Polska

Całodzienna i pobytowa opieka i wsparcie osób w starszym wieku z dezorientacją w Unii Europejskiej

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Edukacja zdrowotna
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 

Starostwo Powiatowe pl. Dominikański 3, 37-700 Przemyśl

Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Jadwiga Żmuda
0048 16 678 50 54 w.266
jotzmuda@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Partnerami w projekcie ze strony polskiej były dwie instytucje: Starostwo Powiatowe w Przemyślu, jako jednostka administracji samorządu terytorialnego odpowiedzialna za politykę społeczną na terenie powiatu, oraz Zakład Opiekuńczo-Leczniczy w Przemyślu – zajmujący się bezpośrednio opieką nad ludźmi starszymi, chorymi, w tym cierpiącymi z powodu dezorientacji.

Głównymi grupami docelowymi projektu byli pracownicy domów opieki społecznej, w których przebywają na stałe lub tylko w ciągu dnia, osoby starsze z różnymi schorzeniami, w tym z demencją i dezorientacją.

W każdej z tych instytucji pracownicy uczestniczą w szkoleniach zewnętrznych i wewnętrznych, służących podniesieniu kwalifikacji personelu, w celu podniesieniu jakości sprawowanych usług opiekuńczych nad ludźmi starszymi.

Szkolenia dotyczą zarówno pogłębienia wiedzy na temat procesu starzenia się ludzi, na temat objawów dezorientacji oraz form jej leczenia i postępowania z ludźmi starszymi i chorymi, jak również na temat obsługi specjalistycznego sprzętu ułatwiającego pracę personelowi (np. podnośników, stosowanych w łazienkach, sprzętu rehabilitacyjnego itp.).

Praca edukacyjna prowadzona jest w formie wykładów, warsztatów oraz dyskusji z wymianą doświadczeń.

Kierownictwo Zakładu Opiekuńczo - Leczniczego w Przemyślu organizuje cykliczne szkolenia personelu zarówno w swojej siedzibie, jak i kieruje wybranych pracowników na szkolenia specjalistyczne do profesjonalnych instytucji szkoleniowych.

Starostwo Powiatowe w Przemyślu posiada również bogate doświadczenie w organizacji szkoleń, skierowanych do różnych grup odbiorców. Szkolenia te realizowane są głównie w formie wykładów i warsztatów przez profesjonalnych wykładowców, którym zlecane jest przygotowanie szkoleń o określonej tematyce.

Realizowane były m.in. szkolenia dla samorządowców, nauczycieli i uczniów szkół ponadgmnazjalnych przedsiębiorców, rolników, bezrobotnych, organizacji pozarządowych.

Tytuł projektu: 
Całodzienna i pobytowa opieka i wsparcie osób w starszym wieku z dezorientacją w Unii Europejskiej
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2008-1-FR1-GRU06-00250 3
Lata realizacji: 
2008 - 2010
Kraje uczestniczące: 
Francja, Rumunia, Szwecja, Węgry, Polska
Cele projektu: 
Głównym celem projektu była wymiana doświadczeń oraz wzajemne uczenie się najlepszych praktyk stosowanych w opiece nad ludźmi starszymi, cierpiącymi z powodu dezorientacji, w poszczególnych krajach europejskich, uczestniczących w projekcie. Celem projektu była też wymiana doświadczeń instytucji społecznych i szkoleniowych oraz organów administracji, odpowiedzialnych za politykę społeczną na swoim terenie.
Obszary tematyczne: 

Obszarami tematycznymi edukacji osób dorosłych były następujące zagadnienia:

- pogłębienie wiedzy w zakresie zrozumienia potrzeb ludzi starszych z dezorientacją,

- usprawnienie praktyk opiekuńczych, stosowanych w placówkach opieki społecznej pod kątem lepszej jakości opieki oraz ułatwienia pracy personelowi,

- wymiana międzynarodowych doświadczeń i wiedzy na temat polityki społecznej realizowanej w równych krajach, poznanie najlepszych praktyk w funkcjonowaniu instytucji.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchaczami byli wszyscy pracownicy placówek opiekuńczych i instytucji socjalnych uczestniczących w projekcie w każdym z krajów partnerskich.

W międzynarodowych wizytach studyjnych mogli uczestniczyć tylko niektórzy pracownicy i słuchacze.

Przekazywali oni następnie pozyskaną wiedzę na spotkaniach szkoleniowych z pozostałymi pracownikami w swoich instytucjach. W polskiej części projektu słuchaczami byli nie tylko pracownicy Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Przemyślu, ale też innych placówek opiekuńczych z terenu miasta Przemyśla i powiatu przemyskiego, takich jak: Dom Pomocy Społecznej w Huwnikach oraz Dom Pomocy Społecznej w Przemyślu.

W grupie słuchaczy znajdował się przede wszystkim personel bezpośrednio zajmujący się opieką nad ludźmi starszymi, tj, - pielęgniarki, - asystenci medyczni, - rehabilitanci, - pracownicy terapii zajęciowej, - psychologowie, - personel pomocniczy.

Jakie były początki projektu: 

Inicjatorem projektu był węgierski Urząd Województwa Heves w Egerze, z którym Powiat Przemyski współpracuje od 2003 r. w ramach porozumienia o współpracy partnerskiej pomiędzy regionami Doskonale układająca się współpraca polsko-węgierska stale rozszerza się o nowe płaszczyzny i nowe instytucje.

Jedną z tych instytucji był Dom Pomocy Społecznej województwa Heves, który zaproponował współpracę międzynarodową w dziedzinie socjalnej. Ta placówka wspólnie z Urzędem Województwa Heves zorganizowały wizytę przygotowawczą w Egerze w styczniu 2008 r., na którą zaproszono przedstawicieli administracji i placówek społecznych z regionów partnerskich województwa Heves, tj. Loary Atlantyckiej z Nantes we Francji, Karlsbad w Szwecji, Kovasna w Rumunii i Powiatu Przemyskiego w Polsce.

Przedmiotem wizyty przygotowawczej było opracowanie wstępnej koncepcji projektu partnerskiego dotyczącego współpracy między placówkami opiekuńczymi zajmującymi się opieką nad ludźmi starszymi, z demencją.

Ze strony polskiej w wizycie uczestniczyła delegacja Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Przemyślu.

Wstępna koncepcja projektu opracowana podczas wizyty przygotowawczej w Egerze była następnie uzgadniana i korygowana przez partnerów drogą telefoniczną i e-mailową.

W efekcie został opracowany projekt partnerski pod tytułem ”Całodzienna i pobytowa opieka i wsparcie osób starszych z dezorientacją w Unii Europejskiej”, który został złożony w terminie naboru w 2008 r. do Narodowych Agencji Programu Grundtvig każdego z państw, uczestniczących w projekcie. Projekt został zaakceptowany przez wszystkie Narodowe Agencje i w II półroczu 2008 r. rozpoczęto jego realizację. Koordynatorem Projektu była francuska organizacja szkoleniowa dla personelu placówek socjalnych CEFRAS we Francji. Koordynacją polskiej części projektu zajmowało się Starostwo Powiatowe w Przemyślu.

 

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu odbyło się 5 spotkań partnerów projektu w poszczególnych państwach, tj. Francji, Polsce, Szwecji, Rumunii i Węgrzech.

W trakcie każdego spotkania zorganizowane były seminaria poświęcone ogólnym zagadnieniom polityk społecznych w każdym kraju, systemowi edukacji i szkoleń dla pracowników sfery społecznej, metodom opieki nad ludźmi starszymi.

Ponadto odbywały się wizyty studyjne w instytucjach zajmujących się opieką nad ludźmi starszymi.

Po każdym spotkaniu opracowywane były oceny praktyk stosowanych w danym kraju przez wszystkich uczestników projektu, wg wzoru wspólnego dla wszystkich. Oceniano m.in. środowisko zewnętrzne i wewnętrzne placówek opiekuńczych, wyposażenie w sprzęt ułatwiający funkcjonowanie pensjonariuszom i personelowi, metody opieki, sposób zarządzania placówką, kontakty z rodzinami pensjonariuszy, itp.

Na początku każdego kolejnego spotkania dyskutowano wspólnie arkusze ocen praktyk stosowanych w poprzednim państwie.

I spotkanie partnerów Projektu: Nantes,  Francja, 19-23.10.2008 r.

W spotkaniu uczestniczyło 12 osób – przedstawicieli instytucji społecznych i administracji z  regionów partnerskich projektu z Węgier, Szwecji, Rumunii i Polski (2 osoby tj: Dyrektor Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Przemyślu koordynator polskiej części projektu, przedstawiciel  Starostwa Powiatowego w Przemyślu) oraz liczna grupa przedstawicieli francuskich instytucji i placówek opiekuńczych.

W programie spotkania odbyła się część szkoleniowo-warsztatowa oraz 2 wizyty studyjne w dwóch domach pomocy społecznej (Le Clos du Moulin i L’Immacule).

Program szkoleniowy realizowany był w siedzibie instytucji szkoleniowej CEFRAS i obejmował m.in. tematykę francuskiej polityki społecznej i warunków socjalnych regionu Loara Atlantycka.

Szczególnie ciekawym tematem było omówienie metody Naomi Feil (amerykańskiej psycholog), łączącej profesjonalizm personelu opiekuńczego w domach pomocy społecznej z empatią i zrozumieniem  w stosunku do pensjonariuszy tego typu placówek.

Podczas wizyty w domach pomocy społecznej odbywały się spotkania z personelem i mieszkańcami domów, oglądano wyposażenie i sprzęt specjalistyczny, dyskutowano na temat stosowanych metod opiekuńczych i zajęć rehabilitacyjnych. Uczestniczono również w zajęciach terapii zajęciowej dla pensjonariuszy domów.

II spotkanie partnerów Projektu: Przemyśl, Polska, 22-24.04.2009 r.

W spotkaniu uczestniczyło 21 osób delegacji zagranicznych z Francji, Szwecji, Węgier i Rumunii oraz przedstawiciele władz lokalnych i instytucji społecznych z terenu miasta Przemyśla i powiatu przemyskiego.

W programie spotkania odbyło  się  seminarium Pt.  „Starzenie się ludności wspólnym problemem państw Unii Europejskiej”, podczas którego prezentowane były wykłady na temat fizjologicznych aspektów starzenia się organizmu, polityki  społecznej i systemu opieki nad ludźmi starszymi w Polsce, systemu szkoleniowego w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem kadr medycznych i opieki społecznej.

Odbyły się również 3 wizyty studyjne w placówkach pomocy społecznej: 1.Zakładzie Opiekuńczo-leczniczym w Przemyślu 2.Domu Pomocy Społecznej w Przemyślu 3.Domu Pomocy Społecznej w Huwnikach W każdej z tych instytucji odbyły się spotkania międzynarodowych gości z kierownictwem, personelem oraz pensjonariuszami. Zapoznawano się z metodami opiekuńczymi, dyskutowano na temat funkcjonowania tych placówek, uczestniczono w warsztatach terapii zajęciowej oraz przygotowanym programie artystycznym w wykonaniu pensjonariuszy.

III spotkanie partnerów Projektu: Sunne, powiat Karlsbad, Szwecja, 21-24. 09.2009 r.

Uczestnikami spotkania była grupa 21 międzynarodowych uczestników – przedstawicieli administracji oraz placówek opiekuńczych z Francji,  Węgier, Rumunii i Polski. W spotkaniu uczestniczyły 4 osoby z Polski tj:

- Dyrektor Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Przemyślu

- Koordynator polskiej części projektu, przedstawiciel Starostwa Powiatowego w Przemyślu

- Przełożona pielęgniarek w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w Przemyślu

- pielęgniarka w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w Przemyślu

Program spotkania,  podobnie. jak w przypadku poprzednich wizyt składał się z części szkoleniowo – informacyjnej oraz wizyt studyjnych w placówkach zajmujących się opieką nad ludźmi starszymi z dezorientacją.

Podczas części szkoleniowej zapoznano się z zasadami polityki społecznej w Szwecji oraz funkcjonowaniem instytucji opiekuńczych i socjalnych.

W ramach wizyty studyjnej były zwiedzane dwie placówki, zajmujące się opieką i wsparciem starszych ludzi z problemami dezorientacji, tj.

- Centrum Pamięci w Sunne

- Dom Dziennego Pobytu w Sunne. Uczestniczono również w programie artystycznym (występ lokalnego zespołu pieśni i tańca),  przygotowanym przez organizatorów wizyty.

IV spotkanie partnerów projektu: Sfantu Gheorge, powiat Kovasna. Rumunia, 21-24.03.2010 r. W spotkaniu uczestniczyła grupa 21 międzynarodowych uczestników, w większości tych samych osób, które uczestniczyły w poprzednich wizytach, w tym 4 osoby z Polski, tj.

- 2  przedstawicieli Starostwa Powiatowego w Przemyślu 

- 2 pielęgniarki z Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Przemyślu

Program spotkania, podobnie jak w poprzednich krajach, obejmował część informacyjno-szkoleniową na temat rumuńskiej polityki społecznej i funkcjonowania placówek opiekuńczych w Rumunii, która odbyła się w Urzędzie Powiatu Kovasna w Sfantu Gheorge.

Następnie zwiedzane były dwa domy pomocy społecznej:

- w Lemni na terenie powiatu Kovasna

- w Sfantu Gheorge

Uczestniczono w spotkaniach z kierownictwem i pracownikami tych placówek, zapoznano się z ich funkcjonowaniem oraz metodami opiekuńczymi. Pensjonariusze Domu Pomocy Społecznej w Lemni przygotowali dla gości wspaniały program artystyczny (występ chóru, program poetycki). W domu pomocy w Sfantu  Gheorge goście mieli okazję uczestniczyć w warsztatach terapii zajęciowej pensjonariuszy, z którymi prowadzono miłe rozmowy.

V spotkanie partnerów projektu: województwo Heves, Węgry, 29.06.-2.07.2010 r. W spotkaniu uczestniczyło, oprócz pozostałych delegacji międzynarodowych - 8 osób z Polski, tj. 6 osób z  Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Przemyślu (dyrektor i 5 pielęgniarek) oraz 2 osoby reprezentujące Starostwo Powiatowe w Przemyślu (Wicestarosta i Koordynator projektu).

Podczas spotkania węgierskiego, oprócz części informacyjno-szkoleniowej i wizyt studyjnych w 2 domach pomocy społecznej, odbyło się również spotkanie poświęcone wydaniu przewodnika dobrych praktyk stosowanych w instytucjach zajmujących się opieką nad ludźmi starszymi oraz podsumowanie projektu.

Wizyty studyjne odbyły się  w 2 domach pomocy społecznej:

- w Csany,

- w Parad.

Szczególnie dobre wrażenie zrobił na uczestnikach wizyty Dom Pomocy Społecznej w Parad z uwagi na piękne usytuowanie, funkcjonalność i nowoczesne rozwiązania w wyposażeniu budynku. Jest to obiekt nowy, wybudowany w 2008 r., zlokalizowany w pięknej okolicy.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
20
W wyjazdach zagranicznych: 
8
Produkty
Produkty projektu: 

Głównym produktem projektu jest „Przewodnik Zaleceń” dla pracowników placówek opiekuńczych, zajmujących się opieką nad ludźmi starszymi z dezorientacją, który powstał przy współpracy wszystkich partnerów projektu po dokonaniu syntezy arkuszy ewaluacyjnych z wizyty w każdym państwie. Przewodnik jest syntezą najlepszych praktyk, zaobserwowanych w każdym z krajów partnerskich, zbiorem spostrzeżeń i zaleceń uczestników projektu, które mają służyć ułatwieniu opieki nad ludźmi starszymi w instytucjach opiekuńczych.Przewodnik został opracowany w każdym języku partnerów projektu i jest rozpowszechniany w każdym kraju partnerskim. Produktami projektu są również materiały szkoleniowe i prezentacje z każdego spotkania informacyjno-szkoleniowego.Koordynatorzy francuscy nakręcili również film ze spotkania partnerów projektu w Polsce. W każdym z krajów w trakcie wizyty odbywały się spotkania z przedstawicielami mediów, które relacjonowały przebieg wizyt.W Starostwie Powiatowym w Przemyślu, przed rozpoczęciem realizacji projektu zorganizowano konferencję prasową z udziałem lokalnych mediów, które następnie opublikowały informacje o projekcie.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Po zakończeniu projektu zorganizowano spotkanie przedstawicieli wszystkich instytucji opiekuńczych z terenu miasta Przemyśla i powiatu przemyskiego, które odbyło się w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w Przemyślu. Wszystkie instytucje otrzymały dla swoich pracowników „Przewodnik Zaleceń”. Jest on wykorzystywany jako materiał pomocniczy, ułatwiający pracę personelowi i służący podniesieniu jakości usług opiekuńczych w stosunku do ludzi starszych.

 

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w projekcie miał bardzo korzystny wpływ zarówno na pracę Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Przemyślu, jak i Starostwa Powiatowego w Przemyślu. Wizyty międzynarodowe w 4 krajach europejskich w sposób bezpośredni przyczyniły się do nawiązania nowych kontaktów profesjonalnych, poznania polityk społecznych, metod pracy w innych krajach, poszerzenia wiedzy o warunkach życia i kulturze innych krajów. Z perspektywy czasu okazuje się, że nawiązane kontakty służą dalszej współpracy w tworzeniu nowych projektów partnerskich i przenoszą się na inne płaszczyzny. Partnerzy projektu rozważają możliwość opracowania kolejnego projektu. Pracownicy poznali zasady funkcjonowania podobnych instytucji w innych krajach oraz programy szkoleniowe dla pracowników sfery społecznej.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze, uczestniczący w wizytach poznali nowe metody podejścia do pracy z ludźmi starszymi (np. metoda Nomi Feil,. stosowana we Francji).

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

W dłuższym okresie, najlepsze praktyki w innych krajach zaobserwowane przez uczestników mobilności, wpływają inspirująco na możliwość zastosowania ich w polskich warunkach, a tym samym na poprawę funkcjonowania polskich instytucji.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Zarówno słuchacze, jak i pracownicy jednogłośnie wypowiadają się, że chętnie chcieliby uczestniczyć w jeszcze jednym tego typu projekcie współpracy międzynarodowej. Wszyscy bardzo pozytywnie oceniają przebieg wizyt międzynarodowych.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Na podstawie doświadczeń zrealizowanego projektu, wspólnie z partnerami rozważane jest przygotowanie kolejnego projektu partnerskiego z rozszerzeniem liczby partnerów na inne kraje.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Jadwiga Żmuda
Data wypełnienia formularza/karty: 
21.01.2011

"Moje miejsce w Europie" - Życie z niepełnosprawnością w Niemcy - Francja - Polska

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Wolontariat
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Młodzieży Sprawnej Inaczej "Śmiałek"
oś. Marysieńki 25, 60-683 Poznań
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Krystyna Dużewska
0048 61 828 11 55
kd@smialek.org
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Młodzieży Sprawnej Inaczej powstało w 2001 roku z inicjatywy rodziców młodzieży niepełnosprawnej, która po ukończeniu edukacji w szkole specjalnej nie miała właściwie żadnych szans na podjęcie pracy i skazana była na przesiadywanie całymi dniami w domu. Głównym celem jest zapewnienie wsparcia umożliwiającego stały rozwój, zdobywanie nowych umiejętności i doświadczeń, nabywanie samodzielności i zaradności życiowej w zróżnicowanym otoczeniu społecznym. Stowarzyszenie prowadzi Warsztaty Terapii Zajęciowej dla 35 osób oraz Środowiskowy Dom Samopomocy dla 20 osób. Od 2005 roku Stowarzyszenie jest Organizacją posiadającą status OPP.
Tytuł projektu: 
"Moje miejsce w Europie" - Życie z niepełnosprawnością w Niemcy - Francja - Polska
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2008-1-DE2-GRU06-00035 2
Lata realizacji: 
2008 - 2010
Kraje uczestniczące: 
Niemcy, Francja, Polska
Cele projektu: 

Głównym celem projektu było uświadomienie sobie, że pojęcie „Europa” stanie się bardziej namacalne i osiągalne dla osób z niepełnosprawnością intelektualną i ruchową. Cel ten miał być osiągnięty poprzez liczne spotkania i wyjazdy do organizacji partnerskich, gdzie prowadzone były warsztaty i spotkania ukazujące różnice społeczne i kulturowe. Dodatkowym celem było porównywanie przez opiekunów metod kształcenia i pracy z osobami niepełnosprawnymi w poszczególnych krajach.

Obszary tematyczne: 
edukacja międzykulturowa, wolontariat, grupy docelowe o specjalnych potrzebach
Grupa docelowa słuchaczy: 

Osoby z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym, oraz mózgowym porażeniem dziecięcym.

Jakie były początki projektu: 

Inicjatorem projektu była organizacja partnerska z Niemiec, której pracownicy poszukiwali głównie przez internet partnerów w Polsce i Francji. Stowarzyszenie „Śmiałek” z Poznania, zostało wybrane drogą selekcji jako najbardziej odpowiadające profilem działania do przyszłej współpracy.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W czasie trwania projektu, odbyło się 8 spotkań partnerskich, z czego 2 we Francji, 2 w Polsce oraz 4 w Niemczech. W listopadzie 2008, oraz w maju 2010 roku odbyły się przygotowawcze spotkania organizatorów w Niemczech, natomiast w marcu i listopadzie 2009 roku organizacja z Berlina gościła u siebie zarówno nauczycieli jak i słuchaczy. Spotkania we Francji odbyły się we wrześniu 2009 oraz czerwcu 2010 roku, a w Polsce w kwietniu i maju 2010 roku. Czas ten poświęcany był na pracę, wspólne warsztaty osób niepełnosprawnych oraz rozmowy na temat kultury panującej w danych krajach. Dodatkowo organizowane były spotkania z lokalnymi władzami w celu przedstawienia i rozmowy dotyczącej problemów osób niepełnosprawnych.

 

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
20
W wyjazdach zagranicznych: 
8
Produkty
Produkty projektu: 

Została wydana broszura w formie książki podsumowująca projekt i podejmowane w trakcie niego działania, o nazwie „Dialog, który tworzy przyjaźń”. Polska strona internetowa dotycząca projektu znajduje się pod adresem: http://www.smialek.org/grundtvig.phpDodatkowo po każdym spotkaniu partnerskim, Polska organizacja redagowała artykuły sprawozdawcze wydawane w Piśmie Ruchu Twórczego Osób Niepełnosprawnych FILANTROP.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

publikacja na stronie internetowej, broszura będąca rozpowszechniana wewnątrz Stowarzyszenia

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt pozwolił od nowa spojrzeć na potrzeby i metody pracy z osobami niepełnosprawnymi. Miał on duży wpływ na kadrę nauczycielską, zwiększony został nacisk na współpracę i lepsze nakierowanie terapii zajęciowej (rozwój społeczny i zawodowy) na poszczególne osoby, jak również zwiększenie zadowolenie uczestniczących w nim osób. Projekt miał duży wpływ na chęć działania i zaangażowanie w pracę na rzecz osób niepełnosprawnych, dzięki możliwości porównania systemów pracy i edukacji w innych krajach UE.

 

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Zrealizowany projekt miał wpływ na wzrost poczucia własnej wartości i podwyższenia samooceny uczestniczących w nim osób. Jest to widoczne obecnie po zakończeniu projektu, w działaniach i pracy w naszej organizacji osób objętych programem.

 

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Podczas Projektu została nawiązana współpraca pomiędzy organizacjami, jak na przykład udział we wspólnych przedsięwzięciach i konkursach. Ponadto wśród uczestników została rozbudzona chęć usamodzielnienia się i rozszerzenia samodzielności w podejmowaniu działań w zakresie zatrudnienia i spędzania czasu wolnego (Współpraca i wymiana doświadczeń, nawiązanie kontaktów koleżeńskich, przyjacielskich pomiędzy samymi odbiorcami projektu, jak i samymi organizacjami, chęć niesienia pomocy w trudnych sytuacjach zarówno życiowych jak i emocjonalnych, chęć współpracy na szczeblu życia zawodowego jak i osobistego.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Projekt był bardzo interesujący i dał możliwość osobom niepełnosprawnym nawiązać kontakty z innymi osobami nie tylko z terenu lokalnego, lecz również w innych krajach.”

„Projekt pozwolił mi nawiązać znajomości z innymi oraz poznać kraj i zwyczaje ludzi mieszkających daleko, a co ważne ich możliwość rozwoju, pracy, wypoczynku.”

„Realizacja projektu pozwoliła nam zrozumieć, że wszędzie, w każdym kraju i mieście, osoby niepełnosprawne żyją tak jak my. Mają te same prawa, marzenia i plany. Należy im tylko zapewnić odpowiednie wsparcie, szanse i zrozumienie.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Krystyna Dużewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
20.01.2011

Otwarta brama

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Akademia Pełni Życia im. Joanny Boehnert
ul. Juliusza Lea 5a/4, 30-046 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Agnieszka Baran
0048 12 294 81 35
a.baran@apz.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Akademia Pełni Życia (APZ) jest krakowskim stowarzyszeniem działającym od 2002 roku na rzecz osób w średnim i starszym wieku. Naszym celem jest poprawa jakości życia ludzi z tej grupy wiekowej poprzez jak najszerzej rozumianą edukację oraz twórcze organizowanie czasu wolnego. Stowarzyszenie działa w formule szerszej niż typowy Uniwersytet Trzeciego Wieku – prócz zajęć organizowanych w trybie roku akademickiego mamy cały szereg innych zajęć edukacyjno-aktywizujących organizowanych w miarę potrzeb seniorów. Nasza specjalność to kursy komputerowe dla starszych - mamy na tym polu ogromne doświadczenie i własny dorobek, w tym pierwszy w Polsce podręcznik obsługi komputera dla seniorów. Organizujemy też szkolenia językowe, wykłady i seminaria, treningi pamięci, warsztaty plastyczne, taneczne, działa u nas klub filmowy i teatralny, salonik literacki, odbywają się wycieczki, spotkania z ciekawymi ludźmi, dyskusje, ale też zwykłe spotkania towarzyskie.

Tytuł projektu: 
Otwarta brama
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2008-1-CZ1-GRU06-00105 2
Lata realizacji: 
2008 - 2010
Kraje uczestniczące: 
Czechy, Finlandia x2, Hiszpania, Włochy, Polska
Cele projektu: 

Celem projektu było zwiększenie wzajemnej wiedzy uczestników na temat narodów zjednoczonej Europy, ich historycznego rozwoju i mentalności. W ramach jego realizacji poszukiwaliśmy dróg przezwyciężania różnić mentalnościowych przyczyniając się w ten sposób do wzajemnego zrozumienia i współpracy.

Projekt skierowany był do osób w wieku senioralnym jako grupy dyskryminowanej i zagrożonej wykluczeniem społecznym.

Udział w projekcie miał wzmacniać ich poczucie pewności siebie, poprawiać ich nastawienie do Unii Europejskiej, pokonywać brak zaufania i przezwyciężać potencjalne uprzedzenia, jak również zwiększać ich orientację we współczesnym społeczeństwie i bieżących wydarzeniach.

Dla kadry nauczającej projekt oznaczał możliwość wymiany doświadczeń związanych z kształceniem ustawicznym. Co więcej dawał możliwość porównania i transferu metod i materiałów szkoleniowych.

Cele projektu dotyczyły:

a. Wzmacniania europejskiej świadomości:

- związane z szerszą i głębszą wiedzą dotycząca dziedzictwa kulturowego i historycznego, znajomością zwyczajów i tradycji krajów biorących udział w projekcie,

- odbywające się poprzez utworzenie bazy tekstów, materiałów graficznych i prezentacji multimedialnych; poszukiwanie wspólnych korzeni i dróg do przezwyciężenia braku zaufania; poszerzenie znajomości języków obcych i technik komputerowych; oraz przegląd metod nauczania i materiałów skierowanych specjalnie do seniorów w krajach i instytucjach uczestniczących w projekcie.

b. Edukacji:

- w zakresie poznawania historii, tradycji, zwyczajów, sztuki ludowej i folkloru - poprzez tworzenie tekstów, prezentacji multimedialnych i zdjęć na wspomniany temat, oraz wymianę tych materiałów pomiędzy współuczestnikami,

- z wykorzystaniem komunikacja elektronicznej pomiędzy uczestnikami programu i poprzez prezentację wyników na stronie internetowej i w trakcie spotkań międzynarodowych.

Projekt wspierał świadomość bycia członkiem nie tylko jednego narodu lecz również wspólnoty państw europejskich oraz pomagał osłabiać występujące uprzednia pomiędzy nimi. W zjednoczonej Europie nadal ważne jest zachowanie tożsamości narodowych i promowanie wiedzy o nich. Dlatego też projekt obejmował badanie i wzajemną wymianę informacji na temat dziedzictwa kulturowego, narodowych zwyczajów i tradycji typowych dla każdego z krajów partnerskich. Równocześnie niektóre elementy dziedzictwa kulturowego danego kraju wzmacniając poczucie świadomości narodowej jednocześnie tworzą część dziedzictwa kulturowego Europy, powodując lepsze wzajemne zrozumienie i integrację.

Obszary tematyczne: 

dziedzictwo kulturowe, obywatelstwo europejskie i wymiar europejski

 

Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchacze seniorzy – osoby po 50 roku życia.

 

Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał z inicjatywy organizacji z Republiki Czeskiej – naszego partnera we wcześniejszym projekcie Golden Age. Wstępny pomysł na projekt został szczegółowo opracowany przez głównego koordynatora projektu we współpracy z koordynatorami z krajów partnerskich.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu prowadziliśmy szereg działań krajowych, jak i odbywały się międzynarodowe spotkania partnerskie, podczas których dzieliliśmy się informacjami i efektami prac lokalnych. We wszystkie działania – tak krajowe jak i wyjazdy zagraniczne – zaangażowani byli słuchacze-seniorzy, biorąc aktywny udział w nich, pomagając przy planowaniu działań i ich realizacji na wszystkich etapach. Ponadto od listopada 2009 roku słuchacze-seniorzy i nauczyciele ze wszystkich krajów brali udział w dyskusjach prowadzonych on-line w ramach stworzonych 4 grup dyskusyjnych. Służyły one nie tylko usprawnieniu komunikacji między krajami partnerskimi czy wymianie informacji o postępach w projekcie, ale przede wszystkim lepszemu wzajemnemu poznaniu się uczestników projektu i rozwijaniu kompetencji językowych.

W ramach projektu odbyły się następujące spotkania międzynarodowe:

23-26.10.2008 - Międzynarodowe spotkanie w Pradze (Czechy) – wzajemne poznanie organizacji partnerskich, ustalenie szczegółowego planu pracy, podział zadań, ustalenie procedur ewaluacji projektu.

19-22.02.2009 - Międzynarodowe spotkanie w Krakowie (Polska) – podsumowanie dotychczasowej pracy i prezentacja efektów działań lokalnych oraz omówienie funkcjonowania lokalnych stron www projektu, wybór szczegółowych tematów do opracowywania w krajach partnerskich, ustalenie szczegółów związanych z funkcjonowaniem strony www projektu i zasad jej aktualizacji, dopracowanie procedur ewaluacji.

11-14.06.2009 - Międzynarodowe spotkanie w Rzymie (Włochy) – podsumowanie dotychczasowej pracy, prezentacje wyników działań lokalnych i częściowych efektów pracy, przedstawienie wyników ewaluacji częściowej w krajach partnerskich, przydział zadań na kolejne miesiące.

24 - 27.09.2009 – Spotkanie międzynarodowe w Vassa (Finlandia) –prezentacja i omówienie wyników działań lokalnych, stworzenie grup dyskusyjnych – praca warsztatowa w zespołach międzynarodowych, ustalenie dalszych działań projektowych.

7-9.06.2010 - Spotkanie międzynarodowe w Madrycie (Hiszpania) – podsumowanie działań realizowanych w projekcie (lokalnych i międzynarodowych) omówienie wyników ankiet ewaluacyjnych, omówienie i przygotowanie części A raportu końcowego, udział w pokazowych zajęciach językowych i kulinarnych.

Podczas spotkań partnerskich słuchacze-seniorzy z kraju gospodarza danego spotkania oprowadzali gości z krajów partnerskich po szczególnie ważnych miejscach w ich miejscach zamieszkania, dzieląc się swoją wiedzą na temat historii, tradycji i kultury swojego miasta i kraju.

W ramach działań lokalnych prowadziliśmy warsztaty dla słuchaczy seniorów. Odbywały się one 1-2 razy w miesiącu przez cały czas trwania projektu. Podczas poszczególnych spotkań dyskutowaliśmy nt. projektu, rozmów prowadzonych on-line z uczestnikami projektu z innych krajów, tekstów tworzonych przez poszczególne osoby nt. historii, tradycji i zwyczajów naszego kraju, materiałów umieszczanych tak przez naszych słuchaczy-seniorów jak i uczestników z krajów partnerskich na lokalnych stronach internetowych.

Słuchacze seniorzy ze wszystkich krajów partnerskich tworzyli w ramach projektu teksty, wzbogacone zdjęciami i/lub prezentacjami multimedialnymi. Teksty powstawały w językach ojczystych i języku roboczym projektu, umieszczane były na stronach lokalnych, a wybrane na oficjalnej stronie www i w końcowej publikacji. Główny temat dyskusji oraz tworzonych tekstów, który wybrała grupa z Polski brzmiał: „Kondycja społeczeństwa obywatelskiego w Polsce. Stereotypy - identyfikacja – tożsamość”. Nasi słuchacze- seniorzy stworzyli liczne teksty (wraz z elementami graficznymi) na takie tematy jak: „Kondycja społeczeństwa obywatelskiego w Polsce - pierwsze refleksje”, „Moja pierwsza podróż za granicę”, „Polskie zwyczaje i tradycje”, „Fragmenty historii”, „Kiedy sztuka wychodzi do ludzi”.

Podczas realizacji projektu przeprowadziliśmy również i opracowaliśmy quasi badania nt. stereotypów – wśród seniorów i studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Nauczyciele i trenerzy biorący udział w projekcie opracowali ponad to sylabusy kursów komputerowych i językowych szkoleń dla osób starszych, którymi dzieliliśmy się wraz z partnerami.

Integralną część projektu stanowiły szkolenia językowe i zajęcia ICT w formie indywidualnych konsultacji komputerowych, jak również uruchomienie i prowadzenie stron internetowych projektu (lokalnych prowadzonych przez poszczególnych partnerów i oficjalnej zarządzanej przez koordynatora z Czech).

Działania upowszechniające były podejmowane przez cały czas trwania projektu: informowaliśmy o nim na tablicach informacyjnych w naszym Stowarzyszeniu, poprzez stronę internetową Akademii, organizowaliśmy spotkania informacyjne dla słuchaczy-seniorów oraz podczas zebrań pracowników, przesyłaliśmy informacje o projekcie i prowadzonych w jego ramach działaniach do lokalnych mediów i innych instytucji i organizacji proseniorskich. Ponadto rozpowszechniliśmy informacje o projekcie podczas krajowych i zagranicznych konferencji, w których braliśmy udział.

W trakcie trwania projektu prowadzony był monitoring i ewaluacja realizowanych działań. Dwukrotnie – w maju 2009 i maju 2010 roku przeprowadziliśmy ankiety ewaluacyjne wśród słuchaczy-seniorów biorących udział w projekcie. Wyniki ewaluacji prowadzonej we wszystkich krajach porównywane i omawiane były podczas spotkań międzynarodowych (odpowiednio podczas spotkań we Włoszech i Hiszpanii).

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
27
W wyjazdach zagranicznych: 
7
Produkty
Produkty projektu: 

Najważniejsze produkty projektu to:

1. Strony internetowe:

a. Oficjalna strona internetowa projektu – zawiera informacje na temat projektu, prezentuje biorące w nim udział instytucje i podejmowane przez nie działania, uczestników projektu, sylabusy kursów komputerowych i językowych dla seniorów, wybrane teksty przygotowane przez słuchaczy-seniorów, programy i raporty ze spotkań międzynarodowych, galerię zdjęć.

Strona została przygotowana w języku angielskim, zarządzana przez koordynatora z Czech.

b. Lokalne strony internetowe projektu – zawierające wszystkie kluczowe informacje o projekcie, w tym:

- opis projektu

- informacje o uczestnikach projektu

- informacje o spotkaniach międzynarodowych

- teksty i prezentacje

- sylabusy kursów komputerowych i językowych

- galerie zdjęć.

2. Publikacja „Otwarta brama” (w wersji papierowej i na cd) – zawierająca teksty i materiały przygotowane przez słuchaczy-seniorów z każdego kraju partnerskiego. Każdy tekst został przygotowany w dwóch językach – angielskim oraz języku narodowym autora tekstu (odpowiednio czeskim, fińskim, włoskim, polskim, hiszpańskim) oraz zamieszczone na lokalnych stronach internetowych partnerów. Przygotowane teksty dotyczą historii, dziedzictwa kulturowego, narodowych zwyczajów i tradycji typowych dla krajów partnerskich. Teksty wzbogacono zdjęciami i ilustracjami.

3. Metody nauczania języka angielskiego i TIK osób starszych (sylabusy – zaprezentowane na stronie internetowej, materiały szkoleniowe – prezentowane podczas spotkań międzynarodowych): wszyscy partnerzy zaprezentowali innowacyjne metody nauczania dotyczące kursów języka angielskiego i kursów komputerowych przeznaczonych w szczególności dla osób w średnim i starszym wieku.

4. Grupy dyskusyjne on-line – w ramach projektu zostały zorganizowane 4 grupy dyskusyjne łączące słuchaczy z wszystkich krajów partnerskich, którzy dyskutowali on-line na temat ważnych, narodowych tematów.

5. Autorskie programy wycieczek po miejscach spotkań międzynarodowych. Podczas spotkań partnerskich słuchacze-seniorzy oprowadzali gości z krajów partnerskich po szczególnie ważnych miejscach w ich miejscach zamieszkania, dzieląc się swoją wiedzą na temat historii, tradycji i kultury swojego miasta i kraju.

6.W ramach projektu powstały także materiały na DVD - m.in. prezentacje multimedialne prezentowane na spotkaniach partnerskich, filmy ze spotkań partnerskich, broszura w wersji elektronicznej, przygotowany przez partnera z Czech materiał "Czechs Cribs"

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Korzystamy z większości produktów stworzonych w trakcie realizacji projektu. Nasi nauczyciele jak i sami słuchacze-seniorzy wykorzystują zawarte na stronach internetowych i w publikacji teksty. Materiały te są dostępne także dla wszystkich zainteresowanych osób.

Nasi słuchacze-seniorzy pozostają nadal w kontakcie on-line z uczestnikami projektu z innych krajów.

Wykorzystywane są sylabusy kursów komputerowych i językowych – zaś poprzez ich umieszczenie na stronie internetowej mają do nich dostęp także osoby spoza naszej organizacji.

Powstałe materiały na DVD są przez nas wykorzystywane podczas licznych spotkań i konferencji – tak krajowych jak i zagranicznych, służąc jako materiał obrazujący możliwości edukacji osób w syrenim i starszym wieku i będące przykładem ich aktywności.

Autorskie programy wycieczek doskonalimy i wykorzystujemy podczas kolejnych spotkań z gośćmi tak z kraju jak i z zagranicy.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Wpływ projektu na organizację

Szeroki zakres tematyczny realizowanego projektu oraz różnorodność podejmowanych w nim działań wymagał wzajemnej współpracy między nauczycielami i innymi pracownikami biorącymi w nim udział. W działania te zostali także włączeni z sukcesem wolontariusze. Zaangażowanie w działania projektowe pracowników, zwiększyło ich zaangażowanie w pracach organizacyjnych, wzmocniło naszą strukturę organizacyjną. Wymiana doświadczeń i materiałów metodologicznych (sylabusów kursów języka angielskiego i komputerowych) była źródłem inspiracji dostarczającym nowe pomysły na metody i programy szkoleniowe.  Dzięki udziałowi w projekcie wzbogacono ofertę edukacyjną dla słuchaczy - seniorów o prelekcje związane z tematyką projektu.

Realizacja projektu wskazała także na potrzebę zmiany sposobu zarządzania realizowanymi w Stowarzyszeniu projektami, która została podczas jego realizacji przeprowadzona z sukcesem.

Realizacja projektu była dla nas także okazją do zdobycia nowych doświadczeń związanych ze współpracą międzynarodową.

Udział w projekcie zwiększył też prestiż Stowarzyszenia zarówno na arenie lokalnej, krajowej jak i międzynarodowej.

Wpływ na pracowników:

Udział w projekcie był cennym doświadczeniem dla pracowników naszej organizacji. Dał możliwość rozwoju umiejętności zarządzania projektami, w szczególności w zakresie współpracy międzynarodowej (wiążącej się z odmiennością zwyczajów, doświadczeń, stylów pracy i działania). Postawił naszą organizację przed nowymi problemami i wyzwaniami – uczył jak ulepszać wzajemną komunikację na odległość, planować wspólną pracę w odmiennych warunkach (wiążących się z różną strukturą organizacyjną instytucji partnerskich), zwracać uwagę na odmienne dla każdego narodu sytuacje trudne (wiążące się np. w Polsce z mniejszą dostępnością seniorów do Internetu, co nie stanowiło problemu w Finlandii; czy ze specyficzną dla każdego narodu mentalnością).

Dla niektórych pracowników udział w projekcie był okazją do doskonalenia umiejętności tak językowych jak i w zakresie nowoczesnych technologii (co wiązało się np. z koniecznością stworzenia i administrowania stroną projektu). Był też okazją do wzajemnej wymiany informacji na temat metod i programów nauczania języka angielskiego i nowoczesnych technologii.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Realizacja projektu miała szczególnie znaczący wpływ na słuchaczy- seniorów, korzystających z zajęć w Akademii. Udział w projekcie był dla nich nie tylko okazją do zwiększania określonych umiejętności (np. językowych czy w zakresie nowoczesnych technologii), ale przede wszystkim pozwał na przełamywanie różnorodnych barier świadomościowych i motywacyjnych oraz komunikacyjnych (strach przed komunikowaniem się w obcym języku). Dla wielu osób był okazją do zwiększania pewności siebie, pozbywania się poczucia bycia gorszym, ale również niwelował różnorodne stereotypy dotyczące innych krajów – zwiększał poczucie wspólnoty z słuchaczami-seniorami z innych krajów. Jak powiedziała jedna z uczestniczek – „Nie sądziłam, iż kiedykolwiek moje zdjęcie i tekst znajdą się w Internecie, to wiele dla mnie znaczy”. Dzięki nawiązanym bezpośrednim kontaktom pomiędzy seniorami z różnych krajów pozwolił im poczuć, iż wszyscy mają swoje problemy i radości oraz że mogą uczyć się wzajemnie od siebie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Zdobyte przez organizację doświadczenie i wiedza dotycząca współpracy międzynarodowej i udziału w projekcie partnerskim dla seniorów może być i jest przekazywana innym organizacjom planującym rozpocząć tego rodzaju działania, pozwalając im lepiej się do nich przygotować.

Powstałe w ramach projektu teksty dotyczące historii, tradycji i kultury krajów biorących udział w projekcie stanowią cenny materiał do pracy z różnymi grupami wiekowymi, szczególnie ze względu na fakt, że powstawały zarówno w językach narodowych jak i w języku angielskim.

Nawiązane przez słuchaczy-seniorów kontakty z rówieśnikami z innych krajów są nadal podtrzymywane, dzięki czemu doskonalone są pośrednio ich umiejętności językowe.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Udział w projekcie był dla mnie bardzo interesujący – wiele się nauczyłam w trakcie jego trwania o innych kulturach, historii, tradycjach i zwyczajach naszych partnerów.”

„W ramach projektu miałam możliwość spełnienia jednego z moich marzeń – wyjazdu za granicę. Wraz z moimi koleżankami znalazłam się w uroczej stolicy Hiszpanii – Madrycie.”

„Udział w projekcie dał mi szansę na poznanie seniorów z innych krajów, niezwykle rozwijającym doświadczeniem było poznanie ich zainteresowań i hobby.”

„Udział w projekcie sprawił, że stworzyłam nowy „stereotyp” na temat osób z krajów rozwiniętych – seniorzy w nich mieszkający potrafią cieszyć się i pisać nawet o drobiazgach. Dla nich pisanie np. o śniegu, pogodzie, posiłkach jest bardzo łatwe, my woleliśmy pisać o naszej historii czy folklorze. Zauważyłam również, iż dal nas Internet nie jest tak powszechnym i codziennym medium komunikacji jak dla seniorów z krajów partnerskich.”

„Wspaniałym doświadczeniem była możliwość wyjazdu do Czech i zobaczenia miejsc, które mogłam porównać ze swoimi wspomnieniami z młodości.”

„Czuje pewien niedosyt jeśli chodzi o bliższe poznanie seniorów z krajów partnerskich, trudno jest poznawać się na odległość, nawet z wykorzystaniem nowoczesnych technologii, zaś ilość spotkań i czas ich spotkań były zbyt krótkie by dowiedzieć się więcej o sobie wzajemnie.”

„Nie sądziłam, iż kiedykolwiek moje zdjęcie i tekst znajdą się w Internecie, to wiele dla mnie znaczy.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Agnieszka Baran
Data wypełnienia formularza/karty: 
28.02.2011

Kształcenie dorosłych: Studenci - Seniorzy: ICT a międzypokoleniowa komunikacja

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Krakowie (WBP)
ul. Rajska 1, 31-124 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Lidia Maria Jedlińska
0048 791 919 108
mariajed@interia.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Samorządowa instytucja kultury Województwa Małopolskiego; prowadzi szeroką działalność edukacyjną dla zróżnicowanej wiekowo grupy odbiorców (od dzieci do seniorów).
W strukturach WBP działa Regionalne Centrum Integracji Społecznej- agenda, której misją jest tworzenie przyjaznego klimatu dla osób i grup zagrożonych wykluczeniem społecznym (osób starszych, imigrantów, mniejszości narodowych i grup etnicznych). Centrum prowadzi działalność informacyjno - edukacyjną, zbiera materiały dotyczące tych grup. W kooperacji z różnymi instytucjami administracji publicznej i samorządowej oraz organizacjami pozarządowymi poszerza swoją niekonwencjonalną ofertę edukacyjną. W ramach projektów krajowych i międzynarodowych organizuje wykłady, seminaria, konferencje przybliżające seniorom świat nowych technologii.
Tytuł projektu: 
Kształcenie dorosłych: Studenci - Seniorzy: ICT a międzypokoleniowa komunikacja
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
07/GR-LP/07-0011/P1
Lata realizacji: 
2007 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Czechy, Finlandia, Francja, Niemcy, Hiszpania, Polska
Cele projektu: 
Głównym celem projektu było: poprzez wymianę doświadczeń między partnerami projektu: udoskonalanie metod nauczania osób starszych w dziedzinie nowych technologii, poszerzanie obszarów działań edukacyjnych organizacji i instytucji biorących udział w projekcie. Na bazie nowych technologii: dokonanie integracji środowiska, promowanie dialogu pokoleniowego, promowanie idei uczenia ustawicznego poprzez wzrost aktywności i samokształcenia seniorów.
Obszary tematyczne: 
edukacja seniorów w zakresie stosowania nowych technologii, doskonalenie metod pracy z osobami starszymi
Grupa docelowa słuchaczy: 
Osoby powyżej 50 roku życia z terenu województwa małopolskiego - w znacznej większości z wyższym wykształceniem; przewaga kobiet.
Jakie były początki projektu: 
Od 2007 roku WBP wspólnie z Towarzystwem Polsko-Niemieckim w Krakowie (TPNK) realizuje autorski program „Szkoła @ktywnego Seniora”. W jego zakres wchodzą m.in. bezpłatne kursy komputerowe dla seniorów z podstaw obsługi komputera, podstaw Internetu oraz korzystania z internetowych baz danych. W celu uatrakcyjnienia metod nauczania, TPNK nawiązało szeroką współpracę międzynarodową z innymi organizacjami szkoleniowymi w Europie. Rezultatem tych kontaktów było m.in. zaproszenie Biblioteki do udziału w projekcie przez organizację z Finlandii.
Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania międzynarodowe:

1. Czechy/Praga ( 10/2007):zaplanowanie działań w ramach projektu

  • ustalenie ogólnych zasad Komputerowej Olimpiady Seniorów
  • uzgodnienie sposobu komunikacji między partnerami

2. Niemcy/Selb ( 01/2008):

  • przedstawienie różnych form działań prowadzonych w organizacjach partnerskich na rzecz osób starszych
  • tworzenie strony internetowej projektu: www.eseniors.eu
  • wymiana materiałów szkoleniowych między prowadzącymi kursy

3. Finlandia/Vantaa (06/2008):

  • podsumowanie przeprowadzonej w organizacjach partnerskich Komputerowej Olimpiady Seniorów
  • dokonanie modyfikacji strony internetowej

4. Francja/Paryż (10/2008):

  • dyskusja na temat dialogu międzypokoleniowego

5. Niemcy/Monachium (01/2009) - ze względu na wycofanie się z realizacji projektu partnera w Hiszpanii ( X.2008), rolę organizatora spotkania przejął partner z Niemiec.

  • przygotowanie kolejnej Komputerowej Olimpiady Seniorów
  • omówienie programu kończącej projekt międzynarodowej konferencji w Krakowie

6. Polska/Kraków (06/2009):

  • Organizacja międzynarodowej konferencji podsumowującej projekt ( ok.150 osób)
  • spotkanie seniorów z pięciu państw europejskich (ponad 60 osób)
  • ewaluacja projektu

Działania krajowe:

  • organizacja specjalistycznych treningów i kursów zapewniających seniorom dostęp do nowoczesnych technologii
  • wprowadzanie i testowanie różnych metod nauczania w zakresie nabywania umiejętności komputerowych
  • wprowadzenie różnych działań aktywizujących seniorów ( m.in. organizacja Komputerowej Olimpiady Seniorów, fotografia cyfrowa, tworzenie prezentacji multimedialnych, redakcja książek, Senioriada 2008)
  • organizacja spotkań, warsztatów, szkoleń promujących dialog międzypokoleniowy

Słuchacze brali aktywny udział w działaniach projektowych. Szczególnie wykazali się dużym zaangażowaniem przy organizacji „Senioriady 2008”,  spotkania seniorów z organizacji partnerskich i redakcji dwóch książek.

Działania upowszechniające:

  • poprzez zainteresowanie tematem mediów (patronat medialny: TVP Kraków i Dziennika Polskiego, eBIB ), jednostek samorządu terytorialnego ( patronat honorowy nad konferencją: Marszałka Województwa Małopolskiego) oraz organizacji pozarządowych ( Forum 50+  i  Akademii Rozwoju Filantropii w Polsce) problematyka projektu przybrała szeroki zasięg ogólnopolski.
  • strona internetowa projektu (administrator: organizacja z Francji)
  • Informacje na stronach internetowych Biblioteki, Towarzystwa Polsko-niemieckiego w Krakowie i eBIB.
  • publikacje w lokalnej prasie i Internecie
  • uzyskanie patronatu medialnego TVP Kraków i Dziennika Polskiego.
  • poszerzenie oferty edukacyjnej dla seniorów w ramach programu „Szkoła @ktywnego Seniora” (bazując na doświadczeniach Niemiec i finlandii)
  • kontynuacja Komputerowej Olimpiady Seniorów
  • otwarte spotkania integracyjne, wykłady promujące nowe technologie w turystyce i medycynie,
  • seminaria i konferencje dla bibliotekarzy Województwa Małopolskiego
  • prezentacja projektu na konferencjach krajowych i międzynarodowych (Anglia, Francja. Włochy, Szwecja, Holandia)
  • organizacja wizyty przygotowawczej ( Kraków 2009)
  • prezentacje książek redagowanych przez seniorów w innych organizacjach województwa
  • udział WBP i TPNK w „Pakcie dla Seniora” utworzonym przez Urząd Miasta Krakowa

Działania ewaluacyjne:

  • odbywały się każdorazowo, podczas międzynarodowych spotkań partnerskich
  • przygotowano ankiety i przeprowadzono ewaluację wśród pracowników i słuchaczy
  • opracowano końcowy raport ewaluacyjny projektu

W wyniku prowadzenia (w sposób ciągły ) działań ewaluacyjnych:

  • kontynuowano bez większych zakłóceń działania projektowe, pomimo rezygnacji w drugim roku partnera z Hiszpanii
  • sprawnie dokonano zmiany  miejsca i terminu jednego ze spotkań międzynarodowych
  • na bieżąco, skutecznie monitorowano stronę internetową projektu

Dodatkowe efekty:

  • spotkanie z seniorami niemieckimi z klubu „Cafe mit Anschluss” (ok.100 osób; Selb, 2008)
  • spotkanie ze studentami z Pragi prowadzącymi kursy komputerowe dla seniorów ( Selb, 2008)
  • spotkanie z organizatorami różnych działań skierowanych do seniorów i realizowanych w Finlandii  (telewizji interaktywnej oraz nowym trendem w grach video); Vantaa, 2008
  • organizacja spotkania młodzi – starsi w ramach klubu “Café des Ages “ (Paryż, 2008)
  • organizacja  międzynarodowej konferencji  dotyczącej modelowych rozwiązań współpracy międzypokoleniowej (Paryż, 2008)
  • Senioriada 2008
  • spotkanie z pracownikami i wolontariuszami "Mehrgenerationenhaus” k/Monachium (2009)
  • organizacja międzynarodowej konferencji w Krakowie (2009)
  • spotkanie seniorów z Czech, Francji, Finlandii, Niemiec i Polski (Kraków 2009)
  • wydanie dwóch książek w całości przygotowanych przez seniorów
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
35
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
1. Strona internetowa projektu: www.eseniors.eu
2. Materiały - prezentacje multimedialne przygotowywane na spotkania międzynarodowe:
“Access to modern technologies”
„Introduction of different activities”
„ Intergenerational dialogue”
“ Introduction of different teaching methods”
„ New teaching methods : conceiving and testing”
„Learning about EU countries”,
- przykładowe plany szkoleń

- mapy Aktywności Seniorów i Studentów
3. Referaty wygłoszone na międzynarodowej konferencji „Seniorzy w Nowoczesnym Społeczeństwie Europejskim: nowe technologie jako narzędzie aktywizacji osób starszych” (2009); płyta CD
4. Książka „ Młodość w mądrości przemijania” (2008)
5. Książka „ Kraków w oczach Seniorów” (2009)
6. Prezentacje multimedialne „Kraków w oczach Seniorów” (2009)
7. Galeria zdjęć z działań projektowych
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
WBP jest instytucją służącą pomocą merytoryczną ponad 700 bibliotekom w Województwie Małopolskim. Produkty projektu są upowszechniane na spotkaniach, seminariach, konferencjach organizowanych przez WBP. Należą do nich:
•Materiały szkoleniowe dla seniorów (nadal są prowadzone bezpłatne kursy komputerowe)
•Dwie książki (dostępne w WBP i 24 bibliotekach powiatowych)

Prezentacje multimedialne seniorów

Ponadto:
•Materiały są prezentowane na otwartych spotkaniach w WBP i w innych organizacjach działających w Krakowie
•Proponowane jest przetłumaczenie albumu „Kraków w oczach Seniorów” na język esperanto
•Utrzymywane są kontakty międzynarodowe seniorów i trenerów z osobami uczestniczącymi w projekcie
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Nastąpił zauważalny wpływ projektu na wzrost zainteresowania pracowników WBP edukacją osób starszych oraz rozwojem kontaktów międzynarodowych. Zainteresowanie to dotyczyło nie tylko pracowników Biblioteki, ale również wykładowców wyższych uczelni Krakowa współpracujących przy realizacji projektu.
Pracownicy zostali zmotywowani do nauki języków obcych (językiem komunikacji był angielski) oraz podnoszenia kwalifikacji poprzez opracowywanie nowych metod nauczania seniorów. Realizacja projektu w partnerstwie międzynarodowym wpłynęła na wzrost umiejętności menedżerskich osób go prowadzących.
Projekt przyczynił się do:
• korekty sposobu przekazu wiedzy
• zmiany relacji nauczyciel – uczeń,
• zwracania uwagi na kulturę i szacunek należny osobom starszym przy równoczesnym zachowaniu „familijnej” atmosfery.
• wzrostu wiedzy o państwach biorących udział w projekcie: kulturze, działaniach i sposobie pracy na rzecz osób starszych
ponadto:
• do zmiany wizerunku biblioteki i postrzegania jej jako centrum kultury i edukacji
• do wzrostu współpracy między pracownikami Biblioteki w celu realizacji założonych krajowych i międzynarodowych celów
• poszerzenia oferty edukacyjnej dla osób starszych w WBP (biblioteczne i  biznesowe bazy danych, Lex, Power Point, zakupy internetowe, komunikacja on-line, itp.)
• rozszerzenia działań w ramach programu Szkoła @ktywnego Seniora S@S prowadzonych w partnerstwie z Towarzystwem Polsko-Niemieckim w Krakowie. Wprowadzono nowe oryginalne oferty szkoleniowe dla seniorów ( warsztaty ruchowe, brydż sportowy, spotkania podróżnicze, wycieczki krajoznawcze)
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Efektem prowadzonych szkoleń jest wzrost umiejętności oraz zainteresowania osób starszych nowymi technologiami ICT (telefonia cyfrowa, fotografia, Skype, czat, e-buy, e-administracja, e-bank), a na ich bazie – działaniami społecznymi, kulturalnymi, edukacyjnymi (spotkania, warsztaty, kursy językowe).
W ramach projektu przeprowadzono kursy nauczania podstaw obsługi komputera i Internetu oraz korzystania z „biznesowych baz danych” dostępnych w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie.
Zajęcia prowadzone były przez młodych trenerów – pracowników Biblioteki i stanowiły bardzo dobry przykład współpracy międzypokoleniowej. Wzajemne pozytywne relacje między młodszym i starszym pokoleniem przejawiały się w bardzo dobrej wzajemnej komunikacji i zrozumieniu. Miało to przełożenie na ilość chętnych na kursy: ponad 10 osób na jedno miejsce! Nie maleje ilość zainteresowanych taką formą prowadzonych działań.
Sprawdzianem umiejętności komputerowych była organizowana w każdym roku trwania projektu Komputerowa Olimpiada Seniorów, w której uczestniczyły osoby w wieku 63 – 85 lat. Stała się jednym z głównych „motorów” motywujących seniorów do nauki. Udział w niej przyczynił się do przełamania lęku przed rywalizacją.
Część realizowanych działań była wynikiem oddolnych inicjatyw i pomysłów. Seniorzy byli m.in. autorami dwóch książek wydanych w trakcie trwania projektu: „Młodość w mądrości przemijania” (Kraków, 2008) oraz „ Kraków w oczach Seniorów” (Kraków, 2009).
Seniorzy zaczęli być postrzegani przez środowisko jako aktywni, pełni pasji, posiadający dużą wiedzę obywatele.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Szereg bibliotek w Województwie Małopolskim, Podkarpackim i Świętokrzyskim – bazując na doświadczeniu WBP - uruchomiła kursy komputerowe dla seniorów i jest zainteresowana tworzeniem sieci w ramach programu „Szkoła @ktywnego Seniora”. Działania projektowe umożliwiły udział w realizowanych przedsięwzięciach nie tylko seniorom, ale również członkom ich rodzin, znajomym. Rezultaty projektu są wykorzystywane w celu zainteresowania mediów problematyką edukacji osób starszych.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„….pracujemy ze sobą i nad sobą (…) Wspólne działania osób o różnych doświadczeniach i temperamentach stworzyły szansę do wzajemnego poznania siebie, zmierzenia się z własnymi ograniczeniami, rozwinięcia indywidualnych zainteresowań. W finale okazało się, ze nasz grupowy wysiłek przyniósł wymierne efekty. W dobie permanentnej edukacji wspólne zmagania mają sens, pomagają nam seniorom poznawać i rozumieć realia współczesności. Ważne jest ustawiczne kształcenie, rozwijanie umiejętności i kształtowanie zdrowych relacji międzyludzkich opartych na wiedzy.” - Barbara Jastrzębiec-Myszkowska.
„Dlaczego otaczająca rzeczywistość z przytłaczającym bogactwem ofert dla wypełnienia wolnego czasu, nie zaspakaja wewnętrznych oczekiwań człowieka „trzeciego wieku”? (…) Na spotkaniach warsztatowych okazało się, że „obcy” stali się bliscy w postawie odcinania się od stanu rezygnacji, obojętności, zwątpienia, pustki (…)  życiowa „smuga cienia” daje szansę na postrzeganie jasnych stron bytowania w coraz większym naporze odhumanizowania współczesności” - Prof.dr.hab. Halina Bursztyńska.
„… życzę dalszych sukcesów, dużo radości i zadowolenia z tego, co Państwo robicie. Niech „Szkoła @ktywnego Seniora”  będzie pierwszą próbą wybicia się polskiej Babci i polskiego Dziadka na niepodległość.” - dr Wanda Matras
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Lidia Maria Jedlińska
Data wypełnienia formularza/karty: 
22.02.2010

Przekraczając most

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Starostwo Powiatowe w Będzinie
ul. Saczewskiego 6, 42-500 Będzin
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Kinga Wesołowska
0048 32 368 07 30, 0048 694 812 962
wesolowskakinga@tlen.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Realizatorem projektu „Przekraczając most” było Starostwo Powiatowe w Będzinie wraz z partnerem stowarzyszonym tj. Stowarzyszeniem „Bądź z nami”, które prowadzi Warsztaty Terapii Zajęciowej (WTZ). Zgodnie z zapisami ustawy o samorządzie powiatowym do zadań powiatu należy m.in.: edukacja, ochrona i promocja zdrowia, pomoc społeczna oraz wspieranie osób niepełnosprawnych. Warsztaty Terapii Zajęciowej przy Stowarzyszeniu „Bądź z nami” prowadzą zajęcia dla absolwentów szkoły specjalnej. Stowarzyszenie powstało z inicjatywy nauczycieli i rodziców. Pomysł utworzenia WTZ wynikł z silnej potrzeby stworzenia miejsca, które mogłoby wypełnić lukę w życiu osób, które kończą szkołę specjalną i z dnia na dzień zostają pozbawione dostępu do zajęć, które stymulują ich rozwój. W ramach warsztatów prowadzone są zajęcia: kulinarne, majsterkowania, introligatorskie, sportowo-rehabilitacyjne, plastyczne tj. pracownia tkacka, ceramiczna oraz zajęcia wokalno-teatralne. Działalność Stowarzyszenia jest wspierana przez Powiat Będziński.
Tytuł projektu: 
Przekraczając most
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
07/GR-LP/07-0137/P1
Lata realizacji: 
2007 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Wielka Brytania, Niemcy, Grecja, Hiszpania, Polska
Cele projektu: 
  1. Poprawa atrakcyjności dialogu międzykulturowego i świadomości osób z mniejszymi szansami życiowymi z krajów partnerskich poprzez przemieszczanie się, sporty, spędzanie czasu wolnego i gotowanie.
  2. Aktywne angażowanie uczestników w planowanie działań projektu, uczestnictwo w działaniach, ewaluację, rozpowszechnianie i podtrzymywanie projektu.
  3. Poprawa niskiego poziomu uczestnictwa w życiu społecznym osób z mniejszymi szansami życiowymi oraz poprowadzenie ich na ścieżkę uczenia się przez całe życie, poprzez praktyki i dokształcanie.
  4. Rozpoczęcie procesu odkrywania i samooceny własnej kultury, poznawania idei uczenia się przez całe życie oraz analizowanie problemu bezrobocia i barier przeszkadzających w ponownej integracji ze społeczeństwem.
Obszary tematyczne: 
dialog międzykulturowy, aktywne obywatelstwo, technologie informacyjne, języki, nauka o krajach UE
Grupa docelowa słuchaczy: 
Grupą docelową były osoby dorosłe o obniżonych szansach życiowych. Wiek polskich uczestników to 24-40 lat. Uczestnicy borykają się głównie z problemem niepełnosprawności intelektualnej.
Jakie były początki projektu: 
Inicjatywa realizacji projektu narodziła się podczas spotkania kontaktowego zorganizowanego przez duńską Narodową Agencję Grundtviga w 2006 r. w miejscowości Hoje Taastrup. spotkanie zorganizowano wokół tematu „Learning for intercultural awareness and inclusion in suburban areas". Znalezienie idealnych partnerów początkowo wydawało się mało realne ze względu na dużą liczbę zaproszonych organizacji (ok. 60). Doskonała organizacja spotkania już w pierwszym dniu pozwoliła na zawężenie grona potencjalnych partnerów. Możliwość konfrontacji oczekiwań wszystkich przedstawicielstw umożliwiła nam dokonanie właściwego wyboru. Ponieważ na co dzień nasze organizacje zajmują się zwalczaniem nierówności społecznych znalezienie wspólnego tematu było kwestią drobnych kompromisów.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Działania zastosowane w projekcie były dobrane pod kątem realizacji założonych celów. Przyjęte metody przeprowadzania działań musiały być dostosowane do charakteru grup jakie uczestniczyły w projekcie.
Wszystkie organizacje partnerskie zajmują się osobami będącymi w gorszym położeniu społecznym, o mniejszych szansach życiowych i zagrożonych wykluczeniem społecznym. Beneficjenci z Polski to na co dzień uczestnicy Warsztatów Terapii Zajęciowej funkcjonujących przy Stowarzyszeniu „Bądź z nami”. Problemem tych osób jest głównie niepełnosprawność intelektualna.
Wlk. Brytanię reprezentowały osoby z problemami natury psychicznej, które w znaczący sposób ograniczają normalne funkcjonowanie w społeczeństwie. Uczestnicy z Hiszpanii to osoby, które znalazły się poza marginesem społecznym ze względu na aspołeczne zachowania (łamanie prawa). Grecy włączyli do projektu osoby, które z różnych przyczyn nie zakończyły swojej edukacji formalnej i kontynuują naukę w dorosłym życiu. Niemcy pokazali w projekcie problemy asymilacyjne emigrantów.
Wiele działań postawiło przed uczestnikami nowe zadania, z którymi do tej pory nigdy się nie zetknęli, np. na potrzeby projektu zakupiliśmy cyfrowy aparat fotograficzny i kamerę cyfrową, żeby uczestnicy mogli nabyć umiejętności posługiwania się tego rodzaju sprzętem, i tworzyć z wykonanych zdjęć i filmów sposób komunikowania się z innymi uczestnikami. Specjalnie dla uczestników został zaangażowany lektor języka angielskiego, który nauczył ich prostych zwrotów grzecznościowych w języku angielskim.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
40
W wyjazdach zagranicznych: 
13
Produkty
Produkty projektu: 
Największym rezultatem projektu są zmiany jakie zaszły w uczestnikach i w ich najbliższym otoczeniu. Projekt pn. „Przekraczając most” stał się dla uczestników motywacją do pokonywania własnych ograniczeń i wewnętrznych lęków. Zagraniczne wyjazdy były dla uczniów ogromnym przeżyciem i formą wyróżnienia. W bardzo dużym zakresie (raport końcowy – ocena 4) udało się nam osiągnąć zamierzone cele.
Przede wszystkim za najważniejszy rezultat strona polska może uznać poprawę niskiego poziomu udziału w życiu społecznym uczestników projektu. Osobom niepełnosprawnym szczególnie trudno jest zaistnieć w lokalnym środowisku. Poza barierą związaną z ich odmiennością, duży problem często stanowi ubóstwo materialne ich rodzin, które poważnie odcina od aktywnego udziału w życiu społecznym. Bieda powoduje brak dostępu do miejsc kultury, uniemożliwia spędzanie wolnego czasu poza domem, przyczynia się do wyalienowania. Uczestnictwo w projekcie „Przekraczając most” pozwoliło naszym beneficjentom na wzmocnienie poczucia własnej wartości i zaistnienie w świecie, który do tej pory był poza ich zasięgiem. Udział w projekcie pozwolił znaleźć się im w centrum uwagi. Ich nazwiska i zdjęcia były wymieniane w lokalnej prasie, dzięki czemu z dnia na dzień stali się rozpoznawalni w swoim sąsiedztwie.
Produktami, które zostały wspólnie wypracowane w projekcie „Przekraczając most” są głównie obrazkowy leksykon językowy oraz strona internetowa. Dodatkowo polscy uczestnicy przy pomocy profesjonalnego kamerzysty nagrali kilkunastominutowy film prezentujący dzień z ich życia na warsztatach. W trakcie partnerskich spotkań odbywały się prezentacje multimedialne w których każdy z krajów prezentował ważny dla projektu temat m.in. prezentacja swojej organizacji i grupy objętej projektem, problem beneficjentów na rynku pracy, lokalne tradycje sportowe, narodowe i lokalne tradycje kulinarne.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Strona internetowa, którą wspólnie tworzyliśmy przez 2 lata trwania projektu pozwala zainteresowanym na prześledzenie każdego etapu naszego przedsięwzięcia i zapoznanie się z podejmowanymi działaniami. Ponadto na bieżąco pojawiały się informacje o kolejnych spotkaniach partnerskich na stronie internetowej Starostwa Powiatowego w Będzinie, w gazecie powiatowej oraz w lokalnej prasie. Ze strony internetowej Starostwa Powiatowego, po zapoznaniu się z ogólnymi założeniami projektu, w łatwy sposób można przejść na główną stronę projektu. Adres strony internetowej projektu: www.crossingthebridge.pbworks.com.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Realizacja projektu pozwoliła na wymianę ciekawych doświadczeń. Pracownicy WTZ zdobyli wiedzę na temat możliwości realizowania projektów przy wsparciu finansowym UE. Przełamana została bariera językowa, i jednocześnie zwiększyła się motywacja do poprawy znajomości języka angielskiego. Udział w projekcie wpłynął na rozwój kontaktów zagranicznych lokalnych organizacji i stowarzyszeń. Efekty tych kontaktów będą możliwe do określenia w dalszej perspektywie czasu.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Uczestnicy pogłębili swoją wiedzę geograficzną, poznali nowoczesne sposoby podróżowania (podróże samolotem) i komunikacji (narzędzia IT). Otworzyli się na tradycje i zwyczaje krajów partnerskich. Poznali podstawy języka angielskiego (zwroty grzecznościowe) oraz zakres opracowanego wspólnie z partnerami słowniczka.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Bez udziału środków UE projekty o takim zakresie działania nie byłyby możliwe do sfinansowania środków Powiatu, a tym bardziej ze środków członków Stowarzyszenia „Bądź z nami”. Możliwość wymiany doświadczeń i czerpania z najlepszych wzorców do najkorzystniejszy sposób na szybki rozwój w każdej dziedzinie życia, również społecznej. Projekt „Przekraczając most” był pierwszym projektem w ramach programu Grundtvig zrealizowanym na terenie naszego Powiatu. Zapoczątkowane przez nas zagraniczne kontakty partnerskie są już wykorzystywane przez lokalne placówki współrealizujące Powiatowa Strategia Rozwiązywania Problemów Społecznych. Będziemy starali się utrwalać osiągnięte rezultaty poprzez przekazywanie informacji na temat projektu „Przekraczając most” podczas prezentacji w ramach imprez związanych z tematyką społeczną np. „Olimpiada osób niepełnosprawnych” czy „Dzień ubóstwa”.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Projekt Przekraczając most bardzo mi się podobał. Dzięki niemu miałem możliwość wyjazdu do Grecji i zwiedzania bardzo ciekawych i zabytkowych miejsc. Sam lot samolotem dostarczył mi moc niezapomnianych wrażeń .To była wspaniała wyprawa, którą często wspominam i długo zostanie w mojej pamięci.” Tomasz Janczarczyk – uczestnik.
„Podobało mi się jak ci przyjechali z tych wszystkich państw, a co do niektórych bardzo się z nimi zaprzyjaźniłam, i że mogłam polecieć samolotem to było dla mnie wielkie przeżycie i spełnienie marzeń. To wszystko co mam do powiedzenia . Serdecznie pozdrawiam.” Ania Zdziarska – uczestniczka.
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Kinga Wesołowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
07.01.2010

Włączenie rodziców w Społeczność Praktykującą (PARCOP)

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja drugiej szansy
Edukacja rodziców i rodzin
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii
ul. Sienkiewicza 67, 27-400 Ostrowiec Świętokrzyski
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Zdzisław Klusek
0048 41 248 24 40, 0048 600 417 160
zdislaw66@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii prowadzi następujące działania na rzecz ludzi dorosłych (rodziców naszych wychowanków):
  1. częste wizyty w domach celem sporządzenia diagnozy potrzeb i dostosowania rodzaju pomocy do aktualnych potrzeb rodzica;
  2. indywidualne rozmowy o charakterze terapeutycznym z rodzicami, udzielenie im wsparcia psychologicznego i pedagogicznego,
  3. pomoc w załatwianiu spraw urzędowych, np. pomoc w napisaniu podania, czy też inne praktyczne umiejętności;
  4. zapraszanie rodziców do placówki przy okazji różnych uroczystości;
  5. współpraca z MOPS, PCPR i innymi instytucjami świadczącymi pomoc psychologiczną i materialną rodzinie;
  6. pedagogizacja rodziców, uczenie ich właściwego wypełniania obowiązków rodzicielskich.
Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii to placówka terapeutyczna dla młodzieży nieprzystosowanej społecznie przejawiającej zaburzenia zachowania. Nasi wychowankowie w większości pochodzą z rodzin patologicznych, dysfunkcyjnych, często są to środowiska kryminogenne. Zatem są to grupy  niejako naznaczone, stygmatyzowane  przez społeczeństwo.
Projekt Grundtvig realizowany przez MOS adresowany był do rodziców naszych wychowanków. Są to osoby bezrobotne, nieudolne wychowawczo, niejednokrotnie z problemem alkoholowym, z postawą wyuczonej bezradności, a więc środowiska patologiczne.
Opis placówki:
W skład MOS wchodzą:
1) Publiczna Szkoła Podstawowa Specjalna Nr 21
2) Publiczne Gimnazjum Specjalne Nr 2 
W szkołach realizuje się program szkoły masowej, jednak wymagania są bardzo zróżnicowane i dostosowane do indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia. W MOS przebywa młodzież ze specjalnymi trudnościami wychowawczymi i edukacyjnymi.

Ośrodek posiada 73 miejsc i jest placówką przeznaczoną dla chłopców: w normie intelektualnej, z zaburzeniami rozwojowym, z trudnościami w uczeniu się, zagrożonej niedostosowaniem społecznym, z zaburzeniami zachowania.
Do Ośrodka przyjmowana jest młodzież od 13 do 18 lat.
Tryb przyjęcia do ośrodka: dzieci przyjmowane są do placówki w dwojaki sposób: na podstawie orzeczenia poradni psychologiczno-pedagogicznej i prośbę rodziców lub na podstawie postanowienia sądu rodzinnego o umieszczeniu w placówce
Natomiast dzieci przyjęte na podstawie postanowień sądu przybywają
w placówce cały rok, choć są także na opiece częściowej. Przepustek do domów rodzinnych udziela sąd w porozumieniu z dyrektorem ośrodka.
Zadania Ośrodka:
Do zadań Ośrodka należy eliminowanie przyczyn i przejawów zaburzeń zachowania oraz przygotowanie wychowanków do życia zgodnego z obowiązującymi normami społecznymi i prawnymi. Głównym celem Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii w Ostrowcu Św. jest resocjalizacja i reedukacja dzieci oraz zapewnienie im opieki, umożliwienie ukończenia szkoły podstawowej i gimnazjum przygotowanie do życia w społeczeństwie.
Celami Ośrodka są:
  1. wspieranie rozwoju młodzieży, która wymaga specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania oraz specjalistycznej pomocy psychoedukacyjnej,
  2. kształtowanie u dzieci i młodzieży odpowiedzialności za własne postępowanie, wyrabianie krytycyzmu i postaw asertywnych,
  3. promocja zdrowia, propagowanie zdrowego stylu życia, ekologicznego modelu funkcjonowania we współczesnym świecie,
  4. działania na rzecz zaspokajania potrzeb edukacyjnych wychowanków,
  5. przygotowanie młodzieży do udziału w życiu publicznym, samorządności,
  6. dbałość o tradycje i obyczaje.
Tytuł projektu: 
Włączenie rodziców w Społeczność Praktykującą (PARCOP)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
07/GR-LP/07-0166/P1
Lata realizacji: 
2007 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Portugalia, Rumunia, Polska
Cele projektu: 
Głównym celem i zadaniem projektu PARCOP była szeroko rozumiana spójność społeczna, podwyższenie i poprawa warunków życia rodzin zagrożonych wykluczeniem społecznym, poprawa zdolności rodziców do samodzielnego rozwiązywania życiowych problemów a zwłaszcza kształcenie umiejętności wychowawczych i prawidłowe wywiązywanie się z obowiązków rodzicielskich oraz dzielenie się swoimi osiągnięciami, sukcesami z innymi europejskimi rodzinami.
Do głównych celów projektu zalicza się:
1.Wsparcie psychologiczne i pedagogiczne dla rodzin dysfunkcyjnych.
2.Zdobycie przez rodziców podstawowej wiedzy z zakresu ICT. Zorganizowanie szkolenia z zakresu umiejętności informatycznych, oraz zapewnienie na terenie placówki dostępu do technologii informacyjno-komunikacyjnych, Internet.
3.Zapewnienie możliwości nauki języka angielskiego, kurs na poziomie elementarnym.
4.Rozwiązywania problemów życiowych, rodzinnych, kształtowanie umiejętności społecznych. Pomoc w dostępie do odpowiednich zasobów i usług jakie są dostępne w systemie opieki społecznej.
5.Nauczenie rodziców aktywnego obywatelstwa poprzez udział w życiu społeczności lokalnych, społeczności placówki do której uczęszczają ich dzieci, dzielenie się dobrą praktyką w tym zakresie. (społeczność praktykująca), (współorganizowanie imprez i uroczystości szkolnych).
Obszary tematyczne: 
edukacja rodziców, aktywne obywatelstwo, podstawowe umiejętności (społeczne), język angielski (poziom elementarny), technologie informatyczne, dialog międzykulturowy;
Grupa docelowa słuchaczy: 
Projekt znacznie rozszerzył ofertę edukacyjną placówek biorących udział w realizacji PARCOP. W Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii realizowano  trudną ideę włączania w życie placówki rodziców ze środowisk zagrożonych patologią, wykluczeniem społecznym, jako szczególnej formy resocjalizacji społecznej. Jak mogliśmy się przekonać naocznie w Bukareszcie i Lizbonie, pomimo dość dobrze zorganizowanego systemu pomocy społecznej, Unia Europejska nadal zmaga się ze zjawiskiem rodzin wykluczonych społecznie, które nie radzą sobie z funkcjonowaniem w szerszych, współczesnych społecznościach. Projekt PARCOP w dużym stopniu wpłynął na tą sytuację pozytywnie, rozwiązując część problemów bytowych i edukacyjnych konkretnych rodzin. Tworzenie małych społeczności praktykujących samopomoc, skupionych na wspólnym celu edukacyjnym zagwarantowało odpowiednie tempo działania jak i usprawniło relacje społeczne, polepszyło znajomość nowych technologii, otworzyło uczestników na Europejski dialog i różnorodność kulturową (wizyty w instytucjach partnerów w Lizbonie i Bukareszcie) oraz zmotywowało do podjęcia inicjatyw społecznych we własnym środowisku. (np. imprezy sportowo rekreacyjne)
Nasz Ośrodek umiejscowiony jest w środku osiedla mieszkaniowego, jednak nasi wychowankowie i ich rodzice pochodzą z różnych części miasta, regionu, województwa, a nawet z odległych części kraju. Rodzice naszych wychowanków natomiast niejednokrotnie zamieszkują tereny potocznie zwane „ slamsami”, lub też małe mieszkanka o niskim standardzie. Więc można powiedzieć, że nasza placówka działa na potrzeby osób zamieszkałych na terenach defaworyzowanych. Podstawowy problem to, oprócz braków w wykształceniu( wielu ma tylko podstawowe), ludzie ci po prostu nie wiedzą gdzie i jak szukać jednostki szkolącej, ponadto nie odczuwają potrzeby doskonalenia się, niejednokrotnie mają silnie utrwaloną postawę wyuczonej bezradności, jednocześnie zdając sobie sprawę z tego, iż są dyskryminowani przez większość społeczeństwa. Stąd silne przekonanie, że nie warto nic robić, bo i tak nic z tego nie wyjdzie. Oferta programu Grundvig realizowana przez nasz Ośrodek wypełniła tą lukę jeśli chodzi o osoby pochodzące z środowisk patologicznych. Udowodniliśmy że grupy defaworyzowane mogą odnieść sukces dzięki środkom z Unii Europejskiej.
Jakie były początki projektu: 
Projekt pracy z rodzicami był i jest znakomitą odpowiedzią na potrzeby, które uświadamiamy sobie od lat. Był szansą na aktywizację opiekunów i rodziców przy jednoczesnym zbliżeniu ich do dzieci. W naszym przekonaniu, dzięki realizacji tej idei ośrodek znacznie lepiej spełnia wielorakie funkcje i zadania statutowe. Oprócz dotychczasowych edukacyjno – wychowawczych sprzyjał zbliżeniu rodziców do placówki, kształtowaniu odpowiedzialności za ośrodek i wychowanie dzieci. Według nas obserwacja rodziców przez dzieci, którzy wykazywaliby się nowymi umiejętnościami, sprzyjałaby pogłębianiu więzi rodzinnych i nie pozostało to bez wpływu na sferę postaw tak starszego i młodszego pokolenia.
Jak już wspomniano nasi „słuchacze” (rodzice wychowanków) to w większości osoby pochodzące ze środowisk patologicznych, mające braki w podstawowych umiejętnościach społecznych, stygmatyzowani społecznie. Powszechny jest brak zainteresowania dzieckiem i jego potrzebami, stąd pracownicy MOS sami składają wizyty w domach i zapraszają rodziców do placówki, często dowożąc ich.
Dzięki programowi Grundtvig mogliśmy rozszerzyć naszą działalność edukacyjno-terapeutyczną dla dorosłych o naukę umiejętności społecznych, naukę języka angielskiego i naukę nowoczesnych technologii informacyjnych.
Krótki opis przebiegu projektu: 
1. Zorganizowano system pomocy psychologicznej i pedagogicznej dla rodzin zagrożonych wykluczeniem społecznym. (kilkaset interwencji, rozmów w grupach oraz indywidualnych zajęć terapeutycznych z udziałem specjalistów – psychologa i wychowawców). Zwłaszcza indywidualne porady i zajęcia o charakterze terapeutycznym cieszyły się największym zainteresowanie i zostały dobrze ocenione przez rodziców.
2. Trening Umiejętności Społecznych Goldsteina to punkt wyjścia, kluczowa część programu, ponieważ zarówno alkoholizm, niedostateczne wypełnianie obowiązków rodzicielskich, czy niezaradność życiowa, a więc problemy naszych słuchaczy, mają swoje źródło w niedostatkach procesu socjalizacji i braku podstawowych umiejętności społecznych. Nadrzędne i najbardziej przydatne naszym adresatom umiejętności społeczne to: proszenie o pomoc; udzielanie wskazówek; przekonywanie innych; poznawanie swoich uczuć; wyrażanie swoich uczuć; radzenie sobie z emocjami innych; radzenie sobie ze strachem; samokontrola; obrona swoich praw; unikanie kłopotów z innymi; reakcja na namawianie; reakcja na niepowodzenie; pomaganie innym.
3. Włączenie w życie placówki. W ramach realizacji projektu PARCOP podjęto szereg działań o charakterze sportowo rekreacyjnym i parateatralnym. Na przykład: Mikołajkowy Turniej piłki halowej i tenisa stołowego grudzień 2008, Olimpiada MOS 2008 i 2009, Jasełka 2008, 25 lecie istnienia MOS w Ostrowcu, zajęcia praktyczne z garncarzem, zajęcia artystyczne itp.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
14
W wyjazdach zagranicznych: 
7
Produkty
Produkty projektu: 
Projekt PARCOP odegrał znaczną rolę w pomocy rodzinom zagrożonym wykluczeniem społecznym poprzez oferowanie możliwości edukacyjnych nastawionych na kooperację i samokształcenie i usuwanie zbędnych, często pozornych, barier społecznych. Pedagogizacja rodziców była jednym z głównych celów projektu. W tym celu opracowano program wsparcia psychologicznego i z niego najwięcej rodzice skorzystali.
Wyposażono rodziców w podstawowe umiejętności społeczne, dzięki czemu są bardziej świadomi swoich wad i zalet. Obserwowanie rodziców przez dzieci w Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii, którzy wykazywali się nowymi umiejętnościami, sprzyjała pogłębianiu więzi rodzinnych i nie pozostała bez wpływu na sferę postaw tak starszego i młodszego pokolenia.
Osiągnięte rezultaty i produkty końcowe:
  1. Strona internetowa.
  2. Opis Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii.
  3. „Podręcznik dla nowoczesnych rodziców z Klubu PARCOP.” Wydawnictwo to zawiera informacje o psychologicznym i fizycznym rozwoju dziecka od urodzenia aż po osiągnięcie pełnoletniości, materiały służące do nauki informatyki i języka angielskiego i kieszonkowy słowniczek polsko-angielsko-rumuńsko-portugalski.
  4. Broszury o instytucjach biorących udział w projekcie PARCOP.
  5. Zorganizowano konkurs na logo projektu. Logo projektu PARCOP.
  6. Opracowanie i zainstalowanie 2 tablic informacyjnych o PARCOP.
  7. PowerPoint  prezentacje z  realizacji  PARCOP.
  8. Podręcznik dla rodziców PARCOP 2007 2008.
  9. Zorganizowanie pomocy psychologicznej i pedagogicznej dla rodzin podopiecznych MOS. (kilkaset interwencji, rozmów i zajęć terapeutycznych itp.).
  10. Video z działań sportowo rekreacyjnych i parateatralnych współorganizowanych przez uczestników projektu PARCOP. (Mikołajkowy Turniej piłki halowej i tenisa stołowego grudzień 2008, Olimpiada MOS 2008 i 2009, Jasełka 2008, 25 lecie istnienia MOS w Ostrowcu).
  11. Kronika projektu. Album ze zdjęciami w formie papierowej i elektronicznej.
  12. Zorganizowano kilka wystaw, prelekcji, pokazów PowerPoint obrazujących dokonania w ramach realizacji projektu PARCOP (dla nauczycieli i dyrektorów innych szkół i placówek z terenu powiatu).
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Upowszechnianie rezultatów projektu miało miejsce zarówno na spotkaniach kadry placówki, radach pedagogicznych jak i na spotkaniach z rodzicami.
Przekazaliśmy informacje o naszym projekcie i jego owocach innym instytucjom np. podczas spotkania w Podzamczu Chęcińskim dla dyrektorów szkół i placówek z terenu woj. Świętokrzyskiego z udziałem ŚKO, podczas kursów, w jakich biorą udział nasi pedagodzy, podczas krajowych i międzynarodowych seminariów, podczas spotkania dyrektorów szkół zorganizowanego przez Kuratorium Oświaty w Kielcach, podczas Festiwalu Comeniusa w Kielcach (dwukrotnie), jak również przez naszą stronę internetową.
O naszych działaniach informowaliśmy również społeczność lokalną, media, prasę, władze lokalne, starostwo powiatowe w Ostrowcu Św., lokalne instytucje wspierające rodzinę. Umieszczamy produkty finalne na naszej stronie internetowej tak, by każdy zainteresowany mógł je obejrzeć i wykorzystać w miarę potrzeb, ponieważ z powodzeniem nadają się do kopiowania i przenoszenia.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Wpływ na kadrę:
(1) – konieczność komunikacji pomiędzy partnerami za pomocą korespondencji e-mail lub podczas bezpośrednich spotkań doprowadziła do podwyższenia znajomości języków obcych (angielskiego) wśród kadry. Niektórzy wychowawcy i nauczyciele zgłosili chęć uczestnictwa w kursach językowych Grundtvig.
(2) – większość komunikacji odbywała się za pośrednictwem Internetu (e-mail, komunikatory, wideo konferencje). Dla osób nieobeznanych z komputerem, projekt ten był doskonałą okazją nauczenia się podstaw jego obsługi. Wiedza ta jest niezbędna podczas zajęć szkolnych. Dla innych była to okazja do zainteresowania się tą sferą głębiej i nauczyli się korzystać ze skanera, konwerterów plików, programów do obróbki zdjęć i filmów.
(3) – nauczyciele bezpośrednio i pośrednio związani z projektem podeszli do zajęć z większą otwartością i tolerancją, odrzucając uprzedzenia wyrastające ze stereotypów powtarzanych od lat. Mniej oficjalny sposób prowadzenia zajęć spotkał się ze znakomitym przyjęciem.
(4) – życzeniem całej naszej kadry, nauczycieli i wychowawców, jest uczestniczenie w jak największej liczbie takich projektów po to,  by wzbogacić swoje doświadczenie osobiste i zawodowe. Projekt PARCOP niósł ze sobą nową jakość ponieważ był skierowany do dorosłych odbiorców. Nasi pracownicy mieli okazje podzielić się doświadczeniami ze swej pracy z kolegami z innych zagranicznych placówek, porównać metody pracy i zbierania dokumentacji, systemu szkolenia, zarządzania placówką i radzenia sobie z trudnościami. Projekt był doskonała podstawą do kolejnych programów z typu Grundtvig.
(5) – pomiędzy kierownikami placówek partnerskich nawiązała się dyskusja na temat sposobów zarządzania tymi instytucjami, prawa oświatowego, sposobów samooceny i dostępności szkolenia kadry. Zwrócono uwagę na role placówek w kontaktach pomiędzy rodzicami i władzami lokalnymi oraz ich dostępność dla dorosłych w celu doskonalenia swoich umiejętności i nadrabiania zaległości edukacyjnych. W następstwie projektu, kierownictwo placówki postanowiło doprowadzić do większego zaangażowania rodziców w proces zarządzania i organizowania życia szkoły.
(6) – od samego początku projektu mieliśmy wgląd w geograficzne uwarunkowania każdej z placówek. Zorientowani byliśmy również w tematach kultury i tradycji. Wykonaliśmy prezentacje dotyczące Portugalii i Rumunii, zorganizowano wystawy dotyczące kultury tych państw. Podczas spotkań partnerskich wymieniano się albumami o każdym z krajów, prezentacje były tłumaczone na wiele języków, słuchano tradycyjnej muzyki, spożywano tradycyjne potrawy, pokazywano ludowe stroje narodowe itp. Uczyliśmy się również najpopularniejszych wyrażeń w języku rumuńskim i portugalskim.
(7) – realizacja projektu odbiła się pozytywnym echem wśród społeczności i władz lokalnych. Jesteśmy zadowoleni z efektów prac nad projektem oraz z jego finalnych produktów.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Program „Uczenie się przez całe życie” (Grundtvig) dał nam znakomitą sposobność do podwyższenia jakości pracy placówki poszerzenie oferty edukacyjnej dla rodziców.
Projekt pracy z rodzicami jest znakomitą odpowiedzią na potrzeby, które uświadamiamy sobie od lat. W naszym przekonaniu, dzięki realizacji tej idei ośrodek lepiej wypełnia swoje statutowe funkcje. Oprócz dotychczasowych edukacyjno – wychowawczych sprzyja zbliżeniu poprzez realizację wspólnych działań, kształtowanie odpowiedzialności za ośrodek. Według nas obserwacja rodziców przez dzieci, którzy wykazywali się nowymi umiejętnościami, sprzyjała pogłębianiu więzi rodzinnych i nie pozostanie bez wpływu na sferę postaw tak starszego i młodszego pokolenia.
(1) – Projekt zapewnił naszym rodzicom uczestnictwo w zajęciach z języka angielskiego i IT. Jednym z produktów finalnych projektu był tzw. PODRĘCZNIK PARCOP’ a który został opracowany przy ich udziale. Podczas spotkań partnerskich, uczniowie posługiwali się również innymi językami, które znali tj. francuskim lub włoskim. Spotkania również były okazją do poznania odrobiny polskiego i portugalskiego (powitania, składanie życzeń)
(2) – Projekt umożliwił również szkolenie z zakresu obsługi komputera – program Word, Internet Explorer, tworzenie konta e-mail, posługiwanie się komunikatorami.
(3) – podczas pierwszych spotkań, każdy zespół starał się dowiedzieć jak najwięcej o pozostałych krajach partnerskich. O ich sytuacji politycznej, religii, zwyczajach. Wymieniono pamiątki takie jak: płyty z tradycyjną muzyką oraz prezentacje multimedialne o każdym kraju na płytach CD. Podczas spotkań organizowano poczęstunki obfitujące w tradycyjne dania oraz przybliżające historię i zwyczaje każdego kraju. Odwiedziliśmy wiele muzeów. Podobne programy odbyły się w Rumunii i Portugalii.
(4) – propagowano rozwój idei obywatelstwa europejskiego, szacunek dla kultur innych narodów, tolerancja, solidarność, odrzucenie rasizmu, wspieranie edukacji wśród najmłodszych, zachęcanie do udziału w wolontariatach, umiejętności organizowania i uczestniczenia w działaniach zespołowych.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Realizacja projektu PARCOP dał nam znakomitą sposobność do podwyższenia jakości pracy placówki poszerzenie oferty edukacyjnej dla rodziców.
Zapewniono możliwość kontynuacji projektu bez wsparcia finansowego środków unijnych.
(1) Za zgodą organu prowadzącego, prowadzono do programu szkoły język angielski od 01.09.09 (do tej pory był nauczany tylko język rosyjski),
(2) – doskonalenie metod komunikacji, przystosowanie metod zarządzania do realiów szkoły ponadregionalnej, wprowadzono nowoczesne pomoce dydaktyczne do procesu nauczania (rzutniki multimedialne, tablice interaktywne)
(3) – Dzięki realizacji projektu było możliwe wprowadzenie nowej formuły zajęć „nieformalnych” i bardziej interaktywnych dla rodziców naszych podopiecznych. Dzieliliśmy się tymi doświadczeniami z kolegami z innych placówek.
(4) – Wielu rodziców chce wiedzieć o placówce jak najwięcej zanim umieszcza w niej swoje dzieci. Dzięki projektowi, nasza instytucja stała się bardziej znana i doceniana w środowisku. To gwarancja dla rodziców, że nasza kadra złożona jest z oddanych pracy fachowców.
(5) Zwiększył się udział rodziców w procesie wychowania swoich dzieci i w życiu Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii.
Ponadto trwałymi, choć ściśle nie planowanymi, rezultatami projektu są:
- Jedna z uczestniczek projektu PARCOP została zatrudniona w kuchni MOS jako pomoc kuchenna od 03.02.2009r. Przez wiele lat ta osoba była bezrobotna i bez środków do życia. Do tej chwili ze swoich obowiązków wywiązuje się bardzo dobrze i została z nią podpisana umowa na czas nieokreślony.
- Inna uczestniczka działań projektowych odbyła staż absolwencki z Powiatowego Urzędu Prac. Zdobyła pierwsze doświadczenie zawodowe jako pomoc nauczyciela i podstawowe, niezbędne doświadczenie w pracy z młodzieżą niedostosowaną społecznie.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Poznałam wielu wspaniałych, pomocnych ludzi.”
„Dostałam pracę w kuchni MOS jako pomoc kuchenna. Nikt inny by mnie nie zatrudnił. Mam 52 lat. Wiele lat pozostawałam bez żadnej pracy.”
„Fajnie spędziliśmy czas, ciekawe zajęcia na komputerach.”
„To było życiowe doświadczenie, nigdy tego nie zapomnę.”
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Wpływ realizacji projektu na społeczność lokalną:
(1) Uznanie szerszej społeczności lokalnej dla potrzeb rodzin zmarginalizowanych, biednych, niewydolnych i niezaradnych społecznie, ekonomicznie itd.
(2) Na spotkania w ramach realizacji projektu przychodziły całe rodziny z młodszymi dziećmi. Placówka stała się bardziej przyjazna dla rodziców.
(3) Wspólnie z Radą Osiedla Kuźnia zorganizowaliśmy kilka imprez integracyjnych i sportowo rekreacyjnych. (Olimpiada MOS; Festyn na zakończenie roku, Turniej Mikołajkowy, itp.
(4) Dobrze się o nas mówi w społeczności lokalnej. Jesteśmy postrzegani przez społeczność lokalną pozytywnie, działamy w środku dużego osiedla mieszkaniowego, w prawie w centrum 80 – cio tysięcznego miasta.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Zdzisław Klusek
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.01.2010

Żydowskie tradycje edukacyjne w Europie (JETE)

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Inne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Instytut Tolerancji
ul. Piotrkowska 104, 90-926 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Maria Goldstein
0048 505 998 782
mgold@math.uni.lodz.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Instytut Tolerancji w Łodzi został utworzony w 2001 roku. Powołali go ludzie, których celem jest propagowanie idei tolerancji i szacunku dla odmienności: naukowcy, artyści, dziennikarze, politycy, nauczyciele i studenci. W gronie założycieli był m.in. ówczesny prezydent miasta, pastor i przedstawiciel gminy żydowskiej. Ludzie o różnych poglądach i biografiach, których połączyła chęć wspólnego podejmowania działań na rzecz tolerancji. Zaczęło się od walki z ksenofobicznymi napisami na murach Łodzi, które wciąż psują wizerunek miasta. Dyskusje, warsztaty i koncerty pokazujące różnorodność i wielokulturowość Łodzi, miały pomóc w walce z głupotą wandali, którzy wciąż mazali rasistowskie napisy. Właśnie edukacja miała być środkiem do osiągnięcia celu. Od początku organizowaliśmy spotkania prezentujące różnorodne kraje i narodowości, które współtworzyły Łódź, a także religie, by uświadomić jak wiele łączy chrześcijaństwo z judaizmem, a protestantyzm z prawosławiem. A trzeba tu podkreślić, że Łódź ma bardzo specyficzną historię jak na miasto usytuowane w centrum Polski. Instytut bierze udział w Światowym Dniu Walki z Rasizmem, współorganizuje Kolorową Tolerancję - akcję zamalowywania rasistowskich napisów, będącą jednocześnie dyskusją nad różnorodnymi formami współczesnej nietolerancji. Rozmawiamy o braku tolerancji i zrozumienia dla osób niepełnosprawnych. Mówimy o heterofobii. Zastanawiamy się jak czują się i jak postrzegani są obecnie w Polsce cudzoziemcy, a zwłaszcza przedstawiciele krajów afrykańskich czy azjatyckich. Rozmawiamy o islamie oraz konflikcie palestyńsko-izraelskim. Jesteśmy też partnerami kilku międzynarodowych projektów. Honorowym członkiem Instytutu Tolerancji w Łodzi jest znakomity polski filozof prof. Leszek Kołakowski, który napisał dla nas esej pt. "Wymazać nienawiść”.
Tytuł projektu: 
Żydowskie tradycje edukacyjne w Europie (JETE)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0074/P1
07/GR-LP/07-0053/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Niemcy x2, Austria, Francja, Włochy, Litwa x2, Holandia, Polska
Cele projektu: 
Edukacja w szerokim zakresie w aspekcie tolerancji, poszanowania innych, przybliżania ich kultury i tradycji, wartości uniwersalnych pozwalających także na przetrwanie trudnych momentów życiowych, odkrywanie historii i jej znaczenia dla tożsamości miasta i jego mieszkańców, przybliżanie wartości i znaczenia wielokulturowości dla rozwoju człowieka.
Obszary tematyczne: 
Historia Żydów europejskich, Holocaust, tradycje edukacyjne (literatura, sztuka, muzyka)
Grupa docelowa słuchaczy: 
Wszystkie osoby zainteresowane tematyką, pracownicy instytucji publicznych, nauczyciele – osoby, które ze względu na wykonywany zawód mogą być multiplikatorami naszych działań.
Jakie były początki projektu: 
Pomysł powstania projektu miała koordynatorka projektu z Niemiec. Poszukiwała ona  partnerów w Polsce i otrzymała mój adres od mojej znajomej z Uniwersytetu Ludowego w Stuttgarcie. Dzięki pomocy polskiej Narodowej Agencji pojechałam na spotkanie przygotowawcze. Nie znaliśmy nikogo i był to nasz pierwszy projekt partnerski.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Spotkanie pracowników Instytutu w celu zaplanowania działań związanych z wizytą naszych partnerów Łodzi.
13-16 października 2007, Polska, Łódź – spotkanie partnerów
Opracowaliśmy bardzo obszerny program, ponieważ miasto jest pełne śladów kultury żydowskiej. Dla naszych gości i społeczności lokalnej zorganizowaliśmy koncert chóru Clil połączony z nauką piosenek i prezentacją naszej broszury „Nauka pomogła nam przeżyć”, przedstawiliśmy również sylwetkę Icchaka Kacenelsona, autora wstrząsającego poematu „O zamordowanym żydowskim narodzie” oraz przedwojenny łódzki chór żydowski Hazomir.
Na ostatnie trzy punkty naszego programu składały się: wykład Pawła Spodenkiewicza, autora książki „ Zaginiona dzielnica”, na temat przedwojennych szkół żydowskich i placówek edukacyjnych w Łodzi, Justyny Fruzińskiej o znaczeniu kabały oraz pokaz multimedialny zdjęć Pawła Herzoga o chasydach z Aleksandrowa.
W spotkaniu w Łodzi wzięło udział ok. 30 osób z zagranicy, bo oprócz licznie przybyłych uczestników naszego projektu ok. 25, towarzyszyli nam przebywający akurat w Łodzi zainteresowani tematem turyści z Wielkiej Brytanii i Niemiec.
Styczeń 2008
Wzięliśmy udział w uroczystości upamiętnienia likwidacji obozu romskiego w getcie Litzmannstadt. Naziści deportowali ok. 5000 Sinti i Romów z austriackiego Burgerlandu. Wkrótce po przybyciu wszyscy zostali zamordowani. Wieczorem uczestniczyliśmy w koncercie muzyki cygańskiej.
8-10 lutego 2008, Włochy, Florencja – spotkanie partnerów
Spotkanie podsumowujące półmetek projektu. Ten warsztat nie był przeznaczony dla słuchaczy. Jego zasadniczym celem miało być podsumowanie dotychczasowej realizacji projektu. Każdy z partnerów miał przygotować prezentację wyników projektu na szczeblu lokalnym i międzynarodowym
18-22 lutego 2008
Stuttgart/Tybinga Prezentacja projektu na stanowisku KE podczas targów edukacyjnych Didacta w Stuttgarcie.
15 marca 2008
Spotkanie z rabinem Symchą Kellerem z Łódzkiej Gminy Wyznaniowej – wykład o judaizmie w ramach akcji „Kolorowa Tolerancja
W dniu 21 marca 2008 r., w Międzynarodowym Dniu Walki z Rasizmem, który tradycyjnie jest obchodzony w Łodzi jako dzień Kolorowej Tolerancji przeprowadziliśmy kilka działań w ramach projektu i w celu jego promocji.
Było to wspólne zamalowywanie rasistowskich graffiti oraz koncert żydowskiej muzyki w wykonaniu zespołu „Kanava”. W dniu 28 marca towarzyszyli naszym działaniom fotoreporterzy FRSE.
Kwiecień 2008
Braliśmy udział w symbolicznym „Marszu Żywych” w Łodzi
2. czerwca 2008 mieliśmy zaszczyt prezentować projekt JETE na ogólnopolskiej konferencji tematycznej zorganizowanej w ramach Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego przez FRSE w Warszawie.
19-22 czerwca 2008, Litwa, Wilno – spotkanie partnerów
Do spotkania przygotowaliśmy się czytając przewodniki turystyczne i historyczne oraz specjalny numer Midrasza poświęcony żydowskiemu Wilnu. Polska grupa przyjechała do Wilna w przededniu planowanego w ramach JETE spotkania, przed południem możliwa była przechadzka po Wilnie, odkrywanie śladów polskości, widocznej nie tylko w budynkach sakralnych, lecz także w przestrzeni miejskiej. To tutaj, tworzyli polscy wieszczowie: Juliusz Słowacki i Adam Mickiewicz. Tablice i postumenty ich upamiętniające można znaleźć w wielu miejscach miasta, w tym na Uniwersytecie Wileńskim.
Sierpień  2008
Obchody rocznicy likwidacji getta.
5-8 lutego 2009, Niemcy, Tybinga – spotkanie partnerów
Podczas spotkania były prezentowane projekty upamiętniające ofiary zbrodni nazistowskich, działania na rzecz odbudowania życia żydowskiego (kultury i edukacji) oraz działalności instytucji stowarzyszonej w tym projekcie tzn. Niemiecko-Amerykańskiego Instytutu. Spotkanie zakończyło się uroczym wieczorem przy wspólnym europejskim stole, na którym znalazły się przysmaki przywiezione przez partnerów.
W marcu 2009 jak co roku byliśmy współorganizatorami “Kolorowej tolerancji” . Wykład na temat judaizmu Symchy Kellera, przewodniczącego Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Łodzi spotkał się jak zwykle z ogromnym zainteresowaniem.
7-10 maja 2009
W tych dniach byliśmy słuchaczami międzynarodowej konferencji zorganizowanej przez Katedrę Pragmatyki Językowej Uniwersytetu Łódzkiego “Rasa, Religia, Reprezentacja”. Jej tematem były zagadnienia etniczności i religii, jak również ich przedstawienie w sztuce, mediach i literaturze. Uczestnicy konferencji z perspektywy przeszłości, teraźniejszości dyskutowali o tym, co współtworzy naszą tożsamość i kształtuje relacje z innymi. Zastanawiali się nad językowo-wizualnymi sposobami wyrażania owej tożsamości, reprezentacji tego, co duchowe i tego co, materialne, sacrum i profanum, uniwersum i indywiduum. Podczas konferencji poznaliśmy córkę Chawy Rosenfarb, która przyjechała z Kanady. Chawa jest autorką trzytomowej publikacji na temat przedwojennej Łodzi i historii getta łódzkiego. Towarzyszyliśmy jej w nostalgicznym spacerze śladami matki. Jednym z punktów byłfilm Menachema Dauma “Gra w chowanego” uważany przez wielu krytyków za jeden z najważniejszych i najbardziej poruszających filmów na temat Holocaustu i relacji polsko-żydowskich. Film ten stał się inspiracją dla programu naszego spotkania w projekcie partnerskim „Suval” w czerwcu. Spotkaniu temu nadaliśmy motto ”Kto ratuje jedno życie ratuje cały świat”
14-30 czerwca 2009, Polska, Łódź – spotkanie partnerów
Jak zwykle włączyliśmy się w organizację spotkań z kulturą żydowską w Łodzi i z naszej inicjatywy został wyświetlony podczas otwartych projekcji w kinie Muzeum Kinematografii film „Zabawa w chowanego, który zrobił na nas tak duże wrażenie. Postanowiliśmy umożliwić obejrzenie go szerszej społeczności i między innymi naszym europejskim partnerom, których gościliśmy w tym czasie w Łodzi. Nawiązaliśmy kontakt z Kamilą Klauzińska z towarzystwa historyczne Yachad, która współpracowała przy produkcji tego filmu. Kamila zwróciła się do reżysera filmu o wyrażenie zgody na otwartą niekomercyjną projekcję filmu i ją otrzymała.
Była obecna na spotkaniu i odpowiadała na pytania wzruszonych widzów.
7-12 lipca 2009, Auvillar, Francja – spotkanie partnerów
Podsumowujące projekt ostatnie spotkanie w Auvillar w siedzibie naszego francuskiego partnera. Spotkanie to było ukoronowaniem projektu i pożegnaniem przyjaciół. Przez te trzy lata staliśmy się jedną wielką rodziną i rozstanie było naprawdę trudne.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
500
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
Wystawy:
- Żydowskie tradycje Edukacyjne w latach 1940-1944, towarzysząca ogólnopolskiej konferencji młodych historyków (mała wystawa).
- „Nauka pomogła nam przetrwać” Biblioteka Pedagogiczna im Kotarbińskiego.
- Poszerzona wystawa „Nauka pomogła nam przetrwać” dostępna do końca sierpnia w Hali Orange.
- Wystawa „Chasydzi” w Urzędzie Miasta Łodzi.
Wykłady: na ogólnopolskiej konferencji młodych historyków poprzedzone informacją o projekcie.
Michał Trębacz: „Działalność kulturalna Bundu w Łodzi w okresie międzywojennym”
Iza Olejnik: „Książka żydowska w przemysłowej Łodzi.
Publikacja „Nauka pomogła nam przetrwać - książka o tradycjach edukacyjno-kulturalnych  w getcie Łódzkim w języku polskim i niemieckim.
Spotkania ze świadkami naocznymi, spotkania promujące literaturę.
Spotkanie z profesorem Władysławem Bartoszewskim „Trudne pytania w dialogu polsko żydowskim” (uczestnicy młodzież szkolna, nauczyciele).
Współorganizacja ”łódzkich spotkań z kulturą żydowską”.
Koncerty edukacyjne żydowskiego chóru Clil i innych zespołów połączone z nauką piosenek.
Promocja miasta, włączanie tematyki projektu do akcji „Kolorowa Tolerancja”.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Publikacja została przekazana do szkół i bibliotek oraz zainteresowanym osobom. Niemiecka wersja rozdawana była gościom podczas oficjalnych obchodów rocznicy likwidacji getta, grupom młodzieży niemieckiej i austriackiej, która realizowała projekty historyczne związane z tematem Drugiej Wojny Światowej.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Wzajemna współpraca i nauka przy realizacji projektu, koordynacja działań i kształcenie poczucia więzi, coraz większa świadomość wielokulturowości miasta i znaczenia upowszechniania wiedzy wśród mieszkańców, co pozwala na obniżanie progu nietolerancji i ksenofobii.
Dzisiaj mamy przyjaciół w wielu krajach europejskich. Są oni partnerami w naszych nowych projektach. Poza zdobywaniem wiedzy i rozszerzaniem horyzontów, nabywamy bardzo ważnych umiejętności językowych, dotyczy to przede wszystkim w języka angielskiego, który jest na ogół językiem roboczym projektów.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Wpływ na wybór studiów podyplomowych, rozwinięcie zainteresowań, publikacje, także zwiększenie świadomości i poczucia własnej wartości w konfrontacji z partnerami zachodnimi, możliwość kulturowego, ale także językowego dialogu, umiejętność odnalezienia się w różnych sytuacjach, w tym podróżach.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Projekt stanowił doskonałą bazę do dalszych poszukiwań. Inspiracje do działań własnych, zawodowych: prowadzenie nowych zajęć na Uniwersytecie, artykuły, dysertacje naukowe, poszukiwania i rozwój zainteresowań (np. wykłady podczas warsztatów kultury żydowskiej w Poleskim Ośrodku Sztuki, artykuły w Gazecie Wyborczej).
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Gabriela Materassi, jedna z uczestniczek spotkania w Łodzi, napisała następujący tekst: "Łódź jest miastem które powoli wyzwala się z koszmaru przeszłości, której nie da się zapomnieć, ma ona swoje odzwierciedlenie we wszystkich artystycznych, architektonicznych i kulturalnych aspektach. Cmentarz żydowskich jest prawdopodobnie miejscem, w którym łączą się dusze ze swoim ciałami, od których zostały tak okrutnie oddzielone. Dusze te wpływają na wegetacje roślinności i objawiają się w sposób nieoczekiwany, przez co przeszłość jest nadal obecna. Okaleczone ciała mieszkają w drzewach, które rosną na cmentarzu, wypełnione przerażonymi oczami, które przyjmują formę kropli rosy na liściach, marzenia unoszą się nad bujną trawą i kołyszą się na kwiatach.
Myśli, wspomnienia, niepokój - początek długiej agonii – odczuwalne są na dworcu poprzez pieczołowicie sporządzone listy, które zawierają nazwiska i dane 230.000 osób, którym w nieludzki sposób odebrano godność.
Czas pokrył budynek czarnym welonem, aby skryć puste mieszkania. W getcie panuje absolutna cisza, nie słychać dziecięcych głosów, piosenek, śmiechu.
Nasze oczy widzą wszystko. To nie jest ciekawość, ale ból, zrozumienie, solidarność.
Cisza jest wszechobecna i wypełnia nas paraliżującym smutkiem. Nasze kroki budzą oczy, w których nie ma nadziei, oczy paru starców, którzy żyją w jednostajnym bolesnym wspomnieniu.”
Inne opinie:
„Było miło, interesująco, bogata strona merytoryczna, i pouczająco - tolerancja, jest jednym z najważniejszych czynników w obcowaniu ludzi o różnej narodowości i religii, i musimy się jej (myślę o tym kiedy przypomnę sobie kłótnię, po filmie P. Bergsteina).”
„Nauczyłem się, że trzeba czytać i zastanawiać się nad przeczytanymi treściami. To co zobaczyłem i przeczytałem było bardzo interesujące, ale potrzebuję czasu, aby to przemyśleć.”
„Nowi przyjaciele, nowe informacje dotyczące żydowskiej kultury, nowe odczucia w stosunku do uczestników projektu JETE i tematu naszych spotkań.”
„Nowe kontakty z partnerami w innych krajach europejskich.”
„Zdobycie szerszej wiedzy o organizacjach partnerskich zaangażowanych w projekcie, wymiana doświadczeń z innymi krajami, skonkretyzowanie sformułowania – wspólna platforma europejska.”
„Nauczyłem się dużo na temat sposobu działań poszczególnych grup w projekcie. Nauczyłem się dużo od grupy francuskiej, poznając filozoficzny aspekt podejścia do tematu. Bardzo interesujące było zwiedzanie Żydowskiego Muzeum w Paryżu i uzupełnienie wiedzy na temat afery Dreyfusa. Dzięki temu projektowi i temu partnerstwu znaleźliśmy pozytywny potencjał do zdobywania wiedzy na temat postępowej i humanistycznej tradycji żydowskiej oraz kultury europejskiej.”
„Trudno jest zajmować stanowisko na temat religii innych. Podczas spotkań, zwiedzania z przewodnikiem, rozmów nauczyliśmy się dużo na temat historii Żydów w najszerszym sensie, od nakreślenia Tanachu, poprzez ważność słowa w świętych tekstach Tory, wygnanie starotestamentowe, świątynię w Jerozolimie aż do jej zburzenia opisanego przez Józefa Flawiusza, stworzenia synagogi, ale również tradycji stworzonej w Talmudzie i Midraszu. Nauczyliśmy się o historii żydowskiej będącej historią europejską od czasu zburzenia drugiej świątyni, o wpływach tradycji żydowskiej na kultury narodowe i bez wątpliwości mających miejsce poprzez stulecia, o problemach społeczności żydowskiej we wszystkich krajach europejskich w obliczu antysemityzmu i pogromów. Ponadto, i być może jest to najbardziej wartościowe, odkryliśmy żydowską myśl w różnych socjologicznych kulturalnych aspektach, inspirującą dla naszej osobistej i kulturalnej sytuacji.. Historia i myśl żydowska stanowi kombinację bardzo silnej tradycji z silną zdolnością do asymilacji do nowych sytuacji.”
„To spotkanie było dla mnie i mojej instytucji bardzo pożyteczne i sensowne. Uważam, że najważniejsze jest to, że było tak dużo dyskusji na temat żydowskich tradycji. Wreszcie mieliśmy do czynienia z tradycją żydowską „live”. Mogliśmy trochę odczuć duchowe życie Żydów”. Myślę, że podczas następnych spotkań powinnyśmy się bardziej zagłębiać w folklor żydowski”
„Jestem bardzo szczęśliwa, że mogę uczestniczyć w tym projekcie. Dzięki temu mam nowe pomysły i co najważniejsze kierunek dla przyszłego rozwoju projektu. Dziękuję partnerom, to było duże przeżycie zobaczyć żydowski Paryż. Jestem wdzięczna, za to pierwsze spotkanie w Paryżu. Było to dla mnie ogromne doświadczenie związane z tym tematem, było wspaniale poznać partnerów.”
„Partnerstwo to dobry proces uczenia się, spotkanie tylu osób z różnych środowisk, różnych, kultur, jest prawdziwym wydarzeniem, wykonaliśmy dobrą pracę podczas pierwszego spotkania i musimy kontynuować poszukując odpowiedzi na nasze pytania. Uważamy poszukiwanie żydowskiej tożsamości ma zasadnicze znaczenie wkładu JETE dla naszej organizacji, ponieważ poprzez zrozumienie tej tożsamości w obliczu naszej własnej historii dowiadujemy się więcej o sobie, dowiedzieliśmy się również więcej o naszych organizacjach.”
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maria Goldstein
Data wypełnienia formularza/karty: 
15.03.2010

Europejskie Kobiety w Kwiecie Wieku

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Inne
Rozpoznawanie / uznawanie kompetencji
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Zielonogórski Uniwersytet Trzeciego Wieku
Al. Wojska Polskiego 9, 65-077 Zielona Góra
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Zofia Banaszak
0048 68 453 26 51
zutw.zgora@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
W Zielonogórskim Uniwersytecie Trzeciego Wieku podejmowane i rozwijane są społeczne inicjatywy naukowe, oświatowe, kulturalne, charytatywne, opiekuńcze, ekologiczne, dotyczące rehabilitacji osób starszych, niepełnosprawnych, a także kultury fizycznej i sportu, poprzez prowadzenie form działalności edukacyjnej, zdrowotnej, kulturalnej, twórczej i krajoznawczo - turystycznej dla osób starszych. Aktywizacja społeczna i poprawa jakości życia osób starszych oraz upowszechnianie profilaktyki gerontologicznej, to tworzenie warunków do dobrego starzenia się. Działania te zapobiegają marginalizacji społecznej osób starszych, sprzyjają szerzeniu przyjaźni i współpracy pomiędzy miastami, regionami, państwami i narodami.
Działania te realizowane są przez organizowanie różnego rodzaju cyklu wykładów, seminariów, sesji naukowych, konferencji, szkoleń, dyskusji, warsztatów, zebrań dyskusyjnych i spotkań tematycznych, z ludźmi nauki, kultury, polityki i gospodarki działającymi w środowisku zielonogórskim, regionie, Polsce i na świecie.
Współpraca z innymi organizacjami i stowarzyszeniami w kraju i za granicą, których cele są wspólne z celami Zielonogórskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku, znacząco wpływa na nasze środowisko lokalne, wzbogacając je i inspirując do dalszych działań na rzecz ludzi starszych. Od początku naszej społecznej działalności prowadzimy działalność, edukacyjną, promocyjną, użyteczną, prozdrowotną, inicjującą lokalną aktywność obywatelską ludzi starszych, także niepełnosprawnych zgodnie z przesłaniem wynikającym z naszej misji:
POPRZEZ KSZTAŁCENIE USTAWICZNE POMAGAMY LUDZIOM STARSZYM ZMIENIAĆ POSTAWY I ZACHOWANIA W KONTAKTACH Z DRUGIM CZŁOWIEKIEM, ABY MOGLI ODNALEŹĆ RADOŚĆ I SENS ŻYCIA REALIZUJĄC  WŁASNE I WSPÓLNE MARZENIA W JESIENI ŻYCIA.
Tytuł projektu: 
Europejskie Kobiety w Kwiecie Wieku
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0106/P1
07/GR-LP/07-0186/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Niemcy x2, Łotwa, Polska
Cele projektu: 
Celem projektu było wykorzystanie potencjału kobiet „w kwiecie wieku”, świadomych swoich umiejętności i kompetencji dla zadań i przedsięwzięć zarówno osobistych, jak i w zakresie socjalnym, ekonomicznym i politycznym.
Obszary tematyczne: 
Projekt był skierowany do kobiet w grupie wiekowej 45+ lat, które mają szczególne kompetencje i perspektywy. W Europie kobiety w tej grupie wiekowej mają wiele możliwości rozwoju (perspektywę długiego życia), ale tylko kilka „odpowiednich” modeli ról. Partnerstwo międzynarodowe daje szanse na naukę od siebie nawzajem, która pozwala odkryć dobre zwyczaje, praktyki pomocne w czerpaniu korzyści z drugiej połowy życia oraz rozwijać nowe umiejętności.
Podczas 3-letniego projektu pracowaliśmy w oparciu o koncepcję salutogenezy i empowermentu. Salutogeneza czyli rozważania i działania nad zdrowiem, radością życia. Empowerment to umiejętność brania za siebie odpowiedzialności, podejmowanie decyzji. W rezultacie możemy przyznać, że warte podkreślenia są indywidualne i społeczne aspekty salutogenezy, które dały naszym partnerom inspiracje do przyszłej pracy.
Grupa docelowa słuchaczy: 
Projekt był skierowany przede wszystkim do kobiet powyżej 45 roku życia. Partnerki z Niemiec i Łotwy były kobietami jeszcze pracującymi, natomiast realizatorki projektu z Polski to słuchaczki Zielonogórskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku będące na emeryturze. Wszystkie były otwarte na zmiany, z zapałem uczestniczyły w proponowanych zajęciach i doskonale rozumiały główne przesłanie projektu jakim jest wykorzystanie potencjału kobiet „w kwiecie wieku”, świadomych swoich umiejętności i kompetencji dla zadań i przedsięwzięć zarówno osobistych, jak i w zakresie socjalnym, ekonomicznym i politycznym.
Jakie były początki projektu: 
Z programem Grundtvig zetknęliśmy się po raz pierwszy w lutym 2005 na organizowanym przez Narodową Agencję spotkaniu, na które zostaliśmy zaproszeni. Pełni obaw wynikających z niepewności, jak pokonamy formalności z wypełnianiem wniosku, jak damy sobie radę z późniejszą realizacją projektu, a przede wszystkim, jak pokonamy barierę językową, itd. zgłosiliśmy akces do projektu, w którym koordynatorem było Wileńskie Centrum Edukacyjne, wpisujące się wprost w nasze działania artystyczne, które były w kręgu zainteresowań naszych słuchaczy. Szczęśliwe pokonanie pierwszych barier i obaw przed realizacją projektów unijnych ośmieliło nas i dużo odważniej zaangażowałyśmy się w kolejny niezwykle interesujący projekt pod hasłem Europejskie Kobiety w Kwiecie Wieku (European Women at the Centre of Life), którego inicjatorkami były koleżanki z Niemiec. Wcześniejsza współpraca z Ost-West-Europäisches FrauenNetzwerk e.V. (OWEN), zaowocowała propozycją współpracy w tym projekcie.
Socjolog medycyny, Aaron Antonovsky, swoją pracą poświęconą poszukiwaniu czynników wspierających zdrowie człowieka, zainspirował Brigitte Wörteler z Berlina i Marianne Klues – Ketels z Getyngi. Ich zamierzeniem było poszukiwanie pozytywnych sposobów osiągania zdrowia, który to proces A. Antonovsky nazwał salutogenezą. Zdrowia - dodajmy - rozumianego bardzo szeroko, jako uczucie zadowolenia, poczucie samorealizacji, tworzenie więzi społecznych, umiejętność radzenia sobie z obciążeniami, stresem, kryzysami. Autorki projektu dodały jeszcze pojęcie empowerment, które można zdefiniować jako poczucie podmiotowości, zdolność do samostanowienia i zarazem – podejmowania odpowiedzialności za siebie.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Bardzo pozytywnym wynikiem partnerstwa były zrealizowane z sukcesem trzy „Srebrne Letnie Szkoły” w Preili (Łotwa), w Berlinie oraz w Karpaczu. Podczas tych imprez wielu uczestników zmodyfikowało lub zmieniło swoje role, nastawienie i przyjęło role nauczycielu lub przewodników.
Podczas naszych międzynarodowych spotkań i lokalnych wydarzeń nasza wiedza i zrozumienie innej społeczno-gospodarczej, historycznej i indywidualnej sytuacji w trzech krajach wzrosła znacząco. Spotkania partnerek z różnych krajów, wykłady i warsztaty umożliwiły wymianę doświadczeń, poznanie kultur i tradycji partnerów, pogłębienie wiedzy i poszerzenie oferty kształcenia. Efektem współpracy stały się wizje przyszłości oraz scenariusze rozwoju kompetencji dla osób, które wkroczyły w środkowy okres życia.
Każde międzynarodowe spotkanie zawierało wykłady i spotkania, które prowadziły do lepszej znajomości i zrozumienia międzykulturowych różnic i podobieństw.
Będąc partnerami z Europy Środkowej i Zachodniej naszą historię polityczną wraz z jej następstwami uczyniliśmy także częścią naszego procesu szkoleniowego.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
350
W wyjazdach zagranicznych: 
12
Produkty
Produkty projektu: 
Nasza strona internetowa funkcjonuje w czterech językach www.ewcol.net
W grudniu 2007 opracowana została adwentowa książka, w której zilustrowano zwyczaje świąteczne, charakterystyczne narodowe przepisy na potrawy świąteczne. Natomiast zakończenie i podsumowanie projektu zaowocowało zebraniem reportaży i refleksji w formie bogato ilustrowanego wydawnictwa w j. polskim i j. angielskim.
Podczas realizacji projektu u partnerek niemieckich co 4-6 tygodni odbyły się spotkania z podziałem na tematy z małymi prezentacjami przygotowanymi przez uczestników spotkań, takich jak: “Aging – challenges und changes”, “Beauty”, “Remembrance and Mourning”,wystawy kobiet- artystek. Nawiązaliśmy kontakty z lokalnymi i międzynarodowymi organizacjami i zostaliśmy zaproszeni do zaprezentowania się podczas “Bildungsmesse” we wrześniu 2007 r. Rozwijamy współpracę i kontakty z instytucjami aktywizującymi osoby starsze.
Niemcy/ Goettingen: spotkania edukacyjne  grup raz w miesiącu. Organizowano i realizowano wykłady otwarte na tematy takie jak: „Gender – a Vision for the future”, „Salutogenesis”, „Homeopathy during the climacteric” . W czasie zajęć dyskutowano o pozycji kobiet w społeczeństwie, rodzinie, w pracy. Wspieramy prace nad projektem “Swing 50 plus – health for elder people”. Nasza dokumentacja “Salutogenesis and Empowerment” po przetłumaczeniu na języki angielski, polski i łotewski została opublikowana na stronie internetowej projektu.
W Zielonogórskim Uniwersytecie Trzeciego Wieku zorganizowano zajęcia sportowo-rekreacyjne, w których brało  udział ponad 400 słuchaczy. Odbyło się kilkanaście wykładów na tematy szeroko rozumianej profilaktyki zdrowia i medycyny naturalnej.  Zorganizowano również warsztaty komunikacji interpersonalnej .
Członkinie Preili Women’s Club brały udział w comiesięcznych spotkaniach. Zorganizowano kilka wykładów na różne tematy: „Marketing for Business Women”, „How to Balance Business with Private Life”, „Colours In Our Lives”, „Women’s Image”, „Women’s Heath after 40…”. Jest wielu uczestników innych organizacji pozarządowych, którzy także brali udział w tych spotkaniach – kobiety z małych społeczności. Członkinie naszego klubu uczestniczyły w zajęciach innych organizacji pozarządowych w Preili, Livani i Rydze w celu szkolenia siebie. Po każdych zajęciach osoby uczestniczące dzieliły się informacjami ze swoimi koleżankami.
Pod koniec grudnia zostało zorganizowane spotkanie Bożonarodzeniowe w regionie Preili, w którym wzięło udział około 100 osób, w tym 50 dzieci. Wydarzenie to miało dla rodziców podłoże psychologiczne oraz edukacyjne. Podczas tego spotkania rozpowszechniane były informacje na temat projektu EWCOL oraz rozdano zaproszenia na edukacyjne seminaria dla dorosłych. Telewizja regionalna oraz gazeta otrzymały informacje na temat projektu EWCOL.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
O działaniach w projekcie informowani byli systematycznie wszyscy słuchacze ZUTW i członkowie organizacji partnerskich. Ponadto podczas wizyt partnerów zagranicznych informacja o działaniach w projekcie zamieszczana była w lokalnych mediach.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Korzyści wynikające z naszej wieloletniej współpracy z organizacjami działającymi na rzecz osób starszych, szeroka edukacja i udział samych Seniorów w wielu działaniach są znaczące. Podniósł się poziom życia naszych Seniorów w różnych sferach życia, znacznie prostsze stały się kontakty z partnerami Unii Europejskiej, zbudowaliśmy społeczną lokalną aprobatę dla naszej wieloletniej działalności, zmieniliśmy stereotyp widzenia osoby starszej, rozwinęliśmy niecodzienną możliwość rozwoju wielu form aktywności, ciągłego rozwoju wewnętrznego, talentów, aktywności i możliwości rozwoju. Skorzystaliśmy przez te lata współpracy z wielu doświadczeń europejskich, praktycznych wskazówek i rozwiązań w zakresie szeroko rozumianej polityki społecznej wobec ludzi starszych. Przez lata współpracy zorganizowano dziesiątki spotkań o różnym charakterze, w których brało udział setki starszych osób, poznając nawzajem siebie, obyczaje, tradycję, język partnera w myśl zasady „Tylko spotkania mogą zmienić obcych w przyjaciół” - „Nur Begegnungen konnen Fremde zu machen”.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Realizacja projektu niezwykle wzbogaciła naszą ofertę edukacyjną kierowaną do słuchaczy ZUTW. Spotkania w ramach projektu sprawiły, że słuchacze mogli dowiedzieć się czegoś więcej o krajach partnerskich, o tym jak tam żyją ludzie, a zwłaszcza ich rówieśnicy, a nieznane kraje stały się w jakiś sposób bliskie. Przygotowania do wyjazdów były okazją do gromadzenia wiedzy na temat kraju do którego jechaliśmy. W warsztatach po powrocie dzieliliśmy się wrażeniami z tymi, którzy nie byli z nami. Stworzyło to bodziec do zintensyfikowania nauki języków. Wśród słuchaczy podniósł się znacznie poziom znajomości j. angielskiego . Nie bez znaczenia jest również uświadomienie starszym ludziom znaczenia we współczesnym świecie narzędzia, jakim jest komputer i umiejętności posługiwania się nim. Wielu naszych słuchaczy nauczyło się obsługiwać Internet również po to, by móc kontaktować się z przyjaciółmi z projektów. Ważna też wydaje się zmiana poglądów na temat wymiernych korzyści, jakie przyniosło nam przystąpienie do Unii Europejskiej i bezpośredni udział w możliwościach skorzystania z „otwartego świata”.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Najważniejszą trwałą wartością zrealizowanego projektu było uświadomienie, że co prawda nie możemy zmienić niektórych zesłanych przez los zdarzeń w naszym życiu, ale możemy zmienić nasze podejście do nich.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
“Czuję się silniejsza. Moje pozytywne nastawienie do procesu starzenia się stało się jaśniejsze i bardziej osiągalne. Doświadczania, jakie doznałam  w czasie  międzynarodowych spotkań  przyczyniły  się do  wzbogacenia  doświadczeń, z których skorzystam także  w przyszłości.
Prowadzenie wspólnego warsztatu z Viktoriją na Łotwie i dużo innych z Göttingen i Preili było dla mnie bardzo specjalnym  “doświadczeniem salutogenezy”. Naprawdę razem czerpaliśmy  z pokładów naszych źródeł.”
„Na Łotwie przebywałyśmy w dniach 10 - 16 lipca 2008 r. Trudno nam się było rozstać, bo w Ezermajas nasze wzajemne kontakty  były bardzo intensywne.  Podczas  nieoficjalnych, spontanicznych rozmów zdarzało się nam uruchamiać „szufladki w głowie” i znajdować słowa obcojęzyczne, o znajomość których wcale się dotąd nie podejrzewałyśmy. A więc jeżeli były przedtem jakieś bariery między nami, to nie pozostało po nich śladu. Utwierdziłyśmy się w przekonaniu, że chociaż różni nas historia, narodowość, język i warunki życia, to te różnice nie muszą nas dzielić. W każdym zakątku Łotwy, Niemiec i Polski mieszkają kobiety, które pragną być szczęśliwe, zadowolone z życia, chcą mieć przyjaciół i radować się życiem we wszystkich jego przejawach, barwach i odcieniach…”
„Pomysłów i projektów, z każdej dziedziny naszych zainteresowań, było mnóstwo. Koleżanki z Łotwy chcą skorzystać z naszych doświadczeń przy tworzeniu uniwersytetu trzeciego wieku, naszym koleżankom z Zielonej Góry marzy się uczestnictwo w warsztatach malarstwa, terapii sztuką i innych. Kolejne spotkanie odbędzie się wiosną w Zielonej Górze, a jego tematem będzie profilaktyka zdrowia.
Temat salutogenezy, jako wiodący w projekcie, znalazł podczas obrad poczesne miejsce. Poszukiwałyśmy zadań atrakcyjnych poznawczo i równocześnie inspirujących do innego sposobu myślenia o zdrowiu. Wiktoria Šmukste z Łotwy wpadła na pomysł, by zgromadzić zalecenia i receptury stosowane w ochronie zdrowia od pokoleń i odchodzące, często niesłusznie, w niepamięć. Zaczęłyśmy sobie przypominać moczenie nóg w gorącej wodzie jako środek przeciw przeziębieniowy, czy okłady z liści kapusty na opuchliznę..”
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Jadwiga Korcz-Dziadosz
Data wypełnienia formularza/karty: 
06.01.2010

Memento - sztuka odbiciem wspomnień i kultury

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Towarzystwo Warszawskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku im. Fryderyka Chopina
ul. Łowicka 21, 02-502 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Maryla Metelska
0048 662 320 762
m.metelska@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Ideą Warszawskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku im. Fryderyka Chopina (WUTW), posiadającego status Organizacji Pożytku Publicznego, jest umożliwienie uczestnikom permanentnego kształcenia, aktywnego trybu życia poprzez stały kontakt z nauką, kulturą i sztuką oraz rekreacji, poszerzenia kontaktów międzyludzkich, rozwijania różnorodnych zainteresowań i zdolności, uprawiania zdrowego trybu życia, a w każdym działaniu zwracania uwagi na jego artystyczny wymiar. Służą temu wykłady, seminaria, lektoraty, nauka obsługi komputera, warsztaty malarskie, zajęcia w zespole teatralnym oraz w chórze, działalność kronikarsko-pamiętnikarska, kształcenie słuchu, turystyka, gimnastyka rehabilitacyjna, basen, zwiedzanie zabytków i koncerty „środowe” na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie (d. Akademia Muzyczna), który sprawuje patronat naukowy nad Naszą uczelnią.
Tytuł projektu: 
Memento - sztuka odbiciem wspomnień i kultury
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR-LP/06-0036/P1
07/GR-LP/07-0036/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2008
Kraje uczestniczące: 
Belgia, Wielka Brytania, Estonia, Hiszpania, Polska
Cele projektu: 
Partnerstwo w projekcie Memento - sztuka odbiciem wspomnień i kultury zakładało, według słów koordynatora Philippe”a Vanderschaeghe: „objęcie swym działaniem społeczności wykluczonych i zmarginalizowanych, poprzez włączenie projektów o charakterze kreatywnym, skoncentrowanych na kulturze, historii i wyrobach artystycznych wykonanych w różnych technikach. Zakładało także promowanie różnorodności międzykulturowej i wymianę doświadczeń. Partnerstwo miało na celu zbadanie strategii zachęcania ludzi dorosłych do nauki, zwiększenie świadomości problematyki wielokulturowości społeczeństwa, eksperymentowanie z nowym podejściem pedagogicznym, obalenie stereotypów dotyczących wieku, płci i niepełnosprawności”.
Obszary tematyczne: 
Uaktywnienie ludzi w „trzecim wieku”, świadków historii, poprzez zachętę do nauki, do spisywania wspomnień o wydarzeniach, o których pamięć powoli zanika wśród młodszego pokolenia nie tylko Polaków, poprzez zaangażowanie w zdobywanie nowych umiejętności, zwiększenie poczucia własnej wartości, wykorzystanie potencjału intelektualnego ludzi, będących od wielu lat po za głównym nurtem bieżących wydarzeń.
Grupa docelowa słuchaczy: 
W całym projekcie wzięli udział ludzie w różnym wieku, przeważnie młodzi, i ich oferta skierowana jest też przeważnie do ludzi młodych bez formalnego wykształcenia i bez stałego zatrudnienia lub do osób niepełnosprawnych bądź wykluczonych z racji przynależności do innego kręgu kulturowego. Grupa słuchaczy naszej uczelni to seniorzy (140 osób) w wieku od 65 do 83 lat, głównie ludzi ze średnim i wyższym wykształceniem.
Jakie były początki projektu: 
Na spotkaniu kontaktowym w Barcelonie w styczniu 2006 roku do angielskiego projektu, Memento – sztuka odbiciem wspomnień i kultury, autorstwa Matthew Kolakowskiego z Greenwich Community College, przyłączyli się przedstawiciele instytucji nieformalnego nauczania o profilu artystycznym z Belgii, Estonii, Hiszpanii, Grecji, Polski i Francji. Greccy partnerzy zrezygnowali z uczestnictwa po pierwszym roku, z braku poparcia swej instytucji, a francuscy nie zostali zakwalifikowani na pierwszym etapie selekcji.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Pierwsze spotkanie partnerskie odbyło się w Gironie (Katalonia), w zastępstwie proponowanego początkowo spotkania we Francji. Nasz uniwersytet nie był tam reprezentowany z przyczyn zdrowotnych naszego koordynatora. Potem spotkaliśmy się w Londynie, w Greenwich Community College (2-5 III 2007), następnie w Tallinie, w Estonian Acedemy of Arts (11-14 V 2007), w Gironie, Taca Artists’ Association (19-21 X 2007), w Belgii, w OVSG, The Education Secretariat of the Cities and Municipalities of the Flemmish Community (29 II – 3 III 2008), na zakończenie w Warszawie, w siedzibie WUTW (9-12 V 2008). W wyjazdach zagranicznych brało udział 6 słuchaczy, a w działaniach krajowych 15. Na spotkaniach omawiano postęp prac poszczególnych partnerów, wymieniano opnie, podejmowano konstruktywną krytykę dotychczasowych osiągnięć i wymieniano doświadczenia.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
15
W wyjazdach zagranicznych: 
12
Produkty
Produkty projektu: 
Strona internetowa: www.memento-europe.eu
Opublikowanie i opatrzenie ilustracjami książki (polskiej wersji wspomnień) w belgiskiej Academy of Arts w Genk, 10 egzemplarzy, książek ofiarowanych poszczególnym autorom w dniu 11 V 2008 roku w Warszawie. Zorganizowanie wystawy prac wszystkich partnerów projektu w Europejskim Centrum Kulturalnym Społeczności Flamandzkiej w Alden Biesen (Belgia), a także wydanie katalogu z tej wystawy oraz wspólna strona internetowa dla całości projektu, m.in. z dwujęzyczną wersją polskich wspomnień.  W czasie wystawy nakręcono film, a TV belgijska utrwaliła tę uroczystość w specjalnym wydaniu.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Czynimy starania o opublikowanie w Polsce książki pt. Historia życiem pisana”, zawierającej świadectwa historii, wspomnienia słuchaczy z okresu okupacji niemieckiej i dominacji sowieckiej (1939-1989), których życie upłynęło w epoce zniewolenia, uniemożliwiającej lub ograniczającej ich aspiracje, możliwości twórcze i wybór drogi życiowej. Informacje o uczestnictwie w programie Memento ukazały się w piśmie Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji, nr 3 z sierpnia 2007 roku, w gazecie lokalnej „Południe”, z 13 września 2007 roku, w biuletynie „Osiedle Kabaty”, z października 2007 roku oraz w dwóch numerach naszego wewnętrznego Biuletynu „Trzecia Młodość” z relacją z uroczystości zakończenia w Warszawie programu Memento.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
WUTW nie zatrudnia pracowników. Cała jego działalność opiera się na wolontariacie oraz na skromnych składkach emerytów, z których pokrywane są koszty administracyjne, a także na uzyskanych docelowo środków pieniężnych na wykonanie konkretnych zadań.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Słuchacze, emeryci, zmarginalizowani z powodów społeczno-ekonomicznych, udowodnili, że wiek nie stanowi przeszkody w podejmowaniu wyzwań o szerszym zasięgu. Zostali zmotywowani do nauki języków obcych, a także do nauki obsługi komputera i do żywszego zainteresowania się kulturą krajów partnerskich. Zaobserwowano zwiększoną wiarę w potencjał intelektualny słuchaczy, podjęte zostały nowe wyzwania, włączono się w realizację innych programów krajowych. Zdecydowanie wzrósł prestiż WUTW w społeczności lokalnej, a także wśród innych uniwersytetów, jak również we władzach lokalnych. W ramach projektu „Internet dla wszystkich” powstała kawiarenka internetowa. Dzięki umiejętności obsługi komputera seniorzy włączają się w nurt postępu cywilizacyjnego, nie są zepchnięci na margines życia.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Po zakończeniu projektu otrzymaliśmy wiadomość z Brukseli, że działające w ramach Europejskiego Programu Edukacyjnego międzynarodowe jury wybrało 20 spośród 300 projektów, przykładów dobrej praktyki, które spełniają kryteria kreatywności i innowacyjności - wśród nich znalazł się nasz wspólny program Memento.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
Wypowiedzi i opinie słuchaczy na temat projektu:
„Dzięki temu projektowi na nowo mogłam się odnaleźć”.
„Ten projekt zmienił całe moje życie”.
„Słowa mówione ulatują, a napisane zostają, dziękuję”.
„Za twoją przyczyną stały się nasze wspomnienia ważne nie tylko dla autorów, ale dla całego projektu Memento. Po prostu poszły w świat”.
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
WUTW działalność pedagogiczno-programową realizuje z dotacji docelowych, uzyskiwanych w drodze konkursów. Nie ma stałych źródeł finansowania (np. z budżetu), w związku z tym nie dysponuje środkami pieniężnymi na założenie równowartości 20% grantu, które później zwraca Narodowa Agencja. W naszym przypadku zaciągniecie pożyczki jest przedsięwzięciem niezwykle trudnym, ponieważ banki nie udzielają pożyczek stowarzyszeniom.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maryla Metelska
Data wypełnienia formularza/karty: 
11.12.2008

Wiedza - Umiejętność - Odpowiedzialność

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Rozpoznawanie / uznawanie kompetencji
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa
ul. Grunwaldzka 126, 38-350 Bobowa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Bogdan Krok
0048 18 351 40 13
ck@bobowa.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Centrum Kultury prowadzi następujące formy edukacji dorosłych:
  1. Gminne Centrum Informacji dla osób bezrobotnych i nie tylko
  2. organizuje spotkania z doradcami zawodowymi z PUP Gorlice
  3. współpracuje ze Stowarzyszeniem Twórczości Regionalnej
  4. współpracuje z Kołami Gospodyń Wiejskich
  5. organizuje Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej
Centrum Kultury prowadzi od lat 3 Gminne Centrum Informacji z bezpłatnym dostępem do internetu dla osób bezrobotnych. Przy GCI działa także biblioteka fachowego poradnictwa dla bezrobotnych. Osoby prowadzące GCI m.in. piszą podania o pracę, pomagają kompletować dokumenty oraz wyszukują oferty pracy, kopiują dokumenty, itp.
Organizowane są kursy z zakresu obsługi komputerów. Raz w miesiącu w GCI dyżuruje doradca zawodowy z Powiatowego Urzędu Pracy. Osoby które chcą realizować swoje pasje artystyczne mogą to robić uczestnicząc w działalności amatorskich zespołów artystycznych działających w Centrum Kultury (2 orkiestry dęte, regionalny zespół pieśni i tańca, chór, grupa tańca towarzyskiego). W pomieszczeniach Centrum Kultury ma siedzibę także Stowarzyszenie Twórczości Regionalnej, które za główny cel obrało sobie uratowanie od zaginięcia miejscowego rękodzieła (unikatu w skali kraju) koronki klockowej. Członkowie Stowarzyszenia regularnie spotykają się, biorą udział w konkursach oraz w wyjazdach promujących to rękodzieło w kraju i za granicą.
Kolejna grupa dorosłych osób działa w Kołach Gospodyń Wiejskich (7 grup na terenie gminy). Centrum Kultury finansuje kursy kulinarne, dietetyczne i higieniczne dla tych słuchaczy. Współpracujemy z tą grupą także w programie „Poszukujemy starych receptur tradycyjnych potraw Pogórza”.
Podsumowaniem współpracy wszystkich grup słuchaczy jest Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej w Bobowej organizowany nieprzerwanie od 2000 roku. Impreza ta to bezpośredni kontakt z przedstawicielami środowisk koronkarskich z wielu krajów świata, możliwość zaprezentowania dorobku artystycznego amatorskich grup z naszego terenu oraz corocznych degustacji tradycyjnych potraw regionalnych. Festiwal ten jak żadne inne działanie konsoliduje środowisko gminne osób dorosłych i młodzieży, pozwala poznawać kulturę innych krajów oraz uczy wzajemnej tolerancji.
Tytuł projektu: 
Wiedza - Umiejętność - Odpowiedzialność
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0093/P1
07/GR-LP/07-0160/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Niemcy, Czechy, Polska
Cele projektu: 
Zależy nam jako kooperującym partnerom, aby tym projektem międzynarodowej współpracy i nauki nadal rozwijać nasze organizacje i uwzględniając lokalne sieci stworzyć nowy zakres zadań. Chcemy wspierać procesy tworzenia Unii Europejskiej poprzez podejmowanie do dyskusji tematów polityki europejskiej, a zwłaszcza europejskiej polityki kulturalnej i artystycznej oraz organizowanie publicznych forów dyskusyjnych. Poprzez wspólna naukę podczas warsztatów i seminariów, organizację wystaw wspieramy wzajemne zrozumienie i tolerancję kulturowej tożsamości uczestników. Poprzez kreatywność, kulturę i sztukę nabędą wszyscy uczestnicy nowe umiejętności i równocześnie rozwiną proces wspólnotowego uczenia się. Następnie chcemy poprzez wzajemną wymianę osobistych doświadczeń i umiejętności odświeżyć wartościową wiedzę starszych obywateli w zakresie tradycyjnych technik rzemieślniczo-twórczych, koronczarskich, technik rękodzieła artystycznego takiego jak malarstwo ludowe, techniki lakierowania oraz technik intarsjowania drewna kamieniem oraz przekazać je w odpowiedniej formie młodszym (z różnych pokoleń). Grupą docelową tego projektu są: artyści, pedagodzy oraz obywatele zainteresowani kulturą i sztuką.
Obszary tematyczne: 
W czasie realizacji projektu partnerzy z Niemiec, Czech i Polski poznali się na wzajem, poznali specyfikę i profile swojej działalności, ustalili sposób komunikacji i pośrednictwo językowe. Dokonana została analiza czyli rozpoznanie i nazwanie wzajemnych różnic i ich skutków mających wpływ na dalszą współpracę. Uczestnicy projektu poznali zasady polityki kulturalnej i społecznej integracji w poszczególnych krajach, zapoznali się z wpływem różnych narodowości na rozwój nowych koncepcji w polityce europejskiej. Został wypracowany arkusz ewaluacyjny dotyczący doświadczeń i jakości partnerstwa. Twórcy kultury biorący udział w projekcie poznali metody i sposoby wpływania na likwidację stereotypów, dyskryminacji i konfliktów a także na rozwój tolerancji. Uczestnicy projektu nabyli nowe umiejętności artystyczne i udoskonalili już posiadane, poznali nowe formy współpracy międzynarodowej poprzez sztukę i tradycję. Poznanie indywidualnych cech partnerów przyczyniło się do lepszej współpracy i rozwoju wzajemnych kontaktów. Zostały także przygotowane materiały dokumentujące ten etap projektu.
Grupa docelowa słuchaczy: 
Grupy docelowe dorosłych słuchaczy to: osoby zamieszkujące tereny wiejskie i obszary defaworyzowane ze względów ekonomicznych , grupy wywodzące się ze społeczności lokalnych, osoby starsze. Ponadto Centrum Kultury współpracuje aktywnie z instytucją Dzienny Ośrodek Wsparcia - dla osób po przebytych kryzysach psychicznych, alkoholowych i rodzinnych, której siedziba znajduje się w Bobowej. Prowadzimy kursy rękodzieła oraz organizujemy wystawy dorobku artystycznego osób uczęszczających do tego ośrodka.
Jakie były początki projektu: 
Udział w programie zaproponował nam obecny koordynator - Kulturfabrik Neukirchen - Niemcy. Zasady korzystania z projektu poznaliśmy ze stron Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji. Koordynator odnalazł nas poprzez stronę internetową poświęconą koronce klockowej. Ponieważ w swoich strukturach posiada działające koło koronczarek pomyślał że będzie to jeden ze wspólnych tematów do rozmów wstępnych.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Główne działania podjęte w ramach projektu partnerskiego w minionym roku to: zainicjowanie stałego kontaktu między partnerami przez internet w formie czatu. Tą drogą nastąpiła także wzajemna prezentacja, wymiana materiałów informacyjnych, wymiana doświadczeń i prezentacja w środkach masowego przekazu (lipiec - sierpień 2006).
W Litvinowie otwarto wystawę prezentującą projekt na rok 2007 (sierpień 2006).
31.8.-3.9.2006 Marienberg - Udział w Dniu Saksonii – prezentacja projektu i poszukiwanie partnerów.
W Neukirchen zorganizowano seminarium pt. „Socjokultura - co to takiego?” Nastąpiła też prezentacja projektu. Zorganizowano też warsztaty kreatywne dla uczestników projektu pt. „Drukarnia Guttenberga” (wrzesień 2006).
Centrum Kultury w Bobowej zorganizowało Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej oraz seminarium pt. „Koronka i trendy w modzie”, udział wzięli uczestnicy projektu ze wszystkich krajów partnerskich (październik 2006).
28.10.2006 Deutschkatharienenberg Fortuna-Stollen: Udział w małym sympozjum kopalni „Fortuna-Stollen“  z wykładami fachowymi na temat powstawania składów rudy, hisorii osadnictwa. Rozpoznanie związków miedzy powstawaniem złóż rudy, osadnictwa i tradycyjnego rękodzieła.
Kolejna prezentacja projektu oraz udział w dniu tradycyjnego rękodzieła i seminarium „Koronka i kolor” oraz „Rzeźba w drewnie” odbyła się w Olbernhau (październik 2006).
Następnie na przełomie października i listopada 2006 w Neukirchen w siedzibie koordynatora - Kulturfabrik odbyło się 6-dniowe pierwsze spotkanie wszystkich partnerów projektu. Oprócz poznania najbliższego regionu wszyscy uczestnicy projektu wzięli udział w warsztatach ceramicznych i wikliniarskich. Złożyli wizytę na V międzynarodowych warsztatach koronczarskich w Schneeberg. Nastąpiła prezentacja wszystkich instytucji  partnerskich, ich otoczenia i infrastruktury, wewnętrznej organizacji i zakresu działalności. Opracowano reguły gry dla wspólnych działań i warsztatów w przyszłości. Wszyscy uczestnicy wzięli udział w kilkugodzinnym kursie języków swoich partnerów.
30.11.2006 Mildenau - Europa-Direkt-Büro: Seminarium z panami Kaden i Holzkamp nt. głównych cech i obszaru działania biura regionalnego, regionalnej dystrybucji produktów, możliwości współpracy oraz informacji nt. biblioteki europejskiej
18.12.2006 Zamek Schwarzenberg: Seminarium nt. rozwoju koronczarstwa oraz oprowadzanie po zamku i wystawie „Historyczne koronki w Rudawach“
W grudniu w Olbernhau odbyła się impreza pt. „Adwent w hucie”, otwarto też ścieżkę dydaktyczną na temat górnictwa w tym rejonie, zaprezentowano historyczne techniki rękodzielnicze Czech i Niemiec.
W tym samym czasie w Litvinovie zorganizowano wieczór adwentowy i wystawę starych koronek.
11.01.2007 Rudawy (Olbernhau i Neukirchen, Litvinov) – zwiedzanie regionalnego muzeum z zacjowanymi historycznymi maszynami do utylizacji drewna i strych tekstyliów, Muzeum pończosznictwa i koronki bieliźnianej.
W styczniu 2007 odbyło się w Litvinowie spotkanie robocze partnerów z Niemiec i Czech. Centrum Kultury w Bobowej uczestniczyło w nim przez czat. Tematem było planowanie warsztatów ceramicznych i zwiedzenie Muzeum Regionalnego w mieście Most. Kontynuowano kurs językowy.
W lutym odbyło się kolejne spotkanie robocze partnerów z Czech i Niemiec, którego tematem było planowanie historycznej wystawy wędrującej pt. „Historyczne górnictwo i jego wpływ na tradycyjne techniki rękodzielnicze”. Przygotowano też plan działań i wyjazdów na lata 2007-2009. Centrum Kultury w Bobowej uczestniczyło w nim przez internet. Ustalono też że kurs językowy powinien zostać poszerzony za pomocą internetu.
W marcu w Neukirchen zorganizowano „Saksoński tydzień kobiet” oraz seminarium na temat myśli europejskiej i ponadgranicznej pracy projektowej. Zorganizowano warsztaty filcowania na sucho, produkcji koronek i koszyków.
Wszyscy partnerzy z okazji 50-lecia Traktatu Rzymskiego zorganizowali u siebie imprezy regionalne poświęcone prezentacji projektu.
W kwietniu 2007 wszyscy uczestnicy projektu spotkali się w Neukirchen. Tematem było: seminarium i warsztaty dotyczące filmu i fotografii, prezentacja wystawy dotychczasowego dorobku oraz dyskusja na temat wpływu religii i kultury na wzornictwo w produkcji koronek.
W maju 2007 w Bobowej odbyło się kolejne spotkanie robocze wszystkich partnerów. Tematem było stworzenie studia ceramicznego w Centrum Kultury w Bobowej, warsztaty bobowskiej koronki klockowej, taniec regionalny, kurs języka polskiego i narada nad kontynuacją projektu.
W czerwcu 2007 wszyscy partnerzy spotkali się w Litvinovie. Uczestnicy zapoznali się techniką robienia witraży metodą tradycyjną. Wzięli udział w całodziennej wycieczce prezentującej dokonania nowoczesnych metod rekultywacji terenu na przestrzeni dziesiątków kilometrów kwadratowych w okolicach miasta Litvinov i Most po szkodach górniczych.
W lipcu 2007 odbyło się ostatnie spotkanie wszystkich partnerów w Olbernhau poświęcone związkom między górnictwem a rozwojem tradycyjnych rzemiosł na terenie Rudaw. Uczestnicy zapoznali się praktycznie z tradycyjną technologią wytapiania metali kolorowych na terenie Rudaw oraz wzięli udział w warsztatach poświęconych wykonywaniu intarsji. Omówiono zasady współpracy na wypadek przyznania funduszy na kontynuację projektu. Skonsultowano z koordynatorem ostateczne treści zawarte na stronie internetowej projektu.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
6
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 
Zorganizowane wystawy - Dorobek warsztatów nauki koronki klockowej w Bobowej dla zagranicznych partnerów biorących udział w projekcie. Powstała broszura w języku polskim opisująca efekty współpracy pomiędzy partnerami w projekcie z udziałem Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa. CD-ROM - Prezentacja efektów rocznej współpracy Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa w projekcie. Strona internetowa www.ck.bobowa.pl/grundtvig
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Broszura została rozdana nie tylko uczestnikom projektu ale także przedstawicielom samorządów lokalnych. Prezentacja efektów rocznej współpracy została przedstawiona na konferencji programu Grundtvig w Warszawie w czerwcu 2008 r. Program nie jest jeszcze zakończony dlatego istnieją jeszcze inne możliwości wykorzystania tych materiałów.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
W przypadku pracowników Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa projekt ten spełnia funkcję edukacyjną. Poprzez udział w wyjazdach, seminariach i warsztatach pracownicy poszerzają swoją wiedzę i umiejętności praktyczne. Poznają nowe sposoby działania i pracy z osobami z terenów defaworyzowanych i osobami starszymi.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Polscy słuchacze poprzez udział w tej części projektu nabyli nowe umiejętności artystyczne i udoskonalili już posiadane, poznali nowe formy współpracy międzynarodowej poprzez sztukę i tradycję. Część z nich dzięki udziałowi w programie mogła po raz pierwszy wyjechać za granicę i poznać choćby częściowo kulturę, mentalność i historię ludzi i innych krajów, w tym wypadku Czech i Niemiec. W sposób zauważalny wzrosła ich pewność siebie w kontaktach z cudzoziemcami oraz zwiększyło się poczucie ważności swojej kultury regionalnej. Wszyscy zadeklarowali chęć dalszej pracy w programie oraz innych działaniach prowadzonych przez Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa jak choćby organizacja Międzynarodowego Festiwalu Koronki Klockowej.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Działa i jest aktywna strona internetowa poświęcona projektowi www.ck.bobowa.pl/grundtvig
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
"Dzięki możliwości korzystania z lekcji języka niemieckiego po trzydziestu latach miałem możliwość na nowo odkryć ten język" - Bogdan Krok.
"Oni mają te same problemy społeczne jak my w Polsce" - (Celina Job).
"Dzięki zajęciom warsztatowym z filmu i fotografii w Neukirchen zrozumiałam co to znaczy „kompozycja zdjęcia” - Ewa Szpila.
"Po tych kilku wizytach u partnerów zrozumiałem jak wiele jeszcze przede mną pomysłów zawodowych do zrealizowania" - Bogdan Krok.
"W czasie warsztatów z koronki klockowej przez chwilę zdałam sobie sprawę, że nie umiem po niemiecku a mimo to jakoś dogaduję się w moją niemiecką uczennicą" - Zofia Król - koronczarka.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Bogdan Krok
Data wypełnienia formularza/karty: 
25.08.2008
Subskrybuje zawartość

Switch style