Niemcy

Rozwój społeczności lokalnych poprzez budowanie i wzmacnianie aktywności obywatelskiej

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Sztuka, muzyka, kultura
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Wzajemnej Pomocy BONA FIDES
ul. Warszawska 19, 40-231 Katowice
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Grzegorz Wójkowski
+48502984057, grzegorz@bonafides.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie Wzajemnej Pomocy BONA FIDES jest niezależną, niedochodową i niezaangażowaną politycznie organizacją pozarządową. Celem jej działalności jest rozwój społeczeństwa obywatelskiego i podnoszenie jakości życia publicznego w Polsce.

Szczegółowymi celami działalności Stowarzyszenia są:

  • edukacja w zakresie praw człowieka, a w szczególności praw obywatelskich,
  • ochrona wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich,
  • zwiększenie dostępu do informacji publicznej,
  • przejrzystość życia publicznego,
  • kontrola wydatków publicznych,
  • przeciwdziałanie korupcji w instytucjach publicznych,
  • rozwój społeczności lokalnych.

Stowarzyszenie kieruje swoje działania edukacyjne do mieszkańców, członków i pracowników organizacji pozarządowych oraz reprezentantów samorządów terytorialnych. W swojej działalności edukacyjnej wykorzystuje szkolenia prowadzone metodą warsztatową, pogadanki, wykłady.

Tytuł projektu: 
Rozwój społeczności lokalnych poprzez budowanie i wzmacnianie aktywności obywatelskiej
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU06-11438 1
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Polska
Niemcy
Rumunia
Węgry
Cele projektu: 
  • Wykorzystanie strategii organizowania społecznościowego w celu zwiększenia udziału obywateli w działaniach czterech organizacji partnerskich.
  • Uczenie, dzielenie się, ocenianie doświadczeń i wyników strategii organizowania społecznościowego dla zwiększenia uczestnictwa obywateli podczas czterech wspólnych spotkań wraz z początkowym planowaniem i oceną końcową oraz rozpowszechnianiem wyników.
  • Napisanie i szerokie rozpowszechnienie „Przewodnika po partycypacji społecznej”, zawierającego strategie organizowania społecznościowego i działań obywatelskich wraz z przykładami.
Obszary tematyczne: 
  • Kompetencje społeczne i obywatelskie.
  • Świadomość i ekspresja kulturowa.
  • Zdolność uczenia się.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Podczas projektu partnerzy pracowali z różnymi ludźmi, w tym z osobami bezdomnymi, bezrobotnymi, o niskich dochodach, ze środowisk zróżnicowanych etnicznie. Stowarzyszenie Bona Fides pracowało z mieszkańcami jednej z biedniejszych dzielnic Katowic. Były to osoby w przedziale wiekowym od 18 do 63 lat, zróżnicowane pod względem wykształcenia i umiejętności społecznych.

Jakie były początki projektu: 

Członkowie Stowarzyszenia Bona Fides przez kilka lat przed rozpoczęciem projektu brali udział w szkoleniach dotyczących organizowania społecznościowego. Pod koniec 2009 roku podjęto decyzję, że jest to metoda, którą Stowarzyszenie będzie rozwijać. Pomysł projektu zrodził się z potrzeby głębszego poznania jej narzędzi. Partnerstwo zostało zaproponowane organizacjom, które brały udział wraz ze Stowarzyszeniem we wcześniejszych szkoleniach lub je organizowały.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W trakcie trwania projektu odbyły się cztery wizyty studyjne oraz jedno spotkanie organizacyjne i jedno ewaluacyjne. Spotkania te miały miejsce w:

  1. Szczecinie w dniach 17-20.01.2011.

Celem spotkania było przygotowanie się do zaplanowanych działań. Odbyły się szkolenia z podstaw organizowania społecznościowego, dla trenerów dotyczące pracy ta metodą, dotyczące negocjacji oraz przeprowadzania wywiadów wśród mieszkańców.

  1. Bonn w dniach 15.09-18.09.2011.

Celem wyjazdu było przedstawienie partnerom działań grupy liderów społeczności lokalnej InTakt oraz dzielenie się wiedzą i doświadczeniami na temat kryzysów w grupie. Tematem spotkania było zagadnienie pracy grupy bez opłaconego organizatora społecznościowego. Rezultatem spotkania było stworzenie planu rozwoju grupy InTakt. Partnerzy dzięki tej wizycie mieli okazję poznać problemy z jakimi borykają się organizacje społecznościowe pozostawione bez koordynatora ich działań. W spotkaniu tym wzięli udział 1 słuchacz i 3 pracowników Stowarzyszenia Bona Fides.

  1. Bukareszcie w dniach 17.03.2011 – 20.03.2011.

Nasz partner z  Rumunii, CeRe, jest w tej chwili najsilniejszą organizacją w Europie zajmująca się organizowaniem społecznościowym. Podczas spotkania partnerzy mieli więc możliwość poznania metod działania, stosowanych przez gospodarza, strategii oraz planu rozwoju. Celem wyjazdu było poznanie technik pracy ze społecznościami lokalnymi w trzech dzielnicach Bukaresztu oraz porównanie różnic i podobieństw pomiędzy działaniami pozostałych partnerów. Podczas wizyty partnerzy mieli okazję poznać wolontariuszy (mieszkańców) i metodę organizowania społecznościowego od strony samej grupy. Konkluzją wizyty było stwierdzenie, że bardzo ważne w pracy organizatora społecznościowego jest posiadanie grupy współpracowników zajmujących się tą samą pracą lub stałego superwizora, który wspiera go i konsultuje jego pracę podczas całego procesu organizowania. W tym spotkaniu wzięli udział 1 słuchacz i 3 pracowników Stowarzyszenia Bona Fides.

  1. Katowicach w dniach 26-29.01.2012.

Podczas wizyty goście mieli okazję poznać działania Stowarzyszenia Bona Fides i poznać organizację społecznościową powstałą na terenie Osiedla Franciszka Ścigały w Katowicach. Odbyło się wiele dyskusji na temat metody oraz szkolenie dotyczące motywacji.

  1. Budapeszcie w dniach 27.04.2012 – 29.04.2012.

Organizacja HAPN podczas projektu zaczęła planować pracę metodą organizowania społecznościowego. Podczas wizyty gospodarz dzielił się z partnerami swoimi wizjami i planem działań. Jako pierwszy w Europie rozpoczyna proces organizowania społecznościowego opartego na problemie ogólnonarodowym, a nie na bazie społeczności lokalnej konkretnej dzielnicy. Partnerzy mieli okazję wziąć udział w planowaniu strategii organizowania społecznościowego od samego początku, mieli okazję poznać sytuację społeczno-polityczną na Węgrzech oraz stosowane tam metody aktywizacji osób bezdomnych i dotkniętych ubóstwem. Gospodarz, dzięki wymianie doświadczeń pomiędzy partnerami, dostał profesjonalne wsparcie i zyskał nowe pomysły działań możliwe do wprowadzenia do strategii organizowania społecznościowego. W spotkaniu tym wzięło udział 2 pracowników Stowarzyszenia Bona Fides.

  1. Bukareszcie  w dniach 03.06.2012-08.06.2012.

Spotkanie w Bukareszcie było ostatnim w ramach projektu. Partnerzy analizowali i podsumowywali przeprowadzone w ciągu dwóch lat działania oraz planowali przyszłą współpracę. Podczas wizyty goście mieli okazję zobaczyć postępy, które zostały osiągnięte w rozwoju społeczności lokalnej trzech dzielnic Bukaresztu. Podczas spotkania miały miejsce również szkolenia dotyczące rozwoju i budowania grupy oraz przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu w pracy organizatora społecznościowego. W spotkaniu wzięło udział 4 słuchaczy i 2 pracowników Stowarzyszenia Bona Fides.

W ciągu trwania projektu miały miejsce działania krajowe polegające na pracy ze społecznością lokalną metodą organizowania społecznościowego na terenie Osiedla Ścigały w Katowicach - Bogucicach. Z grupą 86-ciu mieszkańców pracował jeden pracownik Stowarzyszenia Bona Fides. Stowarzyszenie informowało społeczność lokalną oraz inne organizacje poprzez umieszczanie informacji w prasie, radiu i telewizji o swoich działaniach w ramach projektu. Wywieszano również plakaty i roznoszono ulotki. O każdym działaniu na bieżąco informowano na stronie internetowej stowarzyszenia. Wewnątrz organizacji o rozwoju i rezultatach projektu informowano na cotygodniowych zebraniach zespołu.

W ramach projektu odbyło się szkolenie dla 15-stu liderów lokalnej społeczności z zagadnienia dostępu do informacji publicznej oraz przeprowadzania kampanii społecznej prowadzone przez pracownika Stowarzyszenia. Miało miejsce również szkolenie dotyczące przeprowadzania wywiadów wśród mieszkańców, prowadzenia negocjacji oraz budowania grupy prowadzone przez dwóch doświadczonych organizatorów społecznościowych dla grupy 14-stu liderów społeczności lokalnej. Podczas projektu partnerzy stworzyli „Przewodnik po partycypacji społecznej”. Został on przetłumaczony na język polski i rumuński. Przygotowywanie „Przewodnika” było doskonałym narzędziem do oceny wyników całego projektu.

Powstała również strona internetowa promująca metodę organizowania społecznościowego (www.econnet.eu) oraz rozpowszechniająca wyniki działań partnerów. W ramach projektu Stowarzyszenie zorganizowało również kurs języka angielskiego dla pracowników.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
86
W wyjazdach zagranicznych: 
6
Produkty
Produkty projektu: 

W ramach projektu powstał „Przewodnik po partycypacji społecznej” (Handbook on Citizen Participation). Powstała również strona internetowa www.econnet.pl.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie produkty są w dalszym ciągu wykorzystywane i upowszechniane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Dzięki udziałowi w projekcie Stowarzyszenie miało szanse na zdobycie doświadczenia w pracy ze społecznością lokalną. Pozwoliło to na wprowadzenie do oferty szkoleniowej pozycji związanej z organizowaniem społecznościowym. Kontakt z partnerami, którzy są równocześnie członkami ECON wpłynął na wzrost aktywności stowarzyszenia w tej sieci. Było to przyczyną zmian organizacyjnych w stowarzyszeniu, które zaczęło pełnić ważną rolę w strukturach ECON.

Projekt miał średni wpływ na zwiększenie wsparcia ze strony kadry zarządzającej instytucją. Podczas realizacji zadań, pracownicy stowarzyszenia, aby móc wykonać je dobrze, zmuszeni byli do współpracy.  Dzięki temu praca była wykonywana bardziej efektywnie.

Stowarzyszenie planuje wykorzystywanie metody organizowania społecznościowego w dalszym ciągu i włączenia jej do palety swoich działań. Długoterminowym rezultatem projektu będzie wzrost popularności organizowania społecznościowego w Polsce.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt miał znaczny wpływ na zwiększenie wiedzy słuchaczy na temat możliwości zaangażowania się w sprawy swojej społeczności lokalnej oraz na zwiększenie ich umiejętności organizowania się i rozwiązywania sąsiedzkich problemów. Dzięki projektowi, społeczność lokalna na Osiedlu Ścigały w Katowicach jest jedną z bardziej rozwijających się grup nieformalnych, mających wpływ na decyzje władz.

Wolontariusze Stowarzyszenia (w większości byli to członkowie grupy liderów z Osiedla Ścigały w Katowicach) podczas udziału w wizytach studyjnych mieli rzadką możliwość posługiwania się językiem angielskim. Wyjazdy te pobudziły motywację do dalszej nauki tego języka. Podczas projektu wolontariusze mieli okazje uczestniczyć w kilku szkoleniach, co w znaczny sposób zwiększyło ich umiejętności społeczne. Znaczący wpływ można również zauważyć na płaszczyźnie motywacji wolontariuszy oraz ich pewności siebie. Dzięki projektowi są oni zmotywowani do dalszej nauki języków, podnoszenia swoich kwalifikacji oraz stałej pracy na rzecz swojej społeczności lokalnej. Niewątpliwie projekt miał wpływ na zwiększenie poziomu wiedzy wolontariuszy na temat krajów partnerskich.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Najważniejszym rezultatem projektu jest zdobycie przez Stowarzyszenie Bona Fides doświadczenia i wiedzy niezbędnej do pracy metodą organizowania społecznościowego, z której korzystanie zostało na stale wprowadzone do działań Stowarzyszenia. Podczas przyszłych szkoleń stowarzyszenie będzie rozpowszechniać wyniki projektu m.in. poprzez rozdawanie i pracowanie na „Przewodniku”. Do promocji metody stale będzie wykorzystywana strona internetowa www.econnet.eu.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Dla mnie wyjazd do Bukaresztu był świetna okazją do nawiązania kontaktów międzynarodowych, do rozpoczęcia dobrze rokującej współpracy i poznania nowej kultury” - wypowiedź pracownika Stowarzyszenia.

„Zdobyłem dużo doświadczeń oraz poznałem wielu aktywnych mieszkańców, co zainspirowało mnie do dalszych działań i zaangażowania w sprawy lokalne”- pracownik Stowarzyszenia.

„Projekt zmienił moje życie” - wypowiedź mieszkańca.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Dagmara Kubik
Data wypełnienia formularza/karty: 
06.12.2012

Multicultural Europe - are we really united in diversity? Anti-discrimination training.

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Promocji Wielokulturowości INTERKULTURALNI PL
ul. Praska 58/1 30-322 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Iga Machalewska
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie Promocji Wielokulturowości INTERKULTURALNI PL działa od 2010r. Zostało założone przez grupę młodych naukowców o interdyscyplinarnych zainteresowaniach, których głównym celem było stworzenie w ich lokalnym środowisku, a następnie w kraju przestrzeni dla tolerancji, sprzyjanie transformacji Polski w społeczeństwo bardziej otwarte i

przyjazne względem cudzoziemców, przeciwdziałanie negatywnym stereotypom, a także zwalczenie i zapobieganie przejawom rasizmu i ksenofobii. Edukacja i związane z nią narzędzia były przy tym zawsze uważane przez naszych pracowników i członków jako główny instrument do osiągnięcia tych celów. Nasz zespół tworzą trenerzy z dużym doświadczeniem w prowadzeniu szkoleń .

a) główne grupy docelowe dorosłych słuchaczy:

grupy uczestniczące w wymianach narodowych, osoby zainteresowane rozwojem w zakresie tematyki wielokulturowej bądź antydyskryminacyjnej

  •  różne grupy migrantów rozpoczynających życie i pracę w Polsce
  •  studenci i pracownicy szkół wyższych, nauczyciele edukacji przedszkolnej i szkolnej
  •  pracownicy, beneficjenci, wolontariusze organizacji pozarządowych
  •  pracownicy firm i instytucji publicznych

b) tematyka oferty:

Programy edukacyjne dotyczące wielokulturowości

  • Edukacja antydyskryminacyjna
  • Szkolenia z zakresu: kompetencji kulturowej; komunikacji międzykulturowej; różnic kulturowych; pracy w zespołach wielokulturowych; pracy i życia w Polsce;

c) metody pracy edukacyjnej:

Podejściem stosowanym w warsztatach jest uczenie przez doświadczenie. Program zajęć konstruowany jest w taki sposób aby doświadczenie uczestników (wcześniejsze lub nabyte podczas wykonywania ćwiczeń) było poddane refleksji, analizie i zastosowane lub zgeneralizowane na inne sytuacje (w różnej kolejności). Metodologia ta uwzględnienia specyfikę uczenia się dorosłych, którzy zanim zaakceptują˛ nowe treści muszą porównać je z już istniejącymi.

Tytuł warsztatu: 
Multicultural Europe - are we really united in diversity? Anti-discrimination training.
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU13-19599
Data realizacji warsztatu: 
17.04.2012 - 21.04.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
15
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Głównym celem warsztatu było podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników oraz pogłębienie ich wiedzy na temat zjawiska dyskryminacji oraz możliwych praktyk anty-dyskryminacyjnych. Słuchacze warsztatów zostali skonfrontowani z własnymi sposobami kategoryzowania świata społecznego i dostrzegli, że stereotypowe spostrzeganie często prowadzi do dyskryminacji innych grup czy jednostek.

Cele szczegółowe:

  • doświadczenie przez uczestników kontaktu międzykulturowego
  • wymiana wiedzy kulturowej
  • wykształcenie postawy ciekawości w stosunku do innych kultur
  • pogłębienie wiedzy na temat mechanizmów stereotypizacji, kształtowania    się uprzedzeń i dyskryminacji
  • konfrontacja z własnymi stereotypami w bezpiecznym otoczeniu
  • zaznajomienie z wspólnotowymi regulacjami dotyczącymi polityki równości i strategii anty-dyskryminacyjnych
  • wykształcenie sposobów reagowania w odpowiedzi na zachowania i incydenty o treści dyskryminacyjnej

Wskazane wyżej cele zostały osiągnięte. Program warsztatu został skonstruowany w taki  sposób, aby dać uczestnikom możliwość doświadczenia intensywnego kontaktu  międzykulturowego, zaangażowania się w wymianę wiedzy na temat różnych kultur pochodzenia, doświadczenia procesów grupowych ze szczególnym uwzględnieniem tych, które leżą u podstaw mechanizmów związanych z dyskryminacja˛ oraz refleksji nad tym, co to znaczy żyć w wielokulturowej Europie i czym jest tożsamość  europejska. Uczestnicy mieli okazję polepszyć swoje umiejętności w zakresie komunikacji międzykulturowej, a także zapoznać się z  podstawami prawa anty-dyskryminacyjnego oraz dobrymi praktykami w tym zakresie.

Obszary tematyczne: 

Warsztat obejmował 3 obszary tematyczne:

  1. edukacja międzykulturowa
  2. walka z rasizmem i ksenofobią
  3. aktywni obywatele, demokracja, prawa człowieka
Kraj uczestników: 
Bułgaria
Francja
Grecja
Hiszpania
Niemcy
Portugalia
Rumunia
Słowacja
Turcja
Węgry
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
1
1
1
1
1
2
2
2
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Zgodnie z założeniami głównym kanałem dotarcia do potencjalnych odbiorców był internet. Kampanię promocyjną rozpoczęto w październiku 2011 (na 6 miesięcy przed rozpoczęciem warsztatu). Informacje na temat warsztatu zostały zamieszczone na stronie internetowej Stowarzyszenia, portalu społecznościowym facebook oraz rozesłane do organizacji zagranicznych o podobnym profilu działalności.

Właściwie od momentu publikacji opisu warsztatu w europejskim  Katalogu Warsztatów Grundtviga, cieszył się on bardzo dużym zainteresowaniem. W czasie przeznaczonym na rekrutację, czyli do 16 grudnia 2011, nadesłano do nas 53 wypełnione zgłoszenia. Po 16 grudnia otrzymaliśmy jeszcze 70 zapytań o możliwość uczestnictwa w warsztacie. Osoby, które zgłosiły się po terminie nie były brane pod uwagę w procesie selekcji (uznano to za niespełnienie kryterium formalnego).

Z nadmiarem zgłoszeń poradzono sobie poprzez zastosowanie obiektywnych kryteriów selekcji. Ponieważ celem rekrutacji było wyłonienie 15 osobowej grupy o jak największym zróżnicowaniu pod względem pochodzenia oraz doświadczenia w kontakcie międzykulturowym, te 2 czynniki oraz motywacja do uczestnictwa w warsztacie były kryterium wyboru. Dodatkowo osobom pochodzącym z grup zagrożonych  wykluczeniem (osobom z niepełnosprawnością, osobom bezrobotnym, imigrantom, oraz osobom po 50 roku życia) przyznawano dodatkowe punkty.

Grupa docelowa uczestników: 

Bezpośrednią grupą docelową byli uczestnicy warsztatów, czyli dorośli , zainteresowani pogłębieniem swojej wiedzy na temat stereotypów, dyskryminacji oraz relacji międzykulturowych.

W warsztacie wzięło udział 15 osób (12 kobiet i 3 mężczyzn) w wieku od 23 do 62 lat. Średnia wieku wyniosła 40,4. Uczestnicy pochodzili z 12 krajów europejskich. Część uczestników zgłosiła specjalne potrzeby żywieniowe np. niespożywanie wieprzowiny ani potraw przygotowanych na bazie alkoholu, oraz potrzeby związane  z organizacją przestrzeni.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Przyjazd uczestników

  • 9 - 17.00  Przyjazdy uczestników
  • 17.00 - 19.00 Przywitanie uczestników, zapoznanie się uczestników, rozliczenia finansowe kosztów podróży
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • Planowane ćwiczenia integrujące zaplanowane na godzinę 20 -21 zostały przeprowadzone w godzinach 17.00 – 19.00

Dzień I

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Przedstawienie trenerów i warsztatu, przedstawienie się uczestników, ustalenie oczekiwań wobec programu, przedstawienie programu
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 Opracowanie kontraktu warsztatowego, wprowadzenie w tematykę wrażliwości kulturowej i jej pomiar (I)
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 16.30 ”Opowieść o imionach” - ćwiczenie pozwalające na lepsze poznanie się uczestników oraz ukazujące zróżnicowanie kulturowe grupy, symulacja ”goście”
  • 16.30 - 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 - 18.30 Prezentacja artefaktów - prezentacja kultur uczestników
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • 20. 00 - 22.30 Film ”Pola śmierci”, Roland Joffé, Wlk. Brytania 1984, 141’, wyświetlany w ramach Festiwalu ”OFF Camera”, dyskusja i spotkanie z reżyserem (opcjonalne dla uczestników)

Dzień II

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Ćwiczenie ”Czym jest kultura?”
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 ”Życie w wielokulturowej Europie” - gra i dyskusja
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 16.30 Dynamika grupowa: grupa własna vs grupa obca I: ćwiczenie ”Czym jest tożsamość?, ćwiczenie ”Fragmenty tożsamości”
  • 16.30 - 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 - 18.30 Dynamika grupowa: grupa własna vs grupa obca II: symulacja ”Szybkie spotkania”, dyskusja
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • 21.00 - 22.00 Spotkanie mające na celu integracje grupy

Dzień III

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Mechanizm stereotypizacji, ćwiczenie ”Z kim chciałbyś mieszkać w tym samym domu?”
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 Dyskryminacja – wprowadzenie, studia przypadków, ćwiczenie ”4 pozycje”, dyskusja
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 18.30 Wycieczka – wielokulturowa rzeczywistość Krakowa, ćwiczenie „Otwórz oczy”
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja

Dzień IV

  • 8.00 – 9.30 Śniadanie
  • 10.00 – 11.30 Prawa człowieka - wprowadzenie teoretyczne, studium przypadku
  • 11.30 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 13.30 Wprowadzenie do prawa antydyskryminacyjnego
  • 13.30 – 15.00 Lunch
  • 15.00 – 16.30 Zjawisko przestępczości na tle nienawiści rasowej i innej oraz narzędzia jego zwalczania i prewencji w Europie
  • 16.30 – 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 – 18.30 Uchodźcy w Europie jako szczególna kategoria migrantów - symulacja
  • 19.00 – 20.00 Obiadokolacja
  • 21.00 -22.00 Wieczór w mieście

Dzień V

  • 8.00 – 9.30 Śniadanie
  • 10.00 – 11.30 Czy ludzie są tacy sami? Elementy uniwersalne i kulturowo specyficzne. Wykład, dyskusja, prezentacja raportów z ćwiczenia ”Otwórz oczy”.
  • 11.30 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 13.30 Komunikacja międzykulturowa i interpersonalna, ”Derdianie” gra symulacyjna
  • 13.30 – 15.00 Lunch
  • 15.00 – 16.30 Podsumowanie warsztatu i pomiar wrażliwości kulturowej (II)
  • 16.30 – 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 – 18.30 Ewaluacja warsztatu i rozdanie certyfikatów
  • 19.00 – 20.00 Obiadokolacja

Wyjazd uczestników

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Zajęcia trwały od 10.00 do18.30 i odbywały się w sali konferencyjnej hotelu, w którym mieszkała większość uczestników.  Początkowo planowano zakwaterowanie wszystkich osób w tym samym miejscu. Wybrany hotel miał podwyższony standard i atrakcyjną lokalizację (centrum Krakowa,  w sercu dawnej dzielnicy żydowskiej). Z przyczyn organizacyjnych 6 uczestników mieszkało jednak w pobliskim hotelu apartamentowym (równoległa ulica, dojście ok. 2 min). Wszyscy uczestnicy mieli pojedyncze pokoje z łazienką, obie placówki dostosowane były do obsługi gości niepełnosprawnych.

Posiłki serwowane były w hotelu, w którym odbywały się zajęcia.

Każdy z uczestników  został poproszony o zorganizowanie swojego dojazdu na warsztaty do kwoty 300 EUR. W przypadku większych kosztów, przed zakupem biletów uczestnicy musieli uzyskać zgodę organizatorów. W dniu przyjazdu do Krakowa, po pozostawieniu dowodów zakupu biletów,  uczestnikom zwrócono poniesione koszty. Osobom, które potrzebowały kart pokładowych na lot powrotny, rozdano koperty zaadresowane do organizatorów. Wszyscy odesłali je w ciągu tygodnia po powrocie do domu. Uczestnicy zostali ubezpieczeni od następstw nieszczęśliwych wypadków.

Warsztat miał 3 główne cele: podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników,  polepszenie ich funkcjonowania w środowisku zróżnicowanym kulturowo oraz pogłębienie ich wiedzy na temat dyskryminacji oraz możliwych praktyk antydyskryminacyjnych. Wszystkie cele zostały osiągnięte, co odzwierciedlają wyniki ankiet ewaluacyjnych oraz powtórzony pomiar wrażliwości kulturowej. Oprócz nowych umiejętności, wzięcie udziału w warsztacie dało uczestnikom możliwość poznania nowych przyjaciół. Już podczas warsztatu powstała grupa na portalu społecznościowym facebook, która miała im pomoc pozostać w kontakcie po powrocie do domu. Grupa jest nadal aktywna: http://www.facebook.com/groups/multiculturaleurope/ 

Pośrednią grupą docelową warsztatu byli pracownicy Stowarzyszenia zaangażowani w przygotowanie, prowadzenie i organizację warsztatu. 3 osoby zdobyły nowe doświadczenie związane z realizacją projektów europejskich oraz prowadzeniem warsztatów w języku angielskim. Realizacja tego projektu wpłynęła na lepszą współpracę w zespole oraz nadała organizacji wymiar europejski. Z częścią uczestników nadal utrzymywany jest kontakt, co może zaowocować wspólnymi projektami w przyszłości.

Ewaluacja i monitoring: 

Potrzeby słuchaczy związane z organizacją warsztatu były badane na etapie rekrutacji. W formularzu zgłoszeniowym potencjalni uczestnicy opisywali wymagania żywieniowe np. nie spożywanie wieprzowiny ani potraw przygotowanych na bazie alkoholu, oraz specjalne potrzeby związane  z organizacją przestrzeni. Hotel w którym zakwaterowano uczestników był dostosowany do obsługi gości niepełnosprawnych, a restauracja w której jedli przygotowała 2 zestawy menu respektujące zasady żywieniowe wszystkich gości. Ponadto uczestnicy warsztatu byli na bieżąco pytani o kwestie związane z logistyką (zakwaterowanie, posiłki) i ich uwagi były przekazywane kierowniczce hotelu.

Potrzeby słuchaczy związane z treścią i sposobem prowadzenia warsztatu badane były pod koniec każdego dnia szkoleniowego. Uczestnicy wypełniali ankiety mierzące poziom satysfakcji, odczucia względem warsztatu i ocenę jego tempa. Dodatkowo uczestnicy określali najważniejsze rzeczy, których nauczyli się danego dnia. Dzięki tak prowadzonej ewaluacji, trenerzy mogli modyfikować sposób prowadzenia zajęć następnego dnia szkoleniowego.

Główną konsekwencją ewaluacji i monitoringu było wprowadzanie zmian pozwalających na lepszą realizacje warsztatu (tempo i sposób wykonywania ćwiczeń) oraz poprawienie warunków logistycznych (np. zmiany w wyżywieniu).

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Warsztat miał 3 główne cele: podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników,  polepszenie ich funkcjonowania w środowisku zróżnicowanym kulturowo oraz pogłębienie ich wiedzy na temat dyskryminacji oraz możliwych praktyk antydyskryminacyjnych. Wszystkie cele zostały osiągnięte, co odzwierciedlają wyniki ankiet ewaluacyjnych oraz powtórzony pomiar wrażliwości kulturowej. Oprócz nowych umiejętności, wzięcie udziału w warsztacie dało uczestnikom możliwość poznania nowych przyjaciół. Już podczas warsztatu powstała grupa na portalu społecznościowym facebook, która miała im pomoc pozostać w kontakcie po powrocie do domu. Grupa jest nadal aktywna: http://www.facebook.com/groups/multiculturaleurope/.

Pośrednią grupą docelową warsztatu byli pracownicy Stowarzyszenia zaangażowani w przygotowanie, prowadzenie i organizację warsztatu. 3 osoby zdobyły nowe doświadczenie związane z realizacją projektów europejskich oraz prowadzeniem warsztatów w języku angielskim. Realizacja tego projektu wpłynęła na lepszą współpracę w zespole oraz nadała organizacji wymiar europejski. Z częścią uczestników nadal utrzymywany jest kontakt, co może zaowocować wspólnymi projektami w przyszłości.

Upowszechnianie rezultatów: 

W celu rozpowszechnienia rezultatów na stronie internetowej Stowarzyszenia została opublikowana anglojęzyczna publikacja prezentująca ćwiczenia użyte podczas warsztatu. Można ją bezpłatnie pobrać pod adresem: www.interkulturalni.pl/%E2%80%9EWielokulturowa-Europa...–Publikacja-powarsztatowa-juz-dostepna!-163.html . Informacje o zrealizowaniu projektu wraz z jego opisem zostały zamieszczone na stronie www Stowarzyszenia, portalu społecznościowym facebook, portalach internetowych związanych z tematyką wielokulturowości (m.in. www.ngo.pl, www.ngo.krakow.pl, www.rownosc.info), a także rozesłane do mediów oraz zaprzyjaźnionych organizacji pozarządowych.

Publikacja została również wysłana do uczestników warsztatu, którzy rozpowszechnili go w swoim środowisku, oraz do organizacji pozarządowych w Polsce. Ćwiczenia prezentowane podczas warsztatu zostały  powtórzone w szkole, w której pracuje jedna z uczestniczek warsztatu. Ostatnio Stowarzyszenie otrzymało również informacje, że jedna z osób uczestniczących w warsztacie planuje organizacje podobnego przedsięwzięcia w swoim kraju.

W następnym roku planowane jest powtórzenie warsztu w Krakowie.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Zaskoczyło nas bardzo duże zainteresowanie uczestnictwem.  W czasie przeznaczonym na rekrutacje wpłynęły do nas 53 zgłoszenia. Później otrzymaliśmy kolejne 70 zapytań o możliwość wzięcia udziału. Warsztatu był dla nas niesamowitym doświadczeniem i z pewnością postaramy się zorganizować kolejne edycje.” Iga Machalewska, trenerka INTERKULTURALNI PL

„Organizacja warsztatu i prowadzenie zajęć dla tak zróżnicowanej grupy było dla na mnie bardzo cennym doświadczeniem. Jestem bardzo zadowolona, że udało nam się stworzyć przestrzeń, w której wszyscy mogliśmy się od siebie nawzajem uczyć.” Anna Kostecka, koordynatorka projektu, trenerka INTERKULTURALNI PL

Wypowiedzi uczestników:

„It contributed to my intercultural skills and knowledge. Multicultural atmosphere was very interesting!”

“I have gained extra sensitivity about other people’s needs, especially those from other cultures and religions”

“I gained sensitivity towards the problems in other countries and the sense of friendship and belonging to something bigger then my country”

“I was very happy to be here! I gained new friends and valuable experience”           

 It was an awesome workshop and I had a lot of fun while learning”

“Thank you for everything. It was an amazing experience to share this seminar with different people from different cultures.”

“Our event was so fantastic and impressions so strong that I needed couple days time to get myself together and start to share my reflections :) Anna and Iga, you, must be together with your colleagues, did a great job. Thank you indeed for your kind and friendly attention, so good qualification and professional attitude. I have to say that I didn't expect so high level of training. Thanks to you I got warm, joyed and more clever. And certainly I miss already you and all friends from our group. I hope to keep in touch with all of you.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Iga Machalewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
20.09.2012

Dr Kamila Mazurek

Tematyka działań: 
Jakość i ewaluacja edukacji
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Imię i nazwisko: 
Dr Kamila Mazurek
Stanowisko pełnione w organizacji: 
Członek Zarządu
Nazwa organizacji macierzystej: 
Towarzystwo Polsko-Niemieckie w Krakowie
Pełny adres organizacji macierzystej: 
ul. Skałeczna 2
31-065 Kraków
Telefon: 
+48 12 430 61 27
E-mail: 
biuro@tpnk.org.pl
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU11-20320
Realizacja
Daty trwania asystentury: 
15.08.2011 - 15.04.2012
Dane organizacji goszczącej Asystenta: 
EuroConsults, Tabbertstr. 6-7, Berlin, Niemcy www.euroconsults.eu
Cele Asystentury: 
  • Prowadzenie zajęć dydaktycznych.
  • Doradztwo związane z edukacją/uczeniem się dorosłych.
  • Badanie aspektów edukacji/uczenia się dorosłych w kraju goszczącym.
  • Badanie i/lub dzielenie się doświadczeniami w zakresie aspektów systemu (polityki) edukacji dorosłych.
Opis działań związanych z przygotowaniem się do Asystentury: 

Przygotowanie do Asystentury Grundtviga polegało na podniesieniu umiejętności językowych. Ponieważ moim zadaniem miało być prowadzenie szkoleń dla różnorodnych instytucji edukacyjnych w Niemczech, zapoznałam się ze specyfiką systemu edukacji w tym kraju oraz z prawno-organizacyjnymi uwarunkowaniami edukacji dorosłych.

Byłam w stałym kontakcie z organizacją goszczącą, kontaktowałam się z osobą wyznaczoną do opiekowania się mną podczas Asystentury. Organizacja goszcząca otrzymała informacje ze spotkania Asystentów Grundtviga (zorganizowanego przez polską Narodową Agencję), aby mogła jeszcze lepiej zapoznać się z zasadami tego programu.

Odbyłam rozmowę z szefem organizacji macierzystej i dostałam anglojęzyczne materiały ze zrealizowanych przez nią projektów, które mogłam pokazywać podczas szkoleń. Poszukiwałam mieszkania przez Internet (http://www.zwischenmiete.de/) oraz zdecydowałam się na używanie roweru jako środka lokomocji, w związku z czym poszukiwałam interesujących ofert sprzedaży rowerów w Internecie (http://kleinanzeigen.ebay.de/anzeigen/stadt/berlin/).

Opis przebiegu Asystentury: 

Współtworzyłam cykl kursów dla dorosłych z zakresu zarządzania projektem i współpracy międzynarodowej. Cykl ten nazwany został "Kurs na fundraisera UE" (Fortbildung zum EU-Fundraiser). Cały program kursu składał się z następujących modułów szkoleniowych:

  • Modul I, Fundusze europejskie
  • Modul II, Tworzenie projektu
  • Modul III, Liryka wniosków projektowych
  • Modul IV, Budżetowanie w projektach UE
  • Modul V, Praktyka i ćwiczenia
  • Część I, I faza online, eLearning do modułów I-V
  • Modul VI, Fundusze europejskie
  • Modul VII, Zarządzanie projektami
  • Modul VIII, Public relations i współpraca z mediami
  • Modul IX, Sprawozdawczość i monitoring
  • Modul X, Praktyka i ćwiczenie
  • Część II, Faza Online II, eLearning do modułów VI-X

Odbiorcami szkoleń byli dorośli słuchacze, którzy pochodzili z różnorodnych instytucji, organizacji oraz firm.

Byłam odpowiedzialna za przygotowywanie i prowadzenie szkoleń na wyżej wymienione tematy ze szczególnym uwzględnieniem następujących aspektów:

  • przykłady dobrych praktyk w Polsce (Grundtvig i inne programy UE)
  • specyfika pracy w środowisku interkulturowym
  • kooperacja z polskimi organizacjami pozarządowymi
  • metody prowadzenia projektów ponadgranicznych
  • rozwiązywanie konfliktów, stereotypy
  • współpraca z mediami
  • rozpowszechnianie wyników działań dla dorosłych na skalę europejską (współpraca z mediami etc.)
  • public relations
  • zarządzanie projektem dla dorosłych.

Moje zadania:

  1. Przygotowywałam materiały do prezentacji treści w formie prezentacji Power Point, z wykorzystaniem załączników.
  2. Opracowywałam treści na szkolenia i na platformę e-learningową.
  3. Prowadziłam szkolenia w Berlinie, Kolonii, Wiedniu, Hamburgu, Lubece i Monachium.
  4. Doradzałam organizacjom pozarządowym z Polski, Niemiec i Austrii na temat tworzenia i finansowania projektów międzynarodowych dla dorosłych.
  5. Badałam aspekty uczenia się dorosłych w kraju goszczącym.
  6. Podejmowałam działania związane z aspektami systemu (polityki) edukacji dorosłych, a wynikające z badania aspektów edukacji. W efekcie stworzyłam poradnik na temat życia seniorów w przyszłości pt. „I Ty będziesz seniorem. Przewodnik nie tylko dla trzydziestolatków”.
Opis wpływu Asystentury na Beneficjenta, jego organizację macierzystą i goszczącą: 

 

1. Wpływ na Beneficjenta

Asystentura była cennym doświadczeniem, którego nie mogłabym przeżyć w kraju w taki sposób, z poznaniem takich możliwości i z taką dynamiką, jak je przeżyłam w ciągu 35 tygodni za granicą. Umożliwiła mi rozwój w charakterze referenta edukacji dorosłych w skali kilku państw UE.

Dzięki uczestnictwie w Asystenturze Grundtviga:

  • podniosłam swoje kompetencje językowe
  • polepszyłam umiejętność zarządzania czasem, planowania, pracy w środowisku interkulturowym
  • poznałam różnorodne metody i narzędzia komunikacji na odległość i realizacji projektów międzynarodowych, np. programów do zdalnej komunikacji i współpracy (np. Team Viewer, Skype), Grundtvig Virtuall Community (portal do rozbudowy partnerstw), project.net, EPM live, Pb Works (zarządzanie projektem), Gantt projekt, doodle (zarządzanie czasem), serchen interactive (programy do tworzenia forum), Systran (program do tłumaczenia), Web meeting, dmdm, teamspeak, Cisco webex, Adobe conect 8 (programy do komunikowania się na odległość), wetransfer, Team Viewer, dropbox, wuala (programy do zarządzania plikami danych), survey monkey (programy do tworzenia ankiet, ewaluacji), moodle, Joomla lms, E front (programy do tworzenia platformy e-learningowej), MNB My newslettetr Builder (program do rozpowszechniania informacji o projekcie)
  • zdobyłam wiedzę o istotnych aspektach życia społeczno-ekonomicznego w Niemczech, edukacji dorosłych, demografii
  • współtworzyłam programy edukacji dorosłych (szkolenia) z wykorzystaniem wiedzy o procesie uczenia się dorosłych
  • miałam możliwość wykorzystania podczas szkoleń różnorodnych metod wspierających proces uczenia się uczestników szkoleń; najciekawszą z nich było poznanie pracy z wykorzystaniem platformy e-learningowej
  • stworzyłam autorskie warsztaty na temat współpracy w projektach międzynarodowych, współpracy z mediami, ewaluacji
  • doradzałam partnerom instytucjonalnym i prywatnym na temat możliwości rozwoju, ustawicznego kształcenia, korzystania ze środków UE na edukację - dzięki temu zdobyłam doświadczenie jako doradca
  • zyskałam doświadczenie w środowisku interkulturowym i na skalę europejską
  • nauczyłam się jak promuje się edukację dorosłych na skalę europejską, przygotowuje szkolenia, pozyskuje środki na ich realizację
  • nawiązałam współpracę z różnorodnymi organizacjami pozarządowymi oraz grupami eksperckimi.

Dzięki elastycznemu czasowi pracy równolegle mogłam się rozwijać na płaszczyźnie naukowej oraz poznawać interkulturowość miasta, w którym odbywała się Asystentura. Zadbałam też o swoje zdrowie poprzez skorzystanie z szerokiej oferty gimnastyki, jeżdżenie rowerem do pracy oraz ekologiczne odżywianie się.

Asystentura umożliwiła mi spojrzenie na problemy edukacji dorosłych z szerszej perspektywy, w kontekście przemian demograficznych, poszerzyła moje horyzonty. Dzięki odbyciu Asystentury zdobyłam wiedzę i wytworzyłam w sobie postawy, które będą mi przydatne całe życie i pomogą stawić czoła głównym wyzwaniom społeczeństwa obywatelskiego. Przekonały mnie do zaangażowania się nie tylko w skali globalnej, ale i europejskiej, do traktowania całej Europy jako obszaru gdzie mogę żyć, działać, eksperymentować, bawić się. Asystentura Grundtviga przygotowała mnie do większej mobilności i codziennego życia wolnego od granic.

Dzięki tym wszystkich działaniom, możliwościom, doświadczeniom zwiększyły się też moje perspektywy zawodowe, posiadłam umiejętności dobrego managera i trenera oraz wiedzę, w jaki sposób promować siebie i swoje projekty w Europie.

2. Wpływ na organizację macierzystą

Asystentura wpłynęła korzystnie na organizację macierzystą:

  1. Podczas Asystentury został przygotowany wniosek na Warsztaty Grundtviga, w którym wykorzystałam zdobytą podczas Asystentury wiedzę. Wniosek ten został zaakceptowany i teraz moja organizacja macierzysta będzie miała możliwość realizacji warsztatu dla seniorów z całej Europy i przez to wzmocnienia swojej pozycji na europejskim rynku organizacji oferujących szkolenia dla seniorów.
  2. Przygotowałam poradnik dla przyszłych seniorów, który organizacja macierzysta będzie wykorzystywać w swojej pracy, i za pośrednictwem którego będzie promowana.
  3. Dobre praktyki projektów Towarzystwa Polsko-Niemieckiego były wymieniane podczas szkoleń prowadzonych przeze mnie w Berlinie, Kolonii, Wiedniu, Hamburgu, Lubece i Monachium.
  4. Organizacja macierzysta była promowana m.in. poprzez artykuł – wywiad z Asystentką Grundtviga, który ukazał się także na stronie Narodowej Agencji: http://www.euroconsults.eu/component/content/article/95-euroconsults-intern/8594-wywiad-zasystentka-%20grundtviga-kamila-mazurek.html
  5. Asystentura pozwoliła na docenienie dotychczasowej działalności organizacji macierzystej przez słuchaczy w Niemczech, którzy byli zainteresowani projektami prowadzonymi przez TPNK.
  6. Kontakty nawiązane podczas Asystentury okazały się przydatne w poszukiwaniu partnerów dla organizacji macierzystej oraz dla innych polskich organizacji.

3. Wpływ na organizację goszczącą

  1. Asystentura zachęciła moich kolegów do wzięcia udziału w Asystenturze Grundtviga, 6 osób złożyło wnioski po udzieleniu przeze mnie wsparcia.
  2. Uczestnicy szkoleń zainteresowali się realizacją partnerskich projektów z Polską. Wielu słuchaczy po szkoleniach było bardziej przekonanych do nawiązywania współpracy europejskiej i zainteresowanych tematyką europejską.
  3. Wprowadzenie nowych metod, zmiana części teoretycznej na korzyść części praktycznej pozostanie elementem szkoleń w instytucji goszczącej z korzyścią dla osób dorosłych.
  4. Podczas Asystentury stworzyłam kilka modułów w prezentacjach Power Point, które na stałe lub z niewielkimi modyfikacjami będą wykorzystywane w dalszym nauczaniu w organizacji goszczącej. Należą do nich: szkolenie na temat programu Grundtvig, przykłady polskich projektów społecznych, współpracy w warunkach interkulturowych, public relations i praca z mediami. W ich przygotowaniu bazowałam na zdobytym wykształceniu i dotychczasowym doświadczeniu.

O wpływie Asystentury na społeczność lokalną wypowiedzieli się sami uczestnicy szkoleń. Pozwalam sobie tutaj zamieścić ich wypowiedzi:

Pytanie:

Czego nauczyłem/am się poprzez kontakt z Asystentką Grundtviga, co zdobyłem/am?

  • "Kompetencje interkulturowe, wymianę przykładów dobrych praktyk, respekt przed sukcesami krajów partnerskich, autorefleksję. Asystentura Grundtviga to korzyść dla socjalnych, technologicznych i gospodarczych przyszłych umiejętności Unii Europejskiej, które dzięki Asystentce może gwarantować odczuwalne podniesienie jakości projektów” - Julian J. Rossig, Johanniter-Unfall-Hilfe e.V. (Joannitańska Pomoc w Wypadkach e.V.), Lipsk.
  • „Interkulturowe zrozumienie i porozumienie, wgląd w sposób myślenia w innych krajach (postrzeganie spraw UE, nauki, muzyki, kultury życia)“ - Dr. Jürgen Lackner, JOANNEUM RESEARCH ForschungsgesellschaftmbH (Towarzystwo Badawcze), Graz.
  • ”Bez tej zaangażowanej Asystentki Grundtviga nigdy bym nie mógł doświadczyć, jakie konkretne środki dają się w ramach programów Unii Europejskiej w sposób nieskomplikowany wdrożyć. Korzyść dla EuroConsults i dla mnie. Dobrze dla Unii Europejskiej, ponieważ tylko przez to mogą być składane pełnowartościowe wnioski!“ - Hans Jürgen Hartmann (Referent für Stadtförderung, Bundesstaat Bonn), starszy referent ds. finansowania miasta, Urząd Miasta Bonn.
  • "Wsparcie w znalezieniu nowych partnerów do projektów unijnych. Spojrzenia na doświadczenia i warunki życia w krajach partnerskich, w szczególności warunki projektów UE w Polsce. Przyjemna współpraca, nowe partnerstwo. Trwałość i perspektywiczna współpraca przy polsko niemieckich i transnacjonalnych projektach“ - Rita Waldukat, Kreativ e.V., Beschäftigungsagentur Berlin - Brandenburg e.V.“ (BABB e.V.), (Stowarzyszenie Kreatywny, Agencja Zatrudnienia Berlin-Brandenburgia), Berlin.
  • "Uprzejmość, dobre prezentacje, interesujące kontakty, świadomość że w ogóle jest coś takiego jak Asystenci Grundtviga” - HartwigImlinger, Verein ”Multikulturelles Netzwerk” (Stowarzyszenie Sieć Międzykulturowa),Wiedeń.
  • "Przez swoje wykłady na temat interkulturowych kompetencji, przekonująco wyjaśnione przez jej doświadczenia w ponadgranicznej (polsko-niemieckiej współpracy), uwrażliwiła nas ona na ten temat, co ma elementarne znaczenie dla efektywnej realizacji europejskich projektów” - Sven Ebert, Sächsische Bildungsgesellschaft für Umweltschutz und ChemieberufeDresdenmbH (Saksońskie Towarzystwo Edukacyjne ds. Ochrony Środowiska i Zawodów Chemicznych), Drezno.

Dyskusje podczas szkoleń wzbogaciły osoby z powyższych organizacji, ale także mnie, bo pokazały na ile sposobów i w jakich branżach możemy edukować dorosłych, aby podnosić nasze warunki życia.

W zasadzie wszystkie instytucje poszukiwały kolejnych możliwości rozwoju, inspiracji, nowych możliwości finansowania ich zadań. Program Grundtvig w większości odpowiadał na to zapotrzebowanie. Także poszerzenie geograficzne (prowadzenie projektów międzynarodowych z Polską) stanowiło dla tych instytucji interesującą możliwość ich rozwoju.

Upowszechnianie rezultatów: 

 

Działania upowszechniające:

  1. Artykuł Wywiad z Asystentką Grundtviga, umieszczony na stronie instytucji goszczącej w wersji polskiej i niemieckiej, oraz na stronie polskiej Narodowej Agencji. Ogłoszenie o naborze na Asystentów Grundtviga, splecione w czasie z promocją wywiadu z Asystentką co ułatwiło nabór, bo kandydaci zobaczyli, że Asystentura Grundtviga jest ciekawa i poprzez wywiad dowiedzieli się w jaki sposób zostać Asystentem Grundtviga.
  2. Kampania promocyjna Asystentury Grundtviga prowadzona w celu pozyskania kandydatów dla instytucji goszczącej. Przesłanie informacji newsletterami www.joe-liste.de, ib-liste, kanałami instytucji goszczącej i macierzystej. W sumie informacje otrzymało kilka tysięcy osób.
  3. Rozpowszechnienie w ramach podejmowanych działań na rzecz pośredniczenia w znalezieniu kandydatów na Asystenta Grundtviga dla innych instytucji w Berlinie.
  4. Powstał Poradnik dla seniorów, który będzie promowany podobnymi kanałami jak w pkt. 2., w miesiącu maju lub czerwcu. Poradnik i materiały z Asystentury umieszczę na swojej stronie internetowej, znajdą się one również na stronie internetowej instytucji goszczącej, macierzystej oraz na stronach uczestników szkoleń, które wyrażą tym swoje zainteresowanie.
  5. W ramach Asystentury przygotowałam film promujący instytucję, w której pracowałam, który dotarł do wielu osób. http://www.youtube.com/watch?v=melvyG_mnyc
  6. Organizacja goszcząca umieściła mnie w broszurze informującej o ofercie edukacyjnej, która dotarła w ramach licznych kampanii marketingowych tej organizacji do wielu tysięcy osób. Broszura znajduje się tutaj: http://www.euroconsults.eu/component/content/article/8582-imagebroschuere-2012.html
  7. Podczas szkoleń prowadziłam również działania upowszechniające, np. rozdawałam ulotki, informowałam, zachęcałam do udziału w poszczególnych działaniach.
  8. Działania upowszechniające będą prowadzone na szeroką skalę z okazji upowszechniania poradnika przygotowanego w ramach Asystentury.

Działania związane z kontynuacją:

  1. Rekomendacje dla ulepszeń nawiązywania partnerstwa w Europie będą wdrażane w formie stworzenia platformy współpracy w Europie, co byłoby dobrą realizacją wniosków z mojej Asystentury, że polskie organizacje potrzebują narzędzi i szkoleń jak współpracować ponad granicami w europejskich projektach.
  2. Działaniami podejmowanymi w celu kontynuacji było przygotowanie i złożenie wniosku na Warsztat Grundtviga oraz pomoc w przygotowaniu wniosków dla Asystentów Grundtviga.
  3. Kontynuacją Asystentury oraz dążeniem do wykorzystania jej korzyści jest decyzja o aktywowaniu organizacji pozarządowej, której jestem prezesem, ale ze względu na konieczność poświęcenia czasu na przygotowywanie doktoratu jej możliwości nie były wykorzystywane w pełni. Europa potrzebuje instytucji, które będą rozprzestrzeniały ideę społeczeństwa europejskiego w różnych jej aspektach, które prowadzą ludzie z doświadczeniem. Dlatego istnienie organizacji to kapitał, który postanowiłam wykorzystać. Tym bardziej, że dzięki odbyciu Asystentury w organizacji o profilu komercyjnym, nauczyłam się szybkości działania, efektywności, która jest potrzebna w realizacji projektów w Europie. Poznałam dużo potencjalnych partnerów z niemieckich i austriackich organizacji pozarządowych, z którymi nowo reaktywowana organizacja (Galicyjska Fundacja Rozwoju Regionalnego) ma szansę współpracować. Zainteresowała mnie również nowy aspekt edukacji - wspieranie rozwoju regionalnego.
  4. Przeprowadzenie spotkania z grupą osób zainteresowanych edukacją dorosłych. Planowany termin: między czerwcem a wrześniem 2012. Ze względu na fakt, iż Towarzystwo Polsko-Niemieckie jest aktywne na polu informowania o edukacji dorosłych i programie Grundtvig moją grupą docelową będą osoby zainteresowane z mojego miejsca zamieszkania na Podkarpaciu. Osoby z terenów wiejskich mają mniejszy dostęp do informacji, aniżeli dorośli mieszkający w Krakowie.
  5. Upowszechnianie będzie się dokonywało także za sprawą materiałów wbudowanych przeze mnie do materiałów dydaktycznych organizacji goszczącej, poprzez promowanie Asystentury Grundtviga.
  6. Stworzyłam szkolenie na temat programów europejskich, jako produkt, który może służyć jako narzędzie do rozpowszechniania i kontynuacji Asystentury w organizacji goszczącej i macierzystej.
  7. Stworzyłam sposób na promocję edukacji dorosłych (newsletter, notka prasowa) - poprzez wsparcie działań promujących edukację dorosłych w organizacji goszczącej nauczyłam się, w jaki sposób promować ofertę edukacyjną, co będzie przydatne w promocji oferty edukacyjnej organizacji macierzystej.
  8. Stworzyłam koncept aktywizacji dorosłych w formie programu szkolenia dla wniosku na Warsztat Grundtviga pt. „@ktive Senior on the Web”. Obecnie pracuję nad jego promocją i organizacją.
  9. Otrzymałam propozycję dalszej współpracy w charakterze referenta w organizacji goszczącej.
  10. Pracuję nad własną stroną internetową, za pośrednictwem której będą oferować swoje usługi szkoleniowe. Ofertę można będzie znaleźć niebawem pod adresem www.kamilamazurek.eu.
Kraj: 
Niemcy
Miasto lub rejon: 
Berlin

Książki 21 - Otwarta Społeczność Edukacji Dorosłych w ramach uczenia się przez całe życie dla społeczeństw międzykulturowych

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Inne
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Centrum Inicjatyw UNESCO
ul. Nowowiejska 38
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Damian Drużkowski
damian.druzkowski@unescocentre.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Centrum Inicjatyw UNESCO jest organizacją pozarządową, której celem jest angażowanie ludzi w budowanie społeczeństwa opartego na szacunku dla różnorodności oraz poczucia odpowiedzialności za środowisko społeczne i naturalne. Naszą misję realizujemy poprzez następujące działania: szkolenia, warsztaty, indywidualne wsparcie: coaching i toturing oraz kompleksowe projekty edukacyjne.

Nasze działania kierujemy do edukatorów, nauczycieli, młodzieży, lecz przede wszystkim kompleksowo: do całych społeczności lokalnych, w szczególności społeczności lokalnych Jeleniej Góry oraz mniejszych miejscowości i wiosek Dolnego Śląska i czeskiej strony Euroregionu Nysa (Liberecky Kraj).

Współpracujemy ze szkołami, bibliotekami oraz innymi organizacjami o charakterze edukacyjnym.

Dla słuchaczy dorosłych prowadzimy: warsztaty i szkolenia dotyczące rozwoju społeczności lokalnej, zarządzania czasem, w tym w szczególności czasem wolnym, warsztaty z zakresu wykorzystywania metody historii mówionej.

Podstawowe metody pracy to: metody aktywizujące, uczenie się przez doświadczenie, praca z wykorzystaniem nowoczesnych technologii, open space, Word cafe, appriciative inquiry, żywa biblioteka.

Tytuł projektu: 
Książki 21 - Otwarta Społeczność Edukacji Dorosłych w ramach uczenia się przez całe życie dla społeczeństw międzykulturowych
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-CZ1-GRU06-01991 2
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Czechy
Grecja
Niemcy
Hiszpania
Polska
Cele projektu: 

Celem projektu było wyposażenie osób dorosłych pracujących w bibliotekach, organizacjach pozarządowych oraz centrach kultury z Czech, Polski, Niemiec, Grecji i Hiszpanii (Galicji) w kompetencje wykorzystywania metod edukacji międzykulturowej i technologii informacyjnych. Umiejętności te uczestnicy wykorzystywali (i wciąż wykorzystują) podczas realizacji projektów dla dorosłych (powyżej 40 roku życia) w ich społecznościach lokalnych.

Cele szczegółowe projektu były następujące:

  • dzielenie się dobrymi praktykami w zakresie projektów związanych z edukacją międzykulturową poprzez wizyty studyjne oraz opisy dobrych praktyk zamieszczone na stronie internetowej (www.thebooks21.eu) oraz DVD
  • poznanie przez organizacje partnerskie oraz słuchaczy metodologii żywej biblioteki
  • zbudowanie trwałego partnerstwa pomiędzy organizacjami z Czech, Polski, Niemiec, Grecji, Hiszpanii
  • nawiązanie długofalowej współpracy wspartej przez technologie informacyjno – komunikacyjne (ning, dropbox)
Obszary tematyczne: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Przeciwdziałanie dyskryminacji
Nowoczesne technologie
Dialog międzypokoleniowy
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową działań projektu byli:

  • pracownicy organizacji pozarządowych, w szczególności tych realizujących projekty o charakterze edukacyjnym bądź kulturowym
  • pracownicy bibliotek
  • społeczności lokalne w miejscowościach, miastach w których działają organizacje partnerskie, gdzie odbywały się działania lokalne

W przypadku polskiej organizacji, grupami docelowymi byli:

  • pracownicy Centrum UNESCO, zaangażowani zarówno w działania lokalne jak i międzynarodowe realizowane w ramach projektu
  • pracownicy oraz wolontariusze Książnicy Karkonoskiej w Jeleniej Górze, naszego lokalnego partnera w ramach projektu – słuchacze realizowanych przez nas projektów
  • biblioteki oraz instytucje odwiedzane przez nas podczas wizyt studyjnych
  • żywe książki, które brały udział w przygotowaniach oraz realizacji żywej biblioteki
  • czytelnicy w ramach żywej biblioteki, którzy uczestniczyli w lokalnej żywej bibliotece w Jeleniej Górze
Jakie były początki projektu: 

Projekt został zainspirowany przez partnerów z Czech i z Polski, którzy zaczęli rozwijać swoją współpracę transgraniczną, w szczególności w ramach Euroregionu Nysa. W metodzie żywej biblioteki dostrzegli ciekawą alternatywę do pracy z innością, dialogiem i rozwojem społeczności lokalnej. Następnie do projektu zaproszone zostały organizacje z Niemiec, Grecji i Hiszpanii (Galicji). Stwierdziliśmy bowiem, że możliwość porównania jak żywą biblioteką można stosować w różnych kątach Europy będzie ważną wartością dodaną projektu. Organizacje partnerskie znaleźliśmy poprzez kontaktowanie się z osobami, które z nami wcześniej współpracowały przy realizacji innych projektów – te osoby pomogły nam znaleźć właściwych partnerów.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Na projekt składało się:

5 spotkań partnerskich:

  1. W Polsce, w lutym 2010
  2. W Czechach, w czerwcu 2010
  3. W Niemczech, w listopadzie 2010
  4. W Hiszpanii (Galicji), w marcu 2011
  5. W Grecji, w kwietniu 2011

Pierwsze spotkania miały charakter zapoznawczy: poznanie partnerów, indywidualnych osób zaangażowanych w projekt, społeczności lokalnych, w których partnerzy funkcjonują. Począwszy od pierwszego spotkania spotykaliśmy się z przedstawicielami organizacji, instytucji które miały już doświadczenia z realizacją żywej biblioteki. Podczas trzeciego spotkania miała miejsce ewaluacja mid term, a na ostatnim – ewaluacja końcowa. Spotkania ewaluacyjne miały też miejsce na poziomie lokalnym.

Podczas każdego spotkania partnerskiego miały miejsce wizyty studyjne w bibliotekach, organizacjach, instytucjach, wymiana doświadczeń dotyczących bieżących działań lokalnych, planowanie „produktów” partnerstwa, warsztaty i wykłady z tematów, które uważaliśmy za istotne oraz na koniec ewaluacja każdego spotkania. W spotkaniach partnerskich brali udział zarówno słuchacze jak i pracownicy naszej organizacji.

Działania krajowe to głównie przygotowanie, implementacja oraz ewaluacja żywej biblioteki organizowanej we współpracy z Książnicą Karkonoską. To działanie było realizowane głównie przez słuchaczy, przy wsparciu zespołu naszej organizacji. Miało miejsce w marcu 2011 roku.

Żywa biblioteka organizowana przez nas w Jeleniej Górze zorganizowana została we współpracy z Książnicą Karkonoską. Obecne w niej żywe książki odpowiadały wcześniej zrobionej analizie lokalnych stereotypów i uprzedzeń, identyfikacji grup, które w okolicach Jeleniej Góry często spotykają się z dyskryminacją, niezrozumieniem. Uczestnicy żywej biblioteki byli zaskoczeni tym, że taka metodologia istnieje. Tego typu projekt organizowany był w Jeleniej Górze po raz pierwszy. W ankietach ewaluacyjnych wspominali, że niejednokrotnie była to dla nich pierwsza możliwość, żeby porozmawiać z „innym”, spotkać się z własnymi uprzedzeniami i stereotypami. Naszą żywą bibliotekę odwiedziło blisko 200 „czytelników”.

Działania upowszechniające przebiegały dwutorowo:

  • Międzynarodowo – gdzie głównymi narzędziami była ulotka – dystrybuowana podczas lokalnych żywych bibliotek oraz strona internetowa, facebook
  • Lokalnie – gdzie każdy partner decydował o sposobach, były to głównie lokalne media (radio, prasa, telewizja), przykłady:

http://www.thebooks21.eu/press-info/

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
250
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 

Najważniejszym, i najczęściej wykorzystywanym produktem partnerstwa jest strona internetowa:

www.thebooks21.eu, która zawiera ważne informacje na temat przebiegu projektu, opisy dobrych praktyk oraz opisy realizowanych przez partnerów żywych bibliotek.

Produktem promującym stronę internetową była sześciojęzyczna ulotka (wszystkie języki partnerstwa + j. angielski), z której uczestnicy działań lokalnych mogli dowiedzieć się więcej o metodzie żywej biblioteki, o samym projekcie i o organizacjach partnerskich. Ulotki dystrybuowane były podczas lokalnych żywych bibliotek, oraz podczas innych projektów realizowanych przez partnerów – podczas których dzielili się oni z uczestnikami metodologią żywej biblioteki (np. w nawiązaniu do tematów takich jak: wolontariat, zarządzanie projektem, współpraca transgraniczna).

Na koniec projektu postanowiliśmy też wszystkie doświadczenia, które zdobyliśmy wspólnie przez te 2 lata zamieścić na DVD, są tam informacje ze strony internetowej oraz dodatkowe materiały – szczególnie dotyczące działań lokalnych, które „nie zmieściły się” na stronie.

Najważniejszym produktem projektu były żywe biblioteki, organizowane przez wszystkich partnerów partnerstwa. Dotyczyły one różnych tematów (stereotypy socjalne, międzypokoleniowe, kulturowe), oraz miały różną wielkość i zasięg. Każda żywa biblioteka była dostosowana do potrzeb społeczności lokalnej, w której była organizowana. Ta różnorodność sprawiała, że dużo nauczyliśmy się od siebie nawzajem o tym jak kreatywnie i różnorodnie można wykorzystywać tą metodę.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona internetowa: www.thebooks21.eu, była niejednokrotnie prezentowana podczas projektów lokalnych oraz międzynarodowych przez organizacje partnerskie – jako dobra praktyka działań edukacyjnych.

Na realizowanych przez partnerów projektach dla dorosłych, edukatorów, młodzieży – były również dystrybuowane ulotki, które powstały podczas projektu.

Najważniejszym produktem, który będzie dalej wykorzystywany jest metoda żywej biblioteki. Wszystkie organizacje postanowiły wpisać żywą bibliotekę do regularnie corocznie realizowanych projektów.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Biorący udział w projekcie przedstawiciele naszej organizacji:

  • podwyższyli swoje kompetencje językowe (j. angielski i j. niemiecki)
  • poznali nowe technologie komunikacyjne, które obecnie wykorzystują w kolejnych projektach (np. webnode, dropbox)
  • mieli też okazję prowadzić szkolenia, warsztaty dla pracowników bibliotek, książek – które prowadzone były po raz pierwszy w ramach projektu, w tym roku będą przeprowadzone po raz kolejny
  • pracownicy organizacji poznali też metodę żywej biblioteki, która na stałe weszła do repertuaru naszych działań
  • nabyli też nowe umiejętności zarządzania projektem regionalnym w partnerstwie z partnerem jakim jest biblioteka
  • dzięki dobrze przygotowanym spotkaniom partnerskim mogli też bardzo kompleksowo poznać tradycje, wartości i inne aspekty kultury krajów uczestniczących w projekcie – które poszerzyły ich horyzonty na edukację międzykulturową. To doświadczenie dało dodatkowe inspiracje, które wykorzystują podczas  warsztatów i szkoleń z zakresu przygotowania międzykulturowego.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Dla biorących udział w projekcie słuchaczy, ważne było:

  • możliwość przełamania bariery językowej i tym samym deklarowany wzrost motywacji do nauki języka obcego
  • wykorzystanie nowoczesnych technologii (poznanie podczas szkoleń i warsztatów narzędzi wspierających proces zarządzania projektem  / tworzenie stron internetowych)
  • otwarcie nowych możliwości – poszerzenie oferty biblioteki, możliwość współpracy i wymiany metod / doświadczeń na linii biblioteki – organizacje pozarządowe
  • poznanie nowej metody pracy jaką jest nowa biblioteka, która na stałe weszła do repertuary działań realizowanych przez bibliotekę
  • możliwość poznawania dobrych praktyk z bibliotek z innych krajów oraz dzielenie się tymi dobrymi praktykami ze swoimi koleżankami i kolegami w pracy
  • edukacja międzykulturowa – dogłębne wprowadzenie w kulturę krajów partnerskich.

Najważniejszy długofalowy wpływ: to otwarcie na współpracę z trzecim sektorem, z organizacjami pozarządowymi oraz nowa metoda pracy – żywa biblioteka. Słuchacze pracujący w bibliotece zostali też zmotywowani do dalszej pracy z edukacją dorosłych na poziomie międzynarodowym, rok po zakończeniu projektu we współpracy z Centrum UNESCO opracowany został projekt międzynarodowego warsztatu dla seniorów.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Najważniejszą wartość projektu stanowiły 2 elementy:

  • metoda żywej biblioteki sama w sobie – która była nowym doświadczeniem dla wszystkich partnerów, ale poprzez adaptacje jej do lokalnych warunków oraz wzajemną wymianę doświadczeń mieliśmy okazję dogłębnie ją poznać i nauczyć się z nią pracować. Wszyscy partnerzy postanowili wykorzystywać nowo poznaną metodę w swojej dalszej pracy.
  • stabilne partnerstwo pomiędzy organizacjami oraz indywidualnymi osobami, które w chwili obecnej owocuje kolejnymi wspólnymi działaniami. Ich przykładem może być projekt: www.grand-treasures.eu
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Udział w projekcie Books 21 był dla mnie bardzo użyteczny, ponieważ mogłam się zapoznać z systemami bibliotecznymi w czterech bardzo różnych krajach Unii Europejskiej. Poznałam nowe, atrakcyjne metody pracy z czytelnikami, a w szczególności metodę "żywej biblioteki", którą wykorzystałam w pracy Książnicy Karkonoskiej w Jeleniej Górze. Nawiązałam przydatne kontakty z bibliotekarzami w innych krajach, które nadal podtrzymuję wymieniając korespondencję przede wszystkim w Internecie. Wiedzą i doświadczeniami dzielę się podczas zorganizowanych szkoleń i wykładów dla bibliotekarzy i nauczycieli, a także podczas nieformalnych spotkań na gruncie zawodowym. Szczególnie ważne okazało się rozszerzenie kontaktów ze stowarzyszeniami wspierającymi działalność edukacyjną i kulturalną, w tym w szczególności z Centrum Inicjatyw UNESCO.”

„Uczestnictwo w projekcie Books 21, poza tym, że dało możliwość poznania ciekawych ludzi z różnych zakątków Europy, było przede wszystkim pełne nowych inspiracji. Wizyty studyjne, dobre praktyki, spotkania z ciekawymi ludźmi były źródłem wielu pomysłów, które wykorzystuje w swojej pracy w Centrum UNESCO. Ważnym rezultatem edukacyjnym było dla mnie poznanie metody żywej biblioteki samej w sobie. Projekt uważam za bardzo udany też dlatego, że podczas niego nauczyłem się jak łączyć lokalny i międzynarodowy charakter mojej pracy. „

„Dzięki projektowi Books 21 miałam szansę sprawdzić się w roli organizatorki Żywej Bibilioteki w Jeleniej Górze. Było to dla mnie niezwykłe doświadczenie - dzięki niemu miałam okazję zaobserwować, jak wspólny cel gromadzi nieznanych sobie, całkowicie odmiennych ludzi, z zupełnie różnych środowisk i sprawia, że zaczynają oni  współpracować na rzecz idei, w powodzenie której wszyscy wierzą. To utwierdziło mnie w przekonaniu, że organizowanie tego typu inicjatyw na prawdę ma znaczenie. „

„Projekt był dla mnie okazją do tego, żeby poznać nie tylko metodę żywej biblioteki, ale też zainspirować się działaniami realizowanymi przez partnerów. Stworzył on przestrzeń do refleksji nad tym jak lepiej pracować ze społecznością lokalną. Zainspirował do wykorzystywania historii indywidualnych osób, w tym metody historii mówionej, w innych projektach edukacyjnych. „

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

-

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Damian Drużkowski, Katarzyna Szajda
Data wypełnienia formularza/karty: 
03.03.2012

Praca hospicyjna w organizacjach partnerskich UE, określenie stanowiska, wspólne standardy, strategie realizacji i kształcenie ustawiczne

Tematyka działań: 
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Inne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Centrum Misji i Ewangelizacji Kościoła Ewangelicko - Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej
ul. Misyjna 8, 43-445 Dzięgielów
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Roman Fenger
tel. 691 544 474
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Działania CME w zakresie niezawodowej edukacji dorosłych idą w kierunku współdziałania, motywowania, szkolenia oraz udzielania praktycznego wsparcia tym osobom. Warsztaty, seminaria tematyczne i kursy duszpasterskie, dotyczące m.in. komunikacji interpersonalnej, towarzyszeniu umierającym i osobom w żałobie oraz opiece paliatywnej, prowadzone przez specjalistów, to główne metody działania, które w efekcie mają wpływać na jakość życia edukowanych oraz ich oddziaływanie na innych.

Tytuł projektu: 
Praca hospicyjna w organizacjach partnerskich UE, określenie stanowiska, wspólne standardy, strategie realizacji i kształcenie ustawiczne
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-CZ1-GRU06-01984 4
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Czechy
Niemcy
Polska
Cele projektu: 

Cele projektu to:

  • wskazanie na potrzebę opieki nad umierającymi i ich rodzinami,
  • kształcenie wolontariuszy i osób prowadzących służbę odwiedzinową,
  • międzynarodowa wymiana doświadczeń związanych z pracą hospicyjną.
Obszary tematyczne: 

Zajmowaliśmy się tematami śmierci i umierania oraz towarzyszenia umierającemu i jego rodzinie w tym najtrudniejszym okresie życia.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Pracownicy i wolontariusze hospicjów i domów opieki ale także duchowni, pracownicy socjalni i wolontariusze parafii.

Jakie były początki projektu: 

Zostaliśmy zaproszeni przez Diakonię Śląską do współpracy. To jest  partner z Czeskiej Republiki.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Projekt składał się z trzech międzynarodowych wyjazdowych spotkań, ale również odbywały się konferencje na poziomach krajowych.

Pierwsza konferencja odbyła się w Niemczech 30.11.2009r. Trwała 5 dni i ze strony polskiej uczestniczyło w niej 6 osób. Druga konferencja odbyła się w Polsce w okresie 01.11.2010r. – 05.11.2011. Ze strony polskiej uczestniczyło 6 osób z projektu. Poza tym odbywały się warsztaty w których uczestniczyło około 30 osób i konferencja w Bielsku Białej w której uczestniczyło ponad 100 uczestników, w tym goście z Niemiec, Czech i Słowacji. Trzecia konferencja odbyła się w Republice Czeskiej od 20.02.2011r. ze strony polskiej uczestniczyło 6 osób. Na poziomie krajowym zorganizowano Konferencję Diakonijną w Wiśle Jaworniku 21.02.2010r. W konferencji uczestniczyły 72 osoby. 9 osób wzięło udział w konferencji „Żyć godnie do końca” w Opolu od 25 – 26.05.2010r. W trakcie Tygodnia Ewangelizacyjnego w lipcu 2010 r. w Dzięgielowie odbyły się trzy panele dyskusyjne w których uczestniczyło 10 prowadzących i ponad 100 słuchaczy. Także w trakcie Tygodnia Ewangelizacyjnego 2011r. odbyło się Seminarium podsumowujące Projekt Hospicyjny gdzie przedstawiono wyniki projektu. Dwie osoby prowadzące i 50 słuchaczy. Wyniki i materiały z konferencji można zobaczyć na stronie http://www.cme.org.pl/index.php?D=338

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
10
W wyjazdach zagranicznych: 
10
Produkty
Produkty projektu: 

Wszystkie materiały są zamieszczone na stronie http://www.cme.org.pl/index.php?D=338.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt miał duży wpływ na całą organizację. Efektem jest propozycja szkolenia dla wolontariuszy. Cała organizacja kładzie większy nacisk na szkolenia i rozwijanie pracy duszpasterskiej. Dyrektor organizacji zachęcił osoby zaangażowane w projekt do wzięcia udziału w szkoleniu z zakresu rozmowy i poradnictwa duszpasterskiego. Zaangażowanie Dyrektora organizacji było motorem do działania. Regularne spotkania grupy pozwoliły nawiązać relacje między osobami zaangażowanymi.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Dzięki wspólnej pracy partnerów podczas wyjazdów nawiązały się nowe kontakty i przyjaźnie. Podczas warsztatów i zajęć mogliśmy nauczyć się od siebie nawzajem otwarcia na drugiego człowieka. Poprzez spotkania szerzej spojrzeliśmy na istniejące stereotypy. Partnerstwo wzmocniło motywację szczególnie w kwestii rozpropagowania innego podejścia do pracy hospicyjnej i otwartego mówienia o śmierci. Kontakt z zagranicą pokazał, że nasi fachowcy są równie dobrzy jak goście zagraniczni i że nie mamy się czego wstydzić, bo wyjazdy pokazały że wszyscy możemy się czegoś od siebie nawzajem nauczyć. Osobiste kontakty międzynarodowe pozwalają na inne spojrzenie i przełamanie uprzedzeń historycznych i kulturowych. Wyjazdy przyczyniły się do polepszenia umiejętności językowych oraz pozwoliły dostrzec, że niezależnie od kraju w jakim się żyje, praca z osobami umierającymi i ich rodzinami jest niezwykle potrzebna.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Osoby zaangażowane w projekt rozpoczęły odwiedziny w Domach Opieki.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Przyzwyczaiłam się do spokojniejszego myślenia o śmierci. Zdałam sobie sprawę, że etap odchodzenia należy do życia i może być bardzo wartościowy. Przemyślenie tej tematyki w kontekście religijnym i zaznajomienie się z literaturą jej dotyczącą zwiększyło moją świadomość i poszerzyło horyzonty.

Przepracowywanie tego rodzaju tematyki, szczególnie podczas medytacji, poprawiło relacje w grupie i skłoniło do ciekawych refleksji, takich jak odczuwanie świadomej i większej radości z możliwości realizacji planów życiowych.

Dzięki projektowi nieoczekiwanie moje życie zupełnie się zmieniło. Wjechało na inne tory :-)

Projekt był impulsem do rozpoczęcia wolontariatu w Domu Opieki. Zawsze miałam dobre relacje ze starszymi ludźmi, ale teraz moje bycie z nimi było bardziej świadome. Szacunek, który żywiłam wobec nich samych i ich doświadczeń życiowych wzrósł. Spotkałam się z opiniami, że praca z osobami w podeszłym wieku jest bardzo trudna z wielu względów. Nie zauważyłam jakichś poważnych barier (oprócz pewnych przypadków związanych ze stanem zdrowia), które uniemożliwiałyby mi wejście w relację z pensjonariuszami Domów Opieki.

Janina

Na pewno poświęciłem o wiele więcej czasu na zastanawianie się nad problemem śmierci i umierania, a wizyty w hospicjach pozwoliły mi na własne oczy przekonać się jak wygląda praca i opieka w tych placówkach. Uczestnictwo w projekcie pozwoliło mi na „usystematyzowanie” zachowań człowieka po stracie kogoś bliskiego. Wielkim dla mnie zaskoczeniem, ale i wzbudzającym podziw był spokój, wyciszenie, ciepło ludzi bezpośrednio związanych  ze służbą wśród  ludzi umierających. Trudnym dla mnie było zajmowanie się tematem śmierci przez tyle dni bez przerwy. Dało mi to do myślenia   że sprawa śmierci i umierania jest przemilczana i należy o niej mówić,  że jest ogromna potrzeba zajmowaniem się ludźmi w ich ostatnim stadium życia, że bardzo trudno jest wprowadzić w życie wiadomości, których dostarczył nam projekt, że sprawy związane ze śmiercią wzbudzają większe emocje niż się spodziewałem, że ludzie zaangażowani przez dłuższy czas w pracę z ludźmi umierającymi wyrabiają w sobie otwartość, opanowanie i umiejętności wprowadzania spokoju.

Arnold

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Janusz Fenger
Data wypełnienia formularza/karty: 
30.12.2011

Dominik Mosiczuk

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Imię i nazwisko: 
Dominik Mosiczuk
Stanowisko pełnione w organizacji: 
współpracownik
Nazwa organizacji macierzystej: 
Fundacja “Krzyżowa” dla Porozumienia Europejskiego
Pełny adres organizacji macierzystej: 

Krzyżowa 7, 58-112 Grodziszcze, +48 74 8500300 mdsm@krzyzowa.org.pl

Telefon: 
n/d
E-mail: 
n/d
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU11-11901
Realizacja
Daty trwania asystentury: 
14.08.2010 - 24.06.2011
Dane organizacji goszczącej Asystenta: 
Kreisau-Initiative e.V. c/o Allianz, An den Treptowers 3, 12435 Berlin www.kreisau.de
Cele Asystentury: 
  • Doradztwo związane z edukacją/uczeniem się dorosłych
  • Badanie aspektów edukacji/uczenia się dorosłych w kraju goszczącym
  • Prowadzenie szkoleń kadry dla edukacji dorosłych
Opis działań związanych z przygotowaniem się do Asystentury: 

Jeszcze przed początkiem Asystentury udało mi się odwiedzić organizacje goszczącą i osobiście poznać cały zespół Kreisau-Initiative. Wiele informacji o specyfice organizacji goszczącej udzieliła mi także moja macierzysta organizacja. Aklimatyzację i szybkie wdrożenie się w obowiązki ułatwiła mi znajomość języka niemieckiego. Nie korzystałem z dodatkowego dofinansowania z tytułu przygotowania pedagogicznego, językowego lub kulturowego.

Opis przebiegu Asystentury: 

Udział w Asystenturze w każdym wymiarze spełnił moje oczekiwania. Wpłynęło na to zapewne dobre przygotowanie obu stron (moje i organizacji goszczącej) do współpracy. Plan działań ustalaliśmy wspólnie, dlatego w ramach Asystentury realizowałem w zasadzie to, co od początku założyliśmy. Z drugiej strony organizacja goszcząca obdarzyła mnie dużym zaufaniem i autonomią, powierzając mi wiele odpowiedzialnych zadań, a także pozwalając na realizację własnych pomysłów.

Mój tygodniowy wymiar pracy wynosił 40 godz., a do najważniejszych działań, które zrealizowałem należało:

  • kompleksowe przygotowanie 3 spotkań międzynarodowych, włączających do projektów edukacji nieformalnej osoby niepełnosprawne (fizycznie i/lub intelektualnie). Cykl ‘Budujemy mosty’ należy do szeregu projektów inkluzyjnych Kreisau-Initiative, dla których opracowywana jest specjalna strona internetowa: www.inklusionspaedagogik.eu. W ramach Asystentury uczestniczyłem też w pracach nad jej tworzeniem;
  • koordynacja treningów dot. edukacji włączającej przeznaczonych dla terapeutów i pracowników młodzieżowych (cykl „Kreisauer Modell”). Ich celem jest promocja inkluzji w projektach międzynarodowych, pomoc w nawiązaniu kontaktów między zainteresowanymi tą problematyką środowiskami oraz przekazanie odbiorcom nowych kompetencji i wiedzy;
  • asystowanie przy wielu wydarzeniach przygotowanych przez organizację goszczącą w ramach obranego przez nią tematu przewodniego swojej pracy w roku 2011, jakim była „edukacja międzypokoleniowa”. Do wydarzeń tych należały m.in.: całoroczny konkurs fotograficzny na zdjęcie prezentujące dialog pokoleń, spotkania i zabawy integracyjne dla ojców i dzieci, a także wieloetapowy projekt InterGenerationes, który objął międzynarodową konferencję nt. edukacji międzypokoleniowej, kampanię promującą dialog pokoleń (w tym publikację okazjonalnych pocztówek i prowadzenie strony internetowej www.intergenerationes.eu), a także polsko-niemiecko-francuskie spotkanie międzypokoleniowe;
  • współorganizacja 29 kwietnia w Berlinie Dnia Otwartego Kreisau-Initiative w związku z Europejskim Dniem Solidarności Międzypokoleniowej;
  • realizacja jako głównoprowadzący lub asystent kilkadziesięciu godzin różnych warsztatów i szkoleń z takich zagadnień jak: fundrising, zarządzanie projektem, moderacja grup oraz animacja językowa. Odbiorcami tych zajęć byli współpracownicy (stali i wolontariusze) różnych organizacji pozarządowych, gł. z Niemiec, Austrii, Czech i Polski, którzy uczestniczyli w projektach mojej organizacji goszczącej.
Opis wpływu Asystentury na Beneficjenta, jego organizację macierzystą i goszczącą: 

Od kilku lat poświęcam się sprawie włączania osób niepełnosprawnych do społeczeństwa i ułatwienia im uczestnictwa w projektach edukacji nieformalnej, także na poziomie międzynarodowym. Pobyt w Niemczech i praca w organizacji goszczącej dały mi niesamowitą motywację i nowe impulsy do działań na tym polu, a także mnóstwo nowych kontaktów i materiałów metodologicznych. Choć temat inkluzji jest coraz bardziej widoczny w Polsce, Niemcy mają w tym obszarze wspaniałe i godne naśladowania osiągnięcia.

Organizacja goszcząca skorzystała na poszerzeniu swojej grupy docelowej (kontakty zainicjowane przeze mnie) i zaoferowanych jej częściowo nowych metodach pracy (doświadczenia warsztatowe wyniesione z organizacji macierzystej). W dużej mierze dzięki mojemu zaangażowaniu dynamicznie rozwinęła się oferta spotkań inkluzyjnych dla osób zdrowych i niepełnosprawnych z cyklu „Budujemy mosty”. Dzięki Asystenturze organizacja goszcząca bliżej poznała też możliwości oferowane w ramach Programu Grundtvig i podjeła starania o realizację warsztatów. Zgłoszony pomysł nie zyskał dofinansowania, ale z pewnością w przyszłości podejmowane będą kolejne próby.

Co do organizacji macierzystej, obecnie rozwija ona ofertę edukacji międzypokoleniowej co poszerzy grupę jej odbiorców, wzbogaci metodologię i formy zajęć.

Upowszechnianie rezultatów: 

Program Grundtvig wciąż nie jest tak szeroko znany, stąd moja Asystentura od początku wzbudzała ogromne zainteresowanie kolegów w organizacji macierzystej oraz w kręgu znajomych. Wielu osobom udzielałem szczegółowych informacji na ten temat, a dwie złożyły nawet wnioski o realizację Asystentury w nowej rundzie selekcyjnej. Wiem, że także organizacja goszcząca chce w dalszym ciągu przyjmować Asystentów.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji Asystentury: 

Bardzo cenię sobie prostotę aplikowania, realizacji i rozliczenia Asystentury! Sam wyjazd otworzył nowy rozdział w moim życiu. Po zakończeniu projektu pozostałem w kontakcie z organizacją goszczącą, dzięki czemu otrzymałem od niej propozycję zatrudnienia i od początku 2012 roku obejmę w Kreisau-Initiative funkcję koordynatora projektów z obszaru edukacji włączającej!

Kraj: 
Niemcy
Miasto lub rejon: 
Berlin

Magdalena Hadała

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Wolontariat
Imię i nazwisko: 
Magdalena Hadała
Stanowisko pełnione w organizacji: 
współpracownik, sekretarz komisji rewizyjnej
Nazwa organizacji macierzystej: 
Stowarzyszenie Genius Loci – Duch Miejsca
Pełny adres organizacji macierzystej: 

ul. Weteranów 31 41-709 Ruda Śląska http://geniusloci.com.pl

Telefon: 
+48661509333
E-mail: 
madzia.had@poczta.fm
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU11-11910
Realizacja
Daty trwania asystentury: 
30.08.2010 - 03.07.2011
Dane organizacji goszczącej Asystenta: 
MitOst e.V. Verein für Sprach- und Kulturaustausch in Mittel-, Ost- und Südosteuropa Alt-Moabit 90 10559 Berlin http://www.mitost.org/
Cele Asystentury: 

Rozwijanie europejskiej współpracy w zakresie edukacji obywatelskiej dorosłych. Prowadzenie doradztwa i poradnictwa w zakresie edukacji dorosłych. Badanie aspektów edukacji dorosłych w kraju goszczącym. Prowadzenie zajęć dydaktycznych oraz szkoleń kadry edukacji dorosłych.

Opis działań związanych z przygotowaniem się do Asystentury: 

Przed rozpoczęciem Asystentury zorganizowałam spotkanie Zarządu i członków mojej organizacji wysyłającej – Stowarzyszenia Genius Loci – Duch Miejsca, na którym wspólnie określiliśmy oczekiwania dotyczące mojego pobytu na Asystenturze. Przed rozpoczęciem Asystentury, w maju 2010, odwiedziłam też w Berlinie MitOst e.V. w celu ustalenia dokładnego zakresu obowiązków i warunków pracy. Już wcześniej znałam moją organizację goszczącą – od 2006 roku jestem członkiem MitOst, brałam udział w dorocznym festiwalu MitOst. W 2008 roku byłam też uczestniczką Theodor-Heuss-Kolleg – programu MitOst, który wspiera aktywnych młodych ludzi w realizacji własnych pomysłów na projekty społeczne. Dzięki temu, już przed przyjazdem znałam dosyć dokładnie obszary działania mojej organizacji goszczącej.

Opis przebiegu Asystentury: 

Jestem bardzo zadowolona z wyboru organizacji goszczącej i mogę polecić ją przyszłemu asystentowi/ przyszłej asystentce. Pracowałam w MitOst jako samodzielna współpracowniczka na pełny etat (40h tygodniowo), miałam pole do realizacji pomysłów i podnoszenia kwalifikacji. Duże spektrum działania MitOst (edukacja obywatelska, wymiana kulturalna) pozwoliło mi na zdobycie różnorodnych doświadczeń. Moja Asystentura odbyła się w Niemczech, ale dzięki współpracy z licznymi partnerami miała charakter międzynarodowy; w większości projektów pracowałam z grupami młodych ludzi z krajów Europy Środkowej, Wschodniej, Południowo-Wschodniej, z krajów Kaukazu oraz Azji Centralnej.

Oprócz tego brałam udział w wielu szkoleniach i konferencjach. Częściowo były to spotkania organizowane przez moją organizację, częściowo sama wyszukiwałam je na stronach programu Młodzież w Działaniu i berlińskich organizacji pozarządowych. Najważniejsze działania, jakie wykonałam w trakcie Asystentury: Koordynacja projektu Wolontariatu Europejskiego „Germany-Ukraine: Volunteers as Intercultural Bridges”, realizowanego we współpracy MitOst z NGO Alliance z Doniecka.

W ramach projektu wysłaliśmy na Ukrainę dwie wolontariuszki, które zajmują się edukacją międzykulturową i opisują swoje doświadczenia na stronie internetowej i blogu. Koordynacja polsko-ukraińskiego komponentu programu „Pracownia Aktywności Obywatelskiej” (http://pracownia-aktywnosci.bo.pl). Wspólnie z partnerami rozpoczęłam realizację projektu, przygotowanego we współpracy mojej organizacji macierzystej i goszczącej oraz trzech innych organizacji pozarządowych z Polski i Ukrainy.

Projekt skierowany jest do młodych dorosłych z Polski i Ukrainy, zainteresowanych działalnością społeczną. Poprzez serię szkoleń i system minigrantów pomagamy uczestnikom w realizacji własnych idei projektowych w społecznościach lokalnych. Organizacja wystawy „Eastern Neighbours and Visas – Friendly Neighbourhood Relations?” dotyczącej polityki wizowej Unii Europejskiej. W kwietniu 2011 zorganizowałam w Berlinie pokaz wystawy Fundacji im. Stefana Batorego dotyczącej polityki wizowej UE.

Jako mentorka opiekowałam się dwoma projektami Theodor-Heuss-Kolleg realizowanymi w Berlinie: „Philosophical ThinkTank”, którego celem było zmotywowanie do współpracy i wymiany doświadczeń działaczy społecznych i filozofów oraz „Kompas – znajdź swoją drogę”, projekt poradnictwa dla młodych dorosłych stojących przed życiowymi wyborami. Podczas festiwalu MitOst w Permie (Rosja) w październiku 2011 byłam odpowiedzialna za przygotowanie i realizację dwu-dniowego cyklu szkoleń „ProjektNetzWerkstatt”.

W ramach tego cyklu odbyło się ponad 30 szkoleń z zakresu pedagogiki, organizacji projektów, fundraisingu, ekologii, literatury, sztuk wizualnych; szkolenia te zostały przygotowane przez członków MitOst dla uczestników festiwalu. Asystowałam też w organizacji dwóch wydarzeń MitOst e.V. przeznaczonych dla osób pracujących w edukacji formalnej i pozaformalnej: warsztatów „Twoje zaangażowanie zmienia społeczeństwo” w Weimarze (marzec 2011; dla 60 przedstawicieli europejskich organizacji pozarządowych oraz dla multiplikatorów zainteresowanych kwestią różnorodności kulturowej i tolerancji w Europie) oraz konferencji "1989 jako cezura w postrzeganiu dyktatur w XX wieku – także w edukacji?" (maj 2011; dla teoretyków i praktyków nauczania historii).

Opis wpływu Asystentury na Beneficjenta, jego organizację macierzystą i goszczącą: 

Dzięki Asystenturze mam szersze spojrzenie na projekty edukacyjne, mogę łatwiej wyznaczyć priorytety dla działalności mojej organizacji. W czasie Asystentury udało mi się też zdobyć mnóstwo praktycznej wiedzy na temat pozyskiwania funduszy, zarządzania projektami, rozpowszechniania ich rezultatów. Dzięki temu po powrocie do Polski mogę pracować z większym rozmachem i motywacją. Podczas Asystentury moja organizacja macierzysta po raz pierwszy zorganizowała międzynarodowy projekt, którym sama pokierowałam: jest to Pracownia Aktywności Obywatelskiej, realizowana m.in. we współpracy z MitOst. Oprócz tego wszyscy lepiej poznaliśmy programy europejskie, a zwłaszcza Grundtvig. Dzięki mojej Asystenturze współpracownicy z organizacji goszczącej zapoznali się z programem Młodzież w Działaniu i dowiedzieli się, jak mogą wykorzystać jego możliwości w swojej pracy. Złożyliśmy na razie dwa wnioski w ramach tego programu. Zauważyłam, że moja praca zachęciła kolegów do zapoznania się z nieznanymi im dotychczas programami europejskimi i uczestnictwa w szkoleniach!

Upowszechnianie rezultatów: 

W trakcie trwania Asystentury udzieliłam około 20 osobom szczegółowych informacji dotyczących procedury wnioskowania oraz przebiegu Asystentury Grundtviga. Wśród nich było około 10 osób zainteresowanych pracą w mojej organizacji goszczącej w charakterze Asystenta. Niektóre z tych osób złożyły wnioski w swoich Narodowych Agencjach. W mojej organizacji macierzystej planuję zorganizowanie „Dnia kwalifikacji”, podczas którego członkowie Genius Loci i zaprzyjaźnionych organizacji będą mogli dzielić się kwalifikacjami uzyskanymi podczas szkoleń i organizacji projektów. W tych ramach chciałabym zorganizować prezentację programu Grundtvig oraz warsztaty przekazujące niektóre informacje i kompetencje uzyskane przeze mnie w trakcie Asystentury.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji Asystentury: 

Jestem bardzo zadowolona z opieki, jakiej przed rozpoczęciem Asystentury i podczas jej trwania udzieliła mi Narodowa Agencja. Spotkanie przygotowawcze w Warszawie było świetnym pomysłem - dostaliśmy rzetelne informacje nie tylko na temat Asystentury, ale i całego programu Grundtvig, mogliśmy poznać innych asystentów. Przygotowanie i rozliczenie wyjazdu jest bardzo proste, zupełnie odbiurokratyzowane!

Kraj: 
Niemcy
Miasto lub rejon: 
Berlin

Wicker- Living Medium of Art and Tradition

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Sztuka, muzyka, kultura
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie "Obszary Kultury"
ul. Krzemieniecka 2a, 94- 030 Łódź
biuro@pos.lodz.pl
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Zuzanna Oleksińska; z.oleksinska@pos.lodz.pl; 42 688 14 18
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie „Obszary Kultury” ma siedzibę w Łodzi, ale jego działania mają zasięg ponadlokalny. Zajmuje się między innymi: edukacją, popularyzacją różnych dziedzin kultury i sztuki, działaniami na rzecz środowisk i osób dysfunkcyjnych i niepełnosprawnych, mniejszości narodowych, działalnością wspomagającą rozwój wspólnot i społeczności lokalnej, propagowaniem idei integracji europejskiej, problematyką praw kobiet.

Członkami Stowarzyszenia są edukatorzy, kulturoznawcy, pracownicy naukowi, psycholodzy, socjolodzy, studenci łódzkich uczelni. Wspólną cechą członków Stowarzyszenia jest ich pasja społecznikowska i kreatywność w podejmowaniu tematów kulturowych. Stowarzyszenie swoje działania prowadzi nieodpłatnie, korzystając z pracy wolontariackiej członków.

Celem Stowarzyszenia jest działalność na rzecz edukacji, rozwoju twórczego, upowszechniania kultury, aktywnego spędzania czasu szczególnie osób dorosłych.

Realizuje je poprzez: współpracę, realizację wspólnych projektów z partnerami z Unii Europejskiej na rzecz integracji, a także rozwijania kontaktów i współpracy między społecznościami; organizowanie konkursów, wystaw, festiwali oraz innych form aktywności kulturalnej i edukacyjnej; organizowanie warsztatów, konferencji, sympozjów; organizowanie kursów i szkoleń.

Tytuł warsztatu: 
Wicker- Living Medium of Art and Tradition
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU13-11600
Data realizacji warsztatu: 
15.06.2011 - 22.06.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
10
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
4
Cele warsztatu: 
  • Nauczenie wyplatania z wikliny, pozwalające na realizację własnych projektów, zarówno artystycznych jak i użytkowych.
  • Popularyzacja wiedzy o najstarszym rzemiośle jakim jest plecionkarstwo.
  • Szersza perspektywa na naturalne surowce w sztuce i rzemiośle oraz ich niekonwencjonalne wykorzystanie.
  • Poznanie tradycji plecionkarskiej w Europie.
Obszary tematyczne: 

Historia plecionkarstwa

Rzemiosło wikliniarskie – praktyka

Podstawy uprawy i przetwarzania wikliny

Kraj uczestników: 
Finlandia
Grecja
Niemcy
Szwecja
Turcja
Łotwa
Liczba uczestników: 
2
1
2
3
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Chęć udziału w warsztatach należało zgłosić w sposób mailowy, listowny, telefoniczny lub osobisty. Terminy składania wniosków zostały ustalone od 15 września 2010r. do 15 maja 2011r. W praktyce przyjmowanie wniosków odbywało się do 10 czerwca 2011r.

Promocja warsztatu odbyła się poprzez:

  • stronę internetową
  • kontakty międzynarodowe członków Stowarzyszenia
  • kontakty z uczestnikami Międzynarodowych Plenerów Wikliniarskich
  • kontakty ze Stowarzyszeniem Plecionkarzy i Wikliniarzy Polskich, Stowarzyszeniem Plecionkarzy i Wikliniarzy Niemieckich, Stowarzyszeniem Plecionkarzy i Wikliniarzy Francuskich, Stowarzyszeniem Plecionkarzy i Wikliniarzy Holenderskich
  • kontakty z muzeami etnograficznymi: Muzeum Wikliny w Nowym Tomyślu, Muzeum Archeologiczno- Etnograficznym w Łodzi
  • kontakty z ośrodkami szkoleniowymi.

Podczas rekrutacji sprawdzaliśmy kwalifikacje kandydatów na podstawie przesłanych wniosków oraz na podstawie korespondencji z potencjalnymi uczestnikami. Zakwalifikowani uczestnicy otrzymali szczegółowy program warsztatów, informacje dotyczące przelotu do Polski oraz szczegółowe informacje dotyczące przejazdu z Warszawy do Łodzi, dostosowane do godzin przylotu poszczególnych uczestników. Konsultacje dotyczące przyjazdu do Polski prowadzone były odpowiednio wcześniej. Większość uczestników zdecydowała się na podróż samolotem, wybrane przez uczestników bilety (w obie strony) zostały zakupione przez Stowarzyszenie.

Przygotowując warsztat postawiliśmy na jakość nauczania – wybraliśmy najlepszego możliwego nauczyciela wyplotu. Wielokrotnie podczas warsztatu słyszeliśmy od uczestników, że był to trafny wybór. Także wykładowcy współpracujący z nami byli osobami o wysokich kwalifikacjach, znanymi na całym świecie specjalistami w swojej dziedzinie.

Staraliśmy się, aby program warsztatów był ciekawy i zróżnicowany oraz, aby ta różnorodność nie przeszkodziła uczestnikom w przyswojeniu i zapamiętaniu technik wyplotu.

Ważnym elementem przygotowań było napisanie podręcznika wyplatania oraz jego graficzne opracowanie. Przygotowaliśmy również foldery i ulotki dotyczące miasta, w którym warsztat się odbywał.

W okresie przygotowań do warsztatu zwróciliśmy się do mediów lokalnych z prośbą o patronat medialny nad całymi warsztatami oraz wernisażem prac jego uczestników. Ostatecznie patronat zaoferowała telewizja Ret-Sat, której ekipa filmowa przyjechała na rozpoczęcie i zakończenie imprezy.

Przed rozpoczęciem projektu zorganizowaliśmy również grupę wolontariuszy, którzy zobowiązali się pomóc warsztatowiczom w dotarciu do hotelu oraz przekazali im materiały (informatory, broszury, okresowe bilety komunikacji miejskiej, identyfikatory) i udzielili dodatkowych informacje technicznych i informacji o Łodzi. 

Grupa docelowa uczestników: 

Uczestnikiem warsztatów mógł zostać każdy dorosły mieszkaniec Unii Europejskiej, o zainteresowaniach artystycznych, kulturalnych i historycznych, nie będący profesjonalnie związany z rzemiosłem, ale posiadający podstawowe umiejętności manualne.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 
  1. przyjazd uczestników
  2. oficjalne  powitanie, zajęcia integracyjne, wykład o wyplataniu form użytkowych i artystycznych z wikliny, wprowadzenie do posługiwania się narzędziami do obróbki wikliny, nauka podstawowych splotów wiklinowych
  3. wykład i prezentacja multimedialna o historii upraw wikliny, sposobów jej wykorzystywania w rzemiośle i sztuce nauka wyplatania denka koszyka, na bazie koła, kwadratu i prostokąta, wizyta w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, otwarcie wystaw towarzyszących IX Międzynarodowemu Plenerowi – Przestrzenne Formy z Wikliny
  4. wizyta w Ogrodzie Botanicznym- poznanie różnych gatunków wierzby, rozmowa z dendrologiem o różnorodności roślin, używanych do wyplotu, przypomnienie technik wyplatania denek; nauka wyplatania różnego rodzaju połączeń, uchwytów do koszyka, rączek
  5. wizyta w Muzeum Archeologiczno- Etnograficznym- zapoznanie się z historią wikliniarstwa na terenie województwa łódzkiego, zbiorami rzemiosła wikliniarskiego: żaki, kosze, dzbany, przedmioty gospodarstwa domowego ( misy, koszyki); prezentacja najstarszych wyrobów; projekcja filmu „Ginące zawody”, nauka wyplatania form koszykowych w połączeniu z denkami i uchwytami
  6. nauka wyplatania pełnych form koszykowych z wykorzystaniem zdobytej wcześniej wiedzy, wizyta na plantacji wikliny, transport z siedziby Stowarzyszenia wynajętym busem do Konarzewa  k/Piątku, woj. łódzkie; oglądanie:  nasadzeń wiklinowych, maszyn potrzebnych do obróbki surowca- specjalny pokaz obróbki: okorowanie, parzenie, farbowanie;  samodzielne ścinanie wikliny, wspólne ognisko warsztatowiczów i artystów tworzących podczas IX Międzynarodowego Pleneru Wikliniarskiego w Konarzewie; pieczenie ziemniaków i kiełbasek
  7. krótkie przypomnienie poznanych wcześniej splotów; samodzielna praca z wikliną, wykład i prezentacja multimedialna „Piękno i funkcjonalność” – prezentacja nowoczesnych przedmiotów inspirowanych folklorem prowadzony przez Agnieszkę Rasmus-Zgorzelską, redaktor działu wnętrza i design magazynu „Architektura”
  8. nauka wyrobu ozdób z wikliny: kwiatów, tac, koszyczków, zwierzątek itp.; nauka wyplatania małych form przestrzennych: rzeźb, ogrodzeń, podpór, podwieszeń, omówienie wspólnego projektu grupy, dyskusja nad propozycjami, stworzenie szkicu, wizyta w Pałacu Poznańskich – Muzeum Miasta Łodzi oraz w Muzeum Sztuki „ms2”, kolacja w restauracji „Gęsi Puch” nawiązującej wystrojem do tradycji ludowej
  9. wizyta w Muzeum Kinematografii z przewodnikiem (nawiązanie do tradycji „Łodzi filmowej”), dopracowanie form plecionkarskich; wspólne wykonanie obiektu przestrzennego zaprojektowanego wcześniej przez grupę, otwarcie wystawy fotograficznej dokumentującej dokonania warsztatowiczów, wykład i prezentacja pt. „Sztuka i design – różne drogi twórcze” Agnieszki Czop i Joanny Rusin oraz Dominiki Krogulskiej-Czaskalskiej (artystek zajmujących się tkaniną unikatową), uroczysta kolacja,  rozdanie certyfikatów i upominków
  10. wyjazd
Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Przyjazd

Wszyscy uczestnicy przybyli do Łodzi w przeddzień rozpoczęcia warsztatów. Wszelkie informacje dotyczące godzin przylotów, rozkład pociągów relacji Warszawa – Łódź, informacji na temat autobusów  kursujących z lotniska na Dworzec Warszawa Centralna, kontakty telefoniczne ze Stowarzyszeniem i wolontariuszami uczestnicy otrzymali mailem, na kilka dni przed przyjazdem, tak aby zapobiec wszelkim nieprzewidzianym problemom.

Goście przybywali do Polski drogą lotniczą na Okęcie, skąd samodzielnie docierali do Łodzi pociągiem. W Łodzi na dworcu PKP w określonym czasie czekał na każdego uczestnika wolontariusz, którego rolą było przywitanie gościa i przewiezienie go do miejsca zakwaterowania. Pełną listę gości obsługa hotelu otrzymała na dwa tygodnie przed rozpoczęciem warsztatu. Dla każdego uczestnika w dniu przyjazdu przygotowana była kolacja w hotelu. W pokojach znajdowały się niezbędne materiały i programy warsztatów, mapy dojazdowe do miejsca realizacji warsztatów, identyfikatory i numery telefonów kontaktowych.

Biuro Promocji i Współpracy z Zagranicą UMŁ przekazało dla gości foldery promujące miasto (w języku angielskim). Następnego dnia w hotelu czekał wolontariusz, który przywiózł uczestników do siedziby Stowarzyszenia, miejsca gdzie realizowane były warsztaty. Uczestnicy otrzymali 10-cio dniowe bilety komunikacji miejskiej do wykorzystania w czasie pobytu w Łodzi.

Posiłki

Posiłki (obiady, kolacje) podawane były w salonie willi Plihala – siedziby Stowarzyszenia.

Wyjątek stanowiły śniadania podawane w hotelu i uroczysta kolacja w Restauracji „Gęsi Puch”, (centrum miasta) specjalizującej się w polskich potrawach ludowych oraz pożegnalny poczęstunek, na który zaproszono także artystów biorących udział w  IX Międzynarodowym Plenerze – Przestrzenne Formy z Wikliny. Posiłki na uroczystej kolacji serwowała firma cateringowa „Wszystko ze smakiem” specjalizująca się w polskich tradycyjnych  ludowych potrawach.

Program

Zaplanowany program był zrealizowany całkowicie i zgodnie z harmonogramem, ale na wyraźne życzenie uczestników warsztatów w ostatnich dwóch dniach pobytu wygospodarowaliśmy od rana po 1,5h na zwiedzenie Muzeum Miasta Łodzi , Muzeum Kinematografii, Muzeum Sztuki.

Transport

W przypadku zaplanowanej wizyty na plantacji wikliny w Konarzewie został wynajęty autokar, który zawiózł uczestników na miejsce. Po kończącym wizytę ognisku o g. 21.30 uczestnicy zostali odwiezieni do miejsca zakwaterowania. Korzystaliśmy również z taksówek w innych wymagających tego okolicznościach, np. na skomplikowanej trasie komunikacji miejskiej, w późnych godzinach wieczornych. Aby zapewnić wszystkim uczestnikom bezpieczny powrót do miejsc zamieszkania, zakupiliśmy bilety kolejowe z Łodzi do Warszawy, skąd samodzielnie dotarli na lotnisko. Uczestnicy otrzymali wydrukowane rozkłady pociągów relacji Łódź – Warszawa  z naszą sugestią o najkorzystniejszych połączeniach.

Wyjazd

Każdy z uczestników wyjeżdżał z wykonanymi przez siebie koszami, ozdobami wiklinowymi. Niektóre wyroby ze względu na znaczne wymiary zdecydowano się wysłać pocztą . Członkowie Stowarzyszenia, wolontariusze pomogli zapakować i wysłać przesyłki do miejsc przeznaczenia.

Przez cały czas trwania warsztatów dążyliśmy do maksymalnego wykorzystania czasu przeznaczonego na naukę. Prowadzone były także rozmowy i dyskusje  dotyczące ewaluacji projektu.

Ewaluacja i monitoring: 

Na każdym etapie pracy członkowie Stowarzyszenia czuwali nad poprawnością i przejrzystością organizacji warsztatów, przygotowań do niego i procesu rekrutacyjnego. Osobami, które odegrały szczególną rolę byli: koordynator merytoryczny – czuwający nad zawartością merytoryczną warsztatów, programem, trenerami, wykładowcami, kontaktami z artystami, zakwaterowaniem, koordynator ds. uczestników – nad prawidłowością przebiegu rekrutacji i przebiegu warsztatu, kontaktami i opieką nad uczestnikami, koordynator ds. transportu –  nad organizacją transportu.

Podczas trwania warsztatów kilkakrotnie przeprowadzaliśmy anonimowe ankiety, które pomogły nam szybko odpowiedzieć na potrzeby uczestników. Pierwszą przeprowadziliśmy po pierwszym dniu warsztatu, drugą piątego dnia trwania warsztatu, ostatnią razem z oficjalną ankietą ewaluacyjną. Pytania zawarte w ankietach dotyczyły m.in. organizacji warsztatów, podejścia organizatorów i trenerów, umiejętności przekazywania wiedzy, zgodności przeprowadzonych zajęć z otrzymanym wcześniej harmonogramem. Dodatkowo organizatorzy iwolontariusze podczas trwania warsztatów rozmawiali z uczestnikami, pytając o ich bieżące potrzeby, problemy oraz samopoczucie. Interesowały nas także takie logistyczne aspekty pobytu warsztatowiczów  jak: jakość i lokalizacja zakwaterowania, jakość i ilość posiłków oraz poczęstunku dostępnego między posiłkami, lokalizacja miejsca, w którym prowadzone były zajęcia, atrakcyjność i dostępność przestrzeni do pracy, ocena komunikacji miejskiej.

Swoistego rodzaju ewaluacją są wywiady z uczestnikami, które stanowić będą część dokumentacji filmowo-zdjęciowej. Cennym źródłem informacji byli prowadzący zajęcia oraz wykładowcy. Dzięki nim otrzymywaliśmy informacje o atrakcyjności programu warsztatu, adekwatności ilości godzin przeznaczonych na różne zajęcia oraz ewentualnych problemach z przyswojeniem materiału.

Uzupełnieniem monitoringu była:

  • dokumentacja zdjęciowo-filmowa zajęć, w której chcieliśmy uchwycić: codzienność warsztatów, różnorodność zajęć i etapy powstawania prac z wikliny,
  • prowadzona codziennie lista obecności
  • poczynione obserwacje zarządu Stowarzyszenia

Ostateczna ewaluacja w gronie członków Stowarzyszenia i wolontariuszy odbyła się po zrealizowanych warsztatach. Wspólnie omówione zostały cele projektu i stopień ich realizacji. Do wiadomości wszystkich zaangażowanych w projekt przekazano podziękowania otrzymane od uczestników mailowo po ich powrocie do domów. Listy te były dla nas cennym sygnałem, iż spełniliśmy oczekiwania warsztatowiczów.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ warsztatów na uczestników:

Poprzez aktywne uczestnictwo w zajęciach nasi goście opanowali umiejętność wyplatania z wikliny, pozwalające na realizację własnych projektów, zarówno artystycznych jak i użytkowych.

Wykłady, których wysłuchali, miały na celu popularyzację wiedzy o najstarszym rzemiośle jakim jest plecionkarstwo, ale też informowanie o najnowszych trendach w, szeroko pojętej, sztuce folkowej. Uczestnicy otworzyli się na nowe pomysły i inicjatywy artystyczne. Z chęcią współpracowali ze sobą, co stało się postawą do utrzymania dalszych kontaktów grupy. Wiele osób było też zainteresowanych historią Łodzi. Oprócz dodatkowych wizyt w miejscach szczególnie ważnych dla miasta, mogli zapoznać się na miejscu z literaturą traktującą o historii Łodzi.

Warsztaty z pewnością rozbudziły ciekawość jego uczestników zarówno jeśli chodzi o rzemiosło wikliniarskie, sztukę folkową i wykorzystującą naturalne surowce, jak i historię Polski i Łodzi oraz oczywiście kulturę, sztukę i tradycje współwarsztatowiczów.

Wpływ warsztatów na organizację.

Członkowie Stowarzyszenia przez możliwość korzystania z wykładów, spotkań, mogli  zapoznać się z rzemiosłem wikliniarskim, poszerzyli swoją wiedzę na temat ginących zawodów, poznali sztukę, i design, które inspirują się folklorem.

Innym ważnym aspektem było poszerzenie kompetencji językowych w ramach tego projektu, poprzez bezpośrednie komunikowanie się z grupą. Warsztaty to także zdobywanie doświadczeń różnej natury: organizacyjnej, kontaktów interpersonalnych, współpracy z instytucjami, pozyskiwanie wykładowców, nawiązywanie kontaktów z mediami, poznawanie mentalności ludzi z innych kręgów kulturowych. Wydany przez nas poradnik „Krok po kroku w plecionkarstwie” w języku angielskim, wymagał dużego nakładu pracy całego zespołu realizatorów.

Wpływ warsztatów na społeczność lokalną.

Stali uczestnicy imprez  i projektów Stowarzyszenia oraz mieszkańcy Łodzi mieli okazję uczestniczyć w wykładach, spotkaniach omawiających zawarty w tytule temat „ Wiklina- żywe medium  sztuki i tradycji”.

Uczestniczyli także w uroczystym zakończeniu warsztatu, podczas którego mogli podziwiać efekty pracy warsztatowiczów – wyroby z wikliny (kosze, ozdoby, tace), a także wspólnie zrealizowany projekt dla miasta -  dużą wiklinową  łódź . Mogli prześledzić także pełną dokumentację zdjęciową z przebiegu warsztatu.

Upowszechnianie rezultatów: 

Pozostawiamy po warsztatach pełną ich dokumentację na tworzonej stronie internetowej, która może być wykorzystana przez zainteresowane tematyką : instytucje, inne stowarzyszenia, osoby uczące rzemiosła, uczniów, studentów, osoby prywatne.

Możemy  udostępnić także inne materiały,  np. skróty wykładów, kontakt z osobami prowadzącymi warsztaty, wykłady, prezentacje, zapis filmowy i fotograficzny oraz podręcznik do nauki wyplatania.

Chętnie odpowiemy na pytania zainteresowanych, jak podjąć się podobnego przedsięwzięcia, poinformujemy jak pracować metodą projektu, możemy udzielać konsultacji i nieść ewentualną pomoc.

Powiemy jak pozyskać wolontariuszy (studentów szkół wyższych- artystycznych), którzy w tak obszernych projektach są niezbędni, niosąc w każdej fazie projektu pomoc.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Cytaty z ewaluacji końcowych:

„Jestem bardzo zadowolona z warsztatu. Wzbogacił on moje życie o umiejętność wyplatania oraz – nie mniej ważne, różnorodna, europejska grupa była wspaniała, super – to była dla mnie idea europejska. Mieszkaliśmy w magicznym mieście. Polska była dla mnie nowym odkryciem, i kraj i ludzie – naprawdę mili ludzie! Nasi nauczycie byli bardzo cierpliwi! i odpowiedni dla mnie.”

 „Ten warsztat był dla mnie bardzo interesującym doświadczeniem, również jeśli chodzi o metodologię i pedagogiczne podejście. Organizacja i przebieg warsztatów były bez zarzutu. To było szczególnie wzbogacające doświadczenie dla mnie ponieważ miałam możliwość włączenia się w działalność artystyczną oraz poznać różnych ludzi i kultury europejskie, a także wymienić się z nimi doświadczeniami.”

„Dzięki za całą pomoc i spełnianie naszych różnych życzeń.”

Opinie pracowników:

 „To zderzenie różnych kultur było wszystkim potrzebne. Praca obok siebie i praca wspólna, wiklina złączyła tych ludzi.”

„Oni są po prostu zadowoleni z tego, że tu są. Mimo tego, że cały czas pracują, cały czas coś robią, to są zrelaksowani, uśmiechnięci, codziennie rano gotowi do dalszej pracy. Mają mnóstwo pomysłów, otwarcie mówią o swoich potrzebach – my tu jesteśmy żeby je zaspokajać, ale też po to żeby ich poznać. My też korzystamy z tej wymiany kulturalnej. Choć jeszcze nie wszystko wiem o Szwecji…”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

-

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Zuzanna Oleksińska
Data wypełnienia formularza/karty: 
09.01.2012

Monika Mużyło

Tematyka działań: 
Edukacja ekologiczna / zrównoważony rozwój
Wolontariat
Akcja: 
Wizyty i wymiana kadry dla edukacji dorosłych
Imię i nazwisko: 
Monika Mużyło
Stanowisko pełnione w organizacji: 
Specjalista ds. funduszy zewnętrznych
Nazwa organizacji, z której był składany wniosek: 
Centrum Edukacji Ekologicznej w Ełku
Pełny adres organizacji: 
ul. Mickiewicza 1/81 19-300 Ełk
Telefon: 
600 493 946
E-mail: 
m.muzylo@cee.elk.pl
Tytuł szkolenia: 
Job shadowing w GRÜNE LIGA Berlin e.V.
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-3-PL1-GRU12-22477
Data realizacji
Termin wyjazdu: 
06.11.2011 - 12.11.2011
Kraj: 
Niemcy
Miasto bądź rejon: 
Berlin
Organizator szkolenia: 
GRÜNE LIGA Berlin e.V.
Opis szkolenia i jego wpływu: 

Moja wizyta w GRÜNE LIGA Berlin e.V. odbyła się w dniach 6-12 listopada 2011. Pięć dni to niedużo czasu, aby dokładnie poznać całą organizację, jednak z drugiej strony wystarczająco, aby przyjrzeć się jej strukturze, najważniejszym działaniom i rozwiązaniom stosowanym w codziennej pracy.

Do Berlina zawiodło mnie poszukiwanie inspiracji, której bardzo potrzebowałam w mojej pracy zawodowej. Centrum Edukacji Ekologicznej w Ełku, w którym jestem zatrudniona, to organizacja edukacyjna, prowadząca działania promujące rozwój zrównoważony wśród mieszkańców Ełku i regionu. Moje zadanie to przygotowanie oferty działań oraz znalezienie dla nich źródeł finansowania. Jest to praca stale wymagająca świeżych pomysłów, kreatywności w podejściu do odbiorców, nowych form i metod przekazywania wiedzy.

Dlatego bardzo mi zależało, aby znaleźć organizację o podobnym profilu, a jednak działającą w odmiennym środowisku, aby móc porównać metody pracy, rodzaj realizowanych działań i źródła ich finansowania, podejście do grup docelowych. Właśnie na tym upłynęło pięć dni mojej wizyty w GRÜNE LIGA Berlin e.V.

Wizyta poprzedzona została krótkim przygotowaniem, które objęło poszukiwanie informacji w Internecie na temat edukacji dorosłych w Niemczech: stosowanych rozwiązań systemowych, instytucji prowadzących edukację dorosłych (publicznych i prywatnych), stosowanych metod dydaktycznych, rodzajów działań kierowanych do osób dorosłych, statystykobrazujących korzystanie przez osoby dorosłe z działań edukacyjnych w Niemczech i Polsce.

Sama wizyta przebiegła według wcześniej ustalonego scenariusza. Bardzo zależało mi na omówieniu wszystkich interesujących mnie tematów, dlatego ujęłam je w krótki harmonogram:

  • Dzień 1 - prezentacja organizacji (cele, obszary działalności), oferta organizacji skierowana do osób dorosłych;
  • Dzień 2 - czym różnią się osoby dorosłe od innych grup docelowych, jak stworzyć atrakcyjną ofertę dla osób dorosłych, które kanały komunikacji są najbardziej efektywne;
  • Dzień 3 - osoby dorosłe jako wolontariusze;
  • Dzień 4 - współpraca z innymi organizacjami w obszarze edukacji dorosłych, praca nad projektami międzynarodowymi, obserwacja działań organizacji w praktyce;
  • Dzień 5 - źródła finansowania edukacji dorosłych, stworzenie dobrego projektu.

W czasie swojego pobytu w Berlinie miałam okazję poznać osoby pracujące w organizacji – zarówno zatrudnione na stałe, jak i pracujące przy konkretnych projektach czy wolontariuszy. Mogłam zobaczyć, jak wygląda praca nad dwumiesięcznikiem “Der Rabe Ralf”, wydawanym przez GRÜNE LIGA, przygotowywanym od początku do końca przez wolontariuszy. Odwiedziłam ÖKO Markt - targ produktów ekologicznych, organizowany przez GRÜNE LIGA w każdy czwartek z myślą o zwolennikach zdrowej żywności, naturalnej odzieży czy rękodzieła. Do Polski przywiozłam pomysły – na nowe działania i projekty, niektóre z nich znalazły się już w ofercie działań Centrum Edukacji Ekologicznej w Ełku na 2012 rok.

Zależało mi, aby informacja o wizycie dotarła do osób z Ełku oraz regionu, które mogłyby być zainteresowane tego typu przedsięwzięciami. Przygotowałam krótką broszurę, w której znalazły się ogólne informacje o akcji i mojej wizycie, oraz artykuł, który wysłałam do ełckich portali internetowych z prośbą o publikację. Broszura trafiła na stronę internetową mojej organizacji, artykuł pojawił się w internecie, pozostaje więc wierzyć, że znajdzie się więcej osób chcących skorzystać z akcji Wizyty i wymiana kadry dla edukacji dorosłych.

Universal Body Communication – the basic techniques of mime

Tematyka działań: 
Sztuka, muzyka, kultura
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Sztukmisja
ul. 11 Listopada 16, 43-460 Wisła
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Monika Wierzbicka, kom. 606152705, monika@sztukmisja.org.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie Sztukmisja zajmuje się szeroko pojętą edukacją w dziedzinie sztuk scenicznych ze szczególnym uwzględnieniem teatru ruchu. Od 1991 roku szkolimy dorosłych słuchaczy w dziedzinie pantomimy, dramy i tańca. Szczególnie interesuje nas zaspokojenie potrzeb ludzi, którzy nie są zawodowymi aktorami czy tancerzami, ale chcą zdobyć profesjonalne umiejętności w tych dziedzinach. Jako jedna z niewielu szkół o tym profilu nie ustanowiliśmy górnego pułapu wiekowego dla chętnych. Podczas roku mają miejsce 3 główne sesje warsztatowe. Oprócz nich oferujemy zainteresowanym sporą ilość warsztatów dodatkowych (maski, makijaż teatralny, praca z ciałem, przemoc sceniczna, klauning, kostiumy, praca z ciałem, taniec współczesny, musical itp.)

Oprócz tego prowadzimy zespół teatralny, który przygotował do tej pory 15 pełnowymiarowych produkcji. W działalność teatru zaangażowani są absolwenci naszych szkoleń z całej Polski.

Stowarzyszenie Sztukmisja pragnie również służyć jako platforma wymiany doświadczeń i pomysłów ludzi zaangażowanych w działalność teatralną i parateatralną.

Tytuł warsztatu: 
Universal Body Communication – the basic techniques of mime
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU13-11585
Data realizacji warsztatu: 
05.05.2011 - 10.05.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
15
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
2
Cele warsztatu: 

Głównym celem warsztatu było uświadomienie uczestnikom istnienia pozawerbalnego sposobu komunikacji – języka ciała, przekraczającego bariery kulturowe i językowe, oraz zapoznanie ich z podstawami technik pantomimy, która to forma sztuki bazuje na komunikacji bez użycia słów.

Obszary tematyczne: 
  • Świadomość ciała (jego budowy i biomechaniki, a także sposobów odpowiedzialnej troski o nie i zapobiegania kontuzjom)
  • Uniwersalny język gestów
  • Podstawowe techniki pantomimy (izolacje, chody pantomimiczne, posługiwanie się wyobrażonymi przedmiotami i wiele innych)
Kraj uczestników: 
Czechy
Holandia
Niemcy
Turcja
Wielka Brytania
Liczba uczestników: 
5
3
5
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Informacja o naszym warsztacie została umieszczona w oficjalnym Katalogu Grundtviga. Oprócz tego wysłaliśmy informacje wszystkim naszym studentom, byłym studentom i absolwentom. Skontaktowaliśmy się również z zaprzyjaźnionymi organizacjami w krajach UE, prosząc je o popularyzacje i ewentualne rekomendacje. Podczas 20 lat naszej działalności mieliśmy kontakt z instruktorami z zagranicy, którzy przyjeżdżali do nas na gościnne warsztaty. Ich także poprosiliśmy o reklamę.

Ilość zgłoszeń przekroczyła nasze oczekiwania, jednakże nie było nam łatwo stworzyć jednorodnej grupy. Zależało nam na ludziach, którzy naprawdę chcą się czegoś nauczyć, i kilku takich zgłosiło się od razu. Potem jednak przyszła „fala” zgłoszeń, z których jasno można było wywnioskować, że zgłaszający się jest raczej zainteresowany wycieczką do innego kraju, niż uczestnictwem w warsztacie.  Udało nam się jednak w końcu skonstruować w miarę jednorodną grupę, co dawało szansę, że uczestnicy skorzystają z proponowanego programu, zaakceptują jego intensywność i wyjadą zadowoleni.

Przygotowanie merytorycznej części warsztatu pozostawiliśmy instruktorce, z którą współpracujemy od 20 lat, nie mieliśmy więc wątpliwości, że ze swojego zadania wywiąże się w sposób ze wszech miar zadowalający. Nasze stowarzyszenie na podstawie programu i konspektów zajęć przygotowało i wydrukowało skrypty szkoleniowe dla wszystkich uczestników warsztatów.

Jednak nasze główne przygotowania koncentrowały się wokół spraw organizacyjnych tj. dość absorbującej i obszernej korespondencji z kandydatami na uczestników, gromadzeniu ich danych, ostatecznym wyborze grupy uczestników. Potem przyszedł czas rezerwowania biletów lotniczych i zorganizowania przylotu uczestników w ten sposób, by znaleźli się na lotnisku w Warszawie w zbliżonej porze, a następnie zorganizowanie im dojazdu z lotniska na miejsce warsztatów. Trzeba było również napisać i przesłać zaświadczenia do wniosków wizowych dla niektórych kandydatów, jak i wykupić ubezpieczenie dla wszystkich.

W czasie poprzedzającym warsztaty odwiedziliśmy też kilkakrotnie wynajęty ośrodek, by zorientować się, czy warunki oferowane pokrywają się z rzeczywistymi, sprawdzić wyposażenie pokoi i sal ćwiczeń, jak również dostępność sprzętu potrzebnego do przeprowadzenia zajęć.

Bezpośrednio przed rozpoczęciem warsztatów osoby za nie odpowiedzialne zjawiły się na miejscu 1 dzień przed dniem przylotu uczestników, by sprawdzić stan obiektu, stan pokoi, dopilnować końcowych przygotowań. Pokoje oznaczono imieniem i nazwiskiem przyszłego mieszkańca. W każdym z pokoi czekał na przyjeżdżających mały (polski w charakterze) upominek i kartka z życzeniami udanego pobytu od Stowarzyszenia Sztukmisja.

Grupa docelowa uczestników: 
  • Dorośli zainteresowani sztuką teatralną, nie posiadający wykształcenia w tej dziedzinie i nie zajmujący się nią profesjonalnie
  • Aktorzy – amatorzy zainteresowani pogłębieniem swych umiejętności o szeroko pojęty język ciała
Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

4.05.2011

Był to dzień, w którym zjeżdżali się uczestnicy warsztatu. 4 osoby z Czech dojeżdżały samochodem, zaś 11 pozostałych uczestników przylatywało samolotem. Przedstawiciel organizatora witał ich na lotnisku w Warszawie i zapraszał na lekki posiłek. Choć uczestnicy przylatywali z 6 różnych państw zorganizowaliśmy ich przylot w dwóch grupach. Jedna grupa przylatywała w południe, druga w godzinach popołudniowych. Na obie grupy czekały wynajęte busy, które po posiłku zawoziły ich na miejsce warsztatów. Na miejscu inny przedstawiciel organizatora witał przybywających, kwaterował i odpowiadał na pierwsze pytania. Po przyjeździe drugiej grupy zjedliśmy wspólnie obiadokolację, przedstawiliśmy plan na następny dzień i po krótkiej rozmowie zakończyliśmy oficjalną cześć wieczoru. Uczestnicy mieli czas, by rozgościć się w swoich pokojach, poznać ośrodek i otaczające go tereny zielone i zacząć zawiązywać pierwsze znajomości.

5.05.2011

8:30 – 9:30 śniadanie

9:30 Tego dnia wyjątkowo spotkaliśmy się o godzinie 9:30. Przedstawiciele organizatora przywitali wszystkich przybyłych i zapoznali z regulaminem warsztatu, oraz z regulaminem obowiązującym w miejscu zamieszkania. Poznaliśmy swoje imiona i, by ułatwić komunikację w pierwszym dniu warsztatu, każdy dostał plakietkę ze swoim imieniem, którą umieścił na ubraniu. Porozmawialiśmy o formalnościach i odpowiedzieliśmy na pytania uczestników.

10:00-12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: przedstawiliśmy instruktorkę warsztatu Kathleen Ann Thompson. Omówiła ona program warsztatu i sposób, w jaki będziemy go realizować. Uczestnicy otrzymali skrypty z programem warsztatu, rysunkami i materiałami pomagającymi zrozumieć zagadnienia podejmowane na zajęciach. Pierwsze zajęcia służyły zapoznaniu się z anatomiczną budową naszych ciał i pracy nad uzyskaniem właściwej neutralnej postawy, która stanowi punkt wyjścia do pracy, w której ciało ma być posłusznym narzędziem w komunikacji pozawerbalnej.

12:00-12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: izolacje pantomimiczne

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: ćwiczenia rozluźniające ciało, powtórzenie techniki izolacji i zastosowanie jej w charakteryzacji ruchu, zastosowanie rytmu i jego różnych wymiarów w technice poruszania się na scenie, wzory przestrzenne poruszania się na scenie (spirala), wykład uniwersalnego znaczenia różnych części ciała wg. Delsartre’a.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 wykład na temat historii pantomimy

6.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: tego dnia sesja poznawania swego ciała i świadomej pracy z nim koncentrowała się na technikach rozciągania mięśni. Instruktorka zaprezentowała różne techniki i podejścia do tego zagadnienia i zapoznała uczestników warsztatu z zasadami bezpiecznej pracy w tej dziedzinie.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: na tej sesji uczestnicy poznali jedną z podstawowych, jak również jedną z najbardziej efektownych technik pantomimicznych – technikę pchania i ciągnięcia (PUSH/PULL), nauczyli się rozróżniać źródła energii, pokazywać ciałem wielkość i ciężar pchanego i ciągniętego przedmiotu, poznali podstawy kompensacji.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA była poświęcona praktycznemu zastosowaniu poznanej wcześniej techniki. Służyły temu ćwiczenia w grupie, jak i indywidualne zadania, które otrzymał każdy uczestnik. Oprócz tego powtarzane były izolacje pantomimiczne w różnych rytmach i pod różnym ciśnieniem. Uczestnicy wykonywali również szereg ćwiczeń na koncentrację, bycie obecnym na scenie w pełnej gotowości i dyscyplinę niereagowania na pomyłki.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 wieczorem na dużym ekranie oglądaliśmy przykłady różnych form teatru ciała poczynając od Jean-Louis Barrault w filmie « Les Enfants du paradis”, poprzez Charliego Chaplina i jego formułę komiczną w « City Lights », « Modern Times », czy « The Kid », po Ariane Mnouchkine i jej Theatre du Soleil w produkcji « 1789 »

7.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: główny nacisk w tej sesji pracy z ciałem był położony na wzmacnianie. Uczestnicy poznawali techniki wzmacniające Lestera Hortona, ruch rotacyjny różnych części ciała, techniki sprężynowania i ćwiczenia wzmacniające poszczególne grupy mięśniowe.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: tego popołudnia uczestnicy poznawali 12 klasycznych dłoni pantomimicznych i ich zastosowanie w uniwersalnej komunikacji ciała. Właściwe ćwiczenia poprzedzone były dokładną rozgrzewką dłoni i palców.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: na tej sesji uczestnicy łączyli wiedzę na temat 12 klasycznych rąk pantomimicznych z techniką posługiwania się na scenie niewidzialnymi przedmiotami. Każdy otrzymał zadanie do przygotowania i zaprezentowania w następnym dniu.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 Podczas tego wieczornego spotkania mieliśmy szansę oglądać obszerne fragmenty przedstawienia “The Mysteries” w wykonaniu South Africans/Wilton Company z Republiki Południowej Afryki. W warstwie tekstowej używano 4 języków: zuluskiego, suahili, afrykanerskiego i średniowiecznego angielskiego. Przedstawienie ukazywało średniowieczny tekst literacki bazując głównie na pozawerbalnych środkach wyrazu. Uczestnicy warsztatu mogli przekonać się, jak mocne i wyraziste mogą być fizyczne formy przekazu w kontekście teatru i nie tylko.

8.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: praca z ciałem polegała jak co dnia na rozgrzewce poszczególnych partii mięśniowych, przypomnieniu sobie neutralnej anatomicznie i biomechanicznie pozycji ciała. Tego dnia znakomita większość prezentowanych i wykonywanych ćwiczeń dotyczyła koordynacji ruchowej i sposobów jej rozwijania.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: w ramach tej sesji uczestnicy poznawali dwa podstawowe chody pantomimiczne profile walk and preassure walk. Ćwiczenia przygotowujące polegały na wzmacnianiu mięśni podudzi i stóp, ćwiczeniu równowagi i utrzymywaniu ciężaru całego ciała na palcach jednej stopy. Następnie uczestnicy poznawali i starali się zastosować właściwą technikę chodów.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: uczestnicy powtarzali i ćwiczyli izolacje blokowe i poznawali nowy rodzaj izolacji – izolacje skumulowane. Następnie każdy z nich prezentował na scenie ćwiczenie z zakresu posługiwania się wyobrażonymi przedmiotami z użyciem rąk pantomimicznych i technik odzwierciedlania trzymanych przedmiotów.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 ta wieczorna sesja została w całości poświęcona dyskusji, tworzeniu i wypróbowywaniu pomysłów na przedstawienie w ramach tomaszowskich “Dni trzeźwości”. Dyskutowaliśmy z uczestnikami o istocie uzależnienia jako takiego, szukając najlepszych sposobów zaprezentowania naszych pomysłów na scenie przy użyciu niewerbalnych środków wyrazu.

9.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: na tej sesji staraliśmy się powtórzyć podstawowe wiadomości dotyczące budowy ciała, neutralnej pozycji, jakiej powinno się ono nauczyć, sposobach pracy z ciałem i rozwiązywania problemów, które podczas tej pracy się pojawiają. Był czas na pytania uczestników i dokładny instruktaż tam, gdzie pojawiły się wątpliwości.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: ta sesja poświęcona była powtórce wszystkich technik pantomimicznych poznanych w czasie warsztatu.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: uczestnicy pracowali w grupach przygotowując końcowe przedstawienie.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 23:00 cały wieczór zajęła nam próba generalna przedstawienia “Pasożyt”. Był czas na pracę indywidualną, grupową i pracę całego 17-osobowego zespołu. Uczestnicy w praktyce mogli zastosować poznane w czasie warsztatu techniki.

10.05.2011

7:30 śniadanie

8:30 – 10:00 próba przed przedstawieniem

11:00 – 11:45 udział w imprezie “Dni Trzeźwości” w Tomaszowie Mazowieckim. Występ dla uczniów szkół gimnazjalnych w kinoteatrze “Włókniarz”. Uczestnicy pokazali przedstawienie pt. “Pasożyt”, które spotkało się z ciepłym przyjęciem publiczności.

11:45 – 14:00 czas wolny. Część uczestników poświęciła go na zakupy, a część na wypoczynek.

14:00 – 15:00 sesja ewaluacyjna, omówienie i oglądnięcie dokumentacji video występu, wypełnianie ankiet ewaluacyjnych, indywidualne sesje ewaluacyjne z głównym instruktorem warsztatu

15:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 warsztaty z makijażu scenicznego

20:00 - ..... ognisko pożegnalne. Podczas tej miłej uroczystości uczestnicy otrzymali zestawy upominków z Polski, a także świadectwa ukończenia warsztatu. Nastąpił również ciąg dalszy indywidualnych rozmów z instruktorem warsztatu, wspólne śpiewanie i pieczenie kiełbasy.

11.05.2011

7:00 – 8:00 śniadanie

8:15 uczestnicy warsztatu udali się wynajętym busem na lotnisko w Warszawie, skąd wrócili do miejsc swojego zamieszkania.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Dojazd na miejsce - w trakcie przygotowań i wizji lokalnej na miejscu warsztatu okazało się, że dojazd do Zakościela może być trudny dla cudzoziemców niezaznajomionych ze specyfiką polskich linii kolejowych i autobusowych. Zdecydowaliśmy się więc na wynajem busów, które dowoziły uczestników bezpośrednio z lotniska w Warszawie na miejsce warsztatów w Zakościelu. Ponieważ sami zajmowaliśmy się rezerwacją biletów lotniczych – zorganizowaliśmy przylot uczestników w dwóch zbliżonych czasami lądowań grupach. Jeden z przedstawicieli organizatora witał przylatujących na lotnisku, zapewniał lekki posiłek i koordynował odjazdy busów z lotniska, drugi na miejscu warsztatu przyjmował przyjeżdżających.

Kwaterowanie – ponieważ uczestnicy przyjeżdżali w trzech dużych grupach o różnych porach (2 grupy z lotniska w Warszawie, jedna grupa z Czech samochodami), przygotowane były dla nich przekąski, świeże owoce, woda, herbata, kawa, a kiedy już byliśmy w komplecie wspólnie zjedliśmy obiadokolację. Na każdego uczestnika czekał w pokoju mały smakołyk (pudełko krówek z Krakowskiego Kredensu) i krótki liścik od organizatora witający przybyłych i życzący im wspaniałego czasu na warsztacie. Komentarze były bardzo pozytywne.

Zajęcia dodatkowe – w czasie wolnym od zajęć dla uczestników warsztatu udostępniona była sauna, z której, szczególnie panie korzystały bardzo często. Zorganizowaliśmy także zjazdy na linie, była też możliwość wspinania się na ściankę wspinaczkową i korzystania z siłowni. Uczestnicy warsztatu chętnie korzystali z tych możliwości, choć czasu na nie było niewiele, stanowiły one miłe urozmaicenie warsztatowej oferty.

Ewaluacja i monitoring: 

Uczestnicy warsztatu bardzo zżyli się z sobą nawzajem, jak i z przedstawicielami organizatora. Wspólne posiłki przy okrągłych stołach były okazją do wymiany uwag, wrażeń i bieżących komentarzy. W ostatnim dniu warsztatu uczestnicy wypełniali ankiety ewaluacyjne: Grundtvigowską i dodatkową wewnętrzną, zawierającą pytania interesujące nas, jako organizację.

Byliśmy zadowoleni z przebiegu warsztatu i zaangażowania uczestników. Pojawiały się wątpliwości, czy program nie jest zbyt intensywny, ale zdania pytanych były podzielone. Większość była zadowolona z intensywności zajęć i nie chciała jej zmieniać. Jednakże, w projekcie następnych warsztatów, program jest mniej intensywny. Zrezygnowaliśmy w nim również z publicznego przedstawienia na rzecz końcowej prezentacji w gronie uczestników. Przygotowanie przedstawienia jest wymagającym zadaniem i z pewnością podniosło poziom stresu zarówno u instruktora, jak również u uczestników warsztatu. Ogromnie miłym przeżyciem było końcowe ognisko, jednak w przyszłości zorganizowalibyśmy taką imprezę w połowie warsztatu - wtedy, gdy uczestnicy warsztatu nie są już sobie zupełnie obcy, a pozostaje jeszcze kilka dni na pogłębienie znajomości.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wiedza słuchaczy na temat ciała, jego biomechaniki i działania wzrosła. Niektórzy z nich po raz pierwszy zaczęli świadomie używać swoich ciał w komunikacji. Poznali podstawowe techniki pantomimy i otrzymali materiały do dalszego doskonalenia się jak i przekazywania wiedzy innym. W wielu przypadkach ich motywacja do zdobywania kolejnych umiejętności jak i pewność siebie uczestników wyraźnie wzrosła. Odkryli wspólnie radość uczenia się nowych rzeczy niezależnie od tego, na jakim etapie życia się znajdują. Zdali sobie również sprawę z tego, że pomimo różnych języków, kultur i krajów pochodzenia, tak naprawdę niewiele się różnią i są w stanie bez większych problemów porozumieć się ze sobą.

Przeprowadzenie warsztatu utwierdziło nasze Stowarzyszenie w przekonaniu, że edukacja, jaką oferujemy, jest na bardzo wysokim poziomie i może być atrakcyjna również dla ludzi z zagranicy, jak również o tym, że jesteśmy w stanie zorganizować i przeprowadzić takie warsztaty bez nadludzkich wysiłków. Organizacja tych warsztatów była również dla nas miłą odmianą w sferze finansowej, po raz pierwszy nie musieliśmy liczyć się z każdą złotówką, czy euro:) i mogliśmy zapewnić uczestnikom warsztatów komfortowe pod każdym względem warunki.

Ośrodek, w którym warsztaty miały miejsce, jest przyzwyczajony do ciągłego ruchu i wielu gości z zagranicy. Jednakże nasza grupa pozostawiła po sobie, wg ich relacji, wyjątkowo pozytywne wspomnienia.

Mamy również nadzieję, że dla gimnazjalistów z Tomaszowa Mazowieckiego, jak również ich nauczycieli pozytywnym przeżyciem było zobaczenie na scenie wielonarodowej grupy ludzi w różnym wieku, którzy rozwijają swoje pasje i są w stanie jasno komunikować się z nimi pomimo barier kulturowych i językowych.

Upowszechnianie rezultatów: 

Utrzymujemy kontakty z uczestnikami korespondencyjnie, jak i poprzez profil warsztatów na Facebooku. Wiemy, że część z nich, korzystając z materiałów warsztatowych, płyty instruktażowej jak i swoich warsztatowych doświadczeń przekazuje dalej zdobytą wiedzę i umiejętności. Mamy nadzieję, że pobyt na warsztatach był dla nich miłym doświadczeniem, ale też wpłynie na wzbogacenie artystycznego życia ich lokalnych społeczności.

Nawiązaliśmy bliższą współpracę z dwoma uczestnikami warsztatów z Czech i zdecydowaliśmy się wspólnie zorganizować spektakl teatralny połączony z warsztatami, który odbędzie się pod koniec listopada w Czeskim Cieszynie.

Co do nas – pozytywny wynik i dobre opinie uczestników, jak również duże zainteresowanie tematem – skłoniły nas do powtórzenia warsztatów (z modyfikacjami wynikającymi ze zdobytych w roku bieżącym doświadczeń) w roku przyszłym.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

„Jesteśmy Brytyjczykami, więc zawsze byliśmy niechętni wobec UE. Myśleliśmy o niej jako o urzędnikach z Brukseli, ale teraz widzimy, że dzięki unijnym programom możemy sporo zyskać. Bardzo podobała mi się intensywność zajęć. Jestem pod ogromnym wrażeniem instruktorki. Warsztat był dobrze zorganizowany a ośrodek, w którym odbywały się zajęcia przepięknie położony.” 

Phil Dunster, Wielka Brytania

„Było cudownie! Mam nadzieję, że jeszcze się kiedyś spotkamy i coś wspólnie zrobimy.”

Lucie Rimanova, Czechy

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Organizując kolejne warsztaty:

  • po wstępnym wyłonieniu grupy uczestników skontaktujemy się z każdym telefonicznie aby zweryfikować informacje podane w formularzy i sprawdzić stopień w jakim władają językiem angielskim (w tym roku jedna z osób z Turcji prawie nie mówiła po angielsku, formularz zgłoszeniowy wypełniła za nią koleżanka)
  • poprosimy o przesłanie ksera/scanu paszportu lub innego dokumentu tożsamości (zdarzało się, że uczestnicy podali w formularzy błędne dane, złą datę urodzenia, niepełny adres)
  • poprosimy o wcześniejsze podanie wszystkich planowanych kosztów związanych z dojazdem (cześć uczestników dopiero na miejscu warsztatu prosiła np. o zwrot kosztów dojazdu pociągiem na lotnisko co trochę utrudniło ostateczne rozliczenie kosztów)

Adres strony internetowej warsztatu to: http://www.grundtvig.sztukmisja.org

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Cieszysława Cieślar Żółtko
Data wypełnienia formularza/karty: 
27.10.2011
Subskrybuje zawartość

Switch style