Polska

Second Chance

Tematyka działań: 
Edukacja w więzieniach lub na rzecz powrotu skazanych do społeczeństwa
Inne
Języki obce
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Areszt Śledczy w Warszawie Białołece
ul. Ciupagi 1, 03-016 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Marzanna Mańkowska, 606 738 144, marzanna.mankowska@sw.gov.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Areszt Śledczy w Warszawie- Białołęce jest jedną z największych jednostek penitencjarnych w Europie. Funkcjonuje od 1958 r. W areszcie przebywa ok. 1385 osób pozbawionych wolności. Jako jednostka organizacyjna Służby Więziennej realizuje zadania w zakresie wykonywania kary pozbawienia wolności oraz tymczasowego aresztowania.

Przy areszcie śledczym funkcjonuje szkoła przywięzienna - Centrum Kształcenia Ustawicznego dla ok. 200 słuchaczy odbywających karę pozbawienia wolności. Szkoła kształci na poziomie szkoły średniej i kursów zawodowych. W ramach ukończenia szkoły średniej można przystąpić do egzaminu maturalnego. Jest to jedna z najlepiej wyposażonych przywięziennych placówek dydaktycznych w Polsce – pracownie komputerowe, sale do nauki języków i inne wyposażenie zostały zakupione z funduszy UE.

Dla osób obywających karę pozbawienia wolności jest realizowanych szereg programów naprawczych i resocjalizacyjnych w zależności od zdiagnozowanych u więźniów deficytów. Programy obejmują tematykę m.in. uzależnień, przemocy i agresji, integracji rodzin, aktywizacji zawodowej i powrotu do społeczeństwa. Wiele działań realizowanych jest także we współpracy z fundacjami, stowarzyszeniami, środowiskami naukowymi oraz innymi instytucjami.

Poza edukacją formalną w stosunku do więźniów często podejmowana jest edukacja nieformalna, która kształtuje postawy, wartości, umiejętności                 i wiedzę na podstawie różnych doświadczeń oraz wpływu edukacyjnego otoczenia. Wzrost znaczenia edukacji nieformalnej wynika bezpośrednio               z rozwoju cywilizacyjnego i technologicznego świata. Dzięki komputerom                 i nowoczesnym środkom komunikacji świat bardzo szybko się zmienia                      i konieczne jest uzupełnianie wiedzy na temat dokonujących się wokół zjawisk. Poprzez różnego rodzaju formy edukacji nieformalnej brakującą wiedzę skazani mogą szybko uzupełnić. Zaletą edukacji nieformalnej jest to, że zazwyczaj nie narzuca sztywnych ram procesu uczenia się.

Osoby dorosłe odbywają kształcenie poprzez warsztaty, seminaria oraz innowacyjne szkolenia przy wsparciu metod audiowizualnych mających na celu spełnienie wymagań bardziej skutecznych i innowacyjnych systemu ICT.

Nowatorską metodą nauki  w resorcie sprawiedliwości skierowaną do osób pozbawionych wolności jest nauka w systemie e-learningu.

Tytuł projektu: 
Second Chance
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-ES1-GRU06-73705 6
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Turcja
Włochy
Estonia
Rumunia
Polska
Cele projektu: 

Projekt ,,Second chance’’ miał na celu porównanie edukacji osób pozbawionych wolności oraz osób wykluczonych społecznie w różnych krajach. Głównym zadaniem projektu było omówienie i zbadanie dwóch kwestii: po pierwsze odniesienie się do aktualnej sytuacji nauczania w więzieniach, odszukania przyczyn nie ukończenia przez  skazanych edukacji szkolnej na wolności i dania im kolejnej szansy nauki w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności. Drugą kwestią było podjęcie w stosunku do więźniów edukacji nieformalnej, która jest uzupełnieniem tradycyjnych form nauczania.

Obszary tematyczne: 

Projekt poprawił wiedzę uczniów nie tylko na temat sytuacji więźniów w innych krajach, ale także na temat kultury i sytuacji społecznej państw partnerskich. Dzięki działaniom aktywizacyjnym uczniów, doskonaleniu umiejętności językowych (w ramach tłumaczenia na język angielski i polski kart, pocztówek i listów) zwiększyło to ich umiejętności w zakresie kreatywności i plastyki. Dzięki nowej metodologii zostały podwyższone kompetencje informatyczno-cyfrowe uczniów, co przyczyniło się do wzmocnienia ich pewności siebie i możliwości rozwoju osobistego. Wypracowano nowe postawy i wartości, takie jak: odpowiedzialność, wytrwałość, poczucie własnej wartość, samorealizacja, możliwość dokonywania wyboru. To wszystko wpłynęło na poprawienie wśród skazanych motywacji do dążenia kontynuowania edukacji na jeszcze wyższym poziomie.

Grupa docelowa słuchaczy: 

W ramach projektu polska instytucja objęła wsparciem uczniów szkół przywięziennych oraz osoby odbywające karę pozbawienia wolności w areszcie śledczym.

W przypadku pozostałych partnerów wsparciem objęto także uczniów szkół przywięziennych oraz więźniów nie uczących się, w tym kobiety pozbawione wolności (Hiszpania, Włochy, Turcja, Estonia), osoby nieletnie i młodociane z zamkniętego ośrodka penitencjarnego (Rumunia), osoby bezrobotne ze środowisk wykluczonych i defaworyzowanych (Turcja).

Jakie były początki projektu: 

Ze względu na strukturę organizacyjną Służby Więziennej, podlegającą resortowi Ministerstwa Sprawiedliwości, informację o możliwości udziału jednostek penitencjarnych w projektach partnerskich Grundtviga otrzymaliśmy z komórki nadrzędnej więziennictwa – Centralnego Zarządu Służby Więziennej   w Warszawie. Na podstawie uzyskanych pozwoleń od Dyrektora Generalnego SW i z pomocą polskiej Agencji Narodowej zamieściliśmy na portalu Komisji Europejskiej ds. projektów partnerskich informację na temat naszej instytucji oraz chęci znalezienia partnerów do współpracy w ramach programu Grundtvig -  http://ec.europa.eu/education/grundtvig/partner_en.htm.

Od początku byliśmy zainteresowani pracą w obrębie osób pozbawionych wolności oraz wywodzących się ze środowisk wykluczonych.

Pierwszy wniosek aplikacyjny ,,Fair play w życiu, fair play w sporcie’’, nawiązujący do problemów kiboli w obliczu zbliżającego się Euro 2012, którego koordynatorem był Areszt Śledczy w Warszawie-Białołęce, został złożony do konkursu w 2012 r. Niestety ze względu na niewystarczającą liczbę partnerów  (1 organizacja z Włoch i 2 organizacje z Turcji), mimo dobrej oceny merytorycznej, wniosek został odrzucony.    

W 2013 r. Areszt Śledczy w Warszawie-Białołęce otrzymał od partnerów z Włoch propozycję przystąpienia do projektu ,,Second chance’’ zajmującego się edukacją osób pozbawionych wolności w więzieniach, którego koordynatorem była szkoła przywięzienna w Barcelonie. Projekt ,,Second chance’’ został przygotowany przez zespoły z Hiszpanii i Estonii. Następnie do projektu dołączyły: Turcja, Włochy, Rumunia i na końcu zespół z Polski.  

Krótki opis przebiegu projektu: 

I spotkanie:  04 - 09.11.2013 r. – Gebze / Turcja – 4 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • poznano się i zaprezentowano partnerom instytucje oraz organizacje uczestniczące w projekcie,
  • omówiono założenia i cele do realizacji w ramach rozpoczynającego się projektu, w tym zadania do wykonania dla każdej grupy narodowej,
  • przedstawiono plan działań spotkań partnerskich w Estonii i we Włoszech,
  • zaprezentowano projekty logotypu, plakatu i strony internetowej,
  • na portalu społecznościowym Facebook utworzono grupę zamkniętą uczestników projektu ,,Second chance’’,
  • omówiono i przedyskutowano pierwsze zadania do wykonania w ramach projektu, m.in. opracowania e-booka ,,Life stories’’ na podstawie zrealizowanych z uczniami szkół przywięziennych wywiadów,
  • gospodarze zaprezentowali system penitencjarny i edukacji zawodowej dla dorosłych ze środowisk wykluczonych oraz więzień, szczególnie kobiet  a także system edukacji dla dzieci i młodzieży m.in. z upośledzeniem umysłowym i z autyzmem,
  • odwiedzono więzienie dla kobiet w Gebze typu ,,F''-,,High Security'' o wysokim poziomie zabezpieczeń i podwyższonym rygorze odbywania kary pozbawienia wolności wraz z funkcjonującą przy nim szkołą przywięzienną,
  • zorganizowano spotkanie z kadrą jednostki penitencjarnej w Gebze oraz z przedstawicielami tureckiego wymiaru sprawiedliwości.

II spotkanie: 03-08.03.2014 r. – Narva/ Estonia – 3 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • zaprezentowano partnerom estoński system penitencjarny i edukacyjny,
  • przedstawiono szkołę przywięzienną wraz z pracowniami przygotowującymi do nauki zawodowej,
  • omówiono proces przygotowywania ,,Life stories’’ (historii życia) osób pozbawionych wolności,
  • dokonano analizy zagadnień dotyczących m.in. przyczyn kontynuowania nauki w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności, motywacji i zaangażowania słuchaczy w edukację,
  • w grupach międzynarodowych ustalono tzw. ,,working lines'' (linie robocze) celem wykonania kolejnych zadań w grupach fokusowych ze skazanymi,
  • przygotowano wnioski i podsumowanie spotkania wraz z wytycznymi na miting we Włoszech.

III spotkanie: 11-17.05.2014 r. Poggibonsi/Włochy – 5 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • omówiono trzy obszary zagadnień: uczeń - nauczyciel/wychowawca – metodologia,
  • przeprowadzono analizę i interpretację danych zbieranych w trakcie prowadzonych wywiadów i dyskusji grupowych z uczniami szkół przywięziennych,
  • przeprowadzono badania w ramach projektu ,,Drugiej szansy’’ - poza zagadnieniami związanymi z edukacją w szkołach przywięziennych dotyczyły również zagadnień resocjalizacji i powrotu do środowiska otwartego osób pozbawionych wolności,
  • dokonano selekcji historii życia skazanych przez poszczególnych partnerów celem zamieszczenia ich w e-book’u ,,Life stories’’,
  • przedyskutowano sprawozdania z grup fokusowych i przeprowadzono ich analizę,
  • przygotowano wytyczne do raportu śródokresowego z realizacji projektu ,,Second chance’’ po pierwszym roku realizacji z uwzględnieniem zrealizowanych celów i osiągniętych wyników,
  • gospodarze zaprezentowali dwie jednostki penitencjarne: więzienie ,,Ranza’’ dla mężczyzn o zaostrzonym rygorze w San Gimignano (ok. 420 osadzonych) oraz areszt śledczy w Sienie z przeznaczeniem dla ok. 50 osób tymczasowo aresztowanych. W obu jednostkach znajdują się szkoły przywięzienne, w których uczniowie byli objęci badaniami w ramach projektu ,,Second chance’’.

IV spotkanie: 03-07.11.2014 r. - Craiova /Romania – 3 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • gospodarze zaprezentowali i omówili prowadzone oddziaływania resocjalizacyjne i edukacyjne wobec osób odbywających karę pozbawienia wolności,
  • omówiono wybrane przez każdą grupę narodową propozycje z zakresu programu readaptacji dla skazanymi w ramach realizowanego projektu,
  • przedstawiono propozycje wymiany aktywności z zakresu wykonanych przez więźniów prac drobnego rękodzieła – zawieszek, magnesów, breloków, obrazków,
  • grupa włoska zaprezentowała i omówiła ostateczną wersję e-book’a ,,Life stories’’ zawierającego wybrane historie życia skazanych uczących się w więzieniach w Barcelonie, Sienie i San Gimignano, Gebze, Narvie, Craiovej i Areszcie Śledczym w Warszawie-Białołęce. E-book dostępny jest na stronie projektu partnerskiego www.secondchancegrundtvig.com w zakładce ,,Process and products’’,
  • zainicjowano sztukę korespondencji ,,Postal Art’’ wymiany kart i pocztówek przygotowanych przez więźniów. Nastąpiła pierwsza wymiana pocztówek. Partnerzy zobowiązani zostali do przesyłania sobie nawzajem ,,korespondentek'' do końca trwania projektu,
  • odwiedzono koedukacyjną jednostkę penitencjarną, areszt śledczy dla nieletnich i młodocianych w wieku od 14 do 18 roku życia oraz w wieku od 18 do 23 lat w Craiovej z przeznaczeniem dla ok. 521 osób,
  • omówiono współpracę aresztu śledczego ze stowarzyszeniami oraz organizacjami ,,non profit’’.

V spotkanie: 23-27.03.2015 r. – Barcelon/Hiszpania – 5 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • omówiono kwestionariusze ewaluacyjne dotyczące wymiany aktywności oraz przedyskutowano kwestionariusze końcowe projektu,
  • zespół z Rumunii przedstawił założenia filmu o projekcie ,,Second chance'',
  • zatwierdzono ostateczną wersję e-booku ,,Life stories'',
  • polski zespół omówił i zaprezentował ,,E-przewodnik dobrych praktyk'' (E-guide) projektu ,,Second chance'',
  • grupy narodowe przekazały materiały w formie PDF z wymiany korespondencji (pocztówki, listy) celem przygotowania wystawy ,,Postal Art'' na ostatnim spotkaniu partnerów w Polsce,
  • podjęto przygotowania do napisania raportu końcowego,
  • gospodarze zaprezentowali dwie jednostki penitencjarne: więzienie dla mężczyzn w Barcelonie (dla osób tymczasowo aresztowanych i skazanych) oraz nowoczesne więzienie nowej generacji – Lledoners, położone niedaleko miejscowości Sant Joan de Vilatorrada w Katalonii,
  • 26 marca 2015 r. w katalońskim Centrum Studiów Prawnych i Szkolenia Specjalistycznego (CEJFE) Departamentu Sprawiedliwości w Barcelonie odbyła się konferencja na temat realizowanego w ramach europejskiego programu partnerskiego Grundtvig projektu ,,Second chance’’. W konferencji uczestniczyli, poza partnerami projektu, przedstawiciele Departamentu Sprawiedliwości, pracownicy i funkcjonariusze katalońskich jednostek penitencjarnych oraz studenci kierunków prawniczych i szkoleń specjalistycznych CEJFE.

VI miting: 4-9.05.2015 r. – Warszawa/Polska – kraj gospodarz, zaangażowanych ok. 20 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • zaprezentowano polski systemu penitencjarny i szkolnictwo więzienne na przykładzie dwóch jednostek: Aresztu Śledczego w Warszawie-Białołęce oraz Oddziału Zewnętrznego Bemowo,
  • podsumowano prowadzone działania w ramach sztuki korespondencji i zaprezentowano wystawę fotograficzną  ,,Mail Art’’,
  • zespół polski przedstawił i omówił ,,Przewodnik dobrych praktyk i metodologii’’ (E-guide),  na podstawie prowadzonych analiz i badań w ciągu dwóch lat trwania projektu.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
20
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Strona internetowa projektu: http://www.secondchancegrundtvig.com/.
  2. Ekspozycje projektu - zostały przygotowane przez partnerów wystawy i ekspozycje dotyczące projektu ,,Second chance'' - uczestniczących w nim organizacji i ich państw: www.flickr.com/photos/cfajacintverdaguer/sets/72157654358793988.
  3. E-książka ,,Life stories'' - zawiera wybrane historie życia uczniów szkół przywięziennych, które zostały przygotowane przez każdego partnera celem wykorzystania do prowadzenia badań i analiz w pierwszej fazie projektu. http://issuu.com/rosilu80/docs/life_stories_ebook_final/0.
  4. E-przewodnik -przedstawienie nowych rozwiązań w edukacji więźniów wprowadzonych przez każdego partnera na podstawie przeprowadzonych badań i analiz w trakcie trwania projektu: http://issuu.com/secondchancegrundtvig/docs/e-guide.
  5. Raport z dyskusji grupowych - sprawozdanie z wyników pracy grup dyskusyjnych, opracowanie dokumentów, wniosków i propozycji przedstawionych do realizacji w drugim roku projektu: http://www.secondchancegrundtvig.com/.
  6. Konferencja w Barcelonie prezentująca zmiany i propozycje wprowadzone w obsza- rze edukacji więźniów przez partnerów uczestniczących w projekcie: http://justicia.gencat.cat/ca/ambits/formacio_recerca_documentacio/formacio/gestcon/comunitats_de_practica/ambit_penal/docents/jornada-presentacio-programa-grundtvig-second-chance-26-marc-2015/.
  7. Film Second Chance, który przedstawia spotkania i prace wykonane przez partnerów w ciągu dwóch lat trwania projektu: warsztaty, badania i wyniki: https://youtu.be/iOLO-TgKz78.
  8. Wymiana aktywności - pocztówki, listy i drobne przedmioty wykonane przez więźniów w ramach prowadzonej komunikacji między uczniami szkół przywięziennych: www.flickr.com/photos/cfajacintverdaguer/sets/72157654352821699.
  9. Wystawa sztuki pocztowej ,,Postal Art'' - wystawa kart i pocztówek wykonanych przez więźniów w drugim roku realizacji projektu celem prowadzenia korespondencji z uczniami państw partnerskich: http://www.secondchancegrundtvig.com/images/doc/EXHIBITION_EXCHANGE_ACTIVITIES.pdf.
  10. Artykuł w prasie branżowej Służby Więziennej: http://www.sw.gov.pl/Data/Files/kunickim/forumpenitencjarne/pelne/styczen-2015.pdf.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Większość wypracowanych w ramach projektu produktów jest wykorzystywana w pracy przez partnerów programu. Ze względu na zamieszczenie ich w Internecie, każdy potencjalny odbiorca ma do nich nieograniczony dostęp.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt był dużą motywacja dla uczestników projektu do poprawy znajomości języka angielskiego. Kilka osób uczestniczyło w kursach językowych, aby osiągnąć zamierzony cel.

Jeśli chodzi o działania w zakresie informatyki i cyfryzacji, wykonywano różne zadania przy pomocy nowych narzędzi informatycznych i nowego oprogramowania, co przyczyniło się do nabycia przez uczestników nowych umiejętności w tej dziedzinie. Wprowadzenie nowych metodologii do pracy z więźniami, ulepszenie narzędzi i form przekazu umożliwiły wybranie i zastosowanie w pracy dydaktycznej najciekawszych aspektów metodologicznych. Nasza praca opierała się na obserwacji, analizach i współpracy co pozwoliło na wspólne i skuteczne zarządzanie projektem.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt poprawił wiedzę uczniów nie tylko na temat sytuacji więźniów w innych krajach, ale także na temat kultury i sytuacji społecznej państw partnerskich. Dzięki działaniom aktywizacyjnym uczniów, doskonaleniu umiejętności językowych (w ramach tłumaczenia na język angielski i polski kart, pocztówek i listów) zwiększyło to ich umiejętności w zakresie kreatywności i plastyki. Dzięki nowej metodologii zostały podwyższone kompetencje informatyczno-cyfrowe uczniów, co przyczyniło się do wzmocnienia ich pewności siebie i możliwości rozwoju osobistego.

Wypracowano nowe postawy i wartości, takie jak: odpowiedzialność, wytrwałość, poczucie własnej wartość, samorealizacja, możliwość dokonywania wyboru. To wszystko wpłynęło na poprawienie wśród skazanych motywacji do dążenia kontynuowania edukacji na jeszcze wyższym poziomie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Projekt w drodze współpracy organizacji partnerskich z sektora więziennictwa przyczynił się do przygotowania nowej, elastycznej oferty programów readaptacji dostosowanej do potrzeb więźniów, w tym uczniów szkół przywięziennych, którzy wymagają szczególnego wsparcia. Praca nad wybranymi zagadnieniami, wymiana doświadczeń i dobrych praktyk przyczyniła się do podniesienia świadomości zróżnicowania kulturowego, obyczajowego i społecznego uczestników oraz do lepszego zrozumienia obszarów wspólnego zainteresowania.

W procesie realizacji projektu partnerskiego współpraca pomiędzy zespołami odgrywała bardzo ważną rolę. Była niezbędna m.in. przy porozumieniu się co do realizacji wywiadów z historii życia uczniów, dyskusji grupowych, formy przedstawienia wyników i nowych propozycji. Wszystkie działania były omawiane wspólnie w grupie.

Dzięki projektowi mogliśmy spojrzeć na resocjalizację i edukację w sposób bardziej otwarty i elastyczny. To doświadczenie pomogło podnieść kompetencje osobiste i zawodowe uczestników, wzrosła umiejętność lepszej komunikacji oraz empatii w relacji nauczyciel-uczeń.

W trakcie współpracy zostały nawiązane kontakty, które pozwoliły lepiej poznać inne kraje, ich system penitencjarny i edukacyjny w obszarze osób pochodzących ze środowisk wykluczonych oraz osób pozbawionych wolności. Pozwoliło to na dokonanie porównań i wyłonienie najciekawszych i najbardziej konstruktywnych rozwiązań przydatnych w codziennej pracy penitencjarnej.

Udział w projekcie umożliwił zdobycie doświadczeń z nowymi językami, kulturami, religiami i stylami życia. Przyjaźnie i porozumienia nawiązane między uczestnikami wymian międzynarodowych stworzyły perspektywy dla realizacji nowych projektów i zawiązania stałych partnerstw dwustronnych.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Projekt był dużą motywacja dla uczestników projektu do poprawy znajomości języka angielskiego. Kilka osób uczestniczyło w kursach językowych, aby osiągnąć zamierzony cel.

Jeśli chodzi o działania w zakresie informatyki i cyfryzacji, wykonywano różne zadania przy pomocy nowych narzędzi informatycznych i nowego oprogramowania, co przyczyniło się do nabycia przez uczestników nowych umiejętności w tej dziedzinie.

Wprowadzenie nowych metodologii do pracy z więźniami, ulepszenie narzędzi i form przekazu umożliwiły wybranie i zastosowanie w pracy dydaktycznej najciekawszych aspektów metodologicznych.

Nasza praca opierała się na obserwacji, analizach i współpracy co pozwoliło na wspólne i skuteczne zarządzanie projektem.

Cytaty pracowników:

- ,,Świetny projekt i niesamowite doświadczenia! Dzięki spotkaniom z kadrą z innych państw mieliśmy szansę na porównanie i doskonalenie swoich metod pracy. Dużo  obserwacji, analizy i wspólnych wniosków. Taka forma edukacji dorosłych jest idealna! Czekamy na nowe projekty partnerskie ;)’’

- ,,Zderzenie kilku różnych systemów, w naszym przypadku więziennictwa, różne rozwiązania w zakresie prowadzonej edukacji i resocjalizacji osób pozbawionych wolności jest niepowtarzalnym, namacalnym elementem współpracy partnerskiej. W dodatku różnorodność narodowa, kulturowa i religijna osób przebywająca w tamtejszych więzieniach daje możliwość spojrzenia z innej perspektywy na problemy pracowników ale i więźniów’’.

- ,,Projekt bardzo interesujący. Szczerze  polecam i przyłączam się do pozostałych opinii’’.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Marzanna Mańkowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
14.03.2016

bridge.r@dio.network - crossing boundaries

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym
ul. Głogowa 2B, 02-639 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Kwiatkowska, 22 848 82 60, 22 646 03 14, webmaster@psouu.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym (PSOUU) działa na  rzecz osób z niepełnosprawnością intelektualną mieszkających w Polsce, ich rodziców i opiekunów prawnych.

Rodzice, których dzieci zostały zdiagnozowane jako osoby z niepełnosprawnością intelektualną, chcą dać im nową rzeczywistość, zapewniając nowe możliwości. Perspektywa ta ma zastosowanie do wszystkich: małych dzieci, młodzieży i dorosłych. Nie jest intencją rodziców/opiekunów, aby dać im wszechstronnie stałą pomoc, ale raczej intencją jest zapewnienie możliwości, które pozwoliłyby im rozwijać się fizycznie, poznawczo i społecznie, tak aby mogły być aktywnymi, autonomicznymi członkami społeczeństwa

Stowarzyszenie jest uznaną organizacją państwową, ze znaczącymi osiągnięciami. Główne obszary prowadzonych działań to:

  • wczesna interwencja,
  • terapia zajęciowa,
  • zatrudnienie wspomagane,
  • mieszkalnictwo chronione,
  • IT w edukacji i terapii,
  • edukacja i rehabilitacja młodzieży.

Znaczna część oferty PSOUU skierowana jest do dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną.

PSOUU prowadzi Warsztaty Terapii Zajęciowej (WTZ) – dla osób dorosłych z orzeczonym umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności. Uczestnicy warsztatów biorą udział w zajęciach pozwalających im zdobyć umiejętności przydatne w bardziej samodzielnym życiu i w pracy.

PSOUU promuje zatrudnienie wspomagane. Rola pracownika najsilniej wpisuje się w życie w integracji i niezależność człowieka. Większość działań edukacyjnych w edukacji młodzieży i dorosłych ma umożliwiać w przyszłości zatrudnienie osoby z niepełnosprawnością intelektualną.

PSOUU prowadzi także różne formy mieszkalnictwa chronionego i wspomaganego.

Stowarzyszenie jest też liderem w skali kraju we wdrażaniu w edukację i terapię, przede wszystkim osób dorosłych, technik komputerowych i internetowych.

PSOUU składa się z ponad 11.000 członków, mając ponad 120 lokalnych oddziałów.

Tytuł projektu: 
bridge.r@dio.network - crossing boundaries
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-GB2-GRU06-11172 2
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Wlk. Brytania
Polska
Turcja
Cele projektu: 
  • Rozwój umiejętności komunikacyjnych dorosłych osób ze specjalnymi potrzebami.
  • Rozwój nowych umiejętności IT – posługiwania się sprzętem i oprogramowaniem audio oraz internetowym studiem radiowym.
  • Rozwój umiejętności społecznych poprzez tworzenie i udział w audycjach radiowych.
Obszary tematyczne: 
  • Podstawowe umiejętności dorosłych słuchaczy.
  • Edukacja międzykulturalna.
  • Nowe technologie informacyjno-komunikacyjne.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową były dorosłe osoby ze specjalnymi potrzebami wykluczone z pełnego życia społecznego. W projekcie słuchaczami były dorosłe osoby z niepełnoprawnością intelektualną oraz osoby bezdomne. W Polsce w projekcie wzięły udział osoby z trzech WTZ z różnych rejonów Polski – z Warszawy, Bytomia i Świdnicy.

Jakie były początki projektu: 

Projekt był kontynuacją projektu Sounds&Voices. W tym poprzednim projekcie PSOUU było partnerem uczącym się. Tworzenie radia i audycji okazało się być bardzo interesującą ofertą terapeutów dla osób z NI, a jednocześnie bardzo pomocną w edukacji, rozwoju i we włączaniu w życie społeczne. Tak więc kontynuacja była naturalną konsekwencją i potrzebą. Część partnerów to były instytucje znane z poprzedniego projektu, część została znaleziona przez stronę Grundtviga.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Tylko trzy Narodowe Agencje z sześciu zaakceptowały projekt,więc projekt był realizowany w partnerstwie polsko-brytyjsko-tureckim.

W ramach projektu odbyło się sześć spotkań - po dwa w każdym z krajów. W każdym z tych projektów brały udział osoby z NI z Polski oraz osoby bezdomne z Wielkiej Brytanii. Każde ze spotkań było poświęcone kolejnym etapom rozwoju radia. Jednym z lepiej pamiętanych wydarzeń na spotkaniach było napisanie i nagranie piosenki -od początku – od wyboru tematu -link do filmu z piosenką: https://www.youtube.com/watch?v=6MYwmB1eSRg&feature=youtu.be#t=2m53s

W kraju odbywały się regularnie audycje wymyślane, nagrywane i realizowane przez słuchaczy. Co tydzień audycja była emitowana z innego miejsca w Polsce – z Warszawy, Bytomia lub Świdnicy.

Przez cały czas trwania projektu wszyscy uczestnicy brali udział (lokalnie i zdalnie) w zajęciach doskonalących warsztat redaktora radia internetowego.

Raz na dwa miesiące wszyscy uczestnicy projektu spotykali się na Skypie i tworzyli wspólną, wielojęzyczną audycję. Tematy były związane z obchodami międzynarodowych dni (np. dzień bezpiecznego internetu, dzień przeciwdziałania analfabetyzmowi itp.) i na inne tematy zaproponowane przez słuchaczy. Widać było wzajemne zainteresowanie sobą nawzajem słuchaczy z różnych krajów (np. osoby z NI zaproponowały jako temat wspólnej audycji „bezdomność”) i budzącą się wzajemną sympatię.

W ramach upowszechnienia zawsze przed audycją była publikowana informacja i zaproszenie do słuchania. Wszystkie polskie audycje są zebrane w archiwum dostępnym przez stronę Stowarzyszenia. Na temat radia powstał artykuł. Jest ono także wspominane w wydanej niedawno książce „Osoba z niepełnosprawnością intelektualną w świecie nowych technologii cyfrowych”

Ewaluowano przede wszystkim spotkania w projekcie – w formie wypowiedzi nagrywanych na dyktafon lub ankiet, także rysunkowych.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
25
W wyjazdach zagranicznych: 
17
Produkty
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Audycje radiowe wciąż są tworzone i emitowane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w projekcie umożliwił poszerzenie i uatrakcyjnienie oferty pracowni Warsztatów Terapii Zajęciowej. W program pracowni włączono przygotowywanie audycji, rozmowy z uczestnikami/słuchaczami z tym związane oraz zwyczaj słuchania cotygodniowych audycji w internecie przez całą grupę, zgromadzoną w jednym pomieszczeniu (w każdej z placówek biorących udział w projekcie w Polsce). Wywiady, jakie uczestnicy przeprowadzali z pracownikami placówki czy biura były też bardzo dobrą okazją do kontaktu i rozmowy.

Redaktorzy radia zostali poproszeni przez kadrę zarządzającą biura ZG PSOUU i członków zarządu o przygotowanie audycji na wiodący temat ogólnopolskiego XXXVIII Sympozjum Naukowego "Przemoc wobec osób z niepełnosprawnością intelektualną w Polsce - terra incognita?". Zostały przygotowane trzy tematyczne audycje, które wyemitowano w czasie sympozjum. Zwrócenie się z taką prośbą jest wyrazem zauważenia radia oraz szacunku dla pracy jego redaktorów i ich osiągnięć.

Do projektu zostały zaproszone trzy placówki PSOUU z dość odległych miejsc (Warszawa, Bytom, Świdnica). Bolączką bardzo dużej, ogólnopolskiej organizacji, jaką jest PSOUU jest to, że placówki mało współpracują ze sobą. Współpraca w projekcie udała się znakomicie. Nauczyciele mogli wymienić się swoimi doświadczeniami, radościami i kłopotami, a uczestnicy warsztatów mogli wyjść ze swoich dobrze znanych warsztatów i poznać nowe osoby. Terapeuci i uczestnicy byli właściwie cały czas w kontakcie - brali udział (zdalnie) w warsztatach, w audycjach międzynarodowych czy słuchali audycji innych placówek. Są plany dalszej współpracy.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Dzięki uczestnictwu w projekcie słuchacze znacznie poprawili swoje umiejętności językowe, z jednej strony uczestnicząc w warsztatach, w czasie których ćwiczyli dykcję, z drugiej strony dbając o jasność swoich wypowiedzi; bardzo dobrym sposobem na motywację w tym kierunku było wspólne, z całą grupą przesłuchanie nagranych audycji. Porównanie najwcześniejszych i ostatnich audycji pokazuje duży postęp.

Radio internetowe wymaga wykorzystywania oprogramowania i internetu. Audycję redaktorzy robią średnio przez 3 - 4 tygodnie, a więc po wyemitowaniu audycji należało natychmiast przystępować do nagrywania kolejnej. Tak więc cały czas uczestnicy/słuchacze mieli do czynienia ze sprzętem cyfrowym i softwarem. Międzynarodowe audycje wymagały używania Skype'a.

Konieczność przygotowania i przeprowadzenia cyklicznych audycji uczy odpowiedzialności, a jednocześnie zwiększa poczucie bycia potrzebnym. Radio internetowe jednak to nie tylko tworzenie audycji, ale też planowanie. Uczestnicy/słuchacze uczyli się myśleć o przyszłości biorąc pod uwagę przeszłość, uwzględniać potrzeby i zainteresowania innych, nie tylko swoje, uczestniczyć w życiu społecznym poprzez tworzenie audycji na tematy związane z aktualnymi wydarzeniami. Niektórzy uczestnicy wykazywali się samodzielnością i inicjatywą proponując tematy audycji, w tym międzynarodowych, przygotowując pytania lub zbierając materiały. Wszystko to zwiększa umiejętności potrzebne w życiu społecznym.

Radio internetowe jest bardzo ciekawą propozycją edukacyjno-terapeutyczną. Zajmujące jest przygotowywanie audycji i ich montaż przy komputerze. Stąd wzrost motywacji do pracy i rozwoju w uczestnikach/słuchaczach.

Na zwiększenie pewności miało wpływ z jednej strony faktyczne zdobywanie nowych umiejętności i możliwość ich stałego wykorzystywania, a z drugiej strony możliwość występowania w nowej roli - np. redaktorów przeprowadzających wywiad.

Kraje partnerskie są odległe od Polski i geograficznie i kulturowo. Partnerzy przygotowywali fascynujące wyjazdy i wycieczki. Uczestnicy/słuchacze naprawdę dobrze poznali oba kraje, od strony kultury, ale i codzienności, a nie tak, jak rzesze turystów. Wykazywali też ogromne zainteresowanie, nie byli bierni, co jest dużym osiągnięciem w przypadku osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wszystkie uczestniczące w projekcie ośrodki nie zaprzestały prowadzenia audycji. Radia więc wciąż istnieją i wciąż są świetnym narzędziem edukacji, terapii i rozwoju osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Odsyłam do rodziału „Internetowe radio i telewizja” książki  „Osoba z niepełnosprawnością intelektualną w świecie nowych technologii cyfrowych” wydanej w 2015 roku przez PSOUU (http://psouu.org.pl/sites/default/files/publikacje/Poradnik_IT_-_do_internetu_0.pdf), a szczególnie do komentarza merytorycznego na str.113.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Kwiatkowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.02.2016

Silent Heroes, Living Memory. The context of hiding of Jews during the Second World War as a challenge for active adult learning.

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Inne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Muzeum Historii Żydów Polskich
ul. Anielewicza 6, 00-157 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Małgorzata Waszczuk, specjalistka ds. edukacji, Tel.: (+48) 22 47 10 377, mwaszczuk@polin.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN jest punktem odniesienia dla wszystkich zainteresowanych dziedzictwem Żydów polskich oraz znakiem dokonującego się przełomu we wzajemnych stosunkach Polaków i Żydów. Jest także miejscem spotkań ludzi, którzy pragną lepiej poznać przeszłość i współczesną kulturę żydowską, chcą zmierzyć się ze stereotypami i ograniczyć zjawiska zagrażające współczesnemu światu, takie jak ksenofobia i nacjonalistyczne uprzedzenia.

Przewodnicy i edukatorzy pomagają odwiedzającym w odkrywaniu tysiącletniej historii Żydów polskich, ich tradycji i kultury. Oprowadzają po wystawie stałej i wystawach czasowych, prowadzą spacery po żydowskiej Warszawie i po budynku Muzeum.

Edukacja dorosłych w Muzeum POLIN obejmuje organizację wykładów, dyskusji, warsztatów i spotkań skierowanych zarówno do szerokiego grona odbiorców, jak i specjalistów. Nasze działania dotyczą z jednej strony historii i kultury Żydów polskich, z drugiej – różnorodności kulturowej, etnicznej, religijnej, wyzwań związanych z funkcjonowaniem w zróżnicowanym społeczeństwie. Zapraszamy do udziału w interdyscyplinarnych projektach, które często łączą nauki humanistyczne i sztukę. Prowadzimy wymiany studenckie, międzynarodowe projekty partnerskie, rozwijamy też edukację skierowaną do środowisk muzealniczych. Organizujemy rezydencje artystyczne, podczas których za pomocą różnych mediów podejmujemy kwestię dziedzictwa żydowskiego i wielokulturowości. Prowadzimy także warsztaty antydyskryminacyjne.

Muzeum POLIN stara się ze swoją ofertą trafić do jak najszerszego grona osób. Stąd wiele projektów lokalnych, jak np. Muzeum na kółkach – wystawa edukacyjna podróżująca po Polsce, internetowe platformy edukacyjne i towarzyszące im aplikacje mobilne, do których wszyscy, na całym świecie, mogą mieć dostęp, a także działalność wydawnicza – zarówno w formie specjalistycznej, jak i popularyzatorskiej. Dbamy również o dostępność samego Muzeum, ekspozycji i działań programowych, oferując udogodnienia w formie tyflografik, audiodeskrypcji, tłumaczeń na Polski Język Migowy i prowadząc projekty integracyjne skierowane do osób z różnymi typami niepełnosprawności.

Tytuł projektu: 
Silent Heroes, Living Memory. The context of hiding of Jews during the Second World War as a challenge for active adult learning.
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-NL1-GRU06-12763 7
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Holandia
Holandia
Austria
Węgry
Niemcy
Polska
Cele projektu: 

Projekt dotyczył pamięci o Żydach ukrywających się w czasie drugiej wojny światowej oraz o osobach, które im pomagały.

Cele:

  1. Wzajemne uczenie się pracowników i słuchaczy.
  2. Zgromadzenie przykładów pomocy z zaangażowanych krajów partnerskich.
    • Dziedzictwo materialne” – dot. kryjówek, przedmiotów.
    • „Dziedzictwo niematerialne” - historie ukrywania i osób pomagających.
  3. Zbadanie, w jaki sposób powyższe przykłady są wykorzystywane w edukacji dorosłych oraz w jaki sposób można wykorzystać nowo poznane historie , by stały się źródłem wiedzy i narzędziem pedagogicznym.

 Stworzenie europejskiego portalu internetowego z linkami do istniejących stron prezentujących historie ukrywania jako narzędzia pedagogicznego do edukacji muzealnej.

Obszary tematyczne: 
  • Historia drugiej wojny światowej, Dziedzictwo kulturowe.
  • Uczenie się o krajach europejskich, Media i komunikacja.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Na początku projektu ustaliliśmy, że każda organizacja partnerska będzie mogła na swój sposób doprecyzować grupę docelową słuchaczy, biorąc pod uwagę specyfikę swojego działania.

Pracowniczki Muzeum POLIN zdecydowały się ogłosić otwarty nabór do projektu, chcąc zaoferować udział osobom, które nie były dotąd związane zawodowo ani naukowo z tematyką historii Żydów polskich. W grupie słuchaczy i słuchaczek znalazło się 17 kobiet i 3 mężczyzn w różnym wieku. Projekt zgromadził przedstawicieli i przedstawicielki różnych zawodów, których połączyło zainteresowanie historią drugiej wojny światowej oraz historią i kulturą Żydów polskich.

Jakie były początki projektu: 

Muzeum Historii Żydów Polskich zostało zaproszone do projektu przez organizację koordynującą – Castrum Peregrini z Amsterdamu. Organizacja koordynująca zaprosiła także pozostałe organizacje partnerskie.

Krótki opis przebiegu projektu: 

SPOTKANIA PARTNERSKIE

Między grudniem 2013 roku a lipcem 2015 roku odbyło się sześć międzynarodowych spotkań partnerskich: w Amsterdamie, Hohenems, Berlinie, Warszawie, Budapeszcie oraz ponownie w Amsterdamie. Pierwsze spotkanie zgromadziło jedynie przedstawicieli i przedstawicielki organizacji partnerskich, natomiast we wszystkich kolejnych uczestniczyli także słuchacze i słuchaczki ze wszystkich zaangażowanychkrajów.

Celem pierwszego międzynarodowego spotkania partnerów w Amsterdamie w grudniu 2013 r. było poznanie się przedstawicieli i przedstawicielek organizacji oraz poznanie działalności holenderskich instytucji zajmujących się historiami ukrywania Żydów w czasie wojny.

Międzynarodowe spotkanie w Hohenems w czerwcu 2014 r. było poświęcone próbom pomagania żydowskim uchodźcom na granicy ze Szwajcarią od 1938 roku. Podczas spotkania przedstawione zostały różne metody edukacji historycznej.  Stworzona została także przestrzeń do omówienia współczesnych procesów kształtowania się pamięci społecznej w Austrii oraz aktualnej sytuacji migrantów  w tym kraju.

Spotkanie w Berlinie we wrześniu 2014 r. miało na celu przedstawienie działalności Gedenkstätte Stille Helden i innych instytucji zajmujących się historią Żydów i historią niemieckiego ruchu oporu -  m.in. Muzeum Żydowskiego w Berlinie, Muzeum Blindenwerkstatt Otto Weidt (autentycznej kryjówki z czasów drugiej wojny światowej) i  Gedenkstätte Deutscher Widerstand.

Międzynarodowe spotkanie w Warszawie w lutym 2015 r. było okazją do poszerzenia wiedzy o historii Żydów polskich podczas drugiej wojny światowej oraz pogłębienie wiedzy o procesach związanych z kształtowaniem się pamięci społecznej w powojennej Polsce. Ważną częścią spotkania było zwiedzanie wystawy stałej muzeum i warsztaty z kuratorkami galerii Zagłada oraz zwiedzanie Muranowa.

W kwietniu 2015 r. odbyło się spotkanie w Budapeszcie, którego celem było przedstawienie działań związanych z pamięcią o Zagładzie Żydów na Węgrzech i pokazanie przykładowych działań edukacyjnych. Omówione zostały spacery miejskie jako metoda edukacji dorosłych. Uczestnicy i uczestniczki wyjazdu wynieśli z niego także wiedzę o współczesnych narracjach dotyczących drugiej wojny światowej i postaw Węgrów wobec Zagłady.

Celem ostatniego międzynarodowego spotkania partnerów w czerwcu 2015 r. było poznanie działalności edukacyjnej Żydowskiego Muzeum Historycznego w Amsterdamie, podsumowanie prac związanych ze stroną internetową silentheroes.eu oraz zebranie istotnych wniosków z projektu i omówienie możliwości kontynuowania współpracy.

DZIAŁANIA KRAJOWE

Od kwietnia 2014 do  lipca 2015 w Muzeum POLIN odbyło się 11 spotkań słuchaczy i słuchaczek. Zajęcia dotyczyły postaw wobec Zagłady Żydów, historii mówionej i pamięci o drugiej wojnie światowej. Miały formę warsztatów, dyskusji, wykładów i spotkań eksperckich. W spotkaniach uczestniczyli pracownicy i pracowniczki Muzeum POLIN, słuchacze i słuchaczki projektu, świadkowie i świadkinie historii, przedstawiciele i przedstawicielki innych organizacji i instytucji zajmujących się tematem "Cichych bohaterów". Ważnym elementem działań w Polsce była wymiana wiedzy i doświadczeń między uczestnikami i uczestniczkami. Część zajęć w Warszawie była prowadzona przez samych słuchaczy i słuchaczki. Osoby uczestniczące zajmowały się także przygotowywaniem  tekstów i prezentacji związanych z tematem projektu.

DZIAŁANIA UPOWSZECHNIAJĄCE

Opisy działań projektowych i informacje o stronie silentheroes.eu znalazły się na stronach internetowych Muzeum POLIN: www.polin.pl oraz www.sprawiedliwi.org.pl. 4 lipca 2015 r. odbyło się otwarte dla publiczności spotkanie, podczas którego omówiony został przebieg projektu i zaprezentowana została strona www.silentheroes.eu. Informacje o spotkaniu znalazły się na stronie internetowej Muzeum POLIN, na facebooku, umieściły je także inne portale internetowe.

DZIAŁANIA EWALUACYJNE

Każde spotkanie w Warszawie i każde spotkanie międzynarodowe kończyło się sesją ewaluacyjną. Ponadto, opracowany został specjalny kwestionariusz, który wypełniały osoby uczestniczące w spotkaniach międzynarodowych i który dla goszczącej organizacji stanowił informację zwrotną o jej działalności i metodach pracy.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
20
W wyjazdach zagranicznych: 
16
Produkty
Produkty projektu: 

Dzięki współpracy wszystkich partnerskich organizacji powstała strona www.silentheroes.eu.

Materiały stworzyły osoby pracujące w organizacjach partnerskich oraz słuchacze i słuchaczki projektu. Na stronie zostały zamieszczone m.in. kalendaria, opracowania wybranych historii, informacje o projekcie, refleksje, zdjęcia i filmy.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Informacja o stronie internetowej została umieszczona na www. polin.pl i www.sprawiedliwi.org.pl. 4 lipca 2015 r. w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN odbyła się prezentacja strony www.silentheroes.eu. Prezentacji towarzyszył pokaz filmu „Akta Gruningera” oraz dyskusja z publicznością dotycząca różnych sposób postrzegania historii drugiej wojny światowej.

Od początku projektu dla partnerskich organizacji jasne było, że strona www.silentheroes.eu powinna być rozszerzana o kolejne materiały i wykorzystywana także po zakończeniu projektu. Pracami nad stroną kieruje obecnie Castrum Peregini, będąc w kontakcie z partnerami.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt przyczynił się do bardzo znaczącego wzmocnienia współpracy między osobami pracującymi w Dziale Edukacji i w Dziale Zbiorów Niematerialnych. Kontakty z  partnerskimi instytucjami oraz informacja zwrotna od słuchaczy i słuchaczek zaowocowały pomysłami na wprowadzanie nowych elementów do projektów edukacyjnych skierowanych do dorosłych.

Mobilności międzynarodowe miały bardzo duży wpływ na zwiększenie motywacji pracowniczek oraz na poszerzenie wiedzy o krajach partnerskich, zwłaszcza na pogłębienie wiedzy o różnych narracjach dotyczących drugiej wojny światowej i wiedzy o obecnie trwających dyskusjach historycznych i zaangażowanych w nie instytucjach. Kontakt z osobami z zagranicznych instytucji i poznanie ich metod pracy zaowocowały zwiększeniem umiejętności pedagogicznych.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Sami słuchacze i słuchaczki wskazywali, że projekt dał im bardzo dużą wiedzę o historii Austrii, Holandii, Niemiec i Węgier i o obecnej sytuacji społecznej i politycznej tych krajów. Poza przekazaniem wiedzy historycznej, projekt przyczynił się także do zwiększenia kompetencji rozumienia różnie definiowanych narracji oraz rozumienia mechanizmów związanych z funkcjonowaniem świadectw historii mówionej, pomników oraz artystycznych prób odniesienia się do historii. Międzynarodowe spotkania partnerów były okazją do zwiększenia umiejętności komunikacji międzykulturowej i umiejętności posługiwania się językiem angielskim. Udział w działaniach projektowych przyczynił się do zwiększenia umiejętności pracy w grupie oraz zwiększenia motywacji i pewności siebie. Spotkania w Warszawie dały słuchaczom i słuchaczkom możliwość podniesienia umiejętności związanych z nowymi technologiami - niektóre zajęcia odbywały się z wykorzystaniem nowych technologii, ponadto część zajęć dotyczyła przygotowań do stworzenia strony silentheroes.eu.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Materiały zebrane podczas projektu: opisy przykładowych historii pomocy, kalendaria historyczne, relacje ze spotkań partnerskich, zdjęcia i filmy znalazły się na powszechnie dostępnej stronie www.silentheroes.eu. Strona będzie nie tylko wykorzystywana przez Muzeum POLIN, ale może posłużyć także innym organizacjom i instytucjom do czerpania materiałów.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Zarówno pod względem merytorycznym, jak i organizacyjnym projekt dostarczył mi dużo wiedzy, umiejętności i pobudził do refleksji. Projekt zmienił też moje postrzeganie wątku ukrywania się Żydów i ukrywania Żydów (…) Najciekawsze było zanurzenie się w tematyce i odkrywanie nowych regionów z pomocą materiałów przygotowanych przez organizatorów. Ciekawe było też postrzeganie problematyki przez różne grupy uczestników, wymiana poglądów, spotkania ze świadkami.”

 „Niewątpliwie spotkaniem, które na trwałe zapisze się w mojej pamięci było spotkanie poświęcone Janowi Karskiemu. Dzięki świetnemu warsztatowi mogłam go odkryć na nowo. Niezwykle poruszyło mnie to, iż człowiek który choć tak bardzo zasłużył się w sprawie poinformowania świata o zagładzie Żydów, to jednocześnie tak bardzo nie mógł sobie wybaczyć, ze nie udało mu się uratować pojedynczego człowieka.”

 „…chcę Wam podziękować za ten projekt i za to, że w nim uczestniczyłam. Naprawdę b. to ważne okazało się w moim życiu.”

„Atmosfera motywowała i inspirowała do samodzielnego pogłębiania wiedzy.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Małgorzata Waszczuk
Data wypełnienia formularza/karty: 
30.01.2016

LIBRARY. I LOVE IT!

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Miejska Biblioteka Publiczna w Piekarach Śląskich
ul. Kalwaryjska 62D, 41-940 Piekary Śląskie
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Aleksandra Zawalska-Hawel, 505 100 202, a.zawalska.hawel@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Miejska Biblioteka Publiczna w Piekarach Śląskich to miejsce otwarte dla każdego, kto ma potrzebę osobistego rozwoju, dzielenia się wiedzą i współuczestniczenia w innowacyjnych działaniach, które już od kilku lat charakteryzują Piekarską Bibliotekę. Opierając się na zasadach tolerancji, poszanowania praw człowieka, solidarności społecznej inicjujemy działania służące aktywizacji, uczeniu się przez całe życie i rozwojowi środowiska lokalnego. Nie ma tutaj znaczenia wiek, wykształcenie, zainteresowania, umiejętności, czytanie, czy też nieczytanie książek. Pracujemy dla naszej społeczności i razem z nią w obszarze szeroko rozumianej kultury i edukacji pozaformalnej, realizujemy szereg innowacyjnych zajęć/projektów o różnorodnej tematyce. Są to m.in. warsztaty grafiki trójwymiarowej, programowania, kursy komputerowe, ale także warsztaty plastyczne, popularyzacja kultury europejskiej, nauka języków obcych prowadzona przez uczestników EVS, organizacja wystaw sztuki, prelekcje, wykłady, dyskusje, konferencje. Za działania na rzecz środowiska lokalnego w 2012 roku otrzymaliśmy certyfikat jakości Centrum Aktywności Lokalnej.

Tytuł projektu: 
LIBRARY. I LOVE IT!
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-PL1-GRU06-38768 1
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Polska
Austria
Chorwacja
Finlandia
Włochy
Hiszpania
Czechy
Turcja
Cele projektu: 

Cele główne projektu:

  • pokazanie roli bibliotek w życiu europejskich społeczności lokalnych jako prężnych ośrodków edukacji pozaformalnej;
  • wymiana doświadczeń i nabycie przez uczestników kompetencji, które będą wykorzystywane w edukacji pozaformalnej prowadzonej przez bibliotekarzy na rzecz środowisk lokalnych;

Cele szczegółowe projektu:

  • wzrost zainteresowania się edukacją pozaformalną;
  • włączenie społeczności lokalnych w działania projektowe;
  • podniesienie atrakcyjności europejskich bibliotek;
  • wzmacnianie roli bibliotek w europejskich społeczeństwach wiedzy;
  • pobudzanie aktywności obywatelskiej;
  • integracja europejskich środowisk bibliotekarskich;
  • wymiana doświadczeń, praktyk i metod w obszarze uczenia się dorosłych;
  • osobisty, społeczny i zawodowy rozwój uczestników projektu;
  • nawiązanie dialogu międzykulturowego;
  • poznanie kultur narodowych partnerów;
  • opracowanie i publikacja wielojęzycznego ”Inspiratora nowoczesnego bibliotekarza”.
Obszary tematyczne: 
  • aktywne obywatelstwo
  • obywatelstwo europejskie i wymiar europejski
  • edukacja międzykulturowa
  • dziedzictwo kulturowe
Grupa docelowa słuchaczy: 
  • bibliotekarze pracujący w bibliotekach publicznych,
  • edukatorzy/osoby wspomagające naukę w grupie,
  • użytkownicy bibliotek publicznych,
  • władze regionalne i lokalne.
Jakie były początki projektu: 

Pomysł projektu w ramach wizyt partnerskich Grundviga zrodził się w Bibliotece w Piekarach Śląskich. Chcieliśmy rozszerzyć działania naszych bibliotek współpracujących w Programie NAPLE Sister Libraries oraz Europeana Awareness. Program Sister Libraries, został zorganizowany przez międzynarodową organizację europejskich bibliotek publicznych NAPLE Forum. Polega na wymianie i wzajemnej współpracy pomiędzy bibliotekami publicznymi w krajach członkowskich NAPLE. Formy współpracy nie są ściśle określone - NAPLE Forum pomaga skontaktować ze sobą biblioteki o podobnym profilu, lecz nie pokrywa żadnych wydatków związanych z programem Sister Libraries. Część naszych partnerów (Chorwacja, Finlandia, Hiszpania i Polska) to właśnie Biblioteki Siostrzane, które podpisały porozumienie o współpracy w ramach Programu. Współpraca z kolejnymi partnerami została nawiązana na Konferencji Europeany „Public Libraries: Individual Memory, Global Heritage” w Burgos w Hiszpanii w 2012 roku, a dwóch partnerów zostało zarekomendowanych przez zaprzyjaźnione z nami instytucje kultury.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie:

Projekt „BIBLIOTEKA. KOCHAM TO!” zaangażował do współpracy osiem bibliotek publicznych z następujących państw: Austria, Chorwacja, Czechy, Finlandia, Hiszpania, Polska, Turcja, Włochy. Tematem projektu było pokazanie roli współczesnych bibliotek w życiu europejskich społeczności lokalnych jako prężnych ośrodków edukacji pozaformalnej. W ramach projektu odbyły się spotkania partnerów w następujących krajach i miastach:

  1. 21-25.10.2013 Polska: Warszawa (udział w IV Kongresie Bibliotek Publicznych) /Piekary Śląskie,
  2. 05-08.11.2013 Turcja: Aydin,
  3. 18-21.03.2014 Hiszpania: Gran Canaria - Arucas,
  4. 09-12.06.2014 Włochy: Rzym,
  5. 25-28.08.2014 Finlandia: Iisalmi,
  6. 22-27.09.2014 Chorwacja: Korčula,
  7. 13-17.04.2015 Republika Czeska: Praga/Ołomuniec,
  8. 17-21.05.2015 Austria: Dornbirn,
  9. 07-09.07.2015 Hiszpania: Barcelona.

Każde spotkanie opierało się na aktywnym uczestnictwie w 3 blokach tematycznych:

  1. "Pochwal się!" - prezentacja kluczowych działań partnera-gospodarza w zakresie edukacji pozaformalnej.
  2. "Dowiedz się!" - warsztat, dobra praktyka, seminarium.
  3. "Zobacz!" - miejsca związane z szeroko rozumianym uczeniem się.

W każdym spotkaniu partnerskim brali udział słuchacze z kraju, w którym spotkanie miało miejsce. Między wizytami w poszczególnych krajach partnerzy pracowali nad książką „Inspirer of The Modern Librarian”/”Inspirator nowoczesnego bibliotekarza”.

Upowszechnianie:

Projekt i jego rezultaty upowszechnialiśmy w mediach (radio, prasa, internet), by dotrzeć z informacją do jak najszerszego grona społeczności lokalnych. Jako koordynator projektu mieliśmy także okazję do wielokrotnego wypowiadania się przed kamerami zagranicznych telewizji i stacji radiowych. W środowiskach współpracujących z biblioteką rozprowadzaliśmy pendrive w kształcie klucza (do wiedzy) z logo programu i projektu oraz prezentacją o projekcie.

Zdobytą wiedzą i doświadczeniem uczestnicy projektu dzielili się ze współpracownikami, którzy na bieżąco wykorzystują inspiracje w codziennej pracy z dorosłymi użytkownikami. Nasi bibliotekarze wielokrotnie opowiadali o projekcie podczas prowadzonych cyklicznie lekcji bibliotecznych. Spotkania z władzami, środowiskiem bibliotekarskim oraz ze społecznością lokalną przyniosły trwały efekt w postaci dobrze wykonanego rzecznictwa na rzecz bibliotek.

Wydrukowaliśmy także papierową wersję książki „Inspirator nowoczesnego bibliotekarza” i przesłaliśmy do takich instytucji jak FRSE, FRSI, Instytut Spraw Publicznych, Biblioteka Narodowa, Jagiellońska i Śląska, Fundacja Billa i Melindy Gates’ów w Seatle.

Ewaluacja:

W trakcie każdej z wizyt zarezerwowano czas, w którym uczestnicy mogli zastanowić się i dyskutować na temat poszczególnych działań, celów czy osiągniętych dotychczas rezultatów, a także stopnia zadowolenia. Mieli możliwość oceny i wyrażenia własnej opinii. Różnorodność narzędzi ewaluacyjnych zapewniła rzetelną informację zwrotną. Uzyskane w ten sposób wnioski w konsekwencji nie spowodowały znaczących zmian w działaniach projektowych; wszyscy byli zadowoleni z przebiegu działań i przebiegu procesu uczenia się.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
590
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
  1. INSPIRATOR NOWOCZESNEGO BIBLIOTEKARZA - Międzynarodowy przewodnik dla nowoczesnych, kreatywnych bibliotekarzy w Europie, prezentujący najlepsze wzory aktywności do upowszechnienia, udostępniony w sieci z możliwością pobrania na dysk komputera. IISBN 978-83-938961-2-7.
  2. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/06/30/inspirer-of-the-modern-librarian/
  3. Z BIBLIOTEKĄ PO EUROPIE - Film dokumentujący projekt dostępny m.in. na platformie Youtube.
  4. https://www.youtube.com/watch?v=ZmCx_w3WcdQ&feature=youtu.be
  5. PANORAMA BIBLIOTEK EUROPEJSKICH - Wystawy fotograficzne podsumowujące cały projekt. w różnych formach prezentacji zależnie od możliwości i pomysłów partnerów. Zostały otwarte we wszystkich krajach biorących udział w projekcie.
  6. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/06/
  7. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/07/
  8. BIBLIOTEKA. KOCHAM TO! - Blog projektu - platforma wymiany myśli, wrażeń i opinii uczestników projektu, bibliotekarzy, użytkowników bibliotek i sympatyków.
  9. https://libraryiloveit.wordpress.com
  10. STABILNE PARTNERSTWO - W ciągu trwania projektu zawiązało się i umocniło partnerstwo między organizacjami oraz indywidualnymi osobami, biorącymi udział w projekcie. Jest to gwarancją trwałej, stabilnej współpracy międzynarodowej i podejmowania kolejnych wspólnych działań.
  11. WZROST AUTORYTETU BIBLIOTEKARZY I BIBLIOTEK JAKO CENTRÓW EDUKACJI POZAFORMALNEJ - nastąpił na skutek wprowadzenia nowych form edukacji pozaformalnej zbudowanych na wzorcach zdobytych podczas działań projektowych.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie powyższe produkty zostały (i nadal są) upowszechniane i wykorzystywane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Poprzez realizację działań projektowych nastąpił wpływ na naszą bibliotekę w zakresie:

  • wzmocnienia roli biblioteki w społeczności lokalnej,
  • integracja zespołu pracowników,
  • wzbogacenia oferty niestandardowych działań w dziedzinie edukacji dorosłych,
  • wzrostu prestiżu instytucji,
  • zarządzania,
  • wzmocnienia współpracy pomiędzy biblioteką a lokalnymi partnerami.

Poprzez realizację działań projektowych nastąpił wpływ na pracowników naszej biblioteki w zakresie:

  • wymiany doświadczeń,
  • podniesienia prestiżu zawodu bibliotekarza,
  • poznania innych kultur,
  • podniesienia poziomu znajomości języka angielskiego,
  • motywacja do dalszego rozwoju i uczenia się oraz pozyskiwania kolejnych środków na projekty międzynarodowe,
  • podniesienie poziomu wiedzy i umiejętności zarządzania projektami,
  • pracy w grupie i współodpowiedzialności,
  • rozwoju osobistego i wzrostu kompetencji zawodowych,
  • wzrostu doświadczenia we współpracy międzynarodowej,
  • pogłębienia wiedzy na temat państw partnerów.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Duży wpływ na słuchaczy odbył się poprzez m.in. publiczną prezentację projektu na szerokim forum IV Kongresu Bibliotek Publicznych w Warszawie. Spowodowało to żywe zainteresowanie obecnych, zarówno samymi działaniami, jak i Programem Uczenie się przez całe życie. Duże znaczenie miała obecność uczestników projektu i możliwość bezpośredniego kontaktu, rozmowy n/t poszczególnych aktywności. W wielu obecnych wzbudziło to chęć podjęcia działań i zaowocowało prezentacjami projektu na wizytach studyjnych, ogólnopolskich konferencjach, na które jesteśmy zapraszani. Projekt wpłynął także na pracujących w naszej placówce wolontariuszy EVS poprzez nowe spojrzenie na współpracę międzynarodową bibliotek. To dla nich nowe doświadczenie oraz nowe możliwości działań w przyszłości w swoich krajach. Projekt wpłynął na słuchaczy biorących udział w spotkaniach i zajęciach organizowanych w samej bibliotece. Ten wpływ przejawia się m.in. zainteresowaniem nauką języków obcych, licznym udziałem w publicznych prezentacjach przedstawiających kraje naszych partnerów, np. Włochy, Turcja, Hiszpania (przygotowywanych przez wolontariuszy EVS). Wszystko to powoduje silne oddziaływanie, a przez to zainteresowanie biblioteką, możliwościami współpracy międzynarodowej w różnych obszarach, a w konsekwencji przybliża do siebie ludzi z całej Europy.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wiele wypracowanych rezultatów przynosi wymierne korzyści nie tylko dla samej biblioteki, ale przede wszystkim społeczności, na rzecz której działamy. Nastąpiła implementacja dobrych praktyk zaobserwowanych u partnerów na grunt Piekarskiej Biblioteki. Wprowadziliśmy m.in. cykliczne warsztaty sztuki Ebru, organizujemy zajęcia Europejskie zabawy podwórkowe, uruchomiliśmy zajęcia z cyklu Story Cubes, będące nawiązaniem do hiszpańskich Labrantes de la Palabra. Prowadzone są prelekcje połączone z prezentacjami o krajach naszych partnerów, które cieszą się dużym zainteresowaniem lokalnej społeczności. To doskonała okazja do poznawania kultury, zwyczajów i tradycji różnych europejskich państw. To z kolei przekłada się na wzrost wiedzy, a co ważniejsze przyczynia się do wzrostu tolerancji i akceptacji dla odmienności i różnorodności. W trakcie roku szkolnego na lekcjach bibliotecznych dla młodzieży mówimy o europejskich bibliotekach, o kulturze i obyczajowości państw partnerów. Praktykę tą będziemy dalej kontynuować. Upublicznienie i łatwy dostęp do „Inspiratora Nowoczesnego Bibliotekarza” dobrze służą nieograniczonej liczbie osób (nie tylko w Polsce) i podnoszeniu kwalifikacji. Tworzą okazję do refleksji, porównań i oceny własnych osiągnięć. To ogólnodostępne źródło wzajemnej inspiracji na rzecz edukacji dorosłych. Film dokumentujący przebieg działań w ramach projektu jest lub może być motywacją do podjęcia podobnych działań na poziomie współpracy międzynarodowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Uczestnicząc w projekcie poznaliśmy wspaniałych ludzi, dzisiaj są naszymi przyjaciółmi. Byliśmy w miejscach często niedostępnych na co dzień. Daliśmy wiele z siebie i wiele otrzymaliśmy w zamian.” „Poczuliśmy się Europejczykami.”

„To było niezwykłe doświadczenie. Nie tylko pod względem zawodowym, ale także kulturowym. Mimo że różni od siebie, to jednak bardzo podobni.”

„Dzięki projektowi bardzo wiele się nauczyłam. Miałam okazję zobaczyć kolegów z europejskich bibliotek przy pracy, zapytać o interesujące mnie sprawy. Bardzo poprawiłam swój angielski.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Aleksandra Zawalska-Hawel
Data wypełnienia formularza/karty: 
26.01.2016

Yes, you can! – How to support the cultural activities of disadvantaged groups

Tematyka działań: 
Inne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Muzeum Narodowe w Krakowie
al. 3 Maja 1, 30-062 Krakow
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Lidia Kozieł-Siudut, tel. 0048 12 43 35 681, 0048 606 360530, e-mail: lkoziel@mnk.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Muzeum Narodowe w Krakowie utworzone zostało w 1879 roku jako pierwsza narodowa instytucja muzealna Polaków. Obecnie posiada 11 Oddziałów i jest jedną

z największych i najbardziej rozpoznawalnych instytucji kultury w Polsce.

Muzeum posiada bogatą kolekcję europejskiego i światowego dziedzictwa kultury, którą popularyzuje poprzez organizację wystaw stałych, galerii oraz wystaw czasowych w Polsce i za granicą.

Muzeum Narodowe w Krakowie stara się sprostać oczekiwaniom, jakie stawia przed nim współczesny odbiorca. Taki cel przyświeca różnorodnym projektom: edukacyjnym, naukowo-badawczym, digitalizacyjnym, inwestycyjnym, wydawniczym, realizowanym przez Muzeum indywidulanie czy we współpacy partnerskiej. Muzeum posiada bardzo duże doświadczenie w realizacji projektów międzynarodowych w dziedzinie edukacji.

Szeroka oferta edukacyjna proponowana przez Muzeum jest skierowana do oczekiwań i potrzeb różnych grup odbiorców, w tym również osób dorosłych (m.in. seniorów), nauczycieli, studentów, dzieci i rodzin oraz grup narażonych na społeczne wykluczenie (Muzeum realizuje nieszablonowe aktywności dla tych grup, dla których dostępna na rynku oferta jest uboga, np. wykłady tłumaczone na język migowy, warsztaty dla osób niewidzących umożliwiające im fizyczny, namacalny kontakt

z rzeźbami).

Programy edukacyjne w Muzeum projektowane są z myślą o profesjonalistach, jak

i amatorach. Są dopasowane do indywidualnych potrzeb gości i stwarzają możliwość pogłębienia wiedzy na temat sztuki, kultury i związanych z nią dziedzin. W ofercie Muzeum znajdują się m.in. wykłady, warsztaty, spotkania także z muzealnikami, panele dyskusyjne, które opprzygotowywane sa w oparciu o formułę otwarości

i zakladają interakcje z uczestnikami.

Instytucja chętnie dzieli się wiedzą i dobrymi praktykami poprzez organizację różnego rodzaju seminariów i konferencji m.in. upowszechniających rezultaty projektów. Muzeum jest również edukatorem – organizuje i nadzoruje działania stażystów, praktykantów i wolontariuszy, którzy chętnie zgłaszają się do jego oddziałów, aby zapoznać się z wielopłaszczyznową specyfiką funkcjonowania instytucji kultury. Współpraca na polu edukacji odbywa się również z udziałem edukatorów działających w obszarze nieformalnego kształcenia osób dorosłych, kadry instytucji kultury

w Polsce i za granicą, jednostek samorządu terytorialnego i organizacji pozarządowych.

W roku 2015 Muzeum zanotowało ponad 812 tys. odwiedzin osób z kraju i zagranicy, co pokazuje skalę zainteresowania ofertą kulturalną, a co za tym idzie działaniami edukacyjnymi Muzeum.

Tytuł projektu: 
Yes, you can! – How to support the cultural activities of disadvantaged groups
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013
2015
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Polska
Francja
Holandia
Turcja
Słowacja
Malta
Niemcy
Cele projektu: 

Projekt "Yes, You Can! – How to support the cultural activities of disadvantaged groups” miał na celu poprawę umiejętności instytucji i organizacji pozarządowych działających w sektorze kultury, a także mechanizmów ich zarządzania w odniesieniu do pozyskiwania funduszy na realizację projektów przygotowywanych na rzecz aktywizacji lokalnych społeczności.

Celem projektu była międzynarodowa wymiana doświadczeń dotyczących mechanizmów pozyskiwania funduszy a także dobrych praktyk stosowanych w codziennej pracy. Dzięki realizacji projektu partnerzy konsorcjum nabyli i uzupełnili wiedzę dotyczącą dziedziny pozyskiwania funduszy w celu rozpowszechniania jej wśród wszystkich zainteresowanych organizacji działających w sektorze kultury.

Obszary tematyczne: 

Obszary zagadnień w ramach projektu:

  • potrzeby i trudności lokalnych podmiotów kulturalnych w pozyskiwaniu środków na działalność w sektorze kultury i sektorach okołokulturowych (badania ankietowe);
  • współpraca z lokalnymi instytucjami pozarządowymi działającymi w sferze kultury na rzecz grup defaworyzowanych (budowanie sieci);
  • pozyskanie i uzupełnienie wiedzy dotyczącej pozyskiwania funduszy w nowej perspektywie finansowej Unii Europejskiej na lata 2014-20 („Praktyczny przewodnik po funduszach dla kultury 2014-2020”);
  • podkreślenie roli kultury w budowaniu spójności społecznej Europy oraz dla tworzenia więzi i ram współpracy w ramach lokalnych wspólnot (spotkania projektowe i wizyty studyjne);
  • niwelowanie barier językowych w komunikacji, poszukiwaniu i pozyskiwaniu środków (organizacja specjalistycznych kursów językowych oraz warsztatów z dziedziny zarządzania projektami i pozyskiwania funduszy dla NGO).
Grupa docelowa słuchaczy: 

Członkowie organizacji pozarządowych

Projekt skierowany był głównie do organizacji działających głównie w sektorze kultury i na rzecz grup defaworyzowanych. Często były to niewielkie organizacje, czasami rozpoczynające dopiero swoją działalność i poszukujące wiedzy praktycznej o możliwościach uzyskania wsparcia nie tylko finansowego.

Pracownicy instytucji kultury ze wszystkich krajów partnerów projektu

Projekt obejmował instytucje kultury o różnej wielkości i skali oddziaływania, które również stoją przed wyzwaniem nowej perspektywy finansowej by móc poprzez realizację różnych projektów budować kompleksową ofertę kultralną dla potencjalnych grup odbiorców.

Przedstawiciele jednostek samorządów terytorialnych nadzorujących działalność kulturalną i społeczną (np. w Polsce był to Miejski Ośrodek Wspierania Inicjatyw Obywatelskich)

Jednostki te kształtują politykę kulturalną i społeczną w swoich krajach, często wspierając rozwój społeczeństwa obywatelskiego poprzez granty i wsparcie instytucjonalne udzielane instytucją kultury i organizacją pozarządowym.

Pracownicy organizacji partnerskich oraz lidera projektu (Muzeum Narodowego w Krakowie)

Projekt YYC realizowany był przez partnerów z Francji, Niemiec, Holandii, Malty, Polski i Słowacji w konsorcjum, którego skład współtworzyły instytucje zróżnicowane pod względem charakteru, wielkości i rodzaju działalności, co umożliwiło spojrzenie na możliwości pozyskiwania funduszy z różnej perspektywy. Były to zarówno duża publiczna organizacja sektora kultury (Muzeum Narodowe w Krakowie), jednostka administracji publicznej (Bratysława Stare Miasto), parasolowa organizacja działająca na rzecz seniorów (BAGSO - die Bundesarbeitsgemeinschaft der Senioren-Organisationen), niewielkie organizacje pozarządowe z Holandii (Art- Age Foundation) i Malty (VisMedNet Association), jak też prywatna firma - centrum szkoleniowe Cap Ulysse z Francji.

Ciekawą perspektywę dostarczył partner spoza Unii Europejskiej organizacja pozarządowa z Turcji (Isparta Milli Egitim Genclik Spor Kulubu Dernegi), która jako państwo kandydujące do członkostwa w Unii Europejskiej również może być beneficjentem wybranych programów pomocowych.

Jakie były początki projektu: 

Inicjatorką projektu była Lidia Kozieł-Siudut, kierownik Sekcji Pozyskiwania Funduszy Muzeum Narodowego w Krakowie. Jako trener Narodowego Centrum Kultury,

w ramach swych obowiązków od 2007 roku udzielała bezpłatnych konsultacji instytucjom kultury i organizacjom pozarządowym z regionu Małopolski w zakresie przygotowania wniosków aplikacyjnych.

Obserwując entuzjazm i ogromne zaangażowanie członków organizacji pozarządowych czy pracowników domów kultury w pracy na rzecz lokalnych społeczności zauważyła jak trudno tym osobom dotrzeć do wiedzy o możliwości pozyskania funduszy i znalezienia środków na realizację często bardzo ciekawych

i bardzo potrzebnych w danej miejscowości czy gminie projektów, zwłaszcza na rzecz grup defaworyzowanych.

Projekt „Yes, You Can!” powstał w odpowiedzi na zidentyfikowane wówczas zapotrzebowanie społeczne.

Partnerzy do projektu rekrutowani byli w dwojaki sposób. Z jednej strony zaprosiliśmy do współpracy 3 dobrze nam znane instytucje z wcześniej realizowanych międzynarodowych projektów edukacyjnych, które stanowiły trzon pózniejszego konsorcjum projektowego. Ponadto informację o poszukiwaniu partnerów umieściliśmy w newsletterze wydawanym przez European network of cultural centres. Zainteresowanie naszym projektem było bardzo duże, co potwierdziło zapotrzebowanie europejskich organizacji na przedsięwzięcie tego typu.

Partnerstwo projektowe pierwotnie tworzyło 12 instytucji z całej Europy z czego 7 otrzymało dofinansowanie i przystąpiło do realizacji projektu.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerów projektu

  1. Kraków (grudzień 2013); omówienie cele projektu, metody pracy i zakres odpowiedzialności poszczególnych partnerów; przedstawienie doświadczeń partnerów w dziedzinie pozyskiwania funduszy ze szczególnym uwzględnieniem środków na rzecz kultury i osób defaworyzowanych; w spotkaniu brali udział przedstawiciele NGO z Polski.
  2. Holandia (maj 20104); podsumowanie I etapu prac projektowych (badania ankietowe w zakresie potrzeb i możliwości wsparcia dla oraganizacji pozarządowych i instytucji kultury), przedstawienie rezultatów przeprowadzonej we wszystkich krajach partnerów analizy funduszy lokalnych; warsztaty ze strategii współpracy ze sponsorami;
  3. Turcja (wrzesień 2014); przedstawienie wyników przeprowadzonej przez partnerów konsorcjum analizy rynku międzynarodowych fundacji oraz instytucji prywatnych oferujących fundusze na wsparcie działalności na rzecz kultury;
  4. Francja (listopad 2014); omówienie wyników analizy funduszy strukturalnych UE przeprowadzonej we wszystkich krajach projektu; opracowanie struktury i zawartości merytorycznej "Praktycznego przewodnika po funduszach dla kultury"; udział w warsztatach dla lokalnych NGO;
  5. Słowacja (marzec 2015); analiza programów grantowych UE, prace nad roboczą wersją przewodnika funduszach dla kultury; prezentacja roboczej wersji „Małego Słownika Fundraisera” i weryfikacja zawartych w nim pojęć;
  6. Polska (maj 2015); udział w IX Międzynarodowej Konferencji Fundraisingu w Warszawie; warsztaty, wymiana doświadczeń i informacji o pierwszych wynikach projektu  Y.Y.C z ekspertami oraz innymi uczestnikami konferencji;
  7. Malta (czerwiec 2015); prace nad ostateczną wersją „Przewodnika”; podsumowanie i ewaluacja działań projektowych;
  8. Niemcy (lipiec 2015); spotkanie poświęcone kwestiom związanym z publikacją "Przewodnika"; upowszechnianie rezultatów projektu podczas XI Niemieckiej Konferencji Seniorów we Frankfurcie; potkania z lokalnymi instytucjami kultury;
  9. Polska (lipiec 2015); organizacja konferencji podsumowującej realizację projektu, do udziału w której zaproszono instytucje kultury i organizacje pozarządowe z całego kraju. Podczas konferencji przedstawiono rezultaty projektu.

Podczas spotkań projektowych odbyły się wizyty studyjne, które służyły jako studia przypadku (case studies) do pogłębionej analizy potrzeb grup docelowych w kontekście celów projektu. We wszystkich spotkaniach brali również udział słuchacze dzieląc się najlepszymi praktykami w poszukiwaniu źródeł finansowania działalności swojej organizacji.

Działania krajowe

  • nawiązanie współpracy z organizacjami pozarządowymi w Małopolsce działającymi na polu kultury oraz Małopolskim Ośrodkiem Wspierania Inicjatyw Społecznych;
  • współpraca przy tworzeniu strony internetowej projektu oraz jego logotypu;
  • przygotowanie kwestionariusza badającego potrzeby lokalnych organizacji pozarządowych w Małopolsce w zakresie fundraisingu oraz zakres wiedzy i potrzeb NGO's w zakresie pozyskiwania funduszy na projekty kulturalne, analiza i opracowanie wniosków;
  • pogłębiona analiza funduszy UE dla kultury i grup defaworyzowanych w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem woj. Małopolskiego;
  • analiza lokalnych/regionalnych/rządowych, bilateralnych funduszy, miedzynarodowych grantów oraz środków UE, dostępnych na rynku dla organizacji kulturalnych w Polsce w perspektywie  2014-2020;
  • prace nad przygotowaniem słowniczka specjalistycznych zwrotów i wyrażeń związanych z pozyskiwaniem funduszy i zarządzaniem projektami;
  • przygotowanie spotkania informacyjnego dla grup docelowych projektu w ramach obchodów 10-lecia wstąpienia Polski do UE;
  • średniookresowa ocena projektu (w tym ewaluacja projektu, analiza i weryfikacja planu pracy) i przygotowanie raportu cząstkowego dla Agencji Narodowej;
  • organizacja i przeprowadzenie specjalistycznych warsztatów w języku angielskim o tematyce: "Language of Meetings", "Presentations Skills", "English for Negotiations", w których brali udział słuchacze z organizacji pozarządowych, Urzędu Miasta Krakowa oraz pracownicy Muzeum;
  • organizacja i przeprowadzenie specjalistycznych kursów j. angielskiego ze szczególnym uwzględnieniem słownictwa związanego z aplikowaniem, zarządzaniem i rozliczaniem projektów finansowanych z funduszy UE z udziałem grup słuchaczy opisanych powyżej;
  • opracowywanie "Praktycznego przewodnika po funduszach dla kultury 2014-2020", zebranie materiałów od partnerów (koordynator odpowiadał za kompleksowe opracowanie ostatecznej wersji dokumentu, jego formę graficzną i przygotowanie do publikacji w Internecie);
  • produkcja gadżetu (pen drive) z nagranym „Przewodnikiem” jako materiałem upowszechniającym rezultaty projektu;
  • organizacja i przeprowadzenie konferencji podsumowującej i upowszechniającej rezultaty projektu  Y.Y.C;  wzięło w niej udział 39 osób m.in. przedstawicieli NGO’s, instytucji publicznych.

Działania upowszechniające

Działania upowszechniające Projektu “Yes, You Can!” prowadzono zarówno w obrębie własnej organizacji i instytucji partnerskich oraz innych instytucji w tym administracji samorządowej (UM Krakowa, Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego) a także w mediach i w czasie krajowych i międzynarodowych spotkań i konferencji.

Działania upowszechniające prowadzone były poprzez:

  • Stronę internetową projektu (www.yesyoucanproject.com) oraz strony www partnerów projektu, w tym Muzeum Narodowego w Krakowie z wydzieloną sekcją informacyjną na temat działań projektowych i osiągniętych rezultatów, która była aktualizowana wraz z postępami prac projektowych.
  • Ankietę, stworzoną w celu określenia potrzeb organizacji działających w sferze kultury, skierowaną do kilkudziesięciu organizacji pozarządowych z Krakowa i Małopolski. Ankieta  stanowiła źródło informacji o projekcie dla potencjalnych odbiorców i słuchaczy oraz metodę promocji planowanych rezultatów projektu.
  • Lokalną sieć współpracy utworzoną w Projekcie poprzez nawiązanie kontaktów z lokalnymi organizacjami pozarządowymi oraz kulturalnymi. Rozpoczęliśmy współpracę z Miejskim Ośrodkiem Wspierania Inicjatyw Społecznych Urzędu Miasta Krakowa oraz pracownikami departamentów Urzędu Marszałkowskiego, zajmującymi się współpracą z organizacjami pozarządowymi działającymi na polu kultury. Dzięki tej współpracy informacja o działaniach projektowych została upowszechniona wśród NGO w Krakowie i Regionie Małopolski.
  • Działania informujące o projekcie wysyłane wraz z zaproszeniem do organizacji pozarządowych na specjalistyczne warsztaty i kursy z języka angielskiego.
  • Media społecznościowe, umieszczenie aktualności, informacji o wydarzeniach oraz materiałów promocyjnych na profilu facebook projektu Y.Y.C https://www.facebook.com/pages/Yesyoucanproject/704251292966454?fref=ts oraz na profilu Fundusze dla Kultury https://www.facebook.com/groups/653999561307281/?fref=ts, dedykowanemu trenerom regionalnym i konsultantom ds. strategii rozwoju Narodowego Centrum Kultury poświęconym wymianie wiedzy i doświadczeń z zakresu funduszy na kulturę.
  • W ramach obchodów 10-lecia wstąpienia Polski do UE zostało przygotowane spotkanie informacyjne dla grup docelowych projektu (http://mnk.pl/aktualnosci/mnk-10-lat-w-unii-europejskiej) -10.05.2014 r.
  • 25.05.2015 roku wstępne rezultaty pracy projektowej zostały przedstawione na konferencji zorganizowanej przez Towarzystwo Przyjaciół Muzeum Narodowego w Krakowie, skupiającej seniorów i coraz bardziej aktywizującego swoją działalność w oparciu o pozyskane fundusze zewnętrzne.
  • W dniach 12- 14.05.2015 roku przedstawiciele Muzeum Narodowego w Krakowie oraz organizacji Art–Age z Holandii promowali projekt „Yes, You Can!” w czasie uczestnictwa w międzynarodowej Konferencji w Warszawie przez Polskie Stowarzyszenie Fundraisingu (9th International Fundraising Conference in Warsaw).
  • Zorganizowanie w dniu 22.07.2015 roku konferencji podsumowującej projekt Y.Y.C, w której wzięło udział 39 osób w tym 20 przedstawicieli organizacji pozarządowych, 12 pracowników MNK oraz 7 osób reprezentujących inne instytucje (Urząd Miasta Krakowa, Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, Uniwersytet Jagielloński, Cap Ulysse).
  • Publikacja rezultatów projektu w postaci „Praktycznego przewodnika po funduszach dla kultury 2014-2020”, podręcznik w formacie PDF udostępniony na stronie projektu.
  • Informacja o możliwości skorzystania z powyższego opracowania została przekazana do Punktów Informacyjnych Funduszy Europejskich na terenie całej Polski.

Działania ewaluacyjne

Ewaluacja projektu miała charakter on-going i ex-post. Była realizowana w czasie wszystkich międzynarodowych spotkań projektowych, podczas których każdy

z partnerów projektowych przedstawiał sprawozdanie podsumowujące wykonanie działań projektowych przewidzianych do realizacji w danym terminie zgodnie

z harmonogramem projektu. Za ewaluację projektu odpowiedzialny był koordynator –MNK.

Ewaluacja miała charakter rzeczowy i jakościowy. Każde spotkanie projektowe było ewaluowane za pomocą ankiety a wnioski były przekazywane wszystkim partnerom. Na ostatnim spotkaniu projektowym z udziałem wszystkich partnerów projektu (czerwiec 2015) przeprowadziliśmy wspólne podsumowanie i ewaluację wszystkich działań projektowych.

Ponadto ocenie został poddany główny produkt projektu „Praktyczny przewodnik po funduszach dla kultury 2014-2020”. Wersja robocza dokumentu została przekazana wraz z ankietą ewaluacyjną ekspertom działającym na rynku pozyskiwania funduszy

w krajach projektu. Wnioski i sugestie zostały uwzględnione przy tworzeniu ostatecznej wersji przewodnika.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
69
W wyjazdach zagranicznych: 
2
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Strona projektu: http://www.yesyoucanproject.com.
  2. Fanpage projektu na facebooku: https://www.facebook.com/yesyoucannetwork/?fref=ts.
  3. “The practical guide on funding for culture 2014-2020”.
  4. Ankieta badająca potrzeby lokalnych instytucji kultury i organizacji pozarządowych, wraz z wynikami analizy.
  5. Pogłębiona analiza funduszy UE dla kultury i grup defaworyzowanych w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem woj. Małopolskiego.
  6. „Mały Słowniczek Fundraisera”.
  7. Materiały z warsztatów i kursów języka angielskiego wraz z wytycznymi instytucji szkoleniowej.
  8. Ulotka.
  9. Gadżet projektu (pen drive).
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
  1. strona projektu: http://www.yesyoucanproject.com.
  2. Fanpage projektu na facebooku: https://www.facebook.com/yesyoucannetwork/?fref=ts.
  3. “The practical guide on funding for culture 2014-2020”, podręcznik w formacie PDF udostępniony na stronie projektu i bazie EST.
  4. Pogłębiona analiza funduszy UE dla kultury i grup defaworyzowanych w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem woj. Małopolskiego.
  5. „Mały Słowniczek Fundraisera”.
  6. Materiały z warsztatów i kursów języka angielskiego.
  7. Ulotka.
  8. Gadżet projektu (pen drive).
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Muzeum Narodowe w Krakowie znajduje się obecnie w fazie przeobrażeń organizacyjnych. W związku ze zmianami w strukturze zarządzania planowane dotychczas ścieżki rozwoju instytucji są weryfikowane. Strategia Rozwoju Muzeum na lata 2014-2020 jest aktualizowana i uzupełniana o nowe wytyczne i założenia. W związku z tym wszelkie doświadczenia zdobyte przez pracowników w czasie realizacji projektu Y.Y.C są uwzględniane przy opracowaniu kierunków rozwoju

i strategii Muzeum na dalsze lata.

Udział pracowników Muzeum w kursach i warsztatach językowych podniósł ich kompetencje językowe i w dziedzinie współpracy międzynarodowej i wpisał się w strategię podejmowanych przez naszą instytucję działań, polegających na podnoszeniu kwalifikacji pracowników i wspieraniu ich wszelkich aktywności na rzecz "uczenia się przez całe życie".

Realizacja niniejszego projektu otworzyła Muzeum na współpracę z organizacjami pozarządowymi jako istotnym, kreatywnym partnerem posiadającym wiedzę i doświadczenie w realizacji projektów z dziedziny kultury ze szczególnym uwzględnieniem grup defaworyzowanych..

Szczególne znaczenie ma współpraca nawiązana z Miejskim Ośrodkiem Wspierania Inicjatyw Społecznych Urzędu Miasta Krakowa, która otworzyła obie instytucje na nowe formy pracy.

Nawiązane kontakty owocują współpracą w postaci organizacji wspólnych projektów np. razem z Towarzystwem Przyjaciół Muzeum złożyliśmy wniosek na organizację koncertów Muzeum Karola Szymanowskiego.

Projekt był interesującą możliwością współpracy z organizacjami pozarządowymi działającymi aktywnie w obszarze kultury, z którymi Muzeum do tej pory nie miało okazji współpracować w takim zakresie i w takiej liczbie.

Dzięki wizytom studyjnym w organizacjach kultury i pozarządowych w czasie międzynarodowych spotkań projektowych we Francji, Niemczech, Turcji, Holandii, Słowacji i na Malcie pracownicy Muzeum zyskali szeroką wiedzę o realizacji projektów na rzecz grup defaworyzowanych w krajach partnerów wraz z wiedzą o sposobie ich finansowania. Niezwykle cenna była dla nas wizyta studyjna w dziale rozwoju Rijskmuseum. Obecnie pracujemy nad wdrożeniem w Muzeum Narodowym w Krakowie metod fundraisingu stosowanych w jednym z najważniejszych muzeów na świecie.

Udział w niemieckiej konferencji seniorów we Frankfurcie nad Menem zwrócił naszą uwagę jak ogromną i rosnącą wciąż grupą są europejscy seniorzy i jak wiele jest jeszcze do zrobienia w kontekście przygotowania społeczeństwa europejskiego, w tym instytucji kultury, na rosnące i różnorodne potrzeby tej grupy docelowej. Właśnie to ogromne wyzwanie podjęło Muzeum przygotowując projekt stażowy pn. „Strategie dla przyszłości”, który umożliwi pracownikom kadry edukacji dorosłych Muzeum podniesienie kompetencji i wdrożenie zaobserwowanych metod (m.in. oferta edukacyjna dla osób dotkniętych demencją i chorobą Alzhaimera) w naszym muzeum.

Dzięki realizacji projektu „Yes, You Can!” Muzeum Narodowe w Krakowie zaczęło kreować swój wizerunek jako centrum kompetencji w dziedzinie pozyskiwania funduszy na rzecz kultury i środowisk defaworyzowanych.

Wszystkie działania projektowe budują doświadczenie i mają przełożenie na kolejne inicjatywy. W chwili obecnej zespół pracowników Muzeum przygotowuje 3 projekty we współpracy międzynarodowej wykorzystując pozyskane kontakty oraz wiedzę o funduszach i nabyte kompetencje językowe.

W ramach stworzonej w projekcie sieci wciąż jesteśmy w kontakcie z większością partnerów konsorcjum projektowego i nadal dzielimy się wiedzą o nowych inicjatywach z dziedziny fundraisingu.

Wymiana doświadczeń i skorzystanie z wiedzy partnerów projektu stanowią inspirację do działań muzealnych prowadzonych w kierunkach innych niż przyjęte do tej pory. Projekt otworzył Muzeum Narodowe w Krakowie na nowe formy współpracy.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Działania projektowe wpłynęły na lokalne organizacje poprzez wzmocnienie ich świadomość i dostęp do  narzędzi wykorzystywanych w procesie poszukiwania

i pozyskiwania funduszy.

Organizacje pozarządowe niechętne biurokracji z dużą rezerwą podchodziły do naszych planów związanych z opracowaniem "Praktycznego przewodnika po funduszach..." wyrażając swoje obawy z przygotowania kolejnego opracowania o charakterze teoretyczno-encyklopedycznym. Jednakże w trakcie współpracy w ramach projektu początkowy dystans zastąpiło bardzo otwarte podejście i chęć uczestniczenia w różnych działaniach projektowych, co zaowocowało propozycjami przyszłej współpracy projektowej.

Dzięki działaniom upowszechniającym rezultaty projektu (m.in. konferencji) pobudziliśmy wśród innych instytucji świadomość, że możliwości pozyskiwania funduszy są dostępne dla wszystkich, nie tylko „wielkich graczy”.

Słuchacze mieli możliwość obserwacji mechanizmów tworzenia sieci współpracy oraz uczestniczenia w spotkaniach projektowych w międzynarodowym środowisku. Udział w wizytach studyjnych umożliwił obserwację metod pracy stosowanych przez różnorodne organizacje i instytucje  w krajach partnerskich projektu.

Pozyskanie doświadczenia w tym zakresie  umożliwiło słuchaczom przeniesienie dobrych praktyk na grunt swoich macierzystych instytucji.

Projekt ułatwił słuchaczom nawigację po rynku funduszy czyniąc go bardziej przystępnym. Ponadto "Przewodnik" dostarcza również informacji jak kształtują się

w różnych krajach konsorcjum projektowego możliwości finansowania projektów kulturalnych i pozyskania partnerów do współpracy uwzględniając uwarunkowania gospodarcze, społeczne i kulturowe.

Niektóre organizacje nabrały większej odwagi do realizacji projektów i złożyli wnioski na ich dofinansowanie (np. Fundacja Instytut Rozwoju Człowieka czy wspomniane wyżej Towarzystwo Przyjaciół Muzeum Narodowego w Krakowie).

Miejski Ośrodek Wspierania Inicjatyw Społecznych ma doświadczenie w pracy z organizacjami pozarządowymi – dla tej instytucji „podpatrzone” w ramach wizyt studyjnych pomysły i inicjatywy wskazały nowe kierunki współpracy z organizacjami pozarządowymi w regionie tak, by działania urzędu wspierające budowę społeczeństwa obywatelskiego bardziej odpowiadały potrzebom grup docelowych.

Słuchacze polscy biorący udział w spotkaniu projektowym, spotkaniach informacyjnych czy konferencjach zostali wyposażeni w kompleksową wiedzę na temat możliwych źródeł finansowania projektów z dziedziny kultury ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb grup de faworyzowanych , a uczestnictwo w warsztatach "Language of Meetings", "Presentations Skills", "English for Negotiations" oraz kursie językowym nie tylko podniosło ich kompetencje językowe ale również przyczyniło się do poprawy metod pracy i zarządzania ich organizacjami.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Projekt „Yes, You Can!” zrealizował swój główny cel jakim było ułatwienie przygotowania europejskich instytucji kultury oraz organizacji pozarządowych  realizujących projekty z dziedziny kultury do pozyskiwania funduszy w nowej perspektywie finansowej Unii Europejskiej.

Głównym rezultatem projektu jest „Praktyczny przewodnik po funduszach dla kultury 2014-2020” dostępny na stronie www.yesyoucanproject.com, który jest wykorzystywany nie tylko przez partnerów projektu ale przede wszystkim przez organizacje pozarządowe we wszystkich krajach projektu.

Przewodnik stanowi kompendium wiedzy po funduszach krajowych, unijnych

i międzynarodowych finansujących projekty sektora kultury i przemysłów okołokulturowych w krajach konsorcjum projektowego (Polsce, Słowacji, Niemczech, Turcji, Francji, Holandii i Malcie) w okresie 2014-2020. Dokument zawiera konkretną wiedzę, potrzebną do poszukiwania i pozyskiwania funduszy na „kulturalne” propozycje projektowe wraz z wieloma wskazówkami praktycznymi.

Informacja o możliwości skorzystania z podręcznika dostępnego on-line wszystkim osobom zainteresowanym została przekazana do Punktów Informacyjnych Funduszy Europejskich na terenie całej Polski, które polecają to opracowanie potencjalnym wnioskodawcom jako jedno ze źródeł informacyjnych na temat funduszy nowej perspektywy finansowej.

Rezultaty przeprowadzonej wśród organizacji działających w sferze kultury ankiety, dostarczyły informacji stanowiącej podwaliny do realizacji kolejnych przedsięwzięć, ponieważ wykazały, że organizacje pozarządowe wciąż potwierdzają istnienie barier w sięganiu po środki zewnętrzne.

Wiedza zdobyta w trakcie warsztatów i kursu języka angielskiego z tematyki pozyskiwania funduszy jest wykorzystywana przez przedstawicieli lokalnych NGO

w bieżącej pracy.

Zorganizowana w siedzibie MNK konferencja podsumowująca rezultaty projektu wyposażyła uczestników w wiedzę na temat potencjalnych źródeł finansowania w tym również projektów międzynarodowych oraz możliwości pozyskiwania partnerów do współpracy. Uczestnicy wykazali ogromne zainteresowanie „Małym Słownikiem Fundraisera” - narzędziem ułatwiającym pracę z dokumentami Komisji Europejskiej.

Doświadczenie uzyskane w trakcie rozmaitych spotkań, konferencji, wizyt studyjnych i innych eventów międzynarodowych jest i będzie wykorzystywane w kolejnych inicjatywach, pomysłach na  pozyskiwanie środków, tworzenie sieci współpracy i realizację projektów.

Projekt wzmocnił ducha inicjatywy i przedsiębiorczości wśród zaangażowanych przedstawicieli organizacji pozarządowych i pracowników Muzeum Narodowego w Krakowie. Wierzymy, że wskazując drogę do pozyskiwania funduszy (poprzez dostarczanie informacji i metod oraz podejścia do funduszy krajowych, międzynarodowych i europejskich) zmniejszyliśmy bariery w podejmowaniu inicjatyw oraz obawy w rozpoczynaniu nowych działalności w tym np. w podejmowaniu współpracy projektowej na poziomie międzynarodowym.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Uczestnicy konferencji podsumowującej projekt wykazali duże zainteresowanie przedstawioną tematyką; usłyszeliśmy wiele pochlebnych opinii i podziękowań dotyczących „małego słownika fundraisera”, jako narzędzia ułatwiającego zrozumienie pojęć oraz pracy osobom poszukującym możliwości dofinansowania i piszącym projekt.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Projekt Muzeum Narodowego w Krakowie cechowało innowatorskie podejście. W Polsce pozyskiwanie funduszy często traktowane jest jako poboczny i może trochę wstydliwy proces niezbędny, niestety, do realizacji celów wyższych.

Tymczasem w wielu krajach Europy Zachodniej fundraising jest ważnym elementem budowania społeczeństwa obywatelskiego, a udział w zbiórce funduszy na godny cel jest elementem budowania więzi społecznych. Również w Polsce są˛ piękne przykłady takich inicjatyw  jak np. „Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy“, która stała się narodowym świętem solidarności z potrzebującymi.

Takiego nowoczesnego, innowacyjnego podejścia pragnęliśmy uczyć przedstawicieli instytucji kultury i organizacji pozarządowych realizując projekt „Yes, You Can!“.

Pragnęliśmy pobudzić przedsiębiorczość i wskazać jak poprawić metody zarządzania szczególnie małych organizacji pozarządowych, aby pracując na  rzecz lokalnych wspólnot mogły one oprzeć się o filantropię społeczną i społeczną odpowiedzialność biznesu, co docelowo przyczyni się do budowania postaw obywatelskich

i prospołecznych a docelowo wzmocni działania trzeciego sektora w naszym kraju.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Kubaty-Kasprzyk
Data wypełnienia formularza/karty: 
02.02.2016

Experiences of Adult Education in Europe for blind or visually impaired people

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowych
ul. Smolna 16/7, 00-375 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Katarzyna Lipka-Szostak, 607 374 868, Kasia@stowarzyszeniestop.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowych - STOP jest ogólnopolską, niezależną organizacją pozarządową zrzeszającą indywidualne osoby - trenerów i trenerki, którzy prowadzą metodami aktywnymi szkolenia dla przedstawicieli, pracowników, liderów i wolontariuszy organizacji pozarządowych.

Wierzymy, że kompetentni trenerzy i profesjonalne szkolenia wpływają na podniesienie jakości pracy, rozwój organizacji i są ważnym narzędziem zmiany społecznej.

Co robimy?

  • Szkolimy trenerów - przygotowujemy osoby związane z organizacjami pozarządowymi do pracy w charakterze szkoleniowców.
  • Nadajemy certyfikaty jakości szkoleń STOP. Więcej o procedurze certyfikacyjnej.
  • Integrujemy środowisko trenerskie - stworzyliśmy i wdrożyliśmy system kompetencji trenera.
  • Organizujemy i prowadzimy szkolenia (merytoryczne i metodologiczne dla trenerów członków STOP).
  • Prowadzimy bazę trenerów i trenerek - członków i członkiń STOP. Baza Trenerów
  • Prowadzimy bibliotekę zawierającą przydatną w pracy trenerów literaturę i materiały szkoleniowe.

Prowadzimy działalność wydawniczą dotyczącą szkoleń. Zapraszamy do działu: Publikacje.

Tytuł projektu: 
Experiences of Adult Education in Europe for blind or visually impaired people
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-IT2-GRU06-52013 5
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Czechy
Łotwa
Polska
Hiszpania
Cele projektu: 

Cele projektu:

  • porównanie różnych sposobów organizacji działań edukacyjnych i szkoleń dla osób niewidzących i słabowidzących w Europie, ze szczególnym uwzględnieniem edukacji pozaformalnej i nieformalnej;
  • porównanie różnych sposobów i metodologii, których celem jest poprawa doświadczeń edukacyjnych osób niewidzących i słabowidzących w kontekście edukacji nieformalnej i pozaformalnej;
  • porównanie i wzmocnienie podejść i metod wzmacniających profesjonalne umiejętności osób niewidzących i słabowidzących, w tym aktywizacji obywatelskiej.

Od początku trwania projektu skoncentrowano się na czterech kwestiach nawiązujących do tematyki projektu:

  • proces nieformalnej i pozaformalnej edukacji osób niewidzących i słabowidzących;
  • społeczna i zawodowa aktywizacja osób niewidzących i słabowidzących;
  • rola aktywnego obywatelstwa w procesie edukacji osób niewidzących i słabowidzących;
  • narzędzia technologii komunikacyjno-informacyjnych (ICT) dla osób niewidzących i słabowidzących

W nawiązaniu do tych obszarów tematycznych, realizowane były następujące działania:

  • 6 międzynarodowych spotkań (1 spotkanie rozpoczynające, tzw. kick off meeting, 4 spotkania tematyczne, 1 spotkanie podsumowujące), podczas tych spotkań wymieniane były dobre praktyki i doświadczenia w zakresie wymienionych obszarów tematycznych;
  • działania lokalne: warsztaty, seminaria, zbiory doświadczeń, działania upowszechniające;

zarządzanie projektem: spotkania zespołu, tworzenie produktów projektu i narzędzi, raportowanie oraz inne działania związane z zarządzaniem w zespole międzynarodowym.

Obszary tematyczne: 
  1. Edukacja osób słabowidzących i niewidzących.
  2. Społeczna i zawodowa integracja osób niewidzących i słabowidzących.
  3. Wykorzystania technologii informacyjnych i komunikacyjnych w procesie pogłębiania umiejętności i wiedzy.
  4. Rola aktywnej postawy obywatelskiej w procesie uczenia się osób niewidzących i słabowidzących.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Oficjalny Partner projektu ze strony polskiej, Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowej, na początku realizacji projektu powołał Partnerstwo organizacji polskich działających w obszarze wspierania osób słabowidzących i niewidzących. W skład partnerstwa weszło Polski Związek Niewidomych, Fundacja Trakt, Fundacja Kultury bez Barier, Fundacja Aktywizacja, a także przedsiębiorstwo PIRS Creative LAB, słabowidząca trenerka/psycholożka, Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej, trenerki/członkinie STOP, współpracująca z różnymi organizacjami. Słuchaczami biorącymi udział w wyjazdach były osoby delegowane przez nieoficjalnych partnerów projektu. W wyjazdach wzięło udział 16 różnych słuchaczy, w tym 6 osób niewiedzących i słabowidzących.

Jakie były początki projektu: 

Projekt Grundtvig był pierwszym międzynarodowym projektem STOP. Pomysłodawcą projektu była włoska organizacja ANPVI ONLUS (późniejszy  lider projektu), która odszukała nas w bazie przez którą wówczas można było szukać partnera. Odbyła się szybka narada w naszym zespole. Założenia projektu wpisywały się w nasze cele statutowe, a projekt dawał możliwość podjęcia tematu edukacji osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych – osób z dysfunkcjami wzroku. Zdecydowaliśmy że warto skorzystać z tej szansy i zacząć przygotowywać naszych trenerów i trenerki, naszych członków i członkinie na odpowiadanie na potrzeby uczestników szkoleń o specjalnych potrzebach, np. z niepełnosprawnością wzroku.

STOP nie był znawcą tematu wspierania osób z dysfunkcją wzorku. Dlatego w ciągu kilku pierwszych miesięcy realizacji projektu zainicjowaliśmy partnerstwo polskie, do których zaprosiliśmy organizacje i specjalistów, specjalistki, które wsparły nas merytorycznie w tym projekcie.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu odbyło się: 6 spotkań międzynarodowych, ok 6 spotkań partnerstwa polskiego, 3 warsztaty w Polsce w ramach wydarzeń lokalnych.

Spotkania międzynarodowe realizowane były w następującej kolejności:

  1. 28-30.11.2013 Rzym, Włochy – Kick off

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięło udział z Polski 3 pracowników STOP (osoby koordynujące działania oraz osoby z zarządu organizacji).

    • omówienie celów projektu,
    • uzgodnienie narzędzi zarządzania i procedur,
    • ustalenie zasad komunikacji między partnerami,
    • ustalenie zasad upowszechniania projektu,
    • uzgodnienie harmonogramu projektu,
    • ustalenie rezultatów projektu,
    • wizyta w Regionalnym Centrum Dla Osób Niewidzących w Rzymie,
    • wizyta w Muzeum Kapitolińskim, gdzie istnieje specjalna ścieżka zwiedzania dla osób niewidzących i słabowidzących.
  2. 10-12.04.2014 Polska, Warszawaedukacja osób słabowidzących i niewidzących. Spotkanie międzynarodowe realizowane przez STOP we współpracy z polskimi partnerami projektu: organizacje na co dzień zajmujące się różnymi aspektami pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi. Tematem przewodnim spotkania były doświadczenia edukacji dorosłych osób niewidzących i słąbowidzących.

    W programie spotkania znalazły się:

    W spotkaniu łącznie wzięło udział ponad 40 osób ze wszystkich krajów.

    • Integracja osób uczestniczących (międzynarodowa grupa z Łotwy, Hiszpanii, Włoch, Czech i Polski);
    • Wizyta w Polskim Związku Niewidomych;
    • Praca w podgrupach międzynarodowych dotycząca potrzeb edukacyjnych grupy docelowej (każdą grupę tworzyły osoby różnych specjalizacji: koordynatorzy projektów, asystenci/pracownicy socjalni oraz trenerzy/edukatorzy/nauczyciele
    • Warsztaty dotyczące różnych aspektów pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi: użycie nowych technologii, logistyka i materiały szkoleniowe oraz audiodeskrypcja jako narzędzie pracy trenera/nauczyciela;
    • Wizyta w Narodowej Galerii Sztuki "Zachęta", tam zwiedzanie wystawy z przewodnikiem przygotowanym do pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi oraz wykład nt przygotowania galerii do pracy z osobami ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, połączona z prezentacją materiałów dydaktycznych.
  3. 19-21.06.2014 Łotwa, Ryga, Liepaja - Społeczna i zawodowa integracja osób niewidzących i słabowidzących.

    Cele spotkania:

    Z Polski wzięło udział 7 osób, w tym 4 słuchaczy (2 osoby z dysfunkcją wzroku). Słuchaczami były osoby reprezentujące organizacje pozarządowe działające na polu pomocy osobom niewidzącym i słąbowidzącym, w tym trenerzy/edukatorzy.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Omówienie kontekstów aktywizacji zawodowej osób niewidzących i słabowidzących (najczęściej spotykane zawody i sposoby ich zdobywania przez osoby niewidzące i słabowidzące, sytuacja na rynku pracy osób niewidzących i słabowidzących, wsparcie publiczne w tym zakresie),
    • Omówienie kontekstów aktywizacji społecznej oraz sytuacji socjalnej osób niewidzących i słabowidzących w każdym kraju partnerstwa (wsparcie szkoleniowe osób niewidzących i słabowidzących, życie kulturalne i sportowe, zaangażowanie organizacji pozarządowych w ten obszar),
    • Omówienie dostępności architektonicznej i nie tylko - kto za nią odpowiada i w jakiej strukturze na poziomie lokalnym oraz ogólnokrajowym, źródła finansowania,
    • Prezentacja wyjątkowych działań (dobrych praktyk) podejmowanych przez organizacje pozarządowe w tym obszarze,
    • Wizyta w nadmorskiej miejscowości Liepaja, uznanej za najlepiej dostosowaną do potrzeb osób z niepełnosprawnością miejscowość:
    • wizyta w Liepajskim Towarzystwie Osób Niewidomych,
    • zapoznanie się z pracą Towarzystwa: rehabilitacją zawodową osób niewidzących, rehabilitacja życiowa
    • zwiedzanie miasteczka z niewidomym przewodnikiem, w tym plaży wyposażonej w infrastrukturę umożliwiającą bezpieczną kąpiel w Bałtyku osobom poruszającym się na wózkach (specjalny wodny wózek) oraz niewidzącym (sygnalizacja dźwiękowa w bojach ulokowanych w morzu)
    • warsztaty w podziale na grupy poświęcone zawodowej (1 grupa) i socjalnej (2 grupa) rehabilitacji osób niewidzących i słabowidzących,
    • doświadczenie sytuacji osób niewidzących i słabowidzących podczas wizyty w restauracji prowadzonej przez osoby niewidzące oraz niewidzących kelnerów (posiłek w ciemności), jako przykład przedsiębiorczości osób niewidzących i niestereotypowego podejścia do tej grupy na rynku pracy,
  4. 04-06.12.2014 Czechy, Ostrava - Wykorzystania technologii informacyjnych i komunikacyjnych w procesie pogłębiania umiejętności i wiedzy.

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięło udział 7 osób, w tym 2 osoby z biura STOP oraz 7 przedstawicieli/ek NGO.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Omówienie kontekstów używania nowych technologii przez osoby niewidzące i słabowidzące w każdym kraju partnerskim,
    • Przedstawienie i poznanie zakresu działań czeskiej organizacji TyfloCentrum, która dostarcza usługi osobom niewidzącym i słabowidzącym, włączając w to kursy ICT (technologie komunikacyjno-informatyczne),
    • Poznanie narzędzi kompensacyjnych w obszarze czytania dla osób niewidzących
    • Poznanie systemu nawigacyjnego stworzonego dla osób niewidzących i słabowidzących (http://usability.felk.cvut.cz/naviterier/index.php?lgch=en),
    • Warsztaty korzystania z narzędzi oraz urządzeń informatycznych: np. Linijka Brail'owska, drukarka Brail'owska, omówienie działania biblioteki cyfrowej dla osób niewidzących i słabowidzących,
    • Prezentacja przykładów dobrych praktyk w zakresie udostępniania nowych technologii (oraz urządzeń typu: czytniki) osobom niewidzącym i słabowidzącym we wszystkich krajach partnerstwa projektu,
    • Omówienie źródeł dofinansowania do zakupu nowych technologii dla osób niewidzących i słabowidzących,
    • Wizyta w muzeum technologicznym Vítkovice
    • Omówienie dalszych kroków w projekcie w zakresie zarządzania.
  5. 19-21.03.2015 Hiszpania, Madryt - Rola aktywnej postawy obywatelskiej w procesie uczenia się osób niewidzących i słabowidzących.

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięło udział 7 osób, w tym 5 słuchaczy (3 osoby z dysfunkcją wzroku), tak jak w ww. mobilnościach były to przedstawicielki NGO działających w obszarze pomocy/edukacji osobom niewidzącym i słabowidzącym.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Wizyta w oddziale organizacji ONCE (największa hiszpańska organizacja zajmująca się pracą z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi i nie tylko, która zapewnia kompleksowe wsparcie dla nauczycieli i trenerów pracujących z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi oraz z niepełnosprawnościami sprzężonymi),
    • Prezentacja na temat edukacji, zatrudnienia i kultury organizacyjnej w ONCE: http://educacion.once.es/,
    • Prezentacja loterii ONCE zapewniającej finansowanie działań organizacji: http://www.juegosonce.es/,
    • Prezentacja działań Wyższej Szkoły Fizjoterapeutycznej szkolącej od 50 lat na poziomie kształcenia wyższego osoby niewidzące w zawodzie fizjoterapeutów (oraz odwiedziny w sklepie prowadzonym przez ONCE: prezentacja nowości technicznych możliwych do kupienia przez osoby niewidzące i słabowidzące, rozmowa ze specjalistą zajmującym się tworzeniem oraz dostosowaniem pomocy dla osób niewidzących i słabowidzących): http://euf.once.es/,
    • Spacer po organizacji obrazujący kompleksowość działań skierowanych nie tylko do osób niewidzących ale również ich rodzin oraz osób ze sprzężoną niepełnosprawnością (np. głuchoniewidomych), prezentacja materiałów edukacyjnych i technologii informatycznych w pracy z tymi grupami,
    • Wizyta na wystawie "Touching the Prado" (Dotykając PRADO) - wystawa dotykowa obrazów prezentowanych na wystawie stałej Muzem Prado dla osób niewidzących,
    • Wizyta w muzeum tyflologicznym prowadzonym przez ONCE, a tam wystawa najbardziej popularnych przykładów architektury: Coloseum, Hagia Sofia, Wieża Eifla itp, wszystkie dzieła, także obrazy i rzeźby dostępne osobom niewidzącym poprzez dotyk: http://museo.once.es/,
    • Prezentacja różnych podejść do aktywizowania społecznego osób niewidzących i słabowidzących: metodologie włączające, narzędzia i źródła,
    • Prezentacja dobrych praktyk w tym obszarze z każdego kraju partnerstwa europejskiego dotyczące roli aktywizacji społecznej osób niewidzących i słabowidzących w procesie uczenia się.
  6. 18-20.06.2015 Włochy, Rzym – Podsumowanie projektu

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięły udział 3 osoby z Polski - koordynatorki oraz przedstawiciele zarządu STOP.

    Podczas każdego ze spotkań międzynarodowych miało miejsce spotkanie koordynatorów projektu (przedstawiciele każdego z partnerów). Podczas tych spotkań omawiano harmonogram działań w projekcie, monitorowano osiąganie wskaźników, wymieniano się wiedzą i doświadczeniami z realizacji działań lokalnych.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Wymiana wiedzy, doświadczeń oraz refleksji dotyczących całego projektu,
    • Wizyta w Muzeach Watykańskich ze ścieżką dla osób niewidzących i słabowidzących,
    • Wizyta w miejscowości Campagnano, gdzie organizacja goszcząca tworzy centrum hodowli oraz treningu dla psów przewodników: omówienie metodologii tworzenia centrum oraz struktury architektonicznej,
    • Omówienie rezultatów projektu.

Kwiecień/maj 2015 - 3 warsztaty dla trenerów/edukatorów/pracowników socjalnych/doradców zawodowych z zakresu wsparcia osób niewidzących i słabowidzących w obszarach:

  • Kim jest osoba niewidząca/słabowidząca i jaka jest rola osoby wspierającej prowadzone przez Katarzynę Gajewską z FIR i Roberta Więckowskiego z Fundacji Kultura Bez Barier.
  • Audiodeskrypcja jako podstawowe narzędzie komunikacji podczas warsztatów/współpracy z osobą niewidzącą i słabowidzącą - prowadzone przez Małgorzatę Pacholec z Polskiego Związku Niewidomych i Monikę Dargas-Miszczak z Fundacji Polskich Niewidomych i Słabowidzących „Trakt”.
  • Nowe technologie w pracy z osobami niewidzącymi i słąbowidzącymi prowadzone przez Jana Szustera prowadzącego firmę specjalizującą się m.in. w rozwiązaniach techologicznych dla osób niewidzących i słabowidzących i Łucję Kornaszewską-Antoniuk z Fundacji Aktywizacja.

Organizacja tych warsztatów to duże wydarzenie dla Stowarzyszenia Trenerów.. Ten temat był nowy dla organizacji, poszerzył ofertę edukacyjną STOP. Zajęcia prowadzili przedstawiciele organizacji działających na rzecz osób niewidzących i słabowidzących tworzących lokalne partnerstwo w projekcie. Superwizorka STOP wsparła osoby prowadzące w szkolenie od strony metodologicznej, konsultując programy i ćwiczenia przygotowane przez prowadzących. W warsztatach wzięło udział 28 osób, reprezentujących różne organizacje pozarządowe, biblioteki publiczne oraz instytucje kultury. Warsztaty zostały zorganizowane dzięki współpracy organizacji i osób zaangażowanych w projekt. Prócz warsztatów w Polsce odbywały się spotkania partnerstwa polskiego (przygotowujące i podsumowujące mobilności oraz planujące działania edukacyjne).

Spotkania partnerstwa

W przeciągu dwóch lat trwania projektu odbyło się ok 6 spotkań partnerstwa. Niektóre spotkania miały charakter mniej formalny (nie zbieraliśmy podpisów osób uczestniczących). Spotkania te poświęcone były planowaniu pracy partnerstwa, mobilności, przygotowań i podsumowań mobilności. Szczególnie ważne były spotkania poświęcone planowaniu wyżej opisach warsztatów. Poza tymi spotkaniami odbyły się spotkania superwizorów STOP oraz trenerów/ek z partnerstwa, którzy/re prowadzili warsztaty. Odbyło się również spotkanie podsumowujące projekt w Polsce. Wzięło w nim udział 10 osób. Zostało zorganizowane na zakończenie projektu i jego efektem jest deklaracja współpracy przy przyszłych projektach.

Ewaluacja projektu koncentrowała się na dwóch aspektach:

1. Rezultatach:

  • zarządzaniu projektem;
  • wkładzie partnerów i uczestnictwie w spotkaniach międzynarodowych;
  • jakości treści, które pojawiały się w trakcie spotkań;
  • rozpoznaniu potrzeb i oczekiwań, które nie zostały spełnione w trakcie międzynarodowych spotkań;

2. Wpływie:

  • wpływ projektu na wzrost wiedzy, umiejętności i znajomości nowych metod u uczestników/czek projektu we wszystkich 4 obszarach tematycznych, których dotyczyły międzynarodowe spotkania;
  • wpływie na dynamikę budowania sieci współpracy między partnerami;
  • dodanej wartości projektu na poziomie krajowym i europejskim;
  • rekomendacje dla przyszłych, podobnych projektów.

Kwestionariusze ewaluacyjne dystrybuowane były wśród uczestników/czek każdego międzynarodowego spotkania. Miały formę papierową i/lub elektroniczną (surveymonkey.com). Łącznie przygotowanych zostało 6 kwestionariuszy, które wypełniło łącznie 65 osób.

Do najważniejszych wniosków/rekomendacji z projektu należą:

  • podkreślenie wyniesionej z międzynarodowych spotkań wiedzy nt. różnorodności prowadzonych polityk w zakresie edukacji osób niewidzących i słabowidzących w Europie;
  • roli nowych technologii w edukacji osób niewidzących i słabowidzących;
  • poszerzenie wiedzy w zakresie implementacji edukacji włączającej.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
47
W wyjazdach zagranicznych: 
24
Produkty
Produkty projektu: 

W efekcie projektu powstały poniższe produkty, dzięki którym Stowarzyszenie STOP upowszechniło wiedzę dotyczącą specjalnych potrzeb edukacyjnych osób dorosłych w środowisku trenerskim:

  • podstrona internetowa poświęcona projektowi: http://stowarzyszeniestop.pl/archiwum-projektow/projekt-grundtvig/;
  • Na stronie można zapoznać się ze zgromadzonymi dobrymi praktykami (materiałami dydaktycznymi), wywiadami oraz opisem organizacji zaangażowanych w realizację projektu;
  • w ramach projektu wydany został w języku polskim poradnik dla trenerów dotyczący pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi (poradnik dostępny jest na życzenie, po wysłaniu emaila na adres: biuro@stowarzyszeniestop.pl);
  • program szkoleń dla nie specjalistów dotyczący pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi.

Fanpage na Facebooku (226 polubień, styczeń 2016): https://www.facebook.com/Edukacja-doros%C5%82ych-os%C3%B3b-niewidz%C4%85....

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie z powyższych produktów zostały upowszechnione po zakończeniu projektu:

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  • Projekt miał ogromny wpływ na naszą organizację głównie poprzez podniesienie/rozwinięcie kompetencji pracowników, co wpłynęło na zwiększenie działań włączających w edukację.
  • Projekt zwiększył rozumienie stosowania zasad WCAG w organizacji.
  • O przebiegu projektu oraz jego efektach systematycznie (poprzez e-maile, Newsletter) informowani byli członkowie organizacji (około 250 osób).
  • Projekt umożliwił rozwiniecie kontaktów międzynarodowych z partnerami projektu i realizację kolejnych projektów (próby pisania wspólnych projektów, udział w projekcie KA1 realizowanym przez jednego z partnerów etc).
  • Realizacja warsztatów z zakresu pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi zwiększyła kompetencję do pracy z osobami z dysfunkcją wzroku osób uczestniczących w warsztacie (głównie członków STOP), oraz uwzględnianie tego wątku w realizowanych przez STOP szkołach trenerskich (m.in. dodanie webinarium dla uczestników 18 szkoły trenerskiej STOP - Wprowadzenie do pracy z osobami z różnymi niepełnosprawnościami).
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

W efekcie projektu i aktywności podejmowanych przez osoby uczestniczące w nim, wiele osób otworzyło się na nowe (dotąd nie praktykowane) aktywności:

  • prowadzenie szkoleń/warsztatów z tematyki dostępności dla szerszych grup odbiorców;
  • zaangażowanie w tworzenie aplikacji/narzędzi informatycznych wspierających osoby niewidzące i słąbowidzące;
  • stosowanie nowej wiedzy w prowadzeniu doradztwa zawodowego dla osób niewidzących i słabowidzących;
  • podniesienie kompetencji w zakresie audiodeskrypcji - tworzenie lepszych informacji (dostępnych) na stronie internetowej.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  • Dbałość o standard szkoleń realizowanych przez organizacje pozarządowe w Polsce w obszarze dbałości o specjalne potrzeby edukacyjne osób niewidzące i słabowidzące;
  • Oferowanie wątku poświęconego specjalnym potrzebom edukacyjnym w programie szkół trenerskich realizowanych przez STOP.

Realizowanie wspólnych projektów z wiodącymi polskimi organizacjami pozarządowymi specjalizującymi się we wsparciu na rzecz osób niewidzących i słabowidzących - jako realizacja włączającej polityki edukacyjnej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Cytaty z ankiet ewaluacyjnych po warsztatach w Polsce:

  1. Bardzo pozytywne wrażenie: empatia, wrażliwość i konkretna wiedza (doświadczenie osobiste)!
  2. Kompletny szok, że Robert [TRENER] jest osobą słabowidzącą. Złamali oboje z Kasią [TRENERKA] wszelkie moje schematy myślenia i stereotypy, które miałem o osobach niedowidzących. Ogromne doświadczenie i serdeczność, połączone z ogromną wiedzą i doświadczeniem!
  3. Świetne warsztaty: od wzruszenia poprzez refleksje do śmiechu.
  4. Szkolenie pozwoliło niejako "wejść" w skórę osoby niewidzącej, poruszające doświadczenie -  nie do opisania, zdecydowanie istotne w pracy.
  5. Sporo się dowiedziałem o chorobie, osobach, relacjach...
  6. dostaliśmy porządną porcję wskazówek jak postępować i co poprawić prowadząc warsztaty/szkolenia.
  7. Atmosfera, treść, trenerzy, organizacja, miejsce szkolenia - wszystko na najwyższym poziomie, dopracowane i bardzo ciekawe. Świetnie, ciekawie, oryginalnie przygotowane materiały! Bardzo dziękuję trenerom za tak wartościowe szkolenie! Ewelina Kurpios
  8. Bardzo dziękuję za szkolenie - było dla mnie ważne, uczące i poruszające. Serdecznie pozdrawiam Kasię i Roberta.
  9. Dziękuję za bardzo ciekawe warsztaty prowadzone z takim uczuciem i zaangażowaniem. Wiele doświadczyłam, poczułam, zrozumiałam. Było rewelacyjnie!!!!
  10. Zdobyte - zwłaszcza na warsztacie pani Pacholec - umiejętności wykorzystam na pewno "w życiu" a mam nadzieję, że w pracy trenerskiej też - w przyszłości.

Także dla osób prowadzących, wśród nich także tych, które nie ukończyły szkoleń trenerskich, prowadzenie szkoleń przy wsparciu metodologicznym specjalistów STOP okazało się ważnym, wydarzeniem, rozwijającym ich kompetencje. Oto  podsumowujący i dziękujący za współpracę:

"Miło czytać miłe słowa. Tym bardziej, że mam równie miłe wspomnienia i niemałą chęć na dalsze eksperymenty." - Cytat pochodzi z wiadomości od osoby niewidzącej, która nie miała doświadczeń w prowadzeniu warsztatów, a dzięki specjalistycznej wiedzy z zakresu technologii została do tego zaproszona. Otrzymała od STOP wsparcie superwizyjne.

"Dla pracowników i członków zarządu STOP projekt też miał ogromną wartość merytoryczną. Udział w projekcie dał mi możliwość zarówno poznania tematu pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi, jak i organizacji polskich i zagranicznych działających na ich rzecz. Nieoceniony okazał się kontakt i współpraca z osobami z dysfunkcją wzroku, wspólne wyjazdy - pozwoliło to zweryfikować moje przekonania na temat tej grupy i poznanie wielu wspaniałych osób. Bardzo dobrze oceniam długość trwania projektu. 2 lata to czas odpowiedni na to, aby rzeczywiście zwiększyć wiedzę w nowym obszarze, jakim dla mnie jest praca z osobami słabowidzącymi i niewidzącymi, pracować nie tylko nad wiedzą, ale i własnymi postawami, na pogłębioną refleksję. Bardzo dobrze oceniam utworzenie lokalnego partnerstwa z organizacjami działającymi na rzecz osób z dysfunkcją wzroku. Połączenie ich wiedzy merytorycznej i wiedzy metodologicznej STOP na temat edukacji osób dorosłych zaowocowało wspaniałymi warsztatami dla trenerów. Zwiększyłam moją wiedzę o środowisku osób niewidzących" - Członkini zarządu STOP.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Projekt realizowany w ramach programu Grundtvig umożliwia rozwój organizacji na kilku poziomach:

  • merytorycznym (zapoznania się z nowymi, istotnymi obszarami);
  • możliwość zacieśnienia współpracy z osobami/organizacjami w Polsce - rozszerzenie perspektyw działań;
  • nawiązanie kontaktów międzynarodowych, które umożliwiają wymianę praktyk w zakresie tematu projektu ale też w zakresie zarządzania;
  • poznania nowoczesnych narzędzi internetowych/technologicznych, które mogą znaleźć zastosowanie nie tylko na polu pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Katarzyna Lipka-Szostak
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.01.2016

Community based living and learning

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Jarosławiu
ul. Wilsona 6a, 37-500 Jarosław
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Bronicka, a.bronicka@jaroslaw.psouu.org.pl, tel.794603738
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Jarosławiu jest pozarządową, samopomocową organizacją. Celem PSOUU jest "działanie na rzecz wyrównywania szans dla osób z niepełnosprawnością intelektualną, tworzenie warunków do przestrzegania praw człowieka w odniesieniu do nich, prowadząc ich ku aktywnemu uczestnictwu w życiu społecznym oraz wspieranie ich rodzin". Koło tworzy 240 członków. PSOUU działa od 1983 roku, stworzyło system wsparcia dla osób niepełnosprawnych, zapewniający szansę na godne życie na każdym etapie ich rozwoju, w obszarze edukacji, rehabilitacji, opieki, pracy, mieszkalnictwa i indywidualnego wsparcia do samodzielnego życia. Z naszych usług codziennie korzysta blisko 700 dzieci, młodzieży i dorosłych z różnymi potrzebami (w tym osoby z niepełnosprawnością intelektualną, chorobami psychicznymi, z niepełnosprawnościami sprzężonymi, itp.). Wszelkie działania dotyczące osób z niepełnosprawnością intelektualną koncentrują się na: indywidualności każdego człowieka, jego możliwościach i szansach na rozwój, normalizacji codziennego życia i jego planowaniu, samostanowieniu i dokonywaniu maksymalnie samodzielnych wyborów, tworzenia warunków do rzeczywistego włączania w główny nurt życia społecznego oraz nieustannej i trwającej całe życie nauce i rozwoju umiejętności.

Oferta edukacyjna w szczególności dla osób dorosłych dotyczy między innymi nabywania umiejętności radzenia sobie w różnych sytuacjach życia społecznego, rozwoju maksymalnej zaradności i niezależności społecznej, przygotowania do aktywnego dorosłego życia oraz prawidłowej postawy wobec pracy w aspekcie motywacji, kompetencji pracowniczej, zawodowej i społecznej. Dzisiaj cele te realizowane są np. w pracowniach zawodowych: gospodarstwa domowego, ceramiki i rękodzieła oraz wyrobu ekologicznych podpałek K-LUMET. Zajęcia praktyczne nie tylko odbywają się w pracowniach o których mowa powyżej, ale również w zakładach pracy chronionej (np. w kuchni, praca przy sadzonkach w zielonym tunelu prowadzonym przez Zakład Aktywności Zawodowej, projektowanie i pielęgnacja terenów zielonych w ramach działalności Spółdzielni Socjalnej prowadzonej we współpracy z powiatem jarosławskim, usługi myjni parowej (mycie samochodów, okien, czyszczenie tapicerki, posadzek, podłóg) itp. Stosowane w edukacji osób dorosłych metody między innymi: problemowe, aktywizujące, stosowania zdobytej wiedzy w praktyce czy skutecznego porozumiewania się w różnych sytuacjach społecznych i zawodowych sprzyjają osiąganiu założonych celów PSOUU.

Tytuł projektu: 
Community based living and learning
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-AT1-GRU06-09773 5
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Austria
Finlandia
Włochy
Polska
Wlk. Brytania
Cele projektu: 

Głównymi celami projektu partnerskiego COMBALL była identyfikacja nowych podejść, rozwiązań, analiza warunków oraz doświadczeń z innych krajów europejskich niezbędnych dla efektywnego włączenia osób niepełnosprawnych do pełnoprawnego uczestnictwa w życiu społecznym. Projekty oraz podejścia o największym potencjale przeniesienia do innych krajów, zostały poddane analizie według określonych przez partnerstwo kryteriów jakości, zebrane, opisane i przedstawione partnerom. Każdy z krajów stworzył kolekcję dobrych 8 praktyk, która dla lepszego zrozumienia została poprzedzona opisem dotyczącym sytuacji osób niepełnosprawnych w danym kraju.

Przez cały okres trwania projektu, uczestnicy dzięki otwartej i twórczej współpracy byli w stanie wypracować pozytywne rezultaty dotyczące inkluzji od strony polityków, usługodawców, urzędników oraz samych osób niepełnosprawnych i porównanie w innych krajach.

Obszary tematyczne: 
  • Grupy docelowe o specjalnych potrzebach (temat-2).
  • Podejście włączające (temat- 26).
  • Możliwości kształcenia dla osób zagrożonych marginalizacją społeczną (temat-30).
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupę docelową stanowiły dorosłe osoby niepełnosprawne wspierane przez organizację PSOUU Koło w Jarosławiu oraz pracownicy PSOUU, którzy na co dzień zajmują się wspieraniem osób niepełnosprawnych w zakresie edukacji, rehabilitacji, mieszkalnictwa i aktywizacji zawodowej. Uczestnicy projektu z umiarkowaną lub znaczną niepełnosprawnością intelektualną i współistniejącymi niepełnosprawnościami to osoby aktywne zawodowo, charakteryzujące się otwartością, komunikatywnością na miarę swoich możliwości, z umiejętnościami przekazywania zdobytych doświadczeń w grupie innych osób niepełnosprawnych. Grupa ta jednocześnie należy do ruchu self adwokatów działającego przy Kole PSOUU w Jarosławiu.

Jakie były początki projektu: 

Projekt został zarekomendowany między innymi przez pracowników PSOUU Koło w Jarosławiu uczestniczących w innym projekcie międzynarodowym.

Krótki opis przebiegu projektu: 
  1. Spotkanie międzynarodowe we Florencji (11-12.11.2013). W spotkaniu brało udział 5 pracowników PSOUU. W trakcie jego trwania zapoznaliśmy się z założeniami projektu, z przedstawicielami organizacji partnerskich oraz profilem  działalności ich organizacji . Ustalono podział obowiązków oraz stworzyliśmy harmonogram działań projektowych, wizyt międzynarodowych i spotkań bilateralnych.  Podczas tego spotkania wspólnie zaprojektowano logo projektu oraz ustalono zasadę umieszczania artykułów, informacji i linków na stronach wszystkich organizacji partnerskich. PSOUU Koło w Jarosławiu zamieszcza informacje związane z realizacją projektu na stronie: http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/projekt-comball,1305.html. Powstał również blog projektu http://www.comball.wordpress.com/. Opracowano kryteria  katalogu dobrych praktyk, uzyskano odpowiedzi na pytania określone we wniosku. Podczas pobytu we Florencji odwiedziliśmy i zapoznaliśmy się z funkcjonowaniem dobrych praktyk wybranych przez partnera włoskiego (CASA Verde – mieszkanie chronione, Spółdzielnia Socjalna – Leather Works Laboratory, Restauracja Slow Food).
  2. Spotkanie międzynarodowe w Helsinkach (10-11.04.2014). W spotkaniu brało udział 5 pracowników PSOUU. Przedstawiono wyniki fazy 2 projektu. Podczas spotkania grupa projektowa opracowywała zagadnienia dotyczące wizyt dwustronnych (harmonogram, program, dokumentacja, raportowanie, protokołowanie), zawierające działania i zadania na kolejne fazy projektu. W głównej siedzibie FAIDD partnerzy z poszczególnych krajów przedstawili swoje dobre praktyki. Podczas spotkania przedstawiono prezentację najlepszej polskiej praktyki (Mieszkanie Chronione PSOUU Koła w Jarosławiu). Mieliśmy okazję czynnego uczestnictwa i obserwacji fińskich dobrych praktyk (Kapytikka – dom grupowy, AULA Keyring – placówka przygotowująca osoby z niepełnosprawnością intelektualną do podjęcia pracy i samodzielnego zamieszkania). Zorganizowano spotkanie z przedstawicielem ruchu self adwokatów, który podzielił się z uczestnikami projektu swoimi doświadczeniami zawodowymi i osobistymi.
  3. Dwudniowa wizyta bilateralna w Caernarfon (02-03.07.2014) zorganizowana przez organizacjię Menter Fachwen (członka Learning Disability Wales). W spotkaniu brało udział 3 pracowników PSOUU oraz słuchacz. Walijska organizacja prowadzi usługi z zakresu recyklingu drewna, produkcji mebli parkowych, karmników, usługi transportowe, recykling ubrań, szklarnie, trzy kawiarnie, piekarnię, hotel, opiekują się 8 arowym parkiem, utrzymują tereny zielone oraz czynnie biorą udział w „zielonych targach”. W siedzibie Menter Fachwen znajduje się również kawiarenka, w której produkowane są różnego rodzaju domowe przekąski, napoje, przetwory, dżemy, ciasteczka. Zorganizowano wiele inspirujących wizyt studyjnych, w które zaangażowane były osoby niepełnosprawne. Wizyta bilateralna była bardzo bogatym doświadczeniem, zarówno ze względów na szeroki wachlarz przedstawionych ofert wspierających osoby niepełnosprawne jak i bezpośredni kontakt z samymi osobami niepełnosprawnymi.
  4. Dwudniowa wizyta bilateralna w Cardiff (14-15.07.2014) zorganizowana przez Innovate Trust. W spotkaniu brało udział 3 pracowników PSOUU oraz słuchacz. Wizyty studyjne przeprowadzono w 6 centrach wspierających osoby niepełnosprawne (Amelia Trust Farm, Park View café, Sbectrwm Community Enterprise Centre, prezentacje, filmy przedstawiające realizację projektów z zakresu mieszkalnictwa, Pedal Power-wypożyczalni rowerów, Cardiff International White Water Centre (CIWW), w którym osoby z niepełnosprawnościami mają możliwość rehabilitacji w środowisku parku wodnego). Podczas wyjazdu towarzyszyła nam Bernadeta Szczypta, na co dzień redaktor w Polskim Radio Rzeszów, jak również współpracująca i wspierająca self adwokatów działających przy PSOUU Koło w Jarosławiu. Podczas wizyty bilateralnej w Cardiff powstało kilka reportaży wyemitowanych w Polskim Radio Rzeszów.
  5. Dwudniowa wizyta bilateralna organizacji FAIDD z Helsinek w Jarosławiu (16-17.09.2014). W spotkaniu brało udział 5 pracowników PSOUU oraz przedstawiciele jarosławskich self adwokatów. Goście odwiedzili placówki Stowarzyszenia i zapoznali się z systemem wsparcia osób z niepełnosprawnością intelektualną PSOUU Koło w Jarosławiu. Przez dwa dni delegacji towarzyszyli self adwokaci, którzy byli przewodnikami i chętnie opowiadali o działalności Koła jak i o swoich odczuciach, planach na przyszłość i marzeniach. Zwieńczeniem wizyty był wywiad dla Polskiego Radia Rzeszów przeprowadzony przez self adwokata Sylwestra Nalepę, przy wsparciu redaktor Bernadety Szczypty.
  6. Spotkanie międzynarodowe w Jarosławiu (18-19.11.2014). W spotkaniu uczestniczyli wszyscy zagraniczni partnerzy projektu oraz jarosławski zespół. Podczas spotkania, uczestnicy pracowali nad wnioskami z poprzednich wizyt oraz zapoznali się z systemem wsparcia osób niepełnosprawnych intelektualnie jakie oferuje im Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Jarosławiu. Goście odwiedzili również placówki prowadzone przez Stowarzyszenie, rozmawiali z uczestnikami i pracownikami oraz zostali zaproszeni przez mieszkańców Mieszkania Chronionego do odwiedzenia ich domu. Natomiast 19 listopada, uczestnicy spotkania wzięli udział w konferencji „W drodze do samodzielności- życie oparte na wspólnocie”, podczas której zaprezentowali gościom dobre praktyki ze swoich krajów. W tym wydarzeniu wzięli udział inni przedstawiciele krajów Unii tj. Danii, Belgii oraz Niemiec.
  7. Spotkanie międzynarodowe w Graz (19-20.05.2015). W spotkaniu brało udział 4 pracowników PSOUU oraz słuchacz. Przedstawiono wyniki 4 fazy oraz podsumowanie działań projektowych. ­­­­Podczas wizyt studyjnych zaprezentowano usługi wspierające osoby niepełnosprawne z zakresu mieszkalnictwa jak i aktywizacji zawodowej (wizyta w mieszkaniu czasowym Idlhofgsse, Centrum kompetencji i szkolenia Lauzilgasse, ,,Alpha nova” - mieszkanie włączające).

EWALUACJA:

System monitorowania działań projektowych oparty był na podstawie oceny spotkań partnerskich. Najważniejsza wymiana doświadczeń miała miejsce podczas spotkań międzynarodowych ze wszystkimi partnerami projektu, jak również podczas wizyt bilateralnych. Ewaluacja spotkań stała się jednym z głównych punktów udanej współpracy. Wszyscy partnerzy aktywnie uczestniczyli w tym procesie, który przeprowadzany był regularnie, w formie raportów ewaluacyjnych. Umożliwiły one wykluczenie ewentualnych zagrożeń lub problemów na wczesnym etapie, które mogły by wystąpić i negatywnie wpłynąć na przebieg działań. W ramach tego procesu dla wszystkich zadań projektu i celów wyodrębniono wymierne kryteria.

Instytucja koordynująca  była odpowiedzialna za pomiary kryteriów oceny. Różnice oczekiwanych rezultatów były widoczne dla koordynatora, co w rezultacie dało możliwość modyfikacji i zmian. Działania projektowe podzielono na 4 fazy. Każdy partner kontrolował czas i plan zasobów danej fazy projektu, dbał o ocenę, co stanowiło podstawę do jej dokumentacji. Ponadto każde uczestnictwo w  wizycie bilateralnej szczegółowo zostało opisane w Raporcie Mobilności. Uczestnicy opisali swoje doświadczenia, dając również informację zwrotną dotyczącą zorganizowania wizyty. W Raporcie dokonano zapisu przeniesienia elementów zapoznanych dobrych praktyk do własnych organizacji.

UPOWSZECHNIANIE:

Działania upowszechniające prowadzone były regularnie w czasie trwania projektu. Stworzono 4 plany dotyczące rozpowszechniania – każdy po zrealizowanej fazie projektu. Wraz ze wszystkimi partnerami, opracowano ulotkę, zawierającą podstawowe informacje dotyczące partnerstwa.   Opublikowano 4 newslettery informujące o przebiegu działań związanych z realizacją projektu. Dodatkowo PSOUU Koło w Jarosławiu opracowało i opublikowało w nakładzie 1000 egz. publikację „W drodze do samodzielności - życie oparte na wspólnocie”.

PSOUU Koło w Jarosławiu prowadziło szeroki wachlarz działań upowszechniających ideę życia opartego na wspólnocie jak również założenia i działania projektowe. Prowadzone były z wykorzystaniem różnych mediów, sposobów przekazu, źródeł dostępu (broszury, Internet, audycje radiowe, spotkania z pracownikami, osobami z niepełnosprawnościami i ich rodzinami, imprezy i uroczystości, seminaria, konferencje). To wszystko spowodowało dotarcie do szerokiego grona odbiorców na poziomie lokalnym, krajowym jak również europejskim.

Działania upowszechniające polegały na:

  • Prezentacji założeń projektu, działań, rezultatów podczas różnego rodzaju spotkań tj.: Sektora Mieszkalnictwa, Rady programowej pracowników OREW, koordynatorów projektów międzynarodowych, walnego zebrania członków PSOUU.
  • Prezentacji założeń projektu oraz dobrych praktyk krajów partnerskich podczas międzynarodowej konferencji „W drodze do samodzielności – życie oparte na wspólnocie”. Materiały konferencyjne zawierały prelekcje partnerów projektu (w wersji elektronicznej), ulotkę projektu, wydane newslettery, broszurę. Z ideą projektu oraz dobrymi praktykami krajów partnerskich podczas konferencji zapoznali się m.in. prelegenci z krajów europejskich (Dania, Belgia, Niemcy), prelegenci z Polski (Zarząd Główny PSOUU w Warszawie, Stowarzyszenie „Dobrze, że jesteś” – Sandomierz” oraz uczestnicy konferencji tj.: przedstawiciele władz i instytucji lokalnych oraz regionalnych, osoby z niepełnosprawnością i ich rodziny, pracownicy PSOUU, zaproszeni goście.
  • Umieszczanie postów na stronie internetowej PSOUU Koło w Jarosławiu http://jaroslaw.psouu.org.pl/ oraz portalu społecznościowym Facebook https://www.facebook.com/psouu.jaroslaw informujących o odbytych spotkaniach międzynarodowych, wizytach bilateralnych.
  • Emisji reportaży w Polskim Radio Rzeszów z wizyt bilateralnych w Cardiff i Caernarfon. Emisje odbyły się w dniach: 18.07.2014, 22.07.2014, 12.08.2014, 17.08.2014, 29.11.2014, 13.11.2015.Reportaże dostępne są na stronie: http://jaroslaw.psouu.org.pl/media-o-nas,1603.html.
  • Udostępnianiu w placówkach prowadzonych przez PSOUU materiałów informacyjnych dotyczących realizacji projektu (ulotki, newslettery, publikacji „W drodze do samodzielności – życie oparte na wspólnocie”).
  • Udostępnieniu materiałów informacyjnych (ulotek, broszury i newsletterów) dla pracowników i petentów instytucji lokalnych i regionalnych tj.: Urząd Wojewódzki Rzeszów, Urząd Marszałkowski w Rzeszowie, Starostwo Powiatowe Jarosław, Urząd  Miasta Jarosław, Urząd Miasta i Gminy Oleszyce, Urzędy gmin z terenu działalności PSOUU w Jarosławiu, Poradnie Psychologiczno – Pedagogiczne w Jarosławiu i Lubaczowie.
  • Rozdawaniu ulotek przez drużynę harcerzy i zuchów ze Słonecznej Gromady działających w Ośrodku Rehabilitacyjno – Edukacyjno – Wychowawczym im. Krystyny Rajtar w Jarosławiu. Ulotki rozdawano podczas akcji happeningowych i uroczystości, w tym podczas obchodów Dnia Godności Osoby z Niepełnosprawnością Intelektualną (5.05.2015).
  • Udzieleniu informacji dotyczących projektu oraz prezentacja dobrych praktyk podczas Konferencji międzynarodowej w Jarosławiu, a także za pomocą ulotek podczas uczestnictwa w międzynarodowym projekcie PINE-D (Austria – Graz).

Na szczególne wyróżnienie zasługuje fakt, że reportaż Bernadety Szczypty z wizyty bilateralnej w Cardiff otrzymał główną nagrodę w konkursie dziennikarskim EDUinspiracje – Media.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
9
W wyjazdach zagranicznych: 
9
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Strona internetowa PSOUU Koło w Jarosławiu http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/aktualnosci,263.html
  2. Facebook PSOUU Koło w Jarosławiu https://www.facebook.com/psouu.jaroslaw/?fref=ts
  3. Facebook Polskiego Radia Rzeszów https://www.facebook.com/radiocentrum/?fref=ts
  4. Reportaże – Polskie Radio Rzeszów http://www.radio.rzeszow.pl
  5. Newslettery 1-4, ulotka, http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/rezultaty,1308.html
  6. Publikacja „W drodze do samodzielności - życie oparte na wspólnocie”, prezentacje multimedialne z wyjazdów (kontakt emailowy: a.bronicka@jaroslaw.psouu.org.pl)
  7. Blog www.comball.wordpress.com
  8. COMBALL READER- ”(kontakt emailowy: a.bronicka@jaroslaw.psouu.org.pl)
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Ogólne informacje o projekcie są cały czas upowszechniane na stronie http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/aktualnosci,263.html. Reportaż oraz publikacja „W drodze do samodzielności- życie oparte na wspólnocie” są nadal rozpowszechniane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Partnerstwo reprezentowane było przez instytucje i organizacje zaangażowane we wsparcie oraz usługi świadczone dla osób niepełnosprawnych, zajmujące się w codziennej pracy między innymi aspektami integracji społecznej. Rezultaty i produkty projektu COMBALL służą do poszerzenia wiedzy nie tylko na temat wspierania i sytuacji osób niepełnosprawnych w naszym kraju, ale także w innych krajach europejskich. Są również odniesieniem i porównaniem usług w różnych krajach (Kolekcja Dobrych Praktyk). Wszystkie te organizacje w ramach dzielenia się informacjami na rzecz działań integracji społecznej osób niepełnosprawnych, prowadziły konkretne działania dla zainteresowanych stron na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym a także europejskim. Dobrą praktyką w pełni przeniesioną na grunt naszej organizacji jest uruchomienie „zielonego tunelu”, w ramach którego młodzież z niepełnosprawnością przygotowuje się do aktywizacji zawodowej poprzez praktyczne zajęcia w tunelu (m.in. sadzą, pielęgnują, rozsadzają kwiaty i zioła). Nauka korzystania z transportu miejskiego realizowana w ramach oferty edukacyjnej prowadzi obecnie do zwiększania samodzielności osób z niepełnosprawnością w dorosłym, niezależnym życiu. Kolejna praktyka przeniesiona na grunt jarosławski to realizacja zajęć technicznych dla niepełnosprawnych uczniów Ośrodka Rehabilitacyjno – Edukacyjno – Wychowawczego do pracowni aktywizacji zawodowej w Warsztacie Terapii Zajęciowej, docelowego miejsca przygotowującego do pracy. Nawiązana została współpraca PSOUU ze Stowarzyszeniem Przedsiębiorców Ziemi Jarosławskiej, celem pokazania korzyści i zwiększenia zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami. Bazując na działaniach i doświadczeniach innych organizacji partnerskich, współpraca wewnątrz naszej organizacji jest bardziej kompleksowa i  efektywna. Wykorzystujemy w codziennej pracy potencjał organizacji i zasoby własne.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uczestnicy wykazali bardzo wysoki poziom motywacji, w ramach działań projektowych. Zyskali pewność siebie poprzez bycie bardziej zintegrowanymi ze społecznością, biorąc aktywny udział w życiu społecznym. Starali się pokonywać własne bariery i ograniczenia szczególnie w kontakcie z nowo poznanymi osobami. Zwiększyli swoje możliwości komunikacji i interakcji z innymi ludźmi społeczności lokalnej. Dzięki wyjazdom mieli kontakt z ludźmi z innych krajów europejskich, doświadczyli innych kultur i języków oraz rozwinęli swoją tożsamość europejską jak i poczucie bycia częścią społeczeństwa jako aktywny obywatel. Partnerstwo COMBALL wpłynęło na zwiększone działania poszczególnej organizacji na szczeblu europejskim, wzmocniło ich wizerunek oraz działalność w dziedzinie edukacji dorosłych oraz aspektów międzykulturowych. Dzięki wyjazdom zwiększyły się kompetencje pracowników oraz świadomość uczestników w nich biorących. Zapoznanie się, oraz stworzenie zespołu uczestników projektu było wspierane przez metody ukierunkowane na człowieka i wszystkie międzynarodowe spotkania były podparte wszechstronną metodyką.  Zastosowano rożne metody pracy i wprowadzono partnerów w kwestie merytoryczne, które uruchomiły proces świadomości, tolerancji i zrozumienia. Językiem roboczym był język angielski co stworzyło możliwości nauki drugiego języka.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultaty i produkty projektu COMBALL mogą posłużyć do poszerzenia wiedzy nie tylko na temat wspierania i sytuacji osób niepełnosprawnych w naszym kraju, ale także w innych krajach europejskich. Są również odniesieniem i porównaniem usług w różnych krajach (Kolekcja Dobrych Praktyk). Dobre praktyki mogą być wykorzystane do podnoszenia jakości życia i funkcjonowania osób niepełnosprawnych poprzez zmodyfikowanie i dostosowanie programów edukacyjnych. Strona internetowa (http://jaroslaw.psouu.org.pl/projekt-comball,1305.html)oraz blog zawierają ogólne informacje dotyczące działań przeprowadzonych w ramach projektu, partnerów, a także rezultatów. Dla lepszego oraz dogłębnego przedstawienia współpracy wydano 4 newslettery zawierające szczegółowy opis przeprowadzonych działań. Każdy partner wykorzystał wszystkie produkty w celu szeroko rozumianego rozpowszechniania w każdym z krajów, jak również podczas spotkań, dyskusji oraz konferencji. Na poziomie ponadnarodowym przedstawiano projekt na targach, konferencjach, spotkaniach.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

CYTATY UCZESTNIKÓW PROJEKTU

„Jestem pod wrażeniem wysokiej jakości pracy warsztatowej w grupach uczestników projektu we Florencji”- Krzysztof, Polska

„Dla mnie bardzo innowacyjną  metodą wspierania osób z niepełnosprawnością było mieszkanie Casa Verde. Interesujący był fakt zatrudnienia emigranta pracującego jako asystent wspierający osoby tam mieszkające.” Sisko, Finlandia

„Wsparcie ze strony psychologa klinicznego wydaje sie być bardziej powszechne, uważam to za bardzo interesujące iż ludzie otrzymują ukierunkowane, wysokiej jakości wsparcie promujące niezależność.” Kate, Walia

„Bardzo podoba mi się korzystanie z potencjału studentów architektury do realizacji celu organizacji FAIDD (wykonanie projektów domów mieszkalnych dla osób z niepełnosprawnością)”. Aneta, Polska

“Bardzo podobały mi sie wizyty studyjne, ponieważ mogłem porównać sytuację niezależnego życia we Włoszech i w Finlandii”. Claudio, Włochy

„Niesamowita jest więź i chęć współpracy jaką stworzyli ze społeczeństwem lokalnym” .Bogna , Polska

„Jestem pod ogromnym wrażeniem zorganizowania takiej konferencji międzynarodowej. Fantastycznie było usłyszeć i porozmawiać z tyloma ekspertami z całej Europy. Dzięki temu wysiłkowi jesteśmy ponownie o jeden krok bliżej do osiągnięcia naszego wspólnego celu jakim jest społeczeństwo integracyjne”.- Gabi Perisutti- koordynator projektu COMBALL powiedziała o konferencji w Jarosławiu.

“Interesującym było, iż uczestnicy mimo różnych narodowości mieli takie same poglądy dotyczące zagadnień związanych z niepełnosprawnością.”- Anu z Finlandii.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Projekt był wartościowy pod tym względem, że dał możliwość odniesienia się do sytuacji osób z niepełnosprawnością w innych krajach Unii Europejskiej. Uświadomił też, że pomimo różnic kulturowych, różnych regulacji prawnych oraz stanu ekonomicznego i gospodarczego krajów partnerskich, zmagają się z podobnymi problemami przy wspieraniu osób niepełnosprawnych.

W wielu krajach wysokorozwiniętych Konwencja o Prawach Osób Niepełnosprawnych była ratyfikowana, a pomimo to nie jest przestrzegana. Jednocześnie udział w projekcie międzynarodowym daje inne, nowe doświadczenia, zmienia punk widzenia, poszerza horyzonty a także daje możliwość kontynuacji współpracy po zakończeniu działań projektowych.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Bronicka
Data wypełnienia formularza/karty: 
26.01.2016

European Citizen Today

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Wolontariat
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej „Szansa”
ul. Żabia 31, 27-400 Ostrowiec Świętokrzyski
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Remigiusz Woźniak, 668 36 25 05, remigiuszek76@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Celem Stowarzyszenia jest:

  1. umożliwienie prawidłowego funkcjonowania społecznego osobom niepełnosprawnym;
  2. tworzenie warunków do pełnego, niezależnego, samodzielnego i aktywnego udziału osób niepełnosprawnych w życiu społecznym i publicznym, w miarę ich indywidualnych możliwości;
  3. budowanie wizerunku osoby niepełnosprawnej jako pełnego członka społeczności lokalnej;
  4. przeciwdziałanie występowaniu patologii społecznej w środowisku osób niepełnosprawnych.

Stowarzyszenie realizuje powyższe cele w szczególności poprzez:

  1. pomoc osobom niepełnosprawnym w przełamaniu barier psychicznych;
  2. uaktywnienie fizyczne i społeczne osób niepełnosprawnych;
  3. pomoc osobom niepełnosprawnym w pozyskaniu sprzętu rehabilitacyjnego;
  4. organizowanie rehabilitacji leczniczej, zawodowej i społecznej;
  5. nauka pokonywania barier architektonicznych;
  6. organizowanie turnusów rehabilitacyjnych;
  7. propagowanie działalności integrującej członków Stowarzyszenia poprzez aktywność kulturalną, rekreacyjną i towarzyską realizowaną przez zespół aktywności społecznej;
  8. ścisłą współpracę z osobami i instytucjami w zakresie zbierania informacji i wymiany doświadczeń w kwestiach niepełnosprawności;
  9. budowanie wizerunku osób niepełnosprawnych ruchowo poprzez kontakt z mediami, a w szczególności  podnoszenie świadomości i wrażliwości społecznej, na ich potrzeby, umożliwienie im wypowiadania się w sprawach ich dotyczących oraz przedstawianie opinii publicznej ich osiągnięć życiowych, artystycznych i innych;

Wyróżniającymi osiągnięciami dla Stowarzyszenia „SZANSA” jest:

  • wyróżnienie „Świętokrzyskiego Anioła Dobroci” w kategorii grupowej w 2007 roku;
  • Uchwała Nr XVIII/231/2007 Rady Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego z dnia 6 grudnia 2007 roku w sprawie: przekazania Stowarzyszeniu na rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej „SZANSA” w Ostrowcu Świętokrzyskim ul. Iłżecka 31, prowadzenia Warsztatu Terapii Zajęciowej utworzonego przez Gminę Ostrowiec Świętokrzyski przy Zakładzie Opiekuńczo-Rehabilitacyjnym ul. Iłżecka 31 w Ostrowcu Świętokrzyskim pozwoliła zrealizować jeden z celów, dla których Stowarzyszenie zostało założone;
  • inwestycja przystosowania budynku pod potrzeby Warsztatu Terapii Zajęciowej, w którym obecnie znajduje się siedziba organizacji i trwają zajęcia dla 75 osób niepełnosprawnych mających terapię zajęciową w Warsztacie Terapii Zajęciowej.

Stowarzyszenie „SZANSA” prowadzi Warsztat Terapii Zajęciowej, w którym znajduje się 15 pracowni terapeutycznych dla 75 osób niepełnosprawnych w wieku od 20 do 51 lat, oprócz terapii zajęciowej prowadzona jest rehabilitacja, pomoc psychologiczna, logopedyczna oraz opieka pielęgniarska. Do projektu zaangażowani były nie tylko osoby niepełnosprawne, ale również ich rodzice i opiekunowie prawni, którzy są członkami naszej organizacji i chętnie uczestniczyli w oferowanych zajęciach.

Aktywizacja osób niepełnosprawnych to sprawianie, że dzięki działalności organizacji stają się aktywniejsi lub zwiększają poziom swojej dotychczasowej aktywności. Aktywizacja ta jest działaniem celowym i złożonym, podejmuje się ją z zamiarem wywołania konkretnych, ukierunkowanych zachowań zarówno w rehabilitacji zawodowej jak i społecznej

Przez cały rok prowadzimy regularne treningi dla osób niepełnosprawnych w różnych dyscyplinach sportowych (m.in. piłka nożna, biegi przełajowe, tenis stołowy, narciarstwo zjazdowe, łyżwiarstwo szybkie, bocce, trójbój siłowy, pływanie). Zawodnicy zrzeszeni w Olimpiadach Specjalnych startują w zawodach regionalnych, ogólnopolskich, europejskich a także światowych i zdobywają tam czołowe miejsca.

Działalność artystyczna ma za zadanie pokazanie podopiecznym jak można aktywnie i kreatywnie spędzać czas wolny wykorzystując różne formy plastyczne, rękodzielnictwa, decoupage, haftu. Podczas wykonywania zadania osoby niepełnosprawne wykazują dużą cierpliwość, wytrwałość, duże zaangażowanie, inwencję twórczą. Wspólne wykonywanie zadania wpływa pozytywnie na relacje pomiędzy słuchaczami, wzbogaciło ich duchowo. Podsumowaniem działalności artystycznej są wystawy w szczególnych miejscach, np. muzeum.

W ramach zajęć z muzykoterapii osoby niepełnosprawne kultywują tradycję bożonarodzeniową, uczą się tekstów piosenek na pamięć, integrują w grupie, poprawiają samopoczucie, odreagowują złe emocje oraz zaspakajają potrzeby emocjonalne. Kulminacyjnym punktem są występy naszych artystów na scenach festiwali, przeglądów.

Przez cały rok mają miejsce zbiórki surowców wtórnych (makulatura, zużyte baterie, złom, nakrętki plastikowe). Członkowie organizacji zrozumieli jak ważna jest segregacja śmieci.

Ponadto podczas realizacji wszystkich zadań korzystamy z pomocy wolontariuszy, a pracownicy Warsztatu Terapii Zajęciowej ul. Żabia 31 w Ostrowcu Św., którzy są jednocześnie członkami Stowarzyszenia i też pracują jako wolontariusze, nie pobierając za swoją dodatkową pracę żadnych wynagrodzeń. Instruktorzy prowadzący zajęcia z osobami niepełnosprawnymi posiadają pełne kwalifikacje.

Realizacja zadań, które wykonywaliśmy do tej pory byłaby również niemożliwa, gdyby nie pomoc Ministerstwa Sportu i Turystyki, Sejmiku Marszałkowskiego w Kielcach, Urzędu Województwa Świętokrzyskiego w Kielcach, Starostwa Powiatowego i Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ostrowcu Świętokrzyskim, Urzędu Miasta w Ostrowcu Świętokrzyskim.

Tytuł projektu: 
European Citizen Today
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-ES1-GRU06-73312 6
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Rumunia
Włochy
Portugalia
Cypr
Polska
Cele projektu: 

Celem projektu było przybliżenie Europy jej obywatelom i zachęcenie ich do pełnego udziału w procesie integracji europejskiej. Za pośrednictwem naszego projektu obywatele mieli możliwość uczestniczenia w wymianie ponadnarodowej i działań w zakresie współpracy, przyczyniając się do rozwoju poczucia przynależności do wspólnych europejskich ideałów promowanie koncepcji "aktywnego obywatelstwa europejskiego". Stowarzyszenie "SZANSA" kieruje działania projektowe do dorosłej grupy osób niepełnosprawnych i ich rodzin, a także kadry pracującej na co dzień z osobami niepełnosprawnymi. Działalność związana z realizacją projektu jest ze strony pracowników Warsztatu Terapii Zajęciowej jak i innych osób prowadzących zajęcia pracą wolontariacką i wykonywaną poza godzinami pracy zawodowej.

W ramach projektu prowadzone były następujące warsztaty:

  • warsztaty nauki języka angielskiego i niemieckiego;
  • warsztaty komputerowe (ICT);
  • działania wolontariackie;
  • warsztaty społecznościowe;
  • działania ekologiczne;
  • działania artystyczne, muzykoterapii i sportowe na arenie ogólnopolskiej;
  • działania ekologiczne;
  • warsztaty kulinarne i zdrowego żywienia;
  • warsztaty historyczno-fotograficzne;
  • warsztaty bezpieczeństwa w ruchu drogowym;
  • warsztaty ręcznie robionej biżuterii;
  • warsztaty hafciarskie.
Obszary tematyczne: 

W ramach projektu prowadzone były:

  • Warsztaty nauki języka angielskiego i niemieckiego.
  • warsztaty komputerowe -większość uczestników biorących w nich udział zaczęła świadomie korzystać z dostępu do internetu, a także wykorzystywać portale społecznościowe. Uczestnicy projektu wzięli udział w konferencji warsztaty komputerowe z zakresu edukacji informacyjnej oraz medialnej, w tym zagadnienia bezpieczeństwa w sieci, umiejętności korzystania z cyfrowego środowiska w procesie edukacyjnym. Odbyły się również warsztaty komputerowe. "Bezpieczeństwo w sieci", "Obróbka zdjęć z Grundtviga", "Projektowanie i wykonanie kalendarza", "Tworzenie prezentacji multimedialnych".
  • warsztaty społecznościowe i spotkania edukacyjne na temat Karty Praw - -Podstawowych oraz pobudzenia myślenia obywatelskiego poprzez zachęcanie do uczestnictwa w wyborach do PE, Prezydenckich, Sejmu i Senatu RP, wyborach samorządowych. Spotkanie z Ministrem Sportu i Turystyki, posłami na Sejm RP, posłem Parlamentu Europejskiego.
  • Działania ekologiczne–zbiórka surowców wtórnych (makulatura, złom, plastikowe nakrętki oraz zużyte baterie).
  • Działania artystyczne. Wystawa w Muzeum Historyczno-Archeologicznym w Ostrowcu Św. Na ścianach było 72 prace wykonane przez osoby niepełnosprawne: fotografia, gobelin, rzeźba, linoryt i malarstwo.
  • Działania ekologiczne-kultywowanie tradycji Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocnych, opanowanie technologii wytwarzania wyrobów plastycznych oraz rękodzielniczych z surowców wtórnych.Warsztaty fotograficzne-słuchacze rozwijają własną inwencję, wyobraźnię oraz wrażliwość plastyczną. Uczą się przestrzegania zasad bezpieczeństwa podczas zajęć fotograficznych.(udział w konkursie o tematyce osób niepełnosprawnych, czyli Biennale Fotograficznego 'Fot.ON - nasz świat' organizowanego przez Fundację AKCES.).
  • Warsztaty historyczne-„Pogańskie i chrześcijańskie Świętokrzyskie–co warto zobaczyć”.
  • Warsztaty kulturalne-udział III Ostrowieckie Spotkania Szekspirowskie pod hasłem "LONDYN SZEKSPIRA - LONDYN DZIŚ", przybliżenie miasta Londyn z innej strony. Wykład "LONDYN SZEKSPIRA". Wystawa fotografii "THE LONDON GLOBE CZYLI LONDYŃSKA WIEŻA BABEL".W
  • arsztaty muzykoterapii - Powstanie klipu z kolędą (http://youtu.be/LIiueG9H8mg). Celebrowanie Dnia Europy - zorganizowanie koncertu rekreacyjnego z wykorzystaniem muzyki z całej europy. Koncert Chóru „CANTATE DOMINO” w Diecezjalnym Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim zorganizowany w ramach Spotkania Grundtviga w Polsce.D
  • ziałania sportowe - Udział w treningach różnych dyscyplin, a docelowo w zawodach sportowych. Cel: integracja, zdrowy tryb życia, lecznicze właściwości ruchu, wpływ wychowawczo–psychologiczny oraz higieniczno–zdrowotny.
  • Warsztaty bezpieczeństwa w ruchu drogowym, wychowanie komunikacyjne. Poznanie znaków drogowych oraz przepisów ruchu drogowego, kształcenie umiejętności rozpoznawania sytuacji zagrażających bezpieczeństwu na drodze, świadomość noszenia odblasków.
  • Wolontariat POMAGAMY. Uczestnicy projektu zbierali tzw. miedziaki, czyli monety 1, 2 i 5 groszowe, które później przekazali do Sztabu Miejskiego WOŚP. 10.01.2014 roku oddali prawie 11 kg monet, natomiast 11.01.2015 roku oddali 42,5 kg monet, a 10.01.2016 roku oddali 61,1 kg monet. Zbiórka nakrętek plastikowych. Odpowiedź na apel o pomoc w rehabilitacji młodego piłkarza ręcznego z Lubina. Przekazaliśmy 32 szt. 120 litrowych worków nakrętek. Współpraca z polską szkołą sobotnią Polish Abroad Saturday School. Polskie dzieci w ramach współpracy otrzymali paczki z polskimi książkami. Przekazaliśmy 6 paczek książek.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Działania lokalne: 61 słuchaczy (w tym 37 mężczyzn i 24 kobiety), 16 nauczycieli/pracowników. Do projektu zaangażowani były nie tylko osoby niepełnosprawne, ale również ich rodzice i opiekunowie prawni, którzy chętnie uczestniczyli w oferowanych zajęciach.

Jakie były początki projektu: 

Idea projektu Grundtvig pojawiła się powstał w 2012 roku podczas realizacji „Volunteer's passport” w Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii w Ostrowcu Świętokrzyskim, kiedy to koordynator Zdzisław Klusek wprowadzał w ówczesne działania swojego pracownika Remigiusza Woźniaka, który zajmował się wolontariatem i brał czynny udział w różnorodnych akcjach i  działaniach społecznych na rzecz osób niepełnosprawnych i chciał bardzo aby ta grupa społeczna mogła skorzystać z możliwości jakie daje „Grundtvig”. Po konsultacjach z Zarządem i Kierownikiem Warsztatu Terapii Zajęciowej Robertem Rogalą zapadła decyzja, że próbujemy. Partnerów znaleźliśmy dzięki kontaktom w poprzednich projektach oraz w Internecie. Partnerstwo w celu realizacji projektu zostało zawiązane spośród instytucji, które zapoznały się z początkową ideą projektu i pozytywnie na nią odpowiedziało. Każdy z partnerów wniósł do prac projektowych (na etapie przygotowania aplikacji)  swój własny, merytoryczny i cenny wkład.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu odbyły się spotkania w Hiszpanii (październik 2013 Santa Cruz de Tenerife), w Portugalii (styczeń 2014 Evora), we Włoszech (marzec 2014 Rzym), na Cyprze (czerwiec 2014 Phapos), w Rumunii (marzec 2015 Bukareszt), w Polsce (maj 2015 Ostrowiec Świętokrzyski). Łącznie w wyjazdach zagranicznych odbyło się 25 mobilności. 7 słuchaczy – osób niepełnosprawnych (w tym 6 mężczyzn i 1 kobieta) oraz 18 nauczycieli/pracowników. Spotkania miały na celu wzmocnienie dialogu międzykulturowego uczestników projektu, prezentowanie dotychczasowych osiągnięć przez każdego z partnerów oraz plany na najbliższy okres realizacji projektu, zwiększenie znajomości języków obcych - zwiększenie motywacji do nauki przez całe życie uczestników, wymiana przykładów dobrych praktyk między uczących: trenerów projektu, koordynatorów, członków lokalnej społeczności i władz, wzmocnienie współpracy między partnerami, planowanie działań – terminów, rozpowszechnianie projektu na szczeblu lokalnej społeczności, analiza i ocena dotychczasowych działań edukacyjnych oraz prezentacja produktów końcowych wykonanych przez poszczególnych partnerów.

Podczas poszczególnych wizyt roboczych odbywały się spotkania z najwyższymi władzami lokalnymi i prezentowany był program turystyczny i artystyczny ukazujący piękno danego regionu. Spotkania miały na celu wzajemne zrozumienie, przyjaźń i współpracę oraz dynamika zbudowania przyjaznych stosunków w grupie. Europejską samoświadomość i poznanie innych społeczności, podstawowy dialog międzykulturowy.

Stowarzyszenie Na rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej „SZANSA” organizowało w maju 2015 roku spotkanie robocze w Polsce w ramach projektu pt. „EUROPEAN CITIZEN TODAY” - w ramach programu „Uczenie się przez całe życie” – Grundtvig, akcja Projekty Partnerskie Grundtviga. Ze względu na formalne obowiązki, niektórych partnerów spotkanie podsumowujące projekt zostało podzielone na dwie części. Ostatecznie do Ostrowca Świętokrzyskiego przyjechali partnerzy z Cypru, Hiszpanii, Portugalii i Rumunii. Głównym elementem tego typu spotkań jest podsumowanie dotychczasowej działalności w poszczególnych krajach oraz przedstawienie planów na najbliższy okres trwania projektu. Tym razem to spotkanie było trochę inne, ponieważ te najbliższe plany to utworzenie raportu końcowego projektu, który musiał brzmieć tak samo we wszystkich krajach. 19 maja 2015 roku W Starostwie Powiatowym w Ostrowcu Świętokrzyskim z uczestnikami projektu spotkał się Starosta Ostrowiecki, który po oficjalnym spotkaniu wręczył regionalne upominki. Następnie w sali obrad Powiatu Ostrowieckiego odbyła się prezentacja dokonań w ramach projektu przez każdego z partnerów. W końcu nadszedł czas na wspólne stanowisko co do raportu końcowego. Okazało się, że jest tak dużo dodatkowych, przeprowadzonych warsztatów, że ciężko będzie wszystko opisowo ująć w końcowym raporcie, który ma oczywiście ograniczoną ilość znaków. Następnie uczestnicy projektu przeszli do Urzędu Miasta, gdzie również otrzymali regionalne upominki. Kolejnym elementem było zwiedzanie siedziby Stowarzyszenia „SZANSA”, gdzie partnerzy osobiście mogli zobaczyć efekty pracy z osobami niepełnosprawnymi. Przysłowiową wisienką na torcie był obiad w siedzibie Stowarzyszenia „SZANSA”, który został przygotowany w ramach warsztatów kulinarnych, do którego uczestnicy przygotowywali się od zeszłego roku (m.in. ogórki kwaszone, kiszona kapusta).

Bardzo ważnym elementem takich spotkań roboczych jest program turystyczny, podczas którego każdy z partnerów zapoznaje swoich przyjaciół z projektu z najpiękniejszymi miejscami swojego regionu. Podczas wizyty w Polsce zwiedzili m.in. Krzemionki Opatowskie, Bałtów, Święty Krzyż, Osadę Średniowieczną w Starej Hucie, Muzeum Skamieniałości w Świętej Katarzynie, Aleję Miniatur w Krajnie.

W ramach spotkania odbył się specjalnie dedykowany uczestnikom projektu koncert Chóru „CANTATE DOMINO”, który odbył się w Diecezjalnym Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim. Jak się okazało to nie był jedynym muzyczny akcent, ponieważ podczas uroczystego wręczania certyfikatów uczestnictwa w spotkaniu jeden z partnerów z Portugalii wykonał utwór z gatunku Fado, czyli melancholijnych pieśni, nazywanych czasami portugalskim bluesem.

Okazało się, że w dobie mediów elektronicznych wielkim zaskoczeniem dla wszystkich partnerów była papierowa kronika z działań realizacji działań przez polskiego partnera, czyli osoby będące w ramach projektu skupione przy Stowarzyszeniu „SZANSA”.

Na stronie internetowej Stowarzyszenia pod adresem www.szansa.onecik.pl powstał specjalny blok z odnośnikami do oficjalnej strony projektu, blogu oraz konta Facebook, oficjalnej strony Grundtviga. Dodatkowo powstał specjalny moduł informujący o działaniach polskiego partnera.

Korzystając z każdej okazji, uczestnicząc w imprezach sportowych, muzycznych, straganach wystawowych, gdzie prezentowaliśmy osiągnięcia osób niepełnosprawnych rozdawaliśmy okolicznościowe ulotki - produkt końcowy wykonany przez polskiego partnera, który przedstawia działalność projektu "European Citizen Today" - w ramach programu „Uczenie się przez całe życie” – Grundtvig, akcja Projekty Partnerskie Grundtviga.

Upowszechnianie projektu w lokalnej społeczności, innych organizacjach, władzach lokalnych za pośrednictwem:

  • strony internetowej projektu (http://www.europeancitizentoday.org/) Blog (http://ect-2013.blogspot.ro/) i Facebook (https://www.facebook.com/Europeancitizentoday) możemy rozpowszechniać w jak najlepszy sposób i do dużej liczby osób;
  • ulotki, plakaty, broszury, kursów i szkoleń języka angielskiego i technologii informacyjno-komunikacyjnych i działań projketu (wolontariat, uroczystości, wystawy zdjęć i mobilności);
  • spotkań kadry, gdzie zaprezentowane były raporty na temat działalności i produktów końcowych projektu;
  • podczas spotkań członków stowarzyszenia, rodziców, zaprezentowaliśmy raporty i produkty końcowe realizowane podczas projektu;
  • rodziców, którzy uczestniczyli bezpośrednio jako wolontariusze;
  • poinformowania lokalnych władz o projekcie. Dzięki czemu możliwe było spotkanie z przedstawicielami władz..

Monitoring był realizowany w sposób następujący:

  1. Prowadzona była kronika projektu na stronie internetowej i w formie papierowej, gdzie opisywane były wszystkie realizowane zadania. Zadania projektu przedstawiano w sposób transparentny i szczegółowy.
  2. Sukcesywnie ukazywały się artykuły o poszczególnych działaniach i wizytach do każdego kraju partnera w gazetach w wersjach papierowych, na portalach internetowych, w mediach społecznościowych (FB, TT, YT) oraz w TV regionalnej.
  3. Kadra zarządzająca projektu spotykała się systematycznie.
  4. Na każdym Zebraniu Zarządu Stowarzyszenia składane było sprawozdanie z dotychczasowej działalności.
  5. Uczestnicy biorący udział w projekcie w ramach rekrutacji wypełnili ankiety i podpisali zgodę o przetwarzaniu danych osobowych.

Wnioski i konsekwencje monitorowania, oceniane było czy:

  • poprzez edukację możemy lepiej zrozumieć i szanować kulturę każdego kraju;
  • projekt przyczynił się do szerzenia zachowań o tolerancji, solidarności i wzajemnego szacunku;
  • osoby niepełnosprawne, ich rodzice oraz instruktorzy terapii zajęciowej rozumieją, że są oni aktywnymi europejskimi obywatelami i że jedynie z poszanowaniem innych otrzymają również szacunek by móc żyć w pokoju i harmonii;
  • nauka języków obcych ułatwiła komunikację pomiędzy partnerami z różnych krajów;
  • uczestnicy projektu odkryli swój potencjał artystyczny i wyrażali swoje uczucia i wyobraźnię w przyjemny sposób, wzbudzając większe zainteresowanie projektem;
  • ze względu na zwiększoną zdolność wykorzystania ICT uczestników projektu, dostęp do różnych elementów informacji z całego świata, udało im się powiększyć ich horyzonty kulturalne, przez ciągłe dostosowanie i poprawianie w zakresie ich pracy na komputerze.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
61
W wyjazdach zagranicznych: 
7
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Blog "EUROPEAN CITIZEN TODAY" www.ect-2013.blogspot.ro. Materiały na blogu zostały wykonane przez wszystkich partnerów, zebrane i opublikowane przez rumuński zespół. Zawierają informacje na temat partnerów, cele projektu, działania i galeria zdjęć.
  2. Konto Facebook "EUROPEAN CITIZEN TODAY" www.facebook.com/Europeancitizentoday zostało założone przez portugalskiego partnera, współadministrowane przez polskiego partnera; przedstawia informacje na temat działań związanych z projektem. Facebook miał wielki wpływ zwłaszcza na młodych ludzi z naszej społeczności.
  3. Logo projektu. Logotyp został skonstruowany do wyrażenia najważniejszych celi projektu, czyli pojęcia obywatelstwa europejskiego i znaczenie tej terminologii. Był to pierwszy konkurs partnera poprzez e-głosowanie (www.Europeancitizentoday.simplyvoting.com).
  4. Technika wykonania logo projektu była dowolnym zastosowaniem jednej z podstawowych dziedzin twórczości artystycznej formą płaszczyznową, m.in. malarstwo, rysunek, grafika komputerowa. Ostatecznie wybrane zostało logo z Polski, "SZANSY", które było używane jako logotyp we wszystkich oficjalnych publikacjach w ramach realizowanego projektu.
  5. Strona internetowa "European citizen today" www.europeancitizentoday.org.
  6. Materiały na stronie internetowej (artykuły i zdjęcia) zostały wykonane przez wszystkich partnerów, zebrane i opublikowane przez zespół portugalski. Produkt ten miał bardzo silny wpływ w naszych wspólnych działaniach.
  7. Strona internetowa Stowarzyszenia „SZANSA” www.szansa.onecik.pl zawiera działania polskiego partnera, Stowarzyszenia SZANSA w ramach projektu, znajdują się tam szczegółowe opisy działań, zdjęcia, wycinki prasowe i filmy video.
  8. Ulotka wykonana przez polskeigo partnera promuje kreatywność, zwiększenie wykorzystania komputera, wiedzy, lepszej komunikacji i reklamy między partnerami, świadomości kulturowej, oceny i upowszechniania projektu.
  9. Plakat i dyplom wykonany przez włoskiego partnera promuje pozytywne podejście dorosłych osób w kierunku działania na rzecz aktywnego obywatelstwa europejskiego.
  10. Broszura. Materiał wykonany przez cypryjskiego partnera jest podsumowaniem działań obywatelskich uczniów Europejskich - wolontariat. Materiał ma teksty i zdjęcia, i został opublikowany na stronie internetowej projektu, blogu i Facebooku.
  11. Kalendarz wykonany przez polskiego partnera zawierał 12 stron (każdy partner miał przydzielone 2 strony, 2 miesiące), na których prezentował swoje partnerstwo w projekcie i jest to sposób rozpowszechniania przydatny i atrakcyjny.
  12. Magazyn wykonany przez hiszpańskiego partnera prezentuje najważniejsze wydarzenia podczas dwuletniego projektu.
  13. DVD wykonany przez portugalskiego partnera zawiera najważniejsze wydarzenia projektu jak zdjęcia, filmy i produkty końcowe - został stworzony przez wszystkich partnerów i był finalizowany przez portugalskich partnerów po ostatniej mobilności.
  14. Kronika - wersja papierowa, która była prowadzona w ramach różnych warsztatów zawiera działania polskiego partnera, Stowarzyszenia SZANSA w ramach projektu, znajdują się tam szczegółowe opisy działań, zdjęcia, wycinki prasowe i pamiątki z mobilności.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Działania upowszechniające wyniki pracy nad projektem polegały przede  wszystkim na tym, że:

  • opracowano tablice informacyjne, ulotki, broszury, płyty CD i DVD, kronikę papierową;
  • publikowaniu materiałów na stronie projektu, także na stronie internetowej organizacji, publikacje w prasie lokalnej na temat osiągnięć w ramach projektu;
  • bieżące wystawy rezultatów i produktów w szkole;
  • upowszechnianie rezultatów projektu na spotkaniach z rodzicami,  oraz przy okazji występów artystycznych, zawodów sportowych czy też stoisk, gdzie prezentowane są prace terapeutyczne wykonane przez osoby niepełnosprawne.

O naszych działaniach na bieżąco informowaliśmy również społeczność lokalną, media, prasę, władze lokalne, starostwo powiatowe w Ostrowcu Św., lokalne instytucje wspierające rodzinę. Wszystkie produkty finalne w każdej chwili na naszej stronie internetowej tak, by każdy zainteresowany mógł je obejrzeć i wykorzystać w miarę potrzeb, ponieważ z powodzeniem nadają się do kopiowania i przenoszenia.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  • Projekt dał możliwość nowych rozwiązań, pomysłów oraz umożliwił nowe relacje między instytucjami z różnych krajów, jest to niewątpliwie korzyść dla lokalnej społeczności oraz władz lokalnych.
  • Opracowanie europejskiego projektu w naszej organizacji jest gwarancją jakości kształcenia w naszej instytucji, dobrej reklamy naszej pracy w naszej społeczności.
  • Projekt przyczynił się do lepszej promocji organizacji zarówno lokalnie jak i w Unii Europejskiej - za pośrednictwem strony internetowej, blogu i Facebook, ulotki, plakatu i broszury. Dlatego nasza organizacja stała się dobrze znana i rozpoznawalna.
  • Podczas projektu stosunki między organizacją a władzami lokalnymi stały się lepsze i silniejsze z korzyścią dla wszystkich zaangażowanych podmiotów, czego w swoim przemówieniu dał dowód Starosta Powiatu Ostrowieckiego podczas spotkania roboczego (mobilności) w Polsce.
  • Praca w tym projekcie stworzyła dobre relacje pomiędzy członkami organizacji oraz przyczyniła się do współpracy pomiędzy współpracownikami i zwiększonego wsparcia ze strony kadry zarządzającej.
  • Dzięki projektowi możemy poprawić metody komunikacji w języku obcym, umiejętności ICT, umiejętności zarządzania projektem.
  • Rozwój działań europejskiego projektu oznacza wielki rozgłos dla nas w naszej lokalnej społeczności.
  • Podniesiono umiejętności związane z zarządzaniem dzięki spotkaniom menedżerów innych europejskich organizacji, wymianie "dobrych praktyk". Komunikację językową poprowadzono za pomocą publikacji, materiałów audio i video, spotkań z członkami organizacji pozarządowych, przedstawicielami władz lokalnych, organizacji wystaw, uroczystości. Projekt miał duży wpływ na zmiany w strukturze organizacji i programu nauczania.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Nasz projekt miał pozytywny wpływ na zachowanie osób niepełnosprawnych i ich rodziców biorących udział w projekcie. Zrozumieli, że wolontariat to odpowiedzialność. Osoby biorące udział w projekcie miały możliwość zaznajomienia się z kulturami różnych krajów biorących udział w projekcie i nabywaniu umiejętności (obsługa komputera/internet/języki obce). Duże korzyści dawał udział w mobilnościach. Osoby biorące udział w projekcie poznały różne organizacje, poznały swoich partnerów; zaczęły posługiwać się obcymi językami, nastąpiła wymiana opinii i ocen ich zainteresowań i zachowań. Niektóre osoby biorące udział w projekcie były zapraszane do wzięcia udziału w procesach zarządzania projektem (oceny, rozpowszechnianie, poprawiając swoje umiejętności zarządzania).

Działania, takie jak: opracowanie artykułów, tłumaczenia, dyskusje podczas spotkań i mobilności, prezentacja projektu innym partnerom i wewnątrz organizacji, udział w uroczystościach, udział z dobrymi wynikami w lekcjach języków obcych i w konkursach, wzrosła pewność siebie miały duże znaczenie dla osób biorących udział w projekcie.

Działania, takie jak: wzrost udziału ponadnarodowego wolontariatu w mobilnościach, wolontariat we własnej organizacji, wolontariat na lokalnym rynku oraz w swoim kraju przyczyniły się do otrzymania produktów końcowych oraz nabycia umiejętności zarządzania.

Artystyczne działania zachęciły do wolności wypowiedzi i kreatywności osób biorących udział w projekcie odkryły ich artystyczny potencjał. Cieszyły się one wielkim zainteresowaniem dając radość, poczucie dumy, motywację, pewność siebie. Działania związane z projektem cieszyły się wielkim zainteresowaniem dając osobom biorącym w nich udział, motywację, dumę, zachęciły do udziału w przyszłych projektach i wydarzeniach kulturalnych.

Działania, takie jak: opracowania artykułów, nagrywanie płyt, udostępnianie na witrynę sieci web, udział w panelach partnerskich dotyczących działań wolontariackich, udział w mobilnościach, udział w realizacji produktów końcowych, zwiększenie wiedzy o partnerskich krajach w zakresie społecznego i kulturowego punktu widzenia przyczyniły się do rozwoju zainteresowań i umiejętności. Możemy zauważyć, że osoby pracujące jako wolontariusze w projekcie na bieżąco aktualizowały swoją wiedzę na temat aktywnego obywatelstwa europejskiego, a także posiadają pozytywne zachowanie społeczeństwa obywatelskiego w ich rodzinach i społecznościach.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Upowszechnianie projektu jest cały czas procesem kontynuowanym, a jego wyniki są używane przez wszystkich za darmo. Kraje partnerskie będą wykorzystywały wyniki projektu, informowały o obsłudze systemów i metodach nauki oraz dostępie do programów. Wspieranie osób uczących się, jego zasoby edukacyjne, nabyte praktyki zostały włączone do systemów i mechanizmów wsparcia integracji społecznej i kulturowej.

Nasze produkty końcowe są wykorzystane jako przykłady dobrych praktyk dla osób zainteresowanych rozwojem projektów międzynarodowych. Strona internetowa, blog i Facebook są źródłem informacji dla osób niepełnosprawnych i ich rodziców, członków społeczności lokalnych i zagranicznych organizacji zainteresowanych systemem edukacji dorosłych.

Nasze doświadczenia zdobyte w tym projekcie stanowią dobry przykład dla innych organizacji publicznych i prywatnych. Głównym celem było umieszczenie potrzeb człowieka w centrum uwagi i wszystkie nasze wysiłki i produkty końcowe projektu mające na celu włączenie koncepcji wolontariatu w życie wszystkich.

Po zakończeniu projektu widząc zaangażowaniem osób niepełnosprawnych w warsztaty fotograficzne rozpoczął się profesjonalny kurs fotograficzny prowadzony przez absolwentkę fotografii, zawodowego fotografa.

W dalszym ciągu wszyscy są zaangażowani w działania ekologiczne i trwa zbiórka surowców wtórnych (makulatura, zużyte baterie, drobne metale).

Po zakończeniu projektu nadal kontynuowane są całoroczne akcje "POMAGAMY INNYM"

Systematycznie odbywa się akcja zbierania nakrętek plastikowych. Oczekujemy na kolejną informację o kolejnej osobie potrzebującej takiego wsparcia, ponieważ uzyskane środki finansowe w ten sposób przekazane będą na cele rehabilitacyjne tej osoby.

Przez cały rok prowadzimy akcję charytatywną zbiórki odzieży, książek dla dzieci, zabawek, gier manualnych i przekazywanie w/w przedmiotów najuboższym rodzinom z dziećmi.

Przez cały rok prowadzimy akcję "Grosz do grosza". Zbieramy tzw. żółte monety (1 grosz, 2 grosze, 5 groszy) i następnie w dniu Finału (druga sobota stycznia) przekazujemy je oficjalnie do Sztabu Miejskiego Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Ostrowcu Świętokrzyskim.

Projekt przyniósł nam satysfakcję zawodową i osobistą. Budowanie osobistej relacji z partnerami dało nam siłę do opracowywania nowych projektów.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Opinie słuchaczy (osób niepełnosprawnych) – pisownia orginalna

Piotr Modrzejewski (słuchacz): Dzięki projektowi "GRUNDTVIG" brałem udział w kursie z języka angielskiego, kursie fotografowania oraz byłem w Rumunii na spotkaniu z uczestnikami kursu z innych państw. Uważam, że udział w tym projekcie dał mi wiele korzyści. Lepsza znajomość języka angielskiego i umiejętność fotografowania przydadzą mi się zwłaszcza w podróżach i ich uwiecznianiu, a podczas wyjazdu do Bukaresztu oprócz zwiedzania tego interesującego miasta poznałem wielu ciekawych i niezwykle sympatycznych ludzi.

Milenka Szwagierczak (słuchacz): W mieście Włochy gdzie byłam poznałam dużo ciekawych rzeczy gdy zwiedzaliśmy Rzym byliśmy na placu Świętego Piotra zobaczyliśmy jak to może być w innym kraju. Poznałam dużo ludzi którzy mówili w obcym języku było bardzo ciekawie i fajnie. Bardzo ciekawa jestem nadal ich kultury i chciałabym się czegoś jeszcze dowiedzieć. Bardzo mi się podobało i chciałabym jeszcze raz tam pojechać.

Piotr Datka (słuchacz): Jak tylko GRUNDTVIG się pojawił ucieszyłem się i dlatego nie musiałem na to czekać. Bo od razu odbyło się  pierwsze zebranie n a którym o tym powiedzieli. a zaraz po nim rozpoczęły się te kursy: Niemieckiego, Angielskiego , Fotograficzny. - Te kursy które się odbyły  wiele mi dały i wiele się na nich się nauczyłem.

Tomasz Taborski (słuchacz): Projekt, w którym brałem udział, mogłem poznać nowe umiejętności i techniki i też poznałem nowych ludzi. Projekt był ciekawie prowadzony przez kadrę i dużo mogłem się dowiedzieć. Czekam już na kolejne takie projekty.

Marcin Solarz (słuchacz): Grundtvig Da możliwość osobom niepełnosprawnym możliwość wykazania się w czynnościach takich których wcześniej nie mogli brać udział. Dzięki Grundtvigowi osoby niepełnosprawne mogli skorzystać z takich rzeczy jak np. nauka języka angielskiego. Grundtvig czyli „na naukę nigdy nie jest za późno” to bardzo przydatny projekt edukacyjny

Opinie pracowników:

Remigiusz Woźniak (koordynator projektu): Projekt „European Citizen Today” dał możliwość rozwoju w różnych kierunkach edukacji dla dorosłych zarówno słuchaczom jak i pracownikom. Organizacja nasza otrzymała niesamowity zastrzyk pozytywnych energii i emocji. Jako koordynatorowi sprawiało mi niesamowitą przyjemność widząc radość słuchaczy z każdego jednego organizowanego dla nich warsztatu czy też innego przedsięwzięcia.

Marta Walczyk (osoba prowadząca warsztaty): W moim przekonaniu udział w projekcie Grundtvig stworzył szansę rozwoju zawodowego jak i osobistego, poprzez nabycie nowych praktycznych umiejętności (nauka języka angielskiego), wymianę doświadczeń, praktyk i metod  wraz z innymi uczestnikami projektu z innych krajów Europejskich, biorących w nim również udział; wzrost kompetencji międzykulturowych, językowych i poznanie innych regionów Europy, a także nawiązanie nowych znajomości i cennych przyjaźni.

Wiesława Serwinowska (osoba prowadząca warsztaty): Gratulacje za super projekt Grundtvig! Szkoda, że to już było... Super pomysł, przyczynił się do poszerzenia horyzontów kulturowych. Jeszcze raz gratulacje.

Tomasz Przybysławski (osoba prowadząca warsztaty): Jako osoba, która była aktywnie włączona w realizację projektu mogłem uczestniczyć w działaniach międzynarodowego zespołu partnerów. Udział w projekcie był dla mnie ogromnym doświadczeniem. Dzięki niemu mogłem komunikować się z uczestnikami z innych krajów oraz budować i wzmacniać poczucie więzi i wspólnoty europejskiej beneficjentów projektu. Mogłem z racji brania udziału w projekcie poznać niektóre Europejskie miasta i ich historię.

Anita Artykiewicz-Woźniak (osoba prowadząca warsztaty): Projekt Grundtvig pozwolił uczestnikom naszego Stowarzyszenie jak i też pracownikom poznać inną kulturę, obyczaje państw partnerskich. Nawiązać przyjaźnie. Uczestnicy utwierdzili się w swoich umiejętnościach, które mogli pokazać osobom spoza naszego kraju, zwiększyło się ich poczucie własnej wartości, obycie z inną kulturą. Rodzice i opiekunowie prawni byli bardzo dumni i zadowoleni z prowadzonego projektu, ale też dumni ze swych podopiecznych.

Robert Rogala (Kierownik Warsztatu Terapii Zajęciowej): Jako osoba kierująca Warsztatem Terapii Zajęciowej, który działa przy Stowarzyszeniu "SZANSA" oraz osoba biorąca udział w projekcie uważam, że był on potrzebny Nam wszystkim. Wszystkie osoby biorące udział w tym projekcie miały możliwość poznania kultur innych państw, zapoznaliśmy wiele osób, z którymi do chwili obecnej utrzymujemy kontakty. Ponadto mogliśmy poznać sami siebie i sprawdzić się w działaniu czego dowodem były efekty jakie uzyskaliśmy. Sam projekt w/g mnie dla Nas był również potrzebny do tego abyśmy wszyscy razem mogli podejmować decyzje- a były one niełatwe, trzeba było podejmować je na drodze kompromisu i wybrać to co jest ważniejsze dla Nas wszystkich w celu realizacji poszczególnych zadań.

Najważniejsze jest jednak to, że w moim przekonaniu wszytko się udało i to z nawiązką ponieważ podczas przyjętych na siebie zadań "urodziło" się jeszcze kilka innych pomysłów, które dodatkowo zostały zrealizowane i realizacja ich trwa do chwili obecnej- czego przykładem może być zbiórka surowców wtórnych czy udział w wielu imprezach sportowych i turystycznych. Ważne jest również to, że wiele osób udało się przekonać również do tego, że nie za wszystkie rzeczy należy brać wynagrodzenie ale można zrobić coś społecznie.

Przemysław Walczyk (osoba prowadząca warsztaty): Udział w projekcie był dla mnie ogromnym wyzwaniem i pozytywnym doświadczeniem. Poznałem ciekawych ludzi, ich kraje, kulturę  i obyczaje. Miałem możliwość zobaczenia ciekawych miejsc, zabytków Europy. Kontakt z uczestnikami innych krajów Europy pozwolił mi na poprawę umiejętności posługiwania się językiem angielskim.

Piotr Jakubowski (osoba prowadząca warsztaty): Uczestnictwo w tym programie pozwoliło mi na zdobycie nowych doświadczeń i poprawiło umiejętność pracy w zespole. Dzięki temu programowi mogłem poprawić znajomość j.angielskiego, poznać wielu ciekawych ludz, ich kulturę i zwiedzić wiele miejsc w kturych dotąd nie byłem.  To dla mnie niezwykłe oraz wspaniałe doświadczenie i chciałbym zachęcić wszystkich do udziału w tego typu projektach.

Piotr Kiljański (Prezes Stowarzyszenia „SZANSA”): Dla mnie ciekawe było poznanie sposobów rozwiązywania trudnych spraw dla lokalnych społeczności w ramach wspólnego działania ponad podziałami. Np. w Portugalii doprowadzono do powstania jednego z największych sztucznych zbiorników wody po to żeby zaopatrzyć w wodę plantatorów winorośli i drzew korkowych. Do tego poznanie kultury i takich ludzi - bezcenne.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Stowarzyszenie Na Rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej "SZANSA" realizowało wiele projektów z różnymi jednostkami samorządowym czy tez ministerstwami, ale nigdy nie spotkaliśmy się z tak kompetentnym podejściem do beneficjenta. Na pewno będziemy bardzo mile wspominać to jak się układały relacje z Fundacją Rozwoju Systemu Edukacji podczas realizacji projektu GRUNDTVIG „EUROPEAN CITIZEN TODAY” - „WSPÓŁCZESNY OBYWATEL EUROPY” w ramach programu „Uczenie się przez całe życie".

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Remigiusz Woźniak
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.01.2016

European Territory of Culture

Tematyka działań: 
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Muzeum Narodowe w Krakowie
al. 3 Maja 1, 30-062 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Walczyk, awalczyk@mnk.pl, 12 43 35 462
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Muzeum Narodowe w Krakowie jest najstarszym i jednym z największych muzeów w Polsce. Posiada 10 oddziałów i 15 galerii prezentujących sztukę i rzemiosło od czasów starożytnych do współczesności. Misją Muzeum jest świadczenie o wartościach narodowych i ogólnoludzkich poprzez upowszechnianie sztuki światowej i polskiej. Muzeum organizuje wiele wystaw czasowych, prowadzi również działalność wydawniczą. Realizuje różne formy działań edukacyjnych – z dziećmi, młodzieżą i rozmaitymi grupami dorosłych, a także z osobami niepełnosprawnymi. Programy przygotowywane przez Muzeum dostosowane są do indywidualnych potrzeb naszych gości i stwarzają możliwość nie tylko pogłębienia wiedzy na temat sztuki i kultury, ale również spojrzenia na nie w niestandardowy sposób.

Tytuł projektu: 
European Territory of Culture
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-SI1-GRU06-05516 3
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Słowenia
Polska
Cypr
Turcja
Wlk. Brytania
Cele projektu: 

Celem projektu był rozwój nowych umiejętności związanych ze sztuką i kulturą u osób z niepełnosprawnością intelektualną, poprzez  promowanie kulturowego bogactwa państw europejskich, zrozumienia międzykulturowego i wzajemne dzielenie się wiedzą. Chcieliśmy zachęcić uczestników projektu do poznawania swojego kraju i jego kultury oraz kultury i zwyczajów krajów partnerskich, a przy okazji stworzyć możliwość poznania osób z innych krajów i wyjazdu za granicę. Z instytucjonalnej strony celem projektu było promowanie współpracy pomiędzy partnerami w sferze kultury oraz współpracy

i wymiany doświadczeń oraz dobrych praktyk w dziedzinie edukacji nieformalnej.

Obszary tematyczne: 

Edukacja kulturalna dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Dorosłe osoby z niepełnosprawnością intelektualną, opiekunowie osób niepełnosprawnych, edukatorzy muzealni.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł projektu zrodził się na spotkaniu w Słowenii zatytułowanym „Adults with Special Needs in Lifelong Learning”, na którym przedstawiciele organizacji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną z Portugali, Słowenii, Hiszpanii, Cypru i Wielkiej Brytanii postanowili stworzyć projekt mający na celu  podwyższenie kompetencji kulturowych osób ze specjalnymi potrzebami. Muzeum Narodowe w Krakowie zostało zaproszone do wzięcia udziału w projekcie przez partnera brytyjskiego, z którym współpracowało już przy innym projekcie. Ostatecznie biorącymi udział w projekcie partnerami zostali: Wlk. Brytania, Słowenia, Turcja, Cypr i Polska.

Krótki opis przebiegu projektu: 

I. Spotkania partnerskie:

  1. Lublana (Słowenia), 9-11 grudnia 2013. Spotkanie miało przede wszystkim charakter organizacyjny. Wzięło w nim udział 3 pracowników MNK bezpośrednio zaangażowanych w realizację projektu.
  2. Larnaka (Cypr), 6-8 maja 2014. Podczas spotkania jego uczestnicy zapoznali się z metodami pracy organizacji goszczącej – Saint Lazarus Centre for People With Special Needs. W spotkaniu udział wzbiło 2 pracowników Działu Edukacji MNK.
  3. Kraków (Polska), 23 – 25 września 2014. Uczestnicy spotkania brali udział w warsztatach i aktywnym zwiedzaniu oddziałów Muzeum Narodowego w Krakowie. Odwiedzili również podopiecznych Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie (uczestników projektu z Polski), którzy zaprezentowali sztukę teatralną „Sen Aniołów.” W spotkaniu wzięły udział 43 osoby ze wszystkich organizacji partnerskich.
  4. Londyn (Wielka Brytania), 24-26 marca 2015. W trakcie spotkania uczestnicy brali udział w warsztatach organizowanych w różnych londyńskich muzeach (m.in. The Foundling Museum, V&A Museum). Wysłuchali również opery napisanej i zaśpiewanej przez uczestników warsztatów organizowanych przez Outside in Pathways. W spotkaniu udział wzięło 3 słuchaczy ze Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie wraz z opiekunką oraz 4 pracowników MNK.
  5. Ankara (Turcja), 15-17 czerwca 2015. Spotkanie podsumowujące projekt oraz mające na celu zapoznanie się z działalnością Sosyal Yardimlaşma veDayanişma Vakfi. Ze strony Muzeum w spotkaniu udział wzięły 3 osoby.

II. Działania krajowe

  1. Muzeum? Kontakt! - cykl warsztatów dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. W ramach cyklu odbyło się 10 warsztatów w ciągu 5 miesięcy. Wzięło w nich udział 94 osoby z 7 ośrodków zajmujących się dorosłymi osobami z niepełnosprawnością intelektualną. Podczas warsztatów uczestnicy poznawali różne formy komunikowania się i przekazywania emocji (np. za pomocą gestów, kolorów, dźwięków). Punktem wyjścia do rozmów i ćwiczeń były zabytki zgromadzone w Muzeum Narodowym w Krakowie.
  2. Warsztat integracyjny - przed rozpoczęciem drugiego cyklu warsztatów zorganizowane zostało spotkanie, podczas którego uczestnicy ze Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie, prowadzący, wolontariusze i pracownicy MNK mieli możliwość się poznać, oswoić z przestrzenią Muzeum i nauczyć się ze sobą współpracować.
  3. Słowo/Obraz/Europa - warsztaty dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. Cykl obejmował dwa rodzaje warsztatów: językowo-teatralne oraz plastyczne. Brała w nich udział stała grupa uczestników ze Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie. Spotkania odbywały  się w różnych oddziałach Muzeum. Odbyło się 10 warsztatów (po 5 z każdego rodzaju), w których udział wzięła stała grupa 15 osób.
  4. Zabierz się z nami – podsumowanie warsztatów z cyklu Słowo/Obraz/Europa, w trakcie którego uczestnicy zaprezentowali swoje prace oraz przygotowane podczas warsztatów przedstawienie.
  5. Szkolenie dla pracowników, współpracowników i wolontariuszy Działu Edukacji Muzeum Narodowego w Krakowie, poprowadzone przez p. Stanisławę Szczepaniak – kierowniczkę Środowiskowego Domu Samopomocy w Skawinie. Udział w szkoleniu wzięło 13 osób (15.04.2014).
  6. Muzeum jest dla wszystkich - wykład Barry’ego Ginley’a, doradcy do spraw równości i dostępu w V&A Museum w Londynie, który przyjechał na spotkanie projektowe w Krakowie wraz z grupą z Outside in Pathways. Wykład odbył się w Sali audiowizualnej w Gmachu Głównym MNK, był otwarty dla publiczności, tłumaczony symultanicznie. Wykład został nagrany i dostępny jest na stronie mediateki MNK http://www.mediatekamnk.pl/obiekt.php?id=5543.
  7. Szkolenie dla pracowników, współpracowników i wolontariuszy Działu Edukacji, prowadzone przez Barry’ego Ginley’a z V&A Museum na temat sposobu współpracy z osobami z niepełnosprawnościami.

III. Działania upowszechniające

  1. Blog projektu, na którym pojawiały się informacje o spotkaniach projektowych oraz wydarzeniach lokalnych, zdjęcia, filmy i wszystkie efekty działań i produkty zrealizowane w ramach projektu (https://europeanterritoryofculture.wordpress.com/).
  2. Informacje o projekcie na stronie Muzeum Narodowego w Krakowie.
  3. Zaproszenie na warsztaty w ramach cyklu "Muzeum? Kontakt!"- mailing do instytucji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną.
  4. Zaproszenie do śledzenia bloga projektu - mailing do instytucji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną oraz  do muzeów w Polsce.
  5. Zaproszenie na wykład Barry'ego Ginley'a w Muzeum Narodowym w Krakowie - mailing do muzeów oraz instytucji kultury z Krakowa i okolic.
  6. Informacje o zakończeniu projektu i produktach powstałych podczas jego realizacji - mailing do instytucji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną oraz muzeów w Polsce.
  7. Mapka z zabytkami i atrakcjami Krakowa oraz przypinki z logiem projektu dla uczestników spotkania projektowego w Krakowie.
  8. Darmowa publikacja w wersji elektronicznej na temat pracy z osobami niepełnosprawnymi w muzeum (wersja polska i część w wersji angielskiej) dostępna na stronie MNK i blogu projektu.

IV Działania ewaluacyjne

Działania ewaluacyjne były prowadzone na bieżąco po każdym warsztacie i spotkaniu. Opiekunowie grup uzupełniali ankietę, natomiast uczestnicy dokonywali oceny warsztatów poprzez specjalnie przygotowane zadania (rysowanie uśmiechniętych lub smutnych buziek, zaznaczanie jasnych lub ciemnych kolorów na palecie itp.).

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
109
W wyjazdach zagranicznych: 
16
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Blog  - https://europeanterritoryofculture.wordpress.com/).
  2. Zabierz się z nami - film ze spotkania podsumowującego cykl warsztatów Słowo/Obraz/Europa (dostępny na blogu projektui stronie Muzeum narodowego w Krakowie – www.mnk.pl).
  3. Nagranie z wykładu Barry’ego Ginley’a Muzeum jest dla wszystkich dostępny na blogu projektu i stronie Muzeum Narodowego w Krakowie – www.mnk.pl.
  4. Publikacja Na równi. Osoby z niepełnosprawnością intelektualną w muzeum - skierowana przede wszystkim  do edukatorów, pracowników muzeów oraz osób pracujących z osobami z niepełnosprawnością intelektualną. Jest dostępna na blogu projektu oraz stronie internetowej MNK. Zawiera przykładowe scenariusze zajęć. Skrócona wersja publikacji została przetłumaczona na język angielski.
  5. Słownik zawierający podstawowe zwroty i słowa w językach państw partnerskich. Jest on dostępny w formie dokumentu tekstowego oraz filmów, na których uczestnicy projektu wypowiadają poszczególne słowa tak, by można było nauczyć się ich wymowy.
  6. Broszura opisująca metody pracy wszystkich organizacji partnerskich.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Informacje o projekcie oraz link do bloga i publikacji został przesłany do pracowników muzeów w całej Polsce oraz ośrodków zajmujących się osobami z niepełnosprawnością intelektualną w okolicach Krakowa.

Publikacja „Na równi” zawiera scenariusze zajęć, które powstały podczas realizacji projektu, upowszechniając je zachęcamy opiekunów grup do samodzielnej pracy ze swoimi podopiecznymi w Muzeum.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Stały kontakt z zagranicznymi partnerami i konieczność komunikowania się w języku angielskim wpłynęły znacząco na zwiększenie umiejętności językowych wśród pracowników realizujących projekt. Spotkania w krajach partnerskich oraz przygotowany słownik z podstawowymi zwrotami w językach krajów partnerskich przyczynił się do zwiększenia umiejętności językowych oraz poszerzenia wiedzy o krajach partnerskich. Wyjazdy zagraniczne były również okazją do odwiedzenia muzeów w różnych krajach, poznania ich zbiorów oraz wymiany doświadczeń nie tylko w zakresie pracy z osobami z niepełnosprawnościami. Prowadzenie bloga projektu, konieczność jego uzupełniania wpłynęła na zwiększenie umiejętności TIK. Stała i długotrwała współpraca z grupami osób z niepełnosprawnością intelektualną, szkolenia i wykład oraz wymiana doświadczeń i możliwość obserwowania pracy partnerów wpłynęły znacząco na zwiększenie umiejętności pedagogicznych pracowników Działu Edukacji. Realizacja projektu wpłynęła na zwiększenie umiejętności zarządzania projektami, a pozytywny odbiór ze strony uczestników wpłynął na zwiększenie motywacji do realizowania tego typu projektów w przyszłości.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Podczas warsztatów, szczególnie cyklu Słowo/ Obraz/ Europa, uczestnicy projektu poznawali podstawowe słowa i zwroty w języku angielskim oraz zdobywali wiedzę o krajach partnerskich i ich kulturze. Zdobytą wiedzę mogli praktycznie wykorzystać podczas spotkania projektowego w Krakowie, gdzie mieli możliwość nawiązania znajomości z uczestnikami z innych krajów oraz podczas wyjazdu do Londynu. Spotkania z zagranicznymi uczestnikami oraz comiesięczne spotkania w Muzeum przyczyniły się do wzrostu umiejętności społecznych oraz pewności siebie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wartością projektu była możliwość zrealizowania stałego cyklu warsztatów dla osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz dłuższej współpracy ze stałą grupą osób. Dzięki warsztatom uczestnicy oswoili przestrzenie muzealne, a pracownicy Muzeum otwarli się na nowe grupy odbiorców. Liczymy na to, że wypracowane scenariusze oraz publikacja będą inspiracją dla animatorów i opiekunów osób z niepełnosprawnością intelektualną. Trwałością projektu jest nawiązanie współpracy Działu Edukacji z Środowiskowym Domem Samopomocy w Skawinie oraz  z partnerami zagranicznymi. 

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Katarzyna - uczestniczka warsztatów: Chciałam być na każdych zajęciach!

Jadwiga – uczestniczka warsztatów: Kiedy idziemy tam znowu?  

Komentarz opiekuna grupy zamieszony w ankiecie ewaluacyjnej: Podziękowania dla pani prowadzącej. Bardzo inspirujące zajęcia, pobudzające wyobraźnię naszych uczestników. Zajęcia prowadzone z rozmachem, jeszcze raz dziękujemy.

Agnieszka Bajorska, wolontariuszka: Uczestnicząc w warsztatach dla osób niepełnosprawnych, zrozumiałam, że trzeba cieszyć się każdą najmniejszą rzeczą, każdą chwilą. W trudniejszych sytuacjach, które doprowadzają mnie do smutku, i kiedy cała energia opada, wystarczy, że przypomnę sobie te zajęcia i czuję się jak nowo narodzona. To doświadczenie sprawiło, że w moim życiu pojawiło się więcej dni tych weselszych, więcej chęci do działania i więcej optymizmu. Muzeum pozwoliło mi spojrzeć na życie, na kulturę i sztukę z trochę innej perspektywy.

Stanisława Szczepaniak; kierowniczka SDŚ Skawina: Osobiście uważam, że wykorzystanie przestrzeni muzealnej wraz z jej unikatowym wnętrzem jako pomysł edukacyjny jest bardzo trafiony. Dla wszystkich uczestników zajęć, w tym terapeutów, jest to doświadczenie bezcenne. Sprawdzenie umiejętności adaptacyjnych, percepcji, stopnia zainteresowania w tak bezpośrednim kontakcie z wiedzą i kulturą naszych podopiecznych jest niezwykle rozwijające. Zwłaszcza gdy uwzględni się stopień zróżnicowania dysfunkcji, które mają.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Walczyk
Data wypełnienia formularza/karty: 
27.01.2016

The world of childhood through stories and sport

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja rodziców i rodzin
Edukacja zdrowotna
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Inne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Centrum Edukacji i Wspierania RES-GEST
ul. Langiewicza 22, 35-085 Rzeszów
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Piotr Krupa, 785 141 060,krupio@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Celem Centrum Edukacji i Wsparcia „RES-GEST” jest prowadzenie działalności edukacyjno – oświatowej, kulturalnej, zawodowej, społecznej i medycznej skierowanej do osób niesłyszących. Istotnym elementem działalności jest edukacja w zakresie Polskiego Języka Migowego różnych grup społecznych i zawodowych. Posiadamy ekspertów w zakresie nauczania języka migowego oraz w zakresie świadczenia usług tłumaczenia na język migowy. Realizujemy wiele projektów edukacyjnych z wykorzystaniem nowych technologii, a naszym atutem jest prowadzenie edukacji osób niesłyszących z wykorzystaniem filmów tłumaczonych na język migowy.

Tytuł projektu: 
The world of childhood through stories and sport
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-RO1-GRU06-29576 3
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Rumunia
Turcja
Polska
Dania
Cele projektu: 

Celem głównym projektu było rozwijanie kompetencji rodzicielskich tych rodziców, którzy mają dzieci z ciężką wadą słuchu lub głuche dzieci, oraz głuchych rodziców którzy mają słyszące dzieci. By osiągnąć zamierzony cel zorganizowane zostały grupy edukacyjne których zadaniem było wsparcie rodziny z problemami wychowawczymi, gdzie rodzice uczyli się jak używać bajek i sportu jako wartościowych narzędzi w procesie edukacji ich dzieci.

Projekt ten miał również na celu ułatwienie dzieciom głuchym lub z wadą słuchu zbliżenie się do klasycznych bajek, i zrozumienie ich treści po przez wizualne formy przekazu. Pozwoliło to osobom niesłyszącym poczuć się na równi z osobami słyszącymi gdy czerpały przyjemność z poznawanych historii. Tym sposobem, rodzice mogli używać bajek jako wartościowych narzędzi w procesie edukacji ich dzieci.

Innym wartościowym narzędziem edukacji głuchych dzieci jest sport. Z tego powodu, drugim celem programu było zwiększenie świadomości rodziców co do roli sportu w środowisku głuchych, i tworzenie programów które pozwolą dzieciom być aktywnymi uczestnikami zajęć sportowych jako sportowcy lub organizatorzy, a także w późniejszym życiu, kiedy nie będą oni już dłużej mieć chęci lub możliwości by rywalizować, jako widzowie, ze wszystkimi korzyściami płynącymi z socjalizacji jaką przynosi taka forma angażowania się.

Cele te zostały osiągnięte po przez:

  • Wzmocnienie umiejętności rodzicielskich rodziców których dzieci są niesłyszące lub mają wadę słuchu, oraz niesłyszących rodziców którzy mają słyszące dzieci. W ramach projektu nauczyliśmy ich jak skutecznie wykorzystywać sport oraz bajki jako narzędzia edukacyjne dla dzieci.
  • Udostępnienie bajek o charakterze edukacyjnym niesłyszącym dzieciom i ich rodzinom dzięki stworzeniu internetowej biblioteki zawierającej tłumaczone na język migowy bajki pochodzące z różnych krajów.
  • Zwiększenie dostępności sportu dla niesłyszących dzieci i ich rodzin, poprzez zorganizowanie zajęć sportowych i integracyjnych.
  • Rozwój umiejętności osób, które zajmują się edukacją rodzin należących do społeczności osób niesłyszących.
Obszary tematyczne: 

Projekt dotyczył następujących obszarów tematycznych:

  • uczenie się w rodzinie/edukacja rodziców,
  • edukacja fizyczna i sport,
  • grupy docelowe o specjalnych potrzebach,
  • możliwości uczenia się dla osób zagrożonych marginalizacją społeczną,
  • dziedzictwo kulturowe,
  • zarządzanie projektami europejskimi,
  • uczenie się o krajach europejskich,
  • aktywne obywatelstwo.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Adresatami  projektu były osoby niesłyszące, w szczególności zaś rodzice którzy mają dzieci z ciężką wadą słuchu lub niesłyszące dzieci, oraz niesłyszący rodzice którzy mają słyszące dzieci. Projekt skierowany był również do ekspertów, którzy zajmują się edukacją osób niesłyszących.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na projekt powstał w czasie rozmów przedstawicieli naszej organizacji z organizacją partnerską z Rumunii. Na stronie służącej do wyszukiwania partnerów gotowych do współpracy ogłosiliśmy informacje, że chętnie weźmiemy udział w projekcie skierowanym do osób niesłyszących,  w ten sposób odnowiliśmy kontakty zdobyte podczas pracy nad innymi projektami Grundtviga. Zadeklarowaliśmy pomoc w znalezieniu partnerów w oparciu o nasze znajomości zdobyte w czasie realizacji innych projektów Grundtviga.

Naszym głównym celem było kontynuowanie działalności międzynarodowej strony www.tv-deaf.com utworzonej w ramach wcześniejszego projektu Grundtviga, kierowanej do osób niesłyszących. Strona ta w całości przetłumaczona została na język migowy, dzięki czemu jest w pełni dostosowana do potrzeb osób niesłyszących.

Partner z Rumunii był bardzo zainteresowany tworzonymi przez nas filmami dla osób niesłyszących. Chciał, abyśmy podzielili się naszym doświadczeniem w zakresie prowadzenia strony dla osób niesłyszących, tworzenia bajek dla dzieci w języku migowym oraz upowszechniania sportu w społeczności osób niesłyszących.

Po długich dyskusjach z organizacjami partnerskimi, oraz opracowaniu celów jakie chcemy osiągnąć, ustaliliśmy ostateczny kształt projektu.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W czasie realizacji projektu zorganizowanych zostało pięć spotkań partnerskich, dwa w Danii oraz po jednym w Turcji, Rumunii i Polsce.

Pierwsze spotkanie odbyło się 20-22 grudnia 2012 roku w Danii, wzięli w nim udział członkowie organizacji partnerskich, którzy skupili się głównie na aspektach organizacyjnych, zaplanowaniu działań związanych z realizacją projektu, a także podziale pracy pomiędzy poszczególnych partnerów. Gospodarzem następnego seminarium była nasza organizacji, spotkanie to odbyło się od 3 do 6 lutego 2014 roku, o było otwarte dla słuchaczy. Głównym tematem spotkania był sport wśród osób niesłyszących. W czasie konferencji zaprezentowaliśmy prezentacje multimedialne na temat prowadzonej przez nas działalności oraz sportu w społeczności osób niesłyszących. Ponadto chcą przybliżyć partnerom historię naszego kraju zorganizowaliśmy wycieczkę do  Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu. W dniach od 1 do 4 czerwca w Kopenhadze odbyło się trzecie seminarium projektowe. Podczas którego członkowie organizacji partnerskich rozmawiali na temat aktualnego stanu realizacji oraz zagadnień dotyczących finansowania  projektu. Czwarte spotkanie zostało zorganizowane w Ankarze w Turcji, w dniach od 13 do 16 października 2014. W spotkaniu oprócz członków organizacji partnerskich wzięli również udział słuchacze. Głównym tematem seminarium była edukacja osób niesłyszących oraz działanie szkół specjalnych dla osób z wadami słuchu. Ostatnie spotkanie w czasie którego zaprezentowane zostały rezultaty realizacji projektu odbyło się w dniach 27-30 kwietnia 2015 roku w Iasi w Rumunii. W spotkaniu uczestniczyli także słuchacze.

Do działań krajowych realizowanych w czasie projektu należały przede wszystkim przygotowanie bajek w języku migowym oraz promocja sportu wśród osób niesłyszących. Przygotowane przez nas bajki zamieszczane były na stronie internatowej www.tv-deaf.com, dzięki czemu były ogólnodostępne. Odbywały się również spotkania z rodzicami dzieci niesłyszących w czasie których uświadamialiśmy ich jak ważne są sport i bajki w życiu dziecka. Dużą popularnością wśród niesłyszących dzieci cieszyły się prowadzone przez nas treningi piłki nożnej oraz siatkówki. Ponadto 27 czerwca 2015 roku zorganizowaliśmy piknik integracyjny dla niesłyszących: dzieci, młodzieży oraz rodziców. W czasie pikniku dostępnych było wiele atrakcji dla dzieci (dmuchany zamek, trampolina) zorganizowano również gry i zabawy integracyjne.

Centrum Edukacji i Wsparcia "RES-GEST" upowszechniało projekt za pomocą witryny internetowej http://tv-deaf.com/,  na której na bieżąco ukazywały się materiały dotyczące realizacji projektu (filmy promujące projekt, informacje na temat aktualnych działań, bajki w języku migowym). Łącznie na naszej stronie internetowej zamieściliśmy 16 bajek w Polskim Języku Migowym. Po za tym na stronie ukazywały się również filmy związane ze sportem oraz wyjazdami przeprowadzonymi w ramach projektu, łącznie dodaliśmy 46 filmów.

Głównym środkiem służącym do ewaluacji oraz monitoringu projektu była bezpłatna technologia Google Analitycs, dzięki której mogliśmy na bieżąco śledzić popularność prowadzonej przez nas strony internetowej.

Do monitorowania postępów w realizacji projektu służyła również częsta wymiana wiadomości e-mail, komunikacja za pomocą Skype, Facebooka oraz rozmowy telefoniczne z partnerami.

Po zakończeniu seminariów sporządzaliśmy notatki służbowe, w której podsumowywano przebieg spotkania oraz określano kolejne działania.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
16
W wyjazdach zagranicznych: 
16
Produkty
Produkty projektu: 

W wyniku realizacji projektu powstały następujące rezultaty:

  1. strona projektowa: http://www.wcss.tk/,
  2. strona internetowa www.tv-deaf.com zawierająca materiały video,
  3. internetowa biblioteka dla niesłyszących - zawiera bajki przystosowane do potrzeb Europejskiej Społeczności Osób Niesłyszących. Biblioteka ta zamieszczona została na naszej stronie projektowej,
  4. bajki przetłumaczone na język migowy: 5 bajek w międzynarodowym języku migowym, 14 w Tureckim Języku Migowym, 20 w Rumuńskim Języku Migowym, 16 w Polskim Języku Migowym, 7 w Duńskim Języku Migowym,
  5. płyta DVD zawierająca bajki przystosowane do potrzeb niesłyszących dzieci,
  6. impreza integracyjna zorganizowana w ramach projektu dla niesłyszących dzieci, młodzieży oraz rodziców, w ramach której uczestnicy integrowali się dzięki uczestnictwie w przygotowanych  wcześniej grach i zabawach,
  7. spotkania projektowe organizowane przez partnerów - w czasie realizacji projektu odbyły się dwa spotkania projektowe w Danii, oraz po jednym spotkaniu w Polsce, Rumunii oraz Turcji,
  8. prezentacje multimedialne przygotowane w programie PowerPoint na temat rezultatów projektu.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

W czasie realizacji projektu Centrum Edukacji i Wsparcia „RES-GEST” na bieżąco zamieszczało na stronie internetowej materiały dotyczące działań prowadzonych w ramach projektu. Na stronie regularnie pojawiały się między innymi bajki przetłumaczone na język migowy, filmy ukazujące przebieg spotkań odbywających się w krajach partnerskich oraz zdjęcia z tych spotkań. Wszystkie te materiały zostały zarchiwizowane na stronie internetowej, i w dalszym ciągu są dostępne dla osób niesłyszących.

Nadal prowadzimy stronę internetowa otwartą w ramach projektu - http://tv-deaf.com/, zamieszczając na niej materiały przeznaczone dla osób niesłyszących.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w realizacji projektu miał bardzo pozytywny wpływ na naszych pracowników, którzy dzięki spotkaniom z zagranicznymi partnerami mogli zwiększyć swoje umiejętności językowe, informacyjno-komunikacyjne oraz pedagogiczne. Udział w projekcie wzbogacił doświadczenie pracujących dla naszego stowarzyszenia osób, dzięki czemu w przyszłości będziemy mogli lepiej zarządzać realizowanymi projektami międzynarodowymi. Nasi pracownicy mogli również zapoznać się ze sposobami wspierania osób niesłyszących stosowanymi przez organizacje w innych krajach partnerskich. Podobnie jak w przypadku naszych podopiecznych, pracownicy dzięki uczestnictwie w wyjazdach oraz możliwości zapoznania się z pracownikami innych organizacji wzbogacili swoją wiedzę na temat organizacji pracy w  krajach partnerskich.

Dzięki realizacji projektu nasza organizacja wprowadziła innowacyjne rozwiązania, które pozwoliły poprawić prowadzony przez nas program edukacyjny przeznaczony dla osób niesłyszących, został on wzbogacony o elementy skierowane do młodszych odbiorców.  W wyniku realizacji projektu w naszej strukturze organizacyjnej nie zaszły żadne zmiany. Pracownicy mogli liczyć na duże wsparcie kadry zarządzającej instytucją, dzięki czemu  nauczyli się skutecznej współpracować oraz lepiej organizować swój czas pracy.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

W czasie działań przeprowadzonych w ramach projektu nasi podopieczni poprawili swoje umiejętności językowe. Na uwagę szczególnie zasługuje fakt, że większość naszych słuchaczy to osoby niesłyszące, które dzięki realizacji projektu poznały różnice w języku migowym obowiązującym wśród niesłyszących pochodzących z poszczególnych krajów partnerskich. Dzięki uczestnictwie w projekcie beneficjenci  podnieśli również swoje umiejętności informacyjno-komunikacyjne. Spotkania i wyjazdy organizowane w ramach projektu pozwoliły naszym podopiecznym nawiązać nowe znajomości oraz wzmocnić swoje kompetencje społeczne. Udział w wyjazdach zmotywował ich do aktywniejszego działania na rzecz społeczeństwa niesłyszących, a także pozwolił zwiększyć pewność siebie. Programy spotkań w poszczególnych krajach partnerskich umożliwiły zapoznanie się kulturą oraz historią odwiedzanego państwa, dzięki czemu nasi podopieczni zdobyli nową wiedzę na temat danego kraju.

Dodatkowo dzięki realizacji bajek w języku migowym, z naszej pomocy skorzystali niesłyszący rodzice, oraz niesłyszące dzieci. Wcześniej ta grupa osób nie miała dostępu do w pełni zrozumiałych materiałów z tej dziedziny. Spotkania z niesłyszącymi rodzicami pozwoliły nam lepiej poznać potrzeby tych osób, a co za tym idzie zaoferować im skuteczniejsze formy pomocy. Dużym zainteresowaniem cieszyły się zamieszczone przez nas na stronie internetowej bajki dostosowane do potrzeb osób niesłyszących. Rodzice dzięki realizacji projektu zyskali narzędzie, które mogą wykorzystać w procesie edukacji swoich niesłyszących dzieci.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Dzięki publikacji przetłumaczonych przez nas na język migowy bajek, oraz zamieszczeniu ich na stronie internetowej mogą one być wykorzystywane, jako materiały wychowawcze oraz dydaktyczne przez rodziców oraz pedagogów, jedynym warunkiem jest dostęp do Internetu. Ponadto nabyte w czasie partnerstwa doświadczenie zostanie wykorzystane w czasie dalszej działalności naszej organizacji na rzecz osób niepełnosprawnych. Udział w projekcie pozwolił nam przekonać się jak duży wpływ na wychowanie dzieci i młodzieży, także niesłyszących, mają bajki oraz sport. Dzięki zapoznaniu się z metodami działania organizacji pochodzących z innych krajów, mogliśmy wprowadzić nowe elementy do naszej działalności, dzięki czemu nasza pomoc osobom niesłyszącym stała się jeszcze efektywniejsza. Po za kończeniu projektu w dalszym ciągu będziemy dodajemy na stronie internetowej http://tv-deaf.com  nowe materiały, z których mogą korzystać osoby niesłyszące.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Uwielbiam ten film i piosenki. Ja często śpiewam dla najmłodszą córeczki” - komentarz pod przetłumaczoną przez nas w ramach projektu bajką „Kaczka Dziwaczka”

„Projekt „The world of childhood through stories and sport” powstał w oparciu o nowatorski pomysł, który powinien być w dalszym ciągu rozwijany, powinniśmy się postarać udostępnić osobom niesłyszącym jak największą ilość materiałów edukacyjnych dostosowanych do ich potrzeb” – wypowiedz jednego z pracowników Centrum Edukacji i Wsparcia „RES-GEST”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Piotr Krupa
Data wypełnienia formularza/karty: 
13.01.2015
Subskrybuje zawartość

Switch style