Irlandia

Mind Gym for Seniors

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Języki obce
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Nowohuckie Centrum Kultury
Al. Jana Pawła II 232, 31-913 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Szmer (012) 644-28-63, oswiatowa@nck.krakow.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Nowohuckie Centrum Kultury jest nowoczesną placówką, której misją jest upowszechnianie edukacji i kultury. Jest organizacją prestiżową, rozpoznawalną i określaną jako skuteczna i prężnie działająca w środowisku edukacyjno-kulturalnym.

Celem działalności NCK jest pozyskanie i przygotowanie społeczeństwa do aktywnego uczestniczenia w kulturze oraz współtworzeniu jej wartości. Cel ten realizowany jest poprzez promocję dzieł kultury, umożliwienie dostępu do edukacji, stwarzanie środowiska sprzyjającego rozwojowi pasji i zainteresowań kulturalnych. Nacisk kładziony jest na wszechstronny rozwój osób odwiedzających naszą placówkę.

Oferta NCK adresowana jest do dorosłych zainteresowanych zarówno edukacją zawodową jak i rozwojem swoich pasji. Upowszechnianie najnowszej wiedzy, stymulowanie zainteresowań, zdolności plastycznych i praktycznych umiejętności znajduje odzwierciedlenie w bogatej ofercie NCK. Organizujemy otwarte wykłady prowadzone przez ekspertów z zakresu medycyny, prawa, psychologii, religioznawstwa; warsztaty rozwoju osobistego, kursy językowe i komputerowe, pracownie rękodzieła, zespoły muzyczne i taneczne.

NCK od wielu lat zajmuje się także organizowaniem różnych form edukacyjnych dla seniorów. Kolejne tematy spotkań ustalane są często w oparciu o zgłaszane przez nich propozycje. Dzięki temu oferta NCK odpowiada realnym potrzebom.

Tytuł warsztatu: 
Mind Gym for Seniors
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28428
Data realizacji warsztatu: 
20.10.2012 - 26.10.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
1
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu obejmowały:

  • poprawę funkcjonowania poznawczego uczestników warsztatu: aktywizację pamięci, lepszą koncentrację, większą sprawność i elastyczność myślenia
  • twórcze wykorzystanie zdobytej w toku życia wiedzy i doświadczeń i stworzenie z nich nowych, ciekawych efektów
  • uporządkowanie i uzupełnienie wiedzy z zakresu edukacji zdrowotnej
  • wzmocnienie samooceny i wiary w siebie uczestników
  • poprawę umiejętności językowych i przełamanie barier w komunikacji z innymi mieszkańcami Europy
Obszary tematyczne: 

Warsztat koncentrował się na usprawnieniu procesów myślenia, pamięci i koncentracji w starszym wieku. Poruszane były takie tematy jak: podstawy biologii mózgu, znaczenie diety, ruchu, hobby i relaksu dla sprawnego funkcjonowania poznawczego. Seniorzy dowiedzieli się jak w codziennym życiu na różne sposoby wzmacniać i gimnastykować umysł.

Kraj uczestników: 
Belgia
Dania
Finlandia
Irlandia
Portugalia
Wlk. Brytania
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
2
2
3
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja warsztatu:

  • Przygotowano plakat i ulotki promujące warsztat.
  • Stworzono podstronę na stronie internetowej NCK informującą o warsztacie i sposobie aplikacji. Dodatkowo umieszczono na niej informacje i zdjęcia z pierwszej edycji warsztatu.
  • Do informowania o promocji warsztatu wykorzystano profil warsztatu na portalu społecznościowym Facebook, stworzony przy okazji pierwszej edycji. Dzięki temu zainteresowani mieli również dostęp do informacji dotyczących przebiegu poprzedniej edycji.
  • Utworzono bazę adresów organizacji zajmujących się edukacją dorosłych na terenie Polski i Europy. Wykorzystano również bazę adresów organizacji partnerskich NCK.
  • Wysłano zaproszenia do seniorów, którzy wzięli udział w pierwszej edycji warsztatu w roku 2011, oraz do osób zainteresowanych warsztatem, które z różnych powodów nie mogły wziąć w nim udziału w ubiegłym roku.
  • Wysłano zaproszenia w formie elektronicznej z załączonymi plakatem i ulotką. Po okresie półtora miesiąca powtórnie wysłano zaproszenia.
  • Drogą pocztową przesłano zaproszenia wraz z wydrukowanymi plakatami i ulotkami do wyselekcjonowanych organizacji zajmujących się edukacją seniorów.
  • Na bieżąco odpowiadano na pojawiające się pytania dotyczące warsztatu. Utrzymywano stały kontakt mailowy z organizacjami i seniorami wstępnie zainteresowanymi udziałem w  warsztacie.
  • W celu wypromowania warsztatu wśród Polaków, do organizacji zajmujących się edukacją dorosłych rozesłano drogą mailową i pocztową informacje dotyczące warsztatu wraz z załączonym plakatem i ulotką.

Rekrutacja:

  • Wzór formularza aplikacyjnego wzbogacono o dwa dodatkowe pytania dotyczące zainteresowań związanych z tematyką warsztatu oraz znajomości języka angielskiego.
  • Na stronie internetowej warsztatu zamieszczono formularz aplikacyjny. Na prośbę zainteresowanych przesyłano formularz drogą mailową i drogą pocztową.
  • Wyznaczono końcową datę przesyłania aplikacji. W przypadku aplikacji przesłanych pocztą decydowała data stempla pocztowego.
  • Przesłane dokumenty aplikacyjne zostały przeanalizowane. Na pierwszym etapie sprawdzono wszystkie aplikacje pod względem formalnym.
  • Aplikacje spełniające wymogi formalne przeszły do drugiego etapu rekrutacji. Przeprowadzono rozmowy z wszystkimi kandydatami wg przygotowanych wcześniej pytań. Rozmowy weryfikowały znajomość języka angielskiego. Podczas rozmów zwracano szczególną uwagę na motywację uczestników.
  • Komisja rekrutacyjna w trzyosobowym składzie, na podstawie aplikacji i przebiegu rozmów telefonicznych wyłoniła 12 uczestników. Stworzono listę rezerwowych uczestników.
  • Wszyscy uczestnicy, kandydaci z listy rezerwowej i pozostałe osoby, których zgłoszenia odrzucono, zostały poinformowane o wynikach rekrutacji droga mailową.
  • Wybranym uczestnikom wraz z mailem o decyzji, przesłano regulamin warsztatu wyjaśniający wszelkie kwestie związane z przejazdem, zakwaterowanie, wyżywieniem i zwrotem kosztów podróży. Uczestników proszono o potwierdzenie deklarowanej chęci do udziału warsztacie po zaakceptowaniu przesłanego regulaminu.
  • Następnym krokiem było podpisanie przez dyrektora NCK wybranych formularzy aplikacyjnych i przesłanie zeskanowanych, podpisanych formularzy uczestnikom.
  • W oparciu o formularze aplikacyjne przygotowano tabelę w przejrzysty sposób zbierającą wszystkie informacje o uczestnikach.

Liczba otrzymanych formularzy rejestracyjnych: 24 z krajów Unii Europejskiej + 2 z Polski. Łącznie 26 formularzy.

Grupa docelowa uczestników: 

Warsztat adresowany był do osób, które ukończyły 60 rok życia, zainteresowanych poprawą funkcjonowania poznawczego - pamięci, koncentracji i myślenia oraz znających język angielski w stopniu komunikatywnym.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Warsztat "Mind Gym for Seniors” był wyjątkowym warsztatem dla seniorów z całej Europy. Warsztat trwał pięć dni szkoleniowych, odbywał się w Krakowie, w dniach 22-26 października 2012. Zorganizowany został przez Nowohuckie Centrum Kultury w oparciu o autorski projekt doświadczonych psychologów i trenerów pracy z grupą. Wzięło w nim udział 13 uczestników z 9 krajów europejskich.

Warsztat koncentrował się wokół doskonalenia zdolności poznawczych. Na celu miał wzmocnienie koncentracji, uaktywnienie pamięci i rozwinięcie twórczego myślenia. Uczestnicy korzystali z dotychczasowych doświadczeń w nowym kontekście. Czerpali z wiedzy życiowej i nadawali jej nowy wymiar. Każdy dzień warsztatu składał się z trzech części. Doskonalenie i pozyskiwanie nowych umiejętności odbywało się w ramach pierwszej części warsztatu – treningu poznawczego. Uczestnicy wykonywali zadania i ćwiczenia indywidualnie, w parach i grupach. Przełamywanie barier i wspólne działania ułatwiała atmosfera wspólnej zabawy. Druga część, służąca pogłębianiu wiedzy, obejmowała burze mózgów, dyskusje oraz wykłady z profilaktyki zdrowia. Seniorzy poznali praktyczne wskazówki jak w codziennym życiu wzmacniać i gimnastykować umysł. Z kolei wieczorki integracyjne były wspaniałą okazją do lepszego poznania siebie nawzajem i skorzystania z uroków magicznego Krakowa.

Dzięki "gimnastyce umysłu” poprawiło się twórcze myślenie, koncentracja i zdolności pamięciowe seniorów oraz ich umiejętności językowe. Czas spędzony w międzynarodowym gronie przyniósł seniorom wiele radości i otworzył na nowe wyzwania edukacyjne. Warsztat był również świetną okazją do poznania osób z innych krajów europejskich i nawiązania znajomości. Polka, która wzięła udział w warsztacie, spontanicznie przyjęła rolę gospodarza i w czasie wolnym oprowadzała uczestników po Krakowie.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

W dniu przyjazdu:

  • Uczestnicy zostali zapytani o preferencje dotyczące posiłków. Uwzględniono preferencje dietetyczne w zarezerwowanych posiłkach.
  • W celu większej integracji seniorów zarezerwowano dla nich pokoje dwuosobowe.
  • Wybrano nowoczesny, sprawdzony hotel położony bardzo blisko miejsca, w którym odbywały się warsztaty. Przejście z hotelu do Nowohuckiego Centrum Kultury, gdzie odbywały się zajęcia, zajmowało uczestnikom około pięciu minut.
  • Uczestników na lotnisku witał opiekun, a w hotelu czekał na nich pracownik Działu Oświatowego, który czuwał nad przebiegiem zakwaterowania. Uczestnicy przed przylotem otrzymali drogą mailową materiały ze zdjęciem odbierającej ich z lotniska osoby i jej numer telefonu do kontaktu w razie potrzeby.
  • W dniu przyjazdu uczestnicy byli zawożeni z lotniska do hotelu samochodem, aby uniknąć długiego czasu oczekiwania na autobus lub pociąg.
  • Po zakwaterowaniu uczestnicy udawali się na obiad do hotelowej restauracji o odpowiadającej im godzinie.
  • Uczestnicy otrzymali teczkę z materiałami dotyczącymi warsztatu. Były w niej: program warsztatu, tygodniowy bilet MPK, rozkłady dwóch tramwajów i dwóch autobusów, którymi najszybciej można dojechać do centrum miasta, praktyczne informacje obejmujące: telefony alarmowe, dostęp do Internetu, adres najbliższej apteki, bankomatu oraz numery, z których można zamówić taksówki. Otrzymali także identyfikatory ze swoim imieniem w preferowanej przez nich formie. Okazało się to szczególnie ważne w przypadku trzech uczestników, którzy unikali posługiwania się swoim  pierwszym imieniem i na codzień używali drugiego.
  • Uczestnicy otrzymali numer telefonu do opiekuna, na który mogli dzwonić o dowolnej porze w razie problemów.

W trakcie warsztatu:

  • Ogromną rolę odegrał opiekun, który dbał o komfort i dobre samopoczucie uczestników. Nawiązał z nimi bardziej nieformalną relację, a uczestnicy szybko dobrze poczuli się w jego obecności, co znalazło wyraz w informacjach zwrotnych uzyskanych od seniorów. Zadaniem opiekuna były także codzienne rozmowy z uczestnikami na temat m.in. warunków zakwaterowania, posiłków, zapewnionej opieki, pracy organizatorów. Dzięki sprawnej komunikacji między opiekunem a pozostałymi członkami zespołu, organizatorzy na bieżąco mogli reagować´ na uwagi i potrzeby uczestników.
  • Pierwszego dnia opiekun pokazał uczestnikom drogę z hotelu do budynku NCK, oprowadził po budynku NCK, zwracając ich uwagę na położenie sali szkoleniowej, restauracji, toalet i windy. Była to również okazja do przybliżenia uczestnikom historii i dorobku NCK.
  • Stworzono rozpoznawalne logo warsztatu, a następnie plakatami z logo warsztatu i logo programu Grundtvig oznakowano miejsca związane z warsztatem. Ułatwiało to uczestnikom orientację na lotnisku, w hotelu i budynku szkoleniowym.
  • Przygotowano wygodną, jasną i ciepłą salę szkoleniową na parterze NCK, dzięki czemu uczestnicy mieli łatwy do sali i czuli się w niej komfortowo.
  • Pierwszego dnia warsztatu, jedna z uczestniczek schodząc ze schodów skręciła nogę w kostce. Organizatorzy zareagowali natychmiast, zakupili odpowiednie leki oraz opaskę uciskową. Gdy w poniedziałek okazało się, że noga zaczęła puchnąć umówiona została wizyta w Poradni Chirurgii Urazowo–Ortopedycznej w Szpitalu Św. Rafała w Krakowie. We wtorek rano uczestniczka wraz z opiekunem udała się do Poradni, tam przyjął ją lekarz ortopeda biegle mówiący po angielsku, co znacząco wpłynęło na komfort porady lekarskiej. Lekarz stwierdził skręcenie kostki i zaordynował leczenie. W celu odciążenia nogi, zgodnie z zaleceniami lekarskimi, organizatorzy udostępnili uczestniczce kule, dzięki czemu mogła brać udział we wszystkich zajęciach.
  • Przekąski podczas przerw na herbatę były dostosowane do preferencji seniorów. Codziennie dostarczane były świeże sezonowe owoce, orzechy, zapewniono także mleko do herbaty dla uczestniczek z Wielkiej Brytanii i Irlandii.
  • Organizatorki i prowadzący warsztat trenerzy jedli wspólnie z uczestnikami posiłki, uczestniczyli w spotkaniach nieformalnych, co zapewniło dobrą atmosferę  podczas warsztatu i sprzyjało integracji.
  • Wieczorek integracyjny w pierwszy dzień warsztatu zaplanowano jako wieczór narodowych specjałów. Uczestnicy zostali poproszeni o przywiezienie przysmaków ze swoich krajów. Przysmaki te opisano i opatrzono przygotowanymi wcześniej flagami, dla ułatwienia orientacji skąd pochodzą. Każdy z uczestników dokonał prezentacji potraw ze swego kraju.
  • Uczestnikom opuszczającym hotel przed śniadaniem w dniu odlotu, przygotowano pakiet śniadaniowy na podróż.
  • Wszystkie materiały szkoleniowe, a także informacje zapisywane na tablicy podczas warsztatu były odpowiednio duże i wyraźne, by ułatwiać seniorom ich czytanie.
  • Zatrudniono profesjonalnego fotografa w celu prowadzenia kompletnej dokumentacji zajęć oraz z myślą o stworzeniu folderu promującego warsztat i przygotowaniu zestawu pamiątkowych zdjęć dla uczestników.
  • Dzięki elastycznemu czasowi pracy fotografa udało się zrobić profesjonalne zdjęcia ze wszystkich dni, również z wieczorków integracyjnych. Zadbano, aby fotograf przychodził w takich momentach warsztatu, by swoją obecnością nie zakłócał pracy uczestników.
  • Trenerzy elastycznie podchodzili do kwestii czasu trwania ćwiczeń. Jeżeli zachodziła taka potrzeba, to czas trwania ćwiczenia był wydłużany, żeby seniorzy mogli w swoim tempie dokończyć zadanie.
  • Przed zwrotem kosztów podróży, w celu ułatwienia procedur, zostały przygotowane i wydrukowane odpowiednie dokumenty. Uczestnicy zostali poinformowani wcześniej o potrzebnych dokumentach, które następnie zebrał opiekun.
  • Podczas przerw w zajęciach, gdy uczestnicy z zagranicy mieli możliwość odpoczynku w hotelowych pokojach, NCK udostępnił swój pokój gościnny dla uczestniczki z Polski, aby mogła odpocząć, odświeżyć się, a także przebrać np. przed kolacją czy wizytą w filharmonii.
  • W dniu wyjazdu uczestnicy zamawiali obiady w restauracji hotelowej zgodnie z własnymi preferencjami w odpowiadającym im czasie.
Ewaluacja i monitoring: 

Ewaluacja:

Zastosowaliśmy schemat ewaluacji pretest-posttest, który polega na porównywaniu wyników dwóch pomiarów. Pierwszy pomiar został przeprowadzony na pierwszej sesji warsztatowej, a drugi, ostatniego dnia warsztatu po serii działań treningowych. Porównanie wyników testów pozwoliło zobaczyć, że funkcjonowanie poznawcze uczestników uległo poprawie.

Zastosowano Test Twórczego Myślenia (TTM) autorstwa Nęcki i Rychlickiej, podczas którego zostały zbadane następujące wymiary myślenia: płynność, czyli umiejętność tworzenia nowych rozwiązań; giętkość, czyli umiejętność tworzenia wielu różnych pomysłów oraz oryginalność, czyli umiejętność tworzenia niebanalnych, niestandardowych rozwiązań

Na etapie tworzenia scenariusza warsztatu zadbano, by zadania i ćwiczenia zostały ułożone wraz ze wzrastającą trudnością. Podczas treningu poznawczego dopiero po sprawdzeniu metodą obserwacji, że uczestnicy opanowali podstawy, trenerzy proponowali trudniejsze ćwiczenia. W celu sprawdzenia skuteczności, każde z przeprowadzonych ćwiczeń zostało zakończone podsumowaniem, podczas którego prowadzący upewniali się, czy uczestnicy rozpoznali i rozumieją cel ćwiczenia oraz wiedzą, jakie poszczególne umiejętności i kompetencje dzięki niemu rozwijają.

W celu sprawdzenia, czy wiedza przekazana w trakcie wykładów jest zrozumiała dla uczestników oraz w celu rozwinięcia umiejętności stosowania tej wiedzy w praktyce przeprowadzono trzy gry edukacyjne. Na zakończenie warsztatu uczestnicy wypełnili kwestionariusz samooceny postępów poczynionych na warsztacie. Dzięki niemu mogli samodzielnie ocenić poprawę swojej pamięci i koncentracji oraz użyteczność zdobytej wiedzy.

Ponadto każdego popołudnia, na zakończenie sesji popołudniowej, przeprowadzano wśród uczestników ankiety ewaluacyjne, dotyczące kwestii merytorycznych. W trzech pytaniach pytano o to, co w konkretnym dniu podobało się uczestnikom, a co się im nie podobało. Żeby sprawdzić wpływ warsztatu, pytano również o to, które z proponowanych ćwiczeń, metod, oraz prezentowanych informacji uczestnicy wykorzystają w codziennym życiu.

Opiekun rozmawiał z uczestnikami na temat spraw organizacyjnych, dzięki czemu organizatorzy na bieżąco mogli reagować na ich wyniki. Trenerzy spotykali się codziennie na spotkaniu superwizyjnym zespołu by omówić przebieg dnia, ewentualne trudności oraz podzielić się  doświadczeniami z pracy z grupą.

Codziennie, w czasie przerwy obiadowej, odbywało się spotkanie całego zespołu projektowego i trenerów, którego celem była wymiana informacji na temat przebiegu warsztatu, na różnych poziomach oraz doprecyzowanie kolejnego dnia.

Ewaluacja w trakcie warsztatu:

Ewaluacja warsztatu rozpoczęła się od wnikliwej analizy motywacji do wzięcia udziału w warsztacie, którą  uczestnicy opisywali w formularzu aplikacyjnym. Te informacje, wraz z zebranymi oczekiwaniami stanowiły punkt odniesienia do następujących później ankiet i rozmów ewaluacyjnych.

Na zakończenie warsztatu, w atmosferze mniej formalnej, odbyła się rozmowa ewaluacyjna z uczestnikami dotycząca spraw merytorycznych. Przeprowadzono analizę codziennych ankiet ewaluacyjnych oraz kwestionariuszy samooceny postępów poczynionych w trakcie trwania Warsztatu. Wyniki wszystkich narzędzi ewaluacyjnych zebrano na jednym arkuszu. Uzupełniono je o informacje zwrotne nadsyłane przez uczestników po zakończeniu warsztatu droga mailową.

Ewaluacja warsztatu i wpływu na uczestników po jego zakończeniu:

Wpływ warsztatu ujawniał się, nadal po jego zakończeniu. Uczestnicy przesyłają do organizatorów e-maile, w których dzielą się swoimi wrażeniami po upływie pewnego czasu od zakończenia warsztatu. Zwrócono uwagę na odpowiedzi uczestników i ich reakcje na przesyłaną literaturę tematyczną i propozycje ćwiczeń pozwalające na utrwalenie rezultatów warsztatu.

Po warsztacie odbyło się zebranie opiekuna i trenerów, na którym przeprowadzono analizę wszystkich informacji zwrotnych od uczestników (ankiet, rozmów ewaluacyjnych i rozmów z opiekunem). Na tej podstawie uzupełniono stworzony po pierwszej edycji, plik zawierający praktyczne wskazówki, głównie dotyczących organizacji warsztatu, do wykorzystania w następnej edycji programu.

Trenerzy spotkali się na podsumowującym zebraniu. Przeanalizowali cały program warsztatu, dzień po dniu, zwracając uwagę na mocne i słabe strony, mniej i bardziej ciekawe i skuteczne ćwiczenia. W oparciu o wnioski,  nieznacznie zmodyfikowali plan przebiegu warsztatu oraz rozszerzyli zbiór ćwiczeń atrakcyjnych dla tej grupy wiekowej.

Odbyło się spotkanie wszystkich osób zaangażowanych w realizację projektu od strony organizacyjnej i merytorycznej: organizatora, opiekuna i trenerów. Celem było udzielenie sobie informacji zwrotnej na temat współpracy w projekcie, podsumowanie warsztatu oraz przygotowanie raportu końcowego. Efektem tych działań było stworzenie raportu końcowego i sprawozdania z przebiegu warsztatu oraz propozycji ulepszeń do wykorzystania na etapie przygotowywania następnego wniosku i następnej edycji warsztatu. Zebrane informacje posłużyć mogą także posłużyć w trakcie realizacji innych projektów.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ na organizację:

  • Warsztat cieszył się dużym zainteresowaniem wśród pracowników NCK na każdym etapie jego realizacji. Pracownicy innych działów zwracali się z pytaniami dotyczącymi organizacji warsztatu, interesowali się jego przebiegiem, a po zakończeniu gratulowali pomyślnej realizacji.
  • Nowa dyrekcja Nowohuckiego Centrum Kultury zadowolona z przebiegu warsztatu, mobilizuje pracowników do podejmowania większej liczby podobnych inicjatyw.
  • Pracownicy innych działów NCK zainspirowani projektem, zgłaszali chęci realizacji podobnych przedsięwzięć.
  • Organizacja warsztatu zmotywowała pracowników Działu Oświatowego, bezpośrednio zaangażowanych w realizację projektu, do dalszej nauki języka angielskiego.
  • Skuteczna realizacja projektu podniosła wiarę w siebie i w swoje kompetencje całego zespołu projektowego. Warsztat pozwolił wszystkim sprawdzić się w działaniu i zmotywował do podejmowania podobnych wyzwań w przyszłości.
  • Dzięki organizacji warsztatu powstała możliwość pozyskania przez pozyskania przez NCK kolejnych partnerów do współpracy w ramach edukacji seniorów.

Wpływ na społeczność lokalną:

  • Mieszkańcy Nowej Huty mieli okazję poznać uczestników w ich czasie wolnym, podczas gdy spacerowali po Nowej Hucie, zaglądali do sklepów z lokalnymi pamiątkami.
  • Warsztatem zainteresowały się  lokalne Kluby Seniora.
  • Dzięki artykułowi w lokalnej prasie mieszkańcy Krakowa dowiedzieli się o Programie „Uczenie się przez cale życie”. Wielu z nich deklarowało chęć wzięcia udziału w podobnych warsztatach.
  • Dzięki realizacji projektu unijnego, niedowartościowana dzielnica Krakowa jaką jest Nowa Huta otworzyła się na zagranicznych gości i zyskała większy prestiż.

Kadra:

  • Odbyło się podsumowujące zebranie zespołu warsztatowego i pracowników Działu Oświatowego, na którym omówiono realizację projektu zwracając szczególną uwagę na jego mocne i słabe strony.
  • Przeprowadzony warsztat został omówiony w kontekście udoskonalenia oferty NCK dla seniorów.
  • Przygotowano raport końcowy, który został udostępniony do wglądu dla pracowników pozostałych działów NCK.
  • Przygotowano sprawozdanie z przebiegu warsztatu w atrakcyjnej formie folderu, zawierającego zdjęcia i opisy poszczególnych dni warsztatowych oraz cytaty z ankiet ewaluacyjnych uczestników.
  • Rezultatem zebrania zespołu projektowego i analizy ankiety ewaluacyjnych było wzbogacenie stworzonego po pierwszej edycji warsztatu zbioru praktycznych wskazówek i ulepszeń organizacji kolejnych warsztatów Grundtviga.

Słuchacze:

  • Umożliwiono zapoznanie się z folderem podsumowującym warsztat. Folder został przygotowany w dwóch językach – polskim i angielskim.
  • W siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury przygotowano wystawę zdjęć z warsztatu. Na wystawie znalazły się informacje na temat przebiegu warsztatu oraz ogólne informacje o programie „Uczenie się Przez Całe Życie”.
  • Relację z warsztatu oraz zdjęcia zamieszczono na stronie internetowej NCK (http://www.nck.krakow.pl/grundtvig) i na profilu warsztatu o nazwie Mind Gym for Seniors Workshop na portalu społecznościowym Facebook . Utworzono wirtualną galerię zdjęć z możliwością ich komentowania na profilu warsztatu.

Inne organizacje w Polsce i za granicą:

  • Trwa wymiana doświadczeń w formie korespondencji mailowej z organizacjami poznanymi w trakcie promocji warsztatu.
  • Informacje na temat przebiegu i rezultatów warsztatu udostępniono europejskim organizacjom zajmujących się edukacją dorosłych, z którymi związanych jest kilku uczestników (Dania, Włochy).
  • Folder w formie elektronicznej wysłano do polskich organizacji i portali internetowych zajmujących się edukacją seniorów.
  • Nawiązanie współpracy z organizacją z Danii zajmującą się m.in. edukacją seniorów. Trwają rozmowy na temat możliwości podjęcia wspólnych działań w tym obszarze.
  • Nawiązanie współpracy z seniorką z Włoch, która z zawodu jest metodykiem nauczania języka angielskiego. Trwają pracę nad stworzeniem wspólnego projektu.

Społeczność lokalna:

  • Opublikowano artykuł w mediach lokalnych: „Głos – Tygodnik Nowohucki”.
  • Trenerzy są w trakcie organizacji warsztatów o podobnej tematyce dla seniorów z Krakowa.
  • Zaproszono osoby zajmujące się edukacją seniorów w Krakowie, głównie działaczy klubów seniora, do zapoznania się z wystawą zdjęć w siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury.
Upowszechnianie rezultatów: 
  • Folder przedstawiający w atrakcyjnej formie przebieg warsztatu może zachęcać inne organizacje do przygotowania podobnych warsztatów na szczeblu lokalnym i międzynarodowym.
  • Przesłana literatura i przeprowadzone ćwiczenia mogą być pomocne dla najbliższego otoczenia uczestników warsztatu (np. współmałżonków, przyjaciół i sąsiadów). Otrzymaliśmy już pierwsze informacje zwrotne na temat wykorzystania z sukcesem proponowanych podczas warsztatów ćwiczeń.
  • Doświadczenie edukacyjne w międzynarodowym gronie, w którym wzięli udział seniorzy może być inspiracją dla osób z ich najbliższego otoczenia do wzięcia udziału w warsztatach Grundtviga. Uczestnicy otrzymali ulotki z informacjami dotyczącymi Warsztatów Grundtviga i adresem strony Katalogu Warsztatów Grundtviga, by łatwiej dzielić się tą informacją z innymi. W folderze zamieszczono również informacje na temat akcji Warsztaty Grundtviga, łącznie z adresem strony, co może zachęcić osoby z otoczenia seniorów do wzięcia udziału w podobnych warsztatach.
  • Tygodniowy pobyt w malowniczym Krakowie może zachęcić uczestników do ponownego przyjazdu, a  innych seniorów do podróży do Polski.
Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

 I will remember not to become stuck in thinking. Try to challenge myself – Anne

Concentration strengthens my thinking, and makes me feel more confident in my opinions and still respecting others thoughts and opinions – Brid

Successful meeting together with so different people – Anita

The clear instructions were good, help in teamwork. Good atmosphere improves Communications – Aase

The trainers knew very well how to connect people and I fund it the most important – Leonor

It has benefitted me by helping me to use concentration and awareness of how easy it is to keep myself in good physical and mental health – Anne

 I really get a new information how to improve thinking, memory and concentration and I will use it in my life and tell about it to my friends – Andris

The plays were very good and will use them when possible – Jorgen

I learnt things about keeping the brain healthy and creative as I grow older – Patricia

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak uwag.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Ewa Kowalska-Janusz i Maria Nowak-Szabat
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.12.2013

Web 5.0

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Ad Infinitum
ul. Sobieskiego 27, 40-082 Katowice
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Kinga Wesołowska (e-mail: adinfinitum@wp.pl)
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Głównym celem działalności Fundacji "Ad Infinitum" jest wspieranie i inspirowanie działań zmierzających do rozwoju gospodarki i przedsiębiorczości oraz zasobów ludzkich poprzez m.in. kształcenie ustawiczne dorosłych, upowszechnianie kształcenia ustawicznego, wyrównywanie szans edukacyjnych, przełamywanie barier i uświadamiania w zakresie pomocy na rzecz osób niepełnosprawnych i upośledzonych, rozwoju wychowania i edukacji. W swojej dotychczasowej działalności Fundacja skupiała się głównie na szeroko rozumianej edukacji osób dorosłych poprzez warsztaty, szkolenia, nieformalnej akcje charytatywne, konferencje, kongresy i seminaria. Organizowano spotkania ukierunkowane na wymianę doświadczeń pracowników instytucji, które pracują dla przeciwdziałania wykluczenia społecznego, dyskryminacji i integracji europejskiej. 

Tytuł warsztatu: 
Web 5.0
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28522
Data realizacji warsztatu: 
01.07.2013 - 05.07.2013
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
11
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Głównymi celami Warsztatu było:

  • rozwijanie umiejętności interpersonalnych
  • rozwijanie umiejętności ICT
  • rozwijanie umiejętności komunikacyjnych
Obszary tematyczne: 

Tematem warsztatów WEB 5.0+ było rozwijanie umiejętności interpersonalnych poprzez działające w Internecie sieci społecznościowe. Realizując projekt rozwiązano dwa istotne problemy dotyczące tej grupy wiekowej tj. otwartości komunikacyjnej oraz niechęci do korzystania z Internetu jako narzędzia komunikacji. Udział w naszych warsztatach umożliwił poznanie dostępnych w sieci aplikacji komunikacyjnych oraz rozwinięcie umiejętności miękkich związanych z komunikowaniem się i motywacją.

Kraj uczestników: 
Bułgaria
Finlandia
Hiszpania
Irlandia
Niemcy
Węgry
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
1
1
1
1
1
3
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Większość osób trafiła do nas za pośrednictwem katalogu warsztatów. Ze swojej strony rozesłaliśmy informacje˛ o naszym projekcie do zaprzyjaźnionych organizacji z prośbą o udostępnianie jej dalej. Stworzyliśmy stronę informacyjną o projekcie, której adres linkowaliśmy do innych organizacji. Deklaracje chęci wzięcia udziału w projekcie spływały do nas tradycyjną pocztą, chociaż większość potencjalnych uczestników kontaktowała się z nami przy pomocy wiadomości e-mail (głównie za pośrednictwem skrzynek e-mailowych członków rodziny, bądź przyjaciół).

Grupa docelowa uczestników: 

Projekt skierowany był do seniorów w wieku 50+, ze znajomością języka angielskiego.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Dzień przyjazdu (30.06.2013)

Spotkanie uczestników z organizatorami.

Dzień I (01.07.2013)

  1. Powitanie uczestników, prezentacja fundacji i zakresu jej działań, tematyki projektu, trenerów oraz uczestników. Uczestnicy poznali powiązanie tytułu projektu z nieznanym, bądź nie do końca zrozumiałym pojęciem Web 2.0. Prowadzący jeszcze raz przypomnieli cele projektu oraz zaprezentowali zebrane z formularzy zgłoszeniowych oczekiwania uczestników.
  2. Lodołamacze - gry integracyjne. Gry miały na celu ocieplenie atmosfery, pomoc w zapamiętaniu imion uczestników oraz krajów pochodzenia - prezentacja przy mapie.
  3. Krótki film video o korzystaniu z Internetu w Polsce (sonda uliczna): http://www.youtube.com/watch?v=MkY6_lrh-u8. Film był w języku polskim, ale okazał się zrozumiały dla wszystkich, gdyż głównym słowem pojawiającym się w nim było słowo "nie", które zostało przed projekcją wyjaśnione.
  4. Umiejętności komunikacyjne: World caffee - dyskusja w grupach na tematy:
  • Czy osoby w wieku 50+ są za stare, żeby korzystać z Internetu?
  • Dlaczego osoby w wieku 50+ potrzebują dostępu do Internetu?
  • Dlaczego osoby 50+ nie korzystają z Internetu?
  1. Aplikacje Google - jak możemy ich używać do komunikowania się i dla tworzenia własnego stylu życia - podstawowe narzędzia: wyszukiwarka, poczta gmail, tłumacz.
  2. Ewaluacja dnia - krótkie podsumowanie i wypełnienie ankiety.
  3. Międzynarodowy wieczór - dekorowanie stołów, prezentacja poszczególnych krajów przez przedstawicieli, degustacja produktów spożywczych, prezentacja muzyki.

Dzień II (02.07.2013)

  1. Energizers.
  2. Rozwijanie umiejętności komunikacyjnych (poszukiwanie informacji i dzielenie się informacją).
  3. Google+ - sposób na bycie społecznie aktywnym - jak zorganizować "kręgi", w jaki sposób się komunikować z innymi użytkownikami.
  4. Kalendarz Google - uczestnicy nabyli umiejętność wzajemnego zapraszania się na wydarzenia oraz otrzymywania powiadomień na telefon komórkowy.
  5. Podglądanie świata poprzez mapy Google - wyznaczanie tras, wirtualne podróże za pomocą google street, planowanie trasy do siedziby Google w Krakowie.
  6. Ewaluacja dnia.

Dzień III (03.07.2013)

  1. Wizyta w krakowskim oddziale firmy Google. Dowiedzieliśmy jak wygląda praca osób, które ogromny wysiłek wkładają w to, żeby nam ułatwić życie, nie tylko w wirtualnym świecie. Pani, która była naszym opiekunem, opowiedziała nam tez o projektach, które firma kieruje do osób 50+, a także o tym jak wspiera działalność przedsiębiorców.
  2. Poznawanie polskiej kultury w jednym z najpiękniejszych miast w Polsce, zbieranie materiałów do kolejnych aktywności podczas warsztatów: zdjęcia, video, zwiedzanie najbardziej charakterystycznych miejsc, poznawanie historii miasta i związanych z nimi legend.
  3. Ewaluacja dnia.

Dzień IV (04.07.2013)

  1. Energizers.
  2. Rozwijanie umiejętności komunikacyjnych: komunikacja werbalna i pozawerbalna - opowiadanie sobie nawzajem przeżyć z wizyty w Google i w Krakowie.
  3. Picasa - praca ze zdjęciami zrobionymi w Krakowie: szybka korekta, umieszczanie zdjęć w sieci i udostępnianie wybranym użytkownikom.
  4. Facebook - poszukiwanie starych i nowych znajomych (prezentacja możliwości fb, nikt z uczestników nie zdecydował się na założenie profilu na tym portalu, gdyż uznali, że nie wzbudza ich zaufania).
  5. Korzystanie ze Skypa - wszyscy uczestnicy utworzyli konta, nauczyli się poszukiwać znajomych i zapraszać ich do listy kontaktów, video rozmowy i konferencje, wysyłanie wiadomości tekstowych (chat) oraz wyrażanie własnych emocji (emoticony), uczestnicy otrzymali na własność słuchawki, żeby móc pozostać ze sobą w kontakcie po zakończeniu warsztatów.
  6. Ewaluacja dnia.

Dzień V (05.07.2013)

  1. Energizers.
  2. Rozwijanie umiejętności komunikacyjnych: uczenie się poprzez komunikowanie.
  3. You Tube - co ciekawego można tam znaleźć (tutorial'e, muzyka, filmy) i jak opublikować własne wideo.
  4. Blogowanie - pamiętniki XXI wieku. Wyjaśnienie czym jest blog/vlog/mini blog. Krótka prezentacja blogów prowadzonych przez najstarszych blogerów w Polsce.
  5. Jak ułatwić sobie życie - załatwianie spraw przez Internet: bankowość on-line, zakupy on-line, e-urząd, korzystanie z darmowych książek - projekt Gutenberg, portale randkowe etc.
  6. Ewaluacja dnia.
  7. Rozdanie certyfikatów.
  8. Uroczysta pożegnalna kolacja.

Dzień wyjazdu (06.07.2013)

Pożegnanie i wyjazd uczestników.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Na stronie projektu umieściliśmy praktyczne informacje dotyczące lotnisk docelowych naszych uczestników oraz możliwości dojazdu do hotelu. Dla wielu z osób odnalezienie tych informacji stanowiło duży problem, więc otrzymali instrukcje krok po kroku na wskazany e-mail. Szczególną opieką objęliśmy osoby najstarsze i te, które podróżowały po raz pierwszy same.

Na wszystkie te osoby czekaliśmy na lotnisku i zawieźliśmy do hotelu. Hotel zlokalizowany był w centrum Katowic, kilka przystanków tramwajem od miejsca szkolenia. Każdy z uczestników otrzymał mapę miasta i wizytówkę hotelu na wypadek zagubienia się. Wszyscy uczestnicy otrzymali identyfikatory oraz materiały szkoleniowe + zestaw słuchawek. Dla wszystkich przygotowaliśmy zestawy promujące projekt: t-shirt, długopis, pendrive oraz torbę . Wszyscy uczestnicy otrzymali program warsztatów. Ponownie przy wyjeździe towarzyszyliśmy najstarszym osobom w drodze na lotnisko.

Wszyscy uczestnicy otrzymali imienne certyfikaty uczestnictwa potwierdzające nabyte umiejętności. Podczas warsztatów uczestnicy byli chwaleni za swoje osiągnięcia, dzięki czemu nabywali pewności siebie i utwierdzali się w przekonaniu, że robią postępy. Sprawdzaliśmy umiejętności poprzez obserwację aktywności poszczególnych osób w sieci.

Ewaluacja i monitoring: 

Uczestnicy warsztatów codziennie wypełniali ankietę, w której określali nabyte umiejętności. Trener od motywacji podsumowywał każdy dzień warsztatów krótką refleksją i zapowiadał tematy na dzień następny. Na koniec projektu wszyscy uczestnicy otrzymali ankietę ogólnie podsumowującą sposób organizacji warsztatów (ankieta wewnętrzna naszej organizacji). Za monitoring odpowiedzialna była jedna z osób z fundacji, której zadaniem było sprawdzanie zgodności każdego etapu z założeniami. Wyniki ankiet i monitoring znajdują się w odrębnym raporcie.

Na koniec projektu uczestnicy wypełnili obligatoryjne ankiety końcowe, które zostały przesłane do Narodowej Agencji Programu Grundtvig. Uczestnicy projektu wysoko ocenili organizację i sposób prowadzenia warsztatów - noty 4 i 5. Większość osób wskazała na problem z komunikowaniem się w języku angielskim, ale w naszej ocenie był to problem nieznajomości terminologii związanej z ICT. Wiele osób prosiło o wydłużenie warsztatów lub możliwość wzięcia w kolejnych.

W naszej opinii warsztaty były trochę za krótkie. Mieliśmy bardzo dużo do zaoferowania naszym uczestnikom, a i sami uczestnicy wykazywali ogromne zainteresowanie tematyką, zarówno częścią związaną z komunikacją interpersonalną oraz z treningiem motywacyjnym, jak i pracą z komputerem i odkrywaniem social media.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Organizacja warsztatów utwierdziła nas w przekonaniu, że potrzeby osób starszych są bardzo duże i niestety niezaspokojone przez to, że nie są dostępne na rynku szkoleń odrębne kursy w zakresie ICT dla seniorów. Dostępne szkolenia przeznaczone są dla osób dorosłych, więc trafiają na nie zarówno 30-latkowie, jak i osoby w wieku podeszłym, których sprawność fizyczna nie pozwala na tak szybkie posługiwanie się komputerem, jak robią to młodsi uczestnicy takich kursów. To powoduje, że starsze osoby często poddają się i rezygnują z dalszego udziału. Był to nasz pierwszy projekt związany z TIK, ale na pewno nie ostatni. Mieliśmy też okazję do sprawdzenia samych siebie, jako organizatorów tygodniowego pobytu. Skrupulatnie notowaliśmy wszystkie swoje potknięcia i mamy nadzieję uniknąć ich w przyszłości. Niesamowicie pozytywna atmosfera jaka wytworzyła się pomiędzy uczestnikami nawzajem, prowadzącymi i uczestnikami, podziałała na nas niezwykle motywująco i była doskonałym remedium na stres i zmęczenie jakie towarzyszy przy organizacji tego typu przedsięwzięć. Katowice to duże miasto, więc ciężko tu oddziaływać lokalnie. Jednak zdarzyło się kilka razy, że uczestnicy wzbudzili zainteresowanie mieszkańców przemieszczając się przez miasto w projektowych T-shirtach, więc kilka razy udzielaliśmy informacji nt. projektu.

Upowszechnianie rezultatów: 

Myślimy o wykorzystaniu tej tematyki w kolejnym projekcie, jednak wydaje nam się, że tego typu projekt wymaga zdecydowanie większych nakładów czasu, tak aby wszyscy uczestnicy mogli w równym stopniu posiąść wiedzę. Jeśli zrealizujemy projekt ponownie, to grupą docelową będzie ta sama grupa wiekowa, gdyż uważamy, że nowoczesne technologie w równym stopniu powinny być dostępne osobom starszym, a w wielu przypadkach mogą zapobiec całkowitemu wycofaniu się z życia społecznego np. w przypadku osób schorowanych.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

I liked the workshop very much - Angela

I think the workshop was very good indeed and the teachers were excellent, very kind and helpful - Caterina

Grundtvig Workshops are great opportunity for adults to study new subjects and meet new people - Lubova

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=kSUwXfy0P2s

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak uwag.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Kinga Wesołowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.12.2013

SeniorWeb - @ktywny senior w sieci

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Towarzystwo Polsko-Niemieckie w Krakowie
ul. Skałeczna 2, 31-065 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Jerzy Jedliński (793 070156; jedlinje@interia.pl)
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Towarzystwo Polsko-Niemieckie w Krakowie (TPNK) działa od 2004 roku na rzecz rozwoju stosunków polsko-niemieckich oraz pogłębiania dobrych relacji między narodami jednoczącej się Europy. Wykorzystując oryginalne metody edukacji dorosłych (szczególnie na bazie międzypokoleniowego zrozumienia) promujemy dziedzictwo kulturowe różnych krajów, przygotowujemy aktywnych uczestników i współtwórców proponowanych działań, poszerzamy obszar integracji społecznej o grupy różne wiekowo.

Zainicjowaliśmy realizację partnerskiego i innowacyjnego programu "Szkoła @ktywnego Seniora S@S", który jest prowadzony od 2007 roku we współpracy z Wojewódzką Biblioteką Publiczną w Krakowie. Założeniem S@S jest taka organizacja czasu wolnego osobom w średnim i starszym wieku, aby poprzez nabywanie nowych umiejętności, rozwój zainteresowań, wymianę wiedzy i doświadczenia, realizację zamierzeń i pomysłów stwarzać im warunki do samorealizacji. S@S to działania „z” seniorami, a nie „dla” nich – seniorzy są współtwórcami wielu elementów programu.

Działania realizowane są w trzech modułach:

  • Senior w świecie kultury i sztuki (edukacja dla kultury)
  • ICT: Senior w świecie nowych technologii  (społeczeństwo informacyjne)
  • Senior świadomym i pełnoprawnym obywatelem (społeczeństwo obywatelskie)

W prowadzonych działaniach mamy duże doświadczenie. Organizujemy otwarte wykłady, warsztaty, seminaria, wycieczki edukacyjne, szkolenia językowe. Działają sekcje tematyczne i Zespół poetycko-muzyczny. Rozwijamy wolontariat zarówno osób młodszych, jak i seniorów ( jesteśmy autorami pierwszego w Polsce podręcznika dla trenerów i liderów grup dotyczącego wolontariatu seniorów w kontekście europejskim). W ramach S@S organizujemy również (nadal jedyne w Europie) Międzynarodowe Komputerowe Olimpiady Seniorów.

Tytuł warsztatu: 
SeniorWeb - @ktywny senior w sieci
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28502
Data realizacji warsztatu: 
22.04.2013 - 27.04.2013
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
3
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu:

  • podniesienie umiejętności poprzez uzupełnienie i poszerzenie wiedzy z zakresu nowoczesnych technologii
  • integracja osób wywodzących się z różnych środowisk, kultur poprzez tworzenie wspólnego bloga
  • poszerzenie wiedzy na temat relacji społecznych i historycznych w Europie
  • podniesienie kompetencji interkulturowych uczestników
  • podniesienie motywacji do uczestnictwa w życiu publicznym i społecznym przez seniorów poprzez wzmocnienie wiary w siebie i swoje możliwości
  • poszerzenie wiedzy na temat kultury, tradycji i historii krajów, z których pochodzili uczestnicy warsztatu oraz Polski - kraju goszczącego
Obszary tematyczne: 

Głównym tematem warsztatów było praktyczne zastosowanie nowych technologii w podnoszeniu jakości życia osób starszych. Pokazano ich znaczenie i rolę w rozwijaniu kompetencji społecznych i interkulturowych.

Omówiono  sytuację seniorów w Europie i Polsce. Przeprowadzono warsztaty integracyjno- psychologiczne "Senior-liderem”.

Wszystkie opisy szkoleń i spotkań zostały umieszczone na blogu, który był "dziełem” uczestników warsztatu.

Kraj uczestników: 
Bułgaria
Czechy
Finlandia
Irlandia
Litwa
Rumunia
Słowenia
Wlk. Brytania
Włochy
Liczba uczestników: 
1
2
1
1
1
1
2
1
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja

Rekrutacja została poprzedzona szeroką promocją projektu. Informacja o warsztacie została:

  • umieszczona w katalogu Grundtviga,
  • umieszczona na stronie TPNK i upowszechniana podczas różnych konferencji,
  • przekazana mediom działającym w Krakowie,
  • przesłana do różnych organizacji partnerskich w Europie, z którymi współpracuje TPNK,
  • rozpowszechniona podczas konferencji NECE w Hiszpanii,
  • upowszechniana przez firmę EuroConsults z Berlina,
  • wykorzystana została sieć kontaktów promotora programu Grundtvig ( koordynatora „Szkoły @ktywnego Seniora”) oraz teamu projektu.

Rekrutacja

W celu rekrutacji stworzyliśmy formularz internetowy, który ułatwiał zgłaszanie się uczestników. Wykorzystaliśmy do tego Google Docs.

Otrzymaliśmy 28 zgłoszeń (więcej niż miejsc), spośród których trzyosobowa komisja wybrała 12 osób o dużej różnorodności kulturowej i zawodowej.

Rekrutacja przebiegała dwuetapowo: aplikacje spełniające wymogi formalne ( termin przesłania, wiek uczestnika, brak zbieżności zawodowej z tematyką warsztatu) przechodziły do drugiego etapu rekrutacji, podczas którego przeprowadzono rozmowy ze wszystkimi kandydatami. Pozwoliło to na ustalenie stopnia znajomości języka angielskiego przez uczestników oraz przedstawienie przez nich motywacji do udziału.

Przygotowanie warsztatu

  • Ustalenie harmonogramu warsztatów
  • Po konsultacji z uczestnikami dokonanie niewielkiej korekty harmonogramu (pod kątem ich oczekiwań)
  • Potwierdzenie udziału
  • Wykupienie ubezpieczenia dla uczestników
  • Wysłanie do uczestników Przewodnika ze wszystkimi koniecznymi informacjami (plan pracy, mapa dojazdu do hotelu i miejsca warsztatów, zakwaterowanie, zakres materiału, charakterystyka prelegentów, itp.)
  • Przygotowanie przez uczestników prezentacji multimedialnej (Pecha-Kucha) na temat swoich krajów, sytuacji seniorów i prowadzonych przez siebie działań
Grupa docelowa uczestników: 

Seniorzy w wieku od 50 do 67 lat.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Dzień przyjazdu (21.04.2013)

Spotkanie uczestników z organizatorami.

Dzień pierwszy (22.04.2013)

Temat: Throwing a net – what seniors can find in the internet

  • powitanie w miejscu spotkań (w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie)
  • prezentacja programu „Szkoła @ktywnego Seniora – S@S” oraz realizowanych w jego ramach Projektów Grundtviga
  • warsztaty prowadzone przez  psychologa integrujące grupę
  • wykład na temat sytuacji osób starszych w Europie
  • pokaz prezentacji multimedialnych przygotowanych przez uczestników
  • warsztaty praktyczne (wprowadzenie):  poczta e-mail, edycja zdjęć (Picassa, YouTube),  funkcje Google , prezentacja (Prezi, Facebook), blog i jego tworzenie
  • podsumowanie dnia, kolacja, udział w koncercie muzyki klezmerskiej

Dzień drugi (23.04.2013)

Temat: Throwing a net – but what if the fisher doesn’t know how?

  • warsztaty - tworzenie bloga (tematyka, umieszczanie zdjęć, sposoby opisu)
  • spotkanie integracyjne z polskimi seniorami z S@S: taniec, występ Zespołu S@S
  • zwiedzanie Multimedialnego Centrum w Sukiennicach
  • warsztaty - stosowanie mediów społecznościowych do działań obywatelskich i społecznych
  • zajęcia indywidualne, kolacja w Noworolu

Dzień trzeci (24.04.2013)

Temat: Senior prepares fishing nets

  • wykład: sytuacja demograficzna Europy  (teoria i praktyka)- wyzwania, migracje, mobilność, sytuacja w regionach
  • warsztaty umiejętności przywódczych, team building, rozwój umiejętności interpersonalnych (test Bolton & Bolton), autoprezentacja, praca z kamerą
  • kolacja w DS Krakowiak: degustacja tradycyjnych potraw narodowych,  legendy i opowieści (związki z Polską)

Dzień czwarty (25.04.2013)

Temat: Senior learns how to catch a fish

  • zajęcia w terenie: zwiedzanie Wawelu (zbieranie materiałów do bloga, robienie zdjęć, kolejny etap integracji grupy i praktycznego treningu działania w grupie)
  • warsztaty w sali szkoleniowej:  tworzenie sieci  (współpraca seniorów w Internecie), dobre praktyki, wprowadzenie informacji i zdjęć na bloga
  • podsumowanie dnia:  "Magiczny Kraków w legendach” -  kolacja na pokładzie barki na Wiśle;

Dzień piąty (26.04.2013)

Temat: Senior can catch a fish

  • warsztaty: „Senior @ktywnym obywatelem” (w oparciu o projekt SEVIR), tworzenie map problemów regionów, obszary aktywności obywatelskiej, lobbing na rzecz seniorów
  • zwiedzanie Arteteki w Ogrodzie Sztuki (Centrum Multimedialne WBP w Krakowie)
  • zajęcia w terenie: ”Get-together” – warsztaty dla seniorów w Międzynarodowym Centrum Kultury (tworzenie serii wydruków za pomocą takich materiałów jak tkaniny, sznurki, recyklingu materiałów i naturalnych elementów w technice collagraphgy)
  • kolacja w Jamie Michalika połączona z dyskusją na temat możliwości udziały osób starszych w życiu publicznym i ich integracji. W spotkaniu udział wzięła prof. Maria Francuz, Pełnomocnik Rektora Politechniki Krakowskiej ds. UTW oraz seniorzy z S@S

Dzień szósty (27.04.2013)

Temat: Creating new networks

  • seminarium prowadzone przez trenera z Berlina na temat wsparcia Komisji Europejskiej działań i mobilność dla seniorów (np. LLP, Interreg, EFS)- wprowadzenie; praca w grupach: prezentacja pomysłów na projekty dla seniorów
  • uzupełnianie materiałów na blogu
  • dyskusja, wypełnienie formularza ewaluacyjnego
  • wyjazd do Kopalni Soli w Wieliczce – europejskiego dziedzictwa kultury
  • podsumowanie warsztatów - uroczysta kolacja w Restauracji pod Wawelem,  rozdanie certyfikatów

Dzień siódmy (28.04.2013)

Pożegnanie i wyjazd uczestników.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

ORGANIZACJA DNIA PRACY WARSZTATOWEJ

Każdy dzień zajęć składał się z trzech części: dwóch szkoleniowych ( przed-  i popołudniowych) oraz podsumowująco-integracyjnej (wieczorem). Niektóre sesje popołudniowe były prowadzone w terenie i łączone ze zwiedzaniem Krakowa. W dniu przyjazdu każdy z uczestników otrzymał dodatkowo materiały zawierające dokładny harmonogram, dane kontaktowe organizatorów oraz mapę miasta.

Grupą zajmowała się dwójka opiekunów, którzy na bieżąco monitorowali sytuację, dbali o komfort uczestników, byli dyspozycyjni.

MIEJSCE ZAJĘĆ

Wszystkie warsztaty odbywały się w sali komputerowej Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie. Pierwszy dzień rozpoczął się przywitaniem wszystkich uczestników w Sali konferencyjnej przez dyrektora WBP w Krakowie i prezesa TPNK. Goście zostali również oprowadzeni po bibliotece, jednej z największych tego typu placówek w Polsce.

W celu urozmaicenia tematyki oraz przybliżenia i wykorzystania w swoich blogach historii Krakowa, część zajęć odbywała się w terenie ( w centrum Krakowa, w muzeum, w Artetece, nad Wisłą).

DOJAZD

Uczestnikom zapewniono dojazd z/na lotnisko. Każdy miał podany kontakt telefoniczny do opiekuna grupy oraz wcześniej opracowany przewodnik z niezbędnymi informacjami, w tym dotarcia do hotelu.

Skontaktowano ze sobą uczestników z tego samego kraju, aby ułatwić im podróż.

W dniu wyjazdu tak skoordynowano wyloty uczestników, aby mogli jechać na lotnisko w zorganizowanych grupach.

ZAKWATEROWANIE

Wybrano komfortowy hotel blisko centrum, z dobrym połączeniem komunikacyjnym. Zarezerwowano pokoje jednoosobowe.

Każdy z uczestników miał kontakt do pozostałych. Ponadto w hotelu był zakwaterowany opiekun grupy.

WYŻYWIENIE

Śniadania były serwowane w hotelu. Pozostałe posiłki (obiad, lunch) w restauracji w Bibliotece, w miejscu szkoleń. Kolacje odbywały się w miejscach ciekawych pod względem historycznym czy ze względu na oryginalność atmosfery (np. Jama Michalika, Noworol, Pod Wawelem, barka na Wiśle).

Zaproponowano uczestnikom wybór menu za pośrednictwem Doodle, aby usprawnić naszą pracę, a przy okazji nauczyć uczestników używania nowego programu.

TRANSPORT

Podczas tygodniowych zajęć uczestnicy korzystali z komunikacji miejskiej, na którą zostały zakupione bilety.

UBEZPIECZENIE

Na czas trwania warsztatu zostało wykupione ubezpieczenie dla każdego z uczestników.

MATERIAŁY

Każdy z uczestników otrzymał teczki z niezbędnymi informacjami oraz materiałami promocyjnymi otrzymanymi z Wydziału Promocji Miasta Krakowa.

Przygotowano samoprzylepne etykiety na faktury z podanym numerem projektu, co usprawniło pracę księgowej.

W celu zabezpieczenia praw do używania wizerunku przygotowaliśmy dla wszystkich uczestników oraz referentów photo consent form i dopilnowaliśmy, aby wszyscy je podpisali.

TRENERZY

Do prowadzenia zajęć zostali poproszeni wysokiej klasy specjaliści-praktycy z Krakowa i Berlina, mający duże doświadczenie w tematyce warsztatów oraz w pracy z seniorami. Ich CV zostało umieszczone w Przewodniku, który każdy z uczestników otrzymał przed przyjazdem.

Ewaluacja i monitoring: 

W ramach procesu ewaluacyjnego poprosiliśmy uczestników o wypełnienie dwóch ankiet ewaluacyjnych – pierwszej standardowej ankiety ewaluacyjnej programu Grundtvig i drugiej, do której pytania znalazły się już we wniosku o dofinansowanie.

Na bieżąco uwzględnialiśmy potrzeby uczestników oraz braliśmy pod uwagę nowe informacje (np. jedna z uczestniczek w aplikacji nie wspomniała, że niedawno miała operacje i ma problemy z poruszaniem się). Ponadto, w indywidualnych rozmowach dowiadywaliśmy się, w jaki sposób ulepszyć nasz warsztat.

Na podstawie ankiet stwierdzono, że:

  • wszyscy uczestnicy w stopniu najwyższym byli zmotywowani do udziału w warsztacie ze względu na jego temat.
  • uczestnicy byli bardzo zadowoleni z warsztatu i wysoko ocenili jego poziom. Wszyscy, oprócz jednej osoby, są bardziej zmotywowani do korzystania z Internetu i korzystania z technologii komputerowych; więcej niż połowa czuje się bardziej zmotywowana do partycypacji w życiu publicznym; większość jest przekonana, że chce w przyszłości jeszcze więcej podróżować. 75% uczestników przyznało się, że dzięki warsztatom wie więcej o sytuacji seniorów w innych krajach, w tym w Polsce.
  • prawie wszyscy uczestnicy potwierdzili w stopniu najwyższym, że mają większe kompetencje w zakresie pracy w grupie, przewodnictwa w grupie i w zakresie umiejętności interkulturowych. Pięć osób stwierdziło, że czuje się w miarę kompetentnymi w używaniu Internetu i mediów społecznych po uczestnictwie w warsztacie. Pozostałe osoby stwierdziły, że nabrały dużej pewności w używaniu komputera.

Główne wnioski:

  • Termin warsztatu został odpowiednio dobrany.
  • Harmonogram zajęć i tematyka spotkań zostały dobrze przygotowane.
  • Trenerzy (z Polski i Niemiec) byli kompetentni i stosowali atrakcyjne metody nauczania dające świetne efekty (dużo zajęć interaktywnych, mało ex-katedra).
  • Organizacja spotkań była odpowiednia i nie budząca zastrzeżeń uczestników.
  • Bardzo dobrze przyjmowane były propozycje organizacji spotkań integrujących grupę.
  • Organizacja warsztatów stanowiła duże wyzwanie dla małej organizacji pozarządowej. Zdobyte doświadczenie zostanie wykorzystane w pracy z seniorami w ramach „Szkoły @ktywnego Seniora-S@S”.
Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

WPŁYW WARSZTATU:

1. na SŁUCHACZY

Pozytywne opinie, jakie otrzymaliśmy po realizacji warsztatów od ich uczestników utwierdzają nas w przekonaniu o słuszności wyboru zarówno tematyki, jak i sposobu realizacji.

Warsztaty umożliwiły:

  1. uczestnikom:
  • twórczo wykorzystać zdobytą wiedzę do realizacji własnych pomysłów na projekty
  • poszerzyć wiedzę na temat seniorów w innych krajach europejskich
  • uporządkować i poszerzyć wiedzę na temat możliwości wykorzystania nowych technologii w swoich działaniach
  • głębsze poznanie polskiej kultury i tradycji ( dla niektórych był to pierwszy przyjazd do naszego kraju)
  • nawiązanie międzynarodowych kontaktów ( zarówno między sobą, jak i z polskimi uczestnikami zajęć; nadal korespondują i organizują już we własnym gronie przyjazdy do Krakowa)
  1. polskim seniorom ze "Szkoły @ktywnego Seniora”:
  • włączenie się w organizację międzynarodowych warsztatów,
  • podniesienie ich kompetencji językowych oraz motywacji do działań na rzecz rówieśników
  • prezentację własnego dorobku, co podniosło ich poczucie wartości
  • nawiązanie nowych znajomości i przyjaźni na poziomie europejskim
  • mocniejsze zaangażowanie się w wolontariat na rzecz rówieśników

2. na ORGANIZACJĘ

Warsztat miał bardzo pozytywny wpływ na naszą organizację:

  • pozwolił wykorzystać i poszerzyć wiedzę zdobytą przez TPNK w trakcie realizacji wcześniejszych międzynarodowych projektów w różnych Akcjach Grundtviga (m.in. Projekty Partnerskie, Projekty Wielostronne, Asystentura, Wymiana Kadry)
  • potwierdził skuteczność stosowanych przez nas od lat metod pracy („z seniorami”, a nie „dla seniorów”)
  • pozwolił na włączenie się w działalność w ramach S@S nowych osób, członków TPNK oraz współpracowników spoza TPNK, szczególnie warto podkreślić – głównie młodej generacji
  • wzbudził duże zainteresowanie zarówno członków TPNK jak i pracowników Biblioteki
  • utwierdził zaangażowanych w projekty seniorskie członków i trenerów TPNK w przekonaniu o skuteczności swoich dotychczasowych, wieloletnich działań prowadzonych na rzecz seniorów w ramach programu „Szkoła @ktywnego Seniora”
  • trenerzy mieli szansę przekazać swoją wiedzę z zakresu nowych technologii seniorom z innych krajów europejskich
  • TPNK poszerzyło swoją ofertę edukacyjną - stworzyło nowy program warsztatowy w ramach S@S, który może wykorzystywać w swojej pracy jako wzorzec i oferować innym organizacjom (kursy Grundtviga)
  • TPNK nawiązało kontakt z ekspertami z innych krajów, którzy wzięli udział w szkoleniach
  • realizacja międzynarodowego projektu wpłynęła na wzrost umiejętności menedżerskich osób go prowadzących.

3. na SPOŁECZNOŚĆ LOKALNĄ

  • nastąpił zauważalny wzrost zainteresowania prelegentów z zagranicy współpracujących przy realizacji projektu edukacją osób starszych oraz rozwojem kontaktów międzynarodowych.
  • poprzez szeroką promocję warsztatów nastąpił wzrost zainteresowania innych organizacji i instytucji „uczeniem się przez całe życie” w kontekście osób starszych
  • organizatorzy podobnych działań mieli okazję poznać nowatorskie metody TPNK pracy z seniorami ( liderzy UTW Politechniki Krakowskiej, MCK, EuroConsults z Berlina)
  • seniorzy z różnych krajów mogą przekazać swoje doświadczenia w swoich społecznościach lokalnych i promować Polskę
  • poprzez zainteresowanie tematem mediów ( Dziennika Polskiego), uczelni (konferencje UP w Krakowie) oraz organizacji pozarządowych ( Forum 50+ i FRSI) o projekcie dowiedziała się znaczna część społeczności kraju.
Upowszechnianie rezultatów: 

Wykorzystanie, podtrzymanie i upowszechnianie rezultatów warsztatu

  1. Najważniejszym rezultatem warsztatów było nauczenie grupy seniorów z różnych państw europejskich skutecznego i efektywnego wykorzystania nowych technologii w swoich działaniach podnoszących jakość życia i włączenie się w procesy partycypacyjne we własnych społecznościach. Poprzez naukę tworzenia bloga uczestnicy nauczyli się obróbki zdjęć oraz efektywnego umieszczania informacji i zdjęć. Poznali jak go wykorzystać do tworzenia sieci w Internecie oraz w celu rozwijania dialogu międzypokoleniowego i poszerzania wiedzy o sytuacji seniorów w swoich krajach. Swoją wiedzę wykorzystają w rodzimych organizacjach.

Prawie wszyscy uczestnicy zadeklarowali chęć włączenia się w działania obywatelskie w swoich krajach oraz, że będą stosować nowe technologie w swoich działaniach. I tak np., Słowenka chce założyć swój własny blog. Paddy chce pisać artykuły, zorganizować warsztat, zajmować się mentoringiem w zakresie międzygeneracyjnego dialogu z wykorzystaniem nowoczesnych technologii komputerowych na „koledżu” w Irlandii. Eva z Czech prowadzi Club 55+, w którym zainicjuje terapię sztuką na bazie poznanych w Krakowie działań. Vítezslava planuje kontynuację nauki sprawnej obsługi komputera; będzie wspierać czeską grupę seniorów, gdzie się angażuje oraz grupę przy kościele, planuje zrealizować wspólne inicjatywy  z polskimi seniorami poznanymi podczas warsztatów.

  1. Kolejny ważny rezultat to poszerzenie dotychczas stosowanej metodologii i programu szkoleń dla seniorów przez trenerów TPNK. Materiały szkoleniowe zostały umieszczone na stronie Projektu. Mogą z nich korzystać organizacje zajmujące się osobami starszymi. Organizacje mogą w swoich szkoleniach i wykładach używać naszego bloga i strony internetowej projektu jako efektu skutecznych działań. Można też bazować na doświadczeniu naszych trenerów, jako gwarantów dobrego i profesjonalnego uczenia seniorów. Prezentacje znajdują się w wersji elektronicznej pod adresem https://sites.google.com/site/senweb13/

Lista wybranych produktów:

  • Baier Magdalena “Condition of Europe, demographic challenges, migrations, mobility, situation in the regions – theory and practice
  • Bednarz Żaneta i Kucharczyk-Kubacka Monika „Materials for participants. Google tools, Photo management, Blog – WordPress, Social media, Presentation tools”
  • Jedliński Jerzy, a) Situation of seniors in Europe, b) Senior as an active citizen: coaching on finding civil activity areas of seniors and lobby methods in public life (based on the outcome of the SEVIR project), incl. participants draft topographic map of problems in the region and choose the ones, they would like to solve
  • Jedlińska Maria “School of @ctive senior” as an innovative, comprehensive and long-term programme carried out with (and not “for”) senior citizens”
  • Seidler Michael “Input: Support of European Commission in the activities and mobility’s for seniors (e.g. LLP, Interreg EFS)”
  • Waleczko Ewa “leadership skills, team building, Coaching on interpersonal skills (test Bolton&Bolton)”
  • Prezentacje uczestników warsztatówpt.„Sytuacja seniorów zaprezentowana metoda˛ Pecha Kucha”: Paddy Early, Marija Oderlap, Marianna Baran, Eva Martinkova, Tuomo Sanslashi.

Nasze doświadczenia przekażemy również w formie opracowanego kompendium wiedzy zawierającego nauczanie seniorów  innowacyjnych technologii, dyskusje o partycypacji osób w różnym wieku w społeczeństwie obywatelskim, uczenie się przez działanie.

  1. Strona internetowa warsztatu będzie sukcesywnie aktualizowana o nowe materiały edukacyjne.
  1. Chcielibyśmy zorganizować podobny warsztat w przyszłości. Mamy nadzieję, że w następnej perspektywie finansowej znajdą się środki na tego typu działania. Tym bardziej, że warsztat cieszył się dużym powodzeniem, a my nadal rozwijamy nasze doświadczenia.
Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Uczestnicy docenili naszą pracę. W ankietach pojawiają się następujące wypowiedzi:

“…Unforgettable experience, which gave me readiness for better communication and working in group” – Tuomi ( Finlandia)

“…I visited Poland again this month - it was a trip over many towns, Krakow included, and I remembered the nice time of the meeting in April on the ground, although we spent in Krakow less than a day. I hope, that the gained skills could be a favour for me in case I try to find some new job, which is very difficult at the moment.

… the workshop gave me the chance of seeing how beautiful Poland is, and how nice polish people are!  will use the newly gained methods of interpersonal communications for senior activities” – Ekaterina (Rumunia)

“…The participation at workshop in Krakow was for me very important for the great teachings received and the wonderful company, which I remember with great nostalgia! Thanks again for the wonderful experience of living” – Nicola ( Włochy)

““… more than 6 months is from the time that we spent such a wonderful "Senior-Web time" in Krakow together…. I am thankful to you for your great idea and wish you a lot of success with your work and happiness in your private life” …I would like to share with you my pleasure to get an award for the best volunteer from the president of Slovenija and happiness to become grandmother for the first time in my life” – Marija ( Słowenia)

“… 6 months has gone since I've met a group of nice people from all over Europe. It was great to get to know the people and help as much as I was able.

I was in contact with the Library on Rajska street and took part in some meetings. I've had taken some classes of computer offered by our Library (Picassa, My heuritage, PREZI and some others)” – Halina ( Kraków)

“ Nowe, rewelacyjne doświadczenie! Możliwość kontaktu z tak wieloma osobami z różnych krajów zawsze jest ubogacająca” – Ewa, trenerka z Krakowa

Zawsze dużą radość organizatorom sprawiają widoczne efekty ich pracy. Mogliśmy tego doświadczyć już podczas prowadzonych warsztatów. Tym bardziej, że wykorzystaliśmy w nich kilkuletnie doświadczenie pracy z seniorami” – Maria, koordynatorka S@S (Kraków)

O atmosferze panującej podczas spotkań świadczą poniższe cytaty:  

  • przez cale życie nie byłem tak często fotografowany jak w ciągu tego tygodnia” - Tuomo z Finlandii
  • od lat nie miałam możliwości mówienia tyloma językami na raz - po rosyjsku, czesku angielsku i niemiecku” - Vítezslava z Czech
  • od dawna już się tyle nie śmiałam, co teraz” – Marija ze Słowenii

Te wypowiedzi, jak również wiele rozmów w kuluarach pozwala nam stwierdzić, że zorganizowane warsztaty Grundtviga były dla naszych uczestników niezapomnianym przeżyciem, możliwością spotkania interesujących ludzi, zapoznania się z tajnikami komputera, a również - polską tradycją i kulturą przekazaną w atmosferze dużej życzliwości stworzonej przez seniorów  z S@S.

W opiniach pojawiło się także wiele ciepłych słów, wyrażających uznanie personalnie dla osób, które zorganizowały Warsztaty.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Jerzy Jedliński, Katarzyna Mazurek
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.12.2013

Wymiana doświadczeń artystycznych

Tematyka działań: 
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Autyzmu "Uczymy się żyć razem"
ul. Jana Bytnara Rudego 2, 45-254 Opole
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Elżbieta Sobolewska
600992840
sobel8@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie na Rzecz Autyzmu „ Uczymy się żyć razem” jest organizacją pozarządową działającą non profit, której  celem jest  inicjowanie i  prowadzenie różnych form pomocy dla osób autystycznych oraz ich rodzin.  Oddziaływania  stowarzyszenia w zakresie pomocy osobom z autyzmem dotyczą ich poprawy zdrowia, warunków socjalnych, sytuacji materialnej oraz ich adaptacji w społeczeństwie. Stowarzyszenie obejmuje osoby z autyzmem kompleksową opieką od diagnozy, poprzez edukację, aktywizację zawodową i społeczną, do miejsca pracy i w konsekwencji obecnie w planach do  bezpiecznego  mieszkania. W indywidualnie, dla każdej osoby, zaplanowanej pracy stosowane są wszelkiego rodzaju terapie wpływając na poprawę jej funkcjonowania.  Ważnym zadaniem stowarzyszenia  jest wspieranie  i aktywizowanie osób dorosłych z autyzmem dla których  zakończył się obowiązek szkolny. Od 2008 roku Stowarzyszenie dla tej grupy niepełnosprawnych  prowadzi świetlicę i warsztaty socjoterapeutyczne. Dążeniem organizacji jest utworzenie spółdzielni socjalnej i tworzenie miejsc pracy. W ramach już prowadzonych działań stowarzyszenia osoby z autyzmem uczą się samodzielności w podstawowych czynnościach życiowych i samoobsłudze. Podnoszą swoje kompetencje zawodowe  w zakresie  przygotowania posiłku, prac porządkowych, prac w ogrodzie, prac biurowych oraz w zakresie, umiejętnego organizowania wolnego czasu. W ramach zajęć warsztatowych dorośli uczą się wykorzystywania narzędzi i sprzętu mechanicznego pokonując przy tym swoje lęki i ograniczenia.  Ważne miejsce w działalności warsztatowej zajmuje arteterapia. W ramach tych zajęć dorośli autyści poznają nowe techniki, rozwijają swoją wyobraźnię, ograniczają zaburzenia wynikające ze swojej niepełnosprawności, uczą się prawidłowych zachowań i reakcji emocjonalnych. Dzięki aktywności artystycznej i działań promocyjno-wystawienniczych ogranicza się dyskryminację i marginalizację zawodową jak również społeczną dorosłych osób wykluczonych społecznie  –  autystów. Uczestnicząc w zajęciach i włączając się w aktywność ogólnospołeczną mają szansę na godne życie.

Tytuł projektu: 
Wymiana doświadczeń artystycznych
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-ES1-GRU06-09709 3
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Irlandia
Włochy
Finlandia
Polska
Cele projektu: 

Projekt SHARE miał na celu aktywizację artystyczną osób dorosłych z różnymi trudnościami (imigranci, osadzeni w więzieniu, osoby nieczynne zawodowo, niepełnosprawni) oraz wymianę doświadczeń nauczycieli zajmujących się tymi grupami w krajach objętych partnerstwem i poznawanie kultury tych poszczególnych krajów.

Obszary tematyczne: 

Projekt obejmował zgłębianie technik arteterapeutycznych w zakresie plastyki , muzyki, teatru, literatury i tańca.

W zakresie plastyki – poznanie technik malarskich, rzeźbiarskich w tym ceramiki oraz rękodzieła artystycznego i grafiki w tym komputerowej jak również fotografii.

W zakresie muzyki – pieśni narodowe oraz repertuar pop, poznanie ludowych instrumentów muzycznych i muzyki klasycznej.

W zakresie teatru – przygotowanie kostiumów w tym masek do przedstawienia legendy. Uczestniczenie w akcji happeningowej.

W zakresie literatury – pisanie własnych utworów literackich obejmujących tematykę legendy. Poznanie tekstów legend narodowych wszystkich partnerów.

W zakresie tańca – poznanie tańców narodowych poszczególnych partnerów i nauka kroków podstawowych dając wyobrażenie o sposobie spędzania czasu ludności zamieszkującej konkretny region.

Ważnym elementem było poznanie tradycji kulinarnych poszczególnych krajów.

Grupa docelowa słuchaczy: 

W Polsce grupą docelową słuchaczy uczestniczących w projekcie były osoby dorosłe z autyzmem objęte opieką Stowarzyszenia.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na wspólną realizację projektu artystycznego zrodził się w trakcie seminarium kontaktowego w Besançon we Francji.  W trakcie naszego pierwszego spotkania określiliśmy cele działania. Przed realizacją projektu dopracowywaliśmy szczegóły.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Do końca czerwca 2011 roku odbyło się 5 spotkań partnerskich.

1. Pierwsze spotkanie było  w październiku 2009 r. w  Madrycie na zaproszenie organizacji, która koordynowała realizację całego projektu Unidad de Programas de la DAT-Norte de Madrit.  W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele – koordynatorzy ze wszystkich krajów partnerskich. Miało ono na celu wzajemne poznanie się i skonkretyzowanie oddziaływań projektowych, jak również podział zadań wśród poszczególnych partnerów. Wspólnie podjęto decyzję, że w ramach projektu tematem wiodącym będą legendy poszczególnych krajów kładąc nacisk na jedną najbardziej charakterystyczną dla danego regionu. W trakcie spotkania  w Madrycie mieliśmy szansę poznania systemu kształcenia dorosłych we wszystkich krajach partnerskich poprzez przygotowane prezentacje.

Wizytując zakład karny w Madrycie mieliśmy szansę poznania aktywności artystycznej osadzonych tam imigrantów . Była to zarówno działalność plastyczna jak i muzyczna. Specjalnie dla uczestników spotkania więźniowie zaprezentowali  koncert własnych utworów muzycznych. W trakcie wizyty w Madrycie zobaczyliśmy również ośrodek kształcenia artystycznego osób niepełnosprawnych.

2. Drugie spotkanie odbyło się we Włoskiej Florencji, w kwietniu 2010 roku na zaproszenie organizacji Astir consorzio di cooperative sociali-societa cooperative social.  W spotkaniu nie uczestniczyli partnerzy z Irlandii. Wizytę utrudnił  problem zamknięcia przestrzeni powietrznej nad poszczególnymi krajami, który był związany  z erupcją wulkanu na Islandii. W ramach tego spotkania poszczególni partnerzy zaprezentowali postęp pracy nad projektem. Podczas spotkania Partner włoski przedstawił w formie gry dydaktycznej legendę o Piracie Barbarossie. Gra była przygotowana przez  więźniów z zakładu karnego na Elbie dla  lokalnej młodzieży szkolnej. Podczas spotkania mieliśmy szansę zapoznania się z zabytkami kultury materialnej Toskanii oraz mieliśmy szansę zobaczenia dwóch różnych zakładów  karnych zlokalizowanych na wyspach.

3. Trzecie spotkanie odbyło się w czerwcu 2010 roku w  Suomosalmi w Finlandii. Organizacją goszczącą była Kianta-Opisto. W spotkaniu aktywnie uczestniczyli wszyscy partnerzy. Jednym z punktów programu wizyty było  wspólne uczestnictwo w 2 cyklicznych akcjach performance, organizowanych w regionie. W ramach pierwszej akcji naszym zadaniem było ubranie „Cichych Ludzi”. Ta akcja happeningowa jest odgrywana od 1994 roku dwukrotnie w ciągu roku. Kolejne dni upływały  na przygotowaniu przedstawienia z wykorzystaniem „Muzycznego lasu”. Z dużym zainteresowaniem przyglądaliśmy się etnicznym instrumentom, powszechnie udostępnionym okolicznym mieszkańcom.  Do tego przedstawienia wszyscy partnerzy przygotowali maski, które miały podkreślić charakter postaci. Dla wszystkich uczestników była to szansa zdobycia nowych doświadczeń i umiejętności pokonując własne bariery. W ostatni dzień wizyty wspólnie z lokalną społecznością, a w szczególności z uczestnikami grupy teatralnej Kianta-Opisto z Suomosalmi odbyło się przedstawienie ukazujące legendę o Kalawali. Organizacja goszcząca dała wszystkim uczestnikom spotkania szansę poznania tradycji i kultury Finlandii. Wizyta przez organizację Kianta–Opisto została przygotowana z wielką pieczołowitością. Uroki klimatu i krajobrazu podziwialiśmy przez cały pobyt. Białe noce pokazały swój niepowtarzalny urok. Finowie zaprezentowali się jako bardzo  zintegrowany naród dbający o tradycję i kulturę.

4. Kolejne spotkanie odbyło się w Polsce i organizacją goszczącą było Stowarzyszenie na Rzecz Autyzmu „Uczymy się żyć razem” w Opolu. Ponieważ stowarzyszenie zajmuje się osobami z autyzmem celem spotkania było przybliżenie problemu autyzmu i ukazanie możliwości edukacji artystycznej nieformalnej dorosłych z tą niepełnosprawnością. Podczas spotkania wszyscy partnerzy oraz dorosłe osoby z autyzmem uczestniczyli w akcji plastycznej w poszukiwaniu Złotej Kaczki. Ta akcja miała na celu przybliżenie osobom zdrowym problemów z jakimi borykają się osoby niepełnosprawne. Każdy otrzymał jednakowej długości nić którą zwijając pokonywał przestrzeń w konsekwencji dochodząc do Złotej Kaczki. Utrudnieniem dla pełnosprawnych były zawiązane oczy i tworzona atmosfera niewiadomej. Poprzez taką formę działania artystycznego organizatorzy chcieli przybliżyć gościom jak trudno funkcjonować mając problemy sensoryczne, a z takimi problemami borykają się osoby z autyzmem. Kolejnym wspólnym działaniem była plastyczna interpretacja  utworu Fryderyka Chopina. W akcji również uczestniczyły osoby dorosłe z autyzmem. Na podstawie tych dwóch działań powstały dwa filmy  dokumentalne. Kolejnym punktem wizyty był wernisaż prac pani Marii Radochońskiej, która jako niepełnosprawna seniorka również wykonała prace ilustrujące polskie legendy. Tę wystawę wzbogaciły prace osób z autyzmem wyrażające ten sam temat.

Temat legend interpretowany był w różnych formach artystycznych. Na terenie placówki prowadzonej przez Stowarzyszenie w trakcie realizacji projektu ogłoszony został konkurs plastyczny na ilustrację do legend polskich oraz do utworów Fryderyka Chopina. Efektem tego konkursu wydana została książka „Chopinem malowane” z ilustracjami do konkretnych utworów tego wielkiego polskiego kompozytora, dla którego źródłem inspiracji był krajobraz  polski oraz sztuka ludowa. Kolejny dzień wizyty to wspólny z kadrą, z rodzicami i osobami z autyzmem wyjazd w Góry Stołowe i w tej niepowtarzalnej scenerii poznanie 2 legend związanych z tymi górami. Ważne spotkanie dla wszystkich partnerów miało miejsce w Bibliotece Wojewódzkiej w Rogowie Opolskim po której oprowadzał nas Dyrektor tej biblioteki, a na co dzień ojciec dorosłego autysty. To spotkanie dało wszystkim szansę zobaczenia takich zbiorów, które  są pieczołowicie zabezpieczane i ukrywane dla potomnych. Wielkim zainteresowaniem cieszyły się siedemnastowieczne mapy wszystkich krajów europejskich.

5. Kolejne spotkanie odbyło się w kwietniu 2011 r w Irlandii, a organizacją goszczącą była Tech Amergin Comunity Education Centre z Waterville. W trakcie spotkania poznaliśmy zakres działania organizacji i wspólnie wykonaliśmy prace w technice mieszanej ukazujące legendy Irlandzkie. Powstały piękne prace, które po skończeniu działań projektowych będą eksponowane na wystawach w poszczególnych krajach uczestniczących w projekcie. Pierwsza wystawa została zorganizowana w Kup w Polsce podczas uroczystego otwarcia domu dla dorosłych osób z autyzmem, który powstawał w trakcie realizacji projektu Grundtvig.

6. Ostatnie spotkanie w ramach projektu miało miejsce w czerwcu 2011 r w Madrycie. Celem tego spotkania było podsumowanie całego projektu jak również zwiedzanie ośrodka zajmującego się edukacją artystyczną, opiekującego się osobami niepełnosprawnymi i wysłuchanie koncertu chóru prezentującego utwory muzyczne wszystkich krajów uczestniczących w projekcie. Podczas spotkań mieliśmy również okazję poznania tańców ludowych poszczególnych krajów.

Wszystkie spotkania upływały bez przeszkód. Zakwaterowanie, wyżywienie i atrakcje regionalne, zabytki kultury miały ważne znaczenie w  panującej życzliwej atmosferze.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
43
W wyjazdach zagranicznych: 
5
Produkty
Produkty projektu: 

W ramach projektu powstała wspólna strona internetowa i była ona prowadzona przez Hiszpanię:

http://sharingarts.blogspot.com/

http://arteencentros.blogspot.com/

Wiadomości o działaniach projektowych zamieszczone są również na stronie internetowej naszej organizacji: www.autyzmopole.pl.

W trakcie realizacji projektu powstała książka zbierająca plon konkursu „Tak czuję muzykę Fryderyka Chopina” oraz 2 filmy dokumentalne ukazujące przeprowadzone działania artystyczne w trakcie trwania spotkania partnerskiego w Polsce. Przez cały okres trwania  projektu powstawały prace ilustrujące legendy polskie w różnych technikach plastycznych. Były one eksponowane na stronie internetowej organizacji oraz na wystawie w Bibliotece miejskiej w Opolu i wystawkach okazjonalnych podczas imprez integracyjnych. Prace wykonane przez grupy międzynarodowe podczas spotkania  w Irlandii można było zobaczyć w Kup w otwartym we wrześniu 2011 domu dla dorosłych osób z autyzmem. W tym nowopowstałym budynku dorośli autyści mają możliwość kreacji artystycznych w różnych technikach.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Po zakończeniu projektu wykorzystano filmy prezentując je podczas konferencji organizowanej w ramach Europejskiego Tygodnia Autyzmu. Prace, które powstały w Irlandii można było zobaczyć również po zakończeniu realizacji projektu w Kup w otwartym we wrześniu 2011 domu dla dorosłych osób z autyzmem a następnie w listopadzie w Madrycie i kolejnych krajach partnerskich. Ta wystawa ma objechać wszystkie kraje partnerskie.

Nagrane w ośrodku w Kup Jasełka ukazujące kulturę i tradycje narodowe zostały rozesłane do partnerów w kraju i za granicą. Opublikowana pozycja książkowa oraz materiał filmowy  trafia do różnych partnerów organizacji i są wykorzystywane w pracy ze studentami Uniwersytetu Opolskiego oraz Wyższej Szkoły Zarządzania i Administracji w Opolu.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt SHARE miał na celu aktywizację artystyczną osób dorosłych z różnymi trudnościami ( imigranci, osadzeni w więzieniu, osoby nieczynne zawodowo, niepełnosprawni) oraz wymianę doświadczeń nauczycieli zajmujących się tymi grupami w krajach objętych partnerstwem i poznawanie kultury tych poszczególnych krajów. Realizacja projektu i odbyte spotkania międzynarodowe zachęciły pracowników do nauki języków obcych i uświadomiły im, że podejmowane przez nich działania są na poziomie europejskim . Podejrzane wzorce w innych krajach stopniowo są wprowadzane w prowadzonej przez nas placówce. Realizacja projektu Grundvig SHARE zmobilizowała organizację do szybkiego uruchomienia domu aktywności twórczej dla dorosłych osób z autyzmem w regionie. Wzrost poczucia wartości i uzyskane efekty pracy zmobilizowały nas do zorganizowania konferencji szkoleniowej SZKOŁA –PRACA –DOM – godne życie osoby z autyzmem , która również była okazją do prezentacji naszych osiągnięć w pracy z dorosłymi i kontaktów międzynarodowych wynikających z realizacji projektów.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Celem projektu była wymiana doświadczeń artystycznych w zakresie różnych dziedzin artystycznych takich jak  plastyka, teatr, muzyka, taniec, literatura. Poprzez te dziedziny sztuki wszyscy partnerzy wspólnie ilustrowali legendy poszczególnych krajów i konkretnych regionów. To wspólne działanie dało szansę integracji całej grupy partnerów oraz wielostronnego spojrzenia na konkretny temat. Podróże do krajów partnerskich umożliwiły poznanie kultur narodów  uczestniczących w projekcie. Ponieważ marginalizacja społeczna i zawodowa jest problemem we wszystkich krajach ważnym celem działania jest poznanie metod i form ograniczania jej skutków w poszczególnych krajach. W projekcie grupą docelową  są osoby dorosłe marginalizowane np. uchodźcy, więźniowie, matki samotnie wychowujące dzieci, starsi i niepełnosprawni. Ważnym celem projektu było również wzmocnienie kadry pracującej z grupami marginalizowanymi. Uczestnicząc w projekcie mieliśmy szansę i motywację do nauki języka angielskiego.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

W przypadku naszego kraju ważnym rezultatem było nawiązanie współpracy z krajami partnerskimi i wzmocniona została nasza samoocena. W trakcie wizyt w poszczególnych krajach mieliśmy okazję zapoznać się z formami pracy z osobami dorosłymi z niepełnosprawnością. W trakcie trwania projektu stworzyliśmy miejsce dla dorosłych osób z autyzmem gdzie wykorzystując doświadczenia partnerów nasi podopieczni mogą godnie funkcjonować. Otwarcia budynku dokonaliśmy 3 września 2011 r. Ważnym punktem tego wydarzenia było otwarcie wystawy objazdowej złożonej z prac powstałych podczas spotkania partnerskiego w Irlandii. Podczas tej uroczystości zaprezentowany został również projekt Szkoły dla osób z autyzmem który powstał również na podstawie obserwacji dokonanych w trakcie podróży w ramach projektu.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„…Dzięki realizacji projektu przypomniałam sobie polskie legendy.”

„ ...Uczestnictwo w projekcie uświadomiło mi, że trzeba uczyć się języka angielskiego”.

„ …W projekt SHARE  są  zaangażowani bardzo interesujący i pełni pasji  ludzie z różnych krajów.”

„ …Uczestnicząc w projekcie miałem szansę poznania ciekawych kultur i  zebrania doświadczeń w podróży po Europie”.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Grupa partnerów realizujących projekt była bardzo zaangażowana. Spotkania upływały w bardzo miłej przyjacielskiej atmosferze, a nawiązane kontakty skutkują kontynuowaną komunikacją pomiędzy partnerami.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Elżbieta Sobolewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.12.2011

System integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Osób Niepełnosprawnych "Radość Życia"
ul. Solidarności 1, 16-200 Dąbrowa Białostocka
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Andrzej Kamliński
0048 85 712 02 18
stow.wtz.d@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Celem Stowarzyszenia jest działanie na rzecz wyrównania szans osób niepełnosprawnych oraz zagrożonych wykluczeniem społecznym, tworzenie warunków przestrzegania wobec nich praw człowieka, prowadzenia ich ku aktywnemu uczestnictwu w życiu społecznym oraz wspieranie ich rodzin. Stowarzyszenie prowadzi Świetlicę Adaptacyjno – Rehabilitacyjną oraz Warsztaty Terapii Zajęciowej – placówka pobytu dziennego. WTZ zajmuje się pozaszkolną edukacją dla dorosłych osób niepełnosprawnych głównie z upośledzeniem umysłowym, porażeniem mózgowym oraz zespołem Downa. W Warsztacie przebywa obecnie 30 osób niepełnosprawnych.Pracujemy z pięcioosobowymi grupami uczestników w przystosowanych do tego celu pracowniach pod opieką instruktorów terapii zajęciowej. Program rehabilitacji jest dostosowany do indywidualnych potrzeb i możliwości uczestnika.Korzystamy z różnych form terapii zajęciowej: poprzez zajęcia muzyczne, plastyczne, techniczne, teatralne oraz rehabilitacyjne.
Tytuł projektu: 
System integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
05/GR2/05-0007/P1
06/GR2/06-0120/P2
Lata realizacji: 
2005 - 2007
Kraje uczestniczące: 
Turcja, Czechy, Estonia, Finlandia, Irlandia, Polska
Cele projektu: 
  1. Głównym celem projektu byławymiana informacji dotyczących systemów i metod  rehabilitacji społecznej i zawodowej oraz integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy.
  2. Wymianainformacji na temat problemów w przyuczaniu do zawodu i rehabilitacji oraz w poszukiwaniu i utrzymywaniu pracy.Analiza problemów i potrzeb trenerów którzy świadczą usługi dotyczące przyuczania do zawodu i rehabilitacji.
  3. Pozyskanie informacji o najlepszych praktykach w każdym kraju uczestniczącym.
  4. Zdobycie osobiście doświadczenia poprzez odwiedzanie instytucji/ centrów w każdym kraju uczestniczącym.
  5. Stworzenie założeń programu nauczania w celu poprawy kształceniaosób pracujących z osobami niepełnosprawnymi.
Obszary tematyczne: 
  1. Przegląd systemu integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy w każdym państwie uczestniczącym.
  2. Dostarczenie informacji na temat problemów w przyuczaniu do zawodu i rehabilitacji oraz w poszukiwaniu i utrzymywaniu pracy.
  3. Analiza problemów i potrzeb trenerów którzy świadczą usługi dotyczące przyuczania do zawodu i rehabilitacji.
  4. Pozyskanie informacji się o najlepszych praktykach w każdym kraju uczestniczącym.
  5. Zdobycie osobiście doświadczenia poprzez odwiedzanie instytucji/ centrów w każdym kraju uczestniczącym.
  6. Stworzenie założeń do programu nauczania w celu poprawy zdolności nauczania trenerów.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Osoby niepełnosprawne – uczestnicy WTZ

Jakie były początki projektu: 
  1. Ciągłe poszukiwanie nowych i skuteczniejszych metod pracy z osobami niepełnosprawnymi, chęć korzystania z międzynarodowych doświadczeń w tej dziedzinie.
  2. Umieszczenie informacji o naszej organizacji i chęci udziału w projekcie dotyczącym działań w obszarze niepełnosprawności w bazie poszukiwania partnerów.
  3. Próba nawiązania kontaktu z organizacjami które są w bazie.
  4. Opracowujemy własny projekt.
  5. Kontakt organizacji która ma już kilku partnerów.
  6. Dopracowanie szczegółów już wspólnego projektu.
  7. Wybór koordynatora.
  8. Podział zadań w projekcie między partnerami.
  9. Ustalenie terminów i gospodarzy spotkań partnerskich.
  10. Aplikację w 2005 roku złożyło 7 organizacji z Turcji, Czech, Polski, Irlandii, Hiszpanii, Litwy, Estonii.
  11. Do realizacji projektu nie zostały zakwalifikowane organizacje z Litwy i Estonii.
Krótki opis przebiegu projektu: 
  1. Pierwsze spotkanie partnerów projektu odbyło się w dniach 21-24 listopad 2005 w stolicy Turcji Ankarze. Na  spotkaniu organizacje partnerskie przedstawiły prezentacje dotyczące działalności swoich organizacji, systemów oświaty i  prawodawstwa dotyczącego osób niepełnosprawnych . Gospodarze umożliwili nam zwiedzenie kilku ośrodków zajmujących się kształceniem i rehabilitacją osób niepełnosprawnych w Turcji.  Uczestnikami były organizacje z Irlandii, Hiszpanii, Czech, Turcji i Polski.   Z polski uczestniczyło w nim 5 osób.
  2. Drugie spotkanie partnerów projektu odbyło się w  marcu2006 w miejscowości Nachod w Czechach. Tematem spotkania była rehabilitacja zawodowa oraz zapoznanie  z instytucjami zajmującymi się taką rehabilitacją i zasady ich funkcjonowania w poszczególnych krajach. Odwiedziliśmy ośrodki zajmujące się rehabilitacją i zakład pracy chronionej. Uczestnikami były organizacje z Irlandii, Czech, Turcji i Polski.   Z polski uczestniczyło w nim 6 osób z Warsztatu Terapii Zajęciowej (2 osoby niepełnosprawne)
  3. Trzecie spotkanie odbyło się w Polsce w Dąbrowie Białostockiej i Białymstoku w dniach 19-22 czerwca 2006. Tematem spotkania były problemy osób niepełnosprawnych związanez poszukiwaniem pracy oraz jej utrzymaniem. Goście mogli zapoznać się z funkcjonowaniem warsztatu terapii zajęciowej w Dąbrowie Białostockiej, obejrzeć wystawę prac naszych podopiecznych oraz  zwiedzić DPS w Zaściankach. Uczestnikami były organizacje z Irlandii, Czech, Turcji i Polski.   Brali w nim udział wszyscy  pracownicy i uczestnicy WTZ.

    W trakcie realizacji projektu w terminie do 01.03.2006 złożyliśmy nową aplikację na drugi rok projektowy wraz z nowymi partnerami [w programie Socrates – poprzednik LLP – aplikację składało się tylko na 1 rok realizacji projektu, niezależnie od zaplanowanego czasu jego trwania – przyp. Narodowej Agencji]. Na przełomie sierpnia i września 2006 otrzymaliśmy potwierdzenie że nasz projekt  będzie kontynuowany z nowymi partnerami.
  4. Czwarte spotkanie odbyło się w Dublinie w Irlandii w dniach 27-30 listopada 2006. Głównym tematem spotkania były problemy z jakimi stykają się osoby pracujące z osobami niepełnosprawnymi, zaprezentowano wyniki ankiet dotyczących  tej problematyki. W tym spotkaniu wzięli udział nasi nowi partnerzy z Estonii i Finlandii którzy opowiedzieli nam o działalności swoich organizacji. Mieliśmy możliwość obejrzenia placówek zajmujących się rehabilitacją oraz spotkać się z trenerami pracy osób niepełnosprawnych. W spotkaniu uczestniczyły organizacje z Irlandii, Turcji, Czech, Polski, Estonii i Finlandii.
  5. Piąte spotkanie partnerów odbyło się w Estonii w Viljandi i Talinie w dniach 14-17 maja 2007. Tematem spotkania było opracowanie na podstawie ankiet założeń  programu służącego podnoszeniu kwalifikacji osób pracujących z osobami niepełnosprawnymi. Osoby niepełnosprawne opowiedziały o swoich wrażeniach i doświadczeniach po podjęciu pracy. Zwiedziliśmy placówki zajmujące się rehabilitacją i zakłady pracy chronionej. W spotkaniu uczestniczyli partnerzy z Irlandii, Turcji, Czech, Polski(4+2), Estonii i Finlandii.
  6. Ostatnie zaplanowane w projekcie spotkanie odbyło się w Helsinkach w Finlandii w dniach 19-22 czerwiec 2007. Spotkanie to było poświęcone podsumowaniu projektu dyskusji na temat ewentualnej dalszej współpracy. Wspólnie ustalono podział zadań związanych z podsumowaniem projektu opracowaniem raportów i analiz oraz wydaniem płyty CD lub DVD zawierającej wszystkie materiały które powstały w trakcie realizacji projektu. W Finlandii również mieliśmy możliwość zwiedzania ośrodków zajmujących się pomocą osobom niepełnosprawnym.

Działania krajowe:

  1. Szkolenie językowe dla kadry i słuchaczy (dodatkowe lekcje języka angielskiego)
  2. Przygotowanie ankiety ewaluacyjnej
  3. Analiza lokalnego rynku pracy osób niepełnosprawnych
  4. Przygotowanie spotkania partnerów w Polsce, wrażenia uczestników – wyrażone pracami plastycznymi
  5. Opracowanie raportu ze spotkania w Polsce
  6. Współredagowanie ankiety badającej potrzeby profesjonalistów pracujących z osobami niepełnosprawnymi
  7. Badanie ankietowe z opracowaniem wyników ankiety
  8. Przygotowanie materiałów na stronę www projektu
  9. Opracowanie wyników i raportów końcowych
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
30
W wyjazdach zagranicznych: 
8
Produkty
Produkty projektu: 
CD/DVD zawierające wszystkie opracowane w trakcie projektu materiały
raport w formie książkowej w języku angielski
ulotka promująca projekt w języku polskim
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
CD/DVD zawierające wszystkie opracowane w trakcie projektu materiały
raport w formie książkowej w języku angielski
ulotka promująca projekt w języku polskim
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Dzięki wyjazdom zagranicznym i współpracy z organizacjami o podobnym profilu działalności poszerzyliśmy swoją wiedzę, umiejętności i nowe metody pracy z osobami niepełnosprawnymi. Staramy się wykorzystywać zdobyte doświadczenie w naszej codziennej pracy. Udział w projekcie umożliwił nam również doskonalenie językowe oraz zdobycie doświadczenia w zarządzaniu projektami międzynarodowymi.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Ze względu na specyficzną grupę naszych podopiecznych (osoby niepełnosprawne) główne kompetencje uzyskane w ramach projektu dotyczą rehabilitacji społecznej. Dzięki wyjazdom zagranicznym nabrali pewności siebie, są bardziej komunikatywni. Wzrósł poziom ich samooceny, motywacja do dalszej nauki i pracy.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Trwałym rezultatem są opis i produkty projektu zamieszczone na stronie internetowej www.pwdwtz.cba.pl
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
Udział w projekcie został doceniony przez naszych niepełnosprawnych podopiecznych pozostawiając niezapomniane wrażenia oraz wspomnienia z pierwszych w ich życiu wyjazdów zagranicznych, możliwości poznania przyjaciół z podobnymi problemami w krajach partnerskich. Pracownicy a zwłaszcza biorący udział w spotkaniach zagranicznych mieli możliwość podzielić się swoim doświadczeniem w pracy z osobami niepełnosprawnymi oraz zastosować podpatrzone w innych krajach metody i techniki pracy.
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Współpraca między partnerami projektu jak i naszą Agencją Narodową układała się bardzo dobrze dzięki temu realizacja projektu była przebiegała bez większych problemów.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Andrzej Kamliński
Data wypełnienia formularza/karty: 
18.09.2008

L.I.S.T.E.N. - Kształcenie ustawiczne a potrzeby edukacyjne dorosłych

Tematyka działań: 
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Górnośląskie Centrum Edukacyjne im. Marii Skłodowskiej-Curie
ul. Okrzei 20, 44-100 Gliwice
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Grażyna Król
0048 508 780 066
grazyna.krol@netedukacja.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Górnośląskie Centrum Edukacyjne w Gliwicach jest nowoczesną placówką edukacyjną na terenie Górnego Śląska. W ramach GCE współistnieją publiczne szkoły ponadgimnazjalne dla młodzieży, Centrum Kształcenia Ustawicznego dla dorosłych (kształcące w systemie wieczorowym i zaocznym) oraz Centrum Kształcenia Praktycznego. Od wielu lat prowadzona jest na różnych poziomach edukacja ogólna oraz w kierunkach: chemicznym, mechanicznym, informatycznym, ochrony środowiska, ekonomicznym i elektrycznym. Zajęcia z przedmiotów ogólnokształcących i zawodowych odbywają się w specjalistycznie wyposażonych gabinetach, pracowniach technicznych, mechanicznych, językowych, chemicznych i ochrony środowiska oraz pracowniach komputerowych połączonych z siecią Internet i w firmie symulacyjnej. W ramach GCE działa Szkolny Ośrodek Kariery oraz Pracownia Jakości, Standardów i Doradztwa Zawodowego. GCE posiada uprawnienia do przeprowadzania wszystkich egzaminów końcowych przewidzianych systemem edukacji ogólnej, oraz egzaminów zawodowych. Prowadzi egzaminy zewnętrzne, kwalifikacyjne i kończące formy kształcenia zawodowego oraz oferuje uczestnikom wszystkich systemów oraz form kształcenia i doskonalenia zawodowego możliwość opisowego potwierdzenia umiejętności i kwalifikacji zawodowych certyfikatem. Od maja 2004 szkoła posiada certyfikat EN ISO 9001:2000 potwierdzający, że GCE wprowadziło i stosuje system zarządzania jakością w zakresie: działalność edukacyjna i egzaminacyjna w formach szkolnych oraz pozaszkolnych. Górnośląskie Centrum Edukacyjne współpracuje z zakładami pracy, instytucjami naukowo-badawczymi makroregionu oraz z Wojewódzkim Ośrodkiem Metodycznym i Politechniką Śląską. Szkoła objęta jest patronatem uczelni, z którą aktywnie współpracuje w kierunku wdrażania najnowszych osiągnięć nauki i techniki do praktyki szkolnej.

Główne grupy docelowe:
- słuchacze szkół dla dorosłych zaocznych i wieczorowych, chcący zdobyć średnie lub policealne wykształcenie albo atrakcyjny zawód
- słuchacze chcący zdobyć dodatkowe kwalifikacje – kursanci
- nauczyciele (kursy doskonalące)
Tytuł projektu: 
L.I.S.T.E.N. - Kształcenie ustawiczne a potrzeby edukacyjne dorosłych
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
05/GR2/05-0018/P1
06/GR2/06-0133/P2
Lata realizacji: 
2005 - 2007
Kraje uczestniczące: 
Włochy x2, Irlandia, Polska, Hiszpania
Cele projektu: 
Założeniem projektu było prześledzenie motywów jakie powodują, że dorośli słuchacze mimo różnych skomplikowanych  sytuacji i trudnych doświadczeń życiowych decydują się wrócić do szkoły i kontynuować naukę. Projekt zakładał także rozwijanie i wzmacnianie motywacji do nauki wśród defaworyzowanych dorosłych (młodzi ludzie na marginesie społecznym, osoby bezrobotne, więźniowie itp.) a także doskonalenie kwalifikacji i kompetencji zawodowych nauczycieli poprzez wymianę doświadczeń i dobrych praktyk.
 
Cele projektu:
  1. Analiza motywacji osób dorosłych powracających do nauki.
  2. Analiza potrzeb uczących się dorosłych w celu zidentyfikowania wspólnych problemów.
  3. Dzielenie się metodologią postępowania z tymi problemami. Przeanalizowanie czy obecnie istniejący system spełnia potrzeby dorosłych uczących się i określenie strategii uzupełnienia braków na poziomie lokalnym.
  4. Dostrzeganie i uznanie potrzeby elastyczności na wszystkich stopniach i poziomach funkcjonowania szkoły, aby zapewnić bardziej dostosowany do potrzeb proces uczenia się, a tym samym danie słuchaczom większych możliwości w osiąganiu ich planów życiowych.
Obszary tematyczne: 

umiejętności kluczowe, technologie informacyjne, języki

Grupa docelowa słuchaczy: 
Młodzi dorośli (15-25 lat) zagrożeni społeczną marginalizacją.
Grupy defaworyzowane społecznie i ekonomicznie (m.in. samotne matki oraz osoby bezrobotne).
Nauczyciele w sektorze edukacji dorosłych.
Jakie były początki projektu: 
Pomysł projektu powstał w 2004 roku podczas przeszukiwań działającej wówczas internetowej bazy organizacji. Grażyna Król – w imieniu GCE - nawiązała internetowy kontakt ze szkołą z Alicante zainteresowaną znalezieniem partnerów. W lutym 2005 w/w szkoła z Hiszpanii zorganizowała wizytę przygotowawczą, podczas której dopracowano szczegóły współpracy i została opracowana ostateczna wersja aplikacji (formularza wniosku o dofinansowanie) w języku roboczym projektu.
Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie:

W pierwszym roku realizacji projektu 2: w Polsce i Irlandii.

W drugim roku – spotkania w Hiszpanii i we Włoszech.

Słuchacze brali udział w spotkaniach w Irlandii i we Włoszech.

Pierwsze spotkanie wszystkich partnerów miało miejsce w Gliwicach, w Polsce w październiku 2005. Podczas spotkania każdy uczestniczący kraj zaprezentował swój system edukacji ze szczególnym uwzględnieniem aspektu kształcenia dorosłych. Zaprezentowano wyniki przeprowadzonych w każdym kraju badań ankietowych.  Przedyskutowano i ustalono zadania każdego z partnerów w ramach projektu. Przedstawiono pomysły na utworzenie strony internetowej projektu, którą opracowywał partner polski.  Zaprezentowano kilka strategii mających na celu zachęcanie i pomoc dorosłym, którzy powrócili do edukacji, np. oferta szkolenia w firmie symulacyjnej przygotowującego słuchaczy do radzenia sobie na rynku pracy,  zorganizowanie centrum informacji i zasobów (materiałów) na potrzeby dorosłych słuchaczy.

W następstwie tego spotkania postanowiono szerzej włączyć słuchaczy w działalność projektu i zachęcić ich do opisania swoich osobistych doświadczeń związanych z powracaniem do edukacji. Uczestnicy międzynarodowego spotkania partnerów w Gliwicach zostali zaproszeni do Urzędu Miasta i przyjęci przez vice-Prezydenta Gliwic. Międzynarodowe spotkanie partnerów w Cork, w Irlandii miało miejsce w marcu 2006. W spotkaniu tym uczestniczyli również słuchacze z każdej partnerskiej szkoły. Przedstawili oni swoje doświadczenia związane z edukacją i dyskutowali o wspólnych problemach i metodach jakie mogłyby ich zachęcić i pomóc w trudach powrotu do edukacji. Nauczyciele dyskutowali o tym, jak motywować i wspomagać dorosłych słuchaczy. Wszyscy uczestnicy warsztatów w Cork  wzięli udział w spotkaniu z kadrą dydaktyczną szkoły przyjmującej.

W październiku 2006 miało miejsce spotkanie partnerów projektu w Alicante, w Hiszpanii. Poczyniono uzgodnienia co do założenia forum  projektu. Forum zwiększyło możliwości wymiany informacji między partnerami – nauczycielami oraz słuchaczami zaangażowanymi w projekt oraz było formą rozpowszechniania rezultatów projektu.

Czwarte spotkanie partnerów w Reggio Emilia, Włochy miało miejsce w kwietniu 2007. W spotkaniu tym wzięli udział słuchacze z każdego kraju. Każdy słuchacz dał krótką prezentację o sobie i starał się przedstawić jak jego udział w projekcie ulepszył i wpłynął na jego doświadczenia związane z kształceniem się.

Podczas konferencji zorganizowano wykład na temat kształcenia dorosłych w więzieniach, przedstawiono także w ogólnym zarysie  trudności napotykane w kształceniu dorosłych we Włoszech.

Na spotkanie podsumowujące projekt i upowszechnianiajace jego rezultaty zaproszono reprezentantów włoskich władz lokalnych włączając prezydenta prowincji Albinea oraz przedstawicieli europejskich szkół kształcących dorosłych z Chateau (Francja), z Sheffield (Anglia), Oreberö (Szwecja) a także dyrektorów instytucji edukacyjnych z regionu.

Działania w ramach realizacji projektu:

Został opracowany kwestionariusz do badań ankietowych przeprowadzanych wśród słuchaczy dorosłych w październiku 2005. Badania obejmowały m.in. kwestię motywacji dorosłych powracających do nauki. Wyniki były przedstawiane, dyskutowane i porównywane w czasie spotkania partnerów projektu w Gliwicach. Stanowiły one podstawę do dalszych działań w ramach projektu. W ramach badań ankietowych przeprowadzonych w GCE w roku następnym (2006) dokonano analizy porównawczej wybierając 10 kobiet i 10 mężczyzn. Wyniki opracowano oddzielnie dla każdej z tych grup, ponieważ pojawiły się znaczące różnice w ocenie przyczyn trudności edukacyjnych.

Powstała witryna internetowa projektu, www.listenproject.net na której umieszczono wyniki badań ankietowych a także prezentacje, biografie słuchaczy i inne związane z projektem dokumenty. Witrynę stale aktualizowano.

Założone forum on-line  projektu.

W każdym kraju partnerskim słuchacze - uczestnicy wizyt w Cork i Reggio Emilia spotkali się ze słuchaczami swojej szkoły by przedstawić swoje doświadczenia  i wrażenia oraz odpowiedzieć na pytania swoich kolegów. Była to forma rozpowszechniania informacji o wynikach projektu.

Zorganizowano kursy języka angielskiego zarówno dla nauczycieli jak i słuchaczy biorących udział w projekcie. Wspomniane kursy  były otwarte  i wolne od opłat dla uczestników.

GCE opracowało jednolitą szatę graficzną oraz projekty okładki dla obu wersji językowych broszury informacyjnej o projekcie a także opracowało merytorycznie biuletyn w wersji polskiej.

Działania upowszechniające:

Obejmują one: prezentację DVD projektu, CD ROM zawierający całą dokumentację (prace, teksty, fotografie), stronę internetową a także wydanie biuletynu (broszury) projektu w dwóch wersjach językowych (po polsku i angielsku). Wspomniane media zawierały wszystkie informacje zebrane w ciągu projektu włączając biografie studentów, wyniki ankiet, prezentacje, dokumentację fotograficzną itp.

Polska instytucja zorganizowała w swojej placówce specjalną wystawę fotograficzną, opracowała graficznie dwa plakaty (jeden poświęcony całkowicie udziałowi polskich słuchaczy w projekcie) oraz przygotowała i wydała broszurę informacyjną o projekcie.

Zamieszczono informacje w lokalnej prasie i na stronie internetowej szkoły dla dorosłych. W  lokalnym periodyku kulturalnym ukazał się artykuł na temat udziału GCE w projekcie

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
54
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 

- strony internetowe projektu: www.listenproject.net oraz http://www.cku.gce.gliwice.pl/grundtwig/grundtvig.html

- płyty CD z prezentacjami i pracami słuchaczy polskich dotyczącymi osobistych doświadczeń ludzi dorosłych w zdobywaniu wiedzy i wykształcenia

- kwestionariusz dla słuchaczy jako narzędzie do badania potrzeb i oczekiwań ludzi dorosłych w procesie edukacji

- Opracowania wyników badań ankietowych (przeprowadzonych w GCE dwukrotnie: w 2005 i 2006) oraz analiza porównawcza

- dvd projektu (wersja angielskojęzyczna)

- CD ROM zawierający całą dokumentację (prace, teksty, fotografie itp.) w wersji angielskojęzycznej

- broszura informacyjna o projekcie (w dwóch wersjach językowych:  PL, EN)

- wystawa fotograficzna

- artykuł „Być dorosłym... uczniem w UE”

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Opracowania wyników badań ankietowych w zakresie potrzeb edukacyjnych osób dorosłych oraz analizę porównawczą

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Udział w programie dał możliwość sprawdzenia; w praktyce znajomości języka obcego, a jednocześnie był impulsem i stworzył motywację do dalszego doskonalenia zawodowego kadry. Dzięki kontaktom z nauczycielami i słuchaczami z innych krajów pozwalał na poznanie problemów edukacji dorosłych oraz poznanie przykładów dobrej praktyki w zakresie strategii rozwiązywania tych problemów. Dawał możliwość wymiany doświadczeń.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Dzięki udziałowi w programie zdobyli sobie nie tylko uznanie w szkolnej społeczności, ale także u nauczycieli.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Oprócz wymiernych korzyści wynikających z realizacji programu, takich jak np. możliwość wymiany doświadczeń czy poszerzanie umiejętności językowych, uczestnictwo w projekcie wywarło wpływ na postawę życiową słuchaczy, poczuli się dowartościowani, uwierzyli w swoje możliwości i pomimo dotychczasowych trudności edukacyjnych wzrosła ich samoocena.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Program pomógł nam wykształcić umiejętności przedstawiania własnych pomysłów oraz autoprezentacji – umiejętności bardzo cenne w dzisiejszym świecie. Objawiło się to poprzez wyraźne zwiększenie pewności siebie w sytuacjach wymagających ww. umiejętności oraz wzrostem swobody w porozumiewaniu się obcymi językami”

„...Biorąc wszystko pod uwagę, oraz to czego słowami opisać się nie da, chciałbym wziąć udział w następnym takim programie edukacyjnym. I jeśli będę miał taką możliwość – uczynię to bez wahania” – Tomasz Stanasiuk, uczestnik spotkania w Irlandii

„Podczas pobytu w Irlandii odniosłam wrażenie, że największy wpływ na dorosłych słuchaczy wywarło pozytywne podejście nauczycieli do uczących się tam ludzi. Po zajęciach w college’u w Cork doszłam do wniosku, iż ułatwienia tj. wybór dogodnych godzin zajęć, możliwość uczestnictwa w różnego rodzaju zajęciach i warsztatach pozalekcyjnych, nowocześnie zorganizowane o bardzo dobrym standardzie sale wykładowe i sale do zajęć praktycznych ułatwiają naukę oraz mobilizują słuchaczy do dalszego kształcenia się. Nauka jest wtedy bardziej efektywna i ciekawsza” – Izabella Zakrzewska, uczestniczka spotkania w Irlandii

„ .. potraktowałem to jako wyzwanie..” , „To był wielki zaszczyt dla mnie móc przedstawić swoją prezentację przed pozostałymi uczestnikami projektu Grundtvig”. – Dawid Sokołowski – uczestnik spotkania we Włoszech.

„W ramach uczestnictwa w projekcie mieliśmy okazję zapoznać się z ciekawą ofertą edukacyjną różnego rodzaju szkół dla dorosłych,  mieliśmy okazję poznać problemy osób organizujących edukację dla dorosłych” – Dariusz Pszonak, uczestnik spotkania we Włoszech.

Z punktu widzenia nauczycieli uczestniczących w wyjazdach do Irlandii i do Włoch - wpływ programu na dorosłych słuchaczy przejawia się zwłaszcza w następujących aspektach:

- rozwijanie umiejętności prezentacji przed szerszym audytorium

- rozwijanie umiejętności posługiwania się technologią informacyjną w przygotowywaniu prezentacji i jej prowadzeniu

- rozwijanie umiejętności współdziałania w grupie

- analiza swojego wystąpienia w kontekście innych wystąpień (porównanie do osób z innych krajów)

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Grażyna Król
Data wypełnienia formularza/karty: 
27.02.2009

seminarium kontaktowe - Agata Andruszkiewicz Quality in Adult Education

Tematyka działań: 
Jakość i ewaluacja edukacji
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Organizacja korzystająca z wyjazdu: 
Centrum Kształcenia Ustawicznego
Imię i nazwisko: 
Agata Andruszkiewicz
Stanowisko w organizacji: 
Dyrektor
Adres: 
ul. Szymanowskiego 3B 41-219 Sosnowiec
Telefon: 
(32) 26 62 764
E-mail: 
cku@ckusc.pl
Typ wyjazdu: 
seminarium kontaktowe
Tytuł seminarium: 
Quality in Adult Education
Nr Umowy Finansowej: 
2010-1-PL1-GRU07-14759
Data realizacji
Termin wyjazdu: 
25.11.2010 - 28.11.2010
Organizacja goszcząca: 
THE EDUCATION SERVICES OF LÉARGAS Narodowa Agencja Programu Lifelong Learning w Irlandii
Opis wizyty/seminarium: 

Wyjazd na Seminarium kontaktowe Programu Grundtvig dla akcji Projekty Partnerskie

Grundtviga zatytułowane: „Quality in Adult Education” odbył się w terminie od 25.11 do 28.11.2010 do Dublina. Uczestnikami spotkań odbywających się w trakcie seminarium byli reprezentanci z Belgii, Cypru, Finlandii, Francji, Niemiec, Grecji, Islandii, Irlandii, Włoch, Łotwy, Litwy, Norwegii, Hiszpanii, Szwecji, Turcji, Wielkiej Brytanii oraz Polski. Językiem roboczym spotkania był język angielski.

Działania poprzedzające listopadową wizytę zakładały merytoryczną, wnikliwą analizę

dokumentacji stanowiącej meritum Projektów Partnerskich Grundtvig na rok 2011 (priorytety krajowe i europejskie, zasady aplikowania, budżet projektu). Priorytetem stało się dla mnie poznanie - czysto teoretyczne - funkcjonowania, tradycji oraz obyczajowości kraju goszczącego – Irlandii.

Reprezentując zarówno określony region Polski z jego walorami mikroregionu, a przede wszystkim placówkę oświatową - Centrum Kształcenia Ustawicznego w Sosnowcu, opracowałam we współpracy z koordynatorem współpracy międzynarodowej w CKU pakiet materiałów informacyjnych (broszury informacyjne w języku angielskim, jak i prezentację multimedialna) oraz wachlarz potencjalnych działań, które mogłyby zostać zrealizowane w obrębie projektu. Zostały one poddane analizie podczas spotkania z nauczycielami języków obcych pracującymi w CKU i koordynatorem współpracy międzynarodowej w tejże instytucji. Produktem finalnym spotkań roboczych w CKU było wyłonienie celów ogólnych i szczegółowych przyszłego projektu i określenie wymiernych efektów, które chcielibyśmy osiągnąć podczas realizacji programu.

W związku z mającymi się odbyć w ramach wizyty „European Fair” przygotowałam kilka informacji o regionie, którego byłam przedstawicielką oraz zabrałam ze sobą produkty regionalne.

Wizyta w Dublinie realizowana była w myśl zaplanowanych przez gospodarzy modułów tematycznych. Premierowe wystąpienia przypadły w udziale Leargas i skierowane były na przekazanie uczestnikom niezbędnej wiedzy o programie Grundtvig oraz przedstawianie wzoru „dobrych praktyk” ze zrealizowanych już projektów. Pośród rozlicznych tematów wykładowych, znalazła się problematyka idei jakości w procesie kształcenia dorosłych.

Zorganizowano również trzy sesje warsztatowe w grupach roboczych z prezentacją wypracowanego projektu w ostatnim dniu seminarium. Seminarium rozpoczęło się od tzw. „European Fair”, swoiście pojętej integracji uczestników spotkania, co pozwoliło na poznanie przedstawicieli z innych instytucji, wymianę doświadczeń oraz nawiązanie kontaktów. Wygłosowym punktem, zaplanowanym harmonogramem wizyty, był zorganizowany przez gospodarzy program kulturalny z tradycyjną kolacją z muzyką irlandzką i pokazem tańców celtyckich.

Działania realizowane podczas wizyty były rzetelnie przygotowane w zakresie organizacyjnym, logistycznym oraz sferze merytorycznej. Wiele czasu zostało poświęcone pracom nad znalezieniem partnerów potencjalnych działań oraz tworzeniu projektów.

Partnerzy w mojej grupie projektowej mieli bardzo podobne oczekiwania co do potencjalnego projektu. Nie było zatem dysonansu w zakresie doprecyzowania tematu projektu oraz celów, zadań, działań i wstępnego podziału obowiązków.

W czasie prac grupy projektowej powstał wstępny projekt skierowany do słuchaczy i nauczycieli, pt: ”Porównanie metod pracy w kształceniu osób dorosłych i wprowadzenie oferty kursów e-learningowych i blended-learningowych”.

Listopadowe spotkanie rozpoczęło intensyfikację prac nad przygotowaniem wniosku aplikacyjnego projektu. Sprawna komunikacja wszystkich partnerów pozwoliła na złożenie wniosku do Narodowej Agencji w rundzie selekcyjnej (21 luty 2011).

Pięć krajów – Polska, Litwa, Hiszpania, Turcja oraz jako koordynator Irlandia założyło główne cele jakimi są:

  • porównanie metod nauczania osób dorosłych w krajach europejskich,wprowadzenie nowych metod nauczania w każdej instytucji w celu podniesienia jakości pracy
  • wprowadzenie kursów e-learningowych i blended-learningowych w celu ułatwienia dostępu do edukacji osobom dorosłym
  • rozwijanie umiejętności komputerowych w ramach pracy nad projektem – praca na platformie moodle
  • uświadomienie słuchaczom ich odpowiedzialności za własne kształcenie i jego wymiar europejski

Powrót do Polski wiązał się z koniecznością przekazania informacji zwrotnych, dotyczących uczestnictwa w wizycie roboczej pracownikom CKU oraz Naczelnikowi Wydziału Edukacji w Sosnowcu. Rada Pedagogiczna CKU, po zapoznaniu się z przygotowanym przeze mnie raportem z wizyty w Dublinie, wypracowała plany współpracy z innymi krajami oraz uszczegółowiła zarys projektu powstały w trakcie wizyty. Dzięki umożliwieniu mi uczestnictwa w konferencji i zawartym kontaktom z przedstawicielami instytucji wspierających kształcenie osób dorosłych wielu krajów mam możliwość zainicjowanie współpracy na wielu płaszczyznach, które przełożą się na wymierne korzyści w placówce, którą kieruję. Bezpośredni kontakt z podmiotami mającymi wpływ na kształt edukacji dorosłych zarówno w kraju i poza nim owocuje kolejnymi projektami.

Kraj: 
Irlandia
Miasto bądź rejon: 
Dublin
Subskrybuje zawartość

Switch style