Portugalia

European Citizen Today

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Wolontariat
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej „Szansa”
ul. Żabia 31, 27-400 Ostrowiec Świętokrzyski
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Remigiusz Woźniak, 668 36 25 05, remigiuszek76@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Celem Stowarzyszenia jest:

  1. umożliwienie prawidłowego funkcjonowania społecznego osobom niepełnosprawnym;
  2. tworzenie warunków do pełnego, niezależnego, samodzielnego i aktywnego udziału osób niepełnosprawnych w życiu społecznym i publicznym, w miarę ich indywidualnych możliwości;
  3. budowanie wizerunku osoby niepełnosprawnej jako pełnego członka społeczności lokalnej;
  4. przeciwdziałanie występowaniu patologii społecznej w środowisku osób niepełnosprawnych.

Stowarzyszenie realizuje powyższe cele w szczególności poprzez:

  1. pomoc osobom niepełnosprawnym w przełamaniu barier psychicznych;
  2. uaktywnienie fizyczne i społeczne osób niepełnosprawnych;
  3. pomoc osobom niepełnosprawnym w pozyskaniu sprzętu rehabilitacyjnego;
  4. organizowanie rehabilitacji leczniczej, zawodowej i społecznej;
  5. nauka pokonywania barier architektonicznych;
  6. organizowanie turnusów rehabilitacyjnych;
  7. propagowanie działalności integrującej członków Stowarzyszenia poprzez aktywność kulturalną, rekreacyjną i towarzyską realizowaną przez zespół aktywności społecznej;
  8. ścisłą współpracę z osobami i instytucjami w zakresie zbierania informacji i wymiany doświadczeń w kwestiach niepełnosprawności;
  9. budowanie wizerunku osób niepełnosprawnych ruchowo poprzez kontakt z mediami, a w szczególności  podnoszenie świadomości i wrażliwości społecznej, na ich potrzeby, umożliwienie im wypowiadania się w sprawach ich dotyczących oraz przedstawianie opinii publicznej ich osiągnięć życiowych, artystycznych i innych;

Wyróżniającymi osiągnięciami dla Stowarzyszenia „SZANSA” jest:

  • wyróżnienie „Świętokrzyskiego Anioła Dobroci” w kategorii grupowej w 2007 roku;
  • Uchwała Nr XVIII/231/2007 Rady Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego z dnia 6 grudnia 2007 roku w sprawie: przekazania Stowarzyszeniu na rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej „SZANSA” w Ostrowcu Świętokrzyskim ul. Iłżecka 31, prowadzenia Warsztatu Terapii Zajęciowej utworzonego przez Gminę Ostrowiec Świętokrzyski przy Zakładzie Opiekuńczo-Rehabilitacyjnym ul. Iłżecka 31 w Ostrowcu Świętokrzyskim pozwoliła zrealizować jeden z celów, dla których Stowarzyszenie zostało założone;
  • inwestycja przystosowania budynku pod potrzeby Warsztatu Terapii Zajęciowej, w którym obecnie znajduje się siedziba organizacji i trwają zajęcia dla 75 osób niepełnosprawnych mających terapię zajęciową w Warsztacie Terapii Zajęciowej.

Stowarzyszenie „SZANSA” prowadzi Warsztat Terapii Zajęciowej, w którym znajduje się 15 pracowni terapeutycznych dla 75 osób niepełnosprawnych w wieku od 20 do 51 lat, oprócz terapii zajęciowej prowadzona jest rehabilitacja, pomoc psychologiczna, logopedyczna oraz opieka pielęgniarska. Do projektu zaangażowani były nie tylko osoby niepełnosprawne, ale również ich rodzice i opiekunowie prawni, którzy są członkami naszej organizacji i chętnie uczestniczyli w oferowanych zajęciach.

Aktywizacja osób niepełnosprawnych to sprawianie, że dzięki działalności organizacji stają się aktywniejsi lub zwiększają poziom swojej dotychczasowej aktywności. Aktywizacja ta jest działaniem celowym i złożonym, podejmuje się ją z zamiarem wywołania konkretnych, ukierunkowanych zachowań zarówno w rehabilitacji zawodowej jak i społecznej

Przez cały rok prowadzimy regularne treningi dla osób niepełnosprawnych w różnych dyscyplinach sportowych (m.in. piłka nożna, biegi przełajowe, tenis stołowy, narciarstwo zjazdowe, łyżwiarstwo szybkie, bocce, trójbój siłowy, pływanie). Zawodnicy zrzeszeni w Olimpiadach Specjalnych startują w zawodach regionalnych, ogólnopolskich, europejskich a także światowych i zdobywają tam czołowe miejsca.

Działalność artystyczna ma za zadanie pokazanie podopiecznym jak można aktywnie i kreatywnie spędzać czas wolny wykorzystując różne formy plastyczne, rękodzielnictwa, decoupage, haftu. Podczas wykonywania zadania osoby niepełnosprawne wykazują dużą cierpliwość, wytrwałość, duże zaangażowanie, inwencję twórczą. Wspólne wykonywanie zadania wpływa pozytywnie na relacje pomiędzy słuchaczami, wzbogaciło ich duchowo. Podsumowaniem działalności artystycznej są wystawy w szczególnych miejscach, np. muzeum.

W ramach zajęć z muzykoterapii osoby niepełnosprawne kultywują tradycję bożonarodzeniową, uczą się tekstów piosenek na pamięć, integrują w grupie, poprawiają samopoczucie, odreagowują złe emocje oraz zaspakajają potrzeby emocjonalne. Kulminacyjnym punktem są występy naszych artystów na scenach festiwali, przeglądów.

Przez cały rok mają miejsce zbiórki surowców wtórnych (makulatura, zużyte baterie, złom, nakrętki plastikowe). Członkowie organizacji zrozumieli jak ważna jest segregacja śmieci.

Ponadto podczas realizacji wszystkich zadań korzystamy z pomocy wolontariuszy, a pracownicy Warsztatu Terapii Zajęciowej ul. Żabia 31 w Ostrowcu Św., którzy są jednocześnie członkami Stowarzyszenia i też pracują jako wolontariusze, nie pobierając za swoją dodatkową pracę żadnych wynagrodzeń. Instruktorzy prowadzący zajęcia z osobami niepełnosprawnymi posiadają pełne kwalifikacje.

Realizacja zadań, które wykonywaliśmy do tej pory byłaby również niemożliwa, gdyby nie pomoc Ministerstwa Sportu i Turystyki, Sejmiku Marszałkowskiego w Kielcach, Urzędu Województwa Świętokrzyskiego w Kielcach, Starostwa Powiatowego i Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ostrowcu Świętokrzyskim, Urzędu Miasta w Ostrowcu Świętokrzyskim.

Tytuł projektu: 
European Citizen Today
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-ES1-GRU06-73312 6
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Rumunia
Włochy
Portugalia
Cypr
Polska
Cele projektu: 

Celem projektu było przybliżenie Europy jej obywatelom i zachęcenie ich do pełnego udziału w procesie integracji europejskiej. Za pośrednictwem naszego projektu obywatele mieli możliwość uczestniczenia w wymianie ponadnarodowej i działań w zakresie współpracy, przyczyniając się do rozwoju poczucia przynależności do wspólnych europejskich ideałów promowanie koncepcji "aktywnego obywatelstwa europejskiego". Stowarzyszenie "SZANSA" kieruje działania projektowe do dorosłej grupy osób niepełnosprawnych i ich rodzin, a także kadry pracującej na co dzień z osobami niepełnosprawnymi. Działalność związana z realizacją projektu jest ze strony pracowników Warsztatu Terapii Zajęciowej jak i innych osób prowadzących zajęcia pracą wolontariacką i wykonywaną poza godzinami pracy zawodowej.

W ramach projektu prowadzone były następujące warsztaty:

  • warsztaty nauki języka angielskiego i niemieckiego;
  • warsztaty komputerowe (ICT);
  • działania wolontariackie;
  • warsztaty społecznościowe;
  • działania ekologiczne;
  • działania artystyczne, muzykoterapii i sportowe na arenie ogólnopolskiej;
  • działania ekologiczne;
  • warsztaty kulinarne i zdrowego żywienia;
  • warsztaty historyczno-fotograficzne;
  • warsztaty bezpieczeństwa w ruchu drogowym;
  • warsztaty ręcznie robionej biżuterii;
  • warsztaty hafciarskie.
Obszary tematyczne: 

W ramach projektu prowadzone były:

  • Warsztaty nauki języka angielskiego i niemieckiego.
  • warsztaty komputerowe -większość uczestników biorących w nich udział zaczęła świadomie korzystać z dostępu do internetu, a także wykorzystywać portale społecznościowe. Uczestnicy projektu wzięli udział w konferencji warsztaty komputerowe z zakresu edukacji informacyjnej oraz medialnej, w tym zagadnienia bezpieczeństwa w sieci, umiejętności korzystania z cyfrowego środowiska w procesie edukacyjnym. Odbyły się również warsztaty komputerowe. "Bezpieczeństwo w sieci", "Obróbka zdjęć z Grundtviga", "Projektowanie i wykonanie kalendarza", "Tworzenie prezentacji multimedialnych".
  • warsztaty społecznościowe i spotkania edukacyjne na temat Karty Praw - -Podstawowych oraz pobudzenia myślenia obywatelskiego poprzez zachęcanie do uczestnictwa w wyborach do PE, Prezydenckich, Sejmu i Senatu RP, wyborach samorządowych. Spotkanie z Ministrem Sportu i Turystyki, posłami na Sejm RP, posłem Parlamentu Europejskiego.
  • Działania ekologiczne–zbiórka surowców wtórnych (makulatura, złom, plastikowe nakrętki oraz zużyte baterie).
  • Działania artystyczne. Wystawa w Muzeum Historyczno-Archeologicznym w Ostrowcu Św. Na ścianach było 72 prace wykonane przez osoby niepełnosprawne: fotografia, gobelin, rzeźba, linoryt i malarstwo.
  • Działania ekologiczne-kultywowanie tradycji Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocnych, opanowanie technologii wytwarzania wyrobów plastycznych oraz rękodzielniczych z surowców wtórnych.Warsztaty fotograficzne-słuchacze rozwijają własną inwencję, wyobraźnię oraz wrażliwość plastyczną. Uczą się przestrzegania zasad bezpieczeństwa podczas zajęć fotograficznych.(udział w konkursie o tematyce osób niepełnosprawnych, czyli Biennale Fotograficznego 'Fot.ON - nasz świat' organizowanego przez Fundację AKCES.).
  • Warsztaty historyczne-„Pogańskie i chrześcijańskie Świętokrzyskie–co warto zobaczyć”.
  • Warsztaty kulturalne-udział III Ostrowieckie Spotkania Szekspirowskie pod hasłem "LONDYN SZEKSPIRA - LONDYN DZIŚ", przybliżenie miasta Londyn z innej strony. Wykład "LONDYN SZEKSPIRA". Wystawa fotografii "THE LONDON GLOBE CZYLI LONDYŃSKA WIEŻA BABEL".W
  • arsztaty muzykoterapii - Powstanie klipu z kolędą (http://youtu.be/LIiueG9H8mg). Celebrowanie Dnia Europy - zorganizowanie koncertu rekreacyjnego z wykorzystaniem muzyki z całej europy. Koncert Chóru „CANTATE DOMINO” w Diecezjalnym Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim zorganizowany w ramach Spotkania Grundtviga w Polsce.D
  • ziałania sportowe - Udział w treningach różnych dyscyplin, a docelowo w zawodach sportowych. Cel: integracja, zdrowy tryb życia, lecznicze właściwości ruchu, wpływ wychowawczo–psychologiczny oraz higieniczno–zdrowotny.
  • Warsztaty bezpieczeństwa w ruchu drogowym, wychowanie komunikacyjne. Poznanie znaków drogowych oraz przepisów ruchu drogowego, kształcenie umiejętności rozpoznawania sytuacji zagrażających bezpieczeństwu na drodze, świadomość noszenia odblasków.
  • Wolontariat POMAGAMY. Uczestnicy projektu zbierali tzw. miedziaki, czyli monety 1, 2 i 5 groszowe, które później przekazali do Sztabu Miejskiego WOŚP. 10.01.2014 roku oddali prawie 11 kg monet, natomiast 11.01.2015 roku oddali 42,5 kg monet, a 10.01.2016 roku oddali 61,1 kg monet. Zbiórka nakrętek plastikowych. Odpowiedź na apel o pomoc w rehabilitacji młodego piłkarza ręcznego z Lubina. Przekazaliśmy 32 szt. 120 litrowych worków nakrętek. Współpraca z polską szkołą sobotnią Polish Abroad Saturday School. Polskie dzieci w ramach współpracy otrzymali paczki z polskimi książkami. Przekazaliśmy 6 paczek książek.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Działania lokalne: 61 słuchaczy (w tym 37 mężczyzn i 24 kobiety), 16 nauczycieli/pracowników. Do projektu zaangażowani były nie tylko osoby niepełnosprawne, ale również ich rodzice i opiekunowie prawni, którzy chętnie uczestniczyli w oferowanych zajęciach.

Jakie były początki projektu: 

Idea projektu Grundtvig pojawiła się powstał w 2012 roku podczas realizacji „Volunteer's passport” w Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii w Ostrowcu Świętokrzyskim, kiedy to koordynator Zdzisław Klusek wprowadzał w ówczesne działania swojego pracownika Remigiusza Woźniaka, który zajmował się wolontariatem i brał czynny udział w różnorodnych akcjach i  działaniach społecznych na rzecz osób niepełnosprawnych i chciał bardzo aby ta grupa społeczna mogła skorzystać z możliwości jakie daje „Grundtvig”. Po konsultacjach z Zarządem i Kierownikiem Warsztatu Terapii Zajęciowej Robertem Rogalą zapadła decyzja, że próbujemy. Partnerów znaleźliśmy dzięki kontaktom w poprzednich projektach oraz w Internecie. Partnerstwo w celu realizacji projektu zostało zawiązane spośród instytucji, które zapoznały się z początkową ideą projektu i pozytywnie na nią odpowiedziało. Każdy z partnerów wniósł do prac projektowych (na etapie przygotowania aplikacji)  swój własny, merytoryczny i cenny wkład.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu odbyły się spotkania w Hiszpanii (październik 2013 Santa Cruz de Tenerife), w Portugalii (styczeń 2014 Evora), we Włoszech (marzec 2014 Rzym), na Cyprze (czerwiec 2014 Phapos), w Rumunii (marzec 2015 Bukareszt), w Polsce (maj 2015 Ostrowiec Świętokrzyski). Łącznie w wyjazdach zagranicznych odbyło się 25 mobilności. 7 słuchaczy – osób niepełnosprawnych (w tym 6 mężczyzn i 1 kobieta) oraz 18 nauczycieli/pracowników. Spotkania miały na celu wzmocnienie dialogu międzykulturowego uczestników projektu, prezentowanie dotychczasowych osiągnięć przez każdego z partnerów oraz plany na najbliższy okres realizacji projektu, zwiększenie znajomości języków obcych - zwiększenie motywacji do nauki przez całe życie uczestników, wymiana przykładów dobrych praktyk między uczących: trenerów projektu, koordynatorów, członków lokalnej społeczności i władz, wzmocnienie współpracy między partnerami, planowanie działań – terminów, rozpowszechnianie projektu na szczeblu lokalnej społeczności, analiza i ocena dotychczasowych działań edukacyjnych oraz prezentacja produktów końcowych wykonanych przez poszczególnych partnerów.

Podczas poszczególnych wizyt roboczych odbywały się spotkania z najwyższymi władzami lokalnymi i prezentowany był program turystyczny i artystyczny ukazujący piękno danego regionu. Spotkania miały na celu wzajemne zrozumienie, przyjaźń i współpracę oraz dynamika zbudowania przyjaznych stosunków w grupie. Europejską samoświadomość i poznanie innych społeczności, podstawowy dialog międzykulturowy.

Stowarzyszenie Na rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej „SZANSA” organizowało w maju 2015 roku spotkanie robocze w Polsce w ramach projektu pt. „EUROPEAN CITIZEN TODAY” - w ramach programu „Uczenie się przez całe życie” – Grundtvig, akcja Projekty Partnerskie Grundtviga. Ze względu na formalne obowiązki, niektórych partnerów spotkanie podsumowujące projekt zostało podzielone na dwie części. Ostatecznie do Ostrowca Świętokrzyskiego przyjechali partnerzy z Cypru, Hiszpanii, Portugalii i Rumunii. Głównym elementem tego typu spotkań jest podsumowanie dotychczasowej działalności w poszczególnych krajach oraz przedstawienie planów na najbliższy okres trwania projektu. Tym razem to spotkanie było trochę inne, ponieważ te najbliższe plany to utworzenie raportu końcowego projektu, który musiał brzmieć tak samo we wszystkich krajach. 19 maja 2015 roku W Starostwie Powiatowym w Ostrowcu Świętokrzyskim z uczestnikami projektu spotkał się Starosta Ostrowiecki, który po oficjalnym spotkaniu wręczył regionalne upominki. Następnie w sali obrad Powiatu Ostrowieckiego odbyła się prezentacja dokonań w ramach projektu przez każdego z partnerów. W końcu nadszedł czas na wspólne stanowisko co do raportu końcowego. Okazało się, że jest tak dużo dodatkowych, przeprowadzonych warsztatów, że ciężko będzie wszystko opisowo ująć w końcowym raporcie, który ma oczywiście ograniczoną ilość znaków. Następnie uczestnicy projektu przeszli do Urzędu Miasta, gdzie również otrzymali regionalne upominki. Kolejnym elementem było zwiedzanie siedziby Stowarzyszenia „SZANSA”, gdzie partnerzy osobiście mogli zobaczyć efekty pracy z osobami niepełnosprawnymi. Przysłowiową wisienką na torcie był obiad w siedzibie Stowarzyszenia „SZANSA”, który został przygotowany w ramach warsztatów kulinarnych, do którego uczestnicy przygotowywali się od zeszłego roku (m.in. ogórki kwaszone, kiszona kapusta).

Bardzo ważnym elementem takich spotkań roboczych jest program turystyczny, podczas którego każdy z partnerów zapoznaje swoich przyjaciół z projektu z najpiękniejszymi miejscami swojego regionu. Podczas wizyty w Polsce zwiedzili m.in. Krzemionki Opatowskie, Bałtów, Święty Krzyż, Osadę Średniowieczną w Starej Hucie, Muzeum Skamieniałości w Świętej Katarzynie, Aleję Miniatur w Krajnie.

W ramach spotkania odbył się specjalnie dedykowany uczestnikom projektu koncert Chóru „CANTATE DOMINO”, który odbył się w Diecezjalnym Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim. Jak się okazało to nie był jedynym muzyczny akcent, ponieważ podczas uroczystego wręczania certyfikatów uczestnictwa w spotkaniu jeden z partnerów z Portugalii wykonał utwór z gatunku Fado, czyli melancholijnych pieśni, nazywanych czasami portugalskim bluesem.

Okazało się, że w dobie mediów elektronicznych wielkim zaskoczeniem dla wszystkich partnerów była papierowa kronika z działań realizacji działań przez polskiego partnera, czyli osoby będące w ramach projektu skupione przy Stowarzyszeniu „SZANSA”.

Na stronie internetowej Stowarzyszenia pod adresem www.szansa.onecik.pl powstał specjalny blok z odnośnikami do oficjalnej strony projektu, blogu oraz konta Facebook, oficjalnej strony Grundtviga. Dodatkowo powstał specjalny moduł informujący o działaniach polskiego partnera.

Korzystając z każdej okazji, uczestnicząc w imprezach sportowych, muzycznych, straganach wystawowych, gdzie prezentowaliśmy osiągnięcia osób niepełnosprawnych rozdawaliśmy okolicznościowe ulotki - produkt końcowy wykonany przez polskiego partnera, który przedstawia działalność projektu "European Citizen Today" - w ramach programu „Uczenie się przez całe życie” – Grundtvig, akcja Projekty Partnerskie Grundtviga.

Upowszechnianie projektu w lokalnej społeczności, innych organizacjach, władzach lokalnych za pośrednictwem:

  • strony internetowej projektu (http://www.europeancitizentoday.org/) Blog (http://ect-2013.blogspot.ro/) i Facebook (https://www.facebook.com/Europeancitizentoday) możemy rozpowszechniać w jak najlepszy sposób i do dużej liczby osób;
  • ulotki, plakaty, broszury, kursów i szkoleń języka angielskiego i technologii informacyjno-komunikacyjnych i działań projketu (wolontariat, uroczystości, wystawy zdjęć i mobilności);
  • spotkań kadry, gdzie zaprezentowane były raporty na temat działalności i produktów końcowych projektu;
  • podczas spotkań członków stowarzyszenia, rodziców, zaprezentowaliśmy raporty i produkty końcowe realizowane podczas projektu;
  • rodziców, którzy uczestniczyli bezpośrednio jako wolontariusze;
  • poinformowania lokalnych władz o projekcie. Dzięki czemu możliwe było spotkanie z przedstawicielami władz..

Monitoring był realizowany w sposób następujący:

  1. Prowadzona była kronika projektu na stronie internetowej i w formie papierowej, gdzie opisywane były wszystkie realizowane zadania. Zadania projektu przedstawiano w sposób transparentny i szczegółowy.
  2. Sukcesywnie ukazywały się artykuły o poszczególnych działaniach i wizytach do każdego kraju partnera w gazetach w wersjach papierowych, na portalach internetowych, w mediach społecznościowych (FB, TT, YT) oraz w TV regionalnej.
  3. Kadra zarządzająca projektu spotykała się systematycznie.
  4. Na każdym Zebraniu Zarządu Stowarzyszenia składane było sprawozdanie z dotychczasowej działalności.
  5. Uczestnicy biorący udział w projekcie w ramach rekrutacji wypełnili ankiety i podpisali zgodę o przetwarzaniu danych osobowych.

Wnioski i konsekwencje monitorowania, oceniane było czy:

  • poprzez edukację możemy lepiej zrozumieć i szanować kulturę każdego kraju;
  • projekt przyczynił się do szerzenia zachowań o tolerancji, solidarności i wzajemnego szacunku;
  • osoby niepełnosprawne, ich rodzice oraz instruktorzy terapii zajęciowej rozumieją, że są oni aktywnymi europejskimi obywatelami i że jedynie z poszanowaniem innych otrzymają również szacunek by móc żyć w pokoju i harmonii;
  • nauka języków obcych ułatwiła komunikację pomiędzy partnerami z różnych krajów;
  • uczestnicy projektu odkryli swój potencjał artystyczny i wyrażali swoje uczucia i wyobraźnię w przyjemny sposób, wzbudzając większe zainteresowanie projektem;
  • ze względu na zwiększoną zdolność wykorzystania ICT uczestników projektu, dostęp do różnych elementów informacji z całego świata, udało im się powiększyć ich horyzonty kulturalne, przez ciągłe dostosowanie i poprawianie w zakresie ich pracy na komputerze.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
61
W wyjazdach zagranicznych: 
7
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Blog "EUROPEAN CITIZEN TODAY" www.ect-2013.blogspot.ro. Materiały na blogu zostały wykonane przez wszystkich partnerów, zebrane i opublikowane przez rumuński zespół. Zawierają informacje na temat partnerów, cele projektu, działania i galeria zdjęć.
  2. Konto Facebook "EUROPEAN CITIZEN TODAY" www.facebook.com/Europeancitizentoday zostało założone przez portugalskiego partnera, współadministrowane przez polskiego partnera; przedstawia informacje na temat działań związanych z projektem. Facebook miał wielki wpływ zwłaszcza na młodych ludzi z naszej społeczności.
  3. Logo projektu. Logotyp został skonstruowany do wyrażenia najważniejszych celi projektu, czyli pojęcia obywatelstwa europejskiego i znaczenie tej terminologii. Był to pierwszy konkurs partnera poprzez e-głosowanie (www.Europeancitizentoday.simplyvoting.com).
  4. Technika wykonania logo projektu była dowolnym zastosowaniem jednej z podstawowych dziedzin twórczości artystycznej formą płaszczyznową, m.in. malarstwo, rysunek, grafika komputerowa. Ostatecznie wybrane zostało logo z Polski, "SZANSY", które było używane jako logotyp we wszystkich oficjalnych publikacjach w ramach realizowanego projektu.
  5. Strona internetowa "European citizen today" www.europeancitizentoday.org.
  6. Materiały na stronie internetowej (artykuły i zdjęcia) zostały wykonane przez wszystkich partnerów, zebrane i opublikowane przez zespół portugalski. Produkt ten miał bardzo silny wpływ w naszych wspólnych działaniach.
  7. Strona internetowa Stowarzyszenia „SZANSA” www.szansa.onecik.pl zawiera działania polskiego partnera, Stowarzyszenia SZANSA w ramach projektu, znajdują się tam szczegółowe opisy działań, zdjęcia, wycinki prasowe i filmy video.
  8. Ulotka wykonana przez polskeigo partnera promuje kreatywność, zwiększenie wykorzystania komputera, wiedzy, lepszej komunikacji i reklamy między partnerami, świadomości kulturowej, oceny i upowszechniania projektu.
  9. Plakat i dyplom wykonany przez włoskiego partnera promuje pozytywne podejście dorosłych osób w kierunku działania na rzecz aktywnego obywatelstwa europejskiego.
  10. Broszura. Materiał wykonany przez cypryjskiego partnera jest podsumowaniem działań obywatelskich uczniów Europejskich - wolontariat. Materiał ma teksty i zdjęcia, i został opublikowany na stronie internetowej projektu, blogu i Facebooku.
  11. Kalendarz wykonany przez polskiego partnera zawierał 12 stron (każdy partner miał przydzielone 2 strony, 2 miesiące), na których prezentował swoje partnerstwo w projekcie i jest to sposób rozpowszechniania przydatny i atrakcyjny.
  12. Magazyn wykonany przez hiszpańskiego partnera prezentuje najważniejsze wydarzenia podczas dwuletniego projektu.
  13. DVD wykonany przez portugalskiego partnera zawiera najważniejsze wydarzenia projektu jak zdjęcia, filmy i produkty końcowe - został stworzony przez wszystkich partnerów i był finalizowany przez portugalskich partnerów po ostatniej mobilności.
  14. Kronika - wersja papierowa, która była prowadzona w ramach różnych warsztatów zawiera działania polskiego partnera, Stowarzyszenia SZANSA w ramach projektu, znajdują się tam szczegółowe opisy działań, zdjęcia, wycinki prasowe i pamiątki z mobilności.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Działania upowszechniające wyniki pracy nad projektem polegały przede  wszystkim na tym, że:

  • opracowano tablice informacyjne, ulotki, broszury, płyty CD i DVD, kronikę papierową;
  • publikowaniu materiałów na stronie projektu, także na stronie internetowej organizacji, publikacje w prasie lokalnej na temat osiągnięć w ramach projektu;
  • bieżące wystawy rezultatów i produktów w szkole;
  • upowszechnianie rezultatów projektu na spotkaniach z rodzicami,  oraz przy okazji występów artystycznych, zawodów sportowych czy też stoisk, gdzie prezentowane są prace terapeutyczne wykonane przez osoby niepełnosprawne.

O naszych działaniach na bieżąco informowaliśmy również społeczność lokalną, media, prasę, władze lokalne, starostwo powiatowe w Ostrowcu Św., lokalne instytucje wspierające rodzinę. Wszystkie produkty finalne w każdej chwili na naszej stronie internetowej tak, by każdy zainteresowany mógł je obejrzeć i wykorzystać w miarę potrzeb, ponieważ z powodzeniem nadają się do kopiowania i przenoszenia.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  • Projekt dał możliwość nowych rozwiązań, pomysłów oraz umożliwił nowe relacje między instytucjami z różnych krajów, jest to niewątpliwie korzyść dla lokalnej społeczności oraz władz lokalnych.
  • Opracowanie europejskiego projektu w naszej organizacji jest gwarancją jakości kształcenia w naszej instytucji, dobrej reklamy naszej pracy w naszej społeczności.
  • Projekt przyczynił się do lepszej promocji organizacji zarówno lokalnie jak i w Unii Europejskiej - za pośrednictwem strony internetowej, blogu i Facebook, ulotki, plakatu i broszury. Dlatego nasza organizacja stała się dobrze znana i rozpoznawalna.
  • Podczas projektu stosunki między organizacją a władzami lokalnymi stały się lepsze i silniejsze z korzyścią dla wszystkich zaangażowanych podmiotów, czego w swoim przemówieniu dał dowód Starosta Powiatu Ostrowieckiego podczas spotkania roboczego (mobilności) w Polsce.
  • Praca w tym projekcie stworzyła dobre relacje pomiędzy członkami organizacji oraz przyczyniła się do współpracy pomiędzy współpracownikami i zwiększonego wsparcia ze strony kadry zarządzającej.
  • Dzięki projektowi możemy poprawić metody komunikacji w języku obcym, umiejętności ICT, umiejętności zarządzania projektem.
  • Rozwój działań europejskiego projektu oznacza wielki rozgłos dla nas w naszej lokalnej społeczności.
  • Podniesiono umiejętności związane z zarządzaniem dzięki spotkaniom menedżerów innych europejskich organizacji, wymianie "dobrych praktyk". Komunikację językową poprowadzono za pomocą publikacji, materiałów audio i video, spotkań z członkami organizacji pozarządowych, przedstawicielami władz lokalnych, organizacji wystaw, uroczystości. Projekt miał duży wpływ na zmiany w strukturze organizacji i programu nauczania.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Nasz projekt miał pozytywny wpływ na zachowanie osób niepełnosprawnych i ich rodziców biorących udział w projekcie. Zrozumieli, że wolontariat to odpowiedzialność. Osoby biorące udział w projekcie miały możliwość zaznajomienia się z kulturami różnych krajów biorących udział w projekcie i nabywaniu umiejętności (obsługa komputera/internet/języki obce). Duże korzyści dawał udział w mobilnościach. Osoby biorące udział w projekcie poznały różne organizacje, poznały swoich partnerów; zaczęły posługiwać się obcymi językami, nastąpiła wymiana opinii i ocen ich zainteresowań i zachowań. Niektóre osoby biorące udział w projekcie były zapraszane do wzięcia udziału w procesach zarządzania projektem (oceny, rozpowszechnianie, poprawiając swoje umiejętności zarządzania).

Działania, takie jak: opracowanie artykułów, tłumaczenia, dyskusje podczas spotkań i mobilności, prezentacja projektu innym partnerom i wewnątrz organizacji, udział w uroczystościach, udział z dobrymi wynikami w lekcjach języków obcych i w konkursach, wzrosła pewność siebie miały duże znaczenie dla osób biorących udział w projekcie.

Działania, takie jak: wzrost udziału ponadnarodowego wolontariatu w mobilnościach, wolontariat we własnej organizacji, wolontariat na lokalnym rynku oraz w swoim kraju przyczyniły się do otrzymania produktów końcowych oraz nabycia umiejętności zarządzania.

Artystyczne działania zachęciły do wolności wypowiedzi i kreatywności osób biorących udział w projekcie odkryły ich artystyczny potencjał. Cieszyły się one wielkim zainteresowaniem dając radość, poczucie dumy, motywację, pewność siebie. Działania związane z projektem cieszyły się wielkim zainteresowaniem dając osobom biorącym w nich udział, motywację, dumę, zachęciły do udziału w przyszłych projektach i wydarzeniach kulturalnych.

Działania, takie jak: opracowania artykułów, nagrywanie płyt, udostępnianie na witrynę sieci web, udział w panelach partnerskich dotyczących działań wolontariackich, udział w mobilnościach, udział w realizacji produktów końcowych, zwiększenie wiedzy o partnerskich krajach w zakresie społecznego i kulturowego punktu widzenia przyczyniły się do rozwoju zainteresowań i umiejętności. Możemy zauważyć, że osoby pracujące jako wolontariusze w projekcie na bieżąco aktualizowały swoją wiedzę na temat aktywnego obywatelstwa europejskiego, a także posiadają pozytywne zachowanie społeczeństwa obywatelskiego w ich rodzinach i społecznościach.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Upowszechnianie projektu jest cały czas procesem kontynuowanym, a jego wyniki są używane przez wszystkich za darmo. Kraje partnerskie będą wykorzystywały wyniki projektu, informowały o obsłudze systemów i metodach nauki oraz dostępie do programów. Wspieranie osób uczących się, jego zasoby edukacyjne, nabyte praktyki zostały włączone do systemów i mechanizmów wsparcia integracji społecznej i kulturowej.

Nasze produkty końcowe są wykorzystane jako przykłady dobrych praktyk dla osób zainteresowanych rozwojem projektów międzynarodowych. Strona internetowa, blog i Facebook są źródłem informacji dla osób niepełnosprawnych i ich rodziców, członków społeczności lokalnych i zagranicznych organizacji zainteresowanych systemem edukacji dorosłych.

Nasze doświadczenia zdobyte w tym projekcie stanowią dobry przykład dla innych organizacji publicznych i prywatnych. Głównym celem było umieszczenie potrzeb człowieka w centrum uwagi i wszystkie nasze wysiłki i produkty końcowe projektu mające na celu włączenie koncepcji wolontariatu w życie wszystkich.

Po zakończeniu projektu widząc zaangażowaniem osób niepełnosprawnych w warsztaty fotograficzne rozpoczął się profesjonalny kurs fotograficzny prowadzony przez absolwentkę fotografii, zawodowego fotografa.

W dalszym ciągu wszyscy są zaangażowani w działania ekologiczne i trwa zbiórka surowców wtórnych (makulatura, zużyte baterie, drobne metale).

Po zakończeniu projektu nadal kontynuowane są całoroczne akcje "POMAGAMY INNYM"

Systematycznie odbywa się akcja zbierania nakrętek plastikowych. Oczekujemy na kolejną informację o kolejnej osobie potrzebującej takiego wsparcia, ponieważ uzyskane środki finansowe w ten sposób przekazane będą na cele rehabilitacyjne tej osoby.

Przez cały rok prowadzimy akcję charytatywną zbiórki odzieży, książek dla dzieci, zabawek, gier manualnych i przekazywanie w/w przedmiotów najuboższym rodzinom z dziećmi.

Przez cały rok prowadzimy akcję "Grosz do grosza". Zbieramy tzw. żółte monety (1 grosz, 2 grosze, 5 groszy) i następnie w dniu Finału (druga sobota stycznia) przekazujemy je oficjalnie do Sztabu Miejskiego Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Ostrowcu Świętokrzyskim.

Projekt przyniósł nam satysfakcję zawodową i osobistą. Budowanie osobistej relacji z partnerami dało nam siłę do opracowywania nowych projektów.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Opinie słuchaczy (osób niepełnosprawnych) – pisownia orginalna

Piotr Modrzejewski (słuchacz): Dzięki projektowi "GRUNDTVIG" brałem udział w kursie z języka angielskiego, kursie fotografowania oraz byłem w Rumunii na spotkaniu z uczestnikami kursu z innych państw. Uważam, że udział w tym projekcie dał mi wiele korzyści. Lepsza znajomość języka angielskiego i umiejętność fotografowania przydadzą mi się zwłaszcza w podróżach i ich uwiecznianiu, a podczas wyjazdu do Bukaresztu oprócz zwiedzania tego interesującego miasta poznałem wielu ciekawych i niezwykle sympatycznych ludzi.

Milenka Szwagierczak (słuchacz): W mieście Włochy gdzie byłam poznałam dużo ciekawych rzeczy gdy zwiedzaliśmy Rzym byliśmy na placu Świętego Piotra zobaczyliśmy jak to może być w innym kraju. Poznałam dużo ludzi którzy mówili w obcym języku było bardzo ciekawie i fajnie. Bardzo ciekawa jestem nadal ich kultury i chciałabym się czegoś jeszcze dowiedzieć. Bardzo mi się podobało i chciałabym jeszcze raz tam pojechać.

Piotr Datka (słuchacz): Jak tylko GRUNDTVIG się pojawił ucieszyłem się i dlatego nie musiałem na to czekać. Bo od razu odbyło się  pierwsze zebranie n a którym o tym powiedzieli. a zaraz po nim rozpoczęły się te kursy: Niemieckiego, Angielskiego , Fotograficzny. - Te kursy które się odbyły  wiele mi dały i wiele się na nich się nauczyłem.

Tomasz Taborski (słuchacz): Projekt, w którym brałem udział, mogłem poznać nowe umiejętności i techniki i też poznałem nowych ludzi. Projekt był ciekawie prowadzony przez kadrę i dużo mogłem się dowiedzieć. Czekam już na kolejne takie projekty.

Marcin Solarz (słuchacz): Grundtvig Da możliwość osobom niepełnosprawnym możliwość wykazania się w czynnościach takich których wcześniej nie mogli brać udział. Dzięki Grundtvigowi osoby niepełnosprawne mogli skorzystać z takich rzeczy jak np. nauka języka angielskiego. Grundtvig czyli „na naukę nigdy nie jest za późno” to bardzo przydatny projekt edukacyjny

Opinie pracowników:

Remigiusz Woźniak (koordynator projektu): Projekt „European Citizen Today” dał możliwość rozwoju w różnych kierunkach edukacji dla dorosłych zarówno słuchaczom jak i pracownikom. Organizacja nasza otrzymała niesamowity zastrzyk pozytywnych energii i emocji. Jako koordynatorowi sprawiało mi niesamowitą przyjemność widząc radość słuchaczy z każdego jednego organizowanego dla nich warsztatu czy też innego przedsięwzięcia.

Marta Walczyk (osoba prowadząca warsztaty): W moim przekonaniu udział w projekcie Grundtvig stworzył szansę rozwoju zawodowego jak i osobistego, poprzez nabycie nowych praktycznych umiejętności (nauka języka angielskiego), wymianę doświadczeń, praktyk i metod  wraz z innymi uczestnikami projektu z innych krajów Europejskich, biorących w nim również udział; wzrost kompetencji międzykulturowych, językowych i poznanie innych regionów Europy, a także nawiązanie nowych znajomości i cennych przyjaźni.

Wiesława Serwinowska (osoba prowadząca warsztaty): Gratulacje za super projekt Grundtvig! Szkoda, że to już było... Super pomysł, przyczynił się do poszerzenia horyzontów kulturowych. Jeszcze raz gratulacje.

Tomasz Przybysławski (osoba prowadząca warsztaty): Jako osoba, która była aktywnie włączona w realizację projektu mogłem uczestniczyć w działaniach międzynarodowego zespołu partnerów. Udział w projekcie był dla mnie ogromnym doświadczeniem. Dzięki niemu mogłem komunikować się z uczestnikami z innych krajów oraz budować i wzmacniać poczucie więzi i wspólnoty europejskiej beneficjentów projektu. Mogłem z racji brania udziału w projekcie poznać niektóre Europejskie miasta i ich historię.

Anita Artykiewicz-Woźniak (osoba prowadząca warsztaty): Projekt Grundtvig pozwolił uczestnikom naszego Stowarzyszenie jak i też pracownikom poznać inną kulturę, obyczaje państw partnerskich. Nawiązać przyjaźnie. Uczestnicy utwierdzili się w swoich umiejętnościach, które mogli pokazać osobom spoza naszego kraju, zwiększyło się ich poczucie własnej wartości, obycie z inną kulturą. Rodzice i opiekunowie prawni byli bardzo dumni i zadowoleni z prowadzonego projektu, ale też dumni ze swych podopiecznych.

Robert Rogala (Kierownik Warsztatu Terapii Zajęciowej): Jako osoba kierująca Warsztatem Terapii Zajęciowej, który działa przy Stowarzyszeniu "SZANSA" oraz osoba biorąca udział w projekcie uważam, że był on potrzebny Nam wszystkim. Wszystkie osoby biorące udział w tym projekcie miały możliwość poznania kultur innych państw, zapoznaliśmy wiele osób, z którymi do chwili obecnej utrzymujemy kontakty. Ponadto mogliśmy poznać sami siebie i sprawdzić się w działaniu czego dowodem były efekty jakie uzyskaliśmy. Sam projekt w/g mnie dla Nas był również potrzebny do tego abyśmy wszyscy razem mogli podejmować decyzje- a były one niełatwe, trzeba było podejmować je na drodze kompromisu i wybrać to co jest ważniejsze dla Nas wszystkich w celu realizacji poszczególnych zadań.

Najważniejsze jest jednak to, że w moim przekonaniu wszytko się udało i to z nawiązką ponieważ podczas przyjętych na siebie zadań "urodziło" się jeszcze kilka innych pomysłów, które dodatkowo zostały zrealizowane i realizacja ich trwa do chwili obecnej- czego przykładem może być zbiórka surowców wtórnych czy udział w wielu imprezach sportowych i turystycznych. Ważne jest również to, że wiele osób udało się przekonać również do tego, że nie za wszystkie rzeczy należy brać wynagrodzenie ale można zrobić coś społecznie.

Przemysław Walczyk (osoba prowadząca warsztaty): Udział w projekcie był dla mnie ogromnym wyzwaniem i pozytywnym doświadczeniem. Poznałem ciekawych ludzi, ich kraje, kulturę  i obyczaje. Miałem możliwość zobaczenia ciekawych miejsc, zabytków Europy. Kontakt z uczestnikami innych krajów Europy pozwolił mi na poprawę umiejętności posługiwania się językiem angielskim.

Piotr Jakubowski (osoba prowadząca warsztaty): Uczestnictwo w tym programie pozwoliło mi na zdobycie nowych doświadczeń i poprawiło umiejętność pracy w zespole. Dzięki temu programowi mogłem poprawić znajomość j.angielskiego, poznać wielu ciekawych ludz, ich kulturę i zwiedzić wiele miejsc w kturych dotąd nie byłem.  To dla mnie niezwykłe oraz wspaniałe doświadczenie i chciałbym zachęcić wszystkich do udziału w tego typu projektach.

Piotr Kiljański (Prezes Stowarzyszenia „SZANSA”): Dla mnie ciekawe było poznanie sposobów rozwiązywania trudnych spraw dla lokalnych społeczności w ramach wspólnego działania ponad podziałami. Np. w Portugalii doprowadzono do powstania jednego z największych sztucznych zbiorników wody po to żeby zaopatrzyć w wodę plantatorów winorośli i drzew korkowych. Do tego poznanie kultury i takich ludzi - bezcenne.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Stowarzyszenie Na Rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej "SZANSA" realizowało wiele projektów z różnymi jednostkami samorządowym czy tez ministerstwami, ale nigdy nie spotkaliśmy się z tak kompetentnym podejściem do beneficjenta. Na pewno będziemy bardzo mile wspominać to jak się układały relacje z Fundacją Rozwoju Systemu Edukacji podczas realizacji projektu GRUNDTVIG „EUROPEAN CITIZEN TODAY” - „WSPÓŁCZESNY OBYWATEL EUROPY” w ramach programu „Uczenie się przez całe życie".

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Remigiusz Woźniak
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.01.2016

Mind Gym for Seniors

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Języki obce
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Nowohuckie Centrum Kultury
Al. Jana Pawła II 232, 31-913 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Szmer (012) 644-28-63, oswiatowa@nck.krakow.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Nowohuckie Centrum Kultury jest nowoczesną placówką, której misją jest upowszechnianie edukacji i kultury. Jest organizacją prestiżową, rozpoznawalną i określaną jako skuteczna i prężnie działająca w środowisku edukacyjno-kulturalnym.

Celem działalności NCK jest pozyskanie i przygotowanie społeczeństwa do aktywnego uczestniczenia w kulturze oraz współtworzeniu jej wartości. Cel ten realizowany jest poprzez promocję dzieł kultury, umożliwienie dostępu do edukacji, stwarzanie środowiska sprzyjającego rozwojowi pasji i zainteresowań kulturalnych. Nacisk kładziony jest na wszechstronny rozwój osób odwiedzających naszą placówkę.

Oferta NCK adresowana jest do dorosłych zainteresowanych zarówno edukacją zawodową jak i rozwojem swoich pasji. Upowszechnianie najnowszej wiedzy, stymulowanie zainteresowań, zdolności plastycznych i praktycznych umiejętności znajduje odzwierciedlenie w bogatej ofercie NCK. Organizujemy otwarte wykłady prowadzone przez ekspertów z zakresu medycyny, prawa, psychologii, religioznawstwa; warsztaty rozwoju osobistego, kursy językowe i komputerowe, pracownie rękodzieła, zespoły muzyczne i taneczne.

NCK od wielu lat zajmuje się także organizowaniem różnych form edukacyjnych dla seniorów. Kolejne tematy spotkań ustalane są często w oparciu o zgłaszane przez nich propozycje. Dzięki temu oferta NCK odpowiada realnym potrzebom.

Tytuł warsztatu: 
Mind Gym for Seniors
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28428
Data realizacji warsztatu: 
20.10.2012 - 26.10.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
1
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu obejmowały:

  • poprawę funkcjonowania poznawczego uczestników warsztatu: aktywizację pamięci, lepszą koncentrację, większą sprawność i elastyczność myślenia
  • twórcze wykorzystanie zdobytej w toku życia wiedzy i doświadczeń i stworzenie z nich nowych, ciekawych efektów
  • uporządkowanie i uzupełnienie wiedzy z zakresu edukacji zdrowotnej
  • wzmocnienie samooceny i wiary w siebie uczestników
  • poprawę umiejętności językowych i przełamanie barier w komunikacji z innymi mieszkańcami Europy
Obszary tematyczne: 

Warsztat koncentrował się na usprawnieniu procesów myślenia, pamięci i koncentracji w starszym wieku. Poruszane były takie tematy jak: podstawy biologii mózgu, znaczenie diety, ruchu, hobby i relaksu dla sprawnego funkcjonowania poznawczego. Seniorzy dowiedzieli się jak w codziennym życiu na różne sposoby wzmacniać i gimnastykować umysł.

Kraj uczestników: 
Belgia
Dania
Finlandia
Irlandia
Portugalia
Wlk. Brytania
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
2
2
3
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja warsztatu:

  • Przygotowano plakat i ulotki promujące warsztat.
  • Stworzono podstronę na stronie internetowej NCK informującą o warsztacie i sposobie aplikacji. Dodatkowo umieszczono na niej informacje i zdjęcia z pierwszej edycji warsztatu.
  • Do informowania o promocji warsztatu wykorzystano profil warsztatu na portalu społecznościowym Facebook, stworzony przy okazji pierwszej edycji. Dzięki temu zainteresowani mieli również dostęp do informacji dotyczących przebiegu poprzedniej edycji.
  • Utworzono bazę adresów organizacji zajmujących się edukacją dorosłych na terenie Polski i Europy. Wykorzystano również bazę adresów organizacji partnerskich NCK.
  • Wysłano zaproszenia do seniorów, którzy wzięli udział w pierwszej edycji warsztatu w roku 2011, oraz do osób zainteresowanych warsztatem, które z różnych powodów nie mogły wziąć w nim udziału w ubiegłym roku.
  • Wysłano zaproszenia w formie elektronicznej z załączonymi plakatem i ulotką. Po okresie półtora miesiąca powtórnie wysłano zaproszenia.
  • Drogą pocztową przesłano zaproszenia wraz z wydrukowanymi plakatami i ulotkami do wyselekcjonowanych organizacji zajmujących się edukacją seniorów.
  • Na bieżąco odpowiadano na pojawiające się pytania dotyczące warsztatu. Utrzymywano stały kontakt mailowy z organizacjami i seniorami wstępnie zainteresowanymi udziałem w  warsztacie.
  • W celu wypromowania warsztatu wśród Polaków, do organizacji zajmujących się edukacją dorosłych rozesłano drogą mailową i pocztową informacje dotyczące warsztatu wraz z załączonym plakatem i ulotką.

Rekrutacja:

  • Wzór formularza aplikacyjnego wzbogacono o dwa dodatkowe pytania dotyczące zainteresowań związanych z tematyką warsztatu oraz znajomości języka angielskiego.
  • Na stronie internetowej warsztatu zamieszczono formularz aplikacyjny. Na prośbę zainteresowanych przesyłano formularz drogą mailową i drogą pocztową.
  • Wyznaczono końcową datę przesyłania aplikacji. W przypadku aplikacji przesłanych pocztą decydowała data stempla pocztowego.
  • Przesłane dokumenty aplikacyjne zostały przeanalizowane. Na pierwszym etapie sprawdzono wszystkie aplikacje pod względem formalnym.
  • Aplikacje spełniające wymogi formalne przeszły do drugiego etapu rekrutacji. Przeprowadzono rozmowy z wszystkimi kandydatami wg przygotowanych wcześniej pytań. Rozmowy weryfikowały znajomość języka angielskiego. Podczas rozmów zwracano szczególną uwagę na motywację uczestników.
  • Komisja rekrutacyjna w trzyosobowym składzie, na podstawie aplikacji i przebiegu rozmów telefonicznych wyłoniła 12 uczestników. Stworzono listę rezerwowych uczestników.
  • Wszyscy uczestnicy, kandydaci z listy rezerwowej i pozostałe osoby, których zgłoszenia odrzucono, zostały poinformowane o wynikach rekrutacji droga mailową.
  • Wybranym uczestnikom wraz z mailem o decyzji, przesłano regulamin warsztatu wyjaśniający wszelkie kwestie związane z przejazdem, zakwaterowanie, wyżywieniem i zwrotem kosztów podróży. Uczestników proszono o potwierdzenie deklarowanej chęci do udziału warsztacie po zaakceptowaniu przesłanego regulaminu.
  • Następnym krokiem było podpisanie przez dyrektora NCK wybranych formularzy aplikacyjnych i przesłanie zeskanowanych, podpisanych formularzy uczestnikom.
  • W oparciu o formularze aplikacyjne przygotowano tabelę w przejrzysty sposób zbierającą wszystkie informacje o uczestnikach.

Liczba otrzymanych formularzy rejestracyjnych: 24 z krajów Unii Europejskiej + 2 z Polski. Łącznie 26 formularzy.

Grupa docelowa uczestników: 

Warsztat adresowany był do osób, które ukończyły 60 rok życia, zainteresowanych poprawą funkcjonowania poznawczego - pamięci, koncentracji i myślenia oraz znających język angielski w stopniu komunikatywnym.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Warsztat "Mind Gym for Seniors” był wyjątkowym warsztatem dla seniorów z całej Europy. Warsztat trwał pięć dni szkoleniowych, odbywał się w Krakowie, w dniach 22-26 października 2012. Zorganizowany został przez Nowohuckie Centrum Kultury w oparciu o autorski projekt doświadczonych psychologów i trenerów pracy z grupą. Wzięło w nim udział 13 uczestników z 9 krajów europejskich.

Warsztat koncentrował się wokół doskonalenia zdolności poznawczych. Na celu miał wzmocnienie koncentracji, uaktywnienie pamięci i rozwinięcie twórczego myślenia. Uczestnicy korzystali z dotychczasowych doświadczeń w nowym kontekście. Czerpali z wiedzy życiowej i nadawali jej nowy wymiar. Każdy dzień warsztatu składał się z trzech części. Doskonalenie i pozyskiwanie nowych umiejętności odbywało się w ramach pierwszej części warsztatu – treningu poznawczego. Uczestnicy wykonywali zadania i ćwiczenia indywidualnie, w parach i grupach. Przełamywanie barier i wspólne działania ułatwiała atmosfera wspólnej zabawy. Druga część, służąca pogłębianiu wiedzy, obejmowała burze mózgów, dyskusje oraz wykłady z profilaktyki zdrowia. Seniorzy poznali praktyczne wskazówki jak w codziennym życiu wzmacniać i gimnastykować umysł. Z kolei wieczorki integracyjne były wspaniałą okazją do lepszego poznania siebie nawzajem i skorzystania z uroków magicznego Krakowa.

Dzięki "gimnastyce umysłu” poprawiło się twórcze myślenie, koncentracja i zdolności pamięciowe seniorów oraz ich umiejętności językowe. Czas spędzony w międzynarodowym gronie przyniósł seniorom wiele radości i otworzył na nowe wyzwania edukacyjne. Warsztat był również świetną okazją do poznania osób z innych krajów europejskich i nawiązania znajomości. Polka, która wzięła udział w warsztacie, spontanicznie przyjęła rolę gospodarza i w czasie wolnym oprowadzała uczestników po Krakowie.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

W dniu przyjazdu:

  • Uczestnicy zostali zapytani o preferencje dotyczące posiłków. Uwzględniono preferencje dietetyczne w zarezerwowanych posiłkach.
  • W celu większej integracji seniorów zarezerwowano dla nich pokoje dwuosobowe.
  • Wybrano nowoczesny, sprawdzony hotel położony bardzo blisko miejsca, w którym odbywały się warsztaty. Przejście z hotelu do Nowohuckiego Centrum Kultury, gdzie odbywały się zajęcia, zajmowało uczestnikom około pięciu minut.
  • Uczestników na lotnisku witał opiekun, a w hotelu czekał na nich pracownik Działu Oświatowego, który czuwał nad przebiegiem zakwaterowania. Uczestnicy przed przylotem otrzymali drogą mailową materiały ze zdjęciem odbierającej ich z lotniska osoby i jej numer telefonu do kontaktu w razie potrzeby.
  • W dniu przyjazdu uczestnicy byli zawożeni z lotniska do hotelu samochodem, aby uniknąć długiego czasu oczekiwania na autobus lub pociąg.
  • Po zakwaterowaniu uczestnicy udawali się na obiad do hotelowej restauracji o odpowiadającej im godzinie.
  • Uczestnicy otrzymali teczkę z materiałami dotyczącymi warsztatu. Były w niej: program warsztatu, tygodniowy bilet MPK, rozkłady dwóch tramwajów i dwóch autobusów, którymi najszybciej można dojechać do centrum miasta, praktyczne informacje obejmujące: telefony alarmowe, dostęp do Internetu, adres najbliższej apteki, bankomatu oraz numery, z których można zamówić taksówki. Otrzymali także identyfikatory ze swoim imieniem w preferowanej przez nich formie. Okazało się to szczególnie ważne w przypadku trzech uczestników, którzy unikali posługiwania się swoim  pierwszym imieniem i na codzień używali drugiego.
  • Uczestnicy otrzymali numer telefonu do opiekuna, na który mogli dzwonić o dowolnej porze w razie problemów.

W trakcie warsztatu:

  • Ogromną rolę odegrał opiekun, który dbał o komfort i dobre samopoczucie uczestników. Nawiązał z nimi bardziej nieformalną relację, a uczestnicy szybko dobrze poczuli się w jego obecności, co znalazło wyraz w informacjach zwrotnych uzyskanych od seniorów. Zadaniem opiekuna były także codzienne rozmowy z uczestnikami na temat m.in. warunków zakwaterowania, posiłków, zapewnionej opieki, pracy organizatorów. Dzięki sprawnej komunikacji między opiekunem a pozostałymi członkami zespołu, organizatorzy na bieżąco mogli reagować´ na uwagi i potrzeby uczestników.
  • Pierwszego dnia opiekun pokazał uczestnikom drogę z hotelu do budynku NCK, oprowadził po budynku NCK, zwracając ich uwagę na położenie sali szkoleniowej, restauracji, toalet i windy. Była to również okazja do przybliżenia uczestnikom historii i dorobku NCK.
  • Stworzono rozpoznawalne logo warsztatu, a następnie plakatami z logo warsztatu i logo programu Grundtvig oznakowano miejsca związane z warsztatem. Ułatwiało to uczestnikom orientację na lotnisku, w hotelu i budynku szkoleniowym.
  • Przygotowano wygodną, jasną i ciepłą salę szkoleniową na parterze NCK, dzięki czemu uczestnicy mieli łatwy do sali i czuli się w niej komfortowo.
  • Pierwszego dnia warsztatu, jedna z uczestniczek schodząc ze schodów skręciła nogę w kostce. Organizatorzy zareagowali natychmiast, zakupili odpowiednie leki oraz opaskę uciskową. Gdy w poniedziałek okazało się, że noga zaczęła puchnąć umówiona została wizyta w Poradni Chirurgii Urazowo–Ortopedycznej w Szpitalu Św. Rafała w Krakowie. We wtorek rano uczestniczka wraz z opiekunem udała się do Poradni, tam przyjął ją lekarz ortopeda biegle mówiący po angielsku, co znacząco wpłynęło na komfort porady lekarskiej. Lekarz stwierdził skręcenie kostki i zaordynował leczenie. W celu odciążenia nogi, zgodnie z zaleceniami lekarskimi, organizatorzy udostępnili uczestniczce kule, dzięki czemu mogła brać udział we wszystkich zajęciach.
  • Przekąski podczas przerw na herbatę były dostosowane do preferencji seniorów. Codziennie dostarczane były świeże sezonowe owoce, orzechy, zapewniono także mleko do herbaty dla uczestniczek z Wielkiej Brytanii i Irlandii.
  • Organizatorki i prowadzący warsztat trenerzy jedli wspólnie z uczestnikami posiłki, uczestniczyli w spotkaniach nieformalnych, co zapewniło dobrą atmosferę  podczas warsztatu i sprzyjało integracji.
  • Wieczorek integracyjny w pierwszy dzień warsztatu zaplanowano jako wieczór narodowych specjałów. Uczestnicy zostali poproszeni o przywiezienie przysmaków ze swoich krajów. Przysmaki te opisano i opatrzono przygotowanymi wcześniej flagami, dla ułatwienia orientacji skąd pochodzą. Każdy z uczestników dokonał prezentacji potraw ze swego kraju.
  • Uczestnikom opuszczającym hotel przed śniadaniem w dniu odlotu, przygotowano pakiet śniadaniowy na podróż.
  • Wszystkie materiały szkoleniowe, a także informacje zapisywane na tablicy podczas warsztatu były odpowiednio duże i wyraźne, by ułatwiać seniorom ich czytanie.
  • Zatrudniono profesjonalnego fotografa w celu prowadzenia kompletnej dokumentacji zajęć oraz z myślą o stworzeniu folderu promującego warsztat i przygotowaniu zestawu pamiątkowych zdjęć dla uczestników.
  • Dzięki elastycznemu czasowi pracy fotografa udało się zrobić profesjonalne zdjęcia ze wszystkich dni, również z wieczorków integracyjnych. Zadbano, aby fotograf przychodził w takich momentach warsztatu, by swoją obecnością nie zakłócał pracy uczestników.
  • Trenerzy elastycznie podchodzili do kwestii czasu trwania ćwiczeń. Jeżeli zachodziła taka potrzeba, to czas trwania ćwiczenia był wydłużany, żeby seniorzy mogli w swoim tempie dokończyć zadanie.
  • Przed zwrotem kosztów podróży, w celu ułatwienia procedur, zostały przygotowane i wydrukowane odpowiednie dokumenty. Uczestnicy zostali poinformowani wcześniej o potrzebnych dokumentach, które następnie zebrał opiekun.
  • Podczas przerw w zajęciach, gdy uczestnicy z zagranicy mieli możliwość odpoczynku w hotelowych pokojach, NCK udostępnił swój pokój gościnny dla uczestniczki z Polski, aby mogła odpocząć, odświeżyć się, a także przebrać np. przed kolacją czy wizytą w filharmonii.
  • W dniu wyjazdu uczestnicy zamawiali obiady w restauracji hotelowej zgodnie z własnymi preferencjami w odpowiadającym im czasie.
Ewaluacja i monitoring: 

Ewaluacja:

Zastosowaliśmy schemat ewaluacji pretest-posttest, który polega na porównywaniu wyników dwóch pomiarów. Pierwszy pomiar został przeprowadzony na pierwszej sesji warsztatowej, a drugi, ostatniego dnia warsztatu po serii działań treningowych. Porównanie wyników testów pozwoliło zobaczyć, że funkcjonowanie poznawcze uczestników uległo poprawie.

Zastosowano Test Twórczego Myślenia (TTM) autorstwa Nęcki i Rychlickiej, podczas którego zostały zbadane następujące wymiary myślenia: płynność, czyli umiejętność tworzenia nowych rozwiązań; giętkość, czyli umiejętność tworzenia wielu różnych pomysłów oraz oryginalność, czyli umiejętność tworzenia niebanalnych, niestandardowych rozwiązań

Na etapie tworzenia scenariusza warsztatu zadbano, by zadania i ćwiczenia zostały ułożone wraz ze wzrastającą trudnością. Podczas treningu poznawczego dopiero po sprawdzeniu metodą obserwacji, że uczestnicy opanowali podstawy, trenerzy proponowali trudniejsze ćwiczenia. W celu sprawdzenia skuteczności, każde z przeprowadzonych ćwiczeń zostało zakończone podsumowaniem, podczas którego prowadzący upewniali się, czy uczestnicy rozpoznali i rozumieją cel ćwiczenia oraz wiedzą, jakie poszczególne umiejętności i kompetencje dzięki niemu rozwijają.

W celu sprawdzenia, czy wiedza przekazana w trakcie wykładów jest zrozumiała dla uczestników oraz w celu rozwinięcia umiejętności stosowania tej wiedzy w praktyce przeprowadzono trzy gry edukacyjne. Na zakończenie warsztatu uczestnicy wypełnili kwestionariusz samooceny postępów poczynionych na warsztacie. Dzięki niemu mogli samodzielnie ocenić poprawę swojej pamięci i koncentracji oraz użyteczność zdobytej wiedzy.

Ponadto każdego popołudnia, na zakończenie sesji popołudniowej, przeprowadzano wśród uczestników ankiety ewaluacyjne, dotyczące kwestii merytorycznych. W trzech pytaniach pytano o to, co w konkretnym dniu podobało się uczestnikom, a co się im nie podobało. Żeby sprawdzić wpływ warsztatu, pytano również o to, które z proponowanych ćwiczeń, metod, oraz prezentowanych informacji uczestnicy wykorzystają w codziennym życiu.

Opiekun rozmawiał z uczestnikami na temat spraw organizacyjnych, dzięki czemu organizatorzy na bieżąco mogli reagować na ich wyniki. Trenerzy spotykali się codziennie na spotkaniu superwizyjnym zespołu by omówić przebieg dnia, ewentualne trudności oraz podzielić się  doświadczeniami z pracy z grupą.

Codziennie, w czasie przerwy obiadowej, odbywało się spotkanie całego zespołu projektowego i trenerów, którego celem była wymiana informacji na temat przebiegu warsztatu, na różnych poziomach oraz doprecyzowanie kolejnego dnia.

Ewaluacja w trakcie warsztatu:

Ewaluacja warsztatu rozpoczęła się od wnikliwej analizy motywacji do wzięcia udziału w warsztacie, którą  uczestnicy opisywali w formularzu aplikacyjnym. Te informacje, wraz z zebranymi oczekiwaniami stanowiły punkt odniesienia do następujących później ankiet i rozmów ewaluacyjnych.

Na zakończenie warsztatu, w atmosferze mniej formalnej, odbyła się rozmowa ewaluacyjna z uczestnikami dotycząca spraw merytorycznych. Przeprowadzono analizę codziennych ankiet ewaluacyjnych oraz kwestionariuszy samooceny postępów poczynionych w trakcie trwania Warsztatu. Wyniki wszystkich narzędzi ewaluacyjnych zebrano na jednym arkuszu. Uzupełniono je o informacje zwrotne nadsyłane przez uczestników po zakończeniu warsztatu droga mailową.

Ewaluacja warsztatu i wpływu na uczestników po jego zakończeniu:

Wpływ warsztatu ujawniał się, nadal po jego zakończeniu. Uczestnicy przesyłają do organizatorów e-maile, w których dzielą się swoimi wrażeniami po upływie pewnego czasu od zakończenia warsztatu. Zwrócono uwagę na odpowiedzi uczestników i ich reakcje na przesyłaną literaturę tematyczną i propozycje ćwiczeń pozwalające na utrwalenie rezultatów warsztatu.

Po warsztacie odbyło się zebranie opiekuna i trenerów, na którym przeprowadzono analizę wszystkich informacji zwrotnych od uczestników (ankiet, rozmów ewaluacyjnych i rozmów z opiekunem). Na tej podstawie uzupełniono stworzony po pierwszej edycji, plik zawierający praktyczne wskazówki, głównie dotyczących organizacji warsztatu, do wykorzystania w następnej edycji programu.

Trenerzy spotkali się na podsumowującym zebraniu. Przeanalizowali cały program warsztatu, dzień po dniu, zwracając uwagę na mocne i słabe strony, mniej i bardziej ciekawe i skuteczne ćwiczenia. W oparciu o wnioski,  nieznacznie zmodyfikowali plan przebiegu warsztatu oraz rozszerzyli zbiór ćwiczeń atrakcyjnych dla tej grupy wiekowej.

Odbyło się spotkanie wszystkich osób zaangażowanych w realizację projektu od strony organizacyjnej i merytorycznej: organizatora, opiekuna i trenerów. Celem było udzielenie sobie informacji zwrotnej na temat współpracy w projekcie, podsumowanie warsztatu oraz przygotowanie raportu końcowego. Efektem tych działań było stworzenie raportu końcowego i sprawozdania z przebiegu warsztatu oraz propozycji ulepszeń do wykorzystania na etapie przygotowywania następnego wniosku i następnej edycji warsztatu. Zebrane informacje posłużyć mogą także posłużyć w trakcie realizacji innych projektów.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ na organizację:

  • Warsztat cieszył się dużym zainteresowaniem wśród pracowników NCK na każdym etapie jego realizacji. Pracownicy innych działów zwracali się z pytaniami dotyczącymi organizacji warsztatu, interesowali się jego przebiegiem, a po zakończeniu gratulowali pomyślnej realizacji.
  • Nowa dyrekcja Nowohuckiego Centrum Kultury zadowolona z przebiegu warsztatu, mobilizuje pracowników do podejmowania większej liczby podobnych inicjatyw.
  • Pracownicy innych działów NCK zainspirowani projektem, zgłaszali chęci realizacji podobnych przedsięwzięć.
  • Organizacja warsztatu zmotywowała pracowników Działu Oświatowego, bezpośrednio zaangażowanych w realizację projektu, do dalszej nauki języka angielskiego.
  • Skuteczna realizacja projektu podniosła wiarę w siebie i w swoje kompetencje całego zespołu projektowego. Warsztat pozwolił wszystkim sprawdzić się w działaniu i zmotywował do podejmowania podobnych wyzwań w przyszłości.
  • Dzięki organizacji warsztatu powstała możliwość pozyskania przez pozyskania przez NCK kolejnych partnerów do współpracy w ramach edukacji seniorów.

Wpływ na społeczność lokalną:

  • Mieszkańcy Nowej Huty mieli okazję poznać uczestników w ich czasie wolnym, podczas gdy spacerowali po Nowej Hucie, zaglądali do sklepów z lokalnymi pamiątkami.
  • Warsztatem zainteresowały się  lokalne Kluby Seniora.
  • Dzięki artykułowi w lokalnej prasie mieszkańcy Krakowa dowiedzieli się o Programie „Uczenie się przez cale życie”. Wielu z nich deklarowało chęć wzięcia udziału w podobnych warsztatach.
  • Dzięki realizacji projektu unijnego, niedowartościowana dzielnica Krakowa jaką jest Nowa Huta otworzyła się na zagranicznych gości i zyskała większy prestiż.

Kadra:

  • Odbyło się podsumowujące zebranie zespołu warsztatowego i pracowników Działu Oświatowego, na którym omówiono realizację projektu zwracając szczególną uwagę na jego mocne i słabe strony.
  • Przeprowadzony warsztat został omówiony w kontekście udoskonalenia oferty NCK dla seniorów.
  • Przygotowano raport końcowy, który został udostępniony do wglądu dla pracowników pozostałych działów NCK.
  • Przygotowano sprawozdanie z przebiegu warsztatu w atrakcyjnej formie folderu, zawierającego zdjęcia i opisy poszczególnych dni warsztatowych oraz cytaty z ankiet ewaluacyjnych uczestników.
  • Rezultatem zebrania zespołu projektowego i analizy ankiety ewaluacyjnych było wzbogacenie stworzonego po pierwszej edycji warsztatu zbioru praktycznych wskazówek i ulepszeń organizacji kolejnych warsztatów Grundtviga.

Słuchacze:

  • Umożliwiono zapoznanie się z folderem podsumowującym warsztat. Folder został przygotowany w dwóch językach – polskim i angielskim.
  • W siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury przygotowano wystawę zdjęć z warsztatu. Na wystawie znalazły się informacje na temat przebiegu warsztatu oraz ogólne informacje o programie „Uczenie się Przez Całe Życie”.
  • Relację z warsztatu oraz zdjęcia zamieszczono na stronie internetowej NCK (http://www.nck.krakow.pl/grundtvig) i na profilu warsztatu o nazwie Mind Gym for Seniors Workshop na portalu społecznościowym Facebook . Utworzono wirtualną galerię zdjęć z możliwością ich komentowania na profilu warsztatu.

Inne organizacje w Polsce i za granicą:

  • Trwa wymiana doświadczeń w formie korespondencji mailowej z organizacjami poznanymi w trakcie promocji warsztatu.
  • Informacje na temat przebiegu i rezultatów warsztatu udostępniono europejskim organizacjom zajmujących się edukacją dorosłych, z którymi związanych jest kilku uczestników (Dania, Włochy).
  • Folder w formie elektronicznej wysłano do polskich organizacji i portali internetowych zajmujących się edukacją seniorów.
  • Nawiązanie współpracy z organizacją z Danii zajmującą się m.in. edukacją seniorów. Trwają rozmowy na temat możliwości podjęcia wspólnych działań w tym obszarze.
  • Nawiązanie współpracy z seniorką z Włoch, która z zawodu jest metodykiem nauczania języka angielskiego. Trwają pracę nad stworzeniem wspólnego projektu.

Społeczność lokalna:

  • Opublikowano artykuł w mediach lokalnych: „Głos – Tygodnik Nowohucki”.
  • Trenerzy są w trakcie organizacji warsztatów o podobnej tematyce dla seniorów z Krakowa.
  • Zaproszono osoby zajmujące się edukacją seniorów w Krakowie, głównie działaczy klubów seniora, do zapoznania się z wystawą zdjęć w siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury.
Upowszechnianie rezultatów: 
  • Folder przedstawiający w atrakcyjnej formie przebieg warsztatu może zachęcać inne organizacje do przygotowania podobnych warsztatów na szczeblu lokalnym i międzynarodowym.
  • Przesłana literatura i przeprowadzone ćwiczenia mogą być pomocne dla najbliższego otoczenia uczestników warsztatu (np. współmałżonków, przyjaciół i sąsiadów). Otrzymaliśmy już pierwsze informacje zwrotne na temat wykorzystania z sukcesem proponowanych podczas warsztatów ćwiczeń.
  • Doświadczenie edukacyjne w międzynarodowym gronie, w którym wzięli udział seniorzy może być inspiracją dla osób z ich najbliższego otoczenia do wzięcia udziału w warsztatach Grundtviga. Uczestnicy otrzymali ulotki z informacjami dotyczącymi Warsztatów Grundtviga i adresem strony Katalogu Warsztatów Grundtviga, by łatwiej dzielić się tą informacją z innymi. W folderze zamieszczono również informacje na temat akcji Warsztaty Grundtviga, łącznie z adresem strony, co może zachęcić osoby z otoczenia seniorów do wzięcia udziału w podobnych warsztatach.
  • Tygodniowy pobyt w malowniczym Krakowie może zachęcić uczestników do ponownego przyjazdu, a  innych seniorów do podróży do Polski.
Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

 I will remember not to become stuck in thinking. Try to challenge myself – Anne

Concentration strengthens my thinking, and makes me feel more confident in my opinions and still respecting others thoughts and opinions – Brid

Successful meeting together with so different people – Anita

The clear instructions were good, help in teamwork. Good atmosphere improves Communications – Aase

The trainers knew very well how to connect people and I fund it the most important – Leonor

It has benefitted me by helping me to use concentration and awareness of how easy it is to keep myself in good physical and mental health – Anne

 I really get a new information how to improve thinking, memory and concentration and I will use it in my life and tell about it to my friends – Andris

The plays were very good and will use them when possible – Jorgen

I learnt things about keeping the brain healthy and creative as I grow older – Patricia

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak uwag.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Ewa Kowalska-Janusz i Maria Nowak-Szabat
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.12.2013

Information technology applied to adult training (ITAAT)

Tematyka działań: 
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Mazowieckie Samorządowe Centrum Doskonalenia Nauczycieli Wydział w Siedlcach
ul. Langego 6, 08-110 Siedlce
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Iwona Moczydłowska
tel. 692526891, 256326747, iwona.moczydlowska@mscdn.edu.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

MSCDN Wydział w Siedlcach stanowi integralną część regionalnego ośrodka doskonalenia nauczycieli prowadzonego przez Marszałka województwa mazowieckiego. Jego siedzibą jest 80-tysięczne miasto powiatowe Siedlce, pełniące funkcję edukacyjnego centrum dla rolniczego rejonu. Władze centralne MSCDN ulokowane są w Warszawie, a Wydziały

w liczbie 7 – w dużych miastach Mazowsza. MSCDN organizuje różne formy doskonalenia nauczycieli (takie jak konferencje, seminaria, warsztaty, kursy doskonalące i kwalifikacyjne, szkolenia rad pedagogicznych) mające na celu ich rozwój zawodowy, wsparcie oraz wzrost motywacji.

Tytuł projektu: 
Information technology applied to adult training (ITAAT)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-ES1-GRU06-20745 6
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Litwa
Portugalia
Rumunia
Turcja
Wlk. Brytania
Włochy
Polska
Cele projektu: 

Głównym celem projektu było podzielenie się doświadczeniem na temat sposobów, za pomocą których instytucje partnerskie wykorzystują nowe technologie komputerowe do edukacji dorosłych, zarówno w procesie nauczania – uczenia się, jak również w zarządzaniu instytucją.

Cele szczegółowe projektu były następujące:

  1. Promocja procesu uczenia się dorosłych, w tym nauczycieli, przez całe życie.
  2. Przedstawienie każdej instytucji uczestniczącej w projekcie pod kątem organizacji i zarządzania zasobami. Zbudowanie ram dla stosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych  w instytucjach zaangażowanych w realizację projektu poprzez zapoznanie partnerów z systemami doskonalenia nauczycieli i edukacji dorosłych w każdym kraju partnerskim.
  3. Zbadanie  wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK)  w zarządzaniu i procesie nauczania-uczenia się uczestnictwa w instytucjach partnerskich.
  4. Analiza porównawcza wyników włączenia TIK zarówno w zakresie zarządzania, jak i nauczania-uczenia się w poszczególnych instytucjach zaangażowanych w projekt, w celu poprawy metod pracy.
  5. Rozpowszechnianie wniosków przez strony internetowe instytucji lub platformy.
  6. Zbadanie narzędzi WEB 2.O oraz korzyści z zastosowania tablic interaktywnych i Moodle.
  7. Podzielenie się wnioskami z innymi podobnymi instytucjami poprzez rozpowszechnianie wyników projektu na stronach internetowych i/lub platformach.
  8. Opracowanie „Poradnika dobrych praktyk” w zakresie TIK.
Obszary tematyczne: 

Nowe technologie - wykorzystanie komputera w procesach zarządzania, nauczania i uczenia się.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Głównym adresatem projektu byli nauczyciele – zarówno konsultanci MSCDN jak i odbiorcy oferty edukacyjnej, traktowani jako dorośli uczący się i jako tacy posiadający cechy i potrzeby charakterystyczne dla innych dorosłych uczących się.

Odbiorcy oferty MSCDN Wydział w Siedlcach to przede wszystkim kobiety, zatrudnione w wiejskich i małomiasteczkowych placówkach. Ich udział w procesie uczenia się przez całe życie, aczkolwiek całkiem imponujący w porównaniu z  innymi grupami  zawodowymi,  jest utrudniony ze względu na bariery geograficzne, socjologiczne i mentalne, a przede wszystkim rodzinne obowiązki.

Jakie były początki projektu: 

Idea projektu powstała w Hiszpanii, w instytucji naszego partnera z projektu „Teacher Training Across Europe” zrealizowanego w latach 2007-2009 w programie Grundtvig. Bardzo dobre kontakty zaowocowały planem kontynuacji współpracy i nowym projektem w większym niż dotychczas partnerstwie. W poszukiwaniu pozostałych partnerów pomogły osobiste kontakty, jak i przede wszystkim bazy internetowe.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Osiągnięciu celów projektu służyła wymiana wiedzy i doświadczeń, realizowana w formie wizyt roboczych oraz współpracy za pośrednictwem Internetu. Partnerzy spotkali się 8 razy (każdy partner zorganizował jedno spotkanie). Podczas tych spotkań odbywało się seminarium, warsztaty lub konferencja na uzgodniony wcześniej temat:

  1. Ronda (Hiszpania), 19-23 października 2010: "Charakterystyka systemów edukacyjnych krajów partnerskich. Rola TIK w systemach edukacyjnych. Charakterystyka instytucji partnerskich i ich roli w systemie."
  2. Sanliurfa (Turcja),  8 -12 lutego 2011: "Wykorzystanie TIK w zarządzaniu  instytucjami, organizacji  doskonalenia i celów edukacyjnych.
  3. Kowno (Litwa),  29 marca-2 kwietnia 2011:  "Platforma MOODLE jako narzędzie e-learningu".
  4. Targu Mures (Rumunia),  24 - 28 maja 2011: "Narzędzia WEB 2.0 stosowane do edukacji dorosłych i organizacji instytucji partnerskich".
  5. Albuferira (Portugalia), 4 - 7 października 2011:  "Tablice interaktywne".
  6. Lancaster (Wielka Brytania), 7 - 9 marca 2012:  "Oprogramowanie do animacji i interaktywne systemy głosowania".
  7. Francavilla-Bucchianico (Włochy), 23 - 27 kwietnia 2012:  "TIK w edukacji dorosłych - przewodnik dobrych praktyk".
  8. Siedlce (Polska), 28 maja - 2 czerwca 2012: "Podsumowanie projektu. Konferencja końcowa i warsztaty kulturowe z wykorzystaniem TIK."

Każde spotkanie partnerów obfitowało w wydarzenia o charakterze kulturowym, włączając w to wspólne gotowanie i jedzenie, zwiedzanie muzeów, bibliotek, galerii sztuki, itd., jak również wycieczki mające na celu poznanie wiejskiej okolicy, czy też miasteczek i miast o szczególnym kulturowym znaczeniu.

Pomiędzy spotkaniami bezpośrednimi, niemal cała komunikacja i współpraca odbywała się na platformie Moodle, otwartej nie tylko dla zalogowanych uczestników. W ten sposób wszyscy mieli zapewniony stały dostęp do informacji o rozwoju działań projektowych. W przypadku polskich uczestników najbardziej skuteczną formę komunikacji stanowiły wydziałowe zebrania w sprawie projektu, organizowane najczęściej po powrocie z wizyty u kolejnego partnera, a także - prowadzony w języku polskim - blog projektu.

Promocji projektu służyły bieżące informacje na stronie MSCDN Wydział w Siedlcach oraz europejska strona projektu.

Na zakończenie zorganizowana została konferencja adresowana do odbiorców oferty MSCDN mająca na celu waloryzację projektu.    

W trakcie projektu prowadzone były działania monitorujące i ewaluacyjne w formie ankiet, analizy dokumentów oraz dyskusji grupowych. Na poziomie całego partnerstwa zajmował się nimi partner brytyjski, dzięki któremu projekt miał zapewnione mechanizmy kontroli jakości, a to z kolei pozwoliło partnerstwu rosnąć i rozwijać się oraz osiągnąć cele wyznaczone we wniosku.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
10
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Informacja o Poradniku dobrych praktyk została przesłana do kilkudziesięciu ośrodków doskonalenia nauczycieli wraz z linkiem do strony internetowej, na której publikacja jest dostępna.

Wersję drukowaną Poradnika wysłaliśmy do Biblioteki Narodowej, Biblioteki Pedagogicznej w Siedlcach, pozostałych Wydziałów MSCDN oraz OEIiZK.

Projekt był promowany na IX Międzynarodowej Konferencji Naukowej w Drohiczynie, która odbyła się w dn. 7-9 września 2012r. Koordynatorka wystąpiła w panelu edukacyjnym z prezentacją zatytułowaną „Aspekty solidarnościowe w projektach programu Grundtvig – studium przypadku”. Artykuł pod tym samym tytułem został przesłany do organizatorów i ukaże się w publikacji zawierającej materiały pokonferencyjne.

Do tej pory na blogu projektu, mimo jego zakończenia ciągle odnotowywane są wejścia, ze wszystkich regionów Polski, wielu krajów Europy, a nawet z USA.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Mimo, że projekty partnerskie Grundtviga zaliczane są do projektów o niewielkiej skali, zważywszy na wielkość naszej instytucji było to duże przedsięwzięcie, na dodatek zrealizowane z dużym rozmachem. Nie byłoby to możliwe bez wsparcia dyrekcji i mobilizacji całego Wydziału. W projekcie zaplanowany został udział wszystkich pracowników MSCDN Wydział w Siedlcach, i trzeba podkreślić, że zapis ten nie pozostał martwy, zarówno w odniesieniu do pracowników merytorycznych, jaki i administracji i obsługi. O ile kwestie merytoryczne w dużej części były realizowane przez koordynatora i słuchaczy, to kwestie reprezentacyjne, organizacyjne, finansowe i techniczne były wspierane, a często i samodzielnie realizowane stosownie do posiadanych kompetencji przez innych pracowników MSCDN. Dzięki ich zaangażowaniu i kreatywności możliwe było perfekcyjne przygotowanie wizyty, konferencji, wydanie Przewodnika oraz dokumentowanie realizacji projektu w postaci fotograficznej i filmowej. Najbardziej spektakularnym przykładem solidarności całej firmy był wieczór polski wieńczący drugi dzień wizyty w Polsce, w którego przygotowanie i realizację włączyli się wszyscy pracownicy. Jedna czwarta pracowników miała możliwość poznania krajów partnerskich osobiście, pozostali aktywnie wspierali realizację projektu na różnych jego etapach - planowania, wdrażania i ewaluacji. Udział w projekcie motywował pracowników do nauki języka angielskiego: w czasie projektu 7 osób uczęszczało na zajęcia językowe na różnych poziomach zaawansowania. Pracownicy mieli również bodziec do podnoszenia umiejętności komputerowych. Większość konsultantów i niektórzy pracownicy administracji wzięli udział w szkoleniach w ramach wdn poświęconych tablicy interaktywnej i Prezi.

Współpraca z uczestnikami projektu z innych europejskich instytucji oświatowych nie tylko mobilizowała do ciągłego rozwoju w zakresie TIK, ale także zważywszy na dzielącą nas odległość praktycznego zastosowania narzędzi będących przedmiotem badań w projekcie.

Założona w trakcie trwania projektu strona MSCDN Wydział w Siedlcach na Facebooku rozwija się i zaczyna być wykorzystywana jako element promocji oferty MSCDN. Wzorem naszego Wydziału podążył również Wydział w Płocku.

We wrześniowym numerze ogólnopolskiego czasopisma „Języki Obce w Szkole” 3/2012 opublikowany został artykuł Iwony Moczydłowskiej „Jak to na Facebooku ładnie…”

 W ofercie MSCDN większy nacisk położony jest na wykorzystanie TIK w nauczaniu przedmiotowym , np. tegoroczna wrześniowa konferencja z okazji Europejskiego Dnia Języków "Wykorzystanie nowoczesnych technologii w kształceniu językowym”, warsztaty  'Kreatywne uczenie się języków obcych z użyciem TIK”, w programie których są aplikacje opisane w Poradniku Dobrych Praktyk, takie jak generatory chmur wyrazowych i Glogster.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt pozwolił uczestniczącym w nim słuchaczom (czyli zaproszonym do współpracy nauczycielom z rejonu działania MSCDN Wydział w Siedlcach) na rozwinięcie własnych zainteresowań i kompetencji. Spektakularnym przykładem jest uczestnik wizyty roboczej we Włoszech, dla którego pobyt w Pescarze i jej okolicach był spełnieniem największych marzeń i szansą na  praktyczną naukę języka włoskiego.

Wykonywane przez słuchaczy zadania, takie jak przygotowanie i przedstawienie prezentacji na międzynarodowym seminarium, a potem artykułu do publikacji to dla nich całkowicie nowe cenne doświadczenia. Podobnie dużym wyzwaniem było tłumaczenie artykułów, wymagające nie tylko znajomości języka angielskiego i zaawansowania w niecodziennej dla nauczycieli sztuce tłumaczenia, ale również wiedzy na temat określonych narzędzi Web 2.0.

Nauczyciele uczestniczyli również w konferencji podsumowującej i wydarzeniach kulturalnych z udziałem zagranicznych gości.

Nasz projekt Grundtviga był dla nich okazją do zbierania doświadczeń związanych ze współpracą międzynarodową. Niektórzy zadeklarowali chęć rozpoczęcia podobnych działań na poziomie swoich szkół w programie eTwinning i/lub Comenius.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Produkt projektu jest powszechnie dostępny – w bibliotece lokalnej i narodowej oraz w formie publikacji internetowej -  z możliwością przeglądania w sieci, bądź pobrania na dysk komputera. Dzięki licencji CC BY-SA 3.0 może być wykorzystany przez innych autorów po podaniu źródła.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

--

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Iwona Moczydłowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
06.12.2012

Multicultural Europe - are we really united in diversity? Anti-discrimination training.

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Promocji Wielokulturowości INTERKULTURALNI PL
ul. Praska 58/1 30-322 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Iga Machalewska
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie Promocji Wielokulturowości INTERKULTURALNI PL działa od 2010r. Zostało założone przez grupę młodych naukowców o interdyscyplinarnych zainteresowaniach, których głównym celem było stworzenie w ich lokalnym środowisku, a następnie w kraju przestrzeni dla tolerancji, sprzyjanie transformacji Polski w społeczeństwo bardziej otwarte i

przyjazne względem cudzoziemców, przeciwdziałanie negatywnym stereotypom, a także zwalczenie i zapobieganie przejawom rasizmu i ksenofobii. Edukacja i związane z nią narzędzia były przy tym zawsze uważane przez naszych pracowników i członków jako główny instrument do osiągnięcia tych celów. Nasz zespół tworzą trenerzy z dużym doświadczeniem w prowadzeniu szkoleń .

a) główne grupy docelowe dorosłych słuchaczy:

grupy uczestniczące w wymianach narodowych, osoby zainteresowane rozwojem w zakresie tematyki wielokulturowej bądź antydyskryminacyjnej

  •  różne grupy migrantów rozpoczynających życie i pracę w Polsce
  •  studenci i pracownicy szkół wyższych, nauczyciele edukacji przedszkolnej i szkolnej
  •  pracownicy, beneficjenci, wolontariusze organizacji pozarządowych
  •  pracownicy firm i instytucji publicznych

b) tematyka oferty:

Programy edukacyjne dotyczące wielokulturowości

  • Edukacja antydyskryminacyjna
  • Szkolenia z zakresu: kompetencji kulturowej; komunikacji międzykulturowej; różnic kulturowych; pracy w zespołach wielokulturowych; pracy i życia w Polsce;

c) metody pracy edukacyjnej:

Podejściem stosowanym w warsztatach jest uczenie przez doświadczenie. Program zajęć konstruowany jest w taki sposób aby doświadczenie uczestników (wcześniejsze lub nabyte podczas wykonywania ćwiczeń) było poddane refleksji, analizie i zastosowane lub zgeneralizowane na inne sytuacje (w różnej kolejności). Metodologia ta uwzględnienia specyfikę uczenia się dorosłych, którzy zanim zaakceptują˛ nowe treści muszą porównać je z już istniejącymi.

Tytuł warsztatu: 
Multicultural Europe - are we really united in diversity? Anti-discrimination training.
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU13-19599
Data realizacji warsztatu: 
17.04.2012 - 21.04.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
15
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Głównym celem warsztatu było podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników oraz pogłębienie ich wiedzy na temat zjawiska dyskryminacji oraz możliwych praktyk anty-dyskryminacyjnych. Słuchacze warsztatów zostali skonfrontowani z własnymi sposobami kategoryzowania świata społecznego i dostrzegli, że stereotypowe spostrzeganie często prowadzi do dyskryminacji innych grup czy jednostek.

Cele szczegółowe:

  • doświadczenie przez uczestników kontaktu międzykulturowego
  • wymiana wiedzy kulturowej
  • wykształcenie postawy ciekawości w stosunku do innych kultur
  • pogłębienie wiedzy na temat mechanizmów stereotypizacji, kształtowania    się uprzedzeń i dyskryminacji
  • konfrontacja z własnymi stereotypami w bezpiecznym otoczeniu
  • zaznajomienie z wspólnotowymi regulacjami dotyczącymi polityki równości i strategii anty-dyskryminacyjnych
  • wykształcenie sposobów reagowania w odpowiedzi na zachowania i incydenty o treści dyskryminacyjnej

Wskazane wyżej cele zostały osiągnięte. Program warsztatu został skonstruowany w taki  sposób, aby dać uczestnikom możliwość doświadczenia intensywnego kontaktu  międzykulturowego, zaangażowania się w wymianę wiedzy na temat różnych kultur pochodzenia, doświadczenia procesów grupowych ze szczególnym uwzględnieniem tych, które leżą u podstaw mechanizmów związanych z dyskryminacja˛ oraz refleksji nad tym, co to znaczy żyć w wielokulturowej Europie i czym jest tożsamość  europejska. Uczestnicy mieli okazję polepszyć swoje umiejętności w zakresie komunikacji międzykulturowej, a także zapoznać się z  podstawami prawa anty-dyskryminacyjnego oraz dobrymi praktykami w tym zakresie.

Obszary tematyczne: 

Warsztat obejmował 3 obszary tematyczne:

  1. edukacja międzykulturowa
  2. walka z rasizmem i ksenofobią
  3. aktywni obywatele, demokracja, prawa człowieka
Kraj uczestników: 
Bułgaria
Francja
Grecja
Hiszpania
Niemcy
Portugalia
Rumunia
Słowacja
Turcja
Węgry
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
1
1
1
1
1
2
2
2
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Zgodnie z założeniami głównym kanałem dotarcia do potencjalnych odbiorców był internet. Kampanię promocyjną rozpoczęto w październiku 2011 (na 6 miesięcy przed rozpoczęciem warsztatu). Informacje na temat warsztatu zostały zamieszczone na stronie internetowej Stowarzyszenia, portalu społecznościowym facebook oraz rozesłane do organizacji zagranicznych o podobnym profilu działalności.

Właściwie od momentu publikacji opisu warsztatu w europejskim  Katalogu Warsztatów Grundtviga, cieszył się on bardzo dużym zainteresowaniem. W czasie przeznaczonym na rekrutację, czyli do 16 grudnia 2011, nadesłano do nas 53 wypełnione zgłoszenia. Po 16 grudnia otrzymaliśmy jeszcze 70 zapytań o możliwość uczestnictwa w warsztacie. Osoby, które zgłosiły się po terminie nie były brane pod uwagę w procesie selekcji (uznano to za niespełnienie kryterium formalnego).

Z nadmiarem zgłoszeń poradzono sobie poprzez zastosowanie obiektywnych kryteriów selekcji. Ponieważ celem rekrutacji było wyłonienie 15 osobowej grupy o jak największym zróżnicowaniu pod względem pochodzenia oraz doświadczenia w kontakcie międzykulturowym, te 2 czynniki oraz motywacja do uczestnictwa w warsztacie były kryterium wyboru. Dodatkowo osobom pochodzącym z grup zagrożonych  wykluczeniem (osobom z niepełnosprawnością, osobom bezrobotnym, imigrantom, oraz osobom po 50 roku życia) przyznawano dodatkowe punkty.

Grupa docelowa uczestników: 

Bezpośrednią grupą docelową byli uczestnicy warsztatów, czyli dorośli , zainteresowani pogłębieniem swojej wiedzy na temat stereotypów, dyskryminacji oraz relacji międzykulturowych.

W warsztacie wzięło udział 15 osób (12 kobiet i 3 mężczyzn) w wieku od 23 do 62 lat. Średnia wieku wyniosła 40,4. Uczestnicy pochodzili z 12 krajów europejskich. Część uczestników zgłosiła specjalne potrzeby żywieniowe np. niespożywanie wieprzowiny ani potraw przygotowanych na bazie alkoholu, oraz potrzeby związane  z organizacją przestrzeni.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Przyjazd uczestników

  • 9 - 17.00  Przyjazdy uczestników
  • 17.00 - 19.00 Przywitanie uczestników, zapoznanie się uczestników, rozliczenia finansowe kosztów podróży
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • Planowane ćwiczenia integrujące zaplanowane na godzinę 20 -21 zostały przeprowadzone w godzinach 17.00 – 19.00

Dzień I

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Przedstawienie trenerów i warsztatu, przedstawienie się uczestników, ustalenie oczekiwań wobec programu, przedstawienie programu
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 Opracowanie kontraktu warsztatowego, wprowadzenie w tematykę wrażliwości kulturowej i jej pomiar (I)
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 16.30 ”Opowieść o imionach” - ćwiczenie pozwalające na lepsze poznanie się uczestników oraz ukazujące zróżnicowanie kulturowe grupy, symulacja ”goście”
  • 16.30 - 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 - 18.30 Prezentacja artefaktów - prezentacja kultur uczestników
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • 20. 00 - 22.30 Film ”Pola śmierci”, Roland Joffé, Wlk. Brytania 1984, 141’, wyświetlany w ramach Festiwalu ”OFF Camera”, dyskusja i spotkanie z reżyserem (opcjonalne dla uczestników)

Dzień II

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Ćwiczenie ”Czym jest kultura?”
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 ”Życie w wielokulturowej Europie” - gra i dyskusja
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 16.30 Dynamika grupowa: grupa własna vs grupa obca I: ćwiczenie ”Czym jest tożsamość?, ćwiczenie ”Fragmenty tożsamości”
  • 16.30 - 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 - 18.30 Dynamika grupowa: grupa własna vs grupa obca II: symulacja ”Szybkie spotkania”, dyskusja
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • 21.00 - 22.00 Spotkanie mające na celu integracje grupy

Dzień III

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Mechanizm stereotypizacji, ćwiczenie ”Z kim chciałbyś mieszkać w tym samym domu?”
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 Dyskryminacja – wprowadzenie, studia przypadków, ćwiczenie ”4 pozycje”, dyskusja
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 18.30 Wycieczka – wielokulturowa rzeczywistość Krakowa, ćwiczenie „Otwórz oczy”
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja

Dzień IV

  • 8.00 – 9.30 Śniadanie
  • 10.00 – 11.30 Prawa człowieka - wprowadzenie teoretyczne, studium przypadku
  • 11.30 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 13.30 Wprowadzenie do prawa antydyskryminacyjnego
  • 13.30 – 15.00 Lunch
  • 15.00 – 16.30 Zjawisko przestępczości na tle nienawiści rasowej i innej oraz narzędzia jego zwalczania i prewencji w Europie
  • 16.30 – 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 – 18.30 Uchodźcy w Europie jako szczególna kategoria migrantów - symulacja
  • 19.00 – 20.00 Obiadokolacja
  • 21.00 -22.00 Wieczór w mieście

Dzień V

  • 8.00 – 9.30 Śniadanie
  • 10.00 – 11.30 Czy ludzie są tacy sami? Elementy uniwersalne i kulturowo specyficzne. Wykład, dyskusja, prezentacja raportów z ćwiczenia ”Otwórz oczy”.
  • 11.30 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 13.30 Komunikacja międzykulturowa i interpersonalna, ”Derdianie” gra symulacyjna
  • 13.30 – 15.00 Lunch
  • 15.00 – 16.30 Podsumowanie warsztatu i pomiar wrażliwości kulturowej (II)
  • 16.30 – 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 – 18.30 Ewaluacja warsztatu i rozdanie certyfikatów
  • 19.00 – 20.00 Obiadokolacja

Wyjazd uczestników

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Zajęcia trwały od 10.00 do18.30 i odbywały się w sali konferencyjnej hotelu, w którym mieszkała większość uczestników.  Początkowo planowano zakwaterowanie wszystkich osób w tym samym miejscu. Wybrany hotel miał podwyższony standard i atrakcyjną lokalizację (centrum Krakowa,  w sercu dawnej dzielnicy żydowskiej). Z przyczyn organizacyjnych 6 uczestników mieszkało jednak w pobliskim hotelu apartamentowym (równoległa ulica, dojście ok. 2 min). Wszyscy uczestnicy mieli pojedyncze pokoje z łazienką, obie placówki dostosowane były do obsługi gości niepełnosprawnych.

Posiłki serwowane były w hotelu, w którym odbywały się zajęcia.

Każdy z uczestników  został poproszony o zorganizowanie swojego dojazdu na warsztaty do kwoty 300 EUR. W przypadku większych kosztów, przed zakupem biletów uczestnicy musieli uzyskać zgodę organizatorów. W dniu przyjazdu do Krakowa, po pozostawieniu dowodów zakupu biletów,  uczestnikom zwrócono poniesione koszty. Osobom, które potrzebowały kart pokładowych na lot powrotny, rozdano koperty zaadresowane do organizatorów. Wszyscy odesłali je w ciągu tygodnia po powrocie do domu. Uczestnicy zostali ubezpieczeni od następstw nieszczęśliwych wypadków.

Warsztat miał 3 główne cele: podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników,  polepszenie ich funkcjonowania w środowisku zróżnicowanym kulturowo oraz pogłębienie ich wiedzy na temat dyskryminacji oraz możliwych praktyk antydyskryminacyjnych. Wszystkie cele zostały osiągnięte, co odzwierciedlają wyniki ankiet ewaluacyjnych oraz powtórzony pomiar wrażliwości kulturowej. Oprócz nowych umiejętności, wzięcie udziału w warsztacie dało uczestnikom możliwość poznania nowych przyjaciół. Już podczas warsztatu powstała grupa na portalu społecznościowym facebook, która miała im pomoc pozostać w kontakcie po powrocie do domu. Grupa jest nadal aktywna: http://www.facebook.com/groups/multiculturaleurope/ 

Pośrednią grupą docelową warsztatu byli pracownicy Stowarzyszenia zaangażowani w przygotowanie, prowadzenie i organizację warsztatu. 3 osoby zdobyły nowe doświadczenie związane z realizacją projektów europejskich oraz prowadzeniem warsztatów w języku angielskim. Realizacja tego projektu wpłynęła na lepszą współpracę w zespole oraz nadała organizacji wymiar europejski. Z częścią uczestników nadal utrzymywany jest kontakt, co może zaowocować wspólnymi projektami w przyszłości.

Ewaluacja i monitoring: 

Potrzeby słuchaczy związane z organizacją warsztatu były badane na etapie rekrutacji. W formularzu zgłoszeniowym potencjalni uczestnicy opisywali wymagania żywieniowe np. nie spożywanie wieprzowiny ani potraw przygotowanych na bazie alkoholu, oraz specjalne potrzeby związane  z organizacją przestrzeni. Hotel w którym zakwaterowano uczestników był dostosowany do obsługi gości niepełnosprawnych, a restauracja w której jedli przygotowała 2 zestawy menu respektujące zasady żywieniowe wszystkich gości. Ponadto uczestnicy warsztatu byli na bieżąco pytani o kwestie związane z logistyką (zakwaterowanie, posiłki) i ich uwagi były przekazywane kierowniczce hotelu.

Potrzeby słuchaczy związane z treścią i sposobem prowadzenia warsztatu badane były pod koniec każdego dnia szkoleniowego. Uczestnicy wypełniali ankiety mierzące poziom satysfakcji, odczucia względem warsztatu i ocenę jego tempa. Dodatkowo uczestnicy określali najważniejsze rzeczy, których nauczyli się danego dnia. Dzięki tak prowadzonej ewaluacji, trenerzy mogli modyfikować sposób prowadzenia zajęć następnego dnia szkoleniowego.

Główną konsekwencją ewaluacji i monitoringu było wprowadzanie zmian pozwalających na lepszą realizacje warsztatu (tempo i sposób wykonywania ćwiczeń) oraz poprawienie warunków logistycznych (np. zmiany w wyżywieniu).

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Warsztat miał 3 główne cele: podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników,  polepszenie ich funkcjonowania w środowisku zróżnicowanym kulturowo oraz pogłębienie ich wiedzy na temat dyskryminacji oraz możliwych praktyk antydyskryminacyjnych. Wszystkie cele zostały osiągnięte, co odzwierciedlają wyniki ankiet ewaluacyjnych oraz powtórzony pomiar wrażliwości kulturowej. Oprócz nowych umiejętności, wzięcie udziału w warsztacie dało uczestnikom możliwość poznania nowych przyjaciół. Już podczas warsztatu powstała grupa na portalu społecznościowym facebook, która miała im pomoc pozostać w kontakcie po powrocie do domu. Grupa jest nadal aktywna: http://www.facebook.com/groups/multiculturaleurope/.

Pośrednią grupą docelową warsztatu byli pracownicy Stowarzyszenia zaangażowani w przygotowanie, prowadzenie i organizację warsztatu. 3 osoby zdobyły nowe doświadczenie związane z realizacją projektów europejskich oraz prowadzeniem warsztatów w języku angielskim. Realizacja tego projektu wpłynęła na lepszą współpracę w zespole oraz nadała organizacji wymiar europejski. Z częścią uczestników nadal utrzymywany jest kontakt, co może zaowocować wspólnymi projektami w przyszłości.

Upowszechnianie rezultatów: 

W celu rozpowszechnienia rezultatów na stronie internetowej Stowarzyszenia została opublikowana anglojęzyczna publikacja prezentująca ćwiczenia użyte podczas warsztatu. Można ją bezpłatnie pobrać pod adresem: www.interkulturalni.pl/%E2%80%9EWielokulturowa-Europa...–Publikacja-powarsztatowa-juz-dostepna!-163.html . Informacje o zrealizowaniu projektu wraz z jego opisem zostały zamieszczone na stronie www Stowarzyszenia, portalu społecznościowym facebook, portalach internetowych związanych z tematyką wielokulturowości (m.in. www.ngo.pl, www.ngo.krakow.pl, www.rownosc.info), a także rozesłane do mediów oraz zaprzyjaźnionych organizacji pozarządowych.

Publikacja została również wysłana do uczestników warsztatu, którzy rozpowszechnili go w swoim środowisku, oraz do organizacji pozarządowych w Polsce. Ćwiczenia prezentowane podczas warsztatu zostały  powtórzone w szkole, w której pracuje jedna z uczestniczek warsztatu. Ostatnio Stowarzyszenie otrzymało również informacje, że jedna z osób uczestniczących w warsztacie planuje organizacje podobnego przedsięwzięcia w swoim kraju.

W następnym roku planowane jest powtórzenie warsztu w Krakowie.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Zaskoczyło nas bardzo duże zainteresowanie uczestnictwem.  W czasie przeznaczonym na rekrutacje wpłynęły do nas 53 zgłoszenia. Później otrzymaliśmy kolejne 70 zapytań o możliwość wzięcia udziału. Warsztatu był dla nas niesamowitym doświadczeniem i z pewnością postaramy się zorganizować kolejne edycje.” Iga Machalewska, trenerka INTERKULTURALNI PL

„Organizacja warsztatu i prowadzenie zajęć dla tak zróżnicowanej grupy było dla na mnie bardzo cennym doświadczeniem. Jestem bardzo zadowolona, że udało nam się stworzyć przestrzeń, w której wszyscy mogliśmy się od siebie nawzajem uczyć.” Anna Kostecka, koordynatorka projektu, trenerka INTERKULTURALNI PL

Wypowiedzi uczestników:

„It contributed to my intercultural skills and knowledge. Multicultural atmosphere was very interesting!”

“I have gained extra sensitivity about other people’s needs, especially those from other cultures and religions”

“I gained sensitivity towards the problems in other countries and the sense of friendship and belonging to something bigger then my country”

“I was very happy to be here! I gained new friends and valuable experience”           

 It was an awesome workshop and I had a lot of fun while learning”

“Thank you for everything. It was an amazing experience to share this seminar with different people from different cultures.”

“Our event was so fantastic and impressions so strong that I needed couple days time to get myself together and start to share my reflections :) Anna and Iga, you, must be together with your colleagues, did a great job. Thank you indeed for your kind and friendly attention, so good qualification and professional attitude. I have to say that I didn't expect so high level of training. Thanks to you I got warm, joyed and more clever. And certainly I miss already you and all friends from our group. I hope to keep in touch with all of you.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Iga Machalewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
20.09.2012

Mind Gym for Seniors

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Edukacja zdrowotna
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Nowohuckie Centrum Kultury (NCK)
Aleja Jana Pawla II 232, 31-913 Kraków
oswiatowa@nck.krakow.pl
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Szmer (012) 644-28-63 oswiatowa@nck.krakow.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Nowohuckie Centrum Kultury jest nowoczesną placówką, której misją jest upowszechnianie edukacji i kultury. Jest organizacją prestiżową, rozpoznawalną i określaną jako skuteczna i prężnie działająca w środowisku edukacyjno-kulturalnym.

Celem działalności NCK jest pozyskanie i przygotowanie społeczeństwa do aktywnego uczestniczenia w kulturze oraz współtworzeniu jej wartości. Cel ten realizowany jest poprzez promocję dzieł kultury, umożliwienie dostępu do edukacji, stwarzanie środowiska sprzyjającego rozwojowi pasji i zainteresowań kulturalnych. Nacisk kładziony jest na wszechstronny rozwój osób odwiedzających naszą placówkę.

Oferta NCK adresowana jest do dorosłych zainteresowanych zarówno edukacją zawodową jak i rozwojem swoich pasji. Upowszechnianie najnowszej wiedzy, stymulowanie zainteresowań, zdolności plastycznych i praktycznych umiejętności znajduje odzwierciedlenie w bogatej ofercie NCK. Organizujemy otwarte wykłady prowadzone przez ekspertów z zakresu medycyny, prawa, psychologii, religioznawstwa; warsztaty rozwoju osobistego, kursy językowe i komputerowe, pracownie rękodzieła, zespoły muzyczne i taneczne.

NCK od wielu lat zajmuje się także organizowaniem różnych form edukacyjnych dla seniorów. Kolejne tematy spotkań ustalane są często w oparciu o zgłaszane przez nich propozycje. Dzięki temu oferta NCK odpowiada realnym potrzebom.

Tytuł warsztatu: 
Mind Gym for Seniors
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU13-19586
Data realizacji warsztatu: 
24.10.2011 - 28.10.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
10
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
2
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu obejmowały:

  • poprawę funkcjonowania poznawczego uczestników warsztatu: aktywizację pamięci, lepszą koncentrację, większą sprawność i elastyczność myślenia;
  • twórcze wykorzystanie zdobytej w toku życia wiedzy i doświadczeń i stworzenie z nich nowych, ciekawych efektów;
  • uporządkowanie i uzupełnienie wiedzy z zakresu edukacji zdrowotnej;
  • wzmocnienie samooceny i wiary w siebie uczestników;
  • poprawę umiejętności językowych i przełamanie barier w komunikacji z innymi mieszkańcami Europy.
Obszary tematyczne: 

Warsztat koncentrował się na usprawnieniu procesów myślenia, pamięci i koncentracji w starszym wieku. Poruszane były takie tematy jak: podstawy biologii mózgu, znaczenie diety, ruchu, hobby i relaksu dla sprawnego funkcjonowania poznawczego. Seniorzy dowiedzieli się jak w codziennym życiu na różne sposoby wzmacniać i gimnastykować umysł.

Kraj uczestników: 
Bułgaria
Dania
Finlandia
Portugalia
Wielka Brytania
Włochy
Liczba uczestników: 
1
3
2
1
2
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

W ramach działań promocyjnych:

  • Wykorzystano drogę elektroniczną, pocztową i telefoniczną.
  • Utworzono stronę internetową informującą o warsztacie i sposobie aplikacji.
  • Przygotowano atrakcyjne graficznie plakaty i ulotki promujące warsztat.
  • Utworzono bazę adresów organizacji zajmujących się edukacją dorosłych na terenie Polski i Europy.
  • W celu rozpromowania warsztatu wśród Polaków, opublikowano artykuł w prasie dla seniorów, na portalu dla organizacji pozarządowych  oraz na portalach adresowanych dla seniorów.

Rekrutacja

  • Oficjalny formularz aplikacyjny wzbogacono o dwa dodatkowe pytania dotyczące zainteresowań oraz znajomości języka angielskiego. Formularz zamieszczono na stronie internetowej warsztatu. Na prośbę zainteresowanych osób i organizacji, formularz przesyłano drogą mailową.
  • Nadesłane w wymaganym terminie aplikacje, spełniające wymogi formalne przeszły do drugiego etapu rekrutacji. Według przygotowanych wcześniej pytań, przeprowadzono rozmowy z wszystkimi kandydatami. Rozmowy te weryfikowały znajomość języka angielskiego i dały kandydatom okazję do zaprezentowania swojej motywacji do wzięcia udziału w warsztacie.

Przygotowanie warsztatu obejmowało:

  • Przygotowanie harmonogramu zadań w projekcie i rozdzielenie obowiązków.
  • Uzupełnienie szczegółowego kosztorysu.
  • Zatrudnienie wysokiej klasy trenerów i opiekuna uczestników.
  • Wykupienie ubezpieczenia dla uczestników i pracowników zatrudnionych przy warsztacie.
  • Przygotowanie i rozesłanie do uczestników praktycznych informacji na temat warsztatu i Krakowa.
Grupa docelowa uczestników: 

Warsztat adresowany był do osób, które ukończyły 60 rok życia, zainteresowanych poprawą funkcjonowania poznawczego - pamięci, koncentracji i myślenia oraz znających język angielski w stopniu komunikatywnym.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Trzy sesje każdego dnia

Każdy dzień warsztatu został podzielony na trzy części. Pierwsza część obejmowała ćwiczenia indywidualnie i grupowe prowadzone w atmosferze wspólnej zabawy. Druga część warsztatu służyła pogłębianiu wiedzy poprzez burze mózgów, dyskusje oraz wykłady z profilaktyki zdrowia. Kończące dzień wieczorki integracyjne były wspaniałą okazją do lepszego poznania siebie nawzajem i skorzystania z uroków magicznego Krakowa

Dzień przyjazdu

Spotkanie organizacyjne, zapoznanie z trenerami i zespołem projektowym.

Dzień pierwszy

Pierwszego dnia uczestnicy brali udział w ćwiczeniach usprawniających komunikację oraz przełamywali bariery we współpracy projektując „plac rozrywki dla seniorów.” Odbył się wykład „Biologiczne podstawy mózgu”. Dzień zakończyliśmy wieczorem narodowych specjałów, podczas którego seniorzy próbowali przysmaków przywiezionych z różnych części Europy.

Dzień drugi

Podczas porannej sesji seniorzy tworzyli i wykorzystywali bogate sieci skojarzeń. Odbył się wykład na temat znaczenia właściwej diety. Wieczorem seniorzy dosłownie poruszali szarymi komórkami na wieczorku tanecznym w kultowej nowohuckiej restauracji „Stylowa”.

Dzień trzeci

Trzeci dzień poświęcony był ćwiczeniom uwrażliwiającym zmysły. Wykład dotyczył zainteresowań i kontaktów z innymi ludźmi. Podczas wieczoru seniorzy gimnastykowali umysł przy kreatywnych grach planszowych i karcianych, takich jak Dixit i Rumikub.

Dzień czwarty

Przed południem seniorzy zmierzyli się z ćwiczeniami opartymi na metaforach. Wykład dotyczył aktywności fizycznej i jej znaczenia dla mózgu. Odbyła się uroczysta kolacja w nastrojowej restauracji na Rynku w Krakowie, podczas której uczestnicy poczuli urok polskiego folkloru.

Dzień piąty

Piątek był dniem podsumowującym warsztat. Seniorzy stworzyli plakaty – relacje z minionych dni. Ostatni wykład dotyczył znaczenia relaksacji dla sprawnego funkcjonowania poznawczego. Seniorzy otrzymali dyplomy i podziękowania ze strony trenerów. Warsztat zakończył się uroczystym koncertem muzyki klasycznej w Filharmonii Krakowskiej.

Dzień wyjazdu

Pożegnanie z zespołem projektowym.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Dzień pracy warsztatowej podzielony był na trzy zasadnicze części: sesję poranną, sesję popołudniową oraz wieczorek integracyjny. Pomiędzy dwiema sesjami szkoleniowymi, uczestnicy mieli czas wolny, który wykorzystywali na odpoczynek i/lub zwiedzanie Krakowa.

Miejsce warsztatu

Warsztat odbył się w dobrze wyposażonej i przystosowanej do potrzeb seniorów sali szkoleniowej Nowohuckiego Centrum Kultury. Pierwszego dnia warsztatu opiekun oprowadził uczestników po budynku NCK, zwracając ich uwagę na położenie sali, restauracji, toalet i windy. Była to również okazja do przybliżenia uczestnikom historii i dorobku NCK.

Zakwaterowanie

Wybrano nowoczesny i komfortowy hotel położony bardzo blisko miejsca, w którym odbywały się warsztaty. Przejście z hotelu do NCK zajmowało uczestnikom około pięciu minut. Przy rezerwacji pokoi uwzględniono preferencje uczestników.

Wyżywienie

Śniadania i kolacje serwowane były w hotelu, obiady w restauracji mieszczącej się w Nowohuckim Centrum Kultury. Podczas zamawiania posiłków uwzględniono preferencje dietetyczne uczestników. Zaplanowano również dwie bardziej uroczyste kolacje, podczas wieczornych wyjść integracyjnych.

Transport

Uczestnicy mieli zapewniony transport z/na miejsce przyjazdu/odjazdu. W celu usprawnienia przewozu przygotowano dokładny rozkład uwzględniający godziny przylotów i odlotów. Przed przyjazdem, uczestnicy otrzymali materiały ze zdjęciem odbierającej ich z lotniska osoby i jej numer telefonu do kontaktu w razie potrzeby. Ponadto podczas warsztatu, uczestnikom zapewniono okresowe bilety komunikacji miejskiej.

Ubezpieczenie

Uczestnicy zostali objęci ubezpieczeniem na czas trwania warsztatu.

Materiały

Każdy uczestnik otrzymał materiały informacyjne na temat przebiegu warsztatu, a także materiały z praktycznymi informacjami dotyczącymi aktualnej pogody, Krakowa i Nowohuckiego Centrum Kultury. Uczestnicy otrzymali także regulamin warsztatu, wyjaśniający wszelkie kwestie organizacyjne. Okazało się to bardzo pomocne i oszczędziło czasu na odpowiadanie na te same pytania napływające od różnych uczestników.

Po przyjeździe seniorzy otrzymali teczki z praktycznymi informacjami (m.in. z mapami Krakowa i Nowej Huty, rozkładem jazdy komunikacji miejskiej, adresem najbliższej apteki, poczty, kantoru oraz z informacjami turystycznymi).

Opiekun

Ogromną rolę odegrał opiekun, który dbał o komfort i dobre samopoczucie uczestników. Zadaniem opiekuna były codzienne rozmowy z uczestnikami na temat m.in. warunków zakwaterowania, posiłków, zapewnionej opieki, pracy organizatorów. Uczestnicy otrzymali numer telefonu do opiekuna, na który mogli dzwonić o dowolnej porze w razie problemów. Dzięki sprawnej komunikacji między opiekunem a pozostałymi członkami zespołu, organizatorzy na bieżąco mogli reagować na uwagi i potrzeby uczestników.

Ewaluacja i monitoring: 

W celu zbadania potrzeb szkoleniowych uczestników przeprowadzono analizę motywacji do wzięcia udziału w warsztacie, którą uczestnicy opisywali w formularzu aplikacyjnym. Te informacje, wraz z zebranymi podczas pierwszej sesji oczekiwaniami stanowiły punkt odniesienia do następujących później ankiet i rozmów ewaluacyjnych.

W trakcie warsztatu, każdego dnia trenerzy spotykali się na spotkaniu superwizyjnym zespołu, by omówić przebieg dnia, ewentualne trudności oraz podzielić się doświadczeniami z pracy z grupą.Codziennie, w czasie przerwy obiadowej, odbywało się także spotkanie całego zespołu projektowego i trenerów, którego celem była wymiana informacji na temat przebiegu warsztatu i sprawne reagowanie na potrzeby uczestników.

Informacje zwrotne od uczestnikówzbierano za pomocą ankiet ewaluacyjnych oraz rozmów ewaluacyjnych dotyczących kwestii merytorycznych i organizacyjnych warsztatu. Wyniki wszystkich ankiet ewaluacyjnych zebrano na jednym arkuszu. Uzupełniono je o informacje zwrotne nadsyłane przez uczestników po zakończeniu warsztatu drogą mailową.

Informację zwrotną od prowadzących zajęcia zbierano na bieżąco, podczas codziennych spotkań z zespołem projektowym. Po zakończeniu warsztatu trenerzy przeanalizowali cały program warsztatu, dzień po dniu, zwracając uwagę na mocne i słabe strony, mniej i bardziej ciekawe i skuteczne ćwiczenia. W oparciu o wnioski, przygotowali nowy plan przebiegu warsztatu, zastępując niektóre ćwiczenia innymi, bardziej atrakcyjnymi dla tej grupy wiekowej, oraz biorąc pod uwagę utrudnienie, jakim było dla kilku uczestników wyrażanie pewnych subtelnych kwestii w języku angielskim.

Wyniki monitoringu

Dzięki monitoringowi w kwestiach merytorycznych dobierano ćwiczenia pod kątem preferencji uczestników, tematom wyraźnie interesującym dla uczestników poświęcano więcej czasu w trakcie wykładów i dyskusji im towarzyszących.

W kwestiach organizacyjnych zmieniono rodzaj przekąsek w trakcie przerwy kawowej, ustalono z hotelową restauracją zmniejszenie porcji kolacyjnych i ustalono możliwość rezygnacji z lunchu, oraz przeniesiono pożegnalną kolację na przedostatni dzień warsztatu, żeby uczestnicy spokojnie przygotowali się do podróży.

Wyniki ewaluacji

Po warsztacie odbyło się spotkanie wszystkich osób zaangażowanych w realizację projektu od strony organizacyjnej i merytorycznej: organizatora, opiekuna i trenerów. Przeprowadzono analizę wszystkich informacji zwrotnych od uczestników, oraz udzielono sobie nawzajem informacji zwrotnej na temat współpracy w projekcie. Na tej podstawie stworzono plik zawierający kilkadziesiąt praktycznych wskazówek, głównie dotyczących organizacji warsztatu do wykorzystania w następnej edycji programu.

Najważniejsze wnioski dotyczyły:

  1. ułożenia harmonogramu zajęć i przygotowania scenariuszy treningów poznawczych;
  2. planowania terminu warsztatu w sposób uwzględniający datę opublikowania Katalogu Warsztatów Grundtviga;
  3. wykorzystania portali społecznościowych do promocji warsztatu – jedynie częściowo skutecznych w tej grupie wiekowej;
  4. wręczenia dyplomów, pamiątek i przeznaczenia czasu na końcowe przemowy uczestników – co zostało przez nich bardzo dobrze odebrane.
Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ warsztatu na słuchaczy

Uczestnicy po pięciodniowym warsztacie gimnastykującym umysł poprawili swoją sprawność poznawczą, rozruszali szare komórki i nadali swojemu myśleniu bardziej twórczy wymiar. Poprawili swoją koncentrację uwagi oraz twórczo wykorzystali zdobytą w toku życia wiedzę i doświadczenia do stworzenia nowych, ciekawych projektów. Uczestnicy przełamali stereotypy na temat wieku senioralnego i dowiedzieli się więcej na temat sytuacji seniorów w innych krajach europejskich. Dzięki wykładom i towarzyszącym im dyskusjom, seniorzy uporządkowali i uzupełnienili wiedzę z zakresu edukacji zdrowotnej, szczególnie z zakresu diety i relaksacji.

Zagraniczni goście lepiej poznali Polskę, jej obyczaje i kulturę, dzięki wizytom w zróżnicowanych miejscach w Krakowie. Podczas wieczorków integracyjnych seniorzy poznali ciekawe gry edukacyjne. Wyrażali chęć grania w nie również po powrocie do swoich domów, wraz z przyjaciółmi i rodziną. Najstarsi uczestnicy warsztatu, dzięki działaniom przygotowującym warsztat, wdrożyli się w obsługiwanie maila, rozmawianie za pomocą Skype i obsługę skanera, który zakupili specjalnie na tę okazję.

Uczestnicy nawiązali znajomości i nadal podtrzymują ze sobą kontakt, przesyłając sobie okolicznościowe życzenia i zdjęcia. W wyniku warsztatu, dwie uczestniczki z Polski zaangażowały się w wolontariat w trakcie innego Warsztatu Grundtviga i otworzyły się na możliwości edukacyjne poza Polską.

Wpływ na organizację

  • Warsztat cieszył się dużym zainteresowaniem wśród pracowników NCK i stanowi inspirację dla innych działów do realizowania podobnych projektów.
  • Dzięki organizacji warsztatu powstała możliwość pozyskania przez NCK nowych partnerów do współpracy w ramach edukacji seniorów. Poszerzeniu uległa sieć kontaktów Nowohuckiego Centrum Kultury zarówno w kraju, jak i za granicą.
  • Doświadczenia zdobyte przy realizacji warsztatu pozwoliły na udoskonalenie oferty edukacyjnej NCK dla seniorów.

Wpływ na społeczność lokalną:

  • Dzięki artykułom w lokalnej prasie mieszkańcy Krakowa dowiedzieli się o Programie „Uczenie się przez całe życie”. Wielu z nich deklarowało chęć wzięcia udziału w warsztatach Gruntdviga.
  • Warsztatem zainteresowały się lokalne Kluby Seniora. Pracownicy Działu Oświatowego odbierali liczne telefony z pytaniami dotyczącymi warsztatu.
  • Mieszkańcy Nowej Huty mieli okazję poznać uczestników w ich czasie wolnym oraz podczas wieczorku w lokalnej restauracji „Stylowa”.
  • Dzięki realizacji projektu unijnego, niedowartościowana dzielnica Krakowa, jaką jest Nowa Huta otworzyła się na zagranicznych gości i zyskała większy prestiż.
  • Po warsztacie została zorganizowana wystawa zdjęć w siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury, dzięki czemu goście odwiedzający NCK mogli zapoznać się z projektem.

Warsztatem zainteresował się Wydział Kultury Urzędu Miasta Krakowa. Pracownicy Wydziału pochlebnie wyrażali się o inicjatywnie NCK.

Upowszechnianie rezultatów: 

Planowane działania wykorzystujące rezultatywarsztatu:

  • Dzięki doświadczeniom zdobytym w trakcie realizacji warsztatu, oferta edukacyjna NCK została udoskonalona.
  • Pracownicy NCK i trenerzy służą swoim doświadczeniem, chętnie odpowiadają na pytania dotyczące organizacji tego typu projektów. Udostępniają także kontakt do prowadzących zajęcia trenerów.
  • NCK, chcąc wykorzystać zdobyte doświadczenie, ponownie złożyło wniosek o zrealizowanie kolejnego międzynarodowego warsztatu dla seniorów. Zainteresowało się także innymi Akcjami w ramach Programu Grundtvig.

Działania podtrzymujące rezultaty:

  • Przesłana literatura tematyczna i przeprowadzone ćwiczenia są nadal pomocne dla uczestników i ich najbliższego otoczenia. Dzięki nim mogą oni pogłębiać wiedzą i nadal „ćwiczyć swoje umysły.”

Działania upowszechniające rezultaty:

  • Przygotowany folder, przedstawiający w atrakcyjnej formie przebieg warsztatu, może zachęcać inne organizacje do przygotowania podobnych warsztatów na szczeblu lokalnym i międzynarodowym.
  • Strona internetowa dostarcza informacji na temat projektu.
  • Jedna z uczestniczek, amatorka fotografii, po tygodniowym pobycie w Polsce przygotowała serię prezentacji zdjęć z Krakowa opatrzonych komentarzami dotyczącymi historii, obyczajowości i sposobu bycia Polaków. Umieściła je na swoim blogu na międzynarodowym portalu fotograficznym. Dzięki temu obcokrajowcy mogą lepiej poznać Polskę z punktu widzenia gościa odwiedzającego nasz kraj. Pracownicy NCK udostępniają link do prezentacji.

 W NCK trwa wystawa zdjęć prezentujących przebieg warsztatu. Do wystawy dołączona jest ulotka z informacją o Akcji Warsztaty i linkiem do aktualnego katalogu.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 
  • „Kiedy pierwszego wieczora wszyscy usiedliśmy w kręgu, nieśmiało wymieniając uśmiechy, godziny przygotowań zmaterializowały się w postaci dwunastu osób, które przyjechały na warsztat z różnych krajów Europy. Łza kręciła się w oku w chwili, kiedy marzenie stawało się rzeczywistością.” - Maria Nowak i Ewa Kowalska, trenerki
  • „Bardzo przyjemny i interesujący projekt. Wiele w nim śmiechu, ale także dużo kwestii ważnych dla starszych osób.” - Richard, uczestnik z Wielkiej Brytanii
  • „Jak wiele jest sposobów żeby być twórczym! Każda osoba z naszej grupy pokazała, na co ją stać. Ja także!” - Irena, uczestniczka z Litwy
  • „Dobrze zapamiętaną częścią naszego warsztatu była rozgrzewka, która wywoływała dużo śmiechu i relaksowała nas przed kolejnymi zadaniami.” - Anna, uczestniczka z Wielkiej Brytanii
  • „Zespół warsztatowy wykonał świetną pracę przygotowując i prowadząc projekt. Profesjonalizm, troskliwość i kompetencja, którą prezentowali trenerzy, stale zachęcała nas i wspierała w działaniu.” - Alicja, uczestniczka z Polski
  • „Moje zastrzeżenia i opór wobec tych wszystkich praktycznych ćwiczeń prawdopodobnie pokazuje jak bardzo ich potrzebuję! Nadal ich nie znoszę, ale bez wątpienia są dla nas dobre.” - Stig, uczestnik z Danii
  • „To było jak ciągłe ćwiczenie, nieustanny trening dla mózgu. To było jak gimnastyka dla mózgu!” - Terrtu, uczestniczka z Finlandii
  • „Wróciłam do domu z moim „emocjonalną walizką” wypełnioną niezapomnianymi wspomnieniami z warsztatu, przyjazną atmosferą wśród uczestników oraz profesjonalizmem, uprzejmością i empatią trenerów. Po prostu fantastycznie!” - Isabel, uczestniczka z Portugalii
  • „Odpowiednia wartość merytoryczna, zgodna z założeniami projektu, stworzenie przez prowadzących właściwego klimatu oraz uwzględnienie realnych potrzeb grupy były sukcesem tego projektu.”  Barbara Kyć – Szmer, pracownik NCK, organizatorka
  • „Warsztaty były ciekawym i wartościowym doświadczeniem zarówno dla uczestników, jak i dla nas organizatorów. Staraliśmy się, żeby nasi goście czuli się dobrze pod każdym względem, by poza wartością merytoryczną projektu wynieśli z pobytu w pięknym Krakowie jak najwięcej pozytywnych wrażeń. Mam nadzieję, że sukces merytoryczny i organizacyjny projektu, pełne zrealizowanie założeń, pozwoli na jego kontynuowanie.” - Bogumiła Gugniewicz, pracownik NCK, organizatorka
  • „Udział w projekcie pozwolił mi na częsty kontakt z ludźmi z różnych stron Europy, ale również dał mi możliwość sprawdzenia własnych sił zarówno językowych, jak i w roli lidera. Jest dla mnie rzeczą niesamowitą jak przez tak krótki czas można aż tak zbliżyć się do drugiego człowieka, poznać go i przy tym bardzo dobrze się bawić. Zawsze interesowała mnie kultura i obyczaje innych państw świata, spędzanie czasu z uczestnikami umożliwiało mi poznanie choćby w małym stopniu zarówno kultury, zwyczajów panujących w danym kraju, jak i przysmaków, które uczestnicy przywieźli ze sobą. Projekt był dla mnie dużym wyzwaniem. Czekam z niecierpliwością na kolejne tego rodzaju projekty.” - Kaja Figaszewska, opiekun uczestników
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Przygotowanie warsztatu, jeszcze na etapie tworzenia wniosku, wymagało od nas wiele pracy i wnikliwego przemyślenia tematu. Wymusiło dyscyplinę w formułowaniu celów, planowaniu czasu i podziale zadań. To wszystko zaowocowało już w trakcie realizacji warsztatu, kiedy cały zespół projektowy łącznie z trenerami i opiekunem, był bardzo dobrze przygotowany.

Organizacja warsztatu pokazała również, jak niezwykle ważna jest sprawna komunikacja w zespole i szybkie reagowanie na, czasem niespodziewane, okoliczności.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maria Nowak i Ewa Kowalska
Data wypełnienia formularza/karty: 
22.02.2012

OPEN (H)ART - Sztuka otwartych serc

Tematyka działań: 
Edukacja drugiej szansy
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Akademia plus 50
ul. Upalna 24/11, 15-668 Białystok
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Jolanta Wołągiewicz
+48 519 153 189
jolanta.wolagiewicz@plus50.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie Akademia Plus 50  jest organizacją pozarządową non-profit, zarejestrowaną w kwietniu 2008 r. Statut Stowarzyszenia znajduje się na stronie internetowej  www.akademiaplus50.ning.com. Głównym  celem Stowarzyszenia  jest kulturalna i społeczna aktywizacja i integracja  osób  w wieku poprodukcyjnym – emerytów, rencistów i bezrobotnych – poprzez stymulowanie ich intelektualnego  i fizycznego  doskonalenia. Promujemy różnorodność kultur naszego regionu, tolerancję, profesjonalną i  amatorską kreatywność, zdrowy styl życia, turystykę.

Cele te realizujemy  poprzez różnorodne  formy działania:

  • wykłady i warsztaty na różnorodne tematy, prowadzone  przez specjalistów, jak też przez samych słuchaczy  gdyż  warto podzielić się z innymi własnymi doświadczeniami i wiedzą,
  • kursy językowe: język angielski, niemiecki, rosyjski,
  • zajęcia  ruchowe : pilastes, gimnastyka chińska qi  gong, aqua - aerobik, kinezjologia,  nordic walking,
  • zajęcia taneczne: tańce hawajskie, flamenco, taniec brzucha, tańce etniczne w kręgu,
  • wycieczki po naszym regionie, Polsce i zagraniczne, turystyka  piesza
  • organizowanie własnych i promowanie wydarzeń kulturalnych, odbywających się w mieście i regionie,
  • oraz inne zajęcia  zgodnie z propozycjami członków Stowarzyszenia.

W naszej  działalności  współpracujemy z licznymi organizacjami lokalnymi  i regionalnymi oraz z władzami miasta i województwa. Uczestniczymy w wielu projektach lokalnych oraz realizujemy  przedsięwzięcia współfinansowane przez władze miasta  i województwa oraz partnerskie projekty międzynarodowe. Jesteśmy zdobywcami  I wyróżnienia w konkursie „Inicjatywa społeczna’ organizowanego przez Wojewodę Podlaskiego w zakresie polityki społecznej za rok 2009 i 2010. Nasze działania  są  oparte  na idei  wolontariatu. Zajęcia prowadzone przez Akademię plus 50 w ramach projektów są nieodpłatne , a za zajęcia poza projektami pobierana jest minimalna odpłatności  na pokrycie  niezbędnych kosztów.

Tytuł projektu: 
OPEN (H)ART - Sztuka otwartych serc
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PT1-GRU06-03067 5
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Portugalia
Bułgaria
Litwa
Włochy
Polska
Cele projektu: 

Główne cele projektu:

  • Dzielenie się dobrą praktyką - materiałami i metodami wykorzystującymi sztukę jako narzędzie w pracy społecznej i edukacyjnej, ich testowanie i promowanie.
  • Odkrywanie nowych, innowacyjnych i kreatywnych praktyk i ich transferowanie, rozwój nowych alternatywnych sposób uczenia się.
  • Stworzenie platformy dla profesjonalistów z różnych krajów w celu dzielenia się doświadczeniami, wiedzą i umiejętnościami w stosowaniu sztuki na rzecz społecznej przemiany, generalizowanie doświadczeń w stosowaniu różnorodnych dziedzin sztuki w pracy z różnymi grupami docelowymi oraz stworzenie wspólnej terminologii oraz podstawowych zasad współpracy.
  • Rozwój indywidualnych umiejętności, zwiększanie mobilności kadry i słuchaczy.
  • Włączenie do współpracy oraz szkolenie nowych ekspertów z zakresu zastosowania sztuki na rzecz społecznej przemiany.
  • Stworzenie strony internetowej projektu, funkcjonującej jako aktywne, wirtualne centrum zasobów, ułatwiającej rozpowszechnianie rezultatów oraz produktów projektu, a także doświadczeń uczestników.
  • Regularnie aktualizowana strona stanie się zarówno forum dla partnerów, jak też „otwartymi drzwiami” dla przyszłych partnerów oraz dla osób zainteresowanych widzą na temat programów i strategii opartych na sztuce.
  • Zwrócenie publicznej uwagi na problemy grup społecznie wykluczonych i marginalizowanych oraz otwarcie ludzkich serc na osoby deprawowane.
Obszary tematyczne: 

Wykorzystanie różnych gatunków sztuki w pracy z grupami zagrożonymi wykluczeniem społecznym.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Projekt skierowany był do trenerów i instruktorów, profesjonalistów wykorzystujących w swojej pracy różne gatunki sztuki jako narzędzie, a poprzez nich do grup słuchaczy, z którymi pracują. Każda z organizacji partnerskich pracowała z inna grupą docelową.

  • Portugalia (koordynator projektu) –„trudna” młodzież w szkole drugiej szansy
  • Bułgaria – dzieci i młodzież z defaworyzowanych środowisk
  • Włochy – osoby dotknięte afazją
  • Litwa – dorośli słuchacze
  • Polska – osoby po 50 roku życia, emeryci, renciści, bezrobotni, głównie kobiety.

Osoby w wieku tzw. poprodukcyjnym stają zwykle przed poważnymi zmianami życiowymi – rozstanie ze środowiskiem pracy, powolne ograniczenie sprawności ruchowej i percepcji prowadzi niejednokrotnie do izolacji społecznej seniorów. Szczególnie istotnie problem ten dotyka kobiet zwłaszcza na terenach takich jak Podlasie, gdzie możliwość pozostania w aktywności zawodowej jest bardzo nikła. Kobiety w wieku po 50 roku życia  z reguły odczuwają pustkę, wynikającą  z wielu przyczyn (w tym między innymi: z racji usamodzielnienia się własnych dzieci i związanego z tym faktem „zespołu pustego gniazda”, czy przejścia na emeryturę  i zamknięcia pewnego etapu życia). Kolejnym problemem osób w tym wieku jest przeważnie niski poziom dochodów (emerytury, renty).

Jakie były początki projektu: 

Pierwszy zarys projektu powstał na Seminarium Kontaktowym w Veliko Turnovo, Bułgaria w roku 2006. Jego pomysłodawczynią była Tsvete Janeva, kierująca organizacją Theatre Tsvete. Grupa partnerów, która wówczas powstała opracowała pierwotną wersje projektu i aplikowała w roku 2008. Niestety projekt nie został zakwalifikowany do realizacji i ponownie aplikowaliśmy w roku 2009. W międzyczasie część dotychczasowych partnerów zrezygnowała z udziału, dołączyli inni, zaproszeni do współpracy i  projekt został zmodyfikowany i dostosowany do ustaleń nowej grupy partnerskiej.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Projekt „Open (h)art.” Miał na celu wzbogacenie metodologii wykorzystania  różnych gatunków sztuki jako narzędzia w pracy  edukacyjnej z grupami zagrożonymi wykluczeniem społecznym, poszukiwanie i zastosowanie innowacyjnych i kreatywnych metod w procesie przemiany społecznej. W trakcie realizacji udało się nam stworzyć platformę wymiany doświadczeń pomiędzy praktykami i wolontariuszami pracującymi z takimi grupami (artystów, animatorów, terapeutów, trenerów, pedagogów, pracowników socjalnych…) z krajów partnerskich – Portugalii, Bułgarii, Włoch, Litwy i Polski. Dzieliliśmy się wiedzą i doświadczeniami oraz podnosiliśmy jakość i atrakcyjność naszych działań edukacyjnych. Ponieważ każda z organizacji partnerskich pracuje z innymi grupami mogliśmy przetestować wpływ różnorodnych technik stosujących różne gatunki sztuki na różne środowiska (osoby starsze, trudna młodzież, osoby z afazja czy ludzi żyjących w ubóstwie, stosując wspólne wskaźniki i instrumenty. Stworzona strona internetowa projektu jest rozszerzeniem tej platformy dla wszystkich zainteresowanych tym tematem.

W trakcie realizacji projektu odbyło się 6 spotkań międzynarodowych a w okresach pomiędzy nimi organizacje partnerskie prowadziły działania lokalne, organizując warsztaty (z zastosowaniem technik obejmujących teatr, dramę, ruch i taniec, muzykę, sztuki plastyczne oraz fotografię) , poszukując nowych scenariuszy zajęć, prowadząc kampanię informacyjną oraz ewaluację bieżącą. Wyniki tych działań były dyskutowane w czasie spotkań partnerów, wtedy także były przeprowadzane przykładowe warsztaty dla wszystkich uczestników z organizacji partnerskich.

Pierwsze (12-15 październik 2009)  i ostatnie (20-24 czerwiec 2011) spotkania partnerów odbyły się w Portugalii, kraju koordynatora projektu.  Pierwsze było spotkaniem organizacyjnym, ustaliliśmy wówczas wszystkie szczegóły współpracy, zweryfikowaliśmy gatunki sztuki, jakie będziemy stosować w dalszej pracy itp. Ostatnie spotkanie miało formę festiwalu i konferencji międzynarodowej, prezentującej i upowszechniającej rezultaty projektu.. Pozostałe 4 spotkania miały charakter roboczy i odbyły się na Litwie (1-4- marzec 2010), we Włoszech ((20-23 maj 2010), w Polsce (7-10 listopad 2010) oraz w Bułgarii (3-7 marzec 20110). We wszystkich spotkaniach uczestniczyli zarówno praktycy prowadzący zajęcia jak tez słuchacze uczestnicy działań lokalnych oraz koordynatorzy krajowi. Akademia plus 50 zrealizowała 20 mobilności w ramach projektu „Open (h)art.”

W trakcie polskiego spotkania uczestnicy wzięli udział w otwartych warsztatach kinezjologii i tańców etnicznych w kręgu. Zorganizowaliśmy również przy wsparciu Urzędu Wojewody Podlaskiego konferencję dla organizacji NGO z tereny Białegostoku i Podlasia, promującą nasz projekt jak też program Grundtvig.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
68
W wyjazdach zagranicznych: 
12
Produkty
Produkty projektu: 

Strona projektu www.open-h-art.eu

Profil na facebooku http://www.facebook.com/pages/Open-HArt-project/118078568279539#!/pages/Open-HArt-project/118078568279539

Materiały filmowe, zdjęcia i prezentacje powstałe w trakcie realizacji projektu są zamieszczone na stronie www oraz w bazie EST

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Materiały filmowe, zdjęcia i prezentacje powstałe w trakcie realizacji projektu były prezentowane na spotkaniach z przedstawicielami organizacji o podobnym do naszego profilu działania.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Był to pierwszy projekt partnerski realizowany przez Akademię plus 50. Było to więc dla zarządu stowarzyszenia niezwykle cenne doświadczenie - trafny dobór organizacji partnerskich, przyjazna atmosfera, zarówno na spotkaniach partnerskich jak też we wszystkich innych kontaktach, ciekawe osiągnięte efekty oraz bardzo cenna dla nas wymiana doświadczeń w dziedzinie współpracy podczas tworzenia koncepcji oraz dokumentacji w fazie aplikowania oraz podczas realizacji projektu.

Trenerzy i instruktorzy, prowadzący warsztaty dla słuchaczy - członków Akademii plus 50 zmotywowani zostali do odświeżenia swoich kompetencji językowych lub wręcz do rozpoczęcia czy wznowienia nauki języka angielskiego. Zaangażowanie ich do pracy z osobami starszymi oraz wymiana doświadczeń z kolegami z innych krajów dały im dodatkową wiedzę, nowe metody pracy oraz motywację do poszerzania swego warsztatu.

Na bazie zebranych doświadczeń oraz dużego zainteresowania słuchaczy oferta edukacyjna Akademii plus 50 została wzbogacona o nowe, zainicjowane w trakcie realizacji projektu zajęcia – warsztaty fotograficzne, grupy tańca brzucha, hula i flamenco.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze, uczestnicy projektu to kobiety po 50 roku życia z różnych środowisk, będące na emeryturze. Wszystkie uczą się języka angielskiego, ale do tej pory odczuwały  brak motywacji do porozumiewania się w tym języku i małą wiarę w swoje umiejętności. Możliwość kontaktu z partnerami zagranicznymi podczas spotkania partnerów w Polsce oraz wyjazd na spotkanie w krajach partnerskich pomogły im pokonać barierę mówienia oraz znacznie zmotywowała do dalszej nauki.

Wyjazdy na spotkania w krajach partnerskich były dla naszych słuchaczy doskonałą okazją do poszerzenia swojej wiedzy o tych krajach, ich kulturze i tradycjach. Dla niektórych uczestników były to pierwsze wyjazdy zagraniczne, pierwsze loty samolotem, a dla wszystkich wspaniałym przezyciem.

Uczestniczki warsztatów bardzo zintegrowały się, i w znacznej mierze włączyły się w proces organizacji warsztatów, wykazywały coraz większą aktywność w trakcie ich trwania oraz zgłaszały swoje pomysły na nowe przedsięwzięcia, które Akademia plus 50 może wprowadzić do swojej oferty - część z tych inicjatyw ma już miejsce, np. grupy  taneczne (flamenco, hula i taniec brzucha). W chwili obecnej uczestniczki projektu Open (H)art stanowią bardzo aktywną grupę działającą na rzecz stowarzyszenia.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  • Produkty naszego projektu były prezentowane publicznie na wielu konferencjach i spotkaniach przedstawicieli organizacji pozarządowych oraz naszych członków i innych mieszkańców miasta. Informacja o projekcie znajduje się na stronie internetowej Akademii plus 50. O projekcie i spotkaniu partnerów w Białymstoku pisała też lokalna prasa, a miejska telewizja TV Białystok emitowała program informacyjny.
  • Rezultaty naszego projektu już są wykorzystywanie w ofercie naszej organizacji, planujemy także poszerzać ją w miarę zdobywania nowych doświadczeń.
  • Strona www projektu będzie działała przez kolejne lata jako platforma wymiany doświadczeń, będzie też regularnie uzupełniana o nasze nowe materiały, jak też jest otwarta dla innych użytkowników - profesjonalistów, nauczycieli, instruktorów. 
  • Nawiązane relacje i dalsze kontakty z organizacjami partnerskimi mają szansę zaowocować kolejnym projektem, kontynuującym temat.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

MARYNA (uczestniczka zajęć Tańce etniczne w kręgu)

„Chcę powiedzieć co dały mi spotkania taneczne w parku z koleżankami w moim wieku, teraz już dobrymi przyjaciółkami. To jest dla mnie niezmiernie ważne, ponieważ po wielu latach choroby, jako że mieszkam poza miastem, przestałam spotykać się z ludźmi. Kiedy po wielu latach, dzięki Akademii plus 50, zdecydowałam się wyjść do parku i tańczyć, to była dla mnie wielka sprawa. Stałam się 50 latka nie 60 latka, tak jak moje nowe przyjaciółki z którymi tańczę. Ja nie wiem ile one mają lat, ale dla mnie są piękne i młode. Odważyłam się nałożyć ładna spódnice i buty na obcasie i tańczyć, śpiewać, cieszyć się i śmiać. Dziękuje za to.

Ja myślę, ze to jest niezwykle ważne i pożyteczne dla kobiet,a głownie dla tych które przeszły przez traumę spowodowana ciężką chorobą i pozostały zamknięte w domu na wiele miesięcy i lat. Ja wróciłam do życia dzięki Akademii i jestem o wiele szczęśliwszym człowiekiem niż byłam nawet rok temu.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

W trakcie realizacji projektu OPEN (H)ART w bardzo dużym stopniu wzrosła intensywność współpracy z innymi organizacjami pozarządowymi z regionu, ponieważ nasz projekt stał się ich przedmiotem zainteresowania w kontekście możliwości i szansy, jaką daje program Grundtvig,  Zorganizowaliśmy kilka spotkań (w ramach spotkania partnerów projektu w Polsce - z udziałem przedstawicieli Narodowej Agencji, w Centrum Współpracy Organizacji Pozarządowych - przy ich wsparciu organizacyjnym, oraz wiele indywidualnych). Otrzymaliśmy także duże wsparcie od władz miasta i województwa.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Jolanta Wołągiewicz
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.12.2011

Art of memory – master and enjoy. Workshop for seniors

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Akademia Pełni Życia
ul. Juliusza Lea 5a/4, 30-046 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Agnieszka Baran, 12 294 81 35, a.baran@apz.org.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Akademia Pełni Życia (APZ) jest krakowskim stowarzyszeniem działającym od 2002 roku na rzecz osób w średnim i starszym wieku. Naszym celem jest poprawa jakości życia ludzi z tej grupy wiekowej poprzez jak najszerzej rozumianą edukację oraz twórcze organizowanie czasu wolnego.

Stowarzyszenie działa w formule szerszej niż typowy Uniwersytet Trzeciego Wieku – prócz zajęć organizowanych w trybie roku akademickiego mamy cały szereg innych zajęć edukacyjno-aktywizujących organizowanych w miarę potrzeb seniorów. Nasza specjalność to kursy komputerowe dla starszych - mamy na tym polu ogromne doświadczenie i własny dorobek, w tym pierwszy w Polsce podręcznik obsługi komputera dla seniorów. Organizujemy też szkolenia językowe, wykłady i seminaria, treningi pamięci, warsztaty plastyczne, taneczne, działa u nas klub filmowy i teatralny, salonik literacki, odbywają się wycieczki, spotkania z ciekawymi ludźmi, dyskusje, ale też zwykłe spotkania towarzyskie.

Realizujemy także innowacyjne projekty edukacyjne, w szczególności międzynarodowe, adresowane do seniorów.

Tytuł warsztatu: 
Art of memory – master and enjoy. Workshop for seniors
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU13-11573
Data realizacji warsztatu: 
09.05.2011 - 13.05.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
1
Cele warsztatu: 

Warsztat był nastawiony głównie na dostarczenie praktycznej wiedzy i umiejętności oraz intelektualną i emocjonalną stymulację uczestników, prowadzącą do wykorzystania i właściwej interpretacji posiadanego doświadczenia. Miał on przyczyniać się do rozwoju osobistego uczestników, poprzez dostarczanie im wiedzy o pamięci i umiejętności pozwalających na lepsze zarządzanie posiadanymi przez nich zasobami pamięciowymi, a także miał prowadzić do poprawy funkcjonowania ich pamięci. Celem warsztatu było także ukazanie obecności w i wpływu sztuki pamięci na kulturę.

Obszary tematyczne: 

Tematem warsztatu była problematyka pamięci u osób w starszym wieku podjęta w bardzo szerokim kontekście: psychologicznym, neurobiologicznym, społecznym i kulturowym. Omówiono też i wykorzystano do ćwiczeń praktycznych silne związki „sztuki pamięci’’ z kulturą i jej rozwojem. Uczestnicy mieli okazje zapoznać się - tak w aspekcie teoretycznym jak i praktycznym – z aktualną wiedzą na temat funkcjonowania pamięci, sposobami jej wspomagania oraz zmianami, tak negatywnymi jak i pozytywnym, jakie zachodzą w pamięci w starszym wieku.

Pokazano też na konkretnych przykładach wpływ „sztuki pamięci’’ na rozwój kultury, literatury i nauki.

Kraj uczestników: 
Finlandia
Francja
Grecja
Niemcy
Portugalia
Szwecja
Wielka Brytania
Liczba uczestników: 
3
3
2
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

W wyniku podjętych działań promocyjnych otrzymaliśmy bardzo wiele zapytań o możliwość udziału i/lub zgłoszeń do uczestniczenia w warsztatach. Rekrutacja przebiegła bardzo pomyślnie, zgłosiło się więcej osób, niż było miejsc. Podczas rekrutacji brano pod uwagę: wiek osób zgłaszających się, motywacja do udziału w warsztacie, stopień znajomości języka angielskiego, datę zgłoszenia, płeć (staraliśmy się przyjąć równą liczbę kobiet i mężczyzn, wobec jednak zbyt małej liczby zgłoszeń od panów, nie było to możliwe), wcześniejsze pobyty w Polsce i Krakowie; oraz brak zbieżności zawodowej z tematyką warsztatu. W rezultacie przyjęto 12 osób (ze Szwecji, Finlandii, Niemiec, Wielkiej Brytanii, Francji, Grecji i Portugalii), a 6 wpisano na listę rezerwową. W grupie docelowej znalazły się osoby po 55 roku życia, z wystarczającą (komunikatywną) znajomością języka angielskiego.

W przygotowaniu warsztatu brał udział zespół złożony z koordynatora projektu, sekretarza, trenerów oraz konsultanta zewnętrznego i seniorów-wolontariuszy.

Przed przyjazdem do Krakowa uczestnicy byli proszeni o przesłanie informacji na temat swoich oczekiwań dotyczących warsztatu, na podstawie których dokonano niewielkich modyfikacji programu tak by odpowiedzieć na potrzeby biorących w warsztacie słuchaczy-seniorów. Uczestnicy mieli za zadanie przygotowanie też krótkich informacji na temat siebie, swoich krajów i innych dodatkowych materiałów, które były wykorzystywane w trakcie treningu pamięci.

Grupa docelowa uczestników: 

Warsztat skierowany był do osób po 55 roku życia z różnych krajów europejskich (biorących udział w programie Grundtvig). Wzięło w nim udział 12 uczestników z 7 krajów Europy (Szwecji, Finlandii, Francji, Wielkiej Brytanii, Portugalii, Grecji i Niemiec) w wieku od 57 do 70 lat (średnia 63,5). Wśród uczestników było 9 kobiet i 3 mężczyzn.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

08.05.2011r.

  • przyjazd uczestników, odebranie gości z lotniska, obiad powitalny (zapoznanie uczestników z miejscem i organizatorem warsztatów, prezentacje „Kraków – miasto niezwykłe”, przekazanie informacji o edukacji seniorów w Polsce i o Akademii Pełni Życia – jej misji, działalności, osiągnięciach i problemach, doświadczeniach w edukacji osób dorosłych.

09.05.2011r.

  • do południa – zajęcia w sali szkoleniowej: zapoznanie z programem, analiza nadesłanych oczekiwań, wprowadzenie do problematyki pamięci, ćwiczenia wprowadzające;
  • popołudniu - zajęcia w sali szkoleniowej: pamięć w starszym wieku, rola uwagi i koncentracji, praktyczne metody wspomagania pamięci wspólne tworzenie zasad i ćwiczenia praktyczne;
  • wieczorem – zajęcia indywidualne, koncert muzyki Chopina i zwiedzanie miasta, kolacja w towarzystwie polskich seniorów.

10.05.2011r.

  • do południa - zajęcia w sali szkoleniowej: fazy działania pamięci – jak zwiększać skuteczność przypominania, mnemotechniki i ćwiczenia;
  • - popołudniu - zajęcia w Muzeum Farmacji: ćwiczenia praktyczne w grupach, wyniki, wnioski i podsumowanie zajęć w Jamie Michalika;
  • wieczorem - zajęcia indywidualne, koncert muzyki Klezmerskiej i zwiedzanie miasta, kolacja w towarzystwie polskich seniorów.

11.05.2011r.

  • do południa - zajęcia w sali szkoleniowej: co zwiększa skuteczność zapamiętywania, rola obrazu w „sztuce pamięci”, ćwiczenia w zapamiętywaniu, z wykorzystaniem obrazu, rola zmysłów – w zapamiętywaniu i przechowywaniu informacji – ćwiczenia;
  • popołudniu - zajęcia w Muzeum Sztuki Średniowiecznej: ćwiczenia praktyczne, zajęcia w „Noworolu” - budowanie historii do obrazów, ćwiczenia w kojarzeniu;
  • wieczorem - zajęcia indywidualne, zwiedzanie cmentarza Rakowickiego z przewodnikiem za strony organizatora, zwiedzanie muzeum w pod płytą Rynku Głównego, zwiedzanie Muzeum Fabryka Schindlera, kolacja w towarzystwie polskich seniorów.

12.05.2011r.

  • do południa - zajęcia w terenie: dzielnica Żydowska i 2 synagogi, zapamiętywanie jako interpretacja: różne sposoby przechowywania informacji, znaczenie miejsc w „sztuce pamięci”;
  • popołudniu - zajęcia w terenie: sala „Vinci” - spotkanie z neurobiologiem specjalistą od pamięci, prof. Jerzym Vetulanim – krótka prelekcja o neurobiologii pamięci, ćwiczenia w niewerbalnym rozpoznawaniu treści na przykładzie aktorskiej interpretacji wiersza „Lokomotywa”;
  • wieczorem - zajęcia indywidualne - wyjazd do kopalni soli w Wieliczce i Oświęcimia, zwiedzanie Muzeum Fabryka Schindlera.

13.05.2011r.

  • do południa - zajęcia w siedzibie APZ: mapa myśli – zasady i praktyczne ćwiczenia, omówienie „siedmiu grzechów pamięci”, ćwiczenia podsumowujące wszystkie poznane treści; lunch przygotowany przez seniorów;
  • popołudniu – podsumowanie warsztatów: „sprawdzian” i burza mózgów: co było pomocne a co nie, ewaluacja w formie dyskusji oraz wypełnianie formularza ewaluacyjnego;
  • wieczorem - obiad pożegnalny – kuchnia polska-biesiadna.

14.05.2011r.

  • zwiedzanie indywidualne miasta, wyjazd uczestników.
Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

DOJAZD

Bilety lotnicze kupowane były przez Stowarzyszenie w konsultacji z uczestnikami warsztatów. Wybierano połączenia najbardziej korzystne tak dla uczestników (ze względu na czas przejazdu/przelotu jak i czas dotarcia do Krakowa/miejsca zamieszkania) jak i finansowo. Po przyjeździe uczestnicy proszeni byli o przekazanie wykorzystanych boarding-passow, zaś po powrocie do krajów – wysłanie ich pocztą do Stowarzyszenia (każda osoba otrzymała kopertę z adresem Stowarzyszenia). Po przyjeździe każda osoba została dowieziona przez organizatorów bezpośrednio do hotelu, zaś po zakończeniu warsztatów uczestnicy zostali poinstruowani jak dostać się na lotnisko i grupami docierali na nie.

ZAKWATEROWANIE

Uczestnicy zostali zakwaterowani w hotelu bardzo blisko centrum miasta.  Każdy uczestnik miał do dyspozycji jednoosobowy pokój z łazienką. Lokalizacja ta zapewniła bardzo łatwy dostęp (10-15 min spaceru, 2-3 przystanki tramwajowe) do wszystkich miejsc w których były prowadzone zajęcia, jak również do interesujących miejsc (zbytków, sal koncertowych itp.) z których uczestnicy korzystali po zajęciach. Każdy uczestnik otrzymał bilet tygodniowy MPK ważny na wszystkie środki transportu w mieście, plan miasta oraz pakiet praktycznych informacji dotyczących wszystkich aspektów pobytu.

WYŻYWIENIE

Śniadania były organizowane w hotelu, lunche w pobliskich restauracjach (każdy w innej) o interesującym, specyficznym wystroju. Ostatni lunch był przygotowany przez naszych seniorów w siedzibie stowarzyszenia. Kolacja powitalna i pożegnalna zorganizowane zostały wcześniej w wybranych przez nas restauracjach serwujących tradycyjne polskie dania. Pozostałe zaś były organizowane wspólnie z uczestnikami zajęć na podstawie przygotowanych przez nas propozycji dobrych restauracji -  uczestnicy korzystali z pomocy i towarzystwa naszych seniorów i kadry przy wieczornych posiłkach.

ORGANIZACJA DNIA WARSZTATOWEGO

W pierwszym dniu uczestnicy otrzymali program zajęć oraz materiały informacyjne na temat Krakowa wraz z planem miasta. Pierwszego i ostatniego dnia warsztatów zajęcia odbywały się w sali szkoleniowej, przewidziano wówczas jednak dłuższe przerwy oraz zorganizowano posiłki poza hotelem gdzie odbywały się warsztaty – tak by zajęcia nie były zbyt męczące dla osób w starszym wieku. W pozostałe dni część zajęć odbywała się w sali szkoleniowej a część w terenie (krakowskich muzeach, synagogach, kawiarniach itp.).

UBEZPIECZENIE

Dla wszystkich uczestników z zagranicy wykupione zostało grupowe ubezpieczenie dla obcokrajowców przebywających w Polsce na czas trwania warsztatów.

Ewaluacja i monitoring: 

Przed rozpoczęciem warsztatów uczestnicy proszeni byli o przesłanie drogą mailową swoich oczekiwań dotyczących warsztatu i jego organizacji. Oczekiwania te zostały omówione w pierwszym dniu warsztatu, a program został dostosowany tak by w miarę możliwości zostały one zrealizowane.

Ewaluacja warsztatów przez jego uczestników prowadzona była w 5 różnych formach:

  1. krytyczna ocena własnej pisemnej wypowiedzi (wykonanej na samym początku warsztatów) na temat pamięci w ostatnim dniu zajęć
  2. symboliczna ewaluacja każdego dnia warsztatów wykonywana przy pomocy znaków graficznych
  3. krótkie wywiady ewaluacyjne prowadzone przez trenerów każdego dnia oraz dyskusja plenarna przeprowadzona na ostatnich zajęciach
  4. pisemna wypowiedź o jaką zostali poproszeni uczestnicy po zakończeniu 4/5 zajęć  (obszerna odpowiedź na 4 pytania oceniające i ich analiza w ostatnim dniu zajęć)
  5. ankieta ewaluacyjna, dostarczona przez Narodową Agencję.

Wyniki działań ewaluacyjnych były na bieżąco śledzone przez koordynatora warsztatów i stanowiły ważny element monitoringu.

Dodatkowym elementem ewaluacji warsztatu były spontaniczne wypowiedzi uczestników, dostarczone nam e-mailem po zakończeniu warsztatów.

Monitoring i ewaluacja była prowadzona również w gronie zespołu projektowego: po każdym dniu zajęć organizowane były krótkie spotkania podsumowujące, dodatkowo trenerzy wykorzystywali przerwy na lunch aby przedyskutować przebieg zajęć oraz włączyć uwagi i oceny uczestników w dalszą ich realizację. Po zakończeniu warsztatów zespół spotkał się na zabraniu podsumowującym, na którym dokonano oceny przebiegu warsztatów i osiągniętych rezultatów. Dodatkowo trenerzy zostali poproszeni o przygotowanie pisemnej wypowiedzi na temat realizacji warsztatu, jego dobrych i złych stron oraz przydatności zdobytych doświadczeń do dalszej pracy.

Do oceny warsztatów zaproszono również eksperta zewnętrznego, uznanego specjalistę w zakresie pamięci prof. Jerzego Vetulaniego. Wspólnie z przedstawicielem trenerów oraz seniorów, którzy mieli doświadczenie w treningach pamięci przeanalizował on przyjętą formułę warsztatów pod względem przydatności do pobudzania funkcji pamięciowych i udzielił cennych wskazówek.

Konsekwencją prowadzonego na bieżąco monitoringu i ewaluacji były niewielkie korekty w programie zajęć np. nieco mniej typowych ćwiczeń mnemotechnicznych, nieco więcej pracy bazującej na własnych doświadczeniach uczestników, uraz uzyskanie pewności przez prowadzących, że przyjęta formuła zajęć jest właściwa.

Główne wnioski z prowadzonej ewaluacji oraz monitoringu:

  • warsztat został dobrze zaplanowany i przeprowadzony,
  • zespół trenerów oraz zespół do realizacji zadań organizacyjnych był kompetentny i znakomicie wywiązał się ze swoich obowiązków
  • sposób organizacji zajęć, a w szczególności dobór miejsc, w których się odbywały był właściwy i zwiększał ich efektywność; jedynym minusem była konieczność pokonania dużej ilości schodów w Muzeum Farmacji, co utrudniało udział w tej części zajęć kilku osobom (ponieważ jednak pytani o to przed warsztatami uczestnicy nie zgłaszali problemów z poruszaniem się, ze względów merytorycznych zdecydowano się zorganizować tam część zajęć),
  • przejęta metodyka pracy przyniosła bardzo dobre rezultaty i znalazła wysokie uznanie w oczach uczestników,
  • balans między częścią teoretyczną i praktyczną był właściwy, choć w części teoretycznej należy mniej korzystać z prezentacji multimedialnych a bardziej skupić się na żywym słowie i interesujących przykładach,
  • przyjęta formuła pracy, dostarczająca wielorakich bodźców, wykorzystująca różne zmysły oraz angażująca emocjonalnie była z punktu widzenia neurobiologii pamięci najwłaściwsza i najefektywniejsza,
  • ilość wolnego czasu na relaks, regenerację i zajęcia własne była wystarczająca,
  • pozostawienie uczestnikom swobody w organizowaniu czasu wolnego oraz wieczornych posiłków z jednoczesnym zapewnieniem pomocy i towarzystwa gdy zgłaszano taką potrzebę okazały się bardzo dobrym rozwiązaniem,
  • realizacja warsztatów, zdobyte doświadczenia, przygotowane materiały i wypracowane rozwiązania  stanowią znakomity punkt startowy do podejmowania i rozwoju tego typu zajęć w przyszłości.
Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Realizacja warsztatu wywarła znaczący wpływ na naszą organizację. Za najważniejszy uważamy zdecydowane potwierdzenie trafności wybranej przez nas, innowacyjnej formuły prowadzenia tego typu zajęć. Wprowadzone przez nas eksperymentalnie elementy tak merytoryczne jak i metodologiczne uzyskały zdecydowaną aprobatę uczestników i okazały się skuteczne. Również przyjęte rozwiązania organizacyjne okazały się słuszne i owocne. Stowarzyszenie zyskało więc bardzo cenne doświadczenie wskazujące w sposób jasny dalsze kierunki rozwoju.

Rozszerzenie naszych kontaktów międzynarodowych i umocnienie pozycji Stowarzyszenia jako organizatora ciekawych wydarzeń edukacyjnych dla seniorów tak w kontekście lokalnym jak i międzynarodowym stanowi dodatkową korzyść.

Niezwykle pozytywne i serdeczne przyjęcie warsztatów przez uczestników wyrażane w przesłanych  i wciąż nadchodzących e-maliach (przykłady p.3.4) stanowi niezwykle istotny czynnik motywujący dla organizacji: tak pracowników jak i samych seniorów.

Nasi słuchacze-seniorzy mieli okazję współuczestniczyć w organizacji i realizacji warsztatów, co przyczyniło się do wzmocnienia ich kompetencji językowych i międzykulturowych oraz poczucia własnej wartości.

Wypracowane i przetestowane w trakcie warsztatu nowe rozwiązania już w tej chwili stały się inspiracją dla nowych pomysłów i działań na rzecz seniorów (np. zostały zaimplementowane w prowadzonym przez nas seminarium Sztuka pamięci, a metody mnemotechniczne wykorzystane  na kursach języka angielskiego – z ogromnym sukcesem).

Społeczność lokalna (za pośrednictwem naszej strony internetowej, Facebooka, informacji w siedzibie stowarzyszenia i lokalnych mediów) miała okazję zapoznać się z przykładem ciekawego wydarzenia edukacyjnego dla seniorów. Za niezwykle istotne uważamy też włączenie kół akademickich w nasze działania (poprzez konsultacje i superwizje) oraz zainteresowanie autorytetów naukowych (prof. Jerzy Vetulani) pracami Stowarzyszenia.

Upowszechnianie rezultatów: 

Najważniejszym rezultatem warsztatu było zwiększenie wiedzy i umiejętności uczestników w zakresie korzystania z własnych zasobów pamięciowych oraz wzmocnienie ich wiary w swoje możliwości i motywacji do podejmowania różnorodnych aktywności. Zgłaszali oni także, iż w efekcie udziału w warsztacie zmieniły się ich postawy wobec własnej pamięci z negatywnej na pozytywną, oraz usprawnieniu uległy funkcje poznawcze i pamięciowe. Poprzez podtrzymywanie kontaktu z uczestnikami warsztatów zachęcamy ich do dalszego wykonywania ćwiczeń, które poznali podczas zajęć oraz podejmowania różnorodnych aktywności służących utrzymaniu sprawności umysłowej. Ci zaś zachęcają do podejmowania podobnej aktywności przez ich najbliższych i inne osoby w ich środowiskach lokalnych.

Z informacji zwrotnych od naszych słuchaczy wiemy, iż pozostają oni nie tylko w kontakcie z nami, ale i nawiązały się trwałe więzi przyjaźni (większość uczestników warsztatów nie znała się między sobą wcześniej) – nie tylko pozostają w kontakcie mailowym (dzięki któremu wymieniają się także dodatkowymi materiałami dot. ćwiczenia pamięci) ale i odwiedzają się w swoich krajach.

Uważamy, że także inne organizacje i osoby - korzystając z publikowanych informacji, oraz doświadczeń samych uczestników i dostarczonych im materiałów – mogą wykorzystać pomysł i formułę warsztatów dla prowadzenia własnej działalności edukacyjnej (tak indywidualnej jak i skierowanej do grup seniorskich).

Sukces jaki odniósł warsztat stanowi też ważną wskazówkę dla wszystkich zainteresowanych w jakim kierunku powinny się rozwijać tego typu zajęcia.

Materiały szkoleniowe i inne opracowania wykonane na potrzeby warsztatu stanowią cenne źródło informacji i inspiracji dla naszej organizacji oraz innych związanych z nami jednostek.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

„...I think this was the best I have experiences since 1952 when there was the Olympic games in Helsinki. I was there with my father and when I for the first time drank Coca-Cola...’’

„...I realized that something had happened in my brains. The feeling was similar as if I had been somewhere practicing physical rehabilitation - but this time it was mental instead of physical. Brains instead of muscles. It was a nice feeling...’’

„...it was a very pleasant and useful experience and I thank you for all the good work and effort you put into making this workshop a success..’’

„...excellent prepared workshop by a lovable team. All the time I had so much interest and fun dealing with the great variety which you have chosen to discuss and working with us. I am deeply convinced nearly all our activities, new informations and discussions will stay in our memory as you gave us the chance to elaborate it by our owns...’’

„...the whole group was so well chosen, we enjoyed it every second so much to talk to the lovely participants of seven countries. We spend a relaxed and even very funny time together. If you were seeking us you should have followed places of happy laughter..’’

„...the trip to Krakova was never-to-be-forgotten! Now I'll have a time to melt all I have experienced and a time to read all that information you gave us..’’

„The teachers are very energetic and good in imparting their knowledge to us.”

“Nice, engaged, clever and humorous teachers”

„Thank you very much for the very interesting week In Kraków and the good organization of it”

The most valuable part of the workshop was: “the perfect care from the leader to the group”.

„We had so much fun learning. The practical part (exercises) was the most interesting for me.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Agnieszka Baran
Data wypełnienia formularza/karty: 
21.10.2011

La paix est-elle possible sur la terre?

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Centrum Edukacji EDUZ
ul. Dobra 15/15, 00-384 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Alicja Żmudzka +48 609 111 382 centrum274@gmail.com
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Centrum Edukacji EDUZ istnieje od 2001 roku – do niedawna jako Centrum Języka Francuskiego i Doskonalenia Nauczycieli, a obecnie jako Centrum Edukacji EDUZ.

Łączy nas pasja nauczania, dzielenia się zdobytym doświadczeniem oraz bogactwo możliwości, jakie daje znajomość języków obcych i poznawanie innych kultur.

Dotychczas nasza działalność skupiała się wokół języka francuskiego i doskonalenia nauczycieli oraz organizowania międzynarodowych seminariów w kraju i za granicą dotyczących edukacji europejskiej, dialogu międzykulturowego.

Obecnie poszerzamy naszą ofertę o nauczanie innych języków obcych oraz zajęcia artystyczne.

Nasza oferta skierowana jest do nauczycieli, dorosłych słuchaczy, uczniów i rodziców. Pragniemy zintegrować te środowiska wokół jednego celu, jakim jest dobra i skuteczna nauka języków obcych, doskonalenie nauczycieli oraz otwarcie na kulturę i sztukę.

Naszym celem jest skuteczna nauka języków obcych w oparciu o sprawdzone metody nauczania oraz głębsze zrozumienie kultury danego obszaru językowego, aby świadomie i pewnie funkcjonować w krajach jednoczącej się Europy i lepiej ją rozumieć.

Tytuł warsztatu: 
La paix est-elle possible sur la terre?
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU13-05084
Data realizacji warsztatu: 
14.06.2010 - 19.06.2010
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
19
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
1
Cele warsztatu: 
  • poznanie i zrozumienie różnorodności kulturowej i religijnej, aby lepiej żyć i rozwijać się w klimacie zaufania;
  • poznanie różnorodności tradycji krajów reprezentowanych i faktyczne ubogacenie się tymi różnicami;
  • odszukanie i przyjęcie tego co nas łączy w tej różnorodności;
  • refleksja nad najważniejszymi wartościami, które należy promować w naszym miejscu pracy i środowisku;
  • poznanie prawdy o Oświęcimiu;
  • przyjęcie wagi przebaczenia i pojednania;
  • uczenie się jak żyć i działać w różnorodności, aby budować Pokój;
  • wymiana doświadczeń udanego życia w różnorodności kulturowej i religijnej, aby wrastało nasze człowieczeństwo;
  • zaspokojenie indywidualnych potrzeb uczenia się przez całe życie.
Obszary tematyczne: 
  • różnorodność kulturowa i religijna
  • prawda o Oświęcimiu
  • budowanie Pokoju, wychowanie do Pokoju
Kraj uczestników: 
Belgia
Dania
Francja
Hiszpania
Portugalia
Rumunia
Szwecja
Węgry
Liczba uczestników: 
1
2
1
3
4
3
3
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Dobór uczestników miał duże znaczenie dla zrealizowania celów warsztatów, staraliśmy się o przyjęcie osób o dużej różnorodności, nie tylko kulturowej i religijnej, ale zawodowej i wiekowej, rzeczywiście zainteresowanych w/w tematyką. Miesiąc przed rozpoczęciem warsztatów przesłaliśmy uczestnikom materiały dydaktyczne, wprowadzające w tematykę spotkania, jednocześnie zebraliśmy informacje od uczestników dotycząca ich zainteresowania tematyka warsztatów.

Grupa docelowa uczestników: 

W warsztatach uczestniczyło 19 osób z zagranicy, przedstawicieli 8 krajów Europy oraz 11 narodowości (syryjska, arabska, niemiecka); przedstawicieli 3 pokoleń: najmłodszy uczestnik miał 21 lat, a najstarszy 78; a więc byli to studenci, osoby w pełni aktywności zawodowej, społecznej, również naukowej oraz emeryci czynnie działający na rzecz Pokoju i pojednania. Zaprosiliśmy przedstawicieli różnych religii: katolików, koptów, prawosławnych, muzułmanów i niewierzących oraz przedstawicieli różnych zawodów: nauczyciele, psycholodzy, biznesmeni, artyści – muzycy i pisarze. Były osoby po raz pierwszy uczestniczące w spotkaniu tak zróżnicowanym pod względem kulturowym i wyznaniowym oraz osoby mające doświadczenie przebywania w dużej różnorodności.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Zajęcia warsztatowe trwały 6 dni, z tego dwa pierwsze i dwa ostatnie  przebiegały podobnie: do południa mieliśmy krótki wykład lub świadectwo życia  wprowadzające w tematykę dnia, następnie pracę w grupach warsztatowych. Po południu zwiedzaliśmy najpiękniejsze zabytki Warszawy i okolic, związane z tematyką dnia. Wieczorem, po kolacji proponowaliśmy projekcję filmu, również związanego z tematem dnia oraz dyskusję. Trzeci i czwarty dzień warsztatów był wyjazdowy: mieliśmy zajęcia w Oświęcimiu i Krakowie.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Uczestnicy byli zakwaterowani w Europejskim Centrum Kultury i Komunikacji w Falenicy pod Warszawą w luksusowych pokojach jednoosobowych z łazienką. Zajęcia odbywały się w dużej, wyposażonej w sprzęt multimedialny sali warsztatowej, a dyskusje i praca w grupach w małych salkach. Na miejscu mieliśmy wyżywienie, do naszej dyspozycji była też i kawiarenka. Dom, w którym byli zakwaterowani uczestnicy, był otoczony pięknym ogrodem. Codziennie po południu uczestnicy byli dowożeni wynajętym busem do miejsca zwiedzania, aby usprawnić szybkie i wygodne przemieszczanie się.

Ewaluacja i monitoring: 

Do przygotowania ewaluacji i monitoringu pomocą służyły nam pytania, jakie dostaliśmy z AN, przygotowujące nas do wizyty monitoringowej. Jednocześnie zwróciliśmy się do zawodowej firmy ewaluacyjnej, aby pomogła nam przygotować karty ewaluacji, które były przeprowadzane po kolejnych dwóch dniach warsztatów. Częsta ewaluacja oraz rozmowy z uczestnikami pozwoliły nam na bieżąco reagować na wszelkie ich sugestie; wszyscy byli bardzo zadowoleni i wysoko ocenili całe warsztaty: miejsce noclegowe, zajęcia,  organizację, możliwość wymiany doświadczeń, program i wybrane miejsca do zwiedzania.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Przygotowanie i przeprowadzenie warsztatów pozostawia duży wpływ na nasze Centrum: nie tylko wzbogaciło nasze doświadczenie współpracy międzynarodowej, ale również poszerzyło ofertę doskonalenia nauczycieli i nauczania języków obcych o wymiar europejski. Nawiązaliśmy nową współpracę ze stowarzyszeniem europejskim działającym na rzecz Pokoju. Na bazie doświadczenia tych warsztatów przygotowujemy nowe kursy doskonalenia zawodowego dla nauczycieli z Polski i z Europy.

Jednocześnie uczestnicy pozostają z nami i ze sobą w kontakcie mailowym, już powstają nowe projekty współpracy na rzecz Pokoju.

Upowszechnianie rezultatów: 

W Centrum Edukacji EDUZ:

  • kurs doskonalenia zawodowego dla nauczycieli z Polski mający na celu przekazanie uczestnikom doświadczenia w/w warsztatów oraz przygotowania nauczycieli do wychowywania do Pokoju (marzec 2011)
  • kursy doskonalenia zawodowego nauczycieli z całej Europy, wpisane do katalogu Grundtviga (wrzesień 2011, maj 2012 wrzesień 2012)
  • poszerzenie współpracy ze stowarzyszeniami europejskimi działającymi na rzecz Pokoju

Wśród uczestników:

  • projekt dotyczący współpracy na rzecz wychowania do Pokoju między Francją a Danią (luty 2011)
Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Opinie słuchaczy:

Co Państwo docenili?

  • spotkanie, serdeczność, otwartość organizatorów i uczestników
  • możliwość aby być i żyć RAZEM i budować POKÓJ
  • atmosferę, a przede wszystkim Oświęcim
  • różnorodność wiekową uczestników
  • szacunek dla tożsamości

Co Państwo odkryli?

  • wspaniałych przyjaciół
  • prawdę o Oświęcimiu
  • głos milczenia w Oświęcimiu
  • miniaturę różnorodności kulturowej

Czego Państwo żałowali?

  • za mało czasu (prawie wszyscy uczestnicy tak odpowiedzieli)

Co Państwo zmienili w sobie?

  • wyjeżdżam bardzo szczęśliwa, ubogacona
  • spojrzenie na sytuacje konfliktowe
  • nowe znaczenie SŁOWA, CISZY i DZIAŁANIA

Co Państwo poprawili w sobie?

  • umiejętność słuchania drugiego człowieka (prawie wszyscy tak odpowiedzieli)
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

n/d

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Alicja Żmudzka
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.01.2011

Empowering victims of domestic violence (Wsparcie Ofiar Przemocy Domowej)

Tematyka działań: 
Edukacja fizyczna i sport
Edukacja międzykulturowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Centrum Kształcenia Ustawicznego
ul. Kościuszki 22-24, 81-704 Sopot
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Sylwia Knot e-mail: sylwiaknot@sopot.pl telefon: 58 550 33 65 lub 0791-983-610
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Krótki opis organizacji: Centrum Kształcenia Ustawicznego im. Bohaterów Wybrzeża w Sopocie to placówka, której historia sięga 1946 roku. Obecnie Centrum zapewnia kształcenie w formach dziennej, wieczorowej i zaocznej w liceum i szkołach policealnych. Organizowane są kursy rachunkowości, informatyki oraz inne zgodne z popytem na rynku pracy. Dodatkowo prowadzone są kursy przygotowawcze do egzaminów z języka angielskiego BEC (Business English Certificate). CKU Sopot to ośrodek egzaminacyjny ECDL (Europejski Certyfikat Umiejętności Komputerowych). Szkoła kładzie duży nacisk na przygotowanie absolwentów zgodnie z aktualnymi potrzebami rynku pracy.

Od 2001 roku w placówce realizowane są międzynarodowe projekty w ramach programów takich jak Socrates, Leonardo da Vinci, Program Uczenie się Przez Całe Życie czy Daphne III. W ramach prowadzonych działań projektowych oferujemy różnym grupom docelowym udział w wielu działaniach edukacji nieformalnej.

Naszymi grupami docelowymi są: nauczyciele, osoby bezrobotne i pracujące, osoby dorosłe z trudnościami w uczeniu się, osoby niepełnosprawne, kobiety, ofiary przemocy, pracownicy socjalni, policjanci, pracownicy organizacji pozarządowych, wolontariusze, praktykanci itd.

Tematyka oferty edukacyjnej dla tych grup: szkolenia podnoszące kompetencje kluczowe, szkolenia z zakresu e-learningu, zapobiegania przemocy i interwencji itp.

Metody pracy edukacyjnej z tymi grupami: spotkania, seminaria konferencje, warsztaty edukacyjne, warsztaty edukacyjno-kulturowe, szkolenia internetowe, szkolenia tradycyjne

Tytuł warsztatu: 
Empowering victims of domestic violence (Wsparcie Ofiar Przemocy Domowej)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU13-05058
Data realizacji warsztatu: 
09.05.2010 - 15.05.2010
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
3
Cele warsztatu: 
  • zbudowanie zaufania uczestniczek i wzmocnienie ich psychicznie by skutecznie i na dobre wydostały się z kręgu przemocy
  • wymiana doświadczeń i wsparcie koleżeńskie
  • porównanie sytuacji i wsparcia jakie otrzymują ofiary przemocy w różnych krajach
  • poznanie innych kultur

Uwagi: Interaktywne warsztaty miały pokazać uczestniczkom, że w każdym momencie życia, poprzez udział w różnych formach kształcenia, można poprawić własne życie oraz życie własnych dzieci. Dzielenie się doświadczeniami z innymi kobietami o podobnych doświadczeniach to bardzo ważny element warsztatów. Uczestniczki, które często czują się osamotnione w swoim problemie, uświadomiły sobie, że przemoc to problem, który istnieje nie tylko w jej domu. To problem kobiet w całym społeczeństwie, problem każdego kraju. Rozwiązanie może być podobne i zawsze istnieje wyjście z każdej, nawet najtrudniejszej, sytuacji. Organizatorzy warsztatów założyli, że jeśli uczestniczki wrócą do domu gotowe do walki o ich prawa i niezależność, cele warsztatu zostaną osiągnięte.

Obszary tematyczne: 
  • Przemoc – postawy, stereotypy, role społeczne
  • Aspekty komunikowania się w zaleŜności od płci, świadomość relacji
  • Nauka rozładowywania stresu i agresji poprzez taniec
  • Technologie informacyjno-komunikacyjne
  • Wymiana interkulturowa
Kraj uczestników: 
Holandia
Litwa
Malta
Polska
Portugalia
Liczba uczestników: 
2
3
4
3
3
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja warsztatów rozpoczęła się w listopadzie 2009 roku i trwała nieustannie podczas międzynarodowych wydarzeń w CKU Sopot lub międzynarodowych spotkań partnerów projektów w innych krajach europejskich, w których realizację zaangażowane jest CKU Sopot. Warsztaty promowane były również poprzez nieformalne spotkania i stronę internetową organizacji: http://www.cku.sopot.pl

Z doświadczenia wiemy, że najlepszym sposobem na rekrutację jest bezpośredni kontakt z grupami docelowymi lub organizacjami pracującymi na rzecz grup docelowych. Ofiary przemocy to osoby, które są wyjątkowo trudne do rekrutowania na szkolenie przez organizację z innego kraju. W tym wypadku jedynym racjonalnym sposobem rekrutacji był poprzez bezpośredni kontakt (telefon, Skype, spotkanie), który nawiązaliśmy z pracownikami organizacji pracującymi na rzecz ofiar przemocy występując z propozycją przeprowadzenia warsztatów dla ich podopiecznych. O warsztatach powiadomionych zostało osiem organizacji działających na rzecz kobiet w krajach europejskich (Niemcy, Austria, Szwecja, Malta, Portugalia, Holandia) oraz jedna z Polski. Pozytywny odzew początkowo był od wszystkich organizacji. Niektóre z ww. organizacji były bardzo pomocne w zorganizowaniu wyjazdu podopiecznych na warsztaty w Polsce, inne dały kontakt do zidentyfikowanych podopiecznych i to z nimi organizatorki warsztatów kontaktowały się bezpośrednio.

Grupa docelowa uczestników: 

Ofiary przemocy domowej w krajach Unii Europejskiej

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Dzień 1 (09-05-2010 r.)

Sprawy organizacyjne, przyjazd, wspólna kolacja uczestniczek z organizatorkami warsztatów i prowadzącymi warsztaty

Dzień 2 (10-05-2010 r.)

Aspekty komunikowania się w zależności od płci: oczekiwania uczestniczek, poznawanie siebie, „przełamywanie lodów”, wstępna ocena umiejętności uczestniczek, świadomość relacji, postaw, stereotypów, ról społecznych, mój profil komunikacyjny, komunikowanie się kobiet a mężczyzn, współpraca

Dzień 3 (11-05-2010 r.)

Aspekty komunikowania się w zależności od płci cd.: wzmocnienie osobowości; rozwiązywanie problemów

Dzień 4 (12-05-2010 r.)

Nauka rozładowywania stresu i agresji poprzez tańce afrykańskie: wprowadzenie – wykład o pierwotnych formach i funkcjach tańca; społeczne funkcje tańca w kulturach pierwotnych; możliwości ruchu własnego ciała, oswojenie przestrzeni w relacji z innymi; taniec afrykański, taniec rąk; masaże relaksacyjne, taniec senegalski, elementy improwizacji tanecznej  jako metoda relaksacji – taniec z emocjami

Dzień 5 (13-05-2010 r.)

Poznawanie innych kultur; zwiedzanie Gdańska; spotkania integracyjne

Dzień 6 (14-05-2010 r.)

Technologie informacyjno-komunikacyjne: wprowadzenie do wykorzystania nowych technologii, komunikacja on-line, e-forum, platforma http://moodle.cku.sopot.pl; możliwości komunikowania się z uczestniczkami warsztatów w przyszłości; przetwarzanie tekstów i obrazów; publikowanie zdjęć w Internecie, tworzenie filmów ze zdjęć; uroczyste rozdanie certyfikatów podczas kolacji pożegnalnej

Dzień 7 (15-05-2010 r.)

Sprawy organizacyjne; wyjazd uczestniczek

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Organizatorki i prowadzący warsztaty uczestniczyli w warsztatach oraz w spotkaniach nieformalnych, jedli wspólnie posiłk

Uczestniczki warsztatów miały zapewniony transport z lotniska do hotelu i z powrotem oraz transport lokalny (taksówki, pociąg).

Uczestniczki warsztatów otrzymały wszystkie praktyczne informacje przed przylotem/przyjazdem do Polski tj. program, mapy, opis organizatora warsztatów, informacje turystyczne o regionie i najważniejszych zabytkach, opis miejsca zakwaterowania, dane do kontaktu do taksówkarza i organizatorek warsztatów, informacje na temat prognozy pogody, waluty i jej przelicznika itd.

Uczestniczki zakwaterowane zostały w jednym hotelu w pokojach jednoosobowych w bardzo dobrej lokalizacji – 5 minut od miejsca szkolenia i 5 minut od plaży oraz 10 minut od sopockiego mola.

Śniadania zapewnione były w hotelu, obiady i kolacje w znanych restauracjach z polskim jedzeniem w Sopocie i Gdańsku.

Transport zapewniony był przez korporację, z którą organizator ma podpisaną umowę o współpracy. Wieloletnia współpraca CKU Sopot z pracownikami korporacji (właściciel, dyspozytorka, taksówkarze) z bardzo dobrą znajomością języka angielskiego, również miała zapewnić jakość usług i poczucie bezpieczeństwa w obcym kraju dla uczestniczek warsztatów.

Nauczone przykrymi doświadczeniami z poprzednich akcji wynikające z rezygnacji beneficjentów z konkretnych działań w ramach różnych akcji i związane z tym nie przyjęcie przez organizacje wdrążające poniesionych wydatków jako kwalifikowane, organizatorki warsztatów postanowiły zabezpieczyć się przed ewentualnymi tego typu sytuacjami. Organizacje międzynarodowe, które zadeklarowały chęć wytypowania na warsztaty swoich podopiecznych w dalszej fazie rozmów miały zobowiązać się do pokrycia kosztów transportu z góry, i zgodnie z podpisaną umową współpracy w ramach organizacji warsztatów, miały ubiegać się o ich refundację tuż po przyjeździe uczestniczek na warsztaty w Polsce. Takich wydatków, z różnych powodów, nie mogły pokryć organizacje z Niemiec, Austrii i Szwecji w związku z czym, ostatecznie nie doszło do podpisania umowy między nimi a CKU Sopot jako organizatorem warsztatów. Spowodowało to, że liczba uczestniczek warsztatów (poza uczestniczkami z Polski) była mniejsza niż oczekiwana – 12 zamiast 15. Dodatkową barierą okazał się tu limit Narodowej Organizacji dotyczący maksymalnego odsetka uczestniczek na warsztatach z jednego kraju (maksymalnie 1/3 uczestniczek).

Organizacja z Holandii pokryła wydatki za trzy uczestniczki, które miały wziąć udział w warsztatach. Mimo podpisanego formularza rejestracyjnego, zakupionych polis i biletów lotniczych, jedna z uczestniczek na krótko przed wyjazdem na warsztaty zrezygnowała z uczestnictwa w działaniu. Powodem był powrót do swojego partnera. Po zakończeniu warsztatów kobieta znów pobita wróciła do schroniska przy ośrodku pomocy społecznej. Tego typu zachowań od tej grupy docelowej organizatorzy warsztatów mogli się niestety spodziewać. W tym przypadku wydatki za kobietę, która zrezygnowała z uczestnictwa pokryte zostały przez organizację z Holandii.

Ewaluacja i monitoring: 

Co najmniej jedna z dwóch organizatorek warsztatów obecna była na poszczególnych sesjach. Na zakończenie każdego dnia, uczestniczki wypełniały bardzo krótkie ankiety, specjalnie skonstruowane w prosty obrazkowy sposób, aby uniknąć nieporozumień wynikających z użycia zaawansowanego słownictwa. Wyniki z ankiet każdorazowo omawiane zostały z osobami prowadzącymi zajęcia. Organizatorki warsztatów, aby nie stwarzać wrażenia  „osób z zewnątrz” czy „oceniających” prowadzących i uczestniczki, organizatorki aktywnie uczestniczyły w warsztatach jednocześnie obserwując postępy grupy i proces integracji pełniąc „dyskretnie” rolę ewaluatorek. Pomogło to również na bieżąco kontrolować sytuację w potencjalnie trudnych momentach dla uczestniczek wynikających początkowo głównie z trudności w płynnym komunikowaniu się w języku angielskim (upewnianie się, że uczestniczki wszystko zrozumiały, że prowadzący nie mówi zbyt szybko itd.).

Ponadto organizatorki w trakcie dyskusji, zarówno z uczestniczkami jak i prowadzącymi dokonywały analizy i wniosków zachęcając wszystkie kobiety do wyrażania swojej opinii na bieżąco.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

REZULTATY / UCZESTNICZKI

  • Wzmocnienie pewności siebie i nabranie odwagi, żeby kontynuować wychodzenie z kręgu przemocy (spotkanie się z kobietami z innych krajów Europejskich, które przerwały „błędne koło przemocy”, ich przykłady miały pomóc innym uczestniczkom warsztatów wytrwać w postanowieniu i nie powrócić do tego „koła”)
  • Poznanie sposobów rozładowywania złości i radzenia sobie z gniewem
  • Podniesienie umiejętności w zakresie komunikowania się w języku angielskim
  • Nabycie umiejętności w zakresie komunikacji elektronicznej i wymiany doświadczeń w sieci
  • Poszerzenie wiedzy na temat kraju goszczącego oraz państw uczestników i ich kultur
  • Udział w kształceniu ustawicznym (przekonanie się, że uczenie się przez całe życie może mieć różne formy, rozważenie wyboru odpowiednich form kształcenia ustawicznego dla siebie)
  • Zwiększenie umiejętności społecznych
  • Zwiększenie motywacji do wyjścia z kręgu przemocy – podjecie radykalnych decyzji zmieniających sytuację w rodzinie
  • Zmiana postawy w stosunku do kobiet w najbliższym otoczeniu, które także są ofiarami przemocy w domu – motywowanie ich do zmiany postawy poprzez wsparcie koleżeńskie
  • Zmiana postawy w życiu zawodowym i prywatnym (np. jak zachowywać się w pracy w relacjach damsko-męskich; jak być asertywną; jak bronić siebie w trudnych sytuacjach w rodzinie w relacjach z Partnerem i rodziną)

REZULTATY / PROWADZĄCY WARSZTATY I ORGANIZATORZY

  • Nowe doświadczenia wykorzystywane w pracy codziennej i w życiu prywatnym

REZULTATY / ORGANIZACJA NA POZIOMIE LOKALNY

  • Zacieśnienie współpracy z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej w zakresie (Punkt Interwencji Kryzysowej) – zainteresowanie dalszymi tego rodzaju działaniami z zakresu edukacji nieformalnej dla ofiar przemocy dla podopiecznych MOPS-u
  • Poszerzanie zakresu działań Centrum Kształcenia Ustawicznego w Sopocie – pełnienie funkcji nie tylko dydaktycznej, ale także opiekuńczo-wychowawczej – zainteresowanie dalszymi tego rodzaju działaniami z zakresu edukacji nieformalnej ze strony opiekunów semestrów dla ich słuchaczek

REZULTATY / ORGANIZACJA NA POZIOMIE MIĘDZYNARODOWYM

  • Zacieśnienie współpracy z organizacjami wspierajacymi ofiary przemocy w Europie
Upowszechnianie rezultatów: 

Elementy programu warsztatów umieszczone zostały w aplikacji projektu w ramach programu DAPHNE III (konkurs 2010), którego celem jest wypracowanie innowacyjnych szkoleń dla pracowników policji i innych profesjonalistów mających bezpośredni kontakt z ofiarami przemocy. Elementy programu warsztatów wykorzystane zostaną w realizowanym obecnie przez CKU Sopot międzynarodowym projekcie PACT - Promowanie międzynarodowej współpracy i szkoleń w obszarze przemocy domowej (Promoting Awareness for Cooperation and Training in the Field of Domestic Violence) <http://pact-eu.org/> Ponadto osoby prowadzące szkolenie (psycholodzy) wykorzystują zdobyte doświadczenie podczas codziennej pracy.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Uczestniczka 1: „Początkowo język był trudny, ale z dnia na dzień szło coraz lepiej”

Uczestniczka 2: „Organizatorzy przygotowali wszystko w najmniejszych szczegółach”

Uczestniczka 3: „Organizatorki dołożyły wszelkich starań by zapewnić sukces warsztatów oraz naukę w przyjemnych warunkach dla wszystkich uczestniczek.”

Uczestniczka 4: „Trenerzy byli dobrze dobrani.”

Uczestniczka 5: „Oczekiwałam trochę więcej zajęć na temat samoświadomości i własnego rozwoju.”

Uczestniczka 6: „Wszystko poszło OK.”

Uczestniczka 7: „Jestem bardzo szczęśliwa, że miałam możliwość uczestniczyć w tych warsztatach. To bardzo ważne doświadczenie. Chciałabym podziękować wszystkim, którzy przyczynili się do zorganizowania warsztatów. DZIĘKUJĘ.”

Uczestniczka 8: „To były na prawdę interesujące warsztaty. Dużo się nauczyłam. Potrzebowałam tego. Na pewno pomoże mi to w pokonywaniu trudności w życiu. DZIĘKUJĘ.”

Uczestniczka 9: „Czasami tematyka warsztatów mogłaby bardziej dotyczyć przykładów i sytuacji z życia wziętych uczestniczek (dotyczy dwóch pierwszych dni). Obecna sytuacja uczestniczek nie zawsze brana była pod uwagę. Część dotycząca ICT: Podobała mi się Picasa, pozostałe narzędzia były mi znane. Tańce OK. ale za dużo. Zbyt krótko w Starym Mieście Gdańsk.”

Uczestniczka 10: „Tłumaczenie z polskiego na rosyjski i na odwrót czasami zajmowało sporo czasu.”

Uczestniczka 11: „Świetna robota!!!

Uczestniczka 12: „Dziękuję!!! Znów byłam szczęśliwa!!!

Urszula Hadrych - organizatorka: „Organizacja warsztatów wymaga bardzo dużego zaangażowania i ciężkiej pracy, ponieważ osoby uczestniczące w warsztatach muszą czuć się „zaopiekowane” cały czas. Często oznacza pracę od wczesnych godzin rannych do dwudziestej drugiej i później – w zależności od czasu zakończenia kolacji. Wymaga również odporności psychicznej, ponieważ podczas spotkań nieformalnych wszystkie kobiety opowiadają o swoich problemach, które są bardzo trudne. Mimo to, praca ta daje dużą przyjemność, ponieważ większość uczestniczek bardzo ceni sobie warsztaty i bardzo sympatycznie wyraża wdzięczność w formie uśmiechu, podziękowań, chwalenia warsztatów.”

Sylwia Knot - organizatorka: „Zorganizowanie takich warsztatów to ciężka i stresująca praca, ale rezultaty są tego warte.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Tego typu akcje mają jeszcze jedno istotne znaczenie. Bez wątpienia nakierunkowanie są na zwiększanie, poprawę jakości i dostępności mobilności osób biorących udział w kształceniu dorosłych oraz zwiększenie i podnoszenie jakości współpracy pomiędzy organizacjami zajmującymi się kształceniem dorosłych w Europie. Są to jedne z kilku celów programu Grundtvig, w ramach którego warsztaty zostały sfinansowane.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Sylwia Knot
Data wypełnienia formularza/karty: 
15.10.2010

Teresa Sałata

Tematyka działań: 
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Akcja: 
Kursy doskonalenia zawodowego kadry dla edukacji dorosłych
Imię i nazwisko: 
Teresa Sałata
Stanowisko pełnione w organizacji: 
Nauczyciel fizyki
Nazwa organizacji, z której był składany wniosek: 
Centrum Nauki i Biznesu „Żak” Filia Tychy
Pełny adres organizacji: 
ul. Grota Roweckiego 42, 43-100 Tychy
E-mail: 
teresa.sa@wp.pl
Tytuł szkolenia: 
Earth, land, territory, my region, my town, my village, our landscapes and satellites to observe and map. Module on remote sensing and digital mapping.
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-3-PL1-GRU03-14492
Data realizacji
Termin wyjazdu: 
11.04.2011 - 15.04.2011
Organizator szkolenia: 
Centre Scolaire du Sacre-Coeur, Charleroi, Belgia partnerstwo z Agrupamento Eugenio de Andrade, Porto, Portugalia
Kraj: 
Portugalia
Miasto bądź rejon: 
Porto
Opis szkolenia i jego wpływu: 

Od wielu lat pracuję jako nauczyciel fizyki w sektorze edukacji dla dorosłych - w Liceum Ogólnokształcącym i Uzupełniającym Liceum Ogólnokształcącym. Moich słuchaczy można pogrupować nie tylko ze względu na wiek, ale też pod względem oczekiwań, potrzeb, zachowań, aktywności. Wielu z nich powraca do nauki po kilku latach, ale są też tacy, którzy kontynuują naukę w sektorze dla dorosłych po niepowodzeniach w szkołach młodzieżowych. Różny przekrój słuchaczy wymaga ode mnie stosowania różnorodnych metod. To nie nowość dla nauczyciela, ale w sektorze edukacji dorosłych stosowanie ich ma też inne zadanie, może nawet ważniejsze od opanowania materiału przez słuchaczy, które najczęściej można podsumować jako „trzy razy Z” (zakuć, zdać, zapomnieć) – ma zmienić nastawienie do edukacji. Może to objawić się w najróżniejszy sposób: od chęci oglądania programów popularno-naukowych, czytania książek, przeglądania prasy naukowej i stron internetowych, edukacyjnego wpływu na swoją rodzinę aż do podjęcia decyzji o dalszej nauce i innego podejścia do kwestii edukacyjnych, zrozumienia wagi edukacji w kształtowaniu postaw społecznych. Sprawę oddziaływania na postawę słuchaczy utrudnia nie tylko ograniczony limit godzin, ale także inne ich obowiązki, które jednak nie zwalniają ich od wykonywania tzw. zadań domowych. Praca własna słuchacza stanowi bardzo ważny element edukacji. Dla mnie już dawno zniknęło zadanie domowe w formie wielostronicowych referatów na określony temat. Zadanie domowe: tak; korzystanie z Internetu: tak; zadanie krótkie, ale wymagające indywidualnego wkładu słuchacza. Dlatego pomocne dla mnie są szkolenia ukazujące wykorzystanie nowoczesnych technik w edukacji. Szukam takich szkoleń i myślę, że umiejętności jakie nabyłam podczas kursu w Portugalii wpłyną na efektywność mojej pracy.

Kurs, w którym uczestniczyłam, dotyczył zastosowania nowych metod i technologii w nauczaniu m.in. fizyki i astronomii. Tematem szkolenia było wykorzystanie sztucznych satelitów w teledetekcji. Bardzo szerokie zagadnienie. Ja chciałam poznać możliwości, jakie dają sztuczne satelity przy omawianiu zagadnień z fizyki i astronomii, wykorzystanie programów tworzonych dzięki ich przesyłom w samodzielnej pracy słuchacza. Koncentrowałam się na programach bezpłatnych, ogólnodostępnych, jak również chciałam poznać możliwości pracy za pośrednictwem europejskich czy światowych stron internetowych.

Przed wyjazdem organizator zwrócił się do każdego z uczestników z prośbą o opisanie własnych oczekiwań co do kursu. Było to bardzo dobre rozwiązanie, gdyż wśród uczestników byli nauczyciele różnych przedmiotów: fizyki, geografii, informatyki, kartografii i organizacji lasu. Wcześniejsze rozeznanie pomogło przygotować i przeprowadzić zajęcia tak, aby każdy z uczestników był zadowolony.

Kurs miał rozpocząć się w poniedziałek, ale organizator zaproponował wcześniejszy przyjazd, aby niedzielę spędzić zarówno na poznaniu miasta jak i siebie wzajemnie. Była to tylko luźna propozycja, ale wszyscy uczestnicy przyjechali dzień wcześniej. W rozmowach każdy przybliżył swoją osobę i pracę, miasto, kraj, nie brakowało tematów związanych z edukacją. Każdego dnia zajęcia trwały od 9.00 do 16.00 z dłuższą jedną przerwą na obiad. Były prowadzone w szkole w pracowni komputerowej - uczniowie mieli wówczas, zgodnie z portugalskim kalendarzem roku szkolnego, tygodniową przerwę w nauce. Zajęcia wyglądały w ten sposób, że na początku dany temat był przedstawiany przez prowadzącego, a my śledziliśmy jego działania z określonym programem na ekranie „krok po kroku”. Następnie, zaopatrzeni również w materiały literalne, powtarzaliśmy to samo ćwiczenie albo dokonywaliśmy w nim zmian (np. praca na innym terenie mapy - zdjęcia przesłanego przez satelitę czy zmiana parametrów mapy - inna data, godzina, miejsce itp.). Pracowaliśmy indywidualnie, każdy przy swoim stanowisku komputerowym, na którym wcześniej zainstalowano potrzebne oprogramowanie. Podczas naszych ćwiczeń prowadzący był stale do naszej dyspozycji. Pamiętał, którymi tematami każdy z nas jest bardziej zainteresowany i przy omawianiu danej tematyki zwracał większą uwagę na daną osobę. Tak było też gdy doszliśmy do tematów wykorzystywanych konkretnie w nauczaniu fizyki i astronomii. Takie szkolenia, oparte na nauce przez praktykę, najbardziej mi odpowiadają. Nie bez znaczenia był również fakt, że prowadzili je nauczyciele, którzy na co dzień wykorzystują omawiane programy. Co jeszcze bardzo mi się spodobało – każdy z uczestników oprócz materiałów w języku angielskim otrzymał również (te najważniejsze dla niego) - w swoim języku. Organizator z Portugalii zorganizował również wycieczkę fakultatywną po okolicach Porto z uwzględnieniem najbardziej znanych historycznie miejsc. Organizacyjnie wszystko było dobrze zaplanowane - wszyscy uczestnicy byli zakwaterowani w jednym hotelu w centrum Porto, blisko stacji metra, co ułatwiało dojazd do szkoły, jak również pozwalało na atrakcyjne spędzanie czasu po zajęciach.

Ze szkolenia jestem bardzo zadowolona, co zauważyli zarówno nauczyciele jak i słuchacze, gdy relacjonowałam im przebieg kursu. Dokonałam przemyśleń na temat wykorzystania zdobytej wiedzy i w przyszłym roku szkolnym zamierzam wprowadzać pracę z TIK jako stały element nauczania i uczenia się. Opierając się na reakcji większości słuchaczy, gdy o tym informowałam, myślę, że efekty będą większe niż praca z podręcznikiem. Zajęcia planuję zarówno w pracowni komputerowej, gdy będzie konieczność użycia Internetu, np. przy korzystaniu z ogólnodostępnych stron NASA, jak i z wykorzystaniem laptopów słuchaczy, np. podczas wykorzystania programu Google Earth. Możliwa jest praca indywidualna lub w grupach – w zależności od bazy sprzętowej. Na początek chciałabym, realizując tematy dotyczące astronomii, omówić działanie i możliwości programu Google Earth, a w późniejszym terminie wykorzystam strony internetowe, np. przy omawianiu alternatywnych źródeł energii przeanalizujemy nasłonecznienie w różnych miejscach Ziemi. Pierwsze zajęcia pomogą mi zorientować się jak słuchacze radzą sobie z zapisami w języku angielskim. Zależnie od tego zaplanuję dla nich prace indywidualne.

Szkolenie zagraniczne, oprócz możliwości poznania nowych metod pracy, porównania systemów edukacyjnych umożliwiło mi bezpośredni kontakt z nauczycielami europejskimi. Rozmowy z nimi i innymi osobami są dla mnie najlepszym sposobem wzajemnego poznania się, zrozumienia, nawiązania dalszych kontaktów. Mogłam także sprawdzić swoje umiejętności językowe. Poznałam nowy kraj, zainteresowałam się jego historią i kulturą. Szkolenie zagraniczne to bardzo specyficzne doświadczenie nie tylko w zakresie pracy zawodowej. Polecam je każdemu nauczycielowi.

Subskrybuje zawartość

Switch style