem Stoczni Gdańskiej, podróżą statkiem na Westerplatte.

Podsumowanie Warsztatów, ewaluacja końcowa, wręczenie certyfikatów.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Wszyscy uczestnicy przed przyjazdem byli szczegółowo informowani o rozwiązaniach organizacyjnych.

Z każdym z uczestników ustalono dokładne godziny przylotu do Gdańska.

Na każdego z uczestników czekał na lotnisku wynajęty samochód, który przewiózł go do hotelu. W hotelu dyżurujący pracownicy organizatora witali uczestników i przekazywali informacje organizacyjne.

Uczestnicy zostali zakwaterowani w pokojach jednoosobowych z łazienkami w trzygwiazdkowym hotelu w Gdańsku.

Uczestnicy otrzymali dokładny program każdego dnia wraz z planami miast i zaznaczonymi wszystkimi lokalizacjami.

W przypadku zajęć poza obrębem Starego i Głównego Miasta (gdzie mieści się hotel) uczestnicy byli transportowani autokarem lub taksówkami.

Uczestnicy spożywali śniadanie w hotelu, podczas zajęć w salach częstowani byli ciepłymi i zimnymi napojami oraz codziennie innym polskim ciastem. Obiad i kolacja serwowane były w przerwie między zajęciami i wieczorem codziennie w innej restauracji.

W przypadku zajęć plenerowych, posiłków uczestnikom towarzyszyli poza lektorami, opiekun Warsztatów, wolontariusze studenci Nauczycielskiego Kolegium Jezyków Obcych oraz pracownicy organizatora.

Uczestnicy mieli możliwość kontaktowania się z opiekunami, korzystając z czynnego całą dobę przez cały okres trwania Warsztatów „czerwonego telefonu”.

W dniu wyjazdu wszyscy uczestnicy zostali odwiezieni na lotnisko taksówkami.

Ewaluacja i monitoring: 

Dla zachowania jak najwyższej jakości prowadzonych Warsztatów organizator przewidział kilkustopniowy monitoring i ewaluację zarówno samych zajęć, jak i kwestii związanych z pobytem uczestników w Trójmieście.

Uczestnicy mogli codziennie wypowiedzieć się podczas dyskusji, jak również wypełniając anonimowe ankiety, na temat przebiegu dnia. Rozmowę przeprowadzała osoba odpowiedzialna za monitoring.

Wszystkie zajęcia były hospitowane przez koordynatora merytorycznego.

Do dyspozycji słuchaczy był całodobowy alarmowy numer – „czerwony telefon”, pod który mogli dzwonić w razie jakichkolwiek problemów.

Na koniec Warsztatów została przeprowadzona ankieta ewaluacyjna zbierająca kompleksowe informacje na temat satysfakcji uczestników.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Zostały zrealizowane wszystkie cele warsztatów - zdobycie podstawowych umiejętności językowych niezbędnych do posługiwania się językiem polskim jako turysta i / lub klient; zdobycie wiedzy o Polsce, polskiej kulturze, sztuce i stylu życia; zachęcenie do kontynuacji nauki polskiego, a także do podejmowania nauki innych języków i zdobywania innych umiejętności.

Wysoki poziom zadowolenia widoczny w cytowanych wypowiedziach słuchaczy świadczy o tym, iż słuchacze stali się swoistymi ambasadorami Polski, Pomorza i Gdańska w swoich krajach, którzy będą promować polski język, kulturę, a także zachęcać do odwiedzenia naszego kraju i przełamania stereotypów być może obecnych w sposobie postrzegania Polski wśród swoich rodaków.

Warsztaty pozwoliły organizatorowi nabrać doświadczenia w przygotowaniu, organizowaniu i realizacji międzynarodowych spotkań i szkoleń.

Warsztaty pozwoliły studentom Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych zebrać doświadczenia pracy wolontariackiej.

Słuchacze (w tym również słuchacze z grup 55+) oraz pracownicy organizatora, którzy brali udział w spotkaniach z uczestnikami Warsztatów zyskali motywację do nauki języków obcych, a także nawiązali osobiste kontakty, które są kontynuowane.

Poprzez informacje w lokalnych mediach i na stronach internetowych organizatora lokalna społeczność uzyskała informacje o programie Grundtvig i możliwościach z nim związanych.

Upowszechnianie rezultatów: 

Na użytek rekrutacji i promocji Warsztatów „Polish in action” powstała strona internetowa www.polishinaction.pl, do której dostęp można uzyskać bezpośrednio wpisując adres, lub przez stronę korporacyjną organizatora www.eu.com.pl

Kadra była na bieżąco informowana o przygotowaniach do organizacji Warsztatów i ich przebiegu w comiesięcznym biuletynie dla pracowników „Co nowego w EU?”.

Prezydenci i Urzędy Miast Gdańska, Gdyni i Sopotu zostali poinformowani o fakcie przeprowadzania Warsztatów i ich celach w specjalnie zredagowanych na tę okoliczność pismach.

Podobne pisma zostały wysłane do wszystkich trójmiejskich mediów.

W najpoczytniejszym na Pomorzu „Dzienniku Bałtyckim” 02.07.2010 ukazał się obszerny artykuł opisujący ideę Warsztatów oraz prezentujący opinię uczestników.

Na portalu www.facebook.pl założony został specjalny profil Warsztatów, który jest coraz chętniej odwiedzany przez uczestników i osoby zaangażowane w ich realizację.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Wybrane cytaty:

„This is one of the biggest chance for me to know about Europe and the culture, the life- styles. I have experienced a new life with this project. I’ve had new friends from different countries. As organizers you were really well-organized, well-prepared in terms of the schedule, activities, punctuality, accommodation, transportation etc. And also the head masters of the organization joined our dinners all the time and we were pleased with that because we felt that we were important and valuable for them.

Thank you so much with your warm friendship and interest for us. Dziękuję…”

“Dear All, It was a wonderful experience, I can hardly express how glad and grateful I am for everything we have experienced and for everything we have been given: from courses to project activities, from accommodation to food and transport everything was wonderful. We need to be going now (Bartosz is already waiting for us) but THANK you all, English Unlimited, teachers, organizers, translator (J), everyone.

Best wishes. Ferencz Mária  (and Ferencz Huba as well)”

“To be a participant in “Polish in Action” was a great experience. It was the best opportunity to get in contact with the Polish language and culture and to meet Polish people. After having learned Polish for a week and visited really nice and interesting places, I’m really enthused to study further back home and come back to Poland some time. Kathn Wiédeubauer, Austria”

“A wonderful project that brought together people from many nation. It developed sense of European integrating thought … learning of Polish language, culture and history. Tery Mills”

“I can hardly find words to express my great satisfaction with everything I was offer during this 10-day period in Gdansk. I witness and got really involved in a process that broadened my horizons in many respects.

To begin with, the course was perfectly designed- with an excellent balance of classroom activities and outdoor activities. Begin highly informative, it wasn’t boring at all- just the opposite- inspiring and motivating.

Second, my special thanks to my teacher- Gabrisha & Beata! With their highly profession approach they made the learning process quite fun- no anxiety, no tension! Just perfect. Here, I have to mention the teaching material handouts, word cards- very informative and useful. Also, the methodology of the whole course deserves admirations! The division of participants into two groups also facilitated the process of learning a fewer people means more attention. That’s what I expected and what I received! As far as the social programme is concerned again what I have to state is- pure excellence! Ideal combination of having fun and communicating with real native speakers of Polish, the opportunity we so kindly provided with by the workshop organizers! I can’t express my satisfaction with this! An excellent idea was meeting us with the elderly ladies in Sopot who further encouraged me to keep up with learning Polish. Next, the English Unlimited anniversary party… and so on… and so forth!...

Now I feel to excited to share everything. I must say that I have been to many countries but it was here that I really felt real hospitality and respect!

Please, give my special thanks to all people I met: Beata, Gabrisha, Martin, Bartosh… everyone!

Finally, I can only say: Thank you very much, my dear Polish colleagues, for your job and your efforts. It was a job perfectly done which I will always keep in my memory! Thanks! Todor Todorov, Bulgaria”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Bartosz Czerwiński
Data wypełnienia formularza/karty: 
15.10.2010

Całodzienna i pobytowa opieka i wsparcie osób w starszym wieku z dezorientacją w Unii Europejskiej

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Edukacja zdrowotna
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 

Starostwo Powiatowe pl. Dominikański 3, 37-700 Przemyśl

Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Jadwiga Żmuda
0048 16 678 50 54 w.266
jotzmuda@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Partnerami w projekcie ze strony polskiej były dwie instytucje: Starostwo Powiatowe w Przemyślu, jako jednostka administracji samorządu terytorialnego odpowiedzialna za politykę społeczną na terenie powiatu, oraz Zakład Opiekuńczo-Leczniczy w Przemyślu – zajmujący się bezpośrednio opieką nad ludźmi starszymi, chorymi, w tym cierpiącymi z powodu dezorientacji.

Głównymi grupami docelowymi projektu byli pracownicy domów opieki społecznej, w których przebywają na stałe lub tylko w ciągu dnia, osoby starsze z różnymi schorzeniami, w tym z demencją i dezorientacją.

W każdej z tych instytucji pracownicy uczestniczą w szkoleniach zewnętrznych i wewnętrznych, służących podniesieniu kwalifikacji personelu, w celu podniesieniu jakości sprawowanych usług opiekuńczych nad ludźmi starszymi.

Szkolenia dotyczą zarówno pogłębienia wiedzy na temat procesu starzenia się ludzi, na temat objawów dezorientacji oraz form jej leczenia i postępowania z ludźmi starszymi i chorymi, jak również na temat obsługi specjalistycznego sprzętu ułatwiającego pracę personelowi (np. podnośników, stosowanych w łazienkach, sprzętu rehabilitacyjnego itp.).

Praca edukacyjna prowadzona jest w formie wykładów, warsztatów oraz dyskusji z wymianą doświadczeń.

Kierownictwo Zakładu Opiekuńczo - Leczniczego w Przemyślu organizuje cykliczne szkolenia personelu zarówno w swojej siedzibie, jak i kieruje wybranych pracowników na szkolenia specjalistyczne do profesjonalnych instytucji szkoleniowych.

Starostwo Powiatowe w Przemyślu posiada również bogate doświadczenie w organizacji szkoleń, skierowanych do różnych grup odbiorców. Szkolenia te realizowane są głównie w formie wykładów i warsztatów przez profesjonalnych wykładowców, którym zlecane jest przygotowanie szkoleń o określonej tematyce.

Realizowane były m.in. szkolenia dla samorządowców, nauczycieli i uczniów szkół ponadgmnazjalnych przedsiębiorców, rolników, bezrobotnych, organizacji pozarządowych.

Tytuł projektu: 
Całodzienna i pobytowa opieka i wsparcie osób w starszym wieku z dezorientacją w Unii Europejskiej
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2008-1-FR1-GRU06-00250 3
Lata realizacji: 
2008 - 2010
Kraje uczestniczące: 
Francja, Rumunia, Szwecja, Węgry, Polska
Cele projektu: 
Głównym celem projektu była wymiana doświadczeń oraz wzajemne uczenie się najlepszych praktyk stosowanych w opiece nad ludźmi starszymi, cierpiącymi z powodu dezorientacji, w poszczególnych krajach europejskich, uczestniczących w projekcie. Celem projektu była też wymiana doświadczeń instytucji społecznych i szkoleniowych oraz organów administracji, odpowiedzialnych za politykę społeczną na swoim terenie.
Obszary tematyczne: 

Obszarami tematycznymi edukacji osób dorosłych były następujące zagadnienia:

- pogłębienie wiedzy w zakresie zrozumienia potrzeb ludzi starszych z dezorientacją,

- usprawnienie praktyk opiekuńczych, stosowanych w placówkach opieki społecznej pod kątem lepszej jakości opieki oraz ułatwienia pracy personelowi,

- wymiana międzynarodowych doświadczeń i wiedzy na temat polityki społecznej realizowanej w równych krajach, poznanie najlepszych praktyk w funkcjonowaniu instytucji.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchaczami byli wszyscy pracownicy placówek opiekuńczych i instytucji socjalnych uczestniczących w projekcie w każdym z krajów partnerskich.

W międzynarodowych wizytach studyjnych mogli uczestniczyć tylko niektórzy pracownicy i słuchacze.

Przekazywali oni następnie pozyskaną wiedzę na spotkaniach szkoleniowych z pozostałymi pracownikami w swoich instytucjach. W polskiej części projektu słuchaczami byli nie tylko pracownicy Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Przemyślu, ale też innych placówek opiekuńczych z terenu miasta Przemyśla i powiatu przemyskiego, takich jak: Dom Pomocy Społecznej w Huwnikach oraz Dom Pomocy Społecznej w Przemyślu.

W grupie słuchaczy znajdował się przede wszystkim personel bezpośrednio zajmujący się opieką nad ludźmi starszymi, tj, - pielęgniarki, - asystenci medyczni, - rehabilitanci, - pracownicy terapii zajęciowej, - psychologowie, - personel pomocniczy.

Jakie były początki projektu: 

Inicjatorem projektu był węgierski Urząd Województwa Heves w Egerze, z którym Powiat Przemyski współpracuje od 2003 r. w ramach porozumienia o współpracy partnerskiej pomiędzy regionami Doskonale układająca się współpraca polsko-węgierska stale rozszerza się o nowe płaszczyzny i nowe instytucje.

Jedną z tych instytucji był Dom Pomocy Społecznej województwa Heves, który zaproponował współpracę międzynarodową w dziedzinie socjalnej. Ta placówka wspólnie z Urzędem Województwa Heves zorganizowały wizytę przygotowawczą w Egerze w styczniu 2008 r., na którą zaproszono przedstawicieli administracji i placówek społecznych z regionów partnerskich województwa Heves, tj. Loary Atlantyckiej z Nantes we Francji, Karlsbad w Szwecji, Kovasna w Rumunii i Powiatu Przemyskiego w Polsce.

Przedmiotem wizyty przygotowawczej było opracowanie wstępnej koncepcji projektu partnerskiego dotyczącego współpracy między placówkami opiekuńczymi zajmującymi się opieką nad ludźmi starszymi, z demencją.

Ze strony polskiej w wizycie uczestniczyła delegacja Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Przemyślu.

Wstępna koncepcja projektu opracowana podczas wizyty przygotowawczej w Egerze była następnie uzgadniana i korygowana przez partnerów drogą telefoniczną i e-mailową.

W efekcie został opracowany projekt partnerski pod tytułem ”Całodzienna i pobytowa opieka i wsparcie osób starszych z dezorientacją w Unii Europejskiej”, który został złożony w terminie naboru w 2008 r. do Narodowych Agencji Programu Grundtvig każdego z państw, uczestniczących w projekcie. Projekt został zaakceptowany przez wszystkie Narodowe Agencje i w II półroczu 2008 r. rozpoczęto jego realizację. Koordynatorem Projektu była francuska organizacja szkoleniowa dla personelu placówek socjalnych CEFRAS we Francji. Koordynacją polskiej części projektu zajmowało się Starostwo Powiatowe w Przemyślu.

 

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu odbyło się 5 spotkań partnerów projektu w poszczególnych państwach, tj. Francji, Polsce, Szwecji, Rumunii i Węgrzech.

W trakcie każdego spotkania zorganizowane były seminaria poświęcone ogólnym zagadnieniom polityk społecznych w każdym kraju, systemowi edukacji i szkoleń dla pracowników sfery społecznej, metodom opieki nad ludźmi starszymi.

Ponadto odbywały się wizyty studyjne w instytucjach zajmujących się opieką nad ludźmi starszymi.

Po każdym spotkaniu opracowywane były oceny praktyk stosowanych w danym kraju przez wszystkich uczestników projektu, wg wzoru wspólnego dla wszystkich. Oceniano m.in. środowisko zewnętrzne i wewnętrzne placówek opiekuńczych, wyposażenie w sprzęt ułatwiający funkcjonowanie pensjonariuszom i personelowi, metody opieki, sposób zarządzania placówką, kontakty z rodzinami pensjonariuszy, itp.

Na początku każdego kolejnego spotkania dyskutowano wspólnie arkusze ocen praktyk stosowanych w poprzednim państwie.

I spotkanie partnerów Projektu: Nantes,  Francja, 19-23.10.2008 r.

W spotkaniu uczestniczyło 12 osób – przedstawicieli instytucji społecznych i administracji z  regionów partnerskich projektu z Węgier, Szwecji, Rumunii i Polski (2 osoby tj: Dyrektor Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Przemyślu koordynator polskiej części projektu, przedstawiciel  Starostwa Powiatowego w Przemyślu) oraz liczna grupa przedstawicieli francuskich instytucji i placówek opiekuńczych.

W programie spotkania odbyła się część szkoleniowo-warsztatowa oraz 2 wizyty studyjne w dwóch domach pomocy społecznej (Le Clos du Moulin i L’Immacule).

Program szkoleniowy realizowany był w siedzibie instytucji szkoleniowej CEFRAS i obejmował m.in. tematykę francuskiej polityki społecznej i warunków socjalnych regionu Loara Atlantycka.

Szczególnie ciekawym tematem było omówienie metody Naomi Feil (amerykańskiej psycholog), łączącej profesjonalizm personelu opiekuńczego w domach pomocy społecznej z empatią i zrozumieniem  w stosunku do pensjonariuszy tego typu placówek.

Podczas wizyty w domach pomocy społecznej odbywały się spotkania z personelem i mieszkańcami domów, oglądano wyposażenie i sprzęt specjalistyczny, dyskutowano na temat stosowanych metod opiekuńczych i zajęć rehabilitacyjnych. Uczestniczono również w zajęciach terapii zajęciowej dla pensjonariuszy domów.

II spotkanie partnerów Projektu: Przemyśl, Polska, 22-24.04.2009 r.

W spotkaniu uczestniczyło 21 osób delegacji zagranicznych z Francji, Szwecji, Węgier i Rumunii oraz przedstawiciele władz lokalnych i instytucji społecznych z terenu miasta Przemyśla i powiatu przemyskiego.

W programie spotkania odbyło  się  seminarium Pt.  „Starzenie się ludności wspólnym problemem państw Unii Europejskiej”, podczas którego prezentowane były wykłady na temat fizjologicznych aspektów starzenia się organizmu, polityki  społecznej i systemu opieki nad ludźmi starszymi w Polsce, systemu szkoleniowego w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem kadr medycznych i opieki społecznej.

Odbyły się również 3 wizyty studyjne w placówkach pomocy społecznej: 1.Zakładzie Opiekuńczo-leczniczym w Przemyślu 2.Domu Pomocy Społecznej w Przemyślu 3.Domu Pomocy Społecznej w Huwnikach W każdej z tych instytucji odbyły się spotkania międzynarodowych gości z kierownictwem, personelem oraz pensjonariuszami. Zapoznawano się z metodami opiekuńczymi, dyskutowano na temat funkcjonowania tych placówek, uczestniczono w warsztatach terapii zajęciowej oraz przygotowanym programie artystycznym w wykonaniu pensjonariuszy.

III spotkanie partnerów Projektu: Sunne, powiat Karlsbad, Szwecja, 21-24. 09.2009 r.

Uczestnikami spotkania była grupa 21 międzynarodowych uczestników – przedstawicieli administracji oraz placówek opiekuńczych z Francji,  Węgier, Rumunii i Polski. W spotkaniu uczestniczyły 4 osoby z Polski tj:

- Dyrektor Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Przemyślu

- Koordynator polskiej części projektu, przedstawiciel Starostwa Powiatowego w Przemyślu

- Przełożona pielęgniarek w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w Przemyślu

- pielęgniarka w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w Przemyślu

Program spotkania,  podobnie. jak w przypadku poprzednich wizyt składał się z części szkoleniowo – informacyjnej oraz wizyt studyjnych w placówkach zajmujących się opieką nad ludźmi starszymi z dezorientacją.

Podczas części szkoleniowej zapoznano się z zasadami polityki społecznej w Szwecji oraz funkcjonowaniem instytucji opiekuńczych i socjalnych.

W ramach wizyty studyjnej były zwiedzane dwie placówki, zajmujące się opieką i wsparciem starszych ludzi z problemami dezorientacji, tj.

- Centrum Pamięci w Sunne

- Dom Dziennego Pobytu w Sunne. Uczestniczono również w programie artystycznym (występ lokalnego zespołu pieśni i tańca),  przygotowanym przez organizatorów wizyty.

IV spotkanie partnerów projektu: Sfantu Gheorge, powiat Kovasna. Rumunia, 21-24.03.2010 r. W spotkaniu uczestniczyła grupa 21 międzynarodowych uczestników, w większości tych samych osób, które uczestniczyły w poprzednich wizytach, w tym 4 osoby z Polski, tj.

- 2  przedstawicieli Starostwa Powiatowego w Przemyślu 

- 2 pielęgniarki z Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Przemyślu

Program spotkania, podobnie jak w poprzednich krajach, obejmował część informacyjno-szkoleniową na temat rumuńskiej polityki społecznej i funkcjonowania placówek opiekuńczych w Rumunii, która odbyła się w Urzędzie Powiatu Kovasna w Sfantu Gheorge.

Następnie zwiedzane były dwa domy pomocy społecznej:

- w Lemni na terenie powiatu Kovasna

- w Sfantu Gheorge

Uczestniczono w spotkaniach z kierownictwem i pracownikami tych placówek, zapoznano się z ich funkcjonowaniem oraz metodami opiekuńczymi. Pensjonariusze Domu Pomocy Społecznej w Lemni przygotowali dla gości wspaniały program artystyczny (występ chóru, program poetycki). W domu pomocy w Sfantu  Gheorge goście mieli okazję uczestniczyć w warsztatach terapii zajęciowej pensjonariuszy, z którymi prowadzono miłe rozmowy.

V spotkanie partnerów projektu: województwo Heves, Węgry, 29.06.-2.07.2010 r. W spotkaniu uczestniczyło, oprócz pozostałych delegacji międzynarodowych - 8 osób z Polski, tj. 6 osób z  Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Przemyślu (dyrektor i 5 pielęgniarek) oraz 2 osoby reprezentujące Starostwo Powiatowe w Przemyślu (Wicestarosta i Koordynator projektu).

Podczas spotkania węgierskiego, oprócz części informacyjno-szkoleniowej i wizyt studyjnych w 2 domach pomocy społecznej, odbyło się również spotkanie poświęcone wydaniu przewodnika dobrych praktyk stosowanych w instytucjach zajmujących się opieką nad ludźmi starszymi oraz podsumowanie projektu.

Wizyty studyjne odbyły się  w 2 domach pomocy społecznej:

- w Csany,

- w Parad.

Szczególnie dobre wrażenie zrobił na uczestnikach wizyty Dom Pomocy Społecznej w Parad z uwagi na piękne usytuowanie, funkcjonalność i nowoczesne rozwiązania w wyposażeniu budynku. Jest to obiekt nowy, wybudowany w 2008 r., zlokalizowany w pięknej okolicy.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
20
W wyjazdach zagranicznych: 
8
Produkty
Produkty projektu: 

Głównym produktem projektu jest „Przewodnik Zaleceń” dla pracowników placówek opiekuńczych, zajmujących się opieką nad ludźmi starszymi z dezorientacją, który powstał przy współpracy wszystkich partnerów projektu po dokonaniu syntezy arkuszy ewaluacyjnych z wizyty w każdym państwie. Przewodnik jest syntezą najlepszych praktyk, zaobserwowanych w każdym z krajów partnerskich, zbiorem spostrzeżeń i zaleceń uczestników projektu, które mają służyć ułatwieniu opieki nad ludźmi starszymi w instytucjach opiekuńczych.Przewodnik został opracowany w każdym języku partnerów projektu i jest rozpowszechniany w każdym kraju partnerskim. Produktami projektu są również materiały szkoleniowe i prezentacje z każdego spotkania informacyjno-szkoleniowego.Koordynatorzy francuscy nakręcili również film ze spotkania partnerów projektu w Polsce. W każdym z krajów w trakcie wizyty odbywały się spotkania z przedstawicielami mediów, które relacjonowały przebieg wizyt.W Starostwie Powiatowym w Przemyślu, przed rozpoczęciem realizacji projektu zorganizowano konferencję prasową z udziałem lokalnych mediów, które następnie opublikowały informacje o projekcie.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Po zakończeniu projektu zorganizowano spotkanie przedstawicieli wszystkich instytucji opiekuńczych z terenu miasta Przemyśla i powiatu przemyskiego, które odbyło się w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w Przemyślu. Wszystkie instytucje otrzymały dla swoich pracowników „Przewodnik Zaleceń”. Jest on wykorzystywany jako materiał pomocniczy, ułatwiający pracę personelowi i służący podniesieniu jakości usług opiekuńczych w stosunku do ludzi starszych.

 

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w projekcie miał bardzo korzystny wpływ zarówno na pracę Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Przemyślu, jak i Starostwa Powiatowego w Przemyślu. Wizyty międzynarodowe w 4 krajach europejskich w sposób bezpośredni przyczyniły się do nawiązania nowych kontaktów profesjonalnych, poznania polityk społecznych, metod pracy w innych krajach, poszerzenia wiedzy o warunkach życia i kulturze innych krajów. Z perspektywy czasu okazuje się, że nawiązane kontakty służą dalszej współpracy w tworzeniu nowych projektów partnerskich i przenoszą się na inne płaszczyzny. Partnerzy projektu rozważają możliwość opracowania kolejnego projektu. Pracownicy poznali zasady funkcjonowania podobnych instytucji w innych krajach oraz programy szkoleniowe dla pracowników sfery społecznej.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze, uczestniczący w wizytach poznali nowe metody podejścia do pracy z ludźmi starszymi (np. metoda Nomi Feil,. stosowana we Francji).

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

W dłuższym okresie, najlepsze praktyki w innych krajach zaobserwowane przez uczestników mobilności, wpływają inspirująco na możliwość zastosowania ich w polskich warunkach, a tym samym na poprawę funkcjonowania polskich instytucji.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Zarówno słuchacze, jak i pracownicy jednogłośnie wypowiadają się, że chętnie chcieliby uczestniczyć w jeszcze jednym tego typu projekcie współpracy międzynarodowej. Wszyscy bardzo pozytywnie oceniają przebieg wizyt międzynarodowych.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Na podstawie doświadczeń zrealizowanego projektu, wspólnie z partnerami rozważane jest przygotowanie kolejnego projektu partnerskiego z rozszerzeniem liczby partnerów na inne kraje.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Jadwiga Żmuda
Data wypełnienia formularza/karty: 
21.01.2011

www.piękny.wiek

Tematyka działań: 
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Akademia Pełni Życia
ul. Juliusza Lea 5A/3, 30-046 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Kaszkur-Niechwiej
0048 12 389 18 51, 0048 691 991 851
b.kaszkur@apz.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Akademia Pełni Życia jest krakowskim stowarzyszeniem działającym na rzecz edukacji  osób  w średnim i starszym wieku. Działania Akademii prowadzone są w dwóch nurtach:

1) działania stałe na które składają się różnorodne szkolenia komputerowe, kursy językowe (angielski, francuski, niemiecki, rosyjski, esperanto), cykliczne wykłady, prelekcje i spotkania dyskusyjne prowadzone w cyklach tematycznych takich jak Szkoła Świadomego Obywatela, Muzyka, Klub komputerowy, Poznajemy Świat, Zadbajmy o siebie i in., stałe seminaria z literatury i filozofii, warsztaty plastyczne, Klub Filmowy, salon artystyczno-towarzyski „Grupa Kominkowa”, wspólne wyjścia do teatru,  muzeów i galerii, wycieczki krajoznawcze i okolicznościowe;

2)  innowacyjne projekty edukacyjne, w tym międzynarodowe, adresowane do seniorów;

Akademia jest krajowym liderem w zakresie przybliżania seniorom nowoczesnej techniki komputerowej: prowadzimy różnorodne kursy komputerowe - od używania myszki po cyfrową obróbkę obrazu -  w oparciu o autorskie programy i materiały szkoleniowe, wydaliśmy pierwszy w Polsce Podręcznik Podstaw Obsługi Komputera dla Seniorów, organizujemy szkolenia seniorów-instruktorów komputerowych,  publikujemy poradniki, służymy pomocą ekspercką tym którzy dopiero zaczynają.

Wszystkie zajęcia organizowane są w odpowiedzi na potrzeby edukacyjne seniorów i z czynnym ich udziałem

Tytuł projektu: 
www.piękny.wiek
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
04/GR2/04-0038/P1
05/GR2/05-0035/C2
06/GR2/06-0008/C3
Lata realizacji: 
2004 - 2007
Kraje uczestniczące: 
Dania do 02/2005, Polska, Finlandia, Litwa, Hiszpania, Czechy, Węgry
Cele projektu: 

Celem projektu była międzynarodowa wymiana doświadczeń na temat przybliżania seniorom techniki komputerowej. W ramach projektu pracowaliśmy nad następującymi tematami: efektywne metody zachęcania seniorów do rozpoczęcia nauki obsługi komputera, efektywne metody nauczania seniorów obsługi komputera, wymiana „najlepszych praktyk”, zaprojektowanie krótkiego kursu, podstaw obsługi komputera dla seniorów - różne metody komunikacji internetowej, systemy edukacji dorosłych ze szczególnym uwzględnieniem seniorów w krajach partnerskich, wymiana kulturalna, pokonywanie barier we wspólnej Europie.

Obszary tematyczne: 

nauczanie osób starszych podstaw obsługi komputera

Grupa docelowa słuchaczy: 

Osoby starsze, niepracujące, zainteresowane nauka obsługi komputera, w przypadku Polski z co najmniej średnim wykształceniem, z terenu Krakowa i okolic.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł i cała koncepcja projektu została opracowana w naszej organizacji – jako odpowiedź na realnie pojawiające się potrzeby- tak w zakresie nauczania seniorów ICT jak i działań budujących w grupie docelowej pozytywne nastawienie do przystąpienia Polski do UE , jednakże ze względu na brak doświadczenia w realizacji projektów międzynarodowych baliśmy się podjąć roli koordynatora.  Z pomocą Urzędu Marszałkowskiego udało nam się znaleźć partnera z Danii, który podjął się koordynacji projektu. (Jednak po kilku miesiącach trwania projektu przejęliśmy role koordynatora)    Wysłanie wspólnie napisanego wniosku poprzedziły wizyty w Danii i Polsce. Kolejnych partnerów znaleźliśmy z pomocą Urzędu Marszałkowskiego oraz kontaktów własnych i naszych partnerów (przy zwiększaniu grupy partnerskiej w kolejnych latach).

Krótki opis przebiegu projektu: 

We wszystkich działaniach projektu brali udział nasi słuchacze – jako uczestnicy i współorganizatorzy:

Spotkania międzynarodowe:

1) Dania, Odense – 10/2004 – zaplanowanie działań projektu;

2) Polska, Kraków – 06/2005 – seminarium na temat obaw i oczekiwań seniorów w stosunku do ICT, wspólne opracowanie programu nauczania  podstaw obsługi komputera dla seniorów;

3) Litwa, Kowno – 09/2005 – przedstawienie działań gospodarzy na rzecz seniorów, efektywne metody zachęcania seniorów do rozpoczęcia nauki obsługi komputera;

4) Finlandia, Vaasa – 03/2006 – seminarium na temat nowych sposobów budowania trwałych sieci współpracy pomiędzy seniorami z różnych krajów europejskich, testowanie nowych platform komunikacyjnych;

5) Czechy, Praga – 09/2006 –przedstawienie działań gospodarzy na rzecz seniorów prowadzonych przez partnera, uzgodnienia dotyczące nowej strony www projektu;

6) Węgry, Budapeszt – 02/2007 - zbudowanie stabilnej sieci komunikacyjnej pomiędzy seniorami z różnych krajów europejskich - uczestnikami projektu – przy użyciu ICT;

7) Hiszpania, Madryt – 07/2007 podsumowanie projektu;

Działania krajowe:

szkolenia językowe kadry i słuchaczy, spotkania informacyjno-dyskusyjne dla seniorów (dotyczyły opracowywania tematów projektu, oraz sprawozdań z wyjazdów międzynarodowych), spotkania międzynarodowe za pośrednictwem Internetu (chaty) każde dotyczyło innego tematu, który przed spotkaniem wspólnie opracowywano, testowanie wspólnie wybranych narzędzi komunikacji internetowej (strona GroupCare, programy Skype, MSN itp.).

Działania upowszechniające:

strona www projektu (początkowo tworzona i koordynowana przez partnera duńskiego, następnie czeskiego), aktualizowane informacje na tablicach, wewnętrznych w siedzibie Stowarzyszenia informujące o przebiegu projektu, przedstawiania celów i rezultatów projektu na konferencjach krajowych i zagranicznych, zorganizowanie otwartych spotkań informacyjnych dla seniorów i pracowników Stowarzyszenia na których omawiano przebieg projektu, publikacje w lokalnej prasie, dwujęzyczna ulotka informacyjna o projekcie rozpowszechniana w czasie wszystkich działań Stowarzyszenia, bieżące informowania władz lokalnych (w przypadku Polski Urzędu Marszałkowskiego) o postępach projektu.

Działania ewaluacyjne:

spotkania poświęcone ocenie przebiegu projektu odbywające się przy okazji spotkań międzynarodowych, spotkania ewaluacyjne koordynatorów projektu, przygotowanie i przeprowadzenie ankiety ewaluacyjnej dla pracowników i słuchaczy, opracowanie końcowego raportu ewaluacyjnego projektu. Działania ewaluacyjne dotyczyły w szczególności takich zagadnień jak zarządzanie (w ich wyniku zmieniono koordynatora projektu z Danii na Polskę), komunikacja, strona www projektu (zmieniono całkowicie stronę i partnera nią zarządzającego), poziom uczestnictwa słuchaczy-seniorów w działaniach projektu.

Dodatkowe efekty:

nieodpłatne przekazanie przez partnera duńskiego  organizacji na Litwie komputerów, nieodpłatne przekazanie przez partnera polskiego do przetłumaczenia i wykorzystania organizacji na Litwie podręcznika podstaw obsługi komputera dla seniorów i materiałów szkoleniowych – dzięki którym uruchomiono tam kursy, zorganizowanie dodatkowego spotkania delegacji  Polskiej w Vaasa w Finlandii dla ok. 200 miejscowych seniorów na którym przedstawiono nasz kraj region i działania naszej organizacji.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
50
W wyjazdach zagranicznych: 
16
Produkty
Produkty projektu: 

Strona internetowa, uniwersalny program nauczania podstaw obsługi komputera dla seniorów oraz krótkie opisy nauczania w każdym z krajów, prezentacja multimedialna podsumowująca projekt, dwujęzyczne ulotki informacyjne o projekcie powstałe w krajach partnerskich, materiały informacyjne o projekcie – w tym serwisy fotograficzne, materiały przygotowane na seminaria międzynarodowe.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Prezentacja multimedialna oraz ulotka o projekcie były i są wykorzystywane przy okazji spotkań i konferencji na których prezentowane są działania Stowarzyszenia. Program nauczania podstaw obsługi komputera dla seniorów został wykorzystany do uruchomienia nowych kursów dla seniorów na Litwie i doskonalenia istniejących szkoleń w Polsce.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Realizacja międzynarodowego projektu pozwoliła:

Organizacji:

zdobyć ważne doświadczenia w zakresie  realizacji projektów, międzynarodowych w szczególności w zakresie  zarządzania i ewaluacji – co wpłynęło również na podniesienie poziomu tych działań w samej organizacji, nawiązać kontakty międzynarodowe wykorzystywane przy organizacji nowych projektów, rozwinąć własną ofertę edukacyjną o elementy przedstawione i wypracowane w trakcie projektu, podnieść swój status i wiarygodność na arenie lokalnej i  międzynarodowej (dostajemy bardzo dużo propozycji współpracy z Europy), zwrócić uwagę społeczności lokalnej, w szczególności władz i mediów na problemy seniorów poprzez porównanie zakresu i jakości działań z organizacjami innych krajów umieścić prace Stowarzyszenie w kontekście europejskim;

Pracownikom:

rozwinąć i wzbogacić metody i treści nauczania dotyczące szkoleń komputerowych dla seniorów, zwiększyć kompetencje organizacyjne, zwiększyć kompetencje językowe, porównać i przedyskutować swoje osiągnięcia i problemy z kolegami z innych krajów, co w rezultacie przyczyniło się do zwiększenia jakości ich pracy, nawiązać osobiste kontakty z kolegami z innych krajów, zwiększyć wiedzę na temat systemu edukacji dorosłych w Europie;

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Realizacja projektu zwiększyła kompetencje w zakresie posługiwania się ICT w szczególności narzędziami komunikacji internetowej, zwiększyła motywacje do nauki, rozwinęła umiejętności organizacyjne i stosowanie procedur demokratycznych (np. przy wyborze uczestników wyjazdów), znacząco zwiększyła kompetencje językowe i ogromnie wpłynęła na podniesienie motywacji do nauki języków, pozwoliła na wykorzystanie posiadanej wiedzy i umiejętności i pochwalenie się nimi (przy okazji przedstawiania naszego kraju i regionu, przygotowania spotkań internetowych itp.), zwiększyła samoocenę i pozwoliła na przełamywanie kompleksów zwłaszcza w stosunku do seniorów z krajów zachodnich, zwiększyła poparcie dla procesu integracji europejskiej i pozwoliła na namacalne poznanie korzyści dla seniorów z niej wypływających, pozwoliła seniorom poczuć się Europejczykami, zwiększyła chęć poznawania innych kultur, odbycia podróży, poznawania ludzi z innych krajów, stworzyła możliwość przeżycia nowych doznań i wzruszeń niedostępnych dla przeciętnego polskiego emeryta.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Realizacja projektu miała ogromny wpływ na polskich słuchaczy-seniorów, a w szczególności: znacząco zaktywizowała i zachęciła do podejmowania dalszych działań zwłaszcza na arenie międzynarodowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
Cytaty:
„Oni są tacy sami jak my!” – słuchaczka-seniorka po spotkaniu z seniorami z krajów partnerskich.
„Nie sądziłam, że dożyje takiej chwili!” – słuchaczka-seniorka po uroczystym obiedzie z władzami lokalnymi z Vaasa w Finlandii.
„Ze zdumieniem stwierdzam, że mamy dokładnie takie same problemy z nauczaniem seniorów obsługi komputera we wszystkich krajach niezależnie od rozwoju systemu edukacji” – nauczycielka ICT.
„Bardzo się cieszę, że mogłem pokazać Kraków naszym gościom, byłem dumny, że jestem Polakiem” – słuchacz-senior.
Opinie:
Nauczycielka ICT – projekt pozwolił mi zobaczyć, że pomimo dużych różnic między naszymi krajami wcale nie jesteśmy w tyle jeśli chodzi o nauczanie obsługi komputera – a nawet w niektórych kwestiach mamy lepsze rozwiązania.
Działaczka APZ – bardzo ciekawe było zobaczenie organizacji pracy w Finlandii, zwłaszcza możliwości jakie stwarzają biblioteki.
Słuchaczka-seniorka: dzięki projektowi  przestałam się bać podróży i rozmów z obcokrajowcami.
Koordynator projektu: dzięki niełatwej realizacji tego projektu  już wiem jak zrobić dobry projekt następnym razem.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Barbara Kaszkur-Niechwiej
Data wypełnienia formularza/karty: 
17.09.2008

Barbara Kaszkur-Niechwiej

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Akcja: 
Kursy - Grundtvig 3 (dawny program Socrates)
Imię i nazwisko: 
Barbara Kaszkur-Niechwiej
Stanowisko pełnione w organizacji: 
instruktorka ICT, manager,
Nazwa organizacji, z której był składany wniosek: 
Stowarzyszenie Akademia Pełni Życia
Pełny adres organizacji: 
ul. Juliusza Lea 5A/4 30-046 Kraków
Telefon: 
691 991 851
E-mail: 
b.kaszkur@apz.org.pl
Tytuł szkolenia: 
Removing Barriers To Learning For Older People
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
04/GR3/05-0023
Data realizacji
Termin wyjazdu: 
29.04.2005 - 06.05.2005
Organizator szkolenia: 
Budapesti Muvelodesi Központ (Budapest Cultural Centre - Budapesztańskie Centrum Kultury)
Kraj: 
Węgry
Miasto bądź rejon: 
Budapeszt
Opis szkolenia i jego wpływu: 
Opis szkolenia:

W szkoleniu uczestniczyło 14 osób z Węgier, Anglii, Irlandii, Danii, Malty, Hiszpanii, Finlandii i Polski. Kurs miał formę 5-cio dniowego seminarium przeznaczonego przede wszystkim dla nauczycieli kształcących osoby pracujące z seniorami. Zawierał on zarówno elementy dotyczące zwiększenia efektywności pracy w grupie (techniki icebreakingu, sposoby aktywizacji grupy itd.) jak i treści merytoryczne związane bezpośrednio z jego tematem.

Na kursie zastosowano bardzo bogate metody nauczania począwszy od krótkich prelekcji, poprzez pracę w parach, w małych grupkach, „burze mózgów”, prezentacje komputerowe i video, pracę samodzielną z przygotowanymi materiałami, oraz zajęcia typowo warsztatowe. Przygotowane przez organizatorów materiały dydaktyczne były bardzo zróżnicowane i w istotny sposób wzbogacały zarówno metody jak i treść szkolenia. W czasie kursu na bieżąco prowadzono dokumentację fotograficzną, która była też bezpośrednio wykorzystywana na zajęciach. W ramach kursu zorganizowana została wizyta w dzielnicowym centrum kultury prowadzącym szkolenia komputerowe dla seniorów. Uczestnicy kursu mieli okazję obserwować pracę instruktorów w czasie prowadzenia zajęć dla seniorów. Można było również porozmawiać, zadać pytania zarówno instruktorom jak i samym seniorom –uczestnikom szkolenia. Na życzenie można było dostać podręcznik przygotowany specjalnie na potrzeby tego szkolenia.

Organizatorzy stworzyli również dogodne warunki dla bezpośredniej wymiany doświadczeń uczestników kursu i prezentacji ich własnej pracy. Uwagę zwracała niezwykła dbałość o zachowanie zasad szacunku dla odmienności kultur, postaw, innych poglądów i doświadczeń oraz niezwykle miła, przyjazna atmosfera kursu.

Wpływ szkolenia:

Szkolenie przyniosło zarówno korzyści na poziomie osobistym jak i instytucjonalnym. Miały one charakter zarówno natychmiastowy jak i długofalowy. Z korzyści osobistych mogę wymienić:
· zapoznanie się z nowymi metodami pracy z seniorami, poszerzenie dotychczasowych metod pracy
· zapoznanie się z metodami organizacji tego typu szkoleń i pracy w grupie
· zorientowanie się w sytuacji dotyczącej edukacji seniorów w krajach uczestniczących,
· nawiązanie ciekawych kontaktów
· zwiększenie dostępu do interesujących materiałów szkoleniowych
· poznanie Budapesztu
Korzyści jakie odniosło moje stowarzyszenie to:
· przygotowanie wstępnego planu projektu międzynarodowego adresowanego do seniorów, w którym zaproponowano naszej organizacji objecie roli koordynatora
· pozyskanie materiałów i informacji przydatnych w projektach, które realizujemy
· poprawa metod pracy z seniorami i instruktorami
· nawiązanie owocnych kontaktów międzynarodowych, które przyniosły konkretne korzyści w przyszłości
· zdobycie informacji pozwalających na wstępne określenia miejsca naszej organizacji w europejskim systemie edukacji seniorów
· pozyskanie nowego partnera do właśnie realizowanego projektu międzynarodowego
· zdobycie nowych doświadczeń w dziedzinie współpracy międzynarodowej.

Najważniejsza korzyścią odniesioną ze szkolenia tak w wymiarze osobistym jak i instytucjonalnym było umieszczenie moich osiągnięć/problemów i osiągnięć/problemów mojego Stowarzyszenia w kontekście europejskim i porównanie ich do dokonań kolegów/instytucji z innych krajów. Miało to niezwykle stymulujący wpływ na naszą dalsza pracę i pozwoliło poczuć się pewniej tak na gruncie lokalnym jak i międzynarodowym.

Grupa sztuk wizualnych - przekraczając granice wieku. Edukacja artystyczna dorosłych słuchaczy

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Ośrodek Kultury Ochoty
ul. Grójecka 75, 02-094 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Katarzyna Skowron
0048 22 822 74 36, 0048 506 050 214
katarzyna.skowron@oko.com.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

OŚRODEK KULTURY OCHOTY jest samorządową instytucją kultury, swój program realizuje za pośrednictwem następujących jednostek organizacyjnych: Dom Kultury „Rakowiec", Centrum Artystyczne „Radomska 13", Klub Osiedlowy SURMA, Pracownia Ceramiczna „AngobA", „Magazyn Sztuk", Dzielnicowy Klub Seniora „Ochota" i Klub Seniora „Baśniowa". Każda z placówek prowadzi działalność według wieloletnich cyklów edukacyjnych w poszczególnych dziedzinach kultury, sztuki i nauki przygotowanych jako programy autorskie przez nauczycieli i instruktorów. Proponujemy zajęcia dla dzieci, młodzieży i dorosłych: taneczne, ruchowe, plastyczne, językowe, muzyczne, teatralno-literackie, ceramiczne. OKO jest organizatorem licznych przedsięwzięć o zasięgu dzielnicowym, ogólnowarszawskim i ogólnopolskim.

Tytuł projektu: 
Grupa sztuk wizualnych - przekraczając granice wieku. Edukacja artystyczna dorosłych słuchaczy
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2008-1-PL1-GRU06-00827 1
Lata realizacji: 
2008 - 2010
Kraje uczestniczące: 
Polska
Litwa
Węgry
Cele projektu: 

Cel ogólny:

  • wymiana doświadczeń w zakresie edukacji artystycznej osób dorosłych

Cele szczegółowe:

  • wymiana doświadczeń dotyczących metod pracy z osobami dorosłymi wśród pracowników z krajów partnerskich
  • wymiana doświadczeń artystycznych wśród słuchaczy projektu
  • zachęcanie osób starszych do międzynarodowej aktywności/ do aktywnego spędzania czasu i rozwijania kreatywności
  • poznawanie kultury i języków krajów europejskich
Obszary tematyczne: 

Tematy:

  • metody prowadzenia edukacji artystycznej na rzecz osób dorosłych
  • wykorzystanie nowoczesnych technologii informacyjno – komunikacyjnych przez osoby dorosłe
  • umiejętność współpracy w grupach wielonarodowych
Grupa docelowa słuchaczy: 

Odbiorcami naszego projektu byli uczestnicy warsztatów malarskich organizowanych przez nasze instytucje, malarze amatorzy. Byli to przede wszystkim seniorzy a także osoby dorosłe. Drugim typem odbiorców byli instruktorzy malarstwa, pracownicy centrów kultury.

Ośrodek Kultury Ochoty działa na terenie warszawskiej dzielnicy Ochota. Około 30% mieszkańców naszej dzielnicy to osoby starsze, emeryci. Niskie dochody utrudniają tej grupie lokalnej społeczności dostęp do zajęć wymagających ponoszenia kosztów finansowych. Kluby seniora skupione przy Ośrodku prowadzą dla swoich słuchaczy nieodpłatne warsztaty plastyczne, teatralne, muzyczne, literackie. W kilku grupach malarskich swe pasje rozwija 120 seniorów.

Wileńskie Centrum Kultury mieści się w najdalej położonej od centrum dzielnicy-Traku Voke. Dzielnica w dużej części zamieszkana jest przez osoby starsze, nieaktywne zawodowo. Ze względu na ograniczone środki finansowe i geograficzne odseparowanie od reszty miasta, nie są oni skupieni w żadnej innej aktywności kulturalnej. Przy centrum działa 12 osobowa grupa malarska dla osób dorosłych i seniorów.

Odbiorców zajęć w pozarządowego centrum kultury z Budapesztu stanowią w większości osoby starsze. Z ich inicjatywy powstała przy centrum Szkoła Malarstwa „Picasso”, do której należy 16 malarzy amatorów.

Jakie były początki projektu: 

Od 1996r. OKO należy do europejskiej sieci placówek kultury ENCC (European Network of Cultural Centers). Podczas jednego ze spotkań przedstawicieli instytucji powstał pomysł zorganizowania wspólnego pleneru malarskiego dla artystów malarzy a zarazem instruktorów zatrudnionych w polskiej i litewskiej placówce. Do pierwszego spotkania doszło na Litwie. Dyrektor Trakų Vokės bendruomenės kultūros centras zaprosiła na plener do Wilna dwóch malarzy z Polski. Rok później do Polski przyjechało 4 artystów z Litwy. Uczestniczyli oni w plenerze malarskim zorganizowanym dla słuchaczy zajęć w Magazynie Sztuk, filii Ośrodka Kultury Ochoty. Słuchaczami byli amatorzy, ludzie dorośli często powyżej 50 roku życia. Pomysł na zorganizowanie międzynarodowych plenerów narodził się z inicjatywy uczestników pleneru oraz polskich instruktorów. Litwini podeszli do tego bardzo entuzjastycznie i po powrocie zaczęto szukać funduszy na realizacje pomysłu. Dzięki działowi współpracy zagranicznej  znaleziono program, który najlepiej pasował do założeń projektu. Był to Program Grundtvig.  Partnera z Węgier znaleźliśmy dzięki fiszce Programu Grundtvig.

Krótki opis przebiegu projektu: 
  • I Spotkanie Partnerskie/ Plener w Polsce.

data: 21-28 września 2008; miejsce: Kazimierz Dolny/ Warszawa

Podczas pleneru prowadzone były wspólne warsztaty z trzech technik: akrylu, węgla i pasteli. Popołudniami odbywała się międzynarodowa korekta prac powstałych w ciągu dnia. Każdego dnia uczyliśmy się podstawowych słów w trzech językach. Odbył się wieczór narodowy poświęcony przede wszystkim kulturze polskiej, ale także krajów partnerskich. Miały miejsce śpiewy, tańce, smakowanie kuchni narodowych oraz nauka podstaw geografii (rysowanie map). Uczestnicy z Polski prezentowali albumy swoich ulubionych malarzy polskich, były one dostępne podczas całego spotkania dla wszystkich zainteresowanych. W Magazynie Sztuk, filii OKO odbyła się prezentacja Ośrodka oraz oferty edukacyjnej OKO i filii skierowanej do seniorów. Spotkanie zakończyła „mała wystawa” poplenerowa w OKO.

Przygotowano protokół z I Spotkania Partnerskiego. Spotkanie zostało  ocenione przez uczestników pleneru (słuchaczy i kadrę) bardzo dobrze. Cele artystyczne zostały osiągnięte. Wybrano 27 najlepszych prac, które zostały zaprezentowane na finałowej wystawie projektu. Międzynarodowa kadra instruktorska wymieniała się doświadczeniami dotyczącymi edukacji artystycznej osób starszych. Wymiana doświadczeń artystycznych następowała również między uczestnikami (słuchaczami) pleneru, chociaż w pewnym stopniu była utrudniona ze względu na barierę językową.

  • Dodatkowe, nieujęte we wniosku, warsztaty plastyczne dla seniorów uczestniczących w projekcie (2x/tydz. Po 4 godziny)

Po pierwszym plenerze uczestniczący w nim polscy seniorzy stwierdzili, że chcą podnieść poziom artystyczny swoich prac. W związku z tym, zostały zorganizowane dodatkowe, ale nie generujące kosztów dla projektu, warsztaty artystyczne. Ośrodek Kultury Ochoty zdecydował się pokryć koszt materiałów plastycznych oraz pracy instruktorów, aby uczestnictwo w nich pozostało bezpłatne.

  • Zorganizowano kurs języka angielskiego dla seniorów i instruktorów.

Zajęcia trwały od stycznia do czerwca 2009. Były prowadzone raz w tygodniu w trzech grupach: 2 początkujących i 1 zaawansowanej (w niej brali udział seniorzy, którzy już kiedyś uczyli się angielskiego). Kurs rozpoczęły 42 osoby, a ukończyło 45 osób.

Celem kursu dla grup początkujących było opanowanie podstawowego słownictwa i nauka inicjowania dialogu i odpowiadania na podstawowe pytania. W grupie średnio zaawansowanej znacznie poszerzono bazę słownikowa (o leksykę z zakresu malarstwa, sztuki, opisu wyglądu zewnętrznego, muzeum itd.), utrwalono znane i wprowadzono nowe kwestie gramatyczne.

  • Przeprowadzono warsztaty komputerowe

Uczestnicy poznali się przed kursem (podczas zajęć z języka angielskiego lub malarstwa). Zatem kursanci pilnowali się nawzajem, pomagali, a ćwiczenia (np. z wyszukiwania zagadnień z Internetu) były ukierunkowane na wspólne, artystyczne, zainteresowania uczestników. Uczestnicy nabyli umiejętności niezbędne do wykonania ramowego projektu strony internetowej projektu (koncepcje plastyczne będą potrafili przełożyć i dopasować do możliwości internetowego medium). Nauka obsługi poczty elektronicznej ułatwiała niektórym słuchaczom kontakty z poznanymi na plenerach seniorami z krajów partnerskich

  • II Spotkanie Partnerskie/ Plener na Litwie.

Data: 14-21 czerwca 2009; miejsce: Traku Vokes

Liczba uczestników z Polski: 12, w tym 1 koordynator i 2 instruktorów.

Podczas drugiego pleneru wszyscy uczestnicy mogli zapoznać się z nowymi technikami malarskimi. Były to: malarstwo reliefowe oraz rysunek tuszem. Zajęcia z malarstwa reliefowego zostały przeprowadzone przez instruktorów indywidualnie. Każdy z uczestników po krótkim wprowadzeniu, mógł samodzielnie wykonać reliefowy podkład. Po wyschnięciu podkładu, nasi podopieczni malowali obrazy stosując technikę impasto. Partnerzy Litewscy dla wszystkich przygotowali bawełniane podobrazia, zagruntowane deski pilśniowe, akryle, pędzle, pastę reliefową oraz zestaw do pracy tuszem. Po wykonaniu pierwszych prac malarskich, litewscy instruktorzy przygotowali wykład na temat pracy tuszem. Oprócz podstawowego opisu techniki, uczestnicy mogli zobaczyć przykłady prac w prezentacji multimedialnej. Dodatkową atrakcją była obserwacja instruktorów malujących tuszem. Instruktorzy z Polski pozaplanowo przeprowadzili wykład oraz demonstrację dla wszystkich chętnych z techniki malarstwa akwarelowego. Każdego dnia po kolacji odbywały się korekty prac powstałych w danym dniu. Mimo bariery językowej, która i tak okazała się dużo mniejsza niż na poprzednim plenerze, wszyscy uczestnicy podświadomie wyczuwali korekty i bezwiednie odpowiadali w swoim ojczystym języku. Było to niezwykłe doświadczenie, ponieważ wszyscy świetnie się rozumieli. Podczas wspólnych wieczorów każdy z partnerów przygotował spotkanie z tradycją. Oprócz degustacji potraw, mogliśmy “doświadczyć  Bani” – tradycyjnej, aromatycznej sauny Litewskiej wraz z masażem leszczynowymi witkami. Grupa polska przygotowała krzyżówki sprawdzające umiejętności języka angielskiego. Podczas wyjazdu zorganizowano również spotkanie koordynatorów, na którym zostały omówione poszczególne plenery, rezultaty, prace nad  stroną internetową oraz wystawą na zakończenie projektu. Po zakończeniu pleneru, podczas wyboru prac na wystawę końcową, towarzyszyła nam dziennikarka wileńskiej gazety, będąca jednocześnie krytykiem  i historykiem sztuki. Była pod dużym wrażeniem powstałych prac, nagrywała wywiady z instruktorami i koordynatorami. Wybrano 25 prac, które zostały zaprezentowane podczas wernisażu w 2010 roku w Polsce na zakończenie projektu.

W trakcie pleneru, odwiedziła uczestników przedstawicielka narodowej agencji Grundtviga z Litwy.

Po zakończonym plenerze, goście z krajów projektu udali się na zwiedzanie Wilna. Doskonały przewodnik po mieście umożliwił dogłębne poznanie historii i zabytków miasta.

  • III Spotkanie Partnerskie

W terminie 10 – 17 sierpnia 2009 odbyło się III – ostatnie – Spotkanie Partnerskie. Był to międzynarodowy plener w miejscowości Balatonkenese na Węgrzech. W spotkaniu wzięło udział 12 przedstawicieli z Polski, 13 z Litwy oraz 11 z Węgier. Poprzednie spotkania partnerskie w ramach tego samego projektu miały miejsce w Kazimierzu Dolnym, we wrześniu 2008 r. oraz na Litwie w czerwcu 2009r.

Program pobytu na Węgrzech był bardzo intensywny. Każdego dnia, zaraz po śniadaniu nasi uczestnicy zasiadali do malowania prac i spędzali nad nimi całe dnie, aż do późnej pory obiadowo-kolacyjnej. Prace powstawały pod czujnym okiem instruktorów węgierskich, polskich oraz litewskich, którzy w ciągu dnia uczyli i doradzali uczestnikom odnośnie malowania obrazów zaś wieczorem, poddawali je szczegółowej korekcie i dyskusji. Wieczory poświęcone były prezentacji kultur litewskiej, węgierskiej oraz polskiej oraz integracji uczestników. O intensywności pracy świadczą aż 102 obrazy powstałe podczas tych czterech dni.

Techniki, jakimi posługiwali się nasi malarze to farba olejna, akwarela, akryl oraz pastel sucha. Podczas ostatniego wieczoru wybrane zostały najlepsze prace zaprezentowane w ramach międzynarodowej wystawy, wieńczącej projekt.

Zaangażowanie uczestników, niepowtarzalna atmosfera Balatonu oraz wymagająca kadra instruktorów przyczyniły się do powstania wysokiego poziomu prac. Ostatnie dwa dni wyjazdu poświęcone były zwiedzaniu Budapesztu, którego piękno na pewno zainspiruje naszych malarzy do poszukiwań nowych tematów dla swoich obrazów.

Efekty dwuletnich działań artystycznych zostały przedstawione na wystawie w Galerii Zadra w Warszawie. Wernisażowi towarzyszyło wydanie katalogu najlepszych prac uczestników trzech plenerów międzynarodowych, opatrzony refleksjami autorów nt. stworzonych prac.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
50
W wyjazdach zagranicznych: 
30
Produkty
Produkty projektu: 

• Strona internetowa - www.plengogh.eu Stworzona wraz z uczestnikami projektu. Staraliśmy się na bieżąco zamieszczać na niej relacje z przebiegu projektu. Znajdują się tam artykuły o najważniejszych wydarzeniach opatrzone relacjami uczestników i instruktorów zaangażowanych w projekt oraz fotorelacje i galeria prac. Tu też opublikowaliśmy artykuł o metodyce pracy z osobami starszymi w zakresie edukacji artystycznej. Jest to narzędzie wypracowane przez międzynarodową kadrę instruktorów podczas trzech Spotkań Partnerskich. • Wernisaż Van Gogh 29 czerwca 2010 29 czerwca w warszawskiej Galerii Zadra odbył się wernisaż prac uczestników trzech międzynarodowych plenerów mających miejsce w Kazimierzu Dolnym, Traku Vokes (Wilno) na Litwie oraz Balatonkenese na Węgrzech w latach 2008-2010. Była to okazja nie tylko do poznania twórczości malarskiej naszych artystów amatorów ale również ostatnia szansa do spotkania z polskimi autorami prac oraz partnerami z Węgier i Litwy w ramach projektu VAN GOGH. Podczas wernisażu obejrzeliśmy ok. 80 obrazów. • Katalog VAN GOGH 2008-2010 Wydany jako jeden z produktów finalnych projektu. Katalog w nakładzie 400 szt. został zaprezentowany podczas wernisażu VAN GOGH w Galerii Zadra w Warszawie. Zostały w nim zamieszczone 54 najciekawsze prace, które powstały podczas 3 międzynarodowych plenerów malarskich. Przedstawiliśmy w nim postaci autorów z komentarzem na temat "Czym dla autora jest malowanie". Obrazy malowano pod okiem międzynarodowej kadry instruktorów katalogu znajdują się również informacje o projekcie oraz relacje z plenerów • Obrazy Podczas 3 Spotkań Partnerskich powstało ok.230 obrazów z czego 80 najlepszych zostało wybranych i zaprezentowanych podczas wernisażu wieńczącego projekt. Część z nich została wybrana i opublikowana w katalogu, którego wydanie towarzyszyło wystawie. Techniki które poznawali i doskonalili słuchacze to: sucha pastel, węgiel rysunkowy, tusz, farba akrylowa, farba olejna oraz akwarela. Obrazy można obejrzeć na stronie projektu. • Metodyka pracy z seniorami-opracowanie Podczas 3 Spotkań Partnerskich międzynarodowa kadra instruktorów wymieniała się doświadczeniami i spostrzeżeniami dotyczącymi edukacji artystycznej osób dorosłych w swoim kraju. Sporządzono opracowanie na temat metodyki pracy z seniorami wypracowany jako nowe narzędzie pracy. Instruktorzy wykorzystują doświadczenie zdobyte podczas plenerów w ramach projektu w swojej codziennej pracy. Artykuł znajduje się na stronie projektu w zakładce METODYKA PRACY Z SENIORAMI. • Materiały promocyjne Na czas trwania projektu każdy z partnerów opracował materiały promocyjne związane z projektem. Były to: koszulki, kubki, parasolki, plakaty, rollupy. • Kurs języka angielskiego Kurs mający na celu podwyższenie kompetencji językowych słuchaczy projektu oraz kadry instytucji partnerskich. Uczestnicy podzieleni zostali na trzy grupy. Pierwsze dwie uczyły się podstaw języka, trzecia była grupa zaawansowaną. Ważnym elementem i celem kursu była nauka podstawowych pojęć artystycznych. Słuchacze biorący udział w plenerach mogli praktycznie wypróbować nabyte umiejętności. Zorganizowano: w Polsce 69 godz. dla 40 os., na Litwie 48 godz. dla 24os., na Węgrzech 96 godz. dla 21 os. • Kurs komputerowy Pomiędzy Spotkaniami Partnerskimi zorganizowano w każdym kraju kurs z obsługi komputera, podstaw Internetu i obsługi maila. Zrealizowano w Polsce 24 godz. dla 25 osób, na Litwie 12 godz. dla 15 osób, na Węgrzech 30 godz. dla 20 osób.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Bardzo ważną funkcję w upowszechnianiu projektu odgrywa strona projektu. Na niej znajdują się wszystkie informacje o naszych dwuletnich działaniach. Na stronie udostępniony jest również katalog Van Gogh, który można ściągnąć w postaci PDF.

Ważny wpływ miał kurs komputerowy. Po projekcie niektórzy słuchacze stworzyli swoje własne strony-galerie, gdzie prezentują swoje prace. Również, wielu naszych artystów organizuje własne wernisaże na które my, pracownicy jesteśmy zawsze zapraszani.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Podczas spotkań partnerskich pracownicy mieli możliwość porównania sposobów nauczania osób dorosłych.

Została omówiona metodyka pracy i cele nauczania.

Zwiększenie ilości godzin zajęć skierowanych do seniorów.

Głębsze, lepsze zrozumienie specyfiki pracy z osobami starszymi. Realizacja nowych projektów inspirowanych działaniami partnerskimi.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze biorący udział w projekcie wyróżniali się dużym zaangażowaniem. Chętnie uczestniczyli we wszystkich działaniach organizowanych podczas plenerów: dyskusjach, spotkaniach kulturalnych, wycieczkach, wspólnych korektach plastycznych i zabawach.

W trakcie realizowania projektu u wszystkich słuchaczy znacznie wzrósł stopień motywacji.

Dodatkowo na prośbę uczestników zorganizowano warsztaty malarskie w Magazynie Sztuk, filii Ośrodka Kultury Ochoty, poszerzające wiedzę i umiejętności z zakresu malarstwa.

Pomiędzy uczestnikami plenerów nawiązały się przyjaźnie. Wiemy, że niektórzy seniorzy wymieniają się mailami. Koordynatorzy i instruktorzy dostają od uczestników projektu zaproszenia do grona znajomych na portalu społecznościowym Facebook. Tam nasi malarze publikują zdjęcia swoich prac, zapraszają na swoje strony internetowe, wernisaże i widać pod zdjęciami komentarze koleżanek i kolegów zapoznanych dzięki projektowi.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Najwyższa wartością jest wpływ opisany powyżej.

Warto jeszcze dodać, że już podczas trwania projektu Van Gogh narodził się pomysł na inny projekt. Tym razem zaprosiliśmy partnerów a innych części Europy i stworzyliśmy zupełnie inny projekt. Dostaliśmy grant z Projektów Partnerskich i obecnie jesteśmy w trakcie realizacji.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
  • Doszliśmy do wspólnego wniosku, że język sztuki, jest językiem międzynarodowym i uniwersalnym. Możemy porozumiewać się kolorem, kompozycją, formą, przestrzenią,  itp. Jest to dla nas swoisty alfabet, którym są artystyczne środki wyrazu. Każdy artysta bez względu na narodowość i wiek ma wyrobioną w sobie specyficzną i wyjatkową wrażliwość na otaczajacą nas rzeczywistośc. To sprawia, że czujemy się jedną rodziną.

Joanna Sułek Malinowska i Jacek Malinowski (instruktorzy)

  • Sucha pastel jest dla mnie sposobem wypowiedzi emocjonalnej. Kiedy obraz zaczyna przybiera formę – cieszę się jak dziecko.

Krzysztof Sawicki

  • Sztuka jest dla mnie pasją i sensem życia. Plany i osiągnięcia są źródłem radości, dają szanse realizacji marzeń. Mimo ich skromności, wykonuję swoją pracę z sercem. To jedynie posiadam w zmiennych kolejach losu.

Daniela Pachnicka

  • Obraz jest odbiciem obserwacji, wspomnień, marzeń i tęsknot. Jest najpiękniejszym dziełem rąk, jakie może zostawić po sobie człowiek

Maria Szrejter

  • Maluję, żeby coś powiedzieć, wyszeptać, wykrzyczeć – inaczej.

Hanna Dąbrowicka

  • Malarstwo jest dla mnie pasją, sposobem na wyrażanie siebie poprzez tworzenie własnych wizji otaczającego mnie świata. Maluję olejem, pastelami i akwarelam

Wanda Polańska

  • Szukam piękna, wierzę że można je odkryć we wszystkim, bowiem: „jedynym z wielkich paradoksów sztuki jest iż w tworzeniu piękna temat wcale nie odgrywa najważniejszej roli” B. Edwards

Irena Janowska

  • Czym dla mnie jest malowanie? Lękiem – i chęcią walki, załamaniem - i dźwiganiem się, bezradnością - i nadzieją, która trwa.

Anna Lisowska

  • Już od wczesnych lat szkolnych interesowałam się malarstwem i rysunkiem ale dopiero na emeryturze mogłam zrealizować swoje zainteresowania. Sukcesywne ćwiczenia na tyle polepszyły moją pracę, że uwierzyłam w swoje możliwości. Obecnie nie wyobrażam sobie życia bez tworzenia.

Pustelnik Marianna Wanda

  • Malarstwo jest moją odskocznią od problemów-całkowicie zagłębiam się w to co robię i daje mi to ogromną satysfakcję.

Kamila Szyszko

  • Poleciłabym wszystkim, którzy coś tworzą uczestnictwo w takich projektach, ponieważ ten projekt w którym uczestniczyłam był bardzo inspirujący I uczył przyjaźni I pracy w grupie, jednocześnie poszerzał wiedzę

(wypowiedź z ankiety)

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Katarzyna Skowron
Data wypełnienia formularza/karty: 
28.02.2011
Subskrybuje zawartość

Switch style