Niemcy

Wiedza - Umiejętność - Odpowiedzialność

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Rozpoznawanie / uznawanie kompetencji
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa
ul. Grunwaldzka 126, 38-350 Bobowa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Bogdan Krok
0048 18 351 40 13
ck@bobowa.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Centrum Kultury prowadzi następujące formy edukacji dorosłych:
  1. Gminne Centrum Informacji dla osób bezrobotnych i nie tylko
  2. organizuje spotkania z doradcami zawodowymi z PUP Gorlice
  3. współpracuje ze Stowarzyszeniem Twórczości Regionalnej
  4. współpracuje z Kołami Gospodyń Wiejskich
  5. organizuje Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej
Centrum Kultury prowadzi od lat 3 Gminne Centrum Informacji z bezpłatnym dostępem do internetu dla osób bezrobotnych. Przy GCI działa także biblioteka fachowego poradnictwa dla bezrobotnych. Osoby prowadzące GCI m.in. piszą podania o pracę, pomagają kompletować dokumenty oraz wyszukują oferty pracy, kopiują dokumenty, itp.
Organizowane są kursy z zakresu obsługi komputerów. Raz w miesiącu w GCI dyżuruje doradca zawodowy z Powiatowego Urzędu Pracy. Osoby które chcą realizować swoje pasje artystyczne mogą to robić uczestnicząc w działalności amatorskich zespołów artystycznych działających w Centrum Kultury (2 orkiestry dęte, regionalny zespół pieśni i tańca, chór, grupa tańca towarzyskiego). W pomieszczeniach Centrum Kultury ma siedzibę także Stowarzyszenie Twórczości Regionalnej, które za główny cel obrało sobie uratowanie od zaginięcia miejscowego rękodzieła (unikatu w skali kraju) koronki klockowej. Członkowie Stowarzyszenia regularnie spotykają się, biorą udział w konkursach oraz w wyjazdach promujących to rękodzieło w kraju i za granicą.
Kolejna grupa dorosłych osób działa w Kołach Gospodyń Wiejskich (7 grup na terenie gminy). Centrum Kultury finansuje kursy kulinarne, dietetyczne i higieniczne dla tych słuchaczy. Współpracujemy z tą grupą także w programie „Poszukujemy starych receptur tradycyjnych potraw Pogórza”.
Podsumowaniem współpracy wszystkich grup słuchaczy jest Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej w Bobowej organizowany nieprzerwanie od 2000 roku. Impreza ta to bezpośredni kontakt z przedstawicielami środowisk koronkarskich z wielu krajów świata, możliwość zaprezentowania dorobku artystycznego amatorskich grup z naszego terenu oraz corocznych degustacji tradycyjnych potraw regionalnych. Festiwal ten jak żadne inne działanie konsoliduje środowisko gminne osób dorosłych i młodzieży, pozwala poznawać kulturę innych krajów oraz uczy wzajemnej tolerancji.
Tytuł projektu: 
Wiedza - Umiejętność - Odpowiedzialność
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0093/P1
07/GR-LP/07-0160/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Niemcy, Czechy, Polska
Cele projektu: 
Zależy nam jako kooperującym partnerom, aby tym projektem międzynarodowej współpracy i nauki nadal rozwijać nasze organizacje i uwzględniając lokalne sieci stworzyć nowy zakres zadań. Chcemy wspierać procesy tworzenia Unii Europejskiej poprzez podejmowanie do dyskusji tematów polityki europejskiej, a zwłaszcza europejskiej polityki kulturalnej i artystycznej oraz organizowanie publicznych forów dyskusyjnych. Poprzez wspólna naukę podczas warsztatów i seminariów, organizację wystaw wspieramy wzajemne zrozumienie i tolerancję kulturowej tożsamości uczestników. Poprzez kreatywność, kulturę i sztukę nabędą wszyscy uczestnicy nowe umiejętności i równocześnie rozwiną proces wspólnotowego uczenia się. Następnie chcemy poprzez wzajemną wymianę osobistych doświadczeń i umiejętności odświeżyć wartościową wiedzę starszych obywateli w zakresie tradycyjnych technik rzemieślniczo-twórczych, koronczarskich, technik rękodzieła artystycznego takiego jak malarstwo ludowe, techniki lakierowania oraz technik intarsjowania drewna kamieniem oraz przekazać je w odpowiedniej formie młodszym (z różnych pokoleń). Grupą docelową tego projektu są: artyści, pedagodzy oraz obywatele zainteresowani kulturą i sztuką.
Obszary tematyczne: 
W czasie realizacji projektu partnerzy z Niemiec, Czech i Polski poznali się na wzajem, poznali specyfikę i profile swojej działalności, ustalili sposób komunikacji i pośrednictwo językowe. Dokonana została analiza czyli rozpoznanie i nazwanie wzajemnych różnic i ich skutków mających wpływ na dalszą współpracę. Uczestnicy projektu poznali zasady polityki kulturalnej i społecznej integracji w poszczególnych krajach, zapoznali się z wpływem różnych narodowości na rozwój nowych koncepcji w polityce europejskiej. Został wypracowany arkusz ewaluacyjny dotyczący doświadczeń i jakości partnerstwa. Twórcy kultury biorący udział w projekcie poznali metody i sposoby wpływania na likwidację stereotypów, dyskryminacji i konfliktów a także na rozwój tolerancji. Uczestnicy projektu nabyli nowe umiejętności artystyczne i udoskonalili już posiadane, poznali nowe formy współpracy międzynarodowej poprzez sztukę i tradycję. Poznanie indywidualnych cech partnerów przyczyniło się do lepszej współpracy i rozwoju wzajemnych kontaktów. Zostały także przygotowane materiały dokumentujące ten etap projektu.
Grupa docelowa słuchaczy: 
Grupy docelowe dorosłych słuchaczy to: osoby zamieszkujące tereny wiejskie i obszary defaworyzowane ze względów ekonomicznych , grupy wywodzące się ze społeczności lokalnych, osoby starsze. Ponadto Centrum Kultury współpracuje aktywnie z instytucją Dzienny Ośrodek Wsparcia - dla osób po przebytych kryzysach psychicznych, alkoholowych i rodzinnych, której siedziba znajduje się w Bobowej. Prowadzimy kursy rękodzieła oraz organizujemy wystawy dorobku artystycznego osób uczęszczających do tego ośrodka.
Jakie były początki projektu: 
Udział w programie zaproponował nam obecny koordynator - Kulturfabrik Neukirchen - Niemcy. Zasady korzystania z projektu poznaliśmy ze stron Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji. Koordynator odnalazł nas poprzez stronę internetową poświęconą koronce klockowej. Ponieważ w swoich strukturach posiada działające koło koronczarek pomyślał że będzie to jeden ze wspólnych tematów do rozmów wstępnych.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Główne działania podjęte w ramach projektu partnerskiego w minionym roku to: zainicjowanie stałego kontaktu między partnerami przez internet w formie czatu. Tą drogą nastąpiła także wzajemna prezentacja, wymiana materiałów informacyjnych, wymiana doświadczeń i prezentacja w środkach masowego przekazu (lipiec - sierpień 2006).
W Litvinowie otwarto wystawę prezentującą projekt na rok 2007 (sierpień 2006).
31.8.-3.9.2006 Marienberg - Udział w Dniu Saksonii – prezentacja projektu i poszukiwanie partnerów.
W Neukirchen zorganizowano seminarium pt. „Socjokultura - co to takiego?” Nastąpiła też prezentacja projektu. Zorganizowano też warsztaty kreatywne dla uczestników projektu pt. „Drukarnia Guttenberga” (wrzesień 2006).
Centrum Kultury w Bobowej zorganizowało Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej oraz seminarium pt. „Koronka i trendy w modzie”, udział wzięli uczestnicy projektu ze wszystkich krajów partnerskich (październik 2006).
28.10.2006 Deutschkatharienenberg Fortuna-Stollen: Udział w małym sympozjum kopalni „Fortuna-Stollen“  z wykładami fachowymi na temat powstawania składów rudy, hisorii osadnictwa. Rozpoznanie związków miedzy powstawaniem złóż rudy, osadnictwa i tradycyjnego rękodzieła.
Kolejna prezentacja projektu oraz udział w dniu tradycyjnego rękodzieła i seminarium „Koronka i kolor” oraz „Rzeźba w drewnie” odbyła się w Olbernhau (październik 2006).
Następnie na przełomie października i listopada 2006 w Neukirchen w siedzibie koordynatora - Kulturfabrik odbyło się 6-dniowe pierwsze spotkanie wszystkich partnerów projektu. Oprócz poznania najbliższego regionu wszyscy uczestnicy projektu wzięli udział w warsztatach ceramicznych i wikliniarskich. Złożyli wizytę na V międzynarodowych warsztatach koronczarskich w Schneeberg. Nastąpiła prezentacja wszystkich instytucji  partnerskich, ich otoczenia i infrastruktury, wewnętrznej organizacji i zakresu działalności. Opracowano reguły gry dla wspólnych działań i warsztatów w przyszłości. Wszyscy uczestnicy wzięli udział w kilkugodzinnym kursie języków swoich partnerów.
30.11.2006 Mildenau - Europa-Direkt-Büro: Seminarium z panami Kaden i Holzkamp nt. głównych cech i obszaru działania biura regionalnego, regionalnej dystrybucji produktów, możliwości współpracy oraz informacji nt. biblioteki europejskiej
18.12.2006 Zamek Schwarzenberg: Seminarium nt. rozwoju koronczarstwa oraz oprowadzanie po zamku i wystawie „Historyczne koronki w Rudawach“
W grudniu w Olbernhau odbyła się impreza pt. „Adwent w hucie”, otwarto też ścieżkę dydaktyczną na temat górnictwa w tym rejonie, zaprezentowano historyczne techniki rękodzielnicze Czech i Niemiec.
W tym samym czasie w Litvinovie zorganizowano wieczór adwentowy i wystawę starych koronek.
11.01.2007 Rudawy (Olbernhau i Neukirchen, Litvinov) – zwiedzanie regionalnego muzeum z zacjowanymi historycznymi maszynami do utylizacji drewna i strych tekstyliów, Muzeum pończosznictwa i koronki bieliźnianej.
W styczniu 2007 odbyło się w Litvinowie spotkanie robocze partnerów z Niemiec i Czech. Centrum Kultury w Bobowej uczestniczyło w nim przez czat. Tematem było planowanie warsztatów ceramicznych i zwiedzenie Muzeum Regionalnego w mieście Most. Kontynuowano kurs językowy.
W lutym odbyło się kolejne spotkanie robocze partnerów z Czech i Niemiec, którego tematem było planowanie historycznej wystawy wędrującej pt. „Historyczne górnictwo i jego wpływ na tradycyjne techniki rękodzielnicze”. Przygotowano też plan działań i wyjazdów na lata 2007-2009. Centrum Kultury w Bobowej uczestniczyło w nim przez internet. Ustalono też że kurs językowy powinien zostać poszerzony za pomocą internetu.
W marcu w Neukirchen zorganizowano „Saksoński tydzień kobiet” oraz seminarium na temat myśli europejskiej i ponadgranicznej pracy projektowej. Zorganizowano warsztaty filcowania na sucho, produkcji koronek i koszyków.
Wszyscy partnerzy z okazji 50-lecia Traktatu Rzymskiego zorganizowali u siebie imprezy regionalne poświęcone prezentacji projektu.
W kwietniu 2007 wszyscy uczestnicy projektu spotkali się w Neukirchen. Tematem było: seminarium i warsztaty dotyczące filmu i fotografii, prezentacja wystawy dotychczasowego dorobku oraz dyskusja na temat wpływu religii i kultury na wzornictwo w produkcji koronek.
W maju 2007 w Bobowej odbyło się kolejne spotkanie robocze wszystkich partnerów. Tematem było stworzenie studia ceramicznego w Centrum Kultury w Bobowej, warsztaty bobowskiej koronki klockowej, taniec regionalny, kurs języka polskiego i narada nad kontynuacją projektu.
W czerwcu 2007 wszyscy partnerzy spotkali się w Litvinovie. Uczestnicy zapoznali się techniką robienia witraży metodą tradycyjną. Wzięli udział w całodziennej wycieczce prezentującej dokonania nowoczesnych metod rekultywacji terenu na przestrzeni dziesiątków kilometrów kwadratowych w okolicach miasta Litvinov i Most po szkodach górniczych.
W lipcu 2007 odbyło się ostatnie spotkanie wszystkich partnerów w Olbernhau poświęcone związkom między górnictwem a rozwojem tradycyjnych rzemiosł na terenie Rudaw. Uczestnicy zapoznali się praktycznie z tradycyjną technologią wytapiania metali kolorowych na terenie Rudaw oraz wzięli udział w warsztatach poświęconych wykonywaniu intarsji. Omówiono zasady współpracy na wypadek przyznania funduszy na kontynuację projektu. Skonsultowano z koordynatorem ostateczne treści zawarte na stronie internetowej projektu.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
6
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 
Zorganizowane wystawy - Dorobek warsztatów nauki koronki klockowej w Bobowej dla zagranicznych partnerów biorących udział w projekcie. Powstała broszura w języku polskim opisująca efekty współpracy pomiędzy partnerami w projekcie z udziałem Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa. CD-ROM - Prezentacja efektów rocznej współpracy Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa w projekcie. Strona internetowa www.ck.bobowa.pl/grundtvig
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Broszura została rozdana nie tylko uczestnikom projektu ale także przedstawicielom samorządów lokalnych. Prezentacja efektów rocznej współpracy została przedstawiona na konferencji programu Grundtvig w Warszawie w czerwcu 2008 r. Program nie jest jeszcze zakończony dlatego istnieją jeszcze inne możliwości wykorzystania tych materiałów.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
W przypadku pracowników Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa projekt ten spełnia funkcję edukacyjną. Poprzez udział w wyjazdach, seminariach i warsztatach pracownicy poszerzają swoją wiedzę i umiejętności praktyczne. Poznają nowe sposoby działania i pracy z osobami z terenów defaworyzowanych i osobami starszymi.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Polscy słuchacze poprzez udział w tej części projektu nabyli nowe umiejętności artystyczne i udoskonalili już posiadane, poznali nowe formy współpracy międzynarodowej poprzez sztukę i tradycję. Część z nich dzięki udziałowi w programie mogła po raz pierwszy wyjechać za granicę i poznać choćby częściowo kulturę, mentalność i historię ludzi i innych krajów, w tym wypadku Czech i Niemiec. W sposób zauważalny wzrosła ich pewność siebie w kontaktach z cudzoziemcami oraz zwiększyło się poczucie ważności swojej kultury regionalnej. Wszyscy zadeklarowali chęć dalszej pracy w programie oraz innych działaniach prowadzonych przez Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa jak choćby organizacja Międzynarodowego Festiwalu Koronki Klockowej.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Działa i jest aktywna strona internetowa poświęcona projektowi www.ck.bobowa.pl/grundtvig
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
"Dzięki możliwości korzystania z lekcji języka niemieckiego po trzydziestu latach miałem możliwość na nowo odkryć ten język" - Bogdan Krok.
"Oni mają te same problemy społeczne jak my w Polsce" - (Celina Job).
"Dzięki zajęciom warsztatowym z filmu i fotografii w Neukirchen zrozumiałam co to znaczy „kompozycja zdjęcia” - Ewa Szpila.
"Po tych kilku wizytach u partnerów zrozumiałem jak wiele jeszcze przede mną pomysłów zawodowych do zrealizowania" - Bogdan Krok.
"W czasie warsztatów z koronki klockowej przez chwilę zdałam sobie sprawę, że nie umiem po niemiecku a mimo to jakoś dogaduję się w moją niemiecką uczennicą" - Zofia Król - koronczarka.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Bogdan Krok
Data wypełnienia formularza/karty: 
25.08.2008

Rozwój regionalny przekraczający granice i współpraca przy dokształcaniu osób dorosłych w regionach wiejskich

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Doradztwo i poradnictwo
Inne
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Wspierające Rozwój Wsi
Krekole 32, 11-106 Kiwity
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Mariola Jagiełło
0048 89 766 21 74, 0048 609 450 262
samolubie23@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Działania w kierunku szerzenia oświaty, organizacja kursów, szkoleń, aktywizacja ludności wiejskiej, propagowanie wiedzy dotyczącej istotnych aspektów życia społecznego i gospodarczego. Organizowanie punktów informacyjnych i konsultacyjnych. Inicjowanie i wspieranie działalności kulturalnej, organizacja imprez dla społeczności lokalnej.
Tytuł projektu: 
Rozwój regionalny przekraczający granice i współpraca przy dokształcaniu osób dorosłych w regionach wiejskich
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0061/P1
07/GR-LP/07-0028/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2008
Kraje uczestniczące: 
Niemcy x2, Grecja, Litwa, Polska
Cele projektu: 
Celem projektu jest znalezienie drogi, jak można kobiety z regionów wiejskich o niskim wykształceniu motywować do brania udziału w ofertach dokształcających oraz stworzenie programu komputerowego do nauczania grupy docelowej.
Obszary tematyczne: 
Aktywizacja i rozwój przedsiębiorczości na terenach wiejskich.
Grupa docelowa słuchaczy: 
Mieszkańcy obszarów wiejskich w wieku 25- 45 lat (mężczyźni i kobiety z obszarów wiejskich o utrudnionym dostępie do edukacji).
Jakie były początki projektu: 
Organizacja Frauen helfen Frauen z Niemiec była pomysłodawcą projektu. SWRW zostało partnerem projektu w wyniku powstawania europejskiej książki kucharskiej czterech państw „Wspólnie gotujemy w Europie”(Litwa, Polska, Niemcy, Holandia). Organizacja SWRW działa na terenie wiejskim, pozbawionym miejsc pracy w branży przemysłowej. Szansą na zatrudnienie jest rozwój turystyki wiejskiej.
Krótki opis przebiegu projektu: 
1. Konferencje (spotkania partnerów):
a) Niemcy - Emsburen - wrzesień 2006 (4 pracowników), czerwiec 2008 (2 pracowników + 2 słuchaczy);
b) Litwa - Birtstonas  luty 2007 (2 pracowników + 3 słuchaczy), marzec 2008 (2 pracowników + 6 słuchaczy);
c) Grecja - Chania - listopad 2007 (1 pracownik + 1 słuchacz);
d) Polska - Lidzbark Warmiński - lipiec 2007 prace nad wypracowaniem konceptu dokształcania, ankietowanie, ewaluacja.
2. Praktyki partnerskie:
a) gospodarz Niemcy – gość Polska - kwiecień 2007 (2 pracowników + 2 słuchaczy);
b) gospodarz Litwa – gość Polska - lipiec 2007 (2 pracowników + 4 słuchaczy);
c) gospodarz Polska – gość Grecja - lipiec 2007 (1 pracownik + 1 słuchacz);
poznawanie kraju partnerskiego- turystyka, język, zachowania, kultura, wspólne gotowanie typowych dla danego regionu potraw, zwiedzanie gospodarstw turystycznych.
3. Spotkania w siedzibie SWRW cele wypracowania konceptu dokształcania: dyskusje, wymiana uwag, wnioski. Przygotowywanie potrzebnych materiałów na konferencje oraz do publikacji książkowej.
4.Artykuły w prasie lokalnej, spotkania z władzami samorządowymi, promocja książki.
5. Ewaluacja przebiegu realizacji projektu przez GEA (Niemcy).
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
15
W wyjazdach zagranicznych: 
9
Produkty
Produkty projektu: 
książka „Take Your Chance”
piosenka „Take Your Chance”
CD - praktyki partnerów (wspólne gotowanie)
CD - quizy regionalne i krajowe (każdego partnera projektu)
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Koncepcja dokształcania zawarta w książce  „Take Your Chance”.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Współpraca z organizacjami pozwoliła na wymianę doświadczeń, czerpanie nowych pomysłów, wykorzystanie doświadczeń partnerów w pracy organizacji. Pracownicy doskonalili swoje umiejętności językowe. Współpraca zaowocowała wakacyjną wymianą młodych dorosłych pomiędzy SWRW a Vilies tiltas (Litwa) oraz planami na przyszłość.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Projekt pobudził słuchaczy do działania, podjęcia zmian w swoim życiu, umożliwił niektórym osobom podjęcie pracy. Społeczność lokalna dostrzegła potrzebę zmian w swoim najbliższym otoczeniu, rozpoczęła proces integracji społecznej.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Koncepcja dokształcania zawarta w książce „Take Your Chance” została wykorzystana do opracowania następnego wniosku dot. projektu współpracy międzynarodowej o podobnej tematyce.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
Słuchaczom najbardziej podobały się wyjazdy zagraniczne w których mieli możliwość poznania innych krajów, nawiązania nowych znajomości i przyjaźni.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Mariola Jagiełło
Data wypełnienia formularza/karty: 
05.09.2008

Odwiedziny w więzieniu (Projekt V.I.P.)

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja drugiej szansy
Edukacja rodziców i rodzin
Edukacja w więzieniach lub na rzecz powrotu skazanych do społeczeństwa
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Zespół Szkół nr 4 w Płocku
ul. Sienkiewicza 22, 09-402 Płock
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Hubert Skrzyński
0048 24 262 20 31
hskrzynski@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Zespół Szkół nr 4 w Płocku to szkoła przywięzienna. Znajdują się tu dwa typy szkół – szkoła zawodowa kształcąca w dwóch zawodach – ślusarz oraz kucharz małej gastronomii. Drugi typ szkoły to technikum uzupełniające w zawodzie technik mechanik. Oba typy szkół to szkoły dla dorosłych. Szkoła jest regularną jednostką edukacyjną realizującą wytyczne Ministra Edukacji.
Tytuł projektu: 
Odwiedziny w więzieniu (Projekt V.I.P.)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0005/P1
07/GR-LP/07-0003/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Wielka Brytania x2, Dania, Finlandia, Niemcy, Włochy, Portugalia, Polska
Cele projektu: 
Celem projektu było stworzenie materiałów (mianowicie książki), mających za zadanie wesprzeć dzieci i rodziny, które przychodzą do więzienia w odwiedziny. Każde z więzień biorących udział w projekcie współdziałało z uczniami po to, aby stworzyć książkę, która odzwierciedli specyficzny dla każdego z nich proces odwiedzin. Każda z tych książek została przetłumaczona na język angielski i została wykorzystana jako narzędzie do przedstawienia przedstawicielom krajów partnerskich systemów więziennictwa i kultury, jak również została wykorzystana, by zachęcić słuchaczy, aby przekazali swoje uwagi na temat bycia rodzicem w więzieniu. Podczas wizyt w krajach partnerskich, podzieliliśmy się doświadczeniami i stworzyliśmy materiały mające na celu wsparcie nauczania w wymiarze europejskim oraz „umiejętności rodzicielskich”. Pierwsza część projektu została poświęcona doskonaleniu procesu odwiedzin w więzieniu oraz przygotowywaniu książki do druku. Druga część trwania projektu to skupienie się na wydaniu książki oraz rozpowszechnienie idei i doświadczeń z pomocą mediów lokalnych a także poprzez stworzenie strony internetowej. Nagraliśmy również płytę CD z bajkami dla dzieci ojców odbywających karę pozbawienia wolności.
Obszary tematyczne: 
Praca na rzecz rodzin skazanych oraz osób wykluczonych społecznie.
Grupa docelowa słuchaczy: 
We wszystkich działaniach w sumie wzięło udział blisko 50 słuchaczy. Zdecydowana większość z nich to uczniowie naszej szkoły.
Jakie były początki projektu: 
Nauczyciel języka angielskiego poszukiwał potencjalnych partnerów od początku 2005 r. Po jakimś czasie udało mu się nawiązać kontakt z późniejszym koordynatorem projektu poprzez polską Narodową Agencję. Okazało się, że grupa projektowa była już skrystalizowana, gdyż wcześniej spotkali się na seminarium kontaktowym w Lancaster w Wielkiej Brytanii jesienią 2005r. Po pewnym czasie udało się nam ich przekonać by nas przyjęto do grupy. Wpływu na tematykę projektu nie mieliśmy, gdyż grupa już wcześniej ustaliła wstępny tor działań.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Metody/działania zastosowane w projekcie:
  1. Zaktywizowanie skazanych do napisania książek – odbyło się kilkanaście sesji, podczas których pracowano nad publikacjami.
  2. Zorganizowanie studia nagrań dla uczniów biorących udział w nagraniu płyty CD.
  3. Spotkania formalne i nieformalne z przedstawicielami instytucji partnerskich, podczas których na bieżąco pracowaliśmy nad wcześniej wytyczonymi zadaniami.
  4. Konkurs plastyczny.
  5. Kursy językowe i  w konsekwencji zorganizowanie dla grupy uczniów/skazanych egzaminu KET (Key English Test).
  6. ‘Podglądanie’ ciekawych pomysłów zastosowanych w jednostkach partnerskich i ich wdrażanie w jednostkach ojczystych.
Działania upowszechniające:
  1. Opisanie działań na stronie internetowej projektu – www.visitinginprison.com.
  2. Opublikowanie serii artykułów w czasopiśmie branżowym „Forum Penitencjarne”.
  3. Regularne zapraszanie prasy lokalnej do szkoły. Po każdej z wizyt pojawiały się artykuły w „Tygodniku Płockim” oraz w lokalnym dodatku „Gazety Wyborczej”.
  4. Referowanie dotychczasowych osiągnięć podczas narad dyrektorskich szkół przywięziennych.
  5. Zaznajomienie innych pracowników ZK z wynikami naszych działań podczas wspólnych posiedzeń, spotkań itp.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
50
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Folder reklamujący każdą jednostkę partnerską.
  2. Uczniowie szkoły wzięli udział w kursie języka angielskiego.
  3. Pracownicy szkoły wzięli udział w kursie języka angielskiego.
  4. Pracownicy zakładu karnego wzięli udział w kursie języka angielskiego.
  5. 9 uczniów szkoły podeszło do egzaminu KET, 7 z nich zdało egzamin.
  6. Powstała strona internetowa, na której pochwaliliśmy się wynikami naszych działań.
  7. Powstały 2 książeczki dla dzieci skazanych (każdy kraj partnerski wydał swoje własne publikacje).
  8. Uczniowie nagrali płytę CD z bajkami i wierszami dla swoich dzieci.
  9. Zorganizowaliśmy konkurs plastyczny dla uczniów (prace zostały później wykorzystane jako ilustracje do książek).W szkole powstał kącik zabaw dla dzieci, z którego korzystają rodziny podczas wizyt/odwiedzin szkolnych.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
  1. Opisanie działań na stronie internetowej projektu – www.visitinginprison.com.
  2. Opublikowanie serii artykułów w czasopiśmie branżowym „Forum Penitencjarne”.
  3. Regularne zapraszanie prasy lokalnej do szkoły.
  4. Po każdej z wizyt pojawiały się artykuły w „Tygodniku Płockim” oraz w lokalnym dodatku „Gazety Wyborczej”.
  5. Referowanie dotychczasowych osiągnięć podczas narad dyrektorskich szkół przywięziennych.
  6. Zaznajomienie innych pracowników ZK z wynikami naszych działań podczas wspólnych posiedzeń, spotkań itp.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  1. Poszerzenie horyzontów dot. pracy w więzieniu oraz na rzecz skazanych.
  2. Nawiązanie nowych znajomości, które zostaną wykorzystane w przyszłości do, chociażby, stworzenia nowego projektu.
  3. Zaszczepienie nowych pomysłów na rodzimym gruncie (vide kąciki zabaw dla dzieci).
  4. Pracownicy ZK (nauczyciele oraz funkcjonariusze) wzięli udział w kursach języka angielskiego.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
  1. „Zaistnienie” w środowisku szkół przywięziennych.
  2. Większa motywacja na przyszłość – skazani przekonali się, iż mimo odizolowania mogą coś zrobić dla swoich rodzin.
  3. Część uczniów szkoły wzięła udział w kursie języka angielskiego oraz podeszła do egzaminu KET.
  4. Świadomość wzięcia udziału w wyjątkowym przedsięwzięciu, które oprócz zabicia czasu pozwala czerpać satysfakcję z wniesienia wkładu w rozwój projektu.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  1. Zacieśnienie współpracy europejskiej.
  2. Poznanie nowych systemów więziennictwa w innych krajach UE.
  3. Praca na rzecz zacieśniania więzi rodzinnych pomiędzy skazanymi i ich rodzinami.
  4. Książki oraz płyta CD – namacalny dowód naszych działań.
  5. Nasze osiągnięcia są zawsze omawiane podczas różnego rodzaju branżowych spotkań jako przykład i sposób zachęcenia do podobnych inicjatyw.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
"Udało się „przełamanie lodów” jeśli chodzi o współpracę międzynarodową – każdą następną inicjatywę będzie łatwiej nam wdrażać i prowadzić."
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Z racji takiej a nie innej specyfiki szkoły (szkoła przywięzienna), nikt nie mógł wziąć udziału w wyjazdach zagranicznych.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Hubert Skrzyński
Data wypełnienia formularza/karty: 
02.01.2010

Kultura i sztuka jako sposób wspierania niepełnoprawnych osób w byciu postrzeganym jako rzeczywiste osoby uczestniczące aktywnie w życiu społecznym

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Języki obce
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Polskie Stowarzyszenie na rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Szczecinie
ul. Rostocka 125, 71-771 Szczecin
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Jaskierska
0048 91 426 81 97
biuro@psouuszczecin.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Organizacja prowadzi działalność w następujących obszarach:
  1. Działania na rzecz wyrównywania szans osób z niepełnosprawnością intelektualną.
  2. Tworzenie warunków przestrzegania praw człowieka wobec osób z niepełnosprawnością intelektualną.
  3. Tworzenie warunków umożliwiających osobom z niepełnosprawnością intelektualną aktywne uczestnictwo w życiu społecznym.
  4. Wspieranie rodzin osób z niepełnosprawnością intelektualną.
  5. Konferencje upowszechniające najnowsze zdobycze nauki w tematyce związanej z niepełnosprawnością
  6. Prowadzenie bieżącej działalności placówek.
Organizacja posiada ofertę edukacyjną kierowaną do wszystkich grup wiekowych osób z niepełnoprawnością  intelektualną, w tym dla osób dorosłych: systematyczne, codzienne działania edukacyjne w ramach rehabilitacji społeczno-zawodowej (kierowane do 85 osób) oraz w ramach terapii pedagogicznej i psychologicznej (kierowane do 35 osób), cotygodniowe działania edukacyjne w ramach "Klubu młodzieży i rodziców" (40 osób), orkiestra perkusyjna "Gamellan" - nauka gry na instrumentach perkusyjnych - 21 osób z niepełnosprawnością intelektualną, szkolenia rodziców, opiekunów, terapeutów osób z niepełnosprawnością intelektualną – medyczne, psychologiczne pedagogiczne, prawne.
Tytuł projektu: 
Kultura i sztuka jako sposób wspierania niepełnoprawnych osób w byciu postrzeganym jako rzeczywiste osoby uczestniczące aktywnie w życiu społecznym
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0051/P1
07/GR-LP/07-0169/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Francja, Niemcy, Polska
Cele projektu: 
1. Odkrycie i promocja twórczego i kulturalnego potencjału osób z niepełnosprawnością intelektualną.
2. Promocja osób z niepełnosprawnością intelektualna jako aktywnie uczestniczących w życiu społecznym.
3. Rozpowszechnienie praktyk edukacyjnych kierowanych do dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną z organizacji działających w trzech krajach UE: Francji, Niemczech i Polsce.
4. Stworzenie propozycji edukacji poprzez teatr osób z niepełnosprawnością intelektualną.
5. Stworzenie wspólnego europejskiego spektaklu teatralnego: „Kontakt czyli sekret Lei”.
Obszary tematyczne: 
dialog międzykulturowy, sztuki piękne, muzyka, kultura, nauka o krajach europejskich, języki
Grupa docelowa słuchaczy: 
Dorosłe osoby z niepełnosprawnością intelektualną. 60 dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz z dodatkowymi niepełnosprawnościami sprzężonymi. Osoby te uczestniczyły w projekcie w różnorodny sposób: jako aktorzy występujący w międzynarodowym spektaklu teatralnym – 19 osób, jako osoby przygotowujące scenografię, muzykę, zaproszenia, plakaty, itp. – 30 osób, osoby goszczące partnerów z Francji oraz Niemiec, przygotowujące posiłki, spotkania – 18 osób.
Edukatorzy – profesjonaliści, terapeuci wspierający osoby z niepełnosprawnością intelektualną – 10 osób.
Jakie były początki projektu: 
Projekt powstał z inicjatywy organizacji francuskiej działającej na rzecz osób z niepełnosprawnością intelektualną (ADAPEI) z Departamentu Loary Atlantyckiej. Organizacja polska: Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Szczecinie - uzyskała informację z Biura Loary Atlantyckiej (z siedzibą w Szczecinie) o poszukiwaniu przez organizację francuską partnera do wspólnego projektu teatralnego. Przedstawiliśmy swoje doświadczenie i zostaliśmy zaproszeni na spotkanie. Następnie grupy poznały się na spotkaniu w Niemczech i doszło do ustalenia działań. W projekcie uczestniczą także 2 organizacje niemieckie.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Spotkania partnerskie za granicą i w kraju:
  1. Spotkanie kontaktowe w Hamburgu czterech organizacji partnerskich z Francji, Niemiec oraz Polski. Wzięły w nim udział osoby przygotowujące projekt. Celem spotkania było ustalenie celów, zadań, działań oraz harmonogramu planowanego przedsięwzięcia.
  2. Spotkania słuchaczy (osoby z niepełnosprawnością intelektualną) oraz edukatorów (terapeuci wspierający) w  Chateubriant (Francja), Szczecinie (Polska), Bremen (Niemcy), których celem było przeprowadzenie wspólnych warsztatów teatralnych, prezentacji dokonań aktorskich trzech grup teatralnych, wymiany doświadczeń dotyczących edukacji poprzez teatr osób z niepełnosprawnością intelektualną.
  3. Spotkanie edukatorów (terapeutów oraz reżyserów) w Chateubriant (Francja), Hamburgu (Niemcy), Worpswede (Niemcy), Szczecinie (Polska) celem zdefiniowania wspólnej metodologii projektu, określenie działań teatralnych każdego z partnerów oraz,  ustalenie wstępnego scenariusza spektaklu teatralnego, dalszej pracy nad scenariuszem, muzyką i scenpgrafią.
  4. Chateubriant, Nantes, Paryż (Francja) – premiera międzynarodowej sztuki teatralnej pt. „Kontakt czyli sekret Lei” we Francji– 5 spektakli, które obejrzało około 1400 widzów. Aktorami spektaklu były osoby z niepełnosprawnością intelektualną z trzech krajów (19 osób), terapeuci (9 osób), reżyserzy (4 osoby).
  5. Berlin, Worpswede, Bremen, Hamburg – premiera międzynarodowej sztuki teatralnej pt. „Kontakt czyli sekret Lei” w Niemczech – 5 spektakli, 1200 widzów. Uczestnicy – 19 aktorów z 3 krajów, 9 terapeutów, 4 reżyserów.
  6. Warszawa, Szczecin – premiera międzynarodowej sztuki teatralnej pt. „Kontakt czyli sekret Lei” w Polsce. Dwa przedstawienia – 400 widzów.  
Działania krajowe:
  1. Nauka języka angielskiego – brało w nich udział 22 słuchaczy - osoby z niepełnosprawnością intelektualną. W czasie trwania lekcji poznali oni wyrazy, zwroty angielskie niezbędne w codziennej komunikacji.
  2. Warsztaty teatralne – 2 razy w tygodniu. Brało w nich udział 10 osób z niepełnosprawnością oraz 2 terapeutów  wspierających. Prowadzili je profesjonalni aktorzy – reżyserzy.
  3. Przekaz powtórzony – spotkania edukatorów i słuchaczy w celu podsumowania spotkań międzynarodowych.
Działania upowszechniające:
Przekazy powtórzone z wizyt studyjnych w krajach partnerskich. Po wyjazdach odbywały się spotkania z osobami niepełnosprawnymi, osobami z ich najbliższego otoczenia społecznego oraz terapeutami celem przekazania wiadomości zdobytych w trakcie wyjazdu, wniosków, przemyśleń.
Wystawy fotograficzne prezentujące działania projektu:
- w siedzibie organizacji – stała wystawa fotograficzna obrazującą przebieg projektu oraz kolejne działania,
- w Mieście Szczecin – wystawa fotograficzna oraz pokaz multimedialny na festiwalu programu „Uczenie się przez całe życie”,
- na międzynarodowej konferencji w Istambule pn. “European Experiences in Intercultural Learning (9-12 październik 2008) – fotograficzna prezentacja  projektu,
- na międzynarodowej konferencji w Bordoux pn. „Intercultural dialogue in European Project” (14-15 października 2008)
Prezentacja multimedialna projektu .
Informacja o projekcie w programie TVN pn. „Zielone drzwi” oraz w programie „Bez barier” (TVP 3).
Informacja o projekcie na stronie internetowej Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Szczecinie: www.psouuszczecin.org.pl oraz na ogólnopolskiej stronie poświęconej osobom niepełnosprawnym: www.niepelnosprawni.pl.
Informacja o projekcie w prasie lokalnej: Kurier Szczeciński, Głos Szczeciński, Prestiż.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
60
W wyjazdach zagranicznych: 
9
Produkty
Produkty projektu: 
- międzynarodowy spektakl teatralny „Kontakt czyli sekret Lei”.
- nagranie DVD spektaklu teatralnego.
- nagranie CD muzyki do spektaklu.
- nagranie DVD reportażu promującego projekt.
- informacja na stronie: www.psouuszczecin.org.pl , zakładka: „Projekty realizowane”.
- słownik francusko – niemiecko – polski.
- audycje radiowe w Polskim Radiu Szczecin na temat projektu oraz spektaklu teatralnego.
- audycje telewizyjne w TVP 3 oraz TVN.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Spektakl teatralny „Kontakt czyli sekret Lei” prezentowany na profesjonalnych scenach teatralnych w trzech krajach, 9 miastach, oraz nagranie DVD spektaklu. Poprzez w pełni profesjonalny spektakl teatralny zaprezentowano osoby z niepełnosprawnością intelektualną jako utalentowane, tworzące prawdziwie artystyczne wartości. Rezultaty projektu – spektakl teatralny „Kontakt czyli sekret Lei” oraz muzyka skomponowana dla potrzeb projektu zostały wydane na płytach DVD i CD oraz zamieszczone w Internecie, a tym samym upowszechnione w społeczności międzynarodowej (www.psouuszczecin.org.pl, zakładka Międzynarodowy Spektakl Teatralny).
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  1. Wzrost umiejętności zarządzania projektami o ograniczonym budżecie.
  2. Zdobycie doświadczenia w realizacji projektów partnerskich, w przypadku gdy partnerami są organizacje zagraniczne.
  3. Pracownicy zdobyli wiedzę na temat sposobów stosowania metod oraz technik rehabilitacji osób z niepełnosprawnością intelektualną w innych krajach.
  4. Poszerzono doświadczenia w zakresie działań teatralnych jako metody rehabilitacji społecznej osób z niepełnosprawnością intelektualną.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
  1. Poznanie innych krajów.
  2. Zdobycie nowych doświadczeń związanych z podróżami do innych krajów oraz kontaktów z osobami z innych krajów.
  3. Wzrost poczucia pewności siebie, poczucia własnej wartości, otwarcie na innych.
  4. Utrzymanie się motywacji do pracy nad sobą, motywacji do nauki języków.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Projekt promował osoby z niepełnosprawnością intelektualną jako pełnoprawnych i pełnowartościowych uczestników społeczności lokalnych dzięki czemu przyczynił się do zmniejszenia  wykluczenia społecznego tej grupy. Projekt dotyczył współpracy organizacji działających na rzecz osób z niepełnosprawnością z krajów UE, co jest przedsięwzięciem podejmowanym nader rzadko. Poprzez w pełni profesjonalny spektakl teatralny zaprezentowano osoby z niepełnosprawnością intelektualną jako utalentowane, tworzące prawdziwie artystyczne wartości. Rezultaty projektu – spektakl teatralny „Kontakt czyli sekret Lei” oraz muzyka skomponowana dla potrzeb projektu zostały wydane na płytach DVD i CD oraz zamieszczone w Internecie, a tym samym upowszechnione w społeczności międzynarodowej (www.psouuszczecin.org.pl, zakładka Międzynarodowy Spektakl Teatralny).

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„To było fantastyczne, mam tylu nowych przyjaciół.”
„Być może dzięki temu projektowi będę sławna i wyjadę do Ameryki na występy, a może dostanę Oskara.”
„Dzięki projektowi po raz pierwszy podróżowałem samolotem i zobaczyłem jak się traktuje osoby niepełnosprawne na lotnisku.”
„Projekt pokazał mi jak różnymi osobami jesteśmy i jak wiele cierpliwości trzeba, aby zaakceptować drugą osobę.”
„Osoby niepełnosprawne w tym projekcie były o wiele bardziej otwarte na siebie i swoje kultury niż tzw. pełnosprawne.”
„Projekt był dużym przeżyciem i dobrą zabawą, ale jednocześnie uświadomił mi, jak trudno jest porozumieć się z osobami z innych kultur. I nie chodzi tu bynajmniej o bariery językowe.”
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maria Kurek
Data wypełnienia formularza/karty: 
12.01.2010

Open Doors for Europe - ODE

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Inne
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Łódzki Uniwersytet Trzeciego Wieku im. Heleny Kretz
ul. Traugutta 18, 90-113 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Jadwiga Weigt
0048 695 718 965
jadwigaweigt@onet.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
ŁUTW jest organizacją społeczną osób starszych, działającą w dziedzinie kultury, oświaty  i ochrony zdrowia.
Organizuje wykłady, seminaria, lektoraty języków obcych, odczyty, konferencje, spotkania, prelekcje, wystawy i inne zajęcia. Prowadzi praktyczne zajęcia z zakresu kultury fizycznej i rekreacji. Współpracuje z krajowymi i zagranicznymi uniwersytetami trzeciego wieku , ze szkołami wyższymi, jednostkami samorządu terytorialnego oraz instytucjami samorządowymi.
Zajęcia prowadzone są w formie semestralnej od października do czerwca.
Tytuł projektu: 
Open Doors for Europe - ODE
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
04/GR2/04-0045/P1
05/GR2/05-0054/P2
Lata realizacji: 
2004 - 2006
Kraje uczestniczące: 
Niemcy, Włochy, Polska x2, Hiszpania, Malta
Cele projektu: 

Doświadczenia w ramach kształcenia seniorów pokazały, że wielu starszych ludzi ma obawy  uczestniczenia w europejskich spotkaniach i programach wymiany.

Ta obawa polega na: braku znajomości języków albo niewystarczającym wykorzystaniu tej znajomości w ciągu życia, braku doświadczeń z innymi kulturami w przeżywanych sytuacjach codziennych, strachach, że w czasie  spotkań z europejskimi sąsiadami  wystąpić może brak zrozumienia i tematów do porozumiewania się i przez to może dojść do przykrej dla nich sytuacji. Z drugiej strony  można potwierdzić wieloma przykładami, że spotkania, wymiana, doświadczenia ze współpracy między starszymi ludźmi  w europejskich kontaktach prowadzą do tego, że stereotypowe obrazy  ulegają zmianie, odkrywane są podobieństwa, a kontakty dalej są utrzymywane już na płaszczyźnie osobistej.  Uczestnictwo w takich spotkaniach stymuluje do wzięcia udziału w kursach językowych i seminariach mające na względzie inne kraje i kultury,  porozumienie się z Europą w wymiarze historycznym i politycznym. Takie przeżycia w czasie spotkań zmieniają często w nagły sposób postawę wobec obcych i wobec  siebie samego. Zdobyte doświadczenia przenoszone są do własnego świata (na grunt rodziny, kręgu przyjaciół, spotkania seniorów itd.)i sprawiają, że zmienia się obraz noszony w sobie do tej pory. Stanowią tez ważny czynnik do dyskusji z młodzieżą, która często nie zna żadnych doświadczeń granicznych, ale także nie rozpoznaje swoich szans, które stoją do dyspozycji dzięki możliwości poruszania się po Europie.

Projekt miał pomóc ludziom starszym w odbywaniu spotkań studyjnych z grupami z krajów partnerskich. Dla tych celów zostały przygotowane modele wymiany grup i spotkań w czasie ich trwania, a także materiały dydaktyczne dla przygotowania przebiegu tych spotkań. Wśród  takich materiałów wspólnie przygotowanych znalazły się między innymi zestawy podstawowego słownictwa – słowa kluczowe, tabu, symboli, rytuałów, wizualne materiały dotyczące geografii, charakterystycznych obiektów obszaru odwiedzanego kraju.

Wielu starszych ludzi miało tragiczne przeżycia   wskutek politycznych i społecznych wydarzeń i następstw II wojny światowej, a także konfliktów w powojennej Europie. Z drugiej strony mają oni ogromną wiedzę  o Europie i pozytywne doświadczenia, które uzewnętrzniają na spotkaniach z europejskimi sąsiadami.  Pokojowe współżycie  w Europie i akceptacja kulturowej różnorodności i narodowych odrębności jest dla wielu z nich wewnętrzną potrzebą. Dużo ludzi jest ciekawych świata i wykazuje gotowość do podróży turystycznych. Od kilku lat dotyczy to także podróży ze wschodu na zachód i odwrotnie. To zainteresowanie może być ważnym czynnikiem polepszenia wiedzy i zrozumienia w stosunkach z europejskimi sąsiadami. Inna jest jednak rzeczywistość podróży i wycieczek turystycznych a inna spotkań partnerskich w ramach projektu.

Obszary tematyczne: 

Przezwyciężanie stereotypów w krajach uczestniczących w projekcie. Święta w poszczególnych krajach partnerskich (symbole i zwyczaje w zmieniających się sytuacjach). Sytuacje dnia codziennego, święta rodzinne. Sprawy przeżycia (jedzenie i picie). Słowa – klucze. Tematy tabu w poszczególnych krajach.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Seniorzy – słuchacze Łódzkiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku

Jakie były początki projektu: 

Do projektu zaprosił nas partner z Ulm – Niemcy podczas konferencji pt. „Sich Europa erschließen - auf dem Weg zu einem vereinten Europa“, która odbyła się w lutym 2004 w Bad Urach.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie – Lublin – listopad 2004 – prezentacja poszczególnych grup, informacje o sposobach komunikacji między partnerami, słowa klucze, tematy następnego spotkania – 10 słuchaczy.

Ulm – Niemcy-  kwiecień 2005 – tematy tabu w poszczególnych krajach, stereotypy, jedzenie i picie, najważniejsze święta w poszczególnych krajach, „Wieczór Europejski”- sylwetki znanych osób w krajach uczestników projektu – 10 słuchaczy.

Łódź – Polska – grudzień 2005 – gesty, święta rodzinne, formy grzecznościowe, pieśń urodzinowa, podział uczestników na grupy międzynarodowe, z których każda miała określone zadanie do wykonania w mieście (zakupy, komunikacja, wizyta na poczcie, w banku, w restauracji) – 10 słuchaczy.

Alicante – Hiszpania - kwiecień – 2006 - komunikacja miejska, gastronomia, pieniądze, zakupy – w poszczególnych krajach, niewerbalna gra. quiz – 10 słuchaczy.

Informacje o pracach w projekcie w Biuletynach ŁUTW  (1200 egz. każdy).

Informacja o projekcie ODE w wywiadzie radiowym Radio Łódź, którego udzieliły słuchaczki aktywnie działające w projekcie M. Świerkocka i M. Zaborowska.

Projekt ewaluowany był dla badań towarzyszących procesowi: ankiety z pytaniami dla uczestników, obserwacje uczestników podczas spotkań partnerskich i w wymianie wirtualnej, rozmowy ewaluacyjne  koordynatorów podczas spotkań partnerskich.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
10
W wyjazdach zagranicznych: 
10
Produkty
Produkty projektu: 

Strona internetowa projektu www.gemeinsamlernen.de/ode;Płyty CD ze zdjęciami ze spotkań grupy w czasie pracy, jak również ze spotkań zagranicznych. Płyta CD z melodią do piosenki przysłanej przez grupę z Ulm. Powstała także kronika projektu.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Poprzez obszerną dokumentację całej treści projektu, która jest zamieszczana na stronie internetowej, aktywności wszystkich partnerów mogły być prezentowane szerszej społeczności na lokalnych, regionalnych i krajowych seminariach. Wszystkie grupy (oprócz Malty) przedstawiały w swoim kraju na różnych własnych konferencjach treści projektu oraz w kierowanych i przeznaczonych dla seniorów czasopismach. Poprzez stronę internetową udokumentowano na zewnątrz cele projektu, organizacje partnerskie, sposoby pracy, przebieg projektu i jego wyniki. Wiele materiałów dostępnych jest we wszystkich językach projektu – niemiecki, polski, włoski i hiszpański. Tak, więc może stać się dostępem do informacji na płaszczyźnie regionalnej i międzynarodowej. Wszyscy partnerzy poprzez swoją pracę zwrócili uwagę na projekt na płaszczyźnie regionalnej i narodowej.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Wszyscy uczestnicy projektu aktywnie brali udział w tworzeniu materiałów. Seniorzy z dużym zaangażowaniem tworzyli materiały dla rozwoju seniorów. Materiały, które do tej pory utworzono, przystosowane są dla innych grup i mogą być wykorzystane przez nauczycieli  kształcenia dorosłych na kursach przygotowujących do spotkań międzynarodowych lub na międzynarodowych spotkaniach (np. słowa-klucze, piktogramy do komunikacji niewerbalnej, zabawy, informacje o świętach, dniu codziennym itd.).

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Powstały dwie grupy konwersacyjne, tzw. „stoliki europejskie”, języka angielskiego oraz jedna  języka niemieckiego. Słuchacze nasi chętniej brali udział w kursach obsługi komputera i licznie zgłaszają się na lektoraty języków obcych. Pogłębienie wiedzy na temat kultury, dnia codziennego, historii i tradycji poszczególnych krajów. Kontakty indywidualne między uczestnikami projektu z różnych krajów, ożywiona korespondencja i wzajemne wizyty u siebie. Zwiększenie motywacji do nauki języków obcych.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wieczór Europejski zorganizowany podczas spotkania w Ulm, na którym każdy kraj przedstawiał znane osoby z życia kulturalnego, politycznego, historii, które już wcześniej znane były nie tylko we własnym kraju, ale w całej Europie. Łódź przygotowała informacje o: Irenie Szewińskiej, Poli Negri, Andrzeju Wajdzie, Robercie Korzeniowskim, Mikołaju Koperniku). Poznano również tańce narodowe poszczególnych krajów.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Ażeby być Europejczykiem trzeba znać języki europejskie i kulturę narodów europejskich. To jest konieczne, by móc się porozumiewać, wspólnie pracować, by się polubić i zaprzyjaźnić.” – Barbara Hełka - Łódź.

„Celem projektu jest zbadanie, czy istnieje jeszcze inna możliwość otwarcia drzwi", niż tylko nauka języka danego kraju.” - Jutta Gotthardt – Ulm.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Jadwiga Weigt
Data wypełnienia formularza/karty: 
26.08.2008

Jadwiga Lorenc

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Edukacja zdrowotna
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Akcja: 
Wizyty - Grundtvig 3 (dawny program Socrates)
Imię i nazwisko: 
Jadwiga Lorenc
Stanowisko pełnione w organizacji: 
Członek związku
Nazwa organizacji, z której był składany wniosek: 
Polski Związek Logopedów
Pełny adres organizacji: 
ul. Połowniaka 12/22, 25-634 Kielce
Telefon: 
504 073 199
E-mail: 
lorenc@complex.com.pl
Tytuł szkolenia: 
6th European CPLOL Congress: Wielojęzyczna i wielokulturowa Europa-wyzwaniem dla terapeutów mowy i języka
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR3/06-0092
Data realizacji
Termin wyjazdu: 
15.09.2006 - 17.09.2006
Kraj: 
Niemcy
Miasto bądź rejon: 
Berlin
Organizator szkolenia: 
Niemiecki Związek Logopedów
Opis szkolenia i jego wpływu: 

Kongres został zorganizowany przez CPLOL i odbył się w Berlinie w dniach 15 – 17 września 2006 roku. Uczestników zgromadzonych w Berlińskim Centrum Kongresowym (BCC) powitała przewodnicząca CPLOL Birgitta Rosen-Gustafsson oraz Monika Rausch - przewodnicząca DBL (Niemieckiego Związku Logopedów). Tematem przewodnim Kongresu było: „Wielojęzyczna i wielokulturowa Europa - wyzwaniem dla terapeutów mowy i języka”, a o zapotrzebowaniu na powyższy temat świadczyła imponująca liczba uczestników – 1800 logopedów z 29 krajów.

Głównymi myślami przewodnimi Kongresu były:

1. Konsekwencje dla terapii logopedycznej wynikające z nasilającej się wielokulturowości i wielojęzyczności w Europie. 2. Językowe i kulturowe czynniki wpływające na diagnozę i terapię dzieci dwujęzycznych z zaburzeniami mowy. 3.Wielojęzyczność we wczesnym dzieciństwie: mity, fakty, wyzwania.

Kluczowe wystąpienie dotyczące pierwszego tematu należało do Prof.  Michela Paradisa (Departament of Linguistics, McGill University oraz Centre de Neuroscience de la Cognition, Universite du Quebek a Montreal),  który przedstawił zagadnienie dotyczące diagnozy i terapii pacjentów z afazją, którzy przed zachorowaniem posługiwali się kilkoma językami. W pracy nad usprawnianiem mowy afatyka w takich przypadkach istotne są:
- narzędzie do diagnozy, które powinno być odrębnie skonstruowane dla każdego języka,
- terapia wielojęzykowa tj. brak efektów terapii w jednym języku można zrekompensować w innym (objawy afazji są różne w różnych językach),
- wykorzystanie wiedzy metajęzykowej, odwołanie do pragmatyki oraz przekładu z jednego języka na drugi jako dodatkowej pomocy w pracy nad usprawnianiem mowy afatyka.

Referat na temat drugi przedstawiła Dr med. Evy-Kristiny Salameh (University Hospital MAS, Malmö, Szwecja) przedstawiając problem kulturowo zróżnicowanej diagnozy sprawności językowych dzieci ze środowisk dwujęzycznych (szwedzko-arabskich). Według najnowszych badań przeprowadzonych w Szwecji istnieje podobieństwo pomiędzy rozwojem mowy u dzieci jednojęzycznych i dwujęzycznych. Najczęstszymi czynnikami powodującymi opóźnienie w rozwoju mowy są: trudna sytuacja rodzinna oraz brak należytego zainteresowania ze strony rodziców. Dwujęzyczność sama w sobie nie powoduje opóźnienia w rozwoju mowy. Autorka dodaje, że podstawę do podjęcia diagnozy stanu rozwoju mowy dziecka dwujęzycznego stanowi dwuletni kontakt dziecka przedszkolnego z nowym językiem. Ważne jest więc wyeliminowanie niewystarczającego kontaktu dziecka z nowym językiem. W ocenie stanu rozwoju mowy bierze się pod uwagę stopień przyswojenia gramatyki i systemu fonologicznego.

Prof. Rosemary Tracy (Mannheim University) omówiła temat wielojęzyczności we wczesnym dzieciństwie. Według autorki jednojęzyczność można by uznać za stan nieistniejący ponieważ od dzieciństwa stykamy się z różnymi dialektami regionalnymi, odmianami środowiskowymi języka, stylami mówienia. W zależności od tego z kim rozmawiamy, operujemy różnymi stylami. Nie należy też traktować dwujęzyczności jako dwóch jednojęzyczności. W wielojęzycznych społecznościach zjawiskiem normalnym staje się tzw. przełączanie kodów. Autorka wskazała również na pewne zagrożenia jakie niesie wczesna równoległa akwizycja dwóch języków.

Oprócz wystąpień w/w keynote speakers, uczestnicy mieli okazję skorzystać aż z 42 wystąpień referatowych, wchodzących w skład 10 bloków tematycznych. Były to: Zewnątrzpochodne zaburzenia mowy i języka, Rozwojowe zaburzenia mowy, Aspekty zawodowe i edukacyjne, Język dziecka-terapia, Głos, SLT (terapeuta mowy i języka) w środowisku wielokulturowym i wielojęzycznym, Język dziecka-metody diagnostyczne, Terapia-pomoc medyczna, Dziecko i rodzice, Różne.

W trzecim bloku tematycznym wystąpiła z bardzo ciekawym referatem uczestniczka z Polski, Dr Małgorzata Rocławska - Daniluk ( Uniwersytet Gdański). Referat zatytułowany „Dwujęzyczność na wczesnych etapach edukacji w Polsce” i wygłoszony w języku angielskim został przyjęty z dużym zainteresowaniem. Referentka przekazała słuchaczom wnioski płynące z badań prowadzonych w Przedszkolu dwujęzycznym w Gdańsku. Przedstawiła polski system oświatowy oraz miejsce i rolę edukacji dwujęzycznej w tym systemie. Według autorki zaburzenia mowy w języku ojczystym nie są przeciwwskazaniem do podjęcia nauki drugiego języka w przedszkolu. Dzieci z zaburzeniami mowy po kilku latach edukacji dwujęzycznej nie wykazały istotnych odchyleń w zakresie umiejętności w obydwu językach, w porównaniu z grupą dzieci bez zaburzeń mowy. Podkreśliła, że kontakt dzieci z językiem obcym na poziomie elementarnym jest zjawiskiem bardzo pożądanym. Liczne wyniki badań naukowych wskazują na korzyści płynące z nauki języków obcych.

Christina Lachman z Monachium mówiła na temat badań porównawczych dotyczących opieki logopedycznej w Wielkiej Brytanii i w Niemczech. W obu krajach istnieje duża potrzeba szkoleń dla logopedów w kierunku bilingwizmu. Prezentacje plakatów dawały możliwość porozmawiania o systemie kształcenia logopedów w różnych krajach i organizacji opieki logopedycznej.

W porównaniu do spotkań jedynie o zasięgu krajowym „europejska wartość dodana” powyższego Kongresu polegała na możliwości skorzystania z doświadczeń krajów, które z problemami wielojęzyczności spotykały się znacznie wcześniej niż Polska. W naszym kraju jest to problem względnie nowy, a już na pewno bardzo ważny po wstąpieniu do Unii Europejskiej. Coraz więcej Polaków mieszkających za granicą zgłasza swoje problemy właśnie związane z wielojęzycznością i wielokulturowością - proszą o pomoc, zwłaszcza dotyczy to ich dzieci. Te problemy pojawiły się znacznie wcześniej w innych krajach i te właśnie kraje mogą podzielić się wnioskami, pracami badawczymi itp. Europejska współpraca w tym względzie jest tu niezbędna. 

W czasie trwania Kongresu udało mi się porozmawiać z przewodniczącą CPLOL, panią Birgittą Rosen-Gusta. Wykazywała duże zainteresowanie polską logopedią i prosiła o kontakt władz ZLP w sprawie włączenia PZL do CPLOL. Polska logopedia może poszczycić się wspaniałymi osiągnięciami, powinna więc potraktować przystąpienie do CPLOL jako kolejne wyzwanie do dalszego rozwoju i promocji.

Udział w kongresie poszerzył moją wiedzą z zakresu stymulacji rozwoju mowy i języka u dzieci w każdym wieku, zwłaszcza zaś w wieku przedszkolnym. Wczesna stymulacja to profilaktyka trudności szkolnych. W zapobieganiu trudnościom szkolnym dziecka ogromnie ważną rolę pełnią rodzice. Przekazanie odpowiedniej wiedzy rodzicom, zachęcenie do wczesnej diagnozy i terapii, a także zachęcenie do nauki języka obcego to pomoc i dziecku i rodzicom. Edukacja dorosłych owocuje w edukacji dzieci. Wykorzystałam tę wiedzę pracując jako wolontariuszka w Przedszkolu nr 31 w Kielcach prowadząc konsultacje dla rodziców oraz w programie 'Logopedicus" w Tumlinie. "Helping the country child succeed in school' to prezentacja 10-ciomiesięcznej pracy pedagogiczno-logopedycznej, której głównym aspektem jest włączenie środowiska rodzinnego i miejscowej społeczności, także władz lokalnych do profilaktyki trudności szkolnych.

Jadwiga Weigt

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Języki obce
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Akcja: 
Wizyty - Grundtvig 3 (dawny program Socrates)
Imię i nazwisko: 
Jadwiga Weigt
Stanowisko pełnione w organizacji: 
Członek Zarządu
Nazwa organizacji, z której był składany wniosek: 
Łódzki Uniwersytet Trzeciego Wieku
Pełny adres organizacji: 
ul. Traugutta 18 90-113 Łódź
Telefon: 
695 718 965
E-mail: 
jadwigaweigt@onet.pl
Tytuł szkolenia: 
Job shadowing
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR3/06-0138
Data realizacji
Termin wyjazdu: 
16.11.2006 - 30.11.2006
Kraj: 
Niemcy
Miasto bądź rejon: 
Ulm
Organizator szkolenia: 
Zentrum für Allgemeine Wissenschaftliche Weiterbildung der Universitaet Ulm (ZAWIW)
Opis szkolenia i jego wpływu: 

Celem mojego pobytu w ZAWIW w Ulm było zapoznanie się z metodami pracy instytucji, jej strukturą organizacyjną,  metodami prowadzenia projektów krajowych i międzynarodowych oraz pogłębienie znajomości języka niemieckiego.

ZAWIW działające w strukturach Uniwersytetu w Ulm zajmuje się kształceniem seniorów. Prowadzi bardzo wiele projektów międzynarodowych oraz krajowych opartych na współpracy międzypokoleniowej.

Osoby koordynujące poszczególne projekty przekazywały mi informacje jak powstawał projekt, w jaki sposób przebiegała rekrutacja do niego. Następnym etapem było tworzenie strony internetowej projektu. Jakie informacje o projekcie powinna zawierać strona internetowa i jak te informacje na niej zamieszczać.

W następnej kolejności poznałam metody pracy w projektach prowadzonych z wykorzystaniem Internetu. W projektach tych biorą udział seniorzy z terenu całych Niemiec. Przykładem takiego projektu jest ViLE – stowarzyszenie skupiające seniorów z całego kraju. Poprzez Internet dyskutują oni na różne tematy (książka, film, polityka), a także poznają nowe zastosowanie programów komputerowych.

Brałam również udział w zajęciach seminaryjnych, które odbywały się podczas mojego pobytu. Między innymi uczestniczyłam w zajęciach grupy seniorów, którzy zajmują się opracowywaniem tekstów pamiętnika niemieckiej misjonarki. Przebywała ona w Himalajach i swoją pracę opisała w prowadzonym pamiętniku. Seniorzy kopiują w archiwum te teksty, a następnie zapisują je w formie elektronicznej. Wszystkie teksty z dziennika mają zamiar zamieścić w Internecie. Z prowadzącym to seminarium kontaktują się za pomocą konferencji video, co było dla mnie nowością.

Mogłam również uczestniczyć w przygotowaniach do stworzenia nowego projektu w ramach programu Grundtvig. Były to wykłady o krajach, które miały być partnerami w projekcie. Projekt ten jest w trakcie realizacji od roku 2008. Partnerami projektu są kraję, przez które przepływa Dunaj.

Podczas pobytu miałam możliwość zapoznania się z kulturą i obyczajami Niemiec. Były to wizyty w muzeum w Ulm i Monachium. Wspólne spotkania z seniorów z Ulm na Weihnachtsmarkt należą do ich tradycji Bożonarodzeniowej.

Efektem mojego pobytu w ZAWIW w Ulm był przeprowadzony przez Internet w 2007 roku Trening interkulturowy z udziałem ośmiu seniorów z Ulm i ośmiu seniorów z Łodzi.

„Podpatrywanie” instytucji goszczącej pozwoliło mi na dobre przygotowanie wniosków aplikacyjnych dla nowych projektów. W 2008 roku Łódzki Uniwersytet Trzeciego Wieku otrzymał dofinansowanie dla dwóch Projektów Partnerskich Grundtviga.

Kum arain in szenk - Jewish Inn

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Poleski Ośrodek Sztuki
ul. Krzemieniecka 2a, 94-030 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Rutkowska – Rochmińska 42 686 02 59, pos@lodz.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

POLESKI OŚRODEK SZTUKI, którego nazwa pochodzi od jednej z dzielnic Łodzi - Polesia, od 20 lat wpisany jest w "mapę" kulturalną miasta. Siedzibą Ośrodka jest modernistyczna willa z lat 20-tych ubiegłego stulecia, która należała niegdyś do Ludwika Plichala /Czecha niemieckiego pochodzenia/ liczącego się w Łodzi fabrykanta, właściciela fabryki dziewiarskiej. Walory architektoniczne Ośrodka sprzyjają kameralnym formom pracy, zaś okalający budynek ponad hektarowy, ogrodzony park pozwala na realizację akcji plenerowych, instalacji przestrzennych, rekreacji. Placówka jest przystosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych., zaś adresatem jej działań jest głównie odbiorca dorosły. Oferujemy różnorodne propozycje aktywności artystycznej, edukacyjnej, czytelniczej, ekologicznej, hobbystycznej, prowadzimy własną działalność wydawniczą, a także ekspozycyjną w Galerii 526. Naszym "znakiem firmowym" są spotkania z najwybitniejszymi twórcami kultury polskiej, promowanie debiutujących literatów i poetów a także organizacja dwóch cyklicznych przedsięwzięć o zasięgu międzynarodowym; od roku 1995 Spotkania Teatralne "Terapia i Teatr" /obecnie Biennale/ i towarzyszące im warsztaty teatralne dla studentów, instruktorów i pracowników socjalnych , zaś od 1999 r. Warsztaty Wikliny i Przestrzennych Form Ogrodowych i towarzyszące im plenery dla twórców. Tradycyjnie, od siedmiu lat, w maju każdego roku, zapraszamy łodzian na Festiwal Literatury "Prope Mercatum", w którym uczestniczą i promują swoje książki wybitni autorzy polscy i obcojęzyczni. Wielu naszych stałych bywalców skupionych jest wokół tematycznych grup pasjonackich takich jak Dyskusyjny Klub Książki /pod honorowym patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego/ , Klub Smakosza, Klub Literacki, Klub Scrabblistów. Wiele uwagi w naszej pracy poświęcamy zagadnieniom tolerancji prezentując inne kultury i systemy wartości, działając na rzecz poszanowania odrębności społecznych i obyczajowych oraz podejmując inicjatywy skierowane do mniejszości etnicznych i grup defaworyzowanych. W środowisku  lokalnym postrzegani jesteśmy jako placówka upowszechniania kultury pracująca także metodą projektów otwierających nowe możliwości kontaktów oraz wymiany doświadczeń i inspiracji z partnerami europejskimi.

Tytuł warsztatu: 
Kum arain in szenk - Jewish Inn
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU13-05060
Data realizacji warsztatu: 
27.09.2009 - 02.10.2009
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
15
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
3
Cele warsztatu: 
  1. Prezentacja kultury żydowskiej, oraz ukazanie kontekstu jej wielowiekowej symbiozy z Łodzią, miastem o wielokulturowej tradycji.
  2. Uświadomienie zagrożeń i tragicznych konsekwencji dla społeczeństw  i ich kultur, jakie wynikać mogą z aktów nietolerancji i postaw ksenofobicznych.
  3. Stworzenie płaszczyzny dla ponadgranicznego  i międzypokoleniowego dialogu na rzecz poznawania, zrozumienia i szacunku dla innych, niż własna, kultur.
  4. Spotkania ze społecznością lokalną  i włączenie jej  w przebieg i międzykulturowy finał warsztatów pn. "Karczma Żydowska".

Inspirowanie uczestników do rozpowszechniania wiedzy i umiejętności nabytych  w trakcie warsztatów  w swoich krajach i środowiskach.

Obszary tematyczne: 
  • edukacja międzykulturowa: historia, tradycja, sztuka i religia
  • ekspresja artystyczna: taniec, śpiew, plastyka, fotografia
  • integracja: budowanie pozytywnych relacji interpersonalnych między europejczykami
Kraj uczestników: 
Austria
Finlandia
Litwa
Niemcy
Wielka Brytania
Łotwa
Liczba uczestników: 
5
3
2
2
2
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Uczestnicy zostali wyłonieni w drodze naboru i indywidualnych zgłoszeń.

Rekrutacja uczestników warsztatów odbywała się za pomocą strony internetowej, na której zamieszczona została karta zgłoszenia, regulamin uczestnictwa oraz program warsztatów. Ponadto promocja warsztatów odbywała się za pośrednictwem portali tematycznych (dialog.org, jewish.org.pl, sztetl.org.pl, fzp.net.pl), a także korzystaliśmy z bazy danych powstałej podczas dotychczasowych międzynarodowych projektów POS, takich jak: Międzynarodowe Biennale „Terapia i Teatr”, z udziałem zagranicznych obserwatorów. Wykorzystaliśmy wieloletnią współpracę z artystami z Litwy, Szwecji, Niemiec i Austrii przy okazji organizowanego cyklicznie Międzynarodowego Pleneru Wikliniarskiego przesyłając im informację o warsztacie.

Rozpowszechnianie informacji o projekcie odbywało się również za pomocą:

  • bazy danych partnerów POS biorących udział w projektach Grundtviga: Ambasador Edukacji Transkulturowej BAC oraz Opowiedziane biografie w edukacji dorosłych-Story managament,
  • bazy danych uczestników biorących udział w seminarium kontaktowym Europen Expierences in Intercultural Learning 9-12 października 2008, Stambuł,
  • oraz przy współpracy z Instytutem Tolerancji, jednostkami Urzędu Miasta Łodzi.

O przyjęciu decydowała kolejność zgłoszeń oraz spełnienie podstawowych kryteriów określonych przez Komisję Europejską (wiek, obywatelstwo, brak zbieżności zawodowej z tematyką warsztatu, znajomość języka angielskiego).

Grupa docelowa uczestników: 

Grupę docelową stanowili uczestnicy pełnoletni, zainteresowani kulturą i tradycją żydowską oraz osoby o szerokich zainteresowaniach artystycznych i historycznych, otwarte na twórczy dialog w międzynarodowym zespole. Udało się dotrzeć do osób, które (poza dwiema) nie mały większej wiedzy i wcześniejszego przygotowania, chętnie poznawały kulturę żydowską oraz historię Łodzi ze śladami jej obecności. W warsztatach  udział wzięło 8 mężczyzn i 7 kobiet, w wieku od 20 do 67 lat.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Uczestnicy przybyli do Łodzi w dzień poprzedzający prace warsztatowe. W miejscu zakwaterowania (w tym przypadku był to hotel Urzędu Miasta Łodzi)  nastąpiło przywitanie i wzajemna prezentacja gości i organizatorów, krótkie zajęcia integrujące grupę.  Wszyscy otrzymali niezbędne materiały: harmonogram warsztatów, identyfikatory, plan miasta, mapki dojazdowe, foldery  zawierające informacje o Łodzi, bilety komunikacji miejskiej.

Program warsztatów  obejmował:

Dzień pierwszy (27.09.2009) – wprowadzający w klimat miasta i tematykę warsztatów.

  • Wizyta  w ważnych obiektach  związanych z wielokulturową historią miasta. Uczestnicy warsztatów poznali zabytki XIX wiecznej architektury  Łodzi – dawne rezydencje i fabryki przemysłowców, obecnie muzea: Muzeum Włókiennictwa (dawna tkalnia Ludwika Geyera), Muzeum Historii Miasta Łodzi (dawny pałac Izraela Poznańskiego), Muzeum Kinematografii (dawny pałac Ludwika Grohmana) i wysłuchali wykładu: Łódź miastem czterech kultur – historia łódzkich Żydów na tle historii Łodzi przemysłowej
  • Tradycyjne pieśni żydowskie – wspólny wybór 6-7 utworów i nauka wybranych pieśni
  • Warsztaty tańca chasydzkiego – krótkie wprowadzenie dotyczące wpływu różnych kultur w muzyce i choreografii tańca chasydzkiego, nauka podstawowych kroków oraz pokaz poszczególnych układów tanecznych.

Dzień drugi (28.09.2009):

  • Nauka języka hebrajskiego – uczestnicy mieli okazję zapoznać się     z alfabetem hebrajskim, podstawowymi zwrotami  języka jidisz oraz poznać historię i korzenie języka Żydów Aszkenazyjskich.
  • Tradycyjne pieśni żydowskie- uczestnicy kontynuowali naukę wybranych pieśni żydowskich .
  • Warsztaty tańca chasydzkiego– nauka kolejnych kroków i układów.
  • Wykład “Piosenka i sztuka w Getcie Łódzkim”  ilustrowana recitalem pieśni.

Dzień trzeci (29.09.2009):

  • Warsztaty kulinarne: zapoznanie ze specyfiką kuchni koszernej oraz z regułami przyrządzania i spożywania posiłków. Nauka samodzielnego przygotowania  potraw żydowskich: kawioru po żydowsku i złotego joicha (rosołu)
  • Warsztaty tańca chasydzkiego– praca nad interpretacją układów choreograficznych tańca..
  • Tradycyjne pieśni żydowskie –  próby wspólnego śpiewania.

Dzień czwarty  (30.09.2009):

  • Wizyta na Cmentarzu Żydowskim (największy żydowski cmentarz w Europie); wykład:  Symbolika żydowskiej sztuki nagrobnej.
  • Wizyta na terenie dawnego getta łódzkiego. W trakcie zajęć uczestnicy gromadzili dokumentację fotograficzną wielu obiektów historycznych- Stację Radegast  przy ulicy Stalowej, Pomnik Dekalogu, Park Ocalałych.
  • Prezentacja w wersji niemieckojęzycznej polsko -austriackiego filmu biograficznego Spotkanie klasowe  opisującego historię 10 kobiet z Izraela, Austrii i Polski, których losy związane są z Łodzią przedwojenną i w czasie okupacji niemieckiej.
  • Tradycyjne pieśni żydowskie – kontynuacja zajęć, śpiew chóralny.

Dzień piąty (1.10.2009):

  • Wykład Sztetl- miasteczko żydowskie- poznanie historii, architektury i zwyczajów panujących w  miasteczkach typu sztetl.
  • Wykład Żydowskie święta religijne – rozmowa o zwyczajach i nakazach związanych z celebrowaniem świąt żydowskich ( Jom Kippur, Rosz ha Szana, Sukot , Chanuka, Purim, Pascha).
  • Święto Sukot – warsztaty, podczas których uczestnicy budowali i zdobili szałas, symbol święta żydowskiego Sukot (najważniejszego w żydowskim kalendarzu).
  • Tradycyjne pieśni żydowskie – przygotowanie do koncertu.
  • Kolacja w restauracji Anatewka, specjalizującej się w serwowaniu potraw kuchni żydowskiej.

Dzień szósty  (2.10.2009):

  • Próba generalna z udziałem chóru Clil (jedyny w Polsce amatorski chór żydowski) oraz  przygotowania do wieczoru  pożegnalnego.
  • Wieczór “Karczma Żydowska”- prezentacja projektu artystycznego, uczestnicy mieli możliwość zademonstrowania przed społecznością lokalną zdobytej wiedzy i umiejętności nabytych podczas warsztatów. W czasie finalnej imprezy grupa wykonała tańce chasydzkie oraz  kilka pieśni żydowskich (wspólnie z chórem Clil). Imprezie towarzyszył multimedialny pokaz samodzielnie wykonanych fotografii „Litzmanstadt Ghetto” oraz  degustacja potraw przyrządzonych według tradycyjnych przepisów koszernej kuchni żydowskiej ( m. in. czulent, fasola z czosnkiem, chały w miodzie, maca, koszerne wino) . Dodatkową atrakcją utrzymaną w klimacie wieczoru był koncert muzyki klezmerskiej w interpretacji łódzkich instrumentalistów.

Prelegentami i wykładowcami byli dziennikarze, pracownicy naukowi Uniwersytetu Łódzkiego (w jednym przypadku pracownik naukowy Uniwersytetu w Toronto), kustosze muzeów. Zajęcia z grupą prowadzili – choreograf, dyrygentka chóru Clil, scenograf, muzyk.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Większość zajęć odbywała się w Poleskim Ośrodku Sztuki – warsztaty artystyczne, projekcje filmowe, dyskusje, wywiady, pokaz, koncert. Zajęcia rozpoczynały się każdego dnia o godz. 10.00, kończyły w okolicach godz. 19.00 (z przerwą na obiad i kolację). Uczestnicy docierali z hotelu do Ośrodka podstawionymi dla nich busami a po zakończeniu zajęć korzystali z usług komunikacji miejskiej w towarzystwie (pilotujących ich ) wolontariuszy. Korzystaliśmy również z taksówek w sytuacji kiedy wystąpiła konieczność szybkiego przemieszczania się oraz po zakończeniu wieczoru pożegnalnego (ze względów bezpieczeństwa- późna godzina powrotu do hotelu).

Podczas wizyt w miejscach związanych z historią i kulturą żydowską problem komunikacji został rozwiązany dzięki wsparciu Urzędu Miasta Łodzi (Biuro Promocji, Turystyki i Współpracy z Zagranicą) – pod hotel podstawiany był rano autobus wożący uczestników zgodnie z planem wizyt. Również w tych dniach uczestnikom towarzyszył  wolontariusz, który był w stałym kontakcie z kierowcą oraz  organizatorami.

Kwestia posiłków była rozwiązana następująco: śniadania w hotelu, obiady  i kolacje serwowane były w większości dni w Ośrodku, (dostarczane przez firmę cateringową). Dla trojga uczestników zamawialiśmy dania wegetariańskie (dla jednego spośród nich- wegańskie).

Specjalizująca się w potrawach kuchni żydowskiej restauracja Anatewka przygotowała jedną uroczystą kolację, podczas której nasi goście mogli „wejść” w klimat wyjątkowo zaaranżowanego  wnętrza, będącego także mini galerią sztuki oraz posłuchać muzyki klezmerskiej.  W dniu ostatnim obiad przewidziany był w wybranej przez uczestników restauracji w centrum miasta. 

Goście przybywali do Polski w większości drogą lotniczą na Okęcie w Warszawie skąd samodzielnie docierali do Łodzi pociągami. Wszelkie informacje dotyczące godzin przylotów, rozkładów pociągów relacji Warszawa – Łódź, informacje na temat autobusów  kursujących z lotniska na Dworzec Centralny, kontakt telefoniczny z Ośrodkiem i wolontariuszami uczestnicy otrzymali mailem na kilka dni przed wyjazdem tak, aby zapobiec wszelkim nieprzewidzianym problemom i w celu  zminimalizowania sytuacji stresowych związanych z podróżą. W Łodzi na Dworcu PKP w określonym czasie czekał na każdego z uczestników wolontariusz (posiadający imienny identyfikator), którego rolą było przywitanie gościa i odwiezienie go do hotelu. Po jednego uczestnika warsztatów , gościa z Finlandii, zdecydowaliśmy się pojechać taksówką do Warszawy, ze względu na późny przylot samolotu i brak możliwości dotarcia do Łodzi innym środkiem lokomocji w godzinach nocnych. Aby zapewnić wszystkim bezpieczny powrót zakupiono bilety kolejowe do Warszawy, skąd uczestnicy samodzielnie dotarli do portu lotniczego. Przez cały czas trwania warsztatów dążyliśmy do optymalizacji działań w każdym z 6 dni dbając o : punktualność, sprawny transport, precyzyjny plan wizyt poszczególnych zajęć, dyskusji i codzienne ewaluacje.

Ewaluacja i monitoring: 

W procesie realizacji projektu użyte zostały narzędzia pozwalające na bezpośrednią ocenę pracy warsztatowej.  Do najważniejszych należą ankiety „day by day”, wręczane każdemu uczestnikowi podczas trwania 6 dniowych zajęć. Na ich podstawie mogliśmy reagować na problemy i trudności jakie zaistniały w czasie trwania warsztatów. Pierwszego dnia została przeprowadzona ustna ewaluacja mająca na celu poznanie indywidualnych sugestii uczestników. Dotyczyła ona oceny spraw organizacyjnych (zakwaterowania, jakości posiłków, transportu, opieki wolontariuszy w dniu przyjazdu oraz pracy organizatorów). Wszelkie uwagi ze strony uczestników warsztatów były cenne i pozwalały na sprawne reagowanie i usuwanie   niedogodności.

Rozmowy z wykładowcami na temat harmonogramu warsztatów i godzin realizacji  zajęć były istotnym narzędziem weryfikującym to, czy nasze propozycje uzyskują akceptację prowadzących i uczestników. Zgodnie z ich sugestią zmieniona została godzina rozpoczynania zajęć (na godz.10.00). Każdego dnia warsztatów,   omawiano bieżące sprawy: poddawano ocenie merytorycznej każde zajęcia z dnia poprzedniego,  omawiano program na kolejne dni.  

Na prośbę uczestników już po zakończeniu warsztatów zostały opracowane i wysłane dodatkowe materiały (teksty i nuty pieśni żydowskich, dokumentacja  fotograficzna, streszczenie niektórych wykładów). Jak wiemy ze zwrotnej informacji od słuchaczy , niektóre służą do propagowania kultury żydowskiej w ich społecznościach.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ warsztatu na słuchaczy:

Myśląc o uczestnikach warsztatów – ludziach z kilku obszarów kulturowych – wspominamy ich jako grupę. Uważamy to za jeden z najważniejszych „pożytków” tego przedsięwzięcia. Przez 6 dni pobytu udało się zintegrować te osoby w twórczym, niezwykle kreatywnym zespole skupionym wokół precyzyjnie nakreślonego celu i tematu. Uczestnicy, poza tym, że nawiązali z sobą bliskie relacje, poznali swoje kulturowe różnice i podobieństwa, wspólnie odkrywali (nie do końca może dotąd uświadomiony) fenomen kultury żydowskiej. Sądzimy, że głęboko „weszli” w tę tematykę, czego dowodem był koncert jaki zaprezentowali publicznie – śpiewali po hebrajsku i w jidisz, wykonywali tańce chasydzkie, przygotowywali koszerne potrawy. Poznali  zabytki architektury Łodzi i jej związki z historią Żydów. Poznali nasze miasto wyrosłe z wielokulturowości, gdzie przeplatały się „cztery kultury”, a ich koegzystencja była możliwa , twórcza i wzajemnie się wzbogacająca.

Wpływ warsztatu na organizację i pracowników:

Przygotowanie projektu warsztatów, faza organizacyjna i bezpośrednia realizacja wymagało od  pracowników naszej placówki pełnej mobilizacji logistycznej, a także odpowiedzialności za jego jakość merytoryczną. Już samo określenie tematyki projektu miało walor edukacyjny również dla nas. Z bogactwa jakie oferuje kultura żydowska i faktu, iż Łódź jest świadectwem jej żywej obecności należało wybrać zagadnienia, które by w sposób spójny pozwoliły to uświadomić i zaprezentować uczestnikom warsztatów (oczywiście w czasie jakim dysponowaliśmy – sześciu dni). Językiem komunikacji był język angielski – to wymóg dla uczestników ale i dla koordynatorów projektu i wolontariuszy. Dzięki temu podnosiliśmy własne kompetencje językowe, wymagające – jak się okazało, konieczności dalszego doskonalenia. Warsztaty to także zdobywanie doświadczeń różnej natury: organizacyjnej, kontaktów interpersonalnych, współpracy z instytucjami, pozyskiwanie ekspertów, poznawanie mentalności ludzi z innych kręgów kulturowych, czynienie wysiłków na rzecz stworzenia optymalnych warunków do twórczej pracy zespołowej. Nowe doświadczenia to wielki kapitał do wykorzystania w przyszłości, pole do samooceny, a także weryfikacji idei i pomysłów z praktycznym przełożeniem w działaniu.

Warsztaty ponadto stały się okazją do nawiązania kontaktów między uczestnikami, pracownikami i osobami, które w sposób aktywny bądź pośredni uczestniczyły w realizacji projektu (wolontariusze, dziennikarze, wykładowcy, bywalcy POS). Warsztaty miały także dla nas aspekt poznawczy i poszerzyły  naszą  wiedzę o wielu europejskich krajach, z których przybyli uczestnicy warsztatów. 

Wpływ warsztatów na społeczność lokalną:

Społeczność lokalna i stali bywalcy placówki są także cenzorem naszych przedsięwzięć, jako aktywna publiczność oceniają rezultaty naszych projektów. W tym przypadku mieli okazję uczestniczyć w „Karczmie Żydowskiej”, oklaskiwali popis uczestników warsztatów – brawurowo wykonane tańce chasydzkie i pieśni żydowskie, obejrzeli na telebimie zapis fotograficzny z wizyt w miejscach związanych z historią i kulturą Żydów mieszkających przed wojną w Łodzi, degustowali potrawy i napoje, słuchali muzyki klezmerskiej.  Dla wielu, szczególnie starszych mieszkańców, gości tej imprezy stanowiło to wielkie przeżycie , dostarczyło wzruszeń i przywołało wspomnienia.

Upowszechnianie rezultatów: 

Poleski Ośrodek Sztuki "od zawsze" propagował inne kultury (język, obyczaje, sztukę, kuchnię), wykorzystując do tego szerokie spectrum metod i form; od spotkań literackich, wystaw plastycznych i fotograficznych, warsztatów artystycznych, wizyt  reporterów, koncertów itp. Warsztaty kultury żydowskiej wpisują się zatem w naszą koncepcję propagowania i upowszechniania  europejskiej  wielokulturowości, oraz reagowania na przejawy dyskryminacji czy też wartościowania innych kultur.  Od wielu lat włączamy się czynnie w akcję "Kolorowa tolerancja", której organizatorem jest Instytut Tolerancji w Łodzi. Ideą tego przedsięwzięcia jest  zamalowywanie obraźliwych napisów na murach łódzkich budynków.

W marcu br. roku zgłosiliśmy prace młodzieżowego koła działającego przy POS do konkursu plastycznego pt. „Tolerancja i nietolerancja” im. Hiki Fromera,  amerykańskiego biznesmena pochodzenia żydowskiego, który żył i pracował w Łodzi. W kwietniu br. gościła w Łodzi , mieszkająca w Izraelu Renata Jabłońska, prozaik, poetka i tłumaczka żydowskiego pochodzenia, pisząca w języku polskim i hebrajskim. Mieliśmy przyjemność współorganizować jej wieczór autorski i promocję zbioru wierszy "I tyle". W swojej poetyckiej wypowiedzi autorka odnosi się do własnej tożsamości pomiędzy odrębnymi światami, próbuje ją zdefiniować i określić swój polsko -żydowski los.

W kwietniu br. przygotowaliśmy kameralny wieczór muzyczny, w czasie którego prezentowane były utwory kompozytorów żydowskiego pochodzenia. W programie: Fuga S-Dur  na skrzypce i fortepian oraz koncert e-moll Felixa Mendelssohna – Bartholdyego,  Sonata na skrzypce i fortepian Viktora Ulmana oraz transkrypcja Fantazji i Fugi Gideona Kleina. Koncert wykonany był przez doktorantki Akademii Muzycznej w Łodzi, Annę Ceglińską (skrzypce) i Oliwię Różańską (fortepian). 

W połowie czerwca br. promować będziemy książkę Elsy Drucaroff "Piekło obiecane", której fabuła osadzona jest  w realiach międzywojennej Polski i Argentyny lat dwudziestych XX wieku. Charakteryzuje nie tylko sytuację żydowskiej diaspory i relacji polsko - żydowskich, ale opisuje dramatyczne losy młodych Żydówek podstępnie wywiezionych z Polski do argentyńskich domów publicznych i proceder temu towarzyszący. 

I Warsztaty Kultury Żydowskiej wywołały znaczny, lokalny rezonans społeczny oraz duże zainteresowanie potencjalnych uczestników. Po zakończeniu rekrutacji nadal napływały zgłoszenia chętnych osób z Niemiec, Rumunii i Austrii, co dodatkowo motywowało nas do aplikowania o możliwość realizowania kolejnej edycji, rozbudowanej o nowe wątki i zagadnienia. Potencjał, jaki ma do zaoferowania Łódź, zważywszy na jej historyczną wielokulturowość i trwałe ślady obecności kultury żydowskiej, wart jest wykorzystania i eksponowania do celów edukacyjnych. Trwałą wartością warsztatów , poza walorami integracyjnym i poznawczymi winna być, naszym zdaniem, refleksja nad dramatem narodu żydowskiego i zbrodniczymi planami nazistów unicestwienia tej nacji i jej kultury. Jako kulturoznawcy, pedagodzy i łodzianie, których dziadkowie żyli w Łodzi "czterech kultur", i gdzie Żydzi stanowili 1/3 mieszkańców, czujemy potrzebę przypominania naszej wspólnej historii poprzez dostępne nam metody przekazu. Warsztaty są jedną z takich możliwości, jako spotkanie z unikalną  kulturą żydowską, która przetrwała czas zagłady i która tak porusza swoją wyjątkowością. Warsztaty, o czym dowiedzieliśmy się od naszych uczestników, odwoływały się do różnych potrzeb i oczekiwań: wiedzy, doświadczenia, emocji, czasem ciekawości.

Ville z  Finlandii napisał do nas, że często  w gronie przyjaciół wspomina pobyt w Łodzi i swoje pierwsze kontakty z żydowska kulturą. Przyjechał, aby nawiązać nowe europejskie znajomości, dowiedzieć się czegoś, poznać Polskę. Kiedy uczył się pieśni żydowskich i ćwiczył  z innymi tańce chasydzkie, ”dobrze się bawił”, ale kiedy znalazł się na terenie dawnego getta poczuł wielkie poruszenie a swoją obecność tam uważa za  ważne  i głębokie przeżycie.

Inna uczestniczka, Anette z Hamburga, szuka inspiracji do pisanej przez siebie powieści, która będzie osadzona w realiach łódzkiej dzielnicy Bałuty i ul. Pasterskiej, przy której mieszkał kiedyś jej ojciec, a która w czasie okupacji została włączona w obręb getta. Warsztaty stały się dla niej swoistą podróżą w przeszłość własnej rodziny i odkrywanie skomplikowanych relacji polsko- niemiecko - żydowskich.

Karl, Niemiec z Ammerbuch, organista kościoła ewangelickiego, zafascynowany chórem Clil, który w czasie warsztatów  wykonywał pieśni żydowskie, organizuje w swoim mieście jego koncert.

Litwinki: Jolanta, Ausra i Edita (dyrygentka, przewodniczka turystyki i instruktorka śpiewu) z miasteczka Telsiai zwracają się do nas z prośbą o kolejne materiały, (nuty, teksty, informacje), które będą mogły wykorzystać w swojej pracy w miejscowym ośrodku kultury, dokąd zamierzają przenieść łódzkie doświadczenia. Warsztaty umocniły w nas wolę dalszych wysiłków do pracy nad zbliżaniem kultur i ich przedstawicieli, a dla uczestników, jak sądzimy, stały się ważnym doznaniem osobistym, często także inspiracją zawodową.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Wybrane podziękowania uczestników nadesłane mailem po zakończeniu warsztatów:

„Joerg, Doris i ja dotarliśmy  do domu zdrowi i pod wielkim wrażeniem. Pobyt w Polskim Ośrodku Sztuki był wspaniały, wy również, świetne jedzenie i picie i oczywiście przyjacielscy pracownicy ośrodka ”- list od Joachima  z Niemiec.

Astere, studentka z Łotwy ubolewa, że „...w warsztatach uczestniczyło za mało osób w moim wieku..” zaś jej kolega, Rasads czuje pewien niedostatek „.. powinno być jeszcze więcej dyskusji w grupach bezpośrednio po wizytach w muzeach..”

Ville z Finlandii tak komentuje warsztaty „Jeszcze raz dziękuję za możliwość uczestniczenia w warsztatach - było perfekcyjnie.  Słowa nie mogą wyrazić mojej wdzięczności za możliwość poznania tak wspaniałych uczestników i organizatorów!”

Jeszcze raz ogromne podziękowania dla całego waszego zespołu. Jestem pod wrażeniem waszej gościnności. Dużo się nauczyłem, dużo się śmiałem i chyba nawet fałszowałem..” - Michael z Niemiec.

Pracownicy Poleskiego Ośrodka Kultury zaangażowani w realizację warsztatów z wielką przyjemnością wspominają ten czas. Uczestnicy stanowili grupę zdyscyplinowaną, nastawioną na optymalne wykorzystanie pobytu w Łodzi. W olbrzymiej większości  aprobowali intensywność i różnorodność zajęć, aczkolwiek dla jednej z osób, warsztaty taneczne stanowiły zbyt duży wysiłek fizyczny. Nasunęło nam to pomysł, aby w przyszłości, przy ewentualnej kolejnej edycji, zaproponować też formy alternatywne /a nie tylko obligatoryjne / warsztatów artystycznych .

Dorota, choreograf pracujący z grupą, była pełna podziwu, dla entuzjazmu z jakim uczestnicy podchodzili do nauki tańców chasydzkich, jak szybko je opanowali i jak brawurowo (i publicznie) wykonali.

"Uśmiech na twarzach tych osób, był dla mnie największym podziękowaniem i satysfakcją", tak wspomina pracę z grupą.

Maria, pracownik POS, germanistka, a zarazem działaczka Instytutu Tolerancji, rozmawiała dużo z niemiecką grupą (także nieoficjalnie) po skończonych zajęciach. Z jedną  z uczestniczek, Doris, spotkała się wcześniej  w Niemczech, odżyły wspomnienia jakiś wspólnie przeżytych sytuacji. Dla obu pań, ten ponowny kontakt był dużym emocjonalnym doznaniem. Tak, czy inaczej obie zgodnie zadeklarowały chęć podtrzymywania z sobą dalszych, stałych kontaktów. Zatem warsztaty, to nie tylko nowe obszary wiedzy i  umiejętności, kolejne doświadczenia, ale  także serdeczne  więzi osobiste,  dobrze rokujące dla europejskich społeczeństw i ich pokojowej koegzystencji.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

O odbywających się w naszym Ośrodku Warsztatach Kultury Żydowskiej staraliśmy się powiadomić mieszkańców Łodzi, za pomocą lokalnych mediów. TV Ret -Sat (nasz patron medialny) zarejestrowała wybrane zajęcia (warsztaty tańca chasydzkiego, warsztaty pieśni i finałowe spotkanie integracyjne) zaś TVP Łódź nakręciła wizytę uczestników na cmentarzu Żydowskim.

Dziennikarze (Radio Łódź, TVP Ret-Sat) przeprowadzili z naszymi gośćmi rozmowy, pytając ich o opinie z przebiegu warsztatów, a w dniu ostatnim przeprowadzili wywiady (także z dyrektorem Ośrodka ) prosząc o  ocenę rezultatów  tego przedsięwzięcia. O trwających warsztatach informowała także lokalna prasa „Gazeta Wyborcza” i „Express Ilustrowany”.  Staraliśmy się we własnym zakresie wyeksponować informacje o projekcie za pomocą zewnętrznego banera oraz wewnątrz placówki symbolicznym akcentem scenograficznym, specjalnie zaprojektowanym przez artystę  plastyka. 

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Rutkowska-Rochmińska
Data wypełnienia formularza/karty: 
30.05.2010
Subskrybuje zawartość

Switch style