Polska

Soft Skills - Empowered Parents

Tematyka działań: 
Edukacja rodziców i rodzin
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Zdrowia Psychicznego Dziecka i Rodziny
ul. Mielecka 33a, 35-504 Rzeszów
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Dariusz Baran, dariusz.baran@op.pl, tel. 503 693 462
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Promocja zdrowia psychicznego dzieci, młodzieży i dorosłych
Edukacja rodziców i wychowawców:
  • trening umiejętności wychowawczych metodą E.Mazlish i A.Faber,
  • seminaria on-line i warsztaty na temat inteligencji emocjonalnej.
Tytuł projektu: 
Soft Skills - Empowered Parents
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-HU1-GRU06-10285 2
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Węgry
Polska
Francja
Słowenia
Włochy
Czechy
Wlk. Brytania
Cele projektu: 
  • Przeniesienie wiedzy, metod i technik aktualnie wykorzystywanych w szkoleniach i treningach w kontekście biznesowym (coaching, przywództwo, inteligencja emocjonalna) w obszar edukacji rodziców;
  • zaadaptowanie powyższych do potrzeb rodzin w różnych kontekstach,  z którymi mają do czynienia partnerzy, mając na względzie zarówno kwestie rodzicielstwa, jak i współpracy między rodzinami i instytucjami społecznymi (edukacja, zdrowie, pomoc społeczna itp.);
  • dzielenie się i upowszechnianie dobrych praktyk między partnerami w obszarze edukacji rodziców, odnośnie treści i metodologii;
  • dzielenie się i upowszechnianie dobrych praktyk finansowaniu programów edukacji rodziców oraz opracowanie nowych strategii pozyskiwania środków dla edukacji rodziców i jej szerszego upowszechniania;
  • zbieranie doświadczenia w prowadzeniu edukacji przez Internet.
Obszary tematyczne: 

Edukacja rodziców

Zagadnienia i problemy:

  1. Jakich kompetencji brakuje rodzicom? czego potrzeba nauczyć się do pełnienia roli rodzica?
  2. Jak obecnie funkcjonujące programy szkoleniowe w zakresie przywództwa, coachingu, inteligencji emocjonalnej mogą być wykorzystane w kontekście rodzicielstwa?
  3. Co oferują obecne programy edukacji rodziców? jak można je bardziej dostosować do potrzeb rodziców?
  4. Jak upowszechnić i zwiększyć dostępność edukacji rodziców?  jak zapewnić tym działaniom trwałe podstawy finansowania?
Grupa docelowa słuchaczy: 

Rodzice i wychowawcy

Jakie były początki projektu: 

Zsuzsanna Egry z Węgier prowadziła w swoim kraju edukację rodziców opartą o metodę „Parenting by Connection” (rodzicielstwo oparte na więzi), która nawiązuje na współczesnej wiedzy z neuropsychologii i teorii przywiązania. Zsuzsanna zaprosiła do projektu partnerów z Czech, Słowenii, Francji, Włoch, Wielkiej Brytanii i Polski. Część z nich poznała w poprzednim projekcie partnerskim programu Grundtvig i kontakty międzynarodowe, a część odnalazła poprzez bazę danych.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie wspólne i bilateralne::

  • 2013.10.10-13 Słowenia, Promoroz
  • 2014.01.20-23 Włochy, Milano
  • 2014.02.20-23 Czechy, Mlade Buky (udział 3 polskich słuchaczy)
  • 2014.05.1-4 Francja, Rue Buky (udział 4 polskich słuchaczy)
  • 2014.08.14-15 Wielka Brytania, Embercombe
  • 2014.08.18-22 Wielka Brytania, Embercombe  (udział 1 polskiego słuchacza)
  • 2014.10.26-30 Włochy, Garghiano
  • 2015.04.30-05.03 Węgry, Leanyfalu (udział 8 polskich słuchaczy)
  • 2015.02.07 Polska, Rzeszów
  • 2015.03.10-12 Włochy, Ranco
  • 2015.05.24-29 Wielka Brytania, Embercombe
  • 2015.06.06 Słowenia, Koper
  • 2015.06.10-15 Czechy, Horni Nemci
  • 2015.07.5-8 Wielka Brytania, Embercombe
  • 2015.07.16-19 Polska, Rzeszów & Kraków  (polscy słuchacze byli gospodarzami)    

Spotkania partnerskie miały charakter szkoleń warsztatowych na temat inteligencji emocjonalnej, coachingu i rodzicielstwa opartego na więzi emocjonalnej. W kraju organizowano seminaria on-line (webinary) i zajęcia warsztaty dla rodziców i wychowawców. Upowszechnianie działań odbywało się głównie poprzez Internet i spotkania środowiskowe. Ewaluacja poprzez informacje zwrotne.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
30 rodziców i 50 wychowawców
W wyjazdach zagranicznych: 
9 rodziców
Produkty
Produkty projektu: 

www.euparenteducation.weebly.com Na stronie projektu są zamieszczone wszystkie materiały, prezentacje, nagrania audio i video z projektu.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona projektu www.euparenteducation.weebly.com jest ogólnodostępna i na bieżąco użytkownicy korzystają z materiałów tam zamieszczonych.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w projekcie i współpraca z partnerami poszerzyła ofertę edukacji rodziców o tematykę inteligencji emocjonalnej. Szkoła dla rodziców i wychowawców zwykle wzbudza zainteresowanie matek i wychowawczyń, a znacznie mniej ojców i wychowawców. Koncepcja inteligencji emocjonalnej jest atrakcyjna dla mężczyzn, bo kojarzy się z profesjonalnym zarządzaniem i sukcesem. Rodzic jest przyjacielem dziecka i menadżerem życia rodzinnego. To zintensyfikowało promocję pozytywnego rodzicielstwa i troskę o równowagę pracy zawodowej i życia rodzinnego.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uczestnicy treningu umiejętności wychowawczych zwykle na zajęciach mówią o zmianach w ich relacji z dziećmi. Po zajęciach proszą o więcej. „Dzięki warsztatom udało mi się rozwiązać problem agresywnego zachowania u syna. Nawiązałam z nim kontakt i uspokoił się. Martwię się, że między ojcem i synem dialog jest trudny. Mam nadzieję, że mąż także skorzysta z takich zajęć.”

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Projekt wzbogacił ofertę edukacyjną dla rodziców o uczenie się z wykorzystaniem Internetu (seminaria on-line, filmy, materiały). To ułatwia kontakt i nawiązanie partnerstwa w skali europejskiej, aby organizować wspólnie edukację rodziców lub szkolenia dotyczące metody jej prowadzenia w ramach Erasmus+.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„O takich tematach mogłabym rozmawiać cały dzień. Dziękuję!”

„Projekt przekonał mnie, że rodzicielstwo inteligentne emocjonalnie i oparte na więzi uczuciowej rozwiązuje problemy wychowawcze z dziećmi”.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Uczestnicy ze wszystkich organizacji partnerskich z uważnością i zaangażowaniem uczestniczyli w spotkaniach projektowych, tworząc wyjątkowy klimat współpracy i przyjaźni.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Dariusz Baran
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.01.2016

Learning Groups - We can do it!

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Wspólnota Nadziei
Więckowice, ul. Ogrodowa 17, 32-082 Bolechowice
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Dorota Wąsik, dorota.wasik@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Fundacji Wspólnota Nadziei to organizacja pożytku publicznego, której misją jest budowanie systemu wsparcia dla dorosłych osób z autyzmem i pokrewnymi zaburzeniami rozwojowymi oraz dla ich rodzin. Głównym elementem tego wsparcia jest Farma Życia w Więckowicach pod Krakowem – inaczej Centrum Nauki i Życia „Farma” – pierwszy w Polsce, specjalistyczny ośrodek łączący funkcje mieszkalne, terapeutyczne, edukacyjne i rekreacyjne. Farma Życia to miejsce, w którym osoby z autyzmem znajdują warunki do samorealizacji i maksymalnego usamodzielnienia, zyskują poczucie własnej wartości i dobrostanu. Miejsce bezpieczne, w którym szanowane są ich prawa.

Farma jest domem dla stałych mieszkańców, a jednocześnie zapewnia szeroki wachlarz aktywności również dla osób mieszkających poza Farmą, które w ciągu dnia dojeżdżają tu na zajęcia i warsztaty. Ośrodek prowadzi programy aktywizacji społecznej i zawodowej, realizuje projekty współpracy – lokalne i międzynarodowe. W tym kontekście, projekty partnerskie Grundtviga są ważnym elementem działań, wpisującym się w całościową wizję wsparcia, zapewnianego przez Fundację dorosłym osobom z autyzmem oraz ich rodzinom.

Na Farmie Życia działa Dzienne Centrum Aktywności, służące kilkudziesięciu osobom dojeżdżającym na Farmę. Głównym zajęciem mieszkańców i uczestników zajęć dziennych jest praca w gospodarstwie rolno–ogrodniczym o charakterze ekologicznym. Na Farmie działa też wiele pracowni: pracownia edukacyjna, pracownia plastyczna – sztuki użytkowej, pracownia ceramiczna, pracownia komputerowo-biurowa oraz pracownie ogrodnicza, stolarska i pralnicza. Niektóre zajęcia odbywają się również poza Farmą (np. staże i praktyki zawodowe w firmach w ramach aktywizacji zawodowej, czy projekty artystyczne realizowane wspólnie z instytucjami kultury – Teatr Łaźnia Nowa, Muzeum Historii Fotografii w Krakowie, MOCAK, i in.).

Ostatnio (w ramach projektu POKL) na Farmie powstało ważne, innowacyjne narzędzie edukacyjne: pierwsza platforma internetowa opracowana specjalnie dla osób z autyzmem i ich otoczenia (złożona z dwóch komplementarnych stron internetowych: www.KrainaOZA.pl oraz www.KrainaOZA.org).

Tytuł projektu: 
Learning Groups - We can do it!
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU06-28037 1
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Polska
Węgry
Niemcy
Francja
Turcja
Cele projektu: 

Partnerstwo postawiło sobie za cel rozwijanie i wspieranie:

  • umiejętności komunikacyjnych i społecznych w grupie docelowej (osób z niepełnosprawnością, głównie intelektualną);
  • radzenia sobie z wyzwaniami (na przykład, nowymi, nieznanymi sytuacjami);
  • odkrywania i podążania za indywidualnymi talentami i zainteresowaniami, poprzez edukację nieformalną;
  • uczenia się w grupie rówieśniczej;
  • kreatywności -- prowadzącej do poczucia osiągnięcia, sprawczości;
  • zastosowania narzędzi informatycznych;
  • budowania poczucia własnej wartości, otwarcia się na nowe możliwości;
  • upominania się o swoje prawa, czynnego udziału w społeczności lokalnej (w tym, autoprezentacji);
  • wolontariatu osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Partnerstwo sformułowało następujące cele szczegółowe:

  1. Określenie i rozwijanie metod pracy grup ("Learning Groups"), które pozwoliły by na rozwój potencjału ich członków, zwłaszcza w zakresie umiejętności komunikacji, umiejętności społecznych, oraz rozwoju osobistego osób z niepełnosprawnością intelektualną.
  2. Określenie, stworzenie i przeprowadzenie lokalnych programów działań (w kontekście instytucji).
  3. Zaangażowanie Słuchaczy na wszystkich etapach projektu.
  4. Podnoszenie świadomości społecznej -- osób z niepełnosprawnością, ich otoczenia (zwłaszcza społeczności lokalnej) na temat barier, przed jakimi stają Słuchacze, przezwyciężenia tych barier - oraz pokazanie, w pozytywny sposób, co umieją i potrafią ("WE CAN").
  5. Międzynarodowa wymiana doświadczeń, tworzenie synergii działań, identyfikacja i transfer najlepszych praktyk w dziedzinie edukacji nieformalnej.
  6. Dokumentacja i monitorowanie procesu Partnerstwa za pomocą narzędzi informatycznych ("Learning Groups' Chronicles").
  7. Zapewnienie trwałości i upowszechnienia rezultatów projektu -- promocja podczas wydarzeń otwartych, a także za pomocą wydanej broszury elektronicznej "Learning Groups: We Can Do It! Project Book from A to Z".
Obszary tematyczne: 
  • Kompetencje społeczne i obywatelskie
  • Świadomość i ekspresja kulturowa
  • Kompetencje informatyczne
Grupa docelowa słuchaczy: 

Osoby z niepełnosprawnością, przede wszystkim intelektualną. W przypadku organizacji polskiej: osoby z autyzmem.

Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał z inicjatywy Fundacji Wspólnota Nadziei, w oparciu o doświadczenia wcześniejszych międzynarodowych projektów partnerskich, w których Fundacja uczestniczyła. Partnerów poszukiwano częściowo wśród organizacji już nam znanych (z poprzednich projektów partnerskich, a także z seminariów kontaktowych Grundtviga), o podobnej filozofii działania, mających zbliżone grupy docelowe i zakres zainteresowań.

Krótki opis przebiegu projektu: 
  • Październik 2012: Pierwsze spotkanie projektowe w Polsce (Kraków i Więckowice). Dyskusja i ustalenia dot. celów i działań projektu, „kodeksu współpracy”, zasad komunikacji i monitorowana postępów, harmonogramu. Prezentacja dobrych praktyk Farmy Życia /wizyta studyjna. Czynny udział Słuchaczy z Polski w roli gospodarzy (gośćmi byli pracownicy/koordynatorzy z instytucji partnerskich).
  • Marzec 2013: Spotkanie projektowe w Turcji, połączone z wizytą studyjną i warsztatami (terapia poprzez sztukę), udziałem w przedstawieniu teatralnym, wycieczką edukacyjną. Czynny udział Słuchaczy.
  • Czerwiec 2013: Spotkanie projektowe we Francji (duże wydarzenie woluntarystyczne i upowszechniające, wizyty studyjne, warsztaty integracyjne i „uspołeczniające”, wymiana dobrych praktyk, spotkanie koordynacyjne, udział w filmie dokumentalnym). Czynny udział Słuchaczy.
  • Wrzesień 2013: Spotkanie projektowe na Węgrzech (wydarzenie w społeczności lokalnej: tradycyjne obchody Dnia Św. Michała, wizyty studyjne, warsztaty i spotkania integracyjne, wymiana dobrych praktyk, koordynacja). Czynny udział Słuchaczy.
  • Kwiecień 2014: Spotkanie koordynacyjne w Niemczech (wizyta studyjna, wymiana dobrych praktyk, planowanie końcowej fazy projektu i pracy nad Project Book).
  • Czerwiec 2014: Końcowe spotkanie projektu w Polsce (połączone z warsztatami artystycznymi i integracyjnymi: fotografia, teatr -- oraz otwartym „piknikiem” integracyjnym na Farmie Życia; koordynacja i praca nad produktem finalnym). Czynny udział Słuchaczy.
  • Działania lokalne w Polsce przez cały czas trwania projektu: Cykl spotkań i warsztatów tematycznych w ramach lokalnych „Learning Groups” (m.in. grupa muzyczna, grupa teatralna, grupa plastyczna). Działania we współpracy z innymi instytucjami lokalnymi: m.in. z Bankiem Żywności, MOCAK-iem, Muzeum Historii Fotografii w Krakowie, Teatrem Łaźnia Nowa. Zajęcia cykliczne, średnio raz w miesiącu (bardziej lub mniej skoncentrowane, w zależności od specyfiki grupy). Czynny udział Słuchaczy.
  • Działania lokalne w Polsce przez cały czas trwania projektu: Warsztaty, spotkania i wycieczki edukacyjne (trening umiejętności społecznych) -- Kraków i okolice. Działania powtarzalne, przez cały czas trwania projektu (1-2 razy w miesiącu). Czynny udział Słuchaczy.
  • Działania upowszechniające: Prezentacje (m.in. na międzynarodowym Kongresie Autyzmu i na konferencjach branżowych w Polsce; prezentacje i spotkania z Rodzicami i ze społecznością lokalną – w ramach Dni Otwartych i pikniku na Farmie Życia a także spotkań tematycznych; profil i grupa na portalu społecznościowym Facebook; film dokumentalny z akcji wolontariatu w Bretanii; końcowa publikacja elektroniczna (pdf) pt. „WE CAN DO IT. Project Book from A to Z”.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
70
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie powyższe produkty były upowszechniane i wykorzystywane po zakończeniu produktu (na konferencjach branżowych, prezentacjach dla rodziców i otoczenia osób z autyzmem, dla samych zainteresowanych). Fragmenty wykorzystano również jako jeden z przykładów dobrych praktyk włączenia i aktywizacji społecznej i zawodowej w ramach projektu portalu Kraina OZA (www.KrainaOZA.pl oraz www.KrainaOZA.org).

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Pracownicy Fundacji (terapeuci, trenerzy i asystenci wspierający osób z autyzmem), będący jednocześnie Słuchaczami projektu, nabyli wiele cennych umiejętności - poprzez obserwację działań w instytucjach partnerskich (oraz czynny udział w tych działaniach); wymianę doświadczeń pedagogicznych z kolegami i koleżankami po fachu z innych ośrodków.

Wiele z obserwacji i informacji, jakie w ten sposób pozyskali zainspirowało ich do wprowadzenia nowych elementów w codziennej pracy, a więc miało ogromne znaczenie motywacyjne.

Poprzez własną pracę i doświadczenie w projekcie pracownicy zdobyli zupełnie nową umiejętność: przygotowania osób z autyzmem do podróży zagranicznej oraz opieki i współpracy z osobami z autyzmem podczas takiej podróży. Zwracają również uwagę na fakt, że taki model pracy z osobami z autyzmem (w nowej sytuacji, w podróży, 24 godziny na dobę) pozwala lepiej poznać te osoby i ich potrzeby oraz skuteczniej pracować z nimi w przyszłości.

Kontakty z partnerami zagranicznymi zainspirowały pracowników Fundacji i zmotywowały do podnoszenia umiejętności językowych i przełamywania barier kulturowych. Dla wielu z nich było to ważne doświadczenie życiowe (pierwsza odległa podróż, pierwszy lot samolotem, pierwsze zetknięcie z inną kulturą).

Ponadto udział w działaniach projektu, zwłaszcza w mobilnościach, przyczynił się do poprawy i wzmocnienia relacji zawodowych i międzyludzkich w grupach pracowniczych, działając jak najlepszy możliwy "team building".

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt miał niezwykle pozytywny i budujący wpływ na Słuchaczy, zwłaszcza dorosłe osoby z autyzmem biorące udział w międzynarodowych działaniach projektu. W sposób widoczny przyczynił się do zwiększenia ich poczucia własnej wartości i wiary w siebie - wręcz dumy z aktywnego udziału w projekcie, przełamania obaw i trudności (w wielu przypadkach była to pierwsza w życiu podróż za granicę, pierwszy lot samolotem, znalezienie się w zupełnie nowej, nieznanej sytuacji, co dla osób z autyzmem jest niezwykle trudne, stresujące, często wręcz paraliżujące).

Przełamywanie obaw, przekonanie się (w duchu projektu), że MOGĄ, POTRAFIĄ, RADZĄ SOBIE (WE CAN) wywoływało poczucie osiągnięcia, sukcesu, a także uprawomocnienia. W rezultacie obserwujemy zmiany w zachowaniu i w pewności siebie, w auto-percepcji. Uczestnicy tego typu wyjazdów wchodzą w nowe role i podejmują nowe wyzwania: uciekając od definicji „autystyka”, „osoby niepełnosprawnej” a znajdując dla siebie nową definicję: „podróżnika”, „ogrodnika”, „kucharza”, „artysty”, „żeglarza”, „aktora” itd. (to wszystko z inspiracji działań projektu, w których brali udział).

Poznawanie innych kultur było dla Słuchaczy fascynującym doświadczeniem: zwiedzali z zainteresowaniem kraje partnerskie (często realizując swoje marzenia, podążając za specjalnymi, osobistymi i zawodowymi zainteresowaniami), „przełamywali się” w kontaktach społecznych (które dla osób z autyzmem stanowią szczególna trudność), a także odważnie doświadczali lokalnej kultury i kosztowali lokalnych przysmaków (te z pozoru „banalne” czynności stanowiły dla nich wielką przygodę).

Wielu spośród Słuchaczy (osób z autyzmem) nauczyło się przed wyjazdem kilku zwrotów po angielsku (i w innych językach partnerstwa), aby móc lepiej komunikować się z partnerami zagranicznymi. Stanowiło to dla nich powód do dumy, dając poczucie osiągnięcia znacznego, osobistego sukcesu. 

Rodzice osób z autyzmem także współpracowali w realizacji projektu (będąc również jego Słuchaczami); wnieśli cenny wkład do działań lokalnych (zwłaszcza imprez okolicznościowych i integracyjnych) oraz międzynarodowych (troje rodziców wzięło udział w wyjeździe do Miszkolca w charakterze słuchaczy). Wszyscy Rodzice byli ogromnie zbudowani sukcesami podróżnymi i zwiększoną samodzielnością swoich dorosłych dzieci z autyzmem, i byli z nich dumni.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultaty i produkty Projektu z pewnością będą wykorzystywane przez kadrę Fundacji Wspólnota Nadziei.

Fundacja oraz jej lokalni partnerzy już wykorzystują i/lub planują w najbliższym czasie wykorzystać rezultaty projektu. Zainspirowani przykładami dobrych praktyk zaobserwowanymi u Partnerów, wiele z nich już wprowadziliśmy, albo wprowadzimy na własnym gruncie (m.in. projekty wolontariatu lokalnego oraz szeroka współpraca z instytucjami kultury, z inspiracji działaniami partnera francuskiego; terapia poprzez sztukę z inspiracji partnera tureckiego; metody pracy w gospodarstwie ekologicznym, zwłaszcza hodowla zwierząt i domowa produkcja serów, z inspiracji partnera węgierskiego itp.) Podobne procesy obserwujemy u innych partnerów międzynarodowych (zwłaszcza partner francuski i turecki podejmują próbę transferu dobrych praktyk na dużą skalę; partnerzy węgierski i niemiecki również).

Nie tylko na poziomie instytucjonalnym, ale także na poziomie zespołu współpracowników i na poziomie osobistym -- dla każdego uczestnika indywidualnie, czy to Słuchacza, czy pracownika -- udział w projekcie był wzbogacający (pod względem intelektualnym, społecznym, zawodowym, itd.), co już teraz procentuje i będzie nadal procentować w codziennej pracy.

Dobre praktyki wypracowane lub tylko prezentowane podczas projektu zostały szeroko opisane w końcowym produkcie „Learning Groups: WE CAN DO IT. Project Book from A to Z”, a także pokazane w filmie dokumentalnym nakręconym podczas spotkania projektowego w Bretanii, we Francji („Learning Group: WE CAN”). Są to bardzo bogate materiały, które staramy się jak najszerzej udostępniać (wewnątrz naszej organizacji, w naszej sieci partnerów lokalnych, w kontekście regionalnym, krajowym i międzynarodowym, również za pomocą internetu, w tym bazy danych EST) -- mamy nadzieję, że z rezultatów tych skorzystają nie tylko partnerzy projektu, ale wiele innych osób i instytucji; wierzymy, że materiały te będą dla nich przydatne i inspirujące.

Przede wszystkim jednak mamy głębokie przekonanie, że -- najbardziej istotny – „miękki” rezultat produktu, czyli zbudowanie u Słuchaczy poczucia własnej wartości, wiary w siebie i w swoje możliwości, dumy z własnych osiągnięć, a także auto-motywacji, będzie procentował jeszcze bardzo długo. Wykorzystanie tych rezultatów jest już widoczne dla osób z otoczenia Słuchaczy (terapeutów, Rodziców itd.) Dla wielu Słuchaczy, zwłaszcza osób z autyzmem, a także pracowników organizacji pozarządowej, jaką jest Fundacja, uczestnictwo w projekcie Grundtvig stanowiło wielką życiową przygodę i ważny etap rozwoju osobistego i zawodowego.

Rezultaty projektu wskazują też kierunki dalszej pracy, zarówno dla Fundacji, jak dla szerszego Partnerstwa (formalnych partnerów międzynarodowych i nieformalnej sieci partnerów lokalnych) -- wskazują na potrzebę dalszej pracy nad zwiększaniem samodzielności i otwieraniem świata możliwości przed osobami z autyzmem i niepełnosprawnością intelektualną.

Bardzo ważnym elementem tej pracy jest wspieranie i przygotowywanie tego świata -- całego „otoczenia” -- na kontakt i współpracę z osobami z niepełnosprawnością -- i w tym aspekcie wypracowane w projekcie rezultaty i materiały mogą być bardzo pomocne.  To wspieranie i przygotowywanie jest konieczne, aby stworzyć bardziej przyjazną, otwartą i włączającą społeczność, którą osoby z niepełnosprawnością intelektualną pragną współtworzyć i wzbogacać jako jej pełnoprawni członkowie.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Ucieszyłem się na wiadomość o wyjeździe do Turcji. Myślałem o kolegach i znajomych, którzy przyjadą na spotkanie z innych krajów. Do Turcji leciałem samolotem. W Ankarze stolicy Turcji zwiedzaliśmy muzeum Atatürka  oraz świątynię HATTUSA. Przeszedłem  przez dwie historyczne bramy: Królewską i Lwa. Poznałem miłych ludzi. Pierwszy raz w życiu spotkałem się z kulturą Wschodu. Dobrze wspominam pobyt Turcji oglądając zdjęcia i pamiątki tj. koszulkę z napisem Ankara oraz kamienne figurki. [Słuchacz – osoba z autyzmem].

Propozycja udziału w projekcie i wyjeździe na Węgry mile mnie zaskoczyła. Zaskoczyła, ponieważ ja od 30-tu lat bardzo rzadko miałam okazję przebywać poza domem bez mojego autystycznego syna, który wymaga nieustannej uwagi i interwencji manualnej. Oczywiście perspektywa uwolnienia się od tej „smyczy” na kilka dni wydała mi się bardzo ekscytująca. Pobyt na Węgrzech stał się dla mnie przygodą, do której stale wracam we wspomnieniach. […]Po raz pierwszy również znalazłam się na międzynarodowej konferencji na tak wielką skalę. […] Najciekawszy dla mnie był pobyt na farmie w Miszkolcu, którą zwiedzaliśmy w kolejnych dniach. Mieszkają tam osoby dorosłe z upośledzeniem umysłowym, autyzmem i innymi poważnymi problemami. Zwróciłam uwagę na miłą, domową atmosferę. […]Zaimponowała mi działalność gospodarcza prowadzona na terenie farmy. Produkowane tam kozie sery są sprzedawane w mieście! [Słuchacz – rodzic osoby z autyzmem].

Kuchnia to moje ulubione miejsce w domu, jego „serce”. Kuchnia w znaczeniu dosłownym, ale także metaforycznym: to miejsce, gdzie wytwarza się coś z określonych składników, według własnych niepowtarzalnych przepisów, stwarzając jedyny w swoim rodzaju rezultat. Partnerzy w tym projekcie zaprosili siebie nawzajem do swoich „kuchni” – i podzielili się swoimi „sekretami”, pokazali od kuchni, jak się u nich różne rzeczy robi. Również w tym dosłownym sensie zwiedzaliśmy kuchnie: supernowoczesną Cuisine Centrale organizacji Les Papillons Blancs de Finisterre, w której urządzenia, maszyny i sposoby pracy dostosowane są do potrzeb komunikacyjnych osób z niepełnosprawnością intelektualną. Naszym przewodnikiem i gospodarzem był jeden z pracowników, Patrick. Na Farmie Barathegyi w Miszkolcu, prowadzonej przez osoby z autyzmem, zobaczyliśmy prowadzoną na małą skalę produkcję ekologicznych kozich serów. Każdy z tych „przepisów” był zupełnie inny, ale oba zrobiły na nas ogromne wrażenie i dały inspirację do naśladowania. [pracownik Fundacji].

Osobiście dla mnie, wyjazd był bardzo ważny poznawczo, owocny w spotkania/interakcje zarówno z osobami niepełnosprawnymi jak i profesjonalistami oraz rodzicami, pełen doznań związanych z poznawaniem innej bogatej i ciekawej kultury. […] Zapoznaliśmy się z przykładami dobrych praktyk w doskonałych węgierskich ośrodkach, mogących być wzorem i inspiracją dla analogicznych miejsc w Polsce. Wiele zaobserwowanych rozwiązań można, jak sądzę w dość prosty i „bezkosztowy” sposób przenieść w polskie realia. Taki właśnie transfer dobrych praktyk, poznawanie innych ludzi, wspólne przebywanie z osobami niepełnosprawnymi, podróżowanie, zwiedzanie, uczestniczenie w obradach kongresu i zajęciach w węgierskich placówkach i ośrodkach, udział w wycieczkach i posiłkach tworzy więzi, kształtuje empatię, zrozumienie, tolerancję jest ważnym elementem integracyjnym, ma niezaprzeczalny aspekt poznawczy, wpływa na emocjonalne - życzliwe zaangażowanie. Myślę że takie są również zamierzone cele projektu. Cały wyjazd był dla mnie doświadczeniem wszechstronnie rozwijającym także w czysto ludzkim sensie tego słowa, Bycie razem wymaga uwagi, cierpliwości, empatii, zrozumienia - które to ze względu na pośpiech, wymóg efektywności, funkcjonalnej wydajności i nieustającego pragmatyzmu działań - przychodzą mi z coraz większą trudnością. [pracownik Fundacji].

Kiedy wspominam ten nasz wyjazd do Francji, jedna myśl szczególnie mi się nasuwa. Ta podróż była trudna a zarazem ekscytująca. Jedni z nas pierwszy raz lecieli samolotem a oprócz tego mieli opiekować się osobami z autyzmem. Wyprawa do Bretanii była wyzwaniem pełnym nowych doświadczeń i pięknie spędzonego czasu. Jednak my jako ekipa spisaliśmy się znakomicie. Od samego początku było wiadomo, że możemy na siebie liczyć w trudnych chwilach. Wsparcie było zawsze! Jako grupa opiekunów zjednoczyliśmy się. Udzieliło się to również naszym podopiecznym, którzy sami z własnej inicjatywy pomagali sobie nawzajem. To był piękny czas.

Jestem pewna że esencją naszego wyjazdu była nauka wzajemnej współpracy w grupie. Trwa to nadal na naszych wspólnych dyżurach. [pracownik Fundacji].

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

--

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Dorota Wąsik
Data wypełnienia formularza/karty: 
01.03.2015

Connecting generation

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Uniwersytet Trzeciego Wieku w Białymstoku
ul. M. Skłodowskiej-Curie 14, 15-097 Białystok
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Danuta Sajur, danutasajur@wp.pl, +48608254345
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Uniwersytet Trzeciego Wieku w Białymstoku jest stowarzyszeniem pożytku publicznego, którego podstawową działalnością jest nieformalna edukacja seniorów.  Grupa docelowa słuchaczy to seniorzy 50+.Tematyka i metody pracy edukacyjnej naszego Uniwersytetu są następujące:

Wykłady obligatoryjne dla około 600 seniorów, z różnych dziedzin wiedzy,  prowadzone są przez wykładowców wyższych uczelni. Tematyka wykładów jest zróżnicowana. Dotyczy zdrowia, historii, turystyki, muzykologii, religii, geografii, medycyny, prawa, itd. z uwzględnieniem  sytuacji ludzi starszych i wielu innych dziedzin  i wszelkich innych w zależności od zainteresowania słuchaczy UTW.

Wykłady fakultatywne odbywają się w: Muzeum Podlaskim, Muzeum Historycznym, Muzeum Wojska, Muzeum Rzeźby im Alfonsa Karnego,   Muzeum Przyrodniczym im. Profesora  Andrzeja Myrchy  w Uniwersytecie Muzycznym im. F. Chopina.

Prowadzone są lektoraty języka angielskiego, niemieckiego, francuskiego, rosyjskiego i esperanta. W zależności od posiadanych środków  prowadzone są kursy komputerowe.

Dodatkowe zajęcia prowadzone są w wielu sekcjach zainteresowań jak np. historycznej, malarskiej, haftu, teatralnej, brydża, tańca, w chórze, w sekcji „O Uśmiech Seniora”, fotograficzno-filmowej, turystycznych, żeglarskiej, gimnastycznych, redakcji gazetki „Zawsze Młodzi”, itd.

Tytuł projektu: 
Connecting generation
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-IT2-GRU06-37059 6
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Wlk. Brytania
Węgry
Grecja
Polska
Turcja
Słowenia
Włochy
Rumunia
Cele projektu: 

Projekt miał 2 nadrzędne cele:

  • Wzmocnienie Europejskich sieci nauczania, które przyczynią się do konsolidacji Europy jako społeczeństwa wiedzy i pokojowego i socjalnego wspólnego regionu.
  • Zwiększenie  świadomości  i znalezienie odpowiednich, konkretnych i wymiernych odpowiedzi odnośnie nadchodzących zmian w aktywnym starzeniu się.

Wszystkie cele międzynarodowego partnerskiego projektu CONGENIAL zostały zrealizowane.

Celem pośrednim było stworzenie w lokalnych społecznościach, w których funkcjonują partnerzy projektu, platformy do wspólnej, formalnej i nie formalnej międzypokoleniowej i międzynarodowej wzajemnej edukacji i przekazywania wiedzy, wspólnej płaszczyzny do wzajemnego międzypokoleniowego zrozumienia się ale i dla społecznej aktywności, która prowadziła do lepszego współżycia seniorów i młodszych pokoleń.  Celem było również tworzenie i transfer wiedzy, metod i dobrej praktyki dla edukacji społeczności seniorskiej i międzypokoleniowej nauki poprzez poznawanie tych praktyk od naszych partnerów podczas międzynarodowych spotkań partnerskich.

Specyficznym celem był rozwój innowacyjnych metod aby polepszyć  komunikację pomiędzy pokoleniami i tworzyć możliwości do wzajemnego przekazywania wiedzy pomiędzy starszą i młodszą generacją bazując na poznanych tą drogą dobrych praktykach stosowanych w organizacjach partnerskich.  Faktycznie poznaliśmy kilka  innowacyjnych metod komunikacji międzypokoleniowej.

Jak ważne cele realizowaliśmy w tym projekcie świadczy fakt dużego zainteresowania  się tym projektem przez białostockie media lokalne. 5 artykułów na temat naszej działalności projektowej napisano w wielonakładowym piśmie regionalnym "Kurier Podlaski" oraz stworzono 20 minutowy reportaż o naszym projekcie w Radiu Białystok.

Obszary tematyczne: 

Międzypokoleniowe integracyjne zadania realizowane przez poszczególnych partnerów projektu oraz spotkania partnerskie organizowane w ramach projektu CONGENIAL przyczyniły się do tego, iż poczuliśmy się zintegrowani ze społecznością Europy i Turcji.

Żyjemy w świecie globalnym, w którym często zapomina sie o człowieku, o jego potrzebach i prawach. Dlatego coraz bardziej potrzebujemy funkcjonować według zasad  praw człowieka zwłaszcza Europejskiej Karty Praw Człowieka. W projekcie współpracowało 9 partnerów z 8 krajów. Każdy z tych partnerów realizował inne zadania i spotykał się z różnymi międzypokoleniowymi problemami w społecznościach lokalnych. Poznawaliśmy te problemy podczas międzynarodowych projektowych spotkań, widzieliśmy jak nasi partnerzy realizują międzypokoleniowe zadania integracyjne i jak pokonują różne problemy i trudności z tym związane. Doszliśmy do wniosku, że  te same zasady, reguły a nawet metody integracji międzypokoleniowej mogą i powinny być stosowane  na poziomie globalnym, państwowym i lokalnym. Wypracowaliśmy wspólnie innowacyjne metody współpracy międzypokoleniowej, które mogą i na pewno będą stosowane w organizacjach partnerów.

Europa jest dla młodych i starych, jest dla wszystkich. Ale powinna być ciągłość kulturowa i historyczna pomiędzy pokoleniami. I to staraliśmy się stosować w ciągu 2 lat funkcjonowania projektu. Na przykład, na międzypokoleniowym spotkaniu we Włoszech wydyskutowano wniosek, że jest potrzeba opracowania w Europie wspólnych obiektywnych podręczników historii, w których zdarzenia historyczne będą przedstawiane w obiektywny sposób, przekazując punkty widzenia różnych stron (krajów) tych zdarzeń.

Nauka języka angielskiego i praktyczna możliwość komunikowania się w tym języku przyczyniła się do tego, że seniorzy UTW w Białymstoku, uczestnicy projektu,  nabrali pewności siebie, pozyskali możliwość wykorzystania swoich językowych umiejętności do dalszej integracji międzynarodowej i międzypokoleniowej.

Okazało się, że dzięki nauce angielskiego polscy seniorzy rozumieli się nawzajem w kontaktach bezpośrednich z uczestnikami projektu z innych krajów. Tym bardziej to należy docenić gdyż wielu seniorów UTW nigdy by się nie zaangażowało w naukę języka angielskiego gdyby nie motywacja wynikająca z faktu uczestniczenia w tym projekcie.

Nasi uczestnicy projektu mieli możliwość nauki technologii informatycznych, nauczyli się tworzyć filmy, komputerowe prezentacje, korespondować i rozmawiać przez Internet, wymieniać przez Internet zdjęcia i informacje ze spotkań międzynarodowych. W ten sposób zostały stworzone im możliwości do poznawania nowych krajów i ludzi. Zawiązano przyjaźnie i kontakty międzypokoleniowe i międzynarodowe. Niektóre polskie uczestniczki projektu cały czas utrzymują e-mailowy kontakt z uczestnikami projektu z innych krajów. Inna nasza uczestniczka projektu samodzielnie przygotowała edycję wydanych książek i broszur, inne dwie przygotowały prezentację multimedialną w Power Point i to po angielsku, samodzielnie przygotowaliśmy na komputerze projekty zaproszeń, świadectw i baneru. Nauczyliśmy się przez Internet zakupywać bilety lotnicze i rezerwować hotele. Może to dla innych jest normalne ale my mówimy o seniorach, z których wielu po raz pierwszy, dopiero w trakcie uczestniczenia w tym projekcie zaczęło się uczyć angielskiego i korzystać z komputerów.

Podczas trwania projektu seniorzy, uczestnicy projektu mieli ogromną ilość spotkań międzypokoleniowych, na których realizowano naukę międzypokoleniową i wymianę kulturową realizując między innymi w ten sposób kompetencje społeczne i obywatelskie.

Ale najważniejszym się wydaje fakt stworzenia przez seniorów dla potomnych 3 książek wspomnieniowych. 2 z tych książek były tworzone przez 2 lata na stronie internetowej UTW a przekazały naszym potomnym ogromną wiedzę o czasach dzieciństwa, młodości i dojrzałego życia seniorów UTW.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchaczami projektu zarówno w organizacjach partnerów jak i w organizacji polskiej były różne pokolenia; dzieci, młodzież, dorośli, seniorzy.

Jakie były początki projektu: 

Grupa partnerska zawiązała się w trakcie seminarium kontaktowego na Sardynii w roku 2012. Na początku było 7 partnerów. Koordynator projektu z Włoch Gilda Esposito dobrała  jeszcze do grupy organizację z Rumunii i z Włoch. W efekcie w projekcie było 9 partnerów;  z Włoch – 2 organizacje, oraz po jednym partnerze z  Grecji, Węgier, Wlk. Brytanii, Słowenii, Polski, Rumunii  i Turcji. Prace nad wnioskiem aplikacyjnym  zaczęliśmy już w listopadzie 2012.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Międzynarodowe spotkania projektowe odbyły się we wszystkich krajach partnerów ale zgodnie z projektem obowiązkowe były na Węgrzech, w Słowenii i w Polsce. Grupa polska uczestniczyła w spotkaniach na Węgrzech, w Turcji, Słowenii, Włoszech i Grecji

Aktywność własna.

W obszarze pracy własnej grupy uczestników projektu z UTW od samego początku: przeprowadzono 2 kursy językowe, kurs komputerowy,  zorganizowano 29 spotkań z dziećmi i młodzieżą, stworzono stronę internetową, napisano 14 artykułów, zorganizowano międzynarodowe spotkanie projektowe w Białymstoku oraz wystawę malarską i hafciarską podczas tego spotkania, napisano 3 książki wspomnieniowe wykorzystując do tego stronę internetową projektu,  przygotowano wspólnie z dziećmi spektakl „Hello Europe”, zorganizowano międzynarodowy, międzypokoleniowy piknik  i wiele innych zadań (patrz: produkty finalne).

Międzynarodowe spotkania partnerskie.

Natomiast międzynarodowe spotkania projektowe, w których uczestniczyła grupa polska miały następujący przebieg.

Węgry (uczestniczyły 2 osoby staff’u).

W pierwszym międzynarodowym spotkaniu organizacyjnym w Budapeszcie wzięli udział wszyscy koordynatorzy z osobami wspomagającymi. Ze strony naszej organizacji w spotkaniu tym wzięła udział koordynator Danuta Sajur i Helena Łukaszewicz. Na spotkaniu tym uzgodniono nowy plan spotkań i zadań gdyż do projektu doszły 2 nowe organizacje. Ustalono wszystkie szczegóły współpracy,  zasady realizacji poszczególnych zadań, podział tych zadań pomiędzy partnerów oraz sposób rozliczania kosztów, sposób komunikowania się, itd..

Turcja ( uczestniczyło 4 słuchaczy i 1 osoba staff’u).

Spotkanie było przygotowane fachowo i było bardzo owocne. Poznaliśmy system edukacyjny funkcjonujący w Turcji w obszarze edukacji grup mniej uprzywilejowanych a zwłaszcza niepełnosprawnych osób, młodych  kobiet i dzieci oraz systemy wspomagania społecznego tych grup.

W miasteczku Bolwadin, w Lokalnym Ośrodku Aktywizacji Niepełnosprawnych, uczestniczyliśmy w tworzeniu rękodzieł w postaci kolorowych, imitujących kwiaty klamerek do włosów z filcu. Warsztaty artystyczne w filcu, które są tam prowadzone z niepełnosprawnymi grupami osób, przyczyniają sie do wyzwalania aktywności społecznej i ucieczki od samotności.

W następnych dniach zwiedzaliśmy szkołę zawodową gdzie uczono młodzież wielu zawodów, w tym młode dziewczyny z tradycyjnych domów, wykonywania różnych zawodów np. związanych z szyciem i haftowaniem. Oglądaliśmy pięknie wyposażone gabinety przygotowujące młodzież do różnych innych zawodów. Kształci się tu informatyków, fotografików, grafików, fryzjerów, plastyków. itd..

W tym samym budynku było przedszkole, gdzie maluszki ubrane w stroje ludowe zaprezentowały nam piękne tańce tureckie, a na pamiątkę obdarowały nas swoimi malunkami. Rozmawialiśmy z dyrekcją i nauczycielami na tematy integracji międzypokoleniowej w Turcji.

Następnie oglądałyśmy centrum szkolenia dorosłych, gdzie młodsze i starsze kobiety uczyły się szycia i wyszywania. Najbardziej nas urzekły stroje, jakie są przygotowywane na ceremonię zaślubin dla panny młodej.  Obejrzałyśmy też pracownie plastyczne. Podziwiałyśmy wykonane przez młode uczennice piękne mozaiki i artystycznie wykonane rękodzieła.

Następnego dnia pojechaliśmy do miejscowości Erkman. Tutaj w szkole przywitała nas  grupa dzieci z uboższych rodzin w wieku około 8 – 9 lat, która zaczynała poznawać język angielski. Uczniowie byli bardzo przejęci rolą, pytali nas o imiona i mówili, że miło im ze nas widzą (oczywiście po angielsku). Widać było jak bardzo to spotkanie przeżywali.

Następnie mieliśmy spotkanie w Village Room z najstarszymi mieszkańcami tej miejscowości. Była to niewielka sala z piecem i rurą do komina pośrodku, gdzie spotykają się różne pokolenia. Piją tutaj herbatę, czytają, śpiewają, tańczą i prowadzą rozmowy. Naprzeciwko znajdował się meczet, gdzie mogliśmy zobaczyć modlących się mężczyzn i wyjaśniono nam szczegóły tego obrzędu.

Mieliśmy również możliwość obejrzenia pięknej prywatnej szkoły z fantastycznym wyposażeniem i szerokimi możliwościami edukacyjnymi.

Z Erkman pojechaliśmy do Afyon by zwiedzić Meczet Mevlevi. Tutaj wysłuchaliśmy historii Meczetu i grobów, które się tam znajdują (kobiety musiały przed wejściem założyć chusty). Zobaczyliśmy warsztaty artystycznego rzemiosła.

Następnie zwiedziliśmy muzeum, gdzie kustosz opowiedział nam o życiu i obyczajach Derwiszów. Na zakończenie zagrał nam turecką melodię na instrumencie a mały chłopiec próbował zatańczyć rytualny taniec Derwisza. Taniec ten fachowo zaprezentował nam później specjalista w tej dziedzinie.

Słowenia ( uczestniczyło 3 słuchaczy i 2 osób staff’u):

W Słowenii, odbyło się bardzo ważne spotkanie partnerskie w ramach projektu Congenial. Spotkanie to było zaplanowane jako sprawozdawcze, z połowy realizacji tego projektu. W spotkaniu tym, z racji jego rangi, uczestniczyli przedstawiciele wszystkich partnerów. Przypomniano kluczowe hasła, wokół których skupiły się prace prowadzone w poszczególnych krajach partnerskich i rodzaje prowadzonych działań międzypokoleniowych. Przeanalizowano wykonane prace projektowe, wypunktowano niedociągnięcia oraz przedstawiono przyszłe zadania. Każdy z partnerów projektu przedstawił swoje dokonania. Uczestnicy zapoznali się z prezentacją przedstawioną przez dr Petera Beltrama z Lublany na temat edukacji dorosłych w Słowenii i obejrzeli 2 filmy.

Następnego dnia uczestniczyliśmy w  prezentacji lokalnego programu młodych przewodników turystycznych. Dla tych młodych ludzi był to sprawdzian wiedzy, który przygotowali specjalnie dla naszej grupy projektowej, sprawdzian umiejętności posługiwania się językiem angielskim i jednocześnie egzamin uprawniający ich do pracy w zawodzie przewodnika turystycznego. Zapoznali nas  z historią miasteczka, tradycjami i tradycyjnymi lokalnymi wyrobami. Byliśmy w multimedialnym muzeum przyrodniczym.

U partnera słoweńskiego zapoznaliśmy się również z międzypokoleniową współpracą w obszarze poznawania roślin leczniczych i wykorzystywania ich w lecznictwie i w żywieniu. Wiedzę tę młodszemu pokoleniu przekazywał senior- zielarz, który w tym specjalizuje się. Młodzi, słoweńscy uczestnicy projektu przygotowali na ten temat poradnik w postaci informatycznej i broszurowej.

Odwiedziliśmy Muzeum Miejskie w Tolminie znajdujące się w rezydencji Coronini z drugiej połowy XVIII wieku. Posiada ono bogate zbiory dokumentujące dziedzictwo kulturowe i historię regionu oraz nietypowe prezentacje zasobów muzealnych. W muzeum powitała nas dyrektor muzeum Damjana Cernilogar oraz mer miasteczka Tolmin. Do najciekawszych punktów programu zwiedzania należał pokaz, w którym starsze kobiety prezentowały prace związane z obróbką wełny pozyskiwanej od owiec hodowanych w dolinie Socza. Interesującym był też pokaz, w którym brała udział jedna z uczestniczek projektu „Congenial”. Została ona krok po kroku ubrana w strój damy dworu. Bardzo ciekawa była też ekspozycja dotycząca czasów budowy socjalizmu na terenach byłej Jugosławii, w skład której, miedzy innymi, wchodziła Słowenia. 

Specjalną tradycyjną kuchnię poznaliśmy bardzo wysoko w górach w  agroturystycznym gospodarstwie. A jedno z nietypowych słoweńskich tradycyjnych potraw przygotowała dla nas ponad 90-letnia seniorka

Włochy (uczestniczyło 5 słuchaczy i 2 osób staff’u):

We Włoszech pierwsze oficjalne spotkanie projektowe odbyło się w Pałacu Province, w którym urzęduje prezydent miasta La Spezia. Spotkanie prowadziły Gilda Esposito i Gabriella Peroni oraz Jacopo Bianchi. Przywitały nas bardzo serdecznie 2 przedstawicielki władz miasta w tym Patrizia Bianchetto vice prefetto La Spezia. Następnie koordynatorzy z poszczególnych krajów przedstawili uczestników, swoje kraje i organizacje. Lokalny przewodnik zaprezentował w formie multiumedialnej historię, bogactwo i piękno prowincji La Spezia oraz program Festa della Marineria, w którym potem uczestniczyliśmy. Następnie organizacje z Włoch; Eda Forum i AIDEA przedstawiły multimedialną prezentację swoich organizacji, ich cele oraz zrealizowane zadania i planowane działania w ramach projektu “CONGENIAL”. W dalszej części spotkania dyskutowano głównie na tematy związane z projektem.

W kolejnym dniu  udaliśmy się do Muzeum Marynarki Wojennej „Navale”. W muzeum prowadzone są lekcje i warsztaty dla dzieci i młodzieży ze szkół La Spezia. Celem warsztatów było zwiedzanie wystaw i obejrzenie prezentacji multimedialnej dziejów włoskiej marynarki wojennej. W ten sposób mieliśmy my seniorzy poznać i odczuć to co uczą się młodsze pokolenia tego regionu ale i porównać to z naszymi systemami edukacji.

Kolejne warsztaty uczestników projektu Congenial razem z dziećmi odbyły się w Miejskim Centrum w La Spezia, które prowadziła pani Lilli Cazdone. Na wstępie opowiedziała o miejscu, w którym byliśmy, o dzieciach uczestnikach warsztatów oraz o historii garncarstwa. Obejrzeliśmy wystawę finalnych produktów procesu garncarskiego. Następnie rozdano nam materiały do lepienia, deseczki, farby, pędzle, formy i zabraliśmy się razem z grupą dzieci do tworzenia.

Potem uczestniczyliśmy w spotkaniu z młodzieżą gimnazjum badającą temat uchodźców z Istrii w czasie II wojny światowej. Spotkanie prowadziły koordynator projektu Gilda Esposito oraz Gabriela Peroni, która jest absolwentem tej szkoły a obecnie nauczycielem. Młodzież przygotowała specjalną multimedialną prezentację o uchodźcach z Istrii. Po tej prezentacji  wywiązała się gorąca dyskusja pomiędzy międzynarodowymi uczestnikami spotkania a Włochami o potrzebie obiektywizowania europejskiej historii gdyż jak dotąd nie ma historii, która prezentowałaby w jednym opracowaniu punkty widzenia różnych uczestników zdarzeń historycznych.

Dowiedzieliśmy się, że w ramach tego projektu, u włoskiego partnera, przeprowadzono zajęcia językowe z młodzieżą, na których seniorki przedstawiały tradycyjne regionalne przepisy kulinarne a młodzież tłumaczyła je na kilka języków. Odbyły się również gry teatralne seniorów i młodzieży prowadzone w różnych językach na Marinella.

Polska grupa uczestniczyła w kawiarence językowej prowadzonej przez Jacopo Bianchi.

Zwiedzaliśmy miejscowości "4 terra" wpisane na listę UNESCO zabytków ludzkości.

Grecja ( uczestniczyło 8 słuchaczy i 2 osób staffu):

Najpierw spotkaliśmy  się z członkami klubu Stowarzyszenia Wartości Życia. W klubie podziwiałyśmy występ grupy muzycznej seniorów i młodzieży. Śpiewane piosenki i aranżowane scenki ukazały istotne zdarzenia w życiu człowieka, podkreślające ich wartość moralną – chrzest, ślub; edukacja, służba w wojsku, itd., i uczyły, co w egzystencji ludzkiej jest najważniejsze. Młodzież zapraszała wszystkich do tańca i śpiewania. Wspólny występ starszego i młodszego pokolenia stał się ciekawą realizacją głównej  idei projektu CONGENIAL.

Następnego dnia cała grupa wyjechała do Ermioni. Pierwsze warsztaty to udział w World Cafe. Losowy wybór grupy i możemy na arkuszach papieru czarnymi flamastrami zapisać nasze dokonania w projekcie CONGENIAL. Okazuje się, że polska grupa zrealizowała najwięcej zadań międzypokoleniowych, ponadto  opracowała 3 publikacje wspomnieniowe. Zmiana miejsc przy stolikach i niebieskimi flamastrami zapisujemy satysfakcjonujące nas efekty projektu. Teresa Lautsch (polska uczestniczka) w formie rysunków przedstawiła skutki naszych przedsięwzięć. Ostatnia zmiana w grupach i na zielono zapisaliśmy możliwości modernizacji pomysłów. Następnie przedstawione na papierze pomysły aktywności międzypokoleniowej, które wszyscy uczestnicy World Cafe oglądali uważnie i dokonali wyboru najciekawszych poprzez przylepienie żółtych kropek. Po podsumowaniu dyskusji okazało się, że dwie polskie realizacje zdobyły najwięcej zwolenników – pieczenie ciasteczek w Domu Dziecka w Supraślu i nauka obsługi komputerów przez uczni Technikum Elektrycznego seniorów z UTW.

Następnie zwiedzaliśmy muzeum, mieszczące się w tradycyjnym kamiennym domu, gdzie sympatyczna kustoszka przedstawiła eksponaty obrazujące przeszłość i tradycje Ermioni.  Odwiedziliśmy również muzeum zabawek i eksponatów szkolnych. Wróciliśmy do dzieciństwa podczas warsztatów robienia lalek ze skrawków płótna i wstążek. Po drodze zwiedziliśmy cerkiew gdzie  sympatyczny duchowny pozwolił Zosi Pytel – Król zaśpiewać Ave Maria. Wzruszeni uczestnicy spotkania nie kryli zachwytu.

Po południu odwiedziliśmy siedzibę stowarzyszenia ELEOS, istniejącego od 80 lat, do którego należą bogatsze mieszkanki Ermioni. Opiekują się one 250 rodzinami, realizując ideę MIŁOŚCI. Zdobywają pieniądze ze sprzedaży dżemów, nalewek, mydła, obrazów, rękodzieła. Ponadto organizują zbiórki żywności, kultywują tradycje, uczą języka greckiego; pozyskują wolontariuszy i sponsorów. Opowiadali nam o tym przy herbacie i słodkich powidłach. Uczestniczyliśmy jeszcze w pokazie robienia przez nie mydła oliwkowego.

W kolejnym dniu zwiedzaliśmy historyczne miejsca Peloponezu a w powrotnej drodze Akropol.

Działania rozpowszechniające.

W trakcie realizacji projektu grupa polska zrealizowała następujące działania rozpowszechniające:

  1. Napisano 14 poniższych artykułów, tematycznie związane z projektem CONGENIAL, w miesięczniku UTW "Wiecznie młodzi", który wydawany jest co miesiąc w nakładzie kilkuset egzemplarzy:
    • "Międzypokoleniowa integracja",  B. Wilczewska, nr. 6/2012(43), s. 10 – 11
    • "Międzynarodowe i krajowe projekty UTW”, Barbara Wojtulewska – Kostka,  Nr. 2/2013(47), s. 32
    • "Współpraca UTW z młodszą generacją”, Barbara Wilczewska, nr. 2/2013(47), s. 29 – 31
    • "Międzypokoleniowe spotkania w Domu Dziecka”, Barbara Wilczewska, Nr. 3/2013(48), s. 8 – 9 
    • "Międzypokoleniowe warsztaty kosmetyczne przeprowadzone na UWB”, Halina Stelmach, Nr 3/2013(48), s.14
    • Barbara Wilczewska, Międzypokoleniowa edukacja na osiedlu TBS, „Wiecznie Młodzi”, nr 7/2013(52), s.12–14
    • Anna Paszkiewicz – Gadek, Wspomnienia z La Spezia, „Wiecznie Młodzi”, nr 7/2013(52), s. 22 – 23
    • Barbara Wilczewska, Gotowanie z   Bogusią, „Wiecznie Młodzi”, nr 7/2013(52), s. 26
    • Krystyna Szewczyk, Międzypokoleniowa edukacja, „Wiecznie Młodzi”, nr 8/2013(53), s. 17
    • Krystyna Szewczyk, Integracyjne spotkania przy komputerach, „Wiecznie Młodzi”, nr 1/2014(54), s. 10
    • Krystyna Szewczyk, Wizyta edukacyjna w Grecji, „Wiecznie Młodzi”, nr 4/2014(57), s. 24 – 27
    • Barbara Wilczewska, Spisane dla potomnych, „Wiecznie Młodzi”, nr 4/2014(57), s. 20 – 21
    • Alicja Temler, Legendy i prawdy o międzynarodowych projektach na naszym UTW, „Wiecznie Młodzi”, nr 4/2014(57), s.11 – 13
    • Krystyna Szewczyk, Ostatnia konferencja w projekcie CONGENIAL, „Wiecznie Młodzi”, nr 12/2014
  2. Opracowywano i wprowadzano na bieżąco wszystkie informacje o zadaniach realizowanych w projekcie CONGENIAL (po angielsku i po polsku) na stronę internetową tego projektu znajdującą się na platformie UTW w Białymstoku.
  3. Prowadzono na bieżąco kronikę projektu CONGENIAL na w/w stronie internetowej.
  4. Opracowano kronikę papierową projektu CONGENIAL.
  5. Opracowano prezentację komputerową o UTW w Białymstoku (w tym o projektach partnerskich z fundacji Grundtvig) po polsku i po angielsku (Alicja Temler, Helena Łukaszewicz).
  6. Przygotowano prezentację multimedialną (Halina Stelmach, Helena Łukaszewicz) o realizacji projektu CONGENIAL przez polskich uczestników projektu.
  7. Opracowano (Barbara Wilczewska) na stronę internetową 3 artykuły na temat międzypokoleniowej współpracy i integracji z młodym pokoleniem:1.Współpraca naszego UTW z młodym pokoleniem. 2.Międzypokoleniowa integracja w międzypokoleniowym projekcie. 3.Spisane dla potomnych. Artykuły te po przetłumaczeniu na angielski przez Helenę Łukaszewicz wprowadzono również na angielską stronę internetową projektu.
  8. Pisaliśmy w innowacyjny sposób, to znaczy na stronie internetowej, 2 książki wspomnieniowe dla potomnych, które są dostępne na tej stronie wszystkim zainteresowanym i będą nadal przez wiele lat. Wspomnienia te wydaliśmy również w   wersji papierowej.
  9. Udzieliliśmy wywiadu redaktorom, w efekcie których ukazało się 5 artykułów na temat tego projektu w wielonakładowym czasopiśmie lokalnym  „Kurier Poranny”
  10. „Kurier Poranny”, nr 76/2013,  „Na początek przeboje dwóch pokoleń”
  11. ”Kurier Poranny”,  nr 132/2013,  „Łączą pokolenia”
  12. „Kurier Poranny”, nr 41/2014,  „Seniorzy dokumentują”
  13. „Kurier Poranny” nr 66/2014,  „Opowieść o stryjach”
  14. ”Kurier Poranny”, Nr 71/2014, c.d. “Opowieść o stryjach”
  15. Przygotowano w języku angielskim specjalną edycję broszurową, tematycznie związana z projektem; "For ever Young"
  16. Zaprezentowaliśmy mieszkańcom Białegostoku (około 200 osób) i naszym międzynarodowym partnerom, razem  z dziećmi, spektakl "Hello Europa".
  17. Zorganizowaliśmy razem z grupą "Wychowawców Podwórkowych" międzypokoleniowy, międzynarodowy piknik w Muzeum Wsi, na którym oprócz naszych międzynarodowych partnerów było około 500 mieszkańców Białegostoku.
  18. W "Radiu Białystok" nadano specjalny reportaż (około 20 minut) o  aktywności społecznej uczestników tego projektu.

Ewaluacja

Został opracowany specjalny, wspólny dla wszystkich partnerów, formularz ewaluacyjny. Po każdym międzynarodowym. partnerskim spotkaniu formularze te były wypełniane przez uczestników tych spotkań. Sumaryczne zestawienie uwag i ocen tych spotkań, odrębnie dla każdego spotkania gromadzone były w DropBox’ie dla zapoznania się z uwagami i unikania w ten sposób podobnych uwag na następnych spotkaniach.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
180
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Zorganizowano 2 kursy nauki języka angielskiego (dla początkujących i dla zaawansowanych) przygotowujące członków UTW, którzy wyjeżdżali na zagraniczne  spotkania.  Uczyły się 33 osoby.
  2. Opracowano bogatą informację w języku polskim i angielskim na stronę internetową projektu CONGENIAL. Tematyka informacji; opis wszystkich międzypokoleniowych zadań (ogółem 29), aktywności i spotkania projektowe, wspomnienia, kroniki, itd..
  3. Utworzyliśmy na stronie internetowej 2 książki dla potomnych. Do ustalonych wcześniej spisów treści wprowadzaliśmy napisane przez siebie wspomnienia, opis zwyczajów, porady, przepisy. Na naszych oczach powstawał dostępny dla wszystkich zbiór wspomnień.
  4. Ze wspomnień umieszczonych na stronie internetowej wydaliśmy 2 książki;  „Rodzinne wspomnienia dla potomnych" - 270 stron,  „Podlaskie tradycje łączą pokolenia” -176 stron. Dodatkowo wydaliśmy książkę  „Nasze dziedzictwo” – 208 stron, w której zawarto większe wspomnienia członków UTW.
  5. Prowadziliśmy kronikę projektu CONGENIAL na stronie internetowej naszego UTW w 2 wersjach; polskiej i angielskiej. Równolegle do kroniki internetowej opracowaliśmy kronikę papierową, która została oprawiona i ma formę albumu.
  6. Przygotowano i zaprezentowano w języku angielskim 3 multimedialne prezentacje:
    • ”The University of the Third Age in Białystok",
    • ”The Presentation of the CONGENIAL project meetings",
    • ”Project „CONGENIAL”, inter-generational activities in UTA Białystok”.
  7. Zebraliśmy książki wśród uczestników projektu i wspólnie z Biblioteką przy Centrum Zamenhofa w Białymstoku przekazaliśmy je do Pogotowia Dziecięcego.
  8. Zorganizowano 7 spotkań z dziećmi z Domu Dziecka: Ostatki; Niedziela Palmowa; Wakacyjna wizyta; Kasztanowe korale; Jesienne harce; Świąteczny zapach pierników; Róże karnawałowe. Opisy spotkań, prezentacje, filmy znajdują na stronie internetowej.
  9. W ramach współpracy z młodzieżą studencką zostały zorganizowane dwa międzypokoleniowe zajęcia edukacyjne z zakresu kosmetologii upiększającej seniorów w Samodzielnej Pracowni Kosmetologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Uczestniczyło 29 osób.
  10. W ramach projektu powstała Szkoła Babć. Nawiązano współpracę ze Żłobkiem nr 1 (integracyjnym) w Białymstoku. W okresie trwania projektu zorganizowano dwa spotkania z milusińskimi tej placówki.
  11. W ramach projektu nasz Uniwersytet współpracował z dziećmi i młodzieżą z Programu „Wychowawca Podwórkowy”. Odbyły się dwie wycieczki integracyjne w plenerze: Sobolewo-Stawy Dojlidzkie (65 osób), i Antoniuk (50 osób).
  12. Zorganizowano 3 razy warsztaty robótek ręcznych i robienia biżuterii z dziećmi z programu „Wychowawca podwórkowy”. W warsztatach uczestniczyło 62 dzieci z osiedla TBS w Białymstoku.
  13. W ramach projektu CONGENIAL nawiązano współpracę z młodzieżą licealną Zespołu Szkół Elektrycznych w Białymstoku. Młodzież uczyła grupę seniorów z naszego UTW  obsługi komputerów. Zajęcia były wyjątkowo  efektywne.
  14. Wspólna nauka piosenek z różnych epok była wielką radością i fantastyczną zabawą i  faktycznie połączyła 3 pokolenia (dzieci, ich wychowawców i seniorów). Odbyło się  30 spotkań  śpiewających, na których seniorzy przygotowywali stare pieśni.
  15. Zorganizowano spotkanie z dziećmi pt. „Kawiarenka językowa”. W trakcie spotkania w języku angielskim poznawaliśmy się nawzajem, potem odbył się konkurs na logo spotkania, a w dalszej części było wspólne śpiewanie i zabawy w języku angielskim.
  16. W międzypokoleniowym spotkaniu z historią i wspomnieniami uczestniczyli dzieci, wychowawcy podwórkowi i seniorzy z UTW a rozmowom towarzyszyła redaktor z Radia Białystok. Na spotkanie seniorzy przynieśli stare archiwalne rodzinne zdjęcia i dokumenty.
  17. Zorganizowano spotkanie malarskie z dziećmi, wychowawcami podwórkowymi i seniorami z sekcji malarskiej. Seniorzy uczyli dzieci technik malarskich.  Powstał bogaty zbiór prac malarskich, uważnie oglądany i podziwiany przez wszystkich uczestników zajęć.
  18. Nauka tworzenia ozdób choinkowych. Podczas warsztatów przypomnieliśmy sobie i naszym młodym partnerom dawne techniki robienia łańcuchów, aniołków, jeżyków,  itp., przy śpiewie kolęd a oni pokazali nam bardziej nowoczesne pomysły na świąteczne dekoracje.
  19. Podczas warsztatów z uczniami w Technikum Gastronomicznym poznałyśmy tajemnice i z zapałem próbowałyśmy swoich sił w technikach carvingu tj. artystycznego nacinania warzyw. Poznałyśmy także narzędzia do tych prac.
  20. Opracowaliśmy w języku angielskim zestaw materiałów informacyjnych o naszej aktywności projektowej na wspólną, partnerską stronę projektu CONGENIAL, która znajduje się na serwerze włoskiego uczestnika projektu-EDA FORUM.
  21. Zaprezentowano, przygotowany podczas wielu prób, specjalny wielopokoleniowy spektakl "Hello Europe" dla zagranicznych gości, uczestników projektowego spotkania w Białymstoku i mieszkańców Białegostoku. Spektakl oglądało około 200 osób.
  22. Opracowano na stronę internetową 3 artykuły na temat międzypokoleniowej współpracy i integracji z młodym pokoleniem.
  23. Namalowano obraz  o tematyce przyrody Podlasia, będący prezentem dla głównego koordynatora projektu. Obraz wręczyła jego autorka podczas spotkania projektowego we Włoszech.
  24. Opracowaliśmy w celach sprawozdawczych (w języku angielskim) tabelę zawierającą informację o naszej działalności rozpowszechniającej projekt CONGENIAL.
  25. Opracowaliśmy po angielsku zestaw materiałów informacyjnych do wspólnego e-booka projektu CONGENIAL, które ostatecznie zestawiła, opracowała w układzie ostatecznym i wydała jedna z włoskich organizacji partnerskich-EDA FORUM.
  26. Zostały opracowane samodzielnie projekty baneru, plakatów i świadectw uczestnictwa w międzynarodowym spotkaniu projektowym w Białymstoku.
  27. Opracowaliśmy 10 filmików, które umieszczone na stronie internetowej projektu CONGENIAL na platformie UTW ilustrują naszą własną działalność międzypokoleniową przez cały okres trwania projektu i pozostaną na tej stronie przez wiele lat.
  28. Opracowano 13 filmików, które umieszczone na stronie internetowej projektu CONGENIAL na platformie UTW ilustrują międzynarodowe spotkania w każdym kraju partnerów projektu przez cały okres funkcjonowania projektu i pozostaną na tej stronie długo.
  29. 2 osoby uczestniczyły aktywnie w spotkaniu koordynatorów w Budapeszcie. Ustalono zasady realizacji partnerstwa tego projektu.
  30. 5 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu edukacyjnym w Afyon w Turcji. Sporządzono kronikę z tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  31. 5 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu partnerskim  w Tolminie na Słowenii. Sporządzono kronikę tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej.
  32. 7 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu partnerskim w La Spezia we Włoszech. Sporządzono kronikę tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  33. 10 uczestników projektu CONGENIAL z UTW w Białymstoku wzięło udział w spotkaniu partnerskim w Atenach w Grecji. Sporządzono kronikę tego spotkania na stronie internetowej UTW, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  34. Zorganizowaliśmy międzynarodowe  spotkanie partnerów kończące projekt CONGENIAL. W spotkaniu uczestniczyło 18 zagranicznych uczestników projektu. W organizacji tego spotkania brali udział prawiwe wszyscy polscy uczestnicy projektu (29 osób).
  35. W Liceum Plastycznym w Supraślu odbyły się warsztaty artystyczne; malowanie obrazów i tworzenie grafik. Obrazy malowaliśmy techniką akwarelową a niektórzy pastelami. Techniki grafiki warsztatowej cieszyły dużym zainteresowaniem wśród naszych zagranicznych gości.
  36. Zorganizowaliśmy dla uczestników  międzynarodowego spotkania projektowego w Białymstoku  warsztaty pisania ikon.
  37. Zorganizowaliśmy wielopokoleniowy piknik, na którym zaprezentowano projekt CONGENIAL dla społeczności Białegostoku i na który pozyskaliśmy patronat Prezydenta miasta. Brały udział pokolenia seniorów, dzieci i młodzieży.  Trwały warsztaty dla dzieci.
  38. Na spotkaniu partnerskim projektu CONGENIAL w Białymstoku, podczas Konferencji inaugurującej spotkanie zaprezentowano wykład multimedialny w języku angielskim pt „Interegenerational Challenges of Contempory. To be Homo Sapiens or only Homo?”.
  39. Przygotowano specjalne wydanie naszej gazetki "Wiecznie Młodzi" w języku angielskim, związanej z  tematyką projektu, która została wręczona na międzynarodowym spotkaniu partnerskim w Białymstoku wszystkim  uczestnikom spotkania.
  40. Podczas spotkania partnerskiego w Białymstoku  otwarto uroczyście wystawę dorobku artystycznego seniorów UTW w Białymstoku. Otwarcia wraz  z przecięciem wstęgi dokonały panie;  Gilda Esposito główny koordynator projektu  i Prezes UTW Krystyna Szner.
  41. Zorganizowaliśmy dla uczestników międzynarodowego partnerskiego  spotkania w Białymstoku zwiedzanie Muzeum Wsi.
  42. Sporządzono kronikę międzynarodowego partnerskiego  spotkania w Białymstoku na stronie internetowej UTW i w formie papierowej, gdzie zamieszczono opis w wersji polskiej i angielskiej oraz zdjęcia.
  43. Zorganizowano warsztaty garncarskie dla uczestników międzynarodowego spotkania w Białymstoku
  44. Zorganizowano wykład dla młodzieży z Zespołu Szkół Elektrycznych, która nauczała seniorów korzystania z komputerów. Wykład był prezentacją projektu CONGENIAL i międzypokoleniowej integracji. Wykład zaprezentowała Krystyna Szewczyk, uczestnik projektu.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Produkty trwałe projektu to:  strona internetowa projektu CONGENIAL na platformie internetowej UTW,  3 książki,  23 filmy,  obrazy,  hafty, zdjęcia,  17 artykułów (14 w czasopiśmie „Na zawsze młodzi” oraz 3 na stronie internetowej), 2 kroniki (internetowa i papierowa), specjalna edycja, w języku angielskim, o tematyce projektu CONGENIAL, gazetki „ For ever Young”, 5 artykułów o projekcie w lokalnej gazecie „Kurier Poranny”, 20 minutowa audycja w Radiu Białystok. Wszystkie te produkty są ogólnodostępne i ciągle upowszechniane. Dla członków UTW najbardziej upowszechnianym produktem są wydane książki wspomnieniowe, których edycja będzie prawdopodobnie wznowiona.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

UTW w Białymstoku w bardzo znaczący sposób zwiększyła swoją kreatywność i motywację do aktywności w obszarze pozyskiwania środków unijnych na  aktywizację społeczną poprzez edukację. Nasza organizacja stała się członkiem wirtualnej społeczności poznając różne fora do komunikacji, tematyczne sieci informatyczne oraz nowe innowacyjne metody współpracy międzypokoleniowej co z pewnością przyda się nam na przyszłość nawet w bieżącej pracy z seniorami. Zrozumiano  potrzebę wzrostu lokalnej i europejskiej międzypokoleniowej solidarności. Ale również ważne stało się poznawanie dobrych praktyk aby usprawniać swoje wewnętrzne i zewnętrzne organizacyjne i edukacyjne zadania. Wprowadzono do programu edukacyjnego specjalne kursy językowe i komputerowe. Powstało stanowisko Koordynatora d/s międzynarodowych projektów i jego asystenta. Nasze stowarzyszenie pracuje na zasadzie wolontariatu i dlatego przede wszystkim zwiększyło się wolontariackie zaangażowanie wielu członków UTW w realizację tego projektu.

Powstały dobre stosunki pomiędzy staff’em projektu a Zarządem  w naszej organizacji oparte na współpracy i wzajemnym uzgadnianiu wszelkich działań. Odbyło się szereg spotkań organizacyjnych

Działalność w obszarze tego projektu zmotywowała pracowników do doskonalenia swoich umiejętności językowych i informatycznych, do korzystania z coraz to nowszych możliwości Internetu ale również do zwiększenia swoich umiejętności w obszarze zarządzania zadaniami tego projektu, pozyskiwania najlepszych powiązań komunikacyjnych między organizacjami  uczestnikami projektu, organizowania dla swoich uczestników najodpowiedniejszych  hoteli, wyżywienia  oraz  rozliczania tego projektu. Ale również poprzez ten projekt staff miał okazję poznać fantastycznych ludzi z innych krajów, poznać różnego rodzaju integracyjne działania międzypokoleniowe

Staliśmy się pełnymi członkami społeczności europejskiej.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze UTW, uczestnicy projektu CONGENIAL zwiększyli swoją pewność siebie, poczucie wartości, udoskonalili swoje umiejętności uczestniczenia w życiu społecznym. Bardzo dużo dały im wielopłaszczyznowe kontakty z młodszym pokoleniem. Czuli się ważni i potrzebni przekazując swoją wiedzę o przeszłych czasach pisząc wspomnienia dla potomnych. Okazało się, że ta innowacyjna metoda pisania wspomnień, tzn. pisania  na stronie internetowej, wymagała od seniorów dużego zaangażowania nie tylko w pisaniu tych wspomnień ale również pisania ich na komputerze, edytowania tekstu, przesyłania plików Internetem, itd., a więc nauczyli się korzystać ze środków informatycznych. Nauczyli się więc używać Internet,  korzystać z YouTube'a, aktualizować stronę internetową i samodzielnie tworzyć na komputerze specjalną edycję gazetkę  po angielsku "For ever Young", tworzyć projekty wydawnicze.

Ucząc się języka angielskiego nabyli umiejętność lepszego  kontaktowania się z uczestnikami projektu z innych krajów,  dzięki temu poznali na międzynarodowych spotkaniach u partnerów nowe metody i techniki komunikowania się i współpracy między pokoleniami, które prezentowali nasi partnerzy.

Ale przede wszystkim mieli możliwość poznać społeczności seniorów z 4 partnerskich krajów Europy, dziedzictwo kulturowe tych krajów a przede wszystkim działalność międzypokoleniową realizowaną przez  naszych partnerów w swoich społecznościach.

Poszerzyło to w bardzo znaczący sposób horyzonty intelektualne uczestników projektu (seniorów)  oraz przyczyniło się do bardzo znacznej integracji tych seniorów. Niektórzy z nich utrzymują przyjazne kontakty z wieloma osobami, uczestnikami projektu z innych krajów.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Współpraca międzypokoleniowa naszego UTW, która została zawiązana podczas trwania projektu trwa nadal. Odbywają  się w  dalszym ciągu spotkania z młodzieżą i dziećmi.

Wszelka informacja o celach, działaniach i osiągnięciach projektu CONGENIAL  umieszczona jest na własnej stronie internetowej UTW w Białymstoku (utw.uwb.edu.pl/Projekty/Międzynarodowe/CONGENIAL), która prowadzona była w języku polskim i angielskim. Na tej stronie znajdują się 2 nasze książki wspomnieniowe, które wszyscy mogą czytać. Stronę tę w czasie trwania tego projektu odwiedziło ponad 200 000 osób i odwiedza ją codziennie. Informacja ta pozostanie na tej stronie przez wiele lat. Na dzień  08.02.2015 na stronę tę weszło już ponad 452 000 osób.

Ale również informacje o aktywności naszego UTW w tym projekcie umieszczone zostały na wspólnej stronie internetowej projektu prowadzonej przez włoskiego partnera EDAFORUM. Na stronie tej umieszczony jest e-book opracowany wspólnie przez wszystkich partnerów projektu  pod kierownictwem i nadzorem koordynatora głównego projektu Gildy Esposito.   

Opracowano również  papierową kronikę projektu CONGENIAL, która znajduje się w zasobach UTW i jest  również dowodem  zrealizowania tego projektu. Wiele osób, członków UTW,  przegląda tę kronikę z wielkim zainteresowaniem.

Dużym zainteresowaniem cieszą się wydane 3 książki wspomnieniowe, które otrzymali autorzy i uczestnicy projektu oraz wielu innych członków UTW, którzy otrzymali te książki jako nagrody. Książki te były głównymi prezentami dla ich dzieci i wnuków podczas ostatniego Bożego Narodzenia. Planujemy dodruk tych książek.

Planujemy wznowić wspólnie  z dziećmi spektakl „ Hello Europa”.

To wszystko stanowi dowód trwały do poznawania możliwości społecznej aktywności edukacyjnej seniorów, które dały nam partnerskie projekty Grundtviga. Jest to przykład dla innych organizacji partnerskich w zakresie rodzajów aktywności oraz metod współpracy i integracji międzypokoleniowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
  1. Projekt CONGENIAL pozwolił mi nawiązać kontakt z młodszym pokoleniem, zmniejszył dystans, który zdarza się między ludźmi młodymi i starszymi. Poznałam radości i problemy ludzi młodych i dzieci. Poprzez wzajemne kontakty uczyliśmy się siebie. Młodsi pomagali nam wejść w świat komputerów i nowoczesności a my zaprosiliśmy ich do naszego dawnego życia. Dzieci z wielkim zaciekawieniem i z chęcią poznawały nasze wspomnienia z dawnych lat. Podobała mi się integracja pokoleń oraz to, że czułyśmy się potrzebne i lubiane przez dzieci i młodzież. Teraz mam więcej odwagi w kontaktach z ludźmi młodymi. Dzięki udziałowi w projekcie poznałyśmy także jak wygląda współpraca międzypokoleniowa w innych krajach. Partnerzy projektu starali się nam pokazać w jaki sposób wpływają na siebie starsze i młodsze pokolenie
    Teresa Lautsch
  2. W projekcie „CONGENIAL” podobała mi się różnorodność zadań projektowych i różnorodność współpracujących pokoleń. Bardzo cenny (myślę, że dla obu generacji) był kontakt z wychowankami Domu Dziecka w Supraślu. Dzieci były zadowolone z naszych spotkań i bardzo czekały na następne. Wspomnienia uczestników projektu, wydane w formie książkowej spotkały się z dużym zainteresowaniem rodziny i znajomych
    Halina Stelmach
  3. Dzięki projektowi CONGENIAL odważyłam się napisać wspomnienia z mojej młodości, które zostały opublikowane w książce. W projekcie nawiązałam kontakt z dziećmi, którym mogłam przekazać swoje zafascynowanie przyrodą oraz nauczyć ich robótek ręcznych
    A. Temler
  4. Uczestnictwo w projekcie CONGENIAL było dla mnie wielkim wyzwaniem. Współpraca z dziećmi i młodzieżą, sprawiła mi wiele radości i wzbogaciła mnie o nowe doświadczenia. Uważam, że integracja międzypokoleniowa, poprzez naukę, zabawę, śpiew, pracę, jest silnym spoiwem między ludźmi i rodzi nowe wartości. Uczy tolerancji i zrozumienia i tych młodych i tych starszych. Uświadamia nam, że jedni bez drugich nie mogą istnieć
    Halina Wiszowata
  5. Moim zdaniem, największym osiągnięciem naszego projektu była współpraca 3 pokoleń: seniorów, dzieci i ich wychowawców. Mieliśmy dużo wspólnych warsztatów, spotkań i wycieczek oraz przygotowaliśmy wspólny międzynarodowy, międzypokoleniowy spektakl "Hello, Europe", który odniósł duży sukces, z czego byliśmy wszyscy bardzo zadowoleni
    Helena Łukaszewicz
  6. Projekt ten miał z nazwy łączyć pokolenia. Ja myślę, że takie zamierzenie zostało osiągnięte. Albowiem wspólnie uczyliśmy się bawiąc na wspólnych naszych spotkaniach - starsze i młodsze pokolenie. Myślę, że starsi jak i młodsi mieli sobie nawzajem coś do przekazania. Warto było być w tym projekcie
    Elżbieta Wiktor
  7. Ten projekt umożliwił mi twórczy kontakt z dziećmi dzięki wspólnym wycieczkom krajoznawczym, śpiewom przy ognisku, spotkaniom w świetlicy i szkole gdzie śpiewaliśmy razem piosenki stare i nowe, retro i ludowe, kolędy; uczyliśmy dzieci różnych robótek, w tym wykonywania tradycyjnych ozdób na choinkę. Dzięki projektowi poznałam bogatą kulturę Grecji. W Atenach zachwyciło mnie też spotkanie ze stowarzyszeniem "Wartości życia", podczas którego młodzież i dorośli przedstawili śpiewająco spektakl na temat losu człowieka. A potem wspólnie bawiliśmy się przy muzyce greckiej. W Ermioni uczestniczyłyśmy w całej bogatej ceremonii niedzieli palmowej w prawosławnym kościele greckim
    Danuta Łada
  8. Dzięki projektowi mogliśmy poprawić więzi z młodszym pokoleniem na spotkaniach Wychowawców Podwórkowych, w Domu Dziecka, w przedszkolu i szkole, na różnego typu zajęciach poprzez zabawę i jednocześnie naukę. Nasze doświadczenia życiowe, przeżycia, wspomnienia rodzinne, tradycję mogliśmy przekazać w formie dokumentalnej tj. książkowej i na stronach internetowych UTW, dla obecnego i przyszłych pokoleń. Wyjazdy zagraniczne pozwoliły nam zapoznać się jak w innych krajach więź międzypokoleniowa jest realizowana. Poza tym sami nawiązaliśmy kontakty z rówieśnikami i młodszym pokoleniem z innych krajów. Walory poznawcze wyjazdów to: działalność międzypokoleniowa w innych krajach, przyroda, zwyczaje i tradycja odwiedzanych krajów. Dokumenty trwałe tzn. książki, zdjęcia i relacje ze spotkań - to najlepsza reklama i owoce naszej pracy w tym projekcie
    Anna Paszkiewicz-Gadek
  9. Projekt CONGENIAL pozwolił mi na lepsze poznanie i zrozumienie młodego pokolenia. W ramach realizowanych zadań mogłam nauczyć młodych ludzi dawnych tradycyjnych sposobów wykonywania robótek ręcznych, pieczenia ciastek, opowiedzieć historię swojej rodziny, pokazując archiwalne pamiątkowe fotografie. Skorzystałam również z fachowych komputerowych porad i wskazówek, udzielonych przez uczniów technikum elektrycznego. Uczestniczyłam w wielu wspólnych edukacyjnych i rozrywkowych zajęciach z dziećmi oraz ich "Podwórkowymi Wychowawcami". Należałam do tych seniorów, którzy kierowali cenną inicjatywą przekazania rodzinnych wspomnień i podlaskich tradycji młodemu pokoleniu; najpierw na stronie internetowej, a następnie w postaci książek, które redagowałam, przygotowując do druku. Gotowe książkowe publikacje uczestnicy projektu CONGENIAL podarowali swoim dzieciom i wnukom
    Barbara Wilczewska
  10. Udział w pracach z projektu udowodnił mi, że potrafię zrobić więcej niż sądziłam. Przekonałam się, że moje życie może być ciekawsze niż dotychczas. Wyjazd na spotkanie partnerskie pozwolił na osobisty kontakt z ludźmi z wielu krajów co w innych sytuacjach jest niemożliwe. Cieszę się, że uczestniczyłam w tym projekcje
    Elżbieta Kackieło
  11. CONGENIAL był moim pierwszym projektem, w którym uczestniczyłam. Dzięki niemu poznałam wiele wspaniałych osób w kraju i na wyjeździe w Turcji. Zostałam zmotywowana do napisania wspomnień dla potomnych. Odżyły moje wspomnienia tych trudnych lat gdy sama z trójką dzieci borykałam się z trudnościami w czasach “budowy demokracji”. Współpraca z dziećmi Wychowawców Podwórkowych dała mi dużo satysfakcji
    Walentyna Łuksza
  12. Dzięki uczestniczeniu w programie CONGENIAL poznałam wielu ciekawych ludzi z naszego UTW. Zaczęłam się uczyć języka angielskiego i uwierzyłam, że potrafię porozumieć się w tym języku, oczywiście na poziomie podstawowym. Sięgnęłam do moich wspomnień i również w mojej rodzinie nastąpiło " łączenie pokoleń". Dałam naszym dzieciom w prezencie książkę "Rodzinne wspomnienia" i były nią zauroczone. Poznałam też wielu zagranicznych partnerów a na szczególne uznanie, moim zdaniem, zasługują nasi ateńscy przyjaciele, którzy przygotowali inscenizację z udziałem młodzieży i osób starszych przedstawiającą koleje życia od narodzin do wieku dojrzałego. Uczestniczenie w tym projekcie zmuszało mnie do większej aktywności, zaangażowania i kontaktów z innymi. Żałuję, że ten program zakończył się, ale mam nadzieję, że będą następne
    Elżbieta Kułak
  13. Projekt ten pokazał mi jak bardzo dzieci chłoną wiadomości od starszych. Jak chętnie spotykają się z nami. Mnie osobiście projekt ten dał możliwość przekazanie moich umiejętności (w tym śpiewu) dzieciom. Dzieci nauczyły mnie większej spontaniczności i kreatywności. W trakcie tworzenia projektu pogłębiłam znajomość angielskiego. Projekt dał mi możliwość wyjazdu za granicę i poznania wielu ciekawych osób oraz ciekawych zabaw z dziećmi w innych krajach
    Zofia-Pytel Król
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

W grupie partnerskiej występowały nierówne ilości mobilności. Dla dobra takiego projektu partnerskiego partnerami powinny być  organizacje z taka samą ilością mobilności i nastawione raczej na słuchaczy a nie trenerów. W tym projekcie z niektórych krajów na spotkania partnerskie przyjeżdżali przede wszystkim instruktorzy i organizatorzy.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Danuta Sajur
Data wypełnienia formularza/karty: 
08.02.2015

Inter-Generational European Memories

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Pro Scientia Publica
ul. Redycka 37, 51-169 Wrocław
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Aneta Kobylarek, 602739299, akobylarek@tlen.pl
Aleksandra Marcinkiewicz, 607121153, al.marcinkiewicz@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Fundacja Pro Scientia Publica jest organizacją non profit, założoną we wrześniu 2010 r. Celami Fundacji są:

1. Rozwijanie i umacnianie postaw nastawionych na aktywne współdziałanie w rozwoju innowacyjnego społeczeństwa obywatelskiego.

2. Przyczynianie się do przeciwdziałania skutkom starzenia się społeczeństwa.

3. Popularyzacja idei współpracy międzypokoleniowej seniorów i studentów w Uniwersytetach Trzeciego Wieku.

4. Wspieranie działań, które przyczyniają się do poprawy jakości i efektywności systemu szkolnictwa wyższego i szkoleń oraz ich otwarcia na społeczności lokalne.

5. Wspieranie młodych adeptów nauki polskiej.

6. Inicjowanie i wspieranie nowatorskich rozwiązań w różnorodnych dziedzinach życia społecznego i profilaktyce społecznej.

7. Działania na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania kontaktów i współpracy między społeczeństwami.

8. Propagowanie wykorzystania nowych technologii w ogólnie pojętym poradnictwie obywatelskim.

9. Popieranie wszechstronnego rozwoju społeczeństwa, a zwłaszcza działalności naukowej, edukacyjnej, oświatowej (w tym również polegającej na kształceniu studentów) i kulturalnej.

10. Inicjowanie i wspieranie działań zmierzających do podnoszenia poziomu rozwoju intelektualnego młodego pokolenia.

11. Wspieranie społecznej, edukacyjnej, charytatywnej aktywności środowisk lokalnych.

12. Animowanie i stymulowanie lokalnego rozwoju w oparciu o aktywność obywatelską.

 

Fundacja realizuje swoje cele poprzez:

1. wspomaganie działalności studenckich kół naukowych i Uniwersytetów Trzeciego Wieku,

2. współudział w realizacji programów w obszarach edukacji formalnej, pozaformalnej, nieformalnej, a w szczególności Programów Unii Europejskiej,

3. współpracę z ośrodkami zagranicznymi i wymianę informacji o europejskich systemach edukacyjnych oraz o polityce edukacyjnej i młodzieżowej,

4. promowanie rozwoju współpracy międzynarodowej pomiędzy instytucjami badawczymi, naukowymi, edukacyjnymi i szkoleniowymi,

5. wspieranie mobilności studentów, uczniów, nauczycieli i grup młodzieży oraz wspieranie inicjatyw studenckich,

6. działalność edukacyjną, wydawniczą i badawczą,

7. współpracę z władzami samorządowymi, rządowymi, szkołami, szkołami wyższymi i innymi placówkami oświatowymi, osobami fizycznymi oraz organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami w zakresie wymienionym w celach działania Fundacji,

8. realizację programów szkoleniowych dla młodzieży akademickiej, seniorów, osób bezrobotnych oraz pracowników chcących podwyższyć kwalifikacje,

9. działania wspomagające rozwój społeczności lokalnych, wspólnot samorządnych, organizacji pozarządowych i innych instytucji działających na rzecz dobra publicznego w różnych dziedzinach życia społecznego, w szczególności edukacji, nauce i kulturze,

10. współpracę międzynarodową na rzecz rozwoju edukacji, nauki i kultury,

11. programy badawcze, informacyjne i wydawnicze służące zdobywaniu i upowszechnianiu wiedzy w społeczeństwie,

12. promocję młodych talentów naukowych

 

Oferta edukacyjna skierowana do seniorów obejmuje doskonalenie komputerowe, interpersonalne i języka angielskiego. Mają one formę warsztatów, konwersatoriów, seminariów i indywidualnych konsultacji.

Tytuł projektu: 
Inter-Generational European Memories
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU06-27804 1
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Polska
Włochy
Turcja
Hiszpania
Austria
Francja
Cele projektu: 

Idea projektu polegała na zebraniu wspomnień seniorów z krajów uczestniczących na temat ludzi, miejsc oraz wydarzeń, ważnych dla szerszej społeczności lokalnej. Projekt koncentrował się na trzech obszarach: WSPOMNIEŃ: systematyczne opracowywanie i zapis wspomnień seniorów; AKTYWNEGO STARZENIA SIĘ: Transmisja wiedzy w trakcie kursów ICT i/ lub językowych;  SOLIDARNOŚCI POKOLEŃ: dialog międzypokoleniowy.

Obszary tematyczne: 

- Edukacja osób w starszym wieku;

- Rozwijanie kompetencji kluczowych u dorosłych (nauka języków obcych, TIK);

- Zagadnienia interkulturowe.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Głównymi beneficjentami projektu były osoby starsze (60+), zarówno dla organizacji polskiej, jak i pozostałych partnerów).

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na projekt pojawił się wraz z ogłoszeniem przez Komisję Europejską roku 2012 Rokiem Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej. Inicjatywa wypłynęła od naszej organizacji. Partner francuski był znany członkom zespołu z innego projektu Grundtviga realizowanego przez UTW w Uniwersytecie Wrocławskim. Pozostali partnerzy zostali znalezieni dzięki kompendiom projektów partnerskich Grundtviga z poprzednich lat: koordynator wyselekcjonował organizacje pasujące profilem do wstępnej idei projektu, a następnie skontaktował się z nimi drogą mailową.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Odbyło się pięć spotkań partnerskich, w tym jedno zorganizowano w Polsce. W każdym oprócz kadry brali udział słuchacze.

I Spotkanie Partnerskie w Paryżu w dniu 31.10.2012 r. służyło prezentacji

organizacji partnerskich, dyskusji nad koncepcja˛ projektu i ustaleniom na najbliższe miesiące pracy. Strona polska przeprowadziła warsztaty dla koordynatorów i kadry organizacji partnerskich z biograficznej metody badań, będącej fundamentalną dla projektu.

II Spotkanie Partnerskie odbyło się w Sewilli (Hiszpania) w dniach 25-26.02.2013. Na drugim spotkaniu odbyła się prezentacja włoskiego partnera (który wcześniej był na liście rezerwowej), dyskusja na temat zadań i szczegółów projektu. Wspólnie zdecydowano o wcześniejszym przeprowadzeniu warsztatów

międzygeneracyjnych, tj. wiosną 2013 zamiast jesienią 2013 oraz o rezygnacji z platformy Wiki na rzecz stron bardziej przyjaznych użytkownikowi. Ustalono termin i miejsce następnego spotkania.

III Spotkanie Partnerskie odbyło się w Nazilli (Turcja) w dniach 12-13.09.2013. Na III spotkaniu partnerskim w Turcji partnerzy przedstawili prezentacje nt

przeprowadzonych warsztatów międzygeneracyjnych. Omówiono problemy, które pojawiały się przy ich realizacji, wspólnie debatowano nad możliwymi rozwiązaniami. Niektórzy z partnerów zadeklarowali chęć powtórzenia warsztatów, gdyż okazały się ciekawym (przede wszystkim dla zaangażowanych uczestników) doświadczeniem. Omówiono plan pracy na drugi

rok projektu, wyznaczono cele i zadania, a także dyskutowano nad formą produktów końcowych. Partner turecki zaangażował w spotkanie uczniów z przeprowadzanych u siebie międzygeneracyjnych warsztatów komputerowych, j.

angielskiego i tradycyjnych tańców tureckich. Ustalono termin następnego spotkania oraz konferencji końcowej.

IV Spotkanie Partnerskie odbyło się w Rzymie w dniach 20-21.03.2014. Na spotkaniu omówiono i przedstawiono działania i

rezultaty zaplanowane na drugi rok projektowy. Partnerzy przedstawili pierwsze wersje prezentacji na konferencję końcową. Dyskutowano nad ich zawartością i czytelnością. Przyjrzeliśmy się również rezultatom projektowym i stronie projektowej pod kątem sprawozdawczości, dokonano wstępnego podsumowania

projektu. Ustalono ostatnie zadania przed konferencją końcową. Omówiono możliwości kontynuacji współpracy w ramach nowego programu Erasmus+. Zadecydowano o podpisaniu Porozumienia o współpracy podczas ostatniego spotkania.

V Spotkanie Partnerskie odbyło się w dniach 26-27.06.2014 i było powiązane z Międzynarodową Konferencją Naukową „Wokół Wspomnień Seniorów”. Dzień pierwszy był poświęcony prezentacjom partnerów dotyczącym realizacji projektu. Dzień drugi miał charakter bardziej naukowy, dominowały wystąpienia związane z metodą biograficzną. Zostało podpisane porozumienie o dalszej współpracy między partnerami.

 

Główne podjęte działania krajowe to:

- wywiady biograficzne przeprowadzone w 28 parach senior-student/doktorant

- stworzenie przez tychże studentów stron internetowych (głównie google sites) z zebranymi wspomnieniami

- ujednolicenie zebranych biografii wersji angielskiej na stronie http://edubiografia.info/

- cykl warsztatów biograficznych dla 8 seniorów.

Główne działania upowszechniające:

- 04.10.2012 prezentacja projektu na spotkaniu EFOS (Europejska Federacja Starszych Studentów) w języku angielskim i polskim. Odbiorcy: 50 osób z Polski, Ukrainy, Szwecji, Holandii, Niemiec, Austrii i Słowacji

-13.03.2014 Prezentacja projektu na spotkaniu z członkami koła naukowego Variograf (Uniwersytet Wrocławski)

- 02.04.2014 Wykład nt. edukacyjnego potencjału osób starszych w UTW Oława

- 24.05.2014 Prezentacja projektu 24.05.2013 podczas Międzynarodowej Konferencji Projektu Partnerskiego Grundtviga 'Tell Me a Story" w Ferrarze (Włochy). Odbiorcy: 22 osoby z Polski, Holandii, Włoch, Portugalii, Austrii i Francji

-  Informacja o projekcie na tablicy ogłoszeń poświęconej projektom unijnym w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Wrocławskiego i

UTW w UWr (ok 1500 odbiorców).

- Informacja o Konferencji "Wokół wspomnień seniorów" została opublikowana w 2 Newsletterach 3Sektora (z 8 i 20 Maja 2014),

który ma ok. 3000 odbiorców w aglomeracji wrocławskiej.

- Informacja o w/w Konferencji ukazała się na stronie Facebookowej "Pedagogika", która w tamtej chwili liczyła blisko 700 członków

- informacja o projekcie na stronie Fundacji (http://www.proscientiapublica.pl/projekty-llp/gem/

- informowanie na bieżąco o polskich działaniach projektowych na stronie projektu i fanpage’u na Facebooku

O działaniach projektowych informowaliśmy również w grupie Uniwersytet Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim na Facebooku (na tamtą chwilę 290 członków -słuchaczy i instruktorów - wbrew nazwie nie tylko z UTW w UWr) oraz na Forum strony Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim.).

Ankiety ewaluacyjne były wypełniane po każdym spotkaniu i zawierały pytania dotyczące zarówno samego spotkania, jak i partnerstwa. Wypełniali je koordynatorzy we współpracy ze swoimi słuchaczami. Po konferencji końcowej przeprowadzono końcową ewaluację partnerstwa i projektu. Zadano ogólne pytania dotyczące partnerstwa, jego słabych i mocnych punktów. Na tej podstawie stworzono dokument pt. "Evaluation report", który zawierał również podsumowanie wyników ankiet pospotkaniowych.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
64
W wyjazdach zagranicznych: 
5
Produkty
Produkty projektu: 

- Strona internetowa projektu:

http://gem.project-website.org

- Mała Księga Wspomnień (Little Book of Memories):

http://gem.x25.pl/

- Polskie biografie w j. angielskim:

http://edubiografia.info/category/poland

- Ulotka projektowa:

http://gem.project-website.org/document/pl-Leaflet.pdf

- Strona na Facebooku:

www.facebook.com szukaj: Grundtvig Project Gem

-Wersja mobilna strony projektowej:

http://gem.project-website.org/index.cgi?content=at_art_2371.

pub&former_content=home&expand_part=n&expand_agen=n&expand_repo=n

&expand_eval=n&action=&language=en&df_user=&df_password=

- Logo Projektu (patrz: strona projektowa)

- Methods of learning and experiences in learning of seniors (Dokument nt metod pracy partnerów i doświadczeń w nauczaniu seniorów włącznie z doświadczeniami z Projektu):

http://gem.project-website.org/document/methods-of-learning.pdf

- Pliki naukowe „Around memories of seniors”:

gem.project-website.org/document/pl-GEM_Scientific_files.pdf

- Newslettery w formie pdf:

http://gem.project-website.org patrz: Newsletters

- Agendy spotkaniowe i raporty:

http://gem.project-website.org patrz: Event Agendas, Event Reports

- Raporty ewaluacyjne:

http://gem.project-website.org patrz: Evaluation

- Ewaluacja końcowa projektu:

http://gem.project-website.org/document/pl-GEM_final_evaluation.pdf

- Gra "Małe wspomnienia":

http://gem.project-website.org/index.cgi?content=at_art_1487.

pub&former_content=home&expand_part=n&expand_agen=n&expand_repo=n

&expand_eval=n&action=&language=en&df_user=&df_password=

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Prezentacja projektu i jego osiągnięć stanowi stały element prezentacji dokonań i doświadczenia Fundacji zarówno podczas spotkań międzynarodowych, jak i lokalnych. Również podczas kontaktu z innymi organizacjami poszukującymi partnerów do projektów, chwalimy się projektem GEM i odsyłamy do jego strony.

Już po zakończeniu Projektu udało nam się wydać drukiem książkę „Around of seniors’ memories”, stanowiącą poszerzoną o artykuły innych autorów wersję plików naukowych opublikowanych podczas projektu. Publikacja jest recenzjonowana i posiada własny numer ISBN, co za tym idzie została wysłana do najważniejszych bibliotek w Polsce.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Dla naszej organizacji był to pierwszy projekt międzynarodowy, w którym na dodatek wystąpiliśmy jako koordynator. Okazał się bezcennym doświadczeniem, z którego wyszliśmy z pełnym sukcesem. Było to możliwe dzięki zaangażowaniu w projekt zarówno kadry zarządzającej, jak i współpracowników oraz -przede wszystkim- ich połączonej pracy podczas projektu.

Dla nauczycieli i pracowników projekt był świetną motywacją do podniesienia swoich umiejętności. Okazał się również świetnym polem do zwiększenia umiejętności zarządzania projektem. Uczestnictwo w zagranicznych spotkaniach międzynarodowych przełożyło się na znaczne poszerzenie wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturach.

Doświadczenia zdobyte w tym projekcie są wykorzystywane w innych (Grundtvig, Leonardo da Vinci, Erasmus+).

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Zgodnie z założeniami przyjętymi we wniosku aplikacyjnym, działania naszej organizacji koncentrowały się na koordynacji projektu i szkoleniach z metody biograficznej dla partnerów, a także na międzygeneracyjnych działaniach lokalnych. Efektem tych ostatnich były strony internetowe seniorów założone przez młodszą generację. Co za tym idzie, największy wpływ projekt miał na zwiększenie umiejętności społecznych, TIK i pewności siebie. Stałe działania upowszechniające (w tym publikacja filmików i zdjęć ze spotkań na stronie projektowej i Facebooku), jak również uczestnictwo w wyjazdach, przyczyniały się do poszerzenia wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturach. Seniorzy biorący udział w projekcie rozwinęli swoje umiejętności interpersonalne, przełamali lęk przed oceną społeczną, jak i weszli w nowe interakcje społeczne, co pozwoliło im rozszerzyć sieć kontaktów społecznych. Udział w warsztatach biograficznych ukazał im, że praca nad własną histerią życia może prowadzić do pozytywnej oceny swojego bilansu życia, co jest kluczowym czynnikiem w pozytywnym przeżywania własnej starości.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Doświadczenie zdobyte w projekcie przełożyło się na sposób zarządzania innymi projektami oraz na pracę zespołu projektowego.

Największe znaczenie ma jednak opracowanie dwóch sztandarowych produktów projektu, do powstania którego przyczynili się nie tylko partnerzy projektowi, lecz również lokalni uczestnicy projektu (w tym przedstawiciele świata nauki). "Little book of memories" jest przykładem połączenia doświadczenia seniorów (wspomnienia) z zaangażowaniem młodszego pokolenia (przeprowadzenie wywiadów, stworzenie strony internetowej seniora). Z pozycji tej mogą korzystać inne organizacje zajmujące się edukacją dorosłych. Doświadczenia opisane w "Scientific files" i ich naukowa analiza mogą być punktem wyjścia do następnych projektów. Również ewaluacja końcowa może stać się źródłem informacji o silnych i słabych stronach tego typu projektów. Na stronie projektowej http://gem.project-website.org/ ukazane są wszystkie inicjatywny, które miały miejsce na poszczególnych etapach projektu, zamieszczone są informacje dot. zarówno sposobów przeprowadzania warsztatów biograficznych, jak i metodologiczne dane umożliwiające analizę biografii.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Bogdan (63 lata): Mi się wszystko podobało. Pierwszy raz w życiu w czymś takim (warsztatach biograficznych) brałem udział. Moje dzieci nie chcą abym wspominał, nad czym ubolewam. A tak na zajęciach mogłem sobie powspominać. Do tej pory myślę nad tymi wspomnieniami. Na tych zajęciach mogę mówić i mam pewność, że mówię tą pierwszy raz, wiec nie jest to nudne dla słuchaczy. Była to dobra okazja, aby coś o sobie powiedzieć- taki czas na refleksję i zastanowienie się.

Krystyna (64 lata): Udział w projekcie miał dla mnie duże znaczenie, wyniosłam z niego wiele korzyści, będąc osobą na emeryturze, zaganianą w codziennych obowiązkach. Odbyłam podróż w przeszłość. Nie zdawałam sobie sprawy, że tak dużo zostaje w naszej pamięci, tylko trzeba ją sobie odświeżyć, aby znów powróciły wspomnienia, poukładać je sobie i uświadomić co było ważne. Odszukać fotografie, stare dokumenty..... Moim zadaniem było spisać swoje wspomnienia, które dotyczyły mojej edukacji. Ponownie musiałam uruchomić dawne umiejętności i utworzyć stronę internetową. Robiłam to nie pierwszy raz, chociaż dawno, to jednak się udało. Byłam z siebie dumna i może to śmieszne, jeśli pomyślimy, że w dzisiejszym cyfrowym świecie robi się tak niesamowite rzeczy. Tworząc swojego bloga zaczęłam czytać inne, otworzyły one przede mną świat ludzi, którzy piszą o swoich zainteresowaniach, pasjach w sposób ciekawy i piękny. Poznałam interesujące osoby, słuchaczy UTW. Imponuje mi ich chęć zdobywania wiedzy, rozwijanie zainteresowań i integrowanie się. Nareszcie mogłam spełnić swoje marzenia o podróżowaniu. Zobaczyłam Paryż, miasto o którym tyle czytałam i wiedziałam, ale tylko z filmów i fotografii. Dzięki projektowi przeżyłam przygodę swojego życia i uwierzyłam, że mogę zrobić coś dla siebie

Romuald (69 lat): Bardzo mi się podobały te zajęcia, bo mogłem mówić to co chcę o sobie powiedzieć, a nie o wszystkim człowiek chce mówić. Tak mi się podobały te zajęcia, że zareklamowałem je Włodkowi, aby przyszedł i przyszedł.

Elżbieta (68 lat): udział w zajęciach biograficznych nie był dla mnie trudny. Stymulowały mnie one do wspomnień, co mi się podobało.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Brak uwag.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Aneta Kobylarek
Data wypełnienia formularza/karty: 
03.02.2015

Inter@cting

Tematyka działań: 
Edukacja fizyczna i sport
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Języki obce
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 

Stowarzyszenie Akademia Plus 50
ul. Upalna 24 lok.11
15-668 Białystok

Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 

Anna Skorko
519 153 194
anna.skorko@plus50.org.pl

Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Obszar naszego działania znajduje się w wielokulturowym i  wielonarodowościowym regionie Polski - Podlasiu, więc nasza działalność opiera się między innym na promowaniu kultur regionu, tolerancji, profesjonalnej i amatorskiej kreatywności, promowaniu  zdrowego stylu życia, turystyki, aktywowaniu starszych osób przez stymulowanie ich intelektualnego i fizycznego doskonalenia itp.

Cele te realizujemy poprzez różnorodne formy działania: wykłady i warsztaty  prowadzone przez specjalistów jak też przez samych słuchaczy, kursy językowe- język angielski, kursy komputerowe, zajęcia ruchowe (pilates, gimnastyka chińska qui gong, aqua aerobik, nauka pływania, kinezjologia), wycieczki i turystyka piesza po regionie Podlasia, wydarzenia kulturalne – koncerty, wyjazdy do teatrów w innych centrach kulturalnych i inne. Na zajęcia zapraszamy wszystkich seniorów z Białegostoku. Nasze działania są w większości oparte na idei wolontariatu prowadzących lub przy minimalnej odpłatności na pokrycie niezbędnych kosztów.

Tytuł projektu: 
Inter@cting
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-DE2-GRU06-11425 2
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Niemcy, Polska, Turcja
Cele projektu: 

Głównymi ideami  i działaniami  projektu były:

  • stworzenie indywidualnych - interpersonalnych,  rzeczywistych sytuacji uczenia się / nauczania poprzez łącza wideo, forum i inne media społeczne w celu przygotowania  i przetwarzania  informacji  na rzecz współpracy w ramach projektu.
  • wspieranie tych  działań w elastycznych ramach pedagogicznych i wyposażenie wszystkich podmiotów biorących udział w projekcie w  wiedzę i umiejętności niezbędne do osiągnięcia zarówno własnych celów jak i celów  partnerstwa czyli: naukę języków obcych, społeczne kompetencje międzykulturowe, w tym zdolność do pracy w ramach  nieznanej dynamiki grupy w wielokulturowym zespole,  kompetencje cyfrowe i techniczne, kompetencje kreatywne, estetyczne i dramaturgiczne oraz zdolność do łączenia abstrakcji, działań i technologii a  wszystko to po to ,by przekuć te nowo zdobyte  umiejętności dla dobra wspólnego ideału europejskiego i rozwoju osobistego uczestników.
  • pomoc wszystkim uczestnikom projektu w  komunikacji w Europie by mogli opowiedzieć swoich kulturach, w najszerszym znaczeniu "jak robimy rzeczy, co jest dla nas ważne, cenione przez nasze społeczeństwo".
  • rozwijanie zdolności uczestników w udostępnionym im  twórczym przedsięwzięciu, które wymagało, od nich  badania  i rozwijania swoich  umiejętności międzykulturowych i komunikacyjnych.
Obszary tematyczne: 

Edukacja międzykulturowa, nowe technologie, nauka i uczenie się języków obcych, media i komunikacja, uczenie się o krajach europejskich, opracowywanie kursów szkoleniowych, strategie dla społeczności uczących się

Grupa docelowa słuchaczy: 

Nauczyciele - edukatorzy osób dorosłych, dorośli słuchacze, nauczyciele języków, edukatorzy/mediatorzy/osoby wspomagające naukę w grupie, uczestnicy stowarzyszenia Akademii plus 50 i innych organizacji pozarządowych z Białegostoku – OWOP i UTW oraz osoby niezrzeszone.

10 osobowa podstawowa dla projektu grupa , czyli osoby biorące udział w rozmowach poprzez Skype składała się z osób po 55 roku życia, o różnym poziomie umiejętności języka angielskiego jak i znajomości internetowych komunikatorów. Wszyscy uczestnicy zostali przeszkoleni w zakresie obsługi Skype. Osoby, które nie czuły się zbyt pewnie językowo rozmawiały z przyjaciółmi z Niemiec i Turcji we dwie, nieraz uzbrojone w słowniki. Fakt, że z góry wiedziały o czym będą rozmawiać bardzo ułatwiał im zadanie. Po każdym połączeniu zapisywano w specjalnie na ten cel zakupionych eleganckich kalendarzach, bardzo ładnym długopisem swoje uwagi na temat rozmowy, ale też na temat jakości połączenia. Wszystkie te notatki były zbierane, tłumaczone na język angielski  i posłużyły później do opracowania scenariusza filmu „Lost and found”.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł projektu powstał jeszcze podczas realizacji projektu TransActing, w którym przedstawicielka stowarzyszenia Akademia plus 50 pełniła funkcję osoby kontaktowej. Projekt ten był realizowany z 5 krajami i 7 organizacjami: Niemcy ( główny koordynator ), Włochy – dwie organizacje, Norwegia, Polska i Turcja. Wszyscy poznaliśmy się w Bardonecchii we Włoszech podczas seminarium kontaktowego. Projekt TransActing był owocem tego spotkania. Wszyscy bardzo dobrze się rozumieliśmy  i doskonale nam się razem pracowało a ponieważ Niemcy, Włochy  Norwegię i Turcję  reprezentowały szkoły, w których uczono m.in. języka angielskiego stało się jasne, że zechcieliśmy zrealizować projekt, który zakładał naukę języka w niekonwencjonalny sposób. Szczegóły zostały uzgodnione podczas wizyty przedstawicieli Akademii plus 50 i szkoły językowej El Lingue nel mondo z Belluno we Włoszech w grudniu 2011 roku w Hanowerze.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Hanower 19-21.10.2012: w spotkaniu wzięło udział 2 słuchaczy i koordynator. Ustalenia:

Chris Ostermann utworzy folder współdzielony "shared  folder coordinators" w ramach Google Docs, w którym  każdy będzie zamieszczał pliki, które są ważne dla wszystkich koordynatorów.Ustalono, że spotkania uczestników projektu na Skype mogą także  odbywać się w parach, aby ułatwić zadanie uczestnikom o  niższym  poziomie znajomości angielskiego. Partnerzy na Skype powinni być partnerami przez dłuższy czas.

Szkolenie / Skype TIK mają kluczowe znaczenie i będą organizowane lokalnie  przez każdego partnera.

Kojarzenie partnerów na Skype będzie się odbywać  wg. następujących kryteriów:

• poziom języka • wiek • introwertyk / ekstrawertyk • / Lider /naśladowca• zajęcia w czasie wolnym • preferencji płci •

Ustalono, że 22 listopada podczas konferencji koordynatorów na Skype.

Potem utworzymy tabelę z profilami w folderze udostępnionym dla wszystkich

Edremit 13-17.03. 2013 w spotkaniu wzięło udział 2 słuchaczy i koordynator. Ustalenia i uwagi:

Niewiele tureckich uczniów jest w kontakcie na Skype.

Postanowiliśmy otworzyć pulę kontaktów Skype. Uwzględnimy również Turków uczących się języka niemieckiego.

Pula adresów i kontaktów na Skype zostanie opublikowana dla wszystkich uczących się osób, które mają  e-mail.

Dodatkowo wprowadzimy czas otwarcia rozmów na  Skype we czwartek wieczorem od godziny dziewiętnastej do dwudziestej pierwszej, będzie to pora kiedy każdy może się spotkać z każdym.

Powinniśmy pomóc naszym uczniom wysyłać wnioski kontaktowe na Skype, ponieważ są one niezbędne, aby zobaczyć, kto jest online.

W ciągu ostatnich konferencji Skype, zaproponowaliśmy pewne działania, ale w rzeczywistości uczniowie rozmawiali i będą rozmawiać o tym, o czym chcą .

Niektórzy słuchacze z  Hanoweru  nie chcą  dzielić się wszystkim o czym  mówili . Polscy słuchacze mają przekazać i opublikować   dokumenty o swoich doświadczeniach na google.docs by partnerzy  mogli na nich pracować (porównanie niemieckiego /polskiego ślubu i  różnic międzykulturowych między Niemcami i Polską).

Wszyscy uczestnicy rozmów na Skype dzielą się swoimi doświadczeniami w dokumencie  "on-line "jako elementami  układanki fabuły przyszłego filmu”.

Hanower 2-6.10.2013  w spotkaniu wzięło udział 5 uczestników i koordynator. Ustalenia i uwagi:

Proces znajdowania nowych ludzi do rozmów na Skype jest w toku.

Aktorzy mogą ćwiczyć na Skype w dowolnym momencie.

Rozpoczynamy pracę nad scenami do kręcenia w Białymstoku natychmiast po wizycie w Edremicie. Musimy się skupić nad rozwinięciem postaci.

Zadania do czatowania i kontaktów na Skype mają być skoncentrowane na scenariuszu do filmu np. "Opowiedz  mi o ślubie i weselu (twoim, przyjaciół) czy coś, co poszło nie tak, jakaś  wspaniała niespodzianka, nieoczekiwany gość ... "

Postaramy się nawiązać kontakt z Muge z innej szkoły AKD i zaprosić ich do udziału w połączeniach na Skype.

W celu pracy z aktorami tureckimi i pisania skryptu musimy przełączyć się na połączenia Skype we wtorki i czwartki w celu nawiązania kontaktu z uczniami Behceta (osoby kontaktowej z Edremitu)

W Hanowerze kontynuowane było kręcenie filmu - scen dotyczących panny młodej, jej siostry i matki oraz narzeczonego i pewnej zaginionej walizki.... z udziałem polskich i niemieckich uczestników projektu.(Pierwsze sceny filmu kręcono  w czerwcu 2013 podczas wizyty partnerów w Białymstoku)

Edremit 26-30.03.2014 w spotkaniu wzięły udział 2 osoby. Ustalenia i uwagi:

W Edremicie kręcone były sceny z udziałem tureckich uczestników projektu - filmowych rodziców, brata i siostry narzeczonego rolę babci wcieliła się uczestniczka z Niemiec. Poza tym ustalono przebieg ostatniej wizyty projektowej w Białymstoku zwłaszcza pod kątem nakręcenia scen w urzędzie stanu Cywilnego. Omówiliśmy również dotychczasowe osiągnięcia i niedostatki jak również kwestie formalne np. dotyczące wypełniania końcowego sprawozdania.

Wszyscy uczestnicy projektu brali udział w działaniach w podczas wizyt partnerów w Białymstoku w czerwcu 2013 i na zakończenie projektu w czerwcu 2014r roku. Uczestniczyli aktywnie nie tylko w ich przygotowaniach (organizowanie Pikniku, pomoc w odebraniu i odwiezieniu gości na dworzec) ale również w kręceniu scen do filmu, opiekę i organizowanie czasu wolnego przyjaciołom z Turcji i Niemiec.

 

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
84
W wyjazdach zagranicznych: 
10
Produkty
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wykorzystaliśmy Netykietę i Skypolog na kursach komputerowych oraz na lekcjach języka angielskiego.

Poprzez stronę Akademii plus 50 na Facebooku oraz na 2 piknikach Akademii plus 50 pokazywaliśmy fragmenty nakręconego filmu „Lost and found” a cały film można było zobaczyć na Facebooku Inter@ctingu i Akademii plus 50.

Zrealizowane 4 filmy obrazujące kolejne etapy Projektu  zostały pokazane w Podlaskiej TV Publicznej oraz na stronie Facebooka i Inter@cting, w dodatku lokalnym Gazety Wyborczej ukazał się artykuł o projekcie jak również wzmianki o nim w 2 innych artykułach.

Strona internetowa projektu będzie aktywna przez 2 lata po jego zakończeniu.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Ponieważ główny koordynator projektu Mic Hale jest rodowitym Anglikiem możliwość kontaktu z nim była i jest świetną okazją do poprawy wymowy i poszerzenia słownictwa. Fakt, że wszystkie bezpośrednie kontakty jak i korespondencja projektowa odbywały się w tym języku, też jest nie do przecenienia.

Swobodniej poruszamy się po komunikatorach, nauczyliśmy się obsługi Vimeo.

W związku z tym, że uczestnicy projektu z Hanoweru reprezentowali różne grupy wiekowe i etniczne mogliśmy podpatrzeć jak z sukcesem prowadzić zajęcia projektowe w tak zróżnicowanej grupie, w Białymstoku , w Akademii plus 50 nie mieliśmy takich doświadczeń pedagogicznych.

Nauczyliśmy się w praktyce korzystać z Google docs w działaniach nie tylko projektowych oraz systematyczności jak również archiwizacji działań projektowych.

Ponieważ działania projektowe były skoncentrowane na nakręcenie filmu, kulturę krajów - partnerów poznawaliśmy niejako przy okazji np. pisania scenariusza do filmu jak i podczas wizyt u partnerów, nie była ona głównym motywem pracy projektowej.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uczestnicy projektu są przykładem dla innych seniorów, że wszystkiego można się nauczyć bez względu na wiek. Są bardziej otwarci na nowe działania naszego stowarzyszenia – pracują jako wolontariusze przy realizacji innych projektów (ostatnio był to duży projekt Centrum seniora – senior w centrum), wzrosła  ich umiejętność praktycznego posługiwania się językiem angielskim w związku z koniecznością używania go podczas rozmów na Skypie, podczas wyjazdów i wizyt partnerskich.

Mają teraz większą motywację do nauki języka angielskiego oraz nakłaniają inne osoby starsze, zgłaszające się do stowarzyszenia  Akademia plus 50 do aktywnego uczestnictwa w naszych działaniach. Wszyscy uczestnicy projektu nauczyli się obsługi komunikatorów internetowych oraz radzenia sobie z drobnymi usterkami. Wzrósł ich poziom tolerancji dla Innych, ich kultury i sposobu na życie. Obserwujemy wzrost motywacji do pogłębienia wiedzy o praktycznym korzystaniu z komputera w codziennym życiu .

 Ponieważ panie i panowie z Akademii plus 50 wystąpili w filmie "Lost and found"- finalnym "produkcie" Projektu Inter@cting a role zagrali po angielsku wykazując dużą odwagę - wzrosła ich pewność siebie co do poziomu ich języka angielskiego oraz umiejętności aktorskich jak i poczucie, że nie ma dla nich rzeczy niemożliwych.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Szkolenia językowe i zachęcanie osób starszych do korzystania z technologii ICT w życiu codziennym i we wspólnych działaniach twórczych uczyniło naszą pracę bardziej ekonomiczną i bardziej dostosowaną do potrzeb użytkowników.

Okres projektowy był okresem wytężonej pracy w naszym Stowarzyszeniu i wpłynęło to znaczącą na  zwiększenie liczby osób działających na rzecz Akademii plus 50 woluntarystycznie, co – jako, że nie mamy zatrudnionego na stałe personelu - przełożyło się na zwiększenie efektywności naszej pracy przy okazji innych działań.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Moje wrażenia:

1 Rozmowy na skypie:

    sympatyczna wymiana informacji o sobie wzajemnie. Czasami bardziej "zasadnicze" rozmowy o obyczajach narodowych. Czas trwania tych spotkań można by trochę skrócić odgórnie, bo po godzinie „sprężania się" do mówienia i myślenia po angielsku, głowa trochę "wysiada"

2  Wizyta grupy niemieckiej w Białymstoku:

    mogę się wypowiadać tylko na temat pikniku, bo tylko w nim brałam udział. Bardzo miła impreza. Na początek nagrywanie scenek do filmu - zabawne doświadczenie. Uczy, że cierpliwość jest niezbędna do takiej działalności. Podziwiam filmowców. Szkoda, że do tej pory nie udało mi się obejrzeć efektu tej pracy.

Część oficjalna bardzo budująca. Przemówienia Twoje i Joli krótkie i do rzeczy. Najbardziej mnie jednak zaskoczyły dedykacje do prezentów od zaprzyjaźnionych organizacji. Takie rzetelnie przygotowane i przemyślane.

Naszych popisów nie będę komentować, choć ogólnie uważam je za udane (reakcja publiczności pozwala mi tak sądzić.

Najprzyjemniejsza część jednak to wspólne tańce i śpiewy.

Takie działania najbardziej zbliżają nas i gości.

Dają poczucie współtworzenia atmosfery spotkania, a to daje dodatkową satysfakcję i radość.

Marta

 

Dear Ania and Chris;

Our stay in a very nice family hotel in Hannover passed really fast, too fast. It was the only worry we had. The schedule was very interesting and varied, all details and the atmosphere -excellent.

 

The supper at the bus stop prepared by Sabine let us come to life after a long journey from Bialystok to Hannover. And the last person we saw running with our train leaving Hannover with " bye,bye" - was also the same Sabine:):):)

I still remember music, dances and songs by Mic and all of us, Gianna`s workshop so helpful for the future film stars  and your great hospitality.

Really impressed us Kargah, old people`s home and FZH Linden where we could meet a lot of interesting friends.

Finally the most exciting- shooting a film. The actors and Chris` staff did their best like hell so the film by Mic and Chris / they both seem to be professionals/ -must be good!

Dear friends, my best wishes for all of you. I hope to see you in Bialystok next year.

Greetings! Krysia.

 

Spotkanie z gośćmi z Niemiec było bardzo fajne. Są to bardzo mili ludzie. Wycieczka do Bielska, Grabarki i zakątka ziołowego dobra, nawet pogoda nam sprzyjała, gdy zwiedzaliśmy to deszcz nie padał. Tańce w parku oraz warsztaty teatralne - super.  Wszyscy bawili się świetnie. Piknik w Nadawkach wspaniały, dużo atrakcji, jadło wyśmienite i wszyscy bawili się fantastycznie. Kręcenie filmu to nowe doświadczenie i nowa przygoda. To prawda że człowiek uczy się całe życie. Uważam, że spotkanie było bardzo udane i myślę że goście byli również zadowoleni. Pozdrawiam Henryka.

 

5 czerwca 2014

„Rano spotkanie na Świętojańskiej  i nauka tekstu oraz próby scenek do części filmu, która ma być kręcona na pikniku w Nadawkach. Wyjazd do Nadawek. Oficjalne rozpoczęcie pikniku z okazji 5-lecia Akademii plus 50 i dzielenie urodzinowego tortu, występy zespołów tanecznych. Zostawiamy gości i idziemy nakręcać scenki do filmu. Nie przypuszczałam, że będziemy powtarzać je wielokrotnie. Było przy tym trochę stresu ale i zabawy. Wreszcie koniec. Wracamy do gości i zaczynają się tańce, śpiewy przy akompaniamencie gitary, rozmowy. Jest  fantastycznie. Czas szybko płynie i niestety musimy wracać.” (Grażyna)

6 czerwca 2014

„Rano z kilkuosobową grupą gości jedziemy do Supraśla. Na miejscu udajemy się na mały spacer nadrzecznymi bulwarami. Podziwiamy piękne widoki i cieszymy się słońcem. Następnie idziemy do Muzeum sztuki drukarskiej i papiernictwa. Na miejscu zwiedzamy muzeum. Kto ma ochotę może zrobić papier i wydrukować zabytkową maszyną przygotowany wcześniej tekst.. Wszystkim te warsztaty przypadają do gustu. Potem wracamy do Białegostoku

Po południu wyjeżdżamy do Rytowiska. Tu mamy warsztaty z lepienia pierogów, tańce, śpiewy, przejażdżkę bryczkami po lesie i ognisko. Szkoda, że projekt dobiega końca.

Udział w projekcie pozwolił mi na doskonalenie języka angielskiego, zdobycie nowych doświadczeń, zapoznanie się z kulturą innych krajów  i poznanie wielu wspaniałych ludzi.” ( Ela)

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Ponieważ  nasi włoscy koledzy z El Lingue nel Mondo w Belluno z poprzedniego LLP "Trans-Acting" ostatecznie nie otrzymali dofinansowania po okresie niepewności i oczekiwaniu na liście rezerwowej było ciosem dla naszych planów, pozbawiając nas doświadczonego, zaangażowanego i bardzo kompetentnego partnera do pracy, w bardzo według oceniających aplikację, ambitnym przedsięwzięciu. To również utrudniło nasz program wizyt i harmonogram produkcji filmu. W związku z powyższym oraz odejściem  z AKD w Edremicie naszej osoby kontaktowej, z którą budowaliśmy partnerstwo i planowaliśmy pracę, zmuszeni byliśmy zracjonalizować plan pracy projektowej przy  jednoczesnym zachowaniu podstawowych zadań: nauki języka i międzykulturowego uczenia się poprzez nowe media; wspólne kręcenie filmu z udziałem wszystkich partnerów; oraz wspieranie twórczego podejścia do nauki języka poprzez poznawanie innych kultur.

Główny produkt Projektu - film "Lost and found" mógłby być wykorzystany jako źródło informacji o Polsce, Niemczech i Turcji widzianych oczyma tzw. "zwykłych ludzi" oraz jako przykład nowatorskiego podejścia do nauczania języka obcego poprzez aktywny udział w tworzeniu dzieła przez wszystkich uczestników Projektu występujących w różnych , na pozór niezbieżnych rolach - nauczyciela i uczącego się w jednym, albowiem wszyscy się w tym Projekcie dużo nauczyli od siebie nawzajem.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Skorko
Data wypełnienia formularza/karty: 
30.01.2015

A new way to social skills

Tematyka działań: 
Edukacja w więzieniach lub na rzecz powrotu skazanych do społeczeństwa
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Areszt Śledczy w Olsztynie
al. Piłsudskiego 3, 10-575 Olsztyn
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Agata Młynik
602 396 311, (089) 524 86 00
agata.mlynik@sw.gov.pl
 
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Areszt Śledczy w Olsztynie jest jednostką penitencjarną przeznaczoną dla mężczyzn. W skład jednostki wchodzi budynek aresztu (gdzie przebywają głównie tymczasowo aresztowani) oraz Oddział Zewnętrzny (gdzie przebywają skazani wszystkich kategorii wiekowych (młodociani lub pierwszy raz karani) .

Z uwagi na obowiązujące przepisy prawne oddziaływaniami w ramach projektu mogli być objęci wyłącznie osadzeni skazani (po orzeczeniu wyroku sądowego). Zajęcia odbywały się zarówno w budynku aresztu jak i budynku oddziału zewnętrznego.

Z uwagi na charakter grupy docelowej, konieczność zapewnienia bezpieczeństwa w jednostce penitencjarnej, a szczególnie zasady prowadzenia oddziaływań grupowych wobec skazanych (np. rożny poziom demoralizacji, różny charakter popełnionych przestępstw), wszelkie oddziaływania grupowe podejmowane są były po uprzednim starannym doborze grupy.

Oddziaływania edukacyjne standardowo stosowane w jednostkach penitencjarnych dotyczą głównie kształcenia formalnego skazanych (uzupełnienie wykształcenia) oraz zawodowego (kursy kwalifikacyjne i kursy zawodowe). Ponadto osadzeni obejmowani są programami readaptacyjnymi, które mają ich przystosować do lepszego funkcjonowania po opuszczeniu zakładu karnego. Programy te dobierane są głównie według charakteru popełnianych przez skazanych przestępstw np. wobec osadzonych stosujących przemoc, prowadzących pojazdy pod wpływem alkoholu. W trakcie takich zajęć poruszane są kwestie edukacyjne (normy i zasady życia społecznego) oraz rozwijane kompetencje społeczne jak radzenie sobie ze stresem, napięciem w konstruktywny sposób.  

Kolejną grupą oddziaływań są oddziaływania terapeutyczne (terapie) wobec osadzonych uzależnionych.
Tytuł projektu: 
A new way to social skills
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU06-27994 1
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Polska
Turcja
Węgry
Szwecja
Cypr
Włochy
Cele projektu: 
Celem projektu było rozszerzenie kompetencji społecznych osób zagrożonych wykluczeniem społecznym (skazanych, uchodźców, imigrantów).
W trakcie realizacji projektu podopieczni instytucji partnerskich brali udział w aktywnościach rozwijających kompetencje społeczne z zakresu m. in:
- komunikacji
- radzenie sobie z konfliktami
- autoprezentacja
- radzenie sobie ze stresem
- wzrost samooceny
- organizacja czasu wolnego
- poszukiwanie pracy
Partnerzy projektu zgodzili się że kompetencje społeczne są niezbędne, aby zapobiec wykluczeniu społecznemu, znaleźć pracę, poprawić warunki bytowe osób, które potrzebują wparcia.
Obszary tematyczne: 
Edukacja w więzieniach lub na rzecz powrotu skazanych do społeczeństwa
Możliwość uczenia się dla osób zagrożonych marginalizacją społeczną
Uczenie się podstawowych umiejętności dorosłych słuchaczy
Kompetencje społeczne i obywatelskie
Porozumiewanie się w języku ojczystym
Znaczenie inicjatywności i przedsiębiorczości
Grupa docelowa słuchaczy: 
Osoby zagrożone wykluczeniem społecznym, z marginesu społecznego (skazani, uchodźcy, imigranci) . W przypadku Aresztu Śledczego w Olsztynie skazani mężczyźni, dorośli (od 18 r .ż.), różne wyroki.
Jakie były początki projektu: 
Partnerzy projektu byli poszukiwani za pomocą bazy internetowej udostępnianej przez FRSE. Przygotowałam wstępny  plan współpracy tj. fiszkę informacyjną i zaprosiłam do współpracy instytucje, które zajmują się pracą z osobami z marginesu społecznego. Pozytywnie odpowiedziało 6 partnerów. Wspólnie za pomocą poczty internetowej ustaliliśmy, że pracę koordynować będzie Areszt Śledczy w Olsztynie, czyli instytucja która zainicjowała kontakt i przedstawiła pomysł współpracy. Wówczas przygotowałam ankiety z pytaniami otwartymi, które zostały wysłane do przyszłych partnerów. W ankietach  potencjalni partnerzy określili swoją wizję współpracy, dokonali charakterystyki instytucji, podopiecznych, przedstawili metody pracy w macierzystych jednostkach i oczekiwania w stosunku do projektu, po to by realizacja projektu jak najlepiej wykorzystywała umiejętności partnerów i jak najlepiej trafiała w ich oczekiwania. Określiliśmy także co rozumiemy przez kompetencje społeczne, czyli umiejętności, które chcemy rozwijać.  Na podstawie danych z ankiety sporządzono wniosek aplikacyjny do Narodowych Agencji.
Krótki opis przebiegu projektu: 
 
Spotkania partnerskie:
Pierwsze spotkanie członków projektu odbyło się w Polsce 1-5.10.2012 r. W jego trakcie odbyła się konferencja (z udziałem władz instytucji, władz regionalnych Aresztu i władz publicznych) na której przedstawiono główne założenia projektu i jego członków (poszczególne organizacje przygotowały prezentacje na temat swoich instytucji).  
Na spotkaniu roboczym ustaliśmy plan pracy, zasady ewaluacji i monitorowania. Dyskutowaliśmy o pracy z osobami w trudnych sytuacjach, metodach które używamy , efektach i problemach jakie napotykamy. Byliśmy szczególnie zainteresowani metodami, które nie są powszechne stosowane, ale wiadomo, że mają dobre efekty, takie jak sztuka, teatr, taniec itp. W tym celu przygotowaliśmy "szkolenie pracowników", które odbyło się w Turcji  w dniach 8-10.01.2013. Każdy z krajów przygotował po kilka metod pracy które stosuje na co dzień i uczył pozostałych partnerów jak je wykorzystywać.
Kolejne spotkanie odbyło się na Cyprze w dniach 21-24.10.2013. W trakcie spotkania odbyła się m.i n. konferencja na której przedstawiliśmy efekty naszej pracy z wykorzystaniem nowych metod (tych które poznaliśmy w Turcji), omówiliśmy, które metody sprawdzają się, działają, i które chcielibyśmy włączyć do naszego wspólnego programu. Na spotkaniu roboczym odbyła się szczegółowa ewaluacja i podział zadań na kolejny okres współpracy.
Kolejne spotkanie partnerów miało miejsce w Szwecji w okresie 7-9.2014. W jego trakcie opracowaliśmy ostateczną wersje skryptu szkoleniowego i kolorowanki dla dzieci.
Na spotkaniu we Włoszech w dniach 26-30.05.2014 odbyła się konferencja podsumowująca realizację projektu, w trakcie której przedstawiliśmy osiągnięte rezultaty i cele.
W trakcie każdego spotkania parterów odbywały się aktywności z udziałem  podopiecznych instytucji goszczących takie jak przedstawienia teatralne, wystawy prac. Za każdym razem byliśmy także zapoznawani z działalnością organizacji i metodami pracy stosowanymi przez nią.

Działania krajowe:

Ze względu na charakter grupy - osoby pozbawione wolności, słuchacze projektu nie mogli brać udziału w wyjazdach zagranicznych.
Przez cały okres projektu tj przez dwa lata odbywały się jednak aktywności lokalne, w których wzięło udział w sumie 83 skazanych: były to zajęcia edukacyjne, plastyczne, sportowe, teatralne, treningi komunikacji, treningi radzenia sobie ze stresem, które miały na celu rozwój poszczególnych kompetencji społecznych osadzonych.
Szczególną uwagę wszystkich zwrócił udział osadzonych w Jasełkach. Skazani przygotowali stroje, dekoracje, opracowali sztukę i wystawili ją dla dzieci niepełnosprawnych w dniu 18.12.2012 r.
Grupa 30 osadzonych wzięła udział w 2,3 miesięcznym kompleksowym Programie Kształcenia Kompetencji Społecznych opracowanym na podstawie międzynarodowej współpracy i zawierającym różne moduły pracy (zajęcia indywidualne i grupowe zarówno na terenie aresztu jak i poza nim. (wrzesień – listopad 2013).
Skazani brali udział w przygotowaniu produktu końcowego - kolorowanki. Jest ona praca wspólną podopiecznych 6 krajów.

Upowszechnianie:

Główne założenia projektu były przedstawione w audycji telewizyjnej TV Olsztyn. Kolejne aktywności związane z realizacją projektu były przedstawiane w lokalnym radiu, telewizji, gazetach, a także na spotkaniach organizowanych przez naszą jednostkę (także międzynarodowych).

Na bieżąco była aktualizowana strona internetowa projektu www.grundtvig-socialskills.com
Informacje o projekcie umieszczane były na ogólnopolskim portalu Służby Więziennej.
Informacje o projekcie umieszczone zostały w broszurze informacyjnej jednostki.
Opracowano gadżety reklamowe projektu - kubki, długopisy.

Produkty końcowe projektu: skrypt szkoleniowy i kolorowanki dla dzieci dostępne są na stronie internetowej projektu w 6 językach.

Ewaluacja:
- Ankiety ewaluacyjne po każdym spotkaniu członków projektu dotycząca zarówno spotkania (przygotowanie spotkania, warunki, adekwatność zajęć) jak i projektu w ogóle (czy rozumiane są cele projektu, jak oceniana jest wartość projektu, współpraca) wypełniane przez osoby  uczestniczących w spotkaniu.
- Ankiety ewaluacyjne dla pracowników instytucji zaangażowanych w jego realizację na poziomie lokalnym.
- Ankiety ewaluacyjne i ankiety sprawdzające dla osadzonych biorących udział w Programie Kształcenia Kompetencji Społecznych.
- Informacje zwrotne od osadzonych biorących udział w aktywnościach lokalnych.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
83 skazanych Aresztu Śledczego w Olsztynie
W wyjazdach zagranicznych: 
Podopieczni Aresztu Śledczego w Olsztynie nie brali udział w wyjazdach zagranicznych z uwagi na charakter instytucji - osoby pozbawione wolności.
Produkty
Produkty projektu: 
logo projektu
skrypt szkoleniowy Program Kształcenia Kompetencji Społecznych
Kolorowanka dla dzieci
kalendarze na rok 2014
jasełka + scenografia i stroje
kubki projektowe
ceramika
prace plastyczne (kolaż, obrazy)
kartki świąteczne
konferencje
trening kadry
warsztaty - opracowanie materiałów do projektu końcowego
prezentacje multimedialne (dostępne na stronie projektu)
audycje telewizyjne
audycje radiowe
video dokumentacja - dostępna na stronie projektu
broszury informacyjne
długopisy
medale
tabliczki pamiątkowe
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
 
  • skrypt szkoleniowy Programu Kształcenia Kompetencji Społecznych został rozpowszechniony w jednostkach penitencjarnych okręgu olsztyńskiego celem jego wykorzystania w pracy z tamtejszymi skazanymi, dostępny jest także na stronie internetowej projektu w 6 językach
  • kolorowanka dla dzieci została przekazana dzieciom (ponad 100 egzemplarzy) , jest dostępna na stronie internetowej projektu w wersji elektronicznej
  • artykuły, prezentacje, audycje radiowe, filmy i zdjęcia na temat realizacji projektu wykorzystywane są w trakcie odpraw jednostki w celu dalszego zachęcenie funkcjonariuszy do dodatkowych aktywności zawodowych
  • zdjęcia z zajęć oraz zdjęcia produktów końcowych wykorzystywane są w prac z osadzonymi jako dobre przykłady, w celu motywowania ich do pracy
  • kadra pracująca w projekcie brała udział w treningu - uczyliśmy się nowych sposobów pracy kształtujących kompetencje społeczne. umiejętności te poszerzyły nasz wachlarz pracy
  • długopisy, kubki projektowe stanowią aktualnie reklamę projektów unijnych i zachęcają do udziału w kolejnych edycjach projektów
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
W Areszcie Śledczym w Olsztynie dzięki projektowi rozwinięto ofertę edukacyjną dla skazanych – uruchomiono kółko plastyczne, historyczne, realizowane są zajęcia relaksacyjne. Zajęcia są na stałe włączono do programu działalności jednostki, odbywają się cyklicznie.
  • Dzięki udziałowi w projekcie i zainicjowaniu kontaktów z innymi instytucjami i osobami wyraziły one chęć współpracy z nami i skazanymi na płaszczyźnie edukacyjno - kulturowej także po zakończonym projekcie (szkoła specjalna, muzeum historii Olsztyna, wolontariusz prowadzący zajęcia taneczne).
  • Organizacje partnerskie zapraszają nas do współpracy przy realizacji kolejnych projektów - Erasmus.
  • Wątek osobisty: przyjaźnie z zagranicznymi parterami, które trwają do dziś :)
  • Zwiększenie umiejętności językowych pracowników.
  • Rozwój kompetencji osobistych pracowników (pewność siebie, motywacja, umiejętności społeczne).
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Celem projektu było zwiększenie wybranych kompetencji społecznych osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. W tym celu skazani objęci zostali różnym aktywnościami, które miały te kompetencje rozwijać. Dodatkowo, grupa 30 osadzonych objęta została kompleksowym programem szkoleniowym (Programem Kształcenia Kompetencji Społecznych). Efektywność zajęć została oceniona arkuszami ewaluacyjnymi i oceniona na wysokim poziomie - można uznać że cel projektu został osiągnięty - skazani rozwinęli swoje umiejętności w zakresie m.in. autoprezentacji, samooceny, komunikacji, radzenia sobie z napięciem i konfliktami.

Niektórzy osadzeni podawali, ze dzięki udziałowi w projekcie (aktywnym wykorzystaniu czasu izolacji) otrzymali lepszą ocenę funkcjonowania i mieli większą szansę na warunkowe przedterminowa zwolnienie z zakładu karnego (kilku osadzonych projektowi przypisuje wcześniejsze zwolnienie z zk).

Skazani podawali, że relacje z rodziną (poza murami) układają im się  lepiej, gdy rodzina wie, że angażują się w działalność pomocową dla innych (mowa m.in. o Jasełkach wystawionych dla dzieci ze szkoły specjalnej) i pracują nad zmianą siebie (zajęcia z komunikacji, radzenia sobie ze stresem itd.).

Skazani podawali, że dzięki udziałowi w projekcie czują się bardziej przygotowani do procesu poszukiwania pracy po opuszczeniu zakładu karnego dzięki zajęciom z autoprezentacji, pisania CV (niestety nie będziemy mogli zweryfikować czy pracę tą udało im się znaleźć).

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Produkt końcowy nad którym pracowaliśmy przez 2 lata i który został sprawdzony przez nas - Program Kształcenia Kompetencji społecznych został wydrukowany i udostępniony organizacjom państw członkowskich, które zajmują się pracą z osobami zagrożonymi wykluczeniem społecznym. Został wydrukowany w 6 językach, więc odbiór jest bardzo szeroki. Sześć językowych wersji jest dostępnych na stronie internetowej projektu, możliwej do ściągnięcia przez wszystkich zainteresowanych.
Dzięki temu kolejne instytucje mogą wprowadzać zajęcia, które rzeczywiście kształtują kompetencje.
Kolorowanka dla dzieci opracowana przez słuchaczy jest dostępna w wersji elektronicznej - gotowa do dalszej dystrybucji.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Pierwszy raz się zdarzyło, że ktoś we mnie uwierzył” - skazany Patryk
„Nie sądziłem, że jestem taki zdolny” - skazany Grzegorz
„Dla uśmiechu dzieci warto było tak ciężko pracować” - skazany Łukasz
„Duże znaczenie miała dla mnie możliwość podpatrzenia pracy funkcjonariuszy w innych krajach ... to motywuje do pracy” - funkcjonariusz Rafał
„Miło było patrzeć jak ze spotkania na spotkanie skazani stawali się coraz ufniejsi i z coraz większym zaangażowaniem uczestniczyli w zajęciach, na koniec pytali czy nie możemy projektu kontynuować dalej :) , jestem zaskoczona także pozytywnym nastawieniem osób z zewnątrz, żadna osoba którą prosiliśmy o pomoc nam nie odmówiła - wolontariusze, studenci, nauczyciele szkół publicznych, pracownicy urzędu miasta, wszyscy chętnie nam pomagali” - Agata
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

-

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Agata Młynik
Data wypełnienia formularza/karty: 
30.01.2015

Move and pull down the wall

Tematyka działań: 
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Zespół Placówek Edukacyjnych
ul. Turowskiego 1, 10-685 Olsztyn
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 

Anna Mierzejewska – Małż, tel.: 89 538-92-56; 607-407-696, e-mail: a.mierzejewska@zpe.olsztyn.pl

Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Zespół Placówek Edukacyjnych w Olsztynie realizuje cztery różne poziomy edukacji: przedszkolny (przedszkole specjalne i przedszkole integracyjne), szkoły podstawowej specjalnej, gimnazjum specjalnego i szkoły przysposabiającej do pracy. Nasza placówka zajmuje się przede wszystkim dziećmi i młodzieżą z autyzmem i niepełnosprawnościami sprzężonymi. Zespół Placówek Edukacyjnych współpracuje z Warsztatem Terapii Zajęciowej w Olsztynie, gdzie dorośli  - uczestnicy, mogą rozwijać swoje umiejętności i gdzie wypracowywują swoją autonomię.

Placówka jest miejscem, gdzie rozwijamy możliwości naszych podopiecznych, integrując ich w różnych dziedzinach życia, dając wsparcie i ucząc rozwiązywania problemów. W zależności od indywidualnych potrzeb naszych uczniów, wspieramy ich poprzez różnorodne zajęcia rehabilitacyjne tj.: terapia mowy, integracja sensoryczna, terapia Biofeedback, terapia Tomatis, rehabilitacja ruchowa, rewalidacja komputerowa, logopedia, komunikacja alternatywna. Wychodzimy również na zewnątrz, aby zintegrować naszych podopiecznych i nauczyć życia w społeczeństwie. Organizujemy im wolny czas, rozwijamy ich zainteresowania, pokazujemy, jak mogą spędzać czas wolny (zajęcia sportowe, terapia tańcem, artterapia). Pracujemy w atmosferze otwartości i tolerancji.

Grupą docelową biorącą udział w projekcie były dorosłe osoby z autyzmem i niepełnosprawnościami sprzężonymi, uczęszczające do Szkoły Specjalnej Przysposabiającej do Pracy nr 2 przy Zespole Placówek Edukacyjnych w Olsztynie.

Osoby uczęszczające do szkoły przysposabiającej, realizują ofertę edukacyjną w oparciu o innowację pedagogiczno – organizacyjną pn. „Park Pracy”. Innowacja polega na tym, że uczniowie z różnorodnymi niepełnosprawnościami doświadczają sytuacji pracowniczych, przygotowywując się do roli zawodowych i społecznych w dorosłym życiu, w ten sposób poszerzają swoje kompetencje. „Park Pracy” to zakład pracy, a uczeń – pracownik gdzie może rozwijać swoje umiejętności zawodowe. Nauczyciel występuje w roli kierownika, który kieruje pracą uczniów – pracowników. W „Parku Pracy” funkcjonują cztery pracownie: artystyczna, gospodarcza, kulinarna i biurowa. Realizacja podstawy programowej odbywa się dwutorowo: zgodnie z przyjętym programem przysposobienia do pracy oraz realizowane są zadania wynikające z wyznaczonych celów zespołowych tzw. praca akcyjna. W pierwszym przypadku, nauczyciele i specjaliści opracowują program  przysposobienia do pracy odpowiednio dostosowany do danego rodzaju niepełnosprawności, wykorzystując odpowiednie formy i metody pracy dydaktycznej, wychowawczej i aktywizacji zawodowej (każdy z uczniów przechodzi poszczególne działy: artystyczny, gospodarczy, kulinarny, biurowy, realizując założenia programu). W drugim przypadku następuje podział zadań zgodnie z wyznaczonym celem tzw. akcją – nie ma tu podziału na oddziały. Uczniowie podzieleni są wg predyspozycji zawodowych, upodobań i zainteresowań.

Zespół, który prowadzi „Park Pracy” jasno określa zadania dla każdej osoby, tak aby jak najskuteczniej wydobyć drzemiący potencjał, rozwijać motywację i wiedzę na temat pracy.

Tytuł projektu: 
Move and pull down the wall
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-GB2-GRU06-08550 3
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Wlk. Brytania
Czechy
Malta
Polska
Słowacja
Turcja
Cele projektu: 
  • Zwiększenie zrozumienia opinii publicznej na temat niepełnosprawności, zmniejszenie różnic, likwidacja uprzedzeń wobec osób niepełnosprawnych poprzez udział w wydarzeniach projektowych, działaniach promocyjnych i rozpowszechnianiu informacji o projekcie.
  • Dzielenie się doświadczeniami opiekunów osób niepełnosprawnych na temat tego, co zostało osiągnięte w zakresie kształcenia ustawicznego tych osób w różnych krajach.
  • Zwiększenie zaufania osób niepełnosprawnych, aby nie czuły się wykluczone w społeczeństwie (Jestem taki sam jak reszta).
  • Umożliwienie osobom niepełnosprawnym odkrywania siebie w różnych sytuacjach; nauka nowych umiejętności sportowych i artystycznych; wystawa wytworzonych przez osoby niepełnosprawne produktów i pokazanie ich międzynarodowej społeczności. Dążenie do osiągnięcia poczucia sukcesu.
  • Włączenie wszystkich grup docelowych projektu, do poszukiwania inspiracji w pracy i do efektywnej współpracy, tworzenie wspólnych metodologii, metod i kryteriów praktyk.
  • Umożliwienie opiekunom zrozumienia, że nie jest osamotniony w radzeniu sobie w opiece nad osobą niepełnosprawną i że inni opiekunowie również borykają się z podobnymi problemami (Nie jestem sam).
  • Zapewnienie bieżącej komunikacji pomiędzy partnerami w dziedzinie kształcenia dorosłych dla osób niepełnosprawnych poprzez grupę MAPDOT na Facebooku.
  • Promowanie wykorzystywania innowacyjnych technologii przez wszystkich interesariuszy projektu.
Obszary tematyczne: 
  • Grupy docelowe o specjalnych potrzebach.
  • Podstawowe umiejętności dorosłych słuchaczy.
  • Edukacja artystyczna, włącznie ze sztuką, rzemiosłem i muzyką.
  • Porównywanie systemów edukacji.
  • Metody podnoszenia motywacji studentów.
  • Media i komunikacja.
  • Podejścia dotyczące zagadnień włączania.
  • Uznawanie uczenia się o charakterze nieformalnym i pozaformalnym.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową słuchaczy były osoby dorosłe o różnorodnych rodzajach niepełnosprawności oraz ich opiekunowie/rodzice.

W przypadku grupy polskiej słuchacze rekrutowali się spośród uczniów Szkoły Specjalnej Przysposabiającej do Pracy. Wszystkie te osoby posiadały orzeczoną niepełnosprawność: autyzm, niepełnosprawności sprzężone, upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym lub znacznym. Słuchaczami byli również rodzice, rodzeństwo osób niepełnosprawnych oraz nauczyciele, opiekunowie, terapeuci. W wyjazdach zagranicznych uczestniczyło 17 słuchaczy, z czego 13 to osoby ze specjalnymi potrzebami. Podczas działań lokalnych brało udział 59 osób, z czego 20 słuchaczy to osoby niepełnosprawne. 

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na projekt  "Move & Pull Down Wall" powstał  podczas seminarium kontaktowego w Bratysławie w 2010 roku. W następstwie czego rozpoczęto prowadzenie rozmów partnerskich, doprowadzając do wizyty przygotowawczej w Trabzon w  2012 roku, gdzie w zespole złożonym z przedstawicieli czterech krajów: Polski, Turcji, Wielkiej Brytanii i Słowacji projekt ten został zredagowany.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Podczas spotkań partnerskich miały miejsce wydarzenia, które za główny cel stawiały sobie uświadomienie ludzi niepełnosprawnych, że nie są osamotnieni oraz, że są pełnoprawnymi członkami społeczeństwa. Podczas spotkań odbywały się dyskusje, podczas których formalni i nieformalni opiekunowie osób niepełnosprawnych mogli podzielić się własnymi doświadczeniami oraz wiedzą na temat niepełnosprawności. Odbywały się różnorodne warsztaty na temat tego jak ulepszyć i poprawić pewność siebie oraz jak rozumieć ludzi niepełnosprawnych. Publiczne spotkania, artykuły prasowe, radio,  telewizja miały zachęcać społeczność lokalną do współpracy z osobami niepełnosprawnymi. Trenerzy oraz nauczyciele zaangażowani w projekt, wymieniali się wzajemną wiedzą na temat różnych metod nauczania, pracy oraz podejścia do osób niepełnosprawnych w poszczególnych krajach, podpatrywali rozwiązania edukacyjne, systemowe.

Odbyły się następujące spotkania partnerskie:

- W Walii w terminie: 22.10.-25.10.2012r. w Llandovery. Spotkanie organizacyjne - miało na celu zapoznanie się organizacji partnerskich, biorących udział w projekcie. Podczas spotkania rozdzielono zadania wśród partnerów: Turcja przygotowywanie ewaluacji dotyczących wizyt u partnerów, Polska - rozpowszechnianie projektu na portalu społecznościowym Facebook, Walia i Malta koordynowanie prac nad produktem końcowym projektu: e-bookiem. Walia zaproponowała również możliwość korzystania z mikro-bloga Tumblrs. W ramach projektu zwiedzano Coleg Elidyr - ośrodek zajmujący się osobami niepełnosprawnymi po 18 roku życia. Uczestnicy projektu zobaczyli pracownie, farmę oraz dom, w którym osoby niepełnosprawne uczą się samodzielnego życia.

- Na Malcie w terminie 14.03-18.03.2013r. Spotkanie miało miejsce w Ghajnsielem. Podczas spotkania odbyła się dyskusja na temat dobrych praktyk, metod wykorzystywanych w pracy z ludźmi niepełnosprawnymi na Gozo. Uczestnicy odwiedzili ośrodek dziennego pobytu dla ludzi niepełnosprawych: Sta. Martha Centre w Victorii, gdzie partnerzy zobaczyli w jaki sposób organizowany jest czas wolny dla osób niepełnosprawnych, jakimi metodami pracują terapeuci. Uczestnicy projektu odwiedzili również School of Drama, gdzie mogli zobaczyć w jaki sposób osoby niepełnosprawne są włączane i integrowane ze swoimi rówieśnikami podczas zajęć artystycznych.

- W Turcji w terminie 01.06-05.06.2013r. w Trabzon. Spotkanie miało na celu prowadzenie dalszych prac nad realizacją projektu MAPDOT. Zapoznano się ze szkolnictwem specjalnym w Turcji. W czasie pobytu w Trabzon odbyły się eventy: “LIFE with NO HANDICAP” aktywności połączone ze sportem, w których wzięli udział partnerzy projektu, osoby niepełnosprawne oraz ich opiekunowie. Partnerzy zaprezentowali również swoje instytucje, odbyło się seminarium na temat ”Autyzm i Sport”. Partnerzy z Polski zaprezentowali film na temat metod i form pracy z osobami niepełnosprawnymi. W spotkaniu ze strony polskiej uczestniczyło 2 słuchaczy ze specjalnymi potrzebami.

- Na Słowacji w terminie 10.09-14.09.2013 w Presov. Spotkanie na Słowacji miało na celu prowadzenie dalszych prac związanych z projektem MAPDOT. Zapoznano się ze szkolnictwem specjalnym na Słowacji (systemem edukacji). Partnerzy odwiedzili szkoły dla osób niepełnosprawnych, gdzie  partnerzy projektu wzięli m.in. udział w warsztatach. Podczas wizyty była okazja do wymiany doświadczeń oraz porównania stosowanych metod i form pracy. Omówiono postępy związane z projektem, jak również zadania które należy dopracować. Rozmowy dotyczyły całościowego filmu o projekcie MAPDOT, założenia strony internetowej przez prtnera z Malty oraz zasad zamieszczania materiałów na stronie projektu. Omówiono  zasady dokonywania ewaluacji po każdym ze spotkań. Podczas spotkania wszyscy partnerzy otrzymali dostęp do portalu społecznościowego Facebook. W spotkaniu ze strony polskiej brało udział 6 słuchaczy, w tym 2 ze specjalnymi potrzebami.

- W Czechach w terminie 21.05-25.05.2014r. w Pardubicach. Spotkanie w Republice Czeskiej było finalnym spotkaniem, podczas którego osoby kluczowe do projektu omówiły końcowe wnioski dotyczące raportu finalizującego projekt. W spotkaniu partnerskim wzięli udział m.in. uczniowie niepełnosprawni z Zespołu Placówek Edukacyjnych w Olsztynie, którzy dzięki zgłoszonej wcześniej aplikacji i przygotowaniom, w licznym składzie wzięli udział w Abilimpiadzie – olimpiadzie umiejętności. Zwiedzano również szkołę specjalną oraz miejsca aktywności osób niepełnosprawnych. W spotkaniu ze strony polskiej brało udział 9 słuchaczy ze specjalnymi potrzebami.

Działania krajowe skupiały się m.in. na przygotowywaniu do wizyt zagranicznych poprzez wykonanie prezentacji o Zespole Placówek Edukacyjnych, o metodach pracy w placówce; przygotowaniu upominków przez osoby niepełnosprawne – uczniów „Parku Pracy”; nagraniu filmów z poszczególnych wizyt partnerskich, aktywnym udziale w międzynarodowych spotkaniach; zamieszczaniu informacji na temat projektu MAPDOT na stronie internetowej placówki: www.zpe.olsztyn.pl; wykonywaniu ewaluacji wizyt partnerskich; przygotowywaniu ogłoszeń, certyfikatów, badzików, notesów, teczek dla uczestników spotkania w Polsce; prowadzeniu zajęć warsztatowych w „Parku Pracy” dla partnerów projektu w ramach wizyty w Zespole Placówek Edukacyjnych; przygotowaniu wystawy zdjęć uczniów Zespołu na spotkania w Polsce i Słowacji; udziale  Wiceprezydenta Olsztyna w spotkaniu partnerów projektu MAPDOT podczas wizyty w Olsztynie oraz zaprezentowaniu głównej idei projektu dotyczącej sytuacji ludzi niepełnosprawnych; przygotowaniu uczestników (pod kątem wysłania aplikacji, wykonania pracy z wybranych materiałów, z wybranego tematu) do aktywnego udziału w Ablimpiadzie w Czechach; występie „Teatru Tańca – Autentyczni My”  - przedstawiającego świat widziany oczami osoby z autyzmem dla gości z krajów partnerskich; przedstawieniu filmu dotyczącego metod i form pracy w Zespole Placówek Edukacyjnych podczas wizyty w Trabzon; zaprezentowaniu pracy Warsztatów Terapii Zajęciowej i Specjalnego Ośrodka Szkolno- Wychowawczego podczas wizyty w Polsce – wymiana doświadczeń; przygotowaniu materiałów do e-booka; prezentowaniu zdjęć i nagrań z wizyt partnerskich nauczycielom i uczniom Zespołu Placówek Edukacyjnych w celu porównania metod pracy, wymianie doświadczeń; zamieszczenie tych filmów na Facebook, Youtube oraz w serwisach informacyjnych; nagranie spotów, na których pokazana jest aktywizacja dorosłych osób niepełnosprawnych – podopiecznych Szkoły Przysposabiającej do Pracy, która wchodzi w skład Zespołu.

W działaniach krajowych jak i zagranicznych aktywny udział brali słuchacze. Na terenie Polski było to 59 słuchaczy, w tym 20 osób o specjalnych potrzebach, natomiast w wyjazdach zagranicznych uczestniczyło 17 słuchaczy, w tym 13 osób o specjalnych potrzebach.

Rozpowszechnianie w Polsce miało miejsce przez przekazywanie informacji na temat projektu w "Gazecie Olsztyńskiej", w Telewizji Olsztyn, na stronie internetowej Zespołu Placówek Edukacyjnych, na stronie portalu społecznościowego Facebook: Mapdot, Stowarzyszenie Wyjątkowe Serce.

Adekwatnie do zapowiadających się wizyt pojawiały się informacje na stronie Zespołu Placówek Edukacyjnych. Pojawiły się artykuły w Gazecie Olsztyńskiej oraz informacje w serwisie informacyjnym. Wszelkie informacje o projekcie na temat spotkań, wizyt zamieszczane były na portalu Facebook Mapdot. Na stronie youtube zostały zamieszczone filmy z wizyt partnerskich oraz film - specjalny występ Teatru Tańca dla gości projektu Mapdot.  Stworzono produkt końcowy projektu: e-book. Zagadnienia dotyczące projektu partnerskiego przekazywane były na radach pedagogicznych, jak też innym placówkom partnerskim i współpracującym (m.in. stowarzyszeniom) z Zespołem Placówek Edukacyjnych. W czasie trwania projektu zamieszczano zdjęcia, nagrywano filmy z wizyt. Filmy zostały zamieszczone na profilu Facebook Mapdot w celu dalszego upowszechniania. Na wszystkich prezentacjach i materiałach zostały umieszczone logo projektu, logo "Programu Uczenie się przez całe życie" Grundtvig.

Projekt zapewniał ogólny przegląd świadczenia usług dla osób niepełnosprawnych przez czas trwania projektu. Uczestnicy mieli szansę zaobserwować świadczenia oraz dokonać ewaluacji w zakresie różnic oraz podobieństw. To co można było zobaczyć w innych krajach zainspirowało i dodało odwagi aby zaryzykować podobne świadczenia w lokalnym kontekście lub ulepszyć to co już zaistniało dla osób niepełnosprawnych. Trenerzy, nauczyciele mogli doświadczyć międzykulturowego porównania swojej profesji, uczniowie - podopieczni rozwinęli swoje pozytywne zachowania dzięki dalekim podróżom związanych z oczekiwaniem na barwne socjalne, sportowe aktywności, które doświadczali podczas wizyt. Pozyskana wiedza, którą dzielono się za pośrednictwem strony intenretowej projektu oraz stron internetowych poszczególnych instytucji była przekazywana społecznościom lokalnym. Artykuły prasowe, programy telewizyjne również  zwiększyły wiedzę na temat osób niepełnosprawnych oraz pomogły w rozpowszechnieniu danej problematyki.

Projekt zapewniał ogólny przegląd świadczenia usług dla osób niepełnosprawnych przez czas trwania projektu. Uczestnicy mieli szansę zaobserwować świadczenia oraz dokonać ewaluacji w zakresie różnic oraz podobieństw. To co można było zobaczyć w innych krajach zainspirowało i dodało odwagi aby zaryzykować podobne świadczenia w lokalnym kontekście lub ulepszyć to co już zaistniało dla osób niepełnosprawnych. Trenerzy, nauczyciele mogli doświadczyć międzykulturowego porównania swojej profesji, uczniowie - podopieczni rozwinęli swoje pozytywne zachowania dzięki dalekim podróżom związanych z oczekiwaniem na barwne socjalne, sportowe aktywności, które doświadczali podczas wizyt. Pozyskana wiedza, którą dzielono się za pośrednictwem strony internetowej projektu oraz stron internetowych poszczególnych instytucji była przekazywana społecznościom lokalnym. Artykuły prasowe, programy telewizyjne również  zwiększyły wiedzę na temat osób niepełnosprawnych oraz pomogły w rozpowszechnieniu danej problematyki. Ludzie o specjalnych potrzebach, ich opiekunowie często nauczyciele, terapeuci pomogli im wyjść z monotonnego życia. Ludzie Ci, mieli szansę zobaczyć, spotkać międzynarodową społeczność przyzwyczajoną do radzenia sobie z ludźmi niepełnosprawnymi w środowiskach dla nich przeznaczonych. Grupy ludzi o specjalnych potrzebach miały szansę zmieszania się ze społecznością lokalną i doświadczenia codziennych sytuacji życiowych, które jednocześnie stanowiły przykład rozumienia specjalnych potrzeb innych ludzi.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
59 słuchaczy, w tym 20 osób o specjalnych potrzebach
W wyjazdach zagranicznych: 
17 słuchaczy, w tym 13 osób o specjalnych potrzebach
Produkty
Produkty projektu: 

Produkty:

E-book Mapdot: http://issuu.com/ceska-abilympijska-asociace/docs/mapdot_project_e-book?...

MAPDOT Facebook

Spotkanie w Walii: http://www.youtube.com/watch?v=afDx5N6Nlec

Spotkanie na Malcie: https://www.facebook.com/video.php?v=739855136056711&set =vb.169687436406820&type=2&theater

Spotkania na Słowacji:

http://www.youtube.com/watch?v=aiDoSYjqPao

Spotkanie w Republice Czeskiej:

http://www.youtube.com/watch?v=ww-bIqvqeac

Wizyta w Polsce:

https://www.facebook.com/video.php?v=713107855398106&set =vb.169687436406820&type=2&theater

Praca dla ludzi niepełnosprawnych:

http://www.telewizjaolsztyn.pl/10,2602-jak_burzyc_sciane%3f_-_praca_dla_niepelnosprawnych.html

Notesy oraz badziki dla partnerów projektu Mapdot:

https://www.facebook.com/StowarzyszenieWyjatkoweSerce/ photos/pcb.676546435720915/676544949054397/?type=1&theater

Artykuł o projekcie Mapdot:

http://gazetaolsztynska.pl/192652,MAPDOT-do-pelnosprawnosci-w-pracy.html

Artykuł o projekcie Mapdot 2:

http://gazetaolsztynska.pl/205251,MAPDOT-burzenie-murow -stereotypow.html#axzz3EdXLqabb

Cykl filmów o uczniach niepełnosprawnych z ZPE

Artykuły w Gazecie Olsztyńskiej:  z dnia 3.03.2014 http://gazetaolsztynska.pl/192652,MAPDOT-do-pelnosprawnosci-w-pracy.html,  z dnia 28.05.2014, http://gazetaolsztynska.pl/205251,MAPDOT-burzenie-murow-stereotypow.html..., oraz informacje w serwisie informacyjnym: http://www.olsztyn24.com/news/22582-mapdot---do-pelnosprawnosci-w-pracy...., http://zdrowie.wm.pl/profil/TerapeuciZPE/3461,MAPDOT-do-pelnosprawnosci-...

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie powyższe produkty zostały upowszechnione po zakończeniu projektu i wykorzystuje się je nadal. Pokazuje się jako przykład dobrej praktyki przy okazji szkoleń nauczycieli, rad pedagogicznych, spotkań z rodzicami osób niepełnosprawnych.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt wywarł duży wpływ na naszą instytucję, ze względu na możliwość porównania z innymi instytucjami partnerskimi: poziom wykształcenia nauczycieli, jakość świadczonej pracy, wyposażenia placówek oraz stosunku państwa do systemu edukacji i opieki ludzi niepełnosprawnych w danym kraju. Zespół Placówek Edukacyjnych wypadł na bardzo wysokim poziomie, jeśli chodzi o świadczone usługi terapeutyczno-edukacyjne, bardzo dobre wyposażenie placówki w sprzęt rehabilitacyjny i multimedialny. Duży wpływ miała wizyta w Walii, odwiedzenie ośrodka Coleg Elidyr, co dało insprację utworzenia podobnego miejsca - "Modrak"- dla ludzi niepełnosprawnych w Olsztynie. W chwili obecnej trwają procedury związane z pozyskaniem gruntów w okolicy Olsztyna, które miałyby być przeznaczone pod budowę „Modraka”.  Nastąpiła również poprawa w zakresie współpracy między pracownikami, np. przygotowanie filmów z wizyt, przygotowanie wizyty partnerskiej w Polsce, przygotowanie uczniów do mobilności oraz do udziału w konkursach podczas Abilimpiady. Pojawiły się również dyskusje mające na celu wymianę informacji dotyczących systemu edukacji i opieki osób niepełnosprawnych w poszczególnych krajach, metod i from pracy z dorosłymi niepełnosprawnymi.

Realizacja projektu miała również duży wpływ na nauczycieli i pracowników ZPE. Pracownicy doskonale się przygotowali do wizyty gości w Polsce oraz do wizyt w innych krajach. Podczas wizyty wszyscy pracownicy starali się jak najlepiej przekazać informacje oraz pokazać wieloaspektowo na czym polega system edukacji i terapii w Zespole Placówek Edukacyjnych (przedszkole, szkoła podstawowa gimnazjum, szkoła przysposabiająca do pracy), jak wygląda opieka i świadczenia dla osób niepełnosprawnych. Uczestnictwo w projekcie zmobilizowało nauczycieli i pracowników do pisania nowych projektów, związanych z problematyką edukacji specjalnej oraz projektów skierowanych na potrzeby osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Mobilizacja nastąpiła również w sferze nauki języków obcych - zauważono ogromną potrzebę nauki języków obcych, które obecnie są niezbędne do lepszego porozumiewania się w krajach Unii Europejskiej oraz dzięki którym można łatwiej wymieniać się doświadczeniami z partnerami projektu.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Wpływ na uczniów był znaczący ponieważ projekt skierowany był głównie na potrzeby osób niepełnosprawnych. Nastąpiła poprawa umiejętności społecznych. Osiągnięto to dzięki wdrażaniu w życie niektórych rozwiązań, które dało się zaobserwować podczas wizyt partnerskich w innych krajach europejskich.  Dużą rolę odegrał ośrodek Coleg Elidyr w Walii dzięki któremu wprowadza się obecnie w życie pomysł na ośrodek "Modrak" - miejsce dla dorosłych ludzi niepełnosprawnych, gdzie będą mogli dążyć do coraz większej autonomii oraz znaleźć miejsce, gdzie będą mogli pracować oraz czuć się bezpiecznie. Niewątpliwie wśród dzieci i młodzieży niepełnosprawnej z ZPE wzrosła również wiedza na temat krajów Unii Europejskiej, szczególnie na temat krajów biorących udział w projekcie. Poprawa nastąpiła również w sferze motywacji i pewności siebie, szczególnie u uczniów, którzy mieli szansę wziąć udział w mobilnościach, podczas których uczniowie Ci nabyli nowe umiejętności, nawiązali nowe kontakty z partnerami projektu, rówieśnikami z innych państw. Uczniowie wraz z nauczycielami włożyli dużo pracy w przygotowanie upominków oraz poczęstunku dla uczestników projektu wizyty w Olsztynie. Aktywnie uczestniczyli w próbach Teatru Tańca - przygotowanie występu dla gości projektu Mapdot. Bardzo dużym osiągnięciem był udział oraz zdobyte dyplomy podczas Ablimpiady w Republice Czeskiej. Uczniowie Zespołu Placówek Edukacyjnych licznie i aktywnie reprezentowali projekt Mapdot podczas Abilipmpiady. Dzięki udziałowi w konkursach zwiększyła się motywacja, umiejętności społeczne oraz pewność siebie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Prezentacje, zdjęcia, filmy oraz wszelkie informacje mogą służyć jako materiały dydaktyczne dla nauczycieli, studentów, wolontariuszy, rodziców i opiekunów zajmujących się edukacją specjalną oraz dorosłymi osobami niepełnosprawnymi.  Portal Facebook Mapdot, wydany e-book, strona internetowa stanowią materiały informujące o projekcie oraz o podjętych działaniach. Zdobyte doświadczenia podczas wyjazdów zainspirowały do wdrożenia w życie Kuźni Pracy "Modrak" - miejsca gdzie dorosłe osoby niepełnosprawne będą mogły godnie mieszkać i żyć. Zostały również nagrane spoty z udziałem dorosłych osób niepełnosprawnych, podopiecznych Szkoły Przysposabiającej do Pracy przy Zespole Placówek Edukacyjnych w Olsztynie.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Oba wyjazdy były bardzo intensywne, organizatorzy angażowali uczniów poprzez różne formy spędzania czasu. Ablimpiada w Czechach była dobrze przygotowana, pojawiło się wiele ciekawych dyscyplin sportowych, które zmuszały osoby niepełnosprawne do samodzielności. Z kolei w Turcji byliśmy zachwyceni tamtejszymi widokami. Wszyscy uczestnicy byli bardzo zadowoleni.”

„Wyjazd do Czech oceniam ogólnie bardzo pozytywnie, jednakże miałabym uwagi odnośnie samej podróży – jazda autokarem z Polski do Czech trwała aż 11 godzin i była dość męcząca, co w przypadku uczniów z autyzmem potęgowało ich negatywne zachowania. Jednak po dotarciu na miejsce ciężka podróż została szybko zrekompensowana. Czesi bardzo mile nas przywitali  i zapewnili ciekawe zajęcia. ”

„Ogólne wrażenie jest bardzo dobre. Szczególnie wspominam wyjazd do Turcji, podczas którego spotkały nas niezwykłe przygody. Zarówno dzieci, jak i opiekunowie, zdobyli wiele cennych doświadczeń związanych z wymianą międzynarodową. Poznanie różnorodności kulturowej, religijnej ‘na własnej skórze’ była interesującą lekcją dla wszystkich uczestników.”

Nauczycielki Szkoły Przysposabiającej do Pracy w Zespole Placówek Edukacyjnych, podkreślały ogromną wartość projektu Grundtvig, odnosząc się zarówno do uczniów, jak również do nauczycieli. Uczniowie Zespołu Placówek Edukacyjnych mieli możliwość poznania osób z innych krajów (wyjątkowo zintegrowali się z grupą Słowaków podczas pobytu w Czechach), ich zwyczajów, kultury (np. nagminne opóźnienia się wynikające z trybu życia Turków). Ponadto zwiedzili nowe interesujące miejsca. Szczególnie pozytywne wrażenie zrobiły na wszystkich tureckie krajobrazy, które uczestnicy projektu mogli podziwiać podczas wycieczek. Nauczyciel SPdP, zwrócił uwagę na ciekawe rozwiązania wdrożone w placówkach w Turcji, mianowicie na park zwierząt, w którym prowadzi się zajęcia terapeutyczne dla osób niepełnosprawnych czy szklarnie, w których wychowankowie mogą sami uprawiać rośliny. Bardzo ciekawa była także możliwość zaobserwowania funkcjonowania kawiarenki szkolnej prowadzonej przez uczniów i ich opiekunów. Ponadto naszym uczestnikom udało się trafić na prawdziwe tureckie wesele, które było organizowane obok hotelu, w którym rezydowali. Usłyszeli tradycyjne pieśni, poznali obrzędy tureckie. Wycieczka odwiedziła także kilka muzułmańskich meczetów, bazary, zwiedziła różne zakątki miasta Trabzon. Uczestnicy brali też udział w nietypowym zdarzeniu, trafili bowiem w miejsce, gdzie wybuchły lokalne zamieszki i trzeba było szybko uciekać w bezpieczne miejsce, co pokazało, w jak różnej sytuacji politycznej kraju żyją inni ludzie. To zdarzenie wywarło ogromne wrażenie szczególnie na uczniach biorących udział w projekcie. „Przygodą było również podróżowanie nocą w 12 osób wraz z grupą Słowaków turecką taksówką, w której głośno grała muzułmańska muzyka, pełno było wokół pozaczepianych czerwonych światełek i kierowca wesoło wyśpiewywał egzotyczne pieśni. Gdy trzeba było rozliczyć się za przejazd, to wedle tamtejszego zwyczaju, próbowałem targować się z taksówkarzem w języku tureckim. To zderzenie kultur było niezwykle emocjonujące”. Ponadto uczniowie i nauczyciele mieli możliwość poznania smaków południowej kuchni podczas wizyty w jednej z najlepszych restauracji w regionie.

„Na Malcie byłam po raz pierwszy. Nasza ‘baza’ znajdowała się na wyspie Gozo, na którą płynęliśmy promem. Wiał wówczas bardzo silny wiatr, co trochę mnie niepokoiło. Na szczęście podróż upłynęła bez zakłóceń i po dopłynięciu do celu już tylko podziwialiśmy piękne widoki.”

Na Maltę zorganizowano wycieczkę dla nauczycieli. Podczas pobytu, goście zwiedzili kilka ośrodków, m.in. warsztaty terapii zajęciowej, dom kultury, mogli podpatrzeć, jak odbywają się zajęcia w szkole tańca ‘Dance School’ czy byli podczas prób teatralnych  spotykając się z tamtejszym reżyserem i jego studentami w ‘Drama School’. Można było zobaczyć prace, wystawy oraz różnego rodzaju wytwory artystyczne niepełnosprawnych uczniów z Malty. Odczucia uczestników projektu były takie, że zajęcia były prowadzone interesująco i na podobnym poziomie jak w Polsce, jednakże pod względem stanu technicznego budynków czy urządzeń, placówka działająca na wyspie Gozo ma o wiele trudniejsze zadanie. Jednakże tamtejsi mieszkańcy okazali się niezwykle życzliwi i potrafili się zatroszczyć się o swoich gości.

Nauczyciele podkreślali, że dzięki wyjazdom zdobyli wiele nowych doświadczeń, mieli możliwość zobaczenia placówek dla osób niepełnosprawnych funkcjonujących w innych krajach o bardzo zróżnicowanym poziomie standardu. Zwiedzili mieszkania chronione oraz pracownie, które były doskonale dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Oprócz ogólnie bardzo pozytywnego wrażenia znalazło się także kilka drobnych mankamentów. Mianowicie w kwestiach organizacyjnych, podczas pobytu w Turcji uczestnicy ZPE z Olsztyna odnieśli wrażenie, że turecki organizator był skupiony głównie na ‘swoich’ uczniach niż na gościach z innych krajów. Niedogodnością były także ciągłe opóźnienia, wynikające ze zwyczajów tureckich obywateli. Dało się to również we znaki naszym uczestnikom podczas pobytu na Malcie. Z kolei w Czechach dużym minusem był brak konkretnego harmonogramu pobytu (uczestnicy byli w wielu kwestiach niedoinformowani, co powodowało występowanie problemów organizacyjnych).

Nauczycielki ZPE chciały także zwrócić uwagę na niezwykłą aktywność uczestników z innych krajów podczas pobytu w placówce w Polsce w ramach projektu Grundtvig.

Podsumowując wyjazdy były bardzo udane i niezmiernie wartościowe zarówno dla niepełnosprawnych uczniów, ale także dla nauczycieli, którzy dzięki temu projektowi zdobyli wiele cennych doświadczeń, poszerzyli horyzonty i nabyli nową wiedzę, którą będą mogli podzielić się z innymi nauczycielami ZPE w Olsztynie. Otrzymali wiele serdeczności od innych uczestników projektu, w którym oprócz Polaków brali udział Słowacy, Turcy, Walijczycy, Czesi. Wszyscy zgodnie podkreślają, iż jeśli w kolejnych latach będzie organizowany taki projekt i będą mieli możliwość wziąć w nim udział,  bez wahania zgodzą się na wyjazd.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

-

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Mierzejewska - Małż
Data wypełnienia formularza/karty: 
04.02.2015

More than music

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Języki obce
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Nowa Orkiestra Kameralna
ul. Białostocka 48 m 54, 03-748 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 

Hanna Wilk, tel.: 22 402 02 07, info@fnok.pl

Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

W ramach Fundacji "Nowa Orkiestra Kameralna" działa Chór Warszawski. Amatorskie muzykowanie spełnia niezwykle ważną rolę w życiu każdego zdrowego społeczeństwa. Niejednokrotnie zespoły złożone z pasjonatów osiągają najwyższy poziom artystyczny, a ponadto stwarzają możliwość spotykania się ze sobą oraz dzielenia radości ze wspólnego muzykowania. Zespół tworzą ludzie uzdolnieni wokalnie, otwarci i kreatywni, darzący muzykę poważną szczególnym umiłowaniem. Śpiewają tu osoby z różnym wykształceniem: przedstawiciele wielu narodowości. Wspólne muzykowanie w grupie o tak niekonwencjonalnym składzie daje motywację do nauki języków obcych, poszerza wiedzę o kulturze innych krajów, umożliwia kontakty z różnorodnymi środowiskami, kształtuje osobowości. Wzbogaca duchowo, rozwija wyobraźnię muzyczną, pozwala na pełniejszą realizację muzycznych pasji, tym bardziej, że Chór współpracuje z profesjonalną orkiestrą. Praca polega na cotygodniowych próbach, okazyjnych warsztatach, nauce samodzielnej na podstawie materiałów przygotowanych przez członków chóru. W 2010 roku chór przyjął nazwę ”Chór Warszawski” i rozpoczął aktywną działalność koncertową. W 2011 roku Chór Warszawski otrzymał III nagrodę na międzynarodowym konkursie chóralnym Varsovia Cantat. Repertuar chóru obejmuje zarówno dzieła oratoryjne jak i pieśni przeznaczone na chór mieszany, motety, madrygały, utwory współczesne oraz opracowania muzyki filmowej.

Tytuł projektu: 
More than music
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-CZ1-GRU06-10084 5
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Polska
Czechy
Słowacja
Cele projektu: 

Celem partnerstwa amatorskich zespołów muzycznych i muzyków z trzech sąsiadujacych krajów Europy Centralnej, Polski, Czech i Słowacji jest uczenie się wzajemne przez różne rodzaje ekspresji - słuchanie występów muzyków używających własnego języka ojczystego, uczenie ich jak interpretować utwory muzyczne w języku ich sąsiadów lub wspólne wykonywanie utworów skomponowanych w wyniku tej współpracy. Muzyka jest w "More than Music" pomocą naukową, narzędziem, które prowadzi do lepszego wzajemnego rozumienia historii, tradycji i kultury, które były udziałem narodów.

Podczas wspólnych prób, występów i nagrań, uczestnicy zdobywali zupełnie nowe doświadczenia. Owocami współpracy są  występy przed publicznością i nowe utwory muzyczne wykonywane w językach uczestników, ale też audiowizualna kronika projektu.

Przesłanie projektu jest klarowne: "Muzykujmy razem, bo muzyka pozwala nam się zrozumieć lepiej niż słowa. Opierając się na tradycji, skomponujmy nowe, innowacyjne utwory. Może będzie to inspiracja do inicjatyw wykraczających poza obszary muzyki."

Obszary tematyczne: 

Edukacja artystyczna, włącznie ze sztuką, rzemiosłem i muzyką (TOPIC-3), Edukacja międzykulturowa (TOPIC-27), Tożsamość regionalna (TOPIC-50), Nauka i uczenie się języków obcych (TOPIC-21), Obywatelstwo europejskie i wymiar europejski (TOPIC-17)

Grupa docelowa słuchaczy: 

Dorośli słuchacze (STD-ADL), Instytucja kulturalna (np. muzeum, galeria sztuki) (NFP-CULT), Stowarzyszenie non-profit (NFP-ASC), Organizacja prowadząca działalność edukacyjną dla dorosłych (EDU-ADLT), Inny typ instytucji publicznej (PUB-OTH), Inny typ instytucji edukacyjnej (EDU-OTH), inni (TCH-OTH)

Jakie były początki projektu: 

Chór Warszawski – FNOK wciąż poszukuje możliwości dalszej nauki i doskonalenia się. Z inicjatywą, entuzjastycznie przyjętą, wystąpiła chórzystka, Hanna Wilk, której po usilnych poszukiwaniach w Internecie udało się trafić do tworzącej się grupy partnerskiej projektu "More than Music".

Krótki opis przebiegu projektu: 
  • Spotkania partnerskie za granicą i w kraju (kiedy, gdzie, czego dotyczyły, czy brali udział słuchacze)

Celem pierwszego spotkania, w Brnie, Czechy, 27-28.08.2012, inicjującego Projekt, było ustalenie zasad przebiegu projektu, negocjowaniu nowego planu działania w warunkach zmiany składu grupy partnerskiej i zasad współpracy pomiędzy partnerami. Uczestniczył 1 pracownik i 3 słuchaczy.

Drugie zagraniczne spotkanie, Brno, Czechy, 7-9.06.2013, dotyczyło: Prezentacja partnerów projektu; - Prezentacja filmu z koncertów z grudnia 2012 w Warszawie; - Warsztaty muzyczne obejmujące podstawy techniki oddychania (tzw. techniki Alexandra) oraz podstawy improwizacji muzycznej; - Warsztaty wokalne oraz ćwiecznie repertuaru na zbliżające się koncerty; - Poznawanie kultury czeskiej i słowackiej; - Wspólne muzykowanie oraz nawiązywanie nowych znajomości wśród organizacji partnerskich; - Uczenie się języków. Uczestniczył 1 pracownik i 2 słuchaczy

Trzecie zagraniczne spotkanie odbyło się w Brnie, Czechy w dniach 11-13.10.2013 Celem wizyty były: warsztaty muzyczne, koncert współczesnej muzyki polskiej, słowackiej i czeskiej, poznawanie kultury czeskiej, zacieśnianie więzów przyjaźni z członkami organizacji partnerskich, uczenie się języków. Uczestniczył 1 pracownik i 24 słuchaczy.

Czwarte spotkanie odbyło się początkowo w Brnie, a następnie w Bratysławie na Słowacji w dniach 12-16.-6.2014. Celem głównym były dwa koncerty finałowe, w Brnie (Czechy) i Bratysławie (Słowacja), na których m.in. wykonano specjalnie skomponowane nowe utwory, próby muzyczne, koncert współczesnej muzyki polskiej, słowackiej i czeskiej, poznawanie kultury czeskiej, zacieśnianie więzów przyjaźni z członkami organizacji partnerskich, uczenie się języków. Odbyły się wielogodzinne próby zarówno w Brnie jak i Bratysławie, koncerty, w przerwie których prezentowano film o projekcie, spotkanie wieczorne kończące projekt w Bratysławie z udziałem przedstawicieli świata kultury i władz. Zwiedzano Bratysławę. W przerwach prób była okazja do wspólnych rozmów. Resultatem były 2 koncerty finałowei bogate przeżycia uczestników tych wydarzeń. Uczestniczył 1 pracownik i 25 słuchaczy.

  • Działania krajowe (czy brali udział słuchacze). W działania krajowe angażowali się wszyscy członkowie Chóru Warszawskiego a często też ich rodziny i znajomi. Działań było mnóstwo:

Jesień 2012

Przygotowanie prezentacji i prezentacja projektu i partnerów podczas próby Chóru Warszawskiego w Warszawie. Od tego momentu regularne aktualizowanie strony internetowej chóru http://chorwarszawski.pl/ i FNOK http://fnok.pl/chor.php.

- Utworzenie fanpage projektu na FB, gdzie zamieszczane są bieżące informacje i materiały dotyczące naszego projektu. https://www.facebook.com/MorethanMusicGrundtvigProject

Strona prowadzona jest przez uczestników Chóru Warszawskiego w języku angielskim.

Warsztaty w Śródborowie, przygotowania logistyczne (agenda, sale, info, goście, instytucje wspierające, prasa) do spotkania partnerskiego w grudniu (rozdział zadań), ćwiczenie repertuaru na koncerty z ABC

Zamieszczenie informacji o planowanych na 8 i 9 grudnia koncertach w prasie i na portalach internetowych

Grudzień 2012

Przygotowania organizacyjne do wizyty, nawiązanie kontaktów i współpraca z Ośrodkami Czeskim i Słowackim, Biurem Promocji Warszawy, ustalenia dot kościołów na koncerty, przygotowanie stoisk info. o Grundtvigu i krajach partne,  zaproszenie gości itd.

Warsztaty muzyczne - ćwiczenia emisji i doskonalenie repertuaru na koncerty podczas wizyty

Wizyta Ars Brunensis Chorus i Slovak Music Bridge w Warszawie, 2 wspólne próby, 2 koncerty z setkami osób publiczności warszawskiej ("Arcydzieła Muzyki Renesansu" i "Mesjasz"), spotkanie integr., zwiedzanie Warszawy wraz z miejscowymi chórzystami

Koncert kolęd w wykonaniu Chóru Warszawskiego pod dyr. Richarda Berkeley’a i udział w wieczorze czeskiej tradycji bożonarodzeniowej dla pracowników Czeskiego Centrum przy Ambasadzie Republiki Czeskiej i studentów Bohemistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Rok 2013 (do czerwca)

Warsztaty w Śródborowie, ćwiczenie repertuaru kompozytorów czeskich, zajęcia integracyjne rozwijające umiejętności negocjacyjne i kreatywność, ewaluacja dotychczas przeprowadzonych i planowanie następnych działań.

Wykonanie przez warszawskich chórzystów filmu prezentującego wydarzenia podczas grudniowego spotkania w Warszawie, prezentacja filmu podczas warsztatów chóralnych w Brnie i w Warszawie oraz zamieszczenie go na Youtube

Wizyta w Brnie na Choircamp w celu wzięcia udziału w warsztatach muzycznych. Richard Berkeley, dyrygent Chóru Warszawskiego prowadził tam zajęcia dla Ars Brunensis Chorus, dwoje naszych chórzystów pomagało w opanowaniu polskich utworów (wymowa).

Warszawa - warsztaty chóralne z Danem Kalouskiem i dwoma chórzystami z Brna, wzbogacenie wiedzy nt. muzyki i kompozytorów czeskich oraz ćwiczenie repertuaru czeskiego, uwieńczone niedużym koncertem w k. MB Łaskawej i wieczorem integracyjnym, rozmowy nt.projektu

Jesień 2013

Przygotowania logistyczne do wizyty w Republice Czeskiej, intensywniejsze niż zwykle próby, ustalanie składu, planowanie wizyty, poszukiwania i wynajęcie autokaru

Warsztaty w Śródborowie poświęcone bardzo intensywnej pracy nad repertuarem nadchodzącego koncertu w Brnie

Wizyta w Brnie, warsztaty muzyczne, które pomogły nam poznać utwory czeskie na wiosenne koncerty., próba i koncert. współczesnej. muzyki polskiej, słowackiej i czeskiej, poznawanie kultury czeskiej, zacieśnianie więzów przyjaźni z członkami organizacji partnerskich

Rok 2014

Technika Alexandra – warsztaty poświęcone nauce prawidłowej emisji głosu, odbyły się w trzech jednodniowych sobotnich sesjach w Warszawie.

Warszawa – jednodniowe warsztaty poświęcone pracy nad repertuarem koncertów w Brnie i Bratysławie

Spotkanie Dyrygenta i przedstawicieli chóru z delegacją ze Słowacji, omówiono zagadnienia dotyczące interpretacji nowych utworów skomponowanych z okazji naszego projektu i zagadnienia logistyczne

Warszawa – kolejne jednodniowe warsztaty poświęcone pracy nad repertuarem koncertów w Brnie i Bratysławie

Przygotowanie przez stronę polską filmu przedstawiającegodziałania i efekty, poświęconego promocji LLP i naszego Projektu, został on zaprezentowany podczas koncertów w Brnie i Bratysławie

Bieżąca ewaluacja działań w projekcie prowadzona poprzez ankiety dla uczestników, rozmowy, słuchanie komentarzy naszych rodzin i ludzi z naszego otoczenia, obserwowanie reakcji licznie gromadzącej się na publiczności

Promowanie programu LLP i naszego Projektu poprzez zapraszanie publiczności na koncerty poprzez plakaty, info na Koncertomania.pl, Gazeta.pl na naszych stronach projektowych, konferencję prasową podczas wizyty w grudniu 2012 oraz pocztą pantoflową

Nauka i ćwiczenie nowego, różnojęzycznego repertuaru na koncerty projektowe, na cotygodniowych próbach całego chóru i indywidualnie oraz w podgrupach przez cały okres trwania projektu

  • Działania upowszechniające Społeczność lokalna informowana była o koncertach będących rezultaem naszego projektu przy pomocy plakatów rozwieszanych w miastach, gdzie sie odbywały, oraz w mediach i "pocztą pantoflową". Koncery w Warszawie gromadziły tłumy publiczności.

Wewnątrz chóru nieustannie toczyły się rozmowy na temat projektu, przygotowań, kocertów, dzieliliśmy się fotografiami i nagraniami, uzupełnialiśmy nasze strony internetowe.

Projekt  i jego rezultaty upowszechniany był na stronie domowej chóru chórwarszawski.pl, na stronie Fundacji Nowa Orkiestra Kameralna http://www.fnok.pl/, na stronie projektowej na facebooku https://www.facebook.com/MorethanMusicGrundtvigProject?fref=ts i na międzynarodowej stronie projektu http://www.morethanmusic.eu/grundtvig.html. Strony były systematycznie uaktualniane w miare postępu naszych działań.

Na koncerty zapraszano nie tylko plakatami, ale też informowano portale internetowe, np koncertomania.pl i gazeta.pl, oraz indywidualnie zapraszano znajomych i rodziny.

  • Działania ewaluacyjne Ewaluacja na terenie Chóru prowadzona była poprzez ankiety po warsztatach, rozmowy na temat działań, ich przebiegu, efektów i stałego doskonalenia pracy grupowe i indywidualnej.

Ponad 48 uczestników brało udział w ewaluacji prowadzonej w postaci kwestionariuszy online w języku angielskim. Główne wnioski to: znacząca większość respondentów rozwinęła umiejętności społeczne i osobiste, wiedzę o krajach partnerów i ich kulturze. wskazywano na to, ze projekt nauczył nowych sposobów współpracy i miał pozytywny wpływ na profesjonalny rozwój w sferze muzycznej. Możemy stwierdzić, że rozwój kompetencji kluczowych które zostały zgłoszone na etapie wnioskowania, został  w pełni osiagnięty (Porozumiewanie się w obcych językach (KC2), Kompetencje społeczne i obywatelskie (KC6), Świadomość i ekspresja kulturowa (KC8)).

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
48 słuchaczy i 1 pracownik
W wyjazdach zagranicznych: 
54 słuchaczy i 4 pracowników (tj. 1 pracownik w 4 wyjazdach)
Produkty
Produkty projektu: 

Strony internetowe:

Strona internetowa w językach wszystkich partnerów zawierająca materiały audio i wideo http://www.morethanmusic.eu

Strona inernetowa prezentująca projekt na Facebooku https://www.facebook.com/MorethanMusicGrundtvigProject?ref=hl

Podczas partnerstwa powstały 4 nowe utwory muzyczne,których słowa i muzyka dostępne są do pobrania na stronie internetowej http://www.morethanmusic.eu Nagrania audio 4 nowych utworów są dostępne do pobrania na stronie internetowej http://www.morethanmusic.eu

Filmy o projekcie https://www.youtube.com/watch?v=hC8QlVagVzQ,

oraz film, który jest audiowizualną kroniką partnerstwa i prezentacją projektu w czasie wizyty partnerskiej w grudniu 2012 w Warszawie https://www.youtube.com/watch?v=Mkg02qBSHVc

Koncerty międzynarodowe

Dwa Koncerty w Warszawie, grudzień 2012 (Muzyka Renesansu, Mesjasz JF Haendla)

Koncert w Brnie,październik 2013 (Muzyka współczesna)

Koncert finałowy I – Brno, czerwic 2014

Koncert finałowy II – Bratysława, czerwiec 2014

Oprócz tego koncert dla Studentów Bohemistyki i pracowników Centrum Czeskiego przy Ambasadzie Republiki Czeskiej w wyk. Chóru Warszawskiego, i kameralny koncert po warsztatach międzynarodowych w Warszawie – Chór pod dyrekcją gościa z Czech, utwory czeskie.

Warsztaty międzynarodowe

W Brnie czerwiec 2013, październik 2013, maj 2014,

w Warszawie czerwiec 2013, maj 2014

Cały szereg warsztatów krajowych. Odbywały się warsztaty rozwijające umiejętności muzyczne, społeczne, współpracy w grupie oraz warsztaty Techniki Aleksandra poświęcone umiejętnościom osobistym - emisja głosu i prawidłowa postawa ciała.

Raport ewaluacyjny

Zwijany plakat prezentujący projekt i partnerów

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strony internetowe, filmy i nagrania dokumentujące przebieg jak i produkty projektu.

Koncerty dały wykonawcom i zgromadzonej publiczności nie tylko radość i satysfakcję, ale też z pewnością pozostawiły długotrwałe dobre wspomnienia.

Repertuar zespołu wzbogacił się dzięki projektowi o szereg utworów, zarówno starszych, jak i skomponowanych specjalnie z okazji projektu, które pozostaną i będą w przyszłości wykonywane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Pracownicy polskiej organizacji, uczestnicząc w międzynarodowych negocjacjach i wydarzeniach, zdobywali doświadczenie, a po zakończeniu projektu chór został nieco przeformowany, wdrożono nowe metody pracy z zespołem.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uczestnicy projektu brali udział w wielu wyjątkowych wydarzeniach. Patrzyli, jak pracowały inne zespoły amatorskie, były uczeni przez partnerów, jak interpretować ich muzykę w ich języku. Ćwiczyli i uczyli się wykonywać utwory razem i próbowali zrozumieć siebie nawzajem na scenie i poza nią. W celu wypełnienia wszystkich wymagań tej międzynarodowej współpracy musieli zastosować wszystkie umiejętności językowe, które mieli i które rozwinęły się w trakcie realizacji projektu. Oprócz strony muzycznej projektu była również motywacja do doświadczenia międzykulturowej strony współpracy. Dyskutowano nad stereotypami i zjawiskami dotyczącymi ich wspólnej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Zespół i dyrygent znaleźli nowe sposoby współpracy wewnątrz chóru i międzynarodowej, zebrano pomysły na kolejne wydarzenia i projekty artystyczne. Szereg osób udoskonaliło umiejętności w zakresie zarządzania, planowania i współpracy w zespole, a także umiejętności posługiwania się ITC. Po projekcie uczestnicy są bardziej otwarci na współpracę Europejską i pewniejsi w użyciu języków obcych jako instrumentu aktywnej współpracy w pracy zawodowej lub w ramach ich hobby. Obecnie poszukiwane są nowe możliwości udziału w projekcie międzynarodowym, które umożliwią dalszy rozwój Chóru jako całości, jak i jego poszczególnych członków.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Strony internetowe, filmy i nagrania dokumentujące przebieg jak i produkty projektu mogą posłużyć innym organizacjom za przykład współpracy pomiędzy 3 partnerami z 3 krajów odbywającej się na niwie muzyczno-kulturalnej.

Koncerty dały wykonawcom i zgromadzonej publiczności nie tylko radość i satysfakcję, ale też z pewnością pozostawiły długotrwałe dobre wspomnienia.

Repertuar zespołu wzbogacił się dzieki projektowi o szereg utworów, zarówno starszych, jak i skomponowanych specjalnie z okazji projektu, które pozostaną i będą w przyszłości wykonywane.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Fragmenty wypowiedzi wzięte z międzynarodowych arkuszy ewaluacyjnych, stąd cytaty są w języku angielskim, który był językiem współpracy.

Pracownik po koncertach w Warszawie, grudzień 2012 “Very good. Despite some difficultes with the Czech driver everything went very well. There was a very good atmosphere.”

Słuchacz: “It makes a lot of sense. It brings together people who have the same passion for singing”. ”Great cooperation”

Słuchacz: "The organisation of the workshop as well as our accomodation was good. The scheduled activites were interesting and the workshop itself, in my opinion, beneficial for all the participants."

Pracownik: The participation of the learners is positive on all levels. As an Englishman, it is amusing to see how entertained the Czechs and the Poles are exploring the differences and similarities in their respective languages.

Słuchacz: “I like the idea, working together is very motivating and also challenging.”

96% respondentów międzynarodowej ankiety ewaluacynej pragnęłoby wziać ponownie udział w takim projekcie.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Bardzo chętnie ponownie wzięlibyśmy udział w podobnym projekcie, bo mimo początkowego kryzysu i trudności, był ogromnie motywujący, inspirujący i pouczający.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Hanna Wilk
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.01.2014

Integra

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Zdrowie dla Budowlanych
ul. Os. Młodości 9, 31-915 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 

Marek Janda – koordynator projektu, tel. 12 684 52 90, dps-krakow@wp.pl

Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Fundacja,, Zdrowie dla Budowlanych” od 2003 roku na zlecenie Gminy Miejskiej Kraków prowadzi Dom Pomocy Społecznej im. Wł. Godynia przy ul. Sołtysowskiej 13 D w Krakowie. To właśnie mieszkańcy i pracownicy Domu są uczestnikami projektu ,,Integra” w ramach programu Grundtving ,, Uczenie się przez całe życie”.

Placówka przeznaczona jest  dla 67 osób w podeszłym wieku  do której w pierwszej kolejności przyjmowane są osoby powracające z Kazachstanu . Celem działalność placówki jest  zapewnienie usług bytowych, opiekuńczych i wspomagających osobom wymagającym całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, udzielenie wszechstronnej pomocy psychologicznej w sytuacji kryzysów związanych z nową sytuacją życiową, wykształcenie umiejętności radzenia sobie z poczuciem bezradności,  zapewnienie mieszkańcom duchowej i materialnej pomocy do bezpiecznego i godnego życia z zachowaniem intymności i niezależności dostosowanej do poziomu sprawności i samodzielności.

W Domu Pomocy Społecznej zatrudnionych jest 42 pracowników, całodzienną opiekę nad mieszkańcami sprawują opiekunki i pielęgniarki, pięć razy w tygodniu  mieszkańcy na terenie Domu mają możliwość korzystania z : rehabilitacji,  wsparcia psychologa i pedagoga, uczestniczenia w różnorodnej terapii zajęciowej (ergoterapia, muzykoterapia, arteterapia, silvoterapia, ludoterapia).

Pracownicy Działu Terapeutyczno – Opiekuńczego proponują mieszkańcom szeroki wachlarz imprez kulturalnych, sportowych, rekreacyjnych: tj. zabawy taneczne, pikniki, ogniska, wyjścia do kina, teatru, spotkania z ciekawymi ludźmi, koncerty, wycieczki, turnusy rehabilitacyjne.

Tytuł projektu: 
Integra
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-SK1-GRU06-04288 2
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Słowacja
Polska
Czechy
Węgry
Cele projektu: 

Celem współpracy w ramach projektu INTEGRA były następujące zagadnienia:

  • integracja osób niepełnosprawnych,
  • podniesienie pewności siebie i optymizmu u seniorów,
  • podniesienie rangi pracowników terapii zajęciowej we współpracujących organizacjach partnerskich.

Podczas edukacji osób niepełnosprawnych i seniorów konieczne jest zapewnienie im integracji ważnej dla powrotu do codziennego życia. Wszystkie tematy projektu INTEGRA skupiały się na stworzeniu  niepełnosprawnym i seniorom możliwości powrotu do aktywnego życia społecznego oraz stanowiły pomoc w znalezieniu dla nich nowej drogi, nowej perspektywy.Poprzez fachowe wykłady  i międzynarodową wymianę doświadczeń  pracownicy instytucji i ergoterapeuci osiągnęli i zdobyli innowacyjne umiejętności uczenia i zarządzania.

Podstawowymi celami partnerstwa było:

  • opanowanie umiejętności rzemieślniczych wybranego rzemiosła ludowego,
  • poprawa stanu psychicznego osób niepełnosprawnych i seniorów formą zabawy, nauczania tańców ludowych oraz gry na instrumentach ludowych,
  • obecność osób niepełnosprawnych i seniorów na wykładach oraz międzynarodowych  warsztatach rzemieślniczych,
  • podstawowe opanowanie teleinformatyki – ICT,
  • wykłady dla pracowników i ergoterapeutów w celu uzyskania lepszego pedagogicznego podejścia oraz zarządzania.
Obszary tematyczne: 
  • Uczenie międzypokoleniowe / uczenie się w starszym wieku/ emeryci.
  • Edukacja artystyczna, włącznie ze sztuką, rzemiosłem i muzyką.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Dorośli słuchacze

Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał z inicjatywy słowackiego partnera Projektu, podczas spotkania w Krakowie. W celu poszukiwania partnerów projektowych  wykorzystano między innymi kontakty powstałe w oparciu o wieloletnią współprace naszej organizacji z placówką o podobnym profilu działalności z Czeskiego Cieszyna.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Projekt obejmował 4 wyjazdy zagraniczne:

  1. Spotkanie partnerów w Social Service Centre Cesky Tesin. Warsztat nauki technik rzemiosła: quilling, papierowa wiklina, bibułkarstwo ceramika. Spotkanie  z czeskim folklorem i nauka gry na prostych instrumentach ludowych.15-17. 10-2012.
  2. Spotkanie w Eltes Matyas Educational-Learning Center w Mosonmagyarovar na Węgrzech. Poznanie technik: tkactwo, lalkarstwo, haftowanie koralikami, zdobienie pierników, figurki z liści. Nauka  tańców i pieśni ludowych. Spotkanie ewaluacyjne. 21-23 03. 2013 r.
  3. Udział w  Międzynarodowym Festiwalu Ludowego Rzemiosła w Skalicy na Słowacji – prezentacja rękodzieła oraz wyuczonych  technik. 21-06-2013 r. W spotkaniu brali udział słuchacze.
  4. Udział w Międzynarodowym Festiwalu Ludowego Rzemiosła w Pieszczanach na Słowacji. Prezentacja prac rękodzielniczych wykonanych  w ramach projektu INTEGRA. Spotkanie podsumowujące projekt.16-18. 05-2014. W spotkaniu brali udział słuchacze.

W Polsce zorganizowaliśmy jedno spotkanie partnerskie uczestników projektu w Domu Pomocy Społecznej w Krakowie w dniach 14-16. 10. 2013 r. podczas którego odbyły się warsztaty plastyczne, spotkanie muzyczne zajęcia folklorystyczne, nauka  tańców ludowych. Spotkanie ewaluacyjne. W spotkaniu brali udział słuchacze.

W ramach działań krajowych  przez cały czas trwania projektu organizowaliśmy zajęcia praktyczne w DPS podczas których wykonywano prace rękodzielnicze z wykorzystaniem wyuczonych technik. Zainicjowaliśmy cykl spotkań wokalno-instrumentalnych w oparciu o elementy folkloru muzycznego naszych partnerów projektowych.

Aby upowszechnić ideę projektu INTEGRA  zorganizowaliśmy: wystawy prac rękodzielniczych w środowisku lokalnym (Akademia Ignatianum, I krakowskie Senioralia, DPS im W. Godynia),  warsztaty nauki technik rękodzielniczych w Klubie Seniora w Krakowie oraz integracyjne spotkania  muzyczne z grupą lokalnych seniorów oraz młodzieży studenckiej.

Na stronie internetowej  http://dps-soltysowska.pl/ccms/projekty/ zamieściliśmy  informację o projekcie  oraz relację ze spotkania partnerskiego odbywającego się na Węgrzech. Po zakończeniu projektu zorganizowaliśmy jego prezentację  wewnątrz własnej organizacji, dla pracowników i mieszkańców  DPS-u. Projekt INTEGRA  został przedstawiony w Bielsku- Białej podczas inauguracji projektu ARTES.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
60
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 

Zakładka na stronie :http://dps-soltysowska.pl/ccms/projekty/

Broszura INTEGRA w języku angielskim obejmująca informacje o partnerach projektu, opisany jest przebieg projektu, wszystkie spotkania w ramach projektu, sprawozdania z imprez lokalnych, które miały miejsce pomiędzy poszczególnymi spotkaniami oraz fotodokumentację.

Dokumentacja video: 

Prace artystyczne i rękodzielnicze.

Dokumentacja fotograficzna.

Prezentacja taneczna.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Broszura, dokumentacja video, prace rękodzielnicze.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Dzięki doświadczeniom kooperacji w międzynarodowym środowisku pracownicy organizacji udoskonalili swoją umiejętność współpracy w zespole. Podejmowane działania pozwoliły na stworzenie wewnątrz organizacji nowych zespołów projektowych.

Uczestnictwo w projekcie dało możliwość zapoznania się ze sposobami pracy innych ośrodków zajmujących się wspieraniem i terapią osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Pozwoliło pracownikom zdobyć praktyczną wiedzę dotycząca prowadzonych przez inne placówki metod terapii i nauczyło ich nowych technik pracy. Praktyczna edukacja personelu bezpośrednio przyczyniła się do podniesienia poziomu profesjonalnych kompetencji działu terapeutycznego. Udział w projekcie był także szansą na zaprezentowanie i rozpropagowanie stosowanych w naszej placówce efektywnych technik terapeutycznych.

Uczestnictwo w projekcie stworzyło naszym pracownikom szansę integracji z osobami zajmującymi się profesjonalnie podobną problematyką w innych krajach. Działania w ramach projektu były dla nas okazją do zdobycia doświadczeń w pracy w interdyscyplinarnych, międzynarodowych zespołach.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Poprzez uczestnictwo naszego DPS-u w działaniach projektu Integra udało się w sposób znaczący poprawić funkcjonowanie naszych mieszkańców - seniorów zarówno w aspekcie społecznym jak i w wymiarze indywidualnym.

Aktywność w środowisku lokalnym, czas spędzony na wspólnej pracy z innymi  razem z nimi przeżywane emocje zintegrowały uczestników organizowanych w ramach projektu spotkań i wzmocniły istniejące już między nimi pozytywne więzi. Cel jakim była integracja osób starszych i niepełnosprawnych ze społecznością lokalną został dzięki temu osiągnięty. Współpraca z młodzieżą stworzyła warunki do przełamania barier międzypokoleniowych i stereotypowego postrzegania osoby starszej czy niepełnosprawnej jako mało elastycznej i nie skłonnej do uczenia się nowych rzeczy. Wykorzystane podczas warsztatów nowe umiejętności naszych mieszkańców oraz pokazanie możliwości edukacyjnych seniorów w istotny sposób się do tego przyczyniły.

Aktywność społeczna, kontakt z ludźmi i praca pozwalają zapomnieć o samotności, bólu i chorobach. Uczą współżycia w grupie, pomagają nawiązać kontakt z innymi. Dzięki realizowanym zadaniom seniorzy integrowali się z ludźmi z którymi pracowali. Samodzielnie zbudowali więc system wsparcia społecznego dla własnych pomysłów i aktywności.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Dzięki działaniom projektowym uczestnicy warsztatów i spotkań stali się świadomi swoich zdolności, przydatności i możliwości zrobienia czegoś pożytecznego, co bardzo pozytywnie wpłynęło na ich poziom samooceny. Istotny tez jest fakt, ze nowo zdobytymi umiejętnościami udało się im się zainteresować innych członków społeczności lokalnej. Role liderów i nauczycieli, które przyjęli sprawiły, ze zaczęli postrzegać siebie jako osoby bardziej znaczące i wartościowe.

Aplauz społeczności lokalnej związany ze zorganizowanymi w ramach projektu spotkaniami, warsztatami wystawami i pokazami dostarczył naszym seniorom wielu pozytywnych wrażeń, które wpłynęły na poprawę ich nastroju i samopoczucia. Wzmocniły ich motywację do podejmowania aktywności, pomogły w budowaniu optymistycznego nastawienia do innych i przyjęciu otwartej postawy wobec otoczenia.

Poznane dzięki uczestnictwie w projekcie techniki wzbogaciły i urozmaiciły ofertę terapeutyczną naszego domu. Rozszerzyły możliwości pracy z mieszkańcami o inne niż dotychczas stosowane metody doskonalenia sprawności manualnej seniorów i ich twórczej ekspresji. Motywy ludowe i elementy regionalnego rzemiosła zostały na stałe wplecione i wykorzystane w pracy terapeutycznej naszej placówki. Poznane techniki stanowią dla naszych terapeutów źródło inspiracji przy wyborze przyszłych sposobów i kierunków pracy z podopiecznymi.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Dzięki uczestnictwu w projekcie INTEGRA poznałem metody zarządzania i pracy z podopiecznymi w placówkach partnerów”.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Marek Janda
Data wypełnienia formularza/karty: 
16.01.2015

Welcome to european stories

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Nyski Dom Kultury im. Wandy Pawlik
ul. Wałowa 7,  48-300 Nysa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Piotr Przybyłowski, ppiotr@vp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Działalność kulturalno – oświatowa, kursy dla dorosłych : taneczne, rękodzieła, teatralne itp.
Grupy docelowe : dorośli 50 +.
Metody pracy : warsztaty, treningi, wykłady.
Tytuł projektu: 
Welcome to european stories
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-IT2-GRU06-37101 3
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania,
Polska
Turcja
Austria
Cele projektu: 
  • Promowanie i zachęcanie do uczenia się osób dorosłych,
  • uzupełnianie wiedzy i umiejętności wśród seniorów,
  • promowanie aktywnego starzenia się populacji europejskiej,
  • ułatwienie dostępu do edukacji dorosłych (szczególnie dla osób o  niskich kwalifikacjach), wspieranie i ułatwianie integracji społecznej,
  • kształcenie umiejętności konstruowania opowiadania,
  • poznanie innych kultur, zwyczajów i mentalności.
Obszary tematyczne: 
  • Literatura,
  • historia,
  • geografia,
  • kultura,
  • obyczaje,
  • język polski – konstruowanie opowiadania,
  • język angielski.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Kobiety i mężczyźni w wieku 55+ przebywający na emeryturze z terenu miasta i gminy Nysa z podstawową znajomością języka angielskiego, aktywni uczestnicy zajęć.

Jakie były początki projektu: 

Nyski Dom Kultury jako realizator kilkunastu projektów w zakresie edukacji dorosłych nawiązał współpracę z Uniwersytetem Complutense w Madrycie, który zaprosił do partnerstwa w projekcie. Podczas pierwszych spotkań w Madrycie ustalono zasady, główne zadania i terminy spotkań.

Krótki opis przebiegu projektu: 
  • 10.2012 – Madryt/Hiszpania 2 dni – spotkanie organizacyjne : plan pracy, terminy spotkań, pomysły wymiany partnerskiej. Uczestnicy – 2 osoby prowadzące projekt.
  • 02 2013 – Madryt/Hiszpania 2 dni – omówienie planu, ustalenie logo projektu, strony internetowej projektu, narzędzi dydaktycznych. metod pracy  oraz narzędzi ewaluacyjnych. Uczestnicy – 2 osoby prowadzące projekt.
  • 04.2013 – Nysa/Polska 4 dni – spotkanie integracyjne- wieczorek zapoznawczy z polskimi daniami, przedstawienie metod pracy przez wszystkich uczestników, przedstawienie trzech historii/opowiadań z każdego kraju uczestniczącego w projekcie, przedstawienie metod wyboru najlepszych historii, przedstawienie polskiej historii w formie performance. Poznanie kultury, obyczajów i ciekawych miejsc przez uczestników spoza Polski. Ewaluacja spotkania. Uczestnicy – dorośli słuchacze z każdego kraju + opiekun grupy. Z Polski 16 osób.
  • 06.2013 – Isparta/Turcja – 6 dni – przedstawienie historii/opowiadań, które zakwalifikowane zostały do sfilmowania, przedstawienie wybranych historii/opowiadań gotowych do odtworzenia na żywo (krótkie inscenizcje teatralne), poznanie kultury i tradycji Centralnej Turcji, wizyty w domach tureckich, zwiedzanie ciekawych miejsc. Ewaluacja spotkania. Uczestnicy dorośli słuchacze z każdego kraju + opiekun grupy. Z Polski 9 osób.
  • 11/2013 – Graz/Austria – 4 dni – poszukiwanie najlepszych metod dydaktycznych w edukacji dorosłych, przedstawienie propozycji z każdego kraju. Inscenizacje najlepszych historii/opowiadań – odegranie ról przez słuchaczy. Przedstawienie pomysłów i wymiana doświadczeń dotyczące metod przekazywania treści historii/opowiadań dzieciom. Ustalenie oceny poszczególnych inscenizacji. Poznanie kultury, obyczajów i ciekawych miejsc w Styrii przez uczestników. Ewaluacja spotkania. Uczestnicy – dorośli słuchacze z każdego kraju + opiekun grupy. Z Polski 9 osób.
  • 06.2014 – Nysa/Polska- 4 dni – przedstawienie własnych doświadczeń z udziału w projekcie przez słuchaczy, dystrybucja DVD z nagranymi na wideo historiami/opowiadaniami wraz z wielojęzyczną książką, dystrybucja DVD z zastosowanymi metodami dydaktycznymi, rozważania dotyczące końcowego sprawozdania z realizacji projektu. Ponowne inscenizacje wybranego fragmentu historii/opowiadania. Ewaluacja końcowa projektu. Uczestnicy – dorośli słuchacze z każdego kraju + opiekun grupy. Z Polski 18.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
100
W wyjazdach zagranicznych: 
18
Produkty
Produkty projektu: 
  • www.wstories.eu
  • Książka Welcome to European Stories (http://www.wstories.eu/index.php/dissemination#newspapers) – digital book.
  • DVD – historie/opowiadania : Austria : The pig seller, Hiszpania Carmina, mon amour, Polska : Various lives, Turcja : Grannie Aisha story.
  • DVD – metody dydaktyczne w edukacji dorosłych.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Wymiana pomysłów znacznie wpłynęła na poprawę jakości oferty edukacyjnej skierowanie do osób dorosłych : wprowadzono metody projekcyjne, psychodramę oraz metodę wideorejestrowania warsztatów. Zintensyfikowano słuchaczy do pogłębienia wiedzy o zwyczajach, kulturze i geografii krajów biorących udział w projekcie. Zmobilizowano słuchaczy do nauki języka angielskiego. Wprowadzono warsztaty pisania krótkich scenariuszy do inscenizacji performance. Nawiązano nowe przyjaźnie i kontakty dotyczące przyszłych działań.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Udział w projekcie zmobilizował słuchaczy do nauki języka angielskiego, udziału w zajęciach warsztatowych pogłębiających kompetencje w zakresie autoprezentacji, relacjonowania  i opisywania przeszłych zdarzeń, pracy redakcyjnej oraz udziału w zajęciach turystyczno-krajoznawczych.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Doświadczenia uzyskane podczas uczestniczenia w projekcie są i będą wykorzystane w zajęciach z zakresu doskonalenia umiejętności i edukacji dorosłych. Tworzy się nowa grupa teatralna, która w niedługim czasie będzie wystawiała inscenizacje teatralne oparte na własnych scenariuszach.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
  • „To był bardzo dobry projekt, podczas którego dużo dowiedziałam się o kulturze i obyczajach panujących w niektórych krajach europejskich.” – słuchaczka lat 61
  • „Nauczyłam się ponownie nawiązywać kontakty, pomimo bariery językowej.” - słuchaczka lat 64
  • „W trakcie trwania projektu dużo dowiedziałam się o metodach pisania scenariuszy, grze aktorskiej i sztuce performance.”- słuchaczka lat 63
  • „Emocje prezentowane przez inne nacje w konkretnych sytuacjach są takie same lub podobne jak u Polaków.”- słuchacz lat 70
  • „Udział w projekcie wskazał mi na potrzeby osób starszych, które powinny być zaspokajane podczas organizacji zajęć z zakresu edukacji dorosłych tj. m.in. zabawę edukacyjną, projekcyjne metody przekazywania wiedzy, warsztatowe metody nabywania nowych kompetencji." – opiekun lat 46.
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Projekt wpłynął na zmianę postaw słuchaczy w kierunku wzmocnień pozytywnych, samoakceptacji i samokrytyki Ukazał alternatywne metody spędzania wolnego czasu i samokształcenia wyzwalające niezaspokojone potrzeby edukacyjno – rozwojowe. Ujawnił ukryte talenty pisarskie i aktorskie wśród słuchaczy.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
PIOTR PRZYBYŁOWSKI
Data wypełnienia formularza/karty: 
19.01.2015
Subskrybuje zawartość

Switch style