Grecja

Przekraczając most

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Języki obce
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Starostwo Powiatowe w Będzinie
ul. Saczewskiego 6, 42-500 Będzin
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Kinga Wesołowska
0048 32 368 07 30, 0048 694 812 962
wesolowskakinga@tlen.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Realizatorem projektu „Przekraczając most” było Starostwo Powiatowe w Będzinie wraz z partnerem stowarzyszonym tj. Stowarzyszeniem „Bądź z nami”, które prowadzi Warsztaty Terapii Zajęciowej (WTZ). Zgodnie z zapisami ustawy o samorządzie powiatowym do zadań powiatu należy m.in.: edukacja, ochrona i promocja zdrowia, pomoc społeczna oraz wspieranie osób niepełnosprawnych. Warsztaty Terapii Zajęciowej przy Stowarzyszeniu „Bądź z nami” prowadzą zajęcia dla absolwentów szkoły specjalnej. Stowarzyszenie powstało z inicjatywy nauczycieli i rodziców. Pomysł utworzenia WTZ wynikł z silnej potrzeby stworzenia miejsca, które mogłoby wypełnić lukę w życiu osób, które kończą szkołę specjalną i z dnia na dzień zostają pozbawione dostępu do zajęć, które stymulują ich rozwój. W ramach warsztatów prowadzone są zajęcia: kulinarne, majsterkowania, introligatorskie, sportowo-rehabilitacyjne, plastyczne tj. pracownia tkacka, ceramiczna oraz zajęcia wokalno-teatralne. Działalność Stowarzyszenia jest wspierana przez Powiat Będziński.
Tytuł projektu: 
Przekraczając most
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
07/GR-LP/07-0137/P1
Lata realizacji: 
2007 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Wielka Brytania, Niemcy, Grecja, Hiszpania, Polska
Cele projektu: 
  1. Poprawa atrakcyjności dialogu międzykulturowego i świadomości osób z mniejszymi szansami życiowymi z krajów partnerskich poprzez przemieszczanie się, sporty, spędzanie czasu wolnego i gotowanie.
  2. Aktywne angażowanie uczestników w planowanie działań projektu, uczestnictwo w działaniach, ewaluację, rozpowszechnianie i podtrzymywanie projektu.
  3. Poprawa niskiego poziomu uczestnictwa w życiu społecznym osób z mniejszymi szansami życiowymi oraz poprowadzenie ich na ścieżkę uczenia się przez całe życie, poprzez praktyki i dokształcanie.
  4. Rozpoczęcie procesu odkrywania i samooceny własnej kultury, poznawania idei uczenia się przez całe życie oraz analizowanie problemu bezrobocia i barier przeszkadzających w ponownej integracji ze społeczeństwem.
Obszary tematyczne: 
dialog międzykulturowy, aktywne obywatelstwo, technologie informacyjne, języki, nauka o krajach UE
Grupa docelowa słuchaczy: 
Grupą docelową były osoby dorosłe o obniżonych szansach życiowych. Wiek polskich uczestników to 24-40 lat. Uczestnicy borykają się głównie z problemem niepełnosprawności intelektualnej.
Jakie były początki projektu: 
Inicjatywa realizacji projektu narodziła się podczas spotkania kontaktowego zorganizowanego przez duńską Narodową Agencję Grundtviga w 2006 r. w miejscowości Hoje Taastrup. spotkanie zorganizowano wokół tematu „Learning for intercultural awareness and inclusion in suburban areas". Znalezienie idealnych partnerów początkowo wydawało się mało realne ze względu na dużą liczbę zaproszonych organizacji (ok. 60). Doskonała organizacja spotkania już w pierwszym dniu pozwoliła na zawężenie grona potencjalnych partnerów. Możliwość konfrontacji oczekiwań wszystkich przedstawicielstw umożliwiła nam dokonanie właściwego wyboru. Ponieważ na co dzień nasze organizacje zajmują się zwalczaniem nierówności społecznych znalezienie wspólnego tematu było kwestią drobnych kompromisów.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Działania zastosowane w projekcie były dobrane pod kątem realizacji założonych celów. Przyjęte metody przeprowadzania działań musiały być dostosowane do charakteru grup jakie uczestniczyły w projekcie.
Wszystkie organizacje partnerskie zajmują się osobami będącymi w gorszym położeniu społecznym, o mniejszych szansach życiowych i zagrożonych wykluczeniem społecznym. Beneficjenci z Polski to na co dzień uczestnicy Warsztatów Terapii Zajęciowej funkcjonujących przy Stowarzyszeniu „Bądź z nami”. Problemem tych osób jest głównie niepełnosprawność intelektualna.
Wlk. Brytanię reprezentowały osoby z problemami natury psychicznej, które w znaczący sposób ograniczają normalne funkcjonowanie w społeczeństwie. Uczestnicy z Hiszpanii to osoby, które znalazły się poza marginesem społecznym ze względu na aspołeczne zachowania (łamanie prawa). Grecy włączyli do projektu osoby, które z różnych przyczyn nie zakończyły swojej edukacji formalnej i kontynuują naukę w dorosłym życiu. Niemcy pokazali w projekcie problemy asymilacyjne emigrantów.
Wiele działań postawiło przed uczestnikami nowe zadania, z którymi do tej pory nigdy się nie zetknęli, np. na potrzeby projektu zakupiliśmy cyfrowy aparat fotograficzny i kamerę cyfrową, żeby uczestnicy mogli nabyć umiejętności posługiwania się tego rodzaju sprzętem, i tworzyć z wykonanych zdjęć i filmów sposób komunikowania się z innymi uczestnikami. Specjalnie dla uczestników został zaangażowany lektor języka angielskiego, który nauczył ich prostych zwrotów grzecznościowych w języku angielskim.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
40
W wyjazdach zagranicznych: 
13
Produkty
Produkty projektu: 
Największym rezultatem projektu są zmiany jakie zaszły w uczestnikach i w ich najbliższym otoczeniu. Projekt pn. „Przekraczając most” stał się dla uczestników motywacją do pokonywania własnych ograniczeń i wewnętrznych lęków. Zagraniczne wyjazdy były dla uczniów ogromnym przeżyciem i formą wyróżnienia. W bardzo dużym zakresie (raport końcowy – ocena 4) udało się nam osiągnąć zamierzone cele.
Przede wszystkim za najważniejszy rezultat strona polska może uznać poprawę niskiego poziomu udziału w życiu społecznym uczestników projektu. Osobom niepełnosprawnym szczególnie trudno jest zaistnieć w lokalnym środowisku. Poza barierą związaną z ich odmiennością, duży problem często stanowi ubóstwo materialne ich rodzin, które poważnie odcina od aktywnego udziału w życiu społecznym. Bieda powoduje brak dostępu do miejsc kultury, uniemożliwia spędzanie wolnego czasu poza domem, przyczynia się do wyalienowania. Uczestnictwo w projekcie „Przekraczając most” pozwoliło naszym beneficjentom na wzmocnienie poczucia własnej wartości i zaistnienie w świecie, który do tej pory był poza ich zasięgiem. Udział w projekcie pozwolił znaleźć się im w centrum uwagi. Ich nazwiska i zdjęcia były wymieniane w lokalnej prasie, dzięki czemu z dnia na dzień stali się rozpoznawalni w swoim sąsiedztwie.
Produktami, które zostały wspólnie wypracowane w projekcie „Przekraczając most” są głównie obrazkowy leksykon językowy oraz strona internetowa. Dodatkowo polscy uczestnicy przy pomocy profesjonalnego kamerzysty nagrali kilkunastominutowy film prezentujący dzień z ich życia na warsztatach. W trakcie partnerskich spotkań odbywały się prezentacje multimedialne w których każdy z krajów prezentował ważny dla projektu temat m.in. prezentacja swojej organizacji i grupy objętej projektem, problem beneficjentów na rynku pracy, lokalne tradycje sportowe, narodowe i lokalne tradycje kulinarne.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Strona internetowa, którą wspólnie tworzyliśmy przez 2 lata trwania projektu pozwala zainteresowanym na prześledzenie każdego etapu naszego przedsięwzięcia i zapoznanie się z podejmowanymi działaniami. Ponadto na bieżąco pojawiały się informacje o kolejnych spotkaniach partnerskich na stronie internetowej Starostwa Powiatowego w Będzinie, w gazecie powiatowej oraz w lokalnej prasie. Ze strony internetowej Starostwa Powiatowego, po zapoznaniu się z ogólnymi założeniami projektu, w łatwy sposób można przejść na główną stronę projektu. Adres strony internetowej projektu: www.crossingthebridge.pbworks.com.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Realizacja projektu pozwoliła na wymianę ciekawych doświadczeń. Pracownicy WTZ zdobyli wiedzę na temat możliwości realizowania projektów przy wsparciu finansowym UE. Przełamana została bariera językowa, i jednocześnie zwiększyła się motywacja do poprawy znajomości języka angielskiego. Udział w projekcie wpłynął na rozwój kontaktów zagranicznych lokalnych organizacji i stowarzyszeń. Efekty tych kontaktów będą możliwe do określenia w dalszej perspektywie czasu.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Uczestnicy pogłębili swoją wiedzę geograficzną, poznali nowoczesne sposoby podróżowania (podróże samolotem) i komunikacji (narzędzia IT). Otworzyli się na tradycje i zwyczaje krajów partnerskich. Poznali podstawy języka angielskiego (zwroty grzecznościowe) oraz zakres opracowanego wspólnie z partnerami słowniczka.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Bez udziału środków UE projekty o takim zakresie działania nie byłyby możliwe do sfinansowania środków Powiatu, a tym bardziej ze środków członków Stowarzyszenia „Bądź z nami”. Możliwość wymiany doświadczeń i czerpania z najlepszych wzorców do najkorzystniejszy sposób na szybki rozwój w każdej dziedzinie życia, również społecznej. Projekt „Przekraczając most” był pierwszym projektem w ramach programu Grundtvig zrealizowanym na terenie naszego Powiatu. Zapoczątkowane przez nas zagraniczne kontakty partnerskie są już wykorzystywane przez lokalne placówki współrealizujące Powiatowa Strategia Rozwiązywania Problemów Społecznych. Będziemy starali się utrwalać osiągnięte rezultaty poprzez przekazywanie informacji na temat projektu „Przekraczając most” podczas prezentacji w ramach imprez związanych z tematyką społeczną np. „Olimpiada osób niepełnosprawnych” czy „Dzień ubóstwa”.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Projekt Przekraczając most bardzo mi się podobał. Dzięki niemu miałem możliwość wyjazdu do Grecji i zwiedzania bardzo ciekawych i zabytkowych miejsc. Sam lot samolotem dostarczył mi moc niezapomnianych wrażeń .To była wspaniała wyprawa, którą często wspominam i długo zostanie w mojej pamięci.” Tomasz Janczarczyk – uczestnik.
„Podobało mi się jak ci przyjechali z tych wszystkich państw, a co do niektórych bardzo się z nimi zaprzyjaźniłam, i że mogłam polecieć samolotem to było dla mnie wielkie przeżycie i spełnienie marzeń. To wszystko co mam do powiedzenia . Serdecznie pozdrawiam.” Ania Zdziarska – uczestniczka.
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Kinga Wesołowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
07.01.2010

Rozwój regionalny przekraczający granice i współpraca przy dokształcaniu osób dorosłych w regionach wiejskich

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Doradztwo i poradnictwo
Inne
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Wspierające Rozwój Wsi
Krekole 32, 11-106 Kiwity
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Mariola Jagiełło
0048 89 766 21 74, 0048 609 450 262
samolubie23@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Działania w kierunku szerzenia oświaty, organizacja kursów, szkoleń, aktywizacja ludności wiejskiej, propagowanie wiedzy dotyczącej istotnych aspektów życia społecznego i gospodarczego. Organizowanie punktów informacyjnych i konsultacyjnych. Inicjowanie i wspieranie działalności kulturalnej, organizacja imprez dla społeczności lokalnej.
Tytuł projektu: 
Rozwój regionalny przekraczający granice i współpraca przy dokształcaniu osób dorosłych w regionach wiejskich
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0061/P1
07/GR-LP/07-0028/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2008
Kraje uczestniczące: 
Niemcy x2, Grecja, Litwa, Polska
Cele projektu: 
Celem projektu jest znalezienie drogi, jak można kobiety z regionów wiejskich o niskim wykształceniu motywować do brania udziału w ofertach dokształcających oraz stworzenie programu komputerowego do nauczania grupy docelowej.
Obszary tematyczne: 
Aktywizacja i rozwój przedsiębiorczości na terenach wiejskich.
Grupa docelowa słuchaczy: 
Mieszkańcy obszarów wiejskich w wieku 25- 45 lat (mężczyźni i kobiety z obszarów wiejskich o utrudnionym dostępie do edukacji).
Jakie były początki projektu: 
Organizacja Frauen helfen Frauen z Niemiec była pomysłodawcą projektu. SWRW zostało partnerem projektu w wyniku powstawania europejskiej książki kucharskiej czterech państw „Wspólnie gotujemy w Europie”(Litwa, Polska, Niemcy, Holandia). Organizacja SWRW działa na terenie wiejskim, pozbawionym miejsc pracy w branży przemysłowej. Szansą na zatrudnienie jest rozwój turystyki wiejskiej.
Krótki opis przebiegu projektu: 
1. Konferencje (spotkania partnerów):
a) Niemcy - Emsburen - wrzesień 2006 (4 pracowników), czerwiec 2008 (2 pracowników + 2 słuchaczy);
b) Litwa - Birtstonas  luty 2007 (2 pracowników + 3 słuchaczy), marzec 2008 (2 pracowników + 6 słuchaczy);
c) Grecja - Chania - listopad 2007 (1 pracownik + 1 słuchacz);
d) Polska - Lidzbark Warmiński - lipiec 2007 prace nad wypracowaniem konceptu dokształcania, ankietowanie, ewaluacja.
2. Praktyki partnerskie:
a) gospodarz Niemcy – gość Polska - kwiecień 2007 (2 pracowników + 2 słuchaczy);
b) gospodarz Litwa – gość Polska - lipiec 2007 (2 pracowników + 4 słuchaczy);
c) gospodarz Polska – gość Grecja - lipiec 2007 (1 pracownik + 1 słuchacz);
poznawanie kraju partnerskiego- turystyka, język, zachowania, kultura, wspólne gotowanie typowych dla danego regionu potraw, zwiedzanie gospodarstw turystycznych.
3. Spotkania w siedzibie SWRW cele wypracowania konceptu dokształcania: dyskusje, wymiana uwag, wnioski. Przygotowywanie potrzebnych materiałów na konferencje oraz do publikacji książkowej.
4.Artykuły w prasie lokalnej, spotkania z władzami samorządowymi, promocja książki.
5. Ewaluacja przebiegu realizacji projektu przez GEA (Niemcy).
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
15
W wyjazdach zagranicznych: 
9
Produkty
Produkty projektu: 
książka „Take Your Chance”
piosenka „Take Your Chance”
CD - praktyki partnerów (wspólne gotowanie)
CD - quizy regionalne i krajowe (każdego partnera projektu)
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Koncepcja dokształcania zawarta w książce  „Take Your Chance”.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Współpraca z organizacjami pozwoliła na wymianę doświadczeń, czerpanie nowych pomysłów, wykorzystanie doświadczeń partnerów w pracy organizacji. Pracownicy doskonalili swoje umiejętności językowe. Współpraca zaowocowała wakacyjną wymianą młodych dorosłych pomiędzy SWRW a Vilies tiltas (Litwa) oraz planami na przyszłość.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Projekt pobudził słuchaczy do działania, podjęcia zmian w swoim życiu, umożliwił niektórym osobom podjęcie pracy. Społeczność lokalna dostrzegła potrzebę zmian w swoim najbliższym otoczeniu, rozpoczęła proces integracji społecznej.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Koncepcja dokształcania zawarta w książce „Take Your Chance” została wykorzystana do opracowania następnego wniosku dot. projektu współpracy międzynarodowej o podobnej tematyce.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
Słuchaczom najbardziej podobały się wyjazdy zagraniczne w których mieli możliwość poznania innych krajów, nawiązania nowych znajomości i przyjaźni.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Mariola Jagiełło
Data wypełnienia formularza/karty: 
05.09.2008

Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej

Tematyka działań: 
Edukacja rodziców i rodzin
Inne
Umiejętności podstawowe
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Rozwoju Dzieci im. J.A. Komeńskiego
ul. Flory 1/8, 00-586 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Teresa Ogrodzińska
togrodzinska@frd.org.pl
Gracjana Węgorska
gwegorska@frd.org.pl
0048 22 881 15 80
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Fundacja Komeńskiego działa od 2003 roku. Dążymy do zapewnienia dzieciom równego startu życiowego. Nie prowadzimy działalności gospodarczej, nasze środki pochodzą z dotacji i darowizn. Od 2005 roku posiadamy status organizacji pożytku publicznego.
Naszym priorytetem jest wyrównywanie szans edukacyjnych najsłabszych i dyskryminowanych grup społecznych oraz podnoszenie poziomu edukacji, ze szczególnym uwzględnieniem wspierania wczesnego rozwoju dziecka. Działamy we współpracy z rodzicami, nauczycielami, organizacjami pozarządowymi i samorządami. Współpracujemy ze specjalistami z zakresu wczesnej edukacji z Polski, Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej.
Najważniejsze działania:
  1. Podnoszenie jakości wczesnej edukacji - Przy Fundacji działa Akademia Komeńskiego, niepubliczna placówka doskonalenia dorosłych, która prowadzi szkolenia dla nauczycieli, rodziców i przedstawicieli społeczności lokalnych upowszechniające nowoczesne metody pedagogiczne i wychowawcze. Rocznie 32 trenerów Akademii szkoli ponad 2000 osób.
  2. Upowszechnianie edukacji przedszkolnej - Stworzyliśmy innowacyjny program pozwalający gminom na tworzenie alternatywnych form edukacji przedszkolnej dla dzieci w wieku 3-5 lat. Aktualnie we współpracy z 97 gminami wiejskimi i 4 organizacjami pozarządowymi prowadzimy 298 wiejskich Ośrodków Przedszkolnych dla 4000 dzieci. We współpracy z 5 organizacjami z całej Polski, przeprowadziliśmy pilotaż Grup Zabawowych – zajęć edukacyjnych dla dzieci w wieku 0-5 lat i ich rodziców przy merytorycznym wsparciu specjalnie przeszkolonego konsultanta.
  3. Gminne strategie edukacji - Pomagamy społecznościom gminnym w opracowywaniu długofalowych  Gminnych strategii edukacyjnych25 gmin wiejskich przyjęło strategie do realizacji.
  4. Rozwijanie świadomości społecznej na temat znaczenia wczesnej edukacji - Wydajemy materiały edukacyjne, organizujemy seminaria i konferencje poświęcone problemom wczesnej edukacji. Wydaliśmy między innymi pierwszy w Polsce „Raport o sytuacji edukacji elementarnej”, „Małe dziecko w Polsce – doświadczenia organizacji pozarządowych”, „Małe dziecko w gminie – jak podnieść jakość wczesnej edukacji”.
Tytuł projektu: 
Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0004/C1
07/GR-LP/07-0007/C2
Lata realizacji: 
2006 - 2008
Kraje uczestniczące: 
Polska, Czechy, Grecja, Słowacja, Wielka Brytania
Cele projektu: 
  1. Wymiana doświadczeń organizacji partnerskich na temat włączania rodziców w programy ułatwiające dzieciom adaptację do szkoły.
  2. Stworzenie programu szkoleniowego przygotowującego rodziców i nauczycieli do wspólnego planowania i realizacji działań ułatwiających dzieciom pokonanie progu szkolnego.
  3. Przygotowanie materiałów edukacyjnych dla rodziców i nauczycieli
  4. Przygotowanych co najmniej 10 trenerów do prowadzenia programu szkoleniowego.
  5. Przygotowanie w każdym kraju partnerskim co najmniej 40 rodziców i nauczycieli (przedszkoli i szkół podstawowych) do tworzenia programów wychowawczych ułatwiających dzieciom adaptację do szkoły.
Obszary tematyczne: 
Projekt poświęcony był budowaniu współpracy pomiędzy nauczycielami (szkół podstawowych, przedszkoli, ośrodków przedszkolnych), a rodzicami oraz zagadnieniom związanym z pokonywaniem progu szkolnego przez dzieci.
Grupa docelowa słuchaczy: 
Słuchaczami w projekcie byli rodzice, nauczyciele i psycholodzy pracujący z dziećmi przygotowującymi się do rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej lub właśnie tę naukę rozpoczynającymi. W Polsce było to grupa mocno sfeminizowana, w wieku od 23-ego do ok. 50-ego roku życia. Seminaria i szkolenia zrealizowane w Warszawie cieszyły się dużym zainteresowaniem nauczycieli, mniejszość stanowili rodzice. Odwrotnie kształtowała się sytuacja w grupie przeszkolonej w ramach projektu w wiejskiej gminie Jednorożec na terenie województwa mazowieckiego. Obserwowana w tej grupie duża frekwencja wśród rodziców nie przekładała się niestety na udział i zainteresowanie nauczycieli, którzy w niewielkim stopniu zaangażowali się w realizację projektu.
Jakie były początki projektu: 
Projekt powstał w oparciu o doświadczenia Fundacji Komeńskiego i pozostałych partnerów związane z wprowadzaniem innowacyjnych programów budowania współpracy pomiędzy nauczycielami i rodzicami.Dostrzegając ogromne znaczenie dobrej adaptacji w szkole dla przyszłej kariery szkolnej i życiowej dzieci, postanowiliśmy w tworzenie programów adaptacyjnych włączyć rodziców, którzy nie są na ogół postrzegani jako partnerzy w działaniach edukacyjnych i wychowawczych podejmowanych przez placówki edukacyjne. Przygotowując wniosek o dofinansowanie projektu, rozmawialiśmy z ekspertami zajmującymi się edukacją w Czechach, Grecji, Polsce, na Słowacji i w Wielkiej Brytanii. Ich opinie były zgodne: we wszystkich tych krajach istnieje ogromna potrzeba przygotowania rodziców i nauczycieli do wspólnej pracy na rzecz ułatwienia dzieciom procesu adaptacji szkolnej. Kontakt z organizacjami partnerskimi nawiązaliśmy podczas seminariów i konferencji, w których brali udział przedstawiciele Fundacji Komeńskiego.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Realizacja projektu trwała dwa lata.
Etap pierwszy obejmował:
  1. 10.X.2006, Warszawa: seminarium krajowe dla 21 słuchaczy (rodziców i nauczycieli zainteresowanych udziałem w projekcie) i 7 pracowników Fundacji Komeńskiego – 6 trenerów Akademii Komeńskiego i koordynatorki projektu) – poświęcone zagadnieniom związanym z adaptacją szkolną i współpracą domu, przedszkola i szkoły.
  2. 26-28.X.2006, Warszawa: seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych (pracowników i słuchaczy) połączone z wizytą studyjną w polskich placówkach edukacyjnych – poświęcone prezentacji i wymianie doświadczeń organizacji partnerskich oraz ustaleniu priorytetów projektu w pierwszym roku realizacji; Fundację Komeńskiego reprezentowało 7 pracowników.
  3. X.2006–II.2007, w każdym z krajów Partnerstwa: przeprowadzono badanie jakościowe na temat doświadczeń rodziców, nauczycieli i ich dzieci/uczniów związanych z rozpoczęciem nauki w szkole; w Polsce w badaniu wzięło udział 143 osób (w tym 38 dzieci i 105 dorosłych słuchaczy).
  4. 15-17.III.2007, Newry, Irlandia Północna (Wlk. Brytania): seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych połączone z wizytą studyjną w brytyjskich placówkach edukacyjnych – poświęcone dyskusji nad wynikami badań n. t. adaptacji szkolnej oraz opracowaniu założeń scenariusza programu szkoleniowego; w seminarium wzięło udział 4 pracowników Fundacji Komeńskiego oraz jedna słuchaczka z Polski – mama dziecka przygotowującego się do rozpoczęcia nauki w szkole.
  5. III.-VI.2007, w każdym z krajów Partnerstwa: opracowanie lokalnych wersji programu szkoleniowego wraz z materiałami edukacyjnymi dopasowanego do potrzeb potencjalnych uczestników (npdst. ankiet otrzymanych od słuchaczy).
  6. VI.2007-VII.2007, w każdym z krajów Partnerstwa: przygotowanie i publikacja broszur i ulotek dla rodziców i nauczycieli; Fundacja Komeńskiego opublikowała broszurę  „Wszyscy gotowi?! Jak przygotować dziecko do szkoły” – została ona (razem z płytą zawierającą raporty z badań przeprowadzonych w krajach Partnerstwa)rozesłana do słuchaczy i placówek uczestniczących w projekcie.
  7. 29.VIII-2.IX.2007, Praga, Czechy: wspólne seminarium “Four European Countries Involved in Parent-Teacher Partnership for Children’s Transition to School European Project podczas XVII Międzynarodowej Konferencji EECERA: http://www.easyprague.cz/eecera2007/download/files/abstract-book_web.pdf - przedstawiciele EADAP, The Early Years Organization, OMEP oraz Fundacji Komeńskiego, której reprezentant prowadził seminarium, przedstawili efekty projektu oraz wyniki badań przeprowadzonych w ich krajach.
Etap drugi poświęcony był na:
  1. X.2007-VI.2008, w każdym z krajów Partnerstwa: przeprowadzenie pilotażu szkolenia „Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej” – 315 uczestników wzięło udział w 12 szkoleniach przeprowadzonych przez 10 trenerów na terenie pięciu krajów Europy; w Polsce w szkoleniach zorganizowanych w dwóch warszawskich dzielnicach (Bielany i Żoliborz) oraz w wiejskiej gminie Jednorożec, wzięło udział 48 słuchaczy, w tym 26 nauczycieli przedszkolnych, 6 szkolnych, psycholog szkolny oraz 15 rodziców (wśród słuchaczy znalazło się ogółem 45 kobiet i 3 mężczyzn).
  2. 24-26.I.2008, Svaty Jur, Słowacja: seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych połączone z wizytą studyjną w słowackich placówkach edukacyjnych – poświęcone prezentacji ostatecznych, lokalnych wersji scenariusza oraz omówieniu pierwszej fazy pilotażu przeprowadzonego w krajach partnerstwa; Fundację reprezentowały 3 pracowniczki oraz słuchaczka – wice dyrektor warszawskiej Szkoły Podstawowej Nr 80 biorącej udział w projekcie od początku jego realizacji.
  3. V-VII.2008, w każdym z krajów Partnerstwa: ewaluacja pilotażu  na poziomie krajowym oraz adaptacja lokalnych scenariuszy do potrzeb i oczekiwań uczestników (w Polsce – np. dostanie wyników ankiet ewaluacyjnych oraz informacji zwrotnych otrzymanych od uczestników przez trenerów podczas szkolenia); w Polsce nad ostateczną wersją scenariusza pracował w czerwcu 2008 zespół 11 trenerów Akademii Komeńskiego.
  4. 5-6.VI.2008, Aegina, Grecja: seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych połączone z wizytą studyjną w greckich placówkach edukacyjnych – poświęcone prezentacji i omówieniu wyników pilotażu w każdym z krajów oraz pracy nad ostatecznym kształtem wspólnej broszury podsumowującej efekty projektu; Fundację Komeńskiego reprezentowało 5 pracowników i jeden słuchacz – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 65 biorącej udział w projekcie w roku 2007/2008.
  5. 7.VI.2008, Aegina, Grecja: międzynarodowa konferencja „European Experiences in Children’s Transition” z udziałem nauczycieli i akademików, podsumowująca dwa lata realizacji projektu „Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej”; prezentacja projektu przez jego polską koordynatorkę oraz przedstawienie przykładu dobrej praktyki – zajęć adaptacyjnych dla przyszłych pierwszaków zorganizowanych przez Szkołę Podstawową nr 65.
  6. VI-VII.2008, w każdym z krajów Partnerstwa: przetłumaczenie z języka angielskiego tekstu wspólnej broszury upowszechniającej efekty projektu, jej publikacja w językach narodowych i rozesłanie do słuchaczy uczestniczących w projekcie.
  7. X.2006-VII.2008, w każdym z krajów partnerstwa: założenie i aktualizacja stron internetowych poświęconych realizacji projektu; w Polsce stworzyliśmy podstroję projektu na stronie www.frd.org.pl.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
69
W wyjazdach zagranicznych: 
3
Produkty
Produkty projektu: 
We wszystkich krajach partnerstwa:

1.     Podstrony internetowe na stronach organizacji partnerskich:

•           Fundacja Rozwoju Dzieci im. J. A. Komeńskiego (Polska – Organizacja Koordynująca): podstrona projektu w dwóch wersjach językowych na stronie głównej www.frd.org.pl

•           The Czech Committee of the World Organisation for Early Childhood Education – OMEP (Czech Republic): http://www.sweb.cz/omep/.

•           The Society for the Development and Creative Occupation of Children EADAP (Greece): www.eadap.gr/en/index.php

•           Early Years – The Organisation for Young Children (Northern Ireland): www.early-years.org

•           Unia Materskych Centier UMC (Slovakia): www.materskecentra.sk

2.     5 raportów krajowych z badań potrzeb i oczekiwań rodziców, nauczycieli  i dzieci zaangażowanych w proces pokonywania progu szkolnego przez dzieci – potencjalnych odbiorców opracowywanego programu szkoleniowego.

3.     5 sprawdzonych w pilotażach na terenie krajów Partnerstwa, programów szkoleniowych (wraz z materiałami edukacyjnymi) dla rodziców i nauczycieli, powstałych w oparciu o ten sam bazowy scenariusz wypracowany wspólnie przez organizacje partnerskie.

4.     Prezentacja projektu podczas konferencji międzynarodowych (The 17th InternationalEECERA Conference: 29.08 – 1.09.2007; dwie konferencje  w Grecji: 27.02.2008, 7.06.2008;  konferencja w Irlandii Północnej (Wlk. Brytania): 11 – 13.06.2008.

5.     Broszura dla rodziców i nauczycieli „Let’sGo to School! Together through the Transition to School Process” (polskitytuł: „Idziemydo szkoły! Jak razem pokonać próg szkolny” – wydana w 2000 egz.) – opracowana przez Fundację Komeńskiego w oparciu o informacje oraz przykłady dobrych praktyk przesłane przez organizacje partnerskie (broszura w językach krajowych i różnych opracowaniach graficznych została opublikowana w każdym z krajów Partnerstwa).

W Polsce:

1.     Płyta CD z raportami krajowych z badań potrzeb i oczekiwań rodziców, nauczycieli i dzieci zaangażowanych w proces pokonywania progu szkolnego przez dzieci – rozesłana do wszystkich słuchaczy biorących udział w  projekcie.

2.     Scenariusz programu szkoleniowego „Wszyscy gotowi?! Jak ułatwić dziecku start szkolny” wraz z materiałami edukacyjnymi – szkolenie znalazło się w ofercie Akademii Komeńskiego.

3.     Raport z ewaluacji pilotażu szkolenia.

4.     Broszura dla rodziców „Wszyscy gotowi?! Jak przygotować dziecko do szkoły” zawierająca praktyczne informacje związane z pokonywaniem progu szkolnego i adaptacją szkolną – wydana w 2000 egz. rozesłana do słuchaczy oraz dystrybuowana podczas II-go Forum Edukacyjnego „Razem dla dzieci” w Warszawie w dniach 21-22 września 2007.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Obie publikacje Fundacji Komeńskiego – podobnie jak płyty CD z krajowymi raportami  na temat adaptacji szkolnej, zostały rozesłane do słuchaczy i placówek edukacyjnych biorących udział w projekcie. Otrzymali je także uczestnicy dwóch edycji Forum Edukacyjnego „Razem Dla Dzieci” (w 2007 oraz 2008 r.).
Raporty z wynikami badań przeprowadzonych w pierwszym roku realizacji projektu zostały zaprezentowane środowisku akademickiemu, nauczycielom i przedstawicielom organizacji pozarządowych podczas XVII Międzynarodowej Konferencji EECERA w Pradze.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Udział w międzynarodowym programie oraz wymiana doświadczeń z partnerami z innych krajów europejskich podniosły kwalifikacje i rozszerzyły horyzonty pracowników. Projekt pozytywnie wpłynął na stopień znajomości języka angielskiego, w którym opracowywano raporty, kolejne wersje ramowego scenariusza szkolenia oraz tekstu publikacji, a także który obowiązywał jako język roboczy podczas wszystkich spotkań z partnerami.
Dzięki udziałowi w projekcie, grupa trenerów Akademii Komeńskiego została gruntownie przygotowana do prowadzenia szkoleń z zakresu wzmacniania współpracy rodziców i nauczycieli na rzecz ułatwienia procesu przechodzenia progu szkolnego przez dzieci.
Opracowany we współpracy z innymi organizacjami biorącymi udział w projekcie, program szkolenia dla nauczycieli i rodziców, został włączony do oferty Akademii Komeńskiego.
Nawiązaliśmy kontakt z nowymi partnerami na terenie Warszawy i województwa mazowieckiego – projekt był jedną z niewielu okazji do współpracy z nauczycielami nauczania początkowego w mazowieckich szkołach podstawowych.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Projekt pozwolił na stworzenie platformy porozumienia dla rodziców i nauczycieli różnych placówek edukacyjnych. Udało nam się w ten sposób stworzyć podstawę dla podejmowanych przez nich w przyszłości wspólnych działań na rzecz ułatwienia procesu przechodzenia progu szkolnego przez dzieci.
Słuchacze samodzielnie przeprowadzili analizę doświadczeń związanych z adaptacją szkolną, tworząc na jej podstawie harmonogram działań zmierzających ku jej poprawie. Podczas szkolenia nauczyli się pracy nad projektami o różnej skali, przekonali się, że sami mogą coś zmienić i że czasem najprostsze pomysły sprawdzają się najlepiej.
Słuchacze uczestniczący w wyjazdach zagranicznych oswoili się z językiem angielskim, poznali warunki pracy nauczycieli, systemy edukacyjne i ogólne realia panujące w krajach Partnerstwa. Mieli okazję aktywnie uczestniczyć w pracach nad programem szkoleniowym w międzynarodowym środowisku ekspertów w dziedzinie edukacji. Podsumowując swój udział w seminariach zagranicznych, polscy słuchacze często podkreślali, że to właśnie wymiana wiedzy i doświadczeń była dla nich najwartościowszym aspektem tych wyjazdów.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Programy szkoleń opracowanych w ramach Partnerstwa weszły do oferty szkoleniowej organizacji uczestniczących w projekcie, od razu spotykając się z dużym zainteresowaniem ze strony placówek edukacyjnych w każdym z krajów.
Przykłady dobrych praktyk zebrane w toku realizacji projektu zostały upowszechnione w pięciu krajach Partnerstwa za pośrednictwem wspólnej broszury oraz podczas międzynarodowych konferencji zorganizowanych w Grecji i Irlandii Północnej.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Cytaty z ankiet ewaluacyjnych po seminarium krajowym w październiku 2006 r.:

„Dla mnie – nauczycielki – [seminarium krajowe] było wartościowym doświadczeniem edukacyjnym. Wzbogaciło moją wiedzę, zainspirowało mnie do bardziej wnikliwej analizy niektórych problemów dotyczących adaptacji szkolnej oraz podjęcia nowych działań wychowawczych (np. w ramach współpracy ze szkołą). Pomogło mi w dokonaniu bardziej szczegółowej ewaluacji moich działań wychowawczych”

„Zwłaszcza rozmowy w grupach (rodzice-nauczyciele przedszkolni-nauczyciele szkolni) pozwalały na próbę większego wzajemnego zrozumienia się i zrozumienia tych samych problemów widzianych z różnych perspektyw. (…) Wymiana doświadczeń i wspólne poszukiwanie dróg do rozwiązywania problemów stanowiło kwintesencję całości”

Cytaty z ankiet na temat adaptacji szkolnej:

„Prowadziliśmy [z synem] rozmowy, w których mówiliśmy o zaletach szkoły i próbowaliśmy go przekonać do tego, że będzie to nowe, ale pozytywne doświadczenie”

„[W procesie przejścia mojego dziecka do szkoły uczestniczę poprzez] wspólne rozmowy o kolegach, nauce –staramy się, aby dziecko opowiedziało nam, co się wydarzyło w szkole, o swoich problemach w relacjach z kolegami”

„[W procesie przejścia mojego dziecka do szkoły uczestniczę poprzez] wprowadzenie drobnych obowiązków i systematyczne ich wykonywanie, np. pakowanie plecaka, pranie skarpetek, sprawdzanie, czy zgaszone są światła gdy wychodzimy z domu”

Cytaty z wypowiedzi jednej z nauczycielek po otrzymaniu poradników „Wszyscy gotowi?! Jak przygotować dziecko do szkoły?”:

„Poradnik stał się punktem wyjścia do rozmowy z rodzicami, w większości rodzice po raz pierwszy wysyłają swoje pociechy do przedszkola, więc nie mają doświadczenia w dobrym przygotowaniu swojego dziecka szkoły. Dzięki rozmowom, które zostały przeprowadzone, rodzice lepiej mogli przygotować się do usamodzielnienia własnego dziecka”

Opinie uczestników szkoleń pilotażowych:

„Poznałam nauczycielki ze szkoły, są normalne i fajne i wcale nie maja zawyżonych oczekiwań co do pracy z dziećmi sześcioletnimi”,

„Nie wiedziałam, ze niektóre rzeczy oczywiste dla mnie, są
niewiadome dla rodziców czy przedszkoli (nauczyciel szkolny)”,

„Jestem pełna energii, to bardzo dobry pomysł”,

„Wiem, co trzeba zrobić
w przyszłym roku szkolnym, żeby ta adaptacja była dobra, zwłaszcza te spotkania nauczycieli szkolnych w przedszkolu z rodzicami (nauczycielka przedszkolna)”,

„Tak powinno być
co roku”,

„Szkoda, ze moje dzieci tu nie chodzą, bo u mnie w szkole nie ma w ogóle adaptacji”,

„Klęską
jest to, że w naszych spotkaniach brał udział tylko 1 rodzic – trzeba doprowadzić do tego, żeby na przyszłość  te proporcje były inne”,

„Udział w spotkaniach i wysłuchanie innych rodziców i nauczycieli wpłynął na zracjonalizowanie obrazu szkoły i ukazał,
że szkoła nie jest miejscem, gdzie dziecku dzieje się krzywda i gdzie jest ono osamotnione”,

„Bardzo ciekawe było porównanie opinii dotycz
_cych procesu adaptacyjnego, wynikających z doświadczeń pracowników szkoły, wychowawców przedszkola oraz rodziców”,

„Mieliśmy plan (jako szkoła), ale wygląda to teraz zupełnie inaczej i ciekawiej…”,

„Główny zysk – wystawiono głowy zza muru i okazało się że rodzice to niekoniecznie wrogowie a nauczyciele to być może też chcą dobrze. W moim poczuciu trzeba coś zrobić żeby utrwalić tę świadomość”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Projekt wymagał bardzo dużych nakładów organizacyjnych – szczególnie ze strony organizacji koordynującej. Częściowo przypadł na przełomowy rok 2007, w którym została zakończona realizacja programu Socrates, zastąpionego opartym na nieco innych zasadach (zwłaszcza w kwestiach rozliczeń finansowych i konstrukcji części merytorycznej raportu końcowego) programem „Uczenie się przez całe życie”. Jesteśmy bardzo zadowoleni z wprowadzonych zmian, które ułatwiły nam zarządzanie projektem i reagowanie na bieżąco na dynamikę prowadzonych działań.
Współpraca z organizacjami partnerskimi układała się doskonale, co pozwoliło w jak największym stopniu dostosować projekt do lokalnych potrzeb.
Dużym problemem na przestrzeni 2 lat realizacji projektu był dla nas brak możliwości wynagrodzenia trenerów prowadzących szkolenia. Podczas organizowanego w Warszawie Seminarium Międzynarodowego kłopotliwy okazał się brak tzw. funduszu reprezentacyjnego.
Jesteśmy zadowoleni ze współpracy z Narodową Agencją Programu Grundtvig, której pracownicy szybko i rzeczowo odpowiadali na zadawane przez nas pytania. Dzięki udziałowi w spotkaniach organizowanych przez Agencję, dowiedzieliśmy się więcej na temat obowiązujących nas procedur, co okazało się szczególnie istotne w początkowej fazie realizacji projektu w ramach nowego programu „Uczenie się przez całe życie” Projekty Partnerskie Grundtviga.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Julia Płachecka
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.08.2008

Hagiography in Internet

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Polski Związek Głuchych
ul. 25-go Czerwca 68, 26-600 Radom
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Marzena Majewska
0048 600 912 874
majewska.marzena@interia.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Polski Związek Głuchych w Radomiu jest instytucją zrzeszającą osoby głuche i niedosłyszące. Głównym zadaniem jest rehabilitacja grupowa i indywidualna osób z uszkodzeniem słuchu, ale PZG świadczy również wszelkie usługi życiowe swoim podopiecznym, m.in. załatwianie spraw urzędowych, pomoc tłumaczy języka migowego, sprawy sądowe, związane z leczeniem, wyjazdy na obozy rehabilitacyjne, pomoc w uzyskaniu dofinansowania np. na zakup aparatów słuchowych. PZG zrzesza zarówno dorosłych jak i dzieci. Oprócz tej podstawowej działalności organizacja zajmuje się organizowaniem kursów doskonalenia zawodowego a także plenerów malarskich i innych kursów umożliwiających rozwijanie zainteresowań podopiecznym. Cały czas podopieczni mają do dyspozycji osoby przygotowane do pracy z niepełnosprawnymi, tłumaczy języka migowego. Metody stosowane w pracy edukacyjnej z osobami z uszkodzeniem słuchu są dostosowane do specyficznych potrzeb tej grupy.

Tytuł projektu: 
Hagiography in Internet
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
04/GR2/04-0069/P1
05/GR2/05-0088/P2
Lata realizacji: 
2004 - 2006
Kraje uczestniczące: 
Grecja x2, Cypr, Hiszpania, Włochy, Polska
Cele projektu: 

Rozwój komunikacji pomiędzy ludźmi z grupy docelowej na krajowym i międzynarodowym poziomie. Propagowanie wiedzy na temat prawa europejskiego z uwzględnieniem praw ludzi głuchych. Wspieranie uczestników w zrozumieniu ich potrzeb edukacyjnych i rozwojowych. Podnoszenie kwalifikacji (obsługa komputera w połączeniu z wiedzą o sztuce. Współpraca i integracja osób głuchych i słyszących.

Obszary tematyczne: 

Tematy projektu: kształcenie dorosłych, sztuka, edukacja kulturowa, nowe technologie, język migowy, społeczne włączenie, zawodowa orientacja. Dziedziny: podstawowe umiejętności, aktywne obywatelstwo, zagadnienia interkulturowe, języki obce, nauka o krajach europejskich (Unii Europejskiej), technologie informatyczne, sztuki piękne, muzyka, kultura, społeczne włączenie przez orientacje pracy.

Grupa docelowa słuchaczy: 

12 osób głuchych i słabosłyszących w wieku od 18 do 35 lat. W działania projektu zaangażowane były również osoby słyszące, (niektóre z nich jako wolontariusze, inne jako słuchacze), gdyż jednym z celów projektu była integracja osób głuchoniemych i słyszących. Grupę stanowili głównie dorośli, wszyscy słabo wykształceni, wszyscy posiadający uzdolnienia plastyczne, które ujawniły się w trakcie wcześniejszych działań PZG, takich jak kursy plastyczne, plenery malarskie.

Jakie były początki projektu: 

Propozycja przystąpienia do projektu jako partner została przedstawiona przez Klitosa Symeonidesa, prezesa Stowarzyszenia Kształcenia Dorosłych na Cyprze, które współpracuje z Klubem Głuchych w Limassol. Propozycja została przesłana Marzenie Majewskiej po uczestnictwie w kursie: „Zarządzanie projektami i współpracą międzynarodową”, który odbył się w Tallinie. Pomysłodawcą projektu była Organizacja Kształcenia Dorosłych z Grecji, a pomysł zrodził się ze świadomości, jak wielki potencjał artystyczny drzemie uśpiony w osobach niepełnosprawnych, szczególnie głuchych, którzy są bardziej wyczuleni na barwy, kształty, i przejawiają ponadprzeciętne zdolności plastyczne. Celem projektu było umożliwienie im „odkrycia” tego talentu i wzbudzenie zainteresowania nauką. Partnerzy z Cypru i Grecji znali się już z wcześniejszych działań. Dołączył do nich również „Scarabeus” z Włoch, która to organizacja poszukiwała kontaktów przez Narodową Agencję w Warszawie.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Projekt trwał 2 lata.

W pierwszym roku odbyły się 3 spotkania.

Pierwsze w Grecji, w listopadzie 2004. Partnerzy zapoznali się , opracowali strategię działania, przydzielono zadania poszczególnym krajom, oraz terminy realizacji.

Drugie spotkanie odbyło się na Cyprze w marcu 2005 roku. Wzięła w nim udział słuchaczka kursu z Radomia, wyróżniająca się aktywnością w pracy przy projekcie. Zreferowano stopień wykonania zadań, założono kolejne cele, zaplanowane kolejne spotkanie.

Na tym spotkaniu każdy kraj przedstawił prezentację multimedialną dot. realizacji zadań w projekcie.Trzecie spotkanie odbyło się w Polsce w lipcu 2005 roku. Podsumowano tu pierwszy rok pracy nad projektem i zaplanowano dalsze działania,  kolejne spotkanie i etapy realizacji projektu.

W drugim roku projektu odbyły się 3 spotkania.

Pierwsze odbyło się w Hiszpanii, w listopadzie 2005 roku. Tu również omówiono stopień realizacji zadań w projekcie i zaplanowano kolejny rok działań.

Drugie spotkanie odbyło się we Włoszech w kwietniu 2006 roku. W wyjeździe wzięła udział pracownica PZG w Radomiu, która również była słuchaczką, ze względu na zaangażowanie w pracę nad projektem.

Trzecie i ostatnie spotkanie odbyło się w Grecjii w czerwcu 2006 roku. Dokonano na nim prezentacji wszystkich dokonań w projekcie, wszyscy partnerzy przedstawili prezentacje multimedialne dot. pracy przy projekcie. Koordynator projektu zajął się działaniami ewaluacyjnymi (ankiety, rozmowy). Najważniejszym punktem programu była wystawa prac plastycznych wszystkich głuchych biorących udział w projekcie. W czasie spotkań zagranicznych zawsze brali udział słuchacze z krajów partnerskich, czasami po kilka osób.

W trakcie spotkania wspólnie wypełniono niektóre pola Raportu Końcowego, omawiano metody pracy, sposób realizacji założeń projektu, wymieniano się doświadczeniami oraz przykładami dobrej praktyki w pracy z głuchymi.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
12
W wyjazdach zagranicznych: 
1
Produkty
Produkty projektu: 

Produktem głównym projektu były prace artystyczne, ikony namalowane przez słuchaczy zgodnie z wszelkimi zasadami sztuki malowania ikon, które poznali w ramach nauki (wykładów oraz warsztatów prowadzonych przez profesjonalnych plastyków).

W czasie działań nad projektem wydano również plakat i ulotki informacyjne dotyczące  projektu, które powstały w związku z konferencją, która odbyła się w ramach spotkania partnerów w Polsce, z udziałem władz Miasta Radomia oraz instytucji pomocowych oraz pracujących na rzecz osób niepełnosprawnych na terenie Radomia, m.in. MOPS (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej). Opracowano również scenariusze lekcji przeprowadzonych w ramach kursów (zarówno zajęć plastycznych jak i komputerowych) i wydano je w formie ulotki informacyjnej, m.in. dla partnerów, w celu rozpowszechniania na terenie Radomia, a także w celu rozliczenia i przedstawienia projektu w końcowym raporcie. Wyprodukowano również płyty, w języku polskim i angielskim przedstawiające zdjęcia i filmy z realizacji zajęć ze słuchaczami a także z wizyt w krajach partnerskich w ramach spotkań.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Prace plastyczne były prezentowane na wystawie w Grecji na koniec projektu podczas ostatniego spotkania partnerów (wszyscy słuchacze instytucji partnerskich), a także były upowszechnione w Polsce na wystawie zorganizowanej w Polskim Związku Głuchych w Radomiu, podczas Dnia Głuchego w listopadzie 2006 roku. Zorganizowano również wystawę tych prac (tylko słuchaczy polskich) w Domu Kultury Południe - „Jaskółeczka” we wrześniu 2007 roku, która była dostępna dla mieszkańców Radomia.

Ponadto na konferencji zorganizowanej w ramach spotkania partnerów w lipcu 2005 roku były również obecne media, prasa i radio lokalne, które przyczyniły się do upowszechnienia wiedzy o realizowanym projekcie. Jak już wspomniano wcześniej byli również obecni przedstawiciele różnych organizacji związanych z pomocą i pracą na rzecz niepełnosprawnych, co przybliżyło im idee projektu i działania podejmowane podczas jego realizacji.

Ukazało się również kilka artykułów w prasie lokalnej opisujących projekt, działania, informacje dotyczące partnerów itp.

Od początku projektu zamieszczono też informacje o nim na stronie internetowej PZG.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w projekcie międzynarodowym przyczynił się do podniesienia wiedzy i umiejętności pracownikow PZG, wpłynął pozytywnie na świadomość tego w jaki sposób pracują inne organizacje Głuchych w innych krajach, dzięki projektowi pracownicy poznali zasady realizacji projektów międzynarodowych. Dzięki temu (oraz zdobytym kontaktom) jest większa szansa na podjęcie takiej współpracy w przyszłości.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Wpływ projektu na słuchaczy okazał się bardzo znaczący, również w wymiarze czysto praktycznym, ponieważ po kursie obsługi komputera, który odbył się w ramach projektu niektórzy Głusi dostali pracę. Warto tu nadmienić, że kurs ten był zorganizowany (na zlecenie PZG) przez ZDZ-Zakład Doskonalenia Zawodowego a jego uczestnicy otrzymali certyfikaty ukończenia kursu identyczne jak te, które się wydaje standardowo w ZDZ, po ukończeniu kursu obsługi komputera. Na uroczystości wręczenia certyfikatów była również obecna dziennikarka Echa Dnia, która zrelacjonowała spotkanie w artykule i zilustrowała je zdjęciami.

Uczestnicy projektu w sposób wyraźny poprawili swoje poczucie wartości, wiarę w siebie i swoje umiejętności, a także, co chyba najważniejsze zyskali przeświadczenie, że ich los nie jest obojętny innym, że ktoś dba o nich i ich potrzeby. Miało to ogromny wpływ na wzmocnienie poczucia bezpieczeństwa, nadziei na przyszłość i wiary w ludzi. Pod względem psychologicznym i terapeutycznym nie sposób przecenić wpływu projektu na życie słuchaczy.

W kwestii edukacji oprócz nauki na temat sztuki ikonografii, historii sztuki, warsztatów plastycznych, oraz wspomnianego kursu komputerowego słuchacze uczestniczyli także w zajęciach z jęz. angielskiego prowadzonych przez lektora w siedzibie PZG w Radomiu, czego efektem były między innymi kontakty z głuchymi za pomocą poczty elektronicznej z innych krajów partnerskich. Należy podkreślić, że wszystkie zajęcia w ramach projektu były prowadzone przez profesjonalistów w danej dziedzinie.

Przypomnę tu również, że niektóre osoby po ukończeniu kursu komputerowego znalazły pracę, w której wykorzystują nabyte umiejętności.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Pracownicy bardzo pochlebnie wyrażają się na temat tego rodzaju współpracy z innymi instytucjami za granicą, uważają, że uzyskali sporą wiedzę na temat realizacji takich projektów i będą mogli wykorzystać jego rezultaty. Uważają też, że realizacja projektu przyczyniła się do podniesienia prestiżu Polskiego Związku Głuchych w środowisku, co pozytywnie wpłynie na jego funkcjonowanie i współpracę z innymi instytucjami.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Słuchacze byli zafascynowani możliwością nauki obsługi komputera, jęz. angielskiego oraz kursem plastycznym. Wielką radość sprawiło im też zdobycie kontaktów zagranicznych i znajomości, które są kontynuowane do dziś. Jak powiedziała słuchaczka, która uczestniczyła w wyjeździe na Cypr :„Po raz pierwszy leciałam samolotem, to było fantastyczne, poznałam wspaniałych ludzi, mogłam zabrać „głos” na spotkaniu, poczułam się naprawdę ważna.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Podczas pracy nad projektem czasami trzeba było ograniczać liczbę godzin zajęć z powodu ograniczeń finansowych. Generalnie rzecz biorąc, budżet projektu jest zaledwie wystarczający na najbardziej niezbędne działania, często z uwzględnieniem pomocy wolontariuszy, czyli za darmo oraz najtańszych usług. Natomiast współpraca z Narodowa Agencją w Warszawie była bardzo satysfakcjonująca, pracownicy są bardzo pomocni, kompetentni, wspierający. Zawsze można na nich liczyć, tak, że nawet nowicjuszom pracuje się znakomicie, mając takie wsparcie.

W wyjazdach zagranicznych brało udział zbyt mało osób z Polski. Wynikało to z tego, że projekt był pierwszym projektem realizowanym przez PZG i zawinił brak doświadczenia, nie wiedzieliśmy, że może pojechać większa liczba osób niż 1-2, najwyżej 3 osoby.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Marzena Majewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
18.01.2009
Subskrybuje zawartość

Switch style