Hiszpania

Second Chance

Tematyka działań: 
Edukacja w więzieniach lub na rzecz powrotu skazanych do społeczeństwa
Inne
Języki obce
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Areszt Śledczy w Warszawie Białołece
ul. Ciupagi 1, 03-016 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Marzanna Mańkowska, 606 738 144, marzanna.mankowska@sw.gov.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Areszt Śledczy w Warszawie- Białołęce jest jedną z największych jednostek penitencjarnych w Europie. Funkcjonuje od 1958 r. W areszcie przebywa ok. 1385 osób pozbawionych wolności. Jako jednostka organizacyjna Służby Więziennej realizuje zadania w zakresie wykonywania kary pozbawienia wolności oraz tymczasowego aresztowania.

Przy areszcie śledczym funkcjonuje szkoła przywięzienna - Centrum Kształcenia Ustawicznego dla ok. 200 słuchaczy odbywających karę pozbawienia wolności. Szkoła kształci na poziomie szkoły średniej i kursów zawodowych. W ramach ukończenia szkoły średniej można przystąpić do egzaminu maturalnego. Jest to jedna z najlepiej wyposażonych przywięziennych placówek dydaktycznych w Polsce – pracownie komputerowe, sale do nauki języków i inne wyposażenie zostały zakupione z funduszy UE.

Dla osób obywających karę pozbawienia wolności jest realizowanych szereg programów naprawczych i resocjalizacyjnych w zależności od zdiagnozowanych u więźniów deficytów. Programy obejmują tematykę m.in. uzależnień, przemocy i agresji, integracji rodzin, aktywizacji zawodowej i powrotu do społeczeństwa. Wiele działań realizowanych jest także we współpracy z fundacjami, stowarzyszeniami, środowiskami naukowymi oraz innymi instytucjami.

Poza edukacją formalną w stosunku do więźniów często podejmowana jest edukacja nieformalna, która kształtuje postawy, wartości, umiejętności                 i wiedzę na podstawie różnych doświadczeń oraz wpływu edukacyjnego otoczenia. Wzrost znaczenia edukacji nieformalnej wynika bezpośrednio               z rozwoju cywilizacyjnego i technologicznego świata. Dzięki komputerom                 i nowoczesnym środkom komunikacji świat bardzo szybko się zmienia                      i konieczne jest uzupełnianie wiedzy na temat dokonujących się wokół zjawisk. Poprzez różnego rodzaju formy edukacji nieformalnej brakującą wiedzę skazani mogą szybko uzupełnić. Zaletą edukacji nieformalnej jest to, że zazwyczaj nie narzuca sztywnych ram procesu uczenia się.

Osoby dorosłe odbywają kształcenie poprzez warsztaty, seminaria oraz innowacyjne szkolenia przy wsparciu metod audiowizualnych mających na celu spełnienie wymagań bardziej skutecznych i innowacyjnych systemu ICT.

Nowatorską metodą nauki  w resorcie sprawiedliwości skierowaną do osób pozbawionych wolności jest nauka w systemie e-learningu.

Tytuł projektu: 
Second Chance
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-ES1-GRU06-73705 6
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Turcja
Włochy
Estonia
Rumunia
Polska
Cele projektu: 

Projekt ,,Second chance’’ miał na celu porównanie edukacji osób pozbawionych wolności oraz osób wykluczonych społecznie w różnych krajach. Głównym zadaniem projektu było omówienie i zbadanie dwóch kwestii: po pierwsze odniesienie się do aktualnej sytuacji nauczania w więzieniach, odszukania przyczyn nie ukończenia przez  skazanych edukacji szkolnej na wolności i dania im kolejnej szansy nauki w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności. Drugą kwestią było podjęcie w stosunku do więźniów edukacji nieformalnej, która jest uzupełnieniem tradycyjnych form nauczania.

Obszary tematyczne: 

Projekt poprawił wiedzę uczniów nie tylko na temat sytuacji więźniów w innych krajach, ale także na temat kultury i sytuacji społecznej państw partnerskich. Dzięki działaniom aktywizacyjnym uczniów, doskonaleniu umiejętności językowych (w ramach tłumaczenia na język angielski i polski kart, pocztówek i listów) zwiększyło to ich umiejętności w zakresie kreatywności i plastyki. Dzięki nowej metodologii zostały podwyższone kompetencje informatyczno-cyfrowe uczniów, co przyczyniło się do wzmocnienia ich pewności siebie i możliwości rozwoju osobistego. Wypracowano nowe postawy i wartości, takie jak: odpowiedzialność, wytrwałość, poczucie własnej wartość, samorealizacja, możliwość dokonywania wyboru. To wszystko wpłynęło na poprawienie wśród skazanych motywacji do dążenia kontynuowania edukacji na jeszcze wyższym poziomie.

Grupa docelowa słuchaczy: 

W ramach projektu polska instytucja objęła wsparciem uczniów szkół przywięziennych oraz osoby odbywające karę pozbawienia wolności w areszcie śledczym.

W przypadku pozostałych partnerów wsparciem objęto także uczniów szkół przywięziennych oraz więźniów nie uczących się, w tym kobiety pozbawione wolności (Hiszpania, Włochy, Turcja, Estonia), osoby nieletnie i młodociane z zamkniętego ośrodka penitencjarnego (Rumunia), osoby bezrobotne ze środowisk wykluczonych i defaworyzowanych (Turcja).

Jakie były początki projektu: 

Ze względu na strukturę organizacyjną Służby Więziennej, podlegającą resortowi Ministerstwa Sprawiedliwości, informację o możliwości udziału jednostek penitencjarnych w projektach partnerskich Grundtviga otrzymaliśmy z komórki nadrzędnej więziennictwa – Centralnego Zarządu Służby Więziennej   w Warszawie. Na podstawie uzyskanych pozwoleń od Dyrektora Generalnego SW i z pomocą polskiej Agencji Narodowej zamieściliśmy na portalu Komisji Europejskiej ds. projektów partnerskich informację na temat naszej instytucji oraz chęci znalezienia partnerów do współpracy w ramach programu Grundtvig -  http://ec.europa.eu/education/grundtvig/partner_en.htm.

Od początku byliśmy zainteresowani pracą w obrębie osób pozbawionych wolności oraz wywodzących się ze środowisk wykluczonych.

Pierwszy wniosek aplikacyjny ,,Fair play w życiu, fair play w sporcie’’, nawiązujący do problemów kiboli w obliczu zbliżającego się Euro 2012, którego koordynatorem był Areszt Śledczy w Warszawie-Białołęce, został złożony do konkursu w 2012 r. Niestety ze względu na niewystarczającą liczbę partnerów  (1 organizacja z Włoch i 2 organizacje z Turcji), mimo dobrej oceny merytorycznej, wniosek został odrzucony.    

W 2013 r. Areszt Śledczy w Warszawie-Białołęce otrzymał od partnerów z Włoch propozycję przystąpienia do projektu ,,Second chance’’ zajmującego się edukacją osób pozbawionych wolności w więzieniach, którego koordynatorem była szkoła przywięzienna w Barcelonie. Projekt ,,Second chance’’ został przygotowany przez zespoły z Hiszpanii i Estonii. Następnie do projektu dołączyły: Turcja, Włochy, Rumunia i na końcu zespół z Polski.  

Krótki opis przebiegu projektu: 

I spotkanie:  04 - 09.11.2013 r. – Gebze / Turcja – 4 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • poznano się i zaprezentowano partnerom instytucje oraz organizacje uczestniczące w projekcie,
  • omówiono założenia i cele do realizacji w ramach rozpoczynającego się projektu, w tym zadania do wykonania dla każdej grupy narodowej,
  • przedstawiono plan działań spotkań partnerskich w Estonii i we Włoszech,
  • zaprezentowano projekty logotypu, plakatu i strony internetowej,
  • na portalu społecznościowym Facebook utworzono grupę zamkniętą uczestników projektu ,,Second chance’’,
  • omówiono i przedyskutowano pierwsze zadania do wykonania w ramach projektu, m.in. opracowania e-booka ,,Life stories’’ na podstawie zrealizowanych z uczniami szkół przywięziennych wywiadów,
  • gospodarze zaprezentowali system penitencjarny i edukacji zawodowej dla dorosłych ze środowisk wykluczonych oraz więzień, szczególnie kobiet  a także system edukacji dla dzieci i młodzieży m.in. z upośledzeniem umysłowym i z autyzmem,
  • odwiedzono więzienie dla kobiet w Gebze typu ,,F''-,,High Security'' o wysokim poziomie zabezpieczeń i podwyższonym rygorze odbywania kary pozbawienia wolności wraz z funkcjonującą przy nim szkołą przywięzienną,
  • zorganizowano spotkanie z kadrą jednostki penitencjarnej w Gebze oraz z przedstawicielami tureckiego wymiaru sprawiedliwości.

II spotkanie: 03-08.03.2014 r. – Narva/ Estonia – 3 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • zaprezentowano partnerom estoński system penitencjarny i edukacyjny,
  • przedstawiono szkołę przywięzienną wraz z pracowniami przygotowującymi do nauki zawodowej,
  • omówiono proces przygotowywania ,,Life stories’’ (historii życia) osób pozbawionych wolności,
  • dokonano analizy zagadnień dotyczących m.in. przyczyn kontynuowania nauki w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności, motywacji i zaangażowania słuchaczy w edukację,
  • w grupach międzynarodowych ustalono tzw. ,,working lines'' (linie robocze) celem wykonania kolejnych zadań w grupach fokusowych ze skazanymi,
  • przygotowano wnioski i podsumowanie spotkania wraz z wytycznymi na miting we Włoszech.

III spotkanie: 11-17.05.2014 r. Poggibonsi/Włochy – 5 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • omówiono trzy obszary zagadnień: uczeń - nauczyciel/wychowawca – metodologia,
  • przeprowadzono analizę i interpretację danych zbieranych w trakcie prowadzonych wywiadów i dyskusji grupowych z uczniami szkół przywięziennych,
  • przeprowadzono badania w ramach projektu ,,Drugiej szansy’’ - poza zagadnieniami związanymi z edukacją w szkołach przywięziennych dotyczyły również zagadnień resocjalizacji i powrotu do środowiska otwartego osób pozbawionych wolności,
  • dokonano selekcji historii życia skazanych przez poszczególnych partnerów celem zamieszczenia ich w e-book’u ,,Life stories’’,
  • przedyskutowano sprawozdania z grup fokusowych i przeprowadzono ich analizę,
  • przygotowano wytyczne do raportu śródokresowego z realizacji projektu ,,Second chance’’ po pierwszym roku realizacji z uwzględnieniem zrealizowanych celów i osiągniętych wyników,
  • gospodarze zaprezentowali dwie jednostki penitencjarne: więzienie ,,Ranza’’ dla mężczyzn o zaostrzonym rygorze w San Gimignano (ok. 420 osadzonych) oraz areszt śledczy w Sienie z przeznaczeniem dla ok. 50 osób tymczasowo aresztowanych. W obu jednostkach znajdują się szkoły przywięzienne, w których uczniowie byli objęci badaniami w ramach projektu ,,Second chance’’.

IV spotkanie: 03-07.11.2014 r. - Craiova /Romania – 3 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • gospodarze zaprezentowali i omówili prowadzone oddziaływania resocjalizacyjne i edukacyjne wobec osób odbywających karę pozbawienia wolności,
  • omówiono wybrane przez każdą grupę narodową propozycje z zakresu programu readaptacji dla skazanymi w ramach realizowanego projektu,
  • przedstawiono propozycje wymiany aktywności z zakresu wykonanych przez więźniów prac drobnego rękodzieła – zawieszek, magnesów, breloków, obrazków,
  • grupa włoska zaprezentowała i omówiła ostateczną wersję e-book’a ,,Life stories’’ zawierającego wybrane historie życia skazanych uczących się w więzieniach w Barcelonie, Sienie i San Gimignano, Gebze, Narvie, Craiovej i Areszcie Śledczym w Warszawie-Białołęce. E-book dostępny jest na stronie projektu partnerskiego www.secondchancegrundtvig.com w zakładce ,,Process and products’’,
  • zainicjowano sztukę korespondencji ,,Postal Art’’ wymiany kart i pocztówek przygotowanych przez więźniów. Nastąpiła pierwsza wymiana pocztówek. Partnerzy zobowiązani zostali do przesyłania sobie nawzajem ,,korespondentek'' do końca trwania projektu,
  • odwiedzono koedukacyjną jednostkę penitencjarną, areszt śledczy dla nieletnich i młodocianych w wieku od 14 do 18 roku życia oraz w wieku od 18 do 23 lat w Craiovej z przeznaczeniem dla ok. 521 osób,
  • omówiono współpracę aresztu śledczego ze stowarzyszeniami oraz organizacjami ,,non profit’’.

V spotkanie: 23-27.03.2015 r. – Barcelon/Hiszpania – 5 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • omówiono kwestionariusze ewaluacyjne dotyczące wymiany aktywności oraz przedyskutowano kwestionariusze końcowe projektu,
  • zespół z Rumunii przedstawił założenia filmu o projekcie ,,Second chance'',
  • zatwierdzono ostateczną wersję e-booku ,,Life stories'',
  • polski zespół omówił i zaprezentował ,,E-przewodnik dobrych praktyk'' (E-guide) projektu ,,Second chance'',
  • grupy narodowe przekazały materiały w formie PDF z wymiany korespondencji (pocztówki, listy) celem przygotowania wystawy ,,Postal Art'' na ostatnim spotkaniu partnerów w Polsce,
  • podjęto przygotowania do napisania raportu końcowego,
  • gospodarze zaprezentowali dwie jednostki penitencjarne: więzienie dla mężczyzn w Barcelonie (dla osób tymczasowo aresztowanych i skazanych) oraz nowoczesne więzienie nowej generacji – Lledoners, położone niedaleko miejscowości Sant Joan de Vilatorrada w Katalonii,
  • 26 marca 2015 r. w katalońskim Centrum Studiów Prawnych i Szkolenia Specjalistycznego (CEJFE) Departamentu Sprawiedliwości w Barcelonie odbyła się konferencja na temat realizowanego w ramach europejskiego programu partnerskiego Grundtvig projektu ,,Second chance’’. W konferencji uczestniczyli, poza partnerami projektu, przedstawiciele Departamentu Sprawiedliwości, pracownicy i funkcjonariusze katalońskich jednostek penitencjarnych oraz studenci kierunków prawniczych i szkoleń specjalistycznych CEJFE.

VI miting: 4-9.05.2015 r. – Warszawa/Polska – kraj gospodarz, zaangażowanych ok. 20 uczestników. Podczas wizyty zrealizowano następujące działania:

  • zaprezentowano polski systemu penitencjarny i szkolnictwo więzienne na przykładzie dwóch jednostek: Aresztu Śledczego w Warszawie-Białołęce oraz Oddziału Zewnętrznego Bemowo,
  • podsumowano prowadzone działania w ramach sztuki korespondencji i zaprezentowano wystawę fotograficzną  ,,Mail Art’’,
  • zespół polski przedstawił i omówił ,,Przewodnik dobrych praktyk i metodologii’’ (E-guide),  na podstawie prowadzonych analiz i badań w ciągu dwóch lat trwania projektu.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
20
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Strona internetowa projektu: http://www.secondchancegrundtvig.com/.
  2. Ekspozycje projektu - zostały przygotowane przez partnerów wystawy i ekspozycje dotyczące projektu ,,Second chance'' - uczestniczących w nim organizacji i ich państw: www.flickr.com/photos/cfajacintverdaguer/sets/72157654358793988.
  3. E-książka ,,Life stories'' - zawiera wybrane historie życia uczniów szkół przywięziennych, które zostały przygotowane przez każdego partnera celem wykorzystania do prowadzenia badań i analiz w pierwszej fazie projektu. http://issuu.com/rosilu80/docs/life_stories_ebook_final/0.
  4. E-przewodnik -przedstawienie nowych rozwiązań w edukacji więźniów wprowadzonych przez każdego partnera na podstawie przeprowadzonych badań i analiz w trakcie trwania projektu: http://issuu.com/secondchancegrundtvig/docs/e-guide.
  5. Raport z dyskusji grupowych - sprawozdanie z wyników pracy grup dyskusyjnych, opracowanie dokumentów, wniosków i propozycji przedstawionych do realizacji w drugim roku projektu: http://www.secondchancegrundtvig.com/.
  6. Konferencja w Barcelonie prezentująca zmiany i propozycje wprowadzone w obsza- rze edukacji więźniów przez partnerów uczestniczących w projekcie: http://justicia.gencat.cat/ca/ambits/formacio_recerca_documentacio/formacio/gestcon/comunitats_de_practica/ambit_penal/docents/jornada-presentacio-programa-grundtvig-second-chance-26-marc-2015/.
  7. Film Second Chance, który przedstawia spotkania i prace wykonane przez partnerów w ciągu dwóch lat trwania projektu: warsztaty, badania i wyniki: https://youtu.be/iOLO-TgKz78.
  8. Wymiana aktywności - pocztówki, listy i drobne przedmioty wykonane przez więźniów w ramach prowadzonej komunikacji między uczniami szkół przywięziennych: www.flickr.com/photos/cfajacintverdaguer/sets/72157654352821699.
  9. Wystawa sztuki pocztowej ,,Postal Art'' - wystawa kart i pocztówek wykonanych przez więźniów w drugim roku realizacji projektu celem prowadzenia korespondencji z uczniami państw partnerskich: http://www.secondchancegrundtvig.com/images/doc/EXHIBITION_EXCHANGE_ACTIVITIES.pdf.
  10. Artykuł w prasie branżowej Służby Więziennej: http://www.sw.gov.pl/Data/Files/kunickim/forumpenitencjarne/pelne/styczen-2015.pdf.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Większość wypracowanych w ramach projektu produktów jest wykorzystywana w pracy przez partnerów programu. Ze względu na zamieszczenie ich w Internecie, każdy potencjalny odbiorca ma do nich nieograniczony dostęp.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt był dużą motywacja dla uczestników projektu do poprawy znajomości języka angielskiego. Kilka osób uczestniczyło w kursach językowych, aby osiągnąć zamierzony cel.

Jeśli chodzi o działania w zakresie informatyki i cyfryzacji, wykonywano różne zadania przy pomocy nowych narzędzi informatycznych i nowego oprogramowania, co przyczyniło się do nabycia przez uczestników nowych umiejętności w tej dziedzinie. Wprowadzenie nowych metodologii do pracy z więźniami, ulepszenie narzędzi i form przekazu umożliwiły wybranie i zastosowanie w pracy dydaktycznej najciekawszych aspektów metodologicznych. Nasza praca opierała się na obserwacji, analizach i współpracy co pozwoliło na wspólne i skuteczne zarządzanie projektem.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt poprawił wiedzę uczniów nie tylko na temat sytuacji więźniów w innych krajach, ale także na temat kultury i sytuacji społecznej państw partnerskich. Dzięki działaniom aktywizacyjnym uczniów, doskonaleniu umiejętności językowych (w ramach tłumaczenia na język angielski i polski kart, pocztówek i listów) zwiększyło to ich umiejętności w zakresie kreatywności i plastyki. Dzięki nowej metodologii zostały podwyższone kompetencje informatyczno-cyfrowe uczniów, co przyczyniło się do wzmocnienia ich pewności siebie i możliwości rozwoju osobistego.

Wypracowano nowe postawy i wartości, takie jak: odpowiedzialność, wytrwałość, poczucie własnej wartość, samorealizacja, możliwość dokonywania wyboru. To wszystko wpłynęło na poprawienie wśród skazanych motywacji do dążenia kontynuowania edukacji na jeszcze wyższym poziomie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Projekt w drodze współpracy organizacji partnerskich z sektora więziennictwa przyczynił się do przygotowania nowej, elastycznej oferty programów readaptacji dostosowanej do potrzeb więźniów, w tym uczniów szkół przywięziennych, którzy wymagają szczególnego wsparcia. Praca nad wybranymi zagadnieniami, wymiana doświadczeń i dobrych praktyk przyczyniła się do podniesienia świadomości zróżnicowania kulturowego, obyczajowego i społecznego uczestników oraz do lepszego zrozumienia obszarów wspólnego zainteresowania.

W procesie realizacji projektu partnerskiego współpraca pomiędzy zespołami odgrywała bardzo ważną rolę. Była niezbędna m.in. przy porozumieniu się co do realizacji wywiadów z historii życia uczniów, dyskusji grupowych, formy przedstawienia wyników i nowych propozycji. Wszystkie działania były omawiane wspólnie w grupie.

Dzięki projektowi mogliśmy spojrzeć na resocjalizację i edukację w sposób bardziej otwarty i elastyczny. To doświadczenie pomogło podnieść kompetencje osobiste i zawodowe uczestników, wzrosła umiejętność lepszej komunikacji oraz empatii w relacji nauczyciel-uczeń.

W trakcie współpracy zostały nawiązane kontakty, które pozwoliły lepiej poznać inne kraje, ich system penitencjarny i edukacyjny w obszarze osób pochodzących ze środowisk wykluczonych oraz osób pozbawionych wolności. Pozwoliło to na dokonanie porównań i wyłonienie najciekawszych i najbardziej konstruktywnych rozwiązań przydatnych w codziennej pracy penitencjarnej.

Udział w projekcie umożliwił zdobycie doświadczeń z nowymi językami, kulturami, religiami i stylami życia. Przyjaźnie i porozumienia nawiązane między uczestnikami wymian międzynarodowych stworzyły perspektywy dla realizacji nowych projektów i zawiązania stałych partnerstw dwustronnych.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Projekt był dużą motywacja dla uczestników projektu do poprawy znajomości języka angielskiego. Kilka osób uczestniczyło w kursach językowych, aby osiągnąć zamierzony cel.

Jeśli chodzi o działania w zakresie informatyki i cyfryzacji, wykonywano różne zadania przy pomocy nowych narzędzi informatycznych i nowego oprogramowania, co przyczyniło się do nabycia przez uczestników nowych umiejętności w tej dziedzinie.

Wprowadzenie nowych metodologii do pracy z więźniami, ulepszenie narzędzi i form przekazu umożliwiły wybranie i zastosowanie w pracy dydaktycznej najciekawszych aspektów metodologicznych.

Nasza praca opierała się na obserwacji, analizach i współpracy co pozwoliło na wspólne i skuteczne zarządzanie projektem.

Cytaty pracowników:

- ,,Świetny projekt i niesamowite doświadczenia! Dzięki spotkaniom z kadrą z innych państw mieliśmy szansę na porównanie i doskonalenie swoich metod pracy. Dużo  obserwacji, analizy i wspólnych wniosków. Taka forma edukacji dorosłych jest idealna! Czekamy na nowe projekty partnerskie ;)’’

- ,,Zderzenie kilku różnych systemów, w naszym przypadku więziennictwa, różne rozwiązania w zakresie prowadzonej edukacji i resocjalizacji osób pozbawionych wolności jest niepowtarzalnym, namacalnym elementem współpracy partnerskiej. W dodatku różnorodność narodowa, kulturowa i religijna osób przebywająca w tamtejszych więzieniach daje możliwość spojrzenia z innej perspektywy na problemy pracowników ale i więźniów’’.

- ,,Projekt bardzo interesujący. Szczerze  polecam i przyłączam się do pozostałych opinii’’.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Marzanna Mańkowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
14.03.2016

LIBRARY. I LOVE IT!

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Miejska Biblioteka Publiczna w Piekarach Śląskich
ul. Kalwaryjska 62D, 41-940 Piekary Śląskie
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Aleksandra Zawalska-Hawel, 505 100 202, a.zawalska.hawel@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Miejska Biblioteka Publiczna w Piekarach Śląskich to miejsce otwarte dla każdego, kto ma potrzebę osobistego rozwoju, dzielenia się wiedzą i współuczestniczenia w innowacyjnych działaniach, które już od kilku lat charakteryzują Piekarską Bibliotekę. Opierając się na zasadach tolerancji, poszanowania praw człowieka, solidarności społecznej inicjujemy działania służące aktywizacji, uczeniu się przez całe życie i rozwojowi środowiska lokalnego. Nie ma tutaj znaczenia wiek, wykształcenie, zainteresowania, umiejętności, czytanie, czy też nieczytanie książek. Pracujemy dla naszej społeczności i razem z nią w obszarze szeroko rozumianej kultury i edukacji pozaformalnej, realizujemy szereg innowacyjnych zajęć/projektów o różnorodnej tematyce. Są to m.in. warsztaty grafiki trójwymiarowej, programowania, kursy komputerowe, ale także warsztaty plastyczne, popularyzacja kultury europejskiej, nauka języków obcych prowadzona przez uczestników EVS, organizacja wystaw sztuki, prelekcje, wykłady, dyskusje, konferencje. Za działania na rzecz środowiska lokalnego w 2012 roku otrzymaliśmy certyfikat jakości Centrum Aktywności Lokalnej.

Tytuł projektu: 
LIBRARY. I LOVE IT!
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-PL1-GRU06-38768 1
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Polska
Austria
Chorwacja
Finlandia
Włochy
Hiszpania
Czechy
Turcja
Cele projektu: 

Cele główne projektu:

  • pokazanie roli bibliotek w życiu europejskich społeczności lokalnych jako prężnych ośrodków edukacji pozaformalnej;
  • wymiana doświadczeń i nabycie przez uczestników kompetencji, które będą wykorzystywane w edukacji pozaformalnej prowadzonej przez bibliotekarzy na rzecz środowisk lokalnych;

Cele szczegółowe projektu:

  • wzrost zainteresowania się edukacją pozaformalną;
  • włączenie społeczności lokalnych w działania projektowe;
  • podniesienie atrakcyjności europejskich bibliotek;
  • wzmacnianie roli bibliotek w europejskich społeczeństwach wiedzy;
  • pobudzanie aktywności obywatelskiej;
  • integracja europejskich środowisk bibliotekarskich;
  • wymiana doświadczeń, praktyk i metod w obszarze uczenia się dorosłych;
  • osobisty, społeczny i zawodowy rozwój uczestników projektu;
  • nawiązanie dialogu międzykulturowego;
  • poznanie kultur narodowych partnerów;
  • opracowanie i publikacja wielojęzycznego ”Inspiratora nowoczesnego bibliotekarza”.
Obszary tematyczne: 
  • aktywne obywatelstwo
  • obywatelstwo europejskie i wymiar europejski
  • edukacja międzykulturowa
  • dziedzictwo kulturowe
Grupa docelowa słuchaczy: 
  • bibliotekarze pracujący w bibliotekach publicznych,
  • edukatorzy/osoby wspomagające naukę w grupie,
  • użytkownicy bibliotek publicznych,
  • władze regionalne i lokalne.
Jakie były początki projektu: 

Pomysł projektu w ramach wizyt partnerskich Grundviga zrodził się w Bibliotece w Piekarach Śląskich. Chcieliśmy rozszerzyć działania naszych bibliotek współpracujących w Programie NAPLE Sister Libraries oraz Europeana Awareness. Program Sister Libraries, został zorganizowany przez międzynarodową organizację europejskich bibliotek publicznych NAPLE Forum. Polega na wymianie i wzajemnej współpracy pomiędzy bibliotekami publicznymi w krajach członkowskich NAPLE. Formy współpracy nie są ściśle określone - NAPLE Forum pomaga skontaktować ze sobą biblioteki o podobnym profilu, lecz nie pokrywa żadnych wydatków związanych z programem Sister Libraries. Część naszych partnerów (Chorwacja, Finlandia, Hiszpania i Polska) to właśnie Biblioteki Siostrzane, które podpisały porozumienie o współpracy w ramach Programu. Współpraca z kolejnymi partnerami została nawiązana na Konferencji Europeany „Public Libraries: Individual Memory, Global Heritage” w Burgos w Hiszpanii w 2012 roku, a dwóch partnerów zostało zarekomendowanych przez zaprzyjaźnione z nami instytucje kultury.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie:

Projekt „BIBLIOTEKA. KOCHAM TO!” zaangażował do współpracy osiem bibliotek publicznych z następujących państw: Austria, Chorwacja, Czechy, Finlandia, Hiszpania, Polska, Turcja, Włochy. Tematem projektu było pokazanie roli współczesnych bibliotek w życiu europejskich społeczności lokalnych jako prężnych ośrodków edukacji pozaformalnej. W ramach projektu odbyły się spotkania partnerów w następujących krajach i miastach:

  1. 21-25.10.2013 Polska: Warszawa (udział w IV Kongresie Bibliotek Publicznych) /Piekary Śląskie,
  2. 05-08.11.2013 Turcja: Aydin,
  3. 18-21.03.2014 Hiszpania: Gran Canaria - Arucas,
  4. 09-12.06.2014 Włochy: Rzym,
  5. 25-28.08.2014 Finlandia: Iisalmi,
  6. 22-27.09.2014 Chorwacja: Korčula,
  7. 13-17.04.2015 Republika Czeska: Praga/Ołomuniec,
  8. 17-21.05.2015 Austria: Dornbirn,
  9. 07-09.07.2015 Hiszpania: Barcelona.

Każde spotkanie opierało się na aktywnym uczestnictwie w 3 blokach tematycznych:

  1. "Pochwal się!" - prezentacja kluczowych działań partnera-gospodarza w zakresie edukacji pozaformalnej.
  2. "Dowiedz się!" - warsztat, dobra praktyka, seminarium.
  3. "Zobacz!" - miejsca związane z szeroko rozumianym uczeniem się.

W każdym spotkaniu partnerskim brali udział słuchacze z kraju, w którym spotkanie miało miejsce. Między wizytami w poszczególnych krajach partnerzy pracowali nad książką „Inspirer of The Modern Librarian”/”Inspirator nowoczesnego bibliotekarza”.

Upowszechnianie:

Projekt i jego rezultaty upowszechnialiśmy w mediach (radio, prasa, internet), by dotrzeć z informacją do jak najszerszego grona społeczności lokalnych. Jako koordynator projektu mieliśmy także okazję do wielokrotnego wypowiadania się przed kamerami zagranicznych telewizji i stacji radiowych. W środowiskach współpracujących z biblioteką rozprowadzaliśmy pendrive w kształcie klucza (do wiedzy) z logo programu i projektu oraz prezentacją o projekcie.

Zdobytą wiedzą i doświadczeniem uczestnicy projektu dzielili się ze współpracownikami, którzy na bieżąco wykorzystują inspiracje w codziennej pracy z dorosłymi użytkownikami. Nasi bibliotekarze wielokrotnie opowiadali o projekcie podczas prowadzonych cyklicznie lekcji bibliotecznych. Spotkania z władzami, środowiskiem bibliotekarskim oraz ze społecznością lokalną przyniosły trwały efekt w postaci dobrze wykonanego rzecznictwa na rzecz bibliotek.

Wydrukowaliśmy także papierową wersję książki „Inspirator nowoczesnego bibliotekarza” i przesłaliśmy do takich instytucji jak FRSE, FRSI, Instytut Spraw Publicznych, Biblioteka Narodowa, Jagiellońska i Śląska, Fundacja Billa i Melindy Gates’ów w Seatle.

Ewaluacja:

W trakcie każdej z wizyt zarezerwowano czas, w którym uczestnicy mogli zastanowić się i dyskutować na temat poszczególnych działań, celów czy osiągniętych dotychczas rezultatów, a także stopnia zadowolenia. Mieli możliwość oceny i wyrażenia własnej opinii. Różnorodność narzędzi ewaluacyjnych zapewniła rzetelną informację zwrotną. Uzyskane w ten sposób wnioski w konsekwencji nie spowodowały znaczących zmian w działaniach projektowych; wszyscy byli zadowoleni z przebiegu działań i przebiegu procesu uczenia się.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
590
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
  1. INSPIRATOR NOWOCZESNEGO BIBLIOTEKARZA - Międzynarodowy przewodnik dla nowoczesnych, kreatywnych bibliotekarzy w Europie, prezentujący najlepsze wzory aktywności do upowszechnienia, udostępniony w sieci z możliwością pobrania na dysk komputera. IISBN 978-83-938961-2-7.
  2. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/06/30/inspirer-of-the-modern-librarian/
  3. Z BIBLIOTEKĄ PO EUROPIE - Film dokumentujący projekt dostępny m.in. na platformie Youtube.
  4. https://www.youtube.com/watch?v=ZmCx_w3WcdQ&feature=youtu.be
  5. PANORAMA BIBLIOTEK EUROPEJSKICH - Wystawy fotograficzne podsumowujące cały projekt. w różnych formach prezentacji zależnie od możliwości i pomysłów partnerów. Zostały otwarte we wszystkich krajach biorących udział w projekcie.
  6. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/06/
  7. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/07/
  8. BIBLIOTEKA. KOCHAM TO! - Blog projektu - platforma wymiany myśli, wrażeń i opinii uczestników projektu, bibliotekarzy, użytkowników bibliotek i sympatyków.
  9. https://libraryiloveit.wordpress.com
  10. STABILNE PARTNERSTWO - W ciągu trwania projektu zawiązało się i umocniło partnerstwo między organizacjami oraz indywidualnymi osobami, biorącymi udział w projekcie. Jest to gwarancją trwałej, stabilnej współpracy międzynarodowej i podejmowania kolejnych wspólnych działań.
  11. WZROST AUTORYTETU BIBLIOTEKARZY I BIBLIOTEK JAKO CENTRÓW EDUKACJI POZAFORMALNEJ - nastąpił na skutek wprowadzenia nowych form edukacji pozaformalnej zbudowanych na wzorcach zdobytych podczas działań projektowych.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie powyższe produkty zostały (i nadal są) upowszechniane i wykorzystywane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Poprzez realizację działań projektowych nastąpił wpływ na naszą bibliotekę w zakresie:

  • wzmocnienia roli biblioteki w społeczności lokalnej,
  • integracja zespołu pracowników,
  • wzbogacenia oferty niestandardowych działań w dziedzinie edukacji dorosłych,
  • wzrostu prestiżu instytucji,
  • zarządzania,
  • wzmocnienia współpracy pomiędzy biblioteką a lokalnymi partnerami.

Poprzez realizację działań projektowych nastąpił wpływ na pracowników naszej biblioteki w zakresie:

  • wymiany doświadczeń,
  • podniesienia prestiżu zawodu bibliotekarza,
  • poznania innych kultur,
  • podniesienia poziomu znajomości języka angielskiego,
  • motywacja do dalszego rozwoju i uczenia się oraz pozyskiwania kolejnych środków na projekty międzynarodowe,
  • podniesienie poziomu wiedzy i umiejętności zarządzania projektami,
  • pracy w grupie i współodpowiedzialności,
  • rozwoju osobistego i wzrostu kompetencji zawodowych,
  • wzrostu doświadczenia we współpracy międzynarodowej,
  • pogłębienia wiedzy na temat państw partnerów.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Duży wpływ na słuchaczy odbył się poprzez m.in. publiczną prezentację projektu na szerokim forum IV Kongresu Bibliotek Publicznych w Warszawie. Spowodowało to żywe zainteresowanie obecnych, zarówno samymi działaniami, jak i Programem Uczenie się przez całe życie. Duże znaczenie miała obecność uczestników projektu i możliwość bezpośredniego kontaktu, rozmowy n/t poszczególnych aktywności. W wielu obecnych wzbudziło to chęć podjęcia działań i zaowocowało prezentacjami projektu na wizytach studyjnych, ogólnopolskich konferencjach, na które jesteśmy zapraszani. Projekt wpłynął także na pracujących w naszej placówce wolontariuszy EVS poprzez nowe spojrzenie na współpracę międzynarodową bibliotek. To dla nich nowe doświadczenie oraz nowe możliwości działań w przyszłości w swoich krajach. Projekt wpłynął na słuchaczy biorących udział w spotkaniach i zajęciach organizowanych w samej bibliotece. Ten wpływ przejawia się m.in. zainteresowaniem nauką języków obcych, licznym udziałem w publicznych prezentacjach przedstawiających kraje naszych partnerów, np. Włochy, Turcja, Hiszpania (przygotowywanych przez wolontariuszy EVS). Wszystko to powoduje silne oddziaływanie, a przez to zainteresowanie biblioteką, możliwościami współpracy międzynarodowej w różnych obszarach, a w konsekwencji przybliża do siebie ludzi z całej Europy.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wiele wypracowanych rezultatów przynosi wymierne korzyści nie tylko dla samej biblioteki, ale przede wszystkim społeczności, na rzecz której działamy. Nastąpiła implementacja dobrych praktyk zaobserwowanych u partnerów na grunt Piekarskiej Biblioteki. Wprowadziliśmy m.in. cykliczne warsztaty sztuki Ebru, organizujemy zajęcia Europejskie zabawy podwórkowe, uruchomiliśmy zajęcia z cyklu Story Cubes, będące nawiązaniem do hiszpańskich Labrantes de la Palabra. Prowadzone są prelekcje połączone z prezentacjami o krajach naszych partnerów, które cieszą się dużym zainteresowaniem lokalnej społeczności. To doskonała okazja do poznawania kultury, zwyczajów i tradycji różnych europejskich państw. To z kolei przekłada się na wzrost wiedzy, a co ważniejsze przyczynia się do wzrostu tolerancji i akceptacji dla odmienności i różnorodności. W trakcie roku szkolnego na lekcjach bibliotecznych dla młodzieży mówimy o europejskich bibliotekach, o kulturze i obyczajowości państw partnerów. Praktykę tą będziemy dalej kontynuować. Upublicznienie i łatwy dostęp do „Inspiratora Nowoczesnego Bibliotekarza” dobrze służą nieograniczonej liczbie osób (nie tylko w Polsce) i podnoszeniu kwalifikacji. Tworzą okazję do refleksji, porównań i oceny własnych osiągnięć. To ogólnodostępne źródło wzajemnej inspiracji na rzecz edukacji dorosłych. Film dokumentujący przebieg działań w ramach projektu jest lub może być motywacją do podjęcia podobnych działań na poziomie współpracy międzynarodowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Uczestnicząc w projekcie poznaliśmy wspaniałych ludzi, dzisiaj są naszymi przyjaciółmi. Byliśmy w miejscach często niedostępnych na co dzień. Daliśmy wiele z siebie i wiele otrzymaliśmy w zamian.” „Poczuliśmy się Europejczykami.”

„To było niezwykłe doświadczenie. Nie tylko pod względem zawodowym, ale także kulturowym. Mimo że różni od siebie, to jednak bardzo podobni.”

„Dzięki projektowi bardzo wiele się nauczyłam. Miałam okazję zobaczyć kolegów z europejskich bibliotek przy pracy, zapytać o interesujące mnie sprawy. Bardzo poprawiłam swój angielski.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Aleksandra Zawalska-Hawel
Data wypełnienia formularza/karty: 
26.01.2016

Experiences of Adult Education in Europe for blind or visually impaired people

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowych
ul. Smolna 16/7, 00-375 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Katarzyna Lipka-Szostak, 607 374 868, Kasia@stowarzyszeniestop.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowych - STOP jest ogólnopolską, niezależną organizacją pozarządową zrzeszającą indywidualne osoby - trenerów i trenerki, którzy prowadzą metodami aktywnymi szkolenia dla przedstawicieli, pracowników, liderów i wolontariuszy organizacji pozarządowych.

Wierzymy, że kompetentni trenerzy i profesjonalne szkolenia wpływają na podniesienie jakości pracy, rozwój organizacji i są ważnym narzędziem zmiany społecznej.

Co robimy?

  • Szkolimy trenerów - przygotowujemy osoby związane z organizacjami pozarządowymi do pracy w charakterze szkoleniowców.
  • Nadajemy certyfikaty jakości szkoleń STOP. Więcej o procedurze certyfikacyjnej.
  • Integrujemy środowisko trenerskie - stworzyliśmy i wdrożyliśmy system kompetencji trenera.
  • Organizujemy i prowadzimy szkolenia (merytoryczne i metodologiczne dla trenerów członków STOP).
  • Prowadzimy bazę trenerów i trenerek - członków i członkiń STOP. Baza Trenerów
  • Prowadzimy bibliotekę zawierającą przydatną w pracy trenerów literaturę i materiały szkoleniowe.

Prowadzimy działalność wydawniczą dotyczącą szkoleń. Zapraszamy do działu: Publikacje.

Tytuł projektu: 
Experiences of Adult Education in Europe for blind or visually impaired people
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-IT2-GRU06-52013 5
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Czechy
Łotwa
Polska
Hiszpania
Cele projektu: 

Cele projektu:

  • porównanie różnych sposobów organizacji działań edukacyjnych i szkoleń dla osób niewidzących i słabowidzących w Europie, ze szczególnym uwzględnieniem edukacji pozaformalnej i nieformalnej;
  • porównanie różnych sposobów i metodologii, których celem jest poprawa doświadczeń edukacyjnych osób niewidzących i słabowidzących w kontekście edukacji nieformalnej i pozaformalnej;
  • porównanie i wzmocnienie podejść i metod wzmacniających profesjonalne umiejętności osób niewidzących i słabowidzących, w tym aktywizacji obywatelskiej.

Od początku trwania projektu skoncentrowano się na czterech kwestiach nawiązujących do tematyki projektu:

  • proces nieformalnej i pozaformalnej edukacji osób niewidzących i słabowidzących;
  • społeczna i zawodowa aktywizacja osób niewidzących i słabowidzących;
  • rola aktywnego obywatelstwa w procesie edukacji osób niewidzących i słabowidzących;
  • narzędzia technologii komunikacyjno-informacyjnych (ICT) dla osób niewidzących i słabowidzących

W nawiązaniu do tych obszarów tematycznych, realizowane były następujące działania:

  • 6 międzynarodowych spotkań (1 spotkanie rozpoczynające, tzw. kick off meeting, 4 spotkania tematyczne, 1 spotkanie podsumowujące), podczas tych spotkań wymieniane były dobre praktyki i doświadczenia w zakresie wymienionych obszarów tematycznych;
  • działania lokalne: warsztaty, seminaria, zbiory doświadczeń, działania upowszechniające;

zarządzanie projektem: spotkania zespołu, tworzenie produktów projektu i narzędzi, raportowanie oraz inne działania związane z zarządzaniem w zespole międzynarodowym.

Obszary tematyczne: 
  1. Edukacja osób słabowidzących i niewidzących.
  2. Społeczna i zawodowa integracja osób niewidzących i słabowidzących.
  3. Wykorzystania technologii informacyjnych i komunikacyjnych w procesie pogłębiania umiejętności i wiedzy.
  4. Rola aktywnej postawy obywatelskiej w procesie uczenia się osób niewidzących i słabowidzących.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Oficjalny Partner projektu ze strony polskiej, Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowej, na początku realizacji projektu powołał Partnerstwo organizacji polskich działających w obszarze wspierania osób słabowidzących i niewidzących. W skład partnerstwa weszło Polski Związek Niewidomych, Fundacja Trakt, Fundacja Kultury bez Barier, Fundacja Aktywizacja, a także przedsiębiorstwo PIRS Creative LAB, słabowidząca trenerka/psycholożka, Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej, trenerki/członkinie STOP, współpracująca z różnymi organizacjami. Słuchaczami biorącymi udział w wyjazdach były osoby delegowane przez nieoficjalnych partnerów projektu. W wyjazdach wzięło udział 16 różnych słuchaczy, w tym 6 osób niewiedzących i słabowidzących.

Jakie były początki projektu: 

Projekt Grundtvig był pierwszym międzynarodowym projektem STOP. Pomysłodawcą projektu była włoska organizacja ANPVI ONLUS (późniejszy  lider projektu), która odszukała nas w bazie przez którą wówczas można było szukać partnera. Odbyła się szybka narada w naszym zespole. Założenia projektu wpisywały się w nasze cele statutowe, a projekt dawał możliwość podjęcia tematu edukacji osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych – osób z dysfunkcjami wzroku. Zdecydowaliśmy że warto skorzystać z tej szansy i zacząć przygotowywać naszych trenerów i trenerki, naszych członków i członkinie na odpowiadanie na potrzeby uczestników szkoleń o specjalnych potrzebach, np. z niepełnosprawnością wzroku.

STOP nie był znawcą tematu wspierania osób z dysfunkcją wzorku. Dlatego w ciągu kilku pierwszych miesięcy realizacji projektu zainicjowaliśmy partnerstwo polskie, do których zaprosiliśmy organizacje i specjalistów, specjalistki, które wsparły nas merytorycznie w tym projekcie.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu odbyło się: 6 spotkań międzynarodowych, ok 6 spotkań partnerstwa polskiego, 3 warsztaty w Polsce w ramach wydarzeń lokalnych.

Spotkania międzynarodowe realizowane były w następującej kolejności:

  1. 28-30.11.2013 Rzym, Włochy – Kick off

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięło udział z Polski 3 pracowników STOP (osoby koordynujące działania oraz osoby z zarządu organizacji).

    • omówienie celów projektu,
    • uzgodnienie narzędzi zarządzania i procedur,
    • ustalenie zasad komunikacji między partnerami,
    • ustalenie zasad upowszechniania projektu,
    • uzgodnienie harmonogramu projektu,
    • ustalenie rezultatów projektu,
    • wizyta w Regionalnym Centrum Dla Osób Niewidzących w Rzymie,
    • wizyta w Muzeum Kapitolińskim, gdzie istnieje specjalna ścieżka zwiedzania dla osób niewidzących i słabowidzących.
  2. 10-12.04.2014 Polska, Warszawaedukacja osób słabowidzących i niewidzących. Spotkanie międzynarodowe realizowane przez STOP we współpracy z polskimi partnerami projektu: organizacje na co dzień zajmujące się różnymi aspektami pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi. Tematem przewodnim spotkania były doświadczenia edukacji dorosłych osób niewidzących i słąbowidzących.

    W programie spotkania znalazły się:

    W spotkaniu łącznie wzięło udział ponad 40 osób ze wszystkich krajów.

    • Integracja osób uczestniczących (międzynarodowa grupa z Łotwy, Hiszpanii, Włoch, Czech i Polski);
    • Wizyta w Polskim Związku Niewidomych;
    • Praca w podgrupach międzynarodowych dotycząca potrzeb edukacyjnych grupy docelowej (każdą grupę tworzyły osoby różnych specjalizacji: koordynatorzy projektów, asystenci/pracownicy socjalni oraz trenerzy/edukatorzy/nauczyciele
    • Warsztaty dotyczące różnych aspektów pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi: użycie nowych technologii, logistyka i materiały szkoleniowe oraz audiodeskrypcja jako narzędzie pracy trenera/nauczyciela;
    • Wizyta w Narodowej Galerii Sztuki "Zachęta", tam zwiedzanie wystawy z przewodnikiem przygotowanym do pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi oraz wykład nt przygotowania galerii do pracy z osobami ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, połączona z prezentacją materiałów dydaktycznych.
  3. 19-21.06.2014 Łotwa, Ryga, Liepaja - Społeczna i zawodowa integracja osób niewidzących i słabowidzących.

    Cele spotkania:

    Z Polski wzięło udział 7 osób, w tym 4 słuchaczy (2 osoby z dysfunkcją wzroku). Słuchaczami były osoby reprezentujące organizacje pozarządowe działające na polu pomocy osobom niewidzącym i słąbowidzącym, w tym trenerzy/edukatorzy.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Omówienie kontekstów aktywizacji zawodowej osób niewidzących i słabowidzących (najczęściej spotykane zawody i sposoby ich zdobywania przez osoby niewidzące i słabowidzące, sytuacja na rynku pracy osób niewidzących i słabowidzących, wsparcie publiczne w tym zakresie),
    • Omówienie kontekstów aktywizacji społecznej oraz sytuacji socjalnej osób niewidzących i słabowidzących w każdym kraju partnerstwa (wsparcie szkoleniowe osób niewidzących i słabowidzących, życie kulturalne i sportowe, zaangażowanie organizacji pozarządowych w ten obszar),
    • Omówienie dostępności architektonicznej i nie tylko - kto za nią odpowiada i w jakiej strukturze na poziomie lokalnym oraz ogólnokrajowym, źródła finansowania,
    • Prezentacja wyjątkowych działań (dobrych praktyk) podejmowanych przez organizacje pozarządowe w tym obszarze,
    • Wizyta w nadmorskiej miejscowości Liepaja, uznanej za najlepiej dostosowaną do potrzeb osób z niepełnosprawnością miejscowość:
    • wizyta w Liepajskim Towarzystwie Osób Niewidomych,
    • zapoznanie się z pracą Towarzystwa: rehabilitacją zawodową osób niewidzących, rehabilitacja życiowa
    • zwiedzanie miasteczka z niewidomym przewodnikiem, w tym plaży wyposażonej w infrastrukturę umożliwiającą bezpieczną kąpiel w Bałtyku osobom poruszającym się na wózkach (specjalny wodny wózek) oraz niewidzącym (sygnalizacja dźwiękowa w bojach ulokowanych w morzu)
    • warsztaty w podziale na grupy poświęcone zawodowej (1 grupa) i socjalnej (2 grupa) rehabilitacji osób niewidzących i słabowidzących,
    • doświadczenie sytuacji osób niewidzących i słabowidzących podczas wizyty w restauracji prowadzonej przez osoby niewidzące oraz niewidzących kelnerów (posiłek w ciemności), jako przykład przedsiębiorczości osób niewidzących i niestereotypowego podejścia do tej grupy na rynku pracy,
  4. 04-06.12.2014 Czechy, Ostrava - Wykorzystania technologii informacyjnych i komunikacyjnych w procesie pogłębiania umiejętności i wiedzy.

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięło udział 7 osób, w tym 2 osoby z biura STOP oraz 7 przedstawicieli/ek NGO.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Omówienie kontekstów używania nowych technologii przez osoby niewidzące i słabowidzące w każdym kraju partnerskim,
    • Przedstawienie i poznanie zakresu działań czeskiej organizacji TyfloCentrum, która dostarcza usługi osobom niewidzącym i słabowidzącym, włączając w to kursy ICT (technologie komunikacyjno-informatyczne),
    • Poznanie narzędzi kompensacyjnych w obszarze czytania dla osób niewidzących
    • Poznanie systemu nawigacyjnego stworzonego dla osób niewidzących i słabowidzących (http://usability.felk.cvut.cz/naviterier/index.php?lgch=en),
    • Warsztaty korzystania z narzędzi oraz urządzeń informatycznych: np. Linijka Brail'owska, drukarka Brail'owska, omówienie działania biblioteki cyfrowej dla osób niewidzących i słabowidzących,
    • Prezentacja przykładów dobrych praktyk w zakresie udostępniania nowych technologii (oraz urządzeń typu: czytniki) osobom niewidzącym i słabowidzącym we wszystkich krajach partnerstwa projektu,
    • Omówienie źródeł dofinansowania do zakupu nowych technologii dla osób niewidzących i słabowidzących,
    • Wizyta w muzeum technologicznym Vítkovice
    • Omówienie dalszych kroków w projekcie w zakresie zarządzania.
  5. 19-21.03.2015 Hiszpania, Madryt - Rola aktywnej postawy obywatelskiej w procesie uczenia się osób niewidzących i słabowidzących.

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięło udział 7 osób, w tym 5 słuchaczy (3 osoby z dysfunkcją wzroku), tak jak w ww. mobilnościach były to przedstawicielki NGO działających w obszarze pomocy/edukacji osobom niewidzącym i słabowidzącym.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Wizyta w oddziale organizacji ONCE (największa hiszpańska organizacja zajmująca się pracą z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi i nie tylko, która zapewnia kompleksowe wsparcie dla nauczycieli i trenerów pracujących z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi oraz z niepełnosprawnościami sprzężonymi),
    • Prezentacja na temat edukacji, zatrudnienia i kultury organizacyjnej w ONCE: http://educacion.once.es/,
    • Prezentacja loterii ONCE zapewniającej finansowanie działań organizacji: http://www.juegosonce.es/,
    • Prezentacja działań Wyższej Szkoły Fizjoterapeutycznej szkolącej od 50 lat na poziomie kształcenia wyższego osoby niewidzące w zawodzie fizjoterapeutów (oraz odwiedziny w sklepie prowadzonym przez ONCE: prezentacja nowości technicznych możliwych do kupienia przez osoby niewidzące i słabowidzące, rozmowa ze specjalistą zajmującym się tworzeniem oraz dostosowaniem pomocy dla osób niewidzących i słabowidzących): http://euf.once.es/,
    • Spacer po organizacji obrazujący kompleksowość działań skierowanych nie tylko do osób niewidzących ale również ich rodzin oraz osób ze sprzężoną niepełnosprawnością (np. głuchoniewidomych), prezentacja materiałów edukacyjnych i technologii informatycznych w pracy z tymi grupami,
    • Wizyta na wystawie "Touching the Prado" (Dotykając PRADO) - wystawa dotykowa obrazów prezentowanych na wystawie stałej Muzem Prado dla osób niewidzących,
    • Wizyta w muzeum tyflologicznym prowadzonym przez ONCE, a tam wystawa najbardziej popularnych przykładów architektury: Coloseum, Hagia Sofia, Wieża Eifla itp, wszystkie dzieła, także obrazy i rzeźby dostępne osobom niewidzącym poprzez dotyk: http://museo.once.es/,
    • Prezentacja różnych podejść do aktywizowania społecznego osób niewidzących i słabowidzących: metodologie włączające, narzędzia i źródła,
    • Prezentacja dobrych praktyk w tym obszarze z każdego kraju partnerstwa europejskiego dotyczące roli aktywizacji społecznej osób niewidzących i słabowidzących w procesie uczenia się.
  6. 18-20.06.2015 Włochy, Rzym – Podsumowanie projektu

    Cele spotkania:

    W spotkaniu wzięły udział 3 osoby z Polski - koordynatorki oraz przedstawiciele zarządu STOP.

    Podczas każdego ze spotkań międzynarodowych miało miejsce spotkanie koordynatorów projektu (przedstawiciele każdego z partnerów). Podczas tych spotkań omawiano harmonogram działań w projekcie, monitorowano osiąganie wskaźników, wymieniano się wiedzą i doświadczeniami z realizacji działań lokalnych.

    • Przedstawienie organizacji oraz osób uczestniczących w spotkaniu,
    • Wymiana wiedzy, doświadczeń oraz refleksji dotyczących całego projektu,
    • Wizyta w Muzeach Watykańskich ze ścieżką dla osób niewidzących i słabowidzących,
    • Wizyta w miejscowości Campagnano, gdzie organizacja goszcząca tworzy centrum hodowli oraz treningu dla psów przewodników: omówienie metodologii tworzenia centrum oraz struktury architektonicznej,
    • Omówienie rezultatów projektu.

Kwiecień/maj 2015 - 3 warsztaty dla trenerów/edukatorów/pracowników socjalnych/doradców zawodowych z zakresu wsparcia osób niewidzących i słabowidzących w obszarach:

  • Kim jest osoba niewidząca/słabowidząca i jaka jest rola osoby wspierającej prowadzone przez Katarzynę Gajewską z FIR i Roberta Więckowskiego z Fundacji Kultura Bez Barier.
  • Audiodeskrypcja jako podstawowe narzędzie komunikacji podczas warsztatów/współpracy z osobą niewidzącą i słabowidzącą - prowadzone przez Małgorzatę Pacholec z Polskiego Związku Niewidomych i Monikę Dargas-Miszczak z Fundacji Polskich Niewidomych i Słabowidzących „Trakt”.
  • Nowe technologie w pracy z osobami niewidzącymi i słąbowidzącymi prowadzone przez Jana Szustera prowadzącego firmę specjalizującą się m.in. w rozwiązaniach techologicznych dla osób niewidzących i słabowidzących i Łucję Kornaszewską-Antoniuk z Fundacji Aktywizacja.

Organizacja tych warsztatów to duże wydarzenie dla Stowarzyszenia Trenerów.. Ten temat był nowy dla organizacji, poszerzył ofertę edukacyjną STOP. Zajęcia prowadzili przedstawiciele organizacji działających na rzecz osób niewidzących i słabowidzących tworzących lokalne partnerstwo w projekcie. Superwizorka STOP wsparła osoby prowadzące w szkolenie od strony metodologicznej, konsultując programy i ćwiczenia przygotowane przez prowadzących. W warsztatach wzięło udział 28 osób, reprezentujących różne organizacje pozarządowe, biblioteki publiczne oraz instytucje kultury. Warsztaty zostały zorganizowane dzięki współpracy organizacji i osób zaangażowanych w projekt. Prócz warsztatów w Polsce odbywały się spotkania partnerstwa polskiego (przygotowujące i podsumowujące mobilności oraz planujące działania edukacyjne).

Spotkania partnerstwa

W przeciągu dwóch lat trwania projektu odbyło się ok 6 spotkań partnerstwa. Niektóre spotkania miały charakter mniej formalny (nie zbieraliśmy podpisów osób uczestniczących). Spotkania te poświęcone były planowaniu pracy partnerstwa, mobilności, przygotowań i podsumowań mobilności. Szczególnie ważne były spotkania poświęcone planowaniu wyżej opisach warsztatów. Poza tymi spotkaniami odbyły się spotkania superwizorów STOP oraz trenerów/ek z partnerstwa, którzy/re prowadzili warsztaty. Odbyło się również spotkanie podsumowujące projekt w Polsce. Wzięło w nim udział 10 osób. Zostało zorganizowane na zakończenie projektu i jego efektem jest deklaracja współpracy przy przyszłych projektach.

Ewaluacja projektu koncentrowała się na dwóch aspektach:

1. Rezultatach:

  • zarządzaniu projektem;
  • wkładzie partnerów i uczestnictwie w spotkaniach międzynarodowych;
  • jakości treści, które pojawiały się w trakcie spotkań;
  • rozpoznaniu potrzeb i oczekiwań, które nie zostały spełnione w trakcie międzynarodowych spotkań;

2. Wpływie:

  • wpływ projektu na wzrost wiedzy, umiejętności i znajomości nowych metod u uczestników/czek projektu we wszystkich 4 obszarach tematycznych, których dotyczyły międzynarodowe spotkania;
  • wpływie na dynamikę budowania sieci współpracy między partnerami;
  • dodanej wartości projektu na poziomie krajowym i europejskim;
  • rekomendacje dla przyszłych, podobnych projektów.

Kwestionariusze ewaluacyjne dystrybuowane były wśród uczestników/czek każdego międzynarodowego spotkania. Miały formę papierową i/lub elektroniczną (surveymonkey.com). Łącznie przygotowanych zostało 6 kwestionariuszy, które wypełniło łącznie 65 osób.

Do najważniejszych wniosków/rekomendacji z projektu należą:

  • podkreślenie wyniesionej z międzynarodowych spotkań wiedzy nt. różnorodności prowadzonych polityk w zakresie edukacji osób niewidzących i słabowidzących w Europie;
  • roli nowych technologii w edukacji osób niewidzących i słabowidzących;
  • poszerzenie wiedzy w zakresie implementacji edukacji włączającej.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
47
W wyjazdach zagranicznych: 
24
Produkty
Produkty projektu: 

W efekcie projektu powstały poniższe produkty, dzięki którym Stowarzyszenie STOP upowszechniło wiedzę dotyczącą specjalnych potrzeb edukacyjnych osób dorosłych w środowisku trenerskim:

  • podstrona internetowa poświęcona projektowi: http://stowarzyszeniestop.pl/archiwum-projektow/projekt-grundtvig/;
  • Na stronie można zapoznać się ze zgromadzonymi dobrymi praktykami (materiałami dydaktycznymi), wywiadami oraz opisem organizacji zaangażowanych w realizację projektu;
  • w ramach projektu wydany został w języku polskim poradnik dla trenerów dotyczący pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi (poradnik dostępny jest na życzenie, po wysłaniu emaila na adres: biuro@stowarzyszeniestop.pl);
  • program szkoleń dla nie specjalistów dotyczący pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi.

Fanpage na Facebooku (226 polubień, styczeń 2016): https://www.facebook.com/Edukacja-doros%C5%82ych-os%C3%B3b-niewidz%C4%85....

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie z powyższych produktów zostały upowszechnione po zakończeniu projektu:

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  • Projekt miał ogromny wpływ na naszą organizację głównie poprzez podniesienie/rozwinięcie kompetencji pracowników, co wpłynęło na zwiększenie działań włączających w edukację.
  • Projekt zwiększył rozumienie stosowania zasad WCAG w organizacji.
  • O przebiegu projektu oraz jego efektach systematycznie (poprzez e-maile, Newsletter) informowani byli członkowie organizacji (około 250 osób).
  • Projekt umożliwił rozwiniecie kontaktów międzynarodowych z partnerami projektu i realizację kolejnych projektów (próby pisania wspólnych projektów, udział w projekcie KA1 realizowanym przez jednego z partnerów etc).
  • Realizacja warsztatów z zakresu pracy edukacyjnej z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi zwiększyła kompetencję do pracy z osobami z dysfunkcją wzroku osób uczestniczących w warsztacie (głównie członków STOP), oraz uwzględnianie tego wątku w realizowanych przez STOP szkołach trenerskich (m.in. dodanie webinarium dla uczestników 18 szkoły trenerskiej STOP - Wprowadzenie do pracy z osobami z różnymi niepełnosprawnościami).
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

W efekcie projektu i aktywności podejmowanych przez osoby uczestniczące w nim, wiele osób otworzyło się na nowe (dotąd nie praktykowane) aktywności:

  • prowadzenie szkoleń/warsztatów z tematyki dostępności dla szerszych grup odbiorców;
  • zaangażowanie w tworzenie aplikacji/narzędzi informatycznych wspierających osoby niewidzące i słąbowidzące;
  • stosowanie nowej wiedzy w prowadzeniu doradztwa zawodowego dla osób niewidzących i słabowidzących;
  • podniesienie kompetencji w zakresie audiodeskrypcji - tworzenie lepszych informacji (dostępnych) na stronie internetowej.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  • Dbałość o standard szkoleń realizowanych przez organizacje pozarządowe w Polsce w obszarze dbałości o specjalne potrzeby edukacyjne osób niewidzące i słabowidzące;
  • Oferowanie wątku poświęconego specjalnym potrzebom edukacyjnym w programie szkół trenerskich realizowanych przez STOP.

Realizowanie wspólnych projektów z wiodącymi polskimi organizacjami pozarządowymi specjalizującymi się we wsparciu na rzecz osób niewidzących i słabowidzących - jako realizacja włączającej polityki edukacyjnej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Cytaty z ankiet ewaluacyjnych po warsztatach w Polsce:

  1. Bardzo pozytywne wrażenie: empatia, wrażliwość i konkretna wiedza (doświadczenie osobiste)!
  2. Kompletny szok, że Robert [TRENER] jest osobą słabowidzącą. Złamali oboje z Kasią [TRENERKA] wszelkie moje schematy myślenia i stereotypy, które miałem o osobach niedowidzących. Ogromne doświadczenie i serdeczność, połączone z ogromną wiedzą i doświadczeniem!
  3. Świetne warsztaty: od wzruszenia poprzez refleksje do śmiechu.
  4. Szkolenie pozwoliło niejako "wejść" w skórę osoby niewidzącej, poruszające doświadczenie -  nie do opisania, zdecydowanie istotne w pracy.
  5. Sporo się dowiedziałem o chorobie, osobach, relacjach...
  6. dostaliśmy porządną porcję wskazówek jak postępować i co poprawić prowadząc warsztaty/szkolenia.
  7. Atmosfera, treść, trenerzy, organizacja, miejsce szkolenia - wszystko na najwyższym poziomie, dopracowane i bardzo ciekawe. Świetnie, ciekawie, oryginalnie przygotowane materiały! Bardzo dziękuję trenerom za tak wartościowe szkolenie! Ewelina Kurpios
  8. Bardzo dziękuję za szkolenie - było dla mnie ważne, uczące i poruszające. Serdecznie pozdrawiam Kasię i Roberta.
  9. Dziękuję za bardzo ciekawe warsztaty prowadzone z takim uczuciem i zaangażowaniem. Wiele doświadczyłam, poczułam, zrozumiałam. Było rewelacyjnie!!!!
  10. Zdobyte - zwłaszcza na warsztacie pani Pacholec - umiejętności wykorzystam na pewno "w życiu" a mam nadzieję, że w pracy trenerskiej też - w przyszłości.

Także dla osób prowadzących, wśród nich także tych, które nie ukończyły szkoleń trenerskich, prowadzenie szkoleń przy wsparciu metodologicznym specjalistów STOP okazało się ważnym, wydarzeniem, rozwijającym ich kompetencje. Oto  podsumowujący i dziękujący za współpracę:

"Miło czytać miłe słowa. Tym bardziej, że mam równie miłe wspomnienia i niemałą chęć na dalsze eksperymenty." - Cytat pochodzi z wiadomości od osoby niewidzącej, która nie miała doświadczeń w prowadzeniu warsztatów, a dzięki specjalistycznej wiedzy z zakresu technologii została do tego zaproszona. Otrzymała od STOP wsparcie superwizyjne.

"Dla pracowników i członków zarządu STOP projekt też miał ogromną wartość merytoryczną. Udział w projekcie dał mi możliwość zarówno poznania tematu pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi, jak i organizacji polskich i zagranicznych działających na ich rzecz. Nieoceniony okazał się kontakt i współpraca z osobami z dysfunkcją wzroku, wspólne wyjazdy - pozwoliło to zweryfikować moje przekonania na temat tej grupy i poznanie wielu wspaniałych osób. Bardzo dobrze oceniam długość trwania projektu. 2 lata to czas odpowiedni na to, aby rzeczywiście zwiększyć wiedzę w nowym obszarze, jakim dla mnie jest praca z osobami słabowidzącymi i niewidzącymi, pracować nie tylko nad wiedzą, ale i własnymi postawami, na pogłębioną refleksję. Bardzo dobrze oceniam utworzenie lokalnego partnerstwa z organizacjami działającymi na rzecz osób z dysfunkcją wzroku. Połączenie ich wiedzy merytorycznej i wiedzy metodologicznej STOP na temat edukacji osób dorosłych zaowocowało wspaniałymi warsztatami dla trenerów. Zwiększyłam moją wiedzę o środowisku osób niewidzących" - Członkini zarządu STOP.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Projekt realizowany w ramach programu Grundtvig umożliwia rozwój organizacji na kilku poziomach:

  • merytorycznym (zapoznania się z nowymi, istotnymi obszarami);
  • możliwość zacieśnienia współpracy z osobami/organizacjami w Polsce - rozszerzenie perspektyw działań;
  • nawiązanie kontaktów międzynarodowych, które umożliwiają wymianę praktyk w zakresie tematu projektu ale też w zakresie zarządzania;
  • poznania nowoczesnych narzędzi internetowych/technologicznych, które mogą znaleźć zastosowanie nie tylko na polu pracy z osobami niewidzącymi i słabowidzącymi.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Katarzyna Lipka-Szostak
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.01.2016

European Citizen Today

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Wolontariat
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej „Szansa”
ul. Żabia 31, 27-400 Ostrowiec Świętokrzyski
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Remigiusz Woźniak, 668 36 25 05, remigiuszek76@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Celem Stowarzyszenia jest:

  1. umożliwienie prawidłowego funkcjonowania społecznego osobom niepełnosprawnym;
  2. tworzenie warunków do pełnego, niezależnego, samodzielnego i aktywnego udziału osób niepełnosprawnych w życiu społecznym i publicznym, w miarę ich indywidualnych możliwości;
  3. budowanie wizerunku osoby niepełnosprawnej jako pełnego członka społeczności lokalnej;
  4. przeciwdziałanie występowaniu patologii społecznej w środowisku osób niepełnosprawnych.

Stowarzyszenie realizuje powyższe cele w szczególności poprzez:

  1. pomoc osobom niepełnosprawnym w przełamaniu barier psychicznych;
  2. uaktywnienie fizyczne i społeczne osób niepełnosprawnych;
  3. pomoc osobom niepełnosprawnym w pozyskaniu sprzętu rehabilitacyjnego;
  4. organizowanie rehabilitacji leczniczej, zawodowej i społecznej;
  5. nauka pokonywania barier architektonicznych;
  6. organizowanie turnusów rehabilitacyjnych;
  7. propagowanie działalności integrującej członków Stowarzyszenia poprzez aktywność kulturalną, rekreacyjną i towarzyską realizowaną przez zespół aktywności społecznej;
  8. ścisłą współpracę z osobami i instytucjami w zakresie zbierania informacji i wymiany doświadczeń w kwestiach niepełnosprawności;
  9. budowanie wizerunku osób niepełnosprawnych ruchowo poprzez kontakt z mediami, a w szczególności  podnoszenie świadomości i wrażliwości społecznej, na ich potrzeby, umożliwienie im wypowiadania się w sprawach ich dotyczących oraz przedstawianie opinii publicznej ich osiągnięć życiowych, artystycznych i innych;

Wyróżniającymi osiągnięciami dla Stowarzyszenia „SZANSA” jest:

  • wyróżnienie „Świętokrzyskiego Anioła Dobroci” w kategorii grupowej w 2007 roku;
  • Uchwała Nr XVIII/231/2007 Rady Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego z dnia 6 grudnia 2007 roku w sprawie: przekazania Stowarzyszeniu na rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej „SZANSA” w Ostrowcu Świętokrzyskim ul. Iłżecka 31, prowadzenia Warsztatu Terapii Zajęciowej utworzonego przez Gminę Ostrowiec Świętokrzyski przy Zakładzie Opiekuńczo-Rehabilitacyjnym ul. Iłżecka 31 w Ostrowcu Świętokrzyskim pozwoliła zrealizować jeden z celów, dla których Stowarzyszenie zostało założone;
  • inwestycja przystosowania budynku pod potrzeby Warsztatu Terapii Zajęciowej, w którym obecnie znajduje się siedziba organizacji i trwają zajęcia dla 75 osób niepełnosprawnych mających terapię zajęciową w Warsztacie Terapii Zajęciowej.

Stowarzyszenie „SZANSA” prowadzi Warsztat Terapii Zajęciowej, w którym znajduje się 15 pracowni terapeutycznych dla 75 osób niepełnosprawnych w wieku od 20 do 51 lat, oprócz terapii zajęciowej prowadzona jest rehabilitacja, pomoc psychologiczna, logopedyczna oraz opieka pielęgniarska. Do projektu zaangażowani były nie tylko osoby niepełnosprawne, ale również ich rodzice i opiekunowie prawni, którzy są członkami naszej organizacji i chętnie uczestniczyli w oferowanych zajęciach.

Aktywizacja osób niepełnosprawnych to sprawianie, że dzięki działalności organizacji stają się aktywniejsi lub zwiększają poziom swojej dotychczasowej aktywności. Aktywizacja ta jest działaniem celowym i złożonym, podejmuje się ją z zamiarem wywołania konkretnych, ukierunkowanych zachowań zarówno w rehabilitacji zawodowej jak i społecznej

Przez cały rok prowadzimy regularne treningi dla osób niepełnosprawnych w różnych dyscyplinach sportowych (m.in. piłka nożna, biegi przełajowe, tenis stołowy, narciarstwo zjazdowe, łyżwiarstwo szybkie, bocce, trójbój siłowy, pływanie). Zawodnicy zrzeszeni w Olimpiadach Specjalnych startują w zawodach regionalnych, ogólnopolskich, europejskich a także światowych i zdobywają tam czołowe miejsca.

Działalność artystyczna ma za zadanie pokazanie podopiecznym jak można aktywnie i kreatywnie spędzać czas wolny wykorzystując różne formy plastyczne, rękodzielnictwa, decoupage, haftu. Podczas wykonywania zadania osoby niepełnosprawne wykazują dużą cierpliwość, wytrwałość, duże zaangażowanie, inwencję twórczą. Wspólne wykonywanie zadania wpływa pozytywnie na relacje pomiędzy słuchaczami, wzbogaciło ich duchowo. Podsumowaniem działalności artystycznej są wystawy w szczególnych miejscach, np. muzeum.

W ramach zajęć z muzykoterapii osoby niepełnosprawne kultywują tradycję bożonarodzeniową, uczą się tekstów piosenek na pamięć, integrują w grupie, poprawiają samopoczucie, odreagowują złe emocje oraz zaspakajają potrzeby emocjonalne. Kulminacyjnym punktem są występy naszych artystów na scenach festiwali, przeglądów.

Przez cały rok mają miejsce zbiórki surowców wtórnych (makulatura, zużyte baterie, złom, nakrętki plastikowe). Członkowie organizacji zrozumieli jak ważna jest segregacja śmieci.

Ponadto podczas realizacji wszystkich zadań korzystamy z pomocy wolontariuszy, a pracownicy Warsztatu Terapii Zajęciowej ul. Żabia 31 w Ostrowcu Św., którzy są jednocześnie członkami Stowarzyszenia i też pracują jako wolontariusze, nie pobierając za swoją dodatkową pracę żadnych wynagrodzeń. Instruktorzy prowadzący zajęcia z osobami niepełnosprawnymi posiadają pełne kwalifikacje.

Realizacja zadań, które wykonywaliśmy do tej pory byłaby również niemożliwa, gdyby nie pomoc Ministerstwa Sportu i Turystyki, Sejmiku Marszałkowskiego w Kielcach, Urzędu Województwa Świętokrzyskiego w Kielcach, Starostwa Powiatowego i Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ostrowcu Świętokrzyskim, Urzędu Miasta w Ostrowcu Świętokrzyskim.

Tytuł projektu: 
European Citizen Today
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-ES1-GRU06-73312 6
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Rumunia
Włochy
Portugalia
Cypr
Polska
Cele projektu: 

Celem projektu było przybliżenie Europy jej obywatelom i zachęcenie ich do pełnego udziału w procesie integracji europejskiej. Za pośrednictwem naszego projektu obywatele mieli możliwość uczestniczenia w wymianie ponadnarodowej i działań w zakresie współpracy, przyczyniając się do rozwoju poczucia przynależności do wspólnych europejskich ideałów promowanie koncepcji "aktywnego obywatelstwa europejskiego". Stowarzyszenie "SZANSA" kieruje działania projektowe do dorosłej grupy osób niepełnosprawnych i ich rodzin, a także kadry pracującej na co dzień z osobami niepełnosprawnymi. Działalność związana z realizacją projektu jest ze strony pracowników Warsztatu Terapii Zajęciowej jak i innych osób prowadzących zajęcia pracą wolontariacką i wykonywaną poza godzinami pracy zawodowej.

W ramach projektu prowadzone były następujące warsztaty:

  • warsztaty nauki języka angielskiego i niemieckiego;
  • warsztaty komputerowe (ICT);
  • działania wolontariackie;
  • warsztaty społecznościowe;
  • działania ekologiczne;
  • działania artystyczne, muzykoterapii i sportowe na arenie ogólnopolskiej;
  • działania ekologiczne;
  • warsztaty kulinarne i zdrowego żywienia;
  • warsztaty historyczno-fotograficzne;
  • warsztaty bezpieczeństwa w ruchu drogowym;
  • warsztaty ręcznie robionej biżuterii;
  • warsztaty hafciarskie.
Obszary tematyczne: 

W ramach projektu prowadzone były:

  • Warsztaty nauki języka angielskiego i niemieckiego.
  • warsztaty komputerowe -większość uczestników biorących w nich udział zaczęła świadomie korzystać z dostępu do internetu, a także wykorzystywać portale społecznościowe. Uczestnicy projektu wzięli udział w konferencji warsztaty komputerowe z zakresu edukacji informacyjnej oraz medialnej, w tym zagadnienia bezpieczeństwa w sieci, umiejętności korzystania z cyfrowego środowiska w procesie edukacyjnym. Odbyły się również warsztaty komputerowe. "Bezpieczeństwo w sieci", "Obróbka zdjęć z Grundtviga", "Projektowanie i wykonanie kalendarza", "Tworzenie prezentacji multimedialnych".
  • warsztaty społecznościowe i spotkania edukacyjne na temat Karty Praw - -Podstawowych oraz pobudzenia myślenia obywatelskiego poprzez zachęcanie do uczestnictwa w wyborach do PE, Prezydenckich, Sejmu i Senatu RP, wyborach samorządowych. Spotkanie z Ministrem Sportu i Turystyki, posłami na Sejm RP, posłem Parlamentu Europejskiego.
  • Działania ekologiczne–zbiórka surowców wtórnych (makulatura, złom, plastikowe nakrętki oraz zużyte baterie).
  • Działania artystyczne. Wystawa w Muzeum Historyczno-Archeologicznym w Ostrowcu Św. Na ścianach było 72 prace wykonane przez osoby niepełnosprawne: fotografia, gobelin, rzeźba, linoryt i malarstwo.
  • Działania ekologiczne-kultywowanie tradycji Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocnych, opanowanie technologii wytwarzania wyrobów plastycznych oraz rękodzielniczych z surowców wtórnych.Warsztaty fotograficzne-słuchacze rozwijają własną inwencję, wyobraźnię oraz wrażliwość plastyczną. Uczą się przestrzegania zasad bezpieczeństwa podczas zajęć fotograficznych.(udział w konkursie o tematyce osób niepełnosprawnych, czyli Biennale Fotograficznego 'Fot.ON - nasz świat' organizowanego przez Fundację AKCES.).
  • Warsztaty historyczne-„Pogańskie i chrześcijańskie Świętokrzyskie–co warto zobaczyć”.
  • Warsztaty kulturalne-udział III Ostrowieckie Spotkania Szekspirowskie pod hasłem "LONDYN SZEKSPIRA - LONDYN DZIŚ", przybliżenie miasta Londyn z innej strony. Wykład "LONDYN SZEKSPIRA". Wystawa fotografii "THE LONDON GLOBE CZYLI LONDYŃSKA WIEŻA BABEL".W
  • arsztaty muzykoterapii - Powstanie klipu z kolędą (http://youtu.be/LIiueG9H8mg). Celebrowanie Dnia Europy - zorganizowanie koncertu rekreacyjnego z wykorzystaniem muzyki z całej europy. Koncert Chóru „CANTATE DOMINO” w Diecezjalnym Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim zorganizowany w ramach Spotkania Grundtviga w Polsce.D
  • ziałania sportowe - Udział w treningach różnych dyscyplin, a docelowo w zawodach sportowych. Cel: integracja, zdrowy tryb życia, lecznicze właściwości ruchu, wpływ wychowawczo–psychologiczny oraz higieniczno–zdrowotny.
  • Warsztaty bezpieczeństwa w ruchu drogowym, wychowanie komunikacyjne. Poznanie znaków drogowych oraz przepisów ruchu drogowego, kształcenie umiejętności rozpoznawania sytuacji zagrażających bezpieczeństwu na drodze, świadomość noszenia odblasków.
  • Wolontariat POMAGAMY. Uczestnicy projektu zbierali tzw. miedziaki, czyli monety 1, 2 i 5 groszowe, które później przekazali do Sztabu Miejskiego WOŚP. 10.01.2014 roku oddali prawie 11 kg monet, natomiast 11.01.2015 roku oddali 42,5 kg monet, a 10.01.2016 roku oddali 61,1 kg monet. Zbiórka nakrętek plastikowych. Odpowiedź na apel o pomoc w rehabilitacji młodego piłkarza ręcznego z Lubina. Przekazaliśmy 32 szt. 120 litrowych worków nakrętek. Współpraca z polską szkołą sobotnią Polish Abroad Saturday School. Polskie dzieci w ramach współpracy otrzymali paczki z polskimi książkami. Przekazaliśmy 6 paczek książek.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Działania lokalne: 61 słuchaczy (w tym 37 mężczyzn i 24 kobiety), 16 nauczycieli/pracowników. Do projektu zaangażowani były nie tylko osoby niepełnosprawne, ale również ich rodzice i opiekunowie prawni, którzy chętnie uczestniczyli w oferowanych zajęciach.

Jakie były początki projektu: 

Idea projektu Grundtvig pojawiła się powstał w 2012 roku podczas realizacji „Volunteer's passport” w Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii w Ostrowcu Świętokrzyskim, kiedy to koordynator Zdzisław Klusek wprowadzał w ówczesne działania swojego pracownika Remigiusza Woźniaka, który zajmował się wolontariatem i brał czynny udział w różnorodnych akcjach i  działaniach społecznych na rzecz osób niepełnosprawnych i chciał bardzo aby ta grupa społeczna mogła skorzystać z możliwości jakie daje „Grundtvig”. Po konsultacjach z Zarządem i Kierownikiem Warsztatu Terapii Zajęciowej Robertem Rogalą zapadła decyzja, że próbujemy. Partnerów znaleźliśmy dzięki kontaktom w poprzednich projektach oraz w Internecie. Partnerstwo w celu realizacji projektu zostało zawiązane spośród instytucji, które zapoznały się z początkową ideą projektu i pozytywnie na nią odpowiedziało. Każdy z partnerów wniósł do prac projektowych (na etapie przygotowania aplikacji)  swój własny, merytoryczny i cenny wkład.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu odbyły się spotkania w Hiszpanii (październik 2013 Santa Cruz de Tenerife), w Portugalii (styczeń 2014 Evora), we Włoszech (marzec 2014 Rzym), na Cyprze (czerwiec 2014 Phapos), w Rumunii (marzec 2015 Bukareszt), w Polsce (maj 2015 Ostrowiec Świętokrzyski). Łącznie w wyjazdach zagranicznych odbyło się 25 mobilności. 7 słuchaczy – osób niepełnosprawnych (w tym 6 mężczyzn i 1 kobieta) oraz 18 nauczycieli/pracowników. Spotkania miały na celu wzmocnienie dialogu międzykulturowego uczestników projektu, prezentowanie dotychczasowych osiągnięć przez każdego z partnerów oraz plany na najbliższy okres realizacji projektu, zwiększenie znajomości języków obcych - zwiększenie motywacji do nauki przez całe życie uczestników, wymiana przykładów dobrych praktyk między uczących: trenerów projektu, koordynatorów, członków lokalnej społeczności i władz, wzmocnienie współpracy między partnerami, planowanie działań – terminów, rozpowszechnianie projektu na szczeblu lokalnej społeczności, analiza i ocena dotychczasowych działań edukacyjnych oraz prezentacja produktów końcowych wykonanych przez poszczególnych partnerów.

Podczas poszczególnych wizyt roboczych odbywały się spotkania z najwyższymi władzami lokalnymi i prezentowany był program turystyczny i artystyczny ukazujący piękno danego regionu. Spotkania miały na celu wzajemne zrozumienie, przyjaźń i współpracę oraz dynamika zbudowania przyjaznych stosunków w grupie. Europejską samoświadomość i poznanie innych społeczności, podstawowy dialog międzykulturowy.

Stowarzyszenie Na rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej „SZANSA” organizowało w maju 2015 roku spotkanie robocze w Polsce w ramach projektu pt. „EUROPEAN CITIZEN TODAY” - w ramach programu „Uczenie się przez całe życie” – Grundtvig, akcja Projekty Partnerskie Grundtviga. Ze względu na formalne obowiązki, niektórych partnerów spotkanie podsumowujące projekt zostało podzielone na dwie części. Ostatecznie do Ostrowca Świętokrzyskiego przyjechali partnerzy z Cypru, Hiszpanii, Portugalii i Rumunii. Głównym elementem tego typu spotkań jest podsumowanie dotychczasowej działalności w poszczególnych krajach oraz przedstawienie planów na najbliższy okres trwania projektu. Tym razem to spotkanie było trochę inne, ponieważ te najbliższe plany to utworzenie raportu końcowego projektu, który musiał brzmieć tak samo we wszystkich krajach. 19 maja 2015 roku W Starostwie Powiatowym w Ostrowcu Świętokrzyskim z uczestnikami projektu spotkał się Starosta Ostrowiecki, który po oficjalnym spotkaniu wręczył regionalne upominki. Następnie w sali obrad Powiatu Ostrowieckiego odbyła się prezentacja dokonań w ramach projektu przez każdego z partnerów. W końcu nadszedł czas na wspólne stanowisko co do raportu końcowego. Okazało się, że jest tak dużo dodatkowych, przeprowadzonych warsztatów, że ciężko będzie wszystko opisowo ująć w końcowym raporcie, który ma oczywiście ograniczoną ilość znaków. Następnie uczestnicy projektu przeszli do Urzędu Miasta, gdzie również otrzymali regionalne upominki. Kolejnym elementem było zwiedzanie siedziby Stowarzyszenia „SZANSA”, gdzie partnerzy osobiście mogli zobaczyć efekty pracy z osobami niepełnosprawnymi. Przysłowiową wisienką na torcie był obiad w siedzibie Stowarzyszenia „SZANSA”, który został przygotowany w ramach warsztatów kulinarnych, do którego uczestnicy przygotowywali się od zeszłego roku (m.in. ogórki kwaszone, kiszona kapusta).

Bardzo ważnym elementem takich spotkań roboczych jest program turystyczny, podczas którego każdy z partnerów zapoznaje swoich przyjaciół z projektu z najpiękniejszymi miejscami swojego regionu. Podczas wizyty w Polsce zwiedzili m.in. Krzemionki Opatowskie, Bałtów, Święty Krzyż, Osadę Średniowieczną w Starej Hucie, Muzeum Skamieniałości w Świętej Katarzynie, Aleję Miniatur w Krajnie.

W ramach spotkania odbył się specjalnie dedykowany uczestnikom projektu koncert Chóru „CANTATE DOMINO”, który odbył się w Diecezjalnym Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim. Jak się okazało to nie był jedynym muzyczny akcent, ponieważ podczas uroczystego wręczania certyfikatów uczestnictwa w spotkaniu jeden z partnerów z Portugalii wykonał utwór z gatunku Fado, czyli melancholijnych pieśni, nazywanych czasami portugalskim bluesem.

Okazało się, że w dobie mediów elektronicznych wielkim zaskoczeniem dla wszystkich partnerów była papierowa kronika z działań realizacji działań przez polskiego partnera, czyli osoby będące w ramach projektu skupione przy Stowarzyszeniu „SZANSA”.

Na stronie internetowej Stowarzyszenia pod adresem www.szansa.onecik.pl powstał specjalny blok z odnośnikami do oficjalnej strony projektu, blogu oraz konta Facebook, oficjalnej strony Grundtviga. Dodatkowo powstał specjalny moduł informujący o działaniach polskiego partnera.

Korzystając z każdej okazji, uczestnicząc w imprezach sportowych, muzycznych, straganach wystawowych, gdzie prezentowaliśmy osiągnięcia osób niepełnosprawnych rozdawaliśmy okolicznościowe ulotki - produkt końcowy wykonany przez polskiego partnera, który przedstawia działalność projektu "European Citizen Today" - w ramach programu „Uczenie się przez całe życie” – Grundtvig, akcja Projekty Partnerskie Grundtviga.

Upowszechnianie projektu w lokalnej społeczności, innych organizacjach, władzach lokalnych za pośrednictwem:

  • strony internetowej projektu (http://www.europeancitizentoday.org/) Blog (http://ect-2013.blogspot.ro/) i Facebook (https://www.facebook.com/Europeancitizentoday) możemy rozpowszechniać w jak najlepszy sposób i do dużej liczby osób;
  • ulotki, plakaty, broszury, kursów i szkoleń języka angielskiego i technologii informacyjno-komunikacyjnych i działań projketu (wolontariat, uroczystości, wystawy zdjęć i mobilności);
  • spotkań kadry, gdzie zaprezentowane były raporty na temat działalności i produktów końcowych projektu;
  • podczas spotkań członków stowarzyszenia, rodziców, zaprezentowaliśmy raporty i produkty końcowe realizowane podczas projektu;
  • rodziców, którzy uczestniczyli bezpośrednio jako wolontariusze;
  • poinformowania lokalnych władz o projekcie. Dzięki czemu możliwe było spotkanie z przedstawicielami władz..

Monitoring był realizowany w sposób następujący:

  1. Prowadzona była kronika projektu na stronie internetowej i w formie papierowej, gdzie opisywane były wszystkie realizowane zadania. Zadania projektu przedstawiano w sposób transparentny i szczegółowy.
  2. Sukcesywnie ukazywały się artykuły o poszczególnych działaniach i wizytach do każdego kraju partnera w gazetach w wersjach papierowych, na portalach internetowych, w mediach społecznościowych (FB, TT, YT) oraz w TV regionalnej.
  3. Kadra zarządzająca projektu spotykała się systematycznie.
  4. Na każdym Zebraniu Zarządu Stowarzyszenia składane było sprawozdanie z dotychczasowej działalności.
  5. Uczestnicy biorący udział w projekcie w ramach rekrutacji wypełnili ankiety i podpisali zgodę o przetwarzaniu danych osobowych.

Wnioski i konsekwencje monitorowania, oceniane było czy:

  • poprzez edukację możemy lepiej zrozumieć i szanować kulturę każdego kraju;
  • projekt przyczynił się do szerzenia zachowań o tolerancji, solidarności i wzajemnego szacunku;
  • osoby niepełnosprawne, ich rodzice oraz instruktorzy terapii zajęciowej rozumieją, że są oni aktywnymi europejskimi obywatelami i że jedynie z poszanowaniem innych otrzymają również szacunek by móc żyć w pokoju i harmonii;
  • nauka języków obcych ułatwiła komunikację pomiędzy partnerami z różnych krajów;
  • uczestnicy projektu odkryli swój potencjał artystyczny i wyrażali swoje uczucia i wyobraźnię w przyjemny sposób, wzbudzając większe zainteresowanie projektem;
  • ze względu na zwiększoną zdolność wykorzystania ICT uczestników projektu, dostęp do różnych elementów informacji z całego świata, udało im się powiększyć ich horyzonty kulturalne, przez ciągłe dostosowanie i poprawianie w zakresie ich pracy na komputerze.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
61
W wyjazdach zagranicznych: 
7
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Blog "EUROPEAN CITIZEN TODAY" www.ect-2013.blogspot.ro. Materiały na blogu zostały wykonane przez wszystkich partnerów, zebrane i opublikowane przez rumuński zespół. Zawierają informacje na temat partnerów, cele projektu, działania i galeria zdjęć.
  2. Konto Facebook "EUROPEAN CITIZEN TODAY" www.facebook.com/Europeancitizentoday zostało założone przez portugalskiego partnera, współadministrowane przez polskiego partnera; przedstawia informacje na temat działań związanych z projektem. Facebook miał wielki wpływ zwłaszcza na młodych ludzi z naszej społeczności.
  3. Logo projektu. Logotyp został skonstruowany do wyrażenia najważniejszych celi projektu, czyli pojęcia obywatelstwa europejskiego i znaczenie tej terminologii. Był to pierwszy konkurs partnera poprzez e-głosowanie (www.Europeancitizentoday.simplyvoting.com).
  4. Technika wykonania logo projektu była dowolnym zastosowaniem jednej z podstawowych dziedzin twórczości artystycznej formą płaszczyznową, m.in. malarstwo, rysunek, grafika komputerowa. Ostatecznie wybrane zostało logo z Polski, "SZANSY", które było używane jako logotyp we wszystkich oficjalnych publikacjach w ramach realizowanego projektu.
  5. Strona internetowa "European citizen today" www.europeancitizentoday.org.
  6. Materiały na stronie internetowej (artykuły i zdjęcia) zostały wykonane przez wszystkich partnerów, zebrane i opublikowane przez zespół portugalski. Produkt ten miał bardzo silny wpływ w naszych wspólnych działaniach.
  7. Strona internetowa Stowarzyszenia „SZANSA” www.szansa.onecik.pl zawiera działania polskiego partnera, Stowarzyszenia SZANSA w ramach projektu, znajdują się tam szczegółowe opisy działań, zdjęcia, wycinki prasowe i filmy video.
  8. Ulotka wykonana przez polskeigo partnera promuje kreatywność, zwiększenie wykorzystania komputera, wiedzy, lepszej komunikacji i reklamy między partnerami, świadomości kulturowej, oceny i upowszechniania projektu.
  9. Plakat i dyplom wykonany przez włoskiego partnera promuje pozytywne podejście dorosłych osób w kierunku działania na rzecz aktywnego obywatelstwa europejskiego.
  10. Broszura. Materiał wykonany przez cypryjskiego partnera jest podsumowaniem działań obywatelskich uczniów Europejskich - wolontariat. Materiał ma teksty i zdjęcia, i został opublikowany na stronie internetowej projektu, blogu i Facebooku.
  11. Kalendarz wykonany przez polskiego partnera zawierał 12 stron (każdy partner miał przydzielone 2 strony, 2 miesiące), na których prezentował swoje partnerstwo w projekcie i jest to sposób rozpowszechniania przydatny i atrakcyjny.
  12. Magazyn wykonany przez hiszpańskiego partnera prezentuje najważniejsze wydarzenia podczas dwuletniego projektu.
  13. DVD wykonany przez portugalskiego partnera zawiera najważniejsze wydarzenia projektu jak zdjęcia, filmy i produkty końcowe - został stworzony przez wszystkich partnerów i był finalizowany przez portugalskich partnerów po ostatniej mobilności.
  14. Kronika - wersja papierowa, która była prowadzona w ramach różnych warsztatów zawiera działania polskiego partnera, Stowarzyszenia SZANSA w ramach projektu, znajdują się tam szczegółowe opisy działań, zdjęcia, wycinki prasowe i pamiątki z mobilności.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Działania upowszechniające wyniki pracy nad projektem polegały przede  wszystkim na tym, że:

  • opracowano tablice informacyjne, ulotki, broszury, płyty CD i DVD, kronikę papierową;
  • publikowaniu materiałów na stronie projektu, także na stronie internetowej organizacji, publikacje w prasie lokalnej na temat osiągnięć w ramach projektu;
  • bieżące wystawy rezultatów i produktów w szkole;
  • upowszechnianie rezultatów projektu na spotkaniach z rodzicami,  oraz przy okazji występów artystycznych, zawodów sportowych czy też stoisk, gdzie prezentowane są prace terapeutyczne wykonane przez osoby niepełnosprawne.

O naszych działaniach na bieżąco informowaliśmy również społeczność lokalną, media, prasę, władze lokalne, starostwo powiatowe w Ostrowcu Św., lokalne instytucje wspierające rodzinę. Wszystkie produkty finalne w każdej chwili na naszej stronie internetowej tak, by każdy zainteresowany mógł je obejrzeć i wykorzystać w miarę potrzeb, ponieważ z powodzeniem nadają się do kopiowania i przenoszenia.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  • Projekt dał możliwość nowych rozwiązań, pomysłów oraz umożliwił nowe relacje między instytucjami z różnych krajów, jest to niewątpliwie korzyść dla lokalnej społeczności oraz władz lokalnych.
  • Opracowanie europejskiego projektu w naszej organizacji jest gwarancją jakości kształcenia w naszej instytucji, dobrej reklamy naszej pracy w naszej społeczności.
  • Projekt przyczynił się do lepszej promocji organizacji zarówno lokalnie jak i w Unii Europejskiej - za pośrednictwem strony internetowej, blogu i Facebook, ulotki, plakatu i broszury. Dlatego nasza organizacja stała się dobrze znana i rozpoznawalna.
  • Podczas projektu stosunki między organizacją a władzami lokalnymi stały się lepsze i silniejsze z korzyścią dla wszystkich zaangażowanych podmiotów, czego w swoim przemówieniu dał dowód Starosta Powiatu Ostrowieckiego podczas spotkania roboczego (mobilności) w Polsce.
  • Praca w tym projekcie stworzyła dobre relacje pomiędzy członkami organizacji oraz przyczyniła się do współpracy pomiędzy współpracownikami i zwiększonego wsparcia ze strony kadry zarządzającej.
  • Dzięki projektowi możemy poprawić metody komunikacji w języku obcym, umiejętności ICT, umiejętności zarządzania projektem.
  • Rozwój działań europejskiego projektu oznacza wielki rozgłos dla nas w naszej lokalnej społeczności.
  • Podniesiono umiejętności związane z zarządzaniem dzięki spotkaniom menedżerów innych europejskich organizacji, wymianie "dobrych praktyk". Komunikację językową poprowadzono za pomocą publikacji, materiałów audio i video, spotkań z członkami organizacji pozarządowych, przedstawicielami władz lokalnych, organizacji wystaw, uroczystości. Projekt miał duży wpływ na zmiany w strukturze organizacji i programu nauczania.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Nasz projekt miał pozytywny wpływ na zachowanie osób niepełnosprawnych i ich rodziców biorących udział w projekcie. Zrozumieli, że wolontariat to odpowiedzialność. Osoby biorące udział w projekcie miały możliwość zaznajomienia się z kulturami różnych krajów biorących udział w projekcie i nabywaniu umiejętności (obsługa komputera/internet/języki obce). Duże korzyści dawał udział w mobilnościach. Osoby biorące udział w projekcie poznały różne organizacje, poznały swoich partnerów; zaczęły posługiwać się obcymi językami, nastąpiła wymiana opinii i ocen ich zainteresowań i zachowań. Niektóre osoby biorące udział w projekcie były zapraszane do wzięcia udziału w procesach zarządzania projektem (oceny, rozpowszechnianie, poprawiając swoje umiejętności zarządzania).

Działania, takie jak: opracowanie artykułów, tłumaczenia, dyskusje podczas spotkań i mobilności, prezentacja projektu innym partnerom i wewnątrz organizacji, udział w uroczystościach, udział z dobrymi wynikami w lekcjach języków obcych i w konkursach, wzrosła pewność siebie miały duże znaczenie dla osób biorących udział w projekcie.

Działania, takie jak: wzrost udziału ponadnarodowego wolontariatu w mobilnościach, wolontariat we własnej organizacji, wolontariat na lokalnym rynku oraz w swoim kraju przyczyniły się do otrzymania produktów końcowych oraz nabycia umiejętności zarządzania.

Artystyczne działania zachęciły do wolności wypowiedzi i kreatywności osób biorących udział w projekcie odkryły ich artystyczny potencjał. Cieszyły się one wielkim zainteresowaniem dając radość, poczucie dumy, motywację, pewność siebie. Działania związane z projektem cieszyły się wielkim zainteresowaniem dając osobom biorącym w nich udział, motywację, dumę, zachęciły do udziału w przyszłych projektach i wydarzeniach kulturalnych.

Działania, takie jak: opracowania artykułów, nagrywanie płyt, udostępnianie na witrynę sieci web, udział w panelach partnerskich dotyczących działań wolontariackich, udział w mobilnościach, udział w realizacji produktów końcowych, zwiększenie wiedzy o partnerskich krajach w zakresie społecznego i kulturowego punktu widzenia przyczyniły się do rozwoju zainteresowań i umiejętności. Możemy zauważyć, że osoby pracujące jako wolontariusze w projekcie na bieżąco aktualizowały swoją wiedzę na temat aktywnego obywatelstwa europejskiego, a także posiadają pozytywne zachowanie społeczeństwa obywatelskiego w ich rodzinach i społecznościach.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Upowszechnianie projektu jest cały czas procesem kontynuowanym, a jego wyniki są używane przez wszystkich za darmo. Kraje partnerskie będą wykorzystywały wyniki projektu, informowały o obsłudze systemów i metodach nauki oraz dostępie do programów. Wspieranie osób uczących się, jego zasoby edukacyjne, nabyte praktyki zostały włączone do systemów i mechanizmów wsparcia integracji społecznej i kulturowej.

Nasze produkty końcowe są wykorzystane jako przykłady dobrych praktyk dla osób zainteresowanych rozwojem projektów międzynarodowych. Strona internetowa, blog i Facebook są źródłem informacji dla osób niepełnosprawnych i ich rodziców, członków społeczności lokalnych i zagranicznych organizacji zainteresowanych systemem edukacji dorosłych.

Nasze doświadczenia zdobyte w tym projekcie stanowią dobry przykład dla innych organizacji publicznych i prywatnych. Głównym celem było umieszczenie potrzeb człowieka w centrum uwagi i wszystkie nasze wysiłki i produkty końcowe projektu mające na celu włączenie koncepcji wolontariatu w życie wszystkich.

Po zakończeniu projektu widząc zaangażowaniem osób niepełnosprawnych w warsztaty fotograficzne rozpoczął się profesjonalny kurs fotograficzny prowadzony przez absolwentkę fotografii, zawodowego fotografa.

W dalszym ciągu wszyscy są zaangażowani w działania ekologiczne i trwa zbiórka surowców wtórnych (makulatura, zużyte baterie, drobne metale).

Po zakończeniu projektu nadal kontynuowane są całoroczne akcje "POMAGAMY INNYM"

Systematycznie odbywa się akcja zbierania nakrętek plastikowych. Oczekujemy na kolejną informację o kolejnej osobie potrzebującej takiego wsparcia, ponieważ uzyskane środki finansowe w ten sposób przekazane będą na cele rehabilitacyjne tej osoby.

Przez cały rok prowadzimy akcję charytatywną zbiórki odzieży, książek dla dzieci, zabawek, gier manualnych i przekazywanie w/w przedmiotów najuboższym rodzinom z dziećmi.

Przez cały rok prowadzimy akcję "Grosz do grosza". Zbieramy tzw. żółte monety (1 grosz, 2 grosze, 5 groszy) i następnie w dniu Finału (druga sobota stycznia) przekazujemy je oficjalnie do Sztabu Miejskiego Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Ostrowcu Świętokrzyskim.

Projekt przyniósł nam satysfakcję zawodową i osobistą. Budowanie osobistej relacji z partnerami dało nam siłę do opracowywania nowych projektów.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Opinie słuchaczy (osób niepełnosprawnych) – pisownia orginalna

Piotr Modrzejewski (słuchacz): Dzięki projektowi "GRUNDTVIG" brałem udział w kursie z języka angielskiego, kursie fotografowania oraz byłem w Rumunii na spotkaniu z uczestnikami kursu z innych państw. Uważam, że udział w tym projekcie dał mi wiele korzyści. Lepsza znajomość języka angielskiego i umiejętność fotografowania przydadzą mi się zwłaszcza w podróżach i ich uwiecznianiu, a podczas wyjazdu do Bukaresztu oprócz zwiedzania tego interesującego miasta poznałem wielu ciekawych i niezwykle sympatycznych ludzi.

Milenka Szwagierczak (słuchacz): W mieście Włochy gdzie byłam poznałam dużo ciekawych rzeczy gdy zwiedzaliśmy Rzym byliśmy na placu Świętego Piotra zobaczyliśmy jak to może być w innym kraju. Poznałam dużo ludzi którzy mówili w obcym języku było bardzo ciekawie i fajnie. Bardzo ciekawa jestem nadal ich kultury i chciałabym się czegoś jeszcze dowiedzieć. Bardzo mi się podobało i chciałabym jeszcze raz tam pojechać.

Piotr Datka (słuchacz): Jak tylko GRUNDTVIG się pojawił ucieszyłem się i dlatego nie musiałem na to czekać. Bo od razu odbyło się  pierwsze zebranie n a którym o tym powiedzieli. a zaraz po nim rozpoczęły się te kursy: Niemieckiego, Angielskiego , Fotograficzny. - Te kursy które się odbyły  wiele mi dały i wiele się na nich się nauczyłem.

Tomasz Taborski (słuchacz): Projekt, w którym brałem udział, mogłem poznać nowe umiejętności i techniki i też poznałem nowych ludzi. Projekt był ciekawie prowadzony przez kadrę i dużo mogłem się dowiedzieć. Czekam już na kolejne takie projekty.

Marcin Solarz (słuchacz): Grundtvig Da możliwość osobom niepełnosprawnym możliwość wykazania się w czynnościach takich których wcześniej nie mogli brać udział. Dzięki Grundtvigowi osoby niepełnosprawne mogli skorzystać z takich rzeczy jak np. nauka języka angielskiego. Grundtvig czyli „na naukę nigdy nie jest za późno” to bardzo przydatny projekt edukacyjny

Opinie pracowników:

Remigiusz Woźniak (koordynator projektu): Projekt „European Citizen Today” dał możliwość rozwoju w różnych kierunkach edukacji dla dorosłych zarówno słuchaczom jak i pracownikom. Organizacja nasza otrzymała niesamowity zastrzyk pozytywnych energii i emocji. Jako koordynatorowi sprawiało mi niesamowitą przyjemność widząc radość słuchaczy z każdego jednego organizowanego dla nich warsztatu czy też innego przedsięwzięcia.

Marta Walczyk (osoba prowadząca warsztaty): W moim przekonaniu udział w projekcie Grundtvig stworzył szansę rozwoju zawodowego jak i osobistego, poprzez nabycie nowych praktycznych umiejętności (nauka języka angielskiego), wymianę doświadczeń, praktyk i metod  wraz z innymi uczestnikami projektu z innych krajów Europejskich, biorących w nim również udział; wzrost kompetencji międzykulturowych, językowych i poznanie innych regionów Europy, a także nawiązanie nowych znajomości i cennych przyjaźni.

Wiesława Serwinowska (osoba prowadząca warsztaty): Gratulacje za super projekt Grundtvig! Szkoda, że to już było... Super pomysł, przyczynił się do poszerzenia horyzontów kulturowych. Jeszcze raz gratulacje.

Tomasz Przybysławski (osoba prowadząca warsztaty): Jako osoba, która była aktywnie włączona w realizację projektu mogłem uczestniczyć w działaniach międzynarodowego zespołu partnerów. Udział w projekcie był dla mnie ogromnym doświadczeniem. Dzięki niemu mogłem komunikować się z uczestnikami z innych krajów oraz budować i wzmacniać poczucie więzi i wspólnoty europejskiej beneficjentów projektu. Mogłem z racji brania udziału w projekcie poznać niektóre Europejskie miasta i ich historię.

Anita Artykiewicz-Woźniak (osoba prowadząca warsztaty): Projekt Grundtvig pozwolił uczestnikom naszego Stowarzyszenie jak i też pracownikom poznać inną kulturę, obyczaje państw partnerskich. Nawiązać przyjaźnie. Uczestnicy utwierdzili się w swoich umiejętnościach, które mogli pokazać osobom spoza naszego kraju, zwiększyło się ich poczucie własnej wartości, obycie z inną kulturą. Rodzice i opiekunowie prawni byli bardzo dumni i zadowoleni z prowadzonego projektu, ale też dumni ze swych podopiecznych.

Robert Rogala (Kierownik Warsztatu Terapii Zajęciowej): Jako osoba kierująca Warsztatem Terapii Zajęciowej, który działa przy Stowarzyszeniu "SZANSA" oraz osoba biorąca udział w projekcie uważam, że był on potrzebny Nam wszystkim. Wszystkie osoby biorące udział w tym projekcie miały możliwość poznania kultur innych państw, zapoznaliśmy wiele osób, z którymi do chwili obecnej utrzymujemy kontakty. Ponadto mogliśmy poznać sami siebie i sprawdzić się w działaniu czego dowodem były efekty jakie uzyskaliśmy. Sam projekt w/g mnie dla Nas był również potrzebny do tego abyśmy wszyscy razem mogli podejmować decyzje- a były one niełatwe, trzeba było podejmować je na drodze kompromisu i wybrać to co jest ważniejsze dla Nas wszystkich w celu realizacji poszczególnych zadań.

Najważniejsze jest jednak to, że w moim przekonaniu wszytko się udało i to z nawiązką ponieważ podczas przyjętych na siebie zadań "urodziło" się jeszcze kilka innych pomysłów, które dodatkowo zostały zrealizowane i realizacja ich trwa do chwili obecnej- czego przykładem może być zbiórka surowców wtórnych czy udział w wielu imprezach sportowych i turystycznych. Ważne jest również to, że wiele osób udało się przekonać również do tego, że nie za wszystkie rzeczy należy brać wynagrodzenie ale można zrobić coś społecznie.

Przemysław Walczyk (osoba prowadząca warsztaty): Udział w projekcie był dla mnie ogromnym wyzwaniem i pozytywnym doświadczeniem. Poznałem ciekawych ludzi, ich kraje, kulturę  i obyczaje. Miałem możliwość zobaczenia ciekawych miejsc, zabytków Europy. Kontakt z uczestnikami innych krajów Europy pozwolił mi na poprawę umiejętności posługiwania się językiem angielskim.

Piotr Jakubowski (osoba prowadząca warsztaty): Uczestnictwo w tym programie pozwoliło mi na zdobycie nowych doświadczeń i poprawiło umiejętność pracy w zespole. Dzięki temu programowi mogłem poprawić znajomość j.angielskiego, poznać wielu ciekawych ludz, ich kulturę i zwiedzić wiele miejsc w kturych dotąd nie byłem.  To dla mnie niezwykłe oraz wspaniałe doświadczenie i chciałbym zachęcić wszystkich do udziału w tego typu projektach.

Piotr Kiljański (Prezes Stowarzyszenia „SZANSA”): Dla mnie ciekawe było poznanie sposobów rozwiązywania trudnych spraw dla lokalnych społeczności w ramach wspólnego działania ponad podziałami. Np. w Portugalii doprowadzono do powstania jednego z największych sztucznych zbiorników wody po to żeby zaopatrzyć w wodę plantatorów winorośli i drzew korkowych. Do tego poznanie kultury i takich ludzi - bezcenne.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Stowarzyszenie Na Rzecz Warsztatu Terapii Zajęciowej "SZANSA" realizowało wiele projektów z różnymi jednostkami samorządowym czy tez ministerstwami, ale nigdy nie spotkaliśmy się z tak kompetentnym podejściem do beneficjenta. Na pewno będziemy bardzo mile wspominać to jak się układały relacje z Fundacją Rozwoju Systemu Edukacji podczas realizacji projektu GRUNDTVIG „EUROPEAN CITIZEN TODAY” - „WSPÓŁCZESNY OBYWATEL EUROPY” w ramach programu „Uczenie się przez całe życie".

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Remigiusz Woźniak
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.01.2016

Inter-Generational European Memories

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Pro Scientia Publica
ul. Redycka 37, 51-169 Wrocław
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Aneta Kobylarek, 602739299, akobylarek@tlen.pl
Aleksandra Marcinkiewicz, 607121153, al.marcinkiewicz@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Fundacja Pro Scientia Publica jest organizacją non profit, założoną we wrześniu 2010 r. Celami Fundacji są:

1. Rozwijanie i umacnianie postaw nastawionych na aktywne współdziałanie w rozwoju innowacyjnego społeczeństwa obywatelskiego.

2. Przyczynianie się do przeciwdziałania skutkom starzenia się społeczeństwa.

3. Popularyzacja idei współpracy międzypokoleniowej seniorów i studentów w Uniwersytetach Trzeciego Wieku.

4. Wspieranie działań, które przyczyniają się do poprawy jakości i efektywności systemu szkolnictwa wyższego i szkoleń oraz ich otwarcia na społeczności lokalne.

5. Wspieranie młodych adeptów nauki polskiej.

6. Inicjowanie i wspieranie nowatorskich rozwiązań w różnorodnych dziedzinach życia społecznego i profilaktyce społecznej.

7. Działania na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania kontaktów i współpracy między społeczeństwami.

8. Propagowanie wykorzystania nowych technologii w ogólnie pojętym poradnictwie obywatelskim.

9. Popieranie wszechstronnego rozwoju społeczeństwa, a zwłaszcza działalności naukowej, edukacyjnej, oświatowej (w tym również polegającej na kształceniu studentów) i kulturalnej.

10. Inicjowanie i wspieranie działań zmierzających do podnoszenia poziomu rozwoju intelektualnego młodego pokolenia.

11. Wspieranie społecznej, edukacyjnej, charytatywnej aktywności środowisk lokalnych.

12. Animowanie i stymulowanie lokalnego rozwoju w oparciu o aktywność obywatelską.

 

Fundacja realizuje swoje cele poprzez:

1. wspomaganie działalności studenckich kół naukowych i Uniwersytetów Trzeciego Wieku,

2. współudział w realizacji programów w obszarach edukacji formalnej, pozaformalnej, nieformalnej, a w szczególności Programów Unii Europejskiej,

3. współpracę z ośrodkami zagranicznymi i wymianę informacji o europejskich systemach edukacyjnych oraz o polityce edukacyjnej i młodzieżowej,

4. promowanie rozwoju współpracy międzynarodowej pomiędzy instytucjami badawczymi, naukowymi, edukacyjnymi i szkoleniowymi,

5. wspieranie mobilności studentów, uczniów, nauczycieli i grup młodzieży oraz wspieranie inicjatyw studenckich,

6. działalność edukacyjną, wydawniczą i badawczą,

7. współpracę z władzami samorządowymi, rządowymi, szkołami, szkołami wyższymi i innymi placówkami oświatowymi, osobami fizycznymi oraz organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami w zakresie wymienionym w celach działania Fundacji,

8. realizację programów szkoleniowych dla młodzieży akademickiej, seniorów, osób bezrobotnych oraz pracowników chcących podwyższyć kwalifikacje,

9. działania wspomagające rozwój społeczności lokalnych, wspólnot samorządnych, organizacji pozarządowych i innych instytucji działających na rzecz dobra publicznego w różnych dziedzinach życia społecznego, w szczególności edukacji, nauce i kulturze,

10. współpracę międzynarodową na rzecz rozwoju edukacji, nauki i kultury,

11. programy badawcze, informacyjne i wydawnicze służące zdobywaniu i upowszechnianiu wiedzy w społeczeństwie,

12. promocję młodych talentów naukowych

 

Oferta edukacyjna skierowana do seniorów obejmuje doskonalenie komputerowe, interpersonalne i języka angielskiego. Mają one formę warsztatów, konwersatoriów, seminariów i indywidualnych konsultacji.

Tytuł projektu: 
Inter-Generational European Memories
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU06-27804 1
Lata realizacji: 
2012 - 2014
Kraje uczestniczące: 
Polska
Włochy
Turcja
Hiszpania
Austria
Francja
Cele projektu: 

Idea projektu polegała na zebraniu wspomnień seniorów z krajów uczestniczących na temat ludzi, miejsc oraz wydarzeń, ważnych dla szerszej społeczności lokalnej. Projekt koncentrował się na trzech obszarach: WSPOMNIEŃ: systematyczne opracowywanie i zapis wspomnień seniorów; AKTYWNEGO STARZENIA SIĘ: Transmisja wiedzy w trakcie kursów ICT i/ lub językowych;  SOLIDARNOŚCI POKOLEŃ: dialog międzypokoleniowy.

Obszary tematyczne: 

- Edukacja osób w starszym wieku;

- Rozwijanie kompetencji kluczowych u dorosłych (nauka języków obcych, TIK);

- Zagadnienia interkulturowe.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Głównymi beneficjentami projektu były osoby starsze (60+), zarówno dla organizacji polskiej, jak i pozostałych partnerów).

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na projekt pojawił się wraz z ogłoszeniem przez Komisję Europejską roku 2012 Rokiem Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej. Inicjatywa wypłynęła od naszej organizacji. Partner francuski był znany członkom zespołu z innego projektu Grundtviga realizowanego przez UTW w Uniwersytecie Wrocławskim. Pozostali partnerzy zostali znalezieni dzięki kompendiom projektów partnerskich Grundtviga z poprzednich lat: koordynator wyselekcjonował organizacje pasujące profilem do wstępnej idei projektu, a następnie skontaktował się z nimi drogą mailową.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Odbyło się pięć spotkań partnerskich, w tym jedno zorganizowano w Polsce. W każdym oprócz kadry brali udział słuchacze.

I Spotkanie Partnerskie w Paryżu w dniu 31.10.2012 r. służyło prezentacji

organizacji partnerskich, dyskusji nad koncepcja˛ projektu i ustaleniom na najbliższe miesiące pracy. Strona polska przeprowadziła warsztaty dla koordynatorów i kadry organizacji partnerskich z biograficznej metody badań, będącej fundamentalną dla projektu.

II Spotkanie Partnerskie odbyło się w Sewilli (Hiszpania) w dniach 25-26.02.2013. Na drugim spotkaniu odbyła się prezentacja włoskiego partnera (który wcześniej był na liście rezerwowej), dyskusja na temat zadań i szczegółów projektu. Wspólnie zdecydowano o wcześniejszym przeprowadzeniu warsztatów

międzygeneracyjnych, tj. wiosną 2013 zamiast jesienią 2013 oraz o rezygnacji z platformy Wiki na rzecz stron bardziej przyjaznych użytkownikowi. Ustalono termin i miejsce następnego spotkania.

III Spotkanie Partnerskie odbyło się w Nazilli (Turcja) w dniach 12-13.09.2013. Na III spotkaniu partnerskim w Turcji partnerzy przedstawili prezentacje nt

przeprowadzonych warsztatów międzygeneracyjnych. Omówiono problemy, które pojawiały się przy ich realizacji, wspólnie debatowano nad możliwymi rozwiązaniami. Niektórzy z partnerów zadeklarowali chęć powtórzenia warsztatów, gdyż okazały się ciekawym (przede wszystkim dla zaangażowanych uczestników) doświadczeniem. Omówiono plan pracy na drugi

rok projektu, wyznaczono cele i zadania, a także dyskutowano nad formą produktów końcowych. Partner turecki zaangażował w spotkanie uczniów z przeprowadzanych u siebie międzygeneracyjnych warsztatów komputerowych, j.

angielskiego i tradycyjnych tańców tureckich. Ustalono termin następnego spotkania oraz konferencji końcowej.

IV Spotkanie Partnerskie odbyło się w Rzymie w dniach 20-21.03.2014. Na spotkaniu omówiono i przedstawiono działania i

rezultaty zaplanowane na drugi rok projektowy. Partnerzy przedstawili pierwsze wersje prezentacji na konferencję końcową. Dyskutowano nad ich zawartością i czytelnością. Przyjrzeliśmy się również rezultatom projektowym i stronie projektowej pod kątem sprawozdawczości, dokonano wstępnego podsumowania

projektu. Ustalono ostatnie zadania przed konferencją końcową. Omówiono możliwości kontynuacji współpracy w ramach nowego programu Erasmus+. Zadecydowano o podpisaniu Porozumienia o współpracy podczas ostatniego spotkania.

V Spotkanie Partnerskie odbyło się w dniach 26-27.06.2014 i było powiązane z Międzynarodową Konferencją Naukową „Wokół Wspomnień Seniorów”. Dzień pierwszy był poświęcony prezentacjom partnerów dotyczącym realizacji projektu. Dzień drugi miał charakter bardziej naukowy, dominowały wystąpienia związane z metodą biograficzną. Zostało podpisane porozumienie o dalszej współpracy między partnerami.

 

Główne podjęte działania krajowe to:

- wywiady biograficzne przeprowadzone w 28 parach senior-student/doktorant

- stworzenie przez tychże studentów stron internetowych (głównie google sites) z zebranymi wspomnieniami

- ujednolicenie zebranych biografii wersji angielskiej na stronie http://edubiografia.info/

- cykl warsztatów biograficznych dla 8 seniorów.

Główne działania upowszechniające:

- 04.10.2012 prezentacja projektu na spotkaniu EFOS (Europejska Federacja Starszych Studentów) w języku angielskim i polskim. Odbiorcy: 50 osób z Polski, Ukrainy, Szwecji, Holandii, Niemiec, Austrii i Słowacji

-13.03.2014 Prezentacja projektu na spotkaniu z członkami koła naukowego Variograf (Uniwersytet Wrocławski)

- 02.04.2014 Wykład nt. edukacyjnego potencjału osób starszych w UTW Oława

- 24.05.2014 Prezentacja projektu 24.05.2013 podczas Międzynarodowej Konferencji Projektu Partnerskiego Grundtviga 'Tell Me a Story" w Ferrarze (Włochy). Odbiorcy: 22 osoby z Polski, Holandii, Włoch, Portugalii, Austrii i Francji

-  Informacja o projekcie na tablicy ogłoszeń poświęconej projektom unijnym w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Wrocławskiego i

UTW w UWr (ok 1500 odbiorców).

- Informacja o Konferencji "Wokół wspomnień seniorów" została opublikowana w 2 Newsletterach 3Sektora (z 8 i 20 Maja 2014),

który ma ok. 3000 odbiorców w aglomeracji wrocławskiej.

- Informacja o w/w Konferencji ukazała się na stronie Facebookowej "Pedagogika", która w tamtej chwili liczyła blisko 700 członków

- informacja o projekcie na stronie Fundacji (http://www.proscientiapublica.pl/projekty-llp/gem/

- informowanie na bieżąco o polskich działaniach projektowych na stronie projektu i fanpage’u na Facebooku

O działaniach projektowych informowaliśmy również w grupie Uniwersytet Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim na Facebooku (na tamtą chwilę 290 członków -słuchaczy i instruktorów - wbrew nazwie nie tylko z UTW w UWr) oraz na Forum strony Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim.).

Ankiety ewaluacyjne były wypełniane po każdym spotkaniu i zawierały pytania dotyczące zarówno samego spotkania, jak i partnerstwa. Wypełniali je koordynatorzy we współpracy ze swoimi słuchaczami. Po konferencji końcowej przeprowadzono końcową ewaluację partnerstwa i projektu. Zadano ogólne pytania dotyczące partnerstwa, jego słabych i mocnych punktów. Na tej podstawie stworzono dokument pt. "Evaluation report", który zawierał również podsumowanie wyników ankiet pospotkaniowych.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
64
W wyjazdach zagranicznych: 
5
Produkty
Produkty projektu: 

- Strona internetowa projektu:

http://gem.project-website.org

- Mała Księga Wspomnień (Little Book of Memories):

http://gem.x25.pl/

- Polskie biografie w j. angielskim:

http://edubiografia.info/category/poland

- Ulotka projektowa:

http://gem.project-website.org/document/pl-Leaflet.pdf

- Strona na Facebooku:

www.facebook.com szukaj: Grundtvig Project Gem

-Wersja mobilna strony projektowej:

http://gem.project-website.org/index.cgi?content=at_art_2371.

pub&former_content=home&expand_part=n&expand_agen=n&expand_repo=n

&expand_eval=n&action=&language=en&df_user=&df_password=

- Logo Projektu (patrz: strona projektowa)

- Methods of learning and experiences in learning of seniors (Dokument nt metod pracy partnerów i doświadczeń w nauczaniu seniorów włącznie z doświadczeniami z Projektu):

http://gem.project-website.org/document/methods-of-learning.pdf

- Pliki naukowe „Around memories of seniors”:

gem.project-website.org/document/pl-GEM_Scientific_files.pdf

- Newslettery w formie pdf:

http://gem.project-website.org patrz: Newsletters

- Agendy spotkaniowe i raporty:

http://gem.project-website.org patrz: Event Agendas, Event Reports

- Raporty ewaluacyjne:

http://gem.project-website.org patrz: Evaluation

- Ewaluacja końcowa projektu:

http://gem.project-website.org/document/pl-GEM_final_evaluation.pdf

- Gra "Małe wspomnienia":

http://gem.project-website.org/index.cgi?content=at_art_1487.

pub&former_content=home&expand_part=n&expand_agen=n&expand_repo=n

&expand_eval=n&action=&language=en&df_user=&df_password=

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Prezentacja projektu i jego osiągnięć stanowi stały element prezentacji dokonań i doświadczenia Fundacji zarówno podczas spotkań międzynarodowych, jak i lokalnych. Również podczas kontaktu z innymi organizacjami poszukującymi partnerów do projektów, chwalimy się projektem GEM i odsyłamy do jego strony.

Już po zakończeniu Projektu udało nam się wydać drukiem książkę „Around of seniors’ memories”, stanowiącą poszerzoną o artykuły innych autorów wersję plików naukowych opublikowanych podczas projektu. Publikacja jest recenzjonowana i posiada własny numer ISBN, co za tym idzie została wysłana do najważniejszych bibliotek w Polsce.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Dla naszej organizacji był to pierwszy projekt międzynarodowy, w którym na dodatek wystąpiliśmy jako koordynator. Okazał się bezcennym doświadczeniem, z którego wyszliśmy z pełnym sukcesem. Było to możliwe dzięki zaangażowaniu w projekt zarówno kadry zarządzającej, jak i współpracowników oraz -przede wszystkim- ich połączonej pracy podczas projektu.

Dla nauczycieli i pracowników projekt był świetną motywacją do podniesienia swoich umiejętności. Okazał się również świetnym polem do zwiększenia umiejętności zarządzania projektem. Uczestnictwo w zagranicznych spotkaniach międzynarodowych przełożyło się na znaczne poszerzenie wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturach.

Doświadczenia zdobyte w tym projekcie są wykorzystywane w innych (Grundtvig, Leonardo da Vinci, Erasmus+).

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Zgodnie z założeniami przyjętymi we wniosku aplikacyjnym, działania naszej organizacji koncentrowały się na koordynacji projektu i szkoleniach z metody biograficznej dla partnerów, a także na międzygeneracyjnych działaniach lokalnych. Efektem tych ostatnich były strony internetowe seniorów założone przez młodszą generację. Co za tym idzie, największy wpływ projekt miał na zwiększenie umiejętności społecznych, TIK i pewności siebie. Stałe działania upowszechniające (w tym publikacja filmików i zdjęć ze spotkań na stronie projektowej i Facebooku), jak również uczestnictwo w wyjazdach, przyczyniały się do poszerzenia wiedzy o krajach partnerskich i ich kulturach. Seniorzy biorący udział w projekcie rozwinęli swoje umiejętności interpersonalne, przełamali lęk przed oceną społeczną, jak i weszli w nowe interakcje społeczne, co pozwoliło im rozszerzyć sieć kontaktów społecznych. Udział w warsztatach biograficznych ukazał im, że praca nad własną histerią życia może prowadzić do pozytywnej oceny swojego bilansu życia, co jest kluczowym czynnikiem w pozytywnym przeżywania własnej starości.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Doświadczenie zdobyte w projekcie przełożyło się na sposób zarządzania innymi projektami oraz na pracę zespołu projektowego.

Największe znaczenie ma jednak opracowanie dwóch sztandarowych produktów projektu, do powstania którego przyczynili się nie tylko partnerzy projektowi, lecz również lokalni uczestnicy projektu (w tym przedstawiciele świata nauki). "Little book of memories" jest przykładem połączenia doświadczenia seniorów (wspomnienia) z zaangażowaniem młodszego pokolenia (przeprowadzenie wywiadów, stworzenie strony internetowej seniora). Z pozycji tej mogą korzystać inne organizacje zajmujące się edukacją dorosłych. Doświadczenia opisane w "Scientific files" i ich naukowa analiza mogą być punktem wyjścia do następnych projektów. Również ewaluacja końcowa może stać się źródłem informacji o silnych i słabych stronach tego typu projektów. Na stronie projektowej http://gem.project-website.org/ ukazane są wszystkie inicjatywny, które miały miejsce na poszczególnych etapach projektu, zamieszczone są informacje dot. zarówno sposobów przeprowadzania warsztatów biograficznych, jak i metodologiczne dane umożliwiające analizę biografii.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Bogdan (63 lata): Mi się wszystko podobało. Pierwszy raz w życiu w czymś takim (warsztatach biograficznych) brałem udział. Moje dzieci nie chcą abym wspominał, nad czym ubolewam. A tak na zajęciach mogłem sobie powspominać. Do tej pory myślę nad tymi wspomnieniami. Na tych zajęciach mogę mówić i mam pewność, że mówię tą pierwszy raz, wiec nie jest to nudne dla słuchaczy. Była to dobra okazja, aby coś o sobie powiedzieć- taki czas na refleksję i zastanowienie się.

Krystyna (64 lata): Udział w projekcie miał dla mnie duże znaczenie, wyniosłam z niego wiele korzyści, będąc osobą na emeryturze, zaganianą w codziennych obowiązkach. Odbyłam podróż w przeszłość. Nie zdawałam sobie sprawy, że tak dużo zostaje w naszej pamięci, tylko trzeba ją sobie odświeżyć, aby znów powróciły wspomnienia, poukładać je sobie i uświadomić co było ważne. Odszukać fotografie, stare dokumenty..... Moim zadaniem było spisać swoje wspomnienia, które dotyczyły mojej edukacji. Ponownie musiałam uruchomić dawne umiejętności i utworzyć stronę internetową. Robiłam to nie pierwszy raz, chociaż dawno, to jednak się udało. Byłam z siebie dumna i może to śmieszne, jeśli pomyślimy, że w dzisiejszym cyfrowym świecie robi się tak niesamowite rzeczy. Tworząc swojego bloga zaczęłam czytać inne, otworzyły one przede mną świat ludzi, którzy piszą o swoich zainteresowaniach, pasjach w sposób ciekawy i piękny. Poznałam interesujące osoby, słuchaczy UTW. Imponuje mi ich chęć zdobywania wiedzy, rozwijanie zainteresowań i integrowanie się. Nareszcie mogłam spełnić swoje marzenia o podróżowaniu. Zobaczyłam Paryż, miasto o którym tyle czytałam i wiedziałam, ale tylko z filmów i fotografii. Dzięki projektowi przeżyłam przygodę swojego życia i uwierzyłam, że mogę zrobić coś dla siebie

Romuald (69 lat): Bardzo mi się podobały te zajęcia, bo mogłem mówić to co chcę o sobie powiedzieć, a nie o wszystkim człowiek chce mówić. Tak mi się podobały te zajęcia, że zareklamowałem je Włodkowi, aby przyszedł i przyszedł.

Elżbieta (68 lat): udział w zajęciach biograficznych nie był dla mnie trudny. Stymulowały mnie one do wspomnień, co mi się podobało.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Brak uwag.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Aneta Kobylarek
Data wypełnienia formularza/karty: 
03.02.2015

Web 5.0

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Ad Infinitum
ul. Sobieskiego 27, 40-082 Katowice
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Kinga Wesołowska (e-mail: adinfinitum@wp.pl)
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Głównym celem działalności Fundacji "Ad Infinitum" jest wspieranie i inspirowanie działań zmierzających do rozwoju gospodarki i przedsiębiorczości oraz zasobów ludzkich poprzez m.in. kształcenie ustawiczne dorosłych, upowszechnianie kształcenia ustawicznego, wyrównywanie szans edukacyjnych, przełamywanie barier i uświadamiania w zakresie pomocy na rzecz osób niepełnosprawnych i upośledzonych, rozwoju wychowania i edukacji. W swojej dotychczasowej działalności Fundacja skupiała się głównie na szeroko rozumianej edukacji osób dorosłych poprzez warsztaty, szkolenia, nieformalnej akcje charytatywne, konferencje, kongresy i seminaria. Organizowano spotkania ukierunkowane na wymianę doświadczeń pracowników instytucji, które pracują dla przeciwdziałania wykluczenia społecznego, dyskryminacji i integracji europejskiej. 

Tytuł warsztatu: 
Web 5.0
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28522
Data realizacji warsztatu: 
01.07.2013 - 05.07.2013
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
11
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Głównymi celami Warsztatu było:

  • rozwijanie umiejętności interpersonalnych
  • rozwijanie umiejętności ICT
  • rozwijanie umiejętności komunikacyjnych
Obszary tematyczne: 

Tematem warsztatów WEB 5.0+ było rozwijanie umiejętności interpersonalnych poprzez działające w Internecie sieci społecznościowe. Realizując projekt rozwiązano dwa istotne problemy dotyczące tej grupy wiekowej tj. otwartości komunikacyjnej oraz niechęci do korzystania z Internetu jako narzędzia komunikacji. Udział w naszych warsztatach umożliwił poznanie dostępnych w sieci aplikacji komunikacyjnych oraz rozwinięcie umiejętności miękkich związanych z komunikowaniem się i motywacją.

Kraj uczestników: 
Bułgaria
Finlandia
Hiszpania
Irlandia
Niemcy
Węgry
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
1
1
1
1
1
3
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Większość osób trafiła do nas za pośrednictwem katalogu warsztatów. Ze swojej strony rozesłaliśmy informacje˛ o naszym projekcie do zaprzyjaźnionych organizacji z prośbą o udostępnianie jej dalej. Stworzyliśmy stronę informacyjną o projekcie, której adres linkowaliśmy do innych organizacji. Deklaracje chęci wzięcia udziału w projekcie spływały do nas tradycyjną pocztą, chociaż większość potencjalnych uczestników kontaktowała się z nami przy pomocy wiadomości e-mail (głównie za pośrednictwem skrzynek e-mailowych członków rodziny, bądź przyjaciół).

Grupa docelowa uczestników: 

Projekt skierowany był do seniorów w wieku 50+, ze znajomością języka angielskiego.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Dzień przyjazdu (30.06.2013)

Spotkanie uczestników z organizatorami.

Dzień I (01.07.2013)

  1. Powitanie uczestników, prezentacja fundacji i zakresu jej działań, tematyki projektu, trenerów oraz uczestników. Uczestnicy poznali powiązanie tytułu projektu z nieznanym, bądź nie do końca zrozumiałym pojęciem Web 2.0. Prowadzący jeszcze raz przypomnieli cele projektu oraz zaprezentowali zebrane z formularzy zgłoszeniowych oczekiwania uczestników.
  2. Lodołamacze - gry integracyjne. Gry miały na celu ocieplenie atmosfery, pomoc w zapamiętaniu imion uczestników oraz krajów pochodzenia - prezentacja przy mapie.
  3. Krótki film video o korzystaniu z Internetu w Polsce (sonda uliczna): http://www.youtube.com/watch?v=MkY6_lrh-u8. Film był w języku polskim, ale okazał się zrozumiały dla wszystkich, gdyż głównym słowem pojawiającym się w nim było słowo "nie", które zostało przed projekcją wyjaśnione.
  4. Umiejętności komunikacyjne: World caffee - dyskusja w grupach na tematy:
  • Czy osoby w wieku 50+ są za stare, żeby korzystać z Internetu?
  • Dlaczego osoby w wieku 50+ potrzebują dostępu do Internetu?
  • Dlaczego osoby 50+ nie korzystają z Internetu?
  1. Aplikacje Google - jak możemy ich używać do komunikowania się i dla tworzenia własnego stylu życia - podstawowe narzędzia: wyszukiwarka, poczta gmail, tłumacz.
  2. Ewaluacja dnia - krótkie podsumowanie i wypełnienie ankiety.
  3. Międzynarodowy wieczór - dekorowanie stołów, prezentacja poszczególnych krajów przez przedstawicieli, degustacja produktów spożywczych, prezentacja muzyki.

Dzień II (02.07.2013)

  1. Energizers.
  2. Rozwijanie umiejętności komunikacyjnych (poszukiwanie informacji i dzielenie się informacją).
  3. Google+ - sposób na bycie społecznie aktywnym - jak zorganizować "kręgi", w jaki sposób się komunikować z innymi użytkownikami.
  4. Kalendarz Google - uczestnicy nabyli umiejętność wzajemnego zapraszania się na wydarzenia oraz otrzymywania powiadomień na telefon komórkowy.
  5. Podglądanie świata poprzez mapy Google - wyznaczanie tras, wirtualne podróże za pomocą google street, planowanie trasy do siedziby Google w Krakowie.
  6. Ewaluacja dnia.

Dzień III (03.07.2013)

  1. Wizyta w krakowskim oddziale firmy Google. Dowiedzieliśmy jak wygląda praca osób, które ogromny wysiłek wkładają w to, żeby nam ułatwić życie, nie tylko w wirtualnym świecie. Pani, która była naszym opiekunem, opowiedziała nam tez o projektach, które firma kieruje do osób 50+, a także o tym jak wspiera działalność przedsiębiorców.
  2. Poznawanie polskiej kultury w jednym z najpiękniejszych miast w Polsce, zbieranie materiałów do kolejnych aktywności podczas warsztatów: zdjęcia, video, zwiedzanie najbardziej charakterystycznych miejsc, poznawanie historii miasta i związanych z nimi legend.
  3. Ewaluacja dnia.

Dzień IV (04.07.2013)

  1. Energizers.
  2. Rozwijanie umiejętności komunikacyjnych: komunikacja werbalna i pozawerbalna - opowiadanie sobie nawzajem przeżyć z wizyty w Google i w Krakowie.
  3. Picasa - praca ze zdjęciami zrobionymi w Krakowie: szybka korekta, umieszczanie zdjęć w sieci i udostępnianie wybranym użytkownikom.
  4. Facebook - poszukiwanie starych i nowych znajomych (prezentacja możliwości fb, nikt z uczestników nie zdecydował się na założenie profilu na tym portalu, gdyż uznali, że nie wzbudza ich zaufania).
  5. Korzystanie ze Skypa - wszyscy uczestnicy utworzyli konta, nauczyli się poszukiwać znajomych i zapraszać ich do listy kontaktów, video rozmowy i konferencje, wysyłanie wiadomości tekstowych (chat) oraz wyrażanie własnych emocji (emoticony), uczestnicy otrzymali na własność słuchawki, żeby móc pozostać ze sobą w kontakcie po zakończeniu warsztatów.
  6. Ewaluacja dnia.

Dzień V (05.07.2013)

  1. Energizers.
  2. Rozwijanie umiejętności komunikacyjnych: uczenie się poprzez komunikowanie.
  3. You Tube - co ciekawego można tam znaleźć (tutorial'e, muzyka, filmy) i jak opublikować własne wideo.
  4. Blogowanie - pamiętniki XXI wieku. Wyjaśnienie czym jest blog/vlog/mini blog. Krótka prezentacja blogów prowadzonych przez najstarszych blogerów w Polsce.
  5. Jak ułatwić sobie życie - załatwianie spraw przez Internet: bankowość on-line, zakupy on-line, e-urząd, korzystanie z darmowych książek - projekt Gutenberg, portale randkowe etc.
  6. Ewaluacja dnia.
  7. Rozdanie certyfikatów.
  8. Uroczysta pożegnalna kolacja.

Dzień wyjazdu (06.07.2013)

Pożegnanie i wyjazd uczestników.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Na stronie projektu umieściliśmy praktyczne informacje dotyczące lotnisk docelowych naszych uczestników oraz możliwości dojazdu do hotelu. Dla wielu z osób odnalezienie tych informacji stanowiło duży problem, więc otrzymali instrukcje krok po kroku na wskazany e-mail. Szczególną opieką objęliśmy osoby najstarsze i te, które podróżowały po raz pierwszy same.

Na wszystkie te osoby czekaliśmy na lotnisku i zawieźliśmy do hotelu. Hotel zlokalizowany był w centrum Katowic, kilka przystanków tramwajem od miejsca szkolenia. Każdy z uczestników otrzymał mapę miasta i wizytówkę hotelu na wypadek zagubienia się. Wszyscy uczestnicy otrzymali identyfikatory oraz materiały szkoleniowe + zestaw słuchawek. Dla wszystkich przygotowaliśmy zestawy promujące projekt: t-shirt, długopis, pendrive oraz torbę . Wszyscy uczestnicy otrzymali program warsztatów. Ponownie przy wyjeździe towarzyszyliśmy najstarszym osobom w drodze na lotnisko.

Wszyscy uczestnicy otrzymali imienne certyfikaty uczestnictwa potwierdzające nabyte umiejętności. Podczas warsztatów uczestnicy byli chwaleni za swoje osiągnięcia, dzięki czemu nabywali pewności siebie i utwierdzali się w przekonaniu, że robią postępy. Sprawdzaliśmy umiejętności poprzez obserwację aktywności poszczególnych osób w sieci.

Ewaluacja i monitoring: 

Uczestnicy warsztatów codziennie wypełniali ankietę, w której określali nabyte umiejętności. Trener od motywacji podsumowywał każdy dzień warsztatów krótką refleksją i zapowiadał tematy na dzień następny. Na koniec projektu wszyscy uczestnicy otrzymali ankietę ogólnie podsumowującą sposób organizacji warsztatów (ankieta wewnętrzna naszej organizacji). Za monitoring odpowiedzialna była jedna z osób z fundacji, której zadaniem było sprawdzanie zgodności każdego etapu z założeniami. Wyniki ankiet i monitoring znajdują się w odrębnym raporcie.

Na koniec projektu uczestnicy wypełnili obligatoryjne ankiety końcowe, które zostały przesłane do Narodowej Agencji Programu Grundtvig. Uczestnicy projektu wysoko ocenili organizację i sposób prowadzenia warsztatów - noty 4 i 5. Większość osób wskazała na problem z komunikowaniem się w języku angielskim, ale w naszej ocenie był to problem nieznajomości terminologii związanej z ICT. Wiele osób prosiło o wydłużenie warsztatów lub możliwość wzięcia w kolejnych.

W naszej opinii warsztaty były trochę za krótkie. Mieliśmy bardzo dużo do zaoferowania naszym uczestnikom, a i sami uczestnicy wykazywali ogromne zainteresowanie tematyką, zarówno częścią związaną z komunikacją interpersonalną oraz z treningiem motywacyjnym, jak i pracą z komputerem i odkrywaniem social media.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Organizacja warsztatów utwierdziła nas w przekonaniu, że potrzeby osób starszych są bardzo duże i niestety niezaspokojone przez to, że nie są dostępne na rynku szkoleń odrębne kursy w zakresie ICT dla seniorów. Dostępne szkolenia przeznaczone są dla osób dorosłych, więc trafiają na nie zarówno 30-latkowie, jak i osoby w wieku podeszłym, których sprawność fizyczna nie pozwala na tak szybkie posługiwanie się komputerem, jak robią to młodsi uczestnicy takich kursów. To powoduje, że starsze osoby często poddają się i rezygnują z dalszego udziału. Był to nasz pierwszy projekt związany z TIK, ale na pewno nie ostatni. Mieliśmy też okazję do sprawdzenia samych siebie, jako organizatorów tygodniowego pobytu. Skrupulatnie notowaliśmy wszystkie swoje potknięcia i mamy nadzieję uniknąć ich w przyszłości. Niesamowicie pozytywna atmosfera jaka wytworzyła się pomiędzy uczestnikami nawzajem, prowadzącymi i uczestnikami, podziałała na nas niezwykle motywująco i była doskonałym remedium na stres i zmęczenie jakie towarzyszy przy organizacji tego typu przedsięwzięć. Katowice to duże miasto, więc ciężko tu oddziaływać lokalnie. Jednak zdarzyło się kilka razy, że uczestnicy wzbudzili zainteresowanie mieszkańców przemieszczając się przez miasto w projektowych T-shirtach, więc kilka razy udzielaliśmy informacji nt. projektu.

Upowszechnianie rezultatów: 

Myślimy o wykorzystaniu tej tematyki w kolejnym projekcie, jednak wydaje nam się, że tego typu projekt wymaga zdecydowanie większych nakładów czasu, tak aby wszyscy uczestnicy mogli w równym stopniu posiąść wiedzę. Jeśli zrealizujemy projekt ponownie, to grupą docelową będzie ta sama grupa wiekowa, gdyż uważamy, że nowoczesne technologie w równym stopniu powinny być dostępne osobom starszym, a w wielu przypadkach mogą zapobiec całkowitemu wycofaniu się z życia społecznego np. w przypadku osób schorowanych.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

I liked the workshop very much - Angela

I think the workshop was very good indeed and the teachers were excellent, very kind and helpful - Caterina

Grundtvig Workshops are great opportunity for adults to study new subjects and meet new people - Lubova

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=kSUwXfy0P2s

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak uwag.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Kinga Wesołowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.12.2013

Volunteer's passport

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Doradztwo i poradnictwo
Edukacja drugiej szansy
Edukacja międzykulturowa
Edukacja rodziców i rodzin
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Języki obce
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Umiejętności podstawowe
Wolontariat
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii
ul. Sienkiewicza 67, 27-400 Ostrowiec Świętokrzyski
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Zdzisław Klusek, 600 417 160, zdislaw66@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii prowadzi następujące działania na rzecz ludzi dorosłych (rodziców naszych wychowanków):

  • indywidualne rozmowy o charakterze terapeutycznym z rodzicami, udzielenie im wsparcia psychologicznego i pedagogicznego;
  • pomoc w załatwianiu spraw urzędowych, np. pomoc w napisaniu podania, czy też inne praktyczne umiejętności;
  • zapraszanie rodziców do placówki przy okazji różnych uroczystości;
  • współpraca z MOPS, PCPR i innymi instytucjami świadczącymi pomoc psychologiczną i materialną rodzinie;
  • pedagogizacja rodziców, uczenie ich właściwego wypełniania obowiązków rodzicielskich.

Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii to placówka terapeutyczna dla młodzieży zagrożonej niedostosowaniem społecznym. Nasi wychowankowie w większości pochodzą z rodzin dysfunkcyjnych. Są to osoby bezrobotne, nieudolne wychowawczo, niejednokrotnie z problemem alkoholowym, z postawą wyuczonej bezradności.

Opis placówki:

W skład MOS wchodzą:

  1. Publiczna Szkoła Podstawowa Specjalna Nr 21
  2. Publiczne Gimnazjum Specjalne Nr 2
  3. Publiczna Szkoła Zawodowa Specjalna nr 2

W szkołach realizuje się program szkoły masowej, jednak wymagania są bardzo zróżnicowane i dostosowane do indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia. W MOS przebywa młodzież ze specjalnymi trudnościami wychowawczymi i edukacyjnymi.Ośrodek posiada 84 miejsca i jest placówką przeznaczoną dla chłopców:

  1. w normie intelektualnej,
  2. z zaburzeniami rozwojowymi,
  3. z trudnościami w uczeniu się,
  4. zagrożonej niedostosowaniem społecznym.

Do Ośrodka przyjmowana jest młodzież od 12 do 19 lat.

Tryb przyjęcia do ośrodka:

Młodzież przyjmowana jest do placówki na podstawie orzeczenia poradni psychologiczno-pedagogicznej i prośbę rodziców

CELE I ZADANIA OŚRODKA:

  • Do zadań Ośrodka należy eliminowanie przyczyn i przejawów zaburzeń zachowania oraz przygotowanie wychowanków do życia zgodnego z obowiązującymi normami społecznymi i prawnymi. Ścisła współpraca z rodzicami i prawnymi opiekunami w tym zakresie.
  • Głównym celem Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii w Ostrowcu Św. jest resocjalizacja i reedukacja młodzieży  oraz zapewnienie im opieki, umożliwienie ukończenia szkoły podstawowej i gimnazjum i szkoły zawodowej, przygotowanie do życia w społeczeństwie.
Tytuł projektu: 
Volunteer's passport
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-IT2-GRU06-22940 3
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Polska
Hiszpania
Rumunia
Turcja
Wlk. Brytania
Cele projektu: 

Nasz projekt realizował 5 celów:

  1. Podwyższenie  europejskich i obywatelskich kompetencji oraz zachowań obywatelskich poprzez wolontariat. Wsparcie psychologiczne i pedagogiczne dla rodzin dysfunkcyjnych. Adresowaliśmy to działanie  przede wszystkim do słuchaczy, ale również do członków lokalnych społeczności. Uczestnicy tych działań zrozumieli znaczenie ludzkiej solidarności, tolerancji,  niedyskryminowania innych, aktywnego uczestnictwa, ponadto ważności i celowości pracy wolontariuszy na rzecz społeczności szkolnej i lokalnej.
  2. Wzrost twórczości i swobodnego wyrażania osobowości słuchaczy - projekt zakładał  artystyczne i techniczne działania (opracowanie produktów końcowych projektu w postaci strony internetowej, blogu, plakatu, broszury z informacjami i zdjęciami, rysunków, wystawy zdjęć, obchodów  uroczystości, konkursów, organizowania debat i warsztatów itp.). Słuchacze uczestniczyli we wszystkich etapach projektu (wdrażanie, ocenianie i upowszechnianie). Nabyli pewności siebie, dzięki której mieli większą odwagę w podejmowaniu różnych decyzji życiowych.
  3. Wzrost umiejętności w zakresie obsługi komputera - słuchacze podczas kursu komputerowego nauczyli się,  jak edytować, skanować rysunki, projektować na komputerze, archiwizować i przesyłać dokumenty, używać Internetu, skrzynki pocztowej i chat. Opracowali również artykuły przeznaczone na stronę internetową, blogu i facebooka, przygotowali wersję roboczą plakatu i ulotki. Podczas tego kursu słuchacze odkryli i wykorzystali w praktyce  nowoczesny, szybki  sposób komunikacji.
  4. Podniesienie kompetencji w zakresie  języków obcych. To działanie było  przydatne do sprawniejszej komunikacji pomiędzy partnerami, do tłumaczenia materiałów, do czytania różnego rodzaju artykułów.  Dzięki takim umiejętnościom słuchacze zwiększyli swoją świadomość kulturową. Słuchacze uczęszczali na darmowy kurs języka angielskiego.
  5. Współpraca pomiędzy partnerami. Podczas realizacji tych samych działań i wymianie przykładów dobrych praktyk,  opracowaliśmy plan działań wolontariackich (przygotowany  dzięki   mobilności słuchaczy i nauczycieli, którzy uczestniczyli razem w działaniach wolontariackich) oraz plan komunikacji pomiędzy partnerami. Dotyczył on  systemów edukacji w Europie, wymiany przykładów dobrych praktyk, metod oceny, zarządzania instytucjami, zaangażowania lokalnych władz i społeczności w życie codzienne organizacji. Jesteśmy przekonani, że działania projektowe zwiększyły motywację słuchaczy i pragnienie uczenia się przez całe życie.
Obszary tematyczne: 
  • Edukacja rodziców
  • Aktywne obywatelstwo
  • Podstawowe umiejętności (społeczne)
  • Języki (angielski) (poziom elementarny)
  • Technologie Informatyczne (poziom elementarny)
  • Dialog międzykulturowy
Grupa docelowa słuchaczy: 

Projekt Grundtvig realizowany przez MOS adresowany był do rodziców naszych wychowanków oraz do grup lokalnej społeczności, zwłaszcza wolontariuszy. W Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii realizowano trudną ideę włączania w życie placówki rodziców (na zasadzie wolontariatu) ze środowisk zagrożonych patologią, wykluczeniem społecznym, jako szczególnej formy resocjalizacji społecznej. Projekt VoPa  w dużym stopniu wpłynął pozytywnie, rozwiązując część problemów bytowych i edukacyjnych konkretnych rodzin. Nasi wychowankowie i ich rodzice pochodzą z różnych części miasta, regionu, województwa, a nawet z odległych części kraju. Nasza placówka działa na potrzeby osób zamieszkałych na terenach defaworyzowanych. Podstawowy problem to, oprócz braków w wykształceniu (wielu ma tylko podstawowe), ludzie ci po prostu nie wiedzą gdzie i jak szukać pomocy, ponadto nie odczuwają potrzeby doskonalenia się, niejednokrotnie mają silnie utrwaloną postawę wyuczonej bezradności. Jednocześnie zdają sobie sprawę z tego, iż są negatywnie naznaczani przez większość społeczeństwa. Stąd silne przekonanie, że nie warto nic robić, bo i tak nic z tego nie wyjdzie. Oferta programu Grundvig realizowana przez nasz Ośrodek wypełniła tą lukę jeśli chodzi o osoby pochodzące z środowisk defaworyzowanych. Grupy docelowe naszych inicjatyw obejmowały dorosłych w wieku 18-65 lat. Były to osoby z naszego środowiska lokalnego, które wyraziły chęć uczestnictwa w działaniach projektu.

Jakie były początki projektu: 

Idea projektu pojawiła się w kręgu nauczycieli i wychowawców, którzy zajmują się wolontariatem i biorą czynny udział w różnorodnych akcjach i  działaniach społecznych na rzecz ośrodka a zwłaszcza rodzin naszych podopiecznych i innych potrzebujących osób w środowisku lokalnym. Partnerów znaleźliśmy w Internecie. Partnerstwo w celu realizacji projektu zostało zawiązane spośród instytucji, które zapoznały się z początkową  ideą projektu i pozytywnie na nią odpowiedziało. Każdy z partnerów wniósł do prac projektowych (na etapie przygotowania aplikacji)  swój własny, merytoryczny i cenny wkład.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Głównym celem  projektu było promowanie wolontariatu jako części składowej działalności na rzecz miasta i powiatu. Projekt realizowany był na dwóch płaszczyznach.  Po pierwsze zorganizowane zostały zajęcia teoretyczne, zawierające "lekcje" na temat wolontariatu (kształtujące umiejętności wolontariuszy, ukazujące znaczenie wolontariatu w każdym środowisku np.wolontariat dotyczący ochrony środowiska i dziedzictwa kulturowego, służby zdrowia). Po drugie została przygotowana i zrealizowana przez słuchaczy, nauczycieli, trenerów oraz grono organizatorów praktyczna część , w której promowano działania na krajowym i międzynarodowym poziomie. Wspólne rezultaty tych inicjatyw  zostały przedstawione w języku angielskim , dlatego oferta projektu obejmowała darmowy kurs języka angielskiego opartego na nawoczesnych i skutecznych metodach nauczania. Dzięki znajomości języka mogliśmy pracować jako międzynarodowy zespół, dzielić się przykładami dobrych praktyk, wspólnie ze wszystkimi partnerami przygotowywaliśmy produkty końcowe. Promowaliśmy również wiedzę o naszej społeczności wśród  partnerów. Nawiązaliśmy współpracę z organizacjami pozarządowymi, zachęcając w ten sposób naszych słuchaczy do kontynuowania działań wolontariackich (również po formalnym zakończeniu projektu). Działania projektu były prowadzone w kraju i zagranicą w celu poznania kultury partnerów, rozwinięcia horyzontów i odkrywania umiejętności i talentów uczestników projektu. Zorganizowaliśmy debaty, studia przypadków, warsztaty, wystawy ze zdjęciami oraz różne spotkania z polskimi instytucjami.

Oto niektóre z naszych działań:

  • stworzenie  przez koordynatorów, grono organizatorów i słuchaczy planu zadań do realizacji w ciągu dwóch lat;
  • przygotowanie materiałów na kurs języka angielskiego i kurs komputerowy dla słuchaczy;
  • szkolenie grupy słuchaczy  i ocenianie ich przez nauczycieli biorących udział w projekcie;
  • stała komunikacja pomiędzy wszystkimi uczestnikami projektu;
  • organizacja lokalnych i międzynarodowych działań wolontariackich; (sadzenie lasu, praca na rzecz hospicjum itp.)
  • organizacja mobilności (poznanie uczestników i władz zagranicznych, wymiana przykładów dobrych praktyk dotyczących zarządzania, dokumentacji, problemów i konfliktów w środowisku);
  • praca nad produktami końcowymi projektu;
  • powołanie zespołów zajmujących się oceną i analizą rezultatów;
  • udział w spotkaniach i zjazdach lokalnych w celu rozpowszechniania działań projektu, spotkanie z przedstawicielami mediów.

Produkty końcowe były rezultatem wspólnej pracy słuchaczy pod kierunkiem nauczycieli biorących udział w projekcie. Nauczyciele oferowali słuchaczom możliwość odkrywania w sobie  i nabywania umiejętności, przydatnych w codziennym życiu znajomości języków obcych, obsługi Internetu oraz zaznajomienie się ze specyfiką różnych krajów. Niektóre z produktów końcowych to: strona internetowa, blog, plakaty, ulotki, broszura, kurs komputerowy i kurs języka angielskiego, płyty CD z różnymi materiałami.

Staliśmy się bardziej wrażliwi na otaczającą nas rzeczywistość -  na ludzi z problemami finansowymi , na  rodzinny dysfunkcyjne, na ochronę naszego środowiska i na to, aby mieć odwagę podejmowania pozytywnych działań na rzecz naszej społeczności lokalnej.

Projekt odegrał znaczną rolę w pomocy rodzinom zagrożonym wykluczeniem społecznym. Wzmocniono  system pomocy psychologicznej i pedagogicznej dla rodzin zagrożonych wykluczeniem społecznym. (kilkaset interwencji, rozmów w grupach oraz indywidualnych zajęć terapeutycznych z udziałem specjalistów – psychologa, terapeuty uzależnień, wychowawców). Zwłaszcza indywidualne porady i zajęcia o charakterze terapeutycznym cieszyły się największym zainteresowanie i zostały dobrze ocenione przez rodziców. Włączenie w życie placówki. W ramach realizacji projektu  podjęto szereg działań o charakterze sportowo rekreacyjnym i parateatralnym. Na przykład : Turniej piłki tenisa stołowego grudzień 2012, Olimpiada sportowa  MOS 2012 i 20013, Jasełka 2011 i 2012.  zajęcia artystyczne itp.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
48
W wyjazdach zagranicznych: 
8
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Założenie polskiej podstrony internetowej i umieszczenie na niej treści artykułów www.mos.ostrowiec.pl
  2. Opracowanie materiałów promocyjnych w celu nagłośnienia działań dotyczących projektu i zaprezentowanie ich w głównym holu szkoły. Planowanie działań wolontariackich razem z organizacjami pozarządowymi.
  3. Opracowano ulotek z informacjami o projekcie. Ocena kursów szkoleniowych w ramach projektu i kierowania projektem.
  4. Zorganizowano konkurs na logo projektu. W rywalizacji uczestniczyło kilkudziesięciu słuchaczy, którzy wykazali się fantazją i inwencją twórczą. Rozstrzygnięcie konkursu nastąpiło 30 listopada 2011 roku. Zorganizowano wystawę prac plastycznych.
  5. Utworzono stowarzyszenie na rzecz Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii w celu lepszej współpracy z rodzicami oraz organizacjami pozarządowymi w ramach realizacji projektu „Paszport dla wolontariatu”. Stowarzyszenie zostało zarejestrowane w grudniu 2011r.
  6. Przeprowadzony został konkurs na logo stowarzyszenia OD-NOWA, które działa na rzecz wychowanków MOS. Zajęcia plastyczne, odbywające się w ramach projektu Grundtvig – „Paszport dla wolontariatu”, które koordynowali wychowawcy. Wzięła w nich udział liczna grupa wychowanków ośrodka wraz z rodzicami lub opiekunami prawnymi.
  7. Nawiązano współpracę ze stowarzyszeniami i innymi organizacjami pozarządowymi w celu bardziej efektywnej realizacji projektu Grundtviga.  M.in. ze stowarzyszeniem „Ring”, Klubami Sportowymi Zakładów Ostrowieckich, Stowarzyszeniem „Bałt” .
  8. Opracowanie Dyplomu dla wolontariuszy –słuchaczy.
  9. Kurs języka angielskiego  i kurs komputerowy.
  10. Wolontariusze zwierzętom - 10 słuchaczy pojechało na wycieczkę do lasu w Maksymilianowie pod Bałtowem. W ramach pracy wolontariackiej zbierali żołędzie, którymi zimą była dokarmiana zwierzyna leśna.
  11. Świętokrzyska Spartakiada Dzieci i Młodzieży 2011 podczaj której słuchacze (rodzice) i ich dzieci  uczestniczyli w festynach nie tylko w charakterze zawodników sportowych, ale również jako wolontariusze, którzy pomagali organizatorom. Pomagali w pracach technicznych, rozkładali i sprzątali sprzęt po imprezie, wykonywali prace porządkowe.
  12. W ramach realizacji projektu Grundtvig podjęto działania mające na celu integrację i implementację w życie społeczne, edukację międzypokoleniową, wdrażanie  rodziców i ich dzieci  w działalność wolontariacką, rozwijanie świadomości wolontariackiej oraz promowanie wolontariatu. Cele te osiągnięto poprzez występ słuchaczy i  wychowanków w Dziennym Domu Pomocy Społecznej podczas przedstawienia z okazji Święta Niepodległości (listopad 2011) oraz podczas Jasełek (grudzień 2011).
  13. I Ty możesz zostać wolontariuszem – w dniu 22 listopada 2011 roku odbyło się spotkanie z Anną Gatkowską, długoletnią pracownicą Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ostrowcu Świętokrzyskim i koordynatorem Centrum Wolontariatu na terenie miasta. Podczas tego spotkania poruszono wiele zagadnień dotyczących wolontariatu. Sporo miejsca poświęcono korzyściom, które płyną z tej świadomej, dobrowolnej, bezpłatnej pracy na rzecz innych. Podkreślono fakt, iż działalność wolontariacka dodaje pewności siebie, odwagi, kształci umiejętność pracy w zespole i otwartość na innych.
  14. Spotkania mobilnościowe odbyły się w Polsce, Rumunii, Hiszpanii, Turcji, Anglii i we Włoszech. Zrealizowano łącznie 15 mobilności w tym 8 dla słuchaczy.
  15. Wydawnictwo z języka angielskiego i kieszonkowy słowniczek polsko angielski.
  16. Opracowanie i zainstalowanie 2 tablic informacyjnych o projekcie grundtviga.
  17. Zorganizowanie pomocy psychologicznej i pedagogicznej dla rodzin podopiecznych MOS. (kilkaset interwencji, rozmów i zajęć terapeutycznych itp.).
  18. Kronika projektu. Album ze zdjęciami w formie papierowej i elektronicznej.
  19. Zorganizowano kilka wystaw , prelekcji, pokazów PowerPoint obrazujących dokonania w ramach realizacji projektu. (dla nauczycieli i dyrektorów innych szkół i placówek z terenu powiatu.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Działania upowszechniające wyniki pracy nad projektem polegały przede  wszystkim na:

  • opracowano tablice informacyjne, ulotki, broszury, płyty CD i DVD, kroniki i albumy (dwujęzyczne)
  • publikowaniu materiałów na stronie projektu, także na stronie placówki,
  • publikacje w prasie lokalnej na temat osiągnięć w ramach projektu,
  • wystawy rezultatów i produktów w szkole,
  • upowszechnianie rezultatów projektu na spotkaniach z rodzicami,  spotkaniach dyrektorów , nauczycieli  i młodzieży przy okazji olimpiad młodzieżowych ośrodków socjoterapii w Ostrowcu Św. Itp.

Przekazaliśmy informacje o naszym projekcie i jego owocach innym instytucjom np. podczas spotkania dla dyrektorów szkół i placówek z terenu woj. Świ, podczas kursów, w jakich biorą udział nasi pedagodzy, podczas krajowych i międzynarodowych seminariów, podczas spotkania dyrektorów szkół zorganizowanego przez Kuratorium Oświaty w Kielcach, podczas Festiwalu Comeniusa w Kielcach, jak również przez naszą stronę internetową.

O naszych działaniach informowaliśmy również społeczność lokalną, media, prasę, władze lokalne, starostwo powiatowe w Ostrowcu Św., lokalne instytucje wspierające rodzinę. Umieszczamy produkty finalne na naszej stronie internetowej tak, by każdy zainteresowany mógł je obejrzeć i wykorzystać w miarę potrzeb, ponieważ z powodzeniem nadają się do kopiowania i przenoszenia.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt pracy z rodzicami był kolejną sposobnością na aktywizację opiekunów i rodziców przy jednoczesnym zbliżeniu ich do dzieci. W naszym przekonaniu, dzięki realizacji tej idei ośrodek znacznie lepiej spełnia wielorakie funkcje i zadania statutowe i pozastatutowe. Według nas obserwacja rodziców podczas prac wolontariackich przez dzieci, którzy wykazywali się nowymi umiejętnościami, sprzyjała pogłębianiu więzi rodzinnych.  Dzięki programowi Grundtvig mogliśmy rozszerzyć naszą działalność edukacyjno-terapeutyczną dla dorosłych o naukę umiejętności społecznych, naukę języka ang i ICT.

Wpływ na kadrę:

  1. konieczność komunikacji pomiędzy partnerami za pomocą korespondencji e-mail lub podczas bezpośrednich spotkań doprowadziła podwyższenia znajomości języków obcych (angielskiego) wśród kadry. Niektórzy wychowawcy i nauczyciele zgłosili chęć uczestnictwa w kursach językowych Grundtvig.
  2. większość komunikacji odbywała się za pośrednictwem Internetu (email, komunikatory, wideo konferencje). Dla osób nieobeznanych z komputerem, projekt ten był doskonałą okazją nauczenia się podstaw jego obsługi. Wiedza ta jest niezbędna podczas zajęć szkolnych. Dla innych była to okazja do zainteresowania się tą sferą głębiej i nauczyli się korzystać ze skanera, konwerterów plików, programów do obróbki zdjęć i filmów.
  3. Nasi pracownicy mieli okazje podzielić się doświadczeniami ze swej pracy z kolegami z innych zagranicznych placówek, porównać metody pracy i zbierania dokumentacji, systemu szkolenia, zarządzania placówką i radzenia sobie z trudnościami.
  4. pomiędzy kierownikami placówek partnerskich nawiązała się dyskusja na temat sposobów zarządzania tymi instytucjami, prawa oświatowego, sposobów samooceny i dostępności szkolenia kadry. Zwrócono uwagę na role placówek w kontaktach pomiędzy rodzicami i władzami lokalnymi oraz ich dostępność dla dorosłych w celu doskonalenia swoich umiejętności i nadrabiania zaległości edukacyjnych. W następstwie projektu, kierownictwo placówki postanowiło doprowadzić do większego zaangażowania rodziców w proces zarządzania i organizowania życia szkoły. (zwłaszcza szkoła podstawowa z Selby z Anglii wysoko oceniła współpracę ze szkołą polską w ramach projektu)
  5. Wykonaliśmy prezentacje dotyczące instytucji  partnerskich, zorganizowano wystawy dotyczące kultury tych państw. Podczas spotkań partnerskich wymieniano się albumami o każdym z krajów, prezentacje były tłumaczone na wiele języków, słuchano tradycyjnej muzyki, spożywano tradycyjne potrawy, pokazywano ludowe stroje narodowe itp.
  6. realizacja projektu odbiła się pozytywnym echem wśród społeczności i władz lokalnych. Jesteśmy zadowoleni z efektów prac nad projektem oraz z jego finalnych produktów.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Dla słuchaczy:

  • działania realizowane w projekcie mają dobry wpływ na współpracę rodziców  z placówką, rodzice  stają się bardziej chętni do pomocy i udziału w życiu placówki,
  • praca wolontariacka daje  rodzicom i wychowankom poczucie tego, że są potrzebni w ośrodku i poza nim
  • kształcenie umiejętności pracy w grupie, pewności siebie, odwagi i otwartości na innych ludzi poprzez pracę wolontariacką
  • przekonanie się, że język obcy jest niezbędny w komunikacji z obcokrajowcami
  • spojrzenie na problem pomocy potrzebującym z bliższej perspektywy
  • możliwość włączenia się w działalność społeczną
  • zbliżenie i pogłębienie więzi ze swoimi dziećmi poprzez wspólne działania
  • nawiązanie i podtrzymywanie kontaktów z placówką

Dla nauczycieli:

  • doskonalenie umiejętności językowych i komputerowych
  • rozwijanie współpracy z nauczycielami krajów partnerskich – wymiana doświadczeń tzw. „dobrych praktyk”
  • poznanie dziedzictwa kulturowego krajów partnerskich
  • umiejętność zarządzania projektem na szczeblu europejskim
  • zacieśnianie więzi z rodzicami poprzez wspólne działania
  • podwyższanie kwalifikacji pracowników pedagogicznych w różnych aspektach

Dla ośrodka:

  • realizacja projektu przyczyniła się do podwyższenia jakości pracy placówki i poszerzenia oferty edukacyjnej dla rodziców,

Dla społeczności lokalnej:

  • zwrócenie uwagi na problemy młodzieży z rodzin dysfunkcyjnych, zagrożonych wykluczeniem społecznym
  • informowanie społeczności lokalnej o korzyściach jakie płyną z realizacji projektu
  • konkretne korzyści z podejmowanych akcji typu: zbiórka żywności, pomoc osobom starszym, sprzątanie lasu , sadzenie lasu itp.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Realizacja projektu „Paszport dla wolontariatu” dała nam  sposobność do podwyższenia jakości pracy placówki poszerzenie oferty edukacyjnej dla rodziców. Zapewniono możliwość kontynuacji projektu bez wsparcia finansowego środków unijnych. Dzięki realizacji projektu do placówki zgłosiło się kilku wolontariuszy, którzy chcą pracować z młodzieżą i na rzecz ośrodka. Terapeuta uzależnień pracuje na rzecz rodziców – kontynuacja. Ważną rolę w działalności wolontariackiej pełni założone stowarzyszenie Od-Nowa , w ramach którego spotykają się rodzice, przyjaciele placówki i wszyscy ci, którzy  chcą bezinteresownie wspierać ośrodek. Wielu rodziców chce wiedzieć o placówce jak najwięcej zanim umieszcza w niej swoje dzieci. Dzięki projektowi, nasza instytucja stała się bardziej znana i doceniana w środowisku. Zwiększył się udział rodziców w procesie wychowania swoich dzieci i w życiu Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
  1. „…Zajęcia i spotkania z terapeutą uzależnień były dla mnie najbardziej pomocne …”
  2. „Fajnie spędziliśmy czas, ciekawe zajęcia na komputerach..”
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Wpływ realizacji projektu na społeczność lokalną:

  1. Uznanie szerszej społeczności lokalnej dla potrzeb rodzin zmarginalizowanych, biednych, niewydolnych i niezaradnych społecznie, ekonomicznie itd.
  2. Placówka stała się bardziej przyjazna dla rodziców.
  3. Wspólnie z Radą Osiedla Kuźnia zorganizowaliśmy kilka imprez integracyjnych i sportowo rekreacyjnych. (Olimpiada MOS; Festyn na zakończenie roku, Turniej piłki nożnej, itp.
  4. Dobrze się o nas mówi w społeczności lokalnej.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Zdzisław Klusek
Data wypełnienia formularza/karty: 
19.12.2013

Training manual on social integration of refugee children and unaccompanied minors for developing social workers' competences

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Doradztwo i poradnictwo
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Inne
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Obszary Kultury
ul. Krzemieniecka 2a, 94-030 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Maria Goldstein, 502 626 542, mgold@math.uni.lodz.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie "Obszary Kultury" ma siedzibę w Łodzi, ale jego działania mają zasięg ponadlokalny. Zajmuje się między innymi: edukacją, popularyzacją różnych dziedzin kultury i sztuki, działaniami na rzecz środowisk i osób dysfunkcyjnych i niepełnosprawnych, mniejszości narodowych, działalnością wspomagającą rozwój wspólnot i społeczności lokalnej, propagowaniem idei integracji europejskiej, problematyką praw kobiet. Działania edukacyjne (warsztaty, koncerty, wystawy, promocje książek itd.) Stowarzyszenia skierowane są do szeroko pojętej społeczności lokalnej.

Członkami Stowarzyszenia są edukatorzy, kulturoznawcy, pracownicy naukowi, psycholodzy, socjolodzy, studenci łódzkich uczelni. Wspólną cechą członków Stowarzyszenia jest ich pasja społecznikowska i kreatywność w podejmowaniu tematów kulturowych. Stowarzyszenie swoje działania prowadzi nieodpłatnie, korzystając z pracy wolontariackiej członków; nie prowadzi działalności gospodarczej.

Tytuł projektu: 
Training manual on social integration of refugee children and unaccompanied minors for developing social workers' competences
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-IT2-GRU06-23064 9
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Polska
Litwa
Dania
Niemcy
Hiszpania
Szwecja
Rumunia
Turcja
Cele projektu: 
  • Pogłębianie wiedzy pracowników i słuchaczy organizacji partnerskich i innych organizacji pozarządowych na temat integracji społecznej i praw uchodźców,
  • zwiększanie świadomości społecznej w zakresie integracji uchodźców oraz praw dostępu do edukacji dla uchodźców,
  • wymiana doświadczeń i wiedzy na temat społecznej integracji uchodźców,
  • wymiana doświadczeń i wiedzy na temat strategii i metod nauki o prawach człowieka,
  • dążenie do  zrozumienia i poszanowania praw człowieka i demokracji,
  • nawoływanie do tolerancji i szacunku dla uchodźców, innych ludzi i kultur,
  • wymiana wiedzy o strategii i sposobach uczenia się,
  • dzielenie się wiedzą na temat różnych form działalności na rzecz uchodźców,
  • uzyskanie pozytywnego wpływu na poglądy różnych grup społecznych na temat uchodźców,
  • rozwijanie nieformalnych i formalnych metod uczenia się.
Obszary tematyczne: 
  1. Grupy docelowe o specjalnych potrzebach.
  2. Podejścia dotyczące zagadnień włączania.
  3. Walka z rasizmem i ksenofobią.
  4. Aktywne obywatelstwo.
  5. Podstawowe umiejętności dorosłych słuchaczy.
  6. Poradnictwo i doradztwo zawodowe
Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchacze rekrutowali się z grup korzystających z oferty edukacyjnej organizacji partnerskich biorących udział w projekcie, byli to w szczególności imigranci oraz przedstawiciele organizacji zawodowo zajmujących się tematyką projektu, z którymi podjęta została współpraca w ramach realizacji projektu. Polscy słuchacze to osoby skupione wokół Stowarzyszenia Obszary Kultury, Poleskiego Ośrodka Sztuki oraz Instytutu Tolerancji, Stowarzyszenia Sietar, również pracownicy i osoby przebywające w Ośrodku dla Uchodźców w Grotnikach oraz przedstawiciele organizacji zajmujących się sprawami uchodźców.

Jakie były początki projektu: 

Projekt był kontynuacją projektu Grundtviga „Potrzeby psychospołeczne uchodźców” zakończonego w roku 2011. Już w trakcie realizacji tego projektu partnerzy (organizacje z Turcji, Włoch, Hiszpanii, Niemiec) postanowili kontynuować pracę nad tym tematem. Do projektu zostało zaproszonych 5 nowych partnerów m.in. nasze stowarzyszenie. Zaproponowano nam udział w projekcie ponieważ w „sieci partnerskiej” znane jest nasze doświadczenie w realizacji projektów poświęconych tematyce społecznej.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Hamburg 11-14.10.2011 - IMIR „Instytut Badań nad rasizmem i migracją”

Jednym z ważnych elementów wizyty była prezentacja zakończonego projektu i jego produktów, m.in. platformy edukacyjnej, która była medium do prezentacji wytworzonych środków dydaktycznych. IMIR stworzył również sieć organizacji pozarządowych, które połączyły siły w pracy na rzecz uchodźców, realizowanej w ramach poprzedniego projektu Grundtviga. Razem z koordynatorem poprzedniego projektu - Dr Andreasem Heronymusem, odwiedziliśmy również jedną z organizacji, stanowiącą element wspomnianej sieci, mianowicie Cafe Exil. Jest to niezależna organizacja oferująca pomoc i doradztwo dla uchodźców i osób starających się o azyl w Hamburgu. Następną organizacją działającą w tej sieci jest "Projekt FLUCHTort Hamburg Plus" - „Miejsce schronienia Hamburg plus”, której zadaniem jest udzielanie porad i pomocy osobom o statusie uchodźcy, w celu ułatwienia integracji i zwiększenia szans na rynku pracy. Przedstawiony został również artystyczny projekt  "Hajusom", który daje niepełnoletnim i dorosłym emigrantom i uchodźcom możliwość realizacji i wymiany swoich artystycznych doświadczeń oraz zaistnienia w swoich zawodach i realizacji swoich pasji. Miały również miejsce spotkania z nauczycielami uczącymi dzieci uchodźców, między innym Juttą Warlies - dyrektorką szkoły ogólnokształcącej, która uczestniczyła w projekcie badawczym na temat sytuacji romskich rodzin w Niemczech. Było to bardzo ciekawe spotkanie, ponieważ służyło ono również wymianie doświadczeń i pozwoliło na przekazanie wypracowanych w realizowanym przez nasze Stowarzyszenie projekcie „Integracja Romów w Europie” rezultatów. W omawianej szkole uczyło się wiele romskich uczniów z Łodzi. Jednym z nauczycieli języka romskiego był znany romski skrzypek z Łodzi. Projekt ten realizowany był na zlecenie UNICEFu. Prezentowane były różne projekty wspierające nauczanie integracyjne i wszelką edukację uchodźców. Miało miejsce również spotkanie z Urlike Scha. Powoduje to lepszy kontakt z uchodźcami. Andreas Hieronymus przekazał nam również publikacje badawcze opracowane przez jego organizację, dotyczące sytuacji muzułmanów nie tylko w Hamburgu ale także w Europie.

Palermo 9-11.11.2011

Reprezentanci instytucji partnerskich zreferowali sytuację imigrantów i uchodźców w swoich krajach. Dowiedzieliśmy się, że e względu na swoje położenie geograficzne i sytuację ekonomiczną kraje te mają w różnym stopniu rozwinięty program pomocowy i przyjmują inna ilość emigrantów. Najwięcej emigrantów przejeżdża obecnie do Włoch, lądują głównie na Lampeduzie i na Sycylii. Ta fala emigracyjna wiązała się z wojną w Afryce Północnej. Większość uciekinierów przybywa z biednych krajów środkowej Afryki. Wśród nich jest wiele młodych osób bez dokumentów, nieznających żadnego języka europejskiego. (Akcje pomocowe w takich wypadkach muszą być bardzo szybkie, ponieważ szczególnie na młodocianych imigrantów czyhają różne niebezpieczeństwa, np. mafia wyłapuje ich do niewolniczej pracy. Również Hiszpanię można uznać za kraj przeciążony emigrantami, dysponuje ona jednak rozbudowanymi programami pomocowymi i wykształconymi trenerami do pracy z przybyszami, ze szczególnym nastawieniem dla młodocianych. Szwecja też przyjmuje od lat uchodźców, docierają tam nawet po kilkunastomiesięcznej podróży. Kraj ten dysponuje szeroką ofertą pomocową dla dzieci i dorosłych, w tym dla matek z dziećmi. Pomoc niesiona jest w ścisłej współpracy z kościołem luterańskim. Różna jest polityka poszczególnych państw w stosunku do uchodźców (Niemcy, Włochy, Hiszpania i Szwecja są otwarte i chętne do pomocy, Litwa i Dania pozostają bardziej ostrożne w przyjmowaniu cudzoziemców). Polska mimo małego doświadczenia ma bardzo dobry program pomocy, opracowany w Warszawie i Kielcach. Rumunia ma kilka programów i źródeł finansowania, mają mało imigrantów, ale szczególnie dobra pomoc dla kobiet ze Wschodu i Południa.

Następnie  dokonaliśmy  analizy SWOT naszego partnerstwa oraz zdefiniowaliśmy wkład każdej organizacji do procesu uczenia się i realizacji projektu i ustaliliśmy następne kroki naszej działalności w projekcie, rozmawialiśmy o potrzebach edukacyjnych pracowników socjalnych, nauczycieli, wolontariuszy, dzieliliśmy sie uwagami na temat trudności w pracy z dziećmi emigrantów i na temat praktycznych metod pracy z dziećmi uchodźców. Porównywaliśmy metody stosowane w rozpowszechnianiu informacji o prawach człowieka. Stwierdziliśmy, że praca nad zaspakajaniem potrzeb pracowników i zwiększaniem kompetencji grup pomocowych( nauczyciel, wolontariusz) wymaga stałej współpracy i wymiany doświadczeń, korzystania z przykładów best practice oraz inwestycji zarówno w zespoły pomocowe, jak i też w beneficjentów tej pomocy.

W tym spotkaniu wzięło udział 2 słuchaczy.

Ankara 9-11.05.2012               

W Ankarze zaprezentowano  serwer ftp służący wymianie danych między organizacjami partnerskimi i omówiono zasady korzystania z niego. Następnie przedstawiciele wszystkich organizacji partnerskich krótko przedstawili, jakie działania w ramach projektu podejmowali od czasu ostatniego spotkania oraz jakie najważniejsze informacje uzyskali na drodze tych działań. Potem nastąpiło omówienie pozostałych narzędzi wymiany i rozpowszechniania informacji w ramach projektu m.n:. strony internetowej, grupy na portalu Facebook oraz grupy mailingowa.

Kontynuowano pracę nad określeniem struktury podręcznika, który ma powstać w wyniku projektu. Uczestnicy spotkania podzielili się na cztery grupy, w których analizowali istniejące publikacje o podobnej tematyce.

Następnie każda z grup przedstawiła wnioski ze swojej pracy. Uzgodniono,   że podręcznik ma mieć charakter bardzo praktyczny, mówić przede wszystkim o wyzwaniach stojących przed pracownikami socjalnymi i poza częścią zasadniczą, zawierać wstęp, opis źródeł oraz bibliografię.  W wyniku dyskusji, którą wywiązała się między przedstawicielami poszczególnych grup, określono kształt zasadniczej części dokumentu. Rozważano między innymi takie kwestie jak: różnice w uwarunkowaniach prawnych w krajach partnerskich (zwłaszcza między Turcją a krajami UE), kompetencje, jakie powinni posiadać pracownicy społeczni, kwestie mieszkaniowe, prawne, edukacyjne i integracyjne. Ostatecznie ustalono, że przedstawiciele każdej organizacji opiszą przypadek jednego nieletniego, obrazujący ważne wyzwania stojące przed pracownikami socjalnymi w ich kraju. Główna część prodręcznika będzie się więc składała z tzw. case studies, opisanych według podobnego schematu:

  1. Na czym polegał problem/wyzwanie?
  2. Co i jak zostało zrobione?
  3. Jakie były rezultaty?

Ustalono, że przed spotkaniem w Wilnie każda organizacja przygotuje historię wybranego dziecka ze swojego kraju i prześle ją pozostałym organizacjom.

Przed południem kontynuowano rozmowę o zasadniczej części podręcznika. Uczestnicy wymienili swoje pierwsze wyobrażenia o tym, które problemy i wyzwania będą stanowiły sedno opisywanych przez nich historii. Wymieniano takie obszary tematyczne jak szanse edukacyjne, kwestie prawne, integracja społeczna w szkole, warunki bytowe, bariera językowa, konflikty rówieśnicze, problemy psychologiczne (trauma).

Następnie zaprezentowano dokument dotyczący strategii rozpowszechnia informacji o projekcie. Uznano, że wykorzystane zostaną takie narzędzia jak strona internetowa, Facebook, newslettery, wiadomości w prasie. Strona internetowa zostanie wyposażona w program Google analytics, aby widoczne były statystyki odwiedzin strony. Organizacje partnerskie będą uczestniczyć w tworzeniu tekstów do newslettera. Stworzony zostanie baner, logo projektu oraz ulotka.

Potem nastąpiło przypomnienie zadań i zobowiązań podjętych przez poszczególne organizacje partnerskie. Omówiono także kwestię raportów ewaluacyjnych, które trafią do Agencji Narodowych. Przypomniano miejsca i ustalono terminy kolejnych spotkań: w Wilnie, Bukareszcie i Hamburgu.

Wilno 11-13. 10.2012

Spotkanie rozpoczęło się prezentacją wszystkich uczestników spotkania. Musa Kirkar, koordynator projektu CEIPES, przedstawił program pracy na najbliższe dwa dni. Koordynatorzy - przedstawiciele organizacji partnerskich zreferowali feedback właściwych Agencji Narodowych dotyczący raportu postępów. Następnie rozpoczęła się dyskusja o sposobach upowszechniania projektu.

Działania upowszechniajace:

  • Przedstawiciele rumuńskiej organizacji partnerskiej (AUR) zaprezentowali swoją sprawdzoną strategię upowszechniania.
  • Koordynatorka z litewskiej organizacji (SMK) zaprezentowała strategię ewaluacyjną stosowaną w jej organizacji.

Po obu prezentacjach nastąpiła dyskusja i wymiana doświadczeń w tych aspektach. Następnym omawianym zagadnieniem było przygotowanie produktu końcowego. Ustalono, że pierwsza wersja „podręcznika” ma być gotowa przed następnym spotkaniem w Bukareszcie (marzec 2013). W tym czasie mogą już mieć miejsce konsultacje i opinie zwrotne dotyczące tego produktu.

Następnym punktem programu spotkania była wizyta w oddalonym o 120 km od Wilna ośrodku dla uchodźców w Rukla. Ośrodek ten (The Refugees Reception Center) jest jednostką budżetową. Przeznaczony do czasowego pobytu uchodźców, oferuje zabezpieczenie socjalne i aktywności zmierzające do społecznej integracji cudzoziemców. Zapewnia pobyt czasowy pozostającym bez opieki nieletnim i wspiera ich podczas procesu aplikowania o status azylanta  w Republice Litwy. Ośrodek dla uchodźców został założony przez Ministerstwo Spraw Społecznych i Pracy Republiki Litwy. Ośrodek składa się z 5 oddziałów. Pracuje w nim 30 osób.  Założony w roku 1996, przyjął dotychczas ok. 2000 uchodźców. Podczas pobytu w ośrodku uchodźcy otrzymują: opiekę socjalną, zdrowotną i pomoc prawną, intensywny kurs litewskiego, kurs wiedzy o społeczeństwie litewskim, a także ocenę ich osobistych umiejętności i przydatności na rynku pracy, możliwość przysposobienia zawodowego, umieszczenia dzieci w przedszkolu i szkole.

Drugi dzień spotkania poświęcony był w przeważającej mierze dyskusji na temat studium przypadku (study case). Każda z organizacji przygotowała i przedstawiła swój study case. Następnie uczestnicy spotkania zostali podzieleni na grupy robocze, w których jeden z przypadków został poddany szczegółowej analizie oraz została stworzona lista kompetencji, jakimi muszą dysponować pracownicy socjalni, pracujący z uchodźcami. Następnie rezultaty pracy grup roboczych zostały omówione w dyskusji plenarnej.

Ustalono, że każda organizacja opisze w trzeciej osobie case study z perspektywy pracownika socjalnego i sporządzi listę kompetencji związanych z tym konkretnym przypadkiem. „Podręcznik” powinien zawierać ogólną listę wszystkich umiejętności i kompetencji pracowników socjalnych oraz innych osób pracujących z uchodźcami. Omawiana była również struktura tego dokumentu. Zostały również przydzielone zadania, zmierzające do opracowania końcowej wersji produktu - ustalono, że do polskiej organizacji będzie należała korekta wersji angielskiej całego „podręcznika”. Zadania tego podjął się nasz słuchacz Mark Gilston, mieszkający w Łodzi Anglik. Zostały również potwierdzone daty następnych spotkań: Bukareszt 19-22 marca i Hamburg 4-8 czerwca 2013.

W tym spotkaniu wzięło udział 8 słuchaczy.

Bukareszt  21-22.03.2013

Spotkanie rozpoczęło się od powitania uczestników spotkania przez rumuńskich organizatorów z AUR – A.N.S.R.U. (The National Association of Human Resources Specialists) oraz zwiedzenia siedziby naszych gospodarzy. Następnie miało miejsce spotkanie i bardzo ciekawa rozmowa z kobietami, które były uchodźcami i znalazły swoje miejsce do życia w Rumunii. Były to m. in.:

  • Bella z Demokratycznej Republiki Kongo. Pracuje w organizacji, która pomaga uchodźcom. Omawiała sytuacje nieletnich uchodźców.
  • Mara z Iraku. Pracuje w AUR – A.N.S.R.U. (The National Association of Human Resources Specialists). Opowiadała, jak uciekła z Iraku i jak wyglądało jej życie w Rumunii, po uzyskaniu pozwolenia na pobyt. Wyraziła nadzieję, że za rok dostanie obywatelstwo rumuńskie.

Ważnym punktem programu była wizyta w instytucie ARCA-Romanian Forum for Refugees and Migrants. Każdy z pracowników opowiedział, jak wygląda jego praca oraz czym się zajmuje. Instytut wspiera osoby pochodzące z krajów trzeciego świata, które przyjeżdżają do Rumunii, by pracować, studiować lub z powodów osobistych. Jednym ze sposobów pomagania tym osobom jest przewodnik wydany przez ARCA, zawierający wiele informacji na temat praw, obowiązków oraz szans dla obcokrajowców pozostających w Rumunii. Przewodnik pozwala odnaleźć się zarówno w aspektach prawnych, jak i socjalno-kulturowych i jest dostępny w języku rumuńskim, angielskim, francuskim, tureckim oraz chińskim. Ciekawostką są zawarte w przewodniku przydatne wyrażenia w języku rumuńskim, które ułatwiają komunikację w celu załatwienia podstawowych spraw, już w pierwszych dniach pobytu w Rumunii. ARCA angażuje się w bieżącą pomoc, jak również w projekty szkoleniowe. W instytucie prowadzona jest także świetlica dla nieletnich uchodźców. Wśród pracowników ARCA dało się wyczuć dużą pasję, zaangażowanie  i chęć niesienia pomocy innym.

W tym spotkaniu wzięło udział 2 słuchaczy.

Hamburg 27.05.- 1.06. 2013

Wizyta partnerska Spotkanie w instytucji partnerskiej IMIR – Instytut Badań nad Migracjami i Rasizmem. Prezentacja ostatecznej wersji podręcznika i dyskusja nad sposobami upowszechniania tego produktu. Wstępne prace nad przygotowaniem raportu końcowego. Prezentacja programu finałowego spotkania partnerskiego ze szczególnym uwzględnieniem koncepcji dyskusji ewaluacyjnej „word café" jako sposobu na dyskusję, w którą wszyscy uczestnicy są równie zaangażowani.

Dyskusja dotycząca aktualnej sprawy 300 uchodźców z ogarniętej działaniami wojennymi Libii, którzy schronili się we Włoszech, otrzymując tam status uchodźcy z prawem do pracy. Ponieważ to jednak okazało się fikcją, na podstawie wiz turystycznych przyjechali do Niemiec m.in. do Hamburga. Po upływie ważności wiz władze niemieckie zamierzają deportować ich z powrotem do Włoch (zgodnie z postanowieniami z Schengen). Azylanci znaleźli schronienie w namiotach przygotowanych dla nich przez parafie kościelne w dzielnicach St. Pauli i Altona (tutaj ma siedzibę nasza instytucja partnerska iMiR). Nasze partnerstwo wydało oświadczenie do prasy (http://access.ceipes.org/press-release-international-learning-partnership-access-calls-for-the-resettlement-of-the-300-libyan-refugees-in-hamburg/, w którym wspiera działania dążące do zaakceptowania tych uchodźców w Niemczech. Koordynator projektu Musa Kirkar/Palermo: ”Ze względu na kryzys, uchodźcy nie mają u nas przyszłości. Bądźcie solidarni i pomóżcie im” Andreas Heronymus iMiR/Hamburg uważa, że właśnie jest dobry moment aby pokazać, że w Europie rzeczywiście respektowane są prawa człowieka, a rasizm i dyskryminacja nie mają żadnych szans”

Wizyta w Verikom - Związku Międzykulturowej Komunikacji i Edukacji - organizacji, której głównym zadaniem jest wszelka pomoc dla uchodźców: walka o ich polityczne i społeczne równouprawnienie, przeciwstawianie się rasowej dyskryminacji, poradnictwo i szkolenia. Działania tej organizacji są finansowane m. in. ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, Krajowego Urzędu do Spraw Migracji i Uchodźców oraz Urzędu Pracy, Spraw Społecznych, Rodziny i Integracji.

Verikom oferuje kursy alfabetyzacji dla dorosłych migrantów, którzy nie umieją pisać ani czytać w języku kraju z którego pochodzą. W kursach tych uczestniączą cześciej kobiety (np. z Afganistanu i Somalii). Później mogą wziąć udział w integracyjnych kursach alfabetyzacji języka niemieckiego. Osoby prowadzące te kursy mają bardzo trudne zadanie, ponieważ ich słuchacze mają bardzo różną bazę edukacyjną. Verikom stara się przede wszystkim pomóc uchodźcom w integracji na rynku pracy, wierząc, że jest to najlepsza droga do integracji społecznej. Jedna z uczestniczek kursu powiedziała, że dopiero kiedy jechała autobusem do pracy poczuła przynależność do tutejszego społeczeństwa.

Hamburg 4-8.06 2013

Rano odbyła się wycieczka do Internationale Bausstelung IBA (Międzynarodowa Wystawa Budownictwa i Konstrukcji), gdzie przedstawiono nam projekty owego Instytutu. Następnie zwiedziliśmy Bunkier Energetyczny, skąd rozciągał się widok na cały Hamburg oraz dzielnicę budynków socjalnych dla imigrantów.

Po południu Judy Engelhard przedstawiła nam zakres pracy w Bürgerhaus Wilhelmsburg. Jest to miejsce spotkań i wydarzeń kulturalnych. Kolejnym punktem była rozmowa o podniesieniu statusu dzielnicy Wilhelmsburg i dyskusja. O godzinie osiemnastej zebraliśmy się w restauracji Die Tonne na kolacji, gdzie kontynuowaliśmy dyskusje merytoryczne.

Podczas drugiego spotkania w siedzibie iMiR/W3 partnerzy przygotowywali się do wieczornego spotkania i klubu dyskusyjnego World Cafe. Wiebke Krause przedstawiła projekt „Why not” dotyczący uchodźców i tego, jakie pedagogiczne kwalifikacje są istotne przy współpracy z mniejszościami narodowymi. „Why not” to kawiarnia w centrum Hamburga, miejsce otwarte dla wszystkich, niezależnie od rasy, koloru skóry, religii czy języka, dla tych, którzy chcą nauczyć się języka niemieckiego, czy uzyskać pomoc w sprawach prawnych, na przykład, dla tego, kto stracił dom i musi znaleźć drogę do nowego życia, kto został pozbawiony praw człowieka i po prostu chce być człowiekiem, dla tych, którzy musieli emigrować ze swojego kraju ze względu na prześladowania polityczne czy religijne, dla tych, którzy potrzebują tylko filiżanki kawy lub rozmowy. Po lunchu nastąpiła World Cafe i dyskusja rezultatów dotychczasowej współpracy. W grupach omawialiśmy zagadnienia takie jak:

  • Jaki rodzaj dystrybucji może zmotywować pracowników społecznych i wolontariuszy do używania podręcznika w kontekście ich pracy.
  • W jaki sposób „case studies” ( analizy przypadków) podnoszą naszą świadomość w konkretnych aspektach pracy z mniejszościami.
  • Jak chciałbyś wykorzystać podręcznik w twojej organizacji?
  • W jakim ośrodku społecznym podręcznik byłby najbardziej potrzebny?

 Zaproszeni goście komentowali nasz podręcznik. O godzinie 17 nastąpiło oficjalne przedstawienie podręcznika ”Training manual on social integrationrefugee children and unaccopanied minors for developing social workers”, a o osiemnastej wzięliśmy udział w Interkulturowym Festiwalu z zaproszonymi gośćmi.

W piątek 7 czerwca koordynatorzy spotkali się, aby kontynuować  pracę nad raportem końcowym, Partnerzy z Litwy pracowali z uczestnikami nad ewaluacją projektu. Nastąpiła ostatnia wymiana uwag i rozdanie certyfikatów. Na tym zakończyło się ostatnie spotkanie w ramach projektu.

 W tym spotkaniu wzięło udział 4 słuchaczy.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
250
W wyjazdach zagranicznych: 
18
Produkty
Produkty projektu: 

Strona na portalu facebook utworzona dla słuchaczy, koordynatorów i innych zainteresowanych osób, aby utrzymywać kontakt i uaktualniać manual. https://www.facebook.com/groups/183026631784359/?fref=ts

Strona internetowa utworzona w celu upowszechniania rezultatów projektu oraz informacji związanych programami LLP: http://access.ceipes.org/.

Manual to podręcznik społecznej integracji dorastających dzieci uchodźców i pozbawionych opieki nieletnich, ze szczególnym uwzględniłem ich dostępu do edukacji, przeznaczony dla wszystkich osób pracujących z tymi grupami młodzieży. Dostępny pod adresem: http://access.ceipes.org/wp-content/uploads/ACCESS-manual-Final.pdf.

Rejestracja wideo warsztatów i przedstawienia "Podróż” oraz wystawa o tym samym tytule.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Promocja "podręcznika" poprzez stronę internetową oraz rozesłanie informacji do prasy - zaproszenie do zapoznawania się z opracowaniem wystosowane z okazji Światowego Dnia Uchodźcy w dniu 20 czerwca 2013.

Wszystkie te produkty były przedstawione i rekomendowane podczas pierwszego spotkania partnerskiego w Pradze w dniach 31 października - 3 listopada 2013 w projekcie „Learn-Understand-Trust-Act. Civil Education on Asylum Policy in Europe" poświęconym również tematyce uchodźctwa realizowanym przez Instytut Tolerancji w Łodzi.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Pracownicy naszego stowarzyszenia uczestniczyli w konwersacjach języka angielskiego zmotywowani chęcią "godnego" reprezentowania organizacji podczas spotkań partnerskich za granicą. Projekt przyczynił się do zwiększenia własnych kompetencji międzykulturowych oraz doświadczenia w animowaniu wydarzeń, rozwijając te kompetencje u pracowników i słuchaczy.  Poznanie uwarunkowań pracy z cudzoziemcami, w tym najważniejszych problemów pojawiających się w pracy z dorastającymi uchodźcami i przykładowych rozwiązań, rozwój umiejętności organizowania zajęć dla młodzieży wzbogaciły codzienny warsztat pracy w podejmowaniu działań prospołecznych i integracyjnych. W przyszłości planowana jest kontynuacja współpracy z ośrodkiem w Grotnikach, w celu pracy z dorastającymi uchodźcami. Wraz ze wzrostem umiejętności zarządzania projektem zdobyte zostały doświadczenia w zakresie współpracy z innymi organizacjami (zagranicznymi oraz polskimi) jak również współpracy z pracownikami socjalnymi oraz rozwinięcie umiejętności pracy badawczej - przygotowania podręcznika. Pracownicy mieli okazję do poszerzenia ogólnej wiedzy o poszczególnych krajach i kulturach oraz o sytuacji (prawnej, społecznej, kulturowej) cudzoziemców - w tym uchodźców – w poszczególnych krajach partnerskich.

Projekt 'Training manual on social integration" obejmował nową, nieznaną dotąd tematykę - uchodźctwa. Spowodowało to potrzebę  nawiązania kontaktów z organizacjami i instytucjami, które już miały doświadczenie w tym temacie lub też ich profil działania skupiał się na bezpośredniej pracy z uchodźcami. Były to np.: Urząd do Spraw Cudzoziemców, Helsińska Fundacja Praw Człowieka, Fundacja Polskie Forum Migracyjne, Polska Akcja Humanitarna, Stowarzyszenie Etnos oraz inne centra kultury, np. Teatr Szwalnia. Praca z nowymi organizacjami umocniła również współpracę między pracownikami i stworzyła im możliwość lepszego zapoznania się z zagadnieniem realizowanego projektu.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze mieli okazję do szlifowania swoich umiejętności językowych podczas realizacji zaplanowanych wydarzeń programu wizyty u partnerów oraz w fazie przygotowawczej do wyjazdu. Zwiększyli swoje kompetencje społeczne podczas przebywania w grupie oraz spotykając  partnerów z innych krajów. Możliwość porozumienia się zwiększa pewność siebie, daje poczucie przynależności do grupy oraz motywację do nauki języków obcych. Każdy wyjazd i każde spotkanie partnerów poszerza wiedzę o ich krajach poprzez wymianę informacji, prezentacje przygotowane przez gospodarzy, wizyty w muzeach, udział w wydarzeniach artystycznych oraz poprzez własne obserwacje.

Słuchacze wzięli udział w licznych działaniach lokalnych przeprowadzonych w ramach projektu: dyskusjach, debatach, prezentacjach publikacji i książek, w których poruszana była tematyka projektu, koncertach i wystawach. Również naszym najmłodszym słuchaczom - dorastającym dzieciom uchodźców z Grotnik została stworzona okazja uczenia/porozumiewania się w językach obcych. Projekt miał wpływ na zwiększenie pewności siebie u młodzieży z Grotnik, szczególnie w zakresie nawiązywania relacji międzykulturowych oraz wyrażania swoich emocji i poglądów. W przypadku dorastających dzieci uchodźców nastąpił wzrost motywacji do integracji społecznej oraz do nauki w szkole. Młodzież ta, podczas zorganizowanych przez nas warsztatów, poznała swoich przyszłych szkolnych kolegów - Polaków.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

„Podręcznik” jest ogólnie dostępny w formie elektronicznej i papierowej i służy jako poradnik dla pracowników socjalnych pracujących z uchodźcami.

Może stać się również bazą wyjściową w realizacji innych projektów o podobnej tematyce społecznej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

“Being a leaner in the project opened my eyes to the scale of current mass migrations, how to cope with them and how work towards happy outcomes. Being involved with the manual has made me more compassionate and empathetic and to understand that my worries are nothing compared to what some displaced persons have to endure. 

Furthermore, the Pan-European cooperation required to produce such a manual for such a noble cause has provided a fantastic networking base for myself and all the participants.

It has been an honour for me to be involved in the Access Manual and I hope that one day I will again have the opportunity to offer my services in any capacity for a similar project"

"Udział w projekcie „Access” był dla mnie ważnym doświadczeniem. Dowiedziałem się wiele na temat sytuacji uchodźców w Europie i codziennych problemach, z jakimi się zmagają. Ta nowa perspektywa pozwoliła mi lepiej zrozumieć sytuację osób, które z różnych powodów muszą opuszczać swoją ojczyznę.

Jestem pewien, że podręcznik dla pracowników socjalnych, który powstał w trakcie warsztatów będzie praktycznym i użytecznym narzędziem dla tych, którzy na co dzień pracują z uchodźcami”

„Sytuacja uchodźców w Europie jest dla mnie ważnym tematem”, dlatego cieszę się, że miałam okazję uczestniczyć w projekcie, który zakończył się powstaniem instrukcji dla pracowników socjalnych. Podczas poszczególnych etapów projektu miałam okazję obserwować w naszej grupie duże zaangażowanie i prawdziwą motywację, by przygotować narzędzie, które może przynieść znaczące korzyści. Wszystkie spotkania były dokładnie zaplanowane i świetnie zorganizowane. Mieliśmy okazję wymienić się naszymi doświadczeniami, przemyśleniami i wartościami.

W mojej ocenie instrukcja, nad którą pracowaliśmy może w realny sposób ułatwić kontakty pracowników socjalnych z uchodźcami”

„Dzięki uczestnictwu w projekcie mogłam dowiedzieć się więcej o sytuacji uchodźców nie tylko w Polsce ale także w pozostałych krajach partnerskich. Miałam okazję poznać metody pracy socjalnej z uchodźcami a także dowiedzieć się jakie kompetencje powinni posiadać pracownicy socjalni, pracujący z tą grupą osób.”

"Projekt był bardzo udanym przedsięwzięciem, skupiającym liczne grono osób różnych narodowości. Mogliśmy poznać osoby, które z problemem uchodźstwa spotkały się na różnych płaszczyznach - przede wszystkim poprzez pracę z ludźmi którzy szukali schronienia w ich krajach, ale również i osoby które same kiedyś szukały pomocy w związku z tym, że musiały opuścić rodzinne strony. To właśnie dzięki zebraniu w jednym miejscu tak wielu doświadczeń i w oparciu o już wykonaną pracę przy okazji poprzednich projektów, udało się stworzyć podręcznik który, mam nadzieję, okaże się pomocny dla osób zajmujących się szeroko ujęta problematyką uchodźctwa."

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maria Goldstein
Data wypełnienia formularza/karty: 
04.12.2013

Natural Active Teaching as Unique Realisation of Education

Tematyka działań: 
Edukacja ekologiczna / zrównoważony rozwój
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Uniwersytet Trzeciego Wieku w Białymstoku
ul. M. Skłodowskiej-Curie 14, 15-097 Białystok
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Danuta Sajur, danutasajur@wp.pl, 608 254 345
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Grupa docelowa słuchaczy: seniorzy 50+

Tematyka i metody pracy edukacyjnej:

  • Wykłady obligatoryjne z różnych dziedzin wiedzy prowadzone są przez wykładowców wyższych uczelni. Tematyka wykładów jest zróżnicowana, dotyczy zdrowia, historii, turystyki, muzykologii, religii, geografii, medycyny, prawa, itd. z uwzględnieniem sytuacji ludzi starszych, i wielu innych dziedzin, w zależności od zainteresowania słuchaczy UTW.
  • Zajęcia fakultatywne odbywają się w: Muzeum Podlaskim, Muzeum Historycznym, Muzeum Wojska, Muzeum Rzeźby im Alfonsa Karnego, Muzeum Przyrodniczym im. Profesora Andrzeja Myrchy.
  • Koncerty odbywają się w Uniwersytecie Muzycznym im. F. Chopina.
  • Prowadzone są lektoraty języka angielskiego, niemieckiego, francuskiego, rosyjskiego i esperanto.
  • Dodatkowe zajęcia prowadzone są w wielu sekcjach zainteresowań jak np. historycznej, malarskiej, haftu, teatralnej, brydża, tańca, w chórze, w sekcji „O Uśmiech Seniora”, fotograficzno-filmowej, turystycznych, gimnastycznych, żeglarskiej, redakcji gazetki „Zawsze Młodzi”, itd.
Tytuł projektu: 
Natural Active Teaching as Unique Realisation of Education
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-ES1-GRU06-35129 4
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Polska
Turcja
Cele projektu: 

Celem projektu „NATURE”, przeznaczonego dla seniorów, między innymi zagrożonych wykluczeniem społecznym, było stworzenie warunków do poznawania przyrody ale i kultury własnego regionu oraz krajów partnerów, do zdrowego i aktywnego sposobu życia poprzez piesze wycieczki w terenie, do poznawania nowych technik informatycznych (robienie zdjęć, obróbka zdjęć cyfrowych), nauki języka angielskiego, zwiększenia poczucia swojej wartości poprzez uczestniczenie w wystawach fotograficznych i w międzynarodowym dialogu dla poczucia bycia częścią społeczności europejskiej.

Obszary tematyczne: 

Poznawanie przyrody regionów partnerów, nauka artystycznego fotografowania przyrody, nauka obróbki cyfrowej zdjęć, nauka tworzenia filmów,  nauka języka angielskiego, wycieczki na łono przyrody.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Seniorzy 50+, w grupie tureckiej ludzie dorośli i 50+

Jakie były początki projektu: 

Grupa partnerska zawiązała się w trakcie seminarium kontaktowego na Majorce w roku 2011. Na początku było 5 partnerów. W wyniku selekcji organizacje z Portugalii i Włoch znalazły się na liście rezerwowej. W efekcie w projekcie pozostali partnerzy z Polski, Hiszpanii i Turcji.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W pierwszym spotkaniu organizacyjnym wzięli udział wszyscy koordynatorzy z osobami wspomagającymi. Ze strony naszej organizacji w spotkaniu tym wzięła udział koordynator Danuta Sajur i Helena Łukaszewicz. Na spotkaniu tym uzgodniono nowy plan spotkań i zadań gdyż w projekcie zabrakło 2 partnerów, którzy byli na liście rezerwowej. Ustalono wszystkie szczegóły współpracy, zasady realizacji poszczególnych zadań, podział tych zadań pomiędzy partnerów oraz sposób rozliczania kosztów, sposób komunikowania się,

W obszarze pracy własnej grupy uczestników projektu z UTW od samego początku: przeprowadzono 2 kursy fotograficzne, kurs komputerowy, zorganizowano 30 wycieczek na łono przyrody, stworzono stronę internetową, napisano 9 artykułów, zorganizowano wystawę malarską i hafciarską o przyrodzie oraz międzynarodową wystawę fotografii o przyrodzie.

Pierwsze międzynarodowe spotkanie projektowe odbyło się w Białymstoku. Podczas tego spotkania partnerskiego odbyła się konferencja, na której między innymi zaprezentowano 2 wykłady o przyrodzie i jej ochronie, zwiedzano najciekawsze miejsca Białegostoku, otwarto międzynarodową wystawę fotograficzną przyrody Polski, Hiszpanii i Majorki, oraz wystawę malarską i hafciarską o przyrodzie. Zorganizowano 4 warsztaty na łonie przyrody: a/ zwiedzanie Arboretum i sadzenie drzew, b/ zwiedzanie Poczopka, c/ zwiedzanie Śliwna, d/ zwiedzanie Muzeum Żubra i Europejskiej Wioski Bocianów w Pentowie. Odbyło się spotkanie integracyjne na łonie przyrody i zaprezentowano aktywność kulturalną sekcji artystycznych UTW..

Drugie spotkanie projektowe odbyło się  w Turcji w mieście Afyon. Podczas tego spotkania odbyła się konferencja z wykładem na temat przyrody i historii regionu, prezentacją tradycyjnej muzyki tureckiej oraz odbyło się otwarcie i wernisaż wystawy fotograficznej przyrody regionu Frygii. Zwiedzaliśmy miasto, muzeum tradycji derwiszowskiej, Centrum szkolenia kobiet i dzieci, zdobyliśmy słynną górę z zamkiem w Centrum Afyon.  Wyjechaliśmy autokarem do Frygii, słynnego historycznie i przyrodniczo regionu Turcji gdzie chodząc po nietypowych górach, zrobiliśmy ogromną ilość zdjęć przyrody. W drodze powrotnej braliśmy udział w wiejskiej uroczystości obrzezania młodego chłopca oraz mieliśmy spotkanie z mieszkańcami miasteczka Erkmen w ogrodzie z wodospadem, gdzie również zwiedziliśmy słynne tureckie domy gościnne służące do wspólnych spotkań oraz zwiedziliśmy szkołę, której uczniowie zaprezentowali ludowy taniec turecki. Nastepnie pojechaliśmy do nowotworzonego parku daleko poza miastem Afyon, gdzie sadziliśmy drzewa a następnie pojechaliśmy w góry i do wąwozu Sandikli Akdag. Odbyliśmy tam około 10 kilometrowy spacer w górach, gdzie ponownie robiliśmy zdjęcia przyrody. W trakcie mieliśmy tradycyjny turecki grill, wysoko w górach, przygotowany samodzielnie przez tureckich uczestników spotkania. Po zwiedzeniu po drodze seraju wróciliśmy do hotelu gdzie jeszcze odbyły się warsztaty specjalnego malowania marmurowych wzorów na papierze w wodzie.

Trzecie spotkanie projektowe odbyło się na Majorce. Podczas spotkania odbyła się konferencja, na której zapoznano nas z przyrodą wyspy Majorka i najbardziej dla niej charakterystycznymi górami Tramuntana (wykład i film). Następnie odbyło się otwarcie i zwiedzanie wystawy fotograficznej przyrody Majorki oraz zdjęć charakteryzujących aktywność uczestników projektu NATURE. Następnie odbył się pokaż tradycyjnych ludowych tańców oraz wspólne sadzenie drzewka oliwnego. Po południu zwiedzaliśmy Palma de Mallorc'ę a wieczorem mieliśmy kolację w tradycyjnej restauracji z charakterystycznym dla tej wyspy jadłem. Następnie wyjechaliśmy w góry Serra de Tramuntana do Lluc, gdzie znajduje się Sanktuarium Św. Madonny.  Poszliśmy na wycieczkę w góry gdzie robiliśmy zdjęcia przyrody. Podczas lunchu, jedliśmy na łonie natury słynną paell'ę zrobioną własnoręcznie przez uczestników projektu NATURE z Majorki. Ostatniego dnia wyjechaliśmy do miejscowości Valldemossa, gdzie przebywał Fryderyk Chopin w latach 1838/39. Po drodze zwiedziliśmy Zamek Bellver, gotycką fortecę, zbudowaną z piaskowca w latach 1300-1311 na zlecenie króla Majorki James'a II oraz miejscowość Deia i Port de Sóller z piękną plażą i portem. Wszędzie robiliśmy zdjęcia przyrody.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
142
W wyjazdach zagranicznych: 
19
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Zorganizowano 2 kursy angielskiego przygotowujące członków UTW, którzy wyjeżdżali na zagraniczne edukacyjne spotkania w ramach projektu partnerskiego NATURE. Uczyło się 40 osób. Jedna grupa uczestniczyła w kursie od 01.2012 do 03.2013,  druga od 01.2012 do 06.2013.
  2. W  ramach projektu ‘NATURE” zorganizowano w dwóch grupach, po 20 uczestników, kurs podstaw fotografii artystycznej z nauką obróbki zdjęć cyfrowych i tworzenia albumów fotograficznych. Zajęcia były również prowadzone w plenerze.
  3. Zorganizowano 1 kurs komputerowy dla tych uczestników projektu, którzy nie umieli korzystać z komputera. Uczyło się 20 osób.
  4. Opracowano bogatą informację na stronę internetową projektu NATURE. Tematyka  informacji na tej stronie; o Podlasiu, Białymstoku, UTW, spotkaniu partnerów w Białymstoku, opis 2 spotkań w krajach partnerów, opis wszystkich działań, zdjęcia, itd..
  5. Jednorazowo wydano miesięcznik UTW "Wiecznie Młodzi" w języku angielskim na potrzeby międzynarodowego spotkania edukacyjnego partnerów projektu w Białymstoku, który rozdano zagranicznym uczestnikom spotkania.
  6. Multimedialna prezentacja działalności UTW  w Białymstoku, w języku polskim i angielskim.
  7. Zorganizowano międzynarodową wystawę fotografii pt. "Piękno przyrody Podlasia (Polska), Majorki (Hiszpania), Afyonu (Turcja)". Wystawa trwała 7 dni i miała honorowy patronat Prezydenta Białegostoku.
  8. Zorganizowano wystawy obrazów i haftów pt. "Piękno przyrody", namalowanych przez członków 2 sekcji malarskich i wyhaftowanych przez sekcję hafciarską UTW w Białymstoku. Wystawa trwała 7 dni i miała honorowy patronat Prezydenta Białegostoku
  9. Wydano album fotograficzny po polsku pt. "Piękno przyrody Polski, Hiszpanii i Turcji" i po angielsku pt. The International Photo Exhibition "The Beauty of Nature from Poland, Spain and Turkey". Projekt albumu opracowała uczestniczka projektu B. Wilczewska, Przetłumaczyła na angielski H. Łukaszewicz.
  10. Zorganizowano 30 wycieczek edukacyjnych na łono przyrody Podlasia z dwoma przewodnikami posiadającymi bogatą wiedzę przyrodniczą. Każda wycieczka została opisana i udokumentowana zdjęciami na stronie Internetowej. Chodzono na spacery Nordic-Walking.
  11. Na każdej wycieczce edukacyjnej uczestnicy projektu robili zdjęcia przyrody. Zdjęcia te były samodzielnie wysyłane przez Internet i są umieszczone na stronie internetowej projektu NATURE w części polskiej i angielskiej w specjalnej zakładce.
  12. Stworzono zakładkę na stronie internetowej projektu „NATURE” gdzie uczestnicy projektu umieszczali swoje własne zdjęcia podlaskich krajobrazów, roślinności (szczególnie drzew i kwiatów), ptaków, śladów zwierząt, ludzi i zdarzeń.
  13. Na spotkaniu partnerskim projektu NATURE w Białymstoku, podczas sesji inaugurującej,  przeprowadzono wykład multimedialny w języku angielskim przedstawiony przez prof. dr hab. Mestvina Kostkę pt. "Treasure of Podlasie Nature".
  14. Wykład multimedialny w języku angielskim podczas spotkania partnerów w Białymstoku; dr Janusz Kupryjanowicz z Uniwersytetu w Białymstoku (Muzeum Przyrodnicze im. prof. Andrzeja Myrchy) pt. "The Knyszyn Wildeness Landscape Park"
  15. Podczas spotkania partnerów w Białymstoku sekcje artystyczne UTW zorganizowały występy, na których zaprezentowano regionalną kulturę. Większość występów odbyła się w języku angielskim.
  16. Warsztaty poznawania podlaskiej przyrody w Arboretum i wspólne sadzenie 70 lilaków podczas spotkania partnerskiego w Białymstoku. Lilaki przyjęły się świetnie a alejka wygląda pięknie (stwierdziliśmy to podczas kolejnej wycieczki).
  17. Zorganizowano warsztaty poznawania podlaskiej przyrody w Silvarium w Poczopku podczas spotkania partnerskiego w Białymstoku.
  18. Zorganizowano integracyjny piknik podczas spotkania partnerskiego w Białymstoku na łonie przyrody, z tradycyjną muzyką, śpiewaniem, tańcami i jadłem.
  19. Zorganizowano warsztaty poznawania podlaskiej przyrody (zwłaszcza ptaków i żubrów) w Śliwnie, Kiermusach i Pentowie podczas spotkania partnerskiego w Białymstoku. Podczas spotkania wszyscy międzynarodowi uczestnicy projektu robili zdjęcia przyrody.
  20. Zorganizowano zwiedzanie Białegostoku, zwłaszcza wielowiekowego parku miejskiego w Białymstoku, podczas spotkania partnerskiego w Białymstoku. Uczestnicy brali udział w  tradycyjnym Jarmarku Jana poznając wyroby tradycyjnego lokalnego rzemiosła.
  21. 14 uczestników projektu wzięło udział w spotkaniu partnerskim w Afyon w Turcji. Opisano kronikarsko spotkanie partnerskie w Turcji. Opis tego spotkania umieszczono na stronie internetowej. Opis ten po przetłumaczeniu na j. angielski znajduje się również na angielskiej stronie projektu
  22. 14 osób wzięło udział w spotkaniu partnerskim na Majorce. Polscy uczestnicy spotkania partnerskiego na Majorce wykonali ogromną ilość zdjęć przyrody Majorki. Wybrane zdjęcia umieszczono na stronie Internetowej w zakładce "Przyroda Majorki". Opisano kronikarsko spotkanie partnerskie na Majorce. Opis tego spotkania umieszczono na stronie internetowej. Opis ten po przetłumaczeniu na j. angielski znajduje się również na angielskiej stronie projektu.2 uczestniczki spotkania na Majorce namalowały obrazy przyrody Podlasia. Obrazy te wręczono gospodarzom jako prezent od polskich uczestników spotkania.
  23. Prowadziliśmy kronikę projektu na stronie internetowej oraz w formie papierowej. Kronika papierowa zawiera 400 stron i składa się z 2 tomów. Została oprawiona i jest w formie albumu. Znajduje się w biurze UTW i jest dostępna dla gości i wszystkich członków UTW.
  24. Podczas realizacji projektu uczestnicy projektu pisali o przyrodzie Podlasia wiersze, teksty do znanych melodii oraz napisano 9 artykułów w gazetce 'Wiecznie młodzi".
  25. Opracowano logo projektu NATURE, zaprojektowano świadectwa udziału w spotkaniu projektowym w Białymstoku, świadectwa ukończenia kursów realizowanych w projekcie oraz dyplomy.
  26. Opracowano film z kilkoma uczestnikami projektu, którzy wypowiadają się po angielsku na temat projektu NATURE. Film jest prezentowany na stronie internetowej. Niektóre z tych osób zaczęły się uczyć języka angielskiego na kursach projektów Grundtviga.
  27. Zaprezentowano, na stronie internetowej UTW, film z wypowiedzią D. Sajur na temat Projektów Partnerskich Grundtviga, w tym o projekcie NATURE, do grupy wszystkich UTW z Podlasia przy okazji regionalnej konferencji zorganizowanej przez nasze UTW.
  28. Stworzono film o górach Tramuntana podczas wyjazdu na warsztaty w górach, podczas międzynarodowego spotkania partnerskiego na Majorce. Film ten prezentowany jest na stronie internetowej projektu.
  29. Stworzono film z pokazu tradycyjnych tańców hiszpańskich zaprezentowanych podczas międzynarodowego spotkania partnerskiego na Majorce. Film znajduje się na stronie internetowej projektu.
  30. Zaśpiewano hymn europejski i europejski hymn seniorów po angielsku na otwarciu międzynarodowych spotkań w Białymstoku i w Afyonie.
  31. Przygotowano następujące opracowania na temat przyrody, które umieszczono na stronie internetowej projektu NATURE: 1. Pszczoły. 2. Ptaki w mieście Białymstoku. 3. Wycieczki przyrodnicze.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Stronę internetową, albumy, filmy, obrazy, hafty, zdjęcia, artykuły.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w tym międzynarodowym, trudnym logistycznie projekcie przyniósł naszej organizacji wiele bardzo pozytywnych doświadczeń.

W pracę nad projektem NATURE zaangażował się cały Zarząd. Ale w pracę dotyczącą zorganizowania pierwszego partnerskiego spotkania w Białymstoku zaangażowało się wiele innych sekcji naszej organizacji takie jak: redakcyjna, malarska, hafciarska, taneczna, teatralna, sekcja aktualizująca stronę internetową, chór, sekcja turystyczna. Stworzona została 14-osobowa grupa zarządzająca projektem. Wprowadzono do programu UTW dodatkowe zajęcia z języka angielskiego, fotografowania, cyfrowej obróbki zdjęć i obsługi komputera. Wiele osób zaangażowało się w tłumaczenia tekstów na angielski do albumu, gazetki i strony internetowej. Pewna grupa nauczyła się tworzenia i obróbki filmów. Nauczyciele i pracownicy w bardzo znaczący sposób zwiększyli swoją motywację do aktywności w obszarze pozyskiwania środków unijnych na aktywizację społeczną poprzez edukację.

Działalność w obszarze tego projektu zmotywowała pracowników do doskonalenia swoich umiejętności językowych i informatycznych, do korzystania z coraz to nowszych możliwości internetu ale również do zwiększenia swoich umiejętności w obszarze zarządzania zadaniami tego projektu, pozyskiwania najlepszych powiązań komunikacyjnych między organizacjami - uczestnikami projektu, organizowania dla swoich uczestników najodpowiedniejszych hoteli, wyżywienia oraz rozliczania tego projektu. Ale również poprzez ten projekt staff miał okazję poznać fantastycznych ludzi z innych krajów, poznać kulturę tych krajów, ich przyrodę i dziedzictwo kulturowe. Staliśmy się pełnymi członkami społeczności europejskiej.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze UTW, uczestnicy projektu NATURE zwiększyli swoją pewność siebie, poczucie wartości, udoskonalili swoje umiejętności uczestniczenia w życiu społecznym. Nauczyli się lepszego  kontaktowania w języku angielskim i korzystania z nowych środków technologicznych.  Zwłaszcza na specjalnych kursach nauczyli się robić artystyczne zdjęcia przyrody i je obrabiać cyfrowo, robić filmy oraz niektórzy nauczyli się podstaw obsługi komputera. Nauczyli się używać internet, przesyłać wiadomości i zdjęcia, korzystać z YouTube'a, aktualizować stronę internetową i samodzielnie tworzyć na komputerze gazetkę i to po angielsku, tworzyć projekty wydawnicze. Ale przede wszystkim mieli możliwość poznać społeczności seniorów z 2 partnerskich krajów Europy, przyrodę tych krajów, historię i życie społeczne oraz kulturę i dziedzictwo kulturalne tych krajów.

Poszerzyło to w bardzo znaczący sposób horyzonty intelektualne naszych członków (seniorów) oraz przyczyniło się do bardzo znacznej integracji tych seniorów. Niektórzy z nich utrzymują przyjazne kontakty z wieloma osobami, uczestnikami projektu z innych krajów.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wszelka informacja o celach, działaniach i osiągnięciach projektu NATURE umieszczona jest na stronie internetowej UTW w Białymstoku (utw.uwb.edu.pl), która prowadzona jest w języku polskim i angielskim. Przedstawiliśmy na tych stronach zrealizowane cele i zadania projektu NATURE jako dobry przykład jak można realizować projekty Grundtviga oraz jak urozmaicone mogą być możliwości aktywizacji seniorów poprzez edukację oraz jak wielkie możliwości mogą dawać takie projekty dla integracji seniorów. Stronę UTW, która została utworzona, między innymi  na potrzeby projektu NATURE, odwiedziło ponad 207 000 osób. 

Opracowano internetową i dwutomową kronikę papierową projektu NATURE, która znajduje się w zasobach UTW i będzie stanowić dowód zrealizowania takiego projektu. W zasobach archiwalnych miesięcznika UTW "Wiecznie młodzi" znajduje się 9 artykułów o tym projekcie.

Na stronach internetowych Radia Białystok znajduje się rozmowa na temat tego projektu. Utworzono kilka filmów o projekcie. Niektóre z nich znajdują się na stronie internetowej projektu a niektóre na stronie YouTube, UTW11. Opracowano albumy o międzynarodowej wystawie fotograficznej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Projekt „NATURE” nazwałabym „Pstrykać, pstrykać, pstrykać…”. Wielu z nas robienia zdjęć uczyło się metodą prób i błędów, było ciężko niektórym, ale i wesoło i warto było… Na początku najtrudniej było złapać ostrość, nie ucinać obrazu, ustawić kadr, robić zdjęcia tak aby nie zadrżała ręka itd.  Najwięcej jednak nauczyły nas setki źle zrobionych zdjęć. Bo kiedy już widzimy błędy, możemy je korygować. Trzeba wieć pstrykać, pstrykać, pstrykać, oglądać, analizować… Można się nauczyć robić zdjęcia dobre technicznie, ale jeśli się nie ma wrażliwości estetycznej, zmysłu artystycznego, wrażliwości, trochę wyobraźni i zdolności szukania odpowiedniej chwili, miejsca, szczególnie fotografowania tematu projektu jakim była przyroda oraz jej detale jak: rośliny, kwiaty, liście, owoce, to takie zdjęcia nie wywołają u odbiorcy emocji. Tego właśnie uczył nas projekt NATURE. Ponadto dzięki temu, że tak szczegółowo przyglądaliśmy się przyrodzie pozyskaliśmy jednocześnie ogromną wiedzę na jej temat. Wielu uczestników w ramach projektu miało po raz pierwszy, kupiony czy też pożyczony, aparat fotograficzny w ręku, a pstrykanie fotek stało się ich pasją a w moim przypadku nawet misją. Lubię fotografować ludzi i w ten sposób nawiązuję z nimi bliską więź. Za pomocą zdjęć pokazuję i mówię o nich, opisując relacje i wydarzenia na stronie internetowej naszego UTW. Przez to stałam się cząstką społeczności europejskiej i międzynarodowej.W ramach projektu uczyłam się języka angielskiego. Wyjechałam do najpiękniejszego zakątka Europy na Majorkę. Przywiozłam setki zdjęć, do których będę powracać. Dzisiaj po zakończeniu projektu nie wyobrażam sobie już dalszego życia bez fotografowania. Wspomnienia szybko się zacierają, a zdjęcia zostają z nami na zawsze!

Jadwiga Barcewicz

Projekt ten pozwolił mi korzystać z bezpłatnych kursów: komputerowego, fotograficznego i językowego. Brałam udział w wycieczkach pieszych i wyjazdowych po naszym regionie Podlasie. Miałam możliwość wyjechać do jednego z krajów partnerskich, zapoznać się z jego kulturą, tradycją i zwyczajami. A przede wszystkim zaczęłam bardziej wnikliwie i z podziwem patrzeć na przyrodę i ją fotografować a następnie malować.

Anna Paszkiewicz - Gadek

Uczestnictwo w projekcie NATURE  pozwoliło mi na szersze poznanie zakątków naszej uroczej Ziemi Podlaskiej, oraz krajów partnerskich i napawanie się ich pięknem. Umożliwiło zgłębienie wiedzy komputerowej, fotograficznej oraz j. angielskiego. Pozwoliło na poznanie wielu ciekawych ludzi.

Halina Wiszowata

Uczestnictwo w projekcie NATURE pozwoliło mi poznać dokładniej przyrodę naszego regionu, poprzez uczestnictwo w pieszych rajdach. Nauczyłam się fotografowania przyrody. Wyjazd do Turcji pozwolił przybliżyć mi kulturę, obyczaje, tradycje poznać nowych ludzi jak i też poznać przyrodę tego kraju. Ja uważam, że temat projektu był the best.

Elżbieta Wiktor

1. Zaznajomiłam się na serio z komputerem. 2. Polubiłam jeszcze bardziej fotografować, zwłaszcza przyrodę. Mam kolekcję foto ptaków i kwiatów. 3. Wyjechałam do Turcji i poznałam choć trochę tamtejszą przyrodę. Utwierdziłam się we własnej wartości.

Józefina Bukin

Projekt bardzo mi się podobał, ponieważ promował aktywny i zdrowy tryb życia - wycieczki,  konkursy. Przy okazji lepiej poznaliśmy nasze Podlasie. Poza tym projekt zainspirował i dał możliwość nauki fotografowania, pracy na komputerze i angielskiego, aby móc porozumieć się z naszymi partnerami projektu z Hiszpanii i Turcji. W ramach projektu miałam możliwość wyjazdu na Majorkę. Ponad to projekt dał możliwość poznania wielu nowych ludzi i ich obyczajów. Cieszę się i bardzo dziękuję, że mogłam uczestniczyć w tym projekcie.

Danusia  Łopatecka

Udział w projekcie pozwolił mi na poznanie piękna naszego regionu i na naukę tworzenia fotografii obrazującej jego piękno. Bardzo ważnym elementem projektu było powstanie wielu grup przyjacielskich, które istnieją dotychczas pomimo zakończenia projektu. Przyjaźnie takie w naszym wieku są bardzo ważne, pomagają bowiem w naszej aktywizacji i większym zaangażowaniu pracy społecznej.

Alicja Temler

Całe moje życie szukam możliwości uczenia się czegoś nowego. Uczestnictwo w projektach międzynarodowych daje mi takie możliwości. Podczas spotkań międzynarodowych pozyskuję nowych przyjaciół, poznaję ich kraje, kulturę i zwyczaje. Projekt NATURE dał mi szansę poznania przyrody Majorki, pięknych gór, morza, roślin ale również miłych, przyjaznych i otwartych ludzi. Pozyskałam kilku przyjaciół wśród Katalończyków. Te personalne kontakty są dla mnie najbardziej wartościowe. Rozmowy o przyrodzie, życiu i śmierci, o Bogu i religii, ale również o codziennym życiu były również dla mnie możliwością do doskonalenia mojej znajomości języka angielskiego.

Elżbieta Urban

Opracowano amatorski filmik z kilkoma uczestnikami projektu. Którzy wypowiadają się po angielsku na temat projektu NATURE a zwłaszcza co dał im ten projekt . Film jest prezentowany na stronie internetowej UTW i na YouTube, UTW11 pt. „NATURE PROJECT UTW Białystok”. Większość  z tych osób zaczęło się uczyć języka angielskiego na kursach projektów Grundtviga.    Link do tego filmiku: http://www.utw.uwb.edu.pl/index2.php?p=444

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Pragniemy mocno zarekomendować takiego rodzaju przedsięwzięcia czyli partnerskie projekty skierowane do seniorów - słuchaczy. 

Przede wszystkim ze względu na to, iż projekt taki wywołuje ogromne zaangażowanie uczestników projektu w organizacjach partnerów ale również angażuje ogromną dodatkową ilość seniorów, którzy współorganizują międzynarodowe spotkania edukacyjne projektu. Daje to szanse na ogromną aktywność społeczną seniorów i pobudza do doskonalenia umiejętności socjalnych, językowych i komputerowych seniorów. Takie projekty wydają się być najbardziej "wydajne" jeśli chodzi o autentyczną aktywność społeczną seniorów.

Jest to wielka motywacja do nauki języka angielskiego  dla seniorów, zwłaszcza z dawnych socjalistycznych krajów. Seniorzy nasi w szkołach uczyli się języka rosyjskiego a nie angielskiego. Niektórzy zaczęli się uczyć angielskiego dopiero na naszym UTW. Tym bardziej ceni się ich wysiłek w pozyskaniu umiejętności kontaktowania się w języku angielskim. Ta grupa uczestników projektu wykonała ogromną pracę edukacyjną i wzięła udział w wielu zadaniach projektu. Ta grupa seniorów naprawdę nie jeździła "za darmo" na zagraniczne spotkania partnerskie.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Imię i nazwisko: Danuta Sajur
Data wypełnienia formularza/karty: 
20.11.2013

Sounds & Voices

Tematyka działań: 
Edukacja drugiej szansy
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym
ul. Głogowa 2b, 02-639 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Kwiatkowka, 501 332 652, webmaster@psouu.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym (PSOUU) działa na rzecz i w imieniu osób z niepełnosprawnością intelektualną w Polsce, ich rodziców i opiekunów prawnych.

Członkami PSOUU są rodzice i opiekunowie prawni osób z niepełnosprawnością intelektualną, osoby z niepełnosprawnością intelektualną oraz sprzężonymi schorzeniami, inni członkowie ich rodzin, przyjaciele i profesjonaliści zaangażowani w pracę dla ich dobra. Wspieranie oferowane przez PSOUU dotyczy wszystkich potrzebujących – niemowląt, dzieci, młodzieży i dorosłych. Intencją rodziców i opiekunów jest stworzenie możliwości rozwoju fizycznego, społecznego i intelektualnego i włączania osób z niepełnosprawnością intelektualnymi w normalne życie w społeczeństwie.

Dla osób dorosłych z orzeczonym umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności PSOUU prowadzi Warsztaty Terapii Zajęciowej (WTZ). Uczestnicy warsztatów biorą udział w zajęciach pozwalających im zdobyć umiejętności przydatne w bardziej samodzielnym życiu i pracy. Warsztaty umożliwiają kontakty społeczne z rówieśnikami, instruktorami i innymi ludźmi. Uczą samodzielności i niezależnego decydowania o sobie. Terapia zajęciowa, będąca ofertą edukacyjną PSOUU dla osób dorosłych, obejmuje zajęcia w pracowniach: społecznej, multimedialnej, gospodarstwa domowego, ceramicznej, stolarskiej i innych.

PSOUU od momentu swego powstania przywiązuje wielką wagę do przygotowania do pracy i zatrudnienia osób z niepełnosprawnością intelektualną.

PSOUU prowadzi, w zależności od potrzeb osób niepełnosprawnych  oraz lokalnych warunków i możliwości, różne formy mieszkalnictwa chronionego i wspomaganego.

Tytuł projektu: 
Sounds & Voices
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-IT2-GRU06-25291 7
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Włochy
Polska
Hiszpania
Francja
Szwecja
Wlk. Brytania
Cele projektu: 

Celem projektu SoVo (ang. Sound and Voices – pol. Głos i dźwięk) jest umożliwienie osobom z problemami psychicznymi i niepełnosprawnością intelektualną poprawy ich umiejętności komunikacji i znajomości informacyjnych technologii cyfrowych poprzez ich uczestnictwo w programach radia internetowego.

Radio internetowe jest otwartym i żywym kanałem komunikacji umożliwiającym podjęcie działań w kierunku wyeliminowania uprzedzeń społecznych poprzez zapewnienie wymiany doświadczeń. Umiejętności w zakresie ICT były wykorzystywane w atrakcyjnej metodologii wspierającej ważne cele społeczne i umożliwiającej aktywne zaangażowanie uczestników.

Przygotowanie programu radiowego obejmuje różne etapy: identyfikację istotnych treści, opracowanie ich w formie pisemnej i ustny przekaz do słuchaczy. Każdy etap ma na celu zwiększenie pewności siebie i wzmocnienie umiejętności komunikowania się na piśmie i w mowie. Prowadzenie radia internetowego ma zachęcić różne osoby do większej aktywności zamiast bycia biernymi odbiorcami.

Obszary tematyczne: 
  • Grupy docelowe o specjalnych potrzebach
  • Media i komunikacja
  • Nowe technologie
  • Obywatelstwo europejskie i wymiar europejski
  • Aktywne obywatelstwo
Grupa docelowa słuchaczy: 

Projekt połączył partnerów działających w różnych środowiskach – dla i z osobami chorymi psychicznie, niepełnosprawnymi intelektualnie oraz dotkniętymi bezdomnością. Słuchaczami projektu były więc osoby z różnymi specjalnymi potrzebami. W przypadku polskiej organizacji słuchaczami, a więc osobami uczącymi się jak prowadzić radio, były dorosłe osoby z niepełnosprawnością intelektualną.

Jakie były początki projektu: 

Nowe technologie informatyczne dają ogromne możliwości i zmieniają świat w różnych dziedzinach, przede wszystkim w komunikacji zdalnej. Informatyka i telekomunikacja mogą być bardzo atrakcyjnymi narzędziami edukacji, terapii i rozwoju. Informatyczka współpracująca z PSOUU szukała możliwości dostosowania narzędzi IT do potrzeb dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną. Dlatego też znalazła się na seminarium kontaktowym w Wielkiej Brytanii, gdzie w wyniku rozmów ukształtował się zespół partnerów tworzących internetowe Radio SoVo.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W czasie trwania projektu odbyły się następujące spotkania międzynarodowe:

  1. w Mediolanie, Włochy, październik 2011 – spotkanie dla koordynatorów i słuchaczy.

Cele:

  • poznanie się i integracja partnerów;
  • dopracowanie harmonogramu projektu;
  • wstępny projekt portalu;
  • warsztaty na temat tworzenia i utrzymania radia niepublicznego.

W czasie spotkania inaugurującego pracę w projekcie partnerzy poznali się osobiście, a także poznali instytucje i organizacje. Ekipa szwedzka, odpowiedzialna za utworzenie portalu, zaprezentowała jego pierwszą, roboczą wersję i poddała projekt pod dyskusję. Specjalnie dla partnerów, którzy dopiero mieli utworzyć radio, przygotowano i przedstawiono kilka prezentacji obejmujących bardzo szeroki zakres problemów - od potrzebnego sprzętu i oprogramowania po problemy finansowania takiego radia. Partnerzy zostali zaproszeni do Radia Popolare, gdzie mogli zobaczyć profesjonalne studio i redaktorów przy pracy.

  1. w Barcelonie, Hiszpania, marzec 2012 – spotkanie dla koordynatorów i słuchaczy (z Polski 3 osoby z niepełnosprawnością intelektualną).

Cele spotkania:

  • prezentacja wykonanych zadań, dyskusja i wnioski;
  • tworzenie radia razem;
  • zasady tworzenia reportażu ulicznego;
  • uzupełnienie danymi portalu.

W pierwszym roboczym dniu spotkania w Barcelonie wszyscy partnerzy przedstawili efekty swojej pracy między spotkaniami. Partnerzy byli goszczeni przez radio Contrabanda z Barcelony. Ze studia tego radia została nadana na żywo 4-godzinna audycja z udziałem wszystkich partnerów i uczestników spotkania. Tematem wiodącym była "Normopatia" - podejście do bycia normalnym, życia normalnie i czasem, wręcz chorobliwego dążenia do normalności. O swoim osobistym doświadczeniu mówili uczestnicy spotkania - osoby bezdomne, chore psychicznie i z niepełnosprawnością intelektualną. Audycja była emitowana przez stronę www Radia Contrabanda.

  1. w Lizbonie, Portugalia, październik 2012 – spotkanie dla koordynatorów i słuchaczy (z Polski dwie osoby z niepełnosprawnością intelektualną).

Cele spotkania:

  • prezentacja audycji wykonanych między spotkaniami;
  • warsztaty emisji głosu;
  • warsztaty pracy z dźwiękiem i emocjami;
  • poznanie specyfiki radia internetowego prowadzonego przez osoby chore psychicznie w szpitalu psychiatrycznym;

Spotkanie rozpoczęło się monitoringiem działań partnerów między mobilnościami. Następnego dnia pani Ana Ester poprowadziła niezwykle ciekawy warsztat na temat emisji głosu. Partnerzy mieli też możliwość zwiedzenia Szpitala Psychiatrycznego w Lizbonie, gdzie mogli zapoznać się z nowoczesnymi metodami terapii - także terapii w studiu radiowym. W kolejnym dniu uczestnicy wzięli udział w warsztatach "Emocje i dźwięk" prowadzonych przez Mesicles Helin. Mieli również okazję wysłuchania koncertu z nietypowymi instrumentami (misy tybetańskie, talerze i inne).

  1. w Paryżu, Francja, kwiecień 2013 – spotkanie koordynatorów i słuchaczy ( z Polski 4 osoby z niepełnosprawnością intelektualną).

Głównym celem spotkania w Paryżu było wyemitowanie wspólnej audycji na żywo w radiu internetowym. Spotkanie zaczęło się od wspólnego spaceru po Paryżu z zadaniem zebrania materiału do audycji - a więc dźwięków ulicy, rozmów z uczestnikami, własnych komentarzy. Popołudniowa audycja emitowana na żywo w internetowym Radiu Citron miała polegać na przedstawieniu materiału przygotowanego w czasie między spotkaniami na zadany temat brzmiący "Inni". Wieczorem, w jednym z paryskich barów odbyła się publiczna prezentacja Radia SoVo, gdzie mówiono o jego powstaniu, założeniach, osiągniętych rezultatach. Następnego dnia w czasie pracy w grupach mówiono o dotychczasowych doświadczeniach Radia SoVo oraz o jego przyszłości, o metodach pracy oraz o technicznych aspektach. Każda z grup przedstawiła konkluzje w formie prezentacji.

  1. Florencja, Włochy, lipiec 2013 – spotkanie koordynatorów

Spotkanie ewaluacyjne - podsumowanie całego projektu. Głównym celem spotkania było podsumowanie dwuletniej pracy w partnerstwie i zastanowienie się nad przyszłością Radia Sovo. Każdy z przybyłych na spotkanie koordynatorów krajowych miał obowiązek i możliwość opowiedzenia o tym, jak się rozwinęło radio w jego organizacji lub instytucji oraz jaki miało wpływ na uczestników projektu i otoczenie. W czasie rozmów o przyszłości Radia SoVo padł pomysł stworzenia sieci stacji radiowych, które będą się wspierały i współpracowały. Spotkania odbywały się na terenie byłego Szpitala Psychiatrycznego, mającego długą i bogatą historię. PSOUU jest stowarzyszeniem ponad 120 kół z całej Polski. Do projektu zostali zaproszeni przedstawiciele placówek z różnych miejsc kraju. W czasie trwania projektu odbyły się dwa spotkania lokalne – polskich uczestników projektu, w których wzięli udział wszyscy redaktorzy – uczestnicy WTZ oraz terapeuci i koordynatorzy. Od stycznia 2013 roku w internetowym Radio SoVo audycje były (są) emitowane co tydzień. Na stronie PSOUU można znaleźć audycje – ćwiczenia przygotowywane jako wprawki na kolejne spotkania partnerów (http://psouu.org.pl/projekt-sovo-dzwiek-i-glos) oraz archiwum audycji nadwanych od począku 2013 roku, o ile nie była to audycja nadawana na żywo (http://psouu.org.pl/archiwalne-audycje-radia-sovo). Autorami i redaktorami prowadzącymi są słuchacze projektu – osoby z niepełnosprawnością intelektualną.

Działania upowszechniające były prowadzone poprzez media i wewnątrz własnej organizacji.

Do działań upowszechniających należały:

  1. Publikacja artykułu na temat projektu w "Społeczeństwie dla Wszystkich" - czasopiśmie Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym - marzec 2012 (http://psouu.org.pl/sites/default/files/publikacje/SdW%201-2012.pdf).I
  2. nformowanie kół w całej Polsce o przebiegu projektu poprzez umieszczanie artykułów na stronie www PSOUU (kilkanaście tysięcy wejść miesięcznie)
  3. Rozsyłanie maili do pracowników Zarządu Głównego PSOUU i innych osób przed emisją cotygodniowej audycji w Radiu SoVo oraz umieszczanie takiej informacji na stronie PSOUU;
  4. Audycja w telewizji Polsat Polska (http://www.youtube.com/watch?v=PTpXZM5zElE);
  5. Rozpowszechnianie w czasie Dnia Godności. Raz w roku, w maju odbywa się jedna z większych, ogólnopolskich imprez masowych dla i o osobach z niepełnosprawnością intelektualną. Jest to Dzień Godności Osoby z Niepełnosprawnością. W ramach projektu zostały przygotowane ulotki informujące o projekcie SoVo - o jego idei, programie, źródłach finansowania, z podanym i wyeksponowanym adresem strony www projektu. Ulotki te były rozdawane przez wolontariuszy i dołączane do materiałów rozdawanych na stoisku PSOUU uczestnikom, gościom i przypadkowym przechodniom w czasie centralnych obchodów Dnia Godności w Warszawie - podczas debaty w Sejmie Rzeczypospolitej i imprezie w Parku Rydza - Śmigłego.

Gdy redaktorzy zbierali materiał do audycji, np. na seminariach lub innych spotkaniach, mieli plakietki z własnym nazwiskiem, nazwą radia, logotypami radia i programu z którego projekt jest finansowany. Uczestnicy byli informowani kto z nimi będzie przeprowadzał wywiady, co pośrednio informowało wszystkich o istnieniu radia i projektu.

Ewaluacja była przeprowadzana przy wykorzystaniu ankiet uczestników. Od pierwszej ewaluacji było widać zadowolenie z projektu (treść spotkań, organizacja, cele); krok po kroku uczestnicy uzmysławiali sobie jak ważne jest to, aby dzielić się własnym doświadczeniem w kontekście międzynarodowym i interkulturalnym, jak ważne jest, aby osoby ze specjalnymi potrzebami podróżowały i miały kontakt z osobami z innych krajów; uczestnicy uświadamiali też sobie rolę radia, doboru tematów, sposobu poprowadzenia audycji, docierania do odpowiednich, zainteresowanych odbiorców.

Audycje tworzone między spotkaniami były prezentowane i omawiane w czasie mobilności.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
33
W wyjazdach zagranicznych: 
9
Produkty
Produkty projektu: 
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Radio SoVo zaistniało, zaczęło działać i działa. Audycje są tworzone i emitowane. Radio się rozwija, a redaktorzy doskonalą swoje umiejętności – m.in. w nowym projekcie z programu LLL Grundtvig.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Terapeuci pracujący z osobami niepełnosprawnymi intelektualnie nie mają wielu okazji ani potrzeb używania języka angielskiego. Możliwość uczestnictwa w projekcie była szansą na odświeżenie i rozwinięcie własnych kompetencji językowych oraz przełamywanie barier w używaniu tego języka na żywo, w czym były niezwykle pomocne wyjazdy zagraniczne i przebywanie w grupie osób niemówiących po polsku.

Tworzenie radia internetowego było nowością dla wszystkich terapeutów i innych pracowników uczestniczących w projekcie. Poznawali więc oni od podstaw m.in. jak się tworzy takie radio, jak się emituje audycje nagrane wcześniej, jak się emituje audycję na żywo, jak się przeprowadza wywiady przez Skype'a. Swoje nabyte umiejętności musieli także w odpowiedni sposób przekazać uczestnikom. Tego typu praca była nowym doświadczeniem pedagogiczno-terapeutycznym.

Korzystanie z nowych technologii, moderowanie tworzenia audycji radiowych okazało się niezwykle pasjonującym i nowym fragmentem codziennej pracy terapeuty. Możliwość własnego rozwoju, uzyskiwanie dobrych efektów terapeutycznych były mocną motywacją do pracy i bycia w niej twórczym, a wyjazdy zagraniczne i kontakt z uczestnikami z innych krajów motywował do uczenia się języka (czasem nawet do zapisania się na kurs) i do jego używania.

Wyjazdy zagraniczne były bardzo ciekawym elementem projektu. Wśród terapeutów i pracowników zdarzały się osoby, które pierwszy raz leciały samolotem oraz takie, które miały kontakt z obcokrajowcami, ich miejscami życia i kulturą inny niż w czasie wyjazdów turystycznych. Ogromną wartością było to, że mogli nawiązać kontakty z profesjonalistami z tej samej branży.

Radio na stałe wpisało się w program oferowany uczestnikom z niepełnosprawnością intelektualną przez Warsztaty Terapii Zajęciowej w kilku miastach w Polsce. Jest traktowane jako nowatorska, atrakcyjna i skuteczna metoda terapeutyczna. Niektóre placówki przygotowują jedną na miesiąc audycję emitowaną z pliku mp3, inne nadają swoje programy codziennie. Radio SoVo w Polsce ma swój stały termin audycji przygotowywanych w różnych krańcach Polski oraz termin audycji codziennych. Stały się one elementem programu edukacyjno-terapeutycznego.

We wszystkich placówkach biorących udział w projekcie powstały lub zostały doposażone pracownie multimedialne.

Zarządy Kół interesowały się przebiegiem projektu, wspierając uczestników także finansowo - gdy wyasygnowały kwoty pozwalające uczestnikom spotkać się na lokalnych spotkaniach w Warszawie. O projekcie informowały np. władze lokalne (Urząd Miasta).

Jak już wspomniano, projekt prowadzony był w kilku różnych placówkach w Polsce. Koła PSOUU są lokalnymi reprezentantami całego Stowarzyszenia. Mają jednak dużą autonomię i bardzo często pracownicy nie znają swoich kolegów z innych placówek. Dzięki projektowi część osób poznała się, nawiązała kontakt. Terapeuci i inni pracownicy wiedzą, że mają w innych miejscach wsparcie i mogą tworzyć coś wspólnie. To poszerzenie kontaktów i poznanie innych pracowników było często podkreślane przez terapeutów, jako duża wartość projektu.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Tworzenie radia internetowego, bycie Redaktorem zmusza do dbania o jakość swoich wypowiedzi, o jasny przekaz. Redaktorzy prowadzący regularnie audycje zrobili duże postępy w zwiększaniu umiejętności językowych (dotyczących języka polskiego). Wyjazdy zagraniczne i stały kontakt, przez kilka dni, tylko z językiem ang., pozwalał uczestnikom na przełamywanie barier, wypowiadanie prostych zdań i uczenie się nowych słów.

Tworzenie audycji internetowych nagrywanych wcześniej i następnie emitowanych w określonym czasie pozwoliło uczestnikom warsztatów poznać program Audiacity służący do edycji plików dźwiękowych. Kilkoro z nich posługuje się nim w stopniu zaawansowanym. Nadawanie audycji na żywo z reguły jest połączone z kontaktem ze słuchaczami przez forum na stronie PSOUU oraz przez facebooka. Obsługa tych elementów była początkowo dla uczestników nowością, w tej chwili jest stałą praktyką. Podobnie, teraz to właśnie uczestnicy umieszczają przez System Zarządzania Treścią w Aktualnościach na stronie www PSOUU informacje o emitowanych audycjach.

Wiele audycji wymaga wychodzenia do innych osób, przeprowadzania z nimi wywiadów, otwierania się przed nimi i odważnego kontaktu. Te umiejętności społeczne rozwijali uczestnicy przygotowując kolejne audycje. Również należy zauważyć, że powierzenie im obowiązku przygotowania i przeprowadzenia regularnych audycji zwiększa w sposób znaczący ich poczucie odpowiedzialności.

Jednocześnie ten stały obowiązek powoduje, że uczestnicy czują się potrzebni, wiedzą, że nie mogą zawieść, a to w sposób znaczący zwiększa ich motywację do pracy, do tworzenia radia, do uczenia się, że tematy audycji muszą być odpowiednio dobrane, że audycja musi być zaplanowana, że trzeba uwzględnić i uszanować potrzeby różnych słuchaczy. Jedne z najbardziej radosnych i emocjonujących dla terapeutów momentów to te, gdy osoby trzymające się z boku przełamywały swoją alienację i prosiły o dołączenie do grona osób działających w radiu.

Bycie redaktorem daje siłę i odwagę wychodzenia do innych. Tematy audycji proponowane przez koordynatorów w czasie trwania projektu (Normalność, "normopatia", tożsamość, bycie innym), mimo, że były trudne, powodowały przełamywanie się, otwieranie się i zwiększanie pewności siebie. Sami uczestnicy po prawie dwóch latach projektu czasem mówią "Teraz nie boję się już wychodzić do ludzi".

Możliwość uczestniczenia w wyjazdach niezwykle poszerzała wiedzę o odwiedzanych krajach i ich mieszkańcach. Dla wielu uczestników były to 1-sze wyjazdy.

Wszystkim słuchaczom projektu bardzo zależało na kontynuacji. Zespół redaktorów powiększył się o nowe osoby. Mamy większe możliwości i szanse doskonalenia naszych umiejętności i naszych audycji.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Radio SoVo istnieje, ma swój stały termin emisji audycji, swoje podforum na forum PSOUU. Audycje są nadawane, mimo, że projekt się skończył. Co więcej, koordynatorka wymyśliła kolejny projekt i uzyskała dofinansowanie, dzięki któremu działalność radia będzie rozwijana i ulepszana.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Kwiatkowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
13.11.2013
Subskrybuje zawartość

Switch style