Turcja

Second Chance

Tematyka działań: 
Edukacja w więzieniach lub na rzecz powrotu skazanych do społeczeństwa
Inne
Języki obce
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Areszt Śledczy w Warszawie Białołece
ul. Ciupagi 1, 03-016 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Marzanna Mańkowska, 606 738 144, marzanna.mankowska@sw.gov.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Areszt Śledczy w Warszawie- Białołęce jest jedną z największych jednostek penitencjarnych w Europie. Funkcjonuje od 1958 r. W areszcie przebywa ok. 1385 osób pozbawionych wolności. Jako jednostka organizacyjna Służby Więziennej realizuje zadania w zakresie wykonywania kary pozbawienia wolności oraz tymczasowego aresztowania.

Przy areszcie śledczym funkcjonuje szkoła przywięzienna - Centrum Kształcenia Ustawicznego dla ok. 200 słuchaczy odbywających karę pozbawienia wolności. Szkoła kształci na poziomie szkoły średniej i kursów zawodowych. W ramach ukończenia szkoły średniej można przystąpić do egzaminu maturalnego. Jest to jedna z najlepiej wyposażonych przywięziennych placówek dydaktycznych w Polsce – pracownie komputerowe, sale do nauki języków i inne wyposażenie zostały zakupione z funduszy UE.

Dla osób obywających karę pozbawienia wolności jest realizowanych szereg programów naprawczych i resocjalizacyjnych w zależności od zdiagnozowanych u więźniów deficytów. Programy obejmują tematykę m.in. uzależnień, przemocy i agresji, integracji rodzin, aktywizacji zawodowej i powrotu do społeczeństwa. Wiele działań realizowanych jest także we współpracy z fundacjami, stowarzyszeniami, środowiskami naukowymi oraz innymi instytucjami.

Poza edukacją formalną w stosunku do więźniów często podejmowana jest edukacja nieformalna, która kształtuje postawy, wartości, umiejętności                 i wiedzę na podstawie różnych doświadczeń oraz wpływu edukacyjnego otoczenia. Wzrost znaczenia edukacji nieformalnej wynika bezpośrednio               z rozwoju cywilizacyjnego i technologicznego świata. Dzięki komputerom                 i nowoczesnym środkom komunikacji świat bardzo szybko się zmienia                      i konieczne jest uzupełnianie wiedzy na temat dokonujących się wokół zjawisk. Poprzez różnego rodzaju formy edukacji nieformalnej brakującą wiedzę skazani mogą szybko uzupełnić. Zaletą edukacji nieformalnej jest to, że zazwyczaj nie narzuca sztywnych ram procesu uczenia się.

Osoby dorosłe odbywają kształcenie poprzez warsztaty, seminaria oraz innowacyjne szkolenia przy wsparciu metod audiowizualnych mających na celu spełnienie wymagań bardziej skutecznych i innowacyjnych systemu ICT.

Nowatorską metodą nauki  w resorcie sprawiedliwości skierowaną do osób pozbawionych wolności jest nauka w systemie e-learningu.

Tytuł projektu: 
Second Chance
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-ES1-GRU06-73705 6
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Turcja
Włochy
Estonia
Rumunia
Polska
Cele projektu: 

Projekt ,,Second chance’’ miał na celu porównanie edukacji osób pozbawionych wolności oraz osób wykluczonych społecznie w różnych krajach. Głównym zadaniem projektu było omówienie i zbadanie dwóch kwestii: po pierwsze odniesienie się do aktualnej sytuacji nauczania w więzieniach, odszukania przyczyn nie ukończenia przez  skazanych edukacji szkolnej na wolności i dania im kolejnej szansy nauki w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności. Drugą kwestią było podjęcie w stosunku do więźniów edukacji nieformalnej, która jest uzupełnieniem tradycyjnych form nauczania.

Obszary tematyczne: 

Projekt poprawił wiedzę uczniów nie tylko na temat sytuacji więźniów w innych krajach, ale także na temat kultury i sytuacji społecznej państw partnerskich. Dzięki działaniom aktywizacyjnym uczniów, doskonaleniu umiejętności językowych (w ramach tłumaczenia na język angielski i polski kart, pocztówek i listów) zwiększyło to ich umiejętności w zakresie kreatywności i plastyki. Dzięki nowej metodologii zostały podwyższone kompetencje informatyczno-cyfrowe uczniów, co przyczyniło się do wzmocnienia ich pewności siebie i możliwości rozwoju osobistego. Wypracowano nowe postawy i wartości, takie jak: odpowiedzialność, wytrwałość, poczucie własnej wartość, samorealizacja, możliwość dokonywania wyboru. To wszystko wpłynęło na poprawienie wśród skazanych motywacji do dążenia kontynuowania edukacji na jeszcze wyższym poziomie.

Grupa docelowa słuchaczy: 

W ramach projektu polska instytucja objęła wsparciem uczniów szkół przywięziennych oraz osoby odbywające karę pozbawienia wolności w areszcie śledczym.

W przypadku pozostałych partnerów wsparciem objęto także uczniów szkół przywięziennych oraz więźniów nie uczących się, w tym kobiety pozbawione wolności (Hiszpania, Włochy, Turcja, Estonia), osoby nieletnie i młodociane z zamkniętego ośrodka penitencjarnego (Rumunia), osoby bezrobotne ze środowisk wykluczonych i defaworyzowanych (Turcja).

Jakie były początki projektu: 

Ze względu na strukturę organizacyjną Służby Więziennej, podlegającą resortowi Ministerstwa Sprawiedliwości, informację o możliwości udziału jednostek penitencjarnych w projektach partnerskich Grundtviga otrzymaliśmy z komórki nadrzędnej więziennictwa – Centralnego Zarządu Służby Więziennej   w Warszawie. Na podstawie uzyskanych pozwoleń od Dyrektora Generalnego SW i z pomocą polskiej Agencji Narodowej zamieściliśmy na portalu Komisji Europejskiej ds. projektów partnerskich informację na temat naszej instytucji oraz chęci znalezienia partnerów do współpracy w ramach programu Grundtvig -  http://ec.europa.eu/education/grundtvig/partner_en.htm.

Od początku byliśmy zainteresowani pracą w obrębie osób pozbawionych wolności oraz wywodzących się ze środowisk wykluczonych.

Pierwszy wniosek aplikacyjny ,,Fair play w życiu, fair play w sporcie’’, nawiązujący do problemów kiboli w obliczu zbliżającego się Euro 2012, którego koordynatorem był Areszt Śledczy w Warszawie-Białołęce, został złożony do konkursu w 2012 r. Niestety ze względu na niewystarczającą liczbę partnerów  (1 organizacja z Włoch i 2 organizacje z Turcji), mimo dobrej oceny merytorycznej, wniosek został odrzucony.    

W 2013 r. Areszt Śledczy w Warszawie-Białołęce otrzymał od partnerów z Włoch propozycję przystąpienia do projektu ,,Second chance’’ zajmującego się edukacją osób pozbawionych wolności w więzieniach, którego koordynatorem była szkoła przywięzienna w Barcelonie. Projekt ,,Second chance’’ został przygotowany przez zespoły z Hiszpanii i Estonii. Następnie do projektu dołączyły: Turcja, Włochy, Rumunia i na końcu zespół z Polski.  

Krótki opis przebiegu projektu: 

I spotkanie:  04 - 09.11.2013 r. – Gebze / Turcja – 4 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • poznano się i zaprezentowano partnerom instytucje oraz organizacje uczestniczące w projekcie,
  • omówiono założenia i cele do realizacji w ramach rozpoczynającego się projektu, w tym zadania do wykonania dla każdej grupy narodowej,
  • przedstawiono plan działań spotkań partnerskich w Estonii i we Włoszech,
  • zaprezentowano projekty logotypu, plakatu i strony internetowej,
  • na portalu społecznościowym Facebook utworzono grupę zamkniętą uczestników projektu ,,Second chance’’,
  • omówiono i przedyskutowano pierwsze zadania do wykonania w ramach projektu, m.in. opracowania e-booka ,,Life stories’’ na podstawie zrealizowanych z uczniami szkół przywięziennych wywiadów,
  • gospodarze zaprezentowali system penitencjarny i edukacji zawodowej dla dorosłych ze środowisk wykluczonych oraz więzień, szczególnie kobiet  a także system edukacji dla dzieci i młodzieży m.in. z upośledzeniem umysłowym i z autyzmem,
  • odwiedzono więzienie dla kobiet w Gebze typu ,,F''-,,High Security'' o wysokim poziomie zabezpieczeń i podwyższonym rygorze odbywania kary pozbawienia wolności wraz z funkcjonującą przy nim szkołą przywięzienną,
  • zorganizowano spotkanie z kadrą jednostki penitencjarnej w Gebze oraz z przedstawicielami tureckiego wymiaru sprawiedliwości.

II spotkanie: 03-08.03.2014 r. – Narva/ Estonia – 3 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • zaprezentowano partnerom estoński system penitencjarny i edukacyjny,
  • przedstawiono szkołę przywięzienną wraz z pracowniami przygotowującymi do nauki zawodowej,
  • omówiono proces przygotowywania ,,Life stories’’ (historii życia) osób pozbawionych wolności,
  • dokonano analizy zagadnień dotyczących m.in. przyczyn kontynuowania nauki w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności, motywacji i zaangażowania słuchaczy w edukację,
  • w grupach międzynarodowych ustalono tzw. ,,working lines'' (linie robocze) celem wykonania kolejnych zadań w grupach fokusowych ze skazanymi,
  • przygotowano wnioski i podsumowanie spotkania wraz z wytycznymi na miting we Włoszech.

III spotkanie: 11-17.05.2014 r. Poggibonsi/Włochy – 5 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • omówiono trzy obszary zagadnień: uczeń - nauczyciel/wychowawca – metodologia,
  • przeprowadzono analizę i interpretację danych zbieranych w trakcie prowadzonych wywiadów i dyskusji grupowych z uczniami szkół przywięziennych,
  • przeprowadzono badania w ramach projektu ,,Drugiej szansy’’ - poza zagadnieniami związanymi z edukacją w szkołach przywięziennych dotyczyły również zagadnień resocjalizacji i powrotu do środowiska otwartego osób pozbawionych wolności,
  • dokonano selekcji historii życia skazanych przez poszczególnych partnerów celem zamieszczenia ich w e-book’u ,,Life stories’’,
  • przedyskutowano sprawozdania z grup fokusowych i przeprowadzono ich analizę,
  • przygotowano wytyczne do raportu śródokresowego z realizacji projektu ,,Second chance’’ po pierwszym roku realizacji z uwzględnieniem zrealizowanych celów i osiągniętych wyników,
  • gospodarze zaprezentowali dwie jednostki penitencjarne: więzienie ,,Ranza’’ dla mężczyzn o zaostrzonym rygorze w San Gimignano (ok. 420 osadzonych) oraz areszt śledczy w Sienie z przeznaczeniem dla ok. 50 osób tymczasowo aresztowanych. W obu jednostkach znajdują się szkoły przywięzienne, w których uczniowie byli objęci badaniami w ramach projektu ,,Second chance’’.

IV spotkanie: 03-07.11.2014 r. - Craiova /Romania – 3 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • gospodarze zaprezentowali i omówili prowadzone oddziaływania resocjalizacyjne i edukacyjne wobec osób odbywających karę pozbawienia wolności,
  • omówiono wybrane przez każdą grupę narodową propozycje z zakresu programu readaptacji dla skazanymi w ramach realizowanego projektu,
  • przedstawiono propozycje wymiany aktywności z zakresu wykonanych przez więźniów prac drobnego rękodzieła – zawieszek, magnesów, breloków, obrazków,
  • grupa włoska zaprezentowała i omówiła ostateczną wersję e-book’a ,,Life stories’’ zawierającego wybrane historie życia skazanych uczących się w więzieniach w Barcelonie, Sienie i San Gimignano, Gebze, Narvie, Craiovej i Areszcie Śledczym w Warszawie-Białołęce. E-book dostępny jest na stronie projektu partnerskiego www.secondchancegrundtvig.com w zakładce ,,Process and products’’,
  • zainicjowano sztukę korespondencji ,,Postal Art’’ wymiany kart i pocztówek przygotowanych przez więźniów. Nastąpiła pierwsza wymiana pocztówek. Partnerzy zobowiązani zostali do przesyłania sobie nawzajem ,,korespondentek'' do końca trwania projektu,
  • odwiedzono koedukacyjną jednostkę penitencjarną, areszt śledczy dla nieletnich i młodocianych w wieku od 14 do 18 roku życia oraz w wieku od 18 do 23 lat w Craiovej z przeznaczeniem dla ok. 521 osób,
  • omówiono współpracę aresztu śledczego ze stowarzyszeniami oraz organizacjami ,,non profit’’.

V spotkanie: 23-27.03.2015 r. – Barcelon/Hiszpania – 5 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • omówiono kwestionariusze ewaluacyjne dotyczące wymiany aktywności oraz przedyskutowano kwestionariusze końcowe projektu,
  • zespół z Rumunii przedstawił założenia filmu o projekcie ,,Second chance'',
  • zatwierdzono ostateczną wersję e-booku ,,Life stories'',
  • polski zespół omówił i zaprezentował ,,E-przewodnik dobrych praktyk'' (E-guide) projektu ,,Second chance'',
  • grupy narodowe przekazały materiały w formie PDF z wymiany korespondencji (pocztówki, listy) celem przygotowania wystawy ,,Postal Art'' na ostatnim spotkaniu partnerów w Polsce,
  • podjęto przygotowania do napisania raportu końcowego,
  • gospodarze zaprezentowali dwie jednostki penitencjarne: więzienie dla mężczyzn w Barcelonie (dla osób tymczasowo aresztowanych i skazanych) oraz nowoczesne więzienie nowej generacji – Lledoners, położone niedaleko miejscowości Sant Joan de Vilatorrada w Katalonii,
  • 26 marca 2015 r. w katalońskim Centrum Studiów Prawnych i Szkolenia Specjalistycznego (CEJFE) Departamentu Sprawiedliwości w Barcelonie odbyła się konferencja na temat realizowanego w ramach europejskiego programu partnerskiego Grundtvig projektu ,,Second chance’’. W konferencji uczestniczyli, poza partnerami projektu, przedstawiciele Departamentu Sprawiedliwości, pracownicy i funkcjonariusze katalońskich jednostek penitencjarnych oraz studenci kierunków prawniczych i szkoleń specjalistycznych CEJFE.

VI miting: 4-9.05.2015 r. – Warszawa/Polska – kraj gospodarz, zaangażowanych ok. 20 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • zaprezentowano polski systemu penitencjarny i szkolnictwo więzienne na przykładzie dwóch jednostek: Aresztu Śledczego w Warszawie-Białołęce oraz Oddziału Zewnętrznego Bemowo,
  • podsumowano prowadzone działania w ramach sztuki korespondencji i zaprezentowano wystawę fotograficzną  ,,Mail Art’’,
  • zespół polski przedstawił i omówił ,,Przewodnik dobrych praktyk i metodologii’’ (E-guide),  na podstawie prowadzonych analiz i badań w ciągu dwóch lat trwania projektu.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
20
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Strona internetowa projektu: http://www.secondchancegrundtvig.com/.
  2. Ekspozycje projektu - zostały przygotowane przez partnerów wystawy i ekspozycje dotyczące projektu ,,Second chance'' - uczestniczących w nim organizacji i ich państw: www.flickr.com/photos/cfajacintverdaguer/sets/72157654358793988.
  3. E-książka ,,Life stories'' - zawiera wybrane historie życia uczniów szkół przywięziennych, które zostały przygotowane przez każdego partnera celem wykorzystania do prowadzenia badań i analiz w pierwszej fazie projektu. http://issuu.com/rosilu80/docs/life_stories_ebook_final/0.
  4. E-przewodnik -przedstawienie nowych rozwiązań w edukacji więźniów wprowadzonych przez każdego partnera na podstawie przeprowadzonych badań i analiz w trakcie trwania projektu: http://issuu.com/secondchancegrundtvig/docs/e-guide.
  5. Raport z dyskusji grupowych - sprawozdanie z wyników pracy grup dyskusyjnych, opracowanie dokumentów, wniosków i propozycji przedstawionych do realizacji w drugim roku projektu: http://www.secondchancegrundtvig.com/.
  6. Konferencja w Barcelonie prezentująca zmiany i propozycje wprowadzone w obsza- rze edukacji więźniów przez partnerów uczestniczących w projekcie: http://justicia.gencat.cat/ca/ambits/formacio_recerca_documentacio/formacio/gestcon/comunitats_de_practica/ambit_penal/docents/jornada-presentacio-programa-grundtvig-second-chance-26-marc-2015/.
  7. Film Second Chance, który przedstawia spotkania i prace wykonane przez partnerów w ciągu dwóch lat trwania projektu: warsztaty, badania i wyniki: https://youtu.be/iOLO-TgKz78.
  8. Wymiana aktywności - pocztówki, listy i drobne przedmioty wykonane przez więźniów w ramach prowadzonej komunikacji między uczniami szkół przywięziennych: www.flickr.com/photos/cfajacintverdaguer/sets/72157654352821699.
  9. Wystawa sztuki pocztowej ,,Postal Art'' - wystawa kart i pocztówek wykonanych przez więźniów w drugim roku realizacji projektu celem prowadzenia korespondencji z uczniami państw partnerskich: http://www.secondchancegrundtvig.com/images/doc/EXHIBITION_EXCHANGE_ACTIVITIES.pdf.
  10. Artykuł w prasie branżowej Służby Więziennej: http://www.sw.gov.pl/Data/Files/kunickim/forumpenitencjarne/pelne/styczen-2015.pdf.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Większość wypracowanych w ramach projektu produktów jest wykorzystywana w pracy przez partnerów programu. Ze względu na zamieszczenie ich w Internecie, każdy potencjalny odbiorca ma do nich nieograniczony dostęp.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt był dużą motywacja dla uczestników projektu do poprawy znajomości języka angielskiego. Kilka osób uczestniczyło w kursach językowych, aby osiągnąć zamierzony cel.

Jeśli chodzi o działania w zakresie informatyki i cyfryzacji, wykonywano różne zadania przy pomocy nowych narzędzi informatycznych i nowego oprogramowania, co przyczyniło się do nabycia przez uczestników nowych umiejętności w tej dziedzinie. Wprowadzenie nowych metodologii do pracy z więźniami, ulepszenie narzędzi i form przekazu umożliwiły wybranie i zastosowanie w pracy dydaktycznej najciekawszych aspektów metodologicznych. Nasza praca opierała się na obserwacji, analizach i współpracy co pozwoliło na wspólne i skuteczne zarządzanie projektem.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt poprawił wiedzę uczniów nie tylko na temat sytuacji więźniów w innych krajach, ale także na temat kultury i sytuacji społecznej państw partnerskich. Dzięki działaniom aktywizacyjnym uczniów, doskonaleniu umiejętności językowych (w ramach tłumaczenia na język angielski i polski kart, pocztówek i listów) zwiększyło to ich umiejętności w zakresie kreatywności i plastyki. Dzięki nowej metodologii zostały podwyższone kompetencje informatyczno-cyfrowe uczniów, co przyczyniło się do wzmocnienia ich pewności siebie i możliwości rozwoju osobistego.

Wypracowano nowe postawy i wartości, takie jak: odpowiedzialność, wytrwałość, poczucie własnej wartość, samorealizacja, możliwość dokonywania wyboru. To wszystko wpłynęło na poprawienie wśród skazanych motywacji do dążenia kontynuowania edukacji na jeszcze wyższym poziomie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Projekt w drodze współpracy organizacji partnerskich z sektora więziennictwa przyczynił się do przygotowania nowej, elastycznej oferty programów readaptacji dostosowanej do potrzeb więźniów, w tym uczniów szkół przywięziennych, którzy wymagają szczególnego wsparcia. Praca nad wybranymi zagadnieniami, wymiana doświadczeń i dobrych praktyk przyczyniła się do podniesienia świadomości zróżnicowania kulturowego, obyczajowego i społecznego uczestników oraz do lepszego zrozumienia obszarów wspólnego zainteresowania.

W procesie realizacji projektu partnerskiego współpraca pomiędzy zespołami odgrywała bardzo ważną rolę. Była niezbędna m.in. przy porozumieniu się co do realizacji wywiadów z historii życia uczniów, dyskusji grupowych, formy przedstawienia wyników i nowych propozycji. Wszystkie działania były omawiane wspólnie w grupie.

Dzięki projektowi mogliśmy spojrzeć na resocjalizację i edukację w sposób bardziej otwarty i elastyczny. To doświadczenie pomogło podnieść kompetencje osobiste i zawodowe uczestników, wzrosła umiejętność lepszej komunikacji oraz empatii w relacji nauczyciel-uczeń.

W trakcie współpracy zostały nawiązane kontakty, które pozwoliły lepiej poznać inne kraje, ich system penitencjarny i edukacyjny w obszarze osób pochodzących ze środowisk wykluczonych oraz osób pozbawionych wolności. Pozwoliło to na dokonanie porównań i wyłonienie najciekawszych i najbardziej konstruktywnych rozwiązań przydatnych w codziennej pracy penitencjarnej.

Udział w projekcie umożliwił zdobycie doświadczeń z nowymi językami, kulturami, religiami i stylami życia. Przyjaźnie i porozumienia nawiązane między uczestnikami wymian międzynarodowych stworzyły perspektywy dla realizacji nowych projektów i zawiązania stałych partnerstw dwustronnych.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Projekt był dużą motywacja dla uczestników projektu do poprawy znajomości języka angielskiego. Kilka osób uczestniczyło w kursach językowych, aby osiągnąć zamierzony cel.

Jeśli chodzi o działania w zakresie informatyki i cyfryzacji, wykonywano różne zadania przy pomocy nowych narzędzi informatycznych i nowego oprogramowania, co przyczyniło się do nabycia przez uczestników nowych umiejętności w tej dziedzinie.

Wprowadzenie nowych metodologii do pracy z więźniami, ulepszenie narzędzi i form przekazu umożliwiły wybranie i zastosowanie w pracy dydaktycznej najciekawszych aspektów metodologicznych.

Nasza praca opierała się na obserwacji, analizach i współpracy co pozwoliło na wspólne i skuteczne zarządzanie projektem.

Cytaty pracowników:

- ,,Świetny projekt i niesamowite doświadczenia! Dzięki spotkaniom z kadrą z innych państw mieliśmy szansę na porównanie i doskonalenie swoich metod pracy. Dużo  obserwacji, analizy i wspólnych wniosków. Taka forma edukacji dorosłych jest idealna! Czekamy na nowe projekty partnerskie ;)’’

- ,,Zderzenie kilku różnych systemów, w naszym przypadku więziennictwa, różne rozwiązania w zakresie prowadzonej edukacji i resocjalizacji osób pozbawionych wolności jest niepowtarzalnym, namacalnym elementem współpracy partnerskiej. W dodatku różnorodność narodowa, kulturowa i religijna osób przebywająca w tamtejszych więzieniach daje możliwość spojrzenia z innej perspektywy na problemy pracowników ale i więźniów’’.

- ,,Projekt bardzo interesujący. Szczerze  polecam i przyłączam się do pozostałych opinii’’.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Marzanna Mańkowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
14.03.2016

bridge.r@dio.network - crossing boundaries

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym
ul. Głogowa 2B, 02-639 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Kwiatkowska, 22 848 82 60, 22 646 03 14, webmaster@psouu.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym (PSOUU) działa na  rzecz osób z niepełnosprawnością intelektualną mieszkających w Polsce, ich rodziców i opiekunów prawnych.

Rodzice, których dzieci zostały zdiagnozowane jako osoby z niepełnosprawnością intelektualną, chcą dać im nową rzeczywistość, zapewniając nowe możliwości. Perspektywa ta ma zastosowanie do wszystkich: małych dzieci, młodzieży i dorosłych. Nie jest intencją rodziców/opiekunów, aby dać im wszechstronnie stałą pomoc, ale raczej intencją jest zapewnienie możliwości, które pozwoliłyby im rozwijać się fizycznie, poznawczo i społecznie, tak aby mogły być aktywnymi, autonomicznymi członkami społeczeństwa

Stowarzyszenie jest uznaną organizacją państwową, ze znaczącymi osiągnięciami. Główne obszary prowadzonych działań to:

  • wczesna interwencja,
  • terapia zajęciowa,
  • zatrudnienie wspomagane,
  • mieszkalnictwo chronione,
  • IT w edukacji i terapii,
  • edukacja i rehabilitacja młodzieży.

Znaczna część oferty PSOUU skierowana jest do dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną.

PSOUU prowadzi Warsztaty Terapii Zajęciowej (WTZ) – dla osób dorosłych z orzeczonym umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności. Uczestnicy warsztatów biorą udział w zajęciach pozwalających im zdobyć umiejętności przydatne w bardziej samodzielnym życiu i w pracy.

PSOUU promuje zatrudnienie wspomagane. Rola pracownika najsilniej wpisuje się w życie w integracji i niezależność człowieka. Większość działań edukacyjnych w edukacji młodzieży i dorosłych ma umożliwiać w przyszłości zatrudnienie osoby z niepełnosprawnością intelektualną.

PSOUU prowadzi także różne formy mieszkalnictwa chronionego i wspomaganego.

Stowarzyszenie jest też liderem w skali kraju we wdrażaniu w edukację i terapię, przede wszystkim osób dorosłych, technik komputerowych i internetowych.

PSOUU składa się z ponad 11.000 członków, mając ponad 120 lokalnych oddziałów.

Tytuł projektu: 
bridge.r@dio.network - crossing boundaries
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-GB2-GRU06-11172 2
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Wlk. Brytania
Polska
Turcja
Cele projektu: 
  • Rozwój umiejętności komunikacyjnych dorosłych osób ze specjalnymi potrzebami.
  • Rozwój nowych umiejętności IT – posługiwania się sprzętem i oprogramowaniem audio oraz internetowym studiem radiowym.
  • Rozwój umiejętności społecznych poprzez tworzenie i udział w audycjach radiowych.
Obszary tematyczne: 
  • Podstawowe umiejętności dorosłych słuchaczy.
  • Edukacja międzykulturalna.
  • Nowe technologie informacyjno-komunikacyjne.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową były dorosłe osoby ze specjalnymi potrzebami wykluczone z pełnego życia społecznego. W projekcie słuchaczami były dorosłe osoby z niepełnoprawnością intelektualną oraz osoby bezdomne. W Polsce w projekcie wzięły udział osoby z trzech WTZ z różnych rejonów Polski – z Warszawy, Bytomia i Świdnicy.

Jakie były początki projektu: 

Projekt był kontynuacją projektu Sounds&Voices. W tym poprzednim projekcie PSOUU było partnerem uczącym się. Tworzenie radia i audycji okazało się być bardzo interesującą ofertą terapeutów dla osób z NI, a jednocześnie bardzo pomocną w edukacji, rozwoju i we włączaniu w życie społeczne. Tak więc kontynuacja była naturalną konsekwencją i potrzebą. Część partnerów to były instytucje znane z poprzedniego projektu, część została znaleziona przez stronę Grundtviga.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Tylko trzy Narodowe Agencje z sześciu zaakceptowały projekt,więc projekt był realizowany w partnerstwie polsko-brytyjsko-tureckim.

W ramach projektu odbyło się sześć spotkań - po dwa w każdym z krajów. W każdym z tych projektów brały udział osoby z NI z Polski oraz osoby bezdomne z Wielkiej Brytanii. Każde ze spotkań było poświęcone kolejnym etapom rozwoju radia. Jednym z lepiej pamiętanych wydarzeń na spotkaniach było napisanie i nagranie piosenki -od początku – od wyboru tematu -link do filmu z piosenką: https://www.youtube.com/watch?v=6MYwmB1eSRg&feature=youtu.be#t=2m53s

W kraju odbywały się regularnie audycje wymyślane, nagrywane i realizowane przez słuchaczy. Co tydzień audycja była emitowana z innego miejsca w Polsce – z Warszawy, Bytomia lub Świdnicy.

Przez cały czas trwania projektu wszyscy uczestnicy brali udział (lokalnie i zdalnie) w zajęciach doskonalących warsztat redaktora radia internetowego.

Raz na dwa miesiące wszyscy uczestnicy projektu spotykali się na Skypie i tworzyli wspólną, wielojęzyczną audycję. Tematy były związane z obchodami międzynarodowych dni (np. dzień bezpiecznego internetu, dzień przeciwdziałania analfabetyzmowi itp.) i na inne tematy zaproponowane przez słuchaczy. Widać było wzajemne zainteresowanie sobą nawzajem słuchaczy z różnych krajów (np. osoby z NI zaproponowały jako temat wspólnej audycji „bezdomność”) i budzącą się wzajemną sympatię.

W ramach upowszechnienia zawsze przed audycją była publikowana informacja i zaproszenie do słuchania. Wszystkie polskie audycje są zebrane w archiwum dostępnym przez stronę Stowarzyszenia. Na temat radia powstał artykuł. Jest ono także wspominane w wydanej niedawno książce „Osoba z niepełnosprawnością intelektualną w świecie nowych technologii cyfrowych”

Ewaluowano przede wszystkim spotkania w projekcie – w formie wypowiedzi nagrywanych na dyktafon lub ankiet, także rysunkowych.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
25
W wyjazdach zagranicznych: 
17
Produkty
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Audycje radiowe wciąż są tworzone i emitowane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w projekcie umożliwił poszerzenie i uatrakcyjnienie oferty pracowni Warsztatów Terapii Zajęciowej. W program pracowni włączono przygotowywanie audycji, rozmowy z uczestnikami/słuchaczami z tym związane oraz zwyczaj słuchania cotygodniowych audycji w internecie przez całą grupę, zgromadzoną w jednym pomieszczeniu (w każdej z placówek biorących udział w projekcie w Polsce). Wywiady, jakie uczestnicy przeprowadzali z pracownikami placówki czy biura były też bardzo dobrą okazją do kontaktu i rozmowy.

Redaktorzy radia zostali poproszeni przez kadrę zarządzającą biura ZG PSOUU i członków zarządu o przygotowanie audycji na wiodący temat ogólnopolskiego XXXVIII Sympozjum Naukowego "Przemoc wobec osób z niepełnosprawnością intelektualną w Polsce - terra incognita?". Zostały przygotowane trzy tematyczne audycje, które wyemitowano w czasie sympozjum. Zwrócenie się z taką prośbą jest wyrazem zauważenia radia oraz szacunku dla pracy jego redaktorów i ich osiągnięć.

Do projektu zostały zaproszone trzy placówki PSOUU z dość odległych miejsc (Warszawa, Bytom, Świdnica). Bolączką bardzo dużej, ogólnopolskiej organizacji, jaką jest PSOUU jest to, że placówki mało współpracują ze sobą. Współpraca w projekcie udała się znakomicie. Nauczyciele mogli wymienić się swoimi doświadczeniami, radościami i kłopotami, a uczestnicy warsztatów mogli wyjść ze swoich dobrze znanych warsztatów i poznać nowe osoby. Terapeuci i uczestnicy byli właściwie cały czas w kontakcie - brali udział (zdalnie) w warsztatach, w audycjach międzynarodowych czy słuchali audycji innych placówek. Są plany dalszej współpracy.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Dzięki uczestnictwu w projekcie słuchacze znacznie poprawili swoje umiejętności językowe, z jednej strony uczestnicząc w warsztatach, w czasie których ćwiczyli dykcję, z drugiej strony dbając o jasność swoich wypowiedzi; bardzo dobrym sposobem na motywację w tym kierunku było wspólne, z całą grupą przesłuchanie nagranych audycji. Porównanie najwcześniejszych i ostatnich audycji pokazuje duży postęp.

Radio internetowe wymaga wykorzystywania oprogramowania i internetu. Audycję redaktorzy robią średnio przez 3 - 4 tygodnie, a więc po wyemitowaniu audycji należało natychmiast przystępować do nagrywania kolejnej. Tak więc cały czas uczestnicy/słuchacze mieli do czynienia ze sprzętem cyfrowym i softwarem. Międzynarodowe audycje wymagały używania Skype'a.

Konieczność przygotowania i przeprowadzenia cyklicznych audycji uczy odpowiedzialności, a jednocześnie zwiększa poczucie bycia potrzebnym. Radio internetowe jednak to nie tylko tworzenie audycji, ale też planowanie. Uczestnicy/słuchacze uczyli się myśleć o przyszłości biorąc pod uwagę przeszłość, uwzględniać potrzeby i zainteresowania innych, nie tylko swoje, uczestniczyć w życiu społecznym poprzez tworzenie audycji na tematy związane z aktualnymi wydarzeniami. Niektórzy uczestnicy wykazywali się samodzielnością i inicjatywą proponując tematy audycji, w tym międzynarodowych, przygotowując pytania lub zbierając materiały. Wszystko to zwiększa umiejętności potrzebne w życiu społecznym.

Radio internetowe jest bardzo ciekawą propozycją edukacyjno-terapeutyczną. Zajmujące jest przygotowywanie audycji i ich montaż przy komputerze. Stąd wzrost motywacji do pracy i rozwoju w uczestnikach/słuchaczach.

Na zwiększenie pewności miało wpływ z jednej strony faktyczne zdobywanie nowych umiejętności i możliwość ich stałego wykorzystywania, a z drugiej strony możliwość występowania w nowej roli - np. redaktorów przeprowadzających wywiad.

Kraje partnerskie są odległe od Polski i geograficznie i kulturowo. Partnerzy przygotowywali fascynujące wyjazdy i wycieczki. Uczestnicy/słuchacze naprawdę dobrze poznali oba kraje, od strony kultury, ale i codzienności, a nie tak, jak rzesze turystów. Wykazywali też ogromne zainteresowanie, nie byli bierni, co jest dużym osiągnięciem w przypadku osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wszystkie uczestniczące w projekcie ośrodki nie zaprzestały prowadzenia audycji. Radia więc wciąż istnieją i wciąż są świetnym narzędziem edukacji, terapii i rozwoju osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Odsyłam do rodziału „Internetowe radio i telewizja” książki  „Osoba z niepełnosprawnością intelektualną w świecie nowych technologii cyfrowych” wydanej w 2015 roku przez PSOUU (http://psouu.org.pl/sites/default/files/publikacje/Poradnik_IT_-_do_internetu_0.pdf), a szczególnie do komentarza merytorycznego na str.113.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Kwiatkowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.02.2016

LIBRARY. I LOVE IT!

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Miejska Biblioteka Publiczna w Piekarach Śląskich
ul. Kalwaryjska 62D, 41-940 Piekary Śląskie
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Aleksandra Zawalska-Hawel, 505 100 202, a.zawalska.hawel@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Miejska Biblioteka Publiczna w Piekarach Śląskich to miejsce otwarte dla każdego, kto ma potrzebę osobistego rozwoju, dzielenia się wiedzą i współuczestniczenia w innowacyjnych działaniach, które już od kilku lat charakteryzują Piekarską Bibliotekę. Opierając się na zasadach tolerancji, poszanowania praw człowieka, solidarności społecznej inicjujemy działania służące aktywizacji, uczeniu się przez całe życie i rozwojowi środowiska lokalnego. Nie ma tutaj znaczenia wiek, wykształcenie, zainteresowania, umiejętności, czytanie, czy też nieczytanie książek. Pracujemy dla naszej społeczności i razem z nią w obszarze szeroko rozumianej kultury i edukacji pozaformalnej, realizujemy szereg innowacyjnych zajęć/projektów o różnorodnej tematyce. Są to m.in. warsztaty grafiki trójwymiarowej, programowania, kursy komputerowe, ale także warsztaty plastyczne, popularyzacja kultury europejskiej, nauka języków obcych prowadzona przez uczestników EVS, organizacja wystaw sztuki, prelekcje, wykłady, dyskusje, konferencje. Za działania na rzecz środowiska lokalnego w 2012 roku otrzymaliśmy certyfikat jakości Centrum Aktywności Lokalnej.

Tytuł projektu: 
LIBRARY. I LOVE IT!
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-PL1-GRU06-38768 1
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Polska
Austria
Chorwacja
Finlandia
Włochy
Hiszpania
Czechy
Turcja
Cele projektu: 

Cele główne projektu:

  • pokazanie roli bibliotek w życiu europejskich społeczności lokalnych jako prężnych ośrodków edukacji pozaformalnej;
  • wymiana doświadczeń i nabycie przez uczestników kompetencji, które będą wykorzystywane w edukacji pozaformalnej prowadzonej przez bibliotekarzy na rzecz środowisk lokalnych;

Cele szczegółowe projektu:

  • wzrost zainteresowania się edukacją pozaformalną;
  • włączenie społeczności lokalnych w działania projektowe;
  • podniesienie atrakcyjności europejskich bibliotek;
  • wzmacnianie roli bibliotek w europejskich społeczeństwach wiedzy;
  • pobudzanie aktywności obywatelskiej;
  • integracja europejskich środowisk bibliotekarskich;
  • wymiana doświadczeń, praktyk i metod w obszarze uczenia się dorosłych;
  • osobisty, społeczny i zawodowy rozwój uczestników projektu;
  • nawiązanie dialogu międzykulturowego;
  • poznanie kultur narodowych partnerów;
  • opracowanie i publikacja wielojęzycznego ”Inspiratora nowoczesnego bibliotekarza”.
Obszary tematyczne: 
  • aktywne obywatelstwo
  • obywatelstwo europejskie i wymiar europejski
  • edukacja międzykulturowa
  • dziedzictwo kulturowe
Grupa docelowa słuchaczy: 
  • bibliotekarze pracujący w bibliotekach publicznych,
  • edukatorzy/osoby wspomagające naukę w grupie,
  • użytkownicy bibliotek publicznych,
  • władze regionalne i lokalne.
Jakie były początki projektu: 

Pomysł projektu w ramach wizyt partnerskich Grundviga zrodził się w Bibliotece w Piekarach Śląskich. Chcieliśmy rozszerzyć działania naszych bibliotek współpracujących w Programie NAPLE Sister Libraries oraz Europeana Awareness. Program Sister Libraries, został zorganizowany przez międzynarodową organizację europejskich bibliotek publicznych NAPLE Forum. Polega na wymianie i wzajemnej współpracy pomiędzy bibliotekami publicznymi w krajach członkowskich NAPLE. Formy współpracy nie są ściśle określone - NAPLE Forum pomaga skontaktować ze sobą biblioteki o podobnym profilu, lecz nie pokrywa żadnych wydatków związanych z programem Sister Libraries. Część naszych partnerów (Chorwacja, Finlandia, Hiszpania i Polska) to właśnie Biblioteki Siostrzane, które podpisały porozumienie o współpracy w ramach Programu. Współpraca z kolejnymi partnerami została nawiązana na Konferencji Europeany „Public Libraries: Individual Memory, Global Heritage” w Burgos w Hiszpanii w 2012 roku, a dwóch partnerów zostało zarekomendowanych przez zaprzyjaźnione z nami instytucje kultury.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie:

Projekt „BIBLIOTEKA. KOCHAM TO!” zaangażował do współpracy osiem bibliotek publicznych z następujących państw: Austria, Chorwacja, Czechy, Finlandia, Hiszpania, Polska, Turcja, Włochy. Tematem projektu było pokazanie roli współczesnych bibliotek w życiu europejskich społeczności lokalnych jako prężnych ośrodków edukacji pozaformalnej. W ramach projektu odbyły się spotkania partnerów w następujących krajach i miastach:

  1. 21-25.10.2013 Polska: Warszawa (udział w IV Kongresie Bibliotek Publicznych) /Piekary Śląskie,
  2. 05-08.11.2013 Turcja: Aydin,
  3. 18-21.03.2014 Hiszpania: Gran Canaria - Arucas,
  4. 09-12.06.2014 Włochy: Rzym,
  5. 25-28.08.2014 Finlandia: Iisalmi,
  6. 22-27.09.2014 Chorwacja: Korčula,
  7. 13-17.04.2015 Republika Czeska: Praga/Ołomuniec,
  8. 17-21.05.2015 Austria: Dornbirn,
  9. 07-09.07.2015 Hiszpania: Barcelona.

Każde spotkanie opierało się na aktywnym uczestnictwie w 3 blokach tematycznych:

  1. "Pochwal się!" - prezentacja kluczowych działań partnera-gospodarza w zakresie edukacji pozaformalnej.
  2. "Dowiedz się!" - warsztat, dobra praktyka, seminarium.
  3. "Zobacz!" - miejsca związane z szeroko rozumianym uczeniem się.

W każdym spotkaniu partnerskim brali udział słuchacze z kraju, w którym spotkanie miało miejsce. Między wizytami w poszczególnych krajach partnerzy pracowali nad książką „Inspirer of The Modern Librarian”/”Inspirator nowoczesnego bibliotekarza”.

Upowszechnianie:

Projekt i jego rezultaty upowszechnialiśmy w mediach (radio, prasa, internet), by dotrzeć z informacją do jak najszerszego grona społeczności lokalnych. Jako koordynator projektu mieliśmy także okazję do wielokrotnego wypowiadania się przed kamerami zagranicznych telewizji i stacji radiowych. W środowiskach współpracujących z biblioteką rozprowadzaliśmy pendrive w kształcie klucza (do wiedzy) z logo programu i projektu oraz prezentacją o projekcie.

Zdobytą wiedzą i doświadczeniem uczestnicy projektu dzielili się ze współpracownikami, którzy na bieżąco wykorzystują inspiracje w codziennej pracy z dorosłymi użytkownikami. Nasi bibliotekarze wielokrotnie opowiadali o projekcie podczas prowadzonych cyklicznie lekcji bibliotecznych. Spotkania z władzami, środowiskiem bibliotekarskim oraz ze społecznością lokalną przyniosły trwały efekt w postaci dobrze wykonanego rzecznictwa na rzecz bibliotek.

Wydrukowaliśmy także papierową wersję książki „Inspirator nowoczesnego bibliotekarza” i przesłaliśmy do takich instytucji jak FRSE, FRSI, Instytut Spraw Publicznych, Biblioteka Narodowa, Jagiellońska i Śląska, Fundacja Billa i Melindy Gates’ów w Seatle.

Ewaluacja:

W trakcie każdej z wizyt zarezerwowano czas, w którym uczestnicy mogli zastanowić się i dyskutować na temat poszczególnych działań, celów czy osiągniętych dotychczas rezultatów, a także stopnia zadowolenia. Mieli możliwość oceny i wyrażenia własnej opinii. Różnorodność narzędzi ewaluacyjnych zapewniła rzetelną informację zwrotną. Uzyskane w ten sposób wnioski w konsekwencji nie spowodowały znaczących zmian w działaniach projektowych; wszyscy byli zadowoleni z przebiegu działań i przebiegu procesu uczenia się.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
590
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
  1. INSPIRATOR NOWOCZESNEGO BIBLIOTEKARZA - Międzynarodowy przewodnik dla nowoczesnych, kreatywnych bibliotekarzy w Europie, prezentujący najlepsze wzory aktywności do upowszechnienia, udostępniony w sieci z możliwością pobrania na dysk komputera. IISBN 978-83-938961-2-7.
  2. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/06/30/inspirer-of-the-modern-librarian/
  3. Z BIBLIOTEKĄ PO EUROPIE - Film dokumentujący projekt dostępny m.in. na platformie Youtube.
  4. https://www.youtube.com/watch?v=ZmCx_w3WcdQ&feature=youtu.be
  5. PANORAMA BIBLIOTEK EUROPEJSKICH - Wystawy fotograficzne podsumowujące cały projekt. w różnych formach prezentacji zależnie od możliwości i pomysłów partnerów. Zostały otwarte we wszystkich krajach biorących udział w projekcie.
  6. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/06/
  7. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/07/
  8. BIBLIOTEKA. KOCHAM TO! - Blog projektu - platforma wymiany myśli, wrażeń i opinii uczestników projektu, bibliotekarzy, użytkowników bibliotek i sympatyków.
  9. https://libraryiloveit.wordpress.com
  10. STABILNE PARTNERSTWO - W ciągu trwania projektu zawiązało się i umocniło partnerstwo między organizacjami oraz indywidualnymi osobami, biorącymi udział w projekcie. Jest to gwarancją trwałej, stabilnej współpracy międzynarodowej i podejmowania kolejnych wspólnych działań.
  11. WZROST AUTORYTETU BIBLIOTEKARZY I BIBLIOTEK JAKO CENTRÓW EDUKACJI POZAFORMALNEJ - nastąpił na skutek wprowadzenia nowych form edukacji pozaformalnej zbudowanych na wzorcach zdobytych podczas działań projektowych.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie powyższe produkty zostały (i nadal są) upowszechniane i wykorzystywane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Poprzez realizację działań projektowych nastąpił wpływ na naszą bibliotekę w zakresie:

  • wzmocnienia roli biblioteki w społeczności lokalnej,
  • integracja zespołu pracowników,
  • wzbogacenia oferty niestandardowych działań w dziedzinie edukacji dorosłych,
  • wzrostu prestiżu instytucji,
  • zarządzania,
  • wzmocnienia współpracy pomiędzy biblioteką a lokalnymi partnerami.

Poprzez realizację działań projektowych nastąpił wpływ na pracowników naszej biblioteki w zakresie:

  • wymiany doświadczeń,
  • podniesienia prestiżu zawodu bibliotekarza,
  • poznania innych kultur,
  • podniesienia poziomu znajomości języka angielskiego,
  • motywacja do dalszego rozwoju i uczenia się oraz pozyskiwania kolejnych środków na projekty międzynarodowe,
  • podniesienie poziomu wiedzy i umiejętności zarządzania projektami,
  • pracy w grupie i współodpowiedzialności,
  • rozwoju osobistego i wzrostu kompetencji zawodowych,
  • wzrostu doświadczenia we współpracy międzynarodowej,
  • pogłębienia wiedzy na temat państw partnerów.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Duży wpływ na słuchaczy odbył się poprzez m.in. publiczną prezentację projektu na szerokim forum IV Kongresu Bibliotek Publicznych w Warszawie. Spowodowało to żywe zainteresowanie obecnych, zarówno samymi działaniami, jak i Programem Uczenie się przez całe życie. Duże znaczenie miała obecność uczestników projektu i możliwość bezpośredniego kontaktu, rozmowy n/t poszczególnych aktywności. W wielu obecnych wzbudziło to chęć podjęcia działań i zaowocowało prezentacjami projektu na wizytach studyjnych, ogólnopolskich konferencjach, na które jesteśmy zapraszani. Projekt wpłynął także na pracujących w naszej placówce wolontariuszy EVS poprzez nowe spojrzenie na współpracę międzynarodową bibliotek. To dla nich nowe doświadczenie oraz nowe możliwości działań w przyszłości w swoich krajach. Projekt wpłynął na słuchaczy biorących udział w spotkaniach i zajęciach organizowanych w samej bibliotece. Ten wpływ przejawia się m.in. zainteresowaniem nauką języków obcych, licznym udziałem w publicznych prezentacjach przedstawiających kraje naszych partnerów, np. Włochy, Turcja, Hiszpania (przygotowywanych przez wolontariuszy EVS). Wszystko to powoduje silne oddziaływanie, a przez to zainteresowanie biblioteką, możliwościami współpracy międzynarodowej w różnych obszarach, a w konsekwencji przybliża do siebie ludzi z całej Europy.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wiele wypracowanych rezultatów przynosi wymierne korzyści nie tylko dla samej biblioteki, ale przede wszystkim społeczności, na rzecz której działamy. Nastąpiła implementacja dobrych praktyk zaobserwowanych u partnerów na grunt Piekarskiej Biblioteki. Wprowadziliśmy m.in. cykliczne warsztaty sztuki Ebru, organizujemy zajęcia Europejskie zabawy podwórkowe, uruchomiliśmy zajęcia z cyklu Story Cubes, będące nawiązaniem do hiszpańskich Labrantes de la Palabra. Prowadzone są prelekcje połączone z prezentacjami o krajach naszych partnerów, które cieszą się dużym zainteresowaniem lokalnej społeczności. To doskonała okazja do poznawania kultury, zwyczajów i tradycji różnych europejskich państw. To z kolei przekłada się na wzrost wiedzy, a co ważniejsze przyczynia się do wzrostu tolerancji i akceptacji dla odmienności i różnorodności. W trakcie roku szkolnego na lekcjach bibliotecznych dla młodzieży mówimy o europejskich bibliotekach, o kulturze i obyczajowości państw partnerów. Praktykę tą będziemy dalej kontynuować. Upublicznienie i łatwy dostęp do „Inspiratora Nowoczesnego Bibliotekarza” dobrze służą nieograniczonej liczbie osób (nie tylko w Polsce) i podnoszeniu kwalifikacji. Tworzą okazję do refleksji, porównań i oceny własnych osiągnięć. To ogólnodostępne źródło wzajemnej inspiracji na rzecz edukacji dorosłych. Film dokumentujący przebieg działań w ramach projektu jest lub może być motywacją do podjęcia podobnych działań na poziomie współpracy międzynarodowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Uczestnicząc w projekcie poznaliśmy wspaniałych ludzi, dzisiaj są naszymi przyjaciółmi. Byliśmy w miejscach często niedostępnych na co dzień. Daliśmy wiele z siebie i wiele otrzymaliśmy w zamian.” „Poczuliśmy się Europejczykami.”

„To było niezwykłe doświadczenie. Nie tylko pod względem zawodowym, ale także kulturowym. Mimo że różni od siebie, to jednak bardzo podobni.”

„Dzięki projektowi bardzo wiele się nauczyłam. Miałam okazję zobaczyć kolegów z europejskich bibliotek przy pracy, zapytać o interesujące mnie sprawy. Bardzo poprawiłam swój angielski.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Aleksandra Zawalska-Hawel
Data wypełnienia formularza/karty: 
26.01.2016

Yes, you can! – How to support the cultural activities of disadvantaged groups

Tematyka działań: 
Inne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Muzeum Narodowe w Krakowie
al. 3 Maja 1, 30-062 Krakow
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Lidia Kozieł-Siudut, tel. 0048 12 43 35 681, 0048 606 360530, e-mail: lkoziel@mnk.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Muzeum Narodowe w Krakowie utworzone zostało w 1879 roku jako pierwsza narodowa instytucja muzealna Polaków. Obecnie posiada 11 Oddziałów i jest jedną

z największych i najbardziej rozpoznawalnych instytucji kultury w Polsce.

Muzeum posiada bogatą kolekcję europejskiego i światowego dziedzictwa kultury, którą popularyzuje poprzez organizację wystaw stałych, galerii oraz wystaw czasowych w Polsce i za granicą.

Muzeum Narodowe w Krakowie stara się sprostać oczekiwaniom, jakie stawia przed nim współczesny odbiorca. Taki cel przyświeca różnorodnym projektom: edukacyjnym, naukowo-badawczym, digitalizacyjnym, inwestycyjnym, wydawniczym, realizowanym przez Muzeum indywidulanie czy we współpacy partnerskiej. Muzeum posiada bardzo duże doświadczenie w realizacji projektów międzynarodowych w dziedzinie edukacji.

Szeroka oferta edukacyjna proponowana przez Muzeum jest skierowana do oczekiwań i potrzeb różnych grup odbiorców, w tym również osób dorosłych (m.in. seniorów), nauczycieli, studentów, dzieci i rodzin oraz grup narażonych na społeczne wykluczenie (Muzeum realizuje nieszablonowe aktywności dla tych grup, dla których dostępna na rynku oferta jest uboga, np. wykłady tłumaczone na język migowy, warsztaty dla osób niewidzących umożliwiające im fizyczny, namacalny kontakt

z rzeźbami).

Programy edukacyjne w Muzeum projektowane są z myślą o profesjonalistach, jak

i amatorach. Są dopasowane do indywidualnych potrzeb gości i stwarzają możliwość pogłębienia wiedzy na temat sztuki, kultury i związanych z nią dziedzin. W ofercie Muzeum znajdują się m.in. wykłady, warsztaty, spotkania także z muzealnikami, panele dyskusyjne, które opprzygotowywane sa w oparciu o formułę otwarości

i zakladają interakcje z uczestnikami.

Instytucja chętnie dzieli się wiedzą i dobrymi praktykami poprzez organizację różnego rodzaju seminariów i konferencji m.in. upowszechniających rezultaty projektów. Muzeum jest również edukatorem – organizuje i nadzoruje działania stażystów, praktykantów i wolontariuszy, którzy chętnie zgłaszają się do jego oddziałów, aby zapoznać się z wielopłaszczyznową specyfiką funkcjonowania instytucji kultury. Współpraca na polu edukacji odbywa się również z udziałem edukatorów działających w obszarze nieformalnego kształcenia osób dorosłych, kadry instytucji kultury

w Polsce i za granicą, jednostek samorządu terytorialnego i organizacji pozarządowych.

W roku 2015 Muzeum zanotowało ponad 812 tys. odwiedzin osób z kraju i zagranicy, co pokazuje skalę zainteresowania ofertą kulturalną, a co za tym idzie działaniami edukacyjnymi Muzeum.

Tytuł projektu: 
Yes, you can! – How to support the cultural activities of disadvantaged groups
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013
2015
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Polska
Francja
Holandia
Turcja
Słowacja
Malta
Niemcy
Cele projektu: 

Projekt "Yes, You Can! – How to support the cultural activities of disadvantaged groups” miał na celu poprawę umiejętności instytucji i organizacji pozarządowych działających w sektorze kultury, a także mechanizmów ich zarządzania w odniesieniu do pozyskiwania funduszy na realizację projektów przygotowywanych na rzecz aktywizacji lokalnych społeczności.

Celem projektu była międzynarodowa wymiana doświadczeń dotyczących mechanizmów pozyskiwania funduszy a także dobrych praktyk stosowanych w codziennej pracy. Dzięki realizacji projektu partnerzy konsorcjum nabyli i uzupełnili wiedzę dotyczącą dziedziny pozyskiwania funduszy w celu rozpowszechniania jej wśród wszystkich zainteresowanych organizacji działających w sektorze kultury.

Obszary tematyczne: 

Obszary zagadnień w ramach projektu:

  • potrzeby i trudności lokalnych podmiotów kulturalnych w pozyskiwaniu środków na działalność w sektorze kultury i sektorach okołokulturowych (badania ankietowe);
  • współpraca z lokalnymi instytucjami pozarządowymi działającymi w sferze kultury na rzecz grup defaworyzowanych (budowanie sieci);
  • pozyskanie i uzupełnienie wiedzy dotyczącej pozyskiwania funduszy w nowej perspektywie finansowej Unii Europejskiej na lata 2014-20 („Praktyczny przewodnik po funduszach dla kultury 2014-2020”);
  • podkreślenie roli kultury w budowaniu spójności społecznej Europy oraz dla tworzenia więzi i ram współpracy w ramach lokalnych wspólnot (spotkania projektowe i wizyty studyjne);
  • niwelowanie barier językowych w komunikacji, poszukiwaniu i pozyskiwaniu środków (organizacja specjalistycznych kursów językowych oraz warsztatów z dziedziny zarządzania projektami i pozyskiwania funduszy dla NGO).
Grupa docelowa słuchaczy: 

Członkowie organizacji pozarządowych

Projekt skierowany był głównie do organizacji działających głównie w sektorze kultury i na rzecz grup defaworyzowanych. Często były to niewielkie organizacje, czasami rozpoczynające dopiero swoją działalność i poszukujące wiedzy praktycznej o możliwościach uzyskania wsparcia nie tylko finansowego.

Pracownicy instytucji kultury ze wszystkich krajów partnerów projektu

Projekt obejmował instytucje kultury o różnej wielkości i skali oddziaływania, które również stoją przed wyzwaniem nowej perspektywy finansowej by móc poprzez realizację różnych projektów budować kompleksową ofertę kultralną dla potencjalnych grup odbiorców.

Przedstawiciele jednostek samorządów terytorialnych nadzorujących działalność kulturalną i społeczną (np. w Polsce był to Miejski Ośrodek Wspierania Inicjatyw Obywatelskich)

Jednostki te kształtują politykę kulturalną i społeczną w swoich krajach, często wspierając rozwój społeczeństwa obywatelskiego poprzez granty i wsparcie instytucjonalne udzielane instytucją kultury i organizacją pozarządowym.

Pracownicy organizacji partnerskich oraz lidera projektu (Muzeum Narodowego w Krakowie)

Projekt YYC realizowany był przez partnerów z Francji, Niemiec, Holandii, Malty, Polski i Słowacji w konsorcjum, którego skład współtworzyły instytucje zróżnicowane pod względem charakteru, wielkości i rodzaju działalności, co umożliwiło spojrzenie na możliwości pozyskiwania funduszy z różnej perspektywy. Były to zarówno duża publiczna organizacja sektora kultury (Muzeum Narodowe w Krakowie), jednostka administracji publicznej (Bratysława Stare Miasto), parasolowa organizacja działająca na rzecz seniorów (BAGSO - die Bundesarbeitsgemeinschaft der Senioren-Organisationen), niewielkie organizacje pozarządowe z Holandii (Art- Age Foundation) i Malty (VisMedNet Association), jak też prywatna firma - centrum szkoleniowe Cap Ulysse z Francji.

Ciekawą perspektywę dostarczył partner spoza Unii Europejskiej organizacja pozarządowa z Turcji (Isparta Milli Egitim Genclik Spor Kulubu Dernegi), która jako państwo kandydujące do członkostwa w Unii Europejskiej również może być beneficjentem wybranych programów pomocowych.

Jakie były początki projektu: 

Inicjatorką projektu była Lidia Kozieł-Siudut, kierownik Sekcji Pozyskiwania Funduszy Muzeum Narodowego w Krakowie. Jako trener Narodowego Centrum Kultury,

w ramach swych obowiązków od 2007 roku udzielała bezpłatnych konsultacji instytucjom kultury i organizacjom pozarządowym z regionu Małopolski w zakresie przygotowania wniosków aplikacyjnych.

Obserwując entuzjazm i ogromne zaangażowanie członków organizacji pozarządowych czy pracowników domów kultury w pracy na rzecz lokalnych społeczności zauważyła jak trudno tym osobom dotrzeć do wiedzy o możliwości pozyskania funduszy i znalezienia środków na realizację często bardzo ciekawych

i bardzo potrzebnych w danej miejscowości czy gminie projektów, zwłaszcza na rzecz grup defaworyzowanych.

Projekt „Yes, You Can!” powstał w odpowiedzi na zidentyfikowane wówczas zapotrzebowanie społeczne.

Partnerzy do projektu rekrutowani byli w dwojaki sposób. Z jednej strony zaprosiliśmy do współpracy 3 dobrze nam znane instytucje z wcześniej realizowanych międzynarodowych projektów edukacyjnych, które stanowiły trzon pózniejszego konsorcjum projektowego. Ponadto informację o poszukiwaniu partnerów umieściliśmy w newsletterze wydawanym przez European network of cultural centres. Zainteresowanie naszym projektem było bardzo duże, co potwierdziło zapotrzebowanie europejskich organizacji na przedsięwzięcie tego typu.

Partnerstwo projektowe pierwotnie tworzyło 12 instytucji z całej Europy z czego 7 otrzymało dofinansowanie i przystąpiło do realizacji projektu.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerów projektu

  1. Kraków (grudzień 2013); omówienie cele projektu, metody pracy i zakres odpowiedzialności poszczególnych partnerów; przedstawienie doświadczeń partnerów w dziedzinie pozyskiwania funduszy ze szczególnym uwzględnieniem środków na rzecz kultury i osób defaworyzowanych; w spotkaniu brali udział przedstawiciele NGO z Polski.
  2. Holandia (maj 20104); podsumowanie I etapu prac projektowych (badania ankietowe w zakresie potrzeb i możliwości wsparcia dla oraganizacji pozarządowych i instytucji kultury), przedstawienie rezultatów przeprowadzonej we wszystkich krajach partnerów analizy funduszy lokalnych; warsztaty ze strategii współpracy ze sponsorami;
  3. Turcja (wrzesień 2014); przedstawienie wyników przeprowadzonej przez partnerów konsorcjum analizy rynku międzynarodowych fundacji oraz instytucji prywatnych oferujących fundusze na wsparcie działalności na rzecz kultury;
  4. Francja (listopad 2014); omówienie wyników analizy funduszy strukturalnych UE przeprowadzonej we wszystkich krajach projektu; opracowanie struktury i zawartości merytorycznej "Praktycznego przewodnika po funduszach dla kultury"; udział w warsztatach dla lokalnych NGO;
  5. Słowacja (marzec 2015); analiza programów grantowych UE, prace nad roboczą wersją przewodnika funduszach dla kultury; prezentacja roboczej wersji „Małego Słownika Fundraisera” i weryfikacja zawartych w nim pojęć;
  6. Polska (maj 2015); udział w IX Międzynarodowej Konferencji Fundraisingu w Warszawie; warsztaty, wymiana doświadczeń i informacji o pierwszych wynikach projektu  Y.Y.C z ekspertami oraz innymi uczestnikami konferencji;
  7. Malta (czerwiec 2015); prace nad ostateczną wersją „Przewodnika”; podsumowanie i ewaluacja działań projektowych;
  8. Niemcy (lipiec 2015); spotkanie poświęcone kwestiom związanym z publikacją "Przewodnika"; upowszechnianie rezultatów projektu podczas XI Niemieckiej Konferencji Seniorów we Frankfurcie; potkania z lokalnymi instytucjami kultury;
  9. Polska (lipiec 2015); organizacja konferencji podsumowującej realizację projektu, do udziału w której zaproszono instytucje kultury i organizacje pozarządowe z całego kraju. Podczas konferencji przedstawiono rezultaty projektu.

Podczas spotkań projektowych odbyły się wizyty studyjne, które służyły jako studia przypadku (case studies) do pogłębionej analizy potrzeb grup docelowych w kontekście celów projektu. We wszystkich spotkaniach brali również udział słuchacze dzieląc się najlepszymi praktykami w poszukiwaniu źródeł finansowania działalności swojej organizacji.

Działania krajowe

  • nawiązanie współpracy z organizacjami pozarządowymi w Małopolsce działającymi na polu kultury oraz Małopolskim Ośrodkiem Wspierania Inicjatyw Społecznych;
  • współpraca przy tworzeniu strony internetowej projektu oraz jego logotypu;
  • przygotowanie kwestionariusza badającego potrzeby lokalnych organizacji pozarządowych w Małopolsce w zakresie fundraisingu oraz zakres wiedzy i potrzeb NGO's w zakresie pozyskiwania funduszy na projekty kulturalne, analiza i opracowanie wniosków;
  • pogłębiona analiza funduszy UE dla kultury i grup defaworyzowanych w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem woj. Małopolskiego;
  • analiza lokalnych/regionalnych/rządowych, bilateralnych funduszy, miedzynarodowych grantów oraz środków UE, dostępnych na rynku dla organizacji kulturalnych w Polsce w perspektywie  2014-2020;
  • prace nad przygotowaniem słowniczka specjalistycznych zwrotów i wyrażeń związanych z pozyskiwaniem funduszy i zarządzaniem projektami;
  • przygotowanie spotkania informacyjnego dla grup docelowych projektu w ramach obchodów 10-lecia wstąpienia Polski do UE;
  • średniookresowa ocena projektu (w tym ewaluacja projektu, analiza i weryfikacja planu pracy) i przygotowanie raportu cząstkowego dla Agencji Narodowej;
  • organizacja i przeprowadzenie specjalistycznych warsztatów w języku angielskim o tematyce: "Language of Meetings", "Presentations Skills", "English for Negotiations", w których brali udział słuchacze z organizacji pozarządowych, Urzędu Miasta Krakowa oraz pracownicy Muzeum;
  • organizacja i przeprowadzenie specjalistycznych kursów j. angielskiego ze szczególnym uwzględnieniem słownictwa związanego z aplikowaniem, zarządzaniem i rozliczaniem projektów finansowanych z funduszy UE z udziałem grup słuchaczy opisanych powyżej;
  • opracowywanie "Praktycznego przewodnika po funduszach dla kultury 2014-2020", zebranie materiałów od partnerów (koordynator odpowiadał za kompleksowe opracowanie ostatecznej wersji dokumentu, jego formę graficzną i przygotowanie do publikacji w Internecie);
  • produkcja gadżetu (pen drive) z nagranym „Przewodnikiem” jako materiałem upowszechniającym rezultaty projektu;
  • organizacja i przeprowadzenie konferencji podsumowującej i upowszechniającej rezultaty projektu  Y.Y.C;  wzięło w niej udział 39 osób m.in. przedstawicieli NGO’s, instytucji publicznych.

Działania upowszechniające

Działania upowszechniające Projektu “Yes, You Can!” prowadzono zarówno w obrębie własnej organizacji i instytucji partnerskich oraz innych instytucji w tym administracji samorządowej (UM Krakowa, Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego) a także w mediach i w czasie krajowych i międzynarodowych spotkań i konferencji.

Działania upowszechniające prowadzone były poprzez:

  • Stronę internetową projektu (www.yesyoucanproject.com) oraz strony www partnerów projektu, w tym Muzeum Narodowego w Krakowie z wydzieloną sekcją informacyjną na temat działań projektowych i osiągniętych rezultatów, która była aktualizowana wraz z postępami prac projektowych.
  • Ankietę, stworzoną w celu określenia potrzeb organizacji działających w sferze kultury, skierowaną do kilkudziesięciu organizacji pozarządowych z Krakowa i Małopolski. Ankieta  stanowiła źródło informacji o projekcie dla potencjalnych odbiorców i słuchaczy oraz metodę promocji planowanych rezultatów projektu.
  • Lokalną sieć współpracy utworzoną w Projekcie poprzez nawiązanie kontaktów z lokalnymi organizacjami pozarządowymi oraz kulturalnymi. Rozpoczęliśmy współpracę z Miejskim Ośrodkiem Wspierania Inicjatyw Społecznych Urzędu Miasta Krakowa oraz pracownikami departamentów Urzędu Marszałkowskiego, zajmującymi się współpracą z organizacjami pozarządowymi działającymi na polu kultury. Dzięki tej współpracy informacja o działaniach projektowych została upowszechniona wśród NGO w Krakowie i Regionie Małopolski.
  • Działania informujące o projekcie wysyłane wraz z zaproszeniem do organizacji pozarządowych na specjalistyczne warsztaty i kursy z języka angielskiego.
  • Media społecznościowe, umieszczenie aktualności, informacji o wydarzeniach oraz materiałów promocyjnych na profilu facebook projektu Y.Y.C https://www.facebook.com/pages/Yesyoucanproject/704251292966454?fref=ts oraz na profilu Fundusze dla Kultury https://www.facebook.com/groups/653999561307281/?fref=ts, dedykowanemu trenerom regionalnym i konsultantom ds. strategii rozwoju Narodowego Centrum Kultury poświęconym wymianie wiedzy i doświadczeń z zakresu funduszy na kulturę.
  • W ramach obchodów 10-lecia wstąpienia Polski do UE zostało przygotowane spotkanie informacyjne dla grup docelowych projektu (http://mnk.pl/aktualnosci/mnk-10-lat-w-unii-europejskiej) -10.05.2014 r.
  • 25.05.2015 roku wstępne rezultaty pracy projektowej zostały przedstawione na konferencji zorganizowanej przez Towarzystwo Przyjaciół Muzeum Narodowego w Krakowie, skupiającej seniorów i coraz bardziej aktywizującego swoją działalność w oparciu o pozyskane fundusze zewnętrzne.
  • W dniach 12- 14.05.2015 roku przedstawiciele Muzeum Narodowego w Krakowie oraz organizacji Art–Age z Holandii promowali projekt „Yes, You Can!” w czasie uczestnictwa w międzynarodowej Konferencji w Warszawie przez Polskie Stowarzyszenie Fundraisingu (9th International Fundraising Conference in Warsaw).
  • Zorganizowanie w dniu 22.07.2015 roku konferencji podsumowującej projekt Y.Y.C, w której wzięło udział 39 osób w tym 20 przedstawicieli organizacji pozarządowych, 12 pracowników MNK oraz 7 osób reprezentujących inne instytucje (Urząd Miasta Krakowa, Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, Uniwersytet Jagielloński, Cap Ulysse).
  • Publikacja rezultatów projektu w postaci „Praktycznego przewodnika po funduszach dla kultury 2014-2020”, podręcznik w formacie PDF udostępniony na stronie projektu.
  • Informacja o możliwości skorzystania z powyższego opracowania została przekazana do Punktów Informacyjnych Funduszy Europejskich na terenie całej Polski.

Działania ewaluacyjne

Ewaluacja projektu miała charakter on-going i ex-post. Była realizowana w czasie wszystkich międzynarodowych spotkań projektowych, podczas których każdy

z partnerów projektowych przedstawiał sprawozdanie podsumowujące wykonanie działań projektowych przewidzianych do realizacji w danym terminie zgodnie

z harmonogramem projektu. Za ewaluację projektu odpowiedzialny był koordynator –MNK.

Ewaluacja miała charakter rzeczowy i jakościowy. Każde spotkanie projektowe było ewaluowane za pomocą ankiety a wnioski były przekazywane wszystkim partnerom. Na ostatnim spotkaniu projektowym z udziałem wszystkich partnerów projektu (czerwiec 2015) przeprowadziliśmy wspólne podsumowanie i ewaluację wszystkich działań projektowych.

Ponadto ocenie został poddany główny produkt projektu „Praktyczny przewodnik po funduszach dla kultury 2014-2020”. Wersja robocza dokumentu została przekazana wraz z ankietą ewaluacyjną ekspertom działającym na rynku pozyskiwania funduszy

w krajach projektu. Wnioski i sugestie zostały uwzględnione przy tworzeniu ostatecznej wersji przewodnika.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
69
W wyjazdach zagranicznych: 
2
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Strona projektu: http://www.yesyoucanproject.com.
  2. Fanpage projektu na facebooku: https://www.facebook.com/yesyoucannetwork/?fref=ts.
  3. “The practical guide on funding for culture 2014-2020”.
  4. Ankieta badająca potrzeby lokalnych instytucji kultury i organizacji pozarządowych, wraz z wynikami analizy.
  5. Pogłębiona analiza funduszy UE dla kultury i grup defaworyzowanych w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem woj. Małopolskiego.
  6. „Mały Słowniczek Fundraisera”.
  7. Materiały z warsztatów i kursów języka angielskiego wraz z wytycznymi instytucji szkoleniowej.
  8. Ulotka.
  9. Gadżet projektu (pen drive).
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
  1. strona projektu: http://www.yesyoucanproject.com.
  2. Fanpage projektu na facebooku: https://www.facebook.com/yesyoucannetwork/?fref=ts.
  3. “The practical guide on funding for culture 2014-2020”, podręcznik w formacie PDF udostępniony na stronie projektu i bazie EST.
  4. Pogłębiona analiza funduszy UE dla kultury i grup defaworyzowanych w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem woj. Małopolskiego.
  5. „Mały Słowniczek Fundraisera”.
  6. Materiały z warsztatów i kursów języka angielskiego.
  7. Ulotka.
  8. Gadżet projektu (pen drive).
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Muzeum Narodowe w Krakowie znajduje się obecnie w fazie przeobrażeń organizacyjnych. W związku ze zmianami w strukturze zarządzania planowane dotychczas ścieżki rozwoju instytucji są weryfikowane. Strategia Rozwoju Muzeum na lata 2014-2020 jest aktualizowana i uzupełniana o nowe wytyczne i założenia. W związku z tym wszelkie doświadczenia zdobyte przez pracowników w czasie realizacji projektu Y.Y.C są uwzględniane przy opracowaniu kierunków rozwoju

i strategii Muzeum na dalsze lata.

Udział pracowników Muzeum w kursach i warsztatach językowych podniósł ich kompetencje językowe i w dziedzinie współpracy międzynarodowej i wpisał się w strategię podejmowanych przez naszą instytucję działań, polegających na podnoszeniu kwalifikacji pracowników i wspieraniu ich wszelkich aktywności na rzecz "uczenia się przez całe życie".

Realizacja niniejszego projektu otworzyła Muzeum na współpracę z organizacjami pozarządowymi jako istotnym, kreatywnym partnerem posiadającym wiedzę i doświadczenie w realizacji projektów z dziedziny kultury ze szczególnym uwzględnieniem grup defaworyzowanych..

Szczególne znaczenie ma współpraca nawiązana z Miejskim Ośrodkiem Wspierania Inicjatyw Społecznych Urzędu Miasta Krakowa, która otworzyła obie instytucje na nowe formy pracy.

Nawiązane kontakty owocują współpracą w postaci organizacji wspólnych projektów np. razem z Towarzystwem Przyjaciół Muzeum złożyliśmy wniosek na organizację koncertów Muzeum Karola Szymanowskiego.

Projekt był interesującą możliwością współpracy z organizacjami pozarządowymi działającymi aktywnie w obszarze kultury, z którymi Muzeum do tej pory nie miało okazji współpracować w takim zakresie i w takiej liczbie.

Dzięki wizytom studyjnym w organizacjach kultury i pozarządowych w czasie międzynarodowych spotkań projektowych we Francji, Niemczech, Turcji, Holandii, Słowacji i na Malcie pracownicy Muzeum zyskali szeroką wiedzę o realizacji projektów na rzecz grup defaworyzowanych w krajach partnerów wraz z wiedzą o sposobie ich finansowania. Niezwykle cenna była dla nas wizyta studyjna w dziale rozwoju Rijskmuseum. Obecnie pracujemy nad wdrożeniem w Muzeum Narodowym w Krakowie metod fundraisingu stosowanych w jednym z najważniejszych muzeów na świecie.

Udział w niemieckiej konferencji seniorów we Frankfurcie nad Menem zwrócił naszą uwagę jak ogromną i rosnącą wciąż grupą są europejscy seniorzy i jak wiele jest jeszcze do zrobienia w kontekście przygotowania społeczeństwa europejskiego, w tym instytucji kultury, na rosnące i różnorodne potrzeby tej grupy docelowej. Właśnie to ogromne wyzwanie podjęło Muzeum przygotowując projekt stażowy pn. „Strategie dla przyszłości”, który umożliwi pracownikom kadry edukacji dorosłych Muzeum podniesienie kompetencji i wdrożenie zaobserwowanych metod (m.in. oferta edukacyjna dla osób dotkniętych demencją i chorobą Alzhaimera) w naszym muzeum.

Dzięki realizacji projektu „Yes, You Can!” Muzeum Narodowe w Krakowie zaczęło kreować swój wizerunek jako centrum kompetencji w dziedzinie pozyskiwania funduszy na rzecz kultury i środowisk defaworyzowanych.

Wszystkie działania projektowe budują doświadczenie i mają przełożenie na kolejne inicjatywy. W chwili obecnej zespół pracowników Muzeum przygotowuje 3 projekty we współpracy międzynarodowej wykorzystując pozyskane kontakty oraz wiedzę o funduszach i nabyte kompetencje językowe.

W ramach stworzonej w projekcie sieci wciąż jesteśmy w kontakcie z większością partnerów konsorcjum projektowego i nadal dzielimy się wiedzą o nowych inicjatywach z dziedziny fundraisingu.

Wymiana doświadczeń i skorzystanie z wiedzy partnerów projektu stanowią inspirację do działań muzealnych prowadzonych w kierunkach innych niż przyjęte do tej pory. Projekt otworzył Muzeum Narodowe w Krakowie na nowe formy współpracy.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Działania projektowe wpłynęły na lokalne organizacje poprzez wzmocnienie ich świadomość i dostęp do  narzędzi wykorzystywanych w procesie poszukiwania

i pozyskiwania funduszy.

Organizacje pozarządowe niechętne biurokracji z dużą rezerwą podchodziły do naszych planów związanych z opracowaniem "Praktycznego przewodnika po funduszach..." wyrażając swoje obawy z przygotowania kolejnego opracowania o charakterze teoretyczno-encyklopedycznym. Jednakże w trakcie współpracy w ramach projektu początkowy dystans zastąpiło bardzo otwarte podejście i chęć uczestniczenia w różnych działaniach projektowych, co zaowocowało propozycjami przyszłej współpracy projektowej.

Dzięki działaniom upowszechniającym rezultaty projektu (m.in. konferencji) pobudziliśmy wśród innych instytucji świadomość, że możliwości pozyskiwania funduszy są dostępne dla wszystkich, nie tylko „wielkich graczy”.

Słuchacze mieli możliwość obserwacji mechanizmów tworzenia sieci współpracy oraz uczestniczenia w spotkaniach projektowych w międzynarodowym środowisku. Udział w wizytach studyjnych umożliwił obserwację metod pracy stosowanych przez różnorodne organizacje i instytucje  w krajach partnerskich projektu.

Pozyskanie doświadczenia w tym zakresie  umożliwiło słuchaczom przeniesienie dobrych praktyk na grunt swoich macierzystych instytucji.

Projekt ułatwił słuchaczom nawigację po rynku funduszy czyniąc go bardziej przystępnym. Ponadto "Przewodnik" dostarcza również informacji jak kształtują się

w różnych krajach konsorcjum projektowego możliwości finansowania projektów kulturalnych i pozyskania partnerów do współpracy uwzględniając uwarunkowania gospodarcze, społeczne i kulturowe.

Niektóre organizacje nabrały większej odwagi do realizacji projektów i złożyli wnioski na ich dofinansowanie (np. Fundacja Instytut Rozwoju Człowieka czy wspomniane wyżej Towarzystwo Przyjaciół Muzeum Narodowego w Krakowie).

Miejski Ośrodek Wspierania Inicjatyw Społecznych ma doświadczenie w pracy z organizacjami pozarządowymi – dla tej instytucji „podpatrzone” w ramach wizyt studyjnych pomysły i inicjatywy wskazały nowe kierunki współpracy z organizacjami pozarządowymi w regionie tak, by działania urzędu wspierające budowę społeczeństwa obywatelskiego bardziej odpowiadały potrzebom grup docelowych.

Słuchacze polscy biorący udział w spotkaniu projektowym, spotkaniach informacyjnych czy konferencjach zostali wyposażeni w kompleksową wiedzę na temat możliwych źródeł finansowania projektów z dziedziny kultury ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb grup de faworyzowanych , a uczestnictwo w warsztatach "Language of Meetings", "Presentations Skills", "English for Negotiations" oraz kursie językowym nie tylko podniosło ich kompetencje językowe ale również przyczyniło się do poprawy metod pracy i zarządzania ich organizacjami.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Projekt „Yes, You Can!” zrealizował swój główny cel jakim było ułatwienie przygotowania europejskich instytucji kultury oraz organizacji pozarządowych  realizujących projekty z dziedziny kultury do pozyskiwania funduszy w nowej perspektywie finansowej Unii Europejskiej.

Głównym rezultatem projektu jest „Praktyczny przewodnik po funduszach dla kultury 2014-2020” dostępny na stronie www.yesyoucanproject.com, który jest wykorzystywany nie tylko przez partnerów projektu ale przede wszystkim przez organizacje pozarządowe we wszystkich krajach projektu.

Przewodnik stanowi kompendium wiedzy po funduszach krajowych, unijnych

i międzynarodowych finansujących projekty sektora kultury i przemysłów okołokulturowych w krajach konsorcjum projektowego (Polsce, Słowacji, Niemczech, Turcji, Francji, Holandii i Malcie) w okresie 2014-2020. Dokument zawiera konkretną wiedzę, potrzebną do poszukiwania i pozyskiwania funduszy na „kulturalne” propozycje projektowe wraz z wieloma wskazówkami praktycznymi.

Informacja o możliwości skorzystania z podręcznika dostępnego on-line wszystkim osobom zainteresowanym została przekazana do Punktów Informacyjnych Funduszy Europejskich na terenie całej Polski, które polecają to opracowanie potencjalnym wnioskodawcom jako jedno ze źródeł informacyjnych na temat funduszy nowej perspektywy finansowej.

Rezultaty przeprowadzonej wśród organizacji działających w sferze kultury ankiety, dostarczyły informacji stanowiącej podwaliny do realizacji kolejnych przedsięwzięć, ponieważ wykazały, że organizacje pozarządowe wciąż potwierdzają istnienie barier w sięganiu po środki zewnętrzne.

Wiedza zdobyta w trakcie warsztatów i kursu języka angielskiego z tematyki pozyskiwania funduszy jest wykorzystywana przez przedstawicieli lokalnych NGO

w bieżącej pracy.

Zorganizowana w siedzibie MNK konferencja podsumowująca rezultaty projektu wyposażyła uczestników w wiedzę na temat potencjalnych źródeł finansowania w tym również projektów międzynarodowych oraz możliwości pozyskiwania partnerów do współpracy. Uczestnicy wykazali ogromne zainteresowanie „Małym Słownikiem Fundraisera” - narzędziem ułatwiającym pracę z dokumentami Komisji Europejskiej.

Doświadczenie uzyskane w trakcie rozmaitych spotkań, konferencji, wizyt studyjnych i innych eventów międzynarodowych jest i będzie wykorzystywane w kolejnych inicjatywach, pomysłach na  pozyskiwanie środków, tworzenie sieci współpracy i realizację projektów.

Projekt wzmocnił ducha inicjatywy i przedsiębiorczości wśród zaangażowanych przedstawicieli organizacji pozarządowych i pracowników Muzeum Narodowego w Krakowie. Wierzymy, że wskazując drogę do pozyskiwania funduszy (poprzez dostarczanie informacji i metod oraz podejścia do funduszy krajowych, międzynarodowych i europejskich) zmniejszyliśmy bariery w podejmowaniu inicjatyw oraz obawy w rozpoczynaniu nowych działalności w tym np. w podejmowaniu współpracy projektowej na poziomie międzynarodowym.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Uczestnicy konferencji podsumowującej projekt wykazali duże zainteresowanie przedstawioną tematyką; usłyszeliśmy wiele pochlebnych opinii i podziękowań dotyczących „małego słownika fundraisera”, jako narzędzia ułatwiającego zrozumienie pojęć oraz pracy osobom poszukującym możliwości dofinansowania i piszącym projekt.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Projekt Muzeum Narodowego w Krakowie cechowało innowatorskie podejście. W Polsce pozyskiwanie funduszy często traktowane jest jako poboczny i może trochę wstydliwy proces niezbędny, niestety, do realizacji celów wyższych.

Tymczasem w wielu krajach Europy Zachodniej fundraising jest ważnym elementem budowania społeczeństwa obywatelskiego, a udział w zbiórce funduszy na godny cel jest elementem budowania więzi społecznych. Również w Polsce są˛ piękne przykłady takich inicjatyw  jak np. „Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy“, która stała się narodowym świętem solidarności z potrzebującymi.

Takiego nowoczesnego, innowacyjnego podejścia pragnęliśmy uczyć przedstawicieli instytucji kultury i organizacji pozarządowych realizując projekt „Yes, You Can!“.

Pragnęliśmy pobudzić przedsiębiorczość i wskazać jak poprawić metody zarządzania szczególnie małych organizacji pozarządowych, aby pracując na  rzecz lokalnych wspólnot mogły one oprzeć się o filantropię społeczną i społeczną odpowiedzialność biznesu, co docelowo przyczyni się do budowania postaw obywatelskich

i prospołecznych a docelowo wzmocni działania trzeciego sektora w naszym kraju.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Kubaty-Kasprzyk
Data wypełnienia formularza/karty: 
02.02.2016

European Territory of Culture

Tematyka działań: 
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Muzeum Narodowe w Krakowie
al. 3 Maja 1, 30-062 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Walczyk, awalczyk@mnk.pl, 12 43 35 462
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Muzeum Narodowe w Krakowie jest najstarszym i jednym z największych muzeów w Polsce. Posiada 10 oddziałów i 15 galerii prezentujących sztukę i rzemiosło od czasów starożytnych do współczesności. Misją Muzeum jest świadczenie o wartościach narodowych i ogólnoludzkich poprzez upowszechnianie sztuki światowej i polskiej. Muzeum organizuje wiele wystaw czasowych, prowadzi również działalność wydawniczą. Realizuje różne formy działań edukacyjnych – z dziećmi, młodzieżą i rozmaitymi grupami dorosłych, a także z osobami niepełnosprawnymi. Programy przygotowywane przez Muzeum dostosowane są do indywidualnych potrzeb naszych gości i stwarzają możliwość nie tylko pogłębienia wiedzy na temat sztuki i kultury, ale również spojrzenia na nie w niestandardowy sposób.

Tytuł projektu: 
European Territory of Culture
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-SI1-GRU06-05516 3
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Słowenia
Polska
Cypr
Turcja
Wlk. Brytania
Cele projektu: 

Celem projektu był rozwój nowych umiejętności związanych ze sztuką i kulturą u osób z niepełnosprawnością intelektualną, poprzez  promowanie kulturowego bogactwa państw europejskich, zrozumienia międzykulturowego i wzajemne dzielenie się wiedzą. Chcieliśmy zachęcić uczestników projektu do poznawania swojego kraju i jego kultury oraz kultury i zwyczajów krajów partnerskich, a przy okazji stworzyć możliwość poznania osób z innych krajów i wyjazdu za granicę. Z instytucjonalnej strony celem projektu było promowanie współpracy pomiędzy partnerami w sferze kultury oraz współpracy

i wymiany doświadczeń oraz dobrych praktyk w dziedzinie edukacji nieformalnej.

Obszary tematyczne: 

Edukacja kulturalna dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Dorosłe osoby z niepełnosprawnością intelektualną, opiekunowie osób niepełnosprawnych, edukatorzy muzealni.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł projektu zrodził się na spotkaniu w Słowenii zatytułowanym „Adults with Special Needs in Lifelong Learning”, na którym przedstawiciele organizacji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną z Portugali, Słowenii, Hiszpanii, Cypru i Wielkiej Brytanii postanowili stworzyć projekt mający na celu  podwyższenie kompetencji kulturowych osób ze specjalnymi potrzebami. Muzeum Narodowe w Krakowie zostało zaproszone do wzięcia udziału w projekcie przez partnera brytyjskiego, z którym współpracowało już przy innym projekcie. Ostatecznie biorącymi udział w projekcie partnerami zostali: Wlk. Brytania, Słowenia, Turcja, Cypr i Polska.

Krótki opis przebiegu projektu: 

I. Spotkania partnerskie:

  1. Lublana (Słowenia), 9-11 grudnia 2013. Spotkanie miało przede wszystkim charakter organizacyjny. Wzięło w nim udział 3 pracowników MNK bezpośrednio zaangażowanych w realizację projektu.
  2. Larnaka (Cypr), 6-8 maja 2014. Podczas spotkania jego uczestnicy zapoznali się z metodami pracy organizacji goszczącej – Saint Lazarus Centre for People With Special Needs. W spotkaniu udział wzbiło 2 pracowników Działu Edukacji MNK.
  3. Kraków (Polska), 23 – 25 września 2014. Uczestnicy spotkania brali udział w warsztatach i aktywnym zwiedzaniu oddziałów Muzeum Narodowego w Krakowie. Odwiedzili również podopiecznych Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie (uczestników projektu z Polski), którzy zaprezentowali sztukę teatralną „Sen Aniołów.” W spotkaniu wzięły udział 43 osoby ze wszystkich organizacji partnerskich.
  4. Londyn (Wielka Brytania), 24-26 marca 2015. W trakcie spotkania uczestnicy brali udział w warsztatach organizowanych w różnych londyńskich muzeach (m.in. The Foundling Museum, V&A Museum). Wysłuchali również opery napisanej i zaśpiewanej przez uczestników warsztatów organizowanych przez Outside in Pathways. W spotkaniu udział wzięło 3 słuchaczy ze Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie wraz z opiekunką oraz 4 pracowników MNK.
  5. Ankara (Turcja), 15-17 czerwca 2015. Spotkanie podsumowujące projekt oraz mające na celu zapoznanie się z działalnością Sosyal Yardimlaşma veDayanişma Vakfi. Ze strony Muzeum w spotkaniu udział wzięły 3 osoby.

II. Działania krajowe

  1. Muzeum? Kontakt! - cykl warsztatów dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. W ramach cyklu odbyło się 10 warsztatów w ciągu 5 miesięcy. Wzięło w nich udział 94 osoby z 7 ośrodków zajmujących się dorosłymi osobami z niepełnosprawnością intelektualną. Podczas warsztatów uczestnicy poznawali różne formy komunikowania się i przekazywania emocji (np. za pomocą gestów, kolorów, dźwięków). Punktem wyjścia do rozmów i ćwiczeń były zabytki zgromadzone w Muzeum Narodowym w Krakowie.
  2. Warsztat integracyjny - przed rozpoczęciem drugiego cyklu warsztatów zorganizowane zostało spotkanie, podczas którego uczestnicy ze Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie, prowadzący, wolontariusze i pracownicy MNK mieli możliwość się poznać, oswoić z przestrzenią Muzeum i nauczyć się ze sobą współpracować.
  3. Słowo/Obraz/Europa - warsztaty dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. Cykl obejmował dwa rodzaje warsztatów: językowo-teatralne oraz plastyczne. Brała w nich udział stała grupa uczestników ze Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie. Spotkania odbywały  się w różnych oddziałach Muzeum. Odbyło się 10 warsztatów (po 5 z każdego rodzaju), w których udział wzięła stała grupa 15 osób.
  4. Zabierz się z nami – podsumowanie warsztatów z cyklu Słowo/Obraz/Europa, w trakcie którego uczestnicy zaprezentowali swoje prace oraz przygotowane podczas warsztatów przedstawienie.
  5. Szkolenie dla pracowników, współpracowników i wolontariuszy Działu Edukacji Muzeum Narodowego w Krakowie, poprowadzone przez p. Stanisławę Szczepaniak – kierowniczkę Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie. Udział w szkoleniu wzięło 13 osób (15.04.2014).
  6. Muzeum jest dla wszystkich - wykład Barry’ego Ginley’a, doradcy do spraw równości i dostępu w V&A Museum w Londynie, który przyjechał na spotkanie projektowe w Krakowie wraz z grupą z Outside in Pathways. Wykład odbył się w Sali audiowizualnej w Gmachu Głównym MNK, był otwarty dla publiczności, tłumaczony symultanicznie. Wykład został nagrany i dostępny jest na stronie mediateki MNK http://www.mediatekamnk.pl/obiekt.php?id=5543.
  7. Szkolenie dla pracowników, współpracowników i wolontariuszy Działu Edukacji, prowadzone przez Barry’ego Ginley’a z V&A Museum na temat sposobu współpracy z osobami z niepełnosprawnościami.

III. Działania upowszechniające

  1. Blog projektu, na którym pojawiały się informacje o spotkaniach projektowych oraz wydarzeniach lokalnych, zdjęcia, filmy i wszystkie efekty działań i produkty zrealizowane w ramach projektu (https://europeanterritoryofculture.wordpress.com/).
  2. Informacje o projekcie na stronie Muzeum Narodowego w Krakowie.
  3. Zaproszenie na warsztaty w ramach cyklu "Muzeum? Kontakt!"- mailing do instytucji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną.
  4. Zaproszenie do śledzenia bloga projektu - mailing do instytucji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną oraz  do muzeów w Polsce.
  5. Zaproszenie na wykład Barry'ego Ginley'a w Muzeum Narodowym w Krakowie - mailing do muzeów oraz instytucji kultury z Krakowa i okolic.
  6. Informacje o zakończeniu projektu i produktach powstałych podczas jego realizacji - mailing do instytucji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną oraz muzeów w Polsce.
  7. Mapka z zabytkami i atrakcjami Krakowa oraz przypinki z logiem projektu dla uczestników spotkania projektowego w Krakowie.
  8. Darmowa publikacja w wersji elektronicznej na temat pracy z osobami niepełnosprawnymi w muzeum (wersja polska i część w wersji angielskiej) dostępna na stronie MNK i blogu projektu.

IV Działania ewaluacyjne

Działania ewaluacyjne były prowadzone na bieżąco po każdym warsztacie i spotkaniu. Opiekunowie grup uzupełniali ankietę, natomiast uczestnicy dokonywali oceny warsztatów poprzez specjalnie przygotowane zadania (rysowanie uśmiechniętych lub smutnych buziek, zaznaczanie jasnych lub ciemnych kolorów na palecie itp.).

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
109
W wyjazdach zagranicznych: 
16
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Blog  - https://europeanterritoryofculture.wordpress.com/).
  2. Zabierz się z nami - film ze spotkania podsumowującego cykl warsztatów Słowo/Obraz/Europa (dostępny na blogu projektui stronie Muzeum narodowego w Krakowie – www.mnk.pl).
  3. Nagranie z wykładu Barry’ego Ginley’a Muzeum jest dla wszystkich dostępny na blogu projektu i stronie Muzeum Narodowego w Krakowie – www.mnk.pl.
  4. Publikacja Na równi. Osoby z niepełnosprawnością intelektualną w muzeum - skierowana przede wszystkim  do edukatorów, pracowników muzeów oraz osób pracujących z osobami z niepełnosprawnością intelektualną. Jest dostępna na blogu projektu oraz stronie internetowej MNK. Zawiera przykładowe scenariusze zajęć. Skrócona wersja publikacji została przetłumaczona na język angielski.
  5. Słownik zawierający podstawowe zwroty i słowa w językach państw partnerskich. Jest on dostępny w formie dokumentu tekstowego oraz filmów, na których uczestnicy projektu wypowiadają poszczególne słowa tak, by można było nauczyć się ich wymowy.
  6. Broszura opisująca metody pracy wszystkich organizacji partnerskich.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Informacje o projekcie oraz link do bloga i publikacji został przesłany do pracowników muzeów w całej Polsce oraz ośrodków zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną w okolicach Krakowa.

Publikacja „Na równi” zawiera scenariusze zajęć, które powstały podczas realizacji projektu, upowszechniając je zachęcamy opiekunów grup do samodzielnej pracy ze swoimi podopiecznymi w Muzeum.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Stały kontakt z zagranicznymi partnerami i konieczność komunikowania się w języku angielskim wpłynęły znacząco na zwiększenie umiejętności językowych wśród pracowników realizujących projekt. Spotkania w krajach partnerskich oraz przygotowany słownik z podstawowymi zwrotami w językach krajów partnerskich przyczynił się do zwiększenia umiejętności językowych oraz poszerzenia wiedzy o krajach partnerskich. Wyjazdy zagraniczne były również okazją do odwiedzenia muzeów w różnych krajach, poznania ich zbiorów oraz wymiany doświadczeń nie tylko w zakresie pracy z osobami z niepełnosprawnościami. Prowadzenie bloga projektu, konieczność jego uzupełniania wpłynęła na zwiększenie umiejętności TIK. Stała i długotrwała współpraca z grupami osób z niepełnosprawnością intelektualną, szkolenia i wykład oraz wymiana doświadczeń i możliwość obserwowania pracy partnerów wpłynęły znacząco na zwiększenie umiejętności pedagogicznych pracowników Działu Edukacji. Realizacja projektu wpłynęła na zwiększenie umiejętności zarządzania projektami, a pozytywny odbiór ze strony uczestników wpłynął na zwiększenie motywacji do realizowania tego typu projektów w przyszłości.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Podczas warsztatów, szczególnie cyklu Słowo/ Obraz/ Europa, uczestnicy projektu poznawali podstawowe słowa i zwroty w języku angielskim oraz zdobywali wiedzę o krajach partnerskich i ich kulturze. Zdobytą wiedzę mogli praktycznie wykorzystać podczas spotkania projektowego w Krakowie, gdzie mieli możliwość nawiązania znajomości z uczestnikami z innych krajów oraz podczas wyjazdu do Londynu. Spotkania z zagranicznymi uczestnikami oraz comiesięczne spotkania w Muzeum przyczyniły się do wzrostu umiejętności społecznych oraz pewności siebie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wartością projektu była możliwość zrealizowania stałego cyklu warsztatów dla osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz dłuższej współpracy ze stałą grupą osób. Dzięki warsztatom uczestnicy oswoili przestrzenie muzealne, a pracownicy Muzeum otwarli się na nowe grupy odbiorców. Liczymy na to, że wypracowane scenariusze oraz publikacja będą inspiracją dla animatorów i opiekunów osób z niepełnosprawnością intelektualną. Trwałością projektu jest nawiązanie współpracy Działu Edukacji z Środowiskowym Domem Samopomocy w Skawinie oraz  z partnerami zagranicznymi. 

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Katarzyna - uczestniczka warsztatów: Chciałam być na każdych zajęciach!

Jadwiga – uczestniczka warsztatów: Kiedy idziemy tam znowu?  

Komentarz opiekuna grupy zamieszony w ankiecie ewaluacyjnej: Podziękowania dla pani prowadzącej. Bardzo inspirujące zajęcia, pobudzające wyobraźnię naszych uczestników. Zajęcia prowadzone z rozmachem, jeszcze raz dziękujemy.

Agnieszka Bajorska, wolontariuszka: Uczestnicząc w warsztatach dla osób niepełnosprawnych, zrozumiałam, że trzeba cieszyć się każdą najmniejszą rzeczą, każdą chwilą. W trudniejszych sytuacjach, które doprowadzają mnie do smutku, i kiedy cała energia opada, wystarczy, że przypomnę sobie te zajęcia i czuję się jak nowo narodzona. To doświadczenie sprawiło, że w moim życiu pojawiło się więcej dni tych weselszych, więcej chęci do działania i więcej optymizmu. Muzeum pozwoliło mi spojrzeć na życie, na kulturę i sztukę z trochę innej perspektywy.

Stanisława Szczepaniak; kierowniczka SDŚ Skawina: Osobiście uważam, że wykorzystanie przestrzeni muzealnej wraz z jej unikatowym wnętrzem jako pomysł edukacyjny jest bardzo trafiony. Dla wszystkich uczestników zajęć, w tym terapeutów, jest to doświadczenie bezcenne. Sprawdzenie umiejętności adaptacyjnych, percepcji, stopnia zainteresowania w tak bezpośrednim kontakcie z wiedzą i kulturą naszych podopiecznych jest niezwykle rozwijające. Zwłaszcza gdy uwzględni się stopień zróżnicowania dysfunkcji, które mają.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Walczyk
Data wypełnienia formularza/karty: 
27.01.2016

The world of childhood through stories and sport

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja rodziców i rodzin
Edukacja zdrowotna
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Inne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Centrum Edukacji i Wspierania RES-GEST
ul. Langiewicza 22, 35-085 Rzeszów
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Piotr Krupa, 785 141 060,krupio@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Celem Centrum Edukacji i Wsparcia „RES-GEST” jest prowadzenie działalności edukacyjno – oświatowej, kulturalnej, zawodowej, społecznej i medycznej skierowanej do osób niesłyszących. Istotnym elementem działalności jest edukacja w zakresie Polskiego Języka Migowego różnych grup społecznych i zawodowych. Posiadamy ekspertów w zakresie nauczania języka migowego oraz w zakresie świadczenia usług tłumaczenia na język migowy. Realizujemy wiele projektów edukacyjnych z wykorzystaniem nowych technologii, a naszym atutem jest prowadzenie edukacji osób niesłyszących z wykorzystaniem filmów tłumaczonych na język migowy.

Tytuł projektu: 
The world of childhood through stories and sport
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-RO1-GRU06-29576 3
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Rumunia
Turcja
Polska
Dania
Cele projektu: 

Celem głównym projektu było rozwijanie kompetencji rodzicielskich tych rodziców, którzy mają dzieci z ciężką wadą słuchu lub głuche dzieci, oraz głuchych rodziców którzy mają słyszące dzieci. By osiągnąć zamierzony cel zorganizowane zostały grupy edukacyjne których zadaniem było wsparcie rodziny z problemami wychowawczymi, gdzie rodzice uczyli się jak używać bajek i sportu jako wartościowych narzędzi w procesie edukacji ich dzieci.

Projekt ten miał również na celu ułatwienie dzieciom głuchym lub z wadą słuchu zbliżenie się do klasycznych bajek, i zrozumienie ich treści po przez wizualne formy przekazu. Pozwoliło to osobom niesłyszącym poczuć się na równi z osobami słyszącymi gdy czerpały przyjemność z poznawanych historii. Tym sposobem, rodzice mogli używać bajek jako wartościowych narzędzi w procesie edukacji ich dzieci.

Innym wartościowym narzędziem edukacji głuchych dzieci jest sport. Z tego powodu, drugim celem programu było zwiększenie świadomości rodziców co do roli sportu w środowisku głuchych, i tworzenie programów które pozwolą dzieciom być aktywnymi uczestnikami zajęć sportowych jako sportowcy lub organizatorzy, a także w późniejszym życiu, kiedy nie będą oni już dłużej mieć chęci lub możliwości by rywalizować, jako widzowie, ze wszystkimi korzyściami płynącymi z socjalizacji jaką przynosi taka forma angażowania się.

Cele te zostały osiągnięte po przez:

  • Wzmocnienie umiejętności rodzicielskich rodziców których dzieci są niesłyszące lub mają wadę słuchu, oraz niesłyszących rodziców którzy mają słyszące dzieci. W ramach projektu nauczyliśmy ich jak skutecznie wykorzystywać sport oraz bajki jako narzędzia edukacyjne dla dzieci.
  • Udostępnienie bajek o charakterze edukacyjnym niesłyszącym dzieciom i ich rodzinom dzięki stworzeniu internetowej biblioteki zawierającej tłumaczone na język migowy bajki pochodzące z różnych krajów.
  • Zwiększenie dostępności sportu dla niesłyszących dzieci i ich rodzin, poprzez zorganizowanie zajęć sportowych i integracyjnych.
  • Rozwój umiejętności osób, które zajmują się edukacją rodzin należących do społeczności osób niesłyszących.
Obszary tematyczne: 

Projekt dotyczył następujących obszarów tematycznych:

  • uczenie się w rodzinie/edukacja rodziców,
  • edukacja fizyczna i sport,
  • grupy docelowe o specjalnych potrzebach,
  • możliwości uczenia się dla osób zagrożonych marginalizacją społeczną,
  • dziedzictwo kulturowe,
  • zarządzanie projektami europejskimi,
  • uczenie się o krajach europejskich,
  • aktywne obywatelstwo.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Adresatami  projektu były osoby niesłyszące, w szczególności zaś rodzice którzy mają dzieci z ciężką wadą słuchu lub niesłyszące dzieci, oraz niesłyszący rodzice którzy mają słyszące dzieci. Projekt skierowany był również do ekspertów, którzy zajmują się edukacją osób niesłyszących.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na projekt powstał w czasie rozmów przedstawicieli naszej organizacji z organizacją partnerską z Rumunii. Na stronie służącej do wyszukiwania partnerów gotowych do współpracy ogłosiliśmy informacje, że chętnie weźmiemy udział w projekcie skierowanym do osób niesłyszących,  w ten sposób odnowiliśmy kontakty zdobyte podczas pracy nad innymi projektami Grundtviga. Zadeklarowaliśmy pomoc w znalezieniu partnerów w oparciu o nasze znajomości zdobyte w czasie realizacji innych projektów Grundtviga.

Naszym głównym celem było kontynuowanie działalności międzynarodowej strony www.tv-deaf.com utworzonej w ramach wcześniejszego projektu Grundtviga, kierowanej do osób niesłyszących. Strona ta w całości przetłumaczona została na język migowy, dzięki czemu jest w pełni dostosowana do potrzeb osób niesłyszących.

Partner z Rumunii był bardzo zainteresowany tworzonymi przez nas filmami dla osób niesłyszących. Chciał, abyśmy podzielili się naszym doświadczeniem w zakresie prowadzenia strony dla osób niesłyszących, tworzenia bajek dla dzieci w języku migowym oraz upowszechniania sportu w społeczności osób niesłyszących.

Po długich dyskusjach z organizacjami partnerskimi, oraz opracowaniu celów jakie chcemy osiągnąć, ustaliliśmy ostateczny kształt projektu.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W czasie realizacji projektu zorganizowanych zostało pięć spotkań partnerskich, dwa w Danii oraz po jednym w Turcji, Rumunii i Polsce.

Pierwsze spotkanie odbyło się 20-22 grudnia 2012 roku w Danii, wzięli w nim udział członkowie organizacji partnerskich, którzy skupili się głównie na aspektach organizacyjnych, zaplanowaniu działań związanych z realizacją projektu, a także podziale pracy pomiędzy poszczególnych partnerów. Gospodarzem następnego seminarium była nasza organizacji, spotkanie to odbyło się od 3 do 6 lutego 2014 roku, o było otwarte dla słuchaczy. Głównym tematem spotkania był sport wśród osób niesłyszących. W czasie konferencji zaprezentowaliśmy prezentacje multimedialne na temat prowadzonej przez nas działalności oraz sportu w społeczności osób niesłyszących. Ponadto chcą przybliżyć partnerom historię naszego kraju zorganizowaliśmy wycieczkę do  Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu. W dniach od 1 do 4 czerwca w Kopenhadze odbyło się trzecie seminarium projektowe. Podczas którego członkowie organizacji partnerskich rozmawiali na temat aktualnego stanu realizacji oraz zagadnień dotyczących finansowania  projektu. Czwarte spotkanie zostało zorganizowane w Ankarze w Turcji, w dniach od 13 do 16 października 2014. W spotkaniu oprócz członków organizacji partnerskich wzięli również udział słuchacze. Głównym tematem seminarium była edukacja osób niesłyszących oraz działanie szkół specjalnych dla osób z wadami słuchu. Ostatnie spotkanie w czasie którego zaprezentowane zostały rezultaty realizacji projektu odbyło się w dniach 27-30 kwietnia 2015 roku w Iasi w Rumunii. W spotkaniu uczestniczyli także słuchacze.

Do działań krajowych realizowanych w czasie projektu należały przede wszystkim przygotowanie bajek w języku migowym oraz promocja sportu wśród osób niesłyszących. Przygotowane przez nas bajki zamieszczane były na stronie internatowej www.tv-deaf.com, dzięki czemu były ogólnodostępne. Odbywały się również spotkania z rodzicami dzieci niesłyszących w czasie których uświadamialiśmy ich jak ważne są sport i bajki w życiu dziecka. Dużą popularnością wśród niesłyszących dzieci cieszyły się prowadzone przez nas treningi piłki nożnej oraz siatkówki. Ponadto 27 czerwca 2015 roku zorganizowaliśmy piknik integracyjny dla niesłyszących: dzieci, młodzieży oraz rodziców. W czasie pikniku dostępnych było wiele atrakcji dla dzieci (dmuchany zamek, trampolina) zorganizowano również gry i zabawy integracyjne.

Centrum Edukacji i Wsparcia "RES-GEST" upowszechniało projekt za pomocą witryny internetowej http://tv-deaf.com/,  na której na bieżąco ukazywały się materiały dotyczące realizacji projektu (filmy promujące projekt, informacje na temat aktualnych działań, bajki w języku migowym). Łącznie na naszej stronie internetowej zamieściliśmy 16 bajek w Polskim Języku Migowym. Po za tym na stronie ukazywały się również filmy związane ze sportem oraz wyjazdami przeprowadzonymi w ramach projektu, łącznie dodaliśmy 46 filmów.

Głównym środkiem służącym do ewaluacji oraz monitoringu projektu była bezpłatna technologia Google Analitycs, dzięki której mogliśmy na bieżąco śledzić popularność prowadzonej przez nas strony internetowej.

Do monitorowania postępów w realizacji projektu służyła również częsta wymiana wiadomości e-mail, komunikacja za pomocą Skype, Facebooka oraz rozmowy telefoniczne z partnerami.

Po zakończeniu seminariów sporządzaliśmy notatki służbowe, w której podsumowywano przebieg spotkania oraz określano kolejne działania.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
16
W wyjazdach zagranicznych: 
16
Produkty
Produkty projektu: 

W wyniku realizacji projektu powstały następujące rezultaty:

  1. strona projektowa: http://www.wcss.tk/,
  2. strona internetowa www.tv-deaf.com zawierająca materiały video,
  3. internetowa biblioteka dla niesłyszących - zawiera bajki przystosowane do potrzeb Europejskiej Społeczności Osób Niesłyszących. Biblioteka ta zamieszczona została na naszej stronie projektowej,
  4. bajki przetłumaczone na język migowy: 5 bajek w międzynarodowym języku migowym, 14 w Tureckim Języku Migowym, 20 w Rumuńskim Języku Migowym, 16 w Polskim Języku Migowym, 7 w Duńskim Języku Migowym,
  5. płyta DVD zawierająca bajki przystosowane do potrzeb niesłyszących dzieci,
  6. impreza integracyjna zorganizowana w ramach projektu dla niesłyszących dzieci, młodzieży oraz rodziców, w ramach której uczestnicy integrowali się dzięki uczestnictwie w przygotowanych  wcześniej grach i zabawach,
  7. spotkania projektowe organizowane przez partnerów - w czasie realizacji projektu odbyły się dwa spotkania projektowe w Danii, oraz po jednym spotkaniu w Polsce, Rumunii oraz Turcji,
  8. prezentacje multimedialne przygotowane w programie PowerPoint na temat rezultatów projektu.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

W czasie realizacji projektu Centrum Edukacji i Wsparcia „RES-GEST” na bieżąco zamieszczało na stronie internetowej materiały dotyczące działań prowadzonych w ramach projektu. Na stronie regularnie pojawiały się między innymi bajki przetłumaczone na język migowy, filmy ukazujące przebieg spotkań odbywających się w krajach partnerskich oraz zdjęcia z tych spotkań. Wszystkie te materiały zostały zarchiwizowane na stronie internetowej, i w dalszym ciągu są dostępne dla osób niesłyszących.

Nadal prowadzimy stronę internetowa otwartą w ramach projektu - http://tv-deaf.com/, zamieszczając na niej materiały przeznaczone dla osób niesłyszących.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w realizacji projektu miał bardzo pozytywny wpływ na naszych pracowników, którzy dzięki spotkaniom z zagranicznymi partnerami mogli zwiększyć swoje umiejętności językowe, informacyjno-komunikacyjne oraz pedagogiczne. Udział w projekcie wzbogacił doświadczenie pracujących dla naszego stowarzyszenia osób, dzięki czemu w przyszłości będziemy mogli lepiej zarządzać realizowanymi projektami międzynarodowymi. Nasi pracownicy mogli również zapoznać się ze sposobami wspierania osób niesłyszących stosowanymi przez organizacje w innych krajach partnerskich. Podobnie jak w przypadku naszych podopiecznych, pracownicy dzięki uczestnictwie w wyjazdach oraz możliwości zapoznania się z pracownikami innych organizacji wzbogacili swoją wiedzę na temat organizacji pracy w  krajach partnerskich.

Dzięki realizacji projektu nasza organizacja wprowadziła innowacyjne rozwiązania, które pozwoliły poprawić prowadzony przez nas program edukacyjny przeznaczony dla osób niesłyszących, został on wzbogacony o elementy skierowane do młodszych odbiorców.  W wyniku realizacji projektu w naszej strukturze organizacyjnej nie zaszły żadne zmiany. Pracownicy mogli liczyć na duże wsparcie kadry zarządzającej instytucją, dzięki czemu  nauczyli się skutecznej współpracować oraz lepiej organizować swój czas pracy.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

W czasie działań przeprowadzonych w ramach projektu nasi podopieczni poprawili swoje umiejętności językowe. Na uwagę szczególnie zasługuje fakt, że większość naszych słuchaczy to osoby niesłyszące, które dzięki realizacji projektu poznały różnice w języku migowym obowiązującym wśród niesłyszących pochodzących z poszczególnych krajów partnerskich. Dzięki uczestnictwie w projekcie beneficjenci  podnieśli również swoje umiejętności informacyjno-komunikacyjne. Spotkania i wyjazdy organizowane w ramach projektu pozwoliły naszym podopiecznym nawiązać nowe znajomości oraz wzmocnić swoje kompetencje społeczne. Udział w wyjazdach zmotywował ich do aktywniejszego działania na rzecz społeczeństwa niesłyszących, a także pozwolił zwiększyć pewność siebie. Programy spotkań w poszczególnych krajach partnerskich umożliwiły zapoznanie się kulturą oraz historią odwiedzanego państwa, dzięki czemu nasi podopieczni zdobyli nową wiedzę na temat danego kraju.

Dodatkowo dzięki realizacji bajek w języku migowym, z naszej pomocy skorzystali niesłyszący rodzice, oraz niesłyszące dzieci. Wcześniej ta grupa osób nie miała dostępu do w pełni zrozumiałych materiałów z tej dziedziny. Spotkania z niesłyszącymi rodzicami pozwoliły nam lepiej poznać potrzeby tych osób, a co za tym idzie zaoferować im skuteczniejsze formy pomocy. Dużym zainteresowaniem cieszyły się zamieszczone przez nas na stronie internetowej bajki dostosowane do potrzeb osób niesłyszących. Rodzice dzięki realizacji projektu zyskali narzędzie, które mogą wykorzystać w procesie edukacji swoich niesłyszących dzieci.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Dzięki publikacji przetłumaczonych przez nas na język migowy bajek, oraz zamieszczeniu ich na stronie internetowej mogą one być wykorzystywane, jako materiały wychowawcze oraz dydaktyczne przez rodziców oraz pedagogów, jedynym warunkiem jest dostęp do Internetu. Ponadto nabyte w czasie partnerstwa doświadczenie zostanie wykorzystane w czasie dalszej działalności naszej organizacji na rzecz osób niepełnosprawnych. Udział w projekcie pozwolił nam przekonać się jak duży wpływ na wychowanie dzieci i młodzieży, także niesłyszących, mają bajki oraz sport. Dzięki zapoznaniu się z metodami działania organizacji pochodzących z innych krajów, mogliśmy wprowadzić nowe elementy do naszej działalności, dzięki czemu nasza pomoc osobom niesłyszącym stała się jeszcze efektywniejsza. Po za kończeniu projektu w dalszym ciągu będziemy dodajemy na stronie internetowej http://tv-deaf.com  nowe materiały, z których mogą korzystać osoby niesłyszące.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Uwielbiam ten film i piosenki. Ja często śpiewam dla najmłodszą córeczki” - komentarz pod przetłumaczoną przez nas w ramach projektu bajką „Kaczka Dziwaczka”

„Projekt „The world of childhood through stories and sport” powstał w oparciu o nowatorski pomysł, który powinien być w dalszym ciągu rozwijany, powinniśmy się postarać udostępnić osobom niesłyszącym jak największą ilość materiałów edukacyjnych dostosowanych do ich potrzeb” – wypowiedz jednego z pracowników Centrum Edukacji i Wsparcia „RES-GEST”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Piotr Krupa
Data wypełnienia formularza/karty: 
13.01.2015

Learning Groups - We can do it!

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Wspólnota Nadziei
Więckowice, ul. Ogrodowa 17, 32-082 Bolechowice
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Dorota Wąsik, dorota.wasik@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Fundacji Wspólnota Nadziei to organizacja pożytku publicznego, której misją jest budowanie systemu wsparcia dla dorosłych osób z autyzmem i pokrewnymi zaburzeniami rozwojowymi oraz dla ich rodzin. Głównym elementem tego wsparcia jest Farma Życia w Więckowicach pod Krakowem – inaczej Centrum Nauki i Życia „Farma” – pierwszy w Polsce, specjalistyczny ośrodek łączący funkcje mieszkalne, terapeutyczne, edukacyjne i rekreacyjne. Farma Życia to miejsce, w którym osoby z autyzmem znajdują warunki do samorealizacji i maksymalnego usamodzielnienia, zyskują poczucie własnej wartości i dobrostanu. Miejsce bezpieczne, w którym szanowane są ich prawa.

Farma jest domem dla stałych mieszkańców, a jednocześnie zapewnia szeroki wachlarz aktywności również dla osób mieszkających poza Farmą, które w ciągu dnia dojeżdżają tu na zajęcia i warsztaty. Ośrodek prowadzi programy aktywizacji społecznej i zawodowej, realizuje projekty współpracy – lokalne i międzynarodowe. W tym kontekście, projekty partnerskie Grundtviga są ważnym elementem działań, wpisującym się w całościową wizję wsparcia, zapewnianego przez Fundację dorosłym osobom z autyzmem oraz ich rodzinom.

Na Farmie Życia działa Dzienne Centrum Aktywności, służące kilkudziesięciu osobom dojeżdżającym na Farmę. Głównym zajęciem mieszkańców i uczestników zajęć dziennych jest praca w gospodarstwie rolno–ogrodniczym o charakterze ekologicznym. Na Farmie działa też wiele pracowni: pracownia edukacyjna, pracownia plastyczna – sztuki użytkowej, pracownia ceramiczna, pracownia komputerowo-biurowa oraz pracownie ogrodnicza, stolarska i pralnicza. Niektóre zajęcia odbywają się również poza Farmą (np. staże i praktyki zawodowe w firmach w ramach aktywizacji zawodowej, czy projekty artystyczne realizowane wspólnie z instytucjami kultury – Teatr Łaźnia Nowa, Muzeum Historii Fotografii w Krakowie, MOCAK, i in.).

Ostatnio (w ramach projektu POKL) na Farmie powstało ważne, innowacyjne narzędzie edukacyjne: pierwsza platforma internetowa opracowana specjalnie dla osób z autyzmem i ich otoczenia (złożona z dwóch komplementarnych stron internetowych: www.KrainaOZA.pl oraz www.KrainaOZA.org).

Tytuł projektu: 
Learning Groups - We can do it!
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU06-28037 1
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Polska
Węgry
Niemcy
Francja
Turcja
Cele projektu: 

Partnerstwo postawiło sobie za cel rozwijanie i wspieranie:

  • umiejętności komunikacyjnych i społecznych w grupie docelowej (osób z niepełnosprawnością, głównie intelektualną);
  • radzenia sobie z wyzwaniami (na przykład, nowymi, nieznanymi sytuacjami);
  • odkrywania i podążania za indywidualnymi talentami i zainteresowaniami, poprzez edukację nieformalną;
  • uczenia się w grupie rówieśniczej;
  • kreatywności -- prowadzącej do poczucia osiągnięcia, sprawczości;
  • zastosowania narzędzi informatycznych;
  • budowania poczucia własnej wartości, otwarcia się na nowe możliwości;
  • upominania się o swoje prawa, czynnego udziału w społeczności lokalnej (w tym, autoprezentacji);
  • wolontariatu osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Partnerstwo sformułowało następujące cele szczegółowe:

  1. Określenie i rozwijanie metod pracy grup ("Learning Groups"), które pozwoliły by na rozwój potencjału ich członków, zwłaszcza w zakresie umiejętności komunikacji, umiejętności społecznych, oraz rozwoju osobistego osób z niepełnosprawnością intelektualną.
  2. Określenie, stworzenie i przeprowadzenie lokalnych programów działań (w kontekście instytucji).
  3. Zaangażowanie Słuchaczy na wszystkich etapach projektu.
  4. Podnoszenie świadomości społecznej -- osób z niepełnosprawnością, ich otoczenia (zwłaszcza społeczności lokalnej) na temat barier, przed jakimi stają Słuchacze, przezwyciężenia tych barier - oraz pokazanie, w pozytywny sposób, co umieją i potrafią ("WE CAN").
  5. Międzynarodowa wymiana doświadczeń, tworzenie synergii działań, identyfikacja i transfer najlepszych praktyk w dziedzinie edukacji nieformalnej.
  6. Dokumentacja i monitorowanie procesu Partnerstwa za pomocą narzędzi informatycznych ("Learning Groups' Chronicles").
  7. Zapewnienie trwałości i upowszechnienia rezultatów projektu -- promocja podczas wydarzeń otwartych, a także za pomocą wydanej broszury elektronicznej "Learning Groups: We Can Do It! Project Book from A to Z".
Obszary tematyczne: 
  • Kompetencje społeczne i obywatelskie
  • Świadomość i ekspresja kulturowa
  • Kompetencje informatyczne
Grupa docelowa słuchaczy: 

Osoby z niepełnosprawnością, przede wszystkim intelektualną. W przypadku organizacji polskiej: osoby z autyzmem.

Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał z inicjatywy Fundacji Wspólnota Nadziei, w oparciu o doświadczenia wcześniejszych międzynarodowych projektów partnerskich, w których Fundacja uczestniczyła. Partnerów poszukiwano częściowo wśród organizacji już nam znanych (z poprzednich projektów partnerskich, a także z seminariów kontaktowych Grundtviga), o podobnej filozofii działania, mających zbliżone grupy docelowe i zakres zainteresowań.

Krótki opis przebiegu projektu: 
  • Październik 2012: Pierwsze spotkanie projektowe w Polsce (Kraków i Więckowice). Dyskusja i ustalenia dot. celów i działań projektu, „kodeksu współpracy”, zasad komunikacji i monitorowana postępów, harmonogramu. Prezentacja dobrych praktyk Farmy Życia /wizyta studyjna. Czynny udział Słuchaczy z Polski w roli gospodarzy (gośćmi byli pracownicy/koordynatorzy z instytucji partnerskich).
  • Marzec 2013: Spotkanie projektowe w Turcji, połączone z wizytą studyjną i warsztatami (terapia poprzez sztukę), udziałem w przedstawieniu teatralnym, wycieczką edukacyjną. Czynny udział Słuchaczy.
  • Czerwiec 2013: Spotkanie projektowe we Francji (duże wydarzenie woluntarystyczne i upowszechniające, wizyty studyjne, warsztaty integracyjne i „uspołeczniające”, wymiana dobrych praktyk, spotkanie koordynacyjne, udział w filmie dokumentalnym). Czynny udział Słuchaczy.
  • Wrzesień 2013: Spotkanie projektowe na Węgrzech (wydarzenie w społeczności lokalnej: tradycyjne obchody Dnia Św. Michała, wizyty studyjne, warsztaty i spotkania integracyjne, wymiana dobrych praktyk, koordynacja). Czynny udział Słuchaczy.
  • Kwiecień 2014: Spotkanie koordynacyjne w Niemczech (wizyta studyjna, wymiana dobrych praktyk, planowanie końcowej fazy projektu i pracy nad Project Book).
  • Czerwiec 2014: Końcowe spotkanie projektu w Polsce (połączone z warsztatami artystycznymi i integracyjnymi: fotografia, teatr -- oraz otwartym „piknikiem” integracyjnym na Farmie Życia; koordynacja i praca nad produktem finalnym). Czynny udział Słuchaczy.
  • Działania lokalne w Polsce przez cały czas trwania projektu: Cykl spotkań i warsztatów tematycznych w ramach lokalnych „Learning Groups” (m.in. grupa muzyczna, grupa teatralna, grupa plastyczna). Działania we współpracy z innymi instytucjami lokalnymi: m.in. z Bankiem Żywności, MOCAK-iem, Muzeum Historii Fotografii w Krakowie, Teatrem Łaźnia Nowa. Zajęcia cykliczne, średnio raz w miesiącu (bardziej lub mniej skoncentrowane, w zależności od specyfiki grupy). Czynny udział Słuchaczy.
  • Działania lokalne w Polsce przez cały czas trwania projektu: Warsztaty, spotkania i wycieczki edukacyjne (trening umiejętności społecznych) -- Kraków i okolice. Działania powtarzalne, przez cały czas trwania projektu (1-2 razy w miesiącu). Czynny udział Słuchaczy.
  • Działania upowszechniające: Prezentacje (m.in. na międzynarodowym Kongresie Autyzmu i na konferencjach branżowych w Polsce; prezentacje i spotkania z Rodzicami i ze społecznością lokalną – w ramach Dni Otwartych i pikniku na Farmie Życia a także spotkań tematycznych; profil i grupa na portalu społecznościowym Facebook; film dokumentalny z akcji wolontariatu w Bretanii; końcowa publikacja elektroniczna (pdf) pt. „WE CAN DO IT. Project Book from A to Z”.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
70
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie powyższe produkty były upowszechniane i wykorzystywane po zakończeniu produktu (na konferencjach branżowych, prezentacjach dla rodziców i otoczenia osób z autyzmem, dla samych zainteresowanych). Fragmenty wykorzystano również jako jeden z przykładów dobrych praktyk włączenia i aktywizacji społecznej i zawodowej w ramach projektu portalu Kraina OZA (www.KrainaOZA.pl oraz www.KrainaOZA.org).

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Pracownicy Fundacji (terapeuci, trenerzy i asystenci wspierający osób z autyzmem), będący jednocześnie Słuchaczami projektu, nabyli wiele cennych umiejętności - poprzez obserwację działań w instytucjach partnerskich (oraz czynny udział w tych działaniach); wymianę doświadczeń pedagogicznych z kolegami i koleżankami po fachu z innych ośrodków.

Wiele z obserwacji i informacji, jakie w ten sposób pozyskali zainspirowało ich do wprowadzenia nowych elementów w codziennej pracy, a więc miało ogromne znaczenie motywacyjne.

Poprzez własną pracę i doświadczenie w projekcie pracownicy zdobyli zupełnie nową umiejętność: przygotowania osób z autyzmem do podróży zagranicznej oraz opieki i współpracy z osobami z autyzmem podczas takiej podróży. Zwracają również uwagę na fakt, że taki model pracy z osobami z autyzmem (w nowej sytuacji, w podróży, 24 godziny na dobę) pozwala lepiej poznać te osoby i ich potrzeby oraz skuteczniej pracować z nimi w przyszłości.

Kontakty z partnerami zagranicznymi zainspirowały pracowników Fundacji i zmotywowały do podnoszenia umiejętności językowych i przełamywania barier kulturowych. Dla wielu z nich było to ważne doświadczenie życiowe (pierwsza odległa podróż, pierwszy lot samolotem, pierwsze zetknięcie z inną kulturą).

Ponadto udział w działaniach projektu, zwłaszcza w mobilnościach, przyczynił się do poprawy i wzmocnienia relacji zawodowych i międzyludzkich w grupach pracowniczych, działając jak najlepszy możliwy "team building".

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt miał niezwykle pozytywny i budujący wpływ na Słuchaczy, zwłaszcza dorosłe osoby z autyzmem biorące udział w międzynarodowych działaniach projektu. W sposób widoczny przyczynił się do zwiększenia ich poczucia własnej wartości i wiary w siebie - wręcz dumy z aktywnego udziału w projekcie, przełamania obaw i trudności (w wielu przypadkach była to pierwsza w życiu podróż za granicę, pierwszy lot samolotem, znalezienie się w zupełnie nowej, nieznanej sytuacji, co dla osób z autyzmem jest niezwykle trudne, stresujące, często wręcz paraliżujące).

Przełamywanie obaw, przekonanie się (w duchu projektu), że MOGĄ, POTRAFIĄ, RADZĄ SOBIE (WE CAN) wywoływało poczucie osiągnięcia, sukcesu, a także uprawomocnienia. W rezultacie obserwujemy zmiany w zachowaniu i w pewności siebie, w auto-percepcji. Uczestnicy tego typu wyjazdów wchodzą w nowe role i podejmują nowe wyzwania: uciekając od definicji „autystyka”, „osoby niepełnosprawnej” a znajdując dla siebie nową definicję: „podróżnika”, „ogrodnika”, „kucharza”, „artysty”, „żeglarza”, „aktora” itd. (to wszystko z inspiracji działań projektu, w których brali udział).

Poznawanie innych kultur było dla Słuchaczy fascynującym doświadczeniem: zwiedzali z zainteresowaniem kraje partnerskie (często realizując swoje marzenia, podążając za specjalnymi, osobistymi i zawodowymi zainteresowaniami), „przełamywali się” w kontaktach społecznych (które dla osób z autyzmem stanowią szczególna trudność), a także odważnie doświadczali lokalnej kultury i kosztowali lokalnych przysmaków (te z pozoru „banalne” czynności stanowiły dla nich wielką przygodę).

Wielu spośród Słuchaczy (osób z autyzmem) nauczyło się przed wyjazdem kilku zwrotów po angielsku (i w innych językach partnerstwa), aby móc lepiej komunikować się z partnerami zagranicznymi. Stanowiło to dla nich powód do dumy, dając poczucie osiągnięcia znacznego, osobistego sukcesu. 

Rodzice osób z autyzmem także współpracowali w realizacji projektu (będąc również jego Słuchaczami); wnieśli cenny wkład do działań lokalnych (zwłaszcza imprez okolicznościowych i integracyjnych) oraz międzynarodowych (troje rodziców wzięło udział w wyjeździe do Miszkolca w charakterze słuchaczy). Wszyscy Rodzice byli ogromnie zbudowani sukcesami podróżnymi i zwiększoną samodzielnością swoich dorosłych dzieci z autyzmem, i byli z nich dumni.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultaty i produkty Projektu z pewnością będą wykorzystywane przez kadrę Fundacji Wspólnota Nadziei.

Fundacja oraz jej lokalni partnerzy już wykorzystują i/lub planują w najbliższym czasie wykorzystać rezultaty projektu. Zainspirowani przykładami dobrych praktyk zaobserwowanymi u Partnerów, wiele z nich już wprowadziliśmy, albo wprowadzimy na własnym gruncie (m.in. projekty wolontariatu lokalnego oraz szeroka współpraca z instytucjami kultury, z inspiracji działaniami partnera francuskiego; terapia poprzez sztukę z inspiracji partnera tureckiego; metody pracy w gospodarstwie ekologicznym, zwłaszcza hodowla zwierząt i domowa produkcja serów, z inspiracji partnera węgierskiego itp.) Podobne procesy obserwujemy u innych partnerów międzynarodowych (zwłaszcza partner francuski i turecki podejmują próbę transferu dobrych praktyk na dużą skalę; partnerzy węgierski i niemiecki również).

Nie tylko na poziomie instytucjonalnym, ale także na poziomie zespołu współpracowników i na poziomie osobistym -- dla każdego uczestnika indywidualnie, czy to Słuchacza, czy pracownika -- udział w projekcie był wzbogacający (pod względem intelektualnym, społecznym, zawodowym, itd.), co już teraz procentuje i będzie nadal procentować w codziennej pracy.

Dobre praktyki wypracowane lub tylko prezentowane podczas projektu zostały szeroko opisane w końcowym produkcie „Learning Groups: WE CAN DO IT. Project Book from A to Z”, a także pokazane w filmie dokumentalnym nakręconym podczas spotkania projektowego w Bretanii, we Francji („Learning Group: WE CAN”). Są to bardzo bogate materiały, które staramy się jak najszerzej udostępniać (wewnątrz naszej organizacji, w naszej sieci partnerów lokalnych, w kontekście regionalnym, krajowym i międzynarodowym, również za pomocą internetu, w tym bazy danych EST) -- mamy nadzieję, że z rezultatów tych skorzystają nie tylko partnerzy projektu, ale wiele innych osób i instytucji; wierzymy, że materiały te będą dla nich przydatne i inspirujące.

Przede wszystkim jednak mamy głębokie przekonanie, że -- najbardziej istotny – „miękki” rezultat produktu, czyli zbudowanie u Słuchaczy poczucia własnej wartości, wiary w siebie i w swoje możliwości, dumy z własnych osiągnięć, a także auto-motywacji, będzie procentował jeszcze bardzo długo. Wykorzystanie tych rezultatów jest już widoczne dla osób z otoczenia Słuchaczy (terapeutów, Rodziców itd.) Dla wielu Słuchaczy, zwłaszcza osób z autyzmem, a także pracowników organizacji pozarządowej, jaką jest Fundacja, uczestnictwo w projekcie Grundtvig stanowiło wielką życiową przygodę i ważny etap rozwoju osobistego i zawodowego.

Rezultaty projektu wskazują też kierunki dalszej pracy, zarówno dla Fundacji, jak dla szerszego Partnerstwa (formalnych partnerów międzynarodowych i nieformalnej sieci partnerów lokalnych) -- wskazują na potrzebę dalszej pracy nad zwiększaniem samodzielności i otwieraniem świata możliwości przed osobami z autyzmem i niepełnosprawnością intelektualną.

Bardzo ważnym elementem tej pracy jest wspieranie i przygotowywanie tego świata -- całego „otoczenia” -- na kontakt i współpracę z osobami z niepełnosprawnością -- i w tym aspekcie wypracowane w projekcie rezultaty i materiały mogą być bardzo pomocne.  To wspieranie i przygotowywanie jest konieczne, aby stworzyć bardziej przyjazną, otwartą i włączającą społeczność, którą osoby z niepełnosprawnością intelektualną pragną współtworzyć i wzbogacać jako jej pełnoprawni członkowie.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Ucieszyłem się na wiadomość o wyjeździe do Turcji. Myślałem o kolegach i znajomych, którzy przyjadą na spotkanie z innych krajów. Do Turcji leciałem samolotem. W Ankarze stolicy Turcji zwiedzaliśmy muzeum Atatürka  oraz świątynię HATTUSA. Przeszedłem  przez dwie historyczne bramy: Królewską i Lwa. Poznałem miłych ludzi. Pierwszy raz w życiu spotkałem się z kulturą Wschodu. Dobrze wspominam pobyt Turcji oglądając zdjęcia i pamiątki tj. koszulkę z napisem Ankara oraz kamienne figurki. [Słuchacz – osoba z autyzmem].

Propozycja udziału w projekcie i wyjeździe na Węgry mile mnie zaskoczyła. Zaskoczyła, ponieważ ja od 30-tu lat bardzo rzadko miałam okazję przebywać poza domem bez mojego autystycznego syna, który wymaga nieustannej uwagi i interwencji manualnej. Oczywiście perspektywa uwolnienia się od tej „smyczy” na kilka dni wydała mi się bardzo ekscytująca. Pobyt na Węgrzech stał się dla mnie przygodą, do której stale wracam we wspomnieniach. […]Po raz pierwszy również znalazłam się na międzynarodowej konferencji na tak wielką skalę. […] Najciekawszy dla mnie był pobyt na farmie w Miszkolcu, którą zwiedzaliśmy w kolejnych dniach. Mieszkają tam osoby dorosłe z upośledzeniem umysłowym, autyzmem i innymi poważnymi problemami. Zwróciłam uwagę na miłą, domową atmosferę. […]Zaimponowała mi działalność gospodarcza prowadzona na terenie farmy. Produkowane tam kozie sery są sprzedawane w mieście! [Słuchacz – rodzic osoby z autyzmem].

Kuchnia to moje ulubione miejsce w domu, jego „serce”. Kuchnia w znaczeniu dosłownym, ale także metaforycznym: to miejsce, gdzie wytwarza się coś z określonych składników, według własnych niepowtarzalnych przepisów, stwarzając jedyny w swoim rodzaju rezultat. Partnerzy w tym projekcie zaprosili siebie nawzajem do swoich „kuchni” – i podzielili się swoimi „sekretami”, pokazali od kuchni, jak się u nich różne rzeczy robi. Również w tym dosłownym sensie zwiedzaliśmy kuchnie: supernowoczesną Cuisine Centrale organizacji Les Papillons Blancs de Finisterre, w której urządzenia, maszyny i sposoby pracy dostosowane są do potrzeb komunikacyjnych osób z niepełnosprawnością intelektualną. Naszym przewodnikiem i gospodarzem był jeden z pracowników, Patrick. Na Farmie Barathegyi w Miszkolcu, prowadzonej przez osoby z autyzmem, zobaczyliśmy prowadzoną na małą skalę produkcję ekologicznych kozich serów. Każdy z tych „przepisów” był zupełnie inny, ale oba zrobiły na nas ogromne wrażenie i dały inspirację do naśladowania. [pracownik Fundacji].

Osobiście dla mnie, wyjazd był bardzo ważny poznawczo, owocny w spotkania/interakcje zarówno z osobami niepełnosprawnymi jak i profesjonalistami oraz rodzicami, pełen doznań związanych z poznawaniem innej bogatej i ciekawej kultury. […] Zapoznaliśmy się z przykładami dobrych praktyk w doskonałych węgierskich ośrodkach, mogących być wzorem i inspiracją dla analogicznych miejsc w Polsce. Wiele zaobserwowanych rozwiązań można, jak sądzę w dość prosty i „bezkosztowy” sposób przenieść w polskie realia. Taki właśnie transfer dobrych praktyk, poznawanie innych ludzi, wspólne przebywanie z osobami niepełnosprawnymi, podróżowanie, zwiedzanie, uczestniczenie w obradach kongresu i zajęciach w węgierskich placówkach i ośrodkach, udział w wycieczkach i posiłkach tworzy więzi, kształtuje empatię, zrozumienie, tolerancję jest ważnym elementem integracyjnym, ma niezaprzeczalny aspekt poznawczy, wpływa na emocjonalne - życzliwe zaangażowanie. Myślę że takie są również zamierzone cele projektu. Cały wyjazd był dla mnie doświadczeniem wszechstronnie rozwijającym także w czysto ludzkim sensie tego słowa, Bycie razem wymaga uwagi, cierpliwości, empatii, zrozumienia - które to ze względu na pośpiech, wymóg efektywności, funkcjonalnej wydajności i nieustającego pragmatyzmu działań - przychodzą mi z coraz większą trudnością. [pracownik Fundacji].

Kiedy wspominam ten nasz wyjazd do Francji, jedna myśl szczególnie mi się nasuwa. Ta podróż była trudna a zarazem ekscytująca. Jedni z nas pierwszy raz lecieli samolotem a oprócz tego mieli opiekować się osobami z autyzmem. Wyprawa do Bretanii była wyzwaniem pełnym nowych doświadczeń i pięknie spędzonego czasu. Jednak my jako ekipa spisaliśmy się znakomicie. Od samego początku było wiadomo, że możemy na siebie liczyć w trudnych chwilach. Wsparcie było zawsze! Jako grupa opiekunów zjednoczyliśmy się. Udzieliło się to również naszym podopiecznym, którzy sami z własnej inicjatywy pomagali sobie nawzajem. To był piękny czas.

Jestem pewna że esencją naszego wyjazdu była nauka wzajemnej współpracy w grupie. Trwa to nadal na naszych wspólnych dyżurach. [pracownik Fundacji].

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

--

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Dorota Wąsik
Data wypełnienia formularza/karty: 
01.03.2015

Connecting generation

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Uniwersytet Trzeciego Wieku w Białymstoku
ul. M. Skłodowskiej-Curie 14, 15-097 Białystok
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Danuta Sajur, danutasajur@wp.pl, +48608254345
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Uniwersytet Trzeciego Wieku w Białymstoku jest stowarzyszeniem pożytku publicznego, którego podstawową działalnością jest nieformalna edukacja seniorów.  Grupa docelowa słuchaczy to seniorzy 50+.Tematyka i metody pracy edukacyjnej naszego Uniwersytetu są następujące:

Wykłady obligatoryjne dla około 600 seniorów, z różnych dziedzin wiedzy,  prowadzone są przez wykładowców wyższych uczelni. Tematyka wykładów jest zróżnicowana. Dotyczy zdrowia, historii, turystyki, muzykologii, religii, geografii, medycyny, prawa, itd. z uwzględnieniem  sytuacji ludzi starszych i wielu innych dziedzin  i wszelkich innych w zależności od zainteresowania słuchaczy UTW.

Wykłady fakultatywne odbywają się w: Muzeum Podlaskim, Muzeum Historycznym, Muzeum Wojska, Muzeum Rzeźby im Alfonsa Karnego,   Muzeum Przyrodniczym im. Profesora  Andrzeja Myrchy  w Uniwersytecie Muzycznym im. F. Chopina.

Prowadzone są lektoraty języka angielskiego, niemieckiego, francuskiego, rosyjskiego i esperanta. W zależności od posiadanych środków  prowadzone są kursy komputerowe.

Dodatkowe zajęcia prowadzone są w wielu sekcjach zainteresowań jak np. historycznej, malarskiej, haftu, teatralnej, brydża, tańca, w chórze, w sekcji „O Uśmiech Seniora”, fotograficzno-filmowej, turystycznych, żeglarskiej, gimnastycznych, redakcji gazetki „Zawsze Młodzi”, itd.

Tytuł projektu: 
Connecting generation
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-IT2-GRU06-37059 6
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Wlk. Brytania
Węgry
Grecja
Polska
Turcja
Słowenia
Włochy
Rumunia
Cele projektu: 

Projekt miał 2 nadrzędne cele:

  • Wzmocnienie Europejskich sieci nauczania, które przyczynią się do konsolidacji Europy jako społeczeństwa wiedzy i pokojowego i socjalnego wspólnego regionu.
  • Zwiększenie  świadomości  i znalezienie odpowiednich, konkretnych i wymiernych odpowiedzi odnośnie nadchodzących zmian w aktywnym starzeniu się.

Wszystkie cele międzynarodowego partnerskiego projektu CONGENIAL zostały zrealizowane.

Celem pośrednim było stworzenie w lokalnych społecznościach, w których funkcjonują partnerzy projektu, platformy do wspólnej, formalnej i nie formalnej międzypokoleniowej i międzynarodowej wzajemnej edukacji i przekazywania wiedzy, wspólnej płaszczyzny do wzajemnego międzypokoleniowego zrozumienia się ale i dla społecznej aktywności, która prowadziła do lepszego współżycia seniorów i młodszych pokoleń.  Celem było również tworzenie i transfer wiedzy, metod i dobrej praktyki dla edukacji społeczności seniorskiej i międzypokoleniowej nauki poprzez poznawanie tych praktyk od naszych partnerów podczas międzynarodowych spotkań partnerskich.

Specyficznym celem był rozwój innowacyjnych metod aby polepszyć  komunikację pomiędzy pokoleniami i tworzyć możliwości do wzajemnego przekazywania wiedzy pomiędzy starszą i młodszą generacją bazując na poznanych tą drogą dobrych praktykach stosowanych w organizacjach partnerskich.  Faktycznie poznaliśmy kilka  innowacyjnych metod komunikacji międzypokoleniowej.

Jak ważne cele realizowaliśmy w tym projekcie świadczy fakt dużego zainteresowania  się tym projektem przez białostockie media lokalne. 5 artykułów na temat naszej działalności projektowej napisano w wielonakładowym piśmie regionalnym "Kurier Podlaski" oraz stworzono 20 minutowy reportaż o naszym projekcie w Radiu Białystok.

Obszary tematyczne: 

Międzypokoleniowe integracyjne zadania realizowane przez poszczególnych partnerów projektu oraz spotkania partnerskie organizowane w ramach projektu CONGENIAL przyczyniły się do tego, iż poczuliśmy się zintegrowani ze społecznością Europy i Turcji.

Żyjemy w świecie globalnym, w którym często zapomina sie o człowieku, o jego potrzebach i prawach. Dlatego coraz bardziej potrzebujemy funkcjonować według zasad  praw człowieka zwłaszcza Europejskiej Karty Praw Człowieka. W projekcie współpracowało 9 partnerów z 8 krajów. Każdy z tych partnerów realizował inne zadania i spotykał się z różnymi międzypokoleniowymi problemami w społecznościach lokalnych. Poznawaliśmy te problemy podczas międzynarodowych projektowych spotkań, widzieliśmy jak nasi partnerzy realizują międzypokoleniowe zadania integracyjne i jak pokonują różne problemy i trudności z tym związane. Doszliśmy do wniosku, że  te same zasady, reguły a nawet metody integracji międzypokoleniowej mogą i powinny być stosowane  na poziomie globalnym, państwowym i lokalnym. Wypracowaliśmy wspólnie innowacyjne metody współpracy międzypokoleniowej, które mogą i na pewno będą stosowane w organizacjach partnerów.

Europa jest dla młodych i starych, jest dla wszystkich. Ale powinna być ciągłość kulturowa i historyczna pomiędzy pokoleniami. I to staraliśmy się stosować w ciągu 2 lat funkcjonowania projektu. Na przykład, na międzypokoleniowym spotkaniu we Włoszech wydyskutowano wniosek, że jest potrzeba opracowania w Europie wspólnych obiektywnych podręczników historii, w których zdarzenia historyczne będą przedstawiane w obiektywny sposób, przekazując punkty widzenia różnych stron (krajów) tych zdarzeń.

Nauka języka angielskiego i praktyczna możliwość komunikowania się w tym języku przyczyniła się do tego, że seniorzy UTW w Białymstoku, uczestnicy projektu,  nabrali pewności siebie, pozyskali możliwość wykorzystania swoich językowych umiejętności do dalszej integracji międzynarodowej i międzypokoleniowej.

Okazało się, że dzięki nauce angielskiego polscy seniorzy rozumieli się nawzajem w kontaktach bezpośrednich z uczestnikami projektu z innych krajów. Tym bardziej to należy docenić gdyż wielu seniorów UTW nigdy by się nie zaangażowało w naukę języka angielskiego gdyby nie motywacja wynikająca z faktu uczestniczenia w tym projekcie.

Nasi uczestnicy projektu mieli możliwość nauki technologii informatycznych, nauczyli się tworzyć filmy, komputerowe prezentacje, korespondować i rozmawiać przez Internet, wymieniać przez Internet zdjęcia i informacje ze spotkań międzynarodowych. W ten sposób zostały stworzone im możliwości do poznawania nowych krajów i ludzi. Zawiązano przyjaźnie i kontakty międzypokoleniowe i międzynarodowe. Niektóre polskie uczestniczki projektu cały czas utrzymują e-mailowy kontakt z uczestnikami projektu z innych krajów. Inna nasza uczestniczka projektu samodzielnie przygotowała edycję wydanych książek i broszur, inne dwie przygotowały prezentację multimedialną w Power Point i to po angielsku, samodzielnie przygotowaliśmy na komputerze projekty zaproszeń, świadectw i baneru. Nauczyliśmy się przez Internet zakupywać bilety lotnicze i rezerwować hotele. Może to dla innych jest normalne ale my mówimy o seniorach, z których wielu po raz pierwszy, dopiero w trakcie uczestniczenia w tym projekcie zaczęło się uczyć angielskiego i korzystać z komputerów.

Podczas trwania projektu seniorzy, uczestnicy projektu mieli ogromną ilość spotkań międzypokoleniowych, na których realizowano naukę międzypokoleniową i wymianę kulturową realizując między innymi w ten sposób kompetencje społeczne i obywatelskie.

Ale najważniejszym się wydaje fakt stworzenia przez seniorów dla potomnych 3 książek wspomnieniowych. 2 z tych książek były tworzone przez 2 lata na stronie internetowej UTW a przekazały naszym potomnym ogromną wiedzę o czasach dzieciństwa, młodości i dojrzałego życia seniorów UTW.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchaczami projektu zarówno w organizacjach partnerów jak i w organizacji polskiej były różne pokolenia; dzieci, młodzież, dorośli, seniorzy.

Jakie były początki projektu: 

Grupa partnerska zawiązała się w trakcie seminarium kontaktowego na Sardynii w roku 2012. Na początku było 7 partnerów. Koordynator projektu z Włoch Gilda Esposito dobrała  jeszcze do grupy organizację z Rumunii i z Włoch. W efekcie w projekcie było 9 partnerów;  z Włoch – 2 organizacje, oraz po jednym partnerze z  Grecji, Węgier, Wlk. Brytanii, Słowenii, Polski, Rumunii  i Turcji. Prace nad wnioskiem aplikacyjnym  zaczęliśmy już w listopadzie 2012.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Międzynarodowe spotkania projektowe odbyły się we wszystkich krajach partnerów ale zgodnie z projektem obowiązkowe były na Węgrzech, w Słowenii i w Polsce. Grupa polska uczestniczyła w spotkaniach na Węgrzech, w Turcji, Słowenii, Włoszech i Grecji

Aktywność własna.

W obszarze pracy własnej grupy uczestników projektu z UTW od samego początku: przeprowadzono 2 kursy językowe, kurs komputerowy,  zorganizowano 29 spotkań z dziećmi i młodzieżą, stworzono stronę internetową, napisano 14 artykułów, zorganizowano międzynarodowe spotkanie projektowe w Białymstoku oraz wystawę malarską i hafciarską podczas tego spotkania, napisano 3 książki wspomnieniowe wykorzystując do tego stronę internetową projektu,  przygotowano wspólnie z dziećmi spektakl „Hello Europe”, zorganizowano międzynarodowy, międzypokoleniowy piknik  i wiele innych zadań (patrz: produkty finalne).

Międzynarodowe spotkania partnerskie.

Natomiast międzynarodowe spotkania projektowe, w których uczestniczyła grupa polska miały następujący przebieg.

Węgry (uczestniczyły 2 osoby staff’u).

W pierwszym międzynarodowym spotkaniu organizacyjnym w Budapeszcie wzięli udział wszyscy koordynatorzy z osobami wspomagającymi. Ze strony naszej organizacji w spotkaniu tym wzięła udział koordynator Danuta Sajur i Helena Łukaszewicz. Na spotkaniu tym uzgodniono nowy plan spotkań i zadań gdyż do projektu doszły 2 nowe organizacje. Ustalono wszystkie szczegóły współpracy,  zasady realizacji poszczególnych zadań, podział tych zadań pomiędzy partnerów oraz sposób rozliczania kosztów, sposób komunikowania się, itd..

Turcja ( uczestniczyło 4 słuchaczy i 1 osoba staff’u).

Spotkanie było przygotowane fachowo i było bardzo owocne. Poznaliśmy system edukacyjny funkcjonujący w Turcji w obszarze edukacji grup mniej uprzywilejowanych a zwłaszcza niepełnosprawnych osób, młodych  kobiet i dzieci oraz systemy wspomagania społecznego tych grup.

W miasteczku Bolwadin, w Lokalnym Ośrodku Aktywizacji Niepełnosprawnych, uczestniczyliśmy w tworzeniu rękodzieł w postaci kolorowych, imitujących kwiaty klamerek do włosów z filcu. Warsztaty artystyczne w filcu, które są tam prowadzone z niepełnosprawnymi grupami osób, przyczyniają sie do wyzwalania aktywności społecznej i ucieczki od samotności.

W następnych dniach zwiedzaliśmy szkołę zawodową gdzie uczono młodzież wielu zawodów, w tym młode dziewczyny z tradycyjnych domów, wykonywania różnych zawodów np. związanych z szyciem i haftowaniem. Oglądaliśmy pięknie wyposażone gabinety przygotowujące młodzież do różnych innych zawodów. Kształci się tu informatyków, fotografików, grafików, fryzjerów, plastyków. itd..

W tym samym budynku było przedszkole, gdzie maluszki ubrane w stroje ludowe zaprezentowały nam piękne tańce tureckie, a na pamiątkę obdarowały nas swoimi malunkami. Rozmawialiśmy z dyrekcją i nauczycielami na tematy integracji międzypokoleniowej w Turcji.

Następnie oglądałyśmy centrum szkolenia dorosłych, gdzie młodsze i starsze kobiety uczyły się szycia i wyszywania. Najbardziej nas urzekły stroje, jakie są przygotowywane na ceremonię zaślubin dla panny młodej.  Obejrzałyśmy też pracownie plastyczne. Podziwiałyśmy wykonane przez młode uczennice piękne mozaiki i artystycznie wykonane rękodzieła.

Następnego dnia pojechaliśmy do miejscowości Erkman. Tutaj w szkole przywitała nas  grupa dzieci z uboższych rodzin w wieku około 8 – 9 lat, która zaczynała poznawać język angielski. Uczniowie byli bardzo przejęci rolą, pytali nas o imiona i mówili, że miło im ze nas widzą (oczywiście po angielsku). Widać było jak bardzo to spotkanie przeżywali.

Następnie mieliśmy spotkanie w Village Room z najstarszymi mieszkańcami tej miejscowości. Była to niewielka sala z piecem i rurą do komina pośrodku, gdzie spotykają się różne pokolenia. Piją tutaj herbatę, czytają, śpiewają, tańczą i prowadzą rozmowy. Naprzeciwko znajdował się meczet, gdzie mogliśmy zobaczyć modlących się mężczyzn i wyjaśniono nam szczegóły tego obrzędu.

Mieliśmy również możliwość obejrzenia pięknej prywatnej szkoły z fantastycznym wyposażeniem i szerokimi możliwościami edukacyjnymi.

Z Erkman pojechaliśmy do Afyon by zwiedzić Meczet Mevlevi. Tutaj wysłuchaliśmy historii Meczetu i grobów, które się tam znajdują (kobiety musiały przed wejściem założyć chusty). Zobaczyliśmy warsztaty artystycznego rzemiosła.

Następnie zwiedziliśmy muzeum, gdzie kustosz opowiedział nam o życiu i obyczajach Derwiszów. Na zakończenie zagrał nam turecką melodię na instrumencie a mały chłopiec próbował zatańczyć rytualny taniec Derwisza. Taniec ten fachowo zaprezentował nam później specjalista w tej dziedzinie.

Słowenia ( uczestniczyło 3 słuchaczy i 2 osób staff’u):

W Słowenii, odbyło się bardzo ważne spotkanie partnerskie w ramach projektu Congenial. Spotkanie to było zaplanowane jako sprawozdawcze, z połowy realizacji tego projektu. W spotkaniu tym, z racji jego rangi, uczestniczyli przedstawiciele wszystkich partnerów. Przypomniano kluczowe hasła, wokół których skupiły się prace prowadzone w poszczególnych krajach partnerskich i rodzaje prowadzonych działań międzypokoleniowych. Przeanalizowano wykonane prace projektowe, wypunktowano niedociągnięcia oraz przedstawiono przyszłe zadania. Każdy z partnerów projektu przedstawił swoje dokonania. Uczestnicy zapoznali się z prezentacją przedstawioną przez dr Petera Beltrama z Lublany na temat edukacji dorosłych w Słowenii i obejrzeli 2 filmy.

Następnego dnia uczestniczyliśmy w  prezentacji lokalnego programu młodych przewodników turystycznych. Dla tych młodych ludzi był to sprawdzian wiedzy, który przygotowali specjalnie dla naszej grupy projektowej, sprawdzian umiejętności posługiwania się językiem angielskim i jednocześnie egzamin uprawniający ich do pracy w zawodzie przewodnika turystycznego. Zapoznali nas  z historią miasteczka, tradycjami i tradycyjnymi lokalnymi wyrobami. Byliśmy w multimedialnym muzeum przyrodniczym.

U partnera słoweńskiego zapoznaliśmy się również z międzypokoleniową współpracą w obszarze poznawania roślin leczniczych i wykorzystywania ich w lecznictwie i w żywieniu. Wiedzę tę młodszemu pokoleniu przekazywał senior- zielarz, który w tym specjalizuje się. Młodzi, słoweńscy uczestnicy projektu przygotowali na ten temat poradnik w postaci informatycznej i broszurowej.

Odwiedziliśmy Muzeum Miejskie w Tolminie znajdujące się w rezydencji Coronini z drugiej połowy XVIII wieku. Posiada ono bogate zbiory dokumentujące dziedzictwo kulturowe i historię regionu oraz nietypowe prezentacje zasobów muzealnych. W muzeum powitała nas dyrektor muzeum Damjana Cernilogar oraz mer miasteczka Tolmin. Do najciekawszych punktów programu zwiedzania należał pokaz, w którym starsze kobiety prezentowały prace związane z obróbką wełny pozyskiwanej od owiec hodowanych w dolinie Socza. Interesującym był też pokaz, w którym brała udział jedna z uczestniczek projektu „Congenial”. Została ona krok po kroku ubrana w strój damy dworu. Bardzo ciekawa była też ekspozycja dotycząca czasów budowy socjalizmu na terenach byłej Jugosławii, w skład której, miedzy innymi, wchodziła Słowenia. 

Specjalną tradycyjną kuchnię poznaliśmy bardzo wysoko w górach w  agroturystycznym gospodarstwie. A jedno z nietypowych słoweńskich tradycyjnych potraw przygotowała dla nas ponad 90-letnia seniorka

Włochy (uczestniczyło 5 słuchaczy i 2 osób staff’u):

We Włoszech pierwsze oficjalne spotkanie projektowe odbyło się w Pałacu Province, w którym urzęduje prezydent miasta La Spezia. Spotkanie prowadziły Gilda Esposito i Gabriella Peroni oraz Jacopo Bianchi. Przywitały nas bardzo serdecznie 2 przedstawicielki władz miasta w tym Patrizia Bianchetto vice prefetto La Spezia. Następnie koordynatorzy z poszczególnych krajów przedstawili uczestników, swoje kraje i organizacje. Lokalny przewodnik zaprezentował w formie multiumedialnej historię, bogactwo i piękno prowincji La Spezia oraz program Festa della Marineria, w którym potem uczestniczyliśmy. Następnie organizacje z Włoch; Eda Forum i AIDEA przedstawiły multimedialną prezentację swoich organizacji, ich cele oraz zrealizowane zadania i planowane działania w ramach projektu “CONGENIAL”. W dalszej części spotkania dyskutowano głównie na tematy związane z projektem.

W kolejnym dniu  udaliśmy się do Muzeum Marynarki Wojennej „Navale”. W muzeum prowadzone są lekcje i warsztaty dla dzieci i młodzieży ze szkół La Spezia. Celem warsztatów było zwiedzanie wystaw i obejrzenie prezentacji multimedialnej dziejów włoskiej marynarki wojennej. W ten sposób mieliśmy my seniorzy poznać i odczuć to co uczą się młodsze pokolenia tego regionu ale i porównać to z naszymi systemami edukacji.

Kolejne warsztaty uczestników projektu Congenial razem z dziećmi odbyły się w Miejskim Centrum w La Spezia, które prowadziła pani Lilli Cazdone. Na wstępie opowiedziała o miejscu, w którym byliśmy, o dzieciach uczestnikach warsztatów oraz o historii garncarstwa. Obejrzeliśmy wystawę finalnych produktów procesu garncarskiego. Następnie rozdano nam materiały do lepienia, deseczki, farby, pędzle, formy i zabraliśmy się razem z grupą dzieci do tworzenia.

Potem uczestniczyliśmy w spotkaniu z młodzieżą gimnazjum badającą temat uchodźców z Istrii w czasie II wojny światowej. Spotkanie prowadziły koordynator projektu Gilda Esposito oraz Gabriela Peroni, która jest absolwentem tej szkoły a obecnie nauczycielem. Młodzież przygotowała specjalną multimedialną prezentację o uchodźcach z Istrii. Po tej prezentacji  wywiązała się gorąca dyskusja pomiędzy międzynarodowymi uczestnikami spotkania a Włochami o potrzebie obiektywizowania europejskiej historii gdyż jak dotąd nie ma historii, która prezentowałaby w jednym opracowaniu punkty widzenia różnych uczestników zdarzeń historycznych.

Dowiedzieliśmy się, że w ramach tego projektu, u włoskiego partnera, przeprowadzono zajęcia językowe z młodzieżą, na których seniorki przedstawiały tradycyjne regionalne przepisy kulinarne a młodzież tłumaczyła je na kilka języków. Odbyły się również gry teatralne seniorów i młodzieży prowadzone w różnych językach na Marinella.

Polska grupa uczestniczyła w kawiarence językowej prowadzonej przez Jacopo Bianchi.

Zwiedzaliśmy miejscowości "4 terra" wpisane na listę UNESCO zabytków ludzkości.

Grecja ( uczestniczyło 8 słuchaczy i 2 osób staffu):

Najpierw spotkaliśmy  się z członkami klubu Stowarzyszenia Wartości Życia. W klubie podziwiałyśmy występ grupy muzycznej seniorów i młodzieży. Śpiewane piosenki i aranżowane scenki ukazały istotne zdarzenia w życiu człowieka, podkreślające ich wartość moralną – chrzest, ślub; edukacja, służba w wojsku, itd., i uczyły, co w egzystencji ludzkiej jest najważniejsze. Młodzież zapraszała wszystkich do tańca i śpiewania. Wspólny występ starszego i młodszego pokolenia stał się ciekawą realizacją głównej  idei projektu CONGENIAL.

Następnego dnia cała grupa wyjechała do Ermioni. Pierwsze warsztaty to udział w World Cafe. Losowy wybór grupy i możemy na arkuszach papieru czarnymi flamastrami zapisać nasze dokonania w projekcie CONGENIAL. Okazuje się, że polska grupa zrealizowała najwięcej zadań międzypokoleniowych, ponadto  opracowała 3 publikacje wspomnieniowe. Zmiana miejsc przy stolikach i niebieskimi flamastrami zapisujemy satysfakcjonujące nas efekty projektu. Teresa Lautsch (polska uczestniczka) w formie rysunków przedstawiła skutki naszych przedsięwzięć. Ostatnia zmiana w grupach i na zielono zapisaliśmy możliwości modernizacji pomysłów. Następnie przedstawione na papierze pomysły aktywności międzypokoleniowej, które wszyscy uczestnicy World Cafe oglądali uważnie i dokonali wyboru najciekawszych poprzez przylepienie żółtych kropek. Po podsumowaniu dyskusji okazało się, że dwie polskie realizacje zdobyły najwięcej zwolenników – pieczenie ciasteczek w Domu Dziecka w Supraślu i nauka obsługi komputerów przez uczni Technikum Elektrycznego seniorów z UTW.

Następnie zwiedzaliśmy muzeum, mieszczące się w tradycyjnym kamiennym domu, gdzie sympatyczna kustoszka przedstawiła eksponaty obrazujące przeszłość i tradycje Ermioni.  Odwiedziliśmy również muzeum zabawek i eksponatów szkolnych. Wróciliśmy do dzieciństwa podczas warsztatów robienia lalek ze skrawków płótna i wstążek. Po drodze zwiedziliśmy cerkiew gdzie  sympatyczny duchowny pozwolił Zosi Pytel – Król zaśpiewać Ave Maria. Wzruszeni uczestnicy spotkania nie kryli zachwytu.

Po południu odwiedziliśmy siedzibę stowarzyszenia ELEOS, istniejącego od 80 lat, do którego należą bogatsze mieszkanki Ermioni. Opiekują się one 250 rodzinami, realizując ideę MIŁOŚCI. Zdobywają pieniądze ze sprzedaży dżemów, nalewek, mydła, obrazów, rękodzieła. Ponadto organizują zbiórki żywności, kultywują tradycje, uczą języka greckiego; pozyskują wolontariuszy i sponsorów. Opowiadali nam o tym przy herbacie i słodkich powidłach. Uczestniczyliśmy jeszcze w pokazie robienia przez nie mydła oliwkowego.

W kolejnym dniu zwiedzaliśmy historyczne miejsca Peloponezu a w powrotnej drodze Akropol.

Działania rozpowszechniające.

W trakcie realizacji projektu grupa polska zrealizowała następujące działania rozpowszechniające:

  1. Napisano 14 poniższych artykułów, tematycznie związane z projektem CONGENIAL, w miesięczniku UTW "Wiecznie młodzi", który wydawany jest co miesiąc w nakładzie kilkuset egzemplarzy:
    • "Międzypokoleniowa integracja",  B. Wilczewska, nr. 6/2012(43), s. 10 – 11
    • "Międzynarodowe i krajowe projekty UTW”, Barbara Wojtulewska – Kostka,  Nr. 2/2013(47), s. 32
    • "Współpraca UTW z młodszą generacją”, Barbara Wilczewska, nr. 2/2013(47), s. 29 – 31
    • "Międzypokoleniowe spotkania w Domu Dziecka”, Barbara Wilczewska, Nr. 3/2013(48), s. 8 – 9 
    • "Międzypokoleniowe warsztaty kosmetyczne przeprowadzone na UWB”, Halina Stelmach, Nr 3/2013(48), s.14
    • Barbara Wilczewska, Międzypokoleniowa edukacja na osiedlu TBS, „Wiecznie Młodzi”, nr 7/2013(52), s.12–14
    • Anna Paszkiewicz – Gadek, Wspomnienia z La Spezia, „Wiecznie Młodzi”, nr 7/2013(52), s. 22 – 23
    • Barbara Wilczewska, Gotowanie z   Bogusią, „Wiecznie Młodzi”, nr 7/2013(52), s. 26
    • Krystyna Szewczyk, Międzypokoleniowa edukacja, „Wiecznie Młodzi”, nr 8/2013(53), s. 17
    • Krystyna Szewczyk, Integracyjne spotkania przy komputerach, „Wiecznie Młodzi”, nr 1/2014(54), s. 10
    • Krystyna Szewczyk, Wizyta edukacyjna w Grecji, „Wiecznie Młodzi”, nr 4/2014(57), s. 24 – 27
    • Barbara Wilczewska, Spisane dla potomnych, „Wiecznie Młodzi”, nr 4/2014(57), s. 20 – 21
    • Alicja Temler, Legendy i prawdy o międzynarodowych projektach na naszym UTW, „Wiecznie Młodzi”, nr 4/2014(57), s.11 – 13
    • Krystyna Szewczyk, Ostatnia konferencja w projekcie CONGENIAL, „Wiecznie Młodzi”, nr 12/2014
  2. Opracowywano i wprowadzano na bieżąco wszystkie informacje o zadaniach realizowanych w projekcie CONGENIAL (po angielsku i po polsku) na stronę internetową tego projektu znajdującą się na platformie UTW w Białymstoku.
  3. Prowadzono na bieżąco kronikę projektu CONGENIAL na w/w stronie internetowej.
  4. Opracowano kronikę papierową projektu CONGENIAL.
  5. Opracowano prezentację komputerową o UTW w Białymstoku (w tym o projektach partnerskich z fundacji Grundtvig) po polsku i po angielsku (Alicja Temler, Helena Łukaszewicz).
  6. Przygotowano prezentację multimedialną (Halina Stelmach, Helena Łukaszewicz) o realizacji projektu CONGENIAL przez polskich uczestników projektu.
  7. Opracowano (Barbara Wilczewska) na stronę internetową 3 artykuły na temat międzypokoleniowej współpracy i integracji z młodym pokoleniem:1.Współpraca naszego UTW z młodym pokoleniem. 2.Międzypokoleniowa integracja w międzypokoleniowym projekcie. 3.Spisane dla potomnych. Artykuły te po przetłumaczeniu na angielski przez Helenę Łukaszewicz wprowadzono również na angielską stronę internetową projektu.
  8. Pisaliśmy w innowacyjny sposób, to znaczy na stronie internetowej, 2 książki wspomnieniowe dla potomnych, które są dostępne na tej stronie wszystkim zainteresowanym i będą nadal przez wiele lat. Wspomnienia te wydaliśmy również w   wersji papierowej.
  9. Udzieliliśmy wywiadu redaktorom, w efekcie których ukazało się 5 artykułów na temat tego projektu w wielonakładowym czasopiśmie lokalnym  „Kurier Poranny”
  10. „Kurier Poranny”, nr 76/2013,  „Na początek przeboje dwóch pokoleń”
  11. ”Kurier Poranny”,  nr 132/2013,  „Łączą pokolenia”
  12. „Kurier Poranny”, nr 41/2014,  „Seniorzy dokumentują”
  13. „Kurier Poranny” nr 66/2014,  „Opowieść o stryjach”
  14. ”Kurier Poranny”, Nr 71/2014, c.d. “Opowieść o stryjach”
  15. Przygotowano w języku angielskim specjalną edycję broszurową, tematycznie związana z projektem; "For ever Young"
  16. Zaprezentowaliśmy mieszkańcom Białegostoku (około 200 osób) i naszym międzynarodowym partnerom, razem  z dziećmi, spektakl "Hello Europa".
  17. Zorganizowaliśmy razem z grupą "Wychowawców Podwórkowych" międzypokoleniowy, międzynarodowy piknik w Muzeum Wsi, na którym oprócz naszych międzynarodowych partnerów było około 500 mieszkańców Białegostoku.
  18. W "Radiu Białystok" nadano specjalny reportaż (około 20 minut) o  aktywności społecznej uczestników tego projektu.

Ewaluacja

Został opracowany specjalny, wspólny dla wszystkich partnerów, formularz ewaluacyjny. Po każdym międzynarodowym. partnerskim spotkaniu formularze te były wypełniane przez uczestników tych spotkań. Sumaryczne zestawienie uwag i ocen tych spotkań, odrębnie dla każdego spotkania gromadzone były w DropBox’ie dla zapoznania się z uwagami i unikania w ten sposób podobnych uwag na następnych spotkaniach.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
180
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Zorganizowano 2 kursy nauki języka angielskiego (dla początkujących i dla zaawansowanych) przygotowujące członków UTW, którzy wyjeżdżali na zagraniczne  spotkania.  Uczyły się 33 osoby.
  2. Opracowano bogatą informację w języku polskim i angielskim na stronę internetową projektu CONGENIAL. Tematyka informacji; opis wszystkich międzypokoleniowych zadań (ogółem 29), aktywności i spotkania projektowe, wspomnienia, kroniki, itd..
  3. Utworzyliśmy na stronie internetowej 2 książki dla potomnych. Do ustalonych wcześniej spisów treści wprowadzaliśmy napisane przez siebie wspomnienia, opis zwyczajów, porady, przepisy. Na naszych oczach powstawał dostępny dla wszystkich zbiór wspomnień.
  4. Ze wspomnień umieszczonych na stronie internetowej wydaliśmy 2 książki;  „Rodzinne wspomnienia dla potomnych" - 270 stron,  „Podlaskie tradycje łączą pokolenia” -176 stron. Dodatkowo wydaliśmy książkę  „Nasze dziedzictwo” – 208 stron, w której zawarto większe wspomnienia członków UTW.
  5. Prowadziliśmy kronikę projektu CONGENIAL na stronie internetowej naszego UTW w 2 wersjach; polskiej i angielskiej. Równolegle do kroniki internetowej opracowaliśmy kronikę papierową, która została oprawiona i ma formę albumu.
  6. Przygotowano i zaprezentowano w języku angielskim 3 multimedialne prezentacje:
    • ”The University of the Third Age in Białystok",
    • ”The Presentation of the CONGENIAL project meetings",
    • ”Project „CONGENIAL”, inter-generational activities in UTA Białystok”.
  7. Zebraliśmy książki wśród uczestników projektu i wspólnie z Biblioteką przy Centrum Zamenhofa w Białymstoku przekazaliśmy je do Pogotowia Dziecięcego.
  8. Zorganizowano 7 spotkań z dziećmi z Domu Dziecka: Ostatki; Niedziela Palmowa; Wakacyjna wizyta; Kasztanowe korale; Jesienne harce; Świąteczny zapach pierników; Róże karnawałowe. Opisy spotkań, prezentacje, filmy znajdują na stronie internetowej.
  9. W ramach współpracy z młodzieżą studencką zostały zorganizowane dwa międzypokoleniowe zajęcia edukacyjne z zakresu kosmetologii upiększającej seniorów w Samodzielnej Pracowni Kosmetologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Uczestniczyło 29 osób.
  10. W ramach projektu powstała Szkoła Babć. Nawiązano współpracę ze Żłobkiem nr 1 (integracyjnym) w Białymstoku. W okresie trwania projektu zorganizowano dwa spotkania z milusińskimi tej placówki.
  11. W ramach projektu nasz Uniwersytet współpracował z dziećmi i młodzieżą z Programu „Wychowawca Podwórkowy”. Odbyły się dwie wycieczki integracyjne w plenerze: Sobolewo-Stawy Dojlidzkie (65 osób), i Antoniuk (50 osób).
  12. Zorganizowano 3 razy warsztaty robótek ręcznych i robienia biżuterii z dziećmi z programu „Wychowawca podwórkowy”. W warsztatach uczestniczyło 62 dzieci z osiedla TBS w Białymstoku.
  13. W ramach projektu CONGENIAL nawiązano współpracę z młodzieżą licealną Zespołu Szkół Elektrycznych w Białymstoku. Młodzież uczyła grupę seniorów z naszego UTW  obsługi komputerów. Zajęcia były wyjątkowo  efektywne.
  14. Wspólna nauka piosenek z różnych epok była wielką radością i fantastyczną zabawą i  faktycznie połączyła 3 pokolenia (dzieci, ich wychowawców i seniorów). Odbyło się  30 spotkań  śpiewających, na których seniorzy przygotowywali stare pieśni.
  15. Zorganizowano spotkanie z dziećmi pt. „Kawiarenka językowa”. W trakcie spotkania w języku angielskim poznawaliśmy się nawzajem, potem odbył się konkurs na logo spotkania, a w dalszej części było wspólne śpiewanie i zabawy w języku angielskim.
  16. W międzypokoleniowym spotkaniu z historią i wspomnieniami uczestniczyli dzieci, wychowawcy podwórkowi i seniorzy z UTW a rozmowom towarzyszyła redaktor z Radia Białystok. Na spotkanie seniorzy przynieśli stare archiwalne rodzinne zdjęcia i dokumenty.
  17. Zorganizowano spotkanie malarskie z dziećmi, wychowawcami podwórkowymi i seniorami z sekcji malarskiej. Seniorzy uczyli dzieci technik malarskich.  Powstał bogaty zbiór prac malarskich, uważnie oglądany i podziwiany przez wszystkich uczestników zajęć.
  18. Nauka tworzenia ozdób choinkowych. Podczas warsztatów przypomnieliśmy sobie i naszym młodym partnerom dawne techniki robienia łańcuchów, aniołków, jeżyków,  itp., przy śpiewie kolęd a oni pokazali nam bardziej nowoczesne pomysły na świąteczne dekoracje.
  19. Podczas warsztatów z uczniami w Technikum Gastronomicznym poznałyśmy tajemnice i z zapałem próbowałyśmy swoich sił w technikach carvingu tj. artystycznego nacinania warzyw. Poznałyśmy także narzędzia do tych prac.
  20. Opracowaliśmy w języku angielskim zestaw materiałów informacyjnych o naszej aktywności projektowej na wspólną, partnerską stronę projektu CONGENIAL, która znajduje się na serwerze włoskiego uczestnika projektu-EDA FORUM.
  21. Zaprezentowano, przygotowany podczas wielu prób, specjalny wielopokoleniowy spektakl "Hello Europe" dla zagranicznych gości, uczestników projektowego spotkania w Białymstoku i mieszkańców Białegostoku. Spektakl oglądało około 200 osób.
  22. Opracowano na stronę internetową 3 artykuły na temat międzypokoleniowej współpracy i integracji z młodym pokoleniem.
  23. Namalowano obraz  o tematyce przyrody Podlasia, będący prezentem dla głównego koordynatora projektu. Obraz wręczyła jego autorka podczas spotkania projektowego we Włoszech.
  24. Opracowaliśmy w celach sprawozdawczych (w języku angielskim) tabelę zawierającą informację o naszej działalności rozpowszechniającej projekt CONGENIAL.
  25. Opracowaliśmy po angielsku zestaw materiałów informacyjnych do wspólnego e-booka projektu CONGENIAL, które ostatecznie zestawiła, opracowała w układzie ostatecznym i wydała jedna z włoskich organizacji partnerskich-EDA FORUM.
  26. Zostały opracowane samodzielnie projekty baneru, plakatów i świadectw uczestnictwa w międzynarodowym spotkaniu projektowym w Białymstoku.
  27. Opracowaliśmy 10 filmików, które umieszczone na stronie internetowej projektu CONGENIAL na platformie UTW ilustrują naszą własną działalność międzypokoleniową przez cały okres trwania projektu i pozostaną na tej stronie przez wiele lat.
  28. Opracowano 13 filmików, które umieszczone na stronie internetowej projektu CONGENIAL na platformie UTW ilustrują międzynarodowe spotkania w każdym kraju partnerów projektu przez cały okres funkcjonowania projektu i pozostaną na tej stronie długo.
  29. 2 osoby uczestniczyły aktywnie w spotkaniu koordynatorów w Budapeszcie. Ustalono zasady realizacji partnerstwa tego projektu.
  30. 5 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu edukacyjnym w Afyon w Turcji. Sporządzono kronikę z tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  31. 5 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu partnerskim  w Tolminie na Słowenii. Sporządzono kronikę tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej.
  32. 7 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu partnerskim w La Spezia we Włoszech. Sporządzono kronikę tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  33. 10 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu partnerskim w Atenach w Grecji. Sporządzono kronikę tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  34. Zorganizowaliśmy międzynarodowe  spotkanie partnerów kończące projekt CONGENIAL. W spotkaniu uczestniczyło 18 zagranicznych uczestników projektu. W organizacji tego spotkania brali udział prawiwe wszyscy polscy uczestnicy projektu (29 osób).
  35. W Liceum Plastycznym w Supraślu odbyły się warsztaty artystyczne; malowanie obrazów i tworzenie grafik. Obrazy malowaliśmy techniką akwarelową a niektórzy pastelami. Techniki grafiki warsztatowej cieszyły dużym zainteresowaniem wśród naszych zagranicznych gości.
  36. Zorganizowaliśmy dla uczestników  międzynarodowego spotkania projektowego w Białymstoku  warsztaty pisania ikon.
  37. Zorganizowaliśmy wielopokoleniowy piknik, na którym zaprezentowano projekt CONGENIAL dla społeczności Białegostoku i na który pozyskaliśmy patronat Prezydenta miasta. Brały udział pokolenia seniorów, dzieci i młodzieży.  Trwały warsztaty dla dzieci.
  38. Na spotkaniu partnerskim projektu CONGENIAL w Białymstoku, podczas Konferencji inaugurującej spotkanie zaprezentowano wykład multimedialny w języku angielskim pt „Interegenerational Challenges of Contempory. To be Homo Sapiens or only Homo?”.
  39. Przygotowano specjalne wydanie naszej gazetki "Wiecznie Młodzi" w języku angielskim, związanej z  tematyką projektu, która została wręczona na międzynarodowym spotkaniu partnerskim w Białymstoku wszystkim  uczestnikom spotkania.
  40. Podczas spotkania partnerskiego w Białymstoku  otwarto uroczyście wystawę dorobku artystycznego seniorów UTW w Białymstoku. Otwarcia wraz  z przecięciem wstęgi dokonały panie;  Gilda Esposito główny koordynator projektu  i Prezes UTW Krystyna Szner.
  41. Zorganizowaliśmy dla uczestników międzynarodowego partnerskiego  spotkania w Białymstoku zwiedzanie Muzeum Wsi.
  42. Sporządzono kronikę międzynarodowego partnerskiego  spotkania w Białymstoku na stronie internetowej UTW i w formie papierowej, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  43. Zorganizowano warsztaty garncarskie dla uczestników międzynarodowego spotkania w Białymstoku
  44. Zorganizowano wykład dla młodzieży z Zespołu Szkół Elektrycznych, która nauczała seniorów korzystania z komputerów. Wykład był prezentacją projektu CONGENIAL i międzypokoleniowej integracji. Wykład zaprezentowała Krystyna Szewczyk, uczestnik projektu.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Produkty trwałe projektu to:  strona internetowa projektu CONGENIAL na platformie internetowej UTW,  3 książki,  23 filmy,  obrazy,  hafty, zdjęcia,  17 artykułów (14 w czasopiśmie „Na zawsze młodzi” oraz 3 na stronie internetowej), 2 kroniki (internetowa i papierowa), specjalna edycja, w języku angielskim, o tematyce projektu CONGENIAL, gazetki „ For ever Young”, 5 artykułów o projekcie w lokalnej gazecie „Kurier Poranny”, 20 minutowa audycja w Radiu Białystok. Wszystkie te produkty są ogólnodostępne i ciągle upowszechniane. Dla członków UTW najbardziej upowszechnianym produktem są wydane książki wspomnieniowe, których edycja będzie prawdopodobnie wznowiona.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

UTW w Białymstoku w bardzo znaczący sposób zwiększyła swoją kreatywność i motywację do aktywności w obszarze pozyskiwania środków unijnych na  aktywizację społeczną poprzez edukację. Nasza organizacja stała się członkiem wirtualnej społeczności poznając różne fora do komunikacji, tematyczne sieci informatyczne oraz nowe innowacyjne metody współpracy międzypokoleniowej co z pewnością przyda się nam na przyszłość nawet w bieżącej pracy z seniorami. Zrozumiano  potrzebę wzrostu lokalnej i europejskiej międzypokoleniowej solidarności. Ale również ważne stało się poznawanie dobrych praktyk aby usprawniać swoje wewnętrzne i zewnętrzne organizacyjne i edukacyjne zadania. Wprowadzono do programu edukacyjnego specjalne kursy językowe i komputerowe. Powstało stanowisko Koordynatora d/s międzynarodowych projektów i jego asystenta. Nasze stowarzyszenie pracuje na zasadzie wolontariatu i dlatego przede wszystkim zwiększyło się wolontariackie zaangażowanie wielu członków UTW w realizację tego projektu.

Powstały dobre stosunki pomiędzy staff’em projektu a Zarządem  w naszej organizacji oparte na współpracy i wzajemnym uzgadnianiu wszelkich działań. Odbyło się szereg spotkań organizacyjnych

Działalność w obszarze tego projektu zmotywowała pracowników do doskonalenia swoich umiejętności językowych i informatycznych, do korzystania z coraz to nowszych możliwości Internetu ale również do zwiększenia swoich umiejętności w obszarze zarządzania zadaniami tego projektu, pozyskiwania najlepszych powiązań komunikacyjnych między organizacjami  uczestnikami projektu, organizowania dla swoich uczestników najodpowiedniejszych  hoteli, wyżywienia  oraz  rozliczania tego projektu. Ale również poprzez ten projekt staff miał okazję poznać fantastycznych ludzi z innych krajów, poznać różnego rodzaju integracyjne działania międzypokoleniowe

Staliśmy się pełnymi członkami społeczności europejskiej.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze UTW, uczestnicy projektu CONGENIAL zwiększyli swoją pewność siebie, poczucie wartości, udoskonalili swoje umiejętności uczestniczenia w życiu społecznym. Bardzo dużo dały im wielopłaszczyznowe kontakty z młodszym pokoleniem. Czuli się ważni i potrzebni przekazując swoją wiedzę o przeszłych czasach pisząc wspomnienia dla potomnych. Okazało się, że ta innowacyjna metoda pisania wspomnień, tzn. pisania  na stronie internetowej, wymagała od seniorów dużego zaangażowania nie tylko w pisaniu tych wspomnień ale również pisania ich na komputerze, edytowania tekstu, przesyłania plików Internetem, itd., a więc nauczyli się korzystać ze środków informatycznych. Nauczyli się więc używać Internet,  korzystać z YouTube'a, aktualizować stronę internetową i samodzielnie tworzyć na komputerze specjalną edycję gazetkę  po angielsku "For ever Young", tworzyć projekty wydawnicze.

Ucząc się języka angielskiego nabyli umiejętność lepszego  kontaktowania się z uczestnikami projektu z innych krajów,  dzięki temu poznali na międzynarodowych spotkaniach u partnerów nowe metody i techniki komunikowania się i współpracy między pokoleniami, które prezentowali nasi partnerzy.

Ale przede wszystkim mieli możliwość poznać społeczności seniorów z 4 partnerskich krajów Europy, dziedzictwo kulturowe tych krajów a przede wszystkim działalność międzypokoleniową realizowaną przez  naszych partnerów w swoich społecznościach.

Poszerzyło to w bardzo znaczący sposób horyzonty intelektualne uczestników projektu (seniorów)  oraz przyczyniło się do bardzo znacznej integracji tych seniorów. Niektórzy z nich utrzymują przyjazne kontakty z wieloma osobami, uczestnikami projektu z innych krajów.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Współpraca międzypokoleniowa naszego UTW, która została zawiązana podczas trwania projektu trwa nadal. Odbywają  się w  dalszym ciągu spotkania z młodzieżą i dziećmi.

Wszelka informacja o celach, działaniach i osiągnięciach projektu CONGENIAL  umieszczona jest na własnej stronie internetowej UTW w Białymstoku (utw.uwb.edu.pl/Projekty/Międzynarodowe/CONGENIAL), która prowadzona była w języku polskim i angielskim. Na tej stronie znajdują się 2 nasze książki wspomnieniowe, które wszyscy mogą czytać. Stronę tę w czasie trwania tego projektu odwiedziło ponad 200 000 osób i odwiedza ją codziennie. Informacja ta pozostanie na tej stronie przez wiele lat. Na dzień  08.02.2015 na stronę tę weszło już ponad 452 000 osób.

Ale również informacje o aktywności naszego UTW w tym projekcie umieszczone zostały na wspólnej stronie internetowej projektu prowadzonej przez włoskiego partnera EDAFORUM. Na stronie tej umieszczony jest e-book opracowany wspólnie przez wszystkich partnerów projektu  pod kierownictwem i nadzorem koordynatora głównego projektu Gildy Esposito.   

Opracowano również  papierową kronikę projektu CONGENIAL, która znajduje się w zasobach UTW i jest  również dowodem  zrealizowania tego projektu. Wiele osób, członków UTW,  przegląda tę kronikę z wielkim zainteresowaniem.

Dużym zainteresowaniem cieszą się wydane 3 książki wspomnieniowe, które otrzymali autorzy i uczestnicy projektu oraz wielu innych członków UTW, którzy otrzymali te książki jako nagrody. Książki te były głównymi prezentami dla ich dzieci i wnuków podczas ostatniego Bożego Narodzenia. Planujemy dodruk tych książek.

Planujemy wznowić wspólnie  z dziećmi spektakl „ Hello Europa”.

To wszystko stanowi dowód trwały do poznawania możliwości społecznej aktywności edukacyjnej seniorów, które dały nam partnerskie projekty Grundtviga. Jest to przykład dla innych organizacji partnerskich w zakresie rodzajów aktywności oraz metod współpracy i integracji międzypokoleniowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
  1. Projekt CONGENIAL pozwolił mi nawiązać kontakt z młodszym pokoleniem, zmniejszył dystans, który zdarza się między ludźmi młodymi i starszymi. Poznałam radości i problemy ludzi młodych i dzieci. Poprzez wzajemne kontakty uczyliśmy się siebie. Młodsi pomagali nam wejść w świat komputerów i nowoczesności a my zaprosiliśmy ich do naszego dawnego życia. Dzieci z wielkim zaciekawieniem i z chęcią poznawały nasze wspomnienia z dawnych lat. Podobała mi się integracja pokoleń oraz to, że czułyśmy się potrzebne i lubiane przez dzieci i młodzież. Teraz mam więcej odwagi w kontaktach z ludźmi młodymi. Dzięki udziałowi w projekcie poznałyśmy także jak wygląda współpraca międzypokoleniowa w innych krajach. Partnerzy projektu starali się nam pokazać w jaki sposób wpływają na siebie starsze i młodsze pokolenie
    Teresa Lautsch
  2. W projekcie „CONGENIAL” podobała mi się różnorodność zadań projektowych i różnorodność współpracujących pokoleń. Bardzo cenny (myślę, że dla obu generacji) był kontakt z wychowankami Domu Dziecka w Supraślu. Dzieci były zadowolone z naszych spotkań i bardzo czekały na następne. Wspomnienia uczestników projektu, wydane w formie książkowej spotkały się z dużym zainteresowaniem rodziny i znajomych
    Halina Stelmach
  3. Dzięki projektowi CONGENIAL odważyłam się napisać wspomnienia z mojej młodości, które zostały opublikowane w książce. W projekcie nawiązałam kontakt z dziećmi, którym mogłam przekazać swoje zafascynowanie przyrodą oraz nauczyć ich robótek ręcznych
    A. Temler
  4. Uczestnictwo w projekcie CONGENIAL było dla mnie wielkim wyzwaniem. Współpraca z dziećmi i młodzieżą, sprawiła mi wiele radości i wzbogaciła mnie o nowe doświadczenia. Uważam, że integracja międzypokoleniowa, poprzez naukę, zabawę, śpiew, pracę, jest silnym spoiwem między ludźmi i rodzi nowe wartości. Uczy tolerancji i zrozumienia i tych młodych i tych starszych. Uświadamia nam, że jedni bez drugich nie mogą istnieć
    Halina Wiszowata
  5. Moim zdaniem, największym osiągnięciem naszego projektu była współpraca 3 pokoleń: seniorów, dzieci i ich wychowawców. Mieliśmy dużo wspólnych warsztatów, spotkań i wycieczek oraz przygotowaliśmy wspólny międzynarodowy, międzypokoleniowy spektakl "Hello, Europe", który odniósł duży sukces, z czego byliśmy wszyscy bardzo zadowoleni
    Helena Łukaszewicz
  6. Projekt ten miał z nazwy łączyć pokolenia. Ja myślę, że takie zamierzenie zostało osiągnięte. Albowiem wspólnie uczyliśmy się bawiąc na wspólnych naszych spotkaniach - starsze i młodsze pokolenie. Myślę, że starsi jak i młodsi mieli sobie nawzajem coś do przekazania. Warto było być w tym projekcie
    Elżbieta Wiktor
  7. Ten projekt umożliwił mi twórczy kontakt z dziećmi dzięki wspólnym wycieczkom krajoznawczym, śpiewom przy ognisku, spotkaniom w świetlicy i szkole gdzie śpiewaliśmy razem piosenki stare i nowe, retro i ludowe, kolędy; uczyliśmy dzieci różnych robótek, w tym wykonywania tradycyjnych ozdób na choinkę. Dzięki projektowi poznałam bogatą kulturę Grecji. W Atenach zachwyciło mnie też spotkanie ze stowarzyszeniem "Wartości życia", podczas którego młodzież i dorośli przedstawili śpiewająco spektakl na temat losu człowieka. A potem wspólnie bawiliśmy się przy muzyce greckiej. W Ermioni uczestniczyłyśmy w całej bogatej ceremonii niedzieli palmowej w prawosławnym kościele greckim
    Danuta Łada
  8. Dzięki projektowi mogliśmy poprawić więzi z młodszym pokoleniem na spotkaniach Wychowawców Podwórkowych, w Domu Dziecka, w przedszkolu i szkole, na różnego typu zajęciach poprzez zabawę i jednocześnie naukę. Nasze doświadczenia życiowe, przeżycia, wspomnienia rodzinne, tradycję mogliśmy przekazać w formie dokumentalnej tj. książkowej i na stronach internetowych UTW, dla obecnego i przyszłych pokoleń. Wyjazdy zagraniczne pozwoliły nam zapoznać się jak w innych krajach więź międzypokoleniowa jest realizowana. Poza tym sami nawiązaliśmy kontakty z rówieśnikami i młodszym pokoleniem z innych krajów. Walory poznawcze wyjazdów to: działalność międzypokoleniowa w innych krajach, przyroda, zwyczaje i tradycja odwiedzanych krajów. Dokumenty trwałe tzn. książki, zdjęcia i relacje ze spotkań - to najlepsza reklama i owoce naszej pracy w tym projekcie
    Anna Paszkiewicz-Gadek
  9. Projekt CONGENIAL pozwolił mi na lepsze poznanie i zrozumienie młodego pokolenia. W ramach realizowanych zadań mogłam nauczyć młodych ludzi dawnych tradycyjnych sposobów wykonywania robótek ręcznych, pieczenia ciastek, opowiedzieć historię swojej rodziny, pokazując archiwalne pamiątkowe fotografie. Skorzystałam również z fachowych komputerowych porad i wskazówek, udzielonych przez uczniów technikum elektrycznego. Uczestniczyłam w wielu wspólnych edukacyjnych i rozrywkowych zajęciach z dziećmi oraz ich "Podwórkowymi Wychowawcami". Należałam do tych seniorów, którzy kierowali cenną inicjatywą przekazania rodzinnych wspomnień i podlaskich tradycji młodemu pokoleniu; najpierw na stronie internetowej, a następnie w postaci książek, które redagowałam, przygotowując do druku. Gotowe książkowe publikacje uczestnicy projektu CONGENIAL podarowali swoim dzieciom i wnukom
    Barbara Wilczewska
  10. Udział w pracach z projektu udowodnił mi, że potrafię zrobić więcej niż sądziłam. Przekonałam się, że moje życie może być ciekawsze niż dotychczas. Wyjazd na spotkanie partnerskie pozwolił na osobisty kontakt z ludźmi z wielu krajów co w innych sytuacjach jest niemożliwe. Cieszę się, że uczestniczyłam w tym projekcje
    Elżbieta Kackieło
  11. CONGENIAL był moim pierwszym projektem, w którym uczestniczyłam. Dzięki niemu poznałam wiele wspaniałych osób w kraju i na wyjeździe w Turcji. Zostałam zmotywowana do napisania wspomnień dla potomnych. Odżyły moje wspomnienia tych trudnych lat gdy sama z trójką dzieci borykałam się z trudnościami w czasach “budowy demokracji”. Współpraca z dziećmi Wychowawców Podwórkowych dała mi dużo satysfakcji
    Walentyna Łuksza
  12. Dzięki uczestniczeniu w programie CONGENIAL poznałam wielu ciekawych ludzi z naszego UTW. Zaczęłam się uczyć języka angielskiego i uwierzyłam, że potrafię porozumieć się w tym języku, oczywiście na poziomie podstawowym. Sięgnęłam do moich wspomnień i również w mojej rodzinie nastąpiło " łączenie pokoleń". Dałam naszym dzieciom w prezencie książkę "Rodzinne wspomnienia" i były nią zauroczone. Poznałam też wielu zagranicznych partnerów a na szczególne uznanie, moim zdaniem, zasługują nasi ateńscy przyjaciele, którzy przygotowali inscenizację z udziałem młodzieży i osób starszych przedstawiającą koleje życia od narodzin do wieku dojrzałego. Uczestniczenie w tym projekcie zmuszało mnie do większej aktywności, zaangażowania i kontaktów z innymi. Żałuję, że ten program zakończył się, ale mam nadzieję, że będą następne
    Elżbieta Kułak
  13. Projekt ten pokazał mi jak bardzo dzieci chłoną wiadomości od starszych. Jak chętnie spotykają się z nami. Mnie osobiście projekt ten dał możliwość przekazanie moich umiejętności (w tym śpiewu) dzieciom. Dzieci nauczyły mnie większej spontaniczności i kreatywności. W trakcie tworzenia projektu pogłębiłam znajomość angielskiego. Projekt dał mi możliwość wyjazdu za granicę i poznania wielu ciekawych osób oraz ciekawych zabaw z dziećmi w innych krajach
    Zofia-Pytel Król
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

W grupie partnerskiej występowały nierówne ilości mobilności. Dla dobra takiego projektu partnerskiego partnerami powinny być  organizacje z taka samą ilością mobilności i nastawione raczej na słuchaczy a nie trenerów. W tym projekcie z niektórych krajów na spotkania partnerskie przyjeżdżali przede wszystkim instruktorzy i organizatorzy.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Danuta Sajur
Data wypełnienia formularza/karty: 
08.02.2015

Inter-Generational European Memories

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Pro Scientia Publica
ul. Redycka 37, 51-169 Wrocław
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Aneta Kobylarek, 602739299, akobylarek@tlen.pl
Aleksandra Marcinkiewicz, 607121153, al.marcinkiewicz@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Fundacja Pro Scientia Publica jest organizacją non profit, założoną we wrześniu 2010 r. Celami Fundacji są:

1. Rozwijanie i umacnianie postaw nastawionych na aktywne współdziałanie w rozwoju innowacyjnego społeczeństwa obywatelskiego.

2. Przyczynianie się do przeciwdziałania skutkom starzenia się społeczeństwa.

3. Popularyzacja idei współpracy międzypokoleniowej seniorów i studentów w Uniwersytetach Trzeciego Wieku.

4. Wspieranie działań, które przyczyniają się do poprawy jakości i efektywności systemu szkolnictwa wyższego i szkoleń oraz ich otwarcia na społeczności lokalne.

5. Wspieranie młodych adeptów nauki polskiej.

6. Inicjowanie i wspieranie nowatorskich rozwiązań w różnorodnych dziedzinach życia społecznego i profilaktyce społecznej.

7. Działania na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania kontaktów i współpracy między społeczeństwami.

8. Propagowanie wykorzystania nowych technologii w ogólnie pojętym poradnictwie obywatelskim.

9. Popieranie wszechstronnego rozwoju społeczeństwa, a zwłaszcza działalności naukowej, edukacyjnej, oświatowej (w tym również polegającej na kształceniu studentów) i kulturalnej.

10. Inicjowanie i wspieranie działań zmierzających do podnoszenia poziomu rozwoju intelektualnego młodego pokolenia.

11. Wspieranie społecznej, edukacyjnej, charytatywnej aktywności środowisk lokalnych.

12. Animowanie i stymulowanie lokalnego rozwoju w oparciu o aktywność obywatelską.

 

Fundacja realizuje swoje cele poprzez:

1. wspomaganie działalności studenckich kół naukowych i Uniwersytetów Trzeciego Wieku,

2. współudział w realizacji programów w obszarach edukacji formalnej, pozaformalnej, nieformalnej, a w szczególności Programów Unii Europejskiej,

3. współpracę z ośrodkami zagranicznymi i wymianę informacji o europejskich systemach edukacyjnych oraz o polityce edukacyjnej i młodzieżowej,

4. promowanie rozwoju współpracy międzynarodowej pomiędzy instytucjami badawczymi, naukowymi, edukacyjnymi i szkoleniowymi,

5. wspieranie mobilności studentów, uczniów, nauczycieli i grup młodzieży oraz wspieranie inicjatyw studenckich,

6. działalność edukacyjną, wydawniczą i badawczą,

7. współpracę z władzami samorządowymi, rządowymi, szkołami, szkołami wyższymi i innymi placówkami oświatowymi, osobami fizycznymi oraz organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami w zakresie wymienionym w celach działania Fundacji,

8. realizację programów szkoleniowych dla młodzieży akademickiej, seniorów, osób bezrobotnych oraz pracowników chcących podwyższyć kwalifikacje,

9. działania wspomagające rozwój społeczności lokalnych, wspólnot samorządnych, organizacji pozarządowych i innych instytucji działających na rzecz dobra publicznego w różnych dziedzinach życia społecznego, w szczególności edukacji, nauce i kulturze,

10. współpracę międzynarodową na rzecz rozwoju edukacji, nauki i kultury,

11. programy badawcze, informacyjne i wydawnicze służące zdobywaniu i upowszechnianiu wiedzy w społeczeństwie,

12. promocję młodych talentów naukowych

 

Oferta edukacyjna skierowana do seniorów obejmuje doskonalenie komputerowe, interpersonalne i języka angielskiego. Mają one formę warsztatów, konwersatoriów, seminariów i indywidualnych konsultacji.

Tytuł projektu: 
Inter-Generational European Memories
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU06-27804 1
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Polska
Włochy
Turcja
Hiszpania
Austria
Francja
Cele projektu: 

Idea projektu polegała na zebraniu wspomnień seniorów z krajów uczestniczących na temat ludzi, miejsc oraz wydarzeń, ważnych dla szerszej społeczności lokalnej. Projekt koncentrował się na trzech obszarach: WSPOMNIEŃ: systematyczne opracowywanie i zapis wspomnień seniorów; AKTYWNEGO STARZENIA SIĘ: Transmisja wiedzy w trakcie kursów ICT i/ lub językowych;  SOLIDARNOŚCI POKOLEŃ: dialog międzypokoleniowy.

Obszary tematyczne: 

- Edukacja osób w starszym wieku;

- Rozwijanie kompetencji kluczowych u dorosłych (nauka języków obcych, TIK);

- Zagadnienia interkulturowe.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Głównymi beneficjentami projektu były osoby starsze (60+), zarówno dla organizacji polskiej, jak i pozostałych partnerów).

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na projekt pojawił się wraz z ogłoszeniem przez Komisję Europejską roku 2012 Rokiem Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej. Inicjatywa wypłynęła od naszej organizacji. Partner francuski był znany członkom zespołu z innego projektu Grundtviga realizowanego przez UTW w Uniwersytecie Wrocławskim. Pozostali partnerzy zostali znalezieni dzięki kompendiom projektów partnerskich Grundtviga z poprzednich lat: koordynator wyselekcjonował organizacje pasujące profilem do wstępnej idei projektu, a następnie skontaktował się z nimi drogą mailową.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Odbyło się pięć spotkań partnerskich, w tym jedno zorganizowano w Polsce. W każdym oprócz kadry brali udział słuchacze.

I Spotkanie Partnerskie w Paryżu w dniu 31.10.2012 r. służyło prezentacji

organizacji partnerskich, dyskusji nad koncepcja˛ projektu i ustaleniom na najbliższe miesiące pracy. Strona polska przeprowadziła warsztaty dla koordynatorów i kadry organizacji partnerskich z biograficznej metody badań, będącej fundamentalną dla projektu.

II Spotkanie Partnerskie odbyło się w Sewilli (Hiszpania) w dniach 25-26.02.2013. Na drugim spotkaniu odbyła się prezentacja włoskiego partnera (który wcześniej był na liście rezerwowej), dyskusja na temat zadań i szczegółów projektu. Wspólnie zdecydowano o wcześniejszym przeprowadzeniu warsztatów

międzygeneracyjnych, tj. wiosną 2013 zamiast jesienią 2013 oraz o rezygnacji z platformy Wiki na rzecz stron bardziej przyjaznych użytkownikowi. Ustalono termin i miejsce następnego spotkania.

III Spotkanie Partnerskie odbyło się w Nazilli (Turcja) w dniach 12-13.09.2013. Na III spotkaniu partnerskim w Turcji partnerzy przedstawili prezentacje nt

przeprowadzonych warsztatów międzygeneracyjnych. Omówiono problemy, które pojawiały się przy ich realizacji, wspólnie debatowano nad możliwymi rozwiązaniami. Niektórzy z partnerów zadeklarowali chęć powtórzenia warsztatów, gdyż okazały się ciekawym (przede wszystkim dla zaangażowanych uczestników) doświadczeniem. Omówiono plan pracy na drugi

rok projektu, wyznaczono cele i zadania, a także dyskutowano nad formą produktów końcowych. Partner turecki zaangażował w spotkanie uczniów z przeprowadzanych u siebie międzygeneracyjnych warsztatów komputerowych, j.

angielskiego i tradycyjnych tańców tureckich. Ustalono termin następnego spotkania oraz konferencji końcowej.

IV Spotkanie Partnerskie odbyło się w Rzymie w dniach 20-21.03.2014. Na spotkaniu omówiono i przedstawiono działania i

rezultaty zaplanowane na drugi rok projektowy. Partnerzy przedstawili pierwsze wersje prezentacji na konferencję końcową. Dyskutowano nad ich zawartością i czytelnością. Przyjrzeliśmy się również rezultatom projektowym i stronie projektowej pod kątem sprawozdawczości, dokonano wstępnego podsumowania

projektu. Ustalono ostatnie zadania przed konferencją końcową. Omówiono możliwości kontynuacji współpracy w ramach nowego programu Erasmus+. Zadecydowano o podpisaniu Porozumienia o współpracy podczas ostatniego spotkania.

V Spotkanie Partnerskie odbyło się w dniach 26-27.06.2014 i było powiązane z Międzynarodową Konferencją Naukową „Wokół Wspomnień Seniorów”. Dzień pierwszy był poświęcony prezentacjom partnerów dotyczącym realizacji projektu. Dzień drugi miał charakter bardziej naukowy, dominowały wystąpienia związane z metodą biograficzną. Zostało podpisane porozumienie o dalszej współpracy między partnerami.

 

Główne podjęte działania krajowe to:

- wywiady biograficzne przeprowadzone w 28 parach senior-student/doktorant

- stworzenie przez tychże studentów stron internetowych (głównie google sites) z zebranymi wspomnieniami

- ujednolicenie zebranych biografii wersji angielskiej na stronie http://edubiografia.info/

- cykl warsztatów biograficznych dla 8 seniorów.

Główne działania upowszechniające:

- 04.10.2012 prezentacja projektu na spotkaniu EFOS (Europejska Federacja Starszych Studentów) w języku angielskim i polskim. Odbiorcy: 50 osób z Polski, Ukrainy, Szwecji, Holandii, Niemiec, Austrii i Słowacji

-13.03.2014 Prezentacja projektu na spotkaniu z członkami koła naukowego Variograf (Uniwersytet Wrocławski)

- 02.04.2014 Wykład nt. edukacyjnego potencjału osób starszych w UTW Oława

- 24.05.2014 Prezentacja projektu 24.05.2013 podczas Międzynarodowej Konferencji Projektu Partnerskiego Grundtviga 'Tell Me a Story" w Ferrarze (Włochy). Odbiorcy: 22 osoby z Polski, Holandii, Włoch, Portugalii, Austrii i Francji

-  Informacja o projekcie na tablicy ogłoszeń poświęconej projektom unijnym w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Wrocławskiego i

UTW w UWr (ok 1500 odbiorców).

- Informacja o Konferencji "Wokół wspomnień seniorów" została opublikowana w 2 Newsletterach 3Sektora (z 8 i 20 Maja 2014),

który ma ok. 3000 odbiorców w aglomeracji wrocławskiej.

- Informacja o w/w Konferencji ukazała się na stronie Facebookowej "Pedagogika", która w tamtej chwili liczyła blisko 700 członków

- informacja o projekcie na stronie Fundacji (http://www.proscientiapublica.pl/projekty-llp/gem/

- informowanie na bieżąco o polskich działaniach projektowych na stronie projektu i fanpage’u na Facebooku

O działaniach projektowych informowaliśmy również w grupie Uniwersytet Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim na Facebooku (na tamtą chwilę 290 członków -słuchaczy i instruktorów - wbrew nazwie nie tylko z UTW w UWr) oraz na Forum strony Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim.).

Ankiety ewaluacyjne były wypełniane po każdym spotkaniu i zawierały pytania dotyczące zarówno samego spotkania, jak i partnerstwa. Wypełniali je koordynatorzy we współpracy ze swoimi słuchaczami. Po konferencji końcowej przeprowadzono końcową ewaluację partnerstwa i projektu. Zadano ogólne pytania dotyczące partnerstwa, jego słabych i mocnych punktów. Na tej podstawie stworzono dokument pt. "Evaluation report", który zawierał również podsumowanie wyników ankiet pospotkaniowych.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
64
W wyjazdach zagranicznych: 
5
Produkty
Produkty projektu: 

- Strona internetowa projektu:

http://gem.project-website.org

- Mała Księga Wspomnień (Little Book of Memories):

http://gem.x25.pl/

- Polskie biografie w j. angielskim:

http://edubiografia.info/category/poland

- Ulotka projektowa:

http://gem.project-website.org/document/pl-Leaflet.pdf

- Strona na Facebooku:

www.facebook.com szukaj: Grundtvig Project Gem

-Wersja mobilna strony projektowej:

http://gem.project-website.org/index.cgi?content=at_art_2371.

pub&former_content=home&expand_part=n&expand_agen=n&expand_repo=n

&expand_eval=n&action=&language=en&df_user=&df_password=

- Logo Projektu (patrz: strona projektowa)

- Methods of learning and experiences in learning of seniors (Dokument nt metod pracy partnerów i doświadczeń w nauczaniu seniorów włącznie z doświadczeniami z Projektu):

http://gem.project-website.org/document/methods-of-learning.pdf

- Pliki naukowe „Around memories of seniors”:

gem.project-website.org/document/pl-GEM_Scientific_files.pdf

- Newslettery w formie pdf:

http://gem.project-website.org patrz: Newsletters

- Agendy spotkaniowe i raporty:

http://gem.project-website.org patrz: Event Agendas, Event Reports

- Raporty ewaluacyjne:

http://gem.project-website.org patrz: Evaluation

- Ewaluacja końcowa projektu:

http://gem.project-website.org/document/pl-GEM_final_evaluation.pdf

- Gra "Małe wspomnienia":

http://gem.project-website.org/index.cgi?content=at_art_1487.

pub&former_content=home&expand_part=n&expand_agen=n&expand_repo=n

&expand_eval=n&action=&language=en&df_user=&df_password=

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Prezentacja projektu i jego osiągnięć stanowi stały element prezentacji dokonań i doświadczenia Fundacji zarówno podczas spotkań międzynarodowych, jak i lokalnych. Również podczas kontaktu z innymi organizacjami poszukującymi partnerów do projektów, chwalimy się projektem GEM i odsyłamy do jego strony.

Już po zakończeniu Projektu udało nam się wydać drukiem książkę „Around of seniors’ memories”, stanowiącą poszerzoną o artykuły innych autorów wersję plików naukowych opublikowanych podczas projektu. Publikacja jest recenzjonowana i posiada własny numer ISBN, co za tym idzie została wysłana do najważniejszych bibliotek w Polsce.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Dla naszej organizacji był to pierwszy projekt międzynarodowy, w którym na dodatek wystąpiliśmy jako koordynator. Okazał się bezcennym doświadczeniem, z którego wyszliśmy z pełnym sukcesem. Było to możliwe dzięki zaangażowaniu w projekt zarówno kadry zarządzającej, jak i współpracowników oraz -przede wszystkim- ich połączonej pracy podczas projektu.

Dla nauczycieli i pracowników projekt był świetną motywacją do podniesienia swoich umiejętności. Okazał się również świetnym polem do zwiększenia umiejętności zarządzania projektem. Uczestnictwo w zagranicznych spotkaniach międzynarodowych przełożyło się na znaczne poszerzenie wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturach.

Doświadczenia zdobyte w tym projekcie są wykorzystywane w innych (Grundtvig, Leonardo da Vinci, Erasmus+).

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Zgodnie z założeniami przyjętymi we wniosku aplikacyjnym, działania naszej organizacji koncentrowały się na koordynacji projektu i szkoleniach z metody biograficznej dla partnerów, a także na międzygeneracyjnych działaniach lokalnych. Efektem tych ostatnich były strony internetowe seniorów założone przez młodszą generację. Co za tym idzie, największy wpływ projekt miał na zwiększenie umiejętności społecznych, TIK i pewności siebie. Stałe działania upowszechniające (w tym publikacja filmików i zdjęć ze spotkań na stronie projektowej i Facebooku), jak również uczestnictwo w wyjazdach, przyczyniały się do poszerzenia wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturach. Seniorzy biorący udział w projekcie rozwinęli swoje umiejętności interpersonalne, przełamali lęk przed oceną społeczną, jak i weszli w nowe interakcje społeczne, co pozwoliło im rozszerzyć sieć kontaktów społecznych. Udział w warsztatach biograficznych ukazał im, że praca nad własną histerią życia może prowadzić do pozytywnej oceny swojego bilansu życia, co jest kluczowym czynnikiem w pozytywnym przeżywania własnej starości.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Doświadczenie zdobyte w projekcie przełożyło się na sposób zarządzania innymi projektami oraz na pracę zespołu projektowego.

Największe znaczenie ma jednak opracowanie dwóch sztandarowych produktów projektu, do powstania którego przyczynili się nie tylko partnerzy projektowi, lecz również lokalni uczestnicy projektu (w tym przedstawiciele świata nauki). "Little book of memories" jest przykładem połączenia doświadczenia seniorów (wspomnienia) z zaangażowaniem młodszego pokolenia (przeprowadzenie wywiadów, stworzenie strony internetowej seniora). Z pozycji tej mogą korzystać inne organizacje zajmujące się edukacją dorosłych. Doświadczenia opisane w "Scientific files" i ich naukowa analiza mogą być punktem wyjścia do następnych projektów. Również ewaluacja końcowa może stać się źródłem informacji o silnych i słabych stronach tego typu projektów. Na stronie projektowej http://gem.project-website.org/ ukazane są wszystkie inicjatywny, które miały miejsce na poszczególnych etapach projektu, zamieszczone są informacje dot. zarówno sposobów przeprowadzania warsztatów biograficznych, jak i metodologiczne dane umożliwiające analizę biografii.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Bogdan (63 lata): Mi się wszystko podobało. Pierwszy raz w życiu w czymś takim (warsztatach biograficznych) brałem udział. Moje dzieci nie chcą abym wspominał, nad czym ubolewam. A tak na zajęciach mogłem sobie powspominać. Do tej pory myślę nad tymi wspomnieniami. Na tych zajęciach mogę mówić i mam pewność, że mówię tą pierwszy raz, wiec nie jest to nudne dla słuchaczy. Była to dobra okazja, aby coś o sobie powiedzieć- taki czas na refleksję i zastanowienie się.

Krystyna (64 lata): Udział w projekcie miał dla mnie duże znaczenie, wyniosłam z niego wiele korzyści, będąc osobą na emeryturze, zaganianą w codziennych obowiązkach. Odbyłam podróż w przeszłość. Nie zdawałam sobie sprawy, że tak dużo zostaje w naszej pamięci, tylko trzeba ją sobie odświeżyć, aby znów powróciły wspomnienia, poukładać je sobie i uświadomić co było ważne. Odszukać fotografie, stare dokumenty..... Moim zadaniem było spisać swoje wspomnienia, które dotyczyły mojej edukacji. Ponownie musiałam uruchomić dawne umiejętności i utworzyć stronę internetową. Robiłam to nie pierwszy raz, chociaż dawno, to jednak się udało. Byłam z siebie dumna i może to śmieszne, jeśli pomyślimy, że w dzisiejszym cyfrowym świecie robi się tak niesamowite rzeczy. Tworząc swojego bloga zaczęłam czytać inne, otworzyły one przede mną świat ludzi, którzy piszą o swoich zainteresowaniach, pasjach w sposób ciekawy i piękny. Poznałam interesujące osoby, słuchaczy UTW. Imponuje mi ich chęć zdobywania wiedzy, rozwijanie zainteresowań i integrowanie się. Nareszcie mogłam spełnić swoje marzenia o podróżowaniu. Zobaczyłam Paryż, miasto o którym tyle czytałam i wiedziałam, ale tylko z filmów i fotografii. Dzięki projektowi przeżyłam przygodę swojego życia i uwierzyłam, że mogę zrobić coś dla siebie

Romuald (69 lat): Bardzo mi się podobały te zajęcia, bo mogłem mówić to co chcę o sobie powiedzieć, a nie o wszystkim człowiek chce mówić. Tak mi się podobały te zajęcia, że zareklamowałem je Włodkowi, aby przyszedł i przyszedł.

Elżbieta (68 lat): udział w zajęciach biograficznych nie był dla mnie trudny. Stymulowały mnie one do wspomnień, co mi się podobało.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Brak uwag.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Aneta Kobylarek
Data wypełnienia formularza/karty: 
03.02.2015

Inter@cting

Tematyka działań: 
Edukacja fizyczna i sport
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Języki obce
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 

Stowarzyszenie Akademia Plus 50
ul. Upalna 24 lok.11
15-668 Białystok

Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 

Anna Skorko
519 153 194
anna.skorko@plus50.org.pl

Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Obszar naszego działania znajduje się w wielokulturowym i  wielonarodowościowym regionie Polski - Podlasiu, więc nasza działalność opiera się między innym na promowaniu kultur regionu, tolerancji, profesjonalnej i amatorskiej kreatywności, promowaniu  zdrowego stylu życia, turystyki, aktywowaniu starszych osób przez stymulowanie ich intelektualnego i fizycznego doskonalenia itp.

Cele te realizujemy poprzez różnorodne formy działania: wykłady i warsztaty  prowadzone przez specjalistów jak też przez samych słuchaczy, kursy językowe- język angielski, kursy komputerowe, zajęcia ruchowe (pilates, gimnastyka chińska qui gong, aqua aerobik, nauka pływania, kinezjologia), wycieczki i turystyka piesza po regionie Podlasia, wydarzenia kulturalne – koncerty, wyjazdy do teatrów w innych centrach kulturalnych i inne. Na zajęcia zapraszamy wszystkich seniorów z Białegostoku. Nasze działania są w większości oparte na idei wolontariatu prowadzących lub przy minimalnej odpłatności na pokrycie niezbędnych kosztów.

Tytuł projektu: 
Inter@cting
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-DE2-GRU06-11425 2
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Niemcy, Polska, Turcja
Cele projektu: 

Głównymi ideami  i działaniami  projektu były:

  • stworzenie indywidualnych - interpersonalnych,  rzeczywistych sytuacji uczenia się / nauczania poprzez łącza wideo, forum i inne media społeczne w celu przygotowania  i przetwarzania  informacji  na rzecz współpracy w ramach projektu.
  • wspieranie tych  działań w elastycznych ramach pedagogicznych i wyposażenie wszystkich podmiotów biorących udział w projekcie w  wiedzę i umiejętności niezbędne do osiągnięcia zarówno własnych celów jak i celów  partnerstwa czyli: naukę języków obcych, społeczne kompetencje międzykulturowe, w tym zdolność do pracy w ramach  nieznanej dynamiki grupy w wielokulturowym zespole,  kompetencje cyfrowe i techniczne, kompetencje kreatywne, estetyczne i dramaturgiczne oraz zdolność do łączenia abstrakcji, działań i technologii a  wszystko to po to ,by przekuć te nowo zdobyte  umiejętności dla dobra wspólnego ideału europejskiego i rozwoju osobistego uczestników.
  • pomoc wszystkim uczestnikom projektu w  komunikacji w Europie by mogli opowiedzieć swoich kulturach, w najszerszym znaczeniu "jak robimy rzeczy, co jest dla nas ważne, cenione przez nasze społeczeństwo".
  • rozwijanie zdolności uczestników w udostępnionym im  twórczym przedsięwzięciu, które wymagało, od nich  badania  i rozwijania swoich  umiejętności międzykulturowych i komunikacyjnych.
Obszary tematyczne: 

Edukacja międzykulturowa, nowe technologie, nauka i uczenie się języków obcych, media i komunikacja, uczenie się o krajach europejskich, opracowywanie kursów szkoleniowych, strategie dla społeczności uczących się

Grupa docelowa słuchaczy: 

Nauczyciele - edukatorzy osób dorosłych, dorośli słuchacze, nauczyciele języków, edukatorzy/mediatorzy/osoby wspomagające naukę w grupie, uczestnicy stowarzyszenia Akademii plus 50 i innych organizacji pozarządowych z Białegostoku – OWOP i UTW oraz osoby niezrzeszone.

10 osobowa podstawowa dla projektu grupa , czyli osoby biorące udział w rozmowach poprzez Skype składała się z osób po 55 roku życia, o różnym poziomie umiejętności języka angielskiego jak i znajomości internetowych komunikatorów. Wszyscy uczestnicy zostali przeszkoleni w zakresie obsługi Skype. Osoby, które nie czuły się zbyt pewnie językowo rozmawiały z przyjaciółmi z Niemiec i Turcji we dwie, nieraz uzbrojone w słowniki. Fakt, że z góry wiedziały o czym będą rozmawiać bardzo ułatwiał im zadanie. Po każdym połączeniu zapisywano w specjalnie na ten cel zakupionych eleganckich kalendarzach, bardzo ładnym długopisem swoje uwagi na temat rozmowy, ale też na temat jakości połączenia. Wszystkie te notatki były zbierane, tłumaczone na język angielski  i posłużyły później do opracowania scenariusza filmu „Lost and found”.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł projektu powstał jeszcze podczas realizacji projektu TransActing, w którym przedstawicielka stowarzyszenia Akademia plus 50 pełniła funkcję osoby kontaktowej. Projekt ten był realizowany z 5 krajami i 7 organizacjami: Niemcy ( główny koordynator ), Włochy – dwie organizacje, Norwegia, Polska i Turcja. Wszyscy poznaliśmy się w Bardonecchii we Włoszech podczas seminarium kontaktowego. Projekt TransActing był owocem tego spotkania. Wszyscy bardzo dobrze się rozumieliśmy  i doskonale nam się razem pracowało a ponieważ Niemcy, Włochy  Norwegię i Turcję  reprezentowały szkoły, w których uczono m.in. języka angielskiego stało się jasne, że zechcieliśmy zrealizować projekt, który zakładał naukę języka w niekonwencjonalny sposób. Szczegóły zostały uzgodnione podczas wizyty przedstawicieli Akademii plus 50 i szkoły językowej El Lingue nel mondo z Belluno we Włoszech w grudniu 2011 roku w Hanowerze.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Hanower 19-21.10.2012: w spotkaniu wzięło udział 2 słuchaczy i koordynator. Ustalenia:

Chris Ostermann utworzy folder współdzielony "shared  folder coordinators" w ramach Google Docs, w którym  każdy będzie zamieszczał pliki, które są ważne dla wszystkich koordynatorów.Ustalono, że spotkania uczestników projektu na Skype mogą także  odbywać się w parach, aby ułatwić zadanie uczestnikom o  niższym  poziomie znajomości angielskiego. Partnerzy na Skype powinni być partnerami przez dłuższy czas.

Szkolenie / Skype TIK mają kluczowe znaczenie i będą organizowane lokalnie  przez każdego partnera.

Kojarzenie partnerów na Skype będzie się odbywać  wg. następujących kryteriów:

• poziom języka • wiek • introwertyk / ekstrawertyk • / Lider /naśladowca• zajęcia w czasie wolnym • preferencji płci •

Ustalono, że 22 listopada podczas konferencji koordynatorów na Skype.

Potem utworzymy tabelę z profilami w folderze udostępnionym dla wszystkich

Edremit 13-17.03. 2013 w spotkaniu wzięło udział 2 słuchaczy i koordynator. Ustalenia i uwagi:

Niewiele tureckich uczniów jest w kontakcie na Skype.

Postanowiliśmy otworzyć pulę kontaktów Skype. Uwzględnimy również Turków uczących się języka niemieckiego.

Pula adresów i kontaktów na Skype zostanie opublikowana dla wszystkich uczących się osób, które mają  e-mail.

Dodatkowo wprowadzimy czas otwarcia rozmów na  Skype we czwartek wieczorem od godziny dziewiętnastej do dwudziestej pierwszej, będzie to pora kiedy każdy może się spotkać z każdym.

Powinniśmy pomóc naszym uczniom wysyłać wnioski kontaktowe na Skype, ponieważ są one niezbędne, aby zobaczyć, kto jest online.

W ciągu ostatnich konferencji Skype, zaproponowaliśmy pewne działania, ale w rzeczywistości uczniowie rozmawiali i będą rozmawiać o tym, o czym chcą .

Niektórzy słuchacze z  Hanoweru  nie chcą  dzielić się wszystkim o czym  mówili . Polscy słuchacze mają przekazać i opublikować   dokumenty o swoich doświadczeniach na google.docs by partnerzy  mogli na nich pracować (porównanie niemieckiego /polskiego ślubu i  różnic międzykulturowych między Niemcami i Polską).

Wszyscy uczestnicy rozmów na Skype dzielą się swoimi doświadczeniami w dokumencie  "on-line "jako elementami  układanki fabuły przyszłego filmu”.

Hanower 2-6.10.2013  w spotkaniu wzięło udział 5 uczestników i koordynator. Ustalenia i uwagi:

Proces znajdowania nowych ludzi do rozmów na Skype jest w toku.

Aktorzy mogą ćwiczyć na Skype w dowolnym momencie.

Rozpoczynamy pracę nad scenami do kręcenia w Białymstoku natychmiast po wizycie w Edremicie. Musimy się skupić nad rozwinięciem postaci.

Zadania do czatowania i kontaktów na Skype mają być skoncentrowane na scenariuszu do filmu np. "Opowiedz  mi o ślubie i weselu (twoim, przyjaciół) czy coś, co poszło nie tak, jakaś  wspaniała niespodzianka, nieoczekiwany gość ... "

Postaramy się nawiązać kontakt z Muge z innej szkoły AKD i zaprosić ich do udziału w połączeniach na Skype.

W celu pracy z aktorami tureckimi i pisania skryptu musimy przełączyć się na połączenia Skype we wtorki i czwartki w celu nawiązania kontaktu z uczniami Behceta (osoby kontaktowej z Edremitu)

W Hanowerze kontynuowane było kręcenie filmu - scen dotyczących panny młodej, jej siostry i matki oraz narzeczonego i pewnej zaginionej walizki.... z udziałem polskich i niemieckich uczestników projektu.(Pierwsze sceny filmu kręcono  w czerwcu 2013 podczas wizyty partnerów w Białymstoku)

Edremit 26-30.03.2014 w spotkaniu wzięły udział 2 osoby. Ustalenia i uwagi:

W Edremicie kręcone były sceny z udziałem tureckich uczestników projektu - filmowych rodziców, brata i siostry narzeczonego rolę babci wcieliła się uczestniczka z Niemiec. Poza tym ustalono przebieg ostatniej wizyty projektowej w Białymstoku zwłaszcza pod kątem nakręcenia scen w urzędzie stanu Cywilnego. Omówiliśmy również dotychczasowe osiągnięcia i niedostatki jak również kwestie formalne np. dotyczące wypełniania końcowego sprawozdania.

Wszyscy uczestnicy projektu brali udział w działaniach w podczas wizyt partnerów w Białymstoku w czerwcu 2013 i na zakończenie projektu w czerwcu 2014r roku. Uczestniczyli aktywnie nie tylko w ich przygotowaniach (organizowanie Pikniku, pomoc w odebraniu i odwiezieniu gości na dworzec) ale również w kręceniu scen do filmu, opiekę i organizowanie czasu wolnego przyjaciołom z Turcji i Niemiec.

 

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
84
W wyjazdach zagranicznych: 
10
Produkty
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wykorzystaliśmy Netykietę i Skypolog na kursach komputerowych oraz na lekcjach języka angielskiego.

Poprzez stronę Akademii plus 50 na Facebooku oraz na 2 piknikach Akademii plus 50 pokazywaliśmy fragmenty nakręconego filmu „Lost and found” a cały film można było zobaczyć na Facebooku Inter@ctingu i Akademii plus 50.

Zrealizowane 4 filmy obrazujące kolejne etapy Projektu  zostały pokazane w Podlaskiej TV Publicznej oraz na stronie Facebooka i Inter@cting, w dodatku lokalnym Gazety Wyborczej ukazał się artykuł o projekcie jak również wzmianki o nim w 2 innych artykułach.

Strona internetowa projektu będzie aktywna przez 2 lata po jego zakończeniu.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Ponieważ główny koordynator projektu Mic Hale jest rodowitym Anglikiem możliwość kontaktu z nim była i jest świetną okazją do poprawy wymowy i poszerzenia słownictwa. Fakt, że wszystkie bezpośrednie kontakty jak i korespondencja projektowa odbywały się w tym języku, też jest nie do przecenienia.

Swobodniej poruszamy się po komunikatorach, nauczyliśmy się obsługi Vimeo.

W związku z tym, że uczestnicy projektu z Hanoweru reprezentowali różne grupy wiekowe i etniczne mogliśmy podpatrzeć jak z sukcesem prowadzić zajęcia projektowe w tak zróżnicowanej grupie, w Białymstoku , w Akademii plus 50 nie mieliśmy takich doświadczeń pedagogicznych.

Nauczyliśmy się w praktyce korzystać z Google docs w działaniach nie tylko projektowych oraz systematyczności jak również archiwizacji działań projektowych.

Ponieważ działania projektowe były skoncentrowane na nakręcenie filmu, kulturę krajów - partnerów poznawaliśmy niejako przy okazji np. pisania scenariusza do filmu jak i podczas wizyt u partnerów, nie była ona głównym motywem pracy projektowej.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uczestnicy projektu są przykładem dla innych seniorów, że wszystkiego można się nauczyć bez względu na wiek. Są bardziej otwarci na nowe działania naszego stowarzyszenia – pracują jako wolontariusze przy realizacji innych projektów (ostatnio był to duży projekt Centrum seniora – senior w centrum), wzrosła  ich umiejętność praktycznego posługiwania się językiem angielskim w związku z koniecznością używania go podczas rozmów na Skypie, podczas wyjazdów i wizyt partnerskich.

Mają teraz większą motywację do nauki języka angielskiego oraz nakłaniają inne osoby starsze, zgłaszające się do stowarzyszenia  Akademia plus 50 do aktywnego uczestnictwa w naszych działaniach. Wszyscy uczestnicy projektu nauczyli się obsługi komunikatorów internetowych oraz radzenia sobie z drobnymi usterkami. Wzrósł ich poziom tolerancji dla Innych, ich kultury i sposobu na życie. Obserwujemy wzrost motywacji do pogłębienia wiedzy o praktycznym korzystaniu z komputera w codziennym życiu .

 Ponieważ panie i panowie z Akademii plus 50 wystąpili w filmie "Lost and found"- finalnym "produkcie" Projektu Inter@cting a role zagrali po angielsku wykazując dużą odwagę - wzrosła ich pewność siebie co do poziomu ich języka angielskiego oraz umiejętności aktorskich jak i poczucie, że nie ma dla nich rzeczy niemożliwych.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Szkolenia językowe i zachęcanie osób starszych do korzystania z technologii ICT w życiu codziennym i we wspólnych działaniach twórczych uczyniło naszą pracę bardziej ekonomiczną i bardziej dostosowaną do potrzeb użytkowników.

Okres projektowy był okresem wytężonej pracy w naszym Stowarzyszeniu i wpłynęło to znaczącą na  zwiększenie liczby osób działających na rzecz Akademii plus 50 woluntarystycznie, co – jako, że nie mamy zatrudnionego na stałe personelu - przełożyło się na zwiększenie efektywności naszej pracy przy okazji innych działań.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Moje wrażenia:

1 Rozmowy na skypie:

    sympatyczna wymiana informacji o sobie wzajemnie. Czasami bardziej "zasadnicze" rozmowy o obyczajach narodowych. Czas trwania tych spotkań można by trochę skrócić odgórnie, bo po godzinie „sprężania się" do mówienia i myślenia po angielsku, głowa trochę "wysiada"

2  Wizyta grupy niemieckiej w Białymstoku:

    mogę się wypowiadać tylko na temat pikniku, bo tylko w nim brałam udział. Bardzo miła impreza. Na początek nagrywanie scenek do filmu - zabawne doświadczenie. Uczy, że cierpliwość jest niezbędna do takiej działalności. Podziwiam filmowców. Szkoda, że do tej pory nie udało mi się obejrzeć efektu tej pracy.

Część oficjalna bardzo budująca. Przemówienia Twoje i Joli krótkie i do rzeczy. Najbardziej mnie jednak zaskoczyły dedykacje do prezentów od zaprzyjaźnionych organizacji. Takie rzetelnie przygotowane i przemyślane.

Naszych popisów nie będę komentować, choć ogólnie uważam je za udane (reakcja publiczności pozwala mi tak sądzić.

Najprzyjemniejsza część jednak to wspólne tańce i śpiewy.

Takie działania najbardziej zbliżają nas i gości.

Dają poczucie współtworzenia atmosfery spotkania, a to daje dodatkową satysfakcję i radość.

Marta

 

Dear Ania and Chris;

Our stay in a very nice family hotel in Hannover passed really fast, too fast. It was the only worry we had. The schedule was very interesting and varied, all details and the atmosphere -excellent.

 

The supper at the bus stop prepared by Sabine let us come to life after a long journey from Bialystok to Hannover. And the last person we saw running with our train leaving Hannover with " bye,bye" - was also the same Sabine:):):)

I still remember music, dances and songs by Mic and all of us, Gianna`s workshop so helpful for the future film stars  and your great hospitality.

Really impressed us Kargah, old people`s home and FZH Linden where we could meet a lot of interesting friends.

Finally the most exciting- shooting a film. The actors and Chris` staff did their best like hell so the film by Mic and Chris / they both seem to be professionals/ -must be good!

Dear friends, my best wishes for all of you. I hope to see you in Bialystok next year.

Greetings! Krysia.

 

Spotkanie z gośćmi z Niemiec było bardzo fajne. Są to bardzo mili ludzie. Wycieczka do Bielska, Grabarki i zakątka ziołowego dobra, nawet pogoda nam sprzyjała, gdy zwiedzaliśmy to deszcz nie padał. Tańce w parku oraz warsztaty teatralne - super.  Wszyscy bawili się świetnie. Piknik w Nadawkach wspaniały, dużo atrakcji, jadło wyśmienite i wszyscy bawili się fantastycznie. Kręcenie filmu to nowe doświadczenie i nowa przygoda. To prawda że człowiek uczy się całe życie. Uważam, że spotkanie było bardzo udane i myślę że goście byli również zadowoleni. Pozdrawiam Henryka.

 

5 czerwca 2014

„Rano spotkanie na Świętojańskiej  i nauka tekstu oraz próby scenek do części filmu, która ma być kręcona na pikniku w Nadawkach. Wyjazd do Nadawek. Oficjalne rozpoczęcie pikniku z okazji 5-lecia Akademii plus 50 i dzielenie urodzinowego tortu, występy zespołów tanecznych. Zostawiamy gości i idziemy nakręcać scenki do filmu. Nie przypuszczałam, że będziemy powtarzać je wielokrotnie. Było przy tym trochę stresu ale i zabawy. Wreszcie koniec. Wracamy do gości i zaczynają się tańce, śpiewy przy akompaniamencie gitary, rozmowy. Jest  fantastycznie. Czas szybko płynie i niestety musimy wracać.” (Grażyna)

6 czerwca 2014

„Rano z kilkuosobową grupą gości jedziemy do Supraśla. Na miejscu udajemy się na mały spacer nadrzecznymi bulwarami. Podziwiamy piękne widoki i cieszymy się słońcem. Następnie idziemy do Muzeum sztuki drukarskiej i papiernictwa. Na miejscu zwiedzamy muzeum. Kto ma ochotę może zrobić papier i wydrukować zabytkową maszyną przygotowany wcześniej tekst.. Wszystkim te warsztaty przypadają do gustu. Potem wracamy do Białegostoku

Po południu wyjeżdżamy do Rytowiska. Tu mamy warsztaty z lepienia pierogów, tańce, śpiewy, przejażdżkę bryczkami po lesie i ognisko. Szkoda, że projekt dobiega końca.

Udział w projekcie pozwolił mi na doskonalenie języka angielskiego, zdobycie nowych doświadczeń, zapoznanie się z kulturą innych krajów  i poznanie wielu wspaniałych ludzi.” ( Ela)

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Ponieważ  nasi włoscy koledzy z El Lingue nel Mondo w Belluno z poprzedniego LLP "Trans-Acting" ostatecznie nie otrzymali dofinansowania po okresie niepewności i oczekiwaniu na liście rezerwowej było ciosem dla naszych planów, pozbawiając nas doświadczonego, zaangażowanego i bardzo kompetentnego partnera do pracy, w bardzo według oceniających aplikację, ambitnym przedsięwzięciu. To również utrudniło nasz program wizyt i harmonogram produkcji filmu. W związku z powyższym oraz odejściem  z AKD w Edremicie naszej osoby kontaktowej, z którą budowaliśmy partnerstwo i planowaliśmy pracę, zmuszeni byliśmy zracjonalizować plan pracy projektowej przy  jednoczesnym zachowaniu podstawowych zadań: nauki języka i międzykulturowego uczenia się poprzez nowe media; wspólne kręcenie filmu z udziałem wszystkich partnerów; oraz wspieranie twórczego podejścia do nauki języka poprzez poznawanie innych kultur.

Główny produkt Projektu - film "Lost and found" mógłby być wykorzystany jako źródło informacji o Polsce, Niemczech i Turcji widzianych oczyma tzw. "zwykłych ludzi" oraz jako przykład nowatorskiego podejścia do nauczania języka obcego poprzez aktywny udział w tworzeniu dzieła przez wszystkich uczestników Projektu występujących w różnych , na pozór niezbieżnych rolach - nauczyciela i uczącego się w jednym, albowiem wszyscy się w tym Projekcie dużo nauczyli od siebie nawzajem.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Skorko
Data wypełnienia formularza/karty: 
30.01.2015
Subskrybuje zawartość

Switch style