Hiszpania

www.tv-deaf.com

Tematyka działań: 
Edukacja drugiej szansy
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Rzeszowski Klub Sportowy Głuchych RES-GEST
ul. Langiewicza 22, 35-085 Rzeszów
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Piotr Krupa, 17 852 92 33, res-gest@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Grupą docelową naszych działań są osoby głuche posługujące się językiem migowym, które z powodu bariery w dostępie do informacji i w komunikowaniu się napotykają na największe trudności w dostępie do nieformalnej edukacji. Realizujemy programy aktywizujące osoby niesłyszące społecznie i zawodowo oferując kursy i szkolenia zawodowe a także udział w zajęciach sportowych. Edukację osób niesłyszących prowadzimy za pośrednictwem stron internetowych: www.glusitv.pl oraz www.tv-deaf.com gdzie informacje podawane są dla osób niesłyszących w formie filmów tłumaczonych na język migowy. Tematyka filmów obejmuje wszystkie dziedziny aktywności, szczególnie te związane z prawem, zdrowiem i aktywnością społeczno – zawodową.

Tytuł projektu: 
www.tv-deaf.com
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU06-19457 1
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Polska
Hiszpania
Rumunia x 2
Turcja
Grecja
Cele projektu: 

Podstawowym celem projektu było zwiększenie uczestnictwa w uczeniu się dorosłych niesłyszących posługujących się językiem migowym w Rumunii, Turcji, Grecji, Hiszpanii i Polsce w okresie 24 miesięcy.

Cele szczegółowe projektu:

  • zmniejszenie barier w dostępie do informacji i komunikowaniu się osób niesłyszących,
  • podniesienie kwalifikacji tłumaczy języka migowego w zakresie prowadzenia edukacji osób niesłyszących,
  • stworzenie możliwości wymiany doświadczeń tłumaczy języka migowego i osób niesłyszących.
Obszary tematyczne: 

Umiejętności językowe, umiejętności społeczne, wiedza o krajach partnerskich.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową byli przede wszystkim słuchacze ze szczególnymi potrzebami edukacyjnymi – osoby głuche posługujące się językiem migowym. Pośrednią grupą docelową byli opiekunowie, tłumacze języka migowego zajmujący się tłumaczeniami materiałów edukacyjnych dla osób niesłyszących.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na realizację projektu powstał w wyniku naszego innowacyjnego pomysłu edukacji osób niesłyszących w Polsce za pośrednictwem strony www.glusitv.pl. Postanowiliśmy utworzyć stronę internetową o międzynarodowym charakterze www.tv-deaf.com. Partnerów projektu znaleźliśmy przy pomocy Narodowej Agencji Programu Grundtvig do której wysłaliśmy fiszkę projektową z informacją o tym, że poszukujemy partnerów. Poza tym, jeden z naszych potencjalnych partnerów pomógł nam znaleźć inne organizacje działające na rzecz osób głuchych.

Krótki opis przebiegu projektu: 

28 - 29.11.2011 – Seminarium w Rzeszowie (Polska)

  • zapoznanie z partnerami
  • prezentacja organizacji
  • raport potrzeb i barier osób niesłyszących i tłumaczy języka migowego w Polsce
  • omówienie założeń projektu
  • ustalenie harmonogramu pracy

W seminarium brali udział słuchacze z Polski i Rumunii

12-14.05.2012 – Seminarium w Rumunii

  • analiza celów projektu
  • raport barier i potrzeb niesłyszących w Rumunii
  • nagranie słownika języka migowego
  • dyskusja na temat jakości materiału video

W seminarium brali udział słuchacze z Rumunii

24-27.09.2012 Seminarium w Hiszpanii

  • poznanie specyfiki organizacji goszczącej
  • prezentacja hiszpańskiego systemu edukacji osób niesłyszących
  • raport potrzeb i barier osób niesłyszących i tłumaczy języka migowego w Hiszpanii
  • spotkania z niesłyszącymi słuchaczami

W spotkaniu bardzo licznie wzięli udział słuchacze z Hiszpanii

23-25.11.2012 – Seminarium w Grecji

  • zapoznanie z systemem edukacji osób niesłyszących
  • poznanie systemu kształcenia tłumaczy języka migowego w Grecji
  • poznanie metod pracy tłumaczy języka migowego w kontekście religii i ceremonii religijnych
  • wizyty w placówkach edukacyjnych dla osób niesłyszących
  • dyskusja na temat programów nauczania języka migowego w krajach partnerskich
  • ustalenie zakresu treści rozmówek w języku migowym

W spotkaniu wzięli udział słuchacze niesłyszący oraz tłumacze języka migowego

18-20.04.2013 – seminarium w Turcji

  • poznanie kultury tureckiej/islamskiej
  • poznanie sytuacji prawnej osób niesłyszących i języka migowego
  • zatwierdzenie programu nauczania języka migowego

14-16.06.2013 – seminarium w Rzeszowie (Polska)

  • podsumowanie osiągniętych rezultatów
  • przygotowanie wstępnej wersji raportu końcowego (części wspólnej)
  • wizytacja placówek edukacji osób głuchych

W ramach działań krajowych podjęto się następujących działań:

  • utworzenie strony internetowej www.tv-deaf.com
  • tłumaczenie filmów na język migowy dla osób niesłyszących
  • opracowanie programu nauczania tłumaczy języka migowego
  • opracowanie słownika pojęć podstawowych języka migowego
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
3 161
W wyjazdach zagranicznych: 
12
Produkty
Produkty projektu: 
  • strona internetowa www.tv-deaf.com
  • seminaria informacyjne prezentujące raporty potrzeb i barier osób niesłyszących i tłumaczy języka migowego
  • współpraca międzynarodowa z zagranicznymi partnerami
  • filmy w języku migowym
  • multimedialny słownik języka migowego wraz z rozmówkami na DVD i na stronie www.tv-deaf.com
  • program szkoleń dla tłumaczy języka migowego
  • raport statystyk oglądalności strony www.tv-deaf.com
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona www.tv-deaf.com nadal istnieje po zakończeniu realizacji projektu z wszystkim powstałymi produktami. Strona nadal jest wykorzystywana do przekazywania informacji osobom niesłyszącym w związku z realizacją kolejnego projektu międzynarodowego z udziałem osób niesłyszących.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Współpraca partnerska pozwoliła nam na zapoznanie się ze specyfiką języka migowego w poszczególnych krajach, co miało wpływ na zapoznanie się z innymi metodami nauczania osób niesłyszących, co znalazło odzwierciedlenie w przygotowywanych filmach dla osób niesłyszących. Realizacja seminariów w Polsce ukazała znaczenie ścisłej współpracy kadry zarządzającej z pracownikami, co wzmocniło potencjał naszej organizacji i miało charakter integrujący.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Z uwagi na to, iż projekt kierowany był do słuchaczy ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi niezbędne było zapewnienie tłumaczy języka angielskiego i tłumaczy języka migowego. Osoby niesłyszące mogły zapoznawać się z innymi językami migowymi oraz podnosić swoje umiejętności językowe w zakresie języka angielskiego. Zainteresowanie filmami tłumaczonymi na język migowy było tak duże, co wskazuje na chęć uczenia się osób niesłyszących o innych krajach. Słuchacze zwiększyli swoje umiejętności posługiwania się komputerem i Internetem, gdyż oglądanie filmów wymagało nieco większej aktywności niż na zwykłych stronach internetowych. Informacje w języku migowym pomogły słuchaczom nabyć umiejętności komunikowania się z innymi osobami niesłyszącymi z zagranicy za pośrednictwem kanałów społecznościowych. Wiedza z zakresu prawa, kultury i spraw społecznych pozwoliła niesłyszącym na zdobycie większej pewności siebie w ubieganiu się o swoje prawa, a także respektowaniu obowiązków ciążących na wszystkich obywatelach.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Powstała w ramach projektu strona internetowa www.tv-deaf.com będzie nadal utrzymywana przez nas i wszystkie filmy i materiały są nadal dostępne dla osób niesłyszących. Statystyki oglądalności pokazują, iż strona nadal jest chętnie odwiedzana przez osoby niesłyszące. Wspólnie z partnerami ustaliliśmy, iż nadal po zakończeniu projektu mogą nadal nadsyłać filmy i materiały do umieszczania na stronie internetowej. Strona będzie wykorzystywana przy realizacji innych projektów międzynarodowych kierowanych do osób niesłyszących. Słownik z rozmówkami w języku migowym wykorzystany zostanie do dalszej edukacji osób niesłyszących planujących wyjazdy zagraniczne. Natomiast powstały program nauczania języka migowego będzie przedmiotem dalszych analiz i kolejnego projektu w Programie Grundtvig.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Strona www.tv-deaf.com jest międzynarodowa i pierwsza w Polsce dla osób głuchych”

„Filmy są ciekawe bo głusi nie mają innej strony, żeby dowiedzieć się o innych krajach”

„Filmy ciekawe jak w innych krajach żyją głusi”

„RES-GEST bardzo ładnie wyjaśnia sprawy głuchych”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Piotr Krupa
Data wypełnienia formularza/karty: 
13.11.2013

The Rights of the People with Intellectual Disability: The protagnist ponder their Rights in Europe and propose actions

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Konwent oo. Bonifratrów
ul. Konary-Zielona 21, 32-040 Świątniki Górne
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Alicja Cholewińska-Bieda, 601 218 795, wtz@konary.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Centrum Rehabilitacyjno-Warsztatowe przy Konwencie Bonifratrów w Konarach prowadzi rehabilitację społeczno-zawodową dla dorosłych osób niepełnosprawnych z terenów wiejskich. Metody pracy dostosowane są do specyficznych potrzeb tej grupy. Prowadzone działania mają na celu wyrównywanie szans na godne życie osobom zagrożonym wykluczeniem społecznym, podnoszenie ich świadomości obywatelskiej oraz rozwijanie zainteresowań. W Konwencie działa Dom Pomocy Społecznej  (63 mężczyzn), Środowiskowy Dom Samopomocy (32 osoby) , Warsztat Terapii Zajęciowej (45 osób) oraz Zakład Aktywności Zawodowej (30 osób).

Tytuł projektu: 
The Rights of the People with Intellectual Disability: The protagnist ponder their Rights in Europe and propose actions
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-ES1-GRU06-35098 3
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Polska
Francja
Cele projektu: 
  1. dokonanie analizy, w jakim stopniu nasze społeczeństwo szanuje i gwarantuje równe prawa i szanse dla wszystkich obywateli.
  2. pobudzenie aktywności obywatelskiej niepełnosprawnych intelektualnie  mieszkańców wsi oraz aktywizacja lokalnych organizacji działających na ich rzecz.
  3. dostosowanie zapisów Konwencji Praw Osób Niepełnosprawnych ONZ tak, aby były zrozumiałe dla wszystkich (zapoznaliśmy z nimi zarówno osoby z niepełnosprawnością intelektualną, jak również pracujących z nimi specjalistów).
  4. stworzenie obszernej bazy dokumentalnej z istniejących publikacji (poprzez pracę w grupach roboczych, korzystając z nowoczesnych technologii, przekazaliśmy najważniejsze informacje dotyczące praw zawartych w Konwencji ONZ  i ich przestrzegania zarówno w Polsce jak i w krajach partnerskich. Wszystkie informacje przekazywane były w formie dostosowanej do szczególnych potrzeb intelektualnych naszych słuchaczy).
  5. pobudzenie krytycznego myślenia (poddaliśmy analizie doświadczenia osób niepełnosprawnych, wykryliśmy prawa, które nie są respektowane. Wszystko to na platformie międzynarodowego dialogu. Osoby z wrażliwych grup społecznych, które w programie stały się bohaterami debaty, z użytkowników przekształciły się w świadomych swoich praw obywateli).
Obszary tematyczne: 
  • Aktywne obywatelstwo (kompetencje społeczne i obywatelskie)
  • Grupy docelowe o specjalnych potrzebach (społeczne włączanie)
  • Nauka o krajach europejskich (dialog międzykulturowy)
Grupa docelowa słuchaczy: 

W programie brało udział 70 dorosłych osób niepełnosprawnych (z deficytami intelektualnymi) oraz 35 opiekunów. Są to podopieczni oraz pracownicy Centrum Warsztatowo-Rehabilitacyjnego przy Konwencie OO Bonifratrów w Konarach.

Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał z inicjatywy ośrodka rehabilitacyjnego działającego na rzecz osób niepełnosprawnych przy kurii zakonu bonifratrów w Hiszpanii , PARC SANITARI SANT JOAN DE DEU. Zaproszenie otrzymaliśmy właśnie od Hiszpanii, która była koordynatorem programu.

Krótki opis przebiegu projektu: 

I. Spotkanie (Hiszpania, Barcelona, listopad 2011 r.).Omówiliśmy plan działania na dwa lata i dzięki przygotowanym przez wszystkie uczestniczące kraje prezentacjom multimedialnym poznaliśmy specyfikę  ośrodków rehabilitacyjnych biorących udział w programie.

II Spotkanie (Francjia, Le Croisic, wrzesień 2012 r.) miało tytuł „Dostępność”. Każdy kraj biorący udział w programie przedstawił prezentację o barierach, na jakie napotykają osoby niepełnosprawne w swoim życiu. Była mowa o barierach architektonicznych, trudnościach w porozumiewaniu się ale także o tym, jak zmienia się nasze otoczenie, a przede wszystkim  mentalność społeczeństwa, które zaczęło dostrzegać potrzeby i problemy najsłabszej grupy, jaką są osoby niepełnosprawne. W dniach od 13 – 17 maja 2013 r. byliśmy gospodarzami

III Spotkania Partnerskiego pod hasłem „Uczestnictwo”. W prezentacji  przygotowanej dla naszych zagranicznych gości próbowaliśmy dowieść, że  ratyfikując Konwencję ONZ w roku 2012 państwo polskie potwierdziło wysokie standardy ochrony praw osób niepełnosprawnych obowiązujące w naszym kraju. W wyjazdach wzięło udział 16. słuchaczy - osoby niepełnosprawne.

Działania krajowe:

  • szkolenie językowe (ang, fr)
  • szkolenie komputerowe
  • spotkania edukacyjne

Działania upowszechniające

  1. Wystawa fotograficzna prezentująca realizację projektu.
  2. Prezentacja programu Grundtvig:
  • na międzynarodowej konferencji w Straubingu (Niemcy)pn. „Partizipation” w dniach 26 – 28.06.2012 r.
  • na ogólnopolskim Spotkaniu Formacyjnym Zakonu Bonifratrów w Myczkowcach w dniach 16 – 18.09.2011 r
  • na Imprezach Integracyjnych „Miodobranie-Miodogranie” ( 21.06.2012 i 20.06.2013 r. w Konarach
  1. Informacja o projekcie w programie Telewizji Internetowej „Flesz” Starostwa Powiatowego w Krakowie.
  2. Informacja o projekcie na stronie internetowej Zakonu Bonifratrów www.bonifratrzy.pl oraz www.powiat.krakow.pl.
  3. Artykuły w prasie: Dziennik Polski, Bonifratrzy w Służbie Chorym, Głos Mogilan, WóTeZet, (Magazyn Ośrodków Terapii Zajęciowej), Powiat Krakowski (Biuletyn Samorządowy), Kurier Świątnicki.
  4. Przekazy powtórzone ze spotkań partnerskich w Hiszpanii i Francji dla słuchaczy programu (osób niepełnosprawnych) oraz terapeutów.
  5. Plakat i ulotka informujące o projekcie.
  6. Wystawa pokonkursowa prac plastycznych.

Działania ewaluacyjne

Ankiety (trzykrotne badanie). We wszystkich działaniach krajowych brali udział słuchacze.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
100
W wyjazdach zagranicznych: 
16
Produkty
Produkty projektu: 
  • CD/DVD zawierające wszystkie opracowane w trakcie programu   materiały
  • plakat
  • ulotka
  • przedstawienie taneczne „Nasze Bolero”
  • zakładka na stronie www.bonifratrzy.pl
  • Biblioteka Grundtviga
  • prace artystyczne
  • materiały dydaktyczne
  • albumy fotograficzne z dokumentacją projektu
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Większość produktów wykonanych w ramach programu wzbogaciło materiały dydaktyczne ośrodka i są wykorzystywane w programie terapeutycznym.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Stosowane w trakcie realizacji programu  innowacyjne dla naszego ośrodka terapeutycznego formy pracy, jakimi były prezentacje multimedialne, projekcje filmowe, wymiana doświadczeń z zagranicznymi partnerami i sam kontakt z kulturami innych narodów wymusiły wyjście poza utarte schematy i wprowadziły zmiany w formach stosowanej terapii. Poprzez tworzenie wspólnych produktów i dążenie do wspólnego celu nastąpiła znaczna integracja i poprawa  współpracy osób  zaangażowanych w projekcie. Dało się także zauważyć znaczne zainteresowanie i wsparcie ze strony kadry zarządzającej naszą inicjatywą w całym okresie trwania programu. Należy wspomnieć o zdobytym doświadczeniu w realizacji projektów partnerskich i zarządzaniu nimi.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchaczami programu były osoby z niepełnosprawnością intelektualną. Dzięki programowi poznali kulturę krajów partnerskich, zdobyli wiedzę na temat Unii Europejskiej i swoich praw, jakie gwarantuje im państwo. Grupa osób uczestnicząca w wyjazdach zagranicznych nabrała pewności siebie, zdobyła nowe doświadczenia i stała się bardziej otwarta. Niestety, ze względu na ograniczone możliwości intelektualne, słuchacze programu nie w pełni skorzystali z przekazanej wiedzy na kursach obsługi komputera oraz kursach językowych. Główne kompetencje zdobyte przez nich w programie dotyczą umiejętności społecznych.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultaty naszego programu mogą być wykorzystane  w celu zniwelowania dyskryminacji społecznej i wyrównywania szans a także promowania osób niepełnosprawnych intelektualnie jako pełnoprawnych obywateli. Mogą również służyć promocji działań podejmowanych przez nasz ośrodek na rzecz zmniejszenia wykluczenia społecznego tej grupy.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Dzięki projektowi po raz pierwszy leciałem samolotem.”

„Poznałam i zaprzyjaźniłam się z osobami z Francji i Hiszpanii”

„Udział w programie umożliwił uczestnikom poznanie swoich praw, integrację z osobami niepełnosprawnymi z Francji i Hiszpanii oraz poznanie kultury i środowiska krajów biorących udział w projekcie.”

„Bardzo potrzebny program, który został zrealizowany w sposób ciekawy i zrozumiały dla osób niepełnosprawnych.”

„Czujemy niedosyt, czekamy na dalszy ciąg.”

„Ten program zwrócił uwagę na istniejący w społeczeństwie problem dyskryminacji osób niepełnosprawnych. Dopiero po diagnozie można prowadzić działania usprawniające.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Pomimo pewnych wątpliwości wynikających z braku doświadczenia w realizacji projektów partnerskich, dzięki wsparciu ze strony pracowników Agencji Narodowej i znakomitej współpracy z partnerami realizacja programu przebiegała bez zakłóceń i wszystkim sprawiła wiele satysfakcji.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Alicja Cholewinska-Bieda
Data wypełnienia formularza/karty: 
08.11.2013

IMPact Of VoluntEering on personal and professional growth

Tematyka działań: 
Rozpoznawanie / uznawanie kompetencji
Wolontariat
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Wspierania Organizacji Pozarządowych "Umbrella",
ul. Legnicka 65, 54-206 Wrocław
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Szmyt-Boguniewicz, a.szmyt@sektor3.wroclaw.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Misją Fundacji „Umbrella” jest wspieranie rozwoju społeczeństwa obywatelskiego. Działania Fundacji skierowane są przede wszystkim do trzech grup odbiorców: działaczy NGO, osób po 50-tym roku życia i młodzieży. Na rzecz tych grup wdrażane są liczne projekty o charakterze głównie edukacyjnym. Wiodącym projektem Fundacji „Umbrella” jest prowadzenie "inkubatora organizacji pozarządowych" pn. Wrocławskie Centrum Wspierania Organizacji Pozarządowych SEKTOR 3 - aktualnie przy współfinansowaniu Gminy Wrocław. SEKTOR 3 świadczy wszechstronną pomoc dla organizacji pozarządowych z Wrocławia poprzez wymianę informacji, doradztwo, szkolenia, udostępniane zasobów lokalowych i sprzętowych, działania animacyjne i promocyjne.

Tytuł projektu: 
IMPact Of VoluntEering on personal and professional growth
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-IT2-GRU06-23944 3
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Hiszpania
Polska
Rumunia
Łotwa
Cele projektu: 

Głównym celem projektu IMPROVE było opracowanie narzędzi wspierających organizacje partnerskie w pracy z beneficjentami ostatecznymi tj. wolontariuszami poprzez:

  • poprawę systemu oceny, monitoringu i rozwoju kompetencji wolontariuszy,
  • rozszerzenie postrzegania wolontariatu  jako możliwości rozwoju osobistego i zawodowego,
  • zwrócenie uwagi na odpowiednie dopasowanie wolontariusza do organizacji i ułatwienie procesu jego wdrożenia do organizacji.

Projekt był także ukierunkowany na:

  • stworzenie międzynarodowej sieci organizacji zaangażowanych w pracę z wolontariuszami, w celu prowadzenia otwartej współpracy polegającej na dzieleniu się innowacyjnymi metodami i praktykami,
  • stworzenie warunków do budowy stałego partnerstwa w przyszłości.

Wszystkie cele zostały osiągnięte poprzez:

  • wymianę metodologii, materiałów, narzędzi oraz dokonywanie międzykulturowych porównań, które pozwoliły na wzrost umiejętności uczestników projektu i zbudowanie wspólnego narzędzia, które może znaleźć zastosowanie w kontekście wolontariatu w każdym kraju oraz zwiększyć efektywność pracy organizacji partnerskich,
  • analizę metodologii stosowanych przez każdą z organizacji partnerskich, wybór najlepszych praktyk i zaadaptowanie tak, by były użyteczne zarówno na poziomie lokalnym i narodowym, jak i międzynarodowym;
  • wspólne wypracowanie podręcznika zawierającego zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy.
Obszary tematyczne: 
  • Aktywne obywatelstwo
  • Ocena, certyfikacja i wartościowanie uczenia się
  • Uznawanie uczenia się  o charakterze nieformalnym i pozaformalnym
  • Wolontariat
  • Podnoszenie osiągnięć słuchaczy
  • Podstawowe umiejętności dorosłych słuchaczy
  • Poradnictwo i doradztwo zawodowe
Grupa docelowa słuchaczy: 

Pierwszą grupę docelową stanowiły osoby będące wolontariuszami lub zainteresowane odbyciem wolontariatu. Do drugiej grupy można zaliczyć osoby zajmujące się organizacją wolontariatu i wspieraniem wolontariuszy w odbywaniu przez nich wolontariatu. W grupie polskich słuchaczy znalazło się 41 kobiet i 15 mężczyzn, w tym 30 osób w przedziale wiekowym 16-19 lat, 10 osób – 20-26 lat oraz 16 osób - 27-65 lat.

Jakie były początki projektu: 

Przed rozpoczęciem projektu IMPROVE organizacja koordynująca z Włoch współpracowała ze wszystkimi partnerami przy innych projektach. To ona zainicjowała proces złożenia wspólnego wniosku do programu Grundtvig. Poszczególne organizacje zdecydowały się na współpracę  ze względu na chęć wymiany narzędzi i doświadczeń, potrzebę optymalizacji narzędzi stosowanych w każdym z krajów partnerskich, promowania wiedzy na temat badania kompetencji wolontariuszy, a także chęć stworzenia nowych narzędzi. Każdy z partnerów posiadał wcześniej doświadczenie we wspieraniu wolontariuszy na poziomie lokalnym lub/i międzynarodowym.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu realizowane były następujące działania:

  • spotkania międzynarodowe: 1. spotkanie międzynarodowe w Pavii/Włochy 4-5.11.2011 (m.in. prezentacje partnerów, wzajemne poznanie się, rozpoczęcie pracy nad planem zarządzania, ewaluacji i upowszechniania, prezentacje nt. metod współpracy z wolontariuszami); 2. spotkanie międzynarodowe we Wrocławiu/Polska 25-26.03.2012 (m.in. prezentacja specyfiki wolontariatu w Polsce, prezentacja eksperta dot. Europejskich Ram Kwalifikacji oraz narzędzi diagnostycznych); 3. spotkanie międzynarodowe w Kluż-Napoka/Rumunia 29-30.05.2012 (m.in. prezentacja eksperta, praca nad podręcznikiem do oceny kompetencji wolontariuszy, wizyty studyjne); 4. spotkanie międzynarodowe w Rydze/Łotwa 15-16.09.2012 (m.in. praca nad podręcznikiem do oceny kompetencji wolontariuszy, planowanie testowania podręcznika); 5. spotkanie międzynarodowe w Maladze/Hiszpania 15-16.03.2013 (m.in. podsumowanie procesu testowania podręcznika w każdym z krajów, wprowadzanie zmian w podręczniku); 6. spotkanie międzynarodowe we Wrocławiu/Polska 1-2.07.2013 (m.in. zakończenie pracy nad rezultatami projektu, podsumowanie projektu); we wszystkich spotkaniach międzynarodowych brali udział słuchacze z krajów partnerskich, słuchacze z Polski wzięli udział w spotkaniach we Wrocławiu i w Maladze,
  • gromadzenie materiałów dotyczących specyfiki wolontariatu w krajach partnerskich oraz oceny kompetencji wolontariuszy,
  • testowanie z udziałem słuchaczy podręcznika "Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy" w poszczególnych krajach partnerskich,
  • tłumaczenie podręcznika "Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy" na wybrane języki krajów partnerskich, w tym na język polski,
  • działania ewaluacyjne dotyczące trzech obszarów: spotkań międzynarodowych, opracowanego przez partnerstwo podręcznika „Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy” oraz postępu projektu tj. działań projektowych prowadzonych na poziomie międzynarodowym i lokalnym; działania ewaluacyjne były realizowane przy użyciu różnorodnych narzędzi: kwestionariuszy, szablonu programu Excel, raportów ewaluacyjnych,
  • działania upowszechniające na poziomie międzynarodowym: fanpage projektu na www.facebook.com, umieszczenie rezultatów w bazie European Shared Treasure oraz działania upowszechniające na poziomie lokalnym i narodowym prowadzone w Polsce przez Fundację „Umbrella”: informacje umieszczane na stronach internetowych (www.sektor3.wroclaw.pl, www.fundacja-umbrella.org.pl, www.facebook.com, www.ngo.pl); regularna prezentacja projektu podczas spotkań branżowych organizowanych dla środowiska NGO, m.in. szkoleń,  Konwentu Inkubatorów NGO z całej Polski, Dolnośląskiego Festiwalu Wolontariatu 2012, Dolnośląskich Targów Organizacji Pozarządowych 2011 i 2012, Festiwalu Wolontariatu w Warszawie 2013; produkcja krótkiego filmu promującego/upowszechniającego opracowany podręcznik; wysyłka informacji prasowej do bazy kontaktów lokalnych mediów; wysyłka informacji newsletterem; zorganizowanie spotkania podsumowującego projekt z udziałem przedstawicieli NGO, środowiska naukowego i wolontariuszy; zamieszczenie informacji o projekcie w czterech publikacjach naukowych,
  • spotkania wewnętrzne zespołu Fundacji „Umbrella z udziałem kadry, słuchaczy, eksperta dotyczące m.in. przebiegu spotkań międzynarodowych w Polsce, planowania procesu testowania narzędzi wypracowanych przez partnerstwo, tłumaczenia podręcznika na język polski.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
56
W wyjazdach zagranicznych: 
3
Produkty
Produkty projektu: 

Produkty wspólne:

  1. Prezentacje ppt nt. specyfiki funkcjonowania wolontariatu w każdym z krajów partnerskich – dostępne: http://www.europeansharedtreasure.eu/detail.php?id_project_base=2011-1-I...
  2. Podręcznik "Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy" - angielska wersja językowa – dostępny: http://www.europeansharedtreasure.eu/detail.php?id_project_base=2011-1-I...
  3. Logo projektu – dostępne: http://www.europeansharedtreasure.eu/detail.php?id_project_base=2011-1-I...

Produkty polskie:

  1. Podręcznik „Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy” - polska wersja językowa – dostępny: www.sektor3.wroclaw.pl
  2. Video promujące/upowszechniające podręcznik „Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy” – dostępny: http://www.youtube.com/watch?v=iXzA0-rpS_0&feature=youtu.be
  3. Podzakładka nt. projektu IMPROVE na stronie Fundacji Wspierania Organizacji Pozarządowych „Umbrella” – dostępna: www.fundacja-umbrella.org.pl

Prezentacja ppt w j.polskim nt. projektu i opracowanego podręcznika "Zestaw narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy" – dostępna: http://www.europeansharedtreasure.eu/detail.php?id_project_base=2011-1-I...

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie powyższe produkty są wykorzystywane i rozpowszechniane po zakończeniu projektu.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Fundacja "Umbrella" zyskała nowe narzędzia z zakresu współpracy z wolontariuszami. Narzędzia te są wykorzystywane w codziennej pracy Fundacji, a także upowszechniane wśród innych organizacji pozarządowych na terenie całego kraju. Dzięki temu możliwa jest poprawa działań podejmowanych wobec dotychczasowych oraz potencjalnych wolontariuszy Fundacji „Umbrella”. Skorzystają na tym także wolontariusze innych organizacji.

W projekt zostali zaangażowani w większym lub mniejszym stopniu wszyscy stali pracownicy Fundacji. Dzięki przyświecającej projektowi idei stworzenia podręcznika, który ułatwi współpracę z wolontariuszami, nastąpiło zwiększenie współpracy między współpracownikami Fundacji. Podjęte zostały wspólne wysiłki związane z pracą nad podręcznikiem i jego testowaniem. Istotnym czynnikiem okazał się także przyjęty na początku projektu - zgodnie i dobrowolnie przez wszystkich pracowników - podział zadań (tzn. kluczowe osoby odpowiadały zgodnie ze swoimi kompetencjami za jeden z obszarów projektowych: zarządzanie, ewaluację, promocję/upowszechnianie, testowanie podręcznika, natomiast pozostałe osoby były angażowane w miarę potrzeb w realizację konkretnych zadań pomocniczych).

Kadra zwiększyła swoje umiejętności językowe dzięki bezpośredniemu porozumiewaniu się z przedstawicielami organizacji partnerskich w języku roboczym projektu (angielskim) podczas spotkań międzynarodowych, a także poprzez korespondencję emailową oraz tworzenie różnego typu dokumentów projektowych. Projekt sprzyjał osłuchaniu się z innymi - poza angielskim - językami obcymi. Rozszerzona została wiedza językowa kadry z zakresu terminologii specjalistycznej związanej z tematyką projektu.

Efektem bezpośrednich wizyt w miastach, w których mieściły się siedziby partnerów, było poszerzenie wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturach. Podczas pracy merytorycznej uczestnicy mobilności mieli okazję zaobserwować odmienne style pracy i sposoby komunikowania się, a podczas zwiedzania czy wspólnych kolacji - zetknąć się z zasobami kulturalnymi i przyrodniczymi danego regionu, a także codziennym życiem jego mieszkańców. Wiedza o specyfice funkcjonowania wolontariatu w każdym z krajów była przekazywana poprzez prezentacje ppt oraz spotkania z lokalnie działającymi organizacjami pozarządowymi i wolontariuszami.  

Kadra udoskonaliła umiejętności pedagogiczne, w szczególności w zakresie takich obszarów jak ocena kompetencji czy opieka nad wolontariuszami. Po zapoznaniu się z aktualną wiedzą nt. kompetencji i sposobów ich diagnozowania (prezentacje eksperta) oraz dobrymi praktykami partnerów w zakresie współpracy z wolontariuszami (wymiana narzędzi i metod pracy) kadra została zaangażowana we wspólne tworzenie podręcznika o charakterze metodycznym.

Projekt wpłynął także na zwiększenie umiejętności kadry w zakresie zarządzania projektem dzięki zaangażowaniu pracowników przez cały okres trwania projektu - umożliwiło im to obserwowanie każdego z etapów realizacji projektu, a także współdecydowanie o kierunkach jego rozwoju. Kadra brała udział w opracowaniu narzędzi zarządzania - planu komunikacji, ewaluacji, upowszechniania.   

Udział w ciekawym projekcie o zasięgu europejskim, praca nad konkretnym, wymiernym rezultatem, możliwość podróżowania do miast partnerów, nabycia nowej wiedzy, doświadczeń i umiejętności oraz integrowania się ze współpracownikami przyczyniły się do wzrostu motywacji kadry do pracy.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Wśród słuchaczy polskich znaleźli się zarówno tzw. słuchacze bierni, jak i czynni. Słuchacze bierni stanowili grupę odbiorców działań upowszechniających. Słuchacze czynni mieli natomiast możliwość aktywnego uczestniczenia w zróżnicowanych działaniach projektowych, takich jak praca merytoryczna (wymiana dobrych praktyk, opracowywanie narzędzi), administracyjna (działania ewaluacyjne, planistyczne), program socjalny w ramach spotkań międzynarodowych z udziałem partnerów zagranicznych (zwiedzanie, wspólne posiłki). Dało im to możliwość nie tylko nabycia nowej wiedzy związanej z tematyką projektu, ale także uczenia się międzykulturowego, nawiązania nowych znajomości, nauki języka obcego. Niektórzy słuchacze aktywni mieli także możliwość wpływania na kształt podręcznika dzięki udziałowi w procesie jego testowania.

Słuchacze, którzy wzięli udział w mobilnościach i spotkaniach międzynarodowych mieli możliwość zwiększenia swoich umiejętności językowych, poszerzenia wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturach oraz zwiększenia umiejętności społecznych. Było to możliwe dzięki bezpośredniemu kontaktowi z przedstawicielami innych krajów, aktywnej wymianie informacji, doświadczeń i pomysłów, a także dzięki pracy zespołowej w języku roboczym projektu - angielskim.

Słuchacze, którzy wzięli udział w testowaniu zestawu narzędzi do oceny kompetencji wolontariuszy mieli możliwość zwiększenia: motywacji (m.in do samorozwoju, nauki, działalności społecznej), pewności siebie (m.in. dzięki lepszemu poznaniu siebie - służyły temu informacje zwrotne, które otrzymali po przejściu przez ścieżkę diagnostyczną - wywiad, kwestionariusz, assessment centre), umiejętności społecznych (m.in. dzięki doświadczeniu pracy zespołowej podczas assessment centre).

Słuchacze, którzy wzięli udział w spotkaniach upowszechniających, byli zachęcani do zwiększenia umiejętności społecznych m.in. poprzez ideę angażowania się wolontariat.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultaty i produkty projektu mogą być wykorzystywane:

  • poprzez stosowanie narzędzia w pracy z wolontariuszami, zarówno nowymi, jak i tymi, którzy już działają w organizacji – by rozwijać ich kompetencje i monitorować postępy,
  • przy rekrutacji wolontariuszy do organizacji – w celu jak najlepszego dopasowania umiejętności i motywacji wolontariuszy do specyfiki organizacji,
  • przy pracy z wolontariuszami – w celu jak najlepszego dopasowania umiejętności, motywacji wolontariuszy do zadań realizowanych w organizacji,
  • przy profesjonalizacji organizacji pozarządowych i innych instytucji pracujących z wolontariuszami – poprzez prezentację podręcznika i zaadaptowanie opisanych w nim narzędzi do specyfiki danej instytucji,
  • poprzez szkolenie koordynatorów wolontariatu z różnych instytucji (NGO, instytucje publiczne, szkoły) w zakresie stosowania narzędzi do badania kompetencji wolontariuszy,
  • poprzez szkolenie koordynatorów zajmujących się wolontariatem pracowniczym w zakresie stosowania narzędzi do badania kompetencji wolontariuszy,
  • poprzez umieszczenie narzędzi na stronach internetowych, tak aby zainteresowane osoby i instytucje mogły je pobrać i zastosować,
  • poprzez umieszczenie informacji o podręczniku na stronach internetowych, portalach społecznościowych, grupach dyskusyjnych związanych z wolontariatem,
  • poprzez prezentację narzędzi na konferencjach/spotkaniach/wydarzeniach związanych z wolontariatem.

Zaplanowano kontynuację działań promocyjno-upowszechniających po zakończeniu realizacji projektu oraz ubieganie się o dofinansowanie w celu stworzenia internetowej wersji podręcznika.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Jedna ze słuchaczek projektu, Urszula Bandurowska, ma 23 lata i jest studentką pedagogiki we Wrocławiu. Wolontariuszką została dwa lata temu. Przyznaje, że znajomi patrzyli na nią ze zdziwieniem. Większość uznaje pracę dla NGO za zmarnowany czas, a część ludzi w wolontariuszach widzi naiwniaków. Jednak Urszula wie, że się opłacało.

– Do fundacji trafiłam na praktykach studenckich. Pomagałam przy pracach biurowych, szkoleniach, rekrutacjach. Spodobało mi się i zostałam.

Dziś fundacja powierza jej już poważniejsze zadania. Na przykład przed Dolnośląskimi Targami Organizacji Pozarządowych Urszula zajmuje się rekrutacją fundacji i stowarzyszeń do tego wydarzenia. Dzięki takim wyzwaniom miała okazję poznać swoje możliwości, zobaczyć, w czym jest dobra, na czym się zna i do czego ma predyspozycje.

– Wiem, że są instytucje, w których wolontariusze nie mają tyle szczęścia, bo zajmuje się im czas parzeniem kawy. W mojej organizacji jest inaczej. Dużo się nauczyłam, dużo się o sobie dowiedziałam, mam już spore doświadczenie. To wszystko zyski, z których nie zdają sobie sprawy ci, którzy nie znają wartości wolontariatu.

Urszula Bandurowska brała udział m.in. w testowaniu narzędzi wypracowanych w ramach Projektu IMPROVE. Nie wspomina tego doświadczenia jako stresujące, a raczej motywujące. Uważa, że testy diagnozujące kompetencje pomagają odnaleźć swoją drogę w NGO.

– Na początku było to intrygujące doświadczenie, a potem przerodziło się w bardzo wartościową informację zwrotną o mojej pracy.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Szmyt-Boguniewicz
Data wypełnienia formularza/karty: 
11.11.2013

Let’s animate & integrate!

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Koszalińskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne
ul. Plac Polonii 1, 75-415 Koszalin
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Magryta-Urban
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie działa na rzecz upowszechniania i propagowania kultury, a także w obszarach integracji społecznej, ze szczególnym uwzględnieniem działań na rzecz osób niepełnosprawnych.

Grupy docelowe:

  • artyści profesjonalni i amatorzy (głównie niepełnosprawni), społeczność z obszarów zdegradowanych kulturowo i ekonomicznie, z utrudnionym dostępem do dóbr kultury,
  • instytucje rządowe i pozarządowe, działające na rzecz integracji społecznej, w szczególności na rzecz osób niepełnosprawnych.

Tematyka oferty edukacyjnej:

  • nauka i poszerzanie swoich umiejętności w zakresie: fotografii artysytycznej, tworzenia filmów animowanych, dubbingu, projektowania odzieży, filmoterapii, aktywnej rehabilitacji,
  • ścisła współpraca ze szkołami w zakresie integracji społecznej.

Metody pracy:

  • organizacja warsztatów,
  • organizacja festiwali,
  • bezpośrednie spotkania osób niepełnosprawnych z uczniami szkół ponadpodstawowych, studentami i osadzonymi w zakładach karnych.
Tytuł warsztatu: 
Let’s animate & integrate!
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28398
Data realizacji warsztatu: 
01.10.2012 - 05.10.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
18
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Celem warsztatu była integracja osób z różnych środowisk, z różnych kultur, z różnymi niepełnosprawościami. Poznawanie się, budowanie zaufania, wzajemnego zrozumienia i akceptacji odbywało się podczas tworzenia wspólnego filmu animowanego. Proces ten pozwolił na wyrażanie siebie, swoich przeżyć, emocji. Powodował także poczucie równości, przynależności do grupy, gdyż sztuka niweluje niepełnosprawność, nie uznaje barier językowych, gdyż jest uniwersalna.

Zajęcia miały charakter terapeutyczny –  wyzwoliły artystyczną twórczość, kompensując psychofizyczne braki oraz zmniejszając napięcie i uspokajając. Zrealizowane przez nas warsztaty stymulowały wyobraźnię oraz podwyższały umiejętności manualne. Uczestnicy warsztatu znaleźli podczas niego inspiracje, wsparcie oraz spełnienie.

Obszary tematyczne: 

Tematem warsztatu było wspólne tworzenie filmu animowanego. Grupa umówiła się, że stworzy film dotyczący ich obecności w Polsce, ale także przedstawiający ich kraje.

Kraj uczestników: 
Czechy
Grecja
Hiszpania
Niemcy
Rumunia
Słowenia
Turcja
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
3
4
1
1
1
2
2
2
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja warsztatu była bardzo szeroka. Informacja o wydarzeniu została wysłana do:

  • organizacji pozarządowych zajmujących się problemem niepełnosprawności, będących partnerami organizatora warsztatu,
  • organizacji znalezionych w Internecie, a także wskazanych przez warszawskie ”Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji”,
  • środowisk artystycznych (organizatorów międzynarodowych festiwali i przeglądów filmowych),
  • osób współpracujących z polskimi paraolimpijczykami,
  • indywidualnych osób współpracujących z ”Europejskim Festiwalem Filmowym Integracja Ty i Ja” oraz jego gośćmi z poprzednich edycji,
  • uczestników różnych europejskich wydarzeń (warsztatów, seminariów, szkoleń itp.), w których uczestniczyła koordynatorka projektu.

Ponadto wiadomość o warsztacie ukazała się również na stronie organizacji www.integracjatyija.pl i była stale aktualizowana ze względu na datę zamknięcia rekrutacji. Była także widoczna na stronie polskiego radia Hey Now w Londynie. Jednak najbardziej efektywnym sposobem promocji okazało się stworzenie bazy zawierającej kilka tysięcy adresów europejskich organizacji zajmujących się wolontariatem europejskim (http://ec.europa.eu/youth/evs/aod/hei_en.cfm), do których wysłaliśmy informację o naszym wydarzeniu.

Grupa docelowa uczestników: 

W warsztacie wzięło udział 18 osób, połowa z osób była pełnosprawna, połowa niepełnosprawna ruchowo. Kryteria, jakimi kierowaliśmy się przy wyborcze uczestników były następujące:

  • zainteresowania związane z tematem spotkania,
  • doświadczenie w międzynarodowych projektach (dawaliśmy szansę osobom nie korzystającym dotychczas z takich programów).

Osoby niepełnosprawne mogły zgłaszać się w parach. Większość nie w pełni sprawnych uczestników przyjechała w towarzystwie opiekuna.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Pierwsze zajęcia rozpoczęły się powitaniem uczestników, przedstawieniem instruktorów, założeń projektu oraz sposobu ich finansowania. Następnie grupa przy udziale animatora poznała sie wzajemnie. Po przerwie kawowej nastąpiła teoretyczna część warsztatu, tj. poznanie uczestników z animacją filmową i etapami jej produkcji, takimi jak:

  1. Okres  koncepcyjny
    • pomysł, scenariusz
    • założenia plastyczne (projekty postaci i dekoracji)
    • storyboard (scenopis obrazkowy)
    • layout (animacja główna)
    • animacja poszczególnych ujęć
  2. Okres zdjęciowy
    • skanowanie i kolorowanie
    • compositing.

Uczestnicy dowiedzieli się jak wygląda montaż i udźwiękowienie obrazu oraz zapoznali się z oprogramowaniem komputerowym do obróbki obrazu. Trenerzy omówili także podstawowe pojęcia języka filmowego (kadr, ujęcie, sekwencja, akt filmowy, kompozycja kadru, łączniki, ruchy kamery).

Kolejnego dnia miały miejsce zajęcia praktyczne, tj. konstrukcja postaci do realizowanego filmu. Ponadto uczestnicy zapoznali się z zagadnieniem deformacji postaci, chodów, przesuwów do wykonywanej animacji. Wieczorem zaprezentowane zostały filmy zrealizowane w ”Studium Miniatur Filmowych” oraz produkcje dotyczące Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”, którego realizatorem jest organizator warsztatu.

Trzeciego dnia warsztatu miała miejsce korekta animacji wykonywanej przez uczestników, ponadto rozpoczęto skanowanie obrazów. W tym dniu odbyła się również krótka wycieczka do oddalonego o ok. 10 km Kołobrzegu, gdzie goście mogli poznać zabytki tego miejsca. Po zwiedzaniu przewidziany był czas wolny, połączony z degustacją ryby na promenadzie.

Wieczorem miała miejsce prezentacja materiału fotograficznego wraz z prelekcją fotografa warsztatu Wojciecha Szweja, wyróżnionego m.in. w konkursie National Geographic Polska.

W następnym dniu uczestnicy kontynuowali animację, miała miejsce jej indywidualna korekta, skanowanie. Wprowadzono także nowy element - animację przestrzenną oraz pod kamerą, dla których wykonano postacie i elementy scenografii. W tym dniu rozpoczął się także montaż i udźwiękowienie powstającego filmu. Wieczorem miały miejsce prezentacje organizacji, krajów czy indywidualnych działań uczestników warsztatów.

W ostatnim dniu trwała animacja przestrzenna i pod kamerą. Słuchacze otrzymali także zadanie przygotowania wspólnego plakatu do stworzonego filmu. Wieczorem odbyło się uroczyste wręczenie dyplomów, po którym prezentowany był materiał filmowy przyjmowany przez twórców brawami przy ciekawszych scenkach. Ponadto wyświetlane były zdjęcia z przebiegu projektu oraz portrety gości wykonane przez zawodowego fotografa.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Warsztat odbył się w nadmorskiej miejscowości Dźwirzyno, oddalonej od morza o kilkadziesiąt metrów. Sala warsztatowa (w której umieszczono wystawę autorstwa niepełnosprawnych grafików), zakwaterowanie oraz stołówka mieściły się w jednym obiekcie. Ośrodek był w pełni przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych (podjazdy dla wózków, winda, odpowiednio dostosowane pokoje bez barier, z poręczami). Osoby niepełnosprawne z uwagi na swoje ograniczenia sprawnościowe zakwaterowane były z pełnosprawnymi opiekunami - uczestnikami warsztatu. Przerwy kawowe odbywały się w kawiarni hotelowej, która podobnie jak sala warsztatowa została przyozdobiona fotografiami wykonanymi przez niepełnosprawnych uczestników warsztatu fotograficznego zorganizowanego przez Koszalińskie Towarzystwo Społeczno- Kulturalne, co dodatkowo tworzyło atmosferę integracji.

Ewaluacja i monitoring: 

Monitoring projektu odbywał się poprzez obserwację zaangażowania uczestników, bezpośrednie rozmowy z nimi oraz poprzez

codzienną ocenę warsztatu prowadzoną przez kadrę.

Ewaluacja wydarzenia dokonywana przez gości miała miejsce każdego dnia po popołudniowych zajęciach. Pierwszego dnia uczestnicy zostali zapytani o samopoczucie, wrażenia związane z warsztatem, odczucia dotyczące grupy. Kolejnego dnia zostało postawione pytanie ”everything is fine but I still miss..”, na które uczestnicy mieli dać odpowiedzi na przyklejanych karteczkach. W środku projektu słuchacze otrzymali zadanie ocenienia na narysowanym torcie podzielonym na równe kawałki poszczególnych obszarów warsztatu, takich jak: zajęcia z animacji filmowej, grupa, zakwaterowanie, wyżywienie, lokalizacja, wycieczka. Przedostatniego dnia ocena projektu odbyła się za pomocą gry: walizka (co zostaje), pralka (co trzeba poprawić), kosz (co wyrzucić). W przedostatnim i ostatnim dniu słuchacze wypełnili karty ewaluacyjne.

Uczestnicy bardzo pozytywnie oceniali przebieg warsztatu (ciekawy program połączony z przerwami), życzliwą grupę, dobrą organizację, zakwaterowanie. Jedynie niektórzy goście negatywnie wypowiadali się o kuchni hotelowej, która serwowała głównie polskie potrawy. Kolejne uwagi dotyczyły specyfiki zajęć, która nie pozwalała na aktywność ruchową uczestników. Z powodu niepełnosprawności fizycznej niektórych osób nie były prowadzone gry ruchowe (tzw. energizery). Jednakże w odpowiedzi na te oczekiwania została zorganizowana wycieczka do Kołobrzegu, odbywały się spacery nad morze czy istniała możliwość korzystania z basenu w czasie wolnym.

Ocena organizatora warsztatu pokrywa się z odczuciami gości. Uważamy, że był to udany warsztat, także dzięki otwartości, serdeczności i entuzjazmowi uczestników.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ spotkania może mieć wymierny efekt na działalność Koszalińskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego, organizatora Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”. W 2013 roku odbędzie się jego 10. edycja. Uczestnicy spotkania zostali zaproszeni do współpracy przy jego organizacji i promocji idei integracji. Obecnie Festiwal zaznacza swą obecność w Polsce także poprzez organizację w 20 miejscowościach tzw. ”Małych Festiwali Ty i Ja”, odbywających się równolegle z główną imprezą zlokalizowaną w Koszalinie. Naszym zamierzeniem jest stworzenie także europejskich ”Małych Festiwali Ty i Ja”. W tym celu chcielibyśmy współpracować z naszymi gośćmi z zagranicy, którzy reprezentują różne środowiska, w tym organizacje pozarządowe. Widzimy także możliwość zaproszenia niektórych z nich na przyszłoroczny festiwal w charakterze artystów (wśród uczestników jest muzyk z Niemiec prowadzący warsztaty gry na bębnach dla osób niepełnosprawnych).

Wydarzenie to wpłynęło także na społeczność lokalną. Artykuły w prasie lokalnej dotyczące warsztatu miały wpływ na zmniejszenia stereotypów związanych z niepełnosprawnością. Dodatkowo ważnym wpływem warsztatu będzie także promocja naszych działań w krajach uczestników poprzez upowszechnienie informacji o prowadzonym przez nas konkursie na amatorskie filmy tworzone przez osoby niepełnosprawne czy szansa na materiał w telewizji greckiej, w której talk-show prowadzi poruszająca się na wózku Christina.

Upowszechnianie rezultatów: 

Film stworzony przez uczestników warsztatu zostanie wyświetlony podczas 10. edycji Europejskiego Festiwalu Filmowego ”Integracja Ty i Ja”.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 
  • It was very rewarding experience.
  • I like this program becuase it gave us motivation (because we are disabled people).
  • I felt like in paradise!
  • The project is very nice and interesting for me!
  • Maybe it will be interesting to organize a second call of this workshop. It would be not only with pain activities but also sculpture, photography, theatre etc. Thanks a lot because I am very happy :).
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Magryta-Urban
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.03.2013

SIC (Senior’s Intercultural Coctail) - Międzykulturowy koktajl seniorów

Tematyka działań: 
Języki obce
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Uniwersytet Trzeciego Wieku w Białymstoku
ul. M.C. Skłodowskiej 14 p. 411, 15-097 Białystok
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Danuta Sajur, +48 608254345, danutasajur@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
  • Grupa docelowa słuchaczy: seniorzy 50+.
  • Tematyka i metody pracy edukacyjnej:

Wykłady obligatoryjne z różnych dziedzin wiedzy prowadzone są przez wykładowców wyższych uczelni. Tematyka wykładów jest zróżnicowana, dotyczy zdrowia, historii, turystyki, muzykologii, religii, geografii, medycyny, prawa z uwzględnieniem sytuacji ludzi starszych i wielu innych dziedzin,  i wszelkich innych w zależności od zainteresowania słuchaczy UTW.

  • Zajęcia fakultatywne odbywają się w:
- Muzeum Podlaskim,
- Muzeum Historycznym,
- Muzeum Wojska,
- Muzeum Rzeźby im Alfonsa Karnego,
- Muzeum Przyrodniczym im. Profesora  Andrzeja Myrchy.

Koncerty odbywają się w Uniwersytecie Muzycznym im. F. Chopina.

  • Prowadzone są lektoraty języka angielskiego, niemieckiego, francuskiego i esperanta.
  • Dodatkowe zajęcia prowadzone są w następujących sekcjach zainteresowań: historycznej, malarskiej, haftu, teatralnej, brydża, tańca, w chórze, w „O Uśmiech Seniora”, fotograficzno-filmowej, turystycznych, gimnastycznych, redakcji gazetki „Zawsze Młodzi”.
Tytuł projektu: 
SIC (Senior’s Intercultural Coctail) - Międzykulturowy koktajl seniorów
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-FR1-GRU06-14462 3
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Francja
Finlandia
Hiszpania
Włochy
Polska
Cele projektu: 

Celem projektu SIC było zapoznanie seniorów z pięciu europejskich krajów (Francja, Hiszpania, Finlandia, Włochy i Polska) z dziedzictwem kulturowym poszczególnych regionów partnerów. W rezultacie partnerzy projektu podczas pięciu edukacyjnych wizyt, zorganizowanych kolejno w poszczególnych krajach, poznali historię swoich regionów, zwiedzili najważniejsze i najbardziej interesujące kulturowo miejsca, poznali kulturę różnych narodów, oglądali występy miejscowych zespołów ludowych, uczestniczyli w tradycyjnych imprezach i zabawach, degustowali regionalne potrawy, a niekiedy nawet sami uczyli się ich przyrządzania. W realizację projektu były zaangażowane młodsze pokolenia. Porozumienie i integracja seniorów z pięciu różnych europejskich państw była możliwa dzięki uczeniu się języka angielskiego przez uczestników projektu.

Obszary tematyczne: 
  • Dziedzictwo kulturowe regionów partnerów
  • Nauka języka angielskiego
Grupa docelowa słuchaczy: 

Seniorzy 50+

Jakie były początki projektu: 

Grupa partnerska zawiązała się w trakcie seminarium kontaktowego w Gdańsku w 2009 r. Z grupy tej w projekcie pozostało 3 partnerów (Finowie, Francuzi i Polacy). Włochów dobraliśmy poprzez akcję poszukiwania partnerów na platformie Grundtviga. Hiszpanów z Ceuty zaproponowała osoba z tej miejscowości hiszpańskiej, która była w pierwotnej grupie powstałej podczas seminarium kontaktowego.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie

  1. W listopadzie 2010 r. odbyło się spotkanie organizacyjne partnerów w organizacji głównego koordynatora - Centrum Medem w Paryżu, gdzie ustalono podstawowe zasady funkcjonowania projektu. Pierwsza wizyta edukacyjna została zorganizowana przez Szkołę ECOS z Ceuty w Hiszpanii w dniach 16-19.03.2011 r. Uczestnicy projektu poznali historię tego miasta, odbyli wycieczkę po Ceucie, spotkali się z ministrem edukacji Ceuty, mieli wspólne zajęcia komputerowe z seniorami tej szkoły. W tym wielokulturowym i wielowyznaniowym mieście, zamieszkanym przez muzułmanów, katolików, żydów i hindusów, zwiedzili najciekawsze świątyni: żydowską i hinduską. Wszyscy uczestnicy spotkania bezpośrednio poznali również kulturę tego regionu. Podziwiali występy marokańskiego zespołu ludowego. Mieli zorganizowane warsztaty tańca flamenco i salsy. Wyjechało 10 osób.
  2. Druga wizyta zorganizowana przez UTW odbyła się w Białymstoku w dniach 26-29.05.2011 r. Prof. Mestwin Kostka w swoim wykładzie przedstawił historię dziedzictwa kulturowego Podlasia. Uczestnicy spotkania zwiedzili Białystok szlakiem Esperanta, na specjalnych warsztatach poznali ginące stare zawody podlaskiego rzemiosła: kowalstwo, garncarstwo, tkactwo, łyżkarstwo, pieczenie chleba. Odwiedzili 5 miejsc świadczących o wielokulturowości Podlasia - świątynie 4 wyznań: katolicką, prawosławną, muzułmańską i żydowską. Uczestniczyli w spotkaniach z folklorem przy ognisku i starej tradycyjnej muzyce oraz w prezentacji folkloru czterech kultur Podlasia: polskiej, białoruskiej, tatarskiej i żydowskiej. W prezentacji tego folkloru współpracowano z 5 zespołami dziecięcymi i młodzieżowymi oraz z zespołem z Mińska na Białorusi. Uczestnicy uczyli się tradycyjnych ludowych tańców i śpiewów. Partnerzy z Francji odbyli wędrówkę „Szlakiem historii i kultury żydowskiej na Podlasiu”, zwiedzając Centrum Zamenhofa, cmentarz żydowski, pomnik Getta, synagogę w Tykocinie. Przedstawiono osiągnięcia sekcji artystycznych UTW  oraz prace sekcji malarskiej i sekcji hafciarskiej, ukazujące dziedzictwo kulturowe Podlasia.
  3. Trzecia wizyta odbyła się w dniach 28-30.06. 2011 r. w Finlandii, w miejscowości Oulu. Uczestnicy spotkania wysłuchali wykładów o historii Oulu oraz o dziedzictwie kulturowym Finlandii, czyli o zasadach i sposobach korzystania z sauny. Zorganizowano specjalne zajęcia warsztatowe poświęcone robieniu małych miotełek brzozowych używanych podczas kąpieli. Partnerzy dowiedzieli się o tradycjach żywieniowych i sposobach spędzania wolnego czasu przez seniorów. Uczestnicy spotkania zwiedzili kulturalne zabytki Oulu. Odbyły się też warsztaty poświęcone pisaniu opowiadań, biografii, wspomnień przez seniorów Oulu. Wysłuchano kilku ciekawych wystąpień o terapeutycznej roli tej twórczości. Zaprezentowano stare, ludowe tańce. Były wspólne śpiewy, tańce, a nawet krótka przejażdżka łódką. Wyjechało  10 osób.
  4. Czwarta wizyta odbyła się w dniach 13-16.10.2011 r. w Paryżu. Podczas seminarium partnerzy zostali zapoznani z historią Medem Centre-Arbeter Ring, jako organizacji edukacyjnej i socjalnej funkcjonującej od roku 1920 do dziś oraz z historią organizacji BUND i wystawą na te tematy. Uczestnicy spotkania zwiedzili historyczne zabytki Paryża związane z kulturą żydowską i francuską, uczestniczyli w  warsztatach - w nauce języka jidysz, tańców żydowskich i orientalnych, a także w przygotowaniu tradycyjnych żydowskich potraw. Odbyli próbę żydowskiego chóru razem z jego stałymi śpiewakami. Mieli okazję podziwiać występy młodych żydowskich artystów. Tradycyjnym elementem spotkania były wspólne śpiewy i tańce. Wyjechało 10 osób.
  5. Piąta wizyta odbyła się w Weronie w dniach 16-18.02.2012. Wysłuchano wykładu o historii Werony i Karnawału. Uczestnicy spotkania na specjalnych warsztatach z dziećmi uczyli się samodzielnego wykonywania tradycyjnych karnawałowych masek. Zespoły uczniów ze szkół Werony zaprezentowały tańce różnych regionów Europy. Podczas wspólnych spotkań, jak zwykle, tańczono razem i śpiewano. Uczestniczono w Karnawale, kulturowym dziedzictwie Werony. Zwiedzano najstarsze zabytki Werony. Wyjechało 5 osób.

Działania krajowe

W Polsce, w naszej organizacji ustalono wewnętrzne kryteria uczestnictwa w projekcie, powołano 25-osobową grupę organizacyjną.

Na UTW w Białymstoku zorganizowano 2 kursy języka angielskiego, w których uczestniczyło 35 osób. Seniorzy UTW namalowali 36 obrazów o tematyce dziedzictwa kulturowego Podlasia. Zorganizowano kilka wystaw tych obrazów dla społeczności podlaskiej, w tym na spotkaniu z dziećmi z Domu Dziecka "Dobry Pasterz", które stanowiło okazję do przekazania młodszemu pokoleniu wiedzy o dziedzictwie kulturowym naszego regionu.

Działania upowszechniające

  1. 8 artykułów w naszej gazetce „Wiecznie Młodzi”.
  2. Opracowano folder UTW po polsku i angielsku na potrzeby prezentowania naszej organizacji podczas spotkań partnerów projektu SIC. W folderze tym zawarto informację o projekcie SIC.
  3. Opracowano program strony internetowej UTW w Białymstoku po angielsku i po polsku (utw.uwb.edu.pl). Na stronie tej znajduje się bardzo rozbudowana część dotycząca projektu SIC.
  4. Opracowywano i wprowadzano na bieżąco wszystkie informacje o projekcie SIC na ww. stronie internetowej.
  5. Prowadzono na bieżąco kronikę projektu SIC na ww. stronie internetowej.
  6. Opracowano kronikę papierową projektu SIC.
  7. Przygotowano prezentację komputerową UTW (w tym o projekcie SIC) po polsku i po angielsku.
  8. Opracowano logo projektu SIC (Wiera Kottowicz).
  9. W radiu Białystok przedstawiono program o UTW w kontekście realizowanego projektu SIC (21.01.2011).
  10. Radio Białystok nadało rozmowę z koordynatorem projektu Danutą Sajur o UTW i projekcie SIC w dniu 20.03.2012.
  11. Odbyła się rozmowa koordynatora projektu Danuty Sajur oraz Alicji Temler w Radiu Białystok na temat projektu SIC i projektu NATURE (21.05.2012, godz. 10:30).
  12. Program TV Białystok "Obiektyw" przekazał informację o spotkaniu edukacyjnym projektu SIC w Białymstoku.

Redaktorzy tego programu spotkali uczestników projektu na warsztatach dotyczących starych zamierających rzemiosł. Przeprowadzili wywiady z zagranicznymi koordynatorami projektu (26.05.2011 o 18.00: www. tvp.pl/bialystok)

Działania ewaluacyjne

Monitoring był realizowany w sposób następujący:

  1. Prowadziliśmy kronikę projektu na stronie internetowej i w formie papierowej. Zwłaszcza w kronice projektu na stronie internetowej opisaliśmy wszystkie zrealizowane zadania. Zadania projektu były przedstawiane w sposób transparentny i szczegółowy.
  2. Sukcesywnie ukazywały się artykuły o poszczególnych edukacyjnych wizytach do każdego kraju partnera w naszym miesięcznym wydawnictwie "Wiecznie Młodzi”.
  3. Grupa robocza projektu (25 osób) spotykała się systematycznie.
  4. Okresowo składane było sprawozdanie na Zarządzie UTW.
  5. Uczestnicy wszystkich spotkań edukacyjnych wypełnili formularze ewaluacyjne.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
196
W wyjazdach zagranicznych: 
30
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Strona internetowa UTW Białystok (po polsku i angielsku) – utw.uwb.edu.pl.
  2. Kurs języka angielskiego. Zorganizowano 2 kursy angielskiego przygotowujące członków UTW, którzy wyjeżdżali na zagraniczne edukacyjne spotkania. Uczyło się 35 osób. Kurs prowadziła Helena Łukaszewicz.
  3. Folder o UTW Białystok. Opracowano folder UTW w Białymstoku po polsku i angielsku na potrzeby prezentowania naszej organizacji podczas spotkań partnerów projektu SIC. W folderze tym zawarto informację o projekcie SIC. Foldery te wręczano przy każdej okazji informowania o projekcie.
  4. Gazetka "Wiecznie młodzi” - miesięcznik UTW Białystok. Jednorazowa edycja miesięcznika UTW  "Wiecznie Młodzi" w Białymstoku w języku angielskim na potrzeby spotkania edukacyjnego partnerów projektu w Białymstoku, który rozdano zagranicznym uczestnikom spotkania.
  5. Kronika papierowa projektu SIC. Przez cały okres trwania projektu SIC na UTW w Białymstoku prowadzona była kronika papierowa, która na końcu została oprawiona i jest w formie albumu. Kronika ta jest ciągle oglądana z wielkim zainteresowaniem przez wielu członków UTW.
  6. Film na YouTube – fragmenty prezentacji sekcji artystycznych UTW. Senior Kazimierz  Kierus, członek UTW, nakręcił kilka filmów ze spotkania edukacyjnego projektu SIC w Białymstoku, w tym 1 został umieszczony między innymi w Internecie na stronie YouTube.
  7. Audiowizualna prezentacja UTW. Opracowano komputerową prezentację o UTW i projekcie SIC w języku angielskim.
  8. Kronika projektu na stronie internetowej, w tym opis wszystkich spotkań partnerskich (po polsku i angielsku).
  9. Wystawa malarska. Przygotowano wystawę malarską  pt. "Dziedzictwo kulturowe Podlasia według seniorów UTW w Białymstoku”. Namalowano 36 obrazów o tematyce dziedzictwa kulturowego Podlasia i zorganizowano 5 wystaw. Zaprezentowano wystawę malarską w Domu Dziecka, gdzie odbyło się spotkanie seniorów, twórców tych obrazów z dziećmi tego Domu, na którym nasi seniorzy przekazywali młodszej generacji swoją wiedzę o dziedzictwie kulturowym Podlasia.
  10. Opracowano logo projektu SIC.
  11. Opracowano 8 artykułów o projekcie SIC:

    - Danuta Sajur,” Międzynarodowy koktajl seniorów”, "Wiecznie Młodzi", nr 6/2010(27), ss. 22-23. Artykuł informuje o przystąpieniu naszego UTW do realizacji międzynarodowego projektu o nazwie SIC „Międzynarodowy Koktajl Seniorów”. Artykuł podaje cel tego projektu, terminarz kolejnych spotkań, informację o wspólnej stronie internetowej  projektu, na której partnerzy przedstawią swoje organizacje i zorganizowane przez siebie spotkania. Mają być opracowane materiały informacyjne, kroniki i foldery. Danuta Sajur w swoim artykule przedstawiła wstępny scenariusz spotkania w Białymstoku, które zaplanowano na maj 2011 r.

    - Wywiad z Danutą Sajur, koordynatorem projektu SIC. Wywiad przeprowadziła Barbara Wojtulewska-Kostka, a został on zaprezentowany w gazetce "Wiecznie Młodzi”, nr 2/2011(31), ss.12-15. W wywiadzie Danuta Sajur przedstawiła początki współpracy naszego UTW z polską Narodową Agencją programu Grundtvig. Omówiła też powstanie międzynarodowego europejskiego przedsięwzięcia pod nazwą SIC oraz jego założenia, cele i zadania. Wyjaśniła sposoby funkcjonowania i finansowania tego projektu. Przedstawiła prace podjęte w ramach projektu przez słuchaczy naszego UTW i poszczególne sekcje.

    - Barbara Wojtulewska-Kostka ,”Ceuta”, ž"Wiecznie Młodzi", nr 4/2011(33), ss. 7-9,  oraz nr 5/2011(34)  ss. 4-7. Artykuły zawierają relację z pierwszego edukacyjnego spotkania partnerów projektu SIC, które odbyło się w hiszpańskim mieście Ceuta w dniach 14-20.03.2011 r.

    - Jadwiga Becela, "Wspomnienia z Oulu”, "Wiecznie Młodzi", nr 6/2011(35), ss. 14-15. Jest to opis spotkania edukacyjnego partnerów w mieście fińskim Oulu.

    - Barbara Wilczewska, "Wizyta w Paryżu”, "Wiecznie Młodzi", nr 7/2011(36), sa. 16-17. To relacja z kolejnego spotkania edukacyjnego w ramach projektu SIC. Wizyta miała miejsce w Paryżu w dniach 13-16 października 2011 r.

    - Barbara Wilczewska "Międzynarodowe spotkania Grundtviga na naszym UTW", nr 2/2012, ss. 30-31. Podsumowanie dotychczasowej działalności w obszarze projektu SIC. Opis wszystkich dotychczasowych spotkań w jednym artykule.

    - Janina Mucha "Karnawał w Weronie" , "Wiecznie Młodzi", nr 3/2012. Opis ostatniego spotkania edukacyjnego projektu SIC w Weronie.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona internetowa, folder, wystawa malarska, audiowizualna prezentacja UTW.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w tym międzynarodowym, trudnym logistycznie projekcie przyniósł naszej organizacji wiele bardzo pozytywnych doświadczeń. W pracę nad projektem zaangażował się cały Zarząd. Wsparcie ze strony kadry zarządzającej odczuwaliśmy na każdym kroku. Ale w pracę nad projektem, a zwłaszcza dotyczącą zorganizowania drugiego edukacyjnego spotkania w Białymstoku zaangażowało się wiele innych sekcji naszej organizacji, takich jak: redakcyjna, malarska, hafciarska, taneczna, teatralna, sekcja aktualizująca stronę internetową, chór. Stworzona została 25-osobowa grupa zarządzająca projektem. Wprowadzono do programu dodatkowe zajęcia z języka angielskiego. Wiele osób zaangażowało się w tłumaczenia tekstów na angielski do folderu, gazetki i strony internetowej.

I tak:  w projekt ogółem zaangażowało się bardzo aktywnie około 196 osób. 35 osób uczęszczało na 2 kursy języka angielskiego. Z sekcji malarskiej i hafciarskiej w projekcie uczestniczyło 40 osób (organizacja wystaw). Podczas spotkania w Białymstoku w zorganizowanych występach uczestniczyło ponad 60 osób sekcji artystycznych. Aktualizacja strony internetowej: 4 osoby. Sekcja redakcyjna - 7 osób. Zarząd - 20 osób.

Dodatkowo około 30 osób nie będąca uczestnikami projektu, członków UTW, czynnie uczestniczyło w wydarzeniach kulturalnych i turystycznych organizowanych podczas spotkania edukacyjnego projektu w Białymstoku.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze UTW, uczestnicy projektu SIC zwiększyli swoją pewność siebie, poczucie wartości, udoskonalili swoje umiejętności uczestniczenia w życiu społecznym. Nauczyli się lepszego kontaktowania w języku angielskim i korzystania z nowych środków technologicznych. Nauczyli się używać Internetu, przesyłać wiadomości i zdjęcia, korzystać z YouTube, aktualizować stronę internetową i samodzielnie tworzyć na komputerze gazetkę, i to po angielsku. Ale przede wszystkim mieli możliwość poznać społeczności seniorów z 5 krajów Europy, systemy emerytalne tych krajów, historię i życie społeczne oraz kulturę i dziedzictwo kulturalne tych krajów. Poszerzyło to w bardzo znaczący sposób horyzonty intelektualne naszych członków (seniorów), zlikwidowało kilka stereotypów myślowych oraz przyczyniło się do bardzo znacznej integracji tych seniorów. Niektórzy z nich utrzymują przyjazne kontakty z wieloma osobami, uczestnikami projektu z innych krajów.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wszelka informacja o celach, działaniach i osiągnięciach projektu SIC umieszczona jest na wspólnej ogólnej stronie internetowej projektu SIC (http://sic.europole.org), która prowadzona jest w języku angielskim, jak również na własnej stronie internetowej UTW w Białymstoku (utw.uwb.edu.pl), która prowadzona jest w języku polskim i angielskim. Przedstawiamy na tych stronach zrealizowane cele i zadania projektu SIC jako dobry przykład jak można realizować projekty Grundtviga oraz jak urozmaicone mogą być możliwości edukacji seniorów poprzez edukację oraz jak wielkie  możliwości mogą dawać takie projekty dla integracji seniorów.

Stronę UTW, która została utworzona głównie na potrzeby projektu SIC, odwiedziło dotychczas ponad 130 000 osób. Opracowano kronikę papierową projektu SIC, która znajduje się w zasobach UTW i będzie stanowić dowód zrealizowania takiego projektu. W zasobach archiwalnych miesięcznika UTW  "Wiecznie młodzi" znajduje się 8 artykułów o tym projekcie. Na stronach internetowych Radia Białystok i TV Białystok znajdują się audycje i program na temat tego projektu.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

 "Uczestnictwo w projekcie SIC pozwoliło mi na zgłębienie wiedzy na temat kultur i obyczajów innych narodów, pogłębienie wiedzy o swoim regionie, zmobilizowało do nauki j. angielskiego oraz znajomości komputera. Cieszę się że pomimo dojrzałego wieku mogę rozwijać się dalej, iść z duchem czasu, biorąc udział w tego typu przedsięwzięciach, służyć wiedzą radą i pomocą młodszym pokoleniom."

Halina Wiszowata

”Mam 75 lat. Cieszę się, że brałam czynny udział w projekcie SIC, gdyż: poznałam nowych, ciekawych ludzi z innych krajów, biorących udział w programie; rozpoczęłam naukę języka angielskiego; pierwszy raz leciałam samolotem rejsowym; zobaczyłam cząstkę pięknej starej Werony (wrażenia niezapomniane!)."

Danuta Łopatecka-Piegat

”Program SIC pozwolił mi uwierzyć że: a) przyjaźnie można zawierać i w jesieni życia, i z osobami w różnym wieku, i nie tylko z Polski;  b) dzięki pracy w programie można bezpłatnie wyjechać do innych krajów partnerskich z danego programu, a przy tym zapoznać się  z kulturą, historią, tradycją, zwyczajami, sposobami spędzania  wolnego czasu; c)  można zdobywać nowe umiejętności, poszerzać wiedzę, uczyć się języków obcych, być otwartym na innych potrzeby i oczekiwania, a zatem realizować swoje i innych marzenia; d) praca w zespole nawet w starszym wieku jest możliwa i daje dużo satysfakcji, chociaż bywają i "zgrzyty", którymi nie należy się zrażać."

Anna Paszkowska-Gadek

"Co dał mi udział w projekcie SIC?

Nauczył mnie pokory wobec ogromu wiedzy, której nie miałam, a którą uzyskałam uczestnicząc w projekcie "Międzykulturowy Koktajl Seniorów". Tylko dzięki sprawności i wielkiemu zaangażowaniu głównej koordynatorki i jej najbliższej ekipy projekt  uzyskał tak wysoką ocenę. Jestem dumna, że jakaś mała cząsteczka mojej pracy miała udział w sukcesie. Uczestniczenie w projekcie dało mi okazję do lepszego poznania dorobku kulturowego naszego regionu, jak również kulturę współpartnerów projektu, a szczególnie Finlandii, dokąd wyjechałam wraz z grupą SIC na warsztaty kulturowe.

Udział w projekcie zainspirował mnie do dalszej nauki języka angielskiego. Oprócz lekcji w ramach UTW, zgłębiam tajniki języka drogą internetową poprzez  specjalny program. Uczestnictwo w projekcie i krótkie opisanie mojego dzieciństwa zaowocowało realizacją dawno skrywanego marzenia i rozszerzeniem wspomnień. Ale nie chcę zapeszać."

Liliana Zalewska

"Projekt SIC bardzo mi się podobał. Spotkania w Polsce i Ceucie były rewelacyjne. Spotkania były dobrze zorganizowane. Organizatorzy w Ceucie sympatyczni, uśmiechnięci na wszystko mają czas - "maniana" to ulubione słowo wszystkich południowców. Dotychczas pisze do mnie Rachaela, także zostało do dziś niezapomniane wrażenie z pobytu w Ceucie.”

Elżbieta Skarbińska

"Praca przy projekcie SIC umożliwiła mi zapoznanie się z seniorami z 4 krajów europejskich - Francji, Hiszpanii, Finlandii i Włoch. Wycieczka po regionie Podlasia, którą odbyliśmy z partnerami projektu, pozwoliła mi poznać ginące stare zawody – kowalstwo, łyżkarstwo oraz tkanie. Niezapomniane wrażenia były na spotkaniach z seniorami Finlandii. Poznanie kultury fińskiej było wspaniałym przeżyciem. Bardzo ważnym elementem projektu była możliwość nauki zapomnianego już przeze mnie języka angielskiego. Udział w projekcie SIC pozostanie dla mnie na zawsze wspaniałym przeżyciem."

Alicja Temler

„Wyjazd do Paryża w ramach projektu SIC to: Paryż – to był mój pierwszy wyjazd do kraju w Europie Zachodniej, to spełnienie marzeń już trochę długiego mojego życia. Wizyta w Paryżu to wielka uczta, która na długo we mnie zostanie. Z tego wyjazdu nie zapomnę spacerów po ulicach Paryża (szczególnie nocą), wystaw, spotkań z ludźmi, koszernego jedzenia, szybkiej kawy pitej na ulicy przed barem, wina do każdego posiłku, nauki tańców orientalnych i tradycyjnych Europy Wschodniej, wspólnego śpiewania itd. To zaledwie namiastka kontaktu z kulturą, sztuką, kuchnią, wieloma językami (francuskim, żydowskim, włoskim, fińskim, hiszpańskim – oczywiście nieoficjalnie, zaś po raz pierwszy cząstką angielskiego którą "strachliwie" władam). Klimat Paryża i spotkania rozpalił moją wyobraźnię - doskonalej i więcej pracuję na rzecz UTW i następnych projektów oraz ciągle uczę się języka angielskiego... może znowu gdzieś wyjadę.  Och Paryż!!!!!!!"

Jagoda Barcewicz

"Uczestnicząc w projekcie SIC miałam okazję spotkać i poznać partnerów z Francji, Hiszpanii, Finlandii i Włoch. Kiedy organizowaliśmy w maju 2011r. wizytę edukacyjną w Białymstoku, miałam możliwość rozmawiać i poznać naszych gości. Z wieloma osobami rozmawiałam, szlifując swój angielski, zawiązałam także bliższe znajomości z Idą, Lonią, Poulette. I kiedy pojechaliśmy w październiku do Paryża z radością spotkałam się z moimi koleżankami. One także bardzo się cieszyły z naszego spotkania. Wyjątkowo gościli nas Francuzi u siebie - ciekawe warsztaty (taneczne, kulinarne, językowe), zwiedzanie Paryża i Wersalu, ale najbardziej szczególna była wizyta w prywatnym domu Idy i Emila Papierników, było to piękne i wzruszające spotkanie - pełne przyjaźni, akceptacji, wspomnień, ciekawych opowieści i żartów. Wspaniałe jest to, że dzięki projektowi mogliśmy się bliżej poznać, zweryfikować swoje dawne wyobrażenia o krajach partnerów, zdobyć nową wiedzę o ludziach, obyczajach i codzienności innych przedstawicieli naszej wspólnej Europy."

Elżbieta Urban

"Realizacja projektu SIC w naszym UTW spowodowała ogromne zaangażowanie wielu osób w ten projekt. Zwiększyło się zainteresowanie naszych członków kursami języka angielskiego, tak, iż musieliśmy uruchomić dodatkowe kursy tego języka."

Barbara Delis

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Pragniemy mocno zarekomendować takiego rodzaju przedsięwzięcia, czyli partnerskie projekty skierowane do seniorów - słuchaczy. Przede wszystkim ze względu na to, iż projekt taki wywołuje ogromne zaangażowanie jego uczestników w organizacjach partnerów, ale również angażuje ogromną dodatkową ilość seniorów, którzy współorganizują spotkania edukacyjne projektu. Daje to szanse na ogromną aktywność społeczną i pobudza do doskonalenia umiejętności socjalnych, językowych i komputerowych seniorów. Takie projekty wydają się być najbardziej "wydajne" jeśli chodzi o autentyczną aktywność społeczną seniorów.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Danuta Sajur
Data wypełnienia formularza/karty: 
07.12.2012

Information technology applied to adult training (ITAAT)

Tematyka działań: 
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Mazowieckie Samorządowe Centrum Doskonalenia Nauczycieli Wydział w Siedlcach
ul. Langego 6, 08-110 Siedlce
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Iwona Moczydłowska
tel. 692526891, 256326747, iwona.moczydlowska@mscdn.edu.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

MSCDN Wydział w Siedlcach stanowi integralną część regionalnego ośrodka doskonalenia nauczycieli prowadzonego przez Marszałka województwa mazowieckiego. Jego siedzibą jest 80-tysięczne miasto powiatowe Siedlce, pełniące funkcję edukacyjnego centrum dla rolniczego rejonu. Władze centralne MSCDN ulokowane są w Warszawie, a Wydziały

w liczbie 7 – w dużych miastach Mazowsza. MSCDN organizuje różne formy doskonalenia nauczycieli (takie jak konferencje, seminaria, warsztaty, kursy doskonalące i kwalifikacyjne, szkolenia rad pedagogicznych) mające na celu ich rozwój zawodowy, wsparcie oraz wzrost motywacji.

Tytuł projektu: 
Information technology applied to adult training (ITAAT)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-ES1-GRU06-20745 6
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Litwa
Portugalia
Rumunia
Turcja
Wlk. Brytania
Włochy
Polska
Cele projektu: 

Głównym celem projektu było podzielenie się doświadczeniem na temat sposobów, za pomocą których instytucje partnerskie wykorzystują nowe technologie komputerowe do edukacji dorosłych, zarówno w procesie nauczania – uczenia się, jak również w zarządzaniu instytucją.

Cele szczegółowe projektu były następujące:

  1. Promocja procesu uczenia się dorosłych, w tym nauczycieli, przez całe życie.
  2. Przedstawienie każdej instytucji uczestniczącej w projekcie pod kątem organizacji i zarządzania zasobami. Zbudowanie ram dla stosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych  w instytucjach zaangażowanych w realizację projektu poprzez zapoznanie partnerów z systemami doskonalenia nauczycieli i edukacji dorosłych w każdym kraju partnerskim.
  3. Zbadanie  wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK)  w zarządzaniu i procesie nauczania-uczenia się uczestnictwa w instytucjach partnerskich.
  4. Analiza porównawcza wyników włączenia TIK zarówno w zakresie zarządzania, jak i nauczania-uczenia się w poszczególnych instytucjach zaangażowanych w projekt, w celu poprawy metod pracy.
  5. Rozpowszechnianie wniosków przez strony internetowe instytucji lub platformy.
  6. Zbadanie narzędzi WEB 2.O oraz korzyści z zastosowania tablic interaktywnych i Moodle.
  7. Podzielenie się wnioskami z innymi podobnymi instytucjami poprzez rozpowszechnianie wyników projektu na stronach internetowych i/lub platformach.
  8. Opracowanie „Poradnika dobrych praktyk” w zakresie TIK.
Obszary tematyczne: 

Nowe technologie - wykorzystanie komputera w procesach zarządzania, nauczania i uczenia się.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Głównym adresatem projektu byli nauczyciele – zarówno konsultanci MSCDN jak i odbiorcy oferty edukacyjnej, traktowani jako dorośli uczący się i jako tacy posiadający cechy i potrzeby charakterystyczne dla innych dorosłych uczących się.

Odbiorcy oferty MSCDN Wydział w Siedlcach to przede wszystkim kobiety, zatrudnione w wiejskich i małomiasteczkowych placówkach. Ich udział w procesie uczenia się przez całe życie, aczkolwiek całkiem imponujący w porównaniu z  innymi grupami  zawodowymi,  jest utrudniony ze względu na bariery geograficzne, socjologiczne i mentalne, a przede wszystkim rodzinne obowiązki.

Jakie były początki projektu: 

Idea projektu powstała w Hiszpanii, w instytucji naszego partnera z projektu „Teacher Training Across Europe” zrealizowanego w latach 2007-2009 w programie Grundtvig. Bardzo dobre kontakty zaowocowały planem kontynuacji współpracy i nowym projektem w większym niż dotychczas partnerstwie. W poszukiwaniu pozostałych partnerów pomogły osobiste kontakty, jak i przede wszystkim bazy internetowe.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Osiągnięciu celów projektu służyła wymiana wiedzy i doświadczeń, realizowana w formie wizyt roboczych oraz współpracy za pośrednictwem Internetu. Partnerzy spotkali się 8 razy (każdy partner zorganizował jedno spotkanie). Podczas tych spotkań odbywało się seminarium, warsztaty lub konferencja na uzgodniony wcześniej temat:

  1. Ronda (Hiszpania), 19-23 października 2010: "Charakterystyka systemów edukacyjnych krajów partnerskich. Rola TIK w systemach edukacyjnych. Charakterystyka instytucji partnerskich i ich roli w systemie."
  2. Sanliurfa (Turcja),  8 -12 lutego 2011: "Wykorzystanie TIK w zarządzaniu  instytucjami, organizacji  doskonalenia i celów edukacyjnych.
  3. Kowno (Litwa),  29 marca-2 kwietnia 2011:  "Platforma MOODLE jako narzędzie e-learningu".
  4. Targu Mures (Rumunia),  24 - 28 maja 2011: "Narzędzia WEB 2.0 stosowane do edukacji dorosłych i organizacji instytucji partnerskich".
  5. Albuferira (Portugalia), 4 - 7 października 2011:  "Tablice interaktywne".
  6. Lancaster (Wielka Brytania), 7 - 9 marca 2012:  "Oprogramowanie do animacji i interaktywne systemy głosowania".
  7. Francavilla-Bucchianico (Włochy), 23 - 27 kwietnia 2012:  "TIK w edukacji dorosłych - przewodnik dobrych praktyk".
  8. Siedlce (Polska), 28 maja - 2 czerwca 2012: "Podsumowanie projektu. Konferencja końcowa i warsztaty kulturowe z wykorzystaniem TIK."

Każde spotkanie partnerów obfitowało w wydarzenia o charakterze kulturowym, włączając w to wspólne gotowanie i jedzenie, zwiedzanie muzeów, bibliotek, galerii sztuki, itd., jak również wycieczki mające na celu poznanie wiejskiej okolicy, czy też miasteczek i miast o szczególnym kulturowym znaczeniu.

Pomiędzy spotkaniami bezpośrednimi, niemal cała komunikacja i współpraca odbywała się na platformie Moodle, otwartej nie tylko dla zalogowanych uczestników. W ten sposób wszyscy mieli zapewniony stały dostęp do informacji o rozwoju działań projektowych. W przypadku polskich uczestników najbardziej skuteczną formę komunikacji stanowiły wydziałowe zebrania w sprawie projektu, organizowane najczęściej po powrocie z wizyty u kolejnego partnera, a także - prowadzony w języku polskim - blog projektu.

Promocji projektu służyły bieżące informacje na stronie MSCDN Wydział w Siedlcach oraz europejska strona projektu.

Na zakończenie zorganizowana została konferencja adresowana do odbiorców oferty MSCDN mająca na celu waloryzację projektu.    

W trakcie projektu prowadzone były działania monitorujące i ewaluacyjne w formie ankiet, analizy dokumentów oraz dyskusji grupowych. Na poziomie całego partnerstwa zajmował się nimi partner brytyjski, dzięki któremu projekt miał zapewnione mechanizmy kontroli jakości, a to z kolei pozwoliło partnerstwu rosnąć i rozwijać się oraz osiągnąć cele wyznaczone we wniosku.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
10
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Informacja o Poradniku dobrych praktyk została przesłana do kilkudziesięciu ośrodków doskonalenia nauczycieli wraz z linkiem do strony internetowej, na której publikacja jest dostępna.

Wersję drukowaną Poradnika wysłaliśmy do Biblioteki Narodowej, Biblioteki Pedagogicznej w Siedlcach, pozostałych Wydziałów MSCDN oraz OEIiZK.

Projekt był promowany na IX Międzynarodowej Konferencji Naukowej w Drohiczynie, która odbyła się w dn. 7-9 września 2012r. Koordynatorka wystąpiła w panelu edukacyjnym z prezentacją zatytułowaną „Aspekty solidarnościowe w projektach programu Grundtvig – studium przypadku”. Artykuł pod tym samym tytułem został przesłany do organizatorów i ukaże się w publikacji zawierającej materiały pokonferencyjne.

Do tej pory na blogu projektu, mimo jego zakończenia ciągle odnotowywane są wejścia, ze wszystkich regionów Polski, wielu krajów Europy, a nawet z USA.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Mimo, że projekty partnerskie Grundtviga zaliczane są do projektów o niewielkiej skali, zważywszy na wielkość naszej instytucji było to duże przedsięwzięcie, na dodatek zrealizowane z dużym rozmachem. Nie byłoby to możliwe bez wsparcia dyrekcji i mobilizacji całego Wydziału. W projekcie zaplanowany został udział wszystkich pracowników MSCDN Wydział w Siedlcach, i trzeba podkreślić, że zapis ten nie pozostał martwy, zarówno w odniesieniu do pracowników merytorycznych, jaki i administracji i obsługi. O ile kwestie merytoryczne w dużej części były realizowane przez koordynatora i słuchaczy, to kwestie reprezentacyjne, organizacyjne, finansowe i techniczne były wspierane, a często i samodzielnie realizowane stosownie do posiadanych kompetencji przez innych pracowników MSCDN. Dzięki ich zaangażowaniu i kreatywności możliwe było perfekcyjne przygotowanie wizyty, konferencji, wydanie Przewodnika oraz dokumentowanie realizacji projektu w postaci fotograficznej i filmowej. Najbardziej spektakularnym przykładem solidarności całej firmy był wieczór polski wieńczący drugi dzień wizyty w Polsce, w którego przygotowanie i realizację włączyli się wszyscy pracownicy. Jedna czwarta pracowników miała możliwość poznania krajów partnerskich osobiście, pozostali aktywnie wspierali realizację projektu na różnych jego etapach - planowania, wdrażania i ewaluacji. Udział w projekcie motywował pracowników do nauki języka angielskiego: w czasie projektu 7 osób uczęszczało na zajęcia językowe na różnych poziomach zaawansowania. Pracownicy mieli również bodziec do podnoszenia umiejętności komputerowych. Większość konsultantów i niektórzy pracownicy administracji wzięli udział w szkoleniach w ramach wdn poświęconych tablicy interaktywnej i Prezi.

Współpraca z uczestnikami projektu z innych europejskich instytucji oświatowych nie tylko mobilizowała do ciągłego rozwoju w zakresie TIK, ale także zważywszy na dzielącą nas odległość praktycznego zastosowania narzędzi będących przedmiotem badań w projekcie.

Założona w trakcie trwania projektu strona MSCDN Wydział w Siedlcach na Facebooku rozwija się i zaczyna być wykorzystywana jako element promocji oferty MSCDN. Wzorem naszego Wydziału podążył również Wydział w Płocku.

We wrześniowym numerze ogólnopolskiego czasopisma „Języki Obce w Szkole” 3/2012 opublikowany został artykuł Iwony Moczydłowskiej „Jak to na Facebooku ładnie…”

 W ofercie MSCDN większy nacisk położony jest na wykorzystanie TIK w nauczaniu przedmiotowym , np. tegoroczna wrześniowa konferencja z okazji Europejskiego Dnia Języków "Wykorzystanie nowoczesnych technologii w kształceniu językowym”, warsztaty  'Kreatywne uczenie się języków obcych z użyciem TIK”, w programie których są aplikacje opisane w Poradniku Dobrych Praktyk, takie jak generatory chmur wyrazowych i Glogster.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt pozwolił uczestniczącym w nim słuchaczom (czyli zaproszonym do współpracy nauczycielom z rejonu działania MSCDN Wydział w Siedlcach) na rozwinięcie własnych zainteresowań i kompetencji. Spektakularnym przykładem jest uczestnik wizyty roboczej we Włoszech, dla którego pobyt w Pescarze i jej okolicach był spełnieniem największych marzeń i szansą na  praktyczną naukę języka włoskiego.

Wykonywane przez słuchaczy zadania, takie jak przygotowanie i przedstawienie prezentacji na międzynarodowym seminarium, a potem artykułu do publikacji to dla nich całkowicie nowe cenne doświadczenia. Podobnie dużym wyzwaniem było tłumaczenie artykułów, wymagające nie tylko znajomości języka angielskiego i zaawansowania w niecodziennej dla nauczycieli sztuce tłumaczenia, ale również wiedzy na temat określonych narzędzi Web 2.0.

Nauczyciele uczestniczyli również w konferencji podsumowującej i wydarzeniach kulturalnych z udziałem zagranicznych gości.

Nasz projekt Grundtviga był dla nich okazją do zbierania doświadczeń związanych ze współpracą międzynarodową. Niektórzy zadeklarowali chęć rozpoczęcia podobnych działań na poziomie swoich szkół w programie eTwinning i/lub Comenius.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Produkt projektu jest powszechnie dostępny – w bibliotece lokalnej i narodowej oraz w formie publikacji internetowej -  z możliwością przeglądania w sieci, bądź pobrania na dysk komputera. Dzięki licencji CC BY-SA 3.0 może być wykorzystany przez innych autorów po podaniu źródła.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

--

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Iwona Moczydłowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
06.12.2012

Multicultural Europe - are we really united in diversity? Anti-discrimination training.

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Promocji Wielokulturowości INTERKULTURALNI PL
ul. Praska 58/1 30-322 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Iga Machalewska
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie Promocji Wielokulturowości INTERKULTURALNI PL działa od 2010r. Zostało założone przez grupę młodych naukowców o interdyscyplinarnych zainteresowaniach, których głównym celem było stworzenie w ich lokalnym środowisku, a następnie w kraju przestrzeni dla tolerancji, sprzyjanie transformacji Polski w społeczeństwo bardziej otwarte i

przyjazne względem cudzoziemców, przeciwdziałanie negatywnym stereotypom, a także zwalczenie i zapobieganie przejawom rasizmu i ksenofobii. Edukacja i związane z nią narzędzia były przy tym zawsze uważane przez naszych pracowników i członków jako główny instrument do osiągnięcia tych celów. Nasz zespół tworzą trenerzy z dużym doświadczeniem w prowadzeniu szkoleń .

a) główne grupy docelowe dorosłych słuchaczy:

grupy uczestniczące w wymianach narodowych, osoby zainteresowane rozwojem w zakresie tematyki wielokulturowej bądź antydyskryminacyjnej

  •  różne grupy migrantów rozpoczynających życie i pracę w Polsce
  •  studenci i pracownicy szkół wyższych, nauczyciele edukacji przedszkolnej i szkolnej
  •  pracownicy, beneficjenci, wolontariusze organizacji pozarządowych
  •  pracownicy firm i instytucji publicznych

b) tematyka oferty:

Programy edukacyjne dotyczące wielokulturowości

  • Edukacja antydyskryminacyjna
  • Szkolenia z zakresu: kompetencji kulturowej; komunikacji międzykulturowej; różnic kulturowych; pracy w zespołach wielokulturowych; pracy i życia w Polsce;

c) metody pracy edukacyjnej:

Podejściem stosowanym w warsztatach jest uczenie przez doświadczenie. Program zajęć konstruowany jest w taki sposób aby doświadczenie uczestników (wcześniejsze lub nabyte podczas wykonywania ćwiczeń) było poddane refleksji, analizie i zastosowane lub zgeneralizowane na inne sytuacje (w różnej kolejności). Metodologia ta uwzględnienia specyfikę uczenia się dorosłych, którzy zanim zaakceptują˛ nowe treści muszą porównać je z już istniejącymi.

Tytuł warsztatu: 
Multicultural Europe - are we really united in diversity? Anti-discrimination training.
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU13-19599
Data realizacji warsztatu: 
17.04.2012 - 21.04.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
15
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Głównym celem warsztatu było podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników oraz pogłębienie ich wiedzy na temat zjawiska dyskryminacji oraz możliwych praktyk anty-dyskryminacyjnych. Słuchacze warsztatów zostali skonfrontowani z własnymi sposobami kategoryzowania świata społecznego i dostrzegli, że stereotypowe spostrzeganie często prowadzi do dyskryminacji innych grup czy jednostek.

Cele szczegółowe:

  • doświadczenie przez uczestników kontaktu międzykulturowego
  • wymiana wiedzy kulturowej
  • wykształcenie postawy ciekawości w stosunku do innych kultur
  • pogłębienie wiedzy na temat mechanizmów stereotypizacji, kształtowania    się uprzedzeń i dyskryminacji
  • konfrontacja z własnymi stereotypami w bezpiecznym otoczeniu
  • zaznajomienie z wspólnotowymi regulacjami dotyczącymi polityki równości i strategii anty-dyskryminacyjnych
  • wykształcenie sposobów reagowania w odpowiedzi na zachowania i incydenty o treści dyskryminacyjnej

Wskazane wyżej cele zostały osiągnięte. Program warsztatu został skonstruowany w taki  sposób, aby dać uczestnikom możliwość doświadczenia intensywnego kontaktu  międzykulturowego, zaangażowania się w wymianę wiedzy na temat różnych kultur pochodzenia, doświadczenia procesów grupowych ze szczególnym uwzględnieniem tych, które leżą u podstaw mechanizmów związanych z dyskryminacja˛ oraz refleksji nad tym, co to znaczy żyć w wielokulturowej Europie i czym jest tożsamość  europejska. Uczestnicy mieli okazję polepszyć swoje umiejętności w zakresie komunikacji międzykulturowej, a także zapoznać się z  podstawami prawa anty-dyskryminacyjnego oraz dobrymi praktykami w tym zakresie.

Obszary tematyczne: 

Warsztat obejmował 3 obszary tematyczne:

  1. edukacja międzykulturowa
  2. walka z rasizmem i ksenofobią
  3. aktywni obywatele, demokracja, prawa człowieka
Kraj uczestników: 
Bułgaria
Francja
Grecja
Hiszpania
Niemcy
Portugalia
Rumunia
Słowacja
Turcja
Węgry
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
1
1
1
1
1
2
2
2
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Zgodnie z założeniami głównym kanałem dotarcia do potencjalnych odbiorców był internet. Kampanię promocyjną rozpoczęto w październiku 2011 (na 6 miesięcy przed rozpoczęciem warsztatu). Informacje na temat warsztatu zostały zamieszczone na stronie internetowej Stowarzyszenia, portalu społecznościowym facebook oraz rozesłane do organizacji zagranicznych o podobnym profilu działalności.

Właściwie od momentu publikacji opisu warsztatu w europejskim  Katalogu Warsztatów Grundtviga, cieszył się on bardzo dużym zainteresowaniem. W czasie przeznaczonym na rekrutację, czyli do 16 grudnia 2011, nadesłano do nas 53 wypełnione zgłoszenia. Po 16 grudnia otrzymaliśmy jeszcze 70 zapytań o możliwość uczestnictwa w warsztacie. Osoby, które zgłosiły się po terminie nie były brane pod uwagę w procesie selekcji (uznano to za niespełnienie kryterium formalnego).

Z nadmiarem zgłoszeń poradzono sobie poprzez zastosowanie obiektywnych kryteriów selekcji. Ponieważ celem rekrutacji było wyłonienie 15 osobowej grupy o jak największym zróżnicowaniu pod względem pochodzenia oraz doświadczenia w kontakcie międzykulturowym, te 2 czynniki oraz motywacja do uczestnictwa w warsztacie były kryterium wyboru. Dodatkowo osobom pochodzącym z grup zagrożonych  wykluczeniem (osobom z niepełnosprawnością, osobom bezrobotnym, imigrantom, oraz osobom po 50 roku życia) przyznawano dodatkowe punkty.

Grupa docelowa uczestników: 

Bezpośrednią grupą docelową byli uczestnicy warsztatów, czyli dorośli , zainteresowani pogłębieniem swojej wiedzy na temat stereotypów, dyskryminacji oraz relacji międzykulturowych.

W warsztacie wzięło udział 15 osób (12 kobiet i 3 mężczyzn) w wieku od 23 do 62 lat. Średnia wieku wyniosła 40,4. Uczestnicy pochodzili z 12 krajów europejskich. Część uczestników zgłosiła specjalne potrzeby żywieniowe np. niespożywanie wieprzowiny ani potraw przygotowanych na bazie alkoholu, oraz potrzeby związane  z organizacją przestrzeni.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Przyjazd uczestników

  • 9 - 17.00  Przyjazdy uczestników
  • 17.00 - 19.00 Przywitanie uczestników, zapoznanie się uczestników, rozliczenia finansowe kosztów podróży
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • Planowane ćwiczenia integrujące zaplanowane na godzinę 20 -21 zostały przeprowadzone w godzinach 17.00 – 19.00

Dzień I

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Przedstawienie trenerów i warsztatu, przedstawienie się uczestników, ustalenie oczekiwań wobec programu, przedstawienie programu
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 Opracowanie kontraktu warsztatowego, wprowadzenie w tematykę wrażliwości kulturowej i jej pomiar (I)
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 16.30 ”Opowieść o imionach” - ćwiczenie pozwalające na lepsze poznanie się uczestników oraz ukazujące zróżnicowanie kulturowe grupy, symulacja ”goście”
  • 16.30 - 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 - 18.30 Prezentacja artefaktów - prezentacja kultur uczestników
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • 20. 00 - 22.30 Film ”Pola śmierci”, Roland Joffé, Wlk. Brytania 1984, 141’, wyświetlany w ramach Festiwalu ”OFF Camera”, dyskusja i spotkanie z reżyserem (opcjonalne dla uczestników)

Dzień II

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Ćwiczenie ”Czym jest kultura?”
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 ”Życie w wielokulturowej Europie” - gra i dyskusja
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 16.30 Dynamika grupowa: grupa własna vs grupa obca I: ćwiczenie ”Czym jest tożsamość?, ćwiczenie ”Fragmenty tożsamości”
  • 16.30 - 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 - 18.30 Dynamika grupowa: grupa własna vs grupa obca II: symulacja ”Szybkie spotkania”, dyskusja
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja
  • 21.00 - 22.00 Spotkanie mające na celu integracje grupy

Dzień III

  • 8.00 - 9.30 Śniadanie
  • 10.00 - 11.30 Mechanizm stereotypizacji, ćwiczenie ”Z kim chciałbyś mieszkać w tym samym domu?”
  • 11.30 - 12. 00 Przerwa kawowa
  • 12.00 - 13.30 Dyskryminacja – wprowadzenie, studia przypadków, ćwiczenie ”4 pozycje”, dyskusja
  • 13.30 - 15.00 Lunch
  • 15.00 - 18.30 Wycieczka – wielokulturowa rzeczywistość Krakowa, ćwiczenie „Otwórz oczy”
  • 19.00 - 20.00 Obiadokolacja

Dzień IV

  • 8.00 – 9.30 Śniadanie
  • 10.00 – 11.30 Prawa człowieka - wprowadzenie teoretyczne, studium przypadku
  • 11.30 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 13.30 Wprowadzenie do prawa antydyskryminacyjnego
  • 13.30 – 15.00 Lunch
  • 15.00 – 16.30 Zjawisko przestępczości na tle nienawiści rasowej i innej oraz narzędzia jego zwalczania i prewencji w Europie
  • 16.30 – 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 – 18.30 Uchodźcy w Europie jako szczególna kategoria migrantów - symulacja
  • 19.00 – 20.00 Obiadokolacja
  • 21.00 -22.00 Wieczór w mieście

Dzień V

  • 8.00 – 9.30 Śniadanie
  • 10.00 – 11.30 Czy ludzie są tacy sami? Elementy uniwersalne i kulturowo specyficzne. Wykład, dyskusja, prezentacja raportów z ćwiczenia ”Otwórz oczy”.
  • 11.30 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 13.30 Komunikacja międzykulturowa i interpersonalna, ”Derdianie” gra symulacyjna
  • 13.30 – 15.00 Lunch
  • 15.00 – 16.30 Podsumowanie warsztatu i pomiar wrażliwości kulturowej (II)
  • 16.30 – 17.00 Przerwa kawowa
  • 17.00 – 18.30 Ewaluacja warsztatu i rozdanie certyfikatów
  • 19.00 – 20.00 Obiadokolacja

Wyjazd uczestników

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Zajęcia trwały od 10.00 do18.30 i odbywały się w sali konferencyjnej hotelu, w którym mieszkała większość uczestników.  Początkowo planowano zakwaterowanie wszystkich osób w tym samym miejscu. Wybrany hotel miał podwyższony standard i atrakcyjną lokalizację (centrum Krakowa,  w sercu dawnej dzielnicy żydowskiej). Z przyczyn organizacyjnych 6 uczestników mieszkało jednak w pobliskim hotelu apartamentowym (równoległa ulica, dojście ok. 2 min). Wszyscy uczestnicy mieli pojedyncze pokoje z łazienką, obie placówki dostosowane były do obsługi gości niepełnosprawnych.

Posiłki serwowane były w hotelu, w którym odbywały się zajęcia.

Każdy z uczestników  został poproszony o zorganizowanie swojego dojazdu na warsztaty do kwoty 300 EUR. W przypadku większych kosztów, przed zakupem biletów uczestnicy musieli uzyskać zgodę organizatorów. W dniu przyjazdu do Krakowa, po pozostawieniu dowodów zakupu biletów,  uczestnikom zwrócono poniesione koszty. Osobom, które potrzebowały kart pokładowych na lot powrotny, rozdano koperty zaadresowane do organizatorów. Wszyscy odesłali je w ciągu tygodnia po powrocie do domu. Uczestnicy zostali ubezpieczeni od następstw nieszczęśliwych wypadków.

Warsztat miał 3 główne cele: podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników,  polepszenie ich funkcjonowania w środowisku zróżnicowanym kulturowo oraz pogłębienie ich wiedzy na temat dyskryminacji oraz możliwych praktyk antydyskryminacyjnych. Wszystkie cele zostały osiągnięte, co odzwierciedlają wyniki ankiet ewaluacyjnych oraz powtórzony pomiar wrażliwości kulturowej. Oprócz nowych umiejętności, wzięcie udziału w warsztacie dało uczestnikom możliwość poznania nowych przyjaciół. Już podczas warsztatu powstała grupa na portalu społecznościowym facebook, która miała im pomoc pozostać w kontakcie po powrocie do domu. Grupa jest nadal aktywna: http://www.facebook.com/groups/multiculturaleurope/ 

Pośrednią grupą docelową warsztatu byli pracownicy Stowarzyszenia zaangażowani w przygotowanie, prowadzenie i organizację warsztatu. 3 osoby zdobyły nowe doświadczenie związane z realizacją projektów europejskich oraz prowadzeniem warsztatów w języku angielskim. Realizacja tego projektu wpłynęła na lepszą współpracę w zespole oraz nadała organizacji wymiar europejski. Z częścią uczestników nadal utrzymywany jest kontakt, co może zaowocować wspólnymi projektami w przyszłości.

Ewaluacja i monitoring: 

Potrzeby słuchaczy związane z organizacją warsztatu były badane na etapie rekrutacji. W formularzu zgłoszeniowym potencjalni uczestnicy opisywali wymagania żywieniowe np. nie spożywanie wieprzowiny ani potraw przygotowanych na bazie alkoholu, oraz specjalne potrzeby związane  z organizacją przestrzeni. Hotel w którym zakwaterowano uczestników był dostosowany do obsługi gości niepełnosprawnych, a restauracja w której jedli przygotowała 2 zestawy menu respektujące zasady żywieniowe wszystkich gości. Ponadto uczestnicy warsztatu byli na bieżąco pytani o kwestie związane z logistyką (zakwaterowanie, posiłki) i ich uwagi były przekazywane kierowniczce hotelu.

Potrzeby słuchaczy związane z treścią i sposobem prowadzenia warsztatu badane były pod koniec każdego dnia szkoleniowego. Uczestnicy wypełniali ankiety mierzące poziom satysfakcji, odczucia względem warsztatu i ocenę jego tempa. Dodatkowo uczestnicy określali najważniejsze rzeczy, których nauczyli się danego dnia. Dzięki tak prowadzonej ewaluacji, trenerzy mogli modyfikować sposób prowadzenia zajęć następnego dnia szkoleniowego.

Główną konsekwencją ewaluacji i monitoringu było wprowadzanie zmian pozwalających na lepszą realizacje warsztatu (tempo i sposób wykonywania ćwiczeń) oraz poprawienie warunków logistycznych (np. zmiany w wyżywieniu).

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Warsztat miał 3 główne cele: podwyższenie wrażliwości kulturowej uczestników,  polepszenie ich funkcjonowania w środowisku zróżnicowanym kulturowo oraz pogłębienie ich wiedzy na temat dyskryminacji oraz możliwych praktyk antydyskryminacyjnych. Wszystkie cele zostały osiągnięte, co odzwierciedlają wyniki ankiet ewaluacyjnych oraz powtórzony pomiar wrażliwości kulturowej. Oprócz nowych umiejętności, wzięcie udziału w warsztacie dało uczestnikom możliwość poznania nowych przyjaciół. Już podczas warsztatu powstała grupa na portalu społecznościowym facebook, która miała im pomoc pozostać w kontakcie po powrocie do domu. Grupa jest nadal aktywna: http://www.facebook.com/groups/multiculturaleurope/.

Pośrednią grupą docelową warsztatu byli pracownicy Stowarzyszenia zaangażowani w przygotowanie, prowadzenie i organizację warsztatu. 3 osoby zdobyły nowe doświadczenie związane z realizacją projektów europejskich oraz prowadzeniem warsztatów w języku angielskim. Realizacja tego projektu wpłynęła na lepszą współpracę w zespole oraz nadała organizacji wymiar europejski. Z częścią uczestników nadal utrzymywany jest kontakt, co może zaowocować wspólnymi projektami w przyszłości.

Upowszechnianie rezultatów: 

W celu rozpowszechnienia rezultatów na stronie internetowej Stowarzyszenia została opublikowana anglojęzyczna publikacja prezentująca ćwiczenia użyte podczas warsztatu. Można ją bezpłatnie pobrać pod adresem: www.interkulturalni.pl/%E2%80%9EWielokulturowa-Europa...–Publikacja-powarsztatowa-juz-dostepna!-163.html . Informacje o zrealizowaniu projektu wraz z jego opisem zostały zamieszczone na stronie www Stowarzyszenia, portalu społecznościowym facebook, portalach internetowych związanych z tematyką wielokulturowości (m.in. www.ngo.pl, www.ngo.krakow.pl, www.rownosc.info), a także rozesłane do mediów oraz zaprzyjaźnionych organizacji pozarządowych.

Publikacja została również wysłana do uczestników warsztatu, którzy rozpowszechnili go w swoim środowisku, oraz do organizacji pozarządowych w Polsce. Ćwiczenia prezentowane podczas warsztatu zostały  powtórzone w szkole, w której pracuje jedna z uczestniczek warsztatu. Ostatnio Stowarzyszenie otrzymało również informacje, że jedna z osób uczestniczących w warsztacie planuje organizacje podobnego przedsięwzięcia w swoim kraju.

W następnym roku planowane jest powtórzenie warsztu w Krakowie.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Zaskoczyło nas bardzo duże zainteresowanie uczestnictwem.  W czasie przeznaczonym na rekrutacje wpłynęły do nas 53 zgłoszenia. Później otrzymaliśmy kolejne 70 zapytań o możliwość wzięcia udziału. Warsztatu był dla nas niesamowitym doświadczeniem i z pewnością postaramy się zorganizować kolejne edycje.” Iga Machalewska, trenerka INTERKULTURALNI PL

„Organizacja warsztatu i prowadzenie zajęć dla tak zróżnicowanej grupy było dla na mnie bardzo cennym doświadczeniem. Jestem bardzo zadowolona, że udało nam się stworzyć przestrzeń, w której wszyscy mogliśmy się od siebie nawzajem uczyć.” Anna Kostecka, koordynatorka projektu, trenerka INTERKULTURALNI PL

Wypowiedzi uczestników:

„It contributed to my intercultural skills and knowledge. Multicultural atmosphere was very interesting!”

“I have gained extra sensitivity about other people’s needs, especially those from other cultures and religions”

“I gained sensitivity towards the problems in other countries and the sense of friendship and belonging to something bigger then my country”

“I was very happy to be here! I gained new friends and valuable experience”           

 It was an awesome workshop and I had a lot of fun while learning”

“Thank you for everything. It was an amazing experience to share this seminar with different people from different cultures.”

“Our event was so fantastic and impressions so strong that I needed couple days time to get myself together and start to share my reflections :) Anna and Iga, you, must be together with your colleagues, did a great job. Thank you indeed for your kind and friendly attention, so good qualification and professional attitude. I have to say that I didn't expect so high level of training. Thanks to you I got warm, joyed and more clever. And certainly I miss already you and all friends from our group. I hope to keep in touch with all of you.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Iga Machalewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
20.09.2012

Książki 21 - Otwarta Społeczność Edukacji Dorosłych w ramach uczenia się przez całe życie dla społeczeństw międzykulturowych

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Inne
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Centrum Inicjatyw UNESCO
ul. Nowowiejska 38
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Damian Drużkowski
damian.druzkowski@unescocentre.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Centrum Inicjatyw UNESCO jest organizacją pozarządową, której celem jest angażowanie ludzi w budowanie społeczeństwa opartego na szacunku dla różnorodności oraz poczucia odpowiedzialności za środowisko społeczne i naturalne. Naszą misję realizujemy poprzez następujące działania: szkolenia, warsztaty, indywidualne wsparcie: coaching i toturing oraz kompleksowe projekty edukacyjne.

Nasze działania kierujemy do edukatorów, nauczycieli, młodzieży, lecz przede wszystkim kompleksowo: do całych społeczności lokalnych, w szczególności społeczności lokalnych Jeleniej Góry oraz mniejszych miejscowości i wiosek Dolnego Śląska i czeskiej strony Euroregionu Nysa (Liberecky Kraj).

Współpracujemy ze szkołami, bibliotekami oraz innymi organizacjami o charakterze edukacyjnym.

Dla słuchaczy dorosłych prowadzimy: warsztaty i szkolenia dotyczące rozwoju społeczności lokalnej, zarządzania czasem, w tym w szczególności czasem wolnym, warsztaty z zakresu wykorzystywania metody historii mówionej.

Podstawowe metody pracy to: metody aktywizujące, uczenie się przez doświadczenie, praca z wykorzystaniem nowoczesnych technologii, open space, Word cafe, appriciative inquiry, żywa biblioteka.

Tytuł projektu: 
Książki 21 - Otwarta Społeczność Edukacji Dorosłych w ramach uczenia się przez całe życie dla społeczeństw międzykulturowych
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-CZ1-GRU06-01991 2
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Czechy
Grecja
Niemcy
Hiszpania
Polska
Cele projektu: 

Celem projektu było wyposażenie osób dorosłych pracujących w bibliotekach, organizacjach pozarządowych oraz centrach kultury z Czech, Polski, Niemiec, Grecji i Hiszpanii (Galicji) w kompetencje wykorzystywania metod edukacji międzykulturowej i technologii informacyjnych. Umiejętności te uczestnicy wykorzystywali (i wciąż wykorzystują) podczas realizacji projektów dla dorosłych (powyżej 40 roku życia) w ich społecznościach lokalnych.

Cele szczegółowe projektu były następujące:

  • dzielenie się dobrymi praktykami w zakresie projektów związanych z edukacją międzykulturową poprzez wizyty studyjne oraz opisy dobrych praktyk zamieszczone na stronie internetowej (www.thebooks21.eu) oraz DVD
  • poznanie przez organizacje partnerskie oraz słuchaczy metodologii żywej biblioteki
  • zbudowanie trwałego partnerstwa pomiędzy organizacjami z Czech, Polski, Niemiec, Grecji, Hiszpanii
  • nawiązanie długofalowej współpracy wspartej przez technologie informacyjno – komunikacyjne (ning, dropbox)
Obszary tematyczne: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Przeciwdziałanie dyskryminacji
Nowoczesne technologie
Dialog międzypokoleniowy
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową działań projektu byli:

  • pracownicy organizacji pozarządowych, w szczególności tych realizujących projekty o charakterze edukacyjnym bądź kulturowym
  • pracownicy bibliotek
  • społeczności lokalne w miejscowościach, miastach w których działają organizacje partnerskie, gdzie odbywały się działania lokalne

W przypadku polskiej organizacji, grupami docelowymi byli:

  • pracownicy Centrum UNESCO, zaangażowani zarówno w działania lokalne jak i międzynarodowe realizowane w ramach projektu
  • pracownicy oraz wolontariusze Książnicy Karkonoskiej w Jeleniej Górze, naszego lokalnego partnera w ramach projektu – słuchacze realizowanych przez nas projektów
  • biblioteki oraz instytucje odwiedzane przez nas podczas wizyt studyjnych
  • żywe książki, które brały udział w przygotowaniach oraz realizacji żywej biblioteki
  • czytelnicy w ramach żywej biblioteki, którzy uczestniczyli w lokalnej żywej bibliotece w Jeleniej Górze
Jakie były początki projektu: 

Projekt został zainspirowany przez partnerów z Czech i z Polski, którzy zaczęli rozwijać swoją współpracę transgraniczną, w szczególności w ramach Euroregionu Nysa. W metodzie żywej biblioteki dostrzegli ciekawą alternatywę do pracy z innością, dialogiem i rozwojem społeczności lokalnej. Następnie do projektu zaproszone zostały organizacje z Niemiec, Grecji i Hiszpanii (Galicji). Stwierdziliśmy bowiem, że możliwość porównania jak żywą biblioteką można stosować w różnych kątach Europy będzie ważną wartością dodaną projektu. Organizacje partnerskie znaleźliśmy poprzez kontaktowanie się z osobami, które z nami wcześniej współpracowały przy realizacji innych projektów – te osoby pomogły nam znaleźć właściwych partnerów.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Na projekt składało się:

5 spotkań partnerskich:

  1. W Polsce, w lutym 2010
  2. W Czechach, w czerwcu 2010
  3. W Niemczech, w listopadzie 2010
  4. W Hiszpanii (Galicji), w marcu 2011
  5. W Grecji, w kwietniu 2011

Pierwsze spotkania miały charakter zapoznawczy: poznanie partnerów, indywidualnych osób zaangażowanych w projekt, społeczności lokalnych, w których partnerzy funkcjonują. Począwszy od pierwszego spotkania spotykaliśmy się z przedstawicielami organizacji, instytucji które miały już doświadczenia z realizacją żywej biblioteki. Podczas trzeciego spotkania miała miejsce ewaluacja mid term, a na ostatnim – ewaluacja końcowa. Spotkania ewaluacyjne miały też miejsce na poziomie lokalnym.

Podczas każdego spotkania partnerskiego miały miejsce wizyty studyjne w bibliotekach, organizacjach, instytucjach, wymiana doświadczeń dotyczących bieżących działań lokalnych, planowanie „produktów” partnerstwa, warsztaty i wykłady z tematów, które uważaliśmy za istotne oraz na koniec ewaluacja każdego spotkania. W spotkaniach partnerskich brali udział zarówno słuchacze jak i pracownicy naszej organizacji.

Działania krajowe to głównie przygotowanie, implementacja oraz ewaluacja żywej biblioteki organizowanej we współpracy z Książnicą Karkonoską. To działanie było realizowane głównie przez słuchaczy, przy wsparciu zespołu naszej organizacji. Miało miejsce w marcu 2011 roku.

Żywa biblioteka organizowana przez nas w Jeleniej Górze zorganizowana została we współpracy z Książnicą Karkonoską. Obecne w niej żywe książki odpowiadały wcześniej zrobionej analizie lokalnych stereotypów i uprzedzeń, identyfikacji grup, które w okolicach Jeleniej Góry często spotykają się z dyskryminacją, niezrozumieniem. Uczestnicy żywej biblioteki byli zaskoczeni tym, że taka metodologia istnieje. Tego typu projekt organizowany był w Jeleniej Górze po raz pierwszy. W ankietach ewaluacyjnych wspominali, że niejednokrotnie była to dla nich pierwsza możliwość, żeby porozmawiać z „innym”, spotkać się z własnymi uprzedzeniami i stereotypami. Naszą żywą bibliotekę odwiedziło blisko 200 „czytelników”.

Działania upowszechniające przebiegały dwutorowo:

  • Międzynarodowo – gdzie głównymi narzędziami była ulotka – dystrybuowana podczas lokalnych żywych bibliotek oraz strona internetowa, facebook
  • Lokalnie – gdzie każdy partner decydował o sposobach, były to głównie lokalne media (radio, prasa, telewizja), przykłady:

http://www.thebooks21.eu/press-info/

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
250
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 

Najważniejszym, i najczęściej wykorzystywanym produktem partnerstwa jest strona internetowa:

www.thebooks21.eu, która zawiera ważne informacje na temat przebiegu projektu, opisy dobrych praktyk oraz opisy realizowanych przez partnerów żywych bibliotek.

Produktem promującym stronę internetową była sześciojęzyczna ulotka (wszystkie języki partnerstwa + j. angielski), z której uczestnicy działań lokalnych mogli dowiedzieć się więcej o metodzie żywej biblioteki, o samym projekcie i o organizacjach partnerskich. Ulotki dystrybuowane były podczas lokalnych żywych bibliotek, oraz podczas innych projektów realizowanych przez partnerów – podczas których dzielili się oni z uczestnikami metodologią żywej biblioteki (np. w nawiązaniu do tematów takich jak: wolontariat, zarządzanie projektem, współpraca transgraniczna).

Na koniec projektu postanowiliśmy też wszystkie doświadczenia, które zdobyliśmy wspólnie przez te 2 lata zamieścić na DVD, są tam informacje ze strony internetowej oraz dodatkowe materiały – szczególnie dotyczące działań lokalnych, które „nie zmieściły się” na stronie.

Najważniejszym produktem projektu były żywe biblioteki, organizowane przez wszystkich partnerów partnerstwa. Dotyczyły one różnych tematów (stereotypy socjalne, międzypokoleniowe, kulturowe), oraz miały różną wielkość i zasięg. Każda żywa biblioteka była dostosowana do potrzeb społeczności lokalnej, w której była organizowana. Ta różnorodność sprawiała, że dużo nauczyliśmy się od siebie nawzajem o tym jak kreatywnie i różnorodnie można wykorzystywać tą metodę.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona internetowa: www.thebooks21.eu, była niejednokrotnie prezentowana podczas projektów lokalnych oraz międzynarodowych przez organizacje partnerskie – jako dobra praktyka działań edukacyjnych.

Na realizowanych przez partnerów projektach dla dorosłych, edukatorów, młodzieży – były również dystrybuowane ulotki, które powstały podczas projektu.

Najważniejszym produktem, który będzie dalej wykorzystywany jest metoda żywej biblioteki. Wszystkie organizacje postanowiły wpisać żywą bibliotekę do regularnie corocznie realizowanych projektów.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Biorący udział w projekcie przedstawiciele naszej organizacji:

  • podwyższyli swoje kompetencje językowe (j. angielski i j. niemiecki)
  • poznali nowe technologie komunikacyjne, które obecnie wykorzystują w kolejnych projektach (np. webnode, dropbox)
  • mieli też okazję prowadzić szkolenia, warsztaty dla pracowników bibliotek, książek – które prowadzone były po raz pierwszy w ramach projektu, w tym roku będą przeprowadzone po raz kolejny
  • pracownicy organizacji poznali też metodę żywej biblioteki, która na stałe weszła do repertuaru naszych działań
  • nabyli też nowe umiejętności zarządzania projektem regionalnym w partnerstwie z partnerem jakim jest biblioteka
  • dzięki dobrze przygotowanym spotkaniom partnerskim mogli też bardzo kompleksowo poznać tradycje, wartości i inne aspekty kultury krajów uczestniczących w projekcie – które poszerzyły ich horyzonty na edukację międzykulturową. To doświadczenie dało dodatkowe inspiracje, które wykorzystują podczas  warsztatów i szkoleń z zakresu przygotowania międzykulturowego.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Dla biorących udział w projekcie słuchaczy, ważne było:

  • możliwość przełamania bariery językowej i tym samym deklarowany wzrost motywacji do nauki języka obcego
  • wykorzystanie nowoczesnych technologii (poznanie podczas szkoleń i warsztatów narzędzi wspierających proces zarządzania projektem  / tworzenie stron internetowych)
  • otwarcie nowych możliwości – poszerzenie oferty biblioteki, możliwość współpracy i wymiany metod / doświadczeń na linii biblioteki – organizacje pozarządowe
  • poznanie nowej metody pracy jaką jest nowa biblioteka, która na stałe weszła do repertuary działań realizowanych przez bibliotekę
  • możliwość poznawania dobrych praktyk z bibliotek z innych krajów oraz dzielenie się tymi dobrymi praktykami ze swoimi koleżankami i kolegami w pracy
  • edukacja międzykulturowa – dogłębne wprowadzenie w kulturę krajów partnerskich.

Najważniejszy długofalowy wpływ: to otwarcie na współpracę z trzecim sektorem, z organizacjami pozarządowymi oraz nowa metoda pracy – żywa biblioteka. Słuchacze pracujący w bibliotece zostali też zmotywowani do dalszej pracy z edukacją dorosłych na poziomie międzynarodowym, rok po zakończeniu projektu we współpracy z Centrum UNESCO opracowany został projekt międzynarodowego warsztatu dla seniorów.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Najważniejszą wartość projektu stanowiły 2 elementy:

  • metoda żywej biblioteki sama w sobie – która była nowym doświadczeniem dla wszystkich partnerów, ale poprzez adaptacje jej do lokalnych warunków oraz wzajemną wymianę doświadczeń mieliśmy okazję dogłębnie ją poznać i nauczyć się z nią pracować. Wszyscy partnerzy postanowili wykorzystywać nowo poznaną metodę w swojej dalszej pracy.
  • stabilne partnerstwo pomiędzy organizacjami oraz indywidualnymi osobami, które w chwili obecnej owocuje kolejnymi wspólnymi działaniami. Ich przykładem może być projekt: www.grand-treasures.eu
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Udział w projekcie Books 21 był dla mnie bardzo użyteczny, ponieważ mogłam się zapoznać z systemami bibliotecznymi w czterech bardzo różnych krajach Unii Europejskiej. Poznałam nowe, atrakcyjne metody pracy z czytelnikami, a w szczególności metodę "żywej biblioteki", którą wykorzystałam w pracy Książnicy Karkonoskiej w Jeleniej Górze. Nawiązałam przydatne kontakty z bibliotekarzami w innych krajach, które nadal podtrzymuję wymieniając korespondencję przede wszystkim w Internecie. Wiedzą i doświadczeniami dzielę się podczas zorganizowanych szkoleń i wykładów dla bibliotekarzy i nauczycieli, a także podczas nieformalnych spotkań na gruncie zawodowym. Szczególnie ważne okazało się rozszerzenie kontaktów ze stowarzyszeniami wspierającymi działalność edukacyjną i kulturalną, w tym w szczególności z Centrum Inicjatyw UNESCO.”

„Uczestnictwo w projekcie Books 21, poza tym, że dało możliwość poznania ciekawych ludzi z różnych zakątków Europy, było przede wszystkim pełne nowych inspiracji. Wizyty studyjne, dobre praktyki, spotkania z ciekawymi ludźmi były źródłem wielu pomysłów, które wykorzystuje w swojej pracy w Centrum UNESCO. Ważnym rezultatem edukacyjnym było dla mnie poznanie metody żywej biblioteki samej w sobie. Projekt uważam za bardzo udany też dlatego, że podczas niego nauczyłem się jak łączyć lokalny i międzynarodowy charakter mojej pracy. „

„Dzięki projektowi Books 21 miałam szansę sprawdzić się w roli organizatorki Żywej Bibilioteki w Jeleniej Górze. Było to dla mnie niezwykłe doświadczenie - dzięki niemu miałam okazję zaobserwować, jak wspólny cel gromadzi nieznanych sobie, całkowicie odmiennych ludzi, z zupełnie różnych środowisk i sprawia, że zaczynają oni  współpracować na rzecz idei, w powodzenie której wszyscy wierzą. To utwierdziło mnie w przekonaniu, że organizowanie tego typu inicjatyw na prawdę ma znaczenie. „

„Projekt był dla mnie okazją do tego, żeby poznać nie tylko metodę żywej biblioteki, ale też zainspirować się działaniami realizowanymi przez partnerów. Stworzył on przestrzeń do refleksji nad tym jak lepiej pracować ze społecznością lokalną. Zainspirował do wykorzystywania historii indywidualnych osób, w tym metody historii mówionej, w innych projektach edukacyjnych. „

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

-

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Damian Drużkowski, Katarzyna Szajda
Data wypełnienia formularza/karty: 
03.03.2012

Music Beyond Limits - Muzyka Bez Granic. Warsztaty gospel dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym: osób w wieku 50+, niepełnosprawnych i bezrobotnych.

Tematyka działań: 
Edukacja drugiej szansy
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Gospel
Al. Daszyńskiego 15a/10, 31-537 Kraków
biuro@gospel.com.pl
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Lea Kjeldsen lea.kjeldsen@gospel.com.pl 601 357 537
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie Gospel jest doświadczonym animatorem życia kulturalnego w Polsce i za granicą.

Oferta edukacyjno-kulturalna Stowarzyszenia Gospel w Krakowie z założenia skonstruowana jest tak, by trafiała bez ograniczeń do jak najszerszego kręgu odbiorców. Wspomaga w ten sposób dialog międzypokoleniowy, międzykulturowy oraz międzywyznaniowy.

Stowarzyszenie Gospel szerzy także ideę śpiewania gospel w mniejszych miejscowościach, tworząc w ten sposób prawdziwą ”muzyczną mapę muzyki gospel” w Polsce.

Mimo, że dotychczas organizowane wydarzenia nie są ograniczone do poszczególnych grup docelowych, przyciągają one głównie osoby w wieku 18-35 lat oraz młodzież gimnazjalną i licealną.

Od 2008 roku działa chór w Krakowie dla osób w wieku 50+. Rytmiczne śpiewanie po angielsku jest niewątpliwym  wezwaniem dla tej grupy.

Działalność Stowarzyszenie Gospel można streścić jako: uczymy śpiewać i używamy do tego piosenki muzyki gospel. Śpiewamy po angielsku.

Tytuł warsztatu: 
Music Beyond Limits - Muzyka Bez Granic. Warsztaty gospel dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym: osób w wieku 50+, niepełnosprawnych i bezrobotnych.
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU13-19585
Data realizacji warsztatu: 
15.10.2011 - 20.10.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
16
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
3
Cele warsztatu: 

Celem nadrzędnym warsztatów „Music Beyond Limits” -  było ukazanie, że ograniczenia nie muszą stanowić przeszkody w spełnianiu życiowych pasji. Aby ten cel osiągnąć, założyliśmy cele szczegółowe:

1. Stworzenie międzynarodowego chóru gospel z osób zagrożonych marginalizacją społeczną.

2. Umożliwienie wspólnego występu przed publicznością osób niepełnosprawnych wraz z osobami pełnosprawnymi.

3. Stworzenie możliwości doświadczenia przez Uczestników intensywnej pracy zespołowej.

4. Prezentacja specyfiki i przesłania muzyki gospel.

5. Doskonalenie języka angielskiego wśród osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych (dzięki językowi roboczemu warsztatów oraz tekstom śpiewanych utworów).

6. Ugruntowanie w Uczestnikach aktywnej postawy wobec życia społecznego.

7. Wzmocnienie poczucia własnej wartości Uczestników poprzez udział w zajęciach przeprowadzonych na najwyższym poziomie merytorycznym i artystycznym.

Obszary tematyczne: 

Nauka wspólnego śpiewania muzyki gospel (emisja głosu, czterogłosowa harmonia, praca z mikrofonem, choreografia, improwizacja, śpiewanie partii solowej, poznanie różnych stylów muzyki gospel).

Kraj uczestników: 
Belgia
Czechy
Dania
Hiszpania
Rumunia
Szwecja
Wielka Brytania
Liczba uczestników: 
1
2
3
1
2
3
4
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Przygotowanie:

Grupa odpowiedzialna za prowadzenie warsztatu: koordynator projektu, lider warsztatów, dwaj woluntariusze (lekarz który śpiewa gospel i informatyk / „złota rączka”).

Kryteria, według których zostali wybrani woluntariusze to znajomość języka angielskiego oraz muzyki gospel i łatwość nawiązywania relacja z ludźmi.

Przed warsztatami odbyło się pięć spotkań osób zaangażowanych w projekt, w tym osób zatrudnionych do jego realizacji i wolontariuszy (w czerwcu, lipcu, sierpniu, wrześniu i październiku). W trakcie pierwszego i drugiego spotkania skupiliśmy się na opracowaniu szczegółowego planu działania. Rozmawialiśmy o tym, w jaki sposób zapraszać potencjalnych uczestników. Nie byliśmy pewni, czy uda nam się znaleźć osoby z odpowiednich grup docelowych. Zdawaliśmy sobie sprawę, że mogą mieć one świadomość, że są marginalizowane przez społeczeństwo. Nasze zaproszenie mogło to poczucie pogłębić, np. spowodować, że ktoś z chorobą o podłożu emocjonalnym poczuje się przygnębiony faktem zaproszenia na „specjalną imprezę” i tym, że uważamy, że jest z nim „coś nie tak”. Były to bardzo delikatne kwestie, które musieliśmy rozstrzygnąć. Zaproszenie na Warsztaty Grundtviga miało zachęcić potencjalnych uczestników do udziału, a nie sprawić im przykrość.

Po wielu dyskusjach na ten temat, zdecydowaliśmy się na tekst zaproszenia,który koncentrował się napozytywnych aspektach warsztatów,tj. na tym, co uczestnicy mogą osiągnąć podczas warsztatów „Music Beyond Limits” – odkrywaniu własnych umiejętności, nawiązywaniu znajomości oraz udziału w „czymś wielkim”, zamiast na przyczynie (niepełnosprawności, starości, problemach finansowych). Warsztaty nazwaliśmy „okazją stworzoną specjalnie dla Ciebie”, aby podkreślić, jak ważne jest dla nas dobro uczestników. W zaproszeniu użyliśmy dużych czcionek i ciepłych, nastrajających pozytywnie kolorów (zielony, pomarańczowy), aby podkreślić wspomniane aspekty. Udało się nam osiągnąć zamierzony efekt – po przyjeździe do Polski uczestnicy byli bardzo podekscytowani i pełni pozytywnych oczekiwań.

Wybór instruktorów:

Wybierając instruktorów chcieliśmy znaleźć balans między doświadczeniem w prowadzeniu warsztatów gospel i łatwością nawiązania kontaktu z ludźmi. Chcieliśmy zaangażować instruktorów (w tym przynajmniej jedną czarnoskórą osobę) z pozytywną energią, aby mogli zarazić nią uczestników.

Z instruktorami spotkaliśmy się we wrześniu. Przedyskutowaliśmy cały plan i wprowadziliśmy do niego ostatnie poprawki i zmiany (np. zdecydowaliśmy, że seminarium nie odbędzie się w formie wykładów, ale omawiania „żywych” przykładów). Na spotkaniu przygotowawczym okazało się ze instruktorzy mieli osobiste doświadczenia (w swojej rodzinie) z problemami podobnymi do tych, z którymi borykali się nasi uczestnicy.

Rekrutacja:

Aby dotrzeć do osób z grup docelowych Stowarzyszenie Gospel skorzystało ze swojego wieloletniego doświadczenia i sieci kontaktów zbudowanej m.in. po poprzednich warsztatach organizowanych w ramach programu Grundtvig (warsztaty „European Gospel Music Symposium”– z 2009 r. i warsztaty „i-communicate” – z 2010 r.). Informacja o warsztatach została rozesłana do dyrygentów chórów gospel w różnych krajach Europy z prośbą o rozpowszechnienie informacji w środowiskach chórów gospel.

Zgłosiło się 26 osób z całej Europy. Braliśmy pod uwagę wyłącznie te osoby, które należały do jednej z trzech grup docelowych. W związku z tym odmówiliśmy udziału w warsztatach kilku osobom, które miały pracę, nie ukończyły 50 lat lub nie były niepełnosprawne. Dwóch uczestników pełniło rolę asystentów opiekujących się dwiema osobami niepełnosprawnymi w trakcie warsztatów. Uczestników wybieraliśmy również pod kątem płci, aby uzyskać odpowiednie dla chóru proporcje (wśród zgłoszonych dominowały kobiety). Ponieważ nie zaakceptowaliśmy wszystkich zgłoszeń, po upływie terminu ich nadsyłania mieliśmy mniej uczestników niż przewidziano we wniosku. Aby dotrzeć do kolejnych potencjalnych uczestników po raz drugi skontaktowaliśmy się ze znajomymi z różnych krajów Europy i w odpowiedzi otrzymaliśmy zgłoszenia od osób z grup docelowych, które pozwoliły uzupełnić listę.

Grupa docelowa uczestników: 

Organizowany warsztat był skierowany do osób zagrożonych marginalizacją społeczną. Wyróżniliśmy 3 grupy docelowe warsztatu: seniorzy (50+), niepełnosprawni, bezrobotni (zwłaszcza długotrwale). Tylko uczestnicy z tych grup wzięli udział w warsztacie – w sumie 16 osób.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Zajęcia warsztatowe „Music Beyond Limits”skupiały się na nauce 10 utworów muzycznych, które zostały zaprezentowane publiczności podczas koncertu finałowego warsztatów. Przygotowania uczestników polegały na intensywnej pracy zespołowej, doskonaleniu umiejętności wokalnych, ćwiczeniu emisji głosu oraz śpiewaniu w harmonii czterogłosowej. Nauka wspólnego śpiewania jest doskonałym sposobem na wzmocnienie samooceny oraz czerpanie korzyści z pracy w zespole. Cennym doświadczeniem i wyzwaniem dla chóru była sesja nagrań, która miała miejsce w piątym dniu warsztatów w studiu Radia Kraków. W jej trakcie uczestnicy uczyli się współpracy z akustykami oraz technik śpiewania z mikrofonem. Nagranie video z sesji:

Z reguły miały miejsce dwa bloki zajęć rano i dwa popołudniu z przerwami.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Podczas pierwszych dwóch dni zajęcia warsztatowe odbyły się w Uniwersytecie Pedagogicznym przy ul. Podchorążych 2, 100m od Hotelu Demel.

Większość wydarzeń warsztatowych (zajęcia chóralne, przerwy, posiłki w środku dnia) miały miejsce w Hotelu „Demel” przy ulicy Głowackiego 22. Zdecydowaliśmy się na takie rozwiązanie ze względu na to, że w każdej chwili istniała możliwość aby uczestnicy poszli do swoich pokojów odpocząć. Naszym zdaniem to rozwiązanie dało poczucie bezpieczeństwo uczestnikom. Było to niezwykle ważne dla tych z uczestników, którzy nie czują się dobrze po długim czasie spędzonym „w tłumie” i potrzebują wtedy więcej przestrzeni i ciszy.

Obiady (wieczorem, po całym dniu pracy warsztatowej) miały miejsce w restauracji „EDEN” w pobliżu hotelu.

Środowa sesja w studiu nagrań odbyła się w Radio Kraków.

Koncert finałowy odbył się w Kościele Św. Marcina, przy ul. Grodzkaiej 58.

Organizatorzy zawsze mieli do dyspozycji co najmniej jeden samochód.

Ewaluacja i monitoring: 

Na podstawie „learner application form”  dowiedzieliśmy się jakie potrzeby specjalne maja poszczególni uczestnicy.

Dodatkowo dodaliśmy do formularzu pytania badające posiadane umiejętności muzyczne (aby ułatwić instruktorom wybór piosenek), wiedzę o muzyce gospel i zainteresowania.

Istotną częścią oceny warsztatów były nieoficjalne rozmowy z Uczestnikami podczas przerw lub posiłków. W takim swobodnym kontekście łatwiej było o szczerą i otwartą dyskusję, która pozwalała wydobyć zadowolenie lub rozczarowanie Uczestników. Po takich spotkaniach organizatorzy przedstawili sugestie Uczestników podczas spotkań organizatorów. Uczestnicy czasami zgłaszali indywidualne potrzeby, np. odpoczynku w ciągu dnia lub wizyty u lekarza.

Dla części uczestników śpiewnie całodniowe było dużym wyzwaniem. Po koncercie finałowym czuli ogromną satysfakcję widząc reakcję publiczności efekt ich ciężkiej pracy.

Ważnym elementem monitoringu były krótkie codzienne rozmowy z instruktorami (np. podczas posiłków) odnośnie postępu w warsztatach i osiąganych rezultatów. Instruktorzy wyrazili potrzebę podzielenia zajęć w taki sposób, aby jeden z nich zawsze miał zajęcia w godzinach porannych.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Osoby, które zgłosiły się na warsztaty „Music Beyond Limits”, na co dzień mają trudności. Każda z grup docelowych boryka się z innymi problemami. Warsztaty MBL umożliwiły tym osobom zbudowanie poczucia wspólnoty, spędzanie czasu razem i dzielenia się nowymi doświadczeniami. Wyraźnie dało się zauważyć, że uczestnicy opiekują się sobą nawzajem i wzajemnie dbają o swoje dobre samopoczucie, zarówno fizyczne, jak i psychiczne.

Po zakończeniu warsztatów kilka osób stwierdziło, że chcą znaleźć w swoim miejscu zamieszkania chór, do którego mogliby dołączyć, a niektórzy rozważali możliwość zorganizowania warsztatów gospel w swoim miejscu zamieszkania. 

Dzięki możliwości zaśpiewania partii solowej w studiu nagrań uczestnicy przekonali się, jak znaczne umiejętności wokalne już posiadają, mimo że część z nich nigdy nie przypuszczała, że odważy się występować przed innymi ludźmi.

Warsztaty MBL przyniosły efekty, przede wszystkim pod względem ich pozytywnego wpływu emocjonalnego na uczestników oraz jakość występu finałowego. Słycheć było jak bardzo owocna była praca chóru wraz z instruktorami.

Duża część uczestników skorzystała z okazji zabrania głosu przed publicznością i podzielenia się własnymi wrażeniami z warsztatów „Music Beyond Limits”. Dla niektórych z nich stanowiły one niezwykle ważne, być może nawet przełomowe wydarzenie w życiu. Organizatorzy nie spodziewali się również, że tak liczni uczestnicy będą chcieli przemawiać do publiczności. Te i inne formy zaangażowania oraz wyjątkowe efekty warsztatów należy zawdzięczać wyjątkowej otwartości uczestników, ich chęci uczenia się od siebie nawzajem oraz tworzenia wspólnoty, a także profesjonalizmowi prowadzących warsztaty instruktorów.

Jeszcze przed rozpoczęciem warsztatów można było zauważyć, że korespondencja prowadzona za pośrednictwem poczty elektronicznej skłoniła część uczestników do nauczenia się tego sposobu komunikacji (chodzi zwłaszcza o osoby w wieku 50+). Niektóre z nich korzystały wcześniej z tej formy korespondencji tylko sporadycznie, dlatego musiały stawić czoła dodatkowemu wyzwaniu. Organizatorzy zauważyli, że z czasem te osoby dokonały dużych postępów w obsłudze poczty elektronicznej.

Planujemy dwa warsztaty gospel w ciągu następnego roku które bezpośrednio są inspirowane przez warsztaty „Music Beyond Limits”:

-Międzynarodowe warsztaty dla chórów gospel z Czech, Słowacji Węgier.

-Warsztaty gospel dla seniorów (+50) - jeżeli nasz projekt otrzyma dofinansowanie z Programu Grundtvig, będą to międzynarodowe warsztaty gospel.

Upowszechnianie rezultatów: 

Planujemy dwa warsztaty gospel w ciągu następnego roku które bezpośrednio są inspirowane przez warsztaty „Music Beyond Limits”:

-Międzynarodowe warsztaty dla chórów gospel z Czech, Słowacji Węgier.

-Warsztaty gospel dla seniorów (+50) - jeżeli nasz projekt otrzyma dofinansowanie z Programu Grundtvig, będą to międzynarodowe warsztaty gospel.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

„Dla mnie to przeżycie było bardzo dobre i sprawiło, że się otworzyłam i mogłam nawiązać kontakt z osobami podobnymi do mnie. Proszę powtórzyć podobne inicjatywy, ponieważ było to jedno z najbardziej wartościowych wydarzeń w moim życiu.”

I found the experience so very good for me to open up and to get to know other people like myself. Please keep it going because it is one of the best things that has happened to me in my life.

„Warsztaty były niesamowitym przeżyciem i praca wykonana przez woluntariuszy była wspaniała, zarówno przed rozpoczęciem warsztatów jak i podczas naszego pobytu oraz po zakończeniu! Dziękuję!”

The workshop has been an amazing experience and the work of the volunteers fantastic both before, during and after the workshop! Thanks you!

„Miałam przepiękne doświadczenie w Krakowie! Wiersz „Twoja dobroć i miłość  jest lepsza niż życie” z piosenki „Better than life” nie chce opuścić mojej głowy!”

Had the most beautiful time in Krakow!

And "Your Loving kindness is better than Life", just won’t leave my mind!!

„Chciałabym bardzo wam podziękować za to, że sprawialiście, że czuliśmy się z Philipem tak dobrze w Polsce – tak jak byśmy byli w domu”

I would like to say a big thank you for the way you made me and Philip feel so much at home in Poland.

„Było niesamowicie! Tak bardzo wam dziękuję!”

It was amazing! Thanks so much!

„Byłam bardzo zadowolona z instruktorów”

I was happy about the teachers.

„Naprawdę jestem zachwycona, to był wspaniały czas!”

I really loved it and had a good time!

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Zapraszamy do zapoznania się z prezentacją zamieszczoną na kanale  You Tube.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Lea Kjeldsen
Data wypełnienia formularza/karty: 
14.03.2012

Wymiana doświadczeń artystycznych

Tematyka działań: 
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Autyzmu "Uczymy się żyć razem"
ul. Jana Bytnara Rudego 2, 45-254 Opole
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Elżbieta Sobolewska
600992840
sobel8@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie na Rzecz Autyzmu „ Uczymy się żyć razem” jest organizacją pozarządową działającą non profit, której  celem jest  inicjowanie i  prowadzenie różnych form pomocy dla osób autystycznych oraz ich rodzin.  Oddziaływania  stowarzyszenia w zakresie pomocy osobom z autyzmem dotyczą ich poprawy zdrowia, warunków socjalnych, sytuacji materialnej oraz ich adaptacji w społeczeństwie. Stowarzyszenie obejmuje osoby z autyzmem kompleksową opieką od diagnozy, poprzez edukację, aktywizację zawodową i społeczną, do miejsca pracy i w konsekwencji obecnie w planach do  bezpiecznego  mieszkania. W indywidualnie, dla każdej osoby, zaplanowanej pracy stosowane są wszelkiego rodzaju terapie wpływając na poprawę jej funkcjonowania.  Ważnym zadaniem stowarzyszenia  jest wspieranie  i aktywizowanie osób dorosłych z autyzmem dla których  zakończył się obowiązek szkolny. Od 2008 roku Stowarzyszenie dla tej grupy niepełnosprawnych  prowadzi świetlicę i warsztaty socjoterapeutyczne. Dążeniem organizacji jest utworzenie spółdzielni socjalnej i tworzenie miejsc pracy. W ramach już prowadzonych działań stowarzyszenia osoby z autyzmem uczą się samodzielności w podstawowych czynnościach życiowych i samoobsłudze. Podnoszą swoje kompetencje zawodowe  w zakresie  przygotowania posiłku, prac porządkowych, prac w ogrodzie, prac biurowych oraz w zakresie, umiejętnego organizowania wolnego czasu. W ramach zajęć warsztatowych dorośli uczą się wykorzystywania narzędzi i sprzętu mechanicznego pokonując przy tym swoje lęki i ograniczenia.  Ważne miejsce w działalności warsztatowej zajmuje arteterapia. W ramach tych zajęć dorośli autyści poznają nowe techniki, rozwijają swoją wyobraźnię, ograniczają zaburzenia wynikające ze swojej niepełnosprawności, uczą się prawidłowych zachowań i reakcji emocjonalnych. Dzięki aktywności artystycznej i działań promocyjno-wystawienniczych ogranicza się dyskryminację i marginalizację zawodową jak również społeczną dorosłych osób wykluczonych społecznie  –  autystów. Uczestnicząc w zajęciach i włączając się w aktywność ogólnospołeczną mają szansę na godne życie.

Tytuł projektu: 
Wymiana doświadczeń artystycznych
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-ES1-GRU06-09709 3
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Irlandia
Włochy
Finlandia
Polska
Cele projektu: 

Projekt SHARE miał na celu aktywizację artystyczną osób dorosłych z różnymi trudnościami (imigranci, osadzeni w więzieniu, osoby nieczynne zawodowo, niepełnosprawni) oraz wymianę doświadczeń nauczycieli zajmujących się tymi grupami w krajach objętych partnerstwem i poznawanie kultury tych poszczególnych krajów.

Obszary tematyczne: 

Projekt obejmował zgłębianie technik arteterapeutycznych w zakresie plastyki , muzyki, teatru, literatury i tańca.

W zakresie plastyki – poznanie technik malarskich, rzeźbiarskich w tym ceramiki oraz rękodzieła artystycznego i grafiki w tym komputerowej jak również fotografii.

W zakresie muzyki – pieśni narodowe oraz repertuar pop, poznanie ludowych instrumentów muzycznych i muzyki klasycznej.

W zakresie teatru – przygotowanie kostiumów w tym masek do przedstawienia legendy. Uczestniczenie w akcji happeningowej.

W zakresie literatury – pisanie własnych utworów literackich obejmujących tematykę legendy. Poznanie tekstów legend narodowych wszystkich partnerów.

W zakresie tańca – poznanie tańców narodowych poszczególnych partnerów i nauka kroków podstawowych dając wyobrażenie o sposobie spędzania czasu ludności zamieszkującej konkretny region.

Ważnym elementem było poznanie tradycji kulinarnych poszczególnych krajów.

Grupa docelowa słuchaczy: 

W Polsce grupą docelową słuchaczy uczestniczących w projekcie były osoby dorosłe z autyzmem objęte opieką Stowarzyszenia.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na wspólną realizację projektu artystycznego zrodził się w trakcie seminarium kontaktowego w Besançon we Francji.  W trakcie naszego pierwszego spotkania określiliśmy cele działania. Przed realizacją projektu dopracowywaliśmy szczegóły.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Do końca czerwca 2011 roku odbyło się 5 spotkań partnerskich.

1. Pierwsze spotkanie było  w październiku 2009 r. w  Madrycie na zaproszenie organizacji, która koordynowała realizację całego projektu Unidad de Programas de la DAT-Norte de Madrit.  W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele – koordynatorzy ze wszystkich krajów partnerskich. Miało ono na celu wzajemne poznanie się i skonkretyzowanie oddziaływań projektowych, jak również podział zadań wśród poszczególnych partnerów. Wspólnie podjęto decyzję, że w ramach projektu tematem wiodącym będą legendy poszczególnych krajów kładąc nacisk na jedną najbardziej charakterystyczną dla danego regionu. W trakcie spotkania  w Madrycie mieliśmy szansę poznania systemu kształcenia dorosłych we wszystkich krajach partnerskich poprzez przygotowane prezentacje.

Wizytując zakład karny w Madrycie mieliśmy szansę poznania aktywności artystycznej osadzonych tam imigrantów . Była to zarówno działalność plastyczna jak i muzyczna. Specjalnie dla uczestników spotkania więźniowie zaprezentowali  koncert własnych utworów muzycznych. W trakcie wizyty w Madrycie zobaczyliśmy również ośrodek kształcenia artystycznego osób niepełnosprawnych.

2. Drugie spotkanie odbyło się we Włoskiej Florencji, w kwietniu 2010 roku na zaproszenie organizacji Astir consorzio di cooperative sociali-societa cooperative social.  W spotkaniu nie uczestniczyli partnerzy z Irlandii. Wizytę utrudnił  problem zamknięcia przestrzeni powietrznej nad poszczególnymi krajami, który był związany  z erupcją wulkanu na Islandii. W ramach tego spotkania poszczególni partnerzy zaprezentowali postęp pracy nad projektem. Podczas spotkania Partner włoski przedstawił w formie gry dydaktycznej legendę o Piracie Barbarossie. Gra była przygotowana przez  więźniów z zakładu karnego na Elbie dla  lokalnej młodzieży szkolnej. Podczas spotkania mieliśmy szansę zapoznania się z zabytkami kultury materialnej Toskanii oraz mieliśmy szansę zobaczenia dwóch różnych zakładów  karnych zlokalizowanych na wyspach.

3. Trzecie spotkanie odbyło się w czerwcu 2010 roku w  Suomosalmi w Finlandii. Organizacją goszczącą była Kianta-Opisto. W spotkaniu aktywnie uczestniczyli wszyscy partnerzy. Jednym z punktów programu wizyty było  wspólne uczestnictwo w 2 cyklicznych akcjach performance, organizowanych w regionie. W ramach pierwszej akcji naszym zadaniem było ubranie „Cichych Ludzi”. Ta akcja happeningowa jest odgrywana od 1994 roku dwukrotnie w ciągu roku. Kolejne dni upływały  na przygotowaniu przedstawienia z wykorzystaniem „Muzycznego lasu”. Z dużym zainteresowaniem przyglądaliśmy się etnicznym instrumentom, powszechnie udostępnionym okolicznym mieszkańcom.  Do tego przedstawienia wszyscy partnerzy przygotowali maski, które miały podkreślić charakter postaci. Dla wszystkich uczestników była to szansa zdobycia nowych doświadczeń i umiejętności pokonując własne bariery. W ostatni dzień wizyty wspólnie z lokalną społecznością, a w szczególności z uczestnikami grupy teatralnej Kianta-Opisto z Suomosalmi odbyło się przedstawienie ukazujące legendę o Kalawali. Organizacja goszcząca dała wszystkim uczestnikom spotkania szansę poznania tradycji i kultury Finlandii. Wizyta przez organizację Kianta–Opisto została przygotowana z wielką pieczołowitością. Uroki klimatu i krajobrazu podziwialiśmy przez cały pobyt. Białe noce pokazały swój niepowtarzalny urok. Finowie zaprezentowali się jako bardzo  zintegrowany naród dbający o tradycję i kulturę.

4. Kolejne spotkanie odbyło się w Polsce i organizacją goszczącą było Stowarzyszenie na Rzecz Autyzmu „Uczymy się żyć razem” w Opolu. Ponieważ stowarzyszenie zajmuje się osobami z autyzmem celem spotkania było przybliżenie problemu autyzmu i ukazanie możliwości edukacji artystycznej nieformalnej dorosłych z tą niepełnosprawnością. Podczas spotkania wszyscy partnerzy oraz dorosłe osoby z autyzmem uczestniczyli w akcji plastycznej w poszukiwaniu Złotej Kaczki. Ta akcja miała na celu przybliżenie osobom zdrowym problemów z jakimi borykają się osoby niepełnosprawne. Każdy otrzymał jednakowej długości nić którą zwijając pokonywał przestrzeń w konsekwencji dochodząc do Złotej Kaczki. Utrudnieniem dla pełnosprawnych były zawiązane oczy i tworzona atmosfera niewiadomej. Poprzez taką formę działania artystycznego organizatorzy chcieli przybliżyć gościom jak trudno funkcjonować mając problemy sensoryczne, a z takimi problemami borykają się osoby z autyzmem. Kolejnym wspólnym działaniem była plastyczna interpretacja  utworu Fryderyka Chopina. W akcji również uczestniczyły osoby dorosłe z autyzmem. Na podstawie tych dwóch działań powstały dwa filmy  dokumentalne. Kolejnym punktem wizyty był wernisaż prac pani Marii Radochońskiej, która jako niepełnosprawna seniorka również wykonała prace ilustrujące polskie legendy. Tę wystawę wzbogaciły prace osób z autyzmem wyrażające ten sam temat.

Temat legend interpretowany był w różnych formach artystycznych. Na terenie placówki prowadzonej przez Stowarzyszenie w trakcie realizacji projektu ogłoszony został konkurs plastyczny na ilustrację do legend polskich oraz do utworów Fryderyka Chopina. Efektem tego konkursu wydana została książka „Chopinem malowane” z ilustracjami do konkretnych utworów tego wielkiego polskiego kompozytora, dla którego źródłem inspiracji był krajobraz  polski oraz sztuka ludowa. Kolejny dzień wizyty to wspólny z kadrą, z rodzicami i osobami z autyzmem wyjazd w Góry Stołowe i w tej niepowtarzalnej scenerii poznanie 2 legend związanych z tymi górami. Ważne spotkanie dla wszystkich partnerów miało miejsce w Bibliotece Wojewódzkiej w Rogowie Opolskim po której oprowadzał nas Dyrektor tej biblioteki, a na co dzień ojciec dorosłego autysty. To spotkanie dało wszystkim szansę zobaczenia takich zbiorów, które  są pieczołowicie zabezpieczane i ukrywane dla potomnych. Wielkim zainteresowaniem cieszyły się siedemnastowieczne mapy wszystkich krajów europejskich.

5. Kolejne spotkanie odbyło się w kwietniu 2011 r w Irlandii, a organizacją goszczącą była Tech Amergin Comunity Education Centre z Waterville. W trakcie spotkania poznaliśmy zakres działania organizacji i wspólnie wykonaliśmy prace w technice mieszanej ukazujące legendy Irlandzkie. Powstały piękne prace, które po skończeniu działań projektowych będą eksponowane na wystawach w poszczególnych krajach uczestniczących w projekcie. Pierwsza wystawa została zorganizowana w Kup w Polsce podczas uroczystego otwarcia domu dla dorosłych osób z autyzmem, który powstawał w trakcie realizacji projektu Grundtvig.

6. Ostatnie spotkanie w ramach projektu miało miejsce w czerwcu 2011 r w Madrycie. Celem tego spotkania było podsumowanie całego projektu jak również zwiedzanie ośrodka zajmującego się edukacją artystyczną, opiekującego się osobami niepełnosprawnymi i wysłuchanie koncertu chóru prezentującego utwory muzyczne wszystkich krajów uczestniczących w projekcie. Podczas spotkań mieliśmy również okazję poznania tańców ludowych poszczególnych krajów.

Wszystkie spotkania upływały bez przeszkód. Zakwaterowanie, wyżywienie i atrakcje regionalne, zabytki kultury miały ważne znaczenie w  panującej życzliwej atmosferze.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
43
W wyjazdach zagranicznych: 
5
Produkty
Produkty projektu: 

W ramach projektu powstała wspólna strona internetowa i była ona prowadzona przez Hiszpanię:

http://sharingarts.blogspot.com/

http://arteencentros.blogspot.com/

Wiadomości o działaniach projektowych zamieszczone są również na stronie internetowej naszej organizacji: www.autyzmopole.pl.

W trakcie realizacji projektu powstała książka zbierająca plon konkursu „Tak czuję muzykę Fryderyka Chopina” oraz 2 filmy dokumentalne ukazujące przeprowadzone działania artystyczne w trakcie trwania spotkania partnerskiego w Polsce. Przez cały okres trwania  projektu powstawały prace ilustrujące legendy polskie w różnych technikach plastycznych. Były one eksponowane na stronie internetowej organizacji oraz na wystawie w Bibliotece miejskiej w Opolu i wystawkach okazjonalnych podczas imprez integracyjnych. Prace wykonane przez grupy międzynarodowe podczas spotkania  w Irlandii można było zobaczyć w Kup w otwartym we wrześniu 2011 domu dla dorosłych osób z autyzmem. W tym nowopowstałym budynku dorośli autyści mają możliwość kreacji artystycznych w różnych technikach.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Po zakończeniu projektu wykorzystano filmy prezentując je podczas konferencji organizowanej w ramach Europejskiego Tygodnia Autyzmu. Prace, które powstały w Irlandii można było zobaczyć również po zakończeniu realizacji projektu w Kup w otwartym we wrześniu 2011 domu dla dorosłych osób z autyzmem a następnie w listopadzie w Madrycie i kolejnych krajach partnerskich. Ta wystawa ma objechać wszystkie kraje partnerskie.

Nagrane w ośrodku w Kup Jasełka ukazujące kulturę i tradycje narodowe zostały rozesłane do partnerów w kraju i za granicą. Opublikowana pozycja książkowa oraz materiał filmowy  trafia do różnych partnerów organizacji i są wykorzystywane w pracy ze studentami Uniwersytetu Opolskiego oraz Wyższej Szkoły Zarządzania i Administracji w Opolu.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt SHARE miał na celu aktywizację artystyczną osób dorosłych z różnymi trudnościami ( imigranci, osadzeni w więzieniu, osoby nieczynne zawodowo, niepełnosprawni) oraz wymianę doświadczeń nauczycieli zajmujących się tymi grupami w krajach objętych partnerstwem i poznawanie kultury tych poszczególnych krajów. Realizacja projektu i odbyte spotkania międzynarodowe zachęciły pracowników do nauki języków obcych i uświadomiły im, że podejmowane przez nich działania są na poziomie europejskim . Podejrzane wzorce w innych krajach stopniowo są wprowadzane w prowadzonej przez nas placówce. Realizacja projektu Grundvig SHARE zmobilizowała organizację do szybkiego uruchomienia domu aktywności twórczej dla dorosłych osób z autyzmem w regionie. Wzrost poczucia wartości i uzyskane efekty pracy zmobilizowały nas do zorganizowania konferencji szkoleniowej SZKOŁA –PRACA –DOM – godne życie osoby z autyzmem , która również była okazją do prezentacji naszych osiągnięć w pracy z dorosłymi i kontaktów międzynarodowych wynikających z realizacji projektów.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Celem projektu była wymiana doświadczeń artystycznych w zakresie różnych dziedzin artystycznych takich jak  plastyka, teatr, muzyka, taniec, literatura. Poprzez te dziedziny sztuki wszyscy partnerzy wspólnie ilustrowali legendy poszczególnych krajów i konkretnych regionów. To wspólne działanie dało szansę integracji całej grupy partnerów oraz wielostronnego spojrzenia na konkretny temat. Podróże do krajów partnerskich umożliwiły poznanie kultur narodów  uczestniczących w projekcie. Ponieważ marginalizacja społeczna i zawodowa jest problemem we wszystkich krajach ważnym celem działania jest poznanie metod i form ograniczania jej skutków w poszczególnych krajach. W projekcie grupą docelową  są osoby dorosłe marginalizowane np. uchodźcy, więźniowie, matki samotnie wychowujące dzieci, starsi i niepełnosprawni. Ważnym celem projektu było również wzmocnienie kadry pracującej z grupami marginalizowanymi. Uczestnicząc w projekcie mieliśmy szansę i motywację do nauki języka angielskiego.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

W przypadku naszego kraju ważnym rezultatem było nawiązanie współpracy z krajami partnerskimi i wzmocniona została nasza samoocena. W trakcie wizyt w poszczególnych krajach mieliśmy okazję zapoznać się z formami pracy z osobami dorosłymi z niepełnosprawnością. W trakcie trwania projektu stworzyliśmy miejsce dla dorosłych osób z autyzmem gdzie wykorzystując doświadczenia partnerów nasi podopieczni mogą godnie funkcjonować. Otwarcia budynku dokonaliśmy 3 września 2011 r. Ważnym punktem tego wydarzenia było otwarcie wystawy objazdowej złożonej z prac powstałych podczas spotkania partnerskiego w Irlandii. Podczas tej uroczystości zaprezentowany został również projekt Szkoły dla osób z autyzmem który powstał również na podstawie obserwacji dokonanych w trakcie podróży w ramach projektu.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„…Dzięki realizacji projektu przypomniałam sobie polskie legendy.”

„ ...Uczestnictwo w projekcie uświadomiło mi, że trzeba uczyć się języka angielskiego”.

„ …W projekt SHARE  są  zaangażowani bardzo interesujący i pełni pasji  ludzie z różnych krajów.”

„ …Uczestnicząc w projekcie miałem szansę poznania ciekawych kultur i  zebrania doświadczeń w podróży po Europie”.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Grupa partnerów realizujących projekt była bardzo zaangażowana. Spotkania upływały w bardzo miłej przyjacielskiej atmosferze, a nawiązane kontakty skutkują kontynuowaną komunikacją pomiędzy partnerami.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Elżbieta Sobolewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.12.2011
Subskrybuje zawartość

Switch style