Turcja

www.tv-deaf.com

Tematyka działań: 
Edukacja drugiej szansy
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Rzeszowski Klub Sportowy Głuchych RES-GEST
ul. Langiewicza 22, 35-085 Rzeszów
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Piotr Krupa, 17 852 92 33, res-gest@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Grupą docelową naszych działań są osoby głuche posługujące się językiem migowym, które z powodu bariery w dostępie do informacji i w komunikowaniu się napotykają na największe trudności w dostępie do nieformalnej edukacji. Realizujemy programy aktywizujące osoby niesłyszące społecznie i zawodowo oferując kursy i szkolenia zawodowe a także udział w zajęciach sportowych. Edukację osób niesłyszących prowadzimy za pośrednictwem stron internetowych: www.glusitv.pl oraz www.tv-deaf.com gdzie informacje podawane są dla osób niesłyszących w formie filmów tłumaczonych na język migowy. Tematyka filmów obejmuje wszystkie dziedziny aktywności, szczególnie te związane z prawem, zdrowiem i aktywnością społeczno – zawodową.

Tytuł projektu: 
www.tv-deaf.com
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU06-19457 1
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Polska
Hiszpania
Rumunia x 2
Turcja
Grecja
Cele projektu: 

Podstawowym celem projektu było zwiększenie uczestnictwa w uczeniu się dorosłych niesłyszących posługujących się językiem migowym w Rumunii, Turcji, Grecji, Hiszpanii i Polsce w okresie 24 miesięcy.

Cele szczegółowe projektu:

  • zmniejszenie barier w dostępie do informacji i komunikowaniu się osób niesłyszących,
  • podniesienie kwalifikacji tłumaczy języka migowego w zakresie prowadzenia edukacji osób niesłyszących,
  • stworzenie możliwości wymiany doświadczeń tłumaczy języka migowego i osób niesłyszących.
Obszary tematyczne: 

Umiejętności językowe, umiejętności społeczne, wiedza o krajach partnerskich.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową byli przede wszystkim słuchacze ze szczególnymi potrzebami edukacyjnymi – osoby głuche posługujące się językiem migowym. Pośrednią grupą docelową byli opiekunowie, tłumacze języka migowego zajmujący się tłumaczeniami materiałów edukacyjnych dla osób niesłyszących.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na realizację projektu powstał w wyniku naszego innowacyjnego pomysłu edukacji osób niesłyszących w Polsce za pośrednictwem strony www.glusitv.pl. Postanowiliśmy utworzyć stronę internetową o międzynarodowym charakterze www.tv-deaf.com. Partnerów projektu znaleźliśmy przy pomocy Narodowej Agencji Programu Grundtvig do której wysłaliśmy fiszkę projektową z informacją o tym, że poszukujemy partnerów. Poza tym, jeden z naszych potencjalnych partnerów pomógł nam znaleźć inne organizacje działające na rzecz osób głuchych.

Krótki opis przebiegu projektu: 

28 - 29.11.2011 – Seminarium w Rzeszowie (Polska)

  • zapoznanie z partnerami
  • prezentacja organizacji
  • raport potrzeb i barier osób niesłyszących i tłumaczy języka migowego w Polsce
  • omówienie założeń projektu
  • ustalenie harmonogramu pracy

W seminarium brali udział słuchacze z Polski i Rumunii

12-14.05.2012 – Seminarium w Rumunii

  • analiza celów projektu
  • raport barier i potrzeb niesłyszących w Rumunii
  • nagranie słownika języka migowego
  • dyskusja na temat jakości materiału video

W seminarium brali udział słuchacze z Rumunii

24-27.09.2012 Seminarium w Hiszpanii

  • poznanie specyfiki organizacji goszczącej
  • prezentacja hiszpańskiego systemu edukacji osób niesłyszących
  • raport potrzeb i barier osób niesłyszących i tłumaczy języka migowego w Hiszpanii
  • spotkania z niesłyszącymi słuchaczami

W spotkaniu bardzo licznie wzięli udział słuchacze z Hiszpanii

23-25.11.2012 – Seminarium w Grecji

  • zapoznanie z systemem edukacji osób niesłyszących
  • poznanie systemu kształcenia tłumaczy języka migowego w Grecji
  • poznanie metod pracy tłumaczy języka migowego w kontekście religii i ceremonii religijnych
  • wizyty w placówkach edukacyjnych dla osób niesłyszących
  • dyskusja na temat programów nauczania języka migowego w krajach partnerskich
  • ustalenie zakresu treści rozmówek w języku migowym

W spotkaniu wzięli udział słuchacze niesłyszący oraz tłumacze języka migowego

18-20.04.2013 – seminarium w Turcji

  • poznanie kultury tureckiej/islamskiej
  • poznanie sytuacji prawnej osób niesłyszących i języka migowego
  • zatwierdzenie programu nauczania języka migowego

14-16.06.2013 – seminarium w Rzeszowie (Polska)

  • podsumowanie osiągniętych rezultatów
  • przygotowanie wstępnej wersji raportu końcowego (części wspólnej)
  • wizytacja placówek edukacji osób głuchych

W ramach działań krajowych podjęto się następujących działań:

  • utworzenie strony internetowej www.tv-deaf.com
  • tłumaczenie filmów na język migowy dla osób niesłyszących
  • opracowanie programu nauczania tłumaczy języka migowego
  • opracowanie słownika pojęć podstawowych języka migowego
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
3 161
W wyjazdach zagranicznych: 
12
Produkty
Produkty projektu: 
  • strona internetowa www.tv-deaf.com
  • seminaria informacyjne prezentujące raporty potrzeb i barier osób niesłyszących i tłumaczy języka migowego
  • współpraca międzynarodowa z zagranicznymi partnerami
  • filmy w języku migowym
  • multimedialny słownik języka migowego wraz z rozmówkami na DVD i na stronie www.tv-deaf.com
  • program szkoleń dla tłumaczy języka migowego
  • raport statystyk oglądalności strony www.tv-deaf.com
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona www.tv-deaf.com nadal istnieje po zakończeniu realizacji projektu z wszystkim powstałymi produktami. Strona nadal jest wykorzystywana do przekazywania informacji osobom niesłyszącym w związku z realizacją kolejnego projektu międzynarodowego z udziałem osób niesłyszących.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Współpraca partnerska pozwoliła nam na zapoznanie się ze specyfiką języka migowego w poszczególnych krajach, co miało wpływ na zapoznanie się z innymi metodami nauczania osób niesłyszących, co znalazło odzwierciedlenie w przygotowywanych filmach dla osób niesłyszących. Realizacja seminariów w Polsce ukazała znaczenie ścisłej współpracy kadry zarządzającej z pracownikami, co wzmocniło potencjał naszej organizacji i miało charakter integrujący.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Z uwagi na to, iż projekt kierowany był do słuchaczy ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi niezbędne było zapewnienie tłumaczy języka angielskiego i tłumaczy języka migowego. Osoby niesłyszące mogły zapoznawać się z innymi językami migowymi oraz podnosić swoje umiejętności językowe w zakresie języka angielskiego. Zainteresowanie filmami tłumaczonymi na język migowy było tak duże, co wskazuje na chęć uczenia się osób niesłyszących o innych krajach. Słuchacze zwiększyli swoje umiejętności posługiwania się komputerem i Internetem, gdyż oglądanie filmów wymagało nieco większej aktywności niż na zwykłych stronach internetowych. Informacje w języku migowym pomogły słuchaczom nabyć umiejętności komunikowania się z innymi osobami niesłyszącymi z zagranicy za pośrednictwem kanałów społecznościowych. Wiedza z zakresu prawa, kultury i spraw społecznych pozwoliła niesłyszącym na zdobycie większej pewności siebie w ubieganiu się o swoje prawa, a także respektowaniu obowiązków ciążących na wszystkich obywatelach.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Powstała w ramach projektu strona internetowa www.tv-deaf.com będzie nadal utrzymywana przez nas i wszystkie filmy i materiały są nadal dostępne dla osób niesłyszących. Statystyki oglądalności pokazują, iż strona nadal jest chętnie odwiedzana przez osoby niesłyszące. Wspólnie z partnerami ustaliliśmy, iż nadal po zakończeniu projektu mogą nadal nadsyłać filmy i materiały do umieszczania na stronie internetowej. Strona będzie wykorzystywana przy realizacji innych projektów międzynarodowych kierowanych do osób niesłyszących. Słownik z rozmówkami w języku migowym wykorzystany zostanie do dalszej edukacji osób niesłyszących planujących wyjazdy zagraniczne. Natomiast powstały program nauczania języka migowego będzie przedmiotem dalszych analiz i kolejnego projektu w Programie Grundtvig.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Strona www.tv-deaf.com jest międzynarodowa i pierwsza w Polsce dla osób głuchych”

„Filmy są ciekawe bo głusi nie mają innej strony, żeby dowiedzieć się o innych krajach”

„Filmy ciekawe jak w innych krajach żyją głusi”

„RES-GEST bardzo ładnie wyjaśnia sprawy głuchych”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Piotr Krupa
Data wypełnienia formularza/karty: 
13.11.2013

Let’s animate & integrate!

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Koszalińskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne
ul. Plac Polonii 1, 75-415 Koszalin
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Magryta-Urban
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie działa na rzecz upowszechniania i propagowania kultury, a także w obszarach integracji społecznej, ze szczególnym uwzględnieniem działań na rzecz osób niepełnosprawnych.

Grupy docelowe:

  • artyści profesjonalni i amatorzy (głównie niepełnosprawni), społeczność z obszarów zdegradowanych kulturowo i ekonomicznie, z utrudnionym dostępem do dóbr kultury,
  • instytucje rządowe i pozarządowe, działające na rzecz integracji społecznej, w szczególności na rzecz osób niepełnosprawnych.

Tematyka oferty edukacyjnej:

  • nauka i poszerzanie swoich umiejętności w zakresie: fotografii artysytycznej, tworzenia filmów animowanych, dubbingu, projektowania odzieży, filmoterapii, aktywnej rehabilitacji,
  • ścisła współpraca ze szkołami w zakresie integracji społecznej.

Metody pracy:

  • organizacja warsztatów,
  • organizacja festiwali,
  • bezpośrednie spotkania osób niepełnosprawnych z uczniami szkół ponadpodstawowych, studentami i osadzonymi w zakładach karnych.
Tytuł warsztatu: 
Let’s animate & integrate!
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28398
Data realizacji warsztatu: 
01.10.2012 - 05.10.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
18
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Celem warsztatu była integracja osób z różnych środowisk, z różnych kultur, z różnymi niepełnosprawościami. Poznawanie się, budowanie zaufania, wzajemnego zrozumienia i akceptacji odbywało się podczas tworzenia wspólnego filmu animowanego. Proces ten pozwolił na wyrażanie siebie, swoich przeżyć, emocji. Powodował także poczucie równości, przynależności do grupy, gdyż sztuka niweluje niepełnosprawność, nie uznaje barier językowych, gdyż jest uniwersalna.

Zajęcia miały charakter terapeutyczny –  wyzwoliły artystyczną twórczość, kompensując psychofizyczne braki oraz zmniejszając napięcie i uspokajając. Zrealizowane przez nas warsztaty stymulowały wyobraźnię oraz podwyższały umiejętności manualne. Uczestnicy warsztatu znaleźli podczas niego inspiracje, wsparcie oraz spełnienie.

Obszary tematyczne: 

Tematem warsztatu było wspólne tworzenie filmu animowanego. Grupa umówiła się, że stworzy film dotyczący ich obecności w Polsce, ale także przedstawiający ich kraje.

Kraj uczestników: 
Czechy
Grecja
Hiszpania
Niemcy
Rumunia
Słowenia
Turcja
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
3
4
1
1
1
2
2
2
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja warsztatu była bardzo szeroka. Informacja o wydarzeniu została wysłana do:

  • organizacji pozarządowych zajmujących się problemem niepełnosprawności, będących partnerami organizatora warsztatu,
  • organizacji znalezionych w Internecie, a także wskazanych przez warszawskie ”Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji”,
  • środowisk artystycznych (organizatorów międzynarodowych festiwali i przeglądów filmowych),
  • osób współpracujących z polskimi paraolimpijczykami,
  • indywidualnych osób współpracujących z ”Europejskim Festiwalem Filmowym Integracja Ty i Ja” oraz jego gośćmi z poprzednich edycji,
  • uczestników różnych europejskich wydarzeń (warsztatów, seminariów, szkoleń itp.), w których uczestniczyła koordynatorka projektu.

Ponadto wiadomość o warsztacie ukazała się również na stronie organizacji www.integracjatyija.pl i była stale aktualizowana ze względu na datę zamknięcia rekrutacji. Była także widoczna na stronie polskiego radia Hey Now w Londynie. Jednak najbardziej efektywnym sposobem promocji okazało się stworzenie bazy zawierającej kilka tysięcy adresów europejskich organizacji zajmujących się wolontariatem europejskim (http://ec.europa.eu/youth/evs/aod/hei_en.cfm), do których wysłaliśmy informację o naszym wydarzeniu.

Grupa docelowa uczestników: 

W warsztacie wzięło udział 18 osób, połowa z osób była pełnosprawna, połowa niepełnosprawna ruchowo. Kryteria, jakimi kierowaliśmy się przy wyborcze uczestników były następujące:

  • zainteresowania związane z tematem spotkania,
  • doświadczenie w międzynarodowych projektach (dawaliśmy szansę osobom nie korzystającym dotychczas z takich programów).

Osoby niepełnosprawne mogły zgłaszać się w parach. Większość nie w pełni sprawnych uczestników przyjechała w towarzystwie opiekuna.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Pierwsze zajęcia rozpoczęły się powitaniem uczestników, przedstawieniem instruktorów, założeń projektu oraz sposobu ich finansowania. Następnie grupa przy udziale animatora poznała sie wzajemnie. Po przerwie kawowej nastąpiła teoretyczna część warsztatu, tj. poznanie uczestników z animacją filmową i etapami jej produkcji, takimi jak:

  1. Okres  koncepcyjny
    • pomysł, scenariusz
    • założenia plastyczne (projekty postaci i dekoracji)
    • storyboard (scenopis obrazkowy)
    • layout (animacja główna)
    • animacja poszczególnych ujęć
  2. Okres zdjęciowy
    • skanowanie i kolorowanie
    • compositing.

Uczestnicy dowiedzieli się jak wygląda montaż i udźwiękowienie obrazu oraz zapoznali się z oprogramowaniem komputerowym do obróbki obrazu. Trenerzy omówili także podstawowe pojęcia języka filmowego (kadr, ujęcie, sekwencja, akt filmowy, kompozycja kadru, łączniki, ruchy kamery).

Kolejnego dnia miały miejsce zajęcia praktyczne, tj. konstrukcja postaci do realizowanego filmu. Ponadto uczestnicy zapoznali się z zagadnieniem deformacji postaci, chodów, przesuwów do wykonywanej animacji. Wieczorem zaprezentowane zostały filmy zrealizowane w ”Studium Miniatur Filmowych” oraz produkcje dotyczące Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”, którego realizatorem jest organizator warsztatu.

Trzeciego dnia warsztatu miała miejsce korekta animacji wykonywanej przez uczestników, ponadto rozpoczęto skanowanie obrazów. W tym dniu odbyła się również krótka wycieczka do oddalonego o ok. 10 km Kołobrzegu, gdzie goście mogli poznać zabytki tego miejsca. Po zwiedzaniu przewidziany był czas wolny, połączony z degustacją ryby na promenadzie.

Wieczorem miała miejsce prezentacja materiału fotograficznego wraz z prelekcją fotografa warsztatu Wojciecha Szweja, wyróżnionego m.in. w konkursie National Geographic Polska.

W następnym dniu uczestnicy kontynuowali animację, miała miejsce jej indywidualna korekta, skanowanie. Wprowadzono także nowy element - animację przestrzenną oraz pod kamerą, dla których wykonano postacie i elementy scenografii. W tym dniu rozpoczął się także montaż i udźwiękowienie powstającego filmu. Wieczorem miały miejsce prezentacje organizacji, krajów czy indywidualnych działań uczestników warsztatów.

W ostatnim dniu trwała animacja przestrzenna i pod kamerą. Słuchacze otrzymali także zadanie przygotowania wspólnego plakatu do stworzonego filmu. Wieczorem odbyło się uroczyste wręczenie dyplomów, po którym prezentowany był materiał filmowy przyjmowany przez twórców brawami przy ciekawszych scenkach. Ponadto wyświetlane były zdjęcia z przebiegu projektu oraz portrety gości wykonane przez zawodowego fotografa.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Warsztat odbył się w nadmorskiej miejscowości Dźwirzyno, oddalonej od morza o kilkadziesiąt metrów. Sala warsztatowa (w której umieszczono wystawę autorstwa niepełnosprawnych grafików), zakwaterowanie oraz stołówka mieściły się w jednym obiekcie. Ośrodek był w pełni przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych (podjazdy dla wózków, winda, odpowiednio dostosowane pokoje bez barier, z poręczami). Osoby niepełnosprawne z uwagi na swoje ograniczenia sprawnościowe zakwaterowane były z pełnosprawnymi opiekunami - uczestnikami warsztatu. Przerwy kawowe odbywały się w kawiarni hotelowej, która podobnie jak sala warsztatowa została przyozdobiona fotografiami wykonanymi przez niepełnosprawnych uczestników warsztatu fotograficznego zorganizowanego przez Koszalińskie Towarzystwo Społeczno- Kulturalne, co dodatkowo tworzyło atmosferę integracji.

Ewaluacja i monitoring: 

Monitoring projektu odbywał się poprzez obserwację zaangażowania uczestników, bezpośrednie rozmowy z nimi oraz poprzez

codzienną ocenę warsztatu prowadzoną przez kadrę.

Ewaluacja wydarzenia dokonywana przez gości miała miejsce każdego dnia po popołudniowych zajęciach. Pierwszego dnia uczestnicy zostali zapytani o samopoczucie, wrażenia związane z warsztatem, odczucia dotyczące grupy. Kolejnego dnia zostało postawione pytanie ”everything is fine but I still miss..”, na które uczestnicy mieli dać odpowiedzi na przyklejanych karteczkach. W środku projektu słuchacze otrzymali zadanie ocenienia na narysowanym torcie podzielonym na równe kawałki poszczególnych obszarów warsztatu, takich jak: zajęcia z animacji filmowej, grupa, zakwaterowanie, wyżywienie, lokalizacja, wycieczka. Przedostatniego dnia ocena projektu odbyła się za pomocą gry: walizka (co zostaje), pralka (co trzeba poprawić), kosz (co wyrzucić). W przedostatnim i ostatnim dniu słuchacze wypełnili karty ewaluacyjne.

Uczestnicy bardzo pozytywnie oceniali przebieg warsztatu (ciekawy program połączony z przerwami), życzliwą grupę, dobrą organizację, zakwaterowanie. Jedynie niektórzy goście negatywnie wypowiadali się o kuchni hotelowej, która serwowała głównie polskie potrawy. Kolejne uwagi dotyczyły specyfiki zajęć, która nie pozwalała na aktywność ruchową uczestników. Z powodu niepełnosprawności fizycznej niektórych osób nie były prowadzone gry ruchowe (tzw. energizery). Jednakże w odpowiedzi na te oczekiwania została zorganizowana wycieczka do Kołobrzegu, odbywały się spacery nad morze czy istniała możliwość korzystania z basenu w czasie wolnym.

Ocena organizatora warsztatu pokrywa się z odczuciami gości. Uważamy, że był to udany warsztat, także dzięki otwartości, serdeczności i entuzjazmowi uczestników.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ spotkania może mieć wymierny efekt na działalność Koszalińskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego, organizatora Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”. W 2013 roku odbędzie się jego 10. edycja. Uczestnicy spotkania zostali zaproszeni do współpracy przy jego organizacji i promocji idei integracji. Obecnie Festiwal zaznacza swą obecność w Polsce także poprzez organizację w 20 miejscowościach tzw. ”Małych Festiwali Ty i Ja”, odbywających się równolegle z główną imprezą zlokalizowaną w Koszalinie. Naszym zamierzeniem jest stworzenie także europejskich ”Małych Festiwali Ty i Ja”. W tym celu chcielibyśmy współpracować z naszymi gośćmi z zagranicy, którzy reprezentują różne środowiska, w tym organizacje pozarządowe. Widzimy także możliwość zaproszenia niektórych z nich na przyszłoroczny festiwal w charakterze artystów (wśród uczestników jest muzyk z Niemiec prowadzący warsztaty gry na bębnach dla osób niepełnosprawnych).

Wydarzenie to wpłynęło także na społeczność lokalną. Artykuły w prasie lokalnej dotyczące warsztatu miały wpływ na zmniejszenia stereotypów związanych z niepełnosprawnością. Dodatkowo ważnym wpływem warsztatu będzie także promocja naszych działań w krajach uczestników poprzez upowszechnienie informacji o prowadzonym przez nas konkursie na amatorskie filmy tworzone przez osoby niepełnosprawne czy szansa na materiał w telewizji greckiej, w której talk-show prowadzi poruszająca się na wózku Christina.

Upowszechnianie rezultatów: 

Film stworzony przez uczestników warsztatu zostanie wyświetlony podczas 10. edycji Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 
  • It was very rewarding experience.
  • I like this program becuase it gave us motivation (because we are disabled people).
  • I felt like in paradise!
  • The project is very nice and interesting for me!
  • Maybe it will be interesting to organize a second call of this workshop. It would be not only with pain activities but also sculpture, photography, theatre etc. Thanks a lot because I am very happy :).
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Magryta-Urban
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.03.2013

Check! Do you really live healthy, safely and ecologically?

Tematyka działań: 
Edukacja ekologiczna / zrównoważony rozwój
Edukacja zdrowotna
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Centrum Kształcenia Ustawicznego dla Dorosłych Nr 2
ul. Szczęśliwicka 56, 02-353 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Ewa Duda, Tel. 22 822 98 95, duda.ewa@poczta.fm
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Do celów i zadań Centrum należy prowadzenie kształcenia, dokształcania i doskonalenia ogólnego i zawodowego dorosłych - w formach szkolnych i pozaszkolnych, stacjonarnych i zaocznych. W skład Centrum wchodzą: Gimnazjum dla Dorosłych, CXXXIII Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych, II Uzupełniające Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych.

Tytuł warsztatu: 
Check! Do you really live healthy, safely and ecologically?
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28413
Data realizacji warsztatu: 
24.09.2012 - 28.09.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 
  • Zdobycie praktycznych umiejętności przeprowadzania podstawowych badań jakości wody i gleby oraz wykorzystanie ich wyników.
  • Zdobycie podstawowej wiedzy z zakresu fizykochemii środków do gaszenia pożarów oraz umiejętności identyfikacji zagrożeń i zapobiegania im.
  • Zdobycie wiedzy na temat wpływu rodzaju ścieków pochodzących z różnych gałęzi przemysłu na jakość wody i możliwości oczyszczania tych ścieków metodami biologicznymi.
  • Zdobycie wiedzy na temat zmienności genetycznej oraz poznanie jej zastosowania m.in. w diagnostyce medycznej.
Obszary tematyczne: 
  • Nauki przyrodnicze
  • Środowisko/ zrównoważony rozwój
  • Edukacja zdrowotna
Kraj uczestników: 
Bułgaria
Rumunia
Słowenia
Turcja
Węgry
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
3
4
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Otrzymaliśmy w sumie 22 formularze rejestracyjne od osób uprawnionych do udziału w warsztacie. Dodatkowo otrzymaliśmy kilkanaście zgłoszeń od osób nieuprawnionych (poniżej 50 roku życia) lub po zakończonej rekrutacji.

Grupa docelowa uczestników: 

Osoby w wieku 50+

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 
  1. Pierwszego dnia uczestnicy dowiedzieli się, jakie kryteria powinna spełniać woda przeznaczona do picia przez ludzi, jak się przeprowadza analizę wody oraz jakie procesy są stosowane w celu uzdatniania wody. W czasie praktycznych zajęć w laboratorium uczestnicy zbadali jakość próbek wody, samodzielnie zbudowali filtry wodne oraz uzdatnili wodę pitną. Ponadto, uczestnicy sprawdzili jak powszechnie stosowane w gospodarstwie domowym detergenty wpływają na środowisko i dowiedzieli się dlaczego należy ograniczać ich stosowanie. Po zajęciach praktycznych uczestnicy zwiedzili Muzeum Powstania Warszawskiego.
  2. Drugiego dnia uczestnicy poznali problematykę dotyczącą zanieczyszczeń i ochrony wód, zobaczyli jak biologicznie oczyszczać ścieki, samodzielnie przygotowali preparaty mikroskopowe, oglądali osad czynny pod mikroskopem; zwiedzili Warszawskie Filtry Wodne.
  3. Trzeciego dnia uczestnicy zapoznali się z tematyką pożarów. Zdobyli wiedzę z zakresu fizykochemii środków do gaszenia pożarów oraz potencjalnych zagrożeń, które można napotkać we własnym domu. Przy pomocy różnych rodzajów gaśnic ugasili niewielkie pożary oraz zobaczyli jak należy gasić pożar oleju spożywczego; zwiedzili Centrum Wodne.
  4. Czwartego dnia seniorzy przeprowadzili podstawowe badania gleby przywiezionej z własnych ogródków. Porównali jakość gleb przywiezionych z różnych części Europy. Odwiedzili Park Łazienkowski.
  5. Ostatniego dnia dowiedzieli się czym jest zmienność genetyczna oraz poznali jej zastosowanie m.in. w diagnostyce medycznej oraz zbadali własne DNA.
Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Uczestnicy zostali zakwaterowani w 3-gwiazdkowym hotelu MDM w centrum Warszawy, w pokojach jednoosobowych ze śniadaniem. Obiady serwowane były w miejscu odbywania warsztatów, natomiast kolacje w restauracji ”Kaprys”. Wszyscy uczestnicy zostali odebrani i odwiezieni na lotnisko/dworzec kolejowy. Ze względu na niewielkie odległości poruszaliśmy się po mieście za pomocą transportu publicznego, który uczestnicy bardzo chwalili. Zajęcia praktyczne zostały przeprowadzone w kilku laboratoriach warszawskich uczelni wyższych. Ze względu na przepisy dotyczące zajęć w laboratorium maksymalna liczba osób, które mogły wziąć udział w tych zajęciach wynosiła 12. Uczestnicy z Polski mogli wziąć udział tylko w działaniach towarzyszących.

Ewaluacja i monitoring: 

Przed rozpoczęciem warsztatu rozesłaliśmy do wszystkich uczestników ankietę dotyczącą ich oczekiwań. Efektywność warsztatu była kontrolowana poprzez regularne rozmowy z uczestnikami na temat odbywających się zajęć oraz realizacji oczekiwań. Ostatniego dnia uczestnicy warsztatu otrzymali do wypełnienia szczegółowe ankiety ewaluacyjne, które umożliwiły ocenę realizacji celów i wpływu warsztatu na zdobyte przez nich wiedzę i umiejętności.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Przeprowadzony warsztat był pierwszym tego typu przedsięwzięciem organizowanym przez naszą szkołę, był jednocześnie pierwszą dla większości nauczycieli i słuchaczy możliwością realizacji projektu unijnego. Nauczyciele, którzy wzięli udział w realizacji warsztatu są pod ogromnym wpływem atmosfery, która na nim panowała, co przyczyni się aktywnego udziału nauczycieli w projektach Lifelong Learning w przyszłości. Organizacja warsztatu potwierdziła nasze umiejętności koordynacyjne, co mamy nadzieję zaprocentuje w przyszłości innymi pozytywnymi przykładami realizacji tego rodzaju działań. Mamy również nadzieję, że nasi słuchacze wezmą udział w Warsztatach Grundtviga realizowanych w innych państwach europejskich.

Upowszechnianie rezultatów: 

Założyliśmy stronę projektu: http://www.facebook.com/pages/Workshop-Check-Do-you-really-live-healthy-safely-and-ecologically/350807864984556, dzięki której chcielibyśmy pokazać, że warto uczyć się w każdym wieku i zachęcać innych do zdobywania wiedzy na temat troski o jakość otaczającego nas środowiska.

Podczas realizacji warsztatu zastosowaliśmy nowe formy i metody nauczania, które planujemy wykorzystać w pracy ze słuchaczami naszego Centrum. Nauczyciele mieli możliwość doskonalenia własnych kompetencji językowych oraz umiejętności pracy z międzynarodową grupą; umiejętności te będą wykorzystywać w dalszej pracy zawodowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

"I’m so happy that I was selected in August. I could only repeat myself: it was a wonderful experience. Thank you very much.”

"It’s the right way you start with workshop, more such interesting things and you may have more such organizer like Mrs. Ewa. In the scale 5 she becomes 10.”

“Congratulation for program coordinator and the teachers.”

“There were too many new and useful knowledge we already have had. I wish the Grundtvig would continue to give a chance to the adults. It’s very nice to see that given a chance to the persons from different countries and building a bridge!”

“I recommend that the organizers have to keep an energy and enlarge the program in this specific way.”

“The workshop in Poland was the best event this year, thank you very much for that.” 

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Ewa Duda
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.12.2012

Akademia Nowych Możliwości – szkoły dla rodziców drogą zwiększenia kompetencji w zakresie opieki i wychowania dzieci

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Edukacja rodziców i rodzin
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Ośrodek Pomocy Społecznej
ul. Poznańska 25, 62 - 020 Swarzędz
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Wacław Rożek
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Ośrodek Pomocy Społecznej (OPS) jest organizacją samorządową na poziomie lokalnym.  Obszar działań OPS to pomoc społeczna, praca socjalna oraz dystrybucja środków finansowych i materialnych na zaspokojenie podstawowych potrzeb osób wymagających wsparcia. Głównym celem naszej organizacji jest pomoc ludziom, którzy mają problemy z adaptacją społeczną min. osobom bezdomnym, bezrobotnym, uzależnionym, chorym, więźniom i ofiarom przemocy w rodzinie, osobom niepełnosprawnym i starszym.

Tytuł projektu: 
Akademia Nowych Możliwości – szkoły dla rodziców drogą zwiększenia kompetencji w zakresie opieki i wychowania dzieci
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU06-11411 1
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Polska
Łotwa
Turcja
Szwecja
Litwa
Cele projektu: 

Projekt był adresowany do rodziców mających problemy wychowawcze ze swoimi dziećmi. Projekt był skierowany w szczególności do rodziców ze środowisk mniej uprzywilejowanych z brakiem dobrych doświadczeń wychowawczych.

Cele projektu:

dla społeczności lokalnej oraz wspólnoty europejskiej:

  • pogłębienie lokalnej i regionalnej współpracy pomiędzy organizacjami zajmującymi się edukacją dorosłych w zakresie edukacji rodzicielskiej poprzez dzielenie się doświadczeniem, praktyką,
  • rozpowszechnienie na poziomie europejskim dobrych praktyk w zakresie edukacji rodzicielskiej,

dla rodziców (słuchaczy):

  • budowanie odpowiedzialności za rozwój swoich dzieci,
  • wzmocnienie poczucia własnej wartości poprzez uczestnictwo w procesie grupowym oraz świadomość kulturową,
  • dostarczenie wiedzy i wzmacnianie umiejętności w zakresie wychowywania własnych dzieci, w szczególności w zakresie komunikacji, rozwiązywania konfliktów bez przemocy, ustalania zasad obowiązujących w domu i respektowania ich, konstruktywnych metod rozwiązywania problemów,
  • pokazanie sposobów na aktywne spędzanie czasu ze swoim dzieckiem,
  • rozwijanie wiedzy na temat zagrożeń na jakie narażone są dzieci,
  • przełamanie mentalnych granic związanych z uczestniczeniem w spotkaniach europejskich (kontaktem z ludźmi z innych krajów),
  • przełamanie barier psychologicznych (wzmocnienie poczucia własnej wartości, bycia otwartym w pracy grupowej, bycia elastycznym w nowych sytuacjach),

dla nauczycieli (profesjonalistów):

  • profesjonalny rozwój w zakresie edukacji rodzicielskiej.
Obszary tematyczne: 
  • wychowanie do życia w rodzinie/ rodzicielstwa
  • kształcenie międzykulturowe
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową projektu byli rodzice mający problemy wychowawcze ze swoimi dziećmi, w szczególności z środowisk mniej uprzywilejowanych lub/ i z brakiem dobrych doświadczeń wychowawczych. W trakcie ustalania z organizacjami partnerskimi szczegółów realizacji projektu uzgodniono wspólne kryteria doboru rodziców. Były to:

  • motywacja do uczestnictwa w projekcie,
  • brak lub niski poziom wiedzy i / lub kompetencji społecznych (szczególnie w obszarze: edukacja rodzicielska),
  • brak lub niski poziom umiejętności organizowania wolnego czasu ze swoimi dziećmi,
  • brak lub niski poziom wykształcenia,
  • posiadanie z dziećmi w wieku szkolnym.

W przypadku polskiej organizacji grupa docelowa to rodzice spełniający powyższe kryteria. Charakterystyka grupy biorącej udział w projekcie:

  • osoby bezrobotne lub bez stałego zatrudnienia,
  • osoby otrzymujące pomoc z Ośrodka Pomocy Społecznej,
  • osoby z brakiem lub niskim poziomem wykształcenia,
  • osoby zmagające się z problemami osobistymi (niepełne rodziny, rozwód, przemoc fizyczna i psychiczna, nadużywanie substancji).
Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał w oparciu o wcześniejsze doświadczenia Ośrodka Pomocy Społecznej w Swarzędzu. Potrzeba wsparcia rodziców w wychowywaniu dzieci jest widoczna od wielu lat w naszym środowisku lokalnym. Znaczny odsetek rodzin będących pod opieką Ośrodka Pomocy Społecznej boryka się między innymi z problemami wychowawczymi.

Zaczeliśmy od przygotowania krótkiego zarysu projektu z opisem problemu, który nas interesował, tego w jaki sposób widzimy realizację projektu, co chcemy poprzez niego osiągnąć. Następnie rozesłaliśmy gotowy zarys do organizacji zajmujących się szeroko rozumianą edukacją rodzicielską. Okazało się, że w wielu krajach istnieje ogromna potrzeba wspierania rodzin w realizowaniu funkcji opiekuńczo – wychowawczych, że problem, który widzieliśmy w swoim środowisku lokalnym istnieje obiektywnie również na poziomie krajów wspólnotowych.

Po doborze partnerów kolejnym krokiem była dyskusja z partnerami na temat szczegółów projektu – celów i rezultatów, jakie chcemy osiągnąć realizując projekt oraz zadań do realizacji. Na podstawie wspólnych ustaleń został stworzony projekt.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Przebieg projektu:

 XI. 2010 – spotkanie partnerskie Polska – Swarzędz.

Głównym celem spotkania było udoskonalenie precyzyjnego planu pracy, harmonogramu zajęć na najbliższe miesiące, a także wymiana doświadczeń pomiędzy organizacjami partnerskimi.  Przedstawiciele organizacji wzięli udział w zajęciach integracyjnych. Każda organizacja przedstawiła również prezentację na temat zakresu działalności oraz własnych doświadczeń związanych z edukacją rodzicielską. Zorganizowana była również wizyta w Ośrodka Pomocy Społecznej, Ośrodku Wsparcia oraz w Gminnym Centrum Informacji. Uczestnicy mieli okazję do rozmów o lokalnym i państwowym systemie wsparcia dla mniej uprzywilejowanych środowisk w Polsce. W spotkaniu wzięło udział łącznie 12 profesjonalistów (nauczycieli) z wszystkich krajów partnerskich.

XI. 2010 – VI.2012 – tworzenie strony internetowej projektu zawierającej opis projektu, jego założenia i cele, podjęte działania oraz opis organizacji partnerskich. Na stronie znajdują się również rezultaty projektu, relacje ze zrealizowanych mobilności oraz forum dla rodziców.

I. 2011 – IV. 2011 - przeprowadzenie sondażu wśród lokalnych organizacji zaangażowanych w edukację rodzicielską na temat koncepcji oraz metod pracy z rodzicami oraz przygotowanie prezentacji na ww. temat.

IV. 2011 – spotkanie partnerskie Szwecja – Uppsala.

Celem spotkania było poznanie warsztatu pracy organizacji partnerskich na bazie wybranej koncepcji pracy z rodzicami. Celem spotkania było również wypracowanie wspólnego stanowiska na temat funkcjonowania strony internetowej oraz forum. W spotkaniu wzięli udział przedstawiciele wszystkich organizacji partnerskich, specjaliści pracy z rodziną (pracownicy socjalni oraz psycholodzy) oraz rodzice. W spotkaniu udział wzięło łącznie 16 osób, 14 profesjonalistów oraz 2 rodziców.

V. 2011 – X. 2011 - zajęcia warsztatowe „Szkoła dla rodziców”-

I edycja (10 spotkań). Główne tematy spotkań: emocje rodziców i dzieci, kary i pochwały jako podstawowe metody wychowawcze, od konfliktu do współdziałania, wspieranie niezależności i autonomii dziecka. W zajęciach wzięło udział 10 rodziców (słuchaczy).

X.2011 – XII. 2012 – zajęcia warsztatowe „Szkoła dla rodziców” –

II edycja (10 spotkań). Główne tematy spotkań j.w. W zajęciach wzięło udział 16 rodziców.

X.2011 – przygotowanie prezentacji  podsumowującej  zrealizowane warsztaty „Szkoły dla rodziców” zawierającej charakterystykę uczestników, opis zrealizowanych tematów, główne założenia pracy, przykłady zastosowanych metod oraz osiągnięcia uczestników.

X.2011 – spotkanie partnerskie Łotwa – Jurmala.

Celem spotkania była integracja rodziców z organizacji partnerskich, wyposażenie rodziców w wiedzę i umiejętności w zakresie wychowywania dzieci, zapoznanie się z metodami pracy z rodzicami z organizacji partnerskich. Podczas spotkania każda z organizacji partnerskich prezentowała swoje doświadczenia z  dotychczasowej pracy z rodzicami. Zostały przeprowadzone również zajęcia integracyjne oraz minikonferencja dla rodziców. Jednym z punktów spotkania była również prezentacja strony internetowej oraz forum dla rodziców. W spotkaniu wzięli udział przedstawiciele wszystkich organizacji partnerskich, specjaliści pracy z rodziną (pracownicy socjalni oraz psycholodzy) oraz rodzice. Odbyło się również spotkanie dla pracowników organizacji mające na celu podsumowanie dotychczasowej pracy i ustalenie następnych kroków w projekcie. W spotkaniu łącznie wzięło udział 38 osób z wszystkich krajów partnerskich, 9 profesjonalistów oraz 29 rodziców.

III. 2012 – V. 2012 – przygotowanie warsztatów dla rodziców na potrzeby kolejnego spotkania partnerskiego (ze strony naszej organizacji były to warsztaty "Cykl życia dziecka i rodziny - największe szanse i zagrożenia, jak je dostrzec i dobrze wykorzystać, jak im w porę zaradzić. Prewencja problemów wychowawczych") oraz przygotowanie pomysłów i propozycji aktywnych form spędzania czasu wolnego z dziećmi.  

V. 2012 – spotkanie partnerskie Litwa – Kowno.

Celem spotkania była integracja słuchaczy z krajów partnerskich, wyposażenie rodziców w wiedzę i umiejętności w zakresie wychowywania dzieci. W ramach spotkania odbyły się dwudniowe warsztaty dla rodziców (tematy zajęć zostały opracowane zgodnie z zapotrzebowaniem rodziców). Celem warsztatów była wymiana metod i doświadczeń wśród rodziców.  Główne zagadnienia: cykl życia dziecka i rodziny, kompetencje rodzicielskie, skuteczna komunikacja w rodzinie. Podczas spotkania odbyły się również praktyczne zajęcia na temat posługiwania się forum internetowym wraz z użyciem broszury informacyjnej na ten temat. Ostatni dzień mobilności był przeznaczony na spotkanie koordynatorów, którego celem była ewaluacja spotkania, podsumowanie dotychczasowych osiągnięć oraz zaplanowanie i omówienie następnych działań w projekcie. W spotkaniu udział wzięło 40 osób, 10 profesjonalistów oraz 30 rodziców.

IV.2012 – VI. 2012 – przygotowanie broszury z propozycjami aktywnych form spędzania czasu wolnego rodziców z dziećmi - zbiór pomysłów wszystkich organizacji partnerskich” Active forms of spending free time with children”.

Działania upowszechniające

W lokalnej prasie na bieżąco pojawiały się artykuły dotyczące realizacji projektu. Podczas spotkania partnerskiego w Polsce został również nakręcony reportaż, który można było później zobaczyć w Swarzędzkiej Telewizji Kablowej.

Dobrym przykładem działań upowszechniających była corocznie organizowana impreza plenerowa dla społeczności lokalnej "Piknik Trzech Pokoleń". W ramach tej imprezy został zorganizowany "Kącik Grundtviga", gdzie uczestnicy pikniku mogli zapoznać się z działaniami podejmowanymi w  projekcie.

Została stworzona strona internetowa projektu, gdzie zawarty jest opis projektu, jego założenia i cele, podjęte działania oraz opis organizacji partnerskich. Znajdują się tam również osiągnięte rezultaty projektu, raporty z przebiegu mobilności oraz forum dla rodziców.

Działania ewaluacyjne

Po każdej mobilności odbywała się sesja ewaluacyjna osób zaangażowanych w projekt (przy użyciu ankiety ewaluacyjnej). Partnerzy przeprowadzili również na poziomie lokalnym spotkania ewaluacyjne z uczestnikami projektu (informacje zwrotne od uczestników projektu), organizacja partnerska z Litwy poprosiła uczestników o napisanie raportu na temat rezultatów, jakie osiągnęli w trakcie projektu.

Główne wyniki ewaluacji projektu: potrzeba spędzenia większej ilości czasu między uczestnikami projektu - rodzice mogli gościć siebie nawzajem w domach, spędzać czas np. na wspólnym gotowaniu, mieć więcej okazji do nieformalnych spotkań. Uczestnicy ocenili pozytywnie dobrą atmosferę podczas spotkań oraz dobre rozwiązania logistyczne i organizacyjne. Ważna też jest deklaracja uczestników - zdecydowana większość z nich pozytywnie oceniła udział w projekcie, zadeklarowała, że wiele się nauczyła oraz że poprawiła swoje kompetencje interpersonalne oraz interkulturowe.

Ewaluacja zajęć „Szkoły dla rodziców” - najważniejsze wnioski rodziców:

  • potrzeba ewaluacji po kilku miesiącach, odnośnie skuteczności metod i poradzenia się w obliczu nowych problemów, które mogą się pojawić w reakcji dziecka na zmiany wychowawcze i w związku z powyższym prośba o dodatkową grupę - kilka spotkań,
  • możliwość indywidualnych konsultacji po warsztatach (stworzenie takiej możliwości w ramach Ośrodka Pomocy Społecznej),
  • pomysł stworzenie równoległej grupy dla dzieci, by też mogły ćwiczyć umiejętności: jak rozmawiać, jak wyrażać negatywne emocje, jak radzić sobie z rywalizacją, jak rozwiązywać konflikty etc.
  • lepsze dopasowanie rodziców, z dziećmi w konkretnym wieku do grupy (możliwe tylko przy większej frekwencji), tak by uniknąć za dużej rozpiętości tematów,
  • konsultacje indywidualne dla każdej rodziny - rodzic z dzieckiem oraz psycholog, by omówić, co konkretnego dzieje się w danej rodzinie, chęć większego włączenia mężczyzn/ojców do uczestnictwa z grupie.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
26
W wyjazdach zagranicznych: 
8
Produkty
Produkty projektu: 

Osiągnięte rezultaty i produkty końcowe:

  • strona internetowa  - www.academyofnewpossibilities.eu,
  • forum dla rodziców - www.forumofnewpossibilities.tk
  • broszura z propozycjami aktywnych form spędzania czasu wolnego rodziców z dziećmi - zbiór pomysłów wszystkich organizacji partnerskich” Active forms of spending free time with children”
  • prezentacja na temat działalności Ośrodka Pomocy Społecznej w Swarzędzu,
  • prezentacja na temat  koncepcji oraz metod pracy z rodzicami na podstawie sondażu  wśród  lokalnych organizacji zaangażowanych w edukację rodzicielską (założenia teoretyczne oraz praktyczne aspekty pracy),
  • prezentacja  podsumowująca  zrealizowane przez OPS warsztaty „Szkoły dla rodziców” zawierająca charakterystykę uczestników, opis zrealizowanych tematów, główne założenia pracy, przykłady zastosowanych metod oraz osiągnięcia uczestników,
  • warsztat dla rodziców "Cykl życia dziecka i rodziny - największe szanse i zagrożenia, jak je dostrzec i dobrze wykorzystać, jak im w porę zaradzić. Prewencja problemów wychowawczych", scenariusz zajęć „Szkoły dla rodziców”.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Broszura dotycząca aktywnych form spędzania czasu wolnego z dziećmi – propozycje z wszystkich krajów partnerskich.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Dla naszej organizacji był to pierwszy projekt partnerski Grundtviga. Pracownicy organizacji zaangażowani w projekt, szczególnie biorący udział w mobilnościach podkreślali, że jest to dla nich bardzo duże doświadczenie edukacyjne, w szczególności dotyczące obszaru umiejętności językowych oraz pedagogicznych. Podczas mobilności specjaliści pracujący z rodzicami mieli okazję poznać koncepcje oraz nowe metody pracy z grupą rodziców. Pracownicy naszej organizacji w większości posługują się językiem roboczym projektu, jednakże przygotowanie materiałów dotyczących edukacji rodzicielskiej (w szczególności prezentacja koncepcji, założeń, metod pracy z rodziną, przeprowadzenie warsztatów dla rodziców) wymagało od nich dużego nakładu pracy i poszerzenia zasobu słownictwa. Również w zakresie zarządzania projektem było to dla nich również duże wyzwanie i doświadczenie edukacyjne.

Motywacja pracowników zaangażowanych w projekt do prowadzenia podobnych działań w przyszłości zwiększyła się znacząco - podczas podsumowania projektu większość z nich zadeklarowała gotowość uczestnictwa w podobnych działaniach w przyszłości.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Zajęcia "Szkoły dla rodziców" miały charakter warsztatów psychologicznych, składających  się z krótkich omówień i wprowadzeń tematycznych, a przede wszystkim z ćwiczeń, dramy, debaty. Cennym elementem uczącym była wymiana doświadczeń między uczestnikami oraz praktyczne wypróbowywanie nowych umiejętności w postaci zadań domowych. Poszczególne spotkania poruszały następującą tematykę: świadomość własnych celów wychowania, poznanie i rozumienie świata uczuć własnych oraz dziecka lub wychowanka, naukę umiejętności rozmawiania o uczuciach, umiejętność stawiania jasnych granic i wymagań, zachęcanie dzieci do współpracy, wspólne rozwiązywanie konfliktów, poszukiwanie lepszych niż kara sposobów uczenia dziecka samodyscypliny, wspieranie samodzielności dzieci, uwalnianie ich od grania ról oraz wzmacnianie ich poczucia własnej wartości przez pochwałę opisową.  Dzięki udziałowi w zajęciach rodzice uświadomili sobie, że skuteczność wychowania w znacznym stopniu zależy od osoby wychowującej i oznacza to, że aby zmienić dziecko, trzeba zacząć zmianę od siebie.  Udział w zajęciach pogłębił świadomość  i refleksję na temat skuteczności określonych metod wychowawczych: ułatwienie zakwestionowania  niektórych funkcjonujących potocznie stereotypów  i mitów odnośnie wychowania.  Rodzice biorący udział w zajęciach sugerowali podniesienie skuteczności oddziaływań wychowawczych, lepsze radzenie sobie z  dzieckiem i problemami wychowawczymi, zmniejszenie bezradności wychowawczej, poprawę relacji interpersonalnych w rodzinie, podniesienie jakości komunikatów emocjonalnych rodzice – dzieci, zmianę kierunków postaw rodzicielskich w kierunku wartości pożądanych wychowawczo oraz zmniejszenie stosowania różnorodnych form przemocy i wykorzystywania  władzy rodzica wobec dziecka.  Program pokazał rodzicom, że warto zrezygnować z „przymusu wychowania” na rzecz budowania dobrego kontaktu i relacji z dzieckiem, ale stał się również platformą wymiany doświadczeń miedzy rodzicami z krajów partnerskich oraz pokazał, że problemy wychowawcze w różnych państwa i kulturach są podobne.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  • strona internetowa projektu oraz forum dla rodziców będą aktywne przez co najmniej 2 lata po zakończeniu projektu,
  • materiały szkoleniowe z warsztatów "Szkoły dla rodziców" opracowane w czasie projektu mogą być wykorzystywane w innych szkoleniach organizowanych już po jego zakończeniu,
  • broszura na temat aktywnych form spędzania czasu wolnego z dziećmi trafiła do wszystkich organizacji partnerskich i będzie dalej dystrybuowana zgodnie z potrzebami,
  • materiały, prezentacje powstałe w trakcje projektu będą dalej wykorzystywane przy prowadzeniu działalności Ośrodka, 
  • scenariusz zajęć "Szkoły dla rodziców" może być wykorzystywany w innych szkoleniach organizowanych już po jego zakończeniu,
  • pomysły, które się pojawiły mogą być wykorzystane przy pisaniu, wdrażaniu i realizowaniu nowych projektów,
  • ewaluacja wśród uczestników projektu pokazała nam kierunki działań jakie należy obrać w przyszłości tworząc ofertę dla rodziców,
  • jednym z postulatów zgłoszonych przez rodziców była możliwość skorzystania z indywidualnych konsultacji dla rodziców również po zakończeniu projektu – na dzień dzisiejszy mogą oni korzystać z konsultacji indywidualnych z psychologiem.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Nawiązałam nowe znajomości i było to dla mnie bardzo dobre doświadczenie.”

„Nowe kontakty i możliwości z partnerami w innych krajach europejskich.”

„Bardzo dziękuję za możliwość udziału w projekcie, nie zapomnę tych chwil do końca życia.”

„Zrozumiałam, że nie tylko w Polsce mamy takie problemy.”

„Potrafię teraz w dużo lepszy sposób komunikować się ze swoimi dziećmi.”

„Nauczyłam się w jaki sposób bawić się dziećmi.”

„Dzięki uczestnictwu w szkole dla rodziców zobaczyłam, że można miło spędzać czas z dziećmi.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Wacław Rożek
Data wypełnienia formularza/karty: 
06.12.2012

Information technology applied to adult training (ITAAT)

Tematyka działań: 
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Mazowieckie Samorządowe Centrum Doskonalenia Nauczycieli Wydział w Siedlcach
ul. Langego 6, 08-110 Siedlce
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Iwona Moczydłowska
tel. 692526891, 256326747, iwona.moczydlowska@mscdn.edu.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

MSCDN Wydział w Siedlcach stanowi integralną część regionalnego ośrodka doskonalenia nauczycieli prowadzonego przez Marszałka województwa mazowieckiego. Jego siedzibą jest 80-tysięczne miasto powiatowe Siedlce, pełniące funkcję edukacyjnego centrum dla rolniczego rejonu. Władze centralne MSCDN ulokowane są w Warszawie, a Wydziały

w liczbie 7 – w dużych miastach Mazowsza. MSCDN organizuje różne formy doskonalenia nauczycieli (takie jak konferencje, seminaria, warsztaty, kursy doskonalące i kwalifikacyjne, szkolenia rad pedagogicznych) mające na celu ich rozwój zawodowy, wsparcie oraz wzrost motywacji.

Tytuł projektu: 
Information technology applied to adult training (ITAAT)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-ES1-GRU06-20745 6
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Litwa
Portugalia
Rumunia
Turcja
Wlk. Brytania
Włochy
Polska
Cele projektu: 

Głównym celem projektu było podzielenie się doświadczeniem na temat sposobów, za pomocą których instytucje partnerskie wykorzystują nowe technologie komputerowe do edukacji dorosłych, zarówno w procesie nauczania – uczenia się, jak również w zarządzaniu instytucją.

Cele szczegółowe projektu były następujące:

  1. Promocja procesu uczenia się dorosłych, w tym nauczycieli, przez całe życie.
  2. Przedstawienie każdej instytucji uczestniczącej w projekcie pod kątem organizacji i zarządzania zasobami. Zbudowanie ram dla stosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych  w instytucjach zaangażowanych w realizację projektu poprzez zapoznanie partnerów z systemami doskonalenia nauczycieli i edukacji dorosłych w każdym kraju partnerskim.
  3. Zbadanie  wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK)  w zarządzaniu i procesie nauczania-uczenia się uczestnictwa w instytucjach partnerskich.
  4. Analiza porównawcza wyników włączenia TIK zarówno w zakresie zarządzania, jak i nauczania-uczenia się w poszczególnych instytucjach zaangażowanych w projekt, w celu poprawy metod pracy.
  5. Rozpowszechnianie wniosków przez strony internetowe instytucji lub platformy.
  6. Zbadanie narzędzi WEB 2.O oraz korzyści z zastosowania tablic interaktywnych i Moodle.
  7. Podzielenie się wnioskami z innymi podobnymi instytucjami poprzez rozpowszechnianie wyników projektu na stronach internetowych i/lub platformach.
  8. Opracowanie „Poradnika dobrych praktyk” w zakresie TIK.
Obszary tematyczne: 

Nowe technologie - wykorzystanie komputera w procesach zarządzania, nauczania i uczenia się.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Głównym adresatem projektu byli nauczyciele – zarówno konsultanci MSCDN jak i odbiorcy oferty edukacyjnej, traktowani jako dorośli uczący się i jako tacy posiadający cechy i potrzeby charakterystyczne dla innych dorosłych uczących się.

Odbiorcy oferty MSCDN Wydział w Siedlcach to przede wszystkim kobiety, zatrudnione w wiejskich i małomiasteczkowych placówkach. Ich udział w procesie uczenia się przez całe życie, aczkolwiek całkiem imponujący w porównaniu z  innymi grupami  zawodowymi,  jest utrudniony ze względu na bariery geograficzne, socjologiczne i mentalne, a przede wszystkim rodzinne obowiązki.

Jakie były początki projektu: 

Idea projektu powstała w Hiszpanii, w instytucji naszego partnera z projektu „Teacher Training Across Europe” zrealizowanego w latach 2007-2009 w programie Grundtvig. Bardzo dobre kontakty zaowocowały planem kontynuacji współpracy i nowym projektem w większym niż dotychczas partnerstwie. W poszukiwaniu pozostałych partnerów pomogły osobiste kontakty, jak i przede wszystkim bazy internetowe.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Osiągnięciu celów projektu służyła wymiana wiedzy i doświadczeń, realizowana w formie wizyt roboczych oraz współpracy za pośrednictwem Internetu. Partnerzy spotkali się 8 razy (każdy partner zorganizował jedno spotkanie). Podczas tych spotkań odbywało się seminarium, warsztaty lub konferencja na uzgodniony wcześniej temat:

  1. Ronda (Hiszpania), 19-23 października 2010: "Charakterystyka systemów edukacyjnych krajów partnerskich. Rola TIK w systemach edukacyjnych. Charakterystyka instytucji partnerskich i ich roli w systemie."
  2. Sanliurfa (Turcja),  8 -12 lutego 2011: "Wykorzystanie TIK w zarządzaniu  instytucjami, organizacji  doskonalenia i celów edukacyjnych.
  3. Kowno (Litwa),  29 marca-2 kwietnia 2011:  "Platforma MOODLE jako narzędzie e-learningu".
  4. Targu Mures (Rumunia),  24 - 28 maja 2011: "Narzędzia WEB 2.0 stosowane do edukacji dorosłych i organizacji instytucji partnerskich".
  5. Albuferira (Portugalia), 4 - 7 października 2011:  "Tablice interaktywne".
  6. Lancaster (Wielka Brytania), 7 - 9 marca 2012:  "Oprogramowanie do animacji i interaktywne systemy głosowania".
  7. Francavilla-Bucchianico (Włochy), 23 - 27 kwietnia 2012:  "TIK w edukacji dorosłych - przewodnik dobrych praktyk".
  8. Siedlce (Polska), 28 maja - 2 czerwca 2012: "Podsumowanie projektu. Konferencja końcowa i warsztaty kulturowe z wykorzystaniem TIK."

Każde spotkanie partnerów obfitowało w wydarzenia o charakterze kulturowym, włączając w to wspólne gotowanie i jedzenie, zwiedzanie muzeów, bibliotek, galerii sztuki, itd., jak również wycieczki mające na celu poznanie wiejskiej okolicy, czy też miasteczek i miast o szczególnym kulturowym znaczeniu.

Pomiędzy spotkaniami bezpośrednimi, niemal cała komunikacja i współpraca odbywała się na platformie Moodle, otwartej nie tylko dla zalogowanych uczestników. W ten sposób wszyscy mieli zapewniony stały dostęp do informacji o rozwoju działań projektowych. W przypadku polskich uczestników najbardziej skuteczną formę komunikacji stanowiły wydziałowe zebrania w sprawie projektu, organizowane najczęściej po powrocie z wizyty u kolejnego partnera, a także - prowadzony w języku polskim - blog projektu.

Promocji projektu służyły bieżące informacje na stronie MSCDN Wydział w Siedlcach oraz europejska strona projektu.

Na zakończenie zorganizowana została konferencja adresowana do odbiorców oferty MSCDN mająca na celu waloryzację projektu.    

W trakcie projektu prowadzone były działania monitorujące i ewaluacyjne w formie ankiet, analizy dokumentów oraz dyskusji grupowych. Na poziomie całego partnerstwa zajmował się nimi partner brytyjski, dzięki któremu projekt miał zapewnione mechanizmy kontroli jakości, a to z kolei pozwoliło partnerstwu rosnąć i rozwijać się oraz osiągnąć cele wyznaczone we wniosku.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
10
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Informacja o Poradniku dobrych praktyk została przesłana do kilkudziesięciu ośrodków doskonalenia nauczycieli wraz z linkiem do strony internetowej, na której publikacja jest dostępna.

Wersję drukowaną Poradnika wysłaliśmy do Biblioteki Narodowej, Biblioteki Pedagogicznej w Siedlcach, pozostałych Wydziałów MSCDN oraz OEIiZK.

Projekt był promowany na IX Międzynarodowej Konferencji Naukowej w Drohiczynie, która odbyła się w dn. 7-9 września 2012r. Koordynatorka wystąpiła w panelu edukacyjnym z prezentacją zatytułowaną „Aspekty solidarnościowe w projektach programu Grundtvig – studium przypadku”. Artykuł pod tym samym tytułem został przesłany do organizatorów i ukaże się w publikacji zawierającej materiały pokonferencyjne.

Do tej pory na blogu projektu, mimo jego zakończenia ciągle odnotowywane są wejścia, ze wszystkich regionów Polski, wielu krajów Europy, a nawet z USA.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Mimo, że projekty partnerskie Grundtviga zaliczane są do projektów o niewielkiej skali, zważywszy na wielkość naszej instytucji było to duże przedsięwzięcie, na dodatek zrealizowane z dużym rozmachem. Nie byłoby to możliwe bez wsparcia dyrekcji i mobilizacji całego Wydziału. W projekcie zaplanowany został udział wszystkich pracowników MSCDN Wydział w Siedlcach, i trzeba podkreślić, że zapis ten nie pozostał martwy, zarówno w odniesieniu do pracowników merytorycznych, jaki i administracji i obsługi. O ile kwestie merytoryczne w dużej części były realizowane przez koordynatora i słuchaczy, to kwestie reprezentacyjne, organizacyjne, finansowe i techniczne były wspierane, a często i samodzielnie realizowane stosownie do posiadanych kompetencji przez innych pracowników MSCDN. Dzięki ich zaangażowaniu i kreatywności możliwe było perfekcyjne przygotowanie wizyty, konferencji, wydanie Przewodnika oraz dokumentowanie realizacji projektu w postaci fotograficznej i filmowej. Najbardziej spektakularnym przykładem solidarności całej firmy był wieczór polski wieńczący drugi dzień wizyty w Polsce, w którego przygotowanie i realizację włączyli się wszyscy pracownicy. Jedna czwarta pracowników miała możliwość poznania krajów partnerskich osobiście, pozostali aktywnie wspierali realizację projektu na różnych jego etapach - planowania, wdrażania i ewaluacji. Udział w projekcie motywował pracowników do nauki języka angielskiego: w czasie projektu 7 osób uczęszczało na zajęcia językowe na różnych poziomach zaawansowania. Pracownicy mieli również bodziec do podnoszenia umiejętności komputerowych. Większość konsultantów i niektórzy pracownicy administracji wzięli udział w szkoleniach w ramach wdn poświęconych tablicy interaktywnej i Prezi.

Współpraca z uczestnikami projektu z innych europejskich instytucji oświatowych nie tylko mobilizowała do ciągłego rozwoju w zakresie TIK, ale także zważywszy na dzielącą nas odległość praktycznego zastosowania narzędzi będących przedmiotem badań w projekcie.

Założona w trakcie trwania projektu strona MSCDN Wydział w Siedlcach na Facebooku rozwija się i zaczyna być wykorzystywana jako element promocji oferty MSCDN. Wzorem naszego Wydziału podążył również Wydział w Płocku.

We wrześniowym numerze ogólnopolskiego czasopisma „Języki Obce w Szkole” 3/2012 opublikowany został artykuł Iwony Moczydłowskiej „Jak to na Facebooku ładnie…”

 W ofercie MSCDN większy nacisk położony jest na wykorzystanie TIK w nauczaniu przedmiotowym , np. tegoroczna wrześniowa konferencja z okazji Europejskiego Dnia Języków "Wykorzystanie nowoczesnych technologii w kształceniu językowym”, warsztaty  'Kreatywne uczenie się języków obcych z użyciem TIK”, w programie których są aplikacje opisane w Poradniku Dobrych Praktyk, takie jak generatory chmur wyrazowych i Glogster.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt pozwolił uczestniczącym w nim słuchaczom (czyli zaproszonym do współpracy nauczycielom z rejonu działania MSCDN Wydział w Siedlcach) na rozwinięcie własnych zainteresowań i kompetencji. Spektakularnym przykładem jest uczestnik wizyty roboczej we Włoszech, dla którego pobyt w Pescarze i jej okolicach był spełnieniem największych marzeń i szansą na  praktyczną naukę języka włoskiego.

Wykonywane przez słuchaczy zadania, takie jak przygotowanie i przedstawienie prezentacji na międzynarodowym seminarium, a potem artykułu do publikacji to dla nich całkowicie nowe cenne doświadczenia. Podobnie dużym wyzwaniem było tłumaczenie artykułów, wymagające nie tylko znajomości języka angielskiego i zaawansowania w niecodziennej dla nauczycieli sztuce tłumaczenia, ale również wiedzy na temat określonych narzędzi Web 2.0.

Nauczyciele uczestniczyli również w konferencji podsumowującej i wydarzeniach kulturalnych z udziałem zagranicznych gości.

Nasz projekt Grundtviga był dla nich okazją do zbierania doświadczeń związanych ze współpracą międzynarodową. Niektórzy zadeklarowali chęć rozpoczęcia podobnych działań na poziomie swoich szkół w programie eTwinning i/lub Comenius.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Produkt projektu jest powszechnie dostępny – w bibliotece lokalnej i narodowej oraz w formie publikacji internetowej -  z możliwością przeglądania w sieci, bądź pobrania na dysk komputera. Dzięki licencji CC BY-SA 3.0 może być wykorzystany przez innych autorów po podaniu źródła.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

--

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Iwona Moczydłowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
06.12.2012

Multicultural Europe - are we really united in diversity? Anti-discrimination training.

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Promocji Wielokulturowości INTERKULTURALNI PL
ul. Praska 58/1 30-322 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Iga Machalewska
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie Promocji Wielokulturowości INTERKULTURALNI PL działa od 2010r. Zostało założone przez grupę młodych naukowców o interdyscyplinarnych zainteresowaniach, których głównym celem było stworzenie w ich lokalnym środowisku, a następnie w kraju przestrzeni dla tolerancji, sprzyjanie transformacji Polski w społeczeństwo bardziej otwarte i

przyjazne względem cudzoziemców, przeciwdziałanie negatywnym stereotypom, a także zwalczenie i zapobieganie przejawom rasizmu i ksenofobii. Edukacja i związane z nią narzędzia były przy tym zawsze uważane przez naszych pracowników i członków jako główny instrument do osiągnięcia tych celów. Nasz zespół tworzą trenerzy z dużym doświadczeniem w prowadzeniu szkoleń .

a) główne grupy docelowe dorosłych słuchaczy:

grupy uczestniczące w wymianach narodowych, osoby zainteresowane rozwojem w zakresie tematyki wielokulturowej bądź antydyskryminacyjnej

  •  różne grupy migrantów rozpoczynających życie i pracę w Polsce
  •  studenci i pracownicy szkół wyższych, nauczyciele edukacji przedszkolnej i szkolnej
  •  pracownicy, beneficjenci, wolontariusze organizacji pozarządowych
  •  pracownicy firm i instytucji publicznych

b) tematyka oferty:

Programy edukacyjne dotyczące wielokulturowości

  • Edukacja antydyskryminacyjna
  • Szkolenia z zakresu: kompetencji kulturowej; komunikacji międzykulturowej; różnic kulturowych; pracy w zespołach wielokulturowych; pracy i życia w Polsce;

c) metody pracy edukacyjnej:

Podejściem stosowanym w warsztatach jest uczenie przez doświadczenie. Program zajęć konstruowany jest w taki sposób aby doświadczenie uczestników (wcześniejsze lub nabyte podczas wykonywania ćwiczeń) było poddane refleksji, analizie i zastosowane lub zgeneralizowane na inne sytuacje (w różnej kolejności). Metodologia ta uwzględnienia specyfikę uczenia się dorosłych, którzy zanim zaakceptują˛ nowe treści muszą porównać je z już istniejącymi.

Tytuł warsztatu: 
Multicultural Europe - are we really united in diversity? Anti-discrimination training.
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU13-19599
Data realizacji warsztatu: 
17.04.2012 - 21.04.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
15
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Głównym celem warsztatu było podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników oraz pogłębienie ich wiedzy na temat zjawiska dyskryminacji oraz możliwych praktyk anty-dyskryminacyjnych. Słuchacze warsztatów zostali skonfrontowani z własnymi sposobami kategoryzowania świata społecznego i dostrzegli, że stereotypowe spostrzeganie często prowadzi do dyskryminacji innych grup czy jednostek.

Cele szczegółowe:

  • doświadczenie przez uczestników kontaktu międzykulturowego
  • wymiana wiedzy kulturowej
  • wykształcenie postawy ciekawości w stosunku do innych kultur
  • pogłębienie wiedzy na temat mechanizmów stereotypizacji, kształtowania    się uprzedzeń i dyskryminacji
  • konfrontacja z własnymi stereotypami w bezpiecznym otoczeniu
  • zaznajomienie z wspólnotowymi regulacjami dotyczącymi polityki równości i strategii anty-dyskryminacyjnych
  • wykształcenie sposobów reagowania w odpowiedzi na zachowania i incydenty o treści dyskryminacyjnej

Wskazane wyżej cele zostały osiągnięte. Program warsztatu został skonstruowany w taki  sposób, aby dać uczestnikom możliwość doświadczenia intensywnego kontaktu  międzykulturowego, zaangażowania się w wymianę wiedzy na temat różnych kultur pochodzenia, doświadczenia procesów grupowych ze szczególnym uwzględnieniem tych, które leżą u podstaw mechanizmów związanych z dyskryminacja˛ oraz refleksji nad tym, co to znaczy żyć w wielokulturowej Europie i czym jest tożsamość  europejska. Uczestnicy mieli okazję polepszyć swoje umiejętności w zakresie komunikacji międzykulturowej, a także zapoznać się z  podstawami prawa anty-dyskryminacyjnego oraz dobrymi praktykami w tym zakresie.

Obszary tematyczne: 

Warsztat obejmował 3 obszary tematyczne:

  1. edukacja międzykulturowa
  2. walka z rasizmem i ksenofobią
  3. aktywni obywatele, demokracja, prawa człowieka
Kraj uczestników: 
Bułgaria
Francja
Grecja
Hiszpania
Niemcy
Portugalia
Rumunia
Słowacja
Turcja
Węgry
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
1
1
1
1
1
2
2
2
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Zgodnie z założeniami głównym kanałem dotarcia do potencjalnych odbiorców był internet. Kampanię promocyjną rozpoczęto w październiku 2011 (na 6 miesięcy przed rozpoczęciem warsztatu). Informacje na temat warsztatu zostały zamieszczone na stronie internetowej Stowarzyszenia, portalu społecznościowym facebook oraz rozesłane do organizacji zagranicznych o podobnym profilu działalności.

Właściwie od momentu publikacji opisu warsztatu w europejskim  Katalogu Warsztatów Grundtviga, cieszył się on bardzo dużym zainteresowaniem. W czasie przeznaczonym na rekrutację, czyli do 16 grudnia 2011, nadesłano do nas 53 wypełnione zgłoszenia. Po 16 grudnia otrzymaliśmy jeszcze 70 zapytań o możliwość uczestnictwa w warsztacie. Osoby, które zgłosiły się po terminie nie były brane pod uwagę w procesie selekcji (uznano to za niespełnienie kryterium formalnego).

Z nadmiarem zgłoszeń poradzono sobie poprzez zastosowanie obiektywnych kryteriów selekcji. Ponieważ celem rekrutacji było wyłonienie 15 osobowej grupy o jak największym zróżnicowaniu pod względem pochodzenia oraz doświadczenia w kontakcie międzykulturowym, te 2 czynniki oraz motywacja do uczestnictwa w warsztacie były kryterium wyboru. Dodatkowo osobom pochodzącym z grup zagrożonych  wykluczeniem (osobom z niepełnosprawnością, osobom bezrobotnym, imigrantom, oraz osobom po 50 roku życia) przyznawano dodatkowe punkty.

Grupa docelowa uczestników: 

Bezpośrednią grupą docelową byli uczestnicy warsztatów, czyli dorośli , zainteresowani pogłębieniem swojej wiedzy na temat stereotypów, dyskryminacji oraz relacji międzykulturowych.

W warsztacie wzięło udział 15 osób (12 kobiet i 3 mężczyzn) w wieku od 23 do 62 lat. Średnia wieku wyniosła 40,4. Uczestnicy pochodzili z 12 krajów europejskich. Część uczestników zgłosiła specjalne potrzeby żywieniowe np. niespożywanie wieprzowiny ani potraw przygotowanych na bazie alkoholu, oraz potrzeby związane  z organizacją przestrzeni.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Przyjazd uczestników

  • 9 - 17.00  Przyjazdy uczestników
  • 17.00 - 19.00 Przywitanie uczestników, zapoznanie się uczestników, rozliczenia finansowe kosztów podróży
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • Planowane ćwiczenia integrujące zaplanowane na godzinę 20 -21 zostały przeprowadzone w godzinach 17.00 – 19.00

Dzień I

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Przedstawienie trenerów i warsztatu, przedstawienie się uczestników, ustalenie oczekiwań wobec programu, przedstawienie programu
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 Opracowanie kontraktu warsztatowego, wprowadzenie w tematykę wrażliwości kulturowej i jej pomiar (I)
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 16.30 ”Opowieść o imionach” - ćwiczenie pozwalające na lepsze poznanie się uczestników oraz ukazujące zróżnicowanie kulturowe grupy, symulacja ”goście”
  • 16.30 - 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 - 18.30 Prezentacja artefaktów - prezentacja kultur uczestników
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • 20. 00 - 22.30 Film ”Pola śmierci”, Roland Joffé, Wlk. Brytania 1984, 141’, wyświetlany w ramach Festiwalu ”OFF Camera”, dyskusja i spotkanie z reżyserem (opcjonalne dla uczestników)

Dzień II

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Ćwiczenie ”Czym jest kultura?”
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 ”Życie w wielokulturowej Europie” - gra i dyskusja
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 16.30 Dynamika grupowa: grupa własna vs grupa obca I: ćwiczenie ”Czym jest tożsamość?, ćwiczenie ”Fragmenty tożsamości”
  • 16.30 - 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 - 18.30 Dynamika grupowa: grupa własna vs grupa obca II: symulacja ”Szybkie spotkania”, dyskusja
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • 21.00 - 22.00 Spotkanie mające na celu integracje grupy

Dzień III

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Mechanizm stereotypizacji, ćwiczenie ”Z kim chciałbyś mieszkać w tym samym domu?”
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 Dyskryminacja – wprowadzenie, studia przypadków, ćwiczenie ”4 pozycje”, dyskusja
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 18.30 Wycieczka – wielokulturowa rzeczywistość Krakowa, ćwiczenie „Otwórz oczy”
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja

Dzień IV

  • 8.00 – 9.30 Śniadanie
  • 10.00 – 11.30 Prawa człowieka - wprowadzenie teoretyczne, studium przypadku
  • 11.30 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 13.30 Wprowadzenie do prawa antydyskryminacyjnego
  • 13.30 – 15.00 Lunch
  • 15.00 – 16.30 Zjawisko przestępczości na tle nienawiści rasowej i innej oraz narzędzia jego zwalczania i prewencji w Europie
  • 16.30 – 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 – 18.30 Uchodźcy w Europie jako szczególna kategoria migrantów - symulacja
  • 19.00 – 20.00 Obiadokolacja
  • 21.00 -22.00 Wieczór w mieście

Dzień V

  • 8.00 – 9.30 Śniadanie
  • 10.00 – 11.30 Czy ludzie są tacy sami? Elementy uniwersalne i kulturowo specyficzne. Wykład, dyskusja, prezentacja raportów z ćwiczenia ”Otwórz oczy”.
  • 11.30 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 13.30 Komunikacja międzykulturowa i interpersonalna, ”Derdianie” gra symulacyjna
  • 13.30 – 15.00 Lunch
  • 15.00 – 16.30 Podsumowanie warsztatu i pomiar wrażliwości kulturowej (II)
  • 16.30 – 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 – 18.30 Ewaluacja warsztatu i rozdanie certyfikatów
  • 19.00 – 20.00 Obiadokolacja

Wyjazd uczestników

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Zajęcia trwały od 10.00 do18.30 i odbywały się w sali konferencyjnej hotelu, w którym mieszkała większość uczestników.  Początkowo planowano zakwaterowanie wszystkich osób w tym samym miejscu. Wybrany hotel miał podwyższony standard i atrakcyjną lokalizację (centrum Krakowa,  w sercu dawnej dzielnicy żydowskiej). Z przyczyn organizacyjnych 6 uczestników mieszkało jednak w pobliskim hotelu apartamentowym (równoległa ulica, dojście ok. 2 min). Wszyscy uczestnicy mieli pojedyncze pokoje z łazienką, obie placówki dostosowane były do obsługi gości niepełnosprawnych.

Posiłki serwowane były w hotelu, w którym odbywały się zajęcia.

Każdy z uczestników  został poproszony o zorganizowanie swojego dojazdu na warsztaty do kwoty 300 EUR. W przypadku większych kosztów, przed zakupem biletów uczestnicy musieli uzyskać zgodę organizatorów. W dniu przyjazdu do Krakowa, po pozostawieniu dowodów zakupu biletów,  uczestnikom zwrócono poniesione koszty. Osobom, które potrzebowały kart pokładowych na lot powrotny, rozdano koperty zaadresowane do organizatorów. Wszyscy odesłali je w ciągu tygodnia po powrocie do domu. Uczestnicy zostali ubezpieczeni od następstw nieszczęśliwych wypadków.

Warsztat miał 3 główne cele: podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników,  polepszenie ich funkcjonowania w środowisku zróżnicowanym kulturowo oraz pogłębienie ich wiedzy na temat dyskryminacji oraz możliwych praktyk antydyskryminacyjnych. Wszystkie cele zostały osiągnięte, co odzwierciedlają wyniki ankiet ewaluacyjnych oraz powtórzony pomiar wrażliwości kulturowej. Oprócz nowych umiejętności, wzięcie udziału w warsztacie dało uczestnikom możliwość poznania nowych przyjaciół. Już podczas warsztatu powstała grupa na portalu społecznościowym facebook, która miała im pomoc pozostać w kontakcie po powrocie do domu. Grupa jest nadal aktywna: http://www.facebook.com/groups/multiculturaleurope/ 

Pośrednią grupą docelową warsztatu byli pracownicy Stowarzyszenia zaangażowani w przygotowanie, prowadzenie i organizację warsztatu. 3 osoby zdobyły nowe doświadczenie związane z realizacją projektów europejskich oraz prowadzeniem warsztatów w języku angielskim. Realizacja tego projektu wpłynęła na lepszą współpracę w zespole oraz nadała organizacji wymiar europejski. Z częścią uczestników nadal utrzymywany jest kontakt, co może zaowocować wspólnymi projektami w przyszłości.

Ewaluacja i monitoring: 

Potrzeby słuchaczy związane z organizacją warsztatu były badane na etapie rekrutacji. W formularzu zgłoszeniowym potencjalni uczestnicy opisywali wymagania żywieniowe np. nie spożywanie wieprzowiny ani potraw przygotowanych na bazie alkoholu, oraz specjalne potrzeby związane  z organizacją przestrzeni. Hotel w którym zakwaterowano uczestników był dostosowany do obsługi gości niepełnosprawnych, a restauracja w której jedli przygotowała 2 zestawy menu respektujące zasady żywieniowe wszystkich gości. Ponadto uczestnicy warsztatu byli na bieżąco pytani o kwestie związane z logistyką (zakwaterowanie, posiłki) i ich uwagi były przekazywane kierowniczce hotelu.

Potrzeby słuchaczy związane z treścią i sposobem prowadzenia warsztatu badane były pod koniec każdego dnia szkoleniowego. Uczestnicy wypełniali ankiety mierzące poziom satysfakcji, odczucia względem warsztatu i ocenę jego tempa. Dodatkowo uczestnicy określali najważniejsze rzeczy, których nauczyli się danego dnia. Dzięki tak prowadzonej ewaluacji, trenerzy mogli modyfikować sposób prowadzenia zajęć następnego dnia szkoleniowego.

Główną konsekwencją ewaluacji i monitoringu było wprowadzanie zmian pozwalających na lepszą realizacje warsztatu (tempo i sposób wykonywania ćwiczeń) oraz poprawienie warunków logistycznych (np. zmiany w wyżywieniu).

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Warsztat miał 3 główne cele: podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników,  polepszenie ich funkcjonowania w środowisku zróżnicowanym kulturowo oraz pogłębienie ich wiedzy na temat dyskryminacji oraz możliwych praktyk antydyskryminacyjnych. Wszystkie cele zostały osiągnięte, co odzwierciedlają wyniki ankiet ewaluacyjnych oraz powtórzony pomiar wrażliwości kulturowej. Oprócz nowych umiejętności, wzięcie udziału w warsztacie dało uczestnikom możliwość poznania nowych przyjaciół. Już podczas warsztatu powstała grupa na portalu społecznościowym facebook, która miała im pomoc pozostać w kontakcie po powrocie do domu. Grupa jest nadal aktywna: http://www.facebook.com/groups/multiculturaleurope/.

Pośrednią grupą docelową warsztatu byli pracownicy Stowarzyszenia zaangażowani w przygotowanie, prowadzenie i organizację warsztatu. 3 osoby zdobyły nowe doświadczenie związane z realizacją projektów europejskich oraz prowadzeniem warsztatów w języku angielskim. Realizacja tego projektu wpłynęła na lepszą współpracę w zespole oraz nadała organizacji wymiar europejski. Z częścią uczestników nadal utrzymywany jest kontakt, co może zaowocować wspólnymi projektami w przyszłości.

Upowszechnianie rezultatów: 

W celu rozpowszechnienia rezultatów na stronie internetowej Stowarzyszenia została opublikowana anglojęzyczna publikacja prezentująca ćwiczenia użyte podczas warsztatu. Można ją bezpłatnie pobrać pod adresem: www.interkulturalni.pl/%E2%80%9EWielokulturowa-Europa...–Publikacja-powarsztatowa-juz-dostepna!-163.html . Informacje o zrealizowaniu projektu wraz z jego opisem zostały zamieszczone na stronie www Stowarzyszenia, portalu społecznościowym facebook, portalach internetowych związanych z tematyką wielokulturowości (m.in. www.ngo.pl, www.ngo.krakow.pl, www.rownosc.info), a także rozesłane do mediów oraz zaprzyjaźnionych organizacji pozarządowych.

Publikacja została również wysłana do uczestników warsztatu, którzy rozpowszechnili go w swoim środowisku, oraz do organizacji pozarządowych w Polsce. Ćwiczenia prezentowane podczas warsztatu zostały  powtórzone w szkole, w której pracuje jedna z uczestniczek warsztatu. Ostatnio Stowarzyszenie otrzymało również informacje, że jedna z osób uczestniczących w warsztacie planuje organizacje podobnego przedsięwzięcia w swoim kraju.

W następnym roku planowane jest powtórzenie warsztu w Krakowie.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Zaskoczyło nas bardzo duże zainteresowanie uczestnictwem.  W czasie przeznaczonym na rekrutacje wpłynęły do nas 53 zgłoszenia. Później otrzymaliśmy kolejne 70 zapytań o możliwość wzięcia udziału. Warsztatu był dla nas niesamowitym doświadczeniem i z pewnością postaramy się zorganizować kolejne edycje.” Iga Machalewska, trenerka INTERKULTURALNI PL

„Organizacja warsztatu i prowadzenie zajęć dla tak zróżnicowanej grupy było dla na mnie bardzo cennym doświadczeniem. Jestem bardzo zadowolona, że udało nam się stworzyć przestrzeń, w której wszyscy mogliśmy się od siebie nawzajem uczyć.” Anna Kostecka, koordynatorka projektu, trenerka INTERKULTURALNI PL

Wypowiedzi uczestników:

„It contributed to my intercultural skills and knowledge. Multicultural atmosphere was very interesting!”

“I have gained extra sensitivity about other people’s needs, especially those from other cultures and religions”

“I gained sensitivity towards the problems in other countries and the sense of friendship and belonging to something bigger then my country”

“I was very happy to be here! I gained new friends and valuable experience”           

 It was an awesome workshop and I had a lot of fun while learning”

“Thank you for everything. It was an amazing experience to share this seminar with different people from different cultures.”

“Our event was so fantastic and impressions so strong that I needed couple days time to get myself together and start to share my reflections :) Anna and Iga, you, must be together with your colleagues, did a great job. Thank you indeed for your kind and friendly attention, so good qualification and professional attitude. I have to say that I didn't expect so high level of training. Thanks to you I got warm, joyed and more clever. And certainly I miss already you and all friends from our group. I hope to keep in touch with all of you.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Iga Machalewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
20.09.2012

Joanna Florczak

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Akcja: 
Wizyty i wymiana kadry dla edukacji dorosłych
Imię i nazwisko: 
Joanna Florczak
Stanowisko pełnione w organizacji: 
wolontariuszka
Nazwa organizacji, z której był składany wniosek: 
Fundacja Kobieca eFKa
Pełny adres organizacji: 
ul. Krakowska 19 31-062 Kraków
E-mail: 
joanna.m.florczak@gmail.com
Tytuł szkolenia: 
Job shadowing w Black Sea Region Women Platform i Community Development Association
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-3-PL1-GRU12-22474
Data realizacji
Termin wyjazdu: 
27.10.2011 - 30.12.2011
Organizator szkolenia: 
Black Sea Region Women Platform (KIKAP) i Community Development Association (TOKADER)
Kraj: 
Turcja
Miasto bądź rejon: 
Samsun
Trabzon
Opis szkolenia i jego wpływu: 

Celem mojej wizyty-szkolenia w Turcji było zapoznanie się z metodami pracy i zakresem działania dwóch organizacji pracujących na rzecz poprawy statusu kobiet w regionie Wschodniego Morza Czarnego. Pojechałam do Samsunu i Trabzonu do organizacji KIKAP i TOKADER także po to, by podszkolić się z pisania i prowadzenia projektów społecznych.

Jako osoba od niedawna współpracująca z Fundacją Kobiecą eFKa z Krakowa, stawiająca pierwsze kroki w obszarze edukacji dorosłych, skorzystałam z wyjazdu w celu podniesienia swoich kwalifikacji i przygotowania się do efektywniejszej pracy w eFCe, która od pewnego czasu realizuje wiele projektów z organizacjami z Turcji.

Zależało mi na znalezieniu organizacji o zbliżonym do eFKi profilu, ale działającej w odmiennym środowisku, aby móc porównać metody pracy, rodzaj realizowanych działań i źródła ich finansowania oraz podejście do grup docelowych. Poza tym chciałam uczyć się języka tureckiego - znajomość języków obcych wśród kadry zarządzającej organizacjami pozarządowymi w tej części Turcji nie jest zbyt powszechna i w tym wypadku niezbędne było opanowanie języka tureckiego choćby w stopniu podstawowym, by móc korzystać z wyjazdu w pełniejszym wymiarze, jak i wykorzystywać znajomość tureckiego przy późniejszych projektach organizacji.

Przygotowanie do wizyty:

Szefowe KIKAP-u i TOKADER-a poznałam w czasie ich pobytu w Krakowie w maju 2011 roku w ramach Projektu Wolontariatu Seniorów, realizowanego przez Fundację Kobiecą. W czasie ich wolontariatu zdążyłyśmy się dobrze poznać i wtedy właśnie powstał pomysł wyjazdu na job shadowing. Przed wyjazdem korespondowałam z paniami Inci Emirzeoğlu i Nilgün Turan z organizacji goszczących. Przede wszystkim szefowa organizacji KIKAP przygotowywała mnie do pobytu w Turcji, zdając relacje z przedsięwzięć realizowanych przez jej organizację. Ustaliłyśmy, że pierwszy tydzień job shadowingu spędzę przyglądając się pracy organizacji w Samsunie, skąd organizacja się wywodzi i gdzie realizuje sporą część swoich przedsięwzięć, a kolejną część szkolenia odbędę w mieście Trabzon.

Bezpośrednio przed wyjazdem do Samsunu i Trabzonu przebywałam na krótkim, miesięcznym projekcie wolontariackim w Turcji w mieście Eskişehir. Było to świetne przygotowanie do job shadowingu, przede wszystkim pod względem językowym - jako wolontariusze braliśmy udział w lekcjach tureckiego kilka razy w tygodniu. Mogłam też przekonać się, pracując przy promocji festiwalu, jak wygląda praca w instytucji publicznej jaką jest urząd miasta.

Przebieg:

Mój pobyt w Turcji rozpoczął  się od udziału w konferencji dotyczącej przemocy wobec dzieci zorganizowanej przez KIKAP w Stambule. Było to duże wydarzenie dla samej organizacji, która od początku działa między innymi na rzecz pomocy dzieciom krzywdzonym i organizuje szkolenia dla nauczycieli i przedstawicieli służb społecznych. Konferencja składała się z części informacyjnej (promowała takie miejsca, jak Centrum dziecięce na stambulskim Uniwersytecie Marmara), uczestniczyło w niej wielu pedagogów, przedstawiciele policji oraz kadra akademicka i szkoleniowa. Miałam okazję porozmawiać z większością prelegentów i poznać zarząd KIKAP-u.

Następnie przez tydzień przebywałam w Samsunie, gdzie mogłam zapoznać się z dokumentacją projektów przeprowadzonych przez organizację goszczącą i przede wszystkim uczęszczałam na lekcje języka tureckiego w Özel Zeren Öğrenci Etüt Eğitim Merkezim, czyli w lokalnym centrum edukacyjnym, gdzie dzieci po lekcjach w szkole dodatkowo uczą się na przykład języków obcych bądź odrabiają lekcje.

Będąc już w Trabzonie pomagałam szefowej KIKAP-u w organizacji kolejnych wydarzeń, ucząc się jednocześnie tego, jak funkcjonuje organizacja w tym mieście.

Pod koniec listopada miała miejsce, organizowana przez moją organizację goszczącą, konferencja w Samsunie w ramach obchodów Międzynarodowego Dnia Eliminacji Przemocy wobec Kobiet  (25 listopada). Dzięki udziale w niej miałam okazje poznać ludzi zajmujących się tym problemem, którzy przybyli na konferencję z całej Turcji. Dwa kolejne dni spędziłyśmy wraz z panią Turan na warsztatach zorganizowanych przez organizację Uçan Süpürge (Flying Broom) z Ankary, projekt nosił tytuł „Demokraside Kadin Izleri” i dotyczył wykorzystywania narzędzi jakie dostarcza demokracja przedstawicielska do realizacji celów organizacji kobiecych. To spotkanie było dla mnie przełomowe, dowiedziałam się bardzo wielu nowych rzeczy o specyfice działania organizacji pozarządowych w Turcji, ale przede wszystkim o projektach Uçan Süpürge, na przykład o projekcie dotyczącym małżeństw przymusowych i małżeństw zawieranych przez dzieci. Szefowe Uçan Süpürge zaprosiły mnie do Ankary do ich siedziby, gdzie rozmawiałyśmy między innymi o możliwościach współpracy między Fundacją Kobiecą a Uçan Süpürge; zostałam również zaproszona do odbycia stażu w tureckiej organizacji.

Następnie rozpoczęłam współpracę z Toplumsal Kalkinma Dernegi (TOKADER), moją drugą organizacją goszczącą, a przede wszystkim z panią İnci Emirzeoğlu – jej szefową. Przez pierwsze dni pracy w organizacji zapoznawałam się z projektami, które zrealizowała bądź realizuje. Gdy przebywałam w TOKADERZE, jeden z dużych projektów na temat powrotów kobiet na rynek pracy był właśnie finalizowany. Pani İnci Emirzeoğlu jest też trenerką i dwa razy uczestniczyłam w treningach dla urzędników na temat gender mainstreaming oraz w panelu na temat zapobiegania przemocy ze względu na płeć. Pani Emirzeoğlu uczyła mnie też jak pisać dobre projekty społeczne oraz zrobiła małe szkolenie na temat project cycle management. İnci Emirzeoğlu opowiadała mi sporo o swojej pracy przy ewaluacji projektów unijnych. Wszystko to było dla mnie bardzo cenne.

Miejsce:

W czasie mojej wizyty poznałam zupełnie inny Trabzon niż do tej pory - wcześniej znałam miasto jako turystka i nie zdawałam sobie sprawy, co oczywiste, jak niektóre rzeczy tam funkcjonują.

Bardzo się cieszę, że mogłam spędzić w mieście prawie dwa miesiące i lepiej je poznać. Przede wszystkim interesowało mnie jak funkcjonują tam organizacje pozarządowe, zwłaszcza te o profilu zbliżonym do organizacji TOKADER.

Dzięki pobycie w Trabzonie zrozumiałam, że jest to teren trudny i że organizacje tu działające napotykają na różnego rodzaju bariery, na czele z nieprzychylnym nastawieniem władz lokalnych co do zasadności niektórych ich działań. Całkiem zasadnym okazało się często powtarzane stwierdzenie o konserwatyzmie tego miejsca - było to dla mnie zaskakujące. Najsilniej było to widoczne podczas szkolenia dla samorządowców.

Spotykałam się też z pytaniem, dlaczego chcę się szkolić w regionie, który jest uważany za nie najlepsze miejsce do nauki tego jak zarządzać organizacją pozarządową. Często spotykałam się również z pytaniem, dlaczego nie wybrałam bardziej doświadczonych organizacji w Stambule czy Ankarze...

Starałam się jak najlepiej poznać działające w mieście organizacje. Jestem antropologiem więc bardzo chętnie przeprowadziłam coś, co nazywam minibadaniami terenowymi. Chciałam jak najwięcej skorzystać na pobycie tam i nauczyć się jak najwięcej o funkcjonowaniu organizacji i o tym co jest robione dla kobiet i przez kobiety. Trafiłam do biura projektu GAP KADIN STK (Kadın ve Kadın STK’lar Destek Merkezi) zajmującego się  wzmacnianiem potencjału organizacji kobiecych. Dzięki uprzejmości pracowników biura mogłam zapoznać się z bardzo ciekawym i pełnym informacji raportem na temat sytuacji organizacji pozarządowych w najmniej rozwiniętych regionach kraju, do których należy region Wschodniego Morza Czarnego. Kierownik projektu pan Aydın zgodził się pomóc mi w moich poszukiwaniach i umożliwił mi spotkania z liderkami innych organizacji działających w mieście. Uczestniczyłam w szkoleniu zorganizowanym przez Gap Kadın STK w Trabzonie pod koniec grudnia. Tam miałam okazję przeprowadzić wywiady z liderkami kilku lokalnych organizacji kobiecych zajmujących się między innymi sztuką.

Wszystkie te spotkania były dla mnie bardzo cenne. Mogły się odbyć, bo trafiłam na chętnych do pomocy ludzi, zainteresowanych tym co robię w ramach wizyty, otwartych i skłonnych do wymiany poglądów i ciekawych świata.

Muszę w tym miejscu wspomnieć też o pracowniczkach Lokalnej Agencji Rozwoju, które służyły radą i bardzo pomogły mi w dotarciu do wyżej wymienionych miejsc i osób oraz poświęciły czas na dyskusje na temat tego, jak poruszać się w świecie organizacji pozarządowych w regionie. Inną instytucją, z którą miałam bardzo dobry kontakt było Trabzońskie Centrum Młodzieży (Trabzon Gençlik Merkezi), gdzie spędziłam czas ucząc się pisania projektów.

Odpowiednio długi czas spędzony w mieście sprawił, że miałam czas na samodzielne poszukiwania i minibadania co umożliwiło mi zrozumienie lokalnej specyfiki i zasadności niektórych działań pomocowych, które wcześniej nie wydawały się być zasadnymi. Bez znajomości lokalnego kontekstu nie byłoby to możliwe.

Wreszcie pobyt w Turcji był bardzo ważny ze względu na rozwój kompetencji językowych – chodziłam na lekcje tureckiego i choć językiem komunikacji w czasie wizyty był angielski, to pod koniec pobytu zaczęłam coraz częściej i z mniejszymi obawami posługiwać się językiem tureckim. Uważam to za moje najważniejsze osiągnięcie, które zmobilizowało mnie do kontynuacji nauki tego języka.

Efekty:

W tym momencie Fundacja Kobieca eFKa zakończyła pisanie wniosku do akcji Projekty Partnerskie Grundtviga na temat migracji z organizacją poznaną przeze mnie w czasie wizyty - Uçan Süpürge z Ankary.

Mam zamiar aplikować również w akcji Asystentury Grundtviga, aby odbyć staż w organizacji, na który zostałam zaproszona podczas mojej wizyty w biurze organizacji w Ankarze.

Kolejnym rezultatem wizyty, który umocni zapewne współpracę w wymiarze europejskim, jest pomysł na projekt dotyczący podnoszenia kwalifikacji przez kadrę trenerów z organizacji TOKADER. Opracowujemy obecnie koncepcyjnie taki projekt.

Wreszcie przebywając w organizacji KIKAP starałam się pokazać, że warto jest aplikować do programu Grundtvig. Organizacja ma znikome doświadczenie w uczestnictwie w tego rodzaju projektach i starałam się pokazać, że warto jest uczestniczyć w Grundtvigu.

Wicker- Living Medium of Art and Tradition

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Sztuka, muzyka, kultura
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie "Obszary Kultury"
ul. Krzemieniecka 2a, 94- 030 Łódź
biuro@pos.lodz.pl
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Zuzanna Oleksińska; z.oleksinska@pos.lodz.pl; 42 688 14 18
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie „Obszary Kultury” ma siedzibę w Łodzi, ale jego działania mają zasięg ponadlokalny. Zajmuje się między innymi: edukacją, popularyzacją różnych dziedzin kultury i sztuki, działaniami na rzecz środowisk i osób dysfunkcyjnych i niepełnosprawnych, mniejszości narodowych, działalnością wspomagającą rozwój wspólnot i społeczności lokalnej, propagowaniem idei integracji europejskiej, problematyką praw kobiet.

Członkami Stowarzyszenia są edukatorzy, kulturoznawcy, pracownicy naukowi, psycholodzy, socjolodzy, studenci łódzkich uczelni. Wspólną cechą członków Stowarzyszenia jest ich pasja społecznikowska i kreatywność w podejmowaniu tematów kulturowych. Stowarzyszenie swoje działania prowadzi nieodpłatnie, korzystając z pracy wolontariackiej członków.

Celem Stowarzyszenia jest działalność na rzecz edukacji, rozwoju twórczego, upowszechniania kultury, aktywnego spędzania czasu szczególnie osób dorosłych.

Realizuje je poprzez: współpracę, realizację wspólnych projektów z partnerami z Unii Europejskiej na rzecz integracji, a także rozwijania kontaktów i współpracy między społecznościami; organizowanie konkursów, wystaw, festiwali oraz innych form aktywności kulturalnej i edukacyjnej; organizowanie warsztatów, konferencji, sympozjów; organizowanie kursów i szkoleń.

Tytuł warsztatu: 
Wicker- Living Medium of Art and Tradition
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU13-11600
Data realizacji warsztatu: 
15.06.2011 - 22.06.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
10
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
4
Cele warsztatu: 
  • Nauczenie wyplatania z wikliny, pozwalające na realizację własnych projektów, zarówno artystycznych jak i użytkowych.
  • Popularyzacja wiedzy o najstarszym rzemiośle jakim jest plecionkarstwo.
  • Szersza perspektywa na naturalne surowce w sztuce i rzemiośle oraz ich niekonwencjonalne wykorzystanie.
  • Poznanie tradycji plecionkarskiej w Europie.
Obszary tematyczne: 

Historia plecionkarstwa

Rzemiosło wikliniarskie – praktyka

Podstawy uprawy i przetwarzania wikliny

Kraj uczestników: 
Finlandia
Grecja
Niemcy
Szwecja
Turcja
Łotwa
Liczba uczestników: 
2
1
2
3
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Chęć udziału w warsztatach należało zgłosić w sposób mailowy, listowny, telefoniczny lub osobisty. Terminy składania wniosków zostały ustalone od 15 września 2010r. do 15 maja 2011r. W praktyce przyjmowanie wniosków odbywało się do 10 czerwca 2011r.

Promocja warsztatu odbyła się poprzez:

  • stronę internetową
  • kontakty międzynarodowe członków Stowarzyszenia
  • kontakty z uczestnikami Międzynarodowych Plenerów Wikliniarskich
  • kontakty ze Stowarzyszeniem Plecionkarzy i Wikliniarzy Polskich, Stowarzyszeniem Plecionkarzy i Wikliniarzy Niemieckich, Stowarzyszeniem Plecionkarzy i Wikliniarzy Francuskich, Stowarzyszeniem Plecionkarzy i Wikliniarzy Holenderskich
  • kontakty z muzeami etnograficznymi: Muzeum Wikliny w Nowym Tomyślu, Muzeum Archeologiczno- Etnograficznym w Łodzi
  • kontakty z ośrodkami szkoleniowymi.

Podczas rekrutacji sprawdzaliśmy kwalifikacje kandydatów na podstawie przesłanych wniosków oraz na podstawie korespondencji z potencjalnymi uczestnikami. Zakwalifikowani uczestnicy otrzymali szczegółowy program warsztatów, informacje dotyczące przelotu do Polski oraz szczegółowe informacje dotyczące przejazdu z Warszawy do Łodzi, dostosowane do godzin przylotu poszczególnych uczestników. Konsultacje dotyczące przyjazdu do Polski prowadzone były odpowiednio wcześniej. Większość uczestników zdecydowała się na podróż samolotem, wybrane przez uczestników bilety (w obie strony) zostały zakupione przez Stowarzyszenie.

Przygotowując warsztat postawiliśmy na jakość nauczania – wybraliśmy najlepszego możliwego nauczyciela wyplotu. Wielokrotnie podczas warsztatu słyszeliśmy od uczestników, że był to trafny wybór. Także wykładowcy współpracujący z nami byli osobami o wysokich kwalifikacjach, znanymi na całym świecie specjalistami w swojej dziedzinie.

Staraliśmy się, aby program warsztatów był ciekawy i zróżnicowany oraz, aby ta różnorodność nie przeszkodziła uczestnikom w przyswojeniu i zapamiętaniu technik wyplotu.

Ważnym elementem przygotowań było napisanie podręcznika wyplatania oraz jego graficzne opracowanie. Przygotowaliśmy również foldery i ulotki dotyczące miasta, w którym warsztat się odbywał.

W okresie przygotowań do warsztatu zwróciliśmy się do mediów lokalnych z prośbą o patronat medialny nad całymi warsztatami oraz wernisażem prac jego uczestników. Ostatecznie patronat zaoferowała telewizja Ret-Sat, której ekipa filmowa przyjechała na rozpoczęcie i zakończenie imprezy.

Przed rozpoczęciem projektu zorganizowaliśmy również grupę wolontariuszy, którzy zobowiązali się pomóc warsztatowiczom w dotarciu do hotelu oraz przekazali im materiały (informatory, broszury, okresowe bilety komunikacji miejskiej, identyfikatory) i udzielili dodatkowych informacje technicznych i informacji o Łodzi. 

Grupa docelowa uczestników: 

Uczestnikiem warsztatów mógł zostać każdy dorosły mieszkaniec Unii Europejskiej, o zainteresowaniach artystycznych, kulturalnych i historycznych, nie będący profesjonalnie związany z rzemiosłem, ale posiadający podstawowe umiejętności manualne.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 
  1. przyjazd uczestników
  2. oficjalne  powitanie, zajęcia integracyjne, wykład o wyplataniu form użytkowych i artystycznych z wikliny, wprowadzenie do posługiwania się narzędziami do obróbki wikliny, nauka podstawowych splotów wiklinowych
  3. wykład i prezentacja multimedialna o historii upraw wikliny, sposobów jej wykorzystywania w rzemiośle i sztuce nauka wyplatania denka koszyka, na bazie koła, kwadratu i prostokąta, wizyta w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, otwarcie wystaw towarzyszących IX Międzynarodowemu Plenerowi – Przestrzenne Formy z Wikliny
  4. wizyta w Ogrodzie Botanicznym- poznanie różnych gatunków wierzby, rozmowa z dendrologiem o różnorodności roślin, używanych do wyplotu, przypomnienie technik wyplatania denek; nauka wyplatania różnego rodzaju połączeń, uchwytów do koszyka, rączek
  5. wizyta w Muzeum Archeologiczno- Etnograficznym- zapoznanie się z historią wikliniarstwa na terenie województwa łódzkiego, zbiorami rzemiosła wikliniarskiego: żaki, kosze, dzbany, przedmioty gospodarstwa domowego ( misy, koszyki); prezentacja najstarszych wyrobów; projekcja filmu „Ginące zawody”, nauka wyplatania form koszykowych w połączeniu z denkami i uchwytami
  6. nauka wyplatania pełnych form koszykowych z wykorzystaniem zdobytej wcześniej wiedzy, wizyta na plantacji wikliny, transport z siedziby Stowarzyszenia wynajętym busem do Konarzewa  k/Piątku, woj. łódzkie; oglądanie:  nasadzeń wiklinowych, maszyn potrzebnych do obróbki surowca- specjalny pokaz obróbki: okorowanie, parzenie, farbowanie;  samodzielne ścinanie wikliny, wspólne ognisko warsztatowiczów i artystów tworzących podczas IX Międzynarodowego Pleneru Wikliniarskiego w Konarzewie; pieczenie ziemniaków i kiełbasek
  7. krótkie przypomnienie poznanych wcześniej splotów; samodzielna praca z wikliną, wykład i prezentacja multimedialna „Piękno i funkcjonalność” – prezentacja nowoczesnych przedmiotów inspirowanych folklorem prowadzony przez Agnieszkę Rasmus-Zgorzelską, redaktor działu wnętrza i design magazynu „Architektura”
  8. nauka wyrobu ozdób z wikliny: kwiatów, tac, koszyczków, zwierzątek itp.; nauka wyplatania małych form przestrzennych: rzeźb, ogrodzeń, podpór, podwieszeń, omówienie wspólnego projektu grupy, dyskusja nad propozycjami, stworzenie szkicu, wizyta w Pałacu Poznańskich – Muzeum Miasta Łodzi oraz w Muzeum Sztuki „ms2”, kolacja w restauracji „Gęsi Puch” nawiązującej wystrojem do tradycji ludowej
  9. wizyta w Muzeum Kinematografii z przewodnikiem (nawiązanie do tradycji „Łodzi filmowej”), dopracowanie form plecionkarskich; wspólne wykonanie obiektu przestrzennego zaprojektowanego wcześniej przez grupę, otwarcie wystawy fotograficznej dokumentującej dokonania warsztatowiczów, wykład i prezentacja pt. „Sztuka i design – różne drogi twórcze” Agnieszki Czop i Joanny Rusin oraz Dominiki Krogulskiej-Czaskalskiej (artystek zajmujących się tkaniną unikatową), uroczysta kolacja,  rozdanie certyfikatów i upominków
  10. wyjazd
Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Przyjazd

Wszyscy uczestnicy przybyli do Łodzi w przeddzień rozpoczęcia warsztatów. Wszelkie informacje dotyczące godzin przylotów, rozkład pociągów relacji Warszawa – Łódź, informacji na temat autobusów  kursujących z lotniska na Dworzec Warszawa Centralna, kontakty telefoniczne ze Stowarzyszeniem i wolontariuszami uczestnicy otrzymali mailem, na kilka dni przed przyjazdem, tak aby zapobiec wszelkim nieprzewidzianym problemom.

Goście przybywali do Polski drogą lotniczą na Okęcie, skąd samodzielnie docierali do Łodzi pociągiem. W Łodzi na dworcu PKP w określonym czasie czekał na każdego uczestnika wolontariusz, którego rolą było przywitanie gościa i przewiezienie go do miejsca zakwaterowania. Pełną listę gości obsługa hotelu otrzymała na dwa tygodnie przed rozpoczęciem warsztatu. Dla każdego uczestnika w dniu przyjazdu przygotowana była kolacja w hotelu. W pokojach znajdowały się niezbędne materiały i programy warsztatów, mapy dojazdowe do miejsca realizacji warsztatów, identyfikatory i numery telefonów kontaktowych.

Biuro Promocji i Współpracy z Zagranicą UMŁ przekazało dla gości foldery promujące miasto (w języku angielskim). Następnego dnia w hotelu czekał wolontariusz, który przywiózł uczestników do siedziby Stowarzyszenia, miejsca gdzie realizowane były warsztaty. Uczestnicy otrzymali 10-cio dniowe bilety komunikacji miejskiej do wykorzystania w czasie pobytu w Łodzi.

Posiłki

Posiłki (obiady, kolacje) podawane były w salonie willi Plihala – siedziby Stowarzyszenia.

Wyjątek stanowiły śniadania podawane w hotelu i uroczysta kolacja w Restauracji „Gęsi Puch”, (centrum miasta) specjalizującej się w polskich potrawach ludowych oraz pożegnalny poczęstunek, na który zaproszono także artystów biorących udział w  IX Międzynarodowym Plenerze – Przestrzenne Formy z Wikliny. Posiłki na uroczystej kolacji serwowała firma cateringowa „Wszystko ze smakiem” specjalizująca się w polskich tradycyjnych  ludowych potrawach.

Program

Zaplanowany program był zrealizowany całkowicie i zgodnie z harmonogramem, ale na wyraźne życzenie uczestników warsztatów w ostatnich dwóch dniach pobytu wygospodarowaliśmy od rana po 1,5h na zwiedzenie Muzeum Miasta Łodzi , Muzeum Kinematografii, Muzeum Sztuki.

Transport

W przypadku zaplanowanej wizyty na plantacji wikliny w Konarzewie został wynajęty autokar, który zawiózł uczestników na miejsce. Po kończącym wizytę ognisku o g. 21.30 uczestnicy zostali odwiezieni do miejsca zakwaterowania. Korzystaliśmy również z taksówek w innych wymagających tego okolicznościach, np. na skomplikowanej trasie komunikacji miejskiej, w późnych godzinach wieczornych. Aby zapewnić wszystkim uczestnikom bezpieczny powrót do miejsc zamieszkania, zakupiliśmy bilety kolejowe z Łodzi do Warszawy, skąd samodzielnie dotarli na lotnisko. Uczestnicy otrzymali wydrukowane rozkłady pociągów relacji Łódź – Warszawa  z naszą sugestią o najkorzystniejszych połączeniach.

Wyjazd

Każdy z uczestników wyjeżdżał z wykonanymi przez siebie koszami, ozdobami wiklinowymi. Niektóre wyroby ze względu na znaczne wymiary zdecydowano się wysłać pocztą . Członkowie Stowarzyszenia, wolontariusze pomogli zapakować i wysłać przesyłki do miejsc przeznaczenia.

Przez cały czas trwania warsztatów dążyliśmy do maksymalnego wykorzystania czasu przeznaczonego na naukę. Prowadzone były także rozmowy i dyskusje  dotyczące ewaluacji projektu.

Ewaluacja i monitoring: 

Na każdym etapie pracy członkowie Stowarzyszenia czuwali nad poprawnością i przejrzystością organizacji warsztatów, przygotowań do niego i procesu rekrutacyjnego. Osobami, które odegrały szczególną rolę byli: koordynator merytoryczny – czuwający nad zawartością merytoryczną warsztatów, programem, trenerami, wykładowcami, kontaktami z artystami, zakwaterowaniem, koordynator ds. uczestników – nad prawidłowością przebiegu rekrutacji i przebiegu warsztatu, kontaktami i opieką nad uczestnikami, koordynator ds. transportu –  nad organizacją transportu.

Podczas trwania warsztatów kilkakrotnie przeprowadzaliśmy anonimowe ankiety, które pomogły nam szybko odpowiedzieć na potrzeby uczestników. Pierwszą przeprowadziliśmy po pierwszym dniu warsztatu, drugą piątego dnia trwania warsztatu, ostatnią razem z oficjalną ankietą ewaluacyjną. Pytania zawarte w ankietach dotyczyły m.in. organizacji warsztatów, podejścia organizatorów i trenerów, umiejętności przekazywania wiedzy, zgodności przeprowadzonych zajęć z otrzymanym wcześniej harmonogramem. Dodatkowo organizatorzy iwolontariusze podczas trwania warsztatów rozmawiali z uczestnikami, pytając o ich bieżące potrzeby, problemy oraz samopoczucie. Interesowały nas także takie logistyczne aspekty pobytu warsztatowiczów  jak: jakość i lokalizacja zakwaterowania, jakość i ilość posiłków oraz poczęstunku dostępnego między posiłkami, lokalizacja miejsca, w którym prowadzone były zajęcia, atrakcyjność i dostępność przestrzeni do pracy, ocena komunikacji miejskiej.

Swoistego rodzaju ewaluacją są wywiady z uczestnikami, które stanowić będą część dokumentacji filmowo-zdjęciowej. Cennym źródłem informacji byli prowadzący zajęcia oraz wykładowcy. Dzięki nim otrzymywaliśmy informacje o atrakcyjności programu warsztatu, adekwatności ilości godzin przeznaczonych na różne zajęcia oraz ewentualnych problemach z przyswojeniem materiału.

Uzupełnieniem monitoringu była:

  • dokumentacja zdjęciowo-filmowa zajęć, w której chcieliśmy uchwycić: codzienność warsztatów, różnorodność zajęć i etapy powstawania prac z wikliny,
  • prowadzona codziennie lista obecności
  • poczynione obserwacje zarządu Stowarzyszenia

Ostateczna ewaluacja w gronie członków Stowarzyszenia i wolontariuszy odbyła się po zrealizowanych warsztatach. Wspólnie omówione zostały cele projektu i stopień ich realizacji. Do wiadomości wszystkich zaangażowanych w projekt przekazano podziękowania otrzymane od uczestników mailowo po ich powrocie do domów. Listy te były dla nas cennym sygnałem, iż spełniliśmy oczekiwania warsztatowiczów.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ warsztatów na uczestników:

Poprzez aktywne uczestnictwo w zajęciach nasi goście opanowali umiejętność wyplatania z wikliny, pozwalające na realizację własnych projektów, zarówno artystycznych jak i użytkowych.

Wykłady, których wysłuchali, miały na celu popularyzację wiedzy o najstarszym rzemiośle jakim jest plecionkarstwo, ale też informowanie o najnowszych trendach w, szeroko pojętej, sztuce folkowej. Uczestnicy otworzyli się na nowe pomysły i inicjatywy artystyczne. Z chęcią współpracowali ze sobą, co stało się postawą do utrzymania dalszych kontaktów grupy. Wiele osób było też zainteresowanych historią Łodzi. Oprócz dodatkowych wizyt w miejscach szczególnie ważnych dla miasta, mogli zapoznać się na miejscu z literaturą traktującą o historii Łodzi.

Warsztaty z pewnością rozbudziły ciekawość jego uczestników zarówno jeśli chodzi o rzemiosło wikliniarskie, sztukę folkową i wykorzystującą naturalne surowce, jak i historię Polski i Łodzi oraz oczywiście kulturę, sztukę i tradycje współwarsztatowiczów.

Wpływ warsztatów na organizację.

Członkowie Stowarzyszenia przez możliwość korzystania z wykładów, spotkań, mogli  zapoznać się z rzemiosłem wikliniarskim, poszerzyli swoją wiedzę na temat ginących zawodów, poznali sztukę, i design, które inspirują się folklorem.

Innym ważnym aspektem było poszerzenie kompetencji językowych w ramach tego projektu, poprzez bezpośrednie komunikowanie się z grupą. Warsztaty to także zdobywanie doświadczeń różnej natury: organizacyjnej, kontaktów interpersonalnych, współpracy z instytucjami, pozyskiwanie wykładowców, nawiązywanie kontaktów z mediami, poznawanie mentalności ludzi z innych kręgów kulturowych. Wydany przez nas poradnik „Krok po kroku w plecionkarstwie” w języku angielskim, wymagał dużego nakładu pracy całego zespołu realizatorów.

Wpływ warsztatów na społeczność lokalną.

Stali uczestnicy imprez  i projektów Stowarzyszenia oraz mieszkańcy Łodzi mieli okazję uczestniczyć w wykładach, spotkaniach omawiających zawarty w tytule temat „ Wiklina- żywe medium  sztuki i tradycji”.

Uczestniczyli także w uroczystym zakończeniu warsztatu, podczas którego mogli podziwiać efekty pracy warsztatowiczów – wyroby z wikliny (kosze, ozdoby, tace), a także wspólnie zrealizowany projekt dla miasta -  dużą wiklinową  łódź . Mogli prześledzić także pełną dokumentację zdjęciową z przebiegu warsztatu.

Upowszechnianie rezultatów: 

Pozostawiamy po warsztatach pełną ich dokumentację na tworzonej stronie internetowej, która może być wykorzystana przez zainteresowane tematyką : instytucje, inne stowarzyszenia, osoby uczące rzemiosła, uczniów, studentów, osoby prywatne.

Możemy  udostępnić także inne materiały,  np. skróty wykładów, kontakt z osobami prowadzącymi warsztaty, wykłady, prezentacje, zapis filmowy i fotograficzny oraz podręcznik do nauki wyplatania.

Chętnie odpowiemy na pytania zainteresowanych, jak podjąć się podobnego przedsięwzięcia, poinformujemy jak pracować metodą projektu, możemy udzielać konsultacji i nieść ewentualną pomoc.

Powiemy jak pozyskać wolontariuszy (studentów szkół wyższych- artystycznych), którzy w tak obszernych projektach są niezbędni, niosąc w każdej fazie projektu pomoc.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Cytaty z ewaluacji końcowych:

„Jestem bardzo zadowolona z warsztatu. Wzbogacił on moje życie o umiejętność wyplatania oraz – nie mniej ważne, różnorodna, europejska grupa była wspaniała, super – to była dla mnie idea europejska. Mieszkaliśmy w magicznym mieście. Polska była dla mnie nowym odkryciem, i kraj i ludzie – naprawdę mili ludzie! Nasi nauczycie byli bardzo cierpliwi! i odpowiedni dla mnie.”

 „Ten warsztat był dla mnie bardzo interesującym doświadczeniem, również jeśli chodzi o metodologię i pedagogiczne podejście. Organizacja i przebieg warsztatów były bez zarzutu. To było szczególnie wzbogacające doświadczenie dla mnie ponieważ miałam możliwość włączenia się w działalność artystyczną oraz poznać różnych ludzi i kultury europejskie, a także wymienić się z nimi doświadczeniami.”

„Dzięki za całą pomoc i spełnianie naszych różnych życzeń.”

Opinie pracowników:

 „To zderzenie różnych kultur było wszystkim potrzebne. Praca obok siebie i praca wspólna, wiklina złączyła tych ludzi.”

„Oni są po prostu zadowoleni z tego, że tu są. Mimo tego, że cały czas pracują, cały czas coś robią, to są zrelaksowani, uśmiechnięci, codziennie rano gotowi do dalszej pracy. Mają mnóstwo pomysłów, otwarcie mówią o swoich potrzebach – my tu jesteśmy żeby je zaspokajać, ale też po to żeby ich poznać. My też korzystamy z tej wymiany kulturalnej. Choć jeszcze nie wszystko wiem o Szwecji…”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

-

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Zuzanna Oleksińska
Data wypełnienia formularza/karty: 
09.01.2012

Universal Body Communication – the basic techniques of mime

Tematyka działań: 
Sztuka, muzyka, kultura
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Sztukmisja
ul. 11 Listopada 16, 43-460 Wisła
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Monika Wierzbicka, kom. 606152705, monika@sztukmisja.org.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie Sztukmisja zajmuje się szeroko pojętą edukacją w dziedzinie sztuk scenicznych ze szczególnym uwzględnieniem teatru ruchu. Od 1991 roku szkolimy dorosłych słuchaczy w dziedzinie pantomimy, dramy i tańca. Szczególnie interesuje nas zaspokojenie potrzeb ludzi, którzy nie są zawodowymi aktorami czy tancerzami, ale chcą zdobyć profesjonalne umiejętności w tych dziedzinach. Jako jedna z niewielu szkół o tym profilu nie ustanowiliśmy górnego pułapu wiekowego dla chętnych. Podczas roku mają miejsce 3 główne sesje warsztatowe. Oprócz nich oferujemy zainteresowanym sporą ilość warsztatów dodatkowych (maski, makijaż teatralny, praca z ciałem, przemoc sceniczna, klauning, kostiumy, praca z ciałem, taniec współczesny, musical itp.)

Oprócz tego prowadzimy zespół teatralny, który przygotował do tej pory 15 pełnowymiarowych produkcji. W działalność teatru zaangażowani są absolwenci naszych szkoleń z całej Polski.

Stowarzyszenie Sztukmisja pragnie również służyć jako platforma wymiany doświadczeń i pomysłów ludzi zaangażowanych w działalność teatralną i parateatralną.

Tytuł warsztatu: 
Universal Body Communication – the basic techniques of mime
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU13-11585
Data realizacji warsztatu: 
05.05.2011 - 10.05.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
15
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
2
Cele warsztatu: 

Głównym celem warsztatu było uświadomienie uczestnikom istnienia pozawerbalnego sposobu komunikacji – języka ciała, przekraczającego bariery kulturowe i językowe, oraz zapoznanie ich z podstawami technik pantomimy, która to forma sztuki bazuje na komunikacji bez użycia słów.

Obszary tematyczne: 
  • Świadomość ciała (jego budowy i biomechaniki, a także sposobów odpowiedzialnej troski o nie i zapobiegania kontuzjom)
  • Uniwersalny język gestów
  • Podstawowe techniki pantomimy (izolacje, chody pantomimiczne, posługiwanie się wyobrażonymi przedmiotami i wiele innych)
Kraj uczestników: 
Czechy
Holandia
Niemcy
Turcja
Wielka Brytania
Liczba uczestników: 
5
3
5
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Informacja o naszym warsztacie została umieszczona w oficjalnym Katalogu Grundtviga. Oprócz tego wysłaliśmy informacje wszystkim naszym studentom, byłym studentom i absolwentom. Skontaktowaliśmy się również z zaprzyjaźnionymi organizacjami w krajach UE, prosząc je o popularyzacje i ewentualne rekomendacje. Podczas 20 lat naszej działalności mieliśmy kontakt z instruktorami z zagranicy, którzy przyjeżdżali do nas na gościnne warsztaty. Ich także poprosiliśmy o reklamę.

Ilość zgłoszeń przekroczyła nasze oczekiwania, jednakże nie było nam łatwo stworzyć jednorodnej grupy. Zależało nam na ludziach, którzy naprawdę chcą się czegoś nauczyć, i kilku takich zgłosiło się od razu. Potem jednak przyszła „fala” zgłoszeń, z których jasno można było wywnioskować, że zgłaszający się jest raczej zainteresowany wycieczką do innego kraju, niż uczestnictwem w warsztacie.  Udało nam się jednak w końcu skonstruować w miarę jednorodną grupę, co dawało szansę, że uczestnicy skorzystają z proponowanego programu, zaakceptują jego intensywność i wyjadą zadowoleni.

Przygotowanie merytorycznej części warsztatu pozostawiliśmy instruktorce, z którą współpracujemy od 20 lat, nie mieliśmy więc wątpliwości, że ze swojego zadania wywiąże się w sposób ze wszech miar zadowalający. Nasze stowarzyszenie na podstawie programu i konspektów zajęć przygotowało i wydrukowało skrypty szkoleniowe dla wszystkich uczestników warsztatów.

Jednak nasze główne przygotowania koncentrowały się wokół spraw organizacyjnych tj. dość absorbującej i obszernej korespondencji z kandydatami na uczestników, gromadzeniu ich danych, ostatecznym wyborze grupy uczestników. Potem przyszedł czas rezerwowania biletów lotniczych i zorganizowania przylotu uczestników w ten sposób, by znaleźli się na lotnisku w Warszawie w zbliżonej porze, a następnie zorganizowanie im dojazdu z lotniska na miejsce warsztatów. Trzeba było również napisać i przesłać zaświadczenia do wniosków wizowych dla niektórych kandydatów, jak i wykupić ubezpieczenie dla wszystkich.

W czasie poprzedzającym warsztaty odwiedziliśmy też kilkakrotnie wynajęty ośrodek, by zorientować się, czy warunki oferowane pokrywają się z rzeczywistymi, sprawdzić wyposażenie pokoi i sal ćwiczeń, jak również dostępność sprzętu potrzebnego do przeprowadzenia zajęć.

Bezpośrednio przed rozpoczęciem warsztatów osoby za nie odpowiedzialne zjawiły się na miejscu 1 dzień przed dniem przylotu uczestników, by sprawdzić stan obiektu, stan pokoi, dopilnować końcowych przygotowań. Pokoje oznaczono imieniem i nazwiskiem przyszłego mieszkańca. W każdym z pokoi czekał na przyjeżdżających mały (polski w charakterze) upominek i kartka z życzeniami udanego pobytu od Stowarzyszenia Sztukmisja.

Grupa docelowa uczestników: 
  • Dorośli zainteresowani sztuką teatralną, nie posiadający wykształcenia w tej dziedzinie i nie zajmujący się nią profesjonalnie
  • Aktorzy – amatorzy zainteresowani pogłębieniem swych umiejętności o szeroko pojęty język ciała
Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

4.05.2011

Był to dzień, w którym zjeżdżali się uczestnicy warsztatu. 4 osoby z Czech dojeżdżały samochodem, zaś 11 pozostałych uczestników przylatywało samolotem. Przedstawiciel organizatora witał ich na lotnisku w Warszawie i zapraszał na lekki posiłek. Choć uczestnicy przylatywali z 6 różnych państw zorganizowaliśmy ich przylot w dwóch grupach. Jedna grupa przylatywała w południe, druga w godzinach popołudniowych. Na obie grupy czekały wynajęte busy, które po posiłku zawoziły ich na miejsce warsztatów. Na miejscu inny przedstawiciel organizatora witał przybywających, kwaterował i odpowiadał na pierwsze pytania. Po przyjeździe drugiej grupy zjedliśmy wspólnie obiadokolację, przedstawiliśmy plan na następny dzień i po krótkiej rozmowie zakończyliśmy oficjalną cześć wieczoru. Uczestnicy mieli czas, by rozgościć się w swoich pokojach, poznać ośrodek i otaczające go tereny zielone i zacząć zawiązywać pierwsze znajomości.

5.05.2011

8:30 – 9:30 śniadanie

9:30 Tego dnia wyjątkowo spotkaliśmy się o godzinie 9:30. Przedstawiciele organizatora przywitali wszystkich przybyłych i zapoznali z regulaminem warsztatu, oraz z regulaminem obowiązującym w miejscu zamieszkania. Poznaliśmy swoje imiona i, by ułatwić komunikację w pierwszym dniu warsztatu, każdy dostał plakietkę ze swoim imieniem, którą umieścił na ubraniu. Porozmawialiśmy o formalnościach i odpowiedzieliśmy na pytania uczestników.

10:00-12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: przedstawiliśmy instruktorkę warsztatu Kathleen Ann Thompson. Omówiła ona program warsztatu i sposób, w jaki będziemy go realizować. Uczestnicy otrzymali skrypty z programem warsztatu, rysunkami i materiałami pomagającymi zrozumieć zagadnienia podejmowane na zajęciach. Pierwsze zajęcia służyły zapoznaniu się z anatomiczną budową naszych ciał i pracy nad uzyskaniem właściwej neutralnej postawy, która stanowi punkt wyjścia do pracy, w której ciało ma być posłusznym narzędziem w komunikacji pozawerbalnej.

12:00-12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: izolacje pantomimiczne

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: ćwiczenia rozluźniające ciało, powtórzenie techniki izolacji i zastosowanie jej w charakteryzacji ruchu, zastosowanie rytmu i jego różnych wymiarów w technice poruszania się na scenie, wzory przestrzenne poruszania się na scenie (spirala), wykład uniwersalnego znaczenia różnych części ciała wg. Delsartre’a.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 wykład na temat historii pantomimy

6.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: tego dnia sesja poznawania swego ciała i świadomej pracy z nim koncentrowała się na technikach rozciągania mięśni. Instruktorka zaprezentowała różne techniki i podejścia do tego zagadnienia i zapoznała uczestników warsztatu z zasadami bezpiecznej pracy w tej dziedzinie.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: na tej sesji uczestnicy poznali jedną z podstawowych, jak również jedną z najbardziej efektownych technik pantomimicznych – technikę pchania i ciągnięcia (PUSH/PULL), nauczyli się rozróżniać źródła energii, pokazywać ciałem wielkość i ciężar pchanego i ciągniętego przedmiotu, poznali podstawy kompensacji.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA była poświęcona praktycznemu zastosowaniu poznanej wcześniej techniki. Służyły temu ćwiczenia w grupie, jak i indywidualne zadania, które otrzymał każdy uczestnik. Oprócz tego powtarzane były izolacje pantomimiczne w różnych rytmach i pod różnym ciśnieniem. Uczestnicy wykonywali również szereg ćwiczeń na koncentrację, bycie obecnym na scenie w pełnej gotowości i dyscyplinę niereagowania na pomyłki.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 wieczorem na dużym ekranie oglądaliśmy przykłady różnych form teatru ciała poczynając od Jean-Louis Barrault w filmie « Les Enfants du paradis”, poprzez Charliego Chaplina i jego formułę komiczną w « City Lights », « Modern Times », czy « The Kid », po Ariane Mnouchkine i jej Theatre du Soleil w produkcji « 1789 »

7.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: główny nacisk w tej sesji pracy z ciałem był położony na wzmacnianie. Uczestnicy poznawali techniki wzmacniające Lestera Hortona, ruch rotacyjny różnych części ciała, techniki sprężynowania i ćwiczenia wzmacniające poszczególne grupy mięśniowe.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: tego popołudnia uczestnicy poznawali 12 klasycznych dłoni pantomimicznych i ich zastosowanie w uniwersalnej komunikacji ciała. Właściwe ćwiczenia poprzedzone były dokładną rozgrzewką dłoni i palców.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: na tej sesji uczestnicy łączyli wiedzę na temat 12 klasycznych rąk pantomimicznych z techniką posługiwania się na scenie niewidzialnymi przedmiotami. Każdy otrzymał zadanie do przygotowania i zaprezentowania w następnym dniu.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 Podczas tego wieczornego spotkania mieliśmy szansę oglądać obszerne fragmenty przedstawienia “The Mysteries” w wykonaniu South Africans/Wilton Company z Republiki Południowej Afryki. W warstwie tekstowej używano 4 języków: zuluskiego, suahili, afrykanerskiego i średniowiecznego angielskiego. Przedstawienie ukazywało średniowieczny tekst literacki bazując głównie na pozawerbalnych środkach wyrazu. Uczestnicy warsztatu mogli przekonać się, jak mocne i wyraziste mogą być fizyczne formy przekazu w kontekście teatru i nie tylko.

8.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: praca z ciałem polegała jak co dnia na rozgrzewce poszczególnych partii mięśniowych, przypomnieniu sobie neutralnej anatomicznie i biomechanicznie pozycji ciała. Tego dnia znakomita większość prezentowanych i wykonywanych ćwiczeń dotyczyła koordynacji ruchowej i sposobów jej rozwijania.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: w ramach tej sesji uczestnicy poznawali dwa podstawowe chody pantomimiczne profile walk and preassure walk. Ćwiczenia przygotowujące polegały na wzmacnianiu mięśni podudzi i stóp, ćwiczeniu równowagi i utrzymywaniu ciężaru całego ciała na palcach jednej stopy. Następnie uczestnicy poznawali i starali się zastosować właściwą technikę chodów.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: uczestnicy powtarzali i ćwiczyli izolacje blokowe i poznawali nowy rodzaj izolacji – izolacje skumulowane. Następnie każdy z nich prezentował na scenie ćwiczenie z zakresu posługiwania się wyobrażonymi przedmiotami z użyciem rąk pantomimicznych i technik odzwierciedlania trzymanych przedmiotów.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 ta wieczorna sesja została w całości poświęcona dyskusji, tworzeniu i wypróbowywaniu pomysłów na przedstawienie w ramach tomaszowskich “Dni trzeźwości”. Dyskutowaliśmy z uczestnikami o istocie uzależnienia jako takiego, szukając najlepszych sposobów zaprezentowania naszych pomysłów na scenie przy użyciu niewerbalnych środków wyrazu.

9.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: na tej sesji staraliśmy się powtórzyć podstawowe wiadomości dotyczące budowy ciała, neutralnej pozycji, jakiej powinno się ono nauczyć, sposobach pracy z ciałem i rozwiązywania problemów, które podczas tej pracy się pojawiają. Był czas na pytania uczestników i dokładny instruktaż tam, gdzie pojawiły się wątpliwości.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: ta sesja poświęcona była powtórce wszystkich technik pantomimicznych poznanych w czasie warsztatu.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: uczestnicy pracowali w grupach przygotowując końcowe przedstawienie.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 23:00 cały wieczór zajęła nam próba generalna przedstawienia “Pasożyt”. Był czas na pracę indywidualną, grupową i pracę całego 17-osobowego zespołu. Uczestnicy w praktyce mogli zastosować poznane w czasie warsztatu techniki.

10.05.2011

7:30 śniadanie

8:30 – 10:00 próba przed przedstawieniem

11:00 – 11:45 udział w imprezie “Dni Trzeźwości” w Tomaszowie Mazowieckim. Występ dla uczniów szkół gimnazjalnych w kinoteatrze “Włókniarz”. Uczestnicy pokazali przedstawienie pt. “Pasożyt”, które spotkało się z ciepłym przyjęciem publiczności.

11:45 – 14:00 czas wolny. Część uczestników poświęciła go na zakupy, a część na wypoczynek.

14:00 – 15:00 sesja ewaluacyjna, omówienie i oglądnięcie dokumentacji video występu, wypełnianie ankiet ewaluacyjnych, indywidualne sesje ewaluacyjne z głównym instruktorem warsztatu

15:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 warsztaty z makijażu scenicznego

20:00 - ..... ognisko pożegnalne. Podczas tej miłej uroczystości uczestnicy otrzymali zestawy upominków z Polski, a także świadectwa ukończenia warsztatu. Nastąpił również ciąg dalszy indywidualnych rozmów z instruktorem warsztatu, wspólne śpiewanie i pieczenie kiełbasy.

11.05.2011

7:00 – 8:00 śniadanie

8:15 uczestnicy warsztatu udali się wynajętym busem na lotnisko w Warszawie, skąd wrócili do miejsc swojego zamieszkania.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Dojazd na miejsce - w trakcie przygotowań i wizji lokalnej na miejscu warsztatu okazało się, że dojazd do Zakościela może być trudny dla cudzoziemców niezaznajomionych ze specyfiką polskich linii kolejowych i autobusowych. Zdecydowaliśmy się więc na wynajem busów, które dowoziły uczestników bezpośrednio z lotniska w Warszawie na miejsce warsztatów w Zakościelu. Ponieważ sami zajmowaliśmy się rezerwacją biletów lotniczych – zorganizowaliśmy przylot uczestników w dwóch zbliżonych czasami lądowań grupach. Jeden z przedstawicieli organizatora witał przylatujących na lotnisku, zapewniał lekki posiłek i koordynował odjazdy busów z lotniska, drugi na miejscu warsztatu przyjmował przyjeżdżających.

Kwaterowanie – ponieważ uczestnicy przyjeżdżali w trzech dużych grupach o różnych porach (2 grupy z lotniska w Warszawie, jedna grupa z Czech samochodami), przygotowane były dla nich przekąski, świeże owoce, woda, herbata, kawa, a kiedy już byliśmy w komplecie wspólnie zjedliśmy obiadokolację. Na każdego uczestnika czekał w pokoju mały smakołyk (pudełko krówek z Krakowskiego Kredensu) i krótki liścik od organizatora witający przybyłych i życzący im wspaniałego czasu na warsztacie. Komentarze były bardzo pozytywne.

Zajęcia dodatkowe – w czasie wolnym od zajęć dla uczestników warsztatu udostępniona była sauna, z której, szczególnie panie korzystały bardzo często. Zorganizowaliśmy także zjazdy na linie, była też możliwość wspinania się na ściankę wspinaczkową i korzystania z siłowni. Uczestnicy warsztatu chętnie korzystali z tych możliwości, choć czasu na nie było niewiele, stanowiły one miłe urozmaicenie warsztatowej oferty.

Ewaluacja i monitoring: 

Uczestnicy warsztatu bardzo zżyli się z sobą nawzajem, jak i z przedstawicielami organizatora. Wspólne posiłki przy okrągłych stołach były okazją do wymiany uwag, wrażeń i bieżących komentarzy. W ostatnim dniu warsztatu uczestnicy wypełniali ankiety ewaluacyjne: Grundtvigowską i dodatkową wewnętrzną, zawierającą pytania interesujące nas, jako organizację.

Byliśmy zadowoleni z przebiegu warsztatu i zaangażowania uczestników. Pojawiały się wątpliwości, czy program nie jest zbyt intensywny, ale zdania pytanych były podzielone. Większość była zadowolona z intensywności zajęć i nie chciała jej zmieniać. Jednakże, w projekcie następnych warsztatów, program jest mniej intensywny. Zrezygnowaliśmy w nim również z publicznego przedstawienia na rzecz końcowej prezentacji w gronie uczestników. Przygotowanie przedstawienia jest wymagającym zadaniem i z pewnością podniosło poziom stresu zarówno u instruktora, jak również u uczestników warsztatu. Ogromnie miłym przeżyciem było końcowe ognisko, jednak w przyszłości zorganizowalibyśmy taką imprezę w połowie warsztatu - wtedy, gdy uczestnicy warsztatu nie są już sobie zupełnie obcy, a pozostaje jeszcze kilka dni na pogłębienie znajomości.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wiedza słuchaczy na temat ciała, jego biomechaniki i działania wzrosła. Niektórzy z nich po raz pierwszy zaczęli świadomie używać swoich ciał w komunikacji. Poznali podstawowe techniki pantomimy i otrzymali materiały do dalszego doskonalenia się jak i przekazywania wiedzy innym. W wielu przypadkach ich motywacja do zdobywania kolejnych umiejętności jak i pewność siebie uczestników wyraźnie wzrosła. Odkryli wspólnie radość uczenia się nowych rzeczy niezależnie od tego, na jakim etapie życia się znajdują. Zdali sobie również sprawę z tego, że pomimo różnych języków, kultur i krajów pochodzenia, tak naprawdę niewiele się różnią i są w stanie bez większych problemów porozumieć się ze sobą.

Przeprowadzenie warsztatu utwierdziło nasze Stowarzyszenie w przekonaniu, że edukacja, jaką oferujemy, jest na bardzo wysokim poziomie i może być atrakcyjna również dla ludzi z zagranicy, jak również o tym, że jesteśmy w stanie zorganizować i przeprowadzić takie warsztaty bez nadludzkich wysiłków. Organizacja tych warsztatów była również dla nas miłą odmianą w sferze finansowej, po raz pierwszy nie musieliśmy liczyć się z każdą złotówką, czy euro:) i mogliśmy zapewnić uczestnikom warsztatów komfortowe pod każdym względem warunki.

Ośrodek, w którym warsztaty miały miejsce, jest przyzwyczajony do ciągłego ruchu i wielu gości z zagranicy. Jednakże nasza grupa pozostawiła po sobie, wg ich relacji, wyjątkowo pozytywne wspomnienia.

Mamy również nadzieję, że dla gimnazjalistów z Tomaszowa Mazowieckiego, jak również ich nauczycieli pozytywnym przeżyciem było zobaczenie na scenie wielonarodowej grupy ludzi w różnym wieku, którzy rozwijają swoje pasje i są w stanie jasno komunikować się z nimi pomimo barier kulturowych i językowych.

Upowszechnianie rezultatów: 

Utrzymujemy kontakty z uczestnikami korespondencyjnie, jak i poprzez profil warsztatów na Facebooku. Wiemy, że część z nich, korzystając z materiałów warsztatowych, płyty instruktażowej jak i swoich warsztatowych doświadczeń przekazuje dalej zdobytą wiedzę i umiejętności. Mamy nadzieję, że pobyt na warsztatach był dla nich miłym doświadczeniem, ale też wpłynie na wzbogacenie artystycznego życia ich lokalnych społeczności.

Nawiązaliśmy bliższą współpracę z dwoma uczestnikami warsztatów z Czech i zdecydowaliśmy się wspólnie zorganizować spektakl teatralny połączony z warsztatami, który odbędzie się pod koniec listopada w Czeskim Cieszynie.

Co do nas – pozytywny wynik i dobre opinie uczestników, jak również duże zainteresowanie tematem – skłoniły nas do powtórzenia warsztatów (z modyfikacjami wynikającymi ze zdobytych w roku bieżącym doświadczeń) w roku przyszłym.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

„Jesteśmy Brytyjczykami, więc zawsze byliśmy niechętni wobec UE. Myśleliśmy o niej jako o urzędnikach z Brukseli, ale teraz widzimy, że dzięki unijnym programom możemy sporo zyskać. Bardzo podobała mi się intensywność zajęć. Jestem pod ogromnym wrażeniem instruktorki. Warsztat był dobrze zorganizowany a ośrodek, w którym odbywały się zajęcia przepięknie położony.” 

Phil Dunster, Wielka Brytania

„Było cudownie! Mam nadzieję, że jeszcze się kiedyś spotkamy i coś wspólnie zrobimy.”

Lucie Rimanova, Czechy

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Organizując kolejne warsztaty:

  • po wstępnym wyłonieniu grupy uczestników skontaktujemy się z każdym telefonicznie aby zweryfikować informacje podane w formularzy i sprawdzić stopień w jakim władają językiem angielskim (w tym roku jedna z osób z Turcji prawie nie mówiła po angielsku, formularz zgłoszeniowy wypełniła za nią koleżanka)
  • poprosimy o przesłanie ksera/scanu paszportu lub innego dokumentu tożsamości (zdarzało się, że uczestnicy podali w formularzy błędne dane, złą datę urodzenia, niepełny adres)
  • poprosimy o wcześniejsze podanie wszystkich planowanych kosztów związanych z dojazdem (cześć uczestników dopiero na miejscu warsztatu prosiła np. o zwrot kosztów dojazdu pociągiem na lotnisko co trochę utrudniło ostateczne rozliczenie kosztów)

Adres strony internetowej warsztatu to: http://www.grundtvig.sztukmisja.org

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Cieszysława Cieślar Żółtko
Data wypełnienia formularza/karty: 
27.10.2011

Polish in action - Polish for beginners in the historic city of Gdańsk and Pomerania

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Języki obce
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
English Unlimited Sp z o.o.
ul. Armii Krajowej 73, 81-844 Sopot
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Bartosz Czerwiński b.czerwinski@eu.com.pl + 48 58 5555 700, + 48 508 057 092
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Szkoła English Unlimited została założona na przełomie 1989 i 1990 roku przez wykładowców Uniwersytetu Gdańskiego, których wieloletnie doświadczenie zawodowe zdobyte w międzynarodowych i krajowych instytucjach edukacyjnych, zaowocowało stworzeniem nowoczesnej, profesjonalnej szkoły języków obcych, działającej zgodnie z najlepszymi światowymi wzorami.

English Unlimited zajmuje się szeroko rozumianą edukacją językową, prowadząc kursy różnych języków obcych (angielskiego, niemieckiego, hiszpańskiego, włoskiego, francuskiego, szwedzkiego, rosyjskiego, polskiego dla obcokrajowców) dla różnych grup wiekowych (przede wszystkim dla osób dorosłych) na różnych poziomach, o zróżnicowanej tematyce, intensywności i długości trwania - szczegóły: http://eu.com.pl/szkola/oferta.php

Od kilku lat English Unlimited kształci coraz większą grupę osób w wieku pow. 50 roku życia na kursach języków obcych, na potrzeby których został przygotowany specjalny, autorski program nauczania uwzględniający potrzeby i predyspozycje tej grupy wiekowej.

Od 2002 r. English Unlimited prowadzi pod patronatem Uniwersytetu Gdańskiego Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych, które kształci przyszłych lektorów języka angielskiego i niemieckiego.

W English Unlimited szkoleni są przyszli tłumacze w rocznym Studium Translatoryki.

W szkole prowadzone są również szkolenia językowe w bardzo wielu firmach i instytucjach.

W ramach English Unlimited działają autoryzowane Centra Egzaminacyjne: Cambridge ESOL oraz Goethe-Institut mające prawo do rejestracji kandydatów, prowadzenia kursów przygotowawczych oraz przeprowadzania egzaminów.

W 2008 English Unlimited otrzymał certyfikat w zakresie Systemu Zarządzania Jakością ISO 9001:2000.

Od 2009 English Unlimited realizuje na zlecenie MEN prestiżowy ponadregionalny projekt finansowany ze środków unijnych – Szkoła Sukcesu, który skierowany jest do młodzieży szkół średnich.

English Unlimited zajmuje się szeroko pojętą edukacją wszystkich grup wiekowych – od najmłodszych dzieci w wieku przedszkolnym, poprzez młodzież, studentów, dorosłych pracujących po seniorów. Dla każdej z grup w zależności od profilu kursów i szkoleń przygotowane są autorskie programy nauczania. Główną grupę odbiorców oferty edukacyjnej organizatora stanowią osoby dorosłe, a „najwyższy poziom nauczania języków obcych i zagwarantowanie wszystkim uczniom ich skutecznej nauki, a także realizacja idei „szkoły wysokich lotów”, by poprzez sukcesy słuchaczy nieustannie potwierdzać wysoką jakość świadczonych usług”, są wpisane w oficjalną misję i Politykę Jakości organizatora.

Tytuł warsztatu: 
Polish in action - Polish for beginners in the historic city of Gdańsk and Pomerania
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU13-05070
Data realizacji warsztatu: 
21.06.2010 - 27.06.2010
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
16
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Warsztaty językowo – kulturoznawcze w Trójmieście to nauka podstaw języka polskiego używanego przez turystów na poziomie A1 wg Europejskiego Opisu Systemu Kształcenia Językowego.

Zorganizowanie Warsztatów w Gdańsku – mieście z ponad tysiącletnią historią społeczności żyjącej na styku kultur i obszarów językowych, które już w XVII wieku było „miniaturową zjednoczoną Europą”, a w XX wieku świadkiem najważniejszych wydarzeń historycznych zarówno tragicznych, jak i decydujących o rozwoju demokracji w całej środkowo – wschodniej części Europy – było doskonałą okazją do zaproponowanie bogatego programu kulturo- i realioznawczego. Jego celem było uświadomienie słuchaczom roli naszego regionu w kontekście wspólnoty europejskiej i promowaniu dialogu międzykulturowego.

Rezultaty to: zdobycie podstawowych umiejętności językowych niezbędnych do posługiwania się językiem polskim jako turysta i / lub klient; zdobycie wiedzy o Polsce, polskiej kulturze, sztuce i stylu życia; zachęcenie do kontynuacji nauki polskiego a także do podejmowania nauki innych języków i zdobywania innych umiejętności; zachęcenie do ponownego odwiedzania regionu i zachęcania swoich rodaków do przyjazdu do Polski; promowanie idei wielojęzyczności .

Realizacja powyższych celów nastąpiła poprzez intensywne zajęcia językowe (nauka języka polskiego) metodą „projektową” – w mniejszych grupach w salach dydaktycznych, oraz każdego dnia Warsztatów w miejscach związanych z kulturą, sztuką i historią regionu ściśle korespondującymi z tematem danego dnia.

Poza zajęciami językowymi i projektowymi zaoferowany został także program kulturalno – społeczny polegający na wymianie poglądów i opinii pomiędzy uczestnikami Warsztatów a lokalną społecznością w Trójmieście. Jego głównym celem jest promowanie mobilności obywateli Europy.

Obszary tematyczne: 
  • zdobycie podstawowych umiejętności językowych niezbędnych do posługiwania się językiem polskim jako turysta i / lub klient
  • zdobycie wiedzy o Polsce, polskiej kulturze, sztuce i stylu życia
  • zachęcenie do kontynuacji nauki polskiego, a także do podejmowania nauki innych języków i zdobywania innych umiejętności
  • zachęcenie do ponownego odwiedzania regionu i zachęcania swoich rodaków do przyjazdu do Polski
  • promowanie idei wielojęzyczności
Kraj uczestników: 
Austria
Belgia
Bułgaria
Estonia
Rumunia
Szwecja
Turcja
Węgry
Wielka Brytania
Włochy
Liczba uczestników: 
2
2
3
2
1
2
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Na potrzeby promocji Warsztatów i rekrutacji uczestników powstały materiały drukowane - folder opisujący ofertę, a także strona internetowa.

Główną akcję promocyjną i rekrutacyjną organizator prowadził drogą pocztową (wysyłka folderów i listów) i elektroniczną (strona internetowa i mailing).

Grupa docelowa uczestników: 

Oferta Warsztatów skierowana była do wszystkich dorosłych pragnących poznać podstawy języka polskiego, zainteresowanych poznaniem regionu, polskiej kultury, historii i sztuki. Organizatorzy nie ograniczyli grup docelowych, wierząc, że różnorodność krajów, z jakich będą pochodzić uczestnicy, a także różnorodność wiekowa pozytywnie wpłynie na osiągnięcie celu, jakim, poza zdobyciem umiejętności językowych, jest dialog międzykulturowy będący głównym z założeń promowania mobilności Europejczyków.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

1. „Dzień dobry!” (powitania, pozdrowienia, pożegnania, przedstawianie się, podawanie krótkich informacji o sobie, polskie i obcojęzyczne imiona i nazwiska, nazwy miast, jak się uczyć)

Projekt językowy – „Jesteśmy w Gdańsku” – spacer po Starym i Głównym Mieście, „Signs in the City – Signs in my City”

Praca w grupach - przedstawienie idei i założeń projektu uczestnikom, spotkanie i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

Międzynarodowy lunch Grundtviga.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

2. „W hotelu i na zakupach” (pytanie o pokój i cenę, prośba o pomoc, realioznawstwo - noclegi w Polsce, waluta, płatności, zwroty i krótkie dialogi używane w sklepie, słownictwo związane z zakupami).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone z zakupami w centrum handlowym.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

3. „Kawa czy herbata?”(karta dań, zamawianie, płacenie, realioznawstwo - kuchnia polska, lokale).

Projekt językowy – w restauracji.

Wycieczka i zwiedzanie skansenu kaszubskiego w Szymbarku + lekcja historii.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

4. „Ach, jak przyjemnie…”(słownictwo związane z hobby, czasem wolnym, sportem i rekreacją, wypowiedzi na temat zainteresowań i hobby).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem Sopotu, spacerem po molo i plaży, oraz wizytą w sopockich kawiarniach i pubach.

Jak się uczyć, idea Europejskiego Portfolio Językowego.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

5. „Nić w labiryncie” („Jak dojść do…” - ćwiczenie krótkich dialogów, nazwy miejsc w mieście, realioznawstwo - orientacja w mieście, szyldy, drogowskazy, historia, zabytki).

Projekt językowy – praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem starego i głównego miasta Gdańska, stoczni oraz zwiedzaniem wystawy « Drogi do wolności »

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

6. „Co nam w duszy gra… ”( słownictwo związane z polską kulturą - dzieła, postaci, utwory, daty, epoki, historia).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem Oliwy - park, katedra, oraz wizytą w kawiarni.

Zajęcia w sali multimedialnej – „Zostańmy przyjaciółmi! - nasz wspólny profil na Facebooku.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

7. „Historia najnowsza… ”(słownictwo związane z najnowszą historią Polski, opisywanie wydarzeń w czasie przeszłym).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem Stoczni Gdańskiej, podróżą statkiem na Westerplatte.

Podsumowanie Warsztatów, ewaluacja końcowa, wręczenie certyfikatów.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Wszyscy uczestnicy przed przyjazdem byli szczegółowo informowani o rozwiązaniach organizacyjnych.

Z każdym z uczestników ustalono dokładne godziny przylotu do Gdańska.

Na każdego z uczestników czekał na lotnisku wynajęty samochód, który przewiózł go do hotelu. W hotelu dyżurujący pracownicy organizatora witali uczestników i przekazywali informacje organizacyjne.

Uczestnicy zostali zakwaterowani w pokojach jednoosobowych z łazienkami w trzygwiazdkowym hotelu w Gdańsku.

Uczestnicy otrzymali dokładny program każdego dnia wraz z planami miast i zaznaczonymi wszystkimi lokalizacjami.

W przypadku zajęć poza obrębem Starego i Głównego Miasta (gdzie mieści się hotel) uczestnicy byli transportowani autokarem lub taksówkami.

Uczestnicy spożywali śniadanie w hotelu, podczas zajęć w salach częstowani byli ciepłymi i zimnymi napojami oraz codziennie innym polskim ciastem. Obiad i kolacja serwowane były w przerwie między zajęciami i wieczorem codziennie w innej restauracji.

W przypadku zajęć plenerowych, posiłków uczestnikom towarzyszyli poza lektorami, opiekun Warsztatów, wolontariusze studenci Nauczycielskiego Kolegium Jezyków Obcych oraz pracownicy organizatora.

Uczestnicy mieli możliwość kontaktowania się z opiekunami, korzystając z czynnego całą dobę przez cały okres trwania Warsztatów „czerwonego telefonu”.

W dniu wyjazdu wszyscy uczestnicy zostali odwiezieni na lotnisko taksówkami.

Ewaluacja i monitoring: 

Dla zachowania jak najwyższej jakości prowadzonych Warsztatów organizator przewidział kilkustopniowy monitoring i ewaluację zarówno samych zajęć, jak i kwestii związanych z pobytem uczestników w Trójmieście.

Uczestnicy mogli codziennie wypowiedzieć się podczas dyskusji, jak również wypełniając anonimowe ankiety, na temat przebiegu dnia. Rozmowę przeprowadzała osoba odpowiedzialna za monitoring.

Wszystkie zajęcia były hospitowane przez koordynatora merytorycznego.

Do dyspozycji słuchaczy był całodobowy alarmowy numer – „czerwony telefon”, pod który mogli dzwonić w razie jakichkolwiek problemów.

Na koniec Warsztatów została przeprowadzona ankieta ewaluacyjna zbierająca kompleksowe informacje na temat satysfakcji uczestników.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Zostały zrealizowane wszystkie cele warsztatów - zdobycie podstawowych umiejętności językowych niezbędnych do posługiwania się językiem polskim jako turysta i / lub klient; zdobycie wiedzy o Polsce, polskiej kulturze, sztuce i stylu życia; zachęcenie do kontynuacji nauki polskiego, a także do podejmowania nauki innych języków i zdobywania innych umiejętności.

Wysoki poziom zadowolenia widoczny w cytowanych wypowiedziach słuchaczy świadczy o tym, iż słuchacze stali się swoistymi ambasadorami Polski, Pomorza i Gdańska w swoich krajach, którzy będą promować polski język, kulturę, a także zachęcać do odwiedzenia naszego kraju i przełamania stereotypów być może obecnych w sposobie postrzegania Polski wśród swoich rodaków.

Warsztaty pozwoliły organizatorowi nabrać doświadczenia w przygotowaniu, organizowaniu i realizacji międzynarodowych spotkań i szkoleń.

Warsztaty pozwoliły studentom Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych zebrać doświadczenia pracy wolontariackiej.

Słuchacze (w tym również słuchacze z grup 55+) oraz pracownicy organizatora, którzy brali udział w spotkaniach z uczestnikami Warsztatów zyskali motywację do nauki języków obcych, a także nawiązali osobiste kontakty, które są kontynuowane.

Poprzez informacje w lokalnych mediach i na stronach internetowych organizatora lokalna społeczność uzyskała informacje o programie Grundtvig i możliwościach z nim związanych.

Upowszechnianie rezultatów: 

Na użytek rekrutacji i promocji Warsztatów „Polish in action” powstała strona internetowa www.polishinaction.pl, do której dostęp można uzyskać bezpośrednio wpisując adres, lub przez stronę korporacyjną organizatora www.eu.com.pl

Kadra była na bieżąco informowana o przygotowaniach do organizacji Warsztatów i ich przebiegu w comiesięcznym biuletynie dla pracowników „Co nowego w EU?”.

Prezydenci i Urzędy Miast Gdańska, Gdyni i Sopotu zostali poinformowani o fakcie przeprowadzania Warsztatów i ich celach w specjalnie zredagowanych na tę okoliczność pismach.

Podobne pisma zostały wysłane do wszystkich trójmiejskich mediów.

W najpoczytniejszym na Pomorzu „Dzienniku Bałtyckim” 02.07.2010 ukazał się obszerny artykuł opisujący ideę Warsztatów oraz prezentujący opinię uczestników.

Na portalu www.facebook.pl założony został specjalny profil Warsztatów, który jest coraz chętniej odwiedzany przez uczestników i osoby zaangażowane w ich realizację.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Wybrane cytaty:

„This is one of the biggest chance for me to know about Europe and the culture, the life- styles. I have experienced a new life with this project. I’ve had new friends from different countries. As organizers you were really well-organized, well-prepared in terms of the schedule, activities, punctuality, accommodation, transportation etc. And also the head masters of the organization joined our dinners all the time and we were pleased with that because we felt that we were important and valuable for them.

Thank you so much with your warm friendship and interest for us. Dziękuję…”

“Dear All, It was a wonderful experience, I can hardly express how glad and grateful I am for everything we have experienced and for everything we have been given: from courses to project activities, from accommodation to food and transport everything was wonderful. We need to be going now (Bartosz is already waiting for us) but THANK you all, English Unlimited, teachers, organizers, translator (J), everyone.

Best wishes. Ferencz Mária  (and Ferencz Huba as well)”

“To be a participant in “Polish in Action” was a great experience. It was the best opportunity to get in contact with the Polish language and culture and to meet Polish people. After having learned Polish for a week and visited really nice and interesting places, I’m really enthused to study further back home and come back to Poland some time. Kathn Wiédeubauer, Austria”

“A wonderful project that brought together people from many nation. It developed sense of European integrating thought … learning of Polish language, culture and history. Tery Mills”

“I can hardly find words to express my great satisfaction with everything I was offer during this 10-day period in Gdansk. I witness and got really involved in a process that broadened my horizons in many respects.

To begin with, the course was perfectly designed- with an excellent balance of classroom activities and outdoor activities. Begin highly informative, it wasn’t boring at all- just the opposite- inspiring and motivating.

Second, my special thanks to my teacher- Gabrisha & Beata! With their highly profession approach they made the learning process quite fun- no anxiety, no tension! Just perfect. Here, I have to mention the teaching material handouts, word cards- very informative and useful. Also, the methodology of the whole course deserves admirations! The division of participants into two groups also facilitated the process of learning a fewer people means more attention. That’s what I expected and what I received! As far as the social programme is concerned again what I have to state is- pure excellence! Ideal combination of having fun and communicating with real native speakers of Polish, the opportunity we so kindly provided with by the workshop organizers! I can’t express my satisfaction with this! An excellent idea was meeting us with the elderly ladies in Sopot who further encouraged me to keep up with learning Polish. Next, the English Unlimited anniversary party… and so on… and so forth!...

Now I feel to excited to share everything. I must say that I have been to many countries but it was here that I really felt real hospitality and respect!

Please, give my special thanks to all people I met: Beata, Gabrisha, Martin, Bartosh… everyone!

Finally, I can only say: Thank you very much, my dear Polish colleagues, for your job and your efforts. It was a job perfectly done which I will always keep in my memory! Thanks! Todor Todorov, Bulgaria”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Bartosz Czerwiński
Data wypełnienia formularza/karty: 
15.10.2010
Subskrybuje zawartość

Switch style