Rumunia

Włączenie rodziców w Społeczność Praktykującą (PARCOP)

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja drugiej szansy
Edukacja rodziców i rodzin
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii
ul. Sienkiewicza 67, 27-400 Ostrowiec Świętokrzyski
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Zdzisław Klusek
0048 41 248 24 40, 0048 600 417 160
zdislaw66@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii prowadzi następujące działania na rzecz ludzi dorosłych (rodziców naszych wychowanków):
  1. częste wizyty w domach celem sporządzenia diagnozy potrzeb i dostosowania rodzaju pomocy do aktualnych potrzeb rodzica;
  2. indywidualne rozmowy o charakterze terapeutycznym z rodzicami, udzielenie im wsparcia psychologicznego i pedagogicznego,
  3. pomoc w załatwianiu spraw urzędowych, np. pomoc w napisaniu podania, czy też inne praktyczne umiejętności;
  4. zapraszanie rodziców do placówki przy okazji różnych uroczystości;
  5. współpraca z MOPS, PCPR i innymi instytucjami świadczącymi pomoc psychologiczną i materialną rodzinie;
  6. pedagogizacja rodziców, uczenie ich właściwego wypełniania obowiązków rodzicielskich.
Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii to placówka terapeutyczna dla młodzieży nieprzystosowanej społecznie przejawiającej zaburzenia zachowania. Nasi wychowankowie w większości pochodzą z rodzin patologicznych, dysfunkcyjnych, często są to środowiska kryminogenne. Zatem są to grupy  niejako naznaczone, stygmatyzowane  przez społeczeństwo.
Projekt Grundtvig realizowany przez MOS adresowany był do rodziców naszych wychowanków. Są to osoby bezrobotne, nieudolne wychowawczo, niejednokrotnie z problemem alkoholowym, z postawą wyuczonej bezradności, a więc środowiska patologiczne.
Opis placówki:
W skład MOS wchodzą:
1) Publiczna Szkoła Podstawowa Specjalna Nr 21
2) Publiczne Gimnazjum Specjalne Nr 2 
W szkołach realizuje się program szkoły masowej, jednak wymagania są bardzo zróżnicowane i dostosowane do indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia. W MOS przebywa młodzież ze specjalnymi trudnościami wychowawczymi i edukacyjnymi.

Ośrodek posiada 73 miejsc i jest placówką przeznaczoną dla chłopców: w normie intelektualnej, z zaburzeniami rozwojowym, z trudnościami w uczeniu się, zagrożonej niedostosowaniem społecznym, z zaburzeniami zachowania.
Do Ośrodka przyjmowana jest młodzież od 13 do 18 lat.
Tryb przyjęcia do ośrodka: dzieci przyjmowane są do placówki w dwojaki sposób: na podstawie orzeczenia poradni psychologiczno-pedagogicznej i prośbę rodziców lub na podstawie postanowienia sądu rodzinnego o umieszczeniu w placówce
Natomiast dzieci przyjęte na podstawie postanowień sądu przybywają
w placówce cały rok, choć są także na opiece częściowej. Przepustek do domów rodzinnych udziela sąd w porozumieniu z dyrektorem ośrodka.
Zadania Ośrodka:
Do zadań Ośrodka należy eliminowanie przyczyn i przejawów zaburzeń zachowania oraz przygotowanie wychowanków do życia zgodnego z obowiązującymi normami społecznymi i prawnymi. Głównym celem Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii w Ostrowcu Św. jest resocjalizacja i reedukacja dzieci oraz zapewnienie im opieki, umożliwienie ukończenia szkoły podstawowej i gimnazjum przygotowanie do życia w społeczeństwie.
Celami Ośrodka są:
  1. wspieranie rozwoju młodzieży, która wymaga specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania oraz specjalistycznej pomocy psychoedukacyjnej,
  2. kształtowanie u dzieci i młodzieży odpowiedzialności za własne postępowanie, wyrabianie krytycyzmu i postaw asertywnych,
  3. promocja zdrowia, propagowanie zdrowego stylu życia, ekologicznego modelu funkcjonowania we współczesnym świecie,
  4. działania na rzecz zaspokajania potrzeb edukacyjnych wychowanków,
  5. przygotowanie młodzieży do udziału w życiu publicznym, samorządności,
  6. dbałość o tradycje i obyczaje.
Tytuł projektu: 
Włączenie rodziców w Społeczność Praktykującą (PARCOP)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
07/GR-LP/07-0166/P1
Lata realizacji: 
2007 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Portugalia, Rumunia, Polska
Cele projektu: 
Głównym celem i zadaniem projektu PARCOP była szeroko rozumiana spójność społeczna, podwyższenie i poprawa warunków życia rodzin zagrożonych wykluczeniem społecznym, poprawa zdolności rodziców do samodzielnego rozwiązywania życiowych problemów a zwłaszcza kształcenie umiejętności wychowawczych i prawidłowe wywiązywanie się z obowiązków rodzicielskich oraz dzielenie się swoimi osiągnięciami, sukcesami z innymi europejskimi rodzinami.
Do głównych celów projektu zalicza się:
1.Wsparcie psychologiczne i pedagogiczne dla rodzin dysfunkcyjnych.
2.Zdobycie przez rodziców podstawowej wiedzy z zakresu ICT. Zorganizowanie szkolenia z zakresu umiejętności informatycznych, oraz zapewnienie na terenie placówki dostępu do technologii informacyjno-komunikacyjnych, Internet.
3.Zapewnienie możliwości nauki języka angielskiego, kurs na poziomie elementarnym.
4.Rozwiązywania problemów życiowych, rodzinnych, kształtowanie umiejętności społecznych. Pomoc w dostępie do odpowiednich zasobów i usług jakie są dostępne w systemie opieki społecznej.
5.Nauczenie rodziców aktywnego obywatelstwa poprzez udział w życiu społeczności lokalnych, społeczności placówki do której uczęszczają ich dzieci, dzielenie się dobrą praktyką w tym zakresie. (społeczność praktykująca), (współorganizowanie imprez i uroczystości szkolnych).
Obszary tematyczne: 
edukacja rodziców, aktywne obywatelstwo, podstawowe umiejętności (społeczne), język angielski (poziom elementarny), technologie informatyczne, dialog międzykulturowy;
Grupa docelowa słuchaczy: 
Projekt znacznie rozszerzył ofertę edukacyjną placówek biorących udział w realizacji PARCOP. W Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii realizowano  trudną ideę włączania w życie placówki rodziców ze środowisk zagrożonych patologią, wykluczeniem społecznym, jako szczególnej formy resocjalizacji społecznej. Jak mogliśmy się przekonać naocznie w Bukareszcie i Lizbonie, pomimo dość dobrze zorganizowanego systemu pomocy społecznej, Unia Europejska nadal zmaga się ze zjawiskiem rodzin wykluczonych społecznie, które nie radzą sobie z funkcjonowaniem w szerszych, współczesnych społecznościach. Projekt PARCOP w dużym stopniu wpłynął na tą sytuację pozytywnie, rozwiązując część problemów bytowych i edukacyjnych konkretnych rodzin. Tworzenie małych społeczności praktykujących samopomoc, skupionych na wspólnym celu edukacyjnym zagwarantowało odpowiednie tempo działania jak i usprawniło relacje społeczne, polepszyło znajomość nowych technologii, otworzyło uczestników na Europejski dialog i różnorodność kulturową (wizyty w instytucjach partnerów w Lizbonie i Bukareszcie) oraz zmotywowało do podjęcia inicjatyw społecznych we własnym środowisku. (np. imprezy sportowo rekreacyjne)
Nasz Ośrodek umiejscowiony jest w środku osiedla mieszkaniowego, jednak nasi wychowankowie i ich rodzice pochodzą z różnych części miasta, regionu, województwa, a nawet z odległych części kraju. Rodzice naszych wychowanków natomiast niejednokrotnie zamieszkują tereny potocznie zwane „ slamsami”, lub też małe mieszkanka o niskim standardzie. Więc można powiedzieć, że nasza placówka działa na potrzeby osób zamieszkałych na terenach defaworyzowanych. Podstawowy problem to, oprócz braków w wykształceniu( wielu ma tylko podstawowe), ludzie ci po prostu nie wiedzą gdzie i jak szukać jednostki szkolącej, ponadto nie odczuwają potrzeby doskonalenia się, niejednokrotnie mają silnie utrwaloną postawę wyuczonej bezradności, jednocześnie zdając sobie sprawę z tego, iż są dyskryminowani przez większość społeczeństwa. Stąd silne przekonanie, że nie warto nic robić, bo i tak nic z tego nie wyjdzie. Oferta programu Grundvig realizowana przez nasz Ośrodek wypełniła tą lukę jeśli chodzi o osoby pochodzące z środowisk patologicznych. Udowodniliśmy że grupy defaworyzowane mogą odnieść sukces dzięki środkom z Unii Europejskiej.
Jakie były początki projektu: 
Projekt pracy z rodzicami był i jest znakomitą odpowiedzią na potrzeby, które uświadamiamy sobie od lat. Był szansą na aktywizację opiekunów i rodziców przy jednoczesnym zbliżeniu ich do dzieci. W naszym przekonaniu, dzięki realizacji tej idei ośrodek znacznie lepiej spełnia wielorakie funkcje i zadania statutowe. Oprócz dotychczasowych edukacyjno – wychowawczych sprzyjał zbliżeniu rodziców do placówki, kształtowaniu odpowiedzialności za ośrodek i wychowanie dzieci. Według nas obserwacja rodziców przez dzieci, którzy wykazywaliby się nowymi umiejętnościami, sprzyjałaby pogłębianiu więzi rodzinnych i nie pozostało to bez wpływu na sferę postaw tak starszego i młodszego pokolenia.
Jak już wspomniano nasi „słuchacze” (rodzice wychowanków) to w większości osoby pochodzące ze środowisk patologicznych, mające braki w podstawowych umiejętnościach społecznych, stygmatyzowani społecznie. Powszechny jest brak zainteresowania dzieckiem i jego potrzebami, stąd pracownicy MOS sami składają wizyty w domach i zapraszają rodziców do placówki, często dowożąc ich.
Dzięki programowi Grundtvig mogliśmy rozszerzyć naszą działalność edukacyjno-terapeutyczną dla dorosłych o naukę umiejętności społecznych, naukę języka angielskiego i naukę nowoczesnych technologii informacyjnych.
Krótki opis przebiegu projektu: 
1. Zorganizowano system pomocy psychologicznej i pedagogicznej dla rodzin zagrożonych wykluczeniem społecznym. (kilkaset interwencji, rozmów w grupach oraz indywidualnych zajęć terapeutycznych z udziałem specjalistów – psychologa i wychowawców). Zwłaszcza indywidualne porady i zajęcia o charakterze terapeutycznym cieszyły się największym zainteresowanie i zostały dobrze ocenione przez rodziców.
2. Trening Umiejętności Społecznych Goldsteina to punkt wyjścia, kluczowa część programu, ponieważ zarówno alkoholizm, niedostateczne wypełnianie obowiązków rodzicielskich, czy niezaradność życiowa, a więc problemy naszych słuchaczy, mają swoje źródło w niedostatkach procesu socjalizacji i braku podstawowych umiejętności społecznych. Nadrzędne i najbardziej przydatne naszym adresatom umiejętności społeczne to: proszenie o pomoc; udzielanie wskazówek; przekonywanie innych; poznawanie swoich uczuć; wyrażanie swoich uczuć; radzenie sobie z emocjami innych; radzenie sobie ze strachem; samokontrola; obrona swoich praw; unikanie kłopotów z innymi; reakcja na namawianie; reakcja na niepowodzenie; pomaganie innym.
3. Włączenie w życie placówki. W ramach realizacji projektu PARCOP podjęto szereg działań o charakterze sportowo rekreacyjnym i parateatralnym. Na przykład: Mikołajkowy Turniej piłki halowej i tenisa stołowego grudzień 2008, Olimpiada MOS 2008 i 2009, Jasełka 2008, 25 lecie istnienia MOS w Ostrowcu, zajęcia praktyczne z garncarzem, zajęcia artystyczne itp.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
14
W wyjazdach zagranicznych: 
7
Produkty
Produkty projektu: 
Projekt PARCOP odegrał znaczną rolę w pomocy rodzinom zagrożonym wykluczeniem społecznym poprzez oferowanie możliwości edukacyjnych nastawionych na kooperację i samokształcenie i usuwanie zbędnych, często pozornych, barier społecznych. Pedagogizacja rodziców była jednym z głównych celów projektu. W tym celu opracowano program wsparcia psychologicznego i z niego najwięcej rodzice skorzystali.
Wyposażono rodziców w podstawowe umiejętności społeczne, dzięki czemu są bardziej świadomi swoich wad i zalet. Obserwowanie rodziców przez dzieci w Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii, którzy wykazywali się nowymi umiejętnościami, sprzyjała pogłębianiu więzi rodzinnych i nie pozostała bez wpływu na sferę postaw tak starszego i młodszego pokolenia.
Osiągnięte rezultaty i produkty końcowe:
  1. Strona internetowa.
  2. Opis Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii.
  3. „Podręcznik dla nowoczesnych rodziców z Klubu PARCOP.” Wydawnictwo to zawiera informacje o psychologicznym i fizycznym rozwoju dziecka od urodzenia aż po osiągnięcie pełnoletniości, materiały służące do nauki informatyki i języka angielskiego i kieszonkowy słowniczek polsko-angielsko-rumuńsko-portugalski.
  4. Broszury o instytucjach biorących udział w projekcie PARCOP.
  5. Zorganizowano konkurs na logo projektu. Logo projektu PARCOP.
  6. Opracowanie i zainstalowanie 2 tablic informacyjnych o PARCOP.
  7. PowerPoint  prezentacje z  realizacji  PARCOP.
  8. Podręcznik dla rodziców PARCOP 2007 2008.
  9. Zorganizowanie pomocy psychologicznej i pedagogicznej dla rodzin podopiecznych MOS. (kilkaset interwencji, rozmów i zajęć terapeutycznych itp.).
  10. Video z działań sportowo rekreacyjnych i parateatralnych współorganizowanych przez uczestników projektu PARCOP. (Mikołajkowy Turniej piłki halowej i tenisa stołowego grudzień 2008, Olimpiada MOS 2008 i 2009, Jasełka 2008, 25 lecie istnienia MOS w Ostrowcu).
  11. Kronika projektu. Album ze zdjęciami w formie papierowej i elektronicznej.
  12. Zorganizowano kilka wystaw, prelekcji, pokazów PowerPoint obrazujących dokonania w ramach realizacji projektu PARCOP (dla nauczycieli i dyrektorów innych szkół i placówek z terenu powiatu).
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Upowszechnianie rezultatów projektu miało miejsce zarówno na spotkaniach kadry placówki, radach pedagogicznych jak i na spotkaniach z rodzicami.
Przekazaliśmy informacje o naszym projekcie i jego owocach innym instytucjom np. podczas spotkania w Podzamczu Chęcińskim dla dyrektorów szkół i placówek z terenu woj. Świętokrzyskiego z udziałem ŚKO, podczas kursów, w jakich biorą udział nasi pedagodzy, podczas krajowych i międzynarodowych seminariów, podczas spotkania dyrektorów szkół zorganizowanego przez Kuratorium Oświaty w Kielcach, podczas Festiwalu Comeniusa w Kielcach (dwukrotnie), jak również przez naszą stronę internetową.
O naszych działaniach informowaliśmy również społeczność lokalną, media, prasę, władze lokalne, starostwo powiatowe w Ostrowcu Św., lokalne instytucje wspierające rodzinę. Umieszczamy produkty finalne na naszej stronie internetowej tak, by każdy zainteresowany mógł je obejrzeć i wykorzystać w miarę potrzeb, ponieważ z powodzeniem nadają się do kopiowania i przenoszenia.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Wpływ na kadrę:
(1) – konieczność komunikacji pomiędzy partnerami za pomocą korespondencji e-mail lub podczas bezpośrednich spotkań doprowadziła do podwyższenia znajomości języków obcych (angielskiego) wśród kadry. Niektórzy wychowawcy i nauczyciele zgłosili chęć uczestnictwa w kursach językowych Grundtvig.
(2) – większość komunikacji odbywała się za pośrednictwem Internetu (e-mail, komunikatory, wideo konferencje). Dla osób nieobeznanych z komputerem, projekt ten był doskonałą okazją nauczenia się podstaw jego obsługi. Wiedza ta jest niezbędna podczas zajęć szkolnych. Dla innych była to okazja do zainteresowania się tą sferą głębiej i nauczyli się korzystać ze skanera, konwerterów plików, programów do obróbki zdjęć i filmów.
(3) – nauczyciele bezpośrednio i pośrednio związani z projektem podeszli do zajęć z większą otwartością i tolerancją, odrzucając uprzedzenia wyrastające ze stereotypów powtarzanych od lat. Mniej oficjalny sposób prowadzenia zajęć spotkał się ze znakomitym przyjęciem.
(4) – życzeniem całej naszej kadry, nauczycieli i wychowawców, jest uczestniczenie w jak największej liczbie takich projektów po to,  by wzbogacić swoje doświadczenie osobiste i zawodowe. Projekt PARCOP niósł ze sobą nową jakość ponieważ był skierowany do dorosłych odbiorców. Nasi pracownicy mieli okazje podzielić się doświadczeniami ze swej pracy z kolegami z innych zagranicznych placówek, porównać metody pracy i zbierania dokumentacji, systemu szkolenia, zarządzania placówką i radzenia sobie z trudnościami. Projekt był doskonała podstawą do kolejnych programów z typu Grundtvig.
(5) – pomiędzy kierownikami placówek partnerskich nawiązała się dyskusja na temat sposobów zarządzania tymi instytucjami, prawa oświatowego, sposobów samooceny i dostępności szkolenia kadry. Zwrócono uwagę na role placówek w kontaktach pomiędzy rodzicami i władzami lokalnymi oraz ich dostępność dla dorosłych w celu doskonalenia swoich umiejętności i nadrabiania zaległości edukacyjnych. W następstwie projektu, kierownictwo placówki postanowiło doprowadzić do większego zaangażowania rodziców w proces zarządzania i organizowania życia szkoły.
(6) – od samego początku projektu mieliśmy wgląd w geograficzne uwarunkowania każdej z placówek. Zorientowani byliśmy również w tematach kultury i tradycji. Wykonaliśmy prezentacje dotyczące Portugalii i Rumunii, zorganizowano wystawy dotyczące kultury tych państw. Podczas spotkań partnerskich wymieniano się albumami o każdym z krajów, prezentacje były tłumaczone na wiele języków, słuchano tradycyjnej muzyki, spożywano tradycyjne potrawy, pokazywano ludowe stroje narodowe itp. Uczyliśmy się również najpopularniejszych wyrażeń w języku rumuńskim i portugalskim.
(7) – realizacja projektu odbiła się pozytywnym echem wśród społeczności i władz lokalnych. Jesteśmy zadowoleni z efektów prac nad projektem oraz z jego finalnych produktów.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Program „Uczenie się przez całe życie” (Grundtvig) dał nam znakomitą sposobność do podwyższenia jakości pracy placówki poszerzenie oferty edukacyjnej dla rodziców.
Projekt pracy z rodzicami jest znakomitą odpowiedzią na potrzeby, które uświadamiamy sobie od lat. W naszym przekonaniu, dzięki realizacji tej idei ośrodek lepiej wypełnia swoje statutowe funkcje. Oprócz dotychczasowych edukacyjno – wychowawczych sprzyja zbliżeniu poprzez realizację wspólnych działań, kształtowanie odpowiedzialności za ośrodek. Według nas obserwacja rodziców przez dzieci, którzy wykazywali się nowymi umiejętnościami, sprzyjała pogłębianiu więzi rodzinnych i nie pozostanie bez wpływu na sferę postaw tak starszego i młodszego pokolenia.
(1) – Projekt zapewnił naszym rodzicom uczestnictwo w zajęciach z języka angielskiego i IT. Jednym z produktów finalnych projektu był tzw. PODRĘCZNIK PARCOP’ a który został opracowany przy ich udziale. Podczas spotkań partnerskich, uczniowie posługiwali się również innymi językami, które znali tj. francuskim lub włoskim. Spotkania również były okazją do poznania odrobiny polskiego i portugalskiego (powitania, składanie życzeń)
(2) – Projekt umożliwił również szkolenie z zakresu obsługi komputera – program Word, Internet Explorer, tworzenie konta e-mail, posługiwanie się komunikatorami.
(3) – podczas pierwszych spotkań, każdy zespół starał się dowiedzieć jak najwięcej o pozostałych krajach partnerskich. O ich sytuacji politycznej, religii, zwyczajach. Wymieniono pamiątki takie jak: płyty z tradycyjną muzyką oraz prezentacje multimedialne o każdym kraju na płytach CD. Podczas spotkań organizowano poczęstunki obfitujące w tradycyjne dania oraz przybliżające historię i zwyczaje każdego kraju. Odwiedziliśmy wiele muzeów. Podobne programy odbyły się w Rumunii i Portugalii.
(4) – propagowano rozwój idei obywatelstwa europejskiego, szacunek dla kultur innych narodów, tolerancja, solidarność, odrzucenie rasizmu, wspieranie edukacji wśród najmłodszych, zachęcanie do udziału w wolontariatach, umiejętności organizowania i uczestniczenia w działaniach zespołowych.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Realizacja projektu PARCOP dał nam znakomitą sposobność do podwyższenia jakości pracy placówki poszerzenie oferty edukacyjnej dla rodziców.
Zapewniono możliwość kontynuacji projektu bez wsparcia finansowego środków unijnych.
(1) Za zgodą organu prowadzącego, prowadzono do programu szkoły język angielski od 01.09.09 (do tej pory był nauczany tylko język rosyjski),
(2) – doskonalenie metod komunikacji, przystosowanie metod zarządzania do realiów szkoły ponadregionalnej, wprowadzono nowoczesne pomoce dydaktyczne do procesu nauczania (rzutniki multimedialne, tablice interaktywne)
(3) – Dzięki realizacji projektu było możliwe wprowadzenie nowej formuły zajęć „nieformalnych” i bardziej interaktywnych dla rodziców naszych podopiecznych. Dzieliliśmy się tymi doświadczeniami z kolegami z innych placówek.
(4) – Wielu rodziców chce wiedzieć o placówce jak najwięcej zanim umieszcza w niej swoje dzieci. Dzięki projektowi, nasza instytucja stała się bardziej znana i doceniana w środowisku. To gwarancja dla rodziców, że nasza kadra złożona jest z oddanych pracy fachowców.
(5) Zwiększył się udział rodziców w procesie wychowania swoich dzieci i w życiu Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii.
Ponadto trwałymi, choć ściśle nie planowanymi, rezultatami projektu są:
- Jedna z uczestniczek projektu PARCOP została zatrudniona w kuchni MOS jako pomoc kuchenna od 03.02.2009r. Przez wiele lat ta osoba była bezrobotna i bez środków do życia. Do tej chwili ze swoich obowiązków wywiązuje się bardzo dobrze i została z nią podpisana umowa na czas nieokreślony.
- Inna uczestniczka działań projektowych odbyła staż absolwencki z Powiatowego Urzędu Prac. Zdobyła pierwsze doświadczenie zawodowe jako pomoc nauczyciela i podstawowe, niezbędne doświadczenie w pracy z młodzieżą niedostosowaną społecznie.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Poznałam wielu wspaniałych, pomocnych ludzi.”
„Dostałam pracę w kuchni MOS jako pomoc kuchenna. Nikt inny by mnie nie zatrudnił. Mam 52 lat. Wiele lat pozostawałam bez żadnej pracy.”
„Fajnie spędziliśmy czas, ciekawe zajęcia na komputerach.”
„To było życiowe doświadczenie, nigdy tego nie zapomnę.”
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Wpływ realizacji projektu na społeczność lokalną:
(1) Uznanie szerszej społeczności lokalnej dla potrzeb rodzin zmarginalizowanych, biednych, niewydolnych i niezaradnych społecznie, ekonomicznie itd.
(2) Na spotkania w ramach realizacji projektu przychodziły całe rodziny z młodszymi dziećmi. Placówka stała się bardziej przyjazna dla rodziców.
(3) Wspólnie z Radą Osiedla Kuźnia zorganizowaliśmy kilka imprez integracyjnych i sportowo rekreacyjnych. (Olimpiada MOS; Festyn na zakończenie roku, Turniej Mikołajkowy, itp.
(4) Dobrze się o nas mówi w społeczności lokalnej. Jesteśmy postrzegani przez społeczność lokalną pozytywnie, działamy w środku dużego osiedla mieszkaniowego, w prawie w centrum 80 – cio tysięcznego miasta.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Zdzisław Klusek
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.01.2010

Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Inne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Ośrodek Edukacyjny Taurus s.c.
ul. M. Skłodowskiej-Curie 8 m27, 05-825 Grodzisk Mazowiecki
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Bożena Strzemieczna
0048 605 348 243
wychowanie@wychowanie.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Ośrodek Edukacyjny Taurus jest Niepubliczną Placówką Oświatową zarejestrowaną w Kuratorium Oświaty w Warszawie, Nr w wykazie 533/K/9595 z dn. 08.09.1995r. Nasz Ośrodek zajmuje się:

  1. organizacją i prowadzeniem kursów, szkoleń i warsztatów dla dorosłych w formie stacjonarnej oraz przez Internet.  Dzięki kursom prowadzonym technologią  ICT z naszej oferty szkoleniowej korzystają słuchacze z całego kraju.  Ośrodek  nasz prowadzi szkolenia  dotyczące komunikacji interpersonalnej (np. rozwiązywania konfliktów, przeciwdziałania agresji), profilaktyki, dydaktyki i metodyki nauczania;
  2. opracowywaniem materiałów edukacyjnych adresowanych do szerokiej grupy dorosłych (rodziców, nauczycieli, wychowawców);
  3. upowszechnianiem informacji i materiałów  w formie  publikacji  oraz serwisu edukacyjnego  www.wychowanie.pl zajmującego się problematyką wychowania w szkole i w domu.
Tytuł projektu: 
Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
05/GR2/05-0022/C1
06/GR2/06-0056/C2
Lata realizacji: 
2005 - 2007
Kraje uczestniczące: 
Polska x2, Rumunia, Turcja
Cele projektu: 

Zasadnicze cele projektu w latach 2005/2007:

  1. Stworzenie uniwersalnego, łatwego do realizacji programu edukacyjnego „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS” składającego się z Vademecum, scenariuszy zajęć i materiałów pomocniczych ułatwiających przeprowadzenie szkolenia
  2. Opracowanie narzędzi ewaluacji programu „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS”
  3. Utworzenie grupy pilotażowej edukatorów – liderów pilotażu
  4. Przeprowadzenie pilotażu kursu – ewaluacja
  5. Opracowanie wyników ewaluacji (raport)
  6. Weryfikacja programu
Obszary tematyczne: 

Profilaktyka zdrowotna, poradnictwo, technologie Informatyczne

Grupa docelowa słuchaczy: 

Dorośli edukatorzy, którzy z racji wykonywanego zawodu lub pełnionej funkcji mogą przekazywać innym wiedzę i umiejętności wiążące się z  problematyką HIV/AIDS.  Do grupy tej należeli  nauczyciele, wychowawcy, rodzice, studenci, pracownicy służby zdrowia, pracownicy socjalni, dorośli harcerze.

Jakie były początki projektu: 

Z inicjatywą projektu wystąpił nasz ośrodek. Mamy duże doświadczenie w realizacji programów dotyczących profilaktyki HIV/AIDS, stąd pomysł, na wspólny europejski projekt.  Informacja o projekcie została umieszczona przez koordynatora i Narodową Agencją na różnych stronach Internetowych. Po wielu szczegółowych rozmowach, spośród organizacji zgłaszających chęć uczestnictwa w programie, wybraliśmy  te, których dotychczasowe doświadczenie, możliwości techniczne i organizacyjne dawały szanse na  realizację projektu  i upowszechnianie go  wśród szerokiej grupy odbiorców w tym osób defaworyzowanych.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ciągu 2 lat trwania projektu  odbyły się  4 spotkania w Polsce (Warszawa, Zakopane, Grodzisk Maz., Łomianki). W spotkaniach ze strony naszej instytucji uczestniczyłi  pracownicy i słuchacze.

W ciągu 2 lat realizacji projektu słuchacze:

  1. Przeprowadzili analizę i identyfikację potrzeb szkoleniowych edukatorów  (wykonując ankietę diagnozującą, która  dotyczyła stanu początkowego wiedzy w zakresie problematyki HIV/AIDS).
  2. Dokonali ewaluacji vademecum i  scenariuszy zajęć.
  3. Brali udział w pilotażowym kursie.
  4. Oceniali kurs poprzez uczestnictwo w ankiecie po zakończeniu szkolenia pilotażowego.
  5. Uczestniczyli  w wyjazdach zagranicznych.
  6. Brali udział w upowszechnianiu produktów projektu prowadząc szkolenia w swoim środowisku lokalnym.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
118
W wyjazdach zagranicznych: 
6
Produkty
Produkty projektu: 

Program  „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS” został wydany w postaci publikacji (112 sztuk) i prezentacji na CD (50szt) w wersjach polskojęzycznej i angielskojęzycznej.  Zawiera on  Vademecum - poradnik dla edukatora, scenariusze zajęć, karty pracy, prezentacje PowerPoint.

100 szt. pakietów materiałów pomocniczych do programu.

Strona www w wersjach językowych wszystkich partnerów, także angielskiej: http://www.wychowanie.pl/socrates/index_pl.php

Portal  w Internecie przygotowany przez jednego z polskich partnerów, dla  niewidomych słuchaczy, umożliwiający dostęp do szkolenia osobom z dysfunkcją wzroku.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie produkty końcowe (Program, materiały pomocnicze, strona www) są przez naszą instytucję  wykorzystywane – prowadzimy kurs internetowy, mamy także w swojej ofercie opublikowany program. Strona www przyczynia się do przybliżania idei edukacyjnych programów unijnych innym instytucjom i organizacjom (średnia miesięczna ilości osób odwiedzających stronę wynosi 20 000 – 28 000 osób).

Zaangażowanie osób dorosłych z różnych środowisk (nauczycieli, pielęgniarek, studentów, dorosłych harcerzy, pracowników socjalnych)  w działania grupy pilotażowej  (25 osób) przyczynia się cały czas do upowszechniania  programu, ponieważ jest on   wykorzystywany w  pracy zawodowej.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  1. Wymiana doświadczeń, pomysłów i metod kształcenia pozwoliła przenieść na grunt polski wiedzę i metody nauczania stosowane w innych krajach.
  2. Kontakty z partnerami umożliwiły nam wykorzystanie „najlepszych praktyk” w naszej działalności edukacyjnej.
  3. Udział w projekcie międzynarodowym umożliwił uczestniczącym pracownikom zapoznanie się z problematyką HIV/AIDS w innych krajach europejskich: epidemiologią, prowadzonymi działaniami (strategią), społecznym odbiorem AIDS.
  4. Uczestnictwo w projekcie stało się podstawą do bliższego poznania innych kultur, obyczajów, języka, co stanowi istotną wartość w sytuacji członkostwa Polski w Unii Europejskiej.
  5. Współpraca międzynarodowa przyczyniła się do rozwoju naszej  instytucji –  zmotywowała nas do większej aktywności, poszukiwania nowych rozwiązań, zaangażowania nowych osób
  6. Współpraca i konieczność komunikowania się z partnerami zmotywowały nas do podjęcia nauki języka angielskiego i jest to niewątpliwie wielka korzyść płynąca z uczestnictwa w projekcie.
  7. Udział w projekcie Grundtvig 2 [obecnie Projekty Partnerskie Grundtviga – przyp. Narodowej Agencji] przyczynił  się do powstania idei współpracy w kolejnym projekcie – Socrates Grundtvig 1 [obecnie Projekty Wielostronne, akcja obsługiwana przez Agencję Wykonawczą w Brukseli – przyp. NA],  opartym na wypracowanych w projekcie Grundtvig 2 materiałach. Od września 2007 ośrodek Edukacyjny Taurus jest partnerem w Projekcie Wielostronny „An e-learning environment for HIV/AIDS education” (strona projektu http://www.e-aids.ro).
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
  1. Udział w projekcie przygotował słuchaczy do pełnienia  roli edukatorów profilaktyki HIV/AIDS w społecznościach lokalnych.  Mogą oni w różnych formach, np. w trakcie rozmów ze swoimi podopiecznymi, wychowankami,  przekazywać im  cenne życiowo informacje dotyczące np. dróg przenoszenia HIV, sposobów zabezpieczania, zachowań ryzykownych.
  2. Otrzymujemy informacje od naszych słuchaczy, że uczestnictwo w projekcie przyczyniło się do  podjęcia przez wielu z nich nauki języka angielskiego.
  3. Trzech naszych słuchaczy podjęło inicjatywę przystąpienia do  uczestnictwa w projektach unijnych przez  instytucje, w których są zatrudnieni.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultat projektu - poradnik dla edukatora „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS”  to vademecum, zawierający scenariusze zajęć, materiały pomocnicze. Również użytecznym rezultatem jest strona internetowa, na której zamieszczono opisy działań podjętych w ramach programu, umieszczono Vademecum i scenariusze zajęć, tak zaprojektowana, aby była możliwa do odczytania przez osoby niewidome i słabo widząc.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Nasi słuchacze  - edukatorzy-liderzy prowadzili kurs profilaktyczny w  dowolnie przez siebie wybranych grupach dorosłych.  Wielu z nich dodatkowo wzbogacało szkolenie np. o podanie najświeższych danych epidemiologicznych dotyczących świata, Polski, swojego województwa, przygotowywało starannie oprawę szkolenia (np. zaproszenie na kurs – załącznik), przygotowało własne dodatkowe materiały (np. prezentacje – nagranie na CD).

Wszyscy podkreślali, że szkolenie było bardzo pozytywnie  odbierane przez ich uczestników.

Należy zwrócić uwagę na fakt,, że wszyscy edukatorzy-liderzy współpracowali z nami przez  2 lata trwania projektu.

Oto opinie niektórych z nich:

„Mój udział w programie pozwolił mi poszerzyć  wiedzę wiążącą się z problematyką HIV/AIDS, którą  przekazywałam innym.”

”Udział w projekcie umożliwił mi wymienianie się wiedzą i doświadczeniami.”

„Poznałam kulturę i tradycję Rumunii.”

”Wcześniej wydawało mi się, że trzeba być specjalistą, żeby przekazywać wiedzę na temat AIDS. Udział w projekcie przekonał mnie,  że można się zajmować wieloma rzeczami, nawet jeśli nie jest się specjalistą."

„Udział w programie przekonał mnie, że warto prowadzić edukację w zakresie HIV- AIDS i jest to nadal niezbędne, bo ten problem na świecie i w Polsce nadal istnieje.”

„Nauczyłam się   także wiary we własne siły i możliwości. Ważne jest także i to, że spotkałam wielu wspaniałych ludzi otwartych na wszelkie działania, przyjaznych, pomocnych, miłych.”

”Dzięki programowi postanowiłam kontynuować naukę języka angielskiego i zwiedziłam piękny kraj.”

”Udział w programie pozwolił mi poznać i wymienić się doświadczeniami z innych krajów, zweryfikować swoje postawy, opinie i poglądy, uwierzyć w siebie, pogłębić wiedzę o prowadzeniu lekcji o HIV/ADS.”

„Udział w projekcie zmotywował mnie  do samorozwoju, pozwolił zrealizować własne pragnienia i dążenia, dał szanse zaistnieć na innej płaszczyźnie niż na co dzień.”

„Prowadząc szkolenie spotkałam  ludzi, którzy  swoją wiedzę o HIV/AIDS opierali na stereotypach, co świadczy o tym, jak potrzebna jest rzetelna wiedza.”

„Bardzo przydatne, wręcz niezbędne są materiały pomocnicze, np. scenariusze i karty pracy, które umożliwiają sprawne prowadzenie kursu.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Bożena Strzemieczna
Data wypełnienia formularza/karty: 
09.08.2008

Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Inne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Pomocy Niewidomym
ul. Zielonej Łąki 9, 05-092 Łomianki
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Magdalena Kiełczewska
0048 500 231 888
fundacjapn@interia.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Fundacja Pomocy Niewidomym (Polska) została powołana w 1992 roku.
Słuchacze Fundacji to osoby defaworyzowane o specjalnych potrzebach edukacyjnych: niewidomi i  słabo widzący. Fundacja ma doświadczenie w edukacji dorosłych, wielokrotnie prowadziła: szkolenia i warsztaty przeznaczone dla tej grupy osób zarówno w dużych miastach jak i małych miejscowościach, dzięki współpracy z  kołami Polskiego Związku Niewidomych. Fundacja promuje ideę uczenia się przez całe życie oraz rozwój nowych metod nauczania np. języków obcych, z uwzględnieniem możliwości stosowania nowoczesnych technologii. Brała i bierze udział w programach dotyczących edukacji dorosłych: Socrates, „Uczenie się przez całe życie”, a także dotyczących przemocy w rodzinie (Daphne2).

Zgodnie z polityką UE równych szans, ze względu na specjalne potrzeby edukacyjne słuchaczy, wszelkie materiały informacyjne, związane z realizowanymi projektami są wydawane w druku powiększonym (dla osób słabo widzących) oraz na płytach CD (wersja dostępna dla osób niewidomych).

Strony  internetowe są tak konstruowane, aby były możliwe do odczytania przy użyciu linijki brajlowskiej, czy syntezatora mowy.  Dzięki umieszczaniu materiałów informacyjnych na stronie internetowej Fundacji, a także dzięki wysyłce i dystrybucji poprzez Okręgi i Koła Polskiego Związku Niewidomych znajdujące się w całym kraju, wydawnictwa trafiają do mieszkańców nawet najbardziej defaworyzowanych terenów.
Tytuł projektu: 
Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
05/GR2/05-0133/P1
06/GR2/06-0022/P2
Lata realizacji: 
2005 - 2007
Kraje uczestniczące: 
Polska x2, Rumunia, Turcja
Cele projektu: 

Celem projektu było utworzenie uniwersalnego, przejrzystego, czytelnego, łatwego do realizacji programu edukacyjnego „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS”, dla osób dorosłych, przyszłych edukatorów profilaktyki HIV/AIDS. Cel ten był  realizowany w oparciu o stan najnowszej wiedzy, poprzez wymianę  doświadczeń, sprawdzonych rozwiązań w zakresie profilaktyki HIV/AIDS.

Obszary tematyczne: 

Edukacja dorosłych w zakresie profilaktyki HIV/AIDS.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchaczami byli nauczyciele, doradcy metodyczni, pielęgniarki, nauczyciele i wychowawcy ośrodków szkolno wychowawczych i zespołów szkół.

Edukatorzy biorący udział w projekcie nie należą do grup defaworyzowanych.

Grupa słuchaczy współpracująca z Fundacją Pomocy Niewidomym zajmuje się na co dzień nauczaniem osób niepełnosprawnych: głównie niewidomych lub słabo widzących. Bezpośrednimi beneficjentami projektu były więc osoby niepełnosprawne.

Jakie były początki projektu: 

Inicjatywa i pomysł  koordynatora – ośrodka Edukacyjnego TAURUS z Grodziska Mazowieckiego k. Warszawy. Parterów poszukiwano poprzez zamieszczenie ogłoszenia na  stronie internetowej www.ngo.pl oraz wyszukiwarki partnerów np. http://partbase.eupro.se/

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach Projektu Partnerskiego podjęto następujące działania:

  1.  Opracowano ankietę diagnozującą stan wiedzy na  temat HIV/AIDS wśród słuchaczy uczestniczących w projekcie w krajach partnerskich.
  2. Utworzono grupy pilotażowe edukatorów w każdym kraju.
  3. Przeprowadzono badanie diagnozujące poziom wyjściowy wiedzy na temat HIV/AIDS na grupach pilotażowych edukatorów w każdym kraju.
  4. Dokonano analizy wyników ankiety diagnozującej – pierwsze spotkanie partnerskie Polska, Zakopane- październik 2005) i określono zawartość merytoryczną Vademecum wiedzy o HIV/AIDS.
  5. Zebrano informacje na temat epidemiologii  i zapobiegania HIV/AIDS w Rumunii, Turcji i w Polsce.
  6. Opracowano ostateczną wersję Vademecum
  7. Ustalono jednolite  założenia (tematyka, cele) scenariuszy zajęć do programu.
  8. Przy współpracy z grupami pilotażowym w każdym kraju partnerskim przygotowano zestawy scenariuszy zajęć.
  9. W trakcie spotkania partnerskiego w Turcji 28.04 – 03.05.2006 omówiono wyniki dotychczasowych prac, dokonano szczegółowej analizy scenariuszy, wybrano scenariusze dopakietu ostatecznej wersji programu.
  10. Podczas spotkania grupy roboczej słuchaczy współpracujących z Fundacją (czerwiec 2006 Polska - Warszawa), przystosowano scenariusze pod kątem nauczania osób niewidomych i słabo widzących. Podjęto także  decyzję, które materiały pomocnicze zostaną wydrukowane w brajlu.
  11. Podczas spotkania w Rumunii (06 - 12.07.2006) partnerzy zaprezentowali robocze wersje zestawów z materiałami pomocniczymi dla przyszłych edukatorów. Dokonano wraz ze słuchaczami wspólnie analizy i wyboru pod kątem możliwości uniwersalnego wykorzystywania ich na zajęciach.
  12. Utworzono bazę materiałów pomocniczych wspomagających edukatora w prowadzeniu zajęć w ramach programu „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS”
  13. Zbudowano stronę internetową projektu, na bieżąco prowadzoną i uaktualnianą
  14. Wydano opracowane wspólnie materiały w formie wybranej przez każdego partnera (druk, CD), zaprezentowano je podczas spotkania w Rumunii (drugiego już w tym kraju w ramach projektu: 3 - 9.07.2007)
  15. Rozesłano powstały program do edukatorów w formie pakietu zawierającego: Vademecum, scenariusze zajęć oraz materiały pomocnicze słuchaczom projektu  tworzącym grupy pilotażowe.

Beneficjenci i słuchacze aktywnie współpracowali w trakcie trwania projektu. Głównym zadaniem instytucji biorących udział w projekcie było przygotowanie treści a następnie przeprowadzenie ewaluacji programu. Ewaluacja umożliwiła dokonanie zmian w programie przez każdą z instytucji uczestniczących w projekcie. Uwagi beneficjentów i słuchaczy miały znaczny wpływ, na ostateczny kształt zweryfikowanego programu.

Uczestnicy: wspólnie dokonali ewaluacji wypełniając opracowane przez skład partnerski materiały do ewaluacji (ankiety, kwestionariusze), brali udział w spotkaniach partnerskich; zgłaszali sugestie, dotyczące  materiałów pomocniczych.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
11
W wyjazdach zagranicznych: 
5
Produkty
Produkty projektu: 
  1. „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS” - poradnik dla edukatora. Vademecum, scenariusze zajęć, materiały pomocnicze. Wersja w  druku powiększonym – część wydana w języku polskim, część w angielskim.
  2. Opracowanie, dotyczące wyników ankiety pilotażowej – diagnoza potrzeb edukatorów.
  3. Opracowanie p.t. „Organizacje pozarządowe w Polsce działające na rzecz profilaktyki HIV/AIDS”.
  4. Program szkoleniowy dla edukatorów „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS”.
  5. CD ROM z programem i materiałami pomocniczymi.
  6. Strona internetowa, na której zamieszczono opisy działań podjętych w ramach programu, umieszczono Vademecum i scenariusze zajęć, tak zaprojektowana, aby była możliwa do odczytania przez osoby niewidome i słabo widzące http://www.fundacjapn.pl/projektyeu.html
  7. materiały pomocnicze do prowadzenia szkoleń – kwestionariusz wydrukowany w brajlu w 2 wersjach: w języku polskim i angielskim.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Program szkoleniowy dla edukatorów „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS”.

W ogólnopolskim miesięczniku społecznym dla osób niewidomych wydawanym przez Polski Związek Niewidomych. „Pochodnia”, ukazał się artykuł dotyczący  projektu.

Ponadto, na stronie www.ngo.pl ukazała się informacja o projekcie.

Opracowane podczas realizacji materiały – Vademecum, scenariusze dla nauczycieli oraz wyniki ankiet- zostały rozesłane oraz są udostępnione na stronie internetowej Fundacji.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Uczestnictwo w projekcie miało pozytywny wpływ zarówno na pracowników Fundacji, jak i na słuchaczy. Podniósł się prestiż naszej instytucji. Szczególne znaczenie dla efektów prac miały spotkania partnerskie, tam zarówno pracownicy, jak i słuchacze mogli wymieniać swoje doświadczenia. Dzięki temu rozwinięto ofertę edukacyjną Fundacji.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze mogli uczestniczyć w mało popularnych w Polsce i trudno dostępnych formach kształcenia.

Projekt miał szczególny wpływ na słuchaczy niepełnosprawnych. Słuchacze z dysfunkcją wzroku zintegrowali się z innymi słuchaczami, poprzez realizację wspólnych zadań. Było to dla nich duże wyzwanie i ważne życiowe doświadczenie.

Wśród słuchaczy była też 1 osoba niepełnosprawna na wózku inwalidzkim. Udział w projekcie wpłynął na jej dowartościowanie. Spotkanie partnerskie pozwoliło na bezpośredni kontakt i wymianę doświadczeń z innymi słuchaczami (z kraju i za granicy).

Wszyscy słuchacze potwierdzili realne możliwości edukacji przez całe życie w Polsce, przyjaznej i dostępnej dla osób niepełnosprawnych.

Projekt podniósł poziom wiedzy i zainteresowań uczestników,  wzbogacił ich doświadczenia i pozwolił zweryfikować dotychczasową wiedzę. Najważniejszym efektem projektu jest fakt, że nauczyciele (słuchacze) mając niezbędna wiedzę i materiały mogą przekazać osobom niewidomych i słabo widzących wiadomości na temat HIV/AIDS, które potem mogą wykorzystać w codziennym życiu.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultat projektu - poradnik dla edukatora „Edukacja na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS”  to vademecum, zawierający scenariusze zajęć, materiały pomocnicze. Również użytecznym rezultatem jest strona internetowa, na której zamieszczono opisy działań podjętych w ramach programu, umieszczono Vademecum i scenariusze zajęć, tak zaprojektowana, aby była możliwa do odczytania przez osoby niewidome i słabo widzące http://www.fundacjapn.pl/projektyeu.html

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Od samego człowieka zależy, co w życiu osiągnie, a niepełnosprawność nie powinna być wytłumaczeniem braku aktywności”.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Magdalena Kiełczewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.09.2008
Subskrybuje zawartość

Switch style