Finlandia

TeachNET - edukacja w każdym wieku

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Krakowie
ul. Rajska 1, 31-124 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Lidia Maria Jedlińska
0048 791 919 108
jedlinska13@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Krakowie (WBP) jest instytucją kultury Województwa Małopolskiego, która gromadzi, opracowuje i udostępnia zbiory, a także sprawuje nadzór merytoryczny nad siecią samorządowych bibliotek publicznych w Małopolsce (ponad 700 bibliotek).
Od 2007r w partnerstwie z Towarzystwem Polsko-Niemieckim w Krakowie (TPNK) realizuje program „Szkoła @ktywnego Seniora – S@S”, którego adresatami są osoby starsze. Celem realizowanych działań jest m.in: udoskonalanie metod nauczania osób starszych w dziedzinie ICT, integracja środowiska, promowanie dialogu pokoleniowego, promowanie idei uczenia ustawicznego seniorów (media, konferencje). W ramach S@S stosuje się niekonwencjonalne metody edukacji dorosłych: WBP i TPNK są autorami pierwszego w Polsce „Poradnika dot. wolontariatu seniorów” bazującego na międzynarodowych doświadczeniach oraz książek napisanych przez samych seniorów.Osobom starszym proponuje się udział w kursach komputerowych, warsztatach, Komputerowych Olimpiadach Seniorów, spotkaniach z psychologiem, sekcjach S@S opartych o wolontariat uczestników (Artystycznej, Redakcyjnej, Sportowej, Poetycko-Muzycznej), Senioradach - imprezach integracyjnych z elementami edukacji, międzynarodowych spotkaniach seniorów, konferencjach polskich i międzynarodowych dotyczących roli nowych technologii w podnoszeniu jakości życia osób starszych. Od 2007 roku w S@S wzięło w nich udział ponad 3000 osób. Wszystkie działania dla seniorów są bezpłatne!
Więcej informacji znajduje się na stronie: www.sas.tpnk.org.pl
Tytuł projektu: 
TeachNET - edukacja w każdym wieku
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-DE2-GRU06-01828 4
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Niemcy, Finlandia, Francja, Polska
Cele projektu: 
Celem projektu było wypracowanie specjalnej oferty edukacyjnej dla nauczycieli prowadzących zajęcia z seniorami, wspieranie młodych nauczycieli w planowaniu i prowadzeniu szkoleń oraz opracowaniu skutecznych metod treningowych będących rezultatem współpracy seniorów i trenerów z krajów partnerskich. Dostosowane do uczestników grupy docelowej oryginalne metody ćwiczeń oraz indywidualne wsparcie w trakcie nauki spowodowały skuteczniejsze opanowanie przez nich wiedzy. Techniczne szczegóły zostały zastąpione łatwiej przyswajalnym nazewnictwem.
Cele projektu były realizowane w ramach ścieżek programowych skierowanych do: nauczycieli, seniorów, organizacji - w przypadku Polski – bibliotek.
Zastosowano różnorodne możliwości szkoleniowe dotyczące nowych technologii, jak np. różne poziomy nauczania komputera, obsługiwania telefonów komórkowych, wykorzystania Internetu do integracji grup środowiskowych. Nabycie umiejętności stosowania nowych technologii w praktyce - kontakt przez skype, korzystanie z poczty e-mail, zamawianie biletów, robienie zakupów czy korzystanie z banku (on-line), obróbka zdjęć cyfrowych, przygotowywanie prezentacji multimedialnych i komputerowego składu książki - umożliwiło szersze włączenie się osób starszych w działania społeczności lokalnych.
Obszary tematyczne: 
edukacja seniorów w zakresie stosowania nowych technologii, doskonalenie metod pracy z osobami starszymi, promowanie ich integracji w edukacji ogólnodostępnej.
Grupa docelowa słuchaczy: 
Projekt był skierowany do: nauczycieli prowadzących szkolenia dla seniorów (kursy komputerowe prowadzili młodzi pracownicy biblioteki, przyczyniając się do pogłębienia wzajemnych relacji międzypokoleniowych), a także osób starszych, powyżej 50 roku życia, z terenu Województwa Małopolskiego, w znacznej większości z wyższym wykształceniem (przewaga kobiet).
Jakie były początki projektu: 
Projekt bazuje na wiedzy zdobytej przez organizacje partnerskie podczas wcześniej wspólnie realizowanego Partnerskiego Projektu Grundtviga („ICT a międzypokoleniowa komunikacja”, 2007-2009), w którym starano się wypracować nowe łatwiejsze metody nauczania osób starszych. Pomysłodawcą i koordynatorem projektu był partner z Niemiec.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Spotkania międzynarodowe:
1. Niemcy/Selb (listopad 2009)
Spotkanie u koordynatora rozpoczynające Projekt i zawierające:
• ustalenie szczegółowego planu działań na najbliższe dwa lata
• określenie sposobu komunikacji między partnerami
• ustalenie harmonogramu działań na następne spotkanie (w Finlandii)
• ustalenie terminu przeprowadzenia Komputerowej Olimpiady Seniorów 2010
• wymiana informacji o prowadzonych szkoleniach komputerowych dla seniorów w poszczególnych organizacjach
2. Finlandia/Vantaa (maj 2010)
• omówienie dotychczasowych rezultatów
• przygotowanie działań na okres kolejnych 5 miesięcy
• spotkanie z seniorami z Niemiec i Finlandii
• wybór jednej z metod nauczania seniorów i przetestowanie jej w swojej organizacji,
• opracowanie jednolitego wzoru kwestionariusza z pytaniami dla seniorów i trenerów,
• prezentacja oryginalnych metod tworzenia sieci komunikacji środowiskowej( firma dystrybucyjna IT: Next-S Ltd z Helsinek)
• udoskonalenie metod komunikacji wykorzystując stronę internetową projektu
• udoskonalanie planu pracy
3. Francja/Paryż (listopad.2010)
• organizacja międzynarodowej konferencji "Stosowanie nowych technologii przez osoby starsze", podczas której wskazano szereg praktycznych rozwiązań podnoszących jakość życia seniorów poprzez praktyczne zastosowanie metod ICT
•organizacja międzynarodowego seminarium "Aktywna emerytura: gry dla zdrowia", podczas którego zaprezentowano różne metody zastosowania nowych technologii w podnoszeniu prozdrowotnej świadomości seniorów oraz stosowania nowych narzędzi ICT aktywizujących seniorów ruchowo
• omówienie dotychczasowych rezultatów
• przygotowanie działań na spotkanie kończące projekt (Kraków, IV.2011)
• udoskonalanie planu pracy
4. Polska/Kraków (kwiecień 2011)
• dokonanie ewaluacji projektu
• omówienie ostatecznej wersji Raportu Końcowego
• doprecyzowanie harmonogramu i Regulaminu Komputerowej Olimpiady Seniorów 2011
• spotkanie seniorów z Finlandii, Francji, Niemiec i Polski (udział wzięło ok.50 osób)
• udział partnerów w II międzynarodowej konferencji "Seniorzy w nowoczesnym społeczeństwie europejskim" podsumowującej realizację Projektu
Wzięło w niej udział ponad 100 osób z bibliotek, instytucji kultury, UTW
• spotkanie trenerów kursów komputerowych z Finlandii, Francji, Niemiec i Polski (udział wzięło 25 osób)
Działania krajowe:
• organizacja specjalistycznych treningów i kursów komputerowych podnoszących umiejętności osób starszych w posługiwaniu się nowymi technologiami ICT (fotografia cyfrowa, Skype, poczta elektroniczna, tworzenie stron www, korzystanie z mediów społecznościowych).
• wprowadzanie i testowanie różnych metod nauczania w zakresie
• nabywania umiejętności komputerowych (na bazie doświadczeń organizacji partnerskich)
• wprowadzenie oryginalnych działań aktywizujących seniorów m.in.:
• organizacja dwóch Komputerowych Olimpiad Seniorów, stymulujących aktywność i przyczyniających się do koniecznej korekty szkoleń komputerowych,
• opracowywanie przez seniorów prezentacji multimedialnych,
• redakcja książki „Małopolska w naszej pamięci i fotografii”,
• organizacja imprezy integracyjnej pt Senioriada 2010
• organizacja spotkań, warsztatów, szkoleń promujących dialog międzypokoleniowy
We wszystkich działaniach prowadzonych w ramach projektu udział wzięło ponad 500 osób
Działania upowszechniające:
• problematyka projektu została upowszechniona w skali ogólnopolskiej poprzez zainteresowanie tematem mediów (patronat medialny: TVPKraków, Dziennik Polski, Poradnik Bibliotekarza ), jednostek samorządu terytorialnego (patronat honorowy nad konferencją objął Marszałek Województwa Małopolskiego) oraz licznych organizacji pozarządowych i Uniwersytetów III Wieku 
• strona internetowa projektu (administrator: organizacja z Finlandii)
• Informacje na stronach internetowych „Szkoły @ktywnego Seniora”, Biblioteki oraz Towarzystwa Polsko-Niemieckiego w Krakowie,
• publikacje w lokalnej prasie i Internecie,
• poszerzenie oferty edukacyjnej dla seniorów w ramach programu,
„Szkoła @ktywnego Seniora” (bazując na doświadczeniach Francji)
• kontynuacja Komputerowej Olimpiady Seniorów, w której wzięły również udział biblioteki z Wieliczki i Chrzanowa,
• otwarte spotkania integracyjne, wykłady promujące nowe technologie w turystyce i kulturze,
• prezentacja projektu na konferencjach krajowych i międzynarodowych (Francja, Polska, Rumunia)
• prezentacje książki redagowanej przez seniorów w innych
organizacjach i bibliotekach Województwa Małopolskiego oraz na międzynarodowych spotkaniach partnerskich (Bruksela 2011)
• udział WBP w Małopolskim Partnerstwie „na rzecz uczenia się przez całe życie” i Ogólnopolskiej Koalicji 50+ „Dojrzałość w sieci”
Działania ewaluacyjne:
• odbywały się każdorazowo, podczas międzynarodowych spotkań partnerskich
• przygotowano ankiety i przeprowadzono ewaluację wśród pracowników i słuchaczy szkoleń komputerowych,
• opracowano końcowy raport ewaluacyjny projektu
W wyniku prowadzenia (w sposób ciągły ) działań ewaluacyjnych:
• kontynuowano bez większych zakłóceń działania projektowe (pomimo problemów zdrowotnych koordynatora projektu z Niemiec)
• na bieżąco, skutecznie monitorowano stronę internetową projektu i strony w językach narodowych partnerów
Dodatkowe efekty:
• spotkanie z seniorami niemieckimi z klubu „Cafe mit Anschluss” (ok. 80 osób; Selb, 2009);
• spotkanie z organizatorami różnych działań skierowanych do seniorów i realizowanych w Finlandii ( m.in.telewizji interaktywnej); Vantaa, 2010;
• organizacja spotkania promującego interaktywne gry komputerowe dla seniorów w merostwie Paryża (2010);
• organizacja międzynarodowej konferencji pt. "Stosowanie nowych technologii przez osoby starsze", (Paryż, 2010);
• Seniorada 2010;
• seminaria z psychologiem pt. "Radość (z)tworzenia", których celem było nabycie umiejętności rozpoznawania własnych reakcji, budowania relacji, kierowania nimi, radzenia sobie ze stresem, zarządzania emocjami, "ożywienie pracy mózgu";
• organizacja międzynarodowej konferencji w Krakowie „Seniorzy w nowoczesnym społeczeństwie europejskim” (2011);
• spotkanie seniorów i trenerów z Finlandii, Francji, Niemiec i Polski (Kraków 2011);
• wydanie książki w całości przygotowanej przez seniorów „Małopolska w naszej pamięci i fotografii” (Kraków, 2011);
•wystawa zdjęć z okazji 5-lecia "Szkoły @ktywnego Seniora" - uczestnicy projektu samodzielnie robili zdjęcia, dokonywali w programie Picasa ich selekcji i obróbki;
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
500
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 
  1. stała aktualizacja strony internetowej Projektu: http://sites.google.com/site/teachnet4eu/home oraz narodowych stron partnerów (www.sas.tpnk.org.pl ) pozwalała śledzić na bieżąco realizację jego etapów,
  2. ulotki i broszury promujące projekt były udostępniane w organizacjach partnerskich,
  3. we Francji i w Polsce zorganizowano międzynarodowe konferencje promujące dobre praktyki,
  4. dwie Komputerowe Olimpiady Seniorów, w której udział wzięli seniorzy z Francji i Polski oraz zainteresowanych bibliotek Województwa Małopolskiego,
  5. referaty wygłoszone na międzynarodowej II konferencji „Seniorzy w nowoczesnym społeczeństwie europejskim”(2010); płytka CD,
  6. książka „Małopolska w naszej pamięci i fotografii” (2011),
  7. wystawa zdjęć z działań projektowych,

 

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

WBP jako wojewódzka instytucja kultury współpracuje i służy pomocą merytoryczną ok. 700 bibliotekom w Województwie Małopolskim.

Produkty projektu są upowszechniane na organizowanych przez WBP spotkaniach, seminariach, konferencjach. Produkty upowszechniane to:

•      strona internetowa:  www.sas.tpnk.org.pl, a na niej informacje o projekcie

•      materiały szkoleniowe dla seniorów ( nadal są prowadzone

•      bezpłatne kursy komputerowe)

•      Komputerowa Olimpiada Seniorów – coraz więcej bibliotek i organizacji deklaruje chęć wzięcia w niej udziału

•      książka w dwóch wersjach językowych – polskiej i angielskiej - dostępna w WBP i 24 bibliotekach powiatowych

•      prezentacje multimedialne seniorów, które są pokazywane na otwartych spotkaniach

•      kontynuacja spotkań w ramach cyklu „Radość (z)tworzenia”

•      zdjęcia z wystawy zostały wklejone do Kroniki S@S i są dostępne dla seniorów i organizacji seniorskich

Ponadto:

• Materiały są prezentowane na otwartych spotkaniach w WBP i w innych organizacjach/instytucjach działających w Krakowie

• Utrzymywane są kontakty międzynarodowe seniorów i trenerów z osobami uczestniczącymi w projekcie

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Wpływ na instytucję:
Projekt był realizowany w ramach programu "Szkoła @ktywnego Seniora- S@S". Przyczynił się do zmiany wizerunku biblioteki i postrzegania jej jako centrum kultury i edukacji,  wzrostu współpracy między pracownikami Biblioteki w celu realizacji założonych krajowych i międzynarodowych celów, a przede wszystkim poszerzenia i udoskonalenie oferty edukacyjnej pod kątem osób starszych (Internet praktyczny, biblioteczne i  biznesowe bazy danych, Power Point, Picasa, komunikacja on-line, itp.). Na skutek realizowanych projektów Grundtviga wzrosło zainteresowanie działaniami Biblioteki na rzecz seniorów w skali nie tylko województwa, ale również kraju. Biblioteka została partnerem Ogólnopolskiej Koalicji 50+ "Dojrzałość w sieci" oraz członkiem „Małopolskiego Partnerstwa na rzecz uczenia się przez całe życie”.
Wpływ na pracowników:
Widoczny był wpływ realizowanego projektu na pracowników WBP, szczególnie na młodych trenerów kursów komputerowych. Pracownicy zostali zmotywowani do nauki języków obcych (językiem komunikacji był angielski), podnoszenia kwalifikacji poprzez opracowywanie nowych metod nauczania osób starszych oraz niejednokrotnie do korekty sposobu przekazu wiedzy, która została również wykorzystana na szkoleniach dla bibliotekarzy z Województwa Małopolskiego. Zajęcia prowadzone były przez młodych trenerów – pracowników Biblioteki i stanowiły bardzo dobry przykład współpracy międzypokoleniowej. Wzajemne pozytywne relacje między młodszym i starszym pokoleniem przejawiały się w bardzo dobrej wzajemnej komunikacji i zrozumieniu.
Realizacja projektu prowadzonego w międzynarodowym partnerstwie wpłynęła na wzrost umiejętności menedżerskich osób nim zarządzających oraz przyczyniła się do ich udziału w eksperckich gremiach zajmujących się edukacją osób starszych.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Efektem prowadzonych szkoleń jest wzrost umiejętności oraz zainteresowania osób starszych nowymi technologiami ICT (komputer, telefonia cyfrowa, fotografia, Skype, e-administracja, tworzenie stron www, korzystanie z mediów społecznościowych), a na ich bazie – działaniami społecznymi, kulturalnymi, edukacyjnymi (spotkania, warsztaty, wystawy).
Sprawdzianem umiejętności komputerowych była organizowana w każdym roku trwania projektu jedyna w Europie „Międzynarodowa Komputerowa Olimpiada Seniorów”, w której uczestniczyły osoby z Polski i Francji (w wieku 63 – 89 lat). Stała się jednym z głównych „motorów” motywujących seniorów do nauki. Udział w niej przyczynił się do przełamania lęku nie tylko przed nowymi technologiami, ale również przed rywalizacją.
Swoją wiedzę komputerową seniorzy wykorzystywali m.in. podczas przygotowywanych przez siebie prezentacji multimedialnych oraz opracowywania tekstu i zdjęć do książki „Małopolska w naszej pamięci i fotografii” (wersja polska i angielska; Kraków, 2011). Brali aktywny udział w spotkaniach ze swoimi rówieśnikami z zagranicy i międzynarodowej konferencji w Krakowie (2011), co motywowało ich do nauki języków.
Nie maleje ilość zainteresowanych taką formą prowadzonych działań, poprzez które seniorzy zaczęli być postrzegani przez środowisko jako aktywni, pełni pasji, posiadający dużą wiedzę obywatele.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  • rezultaty przyczyniają się do promowania biblioteki jako „miejsca przyjaznego seniorom” integrującego osoby starsze na bazie nowych technologii,
  • problematyką wykluczenia społecznego seniorów zainteresowały się media oraz inne organizacje i instytucje,
  • stworzono projektową bazę danych - wszystkie informacje dotyczące rezultatów znajdują się na stronie www.sas.tpnk.org.pl,
  • działania projektowe umożliwiły udział w realizowanych przedsięwzięciach nie tylko seniorom, ale również członkom ich rodzin, znajomym. Działania te są kontynuowane,
  • bazując na doświadczeniu WBP szereg bibliotek w Województwie Małopolskim, Podkarpackim i Świętokrzyskim uruchomiła kursy komputerowe dla seniorów,
  • promuje się „edukację przez całe życie” poprzez przygotowywane na bieżąco przez seniorów prezentacje multimedialne, które są przedstawiane rówieśnikom na otwartych spotkaniach,
  • w spotkaniach „Radość (z)tworzenia” każdorazowo udział bierze ok.50 osób. Spotkania są kontynuowane i cieszą się dużym zainteresowaniem słuchaczy,
  • do organizacji Komputerowej Olimpiady Seniorów włączy się w roku 2012 UPC Polska, przez co – w ramach „Szkoły @ktywnego Seniora” – możliwe będzie partnerstwo trzech sektorów: publicznego (WBP), społecznego (TPNK) i biznesu,
  • dzięki działaniom podjętym m.in. w projekcie „TeachNET” biblioteka została włączona do Ogólnopolskiej Koalicji 50+ „Dojrzałość w sieci” promującej włączenie społeczne i cyfrowe osób starszych oraz „Małopolskiego Partnerstwa na rzecz uczenia się przez całe życie”,
  • osoby zaangażowane w realizacje projektu są zapraszane przez  instytucje samorządowe do udziału w tworzeniu „polityk społecznych” Regionu.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Wypowiedzi słuchaczy:

Lipiec 2009-go roku był miesiącem mojego powrotu z USA do Polski. Milczący telefon, chwilowa dezorientacja, codzienne zderzenia z różnicami pomiędzy amerykańską a polską rzeczywistością stały się trudnościami nie do pokonania. Byłam znowu emigrantką we własnym kraju…. Zdecydowałam się na włączenie do działań Szkoły @ktywnego Seniora przy Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie.(…) Znalazłam właściwe dla siebie miejsce i ludzi, z którymi mogę aktywnie włączać się w realizację pożytecznych celów. Pragnę być pomocna i służyć swoim rówieśnikom w nauce języka angielskiego i obsłudze komputera

„Wzięłam udział w szkoleniu komputerowym i w IIIKomputerowej Olimpiadzie Seniorów;zgłosiłam swoje uczestnictwo do kolejnego kursu komputerowego,brałamudział w wielu lokalnych wycieczkach i spotkaniach z ciekawymi ludźmi. Internet stał się moim oknem na świat.Aby zapewnić sobie ciągły do niego dostępzamieniłam swój telefon komórkowy na I-Phone. Nie czuję się już odizolowana.

Moim najbardziej ulubionym zajęciem stały się cotygodniowe środowe spotkania w grupie literacko-redakcyjnej. Uczestnicy tej grupy zbierają materiały do wielojęzycznej internetowej bazy danych zawierającej rysunki, fotografie, przekazy słowne i filmy z przeszłości kilku regionów Europy wykorzystując środki audiowizualne i techniki komputerowe.”

Niezmiernie interesujący dla mnie był udział w międzynarodowej konferencji „Senior w nowoczesnym społeczeństwie europejskim: nowe technologie - moda czy konieczność”, która odbyła się w kwietniu tego roku w WBP w Krakowie. Wymiana doświadczeń w zakresie edukacji ludzi starszych w różnych krajach, wspólna kolacja i luźne indywidualne konwersacje z gośćmi z innych krajów daływspaniały początek dalszym kontaktom on-line, wymianie fotografii, filmów, doświadczeń i być może w przyszłości wspólnym wizytom.”          

Wypowiedzi trenerów/pracowników:

Zgłosiłam się do prowadzenia zajęć komputerowych z seniorami, bo potraktowałam tę propozycję jako wyzwanie, możliwość sprawdzenia się i wykazania. W bibliotece niewiele jest okazji do konfrontowania się z nowymi doświadczeniami...”

… wydawało się, że beneficjentami będą tylko oni – seniorzy, a ja jako przewodnik będę ich przeprowadzać przez gąszcz komputerowych funkcji, skrótów, ikonek, zasad użycia prawego i lewego klawisza myszy oraz labirynt internetowego gmaszyska. Okazało się, że ja także coś zyskuję: nabieram wprawy w występowaniu przed większą ilością osób, mówię płynniej, lepiej dobieram słowa, pozbywam się lęku, uczę się cierpliwości.

„Ze względu na realizowanie kursów w ramach międzynarodowych projektów, nagle i nieoczekiwanie zobaczyłam, że partycypacja w tej pracy – na poły charytatywnej – daje szansę uczestnictwa w spotkaniach trenerów w zgoła innej scenerii: Helsinek czy Paryża. Otworzyła się przede mną szansa opuszczenia stałego miejsca na ziemi i spojrzenia na siebie i to co robię z odleglejszej perspektywy, zetknięcia się z doświadczeniami osób z innych krajów, które wykonują tę samą pracę, ale inaczej, po swojemu.”

Oprócz czasu spędzonego na merytorycznej wymianie doświadczeń i metod pracy, wyjazdy dawały szansę spotkania tych konkretnych osób, Finów, Niemców, Francuzów, których bez projektu z pewnością nie miałabym okazji poznać. Wyjazdy to też po prostu szansa podróży, wejścia w skórę turysty, okazja poznawania nowych miejsc, zwiedzania najwspanialszych stolic Europy, prostego dziwienia się w kontakcie z innością.”

Każda podróż oznaczała dla mnie konieczność „odkurzenia” narzędzia językowego i przestawienia się na angielski, co było nie lada wyzwaniem, ale jednocześnie uświadamiało mi niezbędność tego narzędzia w pełnym poznawaniu innych kultur.”

„Najcenniejsze, co wynoszę ze spotkań z seniorami to możliwość poznania tych konkretnych osób: pani Krystyny ze złamaną ręką, pani Marty między jedną a drugą operacją, pana Józefa bez prawej dłoni, który znakomicie radził sobie z myszką przy użyciu lewej dłoni, niedowidzącej pani Zdzisławy, która uparcie wypatrywała kursora na ekranie monitora, szarmanckiego pana Kazimierza, który pomimo bolesnych doświadczeń wojennych zachował pogodę ducha czy pani Jolanty, śmieszki, która swoje sukcesy komputerowo-internetowe wieńczyła okrzykiem niczym z amerykańskiego filmu „O Jesus!” [dżizys], czym rozbawiała wszystkich! …A ja? Kim ja będę w ich wieku? Czy będę tak sprawna, tak ciekawa świata i tak głodna nowości? Czy będę potrafiła ocalić optymizm i dziecięcą radość z poznawania nieznanego i możliwości uczenia się? Czy będę potrafiła się mądrze zestarzeć
?”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Lidia Maria Jedlińska
Data wypełnienia formularza/karty: 
05.12.2011

Otwarta brama

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Akademia Pełni Życia im. Joanny Boehnert
ul. Juliusza Lea 5a/4, 30-046 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Agnieszka Baran
0048 12 294 81 35
a.baran@apz.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Akademia Pełni Życia (APZ) jest krakowskim stowarzyszeniem działającym od 2002 roku na rzecz osób w średnim i starszym wieku. Naszym celem jest poprawa jakości życia ludzi z tej grupy wiekowej poprzez jak najszerzej rozumianą edukację oraz twórcze organizowanie czasu wolnego. Stowarzyszenie działa w formule szerszej niż typowy Uniwersytet Trzeciego Wieku – prócz zajęć organizowanych w trybie roku akademickiego mamy cały szereg innych zajęć edukacyjno-aktywizujących organizowanych w miarę potrzeb seniorów. Nasza specjalność to kursy komputerowe dla starszych - mamy na tym polu ogromne doświadczenie i własny dorobek, w tym pierwszy w Polsce podręcznik obsługi komputera dla seniorów. Organizujemy też szkolenia językowe, wykłady i seminaria, treningi pamięci, warsztaty plastyczne, taneczne, działa u nas klub filmowy i teatralny, salonik literacki, odbywają się wycieczki, spotkania z ciekawymi ludźmi, dyskusje, ale też zwykłe spotkania towarzyskie.

Tytuł projektu: 
Otwarta brama
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2008-1-CZ1-GRU06-00105 2
Lata realizacji: 
2008 - 2010
Kraje uczestniczące: 
Czechy, Finlandia x2, Hiszpania, Włochy, Polska
Cele projektu: 

Celem projektu było zwiększenie wzajemnej wiedzy uczestników na temat narodów zjednoczonej Europy, ich historycznego rozwoju i mentalności. W ramach jego realizacji poszukiwaliśmy dróg przezwyciężania różnić mentalnościowych przyczyniając się w ten sposób do wzajemnego zrozumienia i współpracy.

Projekt skierowany był do osób w wieku senioralnym jako grupy dyskryminowanej i zagrożonej wykluczeniem społecznym.

Udział w projekcie miał wzmacniać ich poczucie pewności siebie, poprawiać ich nastawienie do Unii Europejskiej, pokonywać brak zaufania i przezwyciężać potencjalne uprzedzenia, jak również zwiększać ich orientację we współczesnym społeczeństwie i bieżących wydarzeniach.

Dla kadry nauczającej projekt oznaczał możliwość wymiany doświadczeń związanych z kształceniem ustawicznym. Co więcej dawał możliwość porównania i transferu metod i materiałów szkoleniowych.

Cele projektu dotyczyły:

a. Wzmacniania europejskiej świadomości:

- związane z szerszą i głębszą wiedzą dotycząca dziedzictwa kulturowego i historycznego, znajomością zwyczajów i tradycji krajów biorących udział w projekcie,

- odbywające się poprzez utworzenie bazy tekstów, materiałów graficznych i prezentacji multimedialnych; poszukiwanie wspólnych korzeni i dróg do przezwyciężenia braku zaufania; poszerzenie znajomości języków obcych i technik komputerowych; oraz przegląd metod nauczania i materiałów skierowanych specjalnie do seniorów w krajach i instytucjach uczestniczących w projekcie.

b. Edukacji:

- w zakresie poznawania historii, tradycji, zwyczajów, sztuki ludowej i folkloru - poprzez tworzenie tekstów, prezentacji multimedialnych i zdjęć na wspomniany temat, oraz wymianę tych materiałów pomiędzy współuczestnikami,

- z wykorzystaniem komunikacja elektronicznej pomiędzy uczestnikami programu i poprzez prezentację wyników na stronie internetowej i w trakcie spotkań międzynarodowych.

Projekt wspierał świadomość bycia członkiem nie tylko jednego narodu lecz również wspólnoty państw europejskich oraz pomagał osłabiać występujące uprzednia pomiędzy nimi. W zjednoczonej Europie nadal ważne jest zachowanie tożsamości narodowych i promowanie wiedzy o nich. Dlatego też projekt obejmował badanie i wzajemną wymianę informacji na temat dziedzictwa kulturowego, narodowych zwyczajów i tradycji typowych dla każdego z krajów partnerskich. Równocześnie niektóre elementy dziedzictwa kulturowego danego kraju wzmacniając poczucie świadomości narodowej jednocześnie tworzą część dziedzictwa kulturowego Europy, powodując lepsze wzajemne zrozumienie i integrację.

Obszary tematyczne: 

dziedzictwo kulturowe, obywatelstwo europejskie i wymiar europejski

 

Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchacze seniorzy – osoby po 50 roku życia.

 

Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał z inicjatywy organizacji z Republiki Czeskiej – naszego partnera we wcześniejszym projekcie Golden Age. Wstępny pomysł na projekt został szczegółowo opracowany przez głównego koordynatora projektu we współpracy z koordynatorami z krajów partnerskich.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu prowadziliśmy szereg działań krajowych, jak i odbywały się międzynarodowe spotkania partnerskie, podczas których dzieliliśmy się informacjami i efektami prac lokalnych. We wszystkie działania – tak krajowe jak i wyjazdy zagraniczne – zaangażowani byli słuchacze-seniorzy, biorąc aktywny udział w nich, pomagając przy planowaniu działań i ich realizacji na wszystkich etapach. Ponadto od listopada 2009 roku słuchacze-seniorzy i nauczyciele ze wszystkich krajów brali udział w dyskusjach prowadzonych on-line w ramach stworzonych 4 grup dyskusyjnych. Służyły one nie tylko usprawnieniu komunikacji między krajami partnerskimi czy wymianie informacji o postępach w projekcie, ale przede wszystkim lepszemu wzajemnemu poznaniu się uczestników projektu i rozwijaniu kompetencji językowych.

W ramach projektu odbyły się następujące spotkania międzynarodowe:

23-26.10.2008 - Międzynarodowe spotkanie w Pradze (Czechy) – wzajemne poznanie organizacji partnerskich, ustalenie szczegółowego planu pracy, podział zadań, ustalenie procedur ewaluacji projektu.

19-22.02.2009 - Międzynarodowe spotkanie w Krakowie (Polska) – podsumowanie dotychczasowej pracy i prezentacja efektów działań lokalnych oraz omówienie funkcjonowania lokalnych stron www projektu, wybór szczegółowych tematów do opracowywania w krajach partnerskich, ustalenie szczegółów związanych z funkcjonowaniem strony www projektu i zasad jej aktualizacji, dopracowanie procedur ewaluacji.

11-14.06.2009 - Międzynarodowe spotkanie w Rzymie (Włochy) – podsumowanie dotychczasowej pracy, prezentacje wyników działań lokalnych i częściowych efektów pracy, przedstawienie wyników ewaluacji częściowej w krajach partnerskich, przydział zadań na kolejne miesiące.

24 - 27.09.2009 – Spotkanie międzynarodowe w Vassa (Finlandia) –prezentacja i omówienie wyników działań lokalnych, stworzenie grup dyskusyjnych – praca warsztatowa w zespołach międzynarodowych, ustalenie dalszych działań projektowych.

7-9.06.2010 - Spotkanie międzynarodowe w Madrycie (Hiszpania) – podsumowanie działań realizowanych w projekcie (lokalnych i międzynarodowych) omówienie wyników ankiet ewaluacyjnych, omówienie i przygotowanie części A raportu końcowego, udział w pokazowych zajęciach językowych i kulinarnych.

Podczas spotkań partnerskich słuchacze-seniorzy z kraju gospodarza danego spotkania oprowadzali gości z krajów partnerskich po szczególnie ważnych miejscach w ich miejscach zamieszkania, dzieląc się swoją wiedzą na temat historii, tradycji i kultury swojego miasta i kraju.

W ramach działań lokalnych prowadziliśmy warsztaty dla słuchaczy seniorów. Odbywały się one 1-2 razy w miesiącu przez cały czas trwania projektu. Podczas poszczególnych spotkań dyskutowaliśmy nt. projektu, rozmów prowadzonych on-line z uczestnikami projektu z innych krajów, tekstów tworzonych przez poszczególne osoby nt. historii, tradycji i zwyczajów naszego kraju, materiałów umieszczanych tak przez naszych słuchaczy-seniorów jak i uczestników z krajów partnerskich na lokalnych stronach internetowych.

Słuchacze seniorzy ze wszystkich krajów partnerskich tworzyli w ramach projektu teksty, wzbogacone zdjęciami i/lub prezentacjami multimedialnymi. Teksty powstawały w językach ojczystych i języku roboczym projektu, umieszczane były na stronach lokalnych, a wybrane na oficjalnej stronie www i w końcowej publikacji. Główny temat dyskusji oraz tworzonych tekstów, który wybrała grupa z Polski brzmiał: „Kondycja społeczeństwa obywatelskiego w Polsce. Stereotypy - identyfikacja – tożsamość”. Nasi słuchacze- seniorzy stworzyli liczne teksty (wraz z elementami graficznymi) na takie tematy jak: „Kondycja społeczeństwa obywatelskiego w Polsce - pierwsze refleksje”, „Moja pierwsza podróż za granicę”, „Polskie zwyczaje i tradycje”, „Fragmenty historii”, „Kiedy sztuka wychodzi do ludzi”.

Podczas realizacji projektu przeprowadziliśmy również i opracowaliśmy quasi badania nt. stereotypów – wśród seniorów i studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Nauczyciele i trenerzy biorący udział w projekcie opracowali ponad to sylabusy kursów komputerowych i językowych szkoleń dla osób starszych, którymi dzieliliśmy się wraz z partnerami.

Integralną część projektu stanowiły szkolenia językowe i zajęcia ICT w formie indywidualnych konsultacji komputerowych, jak również uruchomienie i prowadzenie stron internetowych projektu (lokalnych prowadzonych przez poszczególnych partnerów i oficjalnej zarządzanej przez koordynatora z Czech).

Działania upowszechniające były podejmowane przez cały czas trwania projektu: informowaliśmy o nim na tablicach informacyjnych w naszym Stowarzyszeniu, poprzez stronę internetową Akademii, organizowaliśmy spotkania informacyjne dla słuchaczy-seniorów oraz podczas zebrań pracowników, przesyłaliśmy informacje o projekcie i prowadzonych w jego ramach działaniach do lokalnych mediów i innych instytucji i organizacji proseniorskich. Ponadto rozpowszechniliśmy informacje o projekcie podczas krajowych i zagranicznych konferencji, w których braliśmy udział.

W trakcie trwania projektu prowadzony był monitoring i ewaluacja realizowanych działań. Dwukrotnie – w maju 2009 i maju 2010 roku przeprowadziliśmy ankiety ewaluacyjne wśród słuchaczy-seniorów biorących udział w projekcie. Wyniki ewaluacji prowadzonej we wszystkich krajach porównywane i omawiane były podczas spotkań międzynarodowych (odpowiednio podczas spotkań we Włoszech i Hiszpanii).

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
27
W wyjazdach zagranicznych: 
7
Produkty
Produkty projektu: 

Najważniejsze produkty projektu to:

1. Strony internetowe:

a. Oficjalna strona internetowa projektu – zawiera informacje na temat projektu, prezentuje biorące w nim udział instytucje i podejmowane przez nie działania, uczestników projektu, sylabusy kursów komputerowych i językowych dla seniorów, wybrane teksty przygotowane przez słuchaczy-seniorów, programy i raporty ze spotkań międzynarodowych, galerię zdjęć.

Strona została przygotowana w języku angielskim, zarządzana przez koordynatora z Czech.

b. Lokalne strony internetowe projektu – zawierające wszystkie kluczowe informacje o projekcie, w tym:

- opis projektu

- informacje o uczestnikach projektu

- informacje o spotkaniach międzynarodowych

- teksty i prezentacje

- sylabusy kursów komputerowych i językowych

- galerie zdjęć.

2. Publikacja „Otwarta brama” (w wersji papierowej i na cd) – zawierająca teksty i materiały przygotowane przez słuchaczy-seniorów z każdego kraju partnerskiego. Każdy tekst został przygotowany w dwóch językach – angielskim oraz języku narodowym autora tekstu (odpowiednio czeskim, fińskim, włoskim, polskim, hiszpańskim) oraz zamieszczone na lokalnych stronach internetowych partnerów. Przygotowane teksty dotyczą historii, dziedzictwa kulturowego, narodowych zwyczajów i tradycji typowych dla krajów partnerskich. Teksty wzbogacono zdjęciami i ilustracjami.

3. Metody nauczania języka angielskiego i TIK osób starszych (sylabusy – zaprezentowane na stronie internetowej, materiały szkoleniowe – prezentowane podczas spotkań międzynarodowych): wszyscy partnerzy zaprezentowali innowacyjne metody nauczania dotyczące kursów języka angielskiego i kursów komputerowych przeznaczonych w szczególności dla osób w średnim i starszym wieku.

4. Grupy dyskusyjne on-line – w ramach projektu zostały zorganizowane 4 grupy dyskusyjne łączące słuchaczy z wszystkich krajów partnerskich, którzy dyskutowali on-line na temat ważnych, narodowych tematów.

5. Autorskie programy wycieczek po miejscach spotkań międzynarodowych. Podczas spotkań partnerskich słuchacze-seniorzy oprowadzali gości z krajów partnerskich po szczególnie ważnych miejscach w ich miejscach zamieszkania, dzieląc się swoją wiedzą na temat historii, tradycji i kultury swojego miasta i kraju.

6.W ramach projektu powstały także materiały na DVD - m.in. prezentacje multimedialne prezentowane na spotkaniach partnerskich, filmy ze spotkań partnerskich, broszura w wersji elektronicznej, przygotowany przez partnera z Czech materiał "Czechs Cribs"

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Korzystamy z większości produktów stworzonych w trakcie realizacji projektu. Nasi nauczyciele jak i sami słuchacze-seniorzy wykorzystują zawarte na stronach internetowych i w publikacji teksty. Materiały te są dostępne także dla wszystkich zainteresowanych osób.

Nasi słuchacze-seniorzy pozostają nadal w kontakcie on-line z uczestnikami projektu z innych krajów.

Wykorzystywane są sylabusy kursów komputerowych i językowych – zaś poprzez ich umieszczenie na stronie internetowej mają do nich dostęp także osoby spoza naszej organizacji.

Powstałe materiały na DVD są przez nas wykorzystywane podczas licznych spotkań i konferencji – tak krajowych jak i zagranicznych, służąc jako materiał obrazujący możliwości edukacji osób w syrenim i starszym wieku i będące przykładem ich aktywności.

Autorskie programy wycieczek doskonalimy i wykorzystujemy podczas kolejnych spotkań z gośćmi tak z kraju jak i z zagranicy.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Wpływ projektu na organizację

Szeroki zakres tematyczny realizowanego projektu oraz różnorodność podejmowanych w nim działań wymagał wzajemnej współpracy między nauczycielami i innymi pracownikami biorącymi w nim udział. W działania te zostali także włączeni z sukcesem wolontariusze. Zaangażowanie w działania projektowe pracowników, zwiększyło ich zaangażowanie w pracach organizacyjnych, wzmocniło naszą strukturę organizacyjną. Wymiana doświadczeń i materiałów metodologicznych (sylabusów kursów języka angielskiego i komputerowych) była źródłem inspiracji dostarczającym nowe pomysły na metody i programy szkoleniowe.  Dzięki udziałowi w projekcie wzbogacono ofertę edukacyjną dla słuchaczy - seniorów o prelekcje związane z tematyką projektu.

Realizacja projektu wskazała także na potrzebę zmiany sposobu zarządzania realizowanymi w Stowarzyszeniu projektami, która została podczas jego realizacji przeprowadzona z sukcesem.

Realizacja projektu była dla nas także okazją do zdobycia nowych doświadczeń związanych ze współpracą międzynarodową.

Udział w projekcie zwiększył też prestiż Stowarzyszenia zarówno na arenie lokalnej, krajowej jak i międzynarodowej.

Wpływ na pracowników:

Udział w projekcie był cennym doświadczeniem dla pracowników naszej organizacji. Dał możliwość rozwoju umiejętności zarządzania projektami, w szczególności w zakresie współpracy międzynarodowej (wiążącej się z odmiennością zwyczajów, doświadczeń, stylów pracy i działania). Postawił naszą organizację przed nowymi problemami i wyzwaniami – uczył jak ulepszać wzajemną komunikację na odległość, planować wspólną pracę w odmiennych warunkach (wiążących się z różną strukturą organizacyjną instytucji partnerskich), zwracać uwagę na odmienne dla każdego narodu sytuacje trudne (wiążące się np. w Polsce z mniejszą dostępnością seniorów do Internetu, co nie stanowiło problemu w Finlandii; czy ze specyficzną dla każdego narodu mentalnością).

Dla niektórych pracowników udział w projekcie był okazją do doskonalenia umiejętności tak językowych jak i w zakresie nowoczesnych technologii (co wiązało się np. z koniecznością stworzenia i administrowania stroną projektu). Był też okazją do wzajemnej wymiany informacji na temat metod i programów nauczania języka angielskiego i nowoczesnych technologii.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Realizacja projektu miała szczególnie znaczący wpływ na słuchaczy- seniorów, korzystających z zajęć w Akademii. Udział w projekcie był dla nich nie tylko okazją do zwiększania określonych umiejętności (np. językowych czy w zakresie nowoczesnych technologii), ale przede wszystkim pozwał na przełamywanie różnorodnych barier świadomościowych i motywacyjnych oraz komunikacyjnych (strach przed komunikowaniem się w obcym języku). Dla wielu osób był okazją do zwiększania pewności siebie, pozbywania się poczucia bycia gorszym, ale również niwelował różnorodne stereotypy dotyczące innych krajów – zwiększał poczucie wspólnoty z słuchaczami-seniorami z innych krajów. Jak powiedziała jedna z uczestniczek – „Nie sądziłam, iż kiedykolwiek moje zdjęcie i tekst znajdą się w Internecie, to wiele dla mnie znaczy”. Dzięki nawiązanym bezpośrednim kontaktom pomiędzy seniorami z różnych krajów pozwolił im poczuć, iż wszyscy mają swoje problemy i radości oraz że mogą uczyć się wzajemnie od siebie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Zdobyte przez organizację doświadczenie i wiedza dotycząca współpracy międzynarodowej i udziału w projekcie partnerskim dla seniorów może być i jest przekazywana innym organizacjom planującym rozpocząć tego rodzaju działania, pozwalając im lepiej się do nich przygotować.

Powstałe w ramach projektu teksty dotyczące historii, tradycji i kultury krajów biorących udział w projekcie stanowią cenny materiał do pracy z różnymi grupami wiekowymi, szczególnie ze względu na fakt, że powstawały zarówno w językach narodowych jak i w języku angielskim.

Nawiązane przez słuchaczy-seniorów kontakty z rówieśnikami z innych krajów są nadal podtrzymywane, dzięki czemu doskonalone są pośrednio ich umiejętności językowe.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Udział w projekcie był dla mnie bardzo interesujący – wiele się nauczyłam w trakcie jego trwania o innych kulturach, historii, tradycjach i zwyczajach naszych partnerów.”

„W ramach projektu miałam możliwość spełnienia jednego z moich marzeń – wyjazdu za granicę. Wraz z moimi koleżankami znalazłam się w uroczej stolicy Hiszpanii – Madrycie.”

„Udział w projekcie dał mi szansę na poznanie seniorów z innych krajów, niezwykle rozwijającym doświadczeniem było poznanie ich zainteresowań i hobby.”

„Udział w projekcie sprawił, że stworzyłam nowy „stereotyp” na temat osób z krajów rozwiniętych – seniorzy w nich mieszkający potrafią cieszyć się i pisać nawet o drobiazgach. Dla nich pisanie np. o śniegu, pogodzie, posiłkach jest bardzo łatwe, my woleliśmy pisać o naszej historii czy folklorze. Zauważyłam również, iż dal nas Internet nie jest tak powszechnym i codziennym medium komunikacji jak dla seniorów z krajów partnerskich.”

„Wspaniałym doświadczeniem była możliwość wyjazdu do Czech i zobaczenia miejsc, które mogłam porównać ze swoimi wspomnieniami z młodości.”

„Czuje pewien niedosyt jeśli chodzi o bliższe poznanie seniorów z krajów partnerskich, trudno jest poznawać się na odległość, nawet z wykorzystaniem nowoczesnych technologii, zaś ilość spotkań i czas ich spotkań były zbyt krótkie by dowiedzieć się więcej o sobie wzajemnie.”

„Nie sądziłam, iż kiedykolwiek moje zdjęcie i tekst znajdą się w Internecie, to wiele dla mnie znaczy.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Agnieszka Baran
Data wypełnienia formularza/karty: 
28.02.2011

Kształcenie dorosłych: Studenci - Seniorzy: ICT a międzypokoleniowa komunikacja

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Krakowie (WBP)
ul. Rajska 1, 31-124 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Lidia Maria Jedlińska
0048 791 919 108
mariajed@interia.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Samorządowa instytucja kultury Województwa Małopolskiego; prowadzi szeroką działalność edukacyjną dla zróżnicowanej wiekowo grupy odbiorców (od dzieci do seniorów).
W strukturach WBP działa Regionalne Centrum Integracji Społecznej- agenda, której misją jest tworzenie przyjaznego klimatu dla osób i grup zagrożonych wykluczeniem społecznym (osób starszych, imigrantów, mniejszości narodowych i grup etnicznych). Centrum prowadzi działalność informacyjno - edukacyjną, zbiera materiały dotyczące tych grup. W kooperacji z różnymi instytucjami administracji publicznej i samorządowej oraz organizacjami pozarządowymi poszerza swoją niekonwencjonalną ofertę edukacyjną. W ramach projektów krajowych i międzynarodowych organizuje wykłady, seminaria, konferencje przybliżające seniorom świat nowych technologii.
Tytuł projektu: 
Kształcenie dorosłych: Studenci - Seniorzy: ICT a międzypokoleniowa komunikacja
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
07/GR-LP/07-0011/P1
Lata realizacji: 
2007 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Czechy, Finlandia, Francja, Niemcy, Hiszpania, Polska
Cele projektu: 
Głównym celem projektu było: poprzez wymianę doświadczeń między partnerami projektu: udoskonalanie metod nauczania osób starszych w dziedzinie nowych technologii, poszerzanie obszarów działań edukacyjnych organizacji i instytucji biorących udział w projekcie. Na bazie nowych technologii: dokonanie integracji środowiska, promowanie dialogu pokoleniowego, promowanie idei uczenia ustawicznego poprzez wzrost aktywności i samokształcenia seniorów.
Obszary tematyczne: 
edukacja seniorów w zakresie stosowania nowych technologii, doskonalenie metod pracy z osobami starszymi
Grupa docelowa słuchaczy: 
Osoby powyżej 50 roku życia z terenu województwa małopolskiego - w znacznej większości z wyższym wykształceniem; przewaga kobiet.
Jakie były początki projektu: 
Od 2007 roku WBP wspólnie z Towarzystwem Polsko-Niemieckim w Krakowie (TPNK) realizuje autorski program „Szkoła @ktywnego Seniora”. W jego zakres wchodzą m.in. bezpłatne kursy komputerowe dla seniorów z podstaw obsługi komputera, podstaw Internetu oraz korzystania z internetowych baz danych. W celu uatrakcyjnienia metod nauczania, TPNK nawiązało szeroką współpracę międzynarodową z innymi organizacjami szkoleniowymi w Europie. Rezultatem tych kontaktów było m.in. zaproszenie Biblioteki do udziału w projekcie przez organizację z Finlandii.
Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania międzynarodowe:

1. Czechy/Praga ( 10/2007):zaplanowanie działań w ramach projektu

  • ustalenie ogólnych zasad Komputerowej Olimpiady Seniorów
  • uzgodnienie sposobu komunikacji między partnerami

2. Niemcy/Selb ( 01/2008):

  • przedstawienie różnych form działań prowadzonych w organizacjach partnerskich na rzecz osób starszych
  • tworzenie strony internetowej projektu: www.eseniors.eu
  • wymiana materiałów szkoleniowych między prowadzącymi kursy

3. Finlandia/Vantaa (06/2008):

  • podsumowanie przeprowadzonej w organizacjach partnerskich Komputerowej Olimpiady Seniorów
  • dokonanie modyfikacji strony internetowej

4. Francja/Paryż (10/2008):

  • dyskusja na temat dialogu międzypokoleniowego

5. Niemcy/Monachium (01/2009) - ze względu na wycofanie się z realizacji projektu partnera w Hiszpanii ( X.2008), rolę organizatora spotkania przejął partner z Niemiec.

  • przygotowanie kolejnej Komputerowej Olimpiady Seniorów
  • omówienie programu kończącej projekt międzynarodowej konferencji w Krakowie

6. Polska/Kraków (06/2009):

  • Organizacja międzynarodowej konferencji podsumowującej projekt ( ok.150 osób)
  • spotkanie seniorów z pięciu państw europejskich (ponad 60 osób)
  • ewaluacja projektu

Działania krajowe:

  • organizacja specjalistycznych treningów i kursów zapewniających seniorom dostęp do nowoczesnych technologii
  • wprowadzanie i testowanie różnych metod nauczania w zakresie nabywania umiejętności komputerowych
  • wprowadzenie różnych działań aktywizujących seniorów ( m.in. organizacja Komputerowej Olimpiady Seniorów, fotografia cyfrowa, tworzenie prezentacji multimedialnych, redakcja książek, Senioriada 2008)
  • organizacja spotkań, warsztatów, szkoleń promujących dialog międzypokoleniowy

Słuchacze brali aktywny udział w działaniach projektowych. Szczególnie wykazali się dużym zaangażowaniem przy organizacji „Senioriady 2008”,  spotkania seniorów z organizacji partnerskich i redakcji dwóch książek.

Działania upowszechniające:

  • poprzez zainteresowanie tematem mediów (patronat medialny: TVP Kraków i Dziennika Polskiego, eBIB ), jednostek samorządu terytorialnego ( patronat honorowy nad konferencją: Marszałka Województwa Małopolskiego) oraz organizacji pozarządowych ( Forum 50+  i  Akademii Rozwoju Filantropii w Polsce) problematyka projektu przybrała szeroki zasięg ogólnopolski.
  • strona internetowa projektu (administrator: organizacja z Francji)
  • Informacje na stronach internetowych Biblioteki, Towarzystwa Polsko-niemieckiego w Krakowie i eBIB.
  • publikacje w lokalnej prasie i Internecie
  • uzyskanie patronatu medialnego TVP Kraków i Dziennika Polskiego.
  • poszerzenie oferty edukacyjnej dla seniorów w ramach programu „Szkoła @ktywnego Seniora” (bazując na doświadczeniach Niemiec i finlandii)
  • kontynuacja Komputerowej Olimpiady Seniorów
  • otwarte spotkania integracyjne, wykłady promujące nowe technologie w turystyce i medycynie,
  • seminaria i konferencje dla bibliotekarzy Województwa Małopolskiego
  • prezentacja projektu na konferencjach krajowych i międzynarodowych (Anglia, Francja. Włochy, Szwecja, Holandia)
  • organizacja wizyty przygotowawczej ( Kraków 2009)
  • prezentacje książek redagowanych przez seniorów w innych organizacjach województwa
  • udział WBP i TPNK w „Pakcie dla Seniora” utworzonym przez Urząd Miasta Krakowa

Działania ewaluacyjne:

  • odbywały się każdorazowo, podczas międzynarodowych spotkań partnerskich
  • przygotowano ankiety i przeprowadzono ewaluację wśród pracowników i słuchaczy
  • opracowano końcowy raport ewaluacyjny projektu

W wyniku prowadzenia (w sposób ciągły ) działań ewaluacyjnych:

  • kontynuowano bez większych zakłóceń działania projektowe, pomimo rezygnacji w drugim roku partnera z Hiszpanii
  • sprawnie dokonano zmiany  miejsca i terminu jednego ze spotkań międzynarodowych
  • na bieżąco, skutecznie monitorowano stronę internetową projektu

Dodatkowe efekty:

  • spotkanie z seniorami niemieckimi z klubu „Cafe mit Anschluss” (ok.100 osób; Selb, 2008)
  • spotkanie ze studentami z Pragi prowadzącymi kursy komputerowe dla seniorów ( Selb, 2008)
  • spotkanie z organizatorami różnych działań skierowanych do seniorów i realizowanych w Finlandii  (telewizji interaktywnej oraz nowym trendem w grach video); Vantaa, 2008
  • organizacja spotkania młodzi – starsi w ramach klubu “Café des Ages “ (Paryż, 2008)
  • organizacja  międzynarodowej konferencji  dotyczącej modelowych rozwiązań współpracy międzypokoleniowej (Paryż, 2008)
  • Senioriada 2008
  • spotkanie z pracownikami i wolontariuszami "Mehrgenerationenhaus” k/Monachium (2009)
  • organizacja międzynarodowej konferencji w Krakowie (2009)
  • spotkanie seniorów z Czech, Francji, Finlandii, Niemiec i Polski (Kraków 2009)
  • wydanie dwóch książek w całości przygotowanych przez seniorów
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
35
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
1. Strona internetowa projektu: www.eseniors.eu
2. Materiały - prezentacje multimedialne przygotowywane na spotkania międzynarodowe:
“Access to modern technologies”
„Introduction of different activities”
„ Intergenerational dialogue”
“ Introduction of different teaching methods”
„ New teaching methods : conceiving and testing”
„Learning about EU countries”,
- przykładowe plany szkoleń

- mapy Aktywności Seniorów i Studentów
3. Referaty wygłoszone na międzynarodowej konferencji „Seniorzy w Nowoczesnym Społeczeństwie Europejskim: nowe technologie jako narzędzie aktywizacji osób starszych” (2009); płyta CD
4. Książka „ Młodość w mądrości przemijania” (2008)
5. Książka „ Kraków w oczach Seniorów” (2009)
6. Prezentacje multimedialne „Kraków w oczach Seniorów” (2009)
7. Galeria zdjęć z działań projektowych
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
WBP jest instytucją służącą pomocą merytoryczną ponad 700 bibliotekom w Województwie Małopolskim. Produkty projektu są upowszechniane na spotkaniach, seminariach, konferencjach organizowanych przez WBP. Należą do nich:
•Materiały szkoleniowe dla seniorów (nadal są prowadzone bezpłatne kursy komputerowe)
•Dwie książki (dostępne w WBP i 24 bibliotekach powiatowych)

Prezentacje multimedialne seniorów

Ponadto:
•Materiały są prezentowane na otwartych spotkaniach w WBP i w innych organizacjach działających w Krakowie
•Proponowane jest przetłumaczenie albumu „Kraków w oczach Seniorów” na język esperanto
•Utrzymywane są kontakty międzynarodowe seniorów i trenerów z osobami uczestniczącymi w projekcie
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Nastąpił zauważalny wpływ projektu na wzrost zainteresowania pracowników WBP edukacją osób starszych oraz rozwojem kontaktów międzynarodowych. Zainteresowanie to dotyczyło nie tylko pracowników Biblioteki, ale również wykładowców wyższych uczelni Krakowa współpracujących przy realizacji projektu.
Pracownicy zostali zmotywowani do nauki języków obcych (językiem komunikacji był angielski) oraz podnoszenia kwalifikacji poprzez opracowywanie nowych metod nauczania seniorów. Realizacja projektu w partnerstwie międzynarodowym wpłynęła na wzrost umiejętności menedżerskich osób go prowadzących.
Projekt przyczynił się do:
• korekty sposobu przekazu wiedzy
• zmiany relacji nauczyciel – uczeń,
• zwracania uwagi na kulturę i szacunek należny osobom starszym przy równoczesnym zachowaniu „familijnej” atmosfery.
• wzrostu wiedzy o państwach biorących udział w projekcie: kulturze, działaniach i sposobie pracy na rzecz osób starszych
ponadto:
• do zmiany wizerunku biblioteki i postrzegania jej jako centrum kultury i edukacji
• do wzrostu współpracy między pracownikami Biblioteki w celu realizacji założonych krajowych i międzynarodowych celów
• poszerzenia oferty edukacyjnej dla osób starszych w WBP (biblioteczne i  biznesowe bazy danych, Lex, Power Point, zakupy internetowe, komunikacja on-line, itp.)
• rozszerzenia działań w ramach programu Szkoła @ktywnego Seniora S@S prowadzonych w partnerstwie z Towarzystwem Polsko-Niemieckim w Krakowie. Wprowadzono nowe oryginalne oferty szkoleniowe dla seniorów ( warsztaty ruchowe, brydż sportowy, spotkania podróżnicze, wycieczki krajoznawcze)
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Efektem prowadzonych szkoleń jest wzrost umiejętności oraz zainteresowania osób starszych nowymi technologiami ICT (telefonia cyfrowa, fotografia, Skype, czat, e-buy, e-administracja, e-bank), a na ich bazie – działaniami społecznymi, kulturalnymi, edukacyjnymi (spotkania, warsztaty, kursy językowe).
W ramach projektu przeprowadzono kursy nauczania podstaw obsługi komputera i Internetu oraz korzystania z „biznesowych baz danych” dostępnych w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie.
Zajęcia prowadzone były przez młodych trenerów – pracowników Biblioteki i stanowiły bardzo dobry przykład współpracy międzypokoleniowej. Wzajemne pozytywne relacje między młodszym i starszym pokoleniem przejawiały się w bardzo dobrej wzajemnej komunikacji i zrozumieniu. Miało to przełożenie na ilość chętnych na kursy: ponad 10 osób na jedno miejsce! Nie maleje ilość zainteresowanych taką formą prowadzonych działań.
Sprawdzianem umiejętności komputerowych była organizowana w każdym roku trwania projektu Komputerowa Olimpiada Seniorów, w której uczestniczyły osoby w wieku 63 – 85 lat. Stała się jednym z głównych „motorów” motywujących seniorów do nauki. Udział w niej przyczynił się do przełamania lęku przed rywalizacją.
Część realizowanych działań była wynikiem oddolnych inicjatyw i pomysłów. Seniorzy byli m.in. autorami dwóch książek wydanych w trakcie trwania projektu: „Młodość w mądrości przemijania” (Kraków, 2008) oraz „ Kraków w oczach Seniorów” (Kraków, 2009).
Seniorzy zaczęli być postrzegani przez środowisko jako aktywni, pełni pasji, posiadający dużą wiedzę obywatele.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Szereg bibliotek w Województwie Małopolskim, Podkarpackim i Świętokrzyskim – bazując na doświadczeniu WBP - uruchomiła kursy komputerowe dla seniorów i jest zainteresowana tworzeniem sieci w ramach programu „Szkoła @ktywnego Seniora”. Działania projektowe umożliwiły udział w realizowanych przedsięwzięciach nie tylko seniorom, ale również członkom ich rodzin, znajomym. Rezultaty projektu są wykorzystywane w celu zainteresowania mediów problematyką edukacji osób starszych.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„….pracujemy ze sobą i nad sobą (…) Wspólne działania osób o różnych doświadczeniach i temperamentach stworzyły szansę do wzajemnego poznania siebie, zmierzenia się z własnymi ograniczeniami, rozwinięcia indywidualnych zainteresowań. W finale okazało się, ze nasz grupowy wysiłek przyniósł wymierne efekty. W dobie permanentnej edukacji wspólne zmagania mają sens, pomagają nam seniorom poznawać i rozumieć realia współczesności. Ważne jest ustawiczne kształcenie, rozwijanie umiejętności i kształtowanie zdrowych relacji międzyludzkich opartych na wiedzy.” - Barbara Jastrzębiec-Myszkowska.
„Dlaczego otaczająca rzeczywistość z przytłaczającym bogactwem ofert dla wypełnienia wolnego czasu, nie zaspakaja wewnętrznych oczekiwań człowieka „trzeciego wieku”? (…) Na spotkaniach warsztatowych okazało się, że „obcy” stali się bliscy w postawie odcinania się od stanu rezygnacji, obojętności, zwątpienia, pustki (…)  życiowa „smuga cienia” daje szansę na postrzeganie jasnych stron bytowania w coraz większym naporze odhumanizowania współczesności” - Prof.dr.hab. Halina Bursztyńska.
„… życzę dalszych sukcesów, dużo radości i zadowolenia z tego, co Państwo robicie. Niech „Szkoła @ktywnego Seniora”  będzie pierwszą próbą wybicia się polskiej Babci i polskiego Dziadka na niepodległość.” - dr Wanda Matras
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Lidia Maria Jedlińska
Data wypełnienia formularza/karty: 
22.02.2010

Odwiedziny w więzieniu (Projekt V.I.P.)

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja drugiej szansy
Edukacja rodziców i rodzin
Edukacja w więzieniach lub na rzecz powrotu skazanych do społeczeństwa
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Zespół Szkół nr 4 w Płocku
ul. Sienkiewicza 22, 09-402 Płock
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Hubert Skrzyński
0048 24 262 20 31
hskrzynski@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Zespół Szkół nr 4 w Płocku to szkoła przywięzienna. Znajdują się tu dwa typy szkół – szkoła zawodowa kształcąca w dwóch zawodach – ślusarz oraz kucharz małej gastronomii. Drugi typ szkoły to technikum uzupełniające w zawodzie technik mechanik. Oba typy szkół to szkoły dla dorosłych. Szkoła jest regularną jednostką edukacyjną realizującą wytyczne Ministra Edukacji.
Tytuł projektu: 
Odwiedziny w więzieniu (Projekt V.I.P.)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0005/P1
07/GR-LP/07-0003/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Wielka Brytania x2, Dania, Finlandia, Niemcy, Włochy, Portugalia, Polska
Cele projektu: 
Celem projektu było stworzenie materiałów (mianowicie książki), mających za zadanie wesprzeć dzieci i rodziny, które przychodzą do więzienia w odwiedziny. Każde z więzień biorących udział w projekcie współdziałało z uczniami po to, aby stworzyć książkę, która odzwierciedli specyficzny dla każdego z nich proces odwiedzin. Każda z tych książek została przetłumaczona na język angielski i została wykorzystana jako narzędzie do przedstawienia przedstawicielom krajów partnerskich systemów więziennictwa i kultury, jak również została wykorzystana, by zachęcić słuchaczy, aby przekazali swoje uwagi na temat bycia rodzicem w więzieniu. Podczas wizyt w krajach partnerskich, podzieliliśmy się doświadczeniami i stworzyliśmy materiały mające na celu wsparcie nauczania w wymiarze europejskim oraz „umiejętności rodzicielskich”. Pierwsza część projektu została poświęcona doskonaleniu procesu odwiedzin w więzieniu oraz przygotowywaniu książki do druku. Druga część trwania projektu to skupienie się na wydaniu książki oraz rozpowszechnienie idei i doświadczeń z pomocą mediów lokalnych a także poprzez stworzenie strony internetowej. Nagraliśmy również płytę CD z bajkami dla dzieci ojców odbywających karę pozbawienia wolności.
Obszary tematyczne: 
Praca na rzecz rodzin skazanych oraz osób wykluczonych społecznie.
Grupa docelowa słuchaczy: 
We wszystkich działaniach w sumie wzięło udział blisko 50 słuchaczy. Zdecydowana większość z nich to uczniowie naszej szkoły.
Jakie były początki projektu: 
Nauczyciel języka angielskiego poszukiwał potencjalnych partnerów od początku 2005 r. Po jakimś czasie udało mu się nawiązać kontakt z późniejszym koordynatorem projektu poprzez polską Narodową Agencję. Okazało się, że grupa projektowa była już skrystalizowana, gdyż wcześniej spotkali się na seminarium kontaktowym w Lancaster w Wielkiej Brytanii jesienią 2005r. Po pewnym czasie udało się nam ich przekonać by nas przyjęto do grupy. Wpływu na tematykę projektu nie mieliśmy, gdyż grupa już wcześniej ustaliła wstępny tor działań.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Metody/działania zastosowane w projekcie:
  1. Zaktywizowanie skazanych do napisania książek – odbyło się kilkanaście sesji, podczas których pracowano nad publikacjami.
  2. Zorganizowanie studia nagrań dla uczniów biorących udział w nagraniu płyty CD.
  3. Spotkania formalne i nieformalne z przedstawicielami instytucji partnerskich, podczas których na bieżąco pracowaliśmy nad wcześniej wytyczonymi zadaniami.
  4. Konkurs plastyczny.
  5. Kursy językowe i  w konsekwencji zorganizowanie dla grupy uczniów/skazanych egzaminu KET (Key English Test).
  6. ‘Podglądanie’ ciekawych pomysłów zastosowanych w jednostkach partnerskich i ich wdrażanie w jednostkach ojczystych.
Działania upowszechniające:
  1. Opisanie działań na stronie internetowej projektu – www.visitinginprison.com.
  2. Opublikowanie serii artykułów w czasopiśmie branżowym „Forum Penitencjarne”.
  3. Regularne zapraszanie prasy lokalnej do szkoły. Po każdej z wizyt pojawiały się artykuły w „Tygodniku Płockim” oraz w lokalnym dodatku „Gazety Wyborczej”.
  4. Referowanie dotychczasowych osiągnięć podczas narad dyrektorskich szkół przywięziennych.
  5. Zaznajomienie innych pracowników ZK z wynikami naszych działań podczas wspólnych posiedzeń, spotkań itp.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
50
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Folder reklamujący każdą jednostkę partnerską.
  2. Uczniowie szkoły wzięli udział w kursie języka angielskiego.
  3. Pracownicy szkoły wzięli udział w kursie języka angielskiego.
  4. Pracownicy zakładu karnego wzięli udział w kursie języka angielskiego.
  5. 9 uczniów szkoły podeszło do egzaminu KET, 7 z nich zdało egzamin.
  6. Powstała strona internetowa, na której pochwaliliśmy się wynikami naszych działań.
  7. Powstały 2 książeczki dla dzieci skazanych (każdy kraj partnerski wydał swoje własne publikacje).
  8. Uczniowie nagrali płytę CD z bajkami i wierszami dla swoich dzieci.
  9. Zorganizowaliśmy konkurs plastyczny dla uczniów (prace zostały później wykorzystane jako ilustracje do książek).W szkole powstał kącik zabaw dla dzieci, z którego korzystają rodziny podczas wizyt/odwiedzin szkolnych.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
  1. Opisanie działań na stronie internetowej projektu – www.visitinginprison.com.
  2. Opublikowanie serii artykułów w czasopiśmie branżowym „Forum Penitencjarne”.
  3. Regularne zapraszanie prasy lokalnej do szkoły.
  4. Po każdej z wizyt pojawiały się artykuły w „Tygodniku Płockim” oraz w lokalnym dodatku „Gazety Wyborczej”.
  5. Referowanie dotychczasowych osiągnięć podczas narad dyrektorskich szkół przywięziennych.
  6. Zaznajomienie innych pracowników ZK z wynikami naszych działań podczas wspólnych posiedzeń, spotkań itp.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
  1. Poszerzenie horyzontów dot. pracy w więzieniu oraz na rzecz skazanych.
  2. Nawiązanie nowych znajomości, które zostaną wykorzystane w przyszłości do, chociażby, stworzenia nowego projektu.
  3. Zaszczepienie nowych pomysłów na rodzimym gruncie (vide kąciki zabaw dla dzieci).
  4. Pracownicy ZK (nauczyciele oraz funkcjonariusze) wzięli udział w kursach języka angielskiego.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
  1. „Zaistnienie” w środowisku szkół przywięziennych.
  2. Większa motywacja na przyszłość – skazani przekonali się, iż mimo odizolowania mogą coś zrobić dla swoich rodzin.
  3. Część uczniów szkoły wzięła udział w kursie języka angielskiego oraz podeszła do egzaminu KET.
  4. Świadomość wzięcia udziału w wyjątkowym przedsięwzięciu, które oprócz zabicia czasu pozwala czerpać satysfakcję z wniesienia wkładu w rozwój projektu.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
  1. Zacieśnienie współpracy europejskiej.
  2. Poznanie nowych systemów więziennictwa w innych krajach UE.
  3. Praca na rzecz zacieśniania więzi rodzinnych pomiędzy skazanymi i ich rodzinami.
  4. Książki oraz płyta CD – namacalny dowód naszych działań.
  5. Nasze osiągnięcia są zawsze omawiane podczas różnego rodzaju branżowych spotkań jako przykład i sposób zachęcenia do podobnych inicjatyw.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
"Udało się „przełamanie lodów” jeśli chodzi o współpracę międzynarodową – każdą następną inicjatywę będzie łatwiej nam wdrażać i prowadzić."
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Z racji takiej a nie innej specyfiki szkoły (szkoła przywięzienna), nikt nie mógł wziąć udziału w wyjazdach zagranicznych.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Hubert Skrzyński
Data wypełnienia formularza/karty: 
02.01.2010

System integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Osób Niepełnosprawnych "Radość Życia"
ul. Solidarności 1, 16-200 Dąbrowa Białostocka
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Andrzej Kamliński
0048 85 712 02 18
stow.wtz.d@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Celem Stowarzyszenia jest działanie na rzecz wyrównania szans osób niepełnosprawnych oraz zagrożonych wykluczeniem społecznym, tworzenie warunków przestrzegania wobec nich praw człowieka, prowadzenia ich ku aktywnemu uczestnictwu w życiu społecznym oraz wspieranie ich rodzin. Stowarzyszenie prowadzi Świetlicę Adaptacyjno – Rehabilitacyjną oraz Warsztaty Terapii Zajęciowej – placówka pobytu dziennego. WTZ zajmuje się pozaszkolną edukacją dla dorosłych osób niepełnosprawnych głównie z upośledzeniem umysłowym, porażeniem mózgowym oraz zespołem Downa. W Warsztacie przebywa obecnie 30 osób niepełnosprawnych.Pracujemy z pięcioosobowymi grupami uczestników w przystosowanych do tego celu pracowniach pod opieką instruktorów terapii zajęciowej. Program rehabilitacji jest dostosowany do indywidualnych potrzeb i możliwości uczestnika.Korzystamy z różnych form terapii zajęciowej: poprzez zajęcia muzyczne, plastyczne, techniczne, teatralne oraz rehabilitacyjne.
Tytuł projektu: 
System integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
05/GR2/05-0007/P1
06/GR2/06-0120/P2
Lata realizacji: 
2005 - 2007
Kraje uczestniczące: 
Turcja, Czechy, Estonia, Finlandia, Irlandia, Polska
Cele projektu: 
  1. Głównym celem projektu byławymiana informacji dotyczących systemów i metod  rehabilitacji społecznej i zawodowej oraz integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy.
  2. Wymianainformacji na temat problemów w przyuczaniu do zawodu i rehabilitacji oraz w poszukiwaniu i utrzymywaniu pracy.Analiza problemów i potrzeb trenerów którzy świadczą usługi dotyczące przyuczania do zawodu i rehabilitacji.
  3. Pozyskanie informacji o najlepszych praktykach w każdym kraju uczestniczącym.
  4. Zdobycie osobiście doświadczenia poprzez odwiedzanie instytucji/ centrów w każdym kraju uczestniczącym.
  5. Stworzenie założeń programu nauczania w celu poprawy kształceniaosób pracujących z osobami niepełnosprawnymi.
Obszary tematyczne: 
  1. Przegląd systemu integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy w każdym państwie uczestniczącym.
  2. Dostarczenie informacji na temat problemów w przyuczaniu do zawodu i rehabilitacji oraz w poszukiwaniu i utrzymywaniu pracy.
  3. Analiza problemów i potrzeb trenerów którzy świadczą usługi dotyczące przyuczania do zawodu i rehabilitacji.
  4. Pozyskanie informacji się o najlepszych praktykach w każdym kraju uczestniczącym.
  5. Zdobycie osobiście doświadczenia poprzez odwiedzanie instytucji/ centrów w każdym kraju uczestniczącym.
  6. Stworzenie założeń do programu nauczania w celu poprawy zdolności nauczania trenerów.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Osoby niepełnosprawne – uczestnicy WTZ

Jakie były początki projektu: 
  1. Ciągłe poszukiwanie nowych i skuteczniejszych metod pracy z osobami niepełnosprawnymi, chęć korzystania z międzynarodowych doświadczeń w tej dziedzinie.
  2. Umieszczenie informacji o naszej organizacji i chęci udziału w projekcie dotyczącym działań w obszarze niepełnosprawności w bazie poszukiwania partnerów.
  3. Próba nawiązania kontaktu z organizacjami które są w bazie.
  4. Opracowujemy własny projekt.
  5. Kontakt organizacji która ma już kilku partnerów.
  6. Dopracowanie szczegółów już wspólnego projektu.
  7. Wybór koordynatora.
  8. Podział zadań w projekcie między partnerami.
  9. Ustalenie terminów i gospodarzy spotkań partnerskich.
  10. Aplikację w 2005 roku złożyło 7 organizacji z Turcji, Czech, Polski, Irlandii, Hiszpanii, Litwy, Estonii.
  11. Do realizacji projektu nie zostały zakwalifikowane organizacje z Litwy i Estonii.
Krótki opis przebiegu projektu: 
  1. Pierwsze spotkanie partnerów projektu odbyło się w dniach 21-24 listopad 2005 w stolicy Turcji Ankarze. Na  spotkaniu organizacje partnerskie przedstawiły prezentacje dotyczące działalności swoich organizacji, systemów oświaty i  prawodawstwa dotyczącego osób niepełnosprawnych . Gospodarze umożliwili nam zwiedzenie kilku ośrodków zajmujących się kształceniem i rehabilitacją osób niepełnosprawnych w Turcji.  Uczestnikami były organizacje z Irlandii, Hiszpanii, Czech, Turcji i Polski.   Z polski uczestniczyło w nim 5 osób.
  2. Drugie spotkanie partnerów projektu odbyło się w  marcu2006 w miejscowości Nachod w Czechach. Tematem spotkania była rehabilitacja zawodowa oraz zapoznanie  z instytucjami zajmującymi się taką rehabilitacją i zasady ich funkcjonowania w poszczególnych krajach. Odwiedziliśmy ośrodki zajmujące się rehabilitacją i zakład pracy chronionej. Uczestnikami były organizacje z Irlandii, Czech, Turcji i Polski.   Z polski uczestniczyło w nim 6 osób z Warsztatu Terapii Zajęciowej (2 osoby niepełnosprawne)
  3. Trzecie spotkanie odbyło się w Polsce w Dąbrowie Białostockiej i Białymstoku w dniach 19-22 czerwca 2006. Tematem spotkania były problemy osób niepełnosprawnych związanez poszukiwaniem pracy oraz jej utrzymaniem. Goście mogli zapoznać się z funkcjonowaniem warsztatu terapii zajęciowej w Dąbrowie Białostockiej, obejrzeć wystawę prac naszych podopiecznych oraz  zwiedzić DPS w Zaściankach. Uczestnikami były organizacje z Irlandii, Czech, Turcji i Polski.   Brali w nim udział wszyscy  pracownicy i uczestnicy WTZ.

    W trakcie realizacji projektu w terminie do 01.03.2006 złożyliśmy nową aplikację na drugi rok projektowy wraz z nowymi partnerami [w programie Socrates – poprzednik LLP – aplikację składało się tylko na 1 rok realizacji projektu, niezależnie od zaplanowanego czasu jego trwania – przyp. Narodowej Agencji]. Na przełomie sierpnia i września 2006 otrzymaliśmy potwierdzenie że nasz projekt  będzie kontynuowany z nowymi partnerami.
  4. Czwarte spotkanie odbyło się w Dublinie w Irlandii w dniach 27-30 listopada 2006. Głównym tematem spotkania były problemy z jakimi stykają się osoby pracujące z osobami niepełnosprawnymi, zaprezentowano wyniki ankiet dotyczących  tej problematyki. W tym spotkaniu wzięli udział nasi nowi partnerzy z Estonii i Finlandii którzy opowiedzieli nam o działalności swoich organizacji. Mieliśmy możliwość obejrzenia placówek zajmujących się rehabilitacją oraz spotkać się z trenerami pracy osób niepełnosprawnych. W spotkaniu uczestniczyły organizacje z Irlandii, Turcji, Czech, Polski, Estonii i Finlandii.
  5. Piąte spotkanie partnerów odbyło się w Estonii w Viljandi i Talinie w dniach 14-17 maja 2007. Tematem spotkania było opracowanie na podstawie ankiet założeń  programu służącego podnoszeniu kwalifikacji osób pracujących z osobami niepełnosprawnymi. Osoby niepełnosprawne opowiedziały o swoich wrażeniach i doświadczeniach po podjęciu pracy. Zwiedziliśmy placówki zajmujące się rehabilitacją i zakłady pracy chronionej. W spotkaniu uczestniczyli partnerzy z Irlandii, Turcji, Czech, Polski(4+2), Estonii i Finlandii.
  6. Ostatnie zaplanowane w projekcie spotkanie odbyło się w Helsinkach w Finlandii w dniach 19-22 czerwiec 2007. Spotkanie to było poświęcone podsumowaniu projektu dyskusji na temat ewentualnej dalszej współpracy. Wspólnie ustalono podział zadań związanych z podsumowaniem projektu opracowaniem raportów i analiz oraz wydaniem płyty CD lub DVD zawierającej wszystkie materiały które powstały w trakcie realizacji projektu. W Finlandii również mieliśmy możliwość zwiedzania ośrodków zajmujących się pomocą osobom niepełnosprawnym.

Działania krajowe:

  1. Szkolenie językowe dla kadry i słuchaczy (dodatkowe lekcje języka angielskiego)
  2. Przygotowanie ankiety ewaluacyjnej
  3. Analiza lokalnego rynku pracy osób niepełnosprawnych
  4. Przygotowanie spotkania partnerów w Polsce, wrażenia uczestników – wyrażone pracami plastycznymi
  5. Opracowanie raportu ze spotkania w Polsce
  6. Współredagowanie ankiety badającej potrzeby profesjonalistów pracujących z osobami niepełnosprawnymi
  7. Badanie ankietowe z opracowaniem wyników ankiety
  8. Przygotowanie materiałów na stronę www projektu
  9. Opracowanie wyników i raportów końcowych
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
30
W wyjazdach zagranicznych: 
8
Produkty
Produkty projektu: 
CD/DVD zawierające wszystkie opracowane w trakcie projektu materiały
raport w formie książkowej w języku angielski
ulotka promująca projekt w języku polskim
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
CD/DVD zawierające wszystkie opracowane w trakcie projektu materiały
raport w formie książkowej w języku angielski
ulotka promująca projekt w języku polskim
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Dzięki wyjazdom zagranicznym i współpracy z organizacjami o podobnym profilu działalności poszerzyliśmy swoją wiedzę, umiejętności i nowe metody pracy z osobami niepełnosprawnymi. Staramy się wykorzystywać zdobyte doświadczenie w naszej codziennej pracy. Udział w projekcie umożliwił nam również doskonalenie językowe oraz zdobycie doświadczenia w zarządzaniu projektami międzynarodowymi.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Ze względu na specyficzną grupę naszych podopiecznych (osoby niepełnosprawne) główne kompetencje uzyskane w ramach projektu dotyczą rehabilitacji społecznej. Dzięki wyjazdom zagranicznym nabrali pewności siebie, są bardziej komunikatywni. Wzrósł poziom ich samooceny, motywacja do dalszej nauki i pracy.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Trwałym rezultatem są opis i produkty projektu zamieszczone na stronie internetowej www.pwdwtz.cba.pl
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
Udział w projekcie został doceniony przez naszych niepełnosprawnych podopiecznych pozostawiając niezapomniane wrażenia oraz wspomnienia z pierwszych w ich życiu wyjazdów zagranicznych, możliwości poznania przyjaciół z podobnymi problemami w krajach partnerskich. Pracownicy a zwłaszcza biorący udział w spotkaniach zagranicznych mieli możliwość podzielić się swoim doświadczeniem w pracy z osobami niepełnosprawnymi oraz zastosować podpatrzone w innych krajach metody i techniki pracy.
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Współpraca między partnerami projektu jak i naszą Agencją Narodową układała się bardzo dobrze dzięki temu realizacja projektu była przebiegała bez większych problemów.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Andrzej Kamliński
Data wypełnienia formularza/karty: 
18.09.2008

www.piękny.wiek

Tematyka działań: 
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Akademia Pełni Życia
ul. Juliusza Lea 5A/3, 30-046 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Kaszkur-Niechwiej
0048 12 389 18 51, 0048 691 991 851
b.kaszkur@apz.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Akademia Pełni Życia jest krakowskim stowarzyszeniem działającym na rzecz edukacji  osób  w średnim i starszym wieku. Działania Akademii prowadzone są w dwóch nurtach:

1) działania stałe na które składają się różnorodne szkolenia komputerowe, kursy językowe (angielski, francuski, niemiecki, rosyjski, esperanto), cykliczne wykłady, prelekcje i spotkania dyskusyjne prowadzone w cyklach tematycznych takich jak Szkoła Świadomego Obywatela, Muzyka, Klub komputerowy, Poznajemy Świat, Zadbajmy o siebie i in., stałe seminaria z literatury i filozofii, warsztaty plastyczne, Klub Filmowy, salon artystyczno-towarzyski „Grupa Kominkowa”, wspólne wyjścia do teatru,  muzeów i galerii, wycieczki krajoznawcze i okolicznościowe;

2)  innowacyjne projekty edukacyjne, w tym międzynarodowe, adresowane do seniorów;

Akademia jest krajowym liderem w zakresie przybliżania seniorom nowoczesnej techniki komputerowej: prowadzimy różnorodne kursy komputerowe - od używania myszki po cyfrową obróbkę obrazu -  w oparciu o autorskie programy i materiały szkoleniowe, wydaliśmy pierwszy w Polsce Podręcznik Podstaw Obsługi Komputera dla Seniorów, organizujemy szkolenia seniorów-instruktorów komputerowych,  publikujemy poradniki, służymy pomocą ekspercką tym którzy dopiero zaczynają.

Wszystkie zajęcia organizowane są w odpowiedzi na potrzeby edukacyjne seniorów i z czynnym ich udziałem

Tytuł projektu: 
www.piękny.wiek
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
04/GR2/04-0038/P1
05/GR2/05-0035/C2
06/GR2/06-0008/C3
Lata realizacji: 
2004 - 2007
Kraje uczestniczące: 
Dania do 02/2005, Polska, Finlandia, Litwa, Hiszpania, Czechy, Węgry
Cele projektu: 

Celem projektu była międzynarodowa wymiana doświadczeń na temat przybliżania seniorom techniki komputerowej. W ramach projektu pracowaliśmy nad następującymi tematami: efektywne metody zachęcania seniorów do rozpoczęcia nauki obsługi komputera, efektywne metody nauczania seniorów obsługi komputera, wymiana „najlepszych praktyk”, zaprojektowanie krótkiego kursu, podstaw obsługi komputera dla seniorów - różne metody komunikacji internetowej, systemy edukacji dorosłych ze szczególnym uwzględnieniem seniorów w krajach partnerskich, wymiana kulturalna, pokonywanie barier we wspólnej Europie.

Obszary tematyczne: 

nauczanie osób starszych podstaw obsługi komputera

Grupa docelowa słuchaczy: 

Osoby starsze, niepracujące, zainteresowane nauka obsługi komputera, w przypadku Polski z co najmniej średnim wykształceniem, z terenu Krakowa i okolic.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł i cała koncepcja projektu została opracowana w naszej organizacji – jako odpowiedź na realnie pojawiające się potrzeby- tak w zakresie nauczania seniorów ICT jak i działań budujących w grupie docelowej pozytywne nastawienie do przystąpienia Polski do UE , jednakże ze względu na brak doświadczenia w realizacji projektów międzynarodowych baliśmy się podjąć roli koordynatora.  Z pomocą Urzędu Marszałkowskiego udało nam się znaleźć partnera z Danii, który podjął się koordynacji projektu. (Jednak po kilku miesiącach trwania projektu przejęliśmy role koordynatora)    Wysłanie wspólnie napisanego wniosku poprzedziły wizyty w Danii i Polsce. Kolejnych partnerów znaleźliśmy z pomocą Urzędu Marszałkowskiego oraz kontaktów własnych i naszych partnerów (przy zwiększaniu grupy partnerskiej w kolejnych latach).

Krótki opis przebiegu projektu: 

We wszystkich działaniach projektu brali udział nasi słuchacze – jako uczestnicy i współorganizatorzy:

Spotkania międzynarodowe:

1) Dania, Odense – 10/2004 – zaplanowanie działań projektu;

2) Polska, Kraków – 06/2005 – seminarium na temat obaw i oczekiwań seniorów w stosunku do ICT, wspólne opracowanie programu nauczania  podstaw obsługi komputera dla seniorów;

3) Litwa, Kowno – 09/2005 – przedstawienie działań gospodarzy na rzecz seniorów, efektywne metody zachęcania seniorów do rozpoczęcia nauki obsługi komputera;

4) Finlandia, Vaasa – 03/2006 – seminarium na temat nowych sposobów budowania trwałych sieci współpracy pomiędzy seniorami z różnych krajów europejskich, testowanie nowych platform komunikacyjnych;

5) Czechy, Praga – 09/2006 –przedstawienie działań gospodarzy na rzecz seniorów prowadzonych przez partnera, uzgodnienia dotyczące nowej strony www projektu;

6) Węgry, Budapeszt – 02/2007 - zbudowanie stabilnej sieci komunikacyjnej pomiędzy seniorami z różnych krajów europejskich - uczestnikami projektu – przy użyciu ICT;

7) Hiszpania, Madryt – 07/2007 podsumowanie projektu;

Działania krajowe:

szkolenia językowe kadry i słuchaczy, spotkania informacyjno-dyskusyjne dla seniorów (dotyczyły opracowywania tematów projektu, oraz sprawozdań z wyjazdów międzynarodowych), spotkania międzynarodowe za pośrednictwem Internetu (chaty) każde dotyczyło innego tematu, który przed spotkaniem wspólnie opracowywano, testowanie wspólnie wybranych narzędzi komunikacji internetowej (strona GroupCare, programy Skype, MSN itp.).

Działania upowszechniające:

strona www projektu (początkowo tworzona i koordynowana przez partnera duńskiego, następnie czeskiego), aktualizowane informacje na tablicach, wewnętrznych w siedzibie Stowarzyszenia informujące o przebiegu projektu, przedstawiania celów i rezultatów projektu na konferencjach krajowych i zagranicznych, zorganizowanie otwartych spotkań informacyjnych dla seniorów i pracowników Stowarzyszenia na których omawiano przebieg projektu, publikacje w lokalnej prasie, dwujęzyczna ulotka informacyjna o projekcie rozpowszechniana w czasie wszystkich działań Stowarzyszenia, bieżące informowania władz lokalnych (w przypadku Polski Urzędu Marszałkowskiego) o postępach projektu.

Działania ewaluacyjne:

spotkania poświęcone ocenie przebiegu projektu odbywające się przy okazji spotkań międzynarodowych, spotkania ewaluacyjne koordynatorów projektu, przygotowanie i przeprowadzenie ankiety ewaluacyjnej dla pracowników i słuchaczy, opracowanie końcowego raportu ewaluacyjnego projektu. Działania ewaluacyjne dotyczyły w szczególności takich zagadnień jak zarządzanie (w ich wyniku zmieniono koordynatora projektu z Danii na Polskę), komunikacja, strona www projektu (zmieniono całkowicie stronę i partnera nią zarządzającego), poziom uczestnictwa słuchaczy-seniorów w działaniach projektu.

Dodatkowe efekty:

nieodpłatne przekazanie przez partnera duńskiego  organizacji na Litwie komputerów, nieodpłatne przekazanie przez partnera polskiego do przetłumaczenia i wykorzystania organizacji na Litwie podręcznika podstaw obsługi komputera dla seniorów i materiałów szkoleniowych – dzięki którym uruchomiono tam kursy, zorganizowanie dodatkowego spotkania delegacji  Polskiej w Vaasa w Finlandii dla ok. 200 miejscowych seniorów na którym przedstawiono nasz kraj region i działania naszej organizacji.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
50
W wyjazdach zagranicznych: 
16
Produkty
Produkty projektu: 

Strona internetowa, uniwersalny program nauczania podstaw obsługi komputera dla seniorów oraz krótkie opisy nauczania w każdym z krajów, prezentacja multimedialna podsumowująca projekt, dwujęzyczne ulotki informacyjne o projekcie powstałe w krajach partnerskich, materiały informacyjne o projekcie – w tym serwisy fotograficzne, materiały przygotowane na seminaria międzynarodowe.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Prezentacja multimedialna oraz ulotka o projekcie były i są wykorzystywane przy okazji spotkań i konferencji na których prezentowane są działania Stowarzyszenia. Program nauczania podstaw obsługi komputera dla seniorów został wykorzystany do uruchomienia nowych kursów dla seniorów na Litwie i doskonalenia istniejących szkoleń w Polsce.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Realizacja międzynarodowego projektu pozwoliła:

Organizacji:

zdobyć ważne doświadczenia w zakresie  realizacji projektów, międzynarodowych w szczególności w zakresie  zarządzania i ewaluacji – co wpłynęło również na podniesienie poziomu tych działań w samej organizacji, nawiązać kontakty międzynarodowe wykorzystywane przy organizacji nowych projektów, rozwinąć własną ofertę edukacyjną o elementy przedstawione i wypracowane w trakcie projektu, podnieść swój status i wiarygodność na arenie lokalnej i  międzynarodowej (dostajemy bardzo dużo propozycji współpracy z Europy), zwrócić uwagę społeczności lokalnej, w szczególności władz i mediów na problemy seniorów poprzez porównanie zakresu i jakości działań z organizacjami innych krajów umieścić prace Stowarzyszenie w kontekście europejskim;

Pracownikom:

rozwinąć i wzbogacić metody i treści nauczania dotyczące szkoleń komputerowych dla seniorów, zwiększyć kompetencje organizacyjne, zwiększyć kompetencje językowe, porównać i przedyskutować swoje osiągnięcia i problemy z kolegami z innych krajów, co w rezultacie przyczyniło się do zwiększenia jakości ich pracy, nawiązać osobiste kontakty z kolegami z innych krajów, zwiększyć wiedzę na temat systemu edukacji dorosłych w Europie;

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Realizacja projektu zwiększyła kompetencje w zakresie posługiwania się ICT w szczególności narzędziami komunikacji internetowej, zwiększyła motywacje do nauki, rozwinęła umiejętności organizacyjne i stosowanie procedur demokratycznych (np. przy wyborze uczestników wyjazdów), znacząco zwiększyła kompetencje językowe i ogromnie wpłynęła na podniesienie motywacji do nauki języków, pozwoliła na wykorzystanie posiadanej wiedzy i umiejętności i pochwalenie się nimi (przy okazji przedstawiania naszego kraju i regionu, przygotowania spotkań internetowych itp.), zwiększyła samoocenę i pozwoliła na przełamywanie kompleksów zwłaszcza w stosunku do seniorów z krajów zachodnich, zwiększyła poparcie dla procesu integracji europejskiej i pozwoliła na namacalne poznanie korzyści dla seniorów z niej wypływających, pozwoliła seniorom poczuć się Europejczykami, zwiększyła chęć poznawania innych kultur, odbycia podróży, poznawania ludzi z innych krajów, stworzyła możliwość przeżycia nowych doznań i wzruszeń niedostępnych dla przeciętnego polskiego emeryta.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Realizacja projektu miała ogromny wpływ na polskich słuchaczy-seniorów, a w szczególności: znacząco zaktywizowała i zachęciła do podejmowania dalszych działań zwłaszcza na arenie międzynarodowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
Cytaty:
„Oni są tacy sami jak my!” – słuchaczka-seniorka po spotkaniu z seniorami z krajów partnerskich.
„Nie sądziłam, że dożyje takiej chwili!” – słuchaczka-seniorka po uroczystym obiedzie z władzami lokalnymi z Vaasa w Finlandii.
„Ze zdumieniem stwierdzam, że mamy dokładnie takie same problemy z nauczaniem seniorów obsługi komputera we wszystkich krajach niezależnie od rozwoju systemu edukacji” – nauczycielka ICT.
„Bardzo się cieszę, że mogłem pokazać Kraków naszym gościom, byłem dumny, że jestem Polakiem” – słuchacz-senior.
Opinie:
Nauczycielka ICT – projekt pozwolił mi zobaczyć, że pomimo dużych różnic między naszymi krajami wcale nie jesteśmy w tyle jeśli chodzi o nauczanie obsługi komputera – a nawet w niektórych kwestiach mamy lepsze rozwiązania.
Działaczka APZ – bardzo ciekawe było zobaczenie organizacji pracy w Finlandii, zwłaszcza możliwości jakie stwarzają biblioteki.
Słuchaczka-seniorka: dzięki projektowi  przestałam się bać podróży i rozmów z obcokrajowcami.
Koordynator projektu: dzięki niełatwej realizacji tego projektu  już wiem jak zrobić dobry projekt następnym razem.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Barbara Kaszkur-Niechwiej
Data wypełnienia formularza/karty: 
17.09.2008

Kum arain in szenk - Jewish Inn

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Poleski Ośrodek Sztuki
ul. Krzemieniecka 2a, 94-030 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Rutkowska – Rochmińska 42 686 02 59, pos@lodz.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

POLESKI OŚRODEK SZTUKI, którego nazwa pochodzi od jednej z dzielnic Łodzi - Polesia, od 20 lat wpisany jest w "mapę" kulturalną miasta. Siedzibą Ośrodka jest modernistyczna willa z lat 20-tych ubiegłego stulecia, która należała niegdyś do Ludwika Plichala /Czecha niemieckiego pochodzenia/ liczącego się w Łodzi fabrykanta, właściciela fabryki dziewiarskiej. Walory architektoniczne Ośrodka sprzyjają kameralnym formom pracy, zaś okalający budynek ponad hektarowy, ogrodzony park pozwala na realizację akcji plenerowych, instalacji przestrzennych, rekreacji. Placówka jest przystosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych., zaś adresatem jej działań jest głównie odbiorca dorosły. Oferujemy różnorodne propozycje aktywności artystycznej, edukacyjnej, czytelniczej, ekologicznej, hobbystycznej, prowadzimy własną działalność wydawniczą, a także ekspozycyjną w Galerii 526. Naszym "znakiem firmowym" są spotkania z najwybitniejszymi twórcami kultury polskiej, promowanie debiutujących literatów i poetów a także organizacja dwóch cyklicznych przedsięwzięć o zasięgu międzynarodowym; od roku 1995 Spotkania Teatralne "Terapia i Teatr" /obecnie Biennale/ i towarzyszące im warsztaty teatralne dla studentów, instruktorów i pracowników socjalnych , zaś od 1999 r. Warsztaty Wikliny i Przestrzennych Form Ogrodowych i towarzyszące im plenery dla twórców. Tradycyjnie, od siedmiu lat, w maju każdego roku, zapraszamy łodzian na Festiwal Literatury "Prope Mercatum", w którym uczestniczą i promują swoje książki wybitni autorzy polscy i obcojęzyczni. Wielu naszych stałych bywalców skupionych jest wokół tematycznych grup pasjonackich takich jak Dyskusyjny Klub Książki /pod honorowym patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego/ , Klub Smakosza, Klub Literacki, Klub Scrabblistów. Wiele uwagi w naszej pracy poświęcamy zagadnieniom tolerancji prezentując inne kultury i systemy wartości, działając na rzecz poszanowania odrębności społecznych i obyczajowych oraz podejmując inicjatywy skierowane do mniejszości etnicznych i grup defaworyzowanych. W środowisku  lokalnym postrzegani jesteśmy jako placówka upowszechniania kultury pracująca także metodą projektów otwierających nowe możliwości kontaktów oraz wymiany doświadczeń i inspiracji z partnerami europejskimi.

Tytuł warsztatu: 
Kum arain in szenk - Jewish Inn
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU13-05060
Data realizacji warsztatu: 
27.09.2009 - 02.10.2009
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
15
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
3
Cele warsztatu: 
  1. Prezentacja kultury żydowskiej, oraz ukazanie kontekstu jej wielowiekowej symbiozy z Łodzią, miastem o wielokulturowej tradycji.
  2. Uświadomienie zagrożeń i tragicznych konsekwencji dla społeczeństw  i ich kultur, jakie wynikać mogą z aktów nietolerancji i postaw ksenofobicznych.
  3. Stworzenie płaszczyzny dla ponadgranicznego  i międzypokoleniowego dialogu na rzecz poznawania, zrozumienia i szacunku dla innych, niż własna, kultur.
  4. Spotkania ze społecznością lokalną  i włączenie jej  w przebieg i międzykulturowy finał warsztatów pn. "Karczma Żydowska".

Inspirowanie uczestników do rozpowszechniania wiedzy i umiejętności nabytych  w trakcie warsztatów  w swoich krajach i środowiskach.

Obszary tematyczne: 
  • edukacja międzykulturowa: historia, tradycja, sztuka i religia
  • ekspresja artystyczna: taniec, śpiew, plastyka, fotografia
  • integracja: budowanie pozytywnych relacji interpersonalnych między europejczykami
Kraj uczestników: 
Austria
Finlandia
Litwa
Niemcy
Wielka Brytania
Łotwa
Liczba uczestników: 
5
3
2
2
2
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Uczestnicy zostali wyłonieni w drodze naboru i indywidualnych zgłoszeń.

Rekrutacja uczestników warsztatów odbywała się za pomocą strony internetowej, na której zamieszczona została karta zgłoszenia, regulamin uczestnictwa oraz program warsztatów. Ponadto promocja warsztatów odbywała się za pośrednictwem portali tematycznych (dialog.org, jewish.org.pl, sztetl.org.pl, fzp.net.pl), a także korzystaliśmy z bazy danych powstałej podczas dotychczasowych międzynarodowych projektów POS, takich jak: Międzynarodowe Biennale „Terapia i Teatr”, z udziałem zagranicznych obserwatorów. Wykorzystaliśmy wieloletnią współpracę z artystami z Litwy, Szwecji, Niemiec i Austrii przy okazji organizowanego cyklicznie Międzynarodowego Pleneru Wikliniarskiego przesyłając im informację o warsztacie.

Rozpowszechnianie informacji o projekcie odbywało się również za pomocą:

  • bazy danych partnerów POS biorących udział w projektach Grundtviga: Ambasador Edukacji Transkulturowej BAC oraz Opowiedziane biografie w edukacji dorosłych-Story managament,
  • bazy danych uczestników biorących udział w seminarium kontaktowym Europen Expierences in Intercultural Learning 9-12 października 2008, Stambuł,
  • oraz przy współpracy z Instytutem Tolerancji, jednostkami Urzędu Miasta Łodzi.

O przyjęciu decydowała kolejność zgłoszeń oraz spełnienie podstawowych kryteriów określonych przez Komisję Europejską (wiek, obywatelstwo, brak zbieżności zawodowej z tematyką warsztatu, znajomość języka angielskiego).

Grupa docelowa uczestników: 

Grupę docelową stanowili uczestnicy pełnoletni, zainteresowani kulturą i tradycją żydowską oraz osoby o szerokich zainteresowaniach artystycznych i historycznych, otwarte na twórczy dialog w międzynarodowym zespole. Udało się dotrzeć do osób, które (poza dwiema) nie mały większej wiedzy i wcześniejszego przygotowania, chętnie poznawały kulturę żydowską oraz historię Łodzi ze śladami jej obecności. W warsztatach  udział wzięło 8 mężczyzn i 7 kobiet, w wieku od 20 do 67 lat.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Uczestnicy przybyli do Łodzi w dzień poprzedzający prace warsztatowe. W miejscu zakwaterowania (w tym przypadku był to hotel Urzędu Miasta Łodzi)  nastąpiło przywitanie i wzajemna prezentacja gości i organizatorów, krótkie zajęcia integrujące grupę.  Wszyscy otrzymali niezbędne materiały: harmonogram warsztatów, identyfikatory, plan miasta, mapki dojazdowe, foldery  zawierające informacje o Łodzi, bilety komunikacji miejskiej.

Program warsztatów  obejmował:

Dzień pierwszy (27.09.2009) – wprowadzający w klimat miasta i tematykę warsztatów.

  • Wizyta  w ważnych obiektach  związanych z wielokulturową historią miasta. Uczestnicy warsztatów poznali zabytki XIX wiecznej architektury  Łodzi – dawne rezydencje i fabryki przemysłowców, obecnie muzea: Muzeum Włókiennictwa (dawna tkalnia Ludwika Geyera), Muzeum Historii Miasta Łodzi (dawny pałac Izraela Poznańskiego), Muzeum Kinematografii (dawny pałac Ludwika Grohmana) i wysłuchali wykładu: Łódź miastem czterech kultur – historia łódzkich Żydów na tle historii Łodzi przemysłowej
  • Tradycyjne pieśni żydowskie – wspólny wybór 6-7 utworów i nauka wybranych pieśni
  • Warsztaty tańca chasydzkiego – krótkie wprowadzenie dotyczące wpływu różnych kultur w muzyce i choreografii tańca chasydzkiego, nauka podstawowych kroków oraz pokaz poszczególnych układów tanecznych.

Dzień drugi (28.09.2009):

  • Nauka języka hebrajskiego – uczestnicy mieli okazję zapoznać się     z alfabetem hebrajskim, podstawowymi zwrotami  języka jidisz oraz poznać historię i korzenie języka Żydów Aszkenazyjskich.
  • Tradycyjne pieśni żydowskie- uczestnicy kontynuowali naukę wybranych pieśni żydowskich .
  • Warsztaty tańca chasydzkiego– nauka kolejnych kroków i układów.
  • Wykład “Piosenka i sztuka w Getcie Łódzkim”  ilustrowana recitalem pieśni.

Dzień trzeci (29.09.2009):

  • Warsztaty kulinarne: zapoznanie ze specyfiką kuchni koszernej oraz z regułami przyrządzania i spożywania posiłków. Nauka samodzielnego przygotowania  potraw żydowskich: kawioru po żydowsku i złotego joicha (rosołu)
  • Warsztaty tańca chasydzkiego– praca nad interpretacją układów choreograficznych tańca..
  • Tradycyjne pieśni żydowskie –  próby wspólnego śpiewania.

Dzień czwarty  (30.09.2009):

  • Wizyta na Cmentarzu Żydowskim (największy żydowski cmentarz w Europie); wykład:  Symbolika żydowskiej sztuki nagrobnej.
  • Wizyta na terenie dawnego getta łódzkiego. W trakcie zajęć uczestnicy gromadzili dokumentację fotograficzną wielu obiektów historycznych- Stację Radegast  przy ulicy Stalowej, Pomnik Dekalogu, Park Ocalałych.
  • Prezentacja w wersji niemieckojęzycznej polsko -austriackiego filmu biograficznego Spotkanie klasowe  opisującego historię 10 kobiet z Izraela, Austrii i Polski, których losy związane są z Łodzią przedwojenną i w czasie okupacji niemieckiej.
  • Tradycyjne pieśni żydowskie – kontynuacja zajęć, śpiew chóralny.

Dzień piąty (1.10.2009):

  • Wykład Sztetl- miasteczko żydowskie- poznanie historii, architektury i zwyczajów panujących w  miasteczkach typu sztetl.
  • Wykład Żydowskie święta religijne – rozmowa o zwyczajach i nakazach związanych z celebrowaniem świąt żydowskich ( Jom Kippur, Rosz ha Szana, Sukot , Chanuka, Purim, Pascha).
  • Święto Sukot – warsztaty, podczas których uczestnicy budowali i zdobili szałas, symbol święta żydowskiego Sukot (najważniejszego w żydowskim kalendarzu).
  • Tradycyjne pieśni żydowskie – przygotowanie do koncertu.
  • Kolacja w restauracji Anatewka, specjalizującej się w serwowaniu potraw kuchni żydowskiej.

Dzień szósty  (2.10.2009):

  • Próba generalna z udziałem chóru Clil (jedyny w Polsce amatorski chór żydowski) oraz  przygotowania do wieczoru  pożegnalnego.
  • Wieczór “Karczma Żydowska”- prezentacja projektu artystycznego, uczestnicy mieli możliwość zademonstrowania przed społecznością lokalną zdobytej wiedzy i umiejętności nabytych podczas warsztatów. W czasie finalnej imprezy grupa wykonała tańce chasydzkie oraz  kilka pieśni żydowskich (wspólnie z chórem Clil). Imprezie towarzyszył multimedialny pokaz samodzielnie wykonanych fotografii „Litzmanstadt Ghetto” oraz  degustacja potraw przyrządzonych według tradycyjnych przepisów koszernej kuchni żydowskiej ( m. in. czulent, fasola z czosnkiem, chały w miodzie, maca, koszerne wino) . Dodatkową atrakcją utrzymaną w klimacie wieczoru był koncert muzyki klezmerskiej w interpretacji łódzkich instrumentalistów.

Prelegentami i wykładowcami byli dziennikarze, pracownicy naukowi Uniwersytetu Łódzkiego (w jednym przypadku pracownik naukowy Uniwersytetu w Toronto), kustosze muzeów. Zajęcia z grupą prowadzili – choreograf, dyrygentka chóru Clil, scenograf, muzyk.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Większość zajęć odbywała się w Poleskim Ośrodku Sztuki – warsztaty artystyczne, projekcje filmowe, dyskusje, wywiady, pokaz, koncert. Zajęcia rozpoczynały się każdego dnia o godz. 10.00, kończyły w okolicach godz. 19.00 (z przerwą na obiad i kolację). Uczestnicy docierali z hotelu do Ośrodka podstawionymi dla nich busami a po zakończeniu zajęć korzystali z usług komunikacji miejskiej w towarzystwie (pilotujących ich ) wolontariuszy. Korzystaliśmy również z taksówek w sytuacji kiedy wystąpiła konieczność szybkiego przemieszczania się oraz po zakończeniu wieczoru pożegnalnego (ze względów bezpieczeństwa- późna godzina powrotu do hotelu).

Podczas wizyt w miejscach związanych z historią i kulturą żydowską problem komunikacji został rozwiązany dzięki wsparciu Urzędu Miasta Łodzi (Biuro Promocji, Turystyki i Współpracy z Zagranicą) – pod hotel podstawiany był rano autobus wożący uczestników zgodnie z planem wizyt. Również w tych dniach uczestnikom towarzyszył  wolontariusz, który był w stałym kontakcie z kierowcą oraz  organizatorami.

Kwestia posiłków była rozwiązana następująco: śniadania w hotelu, obiady  i kolacje serwowane były w większości dni w Ośrodku, (dostarczane przez firmę cateringową). Dla trojga uczestników zamawialiśmy dania wegetariańskie (dla jednego spośród nich- wegańskie).

Specjalizująca się w potrawach kuchni żydowskiej restauracja Anatewka przygotowała jedną uroczystą kolację, podczas której nasi goście mogli „wejść” w klimat wyjątkowo zaaranżowanego  wnętrza, będącego także mini galerią sztuki oraz posłuchać muzyki klezmerskiej.  W dniu ostatnim obiad przewidziany był w wybranej przez uczestników restauracji w centrum miasta. 

Goście przybywali do Polski w większości drogą lotniczą na Okęcie w Warszawie skąd samodzielnie docierali do Łodzi pociągami. Wszelkie informacje dotyczące godzin przylotów, rozkładów pociągów relacji Warszawa – Łódź, informacje na temat autobusów  kursujących z lotniska na Dworzec Centralny, kontakt telefoniczny z Ośrodkiem i wolontariuszami uczestnicy otrzymali mailem na kilka dni przed wyjazdem tak, aby zapobiec wszelkim nieprzewidzianym problemom i w celu  zminimalizowania sytuacji stresowych związanych z podróżą. W Łodzi na Dworcu PKP w określonym czasie czekał na każdego z uczestników wolontariusz (posiadający imienny identyfikator), którego rolą było przywitanie gościa i odwiezienie go do hotelu. Po jednego uczestnika warsztatów , gościa z Finlandii, zdecydowaliśmy się pojechać taksówką do Warszawy, ze względu na późny przylot samolotu i brak możliwości dotarcia do Łodzi innym środkiem lokomocji w godzinach nocnych. Aby zapewnić wszystkim bezpieczny powrót zakupiono bilety kolejowe do Warszawy, skąd uczestnicy samodzielnie dotarli do portu lotniczego. Przez cały czas trwania warsztatów dążyliśmy do optymalizacji działań w każdym z 6 dni dbając o : punktualność, sprawny transport, precyzyjny plan wizyt poszczególnych zajęć, dyskusji i codzienne ewaluacje.

Ewaluacja i monitoring: 

W procesie realizacji projektu użyte zostały narzędzia pozwalające na bezpośrednią ocenę pracy warsztatowej.  Do najważniejszych należą ankiety „day by day”, wręczane każdemu uczestnikowi podczas trwania 6 dniowych zajęć. Na ich podstawie mogliśmy reagować na problemy i trudności jakie zaistniały w czasie trwania warsztatów. Pierwszego dnia została przeprowadzona ustna ewaluacja mająca na celu poznanie indywidualnych sugestii uczestników. Dotyczyła ona oceny spraw organizacyjnych (zakwaterowania, jakości posiłków, transportu, opieki wolontariuszy w dniu przyjazdu oraz pracy organizatorów). Wszelkie uwagi ze strony uczestników warsztatów były cenne i pozwalały na sprawne reagowanie i usuwanie   niedogodności.

Rozmowy z wykładowcami na temat harmonogramu warsztatów i godzin realizacji  zajęć były istotnym narzędziem weryfikującym to, czy nasze propozycje uzyskują akceptację prowadzących i uczestników. Zgodnie z ich sugestią zmieniona została godzina rozpoczynania zajęć (na godz.10.00). Każdego dnia warsztatów,   omawiano bieżące sprawy: poddawano ocenie merytorycznej każde zajęcia z dnia poprzedniego,  omawiano program na kolejne dni.  

Na prośbę uczestników już po zakończeniu warsztatów zostały opracowane i wysłane dodatkowe materiały (teksty i nuty pieśni żydowskich, dokumentacja  fotograficzna, streszczenie niektórych wykładów). Jak wiemy ze zwrotnej informacji od słuchaczy , niektóre służą do propagowania kultury żydowskiej w ich społecznościach.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ warsztatu na słuchaczy:

Myśląc o uczestnikach warsztatów – ludziach z kilku obszarów kulturowych – wspominamy ich jako grupę. Uważamy to za jeden z najważniejszych „pożytków” tego przedsięwzięcia. Przez 6 dni pobytu udało się zintegrować te osoby w twórczym, niezwykle kreatywnym zespole skupionym wokół precyzyjnie nakreślonego celu i tematu. Uczestnicy, poza tym, że nawiązali z sobą bliskie relacje, poznali swoje kulturowe różnice i podobieństwa, wspólnie odkrywali (nie do końca może dotąd uświadomiony) fenomen kultury żydowskiej. Sądzimy, że głęboko „weszli” w tę tematykę, czego dowodem był koncert jaki zaprezentowali publicznie – śpiewali po hebrajsku i w jidisz, wykonywali tańce chasydzkie, przygotowywali koszerne potrawy. Poznali  zabytki architektury Łodzi i jej związki z historią Żydów. Poznali nasze miasto wyrosłe z wielokulturowości, gdzie przeplatały się „cztery kultury”, a ich koegzystencja była możliwa , twórcza i wzajemnie się wzbogacająca.

Wpływ warsztatu na organizację i pracowników:

Przygotowanie projektu warsztatów, faza organizacyjna i bezpośrednia realizacja wymagało od  pracowników naszej placówki pełnej mobilizacji logistycznej, a także odpowiedzialności za jego jakość merytoryczną. Już samo określenie tematyki projektu miało walor edukacyjny również dla nas. Z bogactwa jakie oferuje kultura żydowska i faktu, iż Łódź jest świadectwem jej żywej obecności należało wybrać zagadnienia, które by w sposób spójny pozwoliły to uświadomić i zaprezentować uczestnikom warsztatów (oczywiście w czasie jakim dysponowaliśmy – sześciu dni). Językiem komunikacji był język angielski – to wymóg dla uczestników ale i dla koordynatorów projektu i wolontariuszy. Dzięki temu podnosiliśmy własne kompetencje językowe, wymagające – jak się okazało, konieczności dalszego doskonalenia. Warsztaty to także zdobywanie doświadczeń różnej natury: organizacyjnej, kontaktów interpersonalnych, współpracy z instytucjami, pozyskiwanie ekspertów, poznawanie mentalności ludzi z innych kręgów kulturowych, czynienie wysiłków na rzecz stworzenia optymalnych warunków do twórczej pracy zespołowej. Nowe doświadczenia to wielki kapitał do wykorzystania w przyszłości, pole do samooceny, a także weryfikacji idei i pomysłów z praktycznym przełożeniem w działaniu.

Warsztaty ponadto stały się okazją do nawiązania kontaktów między uczestnikami, pracownikami i osobami, które w sposób aktywny bądź pośredni uczestniczyły w realizacji projektu (wolontariusze, dziennikarze, wykładowcy, bywalcy POS). Warsztaty miały także dla nas aspekt poznawczy i poszerzyły  naszą  wiedzę o wielu europejskich krajach, z których przybyli uczestnicy warsztatów. 

Wpływ warsztatów na społeczność lokalną:

Społeczność lokalna i stali bywalcy placówki są także cenzorem naszych przedsięwzięć, jako aktywna publiczność oceniają rezultaty naszych projektów. W tym przypadku mieli okazję uczestniczyć w „Karczmie Żydowskiej”, oklaskiwali popis uczestników warsztatów – brawurowo wykonane tańce chasydzkie i pieśni żydowskie, obejrzeli na telebimie zapis fotograficzny z wizyt w miejscach związanych z historią i kulturą Żydów mieszkających przed wojną w Łodzi, degustowali potrawy i napoje, słuchali muzyki klezmerskiej.  Dla wielu, szczególnie starszych mieszkańców, gości tej imprezy stanowiło to wielkie przeżycie , dostarczyło wzruszeń i przywołało wspomnienia.

Upowszechnianie rezultatów: 

Poleski Ośrodek Sztuki "od zawsze" propagował inne kultury (język, obyczaje, sztukę, kuchnię), wykorzystując do tego szerokie spectrum metod i form; od spotkań literackich, wystaw plastycznych i fotograficznych, warsztatów artystycznych, wizyt  reporterów, koncertów itp. Warsztaty kultury żydowskiej wpisują się zatem w naszą koncepcję propagowania i upowszechniania  europejskiej  wielokulturowości, oraz reagowania na przejawy dyskryminacji czy też wartościowania innych kultur.  Od wielu lat włączamy się czynnie w akcję "Kolorowa tolerancja", której organizatorem jest Instytut Tolerancji w Łodzi. Ideą tego przedsięwzięcia jest  zamalowywanie obraźliwych napisów na murach łódzkich budynków.

W marcu br. roku zgłosiliśmy prace młodzieżowego koła działającego przy POS do konkursu plastycznego pt. „Tolerancja i nietolerancja” im. Hiki Fromera,  amerykańskiego biznesmena pochodzenia żydowskiego, który żył i pracował w Łodzi. W kwietniu br. gościła w Łodzi , mieszkająca w Izraelu Renata Jabłońska, prozaik, poetka i tłumaczka żydowskiego pochodzenia, pisząca w języku polskim i hebrajskim. Mieliśmy przyjemność współorganizować jej wieczór autorski i promocję zbioru wierszy "I tyle". W swojej poetyckiej wypowiedzi autorka odnosi się do własnej tożsamości pomiędzy odrębnymi światami, próbuje ją zdefiniować i określić swój polsko -żydowski los.

W kwietniu br. przygotowaliśmy kameralny wieczór muzyczny, w czasie którego prezentowane były utwory kompozytorów żydowskiego pochodzenia. W programie: Fuga S-Dur  na skrzypce i fortepian oraz koncert e-moll Felixa Mendelssohna – Bartholdyego,  Sonata na skrzypce i fortepian Viktora Ulmana oraz transkrypcja Fantazji i Fugi Gideona Kleina. Koncert wykonany był przez doktorantki Akademii Muzycznej w Łodzi, Annę Ceglińską (skrzypce) i Oliwię Różańską (fortepian). 

W połowie czerwca br. promować będziemy książkę Elsy Drucaroff "Piekło obiecane", której fabuła osadzona jest  w realiach międzywojennej Polski i Argentyny lat dwudziestych XX wieku. Charakteryzuje nie tylko sytuację żydowskiej diaspory i relacji polsko - żydowskich, ale opisuje dramatyczne losy młodych Żydówek podstępnie wywiezionych z Polski do argentyńskich domów publicznych i proceder temu towarzyszący. 

I Warsztaty Kultury Żydowskiej wywołały znaczny, lokalny rezonans społeczny oraz duże zainteresowanie potencjalnych uczestników. Po zakończeniu rekrutacji nadal napływały zgłoszenia chętnych osób z Niemiec, Rumunii i Austrii, co dodatkowo motywowało nas do aplikowania o możliwość realizowania kolejnej edycji, rozbudowanej o nowe wątki i zagadnienia. Potencjał, jaki ma do zaoferowania Łódź, zważywszy na jej historyczną wielokulturowość i trwałe ślady obecności kultury żydowskiej, wart jest wykorzystania i eksponowania do celów edukacyjnych. Trwałą wartością warsztatów , poza walorami integracyjnym i poznawczymi winna być, naszym zdaniem, refleksja nad dramatem narodu żydowskiego i zbrodniczymi planami nazistów unicestwienia tej nacji i jej kultury. Jako kulturoznawcy, pedagodzy i łodzianie, których dziadkowie żyli w Łodzi "czterech kultur", i gdzie Żydzi stanowili 1/3 mieszkańców, czujemy potrzebę przypominania naszej wspólnej historii poprzez dostępne nam metody przekazu. Warsztaty są jedną z takich możliwości, jako spotkanie z unikalną  kulturą żydowską, która przetrwała czas zagłady i która tak porusza swoją wyjątkowością. Warsztaty, o czym dowiedzieliśmy się od naszych uczestników, odwoływały się do różnych potrzeb i oczekiwań: wiedzy, doświadczenia, emocji, czasem ciekawości.

Ville z  Finlandii napisał do nas, że często  w gronie przyjaciół wspomina pobyt w Łodzi i swoje pierwsze kontakty z żydowska kulturą. Przyjechał, aby nawiązać nowe europejskie znajomości, dowiedzieć się czegoś, poznać Polskę. Kiedy uczył się pieśni żydowskich i ćwiczył  z innymi tańce chasydzkie, ”dobrze się bawił”, ale kiedy znalazł się na terenie dawnego getta poczuł wielkie poruszenie a swoją obecność tam uważa za  ważne  i głębokie przeżycie.

Inna uczestniczka, Anette z Hamburga, szuka inspiracji do pisanej przez siebie powieści, która będzie osadzona w realiach łódzkiej dzielnicy Bałuty i ul. Pasterskiej, przy której mieszkał kiedyś jej ojciec, a która w czasie okupacji została włączona w obręb getta. Warsztaty stały się dla niej swoistą podróżą w przeszłość własnej rodziny i odkrywanie skomplikowanych relacji polsko- niemiecko - żydowskich.

Karl, Niemiec z Ammerbuch, organista kościoła ewangelickiego, zafascynowany chórem Clil, który w czasie warsztatów  wykonywał pieśni żydowskie, organizuje w swoim mieście jego koncert.

Litwinki: Jolanta, Ausra i Edita (dyrygentka, przewodniczka turystyki i instruktorka śpiewu) z miasteczka Telsiai zwracają się do nas z prośbą o kolejne materiały, (nuty, teksty, informacje), które będą mogły wykorzystać w swojej pracy w miejscowym ośrodku kultury, dokąd zamierzają przenieść łódzkie doświadczenia. Warsztaty umocniły w nas wolę dalszych wysiłków do pracy nad zbliżaniem kultur i ich przedstawicieli, a dla uczestników, jak sądzimy, stały się ważnym doznaniem osobistym, często także inspiracją zawodową.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Wybrane podziękowania uczestników nadesłane mailem po zakończeniu warsztatów:

„Joerg, Doris i ja dotarliśmy  do domu zdrowi i pod wielkim wrażeniem. Pobyt w Polskim Ośrodku Sztuki był wspaniały, wy również, świetne jedzenie i picie i oczywiście przyjacielscy pracownicy ośrodka ”- list od Joachima  z Niemiec.

Astere, studentka z Łotwy ubolewa, że „...w warsztatach uczestniczyło za mało osób w moim wieku..” zaś jej kolega, Rasads czuje pewien niedostatek „.. powinno być jeszcze więcej dyskusji w grupach bezpośrednio po wizytach w muzeach..”

Ville z Finlandii tak komentuje warsztaty „Jeszcze raz dziękuję za możliwość uczestniczenia w warsztatach - było perfekcyjnie.  Słowa nie mogą wyrazić mojej wdzięczności za możliwość poznania tak wspaniałych uczestników i organizatorów!”

Jeszcze raz ogromne podziękowania dla całego waszego zespołu. Jestem pod wrażeniem waszej gościnności. Dużo się nauczyłem, dużo się śmiałem i chyba nawet fałszowałem..” - Michael z Niemiec.

Pracownicy Poleskiego Ośrodka Kultury zaangażowani w realizację warsztatów z wielką przyjemnością wspominają ten czas. Uczestnicy stanowili grupę zdyscyplinowaną, nastawioną na optymalne wykorzystanie pobytu w Łodzi. W olbrzymiej większości  aprobowali intensywność i różnorodność zajęć, aczkolwiek dla jednej z osób, warsztaty taneczne stanowiły zbyt duży wysiłek fizyczny. Nasunęło nam to pomysł, aby w przyszłości, przy ewentualnej kolejnej edycji, zaproponować też formy alternatywne /a nie tylko obligatoryjne / warsztatów artystycznych .

Dorota, choreograf pracujący z grupą, była pełna podziwu, dla entuzjazmu z jakim uczestnicy podchodzili do nauki tańców chasydzkich, jak szybko je opanowali i jak brawurowo (i publicznie) wykonali.

"Uśmiech na twarzach tych osób, był dla mnie największym podziękowaniem i satysfakcją", tak wspomina pracę z grupą.

Maria, pracownik POS, germanistka, a zarazem działaczka Instytutu Tolerancji, rozmawiała dużo z niemiecką grupą (także nieoficjalnie) po skończonych zajęciach. Z jedną  z uczestniczek, Doris, spotkała się wcześniej  w Niemczech, odżyły wspomnienia jakiś wspólnie przeżytych sytuacji. Dla obu pań, ten ponowny kontakt był dużym emocjonalnym doznaniem. Tak, czy inaczej obie zgodnie zadeklarowały chęć podtrzymywania z sobą dalszych, stałych kontaktów. Zatem warsztaty, to nie tylko nowe obszary wiedzy i  umiejętności, kolejne doświadczenia, ale  także serdeczne  więzi osobiste,  dobrze rokujące dla europejskich społeczeństw i ich pokojowej koegzystencji.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

O odbywających się w naszym Ośrodku Warsztatach Kultury Żydowskiej staraliśmy się powiadomić mieszkańców Łodzi, za pomocą lokalnych mediów. TV Ret -Sat (nasz patron medialny) zarejestrowała wybrane zajęcia (warsztaty tańca chasydzkiego, warsztaty pieśni i finałowe spotkanie integracyjne) zaś TVP Łódź nakręciła wizytę uczestników na cmentarzu Żydowskim.

Dziennikarze (Radio Łódź, TVP Ret-Sat) przeprowadzili z naszymi gośćmi rozmowy, pytając ich o opinie z przebiegu warsztatów, a w dniu ostatnim przeprowadzili wywiady (także z dyrektorem Ośrodka ) prosząc o  ocenę rezultatów  tego przedsięwzięcia. O trwających warsztatach informowała także lokalna prasa „Gazeta Wyborcza” i „Express Ilustrowany”.  Staraliśmy się we własnym zakresie wyeksponować informacje o projekcie za pomocą zewnętrznego banera oraz wewnątrz placówki symbolicznym akcentem scenograficznym, specjalnie zaprojektowanym przez artystę  plastyka. 

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Rutkowska-Rochmińska
Data wypełnienia formularza/karty: 
30.05.2010
Subskrybuje zawartość

Switch style