Finlandia

LIBRARY. I LOVE IT!

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Miejska Biblioteka Publiczna w Piekarach Śląskich
ul. Kalwaryjska 62D, 41-940 Piekary Śląskie
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Aleksandra Zawalska-Hawel, 505 100 202, a.zawalska.hawel@gmail.com
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Miejska Biblioteka Publiczna w Piekarach Śląskich to miejsce otwarte dla każdego, kto ma potrzebę osobistego rozwoju, dzielenia się wiedzą i współuczestniczenia w innowacyjnych działaniach, które już od kilku lat charakteryzują Piekarską Bibliotekę. Opierając się na zasadach tolerancji, poszanowania praw człowieka, solidarności społecznej inicjujemy działania służące aktywizacji, uczeniu się przez całe życie i rozwojowi środowiska lokalnego. Nie ma tutaj znaczenia wiek, wykształcenie, zainteresowania, umiejętności, czytanie, czy też nieczytanie książek. Pracujemy dla naszej społeczności i razem z nią w obszarze szeroko rozumianej kultury i edukacji pozaformalnej, realizujemy szereg innowacyjnych zajęć/projektów o różnorodnej tematyce. Są to m.in. warsztaty grafiki trójwymiarowej, programowania, kursy komputerowe, ale także warsztaty plastyczne, popularyzacja kultury europejskiej, nauka języków obcych prowadzona przez uczestników EVS, organizacja wystaw sztuki, prelekcje, wykłady, dyskusje, konferencje. Za działania na rzecz środowiska lokalnego w 2012 roku otrzymaliśmy certyfikat jakości Centrum Aktywności Lokalnej.

Tytuł projektu: 
LIBRARY. I LOVE IT!
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-PL1-GRU06-38768 1
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Polska
Austria
Chorwacja
Finlandia
Włochy
Hiszpania
Czechy
Turcja
Cele projektu: 

Cele główne projektu:

  • pokazanie roli bibliotek w życiu europejskich społeczności lokalnych jako prężnych ośrodków edukacji pozaformalnej;
  • wymiana doświadczeń i nabycie przez uczestników kompetencji, które będą wykorzystywane w edukacji pozaformalnej prowadzonej przez bibliotekarzy na rzecz środowisk lokalnych;

Cele szczegółowe projektu:

  • wzrost zainteresowania się edukacją pozaformalną;
  • włączenie społeczności lokalnych w działania projektowe;
  • podniesienie atrakcyjności europejskich bibliotek;
  • wzmacnianie roli bibliotek w europejskich społeczeństwach wiedzy;
  • pobudzanie aktywności obywatelskiej;
  • integracja europejskich środowisk bibliotekarskich;
  • wymiana doświadczeń, praktyk i metod w obszarze uczenia się dorosłych;
  • osobisty, społeczny i zawodowy rozwój uczestników projektu;
  • nawiązanie dialogu międzykulturowego;
  • poznanie kultur narodowych partnerów;
  • opracowanie i publikacja wielojęzycznego ”Inspiratora nowoczesnego bibliotekarza”.
Obszary tematyczne: 
  • aktywne obywatelstwo
  • obywatelstwo europejskie i wymiar europejski
  • edukacja międzykulturowa
  • dziedzictwo kulturowe
Grupa docelowa słuchaczy: 
  • bibliotekarze pracujący w bibliotekach publicznych,
  • edukatorzy/osoby wspomagające naukę w grupie,
  • użytkownicy bibliotek publicznych,
  • władze regionalne i lokalne.
Jakie były początki projektu: 

Pomysł projektu w ramach wizyt partnerskich Grundviga zrodził się w Bibliotece w Piekarach Śląskich. Chcieliśmy rozszerzyć działania naszych bibliotek współpracujących w Programie NAPLE Sister Libraries oraz Europeana Awareness. Program Sister Libraries, został zorganizowany przez międzynarodową organizację europejskich bibliotek publicznych NAPLE Forum. Polega na wymianie i wzajemnej współpracy pomiędzy bibliotekami publicznymi w krajach członkowskich NAPLE. Formy współpracy nie są ściśle określone - NAPLE Forum pomaga skontaktować ze sobą biblioteki o podobnym profilu, lecz nie pokrywa żadnych wydatków związanych z programem Sister Libraries. Część naszych partnerów (Chorwacja, Finlandia, Hiszpania i Polska) to właśnie Biblioteki Siostrzane, które podpisały porozumienie o współpracy w ramach Programu. Współpraca z kolejnymi partnerami została nawiązana na Konferencji Europeany „Public Libraries: Individual Memory, Global Heritage” w Burgos w Hiszpanii w 2012 roku, a dwóch partnerów zostało zarekomendowanych przez zaprzyjaźnione z nami instytucje kultury.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie:

Projekt „BIBLIOTEKA. KOCHAM TO!” zaangażował do współpracy osiem bibliotek publicznych z następujących państw: Austria, Chorwacja, Czechy, Finlandia, Hiszpania, Polska, Turcja, Włochy. Tematem projektu było pokazanie roli współczesnych bibliotek w życiu europejskich społeczności lokalnych jako prężnych ośrodków edukacji pozaformalnej. W ramach projektu odbyły się spotkania partnerów w następujących krajach i miastach:

  1. 21-25.10.2013 Polska: Warszawa (udział w IV Kongresie Bibliotek Publicznych) /Piekary Śląskie,
  2. 05-08.11.2013 Turcja: Aydin,
  3. 18-21.03.2014 Hiszpania: Gran Canaria - Arucas,
  4. 09-12.06.2014 Włochy: Rzym,
  5. 25-28.08.2014 Finlandia: Iisalmi,
  6. 22-27.09.2014 Chorwacja: Korčula,
  7. 13-17.04.2015 Republika Czeska: Praga/Ołomuniec,
  8. 17-21.05.2015 Austria: Dornbirn,
  9. 07-09.07.2015 Hiszpania: Barcelona.

Każde spotkanie opierało się na aktywnym uczestnictwie w 3 blokach tematycznych:

  1. "Pochwal się!" - prezentacja kluczowych działań partnera-gospodarza w zakresie edukacji pozaformalnej.
  2. "Dowiedz się!" - warsztat, dobra praktyka, seminarium.
  3. "Zobacz!" - miejsca związane z szeroko rozumianym uczeniem się.

W każdym spotkaniu partnerskim brali udział słuchacze z kraju, w którym spotkanie miało miejsce. Między wizytami w poszczególnych krajach partnerzy pracowali nad książką „Inspirer of The Modern Librarian”/”Inspirator nowoczesnego bibliotekarza”.

Upowszechnianie:

Projekt i jego rezultaty upowszechnialiśmy w mediach (radio, prasa, internet), by dotrzeć z informacją do jak najszerszego grona społeczności lokalnych. Jako koordynator projektu mieliśmy także okazję do wielokrotnego wypowiadania się przed kamerami zagranicznych telewizji i stacji radiowych. W środowiskach współpracujących z biblioteką rozprowadzaliśmy pendrive w kształcie klucza (do wiedzy) z logo programu i projektu oraz prezentacją o projekcie.

Zdobytą wiedzą i doświadczeniem uczestnicy projektu dzielili się ze współpracownikami, którzy na bieżąco wykorzystują inspiracje w codziennej pracy z dorosłymi użytkownikami. Nasi bibliotekarze wielokrotnie opowiadali o projekcie podczas prowadzonych cyklicznie lekcji bibliotecznych. Spotkania z władzami, środowiskiem bibliotekarskim oraz ze społecznością lokalną przyniosły trwały efekt w postaci dobrze wykonanego rzecznictwa na rzecz bibliotek.

Wydrukowaliśmy także papierową wersję książki „Inspirator nowoczesnego bibliotekarza” i przesłaliśmy do takich instytucji jak FRSE, FRSI, Instytut Spraw Publicznych, Biblioteka Narodowa, Jagiellońska i Śląska, Fundacja Billa i Melindy Gates’ów w Seatle.

Ewaluacja:

W trakcie każdej z wizyt zarezerwowano czas, w którym uczestnicy mogli zastanowić się i dyskutować na temat poszczególnych działań, celów czy osiągniętych dotychczas rezultatów, a także stopnia zadowolenia. Mieli możliwość oceny i wyrażenia własnej opinii. Różnorodność narzędzi ewaluacyjnych zapewniła rzetelną informację zwrotną. Uzyskane w ten sposób wnioski w konsekwencji nie spowodowały znaczących zmian w działaniach projektowych; wszyscy byli zadowoleni z przebiegu działań i przebiegu procesu uczenia się.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
590
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
  1. INSPIRATOR NOWOCZESNEGO BIBLIOTEKARZA - Międzynarodowy przewodnik dla nowoczesnych, kreatywnych bibliotekarzy w Europie, prezentujący najlepsze wzory aktywności do upowszechnienia, udostępniony w sieci z możliwością pobrania na dysk komputera. IISBN 978-83-938961-2-7.
  2. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/06/30/inspirer-of-the-modern-librarian/
  3. Z BIBLIOTEKĄ PO EUROPIE - Film dokumentujący projekt dostępny m.in. na platformie Youtube.
  4. https://www.youtube.com/watch?v=ZmCx_w3WcdQ&feature=youtu.be
  5. PANORAMA BIBLIOTEK EUROPEJSKICH - Wystawy fotograficzne podsumowujące cały projekt. w różnych formach prezentacji zależnie od możliwości i pomysłów partnerów. Zostały otwarte we wszystkich krajach biorących udział w projekcie.
  6. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/06/
  7. https://libraryiloveit.wordpress.com/2015/07/
  8. BIBLIOTEKA. KOCHAM TO! - Blog projektu - platforma wymiany myśli, wrażeń i opinii uczestników projektu, bibliotekarzy, użytkowników bibliotek i sympatyków.
  9. https://libraryiloveit.wordpress.com
  10. STABILNE PARTNERSTWO - W ciągu trwania projektu zawiązało się i umocniło partnerstwo między organizacjami oraz indywidualnymi osobami, biorącymi udział w projekcie. Jest to gwarancją trwałej, stabilnej współpracy międzynarodowej i podejmowania kolejnych wspólnych działań.
  11. WZROST AUTORYTETU BIBLIOTEKARZY I BIBLIOTEK JAKO CENTRÓW EDUKACJI POZAFORMALNEJ - nastąpił na skutek wprowadzenia nowych form edukacji pozaformalnej zbudowanych na wzorcach zdobytych podczas działań projektowych.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Wszystkie powyższe produkty zostały (i nadal są) upowszechniane i wykorzystywane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Poprzez realizację działań projektowych nastąpił wpływ na naszą bibliotekę w zakresie:

  • wzmocnienia roli biblioteki w społeczności lokalnej,
  • integracja zespołu pracowników,
  • wzbogacenia oferty niestandardowych działań w dziedzinie edukacji dorosłych,
  • wzrostu prestiżu instytucji,
  • zarządzania,
  • wzmocnienia współpracy pomiędzy biblioteką a lokalnymi partnerami.

Poprzez realizację działań projektowych nastąpił wpływ na pracowników naszej biblioteki w zakresie:

  • wymiany doświadczeń,
  • podniesienia prestiżu zawodu bibliotekarza,
  • poznania innych kultur,
  • podniesienia poziomu znajomości języka angielskiego,
  • motywacja do dalszego rozwoju i uczenia się oraz pozyskiwania kolejnych środków na projekty międzynarodowe,
  • podniesienie poziomu wiedzy i umiejętności zarządzania projektami,
  • pracy w grupie i współodpowiedzialności,
  • rozwoju osobistego i wzrostu kompetencji zawodowych,
  • wzrostu doświadczenia we współpracy międzynarodowej,
  • pogłębienia wiedzy na temat państw partnerów.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Duży wpływ na słuchaczy odbył się poprzez m.in. publiczną prezentację projektu na szerokim forum IV Kongresu Bibliotek Publicznych w Warszawie. Spowodowało to żywe zainteresowanie obecnych, zarówno samymi działaniami, jak i Programem Uczenie się przez całe życie. Duże znaczenie miała obecność uczestników projektu i możliwość bezpośredniego kontaktu, rozmowy n/t poszczególnych aktywności. W wielu obecnych wzbudziło to chęć podjęcia działań i zaowocowało prezentacjami projektu na wizytach studyjnych, ogólnopolskich konferencjach, na które jesteśmy zapraszani. Projekt wpłynął także na pracujących w naszej placówce wolontariuszy EVS poprzez nowe spojrzenie na współpracę międzynarodową bibliotek. To dla nich nowe doświadczenie oraz nowe możliwości działań w przyszłości w swoich krajach. Projekt wpłynął na słuchaczy biorących udział w spotkaniach i zajęciach organizowanych w samej bibliotece. Ten wpływ przejawia się m.in. zainteresowaniem nauką języków obcych, licznym udziałem w publicznych prezentacjach przedstawiających kraje naszych partnerów, np. Włochy, Turcja, Hiszpania (przygotowywanych przez wolontariuszy EVS). Wszystko to powoduje silne oddziaływanie, a przez to zainteresowanie biblioteką, możliwościami współpracy międzynarodowej w różnych obszarach, a w konsekwencji przybliża do siebie ludzi z całej Europy.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wiele wypracowanych rezultatów przynosi wymierne korzyści nie tylko dla samej biblioteki, ale przede wszystkim społeczności, na rzecz której działamy. Nastąpiła implementacja dobrych praktyk zaobserwowanych u partnerów na grunt Piekarskiej Biblioteki. Wprowadziliśmy m.in. cykliczne warsztaty sztuki Ebru, organizujemy zajęcia Europejskie zabawy podwórkowe, uruchomiliśmy zajęcia z cyklu Story Cubes, będące nawiązaniem do hiszpańskich Labrantes de la Palabra. Prowadzone są prelekcje połączone z prezentacjami o krajach naszych partnerów, które cieszą się dużym zainteresowaniem lokalnej społeczności. To doskonała okazja do poznawania kultury, zwyczajów i tradycji różnych europejskich państw. To z kolei przekłada się na wzrost wiedzy, a co ważniejsze przyczynia się do wzrostu tolerancji i akceptacji dla odmienności i różnorodności. W trakcie roku szkolnego na lekcjach bibliotecznych dla młodzieży mówimy o europejskich bibliotekach, o kulturze i obyczajowości państw partnerów. Praktykę tą będziemy dalej kontynuować. Upublicznienie i łatwy dostęp do „Inspiratora Nowoczesnego Bibliotekarza” dobrze służą nieograniczonej liczbie osób (nie tylko w Polsce) i podnoszeniu kwalifikacji. Tworzą okazję do refleksji, porównań i oceny własnych osiągnięć. To ogólnodostępne źródło wzajemnej inspiracji na rzecz edukacji dorosłych. Film dokumentujący przebieg działań w ramach projektu jest lub może być motywacją do podjęcia podobnych działań na poziomie współpracy międzynarodowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Uczestnicząc w projekcie poznaliśmy wspaniałych ludzi, dzisiaj są naszymi przyjaciółmi. Byliśmy w miejscach często niedostępnych na co dzień. Daliśmy wiele z siebie i wiele otrzymaliśmy w zamian.” „Poczuliśmy się Europejczykami.”

„To było niezwykłe doświadczenie. Nie tylko pod względem zawodowym, ale także kulturowym. Mimo że różni od siebie, to jednak bardzo podobni.”

„Dzięki projektowi bardzo wiele się nauczyłam. Miałam okazję zobaczyć kolegów z europejskich bibliotek przy pracy, zapytać o interesujące mnie sprawy. Bardzo poprawiłam swój angielski.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Aleksandra Zawalska-Hawel
Data wypełnienia formularza/karty: 
26.01.2016

Community based living and learning

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Jarosławiu
ul. Wilsona 6a, 37-500 Jarosław
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Bronicka, a.bronicka@jaroslaw.psouu.org.pl, tel.794603738
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Jarosławiu jest pozarządową, samopomocową organizacją. Celem PSOUU jest "działanie na rzecz wyrównywania szans dla osób z niepełnosprawnością intelektualną, tworzenie warunków do przestrzegania praw człowieka w odniesieniu do nich, prowadząc ich ku aktywnemu uczestnictwu w życiu społecznym oraz wspieranie ich rodzin". Koło tworzy 240 członków. PSOUU działa od 1983 roku, stworzyło system wsparcia dla osób niepełnosprawnych, zapewniający szansę na godne życie na każdym etapie ich rozwoju, w obszarze edukacji, rehabilitacji, opieki, pracy, mieszkalnictwa i indywidualnego wsparcia do samodzielnego życia. Z naszych usług codziennie korzysta blisko 700 dzieci, młodzieży i dorosłych z różnymi potrzebami (w tym osoby z niepełnosprawnością intelektualną, chorobami psychicznymi, z niepełnosprawnościami sprzężonymi, itp.). Wszelkie działania dotyczące osób z niepełnosprawnością intelektualną koncentrują się na: indywidualności każdego człowieka, jego możliwościach i szansach na rozwój, normalizacji codziennego życia i jego planowaniu, samostanowieniu i dokonywaniu maksymalnie samodzielnych wyborów, tworzenia warunków do rzeczywistego włączania w główny nurt życia społecznego oraz nieustannej i trwającej całe życie nauce i rozwoju umiejętności.

Oferta edukacyjna w szczególności dla osób dorosłych dotyczy między innymi nabywania umiejętności radzenia sobie w różnych sytuacjach życia społecznego, rozwoju maksymalnej zaradności i niezależności społecznej, przygotowania do aktywnego dorosłego życia oraz prawidłowej postawy wobec pracy w aspekcie motywacji, kompetencji pracowniczej, zawodowej i społecznej. Dzisiaj cele te realizowane są np. w pracowniach zawodowych: gospodarstwa domowego, ceramiki i rękodzieła oraz wyrobu ekologicznych podpałek K-LUMET. Zajęcia praktyczne nie tylko odbywają się w pracowniach o których mowa powyżej, ale również w zakładach pracy chronionej (np. w kuchni, praca przy sadzonkach w zielonym tunelu prowadzonym przez Zakład Aktywności Zawodowej, projektowanie i pielęgnacja terenów zielonych w ramach działalności Spółdzielni Socjalnej prowadzonej we współpracy z powiatem jarosławskim, usługi myjni parowej (mycie samochodów, okien, czyszczenie tapicerki, posadzek, podłóg) itp. Stosowane w edukacji osób dorosłych metody między innymi: problemowe, aktywizujące, stosowania zdobytej wiedzy w praktyce czy skutecznego porozumiewania się w różnych sytuacjach społecznych i zawodowych sprzyjają osiąganiu założonych celów PSOUU.

Tytuł projektu: 
Community based living and learning
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2013-1-AT1-GRU06-09773 5
Lata realizacji: 
2013 - 2015
Kraje uczestniczące: 
Austria
Finlandia
Włochy
Polska
Wlk. Brytania
Cele projektu: 

Głównymi celami projektu partnerskiego COMBALL była identyfikacja nowych podejść, rozwiązań, analiza warunków oraz doświadczeń z innych krajów europejskich niezbędnych dla efektywnego włączenia osób niepełnosprawnych do pełnoprawnego uczestnictwa w życiu społecznym. Projekty oraz podejścia o największym potencjale przeniesienia do innych krajów, zostały poddane analizie według określonych przez partnerstwo kryteriów jakości, zebrane, opisane i przedstawione partnerom. Każdy z krajów stworzył kolekcję dobrych 8 praktyk, która dla lepszego zrozumienia została poprzedzona opisem dotyczącym sytuacji osób niepełnosprawnych w danym kraju.

Przez cały okres trwania projektu, uczestnicy dzięki otwartej i twórczej współpracy byli w stanie wypracować pozytywne rezultaty dotyczące inkluzji od strony polityków, usługodawców, urzędników oraz samych osób niepełnosprawnych i porównanie w innych krajach.

Obszary tematyczne: 
  • Grupy docelowe o specjalnych potrzebach (temat-2).
  • Podejście włączające (temat- 26).
  • Możliwości kształcenia dla osób zagrożonych marginalizacją społeczną (temat-30).
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupę docelową stanowiły dorosłe osoby niepełnosprawne wspierane przez organizację PSOUU Koło w Jarosławiu oraz pracownicy PSOUU, którzy na co dzień zajmują się wspieraniem osób niepełnosprawnych w zakresie edukacji, rehabilitacji, mieszkalnictwa i aktywizacji zawodowej. Uczestnicy projektu z umiarkowaną lub znaczną niepełnosprawnością intelektualną i współistniejącymi niepełnosprawnościami to osoby aktywne zawodowo, charakteryzujące się otwartością, komunikatywnością na miarę swoich możliwości, z umiejętnościami przekazywania zdobytych doświadczeń w grupie innych osób niepełnosprawnych. Grupa ta jednocześnie należy do ruchu self adwokatów działającego przy Kole PSOUU w Jarosławiu.

Jakie były początki projektu: 

Projekt został zarekomendowany między innymi przez pracowników PSOUU Koło w Jarosławiu uczestniczących w innym projekcie międzynarodowym.

Krótki opis przebiegu projektu: 
  1. Spotkanie międzynarodowe we Florencji (11-12.11.2013). W spotkaniu brało udział 5 pracowników PSOUU. W trakcie jego trwania zapoznaliśmy się z założeniami projektu, z przedstawicielami organizacji partnerskich oraz profilem  działalności ich organizacji . Ustalono podział obowiązków oraz stworzyliśmy harmonogram działań projektowych, wizyt międzynarodowych i spotkań bilateralnych.  Podczas tego spotkania wspólnie zaprojektowano logo projektu oraz ustalono zasadę umieszczania artykułów, informacji i linków na stronach wszystkich organizacji partnerskich. PSOUU Koło w Jarosławiu zamieszcza informacje związane z realizacją projektu na stronie: http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/projekt-comball,1305.html. Powstał również blog projektu http://www.comball.wordpress.com/. Opracowano kryteria  katalogu dobrych praktyk, uzyskano odpowiedzi na pytania określone we wniosku. Podczas pobytu we Florencji odwiedziliśmy i zapoznaliśmy się z funkcjonowaniem dobrych praktyk wybranych przez partnera włoskiego (CASA Verde – mieszkanie chronione, Spółdzielnia Socjalna – Leather Works Laboratory, Restauracja Slow Food).
  2. Spotkanie międzynarodowe w Helsinkach (10-11.04.2014). W spotkaniu brało udział 5 pracowników PSOUU. Przedstawiono wyniki fazy 2 projektu. Podczas spotkania grupa projektowa opracowywała zagadnienia dotyczące wizyt dwustronnych (harmonogram, program, dokumentacja, raportowanie, protokołowanie), zawierające działania i zadania na kolejne fazy projektu. W głównej siedzibie FAIDD partnerzy z poszczególnych krajów przedstawili swoje dobre praktyki. Podczas spotkania przedstawiono prezentację najlepszej polskiej praktyki (Mieszkanie Chronione PSOUU Koła w Jarosławiu). Mieliśmy okazję czynnego uczestnictwa i obserwacji fińskich dobrych praktyk (Kapytikka – dom grupowy, AULA Keyring – placówka przygotowująca osoby z niepełnosprawnością intelektualną do podjęcia pracy i samodzielnego zamieszkania). Zorganizowano spotkanie z przedstawicielem ruchu self adwokatów, który podzielił się z uczestnikami projektu swoimi doświadczeniami zawodowymi i osobistymi.
  3. Dwudniowa wizyta bilateralna w Caernarfon (02-03.07.2014) zorganizowana przez organizacjię Menter Fachwen (członka Learning Disability Wales). W spotkaniu brało udział 3 pracowników PSOUU oraz słuchacz. Walijska organizacja prowadzi usługi z zakresu recyklingu drewna, produkcji mebli parkowych, karmników, usługi transportowe, recykling ubrań, szklarnie, trzy kawiarnie, piekarnię, hotel, opiekują się 8 arowym parkiem, utrzymują tereny zielone oraz czynnie biorą udział w „zielonych targach”. W siedzibie Menter Fachwen znajduje się również kawiarenka, w której produkowane są różnego rodzaju domowe przekąski, napoje, przetwory, dżemy, ciasteczka. Zorganizowano wiele inspirujących wizyt studyjnych, w które zaangażowane były osoby niepełnosprawne. Wizyta bilateralna była bardzo bogatym doświadczeniem, zarówno ze względów na szeroki wachlarz przedstawionych ofert wspierających osoby niepełnosprawne jak i bezpośredni kontakt z samymi osobami niepełnosprawnymi.
  4. Dwudniowa wizyta bilateralna w Cardiff (14-15.07.2014) zorganizowana przez Innovate Trust. W spotkaniu brało udział 3 pracowników PSOUU oraz słuchacz. Wizyty studyjne przeprowadzono w 6 centrach wspierających osoby niepełnosprawne (Amelia Trust Farm, Park View café, Sbectrwm Community Enterprise Centre, prezentacje, filmy przedstawiające realizację projektów z zakresu mieszkalnictwa, Pedal Power-wypożyczalni rowerów, Cardiff International White Water Centre (CIWW), w którym osoby z niepełnosprawnościami mają możliwość rehabilitacji w środowisku parku wodnego). Podczas wyjazdu towarzyszyła nam Bernadeta Szczypta, na co dzień redaktor w Polskim Radio Rzeszów, jak również współpracująca i wspierająca self adwokatów działających przy PSOUU Koło w Jarosławiu. Podczas wizyty bilateralnej w Cardiff powstało kilka reportaży wyemitowanych w Polskim Radio Rzeszów.
  5. Dwudniowa wizyta bilateralna organizacji FAIDD z Helsinek w Jarosławiu (16-17.09.2014). W spotkaniu brało udział 5 pracowników PSOUU oraz przedstawiciele jarosławskich self adwokatów. Goście odwiedzili placówki Stowarzyszenia i zapoznali się z systemem wsparcia osób z niepełnosprawnością intelektualną PSOUU Koło w Jarosławiu. Przez dwa dni delegacji towarzyszyli self adwokaci, którzy byli przewodnikami i chętnie opowiadali o działalności Koła jak i o swoich odczuciach, planach na przyszłość i marzeniach. Zwieńczeniem wizyty był wywiad dla Polskiego Radia Rzeszów przeprowadzony przez self adwokata Sylwestra Nalepę, przy wsparciu redaktor Bernadety Szczypty.
  6. Spotkanie międzynarodowe w Jarosławiu (18-19.11.2014). W spotkaniu uczestniczyli wszyscy zagraniczni partnerzy projektu oraz jarosławski zespół. Podczas spotkania, uczestnicy pracowali nad wnioskami z poprzednich wizyt oraz zapoznali się z systemem wsparcia osób niepełnosprawnych intelektualnie jakie oferuje im Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Jarosławiu. Goście odwiedzili również placówki prowadzone przez Stowarzyszenie, rozmawiali z uczestnikami i pracownikami oraz zostali zaproszeni przez mieszkańców Mieszkania Chronionego do odwiedzenia ich domu. Natomiast 19 listopada, uczestnicy spotkania wzięli udział w konferencji „W drodze do samodzielności- życie oparte na wspólnocie”, podczas której zaprezentowali gościom dobre praktyki ze swoich krajów. W tym wydarzeniu wzięli udział inni przedstawiciele krajów Unii tj. Danii, Belgii oraz Niemiec.
  7. Spotkanie międzynarodowe w Graz (19-20.05.2015). W spotkaniu brało udział 4 pracowników PSOUU oraz słuchacz. Przedstawiono wyniki 4 fazy oraz podsumowanie działań projektowych. ­­­­Podczas wizyt studyjnych zaprezentowano usługi wspierające osoby niepełnosprawne z zakresu mieszkalnictwa jak i aktywizacji zawodowej (wizyta w mieszkaniu czasowym Idlhofgsse, Centrum kompetencji i szkolenia Lauzilgasse, ,,Alpha nova” - mieszkanie włączające).

EWALUACJA:

System monitorowania działań projektowych oparty był na podstawie oceny spotkań partnerskich. Najważniejsza wymiana doświadczeń miała miejsce podczas spotkań międzynarodowych ze wszystkimi partnerami projektu, jak również podczas wizyt bilateralnych. Ewaluacja spotkań stała się jednym z głównych punktów udanej współpracy. Wszyscy partnerzy aktywnie uczestniczyli w tym procesie, który przeprowadzany był regularnie, w formie raportów ewaluacyjnych. Umożliwiły one wykluczenie ewentualnych zagrożeń lub problemów na wczesnym etapie, które mogły by wystąpić i negatywnie wpłynąć na przebieg działań. W ramach tego procesu dla wszystkich zadań projektu i celów wyodrębniono wymierne kryteria.

Instytucja koordynująca  była odpowiedzialna za pomiary kryteriów oceny. Różnice oczekiwanych rezultatów były widoczne dla koordynatora, co w rezultacie dało możliwość modyfikacji i zmian. Działania projektowe podzielono na 4 fazy. Każdy partner kontrolował czas i plan zasobów danej fazy projektu, dbał o ocenę, co stanowiło podstawę do jej dokumentacji. Ponadto każde uczestnictwo w  wizycie bilateralnej szczegółowo zostało opisane w Raporcie Mobilności. Uczestnicy opisali swoje doświadczenia, dając również informację zwrotną dotyczącą zorganizowania wizyty. W Raporcie dokonano zapisu przeniesienia elementów zapoznanych dobrych praktyk do własnych organizacji.

UPOWSZECHNIANIE:

Działania upowszechniające prowadzone były regularnie w czasie trwania projektu. Stworzono 4 plany dotyczące rozpowszechniania – każdy po zrealizowanej fazie projektu. Wraz ze wszystkimi partnerami, opracowano ulotkę, zawierającą podstawowe informacje dotyczące partnerstwa.   Opublikowano 4 newslettery informujące o przebiegu działań związanych z realizacją projektu. Dodatkowo PSOUU Koło w Jarosławiu opracowało i opublikowało w nakładzie 1000 egz. publikację „W drodze do samodzielności - życie oparte na wspólnocie”.

PSOUU Koło w Jarosławiu prowadziło szeroki wachlarz działań upowszechniających ideę życia opartego na wspólnocie jak również założenia i działania projektowe. Prowadzone były z wykorzystaniem różnych mediów, sposobów przekazu, źródeł dostępu (broszury, Internet, audycje radiowe, spotkania z pracownikami, osobami z niepełnosprawnościami i ich rodzinami, imprezy i uroczystości, seminaria, konferencje). To wszystko spowodowało dotarcie do szerokiego grona odbiorców na poziomie lokalnym, krajowym jak również europejskim.

Działania upowszechniające polegały na:

  • Prezentacji założeń projektu, działań, rezultatów podczas różnego rodzaju spotkań tj.: Sektora Mieszkalnictwa, Rady programowej pracowników OREW, koordynatorów projektów międzynarodowych, walnego zebrania członków PSOUU.
  • Prezentacji założeń projektu oraz dobrych praktyk krajów partnerskich podczas międzynarodowej konferencji „W drodze do samodzielności – życie oparte na wspólnocie”. Materiały konferencyjne zawierały prelekcje partnerów projektu (w wersji elektronicznej), ulotkę projektu, wydane newslettery, broszurę. Z ideą projektu oraz dobrymi praktykami krajów partnerskich podczas konferencji zapoznali się m.in. prelegenci z krajów europejskich (Dania, Belgia, Niemcy), prelegenci z Polski (Zarząd Główny PSOUU w Warszawie, Stowarzyszenie „Dobrze, że jesteś” – Sandomierz” oraz uczestnicy konferencji tj.: przedstawiciele władz i instytucji lokalnych oraz regionalnych, osoby z niepełnosprawnością i ich rodziny, pracownicy PSOUU, zaproszeni goście.
  • Umieszczanie postów na stronie internetowej PSOUU Koło w Jarosławiu http://jaroslaw.psouu.org.pl/ oraz portalu społecznościowym Facebook https://www.facebook.com/psouu.jaroslaw informujących o odbytych spotkaniach międzynarodowych, wizytach bilateralnych.
  • Emisji reportaży w Polskim Radio Rzeszów z wizyt bilateralnych w Cardiff i Caernarfon. Emisje odbyły się w dniach: 18.07.2014, 22.07.2014, 12.08.2014, 17.08.2014, 29.11.2014, 13.11.2015.Reportaże dostępne są na stronie: http://jaroslaw.psouu.org.pl/media-o-nas,1603.html.
  • Udostępnianiu w placówkach prowadzonych przez PSOUU materiałów informacyjnych dotyczących realizacji projektu (ulotki, newslettery, publikacji „W drodze do samodzielności – życie oparte na wspólnocie”).
  • Udostępnieniu materiałów informacyjnych (ulotek, broszury i newsletterów) dla pracowników i petentów instytucji lokalnych i regionalnych tj.: Urząd Wojewódzki Rzeszów, Urząd Marszałkowski w Rzeszowie, Starostwo Powiatowe Jarosław, Urząd  Miasta Jarosław, Urząd Miasta i Gminy Oleszyce, Urzędy gmin z terenu działalności PSOUU w Jarosławiu, Poradnie Psychologiczno – Pedagogiczne w Jarosławiu i Lubaczowie.
  • Rozdawaniu ulotek przez drużynę harcerzy i zuchów ze Słonecznej Gromady działających w Ośrodku Rehabilitacyjno – Edukacyjno – Wychowawczym im. Krystyny Rajtar w Jarosławiu. Ulotki rozdawano podczas akcji happeningowych i uroczystości, w tym podczas obchodów Dnia Godności Osoby z Niepełnosprawnością Intelektualną (5.05.2015).
  • Udzieleniu informacji dotyczących projektu oraz prezentacja dobrych praktyk podczas Konferencji międzynarodowej w Jarosławiu, a także za pomocą ulotek podczas uczestnictwa w międzynarodowym projekcie PINE-D (Austria – Graz).

Na szczególne wyróżnienie zasługuje fakt, że reportaż Bernadety Szczypty z wizyty bilateralnej w Cardiff otrzymał główną nagrodę w konkursie dziennikarskim EDUinspiracje – Media.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
9
W wyjazdach zagranicznych: 
9
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Strona internetowa PSOUU Koło w Jarosławiu http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/aktualnosci,263.html
  2. Facebook PSOUU Koło w Jarosławiu https://www.facebook.com/psouu.jaroslaw/?fref=ts
  3. Facebook Polskiego Radia Rzeszów https://www.facebook.com/radiocentrum/?fref=ts
  4. Reportaże – Polskie Radio Rzeszów http://www.radio.rzeszow.pl
  5. Newslettery 1-4, ulotka, http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/rezultaty,1308.html
  6. Publikacja „W drodze do samodzielności - życie oparte na wspólnocie”, prezentacje multimedialne z wyjazdów (kontakt emailowy: a.bronicka@jaroslaw.psouu.org.pl)
  7. Blog www.comball.wordpress.com
  8. COMBALL READER- ”(kontakt emailowy: a.bronicka@jaroslaw.psouu.org.pl)
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Ogólne informacje o projekcie są cały czas upowszechniane na stronie http://www.jaroslaw.psouu.org.pl/aktualnosci,263.html. Reportaż oraz publikacja „W drodze do samodzielności- życie oparte na wspólnocie” są nadal rozpowszechniane.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Partnerstwo reprezentowane było przez instytucje i organizacje zaangażowane we wsparcie oraz usługi świadczone dla osób niepełnosprawnych, zajmujące się w codziennej pracy między innymi aspektami integracji społecznej. Rezultaty i produkty projektu COMBALL służą do poszerzenia wiedzy nie tylko na temat wspierania i sytuacji osób niepełnosprawnych w naszym kraju, ale także w innych krajach europejskich. Są również odniesieniem i porównaniem usług w różnych krajach (Kolekcja Dobrych Praktyk). Wszystkie te organizacje w ramach dzielenia się informacjami na rzecz działań integracji społecznej osób niepełnosprawnych, prowadziły konkretne działania dla zainteresowanych stron na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym a także europejskim. Dobrą praktyką w pełni przeniesioną na grunt naszej organizacji jest uruchomienie „zielonego tunelu”, w ramach którego młodzież z niepełnosprawnością przygotowuje się do aktywizacji zawodowej poprzez praktyczne zajęcia w tunelu (m.in. sadzą, pielęgnują, rozsadzają kwiaty i zioła). Nauka korzystania z transportu miejskiego realizowana w ramach oferty edukacyjnej prowadzi obecnie do zwiększania samodzielności osób z niepełnosprawnością w dorosłym, niezależnym życiu. Kolejna praktyka przeniesiona na grunt jarosławski to realizacja zajęć technicznych dla niepełnosprawnych uczniów Ośrodka Rehabilitacyjno – Edukacyjno – Wychowawczego do pracowni aktywizacji zawodowej w Warsztacie Terapii Zajęciowej, docelowego miejsca przygotowującego do pracy. Nawiązana została współpraca PSOUU ze Stowarzyszeniem Przedsiębiorców Ziemi Jarosławskiej, celem pokazania korzyści i zwiększenia zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami. Bazując na działaniach i doświadczeniach innych organizacji partnerskich, współpraca wewnątrz naszej organizacji jest bardziej kompleksowa i  efektywna. Wykorzystujemy w codziennej pracy potencjał organizacji i zasoby własne.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Uczestnicy wykazali bardzo wysoki poziom motywacji, w ramach działań projektowych. Zyskali pewność siebie poprzez bycie bardziej zintegrowanymi ze społecznością, biorąc aktywny udział w życiu społecznym. Starali się pokonywać własne bariery i ograniczenia szczególnie w kontakcie z nowo poznanymi osobami. Zwiększyli swoje możliwości komunikacji i interakcji z innymi ludźmi społeczności lokalnej. Dzięki wyjazdom mieli kontakt z ludźmi z innych krajów europejskich, doświadczyli innych kultur i języków oraz rozwinęli swoją tożsamość europejską jak i poczucie bycia częścią społeczeństwa jako aktywny obywatel. Partnerstwo COMBALL wpłynęło na zwiększone działania poszczególnej organizacji na szczeblu europejskim, wzmocniło ich wizerunek oraz działalność w dziedzinie edukacji dorosłych oraz aspektów międzykulturowych. Dzięki wyjazdom zwiększyły się kompetencje pracowników oraz świadomość uczestników w nich biorących. Zapoznanie się, oraz stworzenie zespołu uczestników projektu było wspierane przez metody ukierunkowane na człowieka i wszystkie międzynarodowe spotkania były podparte wszechstronną metodyką.  Zastosowano rożne metody pracy i wprowadzono partnerów w kwestie merytoryczne, które uruchomiły proces świadomości, tolerancji i zrozumienia. Językiem roboczym był język angielski co stworzyło możliwości nauki drugiego języka.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultaty i produkty projektu COMBALL mogą posłużyć do poszerzenia wiedzy nie tylko na temat wspierania i sytuacji osób niepełnosprawnych w naszym kraju, ale także w innych krajach europejskich. Są również odniesieniem i porównaniem usług w różnych krajach (Kolekcja Dobrych Praktyk). Dobre praktyki mogą być wykorzystane do podnoszenia jakości życia i funkcjonowania osób niepełnosprawnych poprzez zmodyfikowanie i dostosowanie programów edukacyjnych. Strona internetowa (http://jaroslaw.psouu.org.pl/projekt-comball,1305.html)oraz blog zawierają ogólne informacje dotyczące działań przeprowadzonych w ramach projektu, partnerów, a także rezultatów. Dla lepszego oraz dogłębnego przedstawienia współpracy wydano 4 newslettery zawierające szczegółowy opis przeprowadzonych działań. Każdy partner wykorzystał wszystkie produkty w celu szeroko rozumianego rozpowszechniania w każdym z krajów, jak również podczas spotkań, dyskusji oraz konferencji. Na poziomie ponadnarodowym przedstawiano projekt na targach, konferencjach, spotkaniach.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

CYTATY UCZESTNIKÓW PROJEKTU

„Jestem pod wrażeniem wysokiej jakości pracy warsztatowej w grupach uczestników projektu we Florencji”- Krzysztof, Polska

„Dla mnie bardzo innowacyjną  metodą wspierania osób z niepełnosprawnością było mieszkanie Casa Verde. Interesujący był fakt zatrudnienia emigranta pracującego jako asystent wspierający osoby tam mieszkające.” Sisko, Finlandia

„Wsparcie ze strony psychologa klinicznego wydaje sie być bardziej powszechne, uważam to za bardzo interesujące iż ludzie otrzymują ukierunkowane, wysokiej jakości wsparcie promujące niezależność.” Kate, Walia

„Bardzo podoba mi się korzystanie z potencjału studentów architektury do realizacji celu organizacji FAIDD (wykonanie projektów domów mieszkalnych dla osób z niepełnosprawnością)”. Aneta, Polska

“Bardzo podobały mi sie wizyty studyjne, ponieważ mogłem porównać sytuację niezależnego życia we Włoszech i w Finlandii”. Claudio, Włochy

„Niesamowita jest więź i chęć współpracy jaką stworzyli ze społeczeństwem lokalnym” .Bogna , Polska

„Jestem pod ogromnym wrażeniem zorganizowania takiej konferencji międzynarodowej. Fantastycznie było usłyszeć i porozmawiać z tyloma ekspertami z całej Europy. Dzięki temu wysiłkowi jesteśmy ponownie o jeden krok bliżej do osiągnięcia naszego wspólnego celu jakim jest społeczeństwo integracyjne”.- Gabi Perisutti- koordynator projektu COMBALL powiedziała o konferencji w Jarosławiu.

“Interesującym było, iż uczestnicy mimo różnych narodowości mieli takie same poglądy dotyczące zagadnień związanych z niepełnosprawnością.”- Anu z Finlandii.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Projekt był wartościowy pod tym względem, że dał możliwość odniesienia się do sytuacji osób z niepełnosprawnością w innych krajach Unii Europejskiej. Uświadomił też, że pomimo różnic kulturowych, różnych regulacji prawnych oraz stanu ekonomicznego i gospodarczego krajów partnerskich, zmagają się z podobnymi problemami przy wspieraniu osób niepełnosprawnych.

W wielu krajach wysokorozwiniętych Konwencja o Prawach Osób Niepełnosprawnych była ratyfikowana, a pomimo to nie jest przestrzegana. Jednocześnie udział w projekcie międzynarodowym daje inne, nowe doświadczenia, zmienia punk widzenia, poszerza horyzonty a także daje możliwość kontynuacji współpracy po zakończeniu działań projektowych.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Bronicka
Data wypełnienia formularza/karty: 
26.01.2016

Mind Gym for Seniors

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Języki obce
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Nowohuckie Centrum Kultury
Al. Jana Pawła II 232, 31-913 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Szmer (012) 644-28-63, oswiatowa@nck.krakow.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Nowohuckie Centrum Kultury jest nowoczesną placówką, której misją jest upowszechnianie edukacji i kultury. Jest organizacją prestiżową, rozpoznawalną i określaną jako skuteczna i prężnie działająca w środowisku edukacyjno-kulturalnym.

Celem działalności NCK jest pozyskanie i przygotowanie społeczeństwa do aktywnego uczestniczenia w kulturze oraz współtworzeniu jej wartości. Cel ten realizowany jest poprzez promocję dzieł kultury, umożliwienie dostępu do edukacji, stwarzanie środowiska sprzyjającego rozwojowi pasji i zainteresowań kulturalnych. Nacisk kładziony jest na wszechstronny rozwój osób odwiedzających naszą placówkę.

Oferta NCK adresowana jest do dorosłych zainteresowanych zarówno edukacją zawodową jak i rozwojem swoich pasji. Upowszechnianie najnowszej wiedzy, stymulowanie zainteresowań, zdolności plastycznych i praktycznych umiejętności znajduje odzwierciedlenie w bogatej ofercie NCK. Organizujemy otwarte wykłady prowadzone przez ekspertów z zakresu medycyny, prawa, psychologii, religioznawstwa; warsztaty rozwoju osobistego, kursy językowe i komputerowe, pracownie rękodzieła, zespoły muzyczne i taneczne.

NCK od wielu lat zajmuje się także organizowaniem różnych form edukacyjnych dla seniorów. Kolejne tematy spotkań ustalane są często w oparciu o zgłaszane przez nich propozycje. Dzięki temu oferta NCK odpowiada realnym potrzebom.

Tytuł warsztatu: 
Mind Gym for Seniors
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28428
Data realizacji warsztatu: 
20.10.2012 - 26.10.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
1
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu obejmowały:

  • poprawę funkcjonowania poznawczego uczestników warsztatu: aktywizację pamięci, lepszą koncentrację, większą sprawność i elastyczność myślenia
  • twórcze wykorzystanie zdobytej w toku życia wiedzy i doświadczeń i stworzenie z nich nowych, ciekawych efektów
  • uporządkowanie i uzupełnienie wiedzy z zakresu edukacji zdrowotnej
  • wzmocnienie samooceny i wiary w siebie uczestników
  • poprawę umiejętności językowych i przełamanie barier w komunikacji z innymi mieszkańcami Europy
Obszary tematyczne: 

Warsztat koncentrował się na usprawnieniu procesów myślenia, pamięci i koncentracji w starszym wieku. Poruszane były takie tematy jak: podstawy biologii mózgu, znaczenie diety, ruchu, hobby i relaksu dla sprawnego funkcjonowania poznawczego. Seniorzy dowiedzieli się jak w codziennym życiu na różne sposoby wzmacniać i gimnastykować umysł.

Kraj uczestników: 
Belgia
Dania
Finlandia
Irlandia
Portugalia
Wlk. Brytania
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
2
2
3
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja warsztatu:

  • Przygotowano plakat i ulotki promujące warsztat.
  • Stworzono podstronę na stronie internetowej NCK informującą o warsztacie i sposobie aplikacji. Dodatkowo umieszczono na niej informacje i zdjęcia z pierwszej edycji warsztatu.
  • Do informowania o promocji warsztatu wykorzystano profil warsztatu na portalu społecznościowym Facebook, stworzony przy okazji pierwszej edycji. Dzięki temu zainteresowani mieli również dostęp do informacji dotyczących przebiegu poprzedniej edycji.
  • Utworzono bazę adresów organizacji zajmujących się edukacją dorosłych na terenie Polski i Europy. Wykorzystano również bazę adresów organizacji partnerskich NCK.
  • Wysłano zaproszenia do seniorów, którzy wzięli udział w pierwszej edycji warsztatu w roku 2011, oraz do osób zainteresowanych warsztatem, które z różnych powodów nie mogły wziąć w nim udziału w ubiegłym roku.
  • Wysłano zaproszenia w formie elektronicznej z załączonymi plakatem i ulotką. Po okresie półtora miesiąca powtórnie wysłano zaproszenia.
  • Drogą pocztową przesłano zaproszenia wraz z wydrukowanymi plakatami i ulotkami do wyselekcjonowanych organizacji zajmujących się edukacją seniorów.
  • Na bieżąco odpowiadano na pojawiające się pytania dotyczące warsztatu. Utrzymywano stały kontakt mailowy z organizacjami i seniorami wstępnie zainteresowanymi udziałem w  warsztacie.
  • W celu wypromowania warsztatu wśród Polaków, do organizacji zajmujących się edukacją dorosłych rozesłano drogą mailową i pocztową informacje dotyczące warsztatu wraz z załączonym plakatem i ulotką.

Rekrutacja:

  • Wzór formularza aplikacyjnego wzbogacono o dwa dodatkowe pytania dotyczące zainteresowań związanych z tematyką warsztatu oraz znajomości języka angielskiego.
  • Na stronie internetowej warsztatu zamieszczono formularz aplikacyjny. Na prośbę zainteresowanych przesyłano formularz drogą mailową i drogą pocztową.
  • Wyznaczono końcową datę przesyłania aplikacji. W przypadku aplikacji przesłanych pocztą decydowała data stempla pocztowego.
  • Przesłane dokumenty aplikacyjne zostały przeanalizowane. Na pierwszym etapie sprawdzono wszystkie aplikacje pod względem formalnym.
  • Aplikacje spełniające wymogi formalne przeszły do drugiego etapu rekrutacji. Przeprowadzono rozmowy z wszystkimi kandydatami wg przygotowanych wcześniej pytań. Rozmowy weryfikowały znajomość języka angielskiego. Podczas rozmów zwracano szczególną uwagę na motywację uczestników.
  • Komisja rekrutacyjna w trzyosobowym składzie, na podstawie aplikacji i przebiegu rozmów telefonicznych wyłoniła 12 uczestników. Stworzono listę rezerwowych uczestników.
  • Wszyscy uczestnicy, kandydaci z listy rezerwowej i pozostałe osoby, których zgłoszenia odrzucono, zostały poinformowane o wynikach rekrutacji droga mailową.
  • Wybranym uczestnikom wraz z mailem o decyzji, przesłano regulamin warsztatu wyjaśniający wszelkie kwestie związane z przejazdem, zakwaterowanie, wyżywieniem i zwrotem kosztów podróży. Uczestników proszono o potwierdzenie deklarowanej chęci do udziału warsztacie po zaakceptowaniu przesłanego regulaminu.
  • Następnym krokiem było podpisanie przez dyrektora NCK wybranych formularzy aplikacyjnych i przesłanie zeskanowanych, podpisanych formularzy uczestnikom.
  • W oparciu o formularze aplikacyjne przygotowano tabelę w przejrzysty sposób zbierającą wszystkie informacje o uczestnikach.

Liczba otrzymanych formularzy rejestracyjnych: 24 z krajów Unii Europejskiej + 2 z Polski. Łącznie 26 formularzy.

Grupa docelowa uczestników: 

Warsztat adresowany był do osób, które ukończyły 60 rok życia, zainteresowanych poprawą funkcjonowania poznawczego - pamięci, koncentracji i myślenia oraz znających język angielski w stopniu komunikatywnym.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Warsztat "Mind Gym for Seniors” był wyjątkowym warsztatem dla seniorów z całej Europy. Warsztat trwał pięć dni szkoleniowych, odbywał się w Krakowie, w dniach 22-26 października 2012. Zorganizowany został przez Nowohuckie Centrum Kultury w oparciu o autorski projekt doświadczonych psychologów i trenerów pracy z grupą. Wzięło w nim udział 13 uczestników z 9 krajów europejskich.

Warsztat koncentrował się wokół doskonalenia zdolności poznawczych. Na celu miał wzmocnienie koncentracji, uaktywnienie pamięci i rozwinięcie twórczego myślenia. Uczestnicy korzystali z dotychczasowych doświadczeń w nowym kontekście. Czerpali z wiedzy życiowej i nadawali jej nowy wymiar. Każdy dzień warsztatu składał się z trzech części. Doskonalenie i pozyskiwanie nowych umiejętności odbywało się w ramach pierwszej części warsztatu – treningu poznawczego. Uczestnicy wykonywali zadania i ćwiczenia indywidualnie, w parach i grupach. Przełamywanie barier i wspólne działania ułatwiała atmosfera wspólnej zabawy. Druga część, służąca pogłębianiu wiedzy, obejmowała burze mózgów, dyskusje oraz wykłady z profilaktyki zdrowia. Seniorzy poznali praktyczne wskazówki jak w codziennym życiu wzmacniać i gimnastykować umysł. Z kolei wieczorki integracyjne były wspaniałą okazją do lepszego poznania siebie nawzajem i skorzystania z uroków magicznego Krakowa.

Dzięki "gimnastyce umysłu” poprawiło się twórcze myślenie, koncentracja i zdolności pamięciowe seniorów oraz ich umiejętności językowe. Czas spędzony w międzynarodowym gronie przyniósł seniorom wiele radości i otworzył na nowe wyzwania edukacyjne. Warsztat był również świetną okazją do poznania osób z innych krajów europejskich i nawiązania znajomości. Polka, która wzięła udział w warsztacie, spontanicznie przyjęła rolę gospodarza i w czasie wolnym oprowadzała uczestników po Krakowie.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

W dniu przyjazdu:

  • Uczestnicy zostali zapytani o preferencje dotyczące posiłków. Uwzględniono preferencje dietetyczne w zarezerwowanych posiłkach.
  • W celu większej integracji seniorów zarezerwowano dla nich pokoje dwuosobowe.
  • Wybrano nowoczesny, sprawdzony hotel położony bardzo blisko miejsca, w którym odbywały się warsztaty. Przejście z hotelu do Nowohuckiego Centrum Kultury, gdzie odbywały się zajęcia, zajmowało uczestnikom około pięciu minut.
  • Uczestników na lotnisku witał opiekun, a w hotelu czekał na nich pracownik Działu Oświatowego, który czuwał nad przebiegiem zakwaterowania. Uczestnicy przed przylotem otrzymali drogą mailową materiały ze zdjęciem odbierającej ich z lotniska osoby i jej numer telefonu do kontaktu w razie potrzeby.
  • W dniu przyjazdu uczestnicy byli zawożeni z lotniska do hotelu samochodem, aby uniknąć długiego czasu oczekiwania na autobus lub pociąg.
  • Po zakwaterowaniu uczestnicy udawali się na obiad do hotelowej restauracji o odpowiadającej im godzinie.
  • Uczestnicy otrzymali teczkę z materiałami dotyczącymi warsztatu. Były w niej: program warsztatu, tygodniowy bilet MPK, rozkłady dwóch tramwajów i dwóch autobusów, którymi najszybciej można dojechać do centrum miasta, praktyczne informacje obejmujące: telefony alarmowe, dostęp do Internetu, adres najbliższej apteki, bankomatu oraz numery, z których można zamówić taksówki. Otrzymali także identyfikatory ze swoim imieniem w preferowanej przez nich formie. Okazało się to szczególnie ważne w przypadku trzech uczestników, którzy unikali posługiwania się swoim  pierwszym imieniem i na codzień używali drugiego.
  • Uczestnicy otrzymali numer telefonu do opiekuna, na który mogli dzwonić o dowolnej porze w razie problemów.

W trakcie warsztatu:

  • Ogromną rolę odegrał opiekun, który dbał o komfort i dobre samopoczucie uczestników. Nawiązał z nimi bardziej nieformalną relację, a uczestnicy szybko dobrze poczuli się w jego obecności, co znalazło wyraz w informacjach zwrotnych uzyskanych od seniorów. Zadaniem opiekuna były także codzienne rozmowy z uczestnikami na temat m.in. warunków zakwaterowania, posiłków, zapewnionej opieki, pracy organizatorów. Dzięki sprawnej komunikacji między opiekunem a pozostałymi członkami zespołu, organizatorzy na bieżąco mogli reagować´ na uwagi i potrzeby uczestników.
  • Pierwszego dnia opiekun pokazał uczestnikom drogę z hotelu do budynku NCK, oprowadził po budynku NCK, zwracając ich uwagę na położenie sali szkoleniowej, restauracji, toalet i windy. Była to również okazja do przybliżenia uczestnikom historii i dorobku NCK.
  • Stworzono rozpoznawalne logo warsztatu, a następnie plakatami z logo warsztatu i logo programu Grundtvig oznakowano miejsca związane z warsztatem. Ułatwiało to uczestnikom orientację na lotnisku, w hotelu i budynku szkoleniowym.
  • Przygotowano wygodną, jasną i ciepłą salę szkoleniową na parterze NCK, dzięki czemu uczestnicy mieli łatwy do sali i czuli się w niej komfortowo.
  • Pierwszego dnia warsztatu, jedna z uczestniczek schodząc ze schodów skręciła nogę w kostce. Organizatorzy zareagowali natychmiast, zakupili odpowiednie leki oraz opaskę uciskową. Gdy w poniedziałek okazało się, że noga zaczęła puchnąć umówiona została wizyta w Poradni Chirurgii Urazowo–Ortopedycznej w Szpitalu Św. Rafała w Krakowie. We wtorek rano uczestniczka wraz z opiekunem udała się do Poradni, tam przyjął ją lekarz ortopeda biegle mówiący po angielsku, co znacząco wpłynęło na komfort porady lekarskiej. Lekarz stwierdził skręcenie kostki i zaordynował leczenie. W celu odciążenia nogi, zgodnie z zaleceniami lekarskimi, organizatorzy udostępnili uczestniczce kule, dzięki czemu mogła brać udział we wszystkich zajęciach.
  • Przekąski podczas przerw na herbatę były dostosowane do preferencji seniorów. Codziennie dostarczane były świeże sezonowe owoce, orzechy, zapewniono także mleko do herbaty dla uczestniczek z Wielkiej Brytanii i Irlandii.
  • Organizatorki i prowadzący warsztat trenerzy jedli wspólnie z uczestnikami posiłki, uczestniczyli w spotkaniach nieformalnych, co zapewniło dobrą atmosferę  podczas warsztatu i sprzyjało integracji.
  • Wieczorek integracyjny w pierwszy dzień warsztatu zaplanowano jako wieczór narodowych specjałów. Uczestnicy zostali poproszeni o przywiezienie przysmaków ze swoich krajów. Przysmaki te opisano i opatrzono przygotowanymi wcześniej flagami, dla ułatwienia orientacji skąd pochodzą. Każdy z uczestników dokonał prezentacji potraw ze swego kraju.
  • Uczestnikom opuszczającym hotel przed śniadaniem w dniu odlotu, przygotowano pakiet śniadaniowy na podróż.
  • Wszystkie materiały szkoleniowe, a także informacje zapisywane na tablicy podczas warsztatu były odpowiednio duże i wyraźne, by ułatwiać seniorom ich czytanie.
  • Zatrudniono profesjonalnego fotografa w celu prowadzenia kompletnej dokumentacji zajęć oraz z myślą o stworzeniu folderu promującego warsztat i przygotowaniu zestawu pamiątkowych zdjęć dla uczestników.
  • Dzięki elastycznemu czasowi pracy fotografa udało się zrobić profesjonalne zdjęcia ze wszystkich dni, również z wieczorków integracyjnych. Zadbano, aby fotograf przychodził w takich momentach warsztatu, by swoją obecnością nie zakłócał pracy uczestników.
  • Trenerzy elastycznie podchodzili do kwestii czasu trwania ćwiczeń. Jeżeli zachodziła taka potrzeba, to czas trwania ćwiczenia był wydłużany, żeby seniorzy mogli w swoim tempie dokończyć zadanie.
  • Przed zwrotem kosztów podróży, w celu ułatwienia procedur, zostały przygotowane i wydrukowane odpowiednie dokumenty. Uczestnicy zostali poinformowani wcześniej o potrzebnych dokumentach, które następnie zebrał opiekun.
  • Podczas przerw w zajęciach, gdy uczestnicy z zagranicy mieli możliwość odpoczynku w hotelowych pokojach, NCK udostępnił swój pokój gościnny dla uczestniczki z Polski, aby mogła odpocząć, odświeżyć się, a także przebrać np. przed kolacją czy wizytą w filharmonii.
  • W dniu wyjazdu uczestnicy zamawiali obiady w restauracji hotelowej zgodnie z własnymi preferencjami w odpowiadającym im czasie.
Ewaluacja i monitoring: 

Ewaluacja:

Zastosowaliśmy schemat ewaluacji pretest-posttest, który polega na porównywaniu wyników dwóch pomiarów. Pierwszy pomiar został przeprowadzony na pierwszej sesji warsztatowej, a drugi, ostatniego dnia warsztatu po serii działań treningowych. Porównanie wyników testów pozwoliło zobaczyć, że funkcjonowanie poznawcze uczestników uległo poprawie.

Zastosowano Test Twórczego Myślenia (TTM) autorstwa Nęcki i Rychlickiej, podczas którego zostały zbadane następujące wymiary myślenia: płynność, czyli umiejętność tworzenia nowych rozwiązań; giętkość, czyli umiejętność tworzenia wielu różnych pomysłów oraz oryginalność, czyli umiejętność tworzenia niebanalnych, niestandardowych rozwiązań

Na etapie tworzenia scenariusza warsztatu zadbano, by zadania i ćwiczenia zostały ułożone wraz ze wzrastającą trudnością. Podczas treningu poznawczego dopiero po sprawdzeniu metodą obserwacji, że uczestnicy opanowali podstawy, trenerzy proponowali trudniejsze ćwiczenia. W celu sprawdzenia skuteczności, każde z przeprowadzonych ćwiczeń zostało zakończone podsumowaniem, podczas którego prowadzący upewniali się, czy uczestnicy rozpoznali i rozumieją cel ćwiczenia oraz wiedzą, jakie poszczególne umiejętności i kompetencje dzięki niemu rozwijają.

W celu sprawdzenia, czy wiedza przekazana w trakcie wykładów jest zrozumiała dla uczestników oraz w celu rozwinięcia umiejętności stosowania tej wiedzy w praktyce przeprowadzono trzy gry edukacyjne. Na zakończenie warsztatu uczestnicy wypełnili kwestionariusz samooceny postępów poczynionych na warsztacie. Dzięki niemu mogli samodzielnie ocenić poprawę swojej pamięci i koncentracji oraz użyteczność zdobytej wiedzy.

Ponadto każdego popołudnia, na zakończenie sesji popołudniowej, przeprowadzano wśród uczestników ankiety ewaluacyjne, dotyczące kwestii merytorycznych. W trzech pytaniach pytano o to, co w konkretnym dniu podobało się uczestnikom, a co się im nie podobało. Żeby sprawdzić wpływ warsztatu, pytano również o to, które z proponowanych ćwiczeń, metod, oraz prezentowanych informacji uczestnicy wykorzystają w codziennym życiu.

Opiekun rozmawiał z uczestnikami na temat spraw organizacyjnych, dzięki czemu organizatorzy na bieżąco mogli reagować na ich wyniki. Trenerzy spotykali się codziennie na spotkaniu superwizyjnym zespołu by omówić przebieg dnia, ewentualne trudności oraz podzielić się  doświadczeniami z pracy z grupą.

Codziennie, w czasie przerwy obiadowej, odbywało się spotkanie całego zespołu projektowego i trenerów, którego celem była wymiana informacji na temat przebiegu warsztatu, na różnych poziomach oraz doprecyzowanie kolejnego dnia.

Ewaluacja w trakcie warsztatu:

Ewaluacja warsztatu rozpoczęła się od wnikliwej analizy motywacji do wzięcia udziału w warsztacie, którą  uczestnicy opisywali w formularzu aplikacyjnym. Te informacje, wraz z zebranymi oczekiwaniami stanowiły punkt odniesienia do następujących później ankiet i rozmów ewaluacyjnych.

Na zakończenie warsztatu, w atmosferze mniej formalnej, odbyła się rozmowa ewaluacyjna z uczestnikami dotycząca spraw merytorycznych. Przeprowadzono analizę codziennych ankiet ewaluacyjnych oraz kwestionariuszy samooceny postępów poczynionych w trakcie trwania Warsztatu. Wyniki wszystkich narzędzi ewaluacyjnych zebrano na jednym arkuszu. Uzupełniono je o informacje zwrotne nadsyłane przez uczestników po zakończeniu warsztatu droga mailową.

Ewaluacja warsztatu i wpływu na uczestników po jego zakończeniu:

Wpływ warsztatu ujawniał się, nadal po jego zakończeniu. Uczestnicy przesyłają do organizatorów e-maile, w których dzielą się swoimi wrażeniami po upływie pewnego czasu od zakończenia warsztatu. Zwrócono uwagę na odpowiedzi uczestników i ich reakcje na przesyłaną literaturę tematyczną i propozycje ćwiczeń pozwalające na utrwalenie rezultatów warsztatu.

Po warsztacie odbyło się zebranie opiekuna i trenerów, na którym przeprowadzono analizę wszystkich informacji zwrotnych od uczestników (ankiet, rozmów ewaluacyjnych i rozmów z opiekunem). Na tej podstawie uzupełniono stworzony po pierwszej edycji, plik zawierający praktyczne wskazówki, głównie dotyczących organizacji warsztatu, do wykorzystania w następnej edycji programu.

Trenerzy spotkali się na podsumowującym zebraniu. Przeanalizowali cały program warsztatu, dzień po dniu, zwracając uwagę na mocne i słabe strony, mniej i bardziej ciekawe i skuteczne ćwiczenia. W oparciu o wnioski,  nieznacznie zmodyfikowali plan przebiegu warsztatu oraz rozszerzyli zbiór ćwiczeń atrakcyjnych dla tej grupy wiekowej.

Odbyło się spotkanie wszystkich osób zaangażowanych w realizację projektu od strony organizacyjnej i merytorycznej: organizatora, opiekuna i trenerów. Celem było udzielenie sobie informacji zwrotnej na temat współpracy w projekcie, podsumowanie warsztatu oraz przygotowanie raportu końcowego. Efektem tych działań było stworzenie raportu końcowego i sprawozdania z przebiegu warsztatu oraz propozycji ulepszeń do wykorzystania na etapie przygotowywania następnego wniosku i następnej edycji warsztatu. Zebrane informacje posłużyć mogą także posłużyć w trakcie realizacji innych projektów.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ na organizację:

  • Warsztat cieszył się dużym zainteresowaniem wśród pracowników NCK na każdym etapie jego realizacji. Pracownicy innych działów zwracali się z pytaniami dotyczącymi organizacji warsztatu, interesowali się jego przebiegiem, a po zakończeniu gratulowali pomyślnej realizacji.
  • Nowa dyrekcja Nowohuckiego Centrum Kultury zadowolona z przebiegu warsztatu, mobilizuje pracowników do podejmowania większej liczby podobnych inicjatyw.
  • Pracownicy innych działów NCK zainspirowani projektem, zgłaszali chęci realizacji podobnych przedsięwzięć.
  • Organizacja warsztatu zmotywowała pracowników Działu Oświatowego, bezpośrednio zaangażowanych w realizację projektu, do dalszej nauki języka angielskiego.
  • Skuteczna realizacja projektu podniosła wiarę w siebie i w swoje kompetencje całego zespołu projektowego. Warsztat pozwolił wszystkim sprawdzić się w działaniu i zmotywował do podejmowania podobnych wyzwań w przyszłości.
  • Dzięki organizacji warsztatu powstała możliwość pozyskania przez pozyskania przez NCK kolejnych partnerów do współpracy w ramach edukacji seniorów.

Wpływ na społeczność lokalną:

  • Mieszkańcy Nowej Huty mieli okazję poznać uczestników w ich czasie wolnym, podczas gdy spacerowali po Nowej Hucie, zaglądali do sklepów z lokalnymi pamiątkami.
  • Warsztatem zainteresowały się  lokalne Kluby Seniora.
  • Dzięki artykułowi w lokalnej prasie mieszkańcy Krakowa dowiedzieli się o Programie „Uczenie się przez cale życie”. Wielu z nich deklarowało chęć wzięcia udziału w podobnych warsztatach.
  • Dzięki realizacji projektu unijnego, niedowartościowana dzielnica Krakowa jaką jest Nowa Huta otworzyła się na zagranicznych gości i zyskała większy prestiż.

Kadra:

  • Odbyło się podsumowujące zebranie zespołu warsztatowego i pracowników Działu Oświatowego, na którym omówiono realizację projektu zwracając szczególną uwagę na jego mocne i słabe strony.
  • Przeprowadzony warsztat został omówiony w kontekście udoskonalenia oferty NCK dla seniorów.
  • Przygotowano raport końcowy, który został udostępniony do wglądu dla pracowników pozostałych działów NCK.
  • Przygotowano sprawozdanie z przebiegu warsztatu w atrakcyjnej formie folderu, zawierającego zdjęcia i opisy poszczególnych dni warsztatowych oraz cytaty z ankiet ewaluacyjnych uczestników.
  • Rezultatem zebrania zespołu projektowego i analizy ankiety ewaluacyjnych było wzbogacenie stworzonego po pierwszej edycji warsztatu zbioru praktycznych wskazówek i ulepszeń organizacji kolejnych warsztatów Grundtviga.

Słuchacze:

  • Umożliwiono zapoznanie się z folderem podsumowującym warsztat. Folder został przygotowany w dwóch językach – polskim i angielskim.
  • W siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury przygotowano wystawę zdjęć z warsztatu. Na wystawie znalazły się informacje na temat przebiegu warsztatu oraz ogólne informacje o programie „Uczenie się Przez Całe Życie”.
  • Relację z warsztatu oraz zdjęcia zamieszczono na stronie internetowej NCK (http://www.nck.krakow.pl/grundtvig) i na profilu warsztatu o nazwie Mind Gym for Seniors Workshop na portalu społecznościowym Facebook . Utworzono wirtualną galerię zdjęć z możliwością ich komentowania na profilu warsztatu.

Inne organizacje w Polsce i za granicą:

  • Trwa wymiana doświadczeń w formie korespondencji mailowej z organizacjami poznanymi w trakcie promocji warsztatu.
  • Informacje na temat przebiegu i rezultatów warsztatu udostępniono europejskim organizacjom zajmujących się edukacją dorosłych, z którymi związanych jest kilku uczestników (Dania, Włochy).
  • Folder w formie elektronicznej wysłano do polskich organizacji i portali internetowych zajmujących się edukacją seniorów.
  • Nawiązanie współpracy z organizacją z Danii zajmującą się m.in. edukacją seniorów. Trwają rozmowy na temat możliwości podjęcia wspólnych działań w tym obszarze.
  • Nawiązanie współpracy z seniorką z Włoch, która z zawodu jest metodykiem nauczania języka angielskiego. Trwają pracę nad stworzeniem wspólnego projektu.

Społeczność lokalna:

  • Opublikowano artykuł w mediach lokalnych: „Głos – Tygodnik Nowohucki”.
  • Trenerzy są w trakcie organizacji warsztatów o podobnej tematyce dla seniorów z Krakowa.
  • Zaproszono osoby zajmujące się edukacją seniorów w Krakowie, głównie działaczy klubów seniora, do zapoznania się z wystawą zdjęć w siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury.
Upowszechnianie rezultatów: 
  • Folder przedstawiający w atrakcyjnej formie przebieg warsztatu może zachęcać inne organizacje do przygotowania podobnych warsztatów na szczeblu lokalnym i międzynarodowym.
  • Przesłana literatura i przeprowadzone ćwiczenia mogą być pomocne dla najbliższego otoczenia uczestników warsztatu (np. współmałżonków, przyjaciół i sąsiadów). Otrzymaliśmy już pierwsze informacje zwrotne na temat wykorzystania z sukcesem proponowanych podczas warsztatów ćwiczeń.
  • Doświadczenie edukacyjne w międzynarodowym gronie, w którym wzięli udział seniorzy może być inspiracją dla osób z ich najbliższego otoczenia do wzięcia udziału w warsztatach Grundtviga. Uczestnicy otrzymali ulotki z informacjami dotyczącymi Warsztatów Grundtviga i adresem strony Katalogu Warsztatów Grundtviga, by łatwiej dzielić się tą informacją z innymi. W folderze zamieszczono również informacje na temat akcji Warsztaty Grundtviga, łącznie z adresem strony, co może zachęcić osoby z otoczenia seniorów do wzięcia udziału w podobnych warsztatach.
  • Tygodniowy pobyt w malowniczym Krakowie może zachęcić uczestników do ponownego przyjazdu, a  innych seniorów do podróży do Polski.
Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

 I will remember not to become stuck in thinking. Try to challenge myself – Anne

Concentration strengthens my thinking, and makes me feel more confident in my opinions and still respecting others thoughts and opinions – Brid

Successful meeting together with so different people – Anita

The clear instructions were good, help in teamwork. Good atmosphere improves Communications – Aase

The trainers knew very well how to connect people and I fund it the most important – Leonor

It has benefitted me by helping me to use concentration and awareness of how easy it is to keep myself in good physical and mental health – Anne

 I really get a new information how to improve thinking, memory and concentration and I will use it in my life and tell about it to my friends – Andris

The plays were very good and will use them when possible – Jorgen

I learnt things about keeping the brain healthy and creative as I grow older – Patricia

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak uwag.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Ewa Kowalska-Janusz i Maria Nowak-Szabat
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.12.2013

Web 5.0

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Ad Infinitum
ul. Sobieskiego 27, 40-082 Katowice
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Kinga Wesołowska (e-mail: adinfinitum@wp.pl)
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Głównym celem działalności Fundacji "Ad Infinitum" jest wspieranie i inspirowanie działań zmierzających do rozwoju gospodarki i przedsiębiorczości oraz zasobów ludzkich poprzez m.in. kształcenie ustawiczne dorosłych, upowszechnianie kształcenia ustawicznego, wyrównywanie szans edukacyjnych, przełamywanie barier i uświadamiania w zakresie pomocy na rzecz osób niepełnosprawnych i upośledzonych, rozwoju wychowania i edukacji. W swojej dotychczasowej działalności Fundacja skupiała się głównie na szeroko rozumianej edukacji osób dorosłych poprzez warsztaty, szkolenia, nieformalnej akcje charytatywne, konferencje, kongresy i seminaria. Organizowano spotkania ukierunkowane na wymianę doświadczeń pracowników instytucji, które pracują dla przeciwdziałania wykluczenia społecznego, dyskryminacji i integracji europejskiej. 

Tytuł warsztatu: 
Web 5.0
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28522
Data realizacji warsztatu: 
01.07.2013 - 05.07.2013
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
11
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Głównymi celami Warsztatu było:

  • rozwijanie umiejętności interpersonalnych
  • rozwijanie umiejętności ICT
  • rozwijanie umiejętności komunikacyjnych
Obszary tematyczne: 

Tematem warsztatów WEB 5.0+ było rozwijanie umiejętności interpersonalnych poprzez działające w Internecie sieci społecznościowe. Realizując projekt rozwiązano dwa istotne problemy dotyczące tej grupy wiekowej tj. otwartości komunikacyjnej oraz niechęci do korzystania z Internetu jako narzędzia komunikacji. Udział w naszych warsztatach umożliwił poznanie dostępnych w sieci aplikacji komunikacyjnych oraz rozwinięcie umiejętności miękkich związanych z komunikowaniem się i motywacją.

Kraj uczestników: 
Bułgaria
Finlandia
Hiszpania
Irlandia
Niemcy
Węgry
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
1
1
1
1
1
3
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Większość osób trafiła do nas za pośrednictwem katalogu warsztatów. Ze swojej strony rozesłaliśmy informacje˛ o naszym projekcie do zaprzyjaźnionych organizacji z prośbą o udostępnianie jej dalej. Stworzyliśmy stronę informacyjną o projekcie, której adres linkowaliśmy do innych organizacji. Deklaracje chęci wzięcia udziału w projekcie spływały do nas tradycyjną pocztą, chociaż większość potencjalnych uczestników kontaktowała się z nami przy pomocy wiadomości e-mail (głównie za pośrednictwem skrzynek e-mailowych członków rodziny, bądź przyjaciół).

Grupa docelowa uczestników: 

Projekt skierowany był do seniorów w wieku 50+, ze znajomością języka angielskiego.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Dzień przyjazdu (30.06.2013)

Spotkanie uczestników z organizatorami.

Dzień I (01.07.2013)

  1. Powitanie uczestników, prezentacja fundacji i zakresu jej działań, tematyki projektu, trenerów oraz uczestników. Uczestnicy poznali powiązanie tytułu projektu z nieznanym, bądź nie do końca zrozumiałym pojęciem Web 2.0. Prowadzący jeszcze raz przypomnieli cele projektu oraz zaprezentowali zebrane z formularzy zgłoszeniowych oczekiwania uczestników.
  2. Lodołamacze - gry integracyjne. Gry miały na celu ocieplenie atmosfery, pomoc w zapamiętaniu imion uczestników oraz krajów pochodzenia - prezentacja przy mapie.
  3. Krótki film video o korzystaniu z Internetu w Polsce (sonda uliczna): http://www.youtube.com/watch?v=MkY6_lrh-u8. Film był w języku polskim, ale okazał się zrozumiały dla wszystkich, gdyż głównym słowem pojawiającym się w nim było słowo "nie", które zostało przed projekcją wyjaśnione.
  4. Umiejętności komunikacyjne: World caffee - dyskusja w grupach na tematy:
  • Czy osoby w wieku 50+ są za stare, żeby korzystać z Internetu?
  • Dlaczego osoby w wieku 50+ potrzebują dostępu do Internetu?
  • Dlaczego osoby 50+ nie korzystają z Internetu?
  1. Aplikacje Google - jak możemy ich używać do komunikowania się i dla tworzenia własnego stylu życia - podstawowe narzędzia: wyszukiwarka, poczta gmail, tłumacz.
  2. Ewaluacja dnia - krótkie podsumowanie i wypełnienie ankiety.
  3. Międzynarodowy wieczór - dekorowanie stołów, prezentacja poszczególnych krajów przez przedstawicieli, degustacja produktów spożywczych, prezentacja muzyki.

Dzień II (02.07.2013)

  1. Energizers.
  2. Rozwijanie umiejętności komunikacyjnych (poszukiwanie informacji i dzielenie się informacją).
  3. Google+ - sposób na bycie społecznie aktywnym - jak zorganizować "kręgi", w jaki sposób się komunikować z innymi użytkownikami.
  4. Kalendarz Google - uczestnicy nabyli umiejętność wzajemnego zapraszania się na wydarzenia oraz otrzymywania powiadomień na telefon komórkowy.
  5. Podglądanie świata poprzez mapy Google - wyznaczanie tras, wirtualne podróże za pomocą google street, planowanie trasy do siedziby Google w Krakowie.
  6. Ewaluacja dnia.

Dzień III (03.07.2013)

  1. Wizyta w krakowskim oddziale firmy Google. Dowiedzieliśmy jak wygląda praca osób, które ogromny wysiłek wkładają w to, żeby nam ułatwić życie, nie tylko w wirtualnym świecie. Pani, która była naszym opiekunem, opowiedziała nam tez o projektach, które firma kieruje do osób 50+, a także o tym jak wspiera działalność przedsiębiorców.
  2. Poznawanie polskiej kultury w jednym z najpiękniejszych miast w Polsce, zbieranie materiałów do kolejnych aktywności podczas warsztatów: zdjęcia, video, zwiedzanie najbardziej charakterystycznych miejsc, poznawanie historii miasta i związanych z nimi legend.
  3. Ewaluacja dnia.

Dzień IV (04.07.2013)

  1. Energizers.
  2. Rozwijanie umiejętności komunikacyjnych: komunikacja werbalna i pozawerbalna - opowiadanie sobie nawzajem przeżyć z wizyty w Google i w Krakowie.
  3. Picasa - praca ze zdjęciami zrobionymi w Krakowie: szybka korekta, umieszczanie zdjęć w sieci i udostępnianie wybranym użytkownikom.
  4. Facebook - poszukiwanie starych i nowych znajomych (prezentacja możliwości fb, nikt z uczestników nie zdecydował się na założenie profilu na tym portalu, gdyż uznali, że nie wzbudza ich zaufania).
  5. Korzystanie ze Skypa - wszyscy uczestnicy utworzyli konta, nauczyli się poszukiwać znajomych i zapraszać ich do listy kontaktów, video rozmowy i konferencje, wysyłanie wiadomości tekstowych (chat) oraz wyrażanie własnych emocji (emoticony), uczestnicy otrzymali na własność słuchawki, żeby móc pozostać ze sobą w kontakcie po zakończeniu warsztatów.
  6. Ewaluacja dnia.

Dzień V (05.07.2013)

  1. Energizers.
  2. Rozwijanie umiejętności komunikacyjnych: uczenie się poprzez komunikowanie.
  3. You Tube - co ciekawego można tam znaleźć (tutorial'e, muzyka, filmy) i jak opublikować własne wideo.
  4. Blogowanie - pamiętniki XXI wieku. Wyjaśnienie czym jest blog/vlog/mini blog. Krótka prezentacja blogów prowadzonych przez najstarszych blogerów w Polsce.
  5. Jak ułatwić sobie życie - załatwianie spraw przez Internet: bankowość on-line, zakupy on-line, e-urząd, korzystanie z darmowych książek - projekt Gutenberg, portale randkowe etc.
  6. Ewaluacja dnia.
  7. Rozdanie certyfikatów.
  8. Uroczysta pożegnalna kolacja.

Dzień wyjazdu (06.07.2013)

Pożegnanie i wyjazd uczestników.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Na stronie projektu umieściliśmy praktyczne informacje dotyczące lotnisk docelowych naszych uczestników oraz możliwości dojazdu do hotelu. Dla wielu z osób odnalezienie tych informacji stanowiło duży problem, więc otrzymali instrukcje krok po kroku na wskazany e-mail. Szczególną opieką objęliśmy osoby najstarsze i te, które podróżowały po raz pierwszy same.

Na wszystkie te osoby czekaliśmy na lotnisku i zawieźliśmy do hotelu. Hotel zlokalizowany był w centrum Katowic, kilka przystanków tramwajem od miejsca szkolenia. Każdy z uczestników otrzymał mapę miasta i wizytówkę hotelu na wypadek zagubienia się. Wszyscy uczestnicy otrzymali identyfikatory oraz materiały szkoleniowe + zestaw słuchawek. Dla wszystkich przygotowaliśmy zestawy promujące projekt: t-shirt, długopis, pendrive oraz torbę . Wszyscy uczestnicy otrzymali program warsztatów. Ponownie przy wyjeździe towarzyszyliśmy najstarszym osobom w drodze na lotnisko.

Wszyscy uczestnicy otrzymali imienne certyfikaty uczestnictwa potwierdzające nabyte umiejętności. Podczas warsztatów uczestnicy byli chwaleni za swoje osiągnięcia, dzięki czemu nabywali pewności siebie i utwierdzali się w przekonaniu, że robią postępy. Sprawdzaliśmy umiejętności poprzez obserwację aktywności poszczególnych osób w sieci.

Ewaluacja i monitoring: 

Uczestnicy warsztatów codziennie wypełniali ankietę, w której określali nabyte umiejętności. Trener od motywacji podsumowywał każdy dzień warsztatów krótką refleksją i zapowiadał tematy na dzień następny. Na koniec projektu wszyscy uczestnicy otrzymali ankietę ogólnie podsumowującą sposób organizacji warsztatów (ankieta wewnętrzna naszej organizacji). Za monitoring odpowiedzialna była jedna z osób z fundacji, której zadaniem było sprawdzanie zgodności każdego etapu z założeniami. Wyniki ankiet i monitoring znajdują się w odrębnym raporcie.

Na koniec projektu uczestnicy wypełnili obligatoryjne ankiety końcowe, które zostały przesłane do Narodowej Agencji Programu Grundtvig. Uczestnicy projektu wysoko ocenili organizację i sposób prowadzenia warsztatów - noty 4 i 5. Większość osób wskazała na problem z komunikowaniem się w języku angielskim, ale w naszej ocenie był to problem nieznajomości terminologii związanej z ICT. Wiele osób prosiło o wydłużenie warsztatów lub możliwość wzięcia w kolejnych.

W naszej opinii warsztaty były trochę za krótkie. Mieliśmy bardzo dużo do zaoferowania naszym uczestnikom, a i sami uczestnicy wykazywali ogromne zainteresowanie tematyką, zarówno częścią związaną z komunikacją interpersonalną oraz z treningiem motywacyjnym, jak i pracą z komputerem i odkrywaniem social media.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Organizacja warsztatów utwierdziła nas w przekonaniu, że potrzeby osób starszych są bardzo duże i niestety niezaspokojone przez to, że nie są dostępne na rynku szkoleń odrębne kursy w zakresie ICT dla seniorów. Dostępne szkolenia przeznaczone są dla osób dorosłych, więc trafiają na nie zarówno 30-latkowie, jak i osoby w wieku podeszłym, których sprawność fizyczna nie pozwala na tak szybkie posługiwanie się komputerem, jak robią to młodsi uczestnicy takich kursów. To powoduje, że starsze osoby często poddają się i rezygnują z dalszego udziału. Był to nasz pierwszy projekt związany z TIK, ale na pewno nie ostatni. Mieliśmy też okazję do sprawdzenia samych siebie, jako organizatorów tygodniowego pobytu. Skrupulatnie notowaliśmy wszystkie swoje potknięcia i mamy nadzieję uniknąć ich w przyszłości. Niesamowicie pozytywna atmosfera jaka wytworzyła się pomiędzy uczestnikami nawzajem, prowadzącymi i uczestnikami, podziałała na nas niezwykle motywująco i była doskonałym remedium na stres i zmęczenie jakie towarzyszy przy organizacji tego typu przedsięwzięć. Katowice to duże miasto, więc ciężko tu oddziaływać lokalnie. Jednak zdarzyło się kilka razy, że uczestnicy wzbudzili zainteresowanie mieszkańców przemieszczając się przez miasto w projektowych T-shirtach, więc kilka razy udzielaliśmy informacji nt. projektu.

Upowszechnianie rezultatów: 

Myślimy o wykorzystaniu tej tematyki w kolejnym projekcie, jednak wydaje nam się, że tego typu projekt wymaga zdecydowanie większych nakładów czasu, tak aby wszyscy uczestnicy mogli w równym stopniu posiąść wiedzę. Jeśli zrealizujemy projekt ponownie, to grupą docelową będzie ta sama grupa wiekowa, gdyż uważamy, że nowoczesne technologie w równym stopniu powinny być dostępne osobom starszym, a w wielu przypadkach mogą zapobiec całkowitemu wycofaniu się z życia społecznego np. w przypadku osób schorowanych.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

I liked the workshop very much - Angela

I think the workshop was very good indeed and the teachers were excellent, very kind and helpful - Caterina

Grundtvig Workshops are great opportunity for adults to study new subjects and meet new people - Lubova

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=kSUwXfy0P2s

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak uwag.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Kinga Wesołowska
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.12.2013

SeniorWeb - @ktywny senior w sieci

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Towarzystwo Polsko-Niemieckie w Krakowie
ul. Skałeczna 2, 31-065 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Jerzy Jedliński (793 070156; jedlinje@interia.pl)
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Towarzystwo Polsko-Niemieckie w Krakowie (TPNK) działa od 2004 roku na rzecz rozwoju stosunków polsko-niemieckich oraz pogłębiania dobrych relacji między narodami jednoczącej się Europy. Wykorzystując oryginalne metody edukacji dorosłych (szczególnie na bazie międzypokoleniowego zrozumienia) promujemy dziedzictwo kulturowe różnych krajów, przygotowujemy aktywnych uczestników i współtwórców proponowanych działań, poszerzamy obszar integracji społecznej o grupy różne wiekowo.

Zainicjowaliśmy realizację partnerskiego i innowacyjnego programu "Szkoła @ktywnego Seniora S@S", który jest prowadzony od 2007 roku we współpracy z Wojewódzką Biblioteką Publiczną w Krakowie. Założeniem S@S jest taka organizacja czasu wolnego osobom w średnim i starszym wieku, aby poprzez nabywanie nowych umiejętności, rozwój zainteresowań, wymianę wiedzy i doświadczenia, realizację zamierzeń i pomysłów stwarzać im warunki do samorealizacji. S@S to działania „z” seniorami, a nie „dla” nich – seniorzy są współtwórcami wielu elementów programu.

Działania realizowane są w trzech modułach:

  • Senior w świecie kultury i sztuki (edukacja dla kultury)
  • ICT: Senior w świecie nowych technologii  (społeczeństwo informacyjne)
  • Senior świadomym i pełnoprawnym obywatelem (społeczeństwo obywatelskie)

W prowadzonych działaniach mamy duże doświadczenie. Organizujemy otwarte wykłady, warsztaty, seminaria, wycieczki edukacyjne, szkolenia językowe. Działają sekcje tematyczne i Zespół poetycko-muzyczny. Rozwijamy wolontariat zarówno osób młodszych, jak i seniorów ( jesteśmy autorami pierwszego w Polsce podręcznika dla trenerów i liderów grup dotyczącego wolontariatu seniorów w kontekście europejskim). W ramach S@S organizujemy również (nadal jedyne w Europie) Międzynarodowe Komputerowe Olimpiady Seniorów.

Tytuł warsztatu: 
SeniorWeb - @ktywny senior w sieci
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28502
Data realizacji warsztatu: 
22.04.2013 - 27.04.2013
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
3
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu:

  • podniesienie umiejętności poprzez uzupełnienie i poszerzenie wiedzy z zakresu nowoczesnych technologii
  • integracja osób wywodzących się z różnych środowisk, kultur poprzez tworzenie wspólnego bloga
  • poszerzenie wiedzy na temat relacji społecznych i historycznych w Europie
  • podniesienie kompetencji interkulturowych uczestników
  • podniesienie motywacji do uczestnictwa w życiu publicznym i społecznym przez seniorów poprzez wzmocnienie wiary w siebie i swoje możliwości
  • poszerzenie wiedzy na temat kultury, tradycji i historii krajów, z których pochodzili uczestnicy warsztatu oraz Polski - kraju goszczącego
Obszary tematyczne: 

Głównym tematem warsztatów było praktyczne zastosowanie nowych technologii w podnoszeniu jakości życia osób starszych. Pokazano ich znaczenie i rolę w rozwijaniu kompetencji społecznych i interkulturowych.

Omówiono  sytuację seniorów w Europie i Polsce. Przeprowadzono warsztaty integracyjno- psychologiczne "Senior-liderem”.

Wszystkie opisy szkoleń i spotkań zostały umieszczone na blogu, który był "dziełem” uczestników warsztatu.

Kraj uczestników: 
Bułgaria
Czechy
Finlandia
Irlandia
Litwa
Rumunia
Słowenia
Wlk. Brytania
Włochy
Liczba uczestników: 
1
2
1
1
1
1
2
1
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja

Rekrutacja została poprzedzona szeroką promocją projektu. Informacja o warsztacie została:

  • umieszczona w katalogu Grundtviga,
  • umieszczona na stronie TPNK i upowszechniana podczas różnych konferencji,
  • przekazana mediom działającym w Krakowie,
  • przesłana do różnych organizacji partnerskich w Europie, z którymi współpracuje TPNK,
  • rozpowszechniona podczas konferencji NECE w Hiszpanii,
  • upowszechniana przez firmę EuroConsults z Berlina,
  • wykorzystana została sieć kontaktów promotora programu Grundtvig ( koordynatora „Szkoły @ktywnego Seniora”) oraz teamu projektu.

Rekrutacja

W celu rekrutacji stworzyliśmy formularz internetowy, który ułatwiał zgłaszanie się uczestników. Wykorzystaliśmy do tego Google Docs.

Otrzymaliśmy 28 zgłoszeń (więcej niż miejsc), spośród których trzyosobowa komisja wybrała 12 osób o dużej różnorodności kulturowej i zawodowej.

Rekrutacja przebiegała dwuetapowo: aplikacje spełniające wymogi formalne ( termin przesłania, wiek uczestnika, brak zbieżności zawodowej z tematyką warsztatu) przechodziły do drugiego etapu rekrutacji, podczas którego przeprowadzono rozmowy ze wszystkimi kandydatami. Pozwoliło to na ustalenie stopnia znajomości języka angielskiego przez uczestników oraz przedstawienie przez nich motywacji do udziału.

Przygotowanie warsztatu

  • Ustalenie harmonogramu warsztatów
  • Po konsultacji z uczestnikami dokonanie niewielkiej korekty harmonogramu (pod kątem ich oczekiwań)
  • Potwierdzenie udziału
  • Wykupienie ubezpieczenia dla uczestników
  • Wysłanie do uczestników Przewodnika ze wszystkimi koniecznymi informacjami (plan pracy, mapa dojazdu do hotelu i miejsca warsztatów, zakwaterowanie, zakres materiału, charakterystyka prelegentów, itp.)
  • Przygotowanie przez uczestników prezentacji multimedialnej (Pecha-Kucha) na temat swoich krajów, sytuacji seniorów i prowadzonych przez siebie działań
Grupa docelowa uczestników: 

Seniorzy w wieku od 50 do 67 lat.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Dzień przyjazdu (21.04.2013)

Spotkanie uczestników z organizatorami.

Dzień pierwszy (22.04.2013)

Temat: Throwing a net – what seniors can find in the internet

  • powitanie w miejscu spotkań (w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie)
  • prezentacja programu „Szkoła @ktywnego Seniora – S@S” oraz realizowanych w jego ramach Projektów Grundtviga
  • warsztaty prowadzone przez  psychologa integrujące grupę
  • wykład na temat sytuacji osób starszych w Europie
  • pokaz prezentacji multimedialnych przygotowanych przez uczestników
  • warsztaty praktyczne (wprowadzenie):  poczta e-mail, edycja zdjęć (Picassa, YouTube),  funkcje Google , prezentacja (Prezi, Facebook), blog i jego tworzenie
  • podsumowanie dnia, kolacja, udział w koncercie muzyki klezmerskiej

Dzień drugi (23.04.2013)

Temat: Throwing a net – but what if the fisher doesn’t know how?

  • warsztaty - tworzenie bloga (tematyka, umieszczanie zdjęć, sposoby opisu)
  • spotkanie integracyjne z polskimi seniorami z S@S: taniec, występ Zespołu S@S
  • zwiedzanie Multimedialnego Centrum w Sukiennicach
  • warsztaty - stosowanie mediów społecznościowych do działań obywatelskich i społecznych
  • zajęcia indywidualne, kolacja w Noworolu

Dzień trzeci (24.04.2013)

Temat: Senior prepares fishing nets

  • wykład: sytuacja demograficzna Europy  (teoria i praktyka)- wyzwania, migracje, mobilność, sytuacja w regionach
  • warsztaty umiejętności przywódczych, team building, rozwój umiejętności interpersonalnych (test Bolton & Bolton), autoprezentacja, praca z kamerą
  • kolacja w DS Krakowiak: degustacja tradycyjnych potraw narodowych,  legendy i opowieści (związki z Polską)

Dzień czwarty (25.04.2013)

Temat: Senior learns how to catch a fish

  • zajęcia w terenie: zwiedzanie Wawelu (zbieranie materiałów do bloga, robienie zdjęć, kolejny etap integracji grupy i praktycznego treningu działania w grupie)
  • warsztaty w sali szkoleniowej:  tworzenie sieci  (współpraca seniorów w Internecie), dobre praktyki, wprowadzenie informacji i zdjęć na bloga
  • podsumowanie dnia:  "Magiczny Kraków w legendach” -  kolacja na pokładzie barki na Wiśle;

Dzień piąty (26.04.2013)

Temat: Senior can catch a fish

  • warsztaty: „Senior @ktywnym obywatelem” (w oparciu o projekt SEVIR), tworzenie map problemów regionów, obszary aktywności obywatelskiej, lobbing na rzecz seniorów
  • zwiedzanie Arteteki w Ogrodzie Sztuki (Centrum Multimedialne WBP w Krakowie)
  • zajęcia w terenie: ”Get-together” – warsztaty dla seniorów w Międzynarodowym Centrum Kultury (tworzenie serii wydruków za pomocą takich materiałów jak tkaniny, sznurki, recyklingu materiałów i naturalnych elementów w technice collagraphgy)
  • kolacja w Jamie Michalika połączona z dyskusją na temat możliwości udziały osób starszych w życiu publicznym i ich integracji. W spotkaniu udział wzięła prof. Maria Francuz, Pełnomocnik Rektora Politechniki Krakowskiej ds. UTW oraz seniorzy z S@S

Dzień szósty (27.04.2013)

Temat: Creating new networks

  • seminarium prowadzone przez trenera z Berlina na temat wsparcia Komisji Europejskiej działań i mobilność dla seniorów (np. LLP, Interreg, EFS)- wprowadzenie; praca w grupach: prezentacja pomysłów na projekty dla seniorów
  • uzupełnianie materiałów na blogu
  • dyskusja, wypełnienie formularza ewaluacyjnego
  • wyjazd do Kopalni Soli w Wieliczce – europejskiego dziedzictwa kultury
  • podsumowanie warsztatów - uroczysta kolacja w Restauracji pod Wawelem,  rozdanie certyfikatów

Dzień siódmy (28.04.2013)

Pożegnanie i wyjazd uczestników.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

ORGANIZACJA DNIA PRACY WARSZTATOWEJ

Każdy dzień zajęć składał się z trzech części: dwóch szkoleniowych ( przed-  i popołudniowych) oraz podsumowująco-integracyjnej (wieczorem). Niektóre sesje popołudniowe były prowadzone w terenie i łączone ze zwiedzaniem Krakowa. W dniu przyjazdu każdy z uczestników otrzymał dodatkowo materiały zawierające dokładny harmonogram, dane kontaktowe organizatorów oraz mapę miasta.

Grupą zajmowała się dwójka opiekunów, którzy na bieżąco monitorowali sytuację, dbali o komfort uczestników, byli dyspozycyjni.

MIEJSCE ZAJĘĆ

Wszystkie warsztaty odbywały się w sali komputerowej Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Krakowie. Pierwszy dzień rozpoczął się przywitaniem wszystkich uczestników w Sali konferencyjnej przez dyrektora WBP w Krakowie i prezesa TPNK. Goście zostali również oprowadzeni po bibliotece, jednej z największych tego typu placówek w Polsce.

W celu urozmaicenia tematyki oraz przybliżenia i wykorzystania w swoich blogach historii Krakowa, część zajęć odbywała się w terenie ( w centrum Krakowa, w muzeum, w Artetece, nad Wisłą).

DOJAZD

Uczestnikom zapewniono dojazd z/na lotnisko. Każdy miał podany kontakt telefoniczny do opiekuna grupy oraz wcześniej opracowany przewodnik z niezbędnymi informacjami, w tym dotarcia do hotelu.

Skontaktowano ze sobą uczestników z tego samego kraju, aby ułatwić im podróż.

W dniu wyjazdu tak skoordynowano wyloty uczestników, aby mogli jechać na lotnisko w zorganizowanych grupach.

ZAKWATEROWANIE

Wybrano komfortowy hotel blisko centrum, z dobrym połączeniem komunikacyjnym. Zarezerwowano pokoje jednoosobowe.

Każdy z uczestników miał kontakt do pozostałych. Ponadto w hotelu był zakwaterowany opiekun grupy.

WYŻYWIENIE

Śniadania były serwowane w hotelu. Pozostałe posiłki (obiad, lunch) w restauracji w Bibliotece, w miejscu szkoleń. Kolacje odbywały się w miejscach ciekawych pod względem historycznym czy ze względu na oryginalność atmosfery (np. Jama Michalika, Noworol, Pod Wawelem, barka na Wiśle).

Zaproponowano uczestnikom wybór menu za pośrednictwem Doodle, aby usprawnić naszą pracę, a przy okazji nauczyć uczestników używania nowego programu.

TRANSPORT

Podczas tygodniowych zajęć uczestnicy korzystali z komunikacji miejskiej, na którą zostały zakupione bilety.

UBEZPIECZENIE

Na czas trwania warsztatu zostało wykupione ubezpieczenie dla każdego z uczestników.

MATERIAŁY

Każdy z uczestników otrzymał teczki z niezbędnymi informacjami oraz materiałami promocyjnymi otrzymanymi z Wydziału Promocji Miasta Krakowa.

Przygotowano samoprzylepne etykiety na faktury z podanym numerem projektu, co usprawniło pracę księgowej.

W celu zabezpieczenia praw do używania wizerunku przygotowaliśmy dla wszystkich uczestników oraz referentów photo consent form i dopilnowaliśmy, aby wszyscy je podpisali.

TRENERZY

Do prowadzenia zajęć zostali poproszeni wysokiej klasy specjaliści-praktycy z Krakowa i Berlina, mający duże doświadczenie w tematyce warsztatów oraz w pracy z seniorami. Ich CV zostało umieszczone w Przewodniku, który każdy z uczestników otrzymał przed przyjazdem.

Ewaluacja i monitoring: 

W ramach procesu ewaluacyjnego poprosiliśmy uczestników o wypełnienie dwóch ankiet ewaluacyjnych – pierwszej standardowej ankiety ewaluacyjnej programu Grundtvig i drugiej, do której pytania znalazły się już we wniosku o dofinansowanie.

Na bieżąco uwzględnialiśmy potrzeby uczestników oraz braliśmy pod uwagę nowe informacje (np. jedna z uczestniczek w aplikacji nie wspomniała, że niedawno miała operacje i ma problemy z poruszaniem się). Ponadto, w indywidualnych rozmowach dowiadywaliśmy się, w jaki sposób ulepszyć nasz warsztat.

Na podstawie ankiet stwierdzono, że:

  • wszyscy uczestnicy w stopniu najwyższym byli zmotywowani do udziału w warsztacie ze względu na jego temat.
  • uczestnicy byli bardzo zadowoleni z warsztatu i wysoko ocenili jego poziom. Wszyscy, oprócz jednej osoby, są bardziej zmotywowani do korzystania z Internetu i korzystania z technologii komputerowych; więcej niż połowa czuje się bardziej zmotywowana do partycypacji w życiu publicznym; większość jest przekonana, że chce w przyszłości jeszcze więcej podróżować. 75% uczestników przyznało się, że dzięki warsztatom wie więcej o sytuacji seniorów w innych krajach, w tym w Polsce.
  • prawie wszyscy uczestnicy potwierdzili w stopniu najwyższym, że mają większe kompetencje w zakresie pracy w grupie, przewodnictwa w grupie i w zakresie umiejętności interkulturowych. Pięć osób stwierdziło, że czuje się w miarę kompetentnymi w używaniu Internetu i mediów społecznych po uczestnictwie w warsztacie. Pozostałe osoby stwierdziły, że nabrały dużej pewności w używaniu komputera.

Główne wnioski:

  • Termin warsztatu został odpowiednio dobrany.
  • Harmonogram zajęć i tematyka spotkań zostały dobrze przygotowane.
  • Trenerzy (z Polski i Niemiec) byli kompetentni i stosowali atrakcyjne metody nauczania dające świetne efekty (dużo zajęć interaktywnych, mało ex-katedra).
  • Organizacja spotkań była odpowiednia i nie budząca zastrzeżeń uczestników.
  • Bardzo dobrze przyjmowane były propozycje organizacji spotkań integrujących grupę.
  • Organizacja warsztatów stanowiła duże wyzwanie dla małej organizacji pozarządowej. Zdobyte doświadczenie zostanie wykorzystane w pracy z seniorami w ramach „Szkoły @ktywnego Seniora-S@S”.
Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

WPŁYW WARSZTATU:

1. na SŁUCHACZY

Pozytywne opinie, jakie otrzymaliśmy po realizacji warsztatów od ich uczestników utwierdzają nas w przekonaniu o słuszności wyboru zarówno tematyki, jak i sposobu realizacji.

Warsztaty umożliwiły:

  1. uczestnikom:
  • twórczo wykorzystać zdobytą wiedzę do realizacji własnych pomysłów na projekty
  • poszerzyć wiedzę na temat seniorów w innych krajach europejskich
  • uporządkować i poszerzyć wiedzę na temat możliwości wykorzystania nowych technologii w swoich działaniach
  • głębsze poznanie polskiej kultury i tradycji ( dla niektórych był to pierwszy przyjazd do naszego kraju)
  • nawiązanie międzynarodowych kontaktów ( zarówno między sobą, jak i z polskimi uczestnikami zajęć; nadal korespondują i organizują już we własnym gronie przyjazdy do Krakowa)
  1. polskim seniorom ze "Szkoły @ktywnego Seniora”:
  • włączenie się w organizację międzynarodowych warsztatów,
  • podniesienie ich kompetencji językowych oraz motywacji do działań na rzecz rówieśników
  • prezentację własnego dorobku, co podniosło ich poczucie wartości
  • nawiązanie nowych znajomości i przyjaźni na poziomie europejskim
  • mocniejsze zaangażowanie się w wolontariat na rzecz rówieśników

2. na ORGANIZACJĘ

Warsztat miał bardzo pozytywny wpływ na naszą organizację:

  • pozwolił wykorzystać i poszerzyć wiedzę zdobytą przez TPNK w trakcie realizacji wcześniejszych międzynarodowych projektów w różnych Akcjach Grundtviga (m.in. Projekty Partnerskie, Projekty Wielostronne, Asystentura, Wymiana Kadry)
  • potwierdził skuteczność stosowanych przez nas od lat metod pracy („z seniorami”, a nie „dla seniorów”)
  • pozwolił na włączenie się w działalność w ramach S@S nowych osób, członków TPNK oraz współpracowników spoza TPNK, szczególnie warto podkreślić – głównie młodej generacji
  • wzbudził duże zainteresowanie zarówno członków TPNK jak i pracowników Biblioteki
  • utwierdził zaangażowanych w projekty seniorskie członków i trenerów TPNK w przekonaniu o skuteczności swoich dotychczasowych, wieloletnich działań prowadzonych na rzecz seniorów w ramach programu „Szkoła @ktywnego Seniora”
  • trenerzy mieli szansę przekazać swoją wiedzę z zakresu nowych technologii seniorom z innych krajów europejskich
  • TPNK poszerzyło swoją ofertę edukacyjną - stworzyło nowy program warsztatowy w ramach S@S, który może wykorzystywać w swojej pracy jako wzorzec i oferować innym organizacjom (kursy Grundtviga)
  • TPNK nawiązało kontakt z ekspertami z innych krajów, którzy wzięli udział w szkoleniach
  • realizacja międzynarodowego projektu wpłynęła na wzrost umiejętności menedżerskich osób go prowadzących.

3. na SPOŁECZNOŚĆ LOKALNĄ

  • nastąpił zauważalny wzrost zainteresowania prelegentów z zagranicy współpracujących przy realizacji projektu edukacją osób starszych oraz rozwojem kontaktów międzynarodowych.
  • poprzez szeroką promocję warsztatów nastąpił wzrost zainteresowania innych organizacji i instytucji „uczeniem się przez całe życie” w kontekście osób starszych
  • organizatorzy podobnych działań mieli okazję poznać nowatorskie metody TPNK pracy z seniorami ( liderzy UTW Politechniki Krakowskiej, MCK, EuroConsults z Berlina)
  • seniorzy z różnych krajów mogą przekazać swoje doświadczenia w swoich społecznościach lokalnych i promować Polskę
  • poprzez zainteresowanie tematem mediów ( Dziennika Polskiego), uczelni (konferencje UP w Krakowie) oraz organizacji pozarządowych ( Forum 50+ i FRSI) o projekcie dowiedziała się znaczna część społeczności kraju.
Upowszechnianie rezultatów: 

Wykorzystanie, podtrzymanie i upowszechnianie rezultatów warsztatu

  1. Najważniejszym rezultatem warsztatów było nauczenie grupy seniorów z różnych państw europejskich skutecznego i efektywnego wykorzystania nowych technologii w swoich działaniach podnoszących jakość życia i włączenie się w procesy partycypacyjne we własnych społecznościach. Poprzez naukę tworzenia bloga uczestnicy nauczyli się obróbki zdjęć oraz efektywnego umieszczania informacji i zdjęć. Poznali jak go wykorzystać do tworzenia sieci w Internecie oraz w celu rozwijania dialogu międzypokoleniowego i poszerzania wiedzy o sytuacji seniorów w swoich krajach. Swoją wiedzę wykorzystają w rodzimych organizacjach.

Prawie wszyscy uczestnicy zadeklarowali chęć włączenia się w działania obywatelskie w swoich krajach oraz, że będą stosować nowe technologie w swoich działaniach. I tak np., Słowenka chce założyć swój własny blog. Paddy chce pisać artykuły, zorganizować warsztat, zajmować się mentoringiem w zakresie międzygeneracyjnego dialogu z wykorzystaniem nowoczesnych technologii komputerowych na „koledżu” w Irlandii. Eva z Czech prowadzi Club 55+, w którym zainicjuje terapię sztuką na bazie poznanych w Krakowie działań. Vítezslava planuje kontynuację nauki sprawnej obsługi komputera; będzie wspierać czeską grupę seniorów, gdzie się angażuje oraz grupę przy kościele, planuje zrealizować wspólne inicjatywy  z polskimi seniorami poznanymi podczas warsztatów.

  1. Kolejny ważny rezultat to poszerzenie dotychczas stosowanej metodologii i programu szkoleń dla seniorów przez trenerów TPNK. Materiały szkoleniowe zostały umieszczone na stronie Projektu. Mogą z nich korzystać organizacje zajmujące się osobami starszymi. Organizacje mogą w swoich szkoleniach i wykładach używać naszego bloga i strony internetowej projektu jako efektu skutecznych działań. Można też bazować na doświadczeniu naszych trenerów, jako gwarantów dobrego i profesjonalnego uczenia seniorów. Prezentacje znajdują się w wersji elektronicznej pod adresem https://sites.google.com/site/senweb13/

Lista wybranych produktów:

  • Baier Magdalena “Condition of Europe, demographic challenges, migrations, mobility, situation in the regions – theory and practice
  • Bednarz Żaneta i Kucharczyk-Kubacka Monika „Materials for participants. Google tools, Photo management, Blog – WordPress, Social media, Presentation tools”
  • Jedliński Jerzy, a) Situation of seniors in Europe, b) Senior as an active citizen: coaching on finding civil activity areas of seniors and lobby methods in public life (based on the outcome of the SEVIR project), incl. participants draft topographic map of problems in the region and choose the ones, they would like to solve
  • Jedlińska Maria “School of @ctive senior” as an innovative, comprehensive and long-term programme carried out with (and not “for”) senior citizens”
  • Seidler Michael “Input: Support of European Commission in the activities and mobility’s for seniors (e.g. LLP, Interreg EFS)”
  • Waleczko Ewa “leadership skills, team building, Coaching on interpersonal skills (test Bolton&Bolton)”
  • Prezentacje uczestników warsztatówpt.„Sytuacja seniorów zaprezentowana metoda˛ Pecha Kucha”: Paddy Early, Marija Oderlap, Marianna Baran, Eva Martinkova, Tuomo Sanslashi.

Nasze doświadczenia przekażemy również w formie opracowanego kompendium wiedzy zawierającego nauczanie seniorów  innowacyjnych technologii, dyskusje o partycypacji osób w różnym wieku w społeczeństwie obywatelskim, uczenie się przez działanie.

  1. Strona internetowa warsztatu będzie sukcesywnie aktualizowana o nowe materiały edukacyjne.
  1. Chcielibyśmy zorganizować podobny warsztat w przyszłości. Mamy nadzieję, że w następnej perspektywie finansowej znajdą się środki na tego typu działania. Tym bardziej, że warsztat cieszył się dużym powodzeniem, a my nadal rozwijamy nasze doświadczenia.
Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Uczestnicy docenili naszą pracę. W ankietach pojawiają się następujące wypowiedzi:

“…Unforgettable experience, which gave me readiness for better communication and working in group” – Tuomi ( Finlandia)

“…I visited Poland again this month - it was a trip over many towns, Krakow included, and I remembered the nice time of the meeting in April on the ground, although we spent in Krakow less than a day. I hope, that the gained skills could be a favour for me in case I try to find some new job, which is very difficult at the moment.

… the workshop gave me the chance of seeing how beautiful Poland is, and how nice polish people are!  will use the newly gained methods of interpersonal communications for senior activities” – Ekaterina (Rumunia)

“…The participation at workshop in Krakow was for me very important for the great teachings received and the wonderful company, which I remember with great nostalgia! Thanks again for the wonderful experience of living” – Nicola ( Włochy)

““… more than 6 months is from the time that we spent such a wonderful "Senior-Web time" in Krakow together…. I am thankful to you for your great idea and wish you a lot of success with your work and happiness in your private life” …I would like to share with you my pleasure to get an award for the best volunteer from the president of Slovenija and happiness to become grandmother for the first time in my life” – Marija ( Słowenia)

“… 6 months has gone since I've met a group of nice people from all over Europe. It was great to get to know the people and help as much as I was able.

I was in contact with the Library on Rajska street and took part in some meetings. I've had taken some classes of computer offered by our Library (Picassa, My heuritage, PREZI and some others)” – Halina ( Kraków)

“ Nowe, rewelacyjne doświadczenie! Możliwość kontaktu z tak wieloma osobami z różnych krajów zawsze jest ubogacająca” – Ewa, trenerka z Krakowa

Zawsze dużą radość organizatorom sprawiają widoczne efekty ich pracy. Mogliśmy tego doświadczyć już podczas prowadzonych warsztatów. Tym bardziej, że wykorzystaliśmy w nich kilkuletnie doświadczenie pracy z seniorami” – Maria, koordynatorka S@S (Kraków)

O atmosferze panującej podczas spotkań świadczą poniższe cytaty:  

  • przez cale życie nie byłem tak często fotografowany jak w ciągu tego tygodnia” - Tuomo z Finlandii
  • od lat nie miałam możliwości mówienia tyloma językami na raz - po rosyjsku, czesku angielsku i niemiecku” - Vítezslava z Czech
  • od dawna już się tyle nie śmiałam, co teraz” – Marija ze Słowenii

Te wypowiedzi, jak również wiele rozmów w kuluarach pozwala nam stwierdzić, że zorganizowane warsztaty Grundtviga były dla naszych uczestników niezapomnianym przeżyciem, możliwością spotkania interesujących ludzi, zapoznania się z tajnikami komputera, a również - polską tradycją i kulturą przekazaną w atmosferze dużej życzliwości stworzonej przez seniorów  z S@S.

W opiniach pojawiło się także wiele ciepłych słów, wyrażających uznanie personalnie dla osób, które zorganizowały Warsztaty.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Jerzy Jedliński, Katarzyna Mazurek
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.12.2013

SIC (Senior’s Intercultural Coctail) - Międzykulturowy koktajl seniorów

Tematyka działań: 
Języki obce
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Uniwersytet Trzeciego Wieku w Białymstoku
ul. M.C. Skłodowskiej 14 p. 411, 15-097 Białystok
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Danuta Sajur, +48 608254345, danutasajur@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
  • Grupa docelowa słuchaczy: seniorzy 50+.
  • Tematyka i metody pracy edukacyjnej:

Wykłady obligatoryjne z różnych dziedzin wiedzy prowadzone są przez wykładowców wyższych uczelni. Tematyka wykładów jest zróżnicowana, dotyczy zdrowia, historii, turystyki, muzykologii, religii, geografii, medycyny, prawa z uwzględnieniem sytuacji ludzi starszych i wielu innych dziedzin,  i wszelkich innych w zależności od zainteresowania słuchaczy UTW.

  • Zajęcia fakultatywne odbywają się w:
- Muzeum Podlaskim,
- Muzeum Historycznym,
- Muzeum Wojska,
- Muzeum Rzeźby im Alfonsa Karnego,
- Muzeum Przyrodniczym im. Profesora  Andrzeja Myrchy.

Koncerty odbywają się w Uniwersytecie Muzycznym im. F. Chopina.

  • Prowadzone są lektoraty języka angielskiego, niemieckiego, francuskiego i esperanta.
  • Dodatkowe zajęcia prowadzone są w następujących sekcjach zainteresowań: historycznej, malarskiej, haftu, teatralnej, brydża, tańca, w chórze, w „O Uśmiech Seniora”, fotograficzno-filmowej, turystycznych, gimnastycznych, redakcji gazetki „Zawsze Młodzi”.
Tytuł projektu: 
SIC (Senior’s Intercultural Coctail) - Międzykulturowy koktajl seniorów
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-FR1-GRU06-14462 3
Lata realizacji: 
2010 - 2012
Kraje uczestniczące: 
Francja
Finlandia
Hiszpania
Włochy
Polska
Cele projektu: 

Celem projektu SIC było zapoznanie seniorów z pięciu europejskich krajów (Francja, Hiszpania, Finlandia, Włochy i Polska) z dziedzictwem kulturowym poszczególnych regionów partnerów. W rezultacie partnerzy projektu podczas pięciu edukacyjnych wizyt, zorganizowanych kolejno w poszczególnych krajach, poznali historię swoich regionów, zwiedzili najważniejsze i najbardziej interesujące kulturowo miejsca, poznali kulturę różnych narodów, oglądali występy miejscowych zespołów ludowych, uczestniczyli w tradycyjnych imprezach i zabawach, degustowali regionalne potrawy, a niekiedy nawet sami uczyli się ich przyrządzania. W realizację projektu były zaangażowane młodsze pokolenia. Porozumienie i integracja seniorów z pięciu różnych europejskich państw była możliwa dzięki uczeniu się języka angielskiego przez uczestników projektu.

Obszary tematyczne: 
  • Dziedzictwo kulturowe regionów partnerów
  • Nauka języka angielskiego
Grupa docelowa słuchaczy: 

Seniorzy 50+

Jakie były początki projektu: 

Grupa partnerska zawiązała się w trakcie seminarium kontaktowego w Gdańsku w 2009 r. Z grupy tej w projekcie pozostało 3 partnerów (Finowie, Francuzi i Polacy). Włochów dobraliśmy poprzez akcję poszukiwania partnerów na platformie Grundtviga. Hiszpanów z Ceuty zaproponowała osoba z tej miejscowości hiszpańskiej, która była w pierwotnej grupie powstałej podczas seminarium kontaktowego.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania partnerskie

  1. W listopadzie 2010 r. odbyło się spotkanie organizacyjne partnerów w organizacji głównego koordynatora - Centrum Medem w Paryżu, gdzie ustalono podstawowe zasady funkcjonowania projektu. Pierwsza wizyta edukacyjna została zorganizowana przez Szkołę ECOS z Ceuty w Hiszpanii w dniach 16-19.03.2011 r. Uczestnicy projektu poznali historię tego miasta, odbyli wycieczkę po Ceucie, spotkali się z ministrem edukacji Ceuty, mieli wspólne zajęcia komputerowe z seniorami tej szkoły. W tym wielokulturowym i wielowyznaniowym mieście, zamieszkanym przez muzułmanów, katolików, żydów i hindusów, zwiedzili najciekawsze świątyni: żydowską i hinduską. Wszyscy uczestnicy spotkania bezpośrednio poznali również kulturę tego regionu. Podziwiali występy marokańskiego zespołu ludowego. Mieli zorganizowane warsztaty tańca flamenco i salsy. Wyjechało 10 osób.
  2. Druga wizyta zorganizowana przez UTW odbyła się w Białymstoku w dniach 26-29.05.2011 r. Prof. Mestwin Kostka w swoim wykładzie przedstawił historię dziedzictwa kulturowego Podlasia. Uczestnicy spotkania zwiedzili Białystok szlakiem Esperanta, na specjalnych warsztatach poznali ginące stare zawody podlaskiego rzemiosła: kowalstwo, garncarstwo, tkactwo, łyżkarstwo, pieczenie chleba. Odwiedzili 5 miejsc świadczących o wielokulturowości Podlasia - świątynie 4 wyznań: katolicką, prawosławną, muzułmańską i żydowską. Uczestniczyli w spotkaniach z folklorem przy ognisku i starej tradycyjnej muzyce oraz w prezentacji folkloru czterech kultur Podlasia: polskiej, białoruskiej, tatarskiej i żydowskiej. W prezentacji tego folkloru współpracowano z 5 zespołami dziecięcymi i młodzieżowymi oraz z zespołem z Mińska na Białorusi. Uczestnicy uczyli się tradycyjnych ludowych tańców i śpiewów. Partnerzy z Francji odbyli wędrówkę „Szlakiem historii i kultury żydowskiej na Podlasiu”, zwiedzając Centrum Zamenhofa, cmentarz żydowski, pomnik Getta, synagogę w Tykocinie. Przedstawiono osiągnięcia sekcji artystycznych UTW  oraz prace sekcji malarskiej i sekcji hafciarskiej, ukazujące dziedzictwo kulturowe Podlasia.
  3. Trzecia wizyta odbyła się w dniach 28-30.06. 2011 r. w Finlandii, w miejscowości Oulu. Uczestnicy spotkania wysłuchali wykładów o historii Oulu oraz o dziedzictwie kulturowym Finlandii, czyli o zasadach i sposobach korzystania z sauny. Zorganizowano specjalne zajęcia warsztatowe poświęcone robieniu małych miotełek brzozowych używanych podczas kąpieli. Partnerzy dowiedzieli się o tradycjach żywieniowych i sposobach spędzania wolnego czasu przez seniorów. Uczestnicy spotkania zwiedzili kulturalne zabytki Oulu. Odbyły się też warsztaty poświęcone pisaniu opowiadań, biografii, wspomnień przez seniorów Oulu. Wysłuchano kilku ciekawych wystąpień o terapeutycznej roli tej twórczości. Zaprezentowano stare, ludowe tańce. Były wspólne śpiewy, tańce, a nawet krótka przejażdżka łódką. Wyjechało  10 osób.
  4. Czwarta wizyta odbyła się w dniach 13-16.10.2011 r. w Paryżu. Podczas seminarium partnerzy zostali zapoznani z historią Medem Centre-Arbeter Ring, jako organizacji edukacyjnej i socjalnej funkcjonującej od roku 1920 do dziś oraz z historią organizacji BUND i wystawą na te tematy. Uczestnicy spotkania zwiedzili historyczne zabytki Paryża związane z kulturą żydowską i francuską, uczestniczyli w  warsztatach - w nauce języka jidysz, tańców żydowskich i orientalnych, a także w przygotowaniu tradycyjnych żydowskich potraw. Odbyli próbę żydowskiego chóru razem z jego stałymi śpiewakami. Mieli okazję podziwiać występy młodych żydowskich artystów. Tradycyjnym elementem spotkania były wspólne śpiewy i tańce. Wyjechało 10 osób.
  5. Piąta wizyta odbyła się w Weronie w dniach 16-18.02.2012. Wysłuchano wykładu o historii Werony i Karnawału. Uczestnicy spotkania na specjalnych warsztatach z dziećmi uczyli się samodzielnego wykonywania tradycyjnych karnawałowych masek. Zespoły uczniów ze szkół Werony zaprezentowały tańce różnych regionów Europy. Podczas wspólnych spotkań, jak zwykle, tańczono razem i śpiewano. Uczestniczono w Karnawale, kulturowym dziedzictwie Werony. Zwiedzano najstarsze zabytki Werony. Wyjechało 5 osób.

Działania krajowe

W Polsce, w naszej organizacji ustalono wewnętrzne kryteria uczestnictwa w projekcie, powołano 25-osobową grupę organizacyjną.

Na UTW w Białymstoku zorganizowano 2 kursy języka angielskiego, w których uczestniczyło 35 osób. Seniorzy UTW namalowali 36 obrazów o tematyce dziedzictwa kulturowego Podlasia. Zorganizowano kilka wystaw tych obrazów dla społeczności podlaskiej, w tym na spotkaniu z dziećmi z Domu Dziecka "Dobry Pasterz", które stanowiło okazję do przekazania młodszemu pokoleniu wiedzy o dziedzictwie kulturowym naszego regionu.

Działania upowszechniające

  1. 8 artykułów w naszej gazetce „Wiecznie Młodzi”.
  2. Opracowano folder UTW po polsku i angielsku na potrzeby prezentowania naszej organizacji podczas spotkań partnerów projektu SIC. W folderze tym zawarto informację o projekcie SIC.
  3. Opracowano program strony internetowej UTW w Białymstoku po angielsku i po polsku (utw.uwb.edu.pl). Na stronie tej znajduje się bardzo rozbudowana część dotycząca projektu SIC.
  4. Opracowywano i wprowadzano na bieżąco wszystkie informacje o projekcie SIC na ww. stronie internetowej.
  5. Prowadzono na bieżąco kronikę projektu SIC na ww. stronie internetowej.
  6. Opracowano kronikę papierową projektu SIC.
  7. Przygotowano prezentację komputerową UTW (w tym o projekcie SIC) po polsku i po angielsku.
  8. Opracowano logo projektu SIC (Wiera Kottowicz).
  9. W radiu Białystok przedstawiono program o UTW w kontekście realizowanego projektu SIC (21.01.2011).
  10. Radio Białystok nadało rozmowę z koordynatorem projektu Danutą Sajur o UTW i projekcie SIC w dniu 20.03.2012.
  11. Odbyła się rozmowa koordynatora projektu Danuty Sajur oraz Alicji Temler w Radiu Białystok na temat projektu SIC i projektu NATURE (21.05.2012, godz. 10:30).
  12. Program TV Białystok "Obiektyw" przekazał informację o spotkaniu edukacyjnym projektu SIC w Białymstoku.

Redaktorzy tego programu spotkali uczestników projektu na warsztatach dotyczących starych zamierających rzemiosł. Przeprowadzili wywiady z zagranicznymi koordynatorami projektu (26.05.2011 o 18.00: www. tvp.pl/bialystok)

Działania ewaluacyjne

Monitoring był realizowany w sposób następujący:

  1. Prowadziliśmy kronikę projektu na stronie internetowej i w formie papierowej. Zwłaszcza w kronice projektu na stronie internetowej opisaliśmy wszystkie zrealizowane zadania. Zadania projektu były przedstawiane w sposób transparentny i szczegółowy.
  2. Sukcesywnie ukazywały się artykuły o poszczególnych edukacyjnych wizytach do każdego kraju partnera w naszym miesięcznym wydawnictwie "Wiecznie Młodzi”.
  3. Grupa robocza projektu (25 osób) spotykała się systematycznie.
  4. Okresowo składane było sprawozdanie na Zarządzie UTW.
  5. Uczestnicy wszystkich spotkań edukacyjnych wypełnili formularze ewaluacyjne.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
196
W wyjazdach zagranicznych: 
30
Produkty
Produkty projektu: 
  1. Strona internetowa UTW Białystok (po polsku i angielsku) – utw.uwb.edu.pl.
  2. Kurs języka angielskiego. Zorganizowano 2 kursy angielskiego przygotowujące członków UTW, którzy wyjeżdżali na zagraniczne edukacyjne spotkania. Uczyło się 35 osób. Kurs prowadziła Helena Łukaszewicz.
  3. Folder o UTW Białystok. Opracowano folder UTW w Białymstoku po polsku i angielsku na potrzeby prezentowania naszej organizacji podczas spotkań partnerów projektu SIC. W folderze tym zawarto informację o projekcie SIC. Foldery te wręczano przy każdej okazji informowania o projekcie.
  4. Gazetka "Wiecznie młodzi” - miesięcznik UTW Białystok. Jednorazowa edycja miesięcznika UTW  "Wiecznie Młodzi" w Białymstoku w języku angielskim na potrzeby spotkania edukacyjnego partnerów projektu w Białymstoku, który rozdano zagranicznym uczestnikom spotkania.
  5. Kronika papierowa projektu SIC. Przez cały okres trwania projektu SIC na UTW w Białymstoku prowadzona była kronika papierowa, która na końcu została oprawiona i jest w formie albumu. Kronika ta jest ciągle oglądana z wielkim zainteresowaniem przez wielu członków UTW.
  6. Film na YouTube – fragmenty prezentacji sekcji artystycznych UTW. Senior Kazimierz  Kierus, członek UTW, nakręcił kilka filmów ze spotkania edukacyjnego projektu SIC w Białymstoku, w tym 1 został umieszczony między innymi w Internecie na stronie YouTube.
  7. Audiowizualna prezentacja UTW. Opracowano komputerową prezentację o UTW i projekcie SIC w języku angielskim.
  8. Kronika projektu na stronie internetowej, w tym opis wszystkich spotkań partnerskich (po polsku i angielsku).
  9. Wystawa malarska. Przygotowano wystawę malarską  pt. "Dziedzictwo kulturowe Podlasia według seniorów UTW w Białymstoku”. Namalowano 36 obrazów o tematyce dziedzictwa kulturowego Podlasia i zorganizowano 5 wystaw. Zaprezentowano wystawę malarską w Domu Dziecka, gdzie odbyło się spotkanie seniorów, twórców tych obrazów z dziećmi tego Domu, na którym nasi seniorzy przekazywali młodszej generacji swoją wiedzę o dziedzictwie kulturowym Podlasia.
  10. Opracowano logo projektu SIC.
  11. Opracowano 8 artykułów o projekcie SIC:

    - Danuta Sajur,” Międzynarodowy koktajl seniorów”, "Wiecznie Młodzi", nr 6/2010(27), ss. 22-23. Artykuł informuje o przystąpieniu naszego UTW do realizacji międzynarodowego projektu o nazwie SIC „Międzynarodowy Koktajl Seniorów”. Artykuł podaje cel tego projektu, terminarz kolejnych spotkań, informację o wspólnej stronie internetowej  projektu, na której partnerzy przedstawią swoje organizacje i zorganizowane przez siebie spotkania. Mają być opracowane materiały informacyjne, kroniki i foldery. Danuta Sajur w swoim artykule przedstawiła wstępny scenariusz spotkania w Białymstoku, które zaplanowano na maj 2011 r.

    - Wywiad z Danutą Sajur, koordynatorem projektu SIC. Wywiad przeprowadziła Barbara Wojtulewska-Kostka, a został on zaprezentowany w gazetce "Wiecznie Młodzi”, nr 2/2011(31), ss.12-15. W wywiadzie Danuta Sajur przedstawiła początki współpracy naszego UTW z polską Narodową Agencją programu Grundtvig. Omówiła też powstanie międzynarodowego europejskiego przedsięwzięcia pod nazwą SIC oraz jego założenia, cele i zadania. Wyjaśniła sposoby funkcjonowania i finansowania tego projektu. Przedstawiła prace podjęte w ramach projektu przez słuchaczy naszego UTW i poszczególne sekcje.

    - Barbara Wojtulewska-Kostka ,”Ceuta”, ž"Wiecznie Młodzi", nr 4/2011(33), ss. 7-9,  oraz nr 5/2011(34)  ss. 4-7. Artykuły zawierają relację z pierwszego edukacyjnego spotkania partnerów projektu SIC, które odbyło się w hiszpańskim mieście Ceuta w dniach 14-20.03.2011 r.

    - Jadwiga Becela, "Wspomnienia z Oulu”, "Wiecznie Młodzi", nr 6/2011(35), ss. 14-15. Jest to opis spotkania edukacyjnego partnerów w mieście fińskim Oulu.

    - Barbara Wilczewska, "Wizyta w Paryżu”, "Wiecznie Młodzi", nr 7/2011(36), sa. 16-17. To relacja z kolejnego spotkania edukacyjnego w ramach projektu SIC. Wizyta miała miejsce w Paryżu w dniach 13-16 października 2011 r.

    - Barbara Wilczewska "Międzynarodowe spotkania Grundtviga na naszym UTW", nr 2/2012, ss. 30-31. Podsumowanie dotychczasowej działalności w obszarze projektu SIC. Opis wszystkich dotychczasowych spotkań w jednym artykule.

    - Janina Mucha "Karnawał w Weronie" , "Wiecznie Młodzi", nr 3/2012. Opis ostatniego spotkania edukacyjnego projektu SIC w Weronie.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona internetowa, folder, wystawa malarska, audiowizualna prezentacja UTW.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Udział w tym międzynarodowym, trudnym logistycznie projekcie przyniósł naszej organizacji wiele bardzo pozytywnych doświadczeń. W pracę nad projektem zaangażował się cały Zarząd. Wsparcie ze strony kadry zarządzającej odczuwaliśmy na każdym kroku. Ale w pracę nad projektem, a zwłaszcza dotyczącą zorganizowania drugiego edukacyjnego spotkania w Białymstoku zaangażowało się wiele innych sekcji naszej organizacji, takich jak: redakcyjna, malarska, hafciarska, taneczna, teatralna, sekcja aktualizująca stronę internetową, chór. Stworzona została 25-osobowa grupa zarządzająca projektem. Wprowadzono do programu dodatkowe zajęcia z języka angielskiego. Wiele osób zaangażowało się w tłumaczenia tekstów na angielski do folderu, gazetki i strony internetowej.

I tak:  w projekt ogółem zaangażowało się bardzo aktywnie około 196 osób. 35 osób uczęszczało na 2 kursy języka angielskiego. Z sekcji malarskiej i hafciarskiej w projekcie uczestniczyło 40 osób (organizacja wystaw). Podczas spotkania w Białymstoku w zorganizowanych występach uczestniczyło ponad 60 osób sekcji artystycznych. Aktualizacja strony internetowej: 4 osoby. Sekcja redakcyjna - 7 osób. Zarząd - 20 osób.

Dodatkowo około 30 osób nie będąca uczestnikami projektu, członków UTW, czynnie uczestniczyło w wydarzeniach kulturalnych i turystycznych organizowanych podczas spotkania edukacyjnego projektu w Białymstoku.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Słuchacze UTW, uczestnicy projektu SIC zwiększyli swoją pewność siebie, poczucie wartości, udoskonalili swoje umiejętności uczestniczenia w życiu społecznym. Nauczyli się lepszego kontaktowania w języku angielskim i korzystania z nowych środków technologicznych. Nauczyli się używać Internetu, przesyłać wiadomości i zdjęcia, korzystać z YouTube, aktualizować stronę internetową i samodzielnie tworzyć na komputerze gazetkę, i to po angielsku. Ale przede wszystkim mieli możliwość poznać społeczności seniorów z 5 krajów Europy, systemy emerytalne tych krajów, historię i życie społeczne oraz kulturę i dziedzictwo kulturalne tych krajów. Poszerzyło to w bardzo znaczący sposób horyzonty intelektualne naszych członków (seniorów), zlikwidowało kilka stereotypów myślowych oraz przyczyniło się do bardzo znacznej integracji tych seniorów. Niektórzy z nich utrzymują przyjazne kontakty z wieloma osobami, uczestnikami projektu z innych krajów.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wszelka informacja o celach, działaniach i osiągnięciach projektu SIC umieszczona jest na wspólnej ogólnej stronie internetowej projektu SIC (http://sic.europole.org), która prowadzona jest w języku angielskim, jak również na własnej stronie internetowej UTW w Białymstoku (utw.uwb.edu.pl), która prowadzona jest w języku polskim i angielskim. Przedstawiamy na tych stronach zrealizowane cele i zadania projektu SIC jako dobry przykład jak można realizować projekty Grundtviga oraz jak urozmaicone mogą być możliwości edukacji seniorów poprzez edukację oraz jak wielkie  możliwości mogą dawać takie projekty dla integracji seniorów.

Stronę UTW, która została utworzona głównie na potrzeby projektu SIC, odwiedziło dotychczas ponad 130 000 osób. Opracowano kronikę papierową projektu SIC, która znajduje się w zasobach UTW i będzie stanowić dowód zrealizowania takiego projektu. W zasobach archiwalnych miesięcznika UTW  "Wiecznie młodzi" znajduje się 8 artykułów o tym projekcie. Na stronach internetowych Radia Białystok i TV Białystok znajdują się audycje i program na temat tego projektu.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

 "Uczestnictwo w projekcie SIC pozwoliło mi na zgłębienie wiedzy na temat kultur i obyczajów innych narodów, pogłębienie wiedzy o swoim regionie, zmobilizowało do nauki j. angielskiego oraz znajomości komputera. Cieszę się że pomimo dojrzałego wieku mogę rozwijać się dalej, iść z duchem czasu, biorąc udział w tego typu przedsięwzięciach, służyć wiedzą radą i pomocą młodszym pokoleniom."

Halina Wiszowata

”Mam 75 lat. Cieszę się, że brałam czynny udział w projekcie SIC, gdyż: poznałam nowych, ciekawych ludzi z innych krajów, biorących udział w programie; rozpoczęłam naukę języka angielskiego; pierwszy raz leciałam samolotem rejsowym; zobaczyłam cząstkę pięknej starej Werony (wrażenia niezapomniane!)."

Danuta Łopatecka-Piegat

”Program SIC pozwolił mi uwierzyć że: a) przyjaźnie można zawierać i w jesieni życia, i z osobami w różnym wieku, i nie tylko z Polski;  b) dzięki pracy w programie można bezpłatnie wyjechać do innych krajów partnerskich z danego programu, a przy tym zapoznać się  z kulturą, historią, tradycją, zwyczajami, sposobami spędzania  wolnego czasu; c)  można zdobywać nowe umiejętności, poszerzać wiedzę, uczyć się języków obcych, być otwartym na innych potrzeby i oczekiwania, a zatem realizować swoje i innych marzenia; d) praca w zespole nawet w starszym wieku jest możliwa i daje dużo satysfakcji, chociaż bywają i "zgrzyty", którymi nie należy się zrażać."

Anna Paszkowska-Gadek

"Co dał mi udział w projekcie SIC?

Nauczył mnie pokory wobec ogromu wiedzy, której nie miałam, a którą uzyskałam uczestnicząc w projekcie "Międzykulturowy Koktajl Seniorów". Tylko dzięki sprawności i wielkiemu zaangażowaniu głównej koordynatorki i jej najbliższej ekipy projekt  uzyskał tak wysoką ocenę. Jestem dumna, że jakaś mała cząsteczka mojej pracy miała udział w sukcesie. Uczestniczenie w projekcie dało mi okazję do lepszego poznania dorobku kulturowego naszego regionu, jak również kulturę współpartnerów projektu, a szczególnie Finlandii, dokąd wyjechałam wraz z grupą SIC na warsztaty kulturowe.

Udział w projekcie zainspirował mnie do dalszej nauki języka angielskiego. Oprócz lekcji w ramach UTW, zgłębiam tajniki języka drogą internetową poprzez  specjalny program. Uczestnictwo w projekcie i krótkie opisanie mojego dzieciństwa zaowocowało realizacją dawno skrywanego marzenia i rozszerzeniem wspomnień. Ale nie chcę zapeszać."

Liliana Zalewska

"Projekt SIC bardzo mi się podobał. Spotkania w Polsce i Ceucie były rewelacyjne. Spotkania były dobrze zorganizowane. Organizatorzy w Ceucie sympatyczni, uśmiechnięci na wszystko mają czas - "maniana" to ulubione słowo wszystkich południowców. Dotychczas pisze do mnie Rachaela, także zostało do dziś niezapomniane wrażenie z pobytu w Ceucie.”

Elżbieta Skarbińska

"Praca przy projekcie SIC umożliwiła mi zapoznanie się z seniorami z 4 krajów europejskich - Francji, Hiszpanii, Finlandii i Włoch. Wycieczka po regionie Podlasia, którą odbyliśmy z partnerami projektu, pozwoliła mi poznać ginące stare zawody – kowalstwo, łyżkarstwo oraz tkanie. Niezapomniane wrażenia były na spotkaniach z seniorami Finlandii. Poznanie kultury fińskiej było wspaniałym przeżyciem. Bardzo ważnym elementem projektu była możliwość nauki zapomnianego już przeze mnie języka angielskiego. Udział w projekcie SIC pozostanie dla mnie na zawsze wspaniałym przeżyciem."

Alicja Temler

„Wyjazd do Paryża w ramach projektu SIC to: Paryż – to był mój pierwszy wyjazd do kraju w Europie Zachodniej, to spełnienie marzeń już trochę długiego mojego życia. Wizyta w Paryżu to wielka uczta, która na długo we mnie zostanie. Z tego wyjazdu nie zapomnę spacerów po ulicach Paryża (szczególnie nocą), wystaw, spotkań z ludźmi, koszernego jedzenia, szybkiej kawy pitej na ulicy przed barem, wina do każdego posiłku, nauki tańców orientalnych i tradycyjnych Europy Wschodniej, wspólnego śpiewania itd. To zaledwie namiastka kontaktu z kulturą, sztuką, kuchnią, wieloma językami (francuskim, żydowskim, włoskim, fińskim, hiszpańskim – oczywiście nieoficjalnie, zaś po raz pierwszy cząstką angielskiego którą "strachliwie" władam). Klimat Paryża i spotkania rozpalił moją wyobraźnię - doskonalej i więcej pracuję na rzecz UTW i następnych projektów oraz ciągle uczę się języka angielskiego... może znowu gdzieś wyjadę.  Och Paryż!!!!!!!"

Jagoda Barcewicz

"Uczestnicząc w projekcie SIC miałam okazję spotkać i poznać partnerów z Francji, Hiszpanii, Finlandii i Włoch. Kiedy organizowaliśmy w maju 2011r. wizytę edukacyjną w Białymstoku, miałam możliwość rozmawiać i poznać naszych gości. Z wieloma osobami rozmawiałam, szlifując swój angielski, zawiązałam także bliższe znajomości z Idą, Lonią, Poulette. I kiedy pojechaliśmy w październiku do Paryża z radością spotkałam się z moimi koleżankami. One także bardzo się cieszyły z naszego spotkania. Wyjątkowo gościli nas Francuzi u siebie - ciekawe warsztaty (taneczne, kulinarne, językowe), zwiedzanie Paryża i Wersalu, ale najbardziej szczególna była wizyta w prywatnym domu Idy i Emila Papierników, było to piękne i wzruszające spotkanie - pełne przyjaźni, akceptacji, wspomnień, ciekawych opowieści i żartów. Wspaniałe jest to, że dzięki projektowi mogliśmy się bliżej poznać, zweryfikować swoje dawne wyobrażenia o krajach partnerów, zdobyć nową wiedzę o ludziach, obyczajach i codzienności innych przedstawicieli naszej wspólnej Europy."

Elżbieta Urban

"Realizacja projektu SIC w naszym UTW spowodowała ogromne zaangażowanie wielu osób w ten projekt. Zwiększyło się zainteresowanie naszych członków kursami języka angielskiego, tak, iż musieliśmy uruchomić dodatkowe kursy tego języka."

Barbara Delis

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Pragniemy mocno zarekomendować takiego rodzaju przedsięwzięcia, czyli partnerskie projekty skierowane do seniorów - słuchaczy. Przede wszystkim ze względu na to, iż projekt taki wywołuje ogromne zaangażowanie jego uczestników w organizacjach partnerów, ale również angażuje ogromną dodatkową ilość seniorów, którzy współorganizują spotkania edukacyjne projektu. Daje to szanse na ogromną aktywność społeczną i pobudza do doskonalenia umiejętności socjalnych, językowych i komputerowych seniorów. Takie projekty wydają się być najbardziej "wydajne" jeśli chodzi o autentyczną aktywność społeczną seniorów.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Danuta Sajur
Data wypełnienia formularza/karty: 
07.12.2012

Mind Gym for Seniors

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Edukacja zdrowotna
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Nowohuckie Centrum Kultury (NCK)
Aleja Jana Pawla II 232, 31-913 Kraków
oswiatowa@nck.krakow.pl
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Szmer (012) 644-28-63 oswiatowa@nck.krakow.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Nowohuckie Centrum Kultury jest nowoczesną placówką, której misją jest upowszechnianie edukacji i kultury. Jest organizacją prestiżową, rozpoznawalną i określaną jako skuteczna i prężnie działająca w środowisku edukacyjno-kulturalnym.

Celem działalności NCK jest pozyskanie i przygotowanie społeczeństwa do aktywnego uczestniczenia w kulturze oraz współtworzeniu jej wartości. Cel ten realizowany jest poprzez promocję dzieł kultury, umożliwienie dostępu do edukacji, stwarzanie środowiska sprzyjającego rozwojowi pasji i zainteresowań kulturalnych. Nacisk kładziony jest na wszechstronny rozwój osób odwiedzających naszą placówkę.

Oferta NCK adresowana jest do dorosłych zainteresowanych zarówno edukacją zawodową jak i rozwojem swoich pasji. Upowszechnianie najnowszej wiedzy, stymulowanie zainteresowań, zdolności plastycznych i praktycznych umiejętności znajduje odzwierciedlenie w bogatej ofercie NCK. Organizujemy otwarte wykłady prowadzone przez ekspertów z zakresu medycyny, prawa, psychologii, religioznawstwa; warsztaty rozwoju osobistego, kursy językowe i komputerowe, pracownie rękodzieła, zespoły muzyczne i taneczne.

NCK od wielu lat zajmuje się także organizowaniem różnych form edukacyjnych dla seniorów. Kolejne tematy spotkań ustalane są często w oparciu o zgłaszane przez nich propozycje. Dzięki temu oferta NCK odpowiada realnym potrzebom.

Tytuł warsztatu: 
Mind Gym for Seniors
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU13-19586
Data realizacji warsztatu: 
24.10.2011 - 28.10.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
10
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
2
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu obejmowały:

  • poprawę funkcjonowania poznawczego uczestników warsztatu: aktywizację pamięci, lepszą koncentrację, większą sprawność i elastyczność myślenia;
  • twórcze wykorzystanie zdobytej w toku życia wiedzy i doświadczeń i stworzenie z nich nowych, ciekawych efektów;
  • uporządkowanie i uzupełnienie wiedzy z zakresu edukacji zdrowotnej;
  • wzmocnienie samooceny i wiary w siebie uczestników;
  • poprawę umiejętności językowych i przełamanie barier w komunikacji z innymi mieszkańcami Europy.
Obszary tematyczne: 

Warsztat koncentrował się na usprawnieniu procesów myślenia, pamięci i koncentracji w starszym wieku. Poruszane były takie tematy jak: podstawy biologii mózgu, znaczenie diety, ruchu, hobby i relaksu dla sprawnego funkcjonowania poznawczego. Seniorzy dowiedzieli się jak w codziennym życiu na różne sposoby wzmacniać i gimnastykować umysł.

Kraj uczestników: 
Bułgaria
Dania
Finlandia
Portugalia
Wielka Brytania
Włochy
Liczba uczestników: 
1
3
2
1
2
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

W ramach działań promocyjnych:

  • Wykorzystano drogę elektroniczną, pocztową i telefoniczną.
  • Utworzono stronę internetową informującą o warsztacie i sposobie aplikacji.
  • Przygotowano atrakcyjne graficznie plakaty i ulotki promujące warsztat.
  • Utworzono bazę adresów organizacji zajmujących się edukacją dorosłych na terenie Polski i Europy.
  • W celu rozpromowania warsztatu wśród Polaków, opublikowano artykuł w prasie dla seniorów, na portalu dla organizacji pozarządowych  oraz na portalach adresowanych dla seniorów.

Rekrutacja

  • Oficjalny formularz aplikacyjny wzbogacono o dwa dodatkowe pytania dotyczące zainteresowań oraz znajomości języka angielskiego. Formularz zamieszczono na stronie internetowej warsztatu. Na prośbę zainteresowanych osób i organizacji, formularz przesyłano drogą mailową.
  • Nadesłane w wymaganym terminie aplikacje, spełniające wymogi formalne przeszły do drugiego etapu rekrutacji. Według przygotowanych wcześniej pytań, przeprowadzono rozmowy z wszystkimi kandydatami. Rozmowy te weryfikowały znajomość języka angielskiego i dały kandydatom okazję do zaprezentowania swojej motywacji do wzięcia udziału w warsztacie.

Przygotowanie warsztatu obejmowało:

  • Przygotowanie harmonogramu zadań w projekcie i rozdzielenie obowiązków.
  • Uzupełnienie szczegółowego kosztorysu.
  • Zatrudnienie wysokiej klasy trenerów i opiekuna uczestników.
  • Wykupienie ubezpieczenia dla uczestników i pracowników zatrudnionych przy warsztacie.
  • Przygotowanie i rozesłanie do uczestników praktycznych informacji na temat warsztatu i Krakowa.
Grupa docelowa uczestników: 

Warsztat adresowany był do osób, które ukończyły 60 rok życia, zainteresowanych poprawą funkcjonowania poznawczego - pamięci, koncentracji i myślenia oraz znających język angielski w stopniu komunikatywnym.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Trzy sesje każdego dnia

Każdy dzień warsztatu został podzielony na trzy części. Pierwsza część obejmowała ćwiczenia indywidualnie i grupowe prowadzone w atmosferze wspólnej zabawy. Druga część warsztatu służyła pogłębianiu wiedzy poprzez burze mózgów, dyskusje oraz wykłady z profilaktyki zdrowia. Kończące dzień wieczorki integracyjne były wspaniałą okazją do lepszego poznania siebie nawzajem i skorzystania z uroków magicznego Krakowa

Dzień przyjazdu

Spotkanie organizacyjne, zapoznanie z trenerami i zespołem projektowym.

Dzień pierwszy

Pierwszego dnia uczestnicy brali udział w ćwiczeniach usprawniających komunikację oraz przełamywali bariery we współpracy projektując „plac rozrywki dla seniorów.” Odbył się wykład „Biologiczne podstawy mózgu”. Dzień zakończyliśmy wieczorem narodowych specjałów, podczas którego seniorzy próbowali przysmaków przywiezionych z różnych części Europy.

Dzień drugi

Podczas porannej sesji seniorzy tworzyli i wykorzystywali bogate sieci skojarzeń. Odbył się wykład na temat znaczenia właściwej diety. Wieczorem seniorzy dosłownie poruszali szarymi komórkami na wieczorku tanecznym w kultowej nowohuckiej restauracji „Stylowa”.

Dzień trzeci

Trzeci dzień poświęcony był ćwiczeniom uwrażliwiającym zmysły. Wykład dotyczył zainteresowań i kontaktów z innymi ludźmi. Podczas wieczoru seniorzy gimnastykowali umysł przy kreatywnych grach planszowych i karcianych, takich jak Dixit i Rumikub.

Dzień czwarty

Przed południem seniorzy zmierzyli się z ćwiczeniami opartymi na metaforach. Wykład dotyczył aktywności fizycznej i jej znaczenia dla mózgu. Odbyła się uroczysta kolacja w nastrojowej restauracji na Rynku w Krakowie, podczas której uczestnicy poczuli urok polskiego folkloru.

Dzień piąty

Piątek był dniem podsumowującym warsztat. Seniorzy stworzyli plakaty – relacje z minionych dni. Ostatni wykład dotyczył znaczenia relaksacji dla sprawnego funkcjonowania poznawczego. Seniorzy otrzymali dyplomy i podziękowania ze strony trenerów. Warsztat zakończył się uroczystym koncertem muzyki klasycznej w Filharmonii Krakowskiej.

Dzień wyjazdu

Pożegnanie z zespołem projektowym.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Dzień pracy warsztatowej podzielony był na trzy zasadnicze części: sesję poranną, sesję popołudniową oraz wieczorek integracyjny. Pomiędzy dwiema sesjami szkoleniowymi, uczestnicy mieli czas wolny, który wykorzystywali na odpoczynek i/lub zwiedzanie Krakowa.

Miejsce warsztatu

Warsztat odbył się w dobrze wyposażonej i przystosowanej do potrzeb seniorów sali szkoleniowej Nowohuckiego Centrum Kultury. Pierwszego dnia warsztatu opiekun oprowadził uczestników po budynku NCK, zwracając ich uwagę na położenie sali, restauracji, toalet i windy. Była to również okazja do przybliżenia uczestnikom historii i dorobku NCK.

Zakwaterowanie

Wybrano nowoczesny i komfortowy hotel położony bardzo blisko miejsca, w którym odbywały się warsztaty. Przejście z hotelu do NCK zajmowało uczestnikom około pięciu minut. Przy rezerwacji pokoi uwzględniono preferencje uczestników.

Wyżywienie

Śniadania i kolacje serwowane były w hotelu, obiady w restauracji mieszczącej się w Nowohuckim Centrum Kultury. Podczas zamawiania posiłków uwzględniono preferencje dietetyczne uczestników. Zaplanowano również dwie bardziej uroczyste kolacje, podczas wieczornych wyjść integracyjnych.

Transport

Uczestnicy mieli zapewniony transport z/na miejsce przyjazdu/odjazdu. W celu usprawnienia przewozu przygotowano dokładny rozkład uwzględniający godziny przylotów i odlotów. Przed przyjazdem, uczestnicy otrzymali materiały ze zdjęciem odbierającej ich z lotniska osoby i jej numer telefonu do kontaktu w razie potrzeby. Ponadto podczas warsztatu, uczestnikom zapewniono okresowe bilety komunikacji miejskiej.

Ubezpieczenie

Uczestnicy zostali objęci ubezpieczeniem na czas trwania warsztatu.

Materiały

Każdy uczestnik otrzymał materiały informacyjne na temat przebiegu warsztatu, a także materiały z praktycznymi informacjami dotyczącymi aktualnej pogody, Krakowa i Nowohuckiego Centrum Kultury. Uczestnicy otrzymali także regulamin warsztatu, wyjaśniający wszelkie kwestie organizacyjne. Okazało się to bardzo pomocne i oszczędziło czasu na odpowiadanie na te same pytania napływające od różnych uczestników.

Po przyjeździe seniorzy otrzymali teczki z praktycznymi informacjami (m.in. z mapami Krakowa i Nowej Huty, rozkładem jazdy komunikacji miejskiej, adresem najbliższej apteki, poczty, kantoru oraz z informacjami turystycznymi).

Opiekun

Ogromną rolę odegrał opiekun, który dbał o komfort i dobre samopoczucie uczestników. Zadaniem opiekuna były codzienne rozmowy z uczestnikami na temat m.in. warunków zakwaterowania, posiłków, zapewnionej opieki, pracy organizatorów. Uczestnicy otrzymali numer telefonu do opiekuna, na który mogli dzwonić o dowolnej porze w razie problemów. Dzięki sprawnej komunikacji między opiekunem a pozostałymi członkami zespołu, organizatorzy na bieżąco mogli reagować na uwagi i potrzeby uczestników.

Ewaluacja i monitoring: 

W celu zbadania potrzeb szkoleniowych uczestników przeprowadzono analizę motywacji do wzięcia udziału w warsztacie, którą uczestnicy opisywali w formularzu aplikacyjnym. Te informacje, wraz z zebranymi podczas pierwszej sesji oczekiwaniami stanowiły punkt odniesienia do następujących później ankiet i rozmów ewaluacyjnych.

W trakcie warsztatu, każdego dnia trenerzy spotykali się na spotkaniu superwizyjnym zespołu, by omówić przebieg dnia, ewentualne trudności oraz podzielić się doświadczeniami z pracy z grupą.Codziennie, w czasie przerwy obiadowej, odbywało się także spotkanie całego zespołu projektowego i trenerów, którego celem była wymiana informacji na temat przebiegu warsztatu i sprawne reagowanie na potrzeby uczestników.

Informacje zwrotne od uczestnikówzbierano za pomocą ankiet ewaluacyjnych oraz rozmów ewaluacyjnych dotyczących kwestii merytorycznych i organizacyjnych warsztatu. Wyniki wszystkich ankiet ewaluacyjnych zebrano na jednym arkuszu. Uzupełniono je o informacje zwrotne nadsyłane przez uczestników po zakończeniu warsztatu drogą mailową.

Informację zwrotną od prowadzących zajęcia zbierano na bieżąco, podczas codziennych spotkań z zespołem projektowym. Po zakończeniu warsztatu trenerzy przeanalizowali cały program warsztatu, dzień po dniu, zwracając uwagę na mocne i słabe strony, mniej i bardziej ciekawe i skuteczne ćwiczenia. W oparciu o wnioski, przygotowali nowy plan przebiegu warsztatu, zastępując niektóre ćwiczenia innymi, bardziej atrakcyjnymi dla tej grupy wiekowej, oraz biorąc pod uwagę utrudnienie, jakim było dla kilku uczestników wyrażanie pewnych subtelnych kwestii w języku angielskim.

Wyniki monitoringu

Dzięki monitoringowi w kwestiach merytorycznych dobierano ćwiczenia pod kątem preferencji uczestników, tematom wyraźnie interesującym dla uczestników poświęcano więcej czasu w trakcie wykładów i dyskusji im towarzyszących.

W kwestiach organizacyjnych zmieniono rodzaj przekąsek w trakcie przerwy kawowej, ustalono z hotelową restauracją zmniejszenie porcji kolacyjnych i ustalono możliwość rezygnacji z lunchu, oraz przeniesiono pożegnalną kolację na przedostatni dzień warsztatu, żeby uczestnicy spokojnie przygotowali się do podróży.

Wyniki ewaluacji

Po warsztacie odbyło się spotkanie wszystkich osób zaangażowanych w realizację projektu od strony organizacyjnej i merytorycznej: organizatora, opiekuna i trenerów. Przeprowadzono analizę wszystkich informacji zwrotnych od uczestników, oraz udzielono sobie nawzajem informacji zwrotnej na temat współpracy w projekcie. Na tej podstawie stworzono plik zawierający kilkadziesiąt praktycznych wskazówek, głównie dotyczących organizacji warsztatu do wykorzystania w następnej edycji programu.

Najważniejsze wnioski dotyczyły:

  1. ułożenia harmonogramu zajęć i przygotowania scenariuszy treningów poznawczych;
  2. planowania terminu warsztatu w sposób uwzględniający datę opublikowania Katalogu Warsztatów Grundtviga;
  3. wykorzystania portali społecznościowych do promocji warsztatu – jedynie częściowo skutecznych w tej grupie wiekowej;
  4. wręczenia dyplomów, pamiątek i przeznaczenia czasu na końcowe przemowy uczestników – co zostało przez nich bardzo dobrze odebrane.
Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ warsztatu na słuchaczy

Uczestnicy po pięciodniowym warsztacie gimnastykującym umysł poprawili swoją sprawność poznawczą, rozruszali szare komórki i nadali swojemu myśleniu bardziej twórczy wymiar. Poprawili swoją koncentrację uwagi oraz twórczo wykorzystali zdobytą w toku życia wiedzę i doświadczenia do stworzenia nowych, ciekawych projektów. Uczestnicy przełamali stereotypy na temat wieku senioralnego i dowiedzieli się więcej na temat sytuacji seniorów w innych krajach europejskich. Dzięki wykładom i towarzyszącym im dyskusjom, seniorzy uporządkowali i uzupełnienili wiedzę z zakresu edukacji zdrowotnej, szczególnie z zakresu diety i relaksacji.

Zagraniczni goście lepiej poznali Polskę, jej obyczaje i kulturę, dzięki wizytom w zróżnicowanych miejscach w Krakowie. Podczas wieczorków integracyjnych seniorzy poznali ciekawe gry edukacyjne. Wyrażali chęć grania w nie również po powrocie do swoich domów, wraz z przyjaciółmi i rodziną. Najstarsi uczestnicy warsztatu, dzięki działaniom przygotowującym warsztat, wdrożyli się w obsługiwanie maila, rozmawianie za pomocą Skype i obsługę skanera, który zakupili specjalnie na tę okazję.

Uczestnicy nawiązali znajomości i nadal podtrzymują ze sobą kontakt, przesyłając sobie okolicznościowe życzenia i zdjęcia. W wyniku warsztatu, dwie uczestniczki z Polski zaangażowały się w wolontariat w trakcie innego Warsztatu Grundtviga i otworzyły się na możliwości edukacyjne poza Polską.

Wpływ na organizację

  • Warsztat cieszył się dużym zainteresowaniem wśród pracowników NCK i stanowi inspirację dla innych działów do realizowania podobnych projektów.
  • Dzięki organizacji warsztatu powstała możliwość pozyskania przez NCK nowych partnerów do współpracy w ramach edukacji seniorów. Poszerzeniu uległa sieć kontaktów Nowohuckiego Centrum Kultury zarówno w kraju, jak i za granicą.
  • Doświadczenia zdobyte przy realizacji warsztatu pozwoliły na udoskonalenie oferty edukacyjnej NCK dla seniorów.

Wpływ na społeczność lokalną:

  • Dzięki artykułom w lokalnej prasie mieszkańcy Krakowa dowiedzieli się o Programie „Uczenie się przez całe życie”. Wielu z nich deklarowało chęć wzięcia udziału w warsztatach Gruntdviga.
  • Warsztatem zainteresowały się lokalne Kluby Seniora. Pracownicy Działu Oświatowego odbierali liczne telefony z pytaniami dotyczącymi warsztatu.
  • Mieszkańcy Nowej Huty mieli okazję poznać uczestników w ich czasie wolnym oraz podczas wieczorku w lokalnej restauracji „Stylowa”.
  • Dzięki realizacji projektu unijnego, niedowartościowana dzielnica Krakowa, jaką jest Nowa Huta otworzyła się na zagranicznych gości i zyskała większy prestiż.
  • Po warsztacie została zorganizowana wystawa zdjęć w siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury, dzięki czemu goście odwiedzający NCK mogli zapoznać się z projektem.

Warsztatem zainteresował się Wydział Kultury Urzędu Miasta Krakowa. Pracownicy Wydziału pochlebnie wyrażali się o inicjatywnie NCK.

Upowszechnianie rezultatów: 

Planowane działania wykorzystujące rezultatywarsztatu:

  • Dzięki doświadczeniom zdobytym w trakcie realizacji warsztatu, oferta edukacyjna NCK została udoskonalona.
  • Pracownicy NCK i trenerzy służą swoim doświadczeniem, chętnie odpowiadają na pytania dotyczące organizacji tego typu projektów. Udostępniają także kontakt do prowadzących zajęcia trenerów.
  • NCK, chcąc wykorzystać zdobyte doświadczenie, ponownie złożyło wniosek o zrealizowanie kolejnego międzynarodowego warsztatu dla seniorów. Zainteresowało się także innymi Akcjami w ramach Programu Grundtvig.

Działania podtrzymujące rezultaty:

  • Przesłana literatura tematyczna i przeprowadzone ćwiczenia są nadal pomocne dla uczestników i ich najbliższego otoczenia. Dzięki nim mogą oni pogłębiać wiedzą i nadal „ćwiczyć swoje umysły.”

Działania upowszechniające rezultaty:

  • Przygotowany folder, przedstawiający w atrakcyjnej formie przebieg warsztatu, może zachęcać inne organizacje do przygotowania podobnych warsztatów na szczeblu lokalnym i międzynarodowym.
  • Strona internetowa dostarcza informacji na temat projektu.
  • Jedna z uczestniczek, amatorka fotografii, po tygodniowym pobycie w Polsce przygotowała serię prezentacji zdjęć z Krakowa opatrzonych komentarzami dotyczącymi historii, obyczajowości i sposobu bycia Polaków. Umieściła je na swoim blogu na międzynarodowym portalu fotograficznym. Dzięki temu obcokrajowcy mogą lepiej poznać Polskę z punktu widzenia gościa odwiedzającego nasz kraj. Pracownicy NCK udostępniają link do prezentacji.

 W NCK trwa wystawa zdjęć prezentujących przebieg warsztatu. Do wystawy dołączona jest ulotka z informacją o Akcji Warsztaty i linkiem do aktualnego katalogu.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 
  • „Kiedy pierwszego wieczora wszyscy usiedliśmy w kręgu, nieśmiało wymieniając uśmiechy, godziny przygotowań zmaterializowały się w postaci dwunastu osób, które przyjechały na warsztat z różnych krajów Europy. Łza kręciła się w oku w chwili, kiedy marzenie stawało się rzeczywistością.” - Maria Nowak i Ewa Kowalska, trenerki
  • „Bardzo przyjemny i interesujący projekt. Wiele w nim śmiechu, ale także dużo kwestii ważnych dla starszych osób.” - Richard, uczestnik z Wielkiej Brytanii
  • „Jak wiele jest sposobów żeby być twórczym! Każda osoba z naszej grupy pokazała, na co ją stać. Ja także!” - Irena, uczestniczka z Litwy
  • „Dobrze zapamiętaną częścią naszego warsztatu była rozgrzewka, która wywoływała dużo śmiechu i relaksowała nas przed kolejnymi zadaniami.” - Anna, uczestniczka z Wielkiej Brytanii
  • „Zespół warsztatowy wykonał świetną pracę przygotowując i prowadząc projekt. Profesjonalizm, troskliwość i kompetencja, którą prezentowali trenerzy, stale zachęcała nas i wspierała w działaniu.” - Alicja, uczestniczka z Polski
  • „Moje zastrzeżenia i opór wobec tych wszystkich praktycznych ćwiczeń prawdopodobnie pokazuje jak bardzo ich potrzebuję! Nadal ich nie znoszę, ale bez wątpienia są dla nas dobre.” - Stig, uczestnik z Danii
  • „To było jak ciągłe ćwiczenie, nieustanny trening dla mózgu. To było jak gimnastyka dla mózgu!” - Terrtu, uczestniczka z Finlandii
  • „Wróciłam do domu z moim „emocjonalną walizką” wypełnioną niezapomnianymi wspomnieniami z warsztatu, przyjazną atmosferą wśród uczestników oraz profesjonalizmem, uprzejmością i empatią trenerów. Po prostu fantastycznie!” - Isabel, uczestniczka z Portugalii
  • „Odpowiednia wartość merytoryczna, zgodna z założeniami projektu, stworzenie przez prowadzących właściwego klimatu oraz uwzględnienie realnych potrzeb grupy były sukcesem tego projektu.”  Barbara Kyć – Szmer, pracownik NCK, organizatorka
  • „Warsztaty były ciekawym i wartościowym doświadczeniem zarówno dla uczestników, jak i dla nas organizatorów. Staraliśmy się, żeby nasi goście czuli się dobrze pod każdym względem, by poza wartością merytoryczną projektu wynieśli z pobytu w pięknym Krakowie jak najwięcej pozytywnych wrażeń. Mam nadzieję, że sukces merytoryczny i organizacyjny projektu, pełne zrealizowanie założeń, pozwoli na jego kontynuowanie.” - Bogumiła Gugniewicz, pracownik NCK, organizatorka
  • „Udział w projekcie pozwolił mi na częsty kontakt z ludźmi z różnych stron Europy, ale również dał mi możliwość sprawdzenia własnych sił zarówno językowych, jak i w roli lidera. Jest dla mnie rzeczą niesamowitą jak przez tak krótki czas można aż tak zbliżyć się do drugiego człowieka, poznać go i przy tym bardzo dobrze się bawić. Zawsze interesowała mnie kultura i obyczaje innych państw świata, spędzanie czasu z uczestnikami umożliwiało mi poznanie choćby w małym stopniu zarówno kultury, zwyczajów panujących w danym kraju, jak i przysmaków, które uczestnicy przywieźli ze sobą. Projekt był dla mnie dużym wyzwaniem. Czekam z niecierpliwością na kolejne tego rodzaju projekty.” - Kaja Figaszewska, opiekun uczestników
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Przygotowanie warsztatu, jeszcze na etapie tworzenia wniosku, wymagało od nas wiele pracy i wnikliwego przemyślenia tematu. Wymusiło dyscyplinę w formułowaniu celów, planowaniu czasu i podziale zadań. To wszystko zaowocowało już w trakcie realizacji warsztatu, kiedy cały zespół projektowy łącznie z trenerami i opiekunem, był bardzo dobrze przygotowany.

Organizacja warsztatu pokazała również, jak niezwykle ważna jest sprawna komunikacja w zespole i szybkie reagowanie na, czasem niespodziewane, okoliczności.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maria Nowak i Ewa Kowalska
Data wypełnienia formularza/karty: 
22.02.2012

Wymiana doświadczeń artystycznych

Tematyka działań: 
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Autyzmu "Uczymy się żyć razem"
ul. Jana Bytnara Rudego 2, 45-254 Opole
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Elżbieta Sobolewska
600992840
sobel8@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Stowarzyszenie na Rzecz Autyzmu „ Uczymy się żyć razem” jest organizacją pozarządową działającą non profit, której  celem jest  inicjowanie i  prowadzenie różnych form pomocy dla osób autystycznych oraz ich rodzin.  Oddziaływania  stowarzyszenia w zakresie pomocy osobom z autyzmem dotyczą ich poprawy zdrowia, warunków socjalnych, sytuacji materialnej oraz ich adaptacji w społeczeństwie. Stowarzyszenie obejmuje osoby z autyzmem kompleksową opieką od diagnozy, poprzez edukację, aktywizację zawodową i społeczną, do miejsca pracy i w konsekwencji obecnie w planach do  bezpiecznego  mieszkania. W indywidualnie, dla każdej osoby, zaplanowanej pracy stosowane są wszelkiego rodzaju terapie wpływając na poprawę jej funkcjonowania.  Ważnym zadaniem stowarzyszenia  jest wspieranie  i aktywizowanie osób dorosłych z autyzmem dla których  zakończył się obowiązek szkolny. Od 2008 roku Stowarzyszenie dla tej grupy niepełnosprawnych  prowadzi świetlicę i warsztaty socjoterapeutyczne. Dążeniem organizacji jest utworzenie spółdzielni socjalnej i tworzenie miejsc pracy. W ramach już prowadzonych działań stowarzyszenia osoby z autyzmem uczą się samodzielności w podstawowych czynnościach życiowych i samoobsłudze. Podnoszą swoje kompetencje zawodowe  w zakresie  przygotowania posiłku, prac porządkowych, prac w ogrodzie, prac biurowych oraz w zakresie, umiejętnego organizowania wolnego czasu. W ramach zajęć warsztatowych dorośli uczą się wykorzystywania narzędzi i sprzętu mechanicznego pokonując przy tym swoje lęki i ograniczenia.  Ważne miejsce w działalności warsztatowej zajmuje arteterapia. W ramach tych zajęć dorośli autyści poznają nowe techniki, rozwijają swoją wyobraźnię, ograniczają zaburzenia wynikające ze swojej niepełnosprawności, uczą się prawidłowych zachowań i reakcji emocjonalnych. Dzięki aktywności artystycznej i działań promocyjno-wystawienniczych ogranicza się dyskryminację i marginalizację zawodową jak również społeczną dorosłych osób wykluczonych społecznie  –  autystów. Uczestnicząc w zajęciach i włączając się w aktywność ogólnospołeczną mają szansę na godne życie.

Tytuł projektu: 
Wymiana doświadczeń artystycznych
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-ES1-GRU06-09709 3
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Hiszpania
Irlandia
Włochy
Finlandia
Polska
Cele projektu: 

Projekt SHARE miał na celu aktywizację artystyczną osób dorosłych z różnymi trudnościami (imigranci, osadzeni w więzieniu, osoby nieczynne zawodowo, niepełnosprawni) oraz wymianę doświadczeń nauczycieli zajmujących się tymi grupami w krajach objętych partnerstwem i poznawanie kultury tych poszczególnych krajów.

Obszary tematyczne: 

Projekt obejmował zgłębianie technik arteterapeutycznych w zakresie plastyki , muzyki, teatru, literatury i tańca.

W zakresie plastyki – poznanie technik malarskich, rzeźbiarskich w tym ceramiki oraz rękodzieła artystycznego i grafiki w tym komputerowej jak również fotografii.

W zakresie muzyki – pieśni narodowe oraz repertuar pop, poznanie ludowych instrumentów muzycznych i muzyki klasycznej.

W zakresie teatru – przygotowanie kostiumów w tym masek do przedstawienia legendy. Uczestniczenie w akcji happeningowej.

W zakresie literatury – pisanie własnych utworów literackich obejmujących tematykę legendy. Poznanie tekstów legend narodowych wszystkich partnerów.

W zakresie tańca – poznanie tańców narodowych poszczególnych partnerów i nauka kroków podstawowych dając wyobrażenie o sposobie spędzania czasu ludności zamieszkującej konkretny region.

Ważnym elementem było poznanie tradycji kulinarnych poszczególnych krajów.

Grupa docelowa słuchaczy: 

W Polsce grupą docelową słuchaczy uczestniczących w projekcie były osoby dorosłe z autyzmem objęte opieką Stowarzyszenia.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na wspólną realizację projektu artystycznego zrodził się w trakcie seminarium kontaktowego w Besançon we Francji.  W trakcie naszego pierwszego spotkania określiliśmy cele działania. Przed realizacją projektu dopracowywaliśmy szczegóły.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Do końca czerwca 2011 roku odbyło się 5 spotkań partnerskich.

1. Pierwsze spotkanie było  w październiku 2009 r. w  Madrycie na zaproszenie organizacji, która koordynowała realizację całego projektu Unidad de Programas de la DAT-Norte de Madrit.  W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele – koordynatorzy ze wszystkich krajów partnerskich. Miało ono na celu wzajemne poznanie się i skonkretyzowanie oddziaływań projektowych, jak również podział zadań wśród poszczególnych partnerów. Wspólnie podjęto decyzję, że w ramach projektu tematem wiodącym będą legendy poszczególnych krajów kładąc nacisk na jedną najbardziej charakterystyczną dla danego regionu. W trakcie spotkania  w Madrycie mieliśmy szansę poznania systemu kształcenia dorosłych we wszystkich krajach partnerskich poprzez przygotowane prezentacje.

Wizytując zakład karny w Madrycie mieliśmy szansę poznania aktywności artystycznej osadzonych tam imigrantów . Była to zarówno działalność plastyczna jak i muzyczna. Specjalnie dla uczestników spotkania więźniowie zaprezentowali  koncert własnych utworów muzycznych. W trakcie wizyty w Madrycie zobaczyliśmy również ośrodek kształcenia artystycznego osób niepełnosprawnych.

2. Drugie spotkanie odbyło się we Włoskiej Florencji, w kwietniu 2010 roku na zaproszenie organizacji Astir consorzio di cooperative sociali-societa cooperative social.  W spotkaniu nie uczestniczyli partnerzy z Irlandii. Wizytę utrudnił  problem zamknięcia przestrzeni powietrznej nad poszczególnymi krajami, który był związany  z erupcją wulkanu na Islandii. W ramach tego spotkania poszczególni partnerzy zaprezentowali postęp pracy nad projektem. Podczas spotkania Partner włoski przedstawił w formie gry dydaktycznej legendę o Piracie Barbarossie. Gra była przygotowana przez  więźniów z zakładu karnego na Elbie dla  lokalnej młodzieży szkolnej. Podczas spotkania mieliśmy szansę zapoznania się z zabytkami kultury materialnej Toskanii oraz mieliśmy szansę zobaczenia dwóch różnych zakładów  karnych zlokalizowanych na wyspach.

3. Trzecie spotkanie odbyło się w czerwcu 2010 roku w  Suomosalmi w Finlandii. Organizacją goszczącą była Kianta-Opisto. W spotkaniu aktywnie uczestniczyli wszyscy partnerzy. Jednym z punktów programu wizyty było  wspólne uczestnictwo w 2 cyklicznych akcjach performance, organizowanych w regionie. W ramach pierwszej akcji naszym zadaniem było ubranie „Cichych Ludzi”. Ta akcja happeningowa jest odgrywana od 1994 roku dwukrotnie w ciągu roku. Kolejne dni upływały  na przygotowaniu przedstawienia z wykorzystaniem „Muzycznego lasu”. Z dużym zainteresowaniem przyglądaliśmy się etnicznym instrumentom, powszechnie udostępnionym okolicznym mieszkańcom.  Do tego przedstawienia wszyscy partnerzy przygotowali maski, które miały podkreślić charakter postaci. Dla wszystkich uczestników była to szansa zdobycia nowych doświadczeń i umiejętności pokonując własne bariery. W ostatni dzień wizyty wspólnie z lokalną społecznością, a w szczególności z uczestnikami grupy teatralnej Kianta-Opisto z Suomosalmi odbyło się przedstawienie ukazujące legendę o Kalawali. Organizacja goszcząca dała wszystkim uczestnikom spotkania szansę poznania tradycji i kultury Finlandii. Wizyta przez organizację Kianta–Opisto została przygotowana z wielką pieczołowitością. Uroki klimatu i krajobrazu podziwialiśmy przez cały pobyt. Białe noce pokazały swój niepowtarzalny urok. Finowie zaprezentowali się jako bardzo  zintegrowany naród dbający o tradycję i kulturę.

4. Kolejne spotkanie odbyło się w Polsce i organizacją goszczącą było Stowarzyszenie na Rzecz Autyzmu „Uczymy się żyć razem” w Opolu. Ponieważ stowarzyszenie zajmuje się osobami z autyzmem celem spotkania było przybliżenie problemu autyzmu i ukazanie możliwości edukacji artystycznej nieformalnej dorosłych z tą niepełnosprawnością. Podczas spotkania wszyscy partnerzy oraz dorosłe osoby z autyzmem uczestniczyli w akcji plastycznej w poszukiwaniu Złotej Kaczki. Ta akcja miała na celu przybliżenie osobom zdrowym problemów z jakimi borykają się osoby niepełnosprawne. Każdy otrzymał jednakowej długości nić którą zwijając pokonywał przestrzeń w konsekwencji dochodząc do Złotej Kaczki. Utrudnieniem dla pełnosprawnych były zawiązane oczy i tworzona atmosfera niewiadomej. Poprzez taką formę działania artystycznego organizatorzy chcieli przybliżyć gościom jak trudno funkcjonować mając problemy sensoryczne, a z takimi problemami borykają się osoby z autyzmem. Kolejnym wspólnym działaniem była plastyczna interpretacja  utworu Fryderyka Chopina. W akcji również uczestniczyły osoby dorosłe z autyzmem. Na podstawie tych dwóch działań powstały dwa filmy  dokumentalne. Kolejnym punktem wizyty był wernisaż prac pani Marii Radochońskiej, która jako niepełnosprawna seniorka również wykonała prace ilustrujące polskie legendy. Tę wystawę wzbogaciły prace osób z autyzmem wyrażające ten sam temat.

Temat legend interpretowany był w różnych formach artystycznych. Na terenie placówki prowadzonej przez Stowarzyszenie w trakcie realizacji projektu ogłoszony został konkurs plastyczny na ilustrację do legend polskich oraz do utworów Fryderyka Chopina. Efektem tego konkursu wydana została książka „Chopinem malowane” z ilustracjami do konkretnych utworów tego wielkiego polskiego kompozytora, dla którego źródłem inspiracji był krajobraz  polski oraz sztuka ludowa. Kolejny dzień wizyty to wspólny z kadrą, z rodzicami i osobami z autyzmem wyjazd w Góry Stołowe i w tej niepowtarzalnej scenerii poznanie 2 legend związanych z tymi górami. Ważne spotkanie dla wszystkich partnerów miało miejsce w Bibliotece Wojewódzkiej w Rogowie Opolskim po której oprowadzał nas Dyrektor tej biblioteki, a na co dzień ojciec dorosłego autysty. To spotkanie dało wszystkim szansę zobaczenia takich zbiorów, które  są pieczołowicie zabezpieczane i ukrywane dla potomnych. Wielkim zainteresowaniem cieszyły się siedemnastowieczne mapy wszystkich krajów europejskich.

5. Kolejne spotkanie odbyło się w kwietniu 2011 r w Irlandii, a organizacją goszczącą była Tech Amergin Comunity Education Centre z Waterville. W trakcie spotkania poznaliśmy zakres działania organizacji i wspólnie wykonaliśmy prace w technice mieszanej ukazujące legendy Irlandzkie. Powstały piękne prace, które po skończeniu działań projektowych będą eksponowane na wystawach w poszczególnych krajach uczestniczących w projekcie. Pierwsza wystawa została zorganizowana w Kup w Polsce podczas uroczystego otwarcia domu dla dorosłych osób z autyzmem, który powstawał w trakcie realizacji projektu Grundtvig.

6. Ostatnie spotkanie w ramach projektu miało miejsce w czerwcu 2011 r w Madrycie. Celem tego spotkania było podsumowanie całego projektu jak również zwiedzanie ośrodka zajmującego się edukacją artystyczną, opiekującego się osobami niepełnosprawnymi i wysłuchanie koncertu chóru prezentującego utwory muzyczne wszystkich krajów uczestniczących w projekcie. Podczas spotkań mieliśmy również okazję poznania tańców ludowych poszczególnych krajów.

Wszystkie spotkania upływały bez przeszkód. Zakwaterowanie, wyżywienie i atrakcje regionalne, zabytki kultury miały ważne znaczenie w  panującej życzliwej atmosferze.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
43
W wyjazdach zagranicznych: 
5
Produkty
Produkty projektu: 

W ramach projektu powstała wspólna strona internetowa i była ona prowadzona przez Hiszpanię:

http://sharingarts.blogspot.com/

http://arteencentros.blogspot.com/

Wiadomości o działaniach projektowych zamieszczone są również na stronie internetowej naszej organizacji: www.autyzmopole.pl.

W trakcie realizacji projektu powstała książka zbierająca plon konkursu „Tak czuję muzykę Fryderyka Chopina” oraz 2 filmy dokumentalne ukazujące przeprowadzone działania artystyczne w trakcie trwania spotkania partnerskiego w Polsce. Przez cały okres trwania  projektu powstawały prace ilustrujące legendy polskie w różnych technikach plastycznych. Były one eksponowane na stronie internetowej organizacji oraz na wystawie w Bibliotece miejskiej w Opolu i wystawkach okazjonalnych podczas imprez integracyjnych. Prace wykonane przez grupy międzynarodowe podczas spotkania  w Irlandii można było zobaczyć w Kup w otwartym we wrześniu 2011 domu dla dorosłych osób z autyzmem. W tym nowopowstałym budynku dorośli autyści mają możliwość kreacji artystycznych w różnych technikach.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Po zakończeniu projektu wykorzystano filmy prezentując je podczas konferencji organizowanej w ramach Europejskiego Tygodnia Autyzmu. Prace, które powstały w Irlandii można było zobaczyć również po zakończeniu realizacji projektu w Kup w otwartym we wrześniu 2011 domu dla dorosłych osób z autyzmem a następnie w listopadzie w Madrycie i kolejnych krajach partnerskich. Ta wystawa ma objechać wszystkie kraje partnerskie.

Nagrane w ośrodku w Kup Jasełka ukazujące kulturę i tradycje narodowe zostały rozesłane do partnerów w kraju i za granicą. Opublikowana pozycja książkowa oraz materiał filmowy  trafia do różnych partnerów organizacji i są wykorzystywane w pracy ze studentami Uniwersytetu Opolskiego oraz Wyższej Szkoły Zarządzania i Administracji w Opolu.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt SHARE miał na celu aktywizację artystyczną osób dorosłych z różnymi trudnościami ( imigranci, osadzeni w więzieniu, osoby nieczynne zawodowo, niepełnosprawni) oraz wymianę doświadczeń nauczycieli zajmujących się tymi grupami w krajach objętych partnerstwem i poznawanie kultury tych poszczególnych krajów. Realizacja projektu i odbyte spotkania międzynarodowe zachęciły pracowników do nauki języków obcych i uświadomiły im, że podejmowane przez nich działania są na poziomie europejskim . Podejrzane wzorce w innych krajach stopniowo są wprowadzane w prowadzonej przez nas placówce. Realizacja projektu Grundvig SHARE zmobilizowała organizację do szybkiego uruchomienia domu aktywności twórczej dla dorosłych osób z autyzmem w regionie. Wzrost poczucia wartości i uzyskane efekty pracy zmobilizowały nas do zorganizowania konferencji szkoleniowej SZKOŁA –PRACA –DOM – godne życie osoby z autyzmem , która również była okazją do prezentacji naszych osiągnięć w pracy z dorosłymi i kontaktów międzynarodowych wynikających z realizacji projektów.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Celem projektu była wymiana doświadczeń artystycznych w zakresie różnych dziedzin artystycznych takich jak  plastyka, teatr, muzyka, taniec, literatura. Poprzez te dziedziny sztuki wszyscy partnerzy wspólnie ilustrowali legendy poszczególnych krajów i konkretnych regionów. To wspólne działanie dało szansę integracji całej grupy partnerów oraz wielostronnego spojrzenia na konkretny temat. Podróże do krajów partnerskich umożliwiły poznanie kultur narodów  uczestniczących w projekcie. Ponieważ marginalizacja społeczna i zawodowa jest problemem we wszystkich krajach ważnym celem działania jest poznanie metod i form ograniczania jej skutków w poszczególnych krajach. W projekcie grupą docelową  są osoby dorosłe marginalizowane np. uchodźcy, więźniowie, matki samotnie wychowujące dzieci, starsi i niepełnosprawni. Ważnym celem projektu było również wzmocnienie kadry pracującej z grupami marginalizowanymi. Uczestnicząc w projekcie mieliśmy szansę i motywację do nauki języka angielskiego.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

W przypadku naszego kraju ważnym rezultatem było nawiązanie współpracy z krajami partnerskimi i wzmocniona została nasza samoocena. W trakcie wizyt w poszczególnych krajach mieliśmy okazję zapoznać się z formami pracy z osobami dorosłymi z niepełnosprawnością. W trakcie trwania projektu stworzyliśmy miejsce dla dorosłych osób z autyzmem gdzie wykorzystując doświadczenia partnerów nasi podopieczni mogą godnie funkcjonować. Otwarcia budynku dokonaliśmy 3 września 2011 r. Ważnym punktem tego wydarzenia było otwarcie wystawy objazdowej złożonej z prac powstałych podczas spotkania partnerskiego w Irlandii. Podczas tej uroczystości zaprezentowany został również projekt Szkoły dla osób z autyzmem który powstał również na podstawie obserwacji dokonanych w trakcie podróży w ramach projektu.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„…Dzięki realizacji projektu przypomniałam sobie polskie legendy.”

„ ...Uczestnictwo w projekcie uświadomiło mi, że trzeba uczyć się języka angielskiego”.

„ …W projekt SHARE  są  zaangażowani bardzo interesujący i pełni pasji  ludzie z różnych krajów.”

„ …Uczestnicząc w projekcie miałem szansę poznania ciekawych kultur i  zebrania doświadczeń w podróży po Europie”.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Grupa partnerów realizujących projekt była bardzo zaangażowana. Spotkania upływały w bardzo miłej przyjacielskiej atmosferze, a nawiązane kontakty skutkują kontynuowaną komunikacją pomiędzy partnerami.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Elżbieta Sobolewska
Data wypełnienia formularza/karty: 
29.12.2011

Wicker- Living Medium of Art and Tradition

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Sztuka, muzyka, kultura
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie "Obszary Kultury"
ul. Krzemieniecka 2a, 94- 030 Łódź
biuro@pos.lodz.pl
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Zuzanna Oleksińska; z.oleksinska@pos.lodz.pl; 42 688 14 18
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie „Obszary Kultury” ma siedzibę w Łodzi, ale jego działania mają zasięg ponadlokalny. Zajmuje się między innymi: edukacją, popularyzacją różnych dziedzin kultury i sztuki, działaniami na rzecz środowisk i osób dysfunkcyjnych i niepełnosprawnych, mniejszości narodowych, działalnością wspomagającą rozwój wspólnot i społeczności lokalnej, propagowaniem idei integracji europejskiej, problematyką praw kobiet.

Członkami Stowarzyszenia są edukatorzy, kulturoznawcy, pracownicy naukowi, psycholodzy, socjolodzy, studenci łódzkich uczelni. Wspólną cechą członków Stowarzyszenia jest ich pasja społecznikowska i kreatywność w podejmowaniu tematów kulturowych. Stowarzyszenie swoje działania prowadzi nieodpłatnie, korzystając z pracy wolontariackiej członków.

Celem Stowarzyszenia jest działalność na rzecz edukacji, rozwoju twórczego, upowszechniania kultury, aktywnego spędzania czasu szczególnie osób dorosłych.

Realizuje je poprzez: współpracę, realizację wspólnych projektów z partnerami z Unii Europejskiej na rzecz integracji, a także rozwijania kontaktów i współpracy między społecznościami; organizowanie konkursów, wystaw, festiwali oraz innych form aktywności kulturalnej i edukacyjnej; organizowanie warsztatów, konferencji, sympozjów; organizowanie kursów i szkoleń.

Tytuł warsztatu: 
Wicker- Living Medium of Art and Tradition
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU13-11600
Data realizacji warsztatu: 
15.06.2011 - 22.06.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
10
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
4
Cele warsztatu: 
  • Nauczenie wyplatania z wikliny, pozwalające na realizację własnych projektów, zarówno artystycznych jak i użytkowych.
  • Popularyzacja wiedzy o najstarszym rzemiośle jakim jest plecionkarstwo.
  • Szersza perspektywa na naturalne surowce w sztuce i rzemiośle oraz ich niekonwencjonalne wykorzystanie.
  • Poznanie tradycji plecionkarskiej w Europie.
Obszary tematyczne: 

Historia plecionkarstwa

Rzemiosło wikliniarskie – praktyka

Podstawy uprawy i przetwarzania wikliny

Kraj uczestników: 
Finlandia
Grecja
Niemcy
Szwecja
Turcja
Łotwa
Liczba uczestników: 
2
1
2
3
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Chęć udziału w warsztatach należało zgłosić w sposób mailowy, listowny, telefoniczny lub osobisty. Terminy składania wniosków zostały ustalone od 15 września 2010r. do 15 maja 2011r. W praktyce przyjmowanie wniosków odbywało się do 10 czerwca 2011r.

Promocja warsztatu odbyła się poprzez:

  • stronę internetową
  • kontakty międzynarodowe członków Stowarzyszenia
  • kontakty z uczestnikami Międzynarodowych Plenerów Wikliniarskich
  • kontakty ze Stowarzyszeniem Plecionkarzy i Wikliniarzy Polskich, Stowarzyszeniem Plecionkarzy i Wikliniarzy Niemieckich, Stowarzyszeniem Plecionkarzy i Wikliniarzy Francuskich, Stowarzyszeniem Plecionkarzy i Wikliniarzy Holenderskich
  • kontakty z muzeami etnograficznymi: Muzeum Wikliny w Nowym Tomyślu, Muzeum Archeologiczno- Etnograficznym w Łodzi
  • kontakty z ośrodkami szkoleniowymi.

Podczas rekrutacji sprawdzaliśmy kwalifikacje kandydatów na podstawie przesłanych wniosków oraz na podstawie korespondencji z potencjalnymi uczestnikami. Zakwalifikowani uczestnicy otrzymali szczegółowy program warsztatów, informacje dotyczące przelotu do Polski oraz szczegółowe informacje dotyczące przejazdu z Warszawy do Łodzi, dostosowane do godzin przylotu poszczególnych uczestników. Konsultacje dotyczące przyjazdu do Polski prowadzone były odpowiednio wcześniej. Większość uczestników zdecydowała się na podróż samolotem, wybrane przez uczestników bilety (w obie strony) zostały zakupione przez Stowarzyszenie.

Przygotowując warsztat postawiliśmy na jakość nauczania – wybraliśmy najlepszego możliwego nauczyciela wyplotu. Wielokrotnie podczas warsztatu słyszeliśmy od uczestników, że był to trafny wybór. Także wykładowcy współpracujący z nami byli osobami o wysokich kwalifikacjach, znanymi na całym świecie specjalistami w swojej dziedzinie.

Staraliśmy się, aby program warsztatów był ciekawy i zróżnicowany oraz, aby ta różnorodność nie przeszkodziła uczestnikom w przyswojeniu i zapamiętaniu technik wyplotu.

Ważnym elementem przygotowań było napisanie podręcznika wyplatania oraz jego graficzne opracowanie. Przygotowaliśmy również foldery i ulotki dotyczące miasta, w którym warsztat się odbywał.

W okresie przygotowań do warsztatu zwróciliśmy się do mediów lokalnych z prośbą o patronat medialny nad całymi warsztatami oraz wernisażem prac jego uczestników. Ostatecznie patronat zaoferowała telewizja Ret-Sat, której ekipa filmowa przyjechała na rozpoczęcie i zakończenie imprezy.

Przed rozpoczęciem projektu zorganizowaliśmy również grupę wolontariuszy, którzy zobowiązali się pomóc warsztatowiczom w dotarciu do hotelu oraz przekazali im materiały (informatory, broszury, okresowe bilety komunikacji miejskiej, identyfikatory) i udzielili dodatkowych informacje technicznych i informacji o Łodzi. 

Grupa docelowa uczestników: 

Uczestnikiem warsztatów mógł zostać każdy dorosły mieszkaniec Unii Europejskiej, o zainteresowaniach artystycznych, kulturalnych i historycznych, nie będący profesjonalnie związany z rzemiosłem, ale posiadający podstawowe umiejętności manualne.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 
  1. przyjazd uczestników
  2. oficjalne  powitanie, zajęcia integracyjne, wykład o wyplataniu form użytkowych i artystycznych z wikliny, wprowadzenie do posługiwania się narzędziami do obróbki wikliny, nauka podstawowych splotów wiklinowych
  3. wykład i prezentacja multimedialna o historii upraw wikliny, sposobów jej wykorzystywania w rzemiośle i sztuce nauka wyplatania denka koszyka, na bazie koła, kwadratu i prostokąta, wizyta w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, otwarcie wystaw towarzyszących IX Międzynarodowemu Plenerowi – Przestrzenne Formy z Wikliny
  4. wizyta w Ogrodzie Botanicznym- poznanie różnych gatunków wierzby, rozmowa z dendrologiem o różnorodności roślin, używanych do wyplotu, przypomnienie technik wyplatania denek; nauka wyplatania różnego rodzaju połączeń, uchwytów do koszyka, rączek
  5. wizyta w Muzeum Archeologiczno- Etnograficznym- zapoznanie się z historią wikliniarstwa na terenie województwa łódzkiego, zbiorami rzemiosła wikliniarskiego: żaki, kosze, dzbany, przedmioty gospodarstwa domowego ( misy, koszyki); prezentacja najstarszych wyrobów; projekcja filmu „Ginące zawody”, nauka wyplatania form koszykowych w połączeniu z denkami i uchwytami
  6. nauka wyplatania pełnych form koszykowych z wykorzystaniem zdobytej wcześniej wiedzy, wizyta na plantacji wikliny, transport z siedziby Stowarzyszenia wynajętym busem do Konarzewa  k/Piątku, woj. łódzkie; oglądanie:  nasadzeń wiklinowych, maszyn potrzebnych do obróbki surowca- specjalny pokaz obróbki: okorowanie, parzenie, farbowanie;  samodzielne ścinanie wikliny, wspólne ognisko warsztatowiczów i artystów tworzących podczas IX Międzynarodowego Pleneru Wikliniarskiego w Konarzewie; pieczenie ziemniaków i kiełbasek
  7. krótkie przypomnienie poznanych wcześniej splotów; samodzielna praca z wikliną, wykład i prezentacja multimedialna „Piękno i funkcjonalność” – prezentacja nowoczesnych przedmiotów inspirowanych folklorem prowadzony przez Agnieszkę Rasmus-Zgorzelską, redaktor działu wnętrza i design magazynu „Architektura”
  8. nauka wyrobu ozdób z wikliny: kwiatów, tac, koszyczków, zwierzątek itp.; nauka wyplatania małych form przestrzennych: rzeźb, ogrodzeń, podpór, podwieszeń, omówienie wspólnego projektu grupy, dyskusja nad propozycjami, stworzenie szkicu, wizyta w Pałacu Poznańskich – Muzeum Miasta Łodzi oraz w Muzeum Sztuki „ms2”, kolacja w restauracji „Gęsi Puch” nawiązującej wystrojem do tradycji ludowej
  9. wizyta w Muzeum Kinematografii z przewodnikiem (nawiązanie do tradycji „Łodzi filmowej”), dopracowanie form plecionkarskich; wspólne wykonanie obiektu przestrzennego zaprojektowanego wcześniej przez grupę, otwarcie wystawy fotograficznej dokumentującej dokonania warsztatowiczów, wykład i prezentacja pt. „Sztuka i design – różne drogi twórcze” Agnieszki Czop i Joanny Rusin oraz Dominiki Krogulskiej-Czaskalskiej (artystek zajmujących się tkaniną unikatową), uroczysta kolacja,  rozdanie certyfikatów i upominków
  10. wyjazd
Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Przyjazd

Wszyscy uczestnicy przybyli do Łodzi w przeddzień rozpoczęcia warsztatów. Wszelkie informacje dotyczące godzin przylotów, rozkład pociągów relacji Warszawa – Łódź, informacji na temat autobusów  kursujących z lotniska na Dworzec Warszawa Centralna, kontakty telefoniczne ze Stowarzyszeniem i wolontariuszami uczestnicy otrzymali mailem, na kilka dni przed przyjazdem, tak aby zapobiec wszelkim nieprzewidzianym problemom.

Goście przybywali do Polski drogą lotniczą na Okęcie, skąd samodzielnie docierali do Łodzi pociągiem. W Łodzi na dworcu PKP w określonym czasie czekał na każdego uczestnika wolontariusz, którego rolą było przywitanie gościa i przewiezienie go do miejsca zakwaterowania. Pełną listę gości obsługa hotelu otrzymała na dwa tygodnie przed rozpoczęciem warsztatu. Dla każdego uczestnika w dniu przyjazdu przygotowana była kolacja w hotelu. W pokojach znajdowały się niezbędne materiały i programy warsztatów, mapy dojazdowe do miejsca realizacji warsztatów, identyfikatory i numery telefonów kontaktowych.

Biuro Promocji i Współpracy z Zagranicą UMŁ przekazało dla gości foldery promujące miasto (w języku angielskim). Następnego dnia w hotelu czekał wolontariusz, który przywiózł uczestników do siedziby Stowarzyszenia, miejsca gdzie realizowane były warsztaty. Uczestnicy otrzymali 10-cio dniowe bilety komunikacji miejskiej do wykorzystania w czasie pobytu w Łodzi.

Posiłki

Posiłki (obiady, kolacje) podawane były w salonie willi Plihala – siedziby Stowarzyszenia.

Wyjątek stanowiły śniadania podawane w hotelu i uroczysta kolacja w Restauracji „Gęsi Puch”, (centrum miasta) specjalizującej się w polskich potrawach ludowych oraz pożegnalny poczęstunek, na który zaproszono także artystów biorących udział w  IX Międzynarodowym Plenerze – Przestrzenne Formy z Wikliny. Posiłki na uroczystej kolacji serwowała firma cateringowa „Wszystko ze smakiem” specjalizująca się w polskich tradycyjnych  ludowych potrawach.

Program

Zaplanowany program był zrealizowany całkowicie i zgodnie z harmonogramem, ale na wyraźne życzenie uczestników warsztatów w ostatnich dwóch dniach pobytu wygospodarowaliśmy od rana po 1,5h na zwiedzenie Muzeum Miasta Łodzi , Muzeum Kinematografii, Muzeum Sztuki.

Transport

W przypadku zaplanowanej wizyty na plantacji wikliny w Konarzewie został wynajęty autokar, który zawiózł uczestników na miejsce. Po kończącym wizytę ognisku o g. 21.30 uczestnicy zostali odwiezieni do miejsca zakwaterowania. Korzystaliśmy również z taksówek w innych wymagających tego okolicznościach, np. na skomplikowanej trasie komunikacji miejskiej, w późnych godzinach wieczornych. Aby zapewnić wszystkim uczestnikom bezpieczny powrót do miejsc zamieszkania, zakupiliśmy bilety kolejowe z Łodzi do Warszawy, skąd samodzielnie dotarli na lotnisko. Uczestnicy otrzymali wydrukowane rozkłady pociągów relacji Łódź – Warszawa  z naszą sugestią o najkorzystniejszych połączeniach.

Wyjazd

Każdy z uczestników wyjeżdżał z wykonanymi przez siebie koszami, ozdobami wiklinowymi. Niektóre wyroby ze względu na znaczne wymiary zdecydowano się wysłać pocztą . Członkowie Stowarzyszenia, wolontariusze pomogli zapakować i wysłać przesyłki do miejsc przeznaczenia.

Przez cały czas trwania warsztatów dążyliśmy do maksymalnego wykorzystania czasu przeznaczonego na naukę. Prowadzone były także rozmowy i dyskusje  dotyczące ewaluacji projektu.

Ewaluacja i monitoring: 

Na każdym etapie pracy członkowie Stowarzyszenia czuwali nad poprawnością i przejrzystością organizacji warsztatów, przygotowań do niego i procesu rekrutacyjnego. Osobami, które odegrały szczególną rolę byli: koordynator merytoryczny – czuwający nad zawartością merytoryczną warsztatów, programem, trenerami, wykładowcami, kontaktami z artystami, zakwaterowaniem, koordynator ds. uczestników – nad prawidłowością przebiegu rekrutacji i przebiegu warsztatu, kontaktami i opieką nad uczestnikami, koordynator ds. transportu –  nad organizacją transportu.

Podczas trwania warsztatów kilkakrotnie przeprowadzaliśmy anonimowe ankiety, które pomogły nam szybko odpowiedzieć na potrzeby uczestników. Pierwszą przeprowadziliśmy po pierwszym dniu warsztatu, drugą piątego dnia trwania warsztatu, ostatnią razem z oficjalną ankietą ewaluacyjną. Pytania zawarte w ankietach dotyczyły m.in. organizacji warsztatów, podejścia organizatorów i trenerów, umiejętności przekazywania wiedzy, zgodności przeprowadzonych zajęć z otrzymanym wcześniej harmonogramem. Dodatkowo organizatorzy iwolontariusze podczas trwania warsztatów rozmawiali z uczestnikami, pytając o ich bieżące potrzeby, problemy oraz samopoczucie. Interesowały nas także takie logistyczne aspekty pobytu warsztatowiczów  jak: jakość i lokalizacja zakwaterowania, jakość i ilość posiłków oraz poczęstunku dostępnego między posiłkami, lokalizacja miejsca, w którym prowadzone były zajęcia, atrakcyjność i dostępność przestrzeni do pracy, ocena komunikacji miejskiej.

Swoistego rodzaju ewaluacją są wywiady z uczestnikami, które stanowić będą część dokumentacji filmowo-zdjęciowej. Cennym źródłem informacji byli prowadzący zajęcia oraz wykładowcy. Dzięki nim otrzymywaliśmy informacje o atrakcyjności programu warsztatu, adekwatności ilości godzin przeznaczonych na różne zajęcia oraz ewentualnych problemach z przyswojeniem materiału.

Uzupełnieniem monitoringu była:

  • dokumentacja zdjęciowo-filmowa zajęć, w której chcieliśmy uchwycić: codzienność warsztatów, różnorodność zajęć i etapy powstawania prac z wikliny,
  • prowadzona codziennie lista obecności
  • poczynione obserwacje zarządu Stowarzyszenia

Ostateczna ewaluacja w gronie członków Stowarzyszenia i wolontariuszy odbyła się po zrealizowanych warsztatach. Wspólnie omówione zostały cele projektu i stopień ich realizacji. Do wiadomości wszystkich zaangażowanych w projekt przekazano podziękowania otrzymane od uczestników mailowo po ich powrocie do domów. Listy te były dla nas cennym sygnałem, iż spełniliśmy oczekiwania warsztatowiczów.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ warsztatów na uczestników:

Poprzez aktywne uczestnictwo w zajęciach nasi goście opanowali umiejętność wyplatania z wikliny, pozwalające na realizację własnych projektów, zarówno artystycznych jak i użytkowych.

Wykłady, których wysłuchali, miały na celu popularyzację wiedzy o najstarszym rzemiośle jakim jest plecionkarstwo, ale też informowanie o najnowszych trendach w, szeroko pojętej, sztuce folkowej. Uczestnicy otworzyli się na nowe pomysły i inicjatywy artystyczne. Z chęcią współpracowali ze sobą, co stało się postawą do utrzymania dalszych kontaktów grupy. Wiele osób było też zainteresowanych historią Łodzi. Oprócz dodatkowych wizyt w miejscach szczególnie ważnych dla miasta, mogli zapoznać się na miejscu z literaturą traktującą o historii Łodzi.

Warsztaty z pewnością rozbudziły ciekawość jego uczestników zarówno jeśli chodzi o rzemiosło wikliniarskie, sztukę folkową i wykorzystującą naturalne surowce, jak i historię Polski i Łodzi oraz oczywiście kulturę, sztukę i tradycje współwarsztatowiczów.

Wpływ warsztatów na organizację.

Członkowie Stowarzyszenia przez możliwość korzystania z wykładów, spotkań, mogli  zapoznać się z rzemiosłem wikliniarskim, poszerzyli swoją wiedzę na temat ginących zawodów, poznali sztukę, i design, które inspirują się folklorem.

Innym ważnym aspektem było poszerzenie kompetencji językowych w ramach tego projektu, poprzez bezpośrednie komunikowanie się z grupą. Warsztaty to także zdobywanie doświadczeń różnej natury: organizacyjnej, kontaktów interpersonalnych, współpracy z instytucjami, pozyskiwanie wykładowców, nawiązywanie kontaktów z mediami, poznawanie mentalności ludzi z innych kręgów kulturowych. Wydany przez nas poradnik „Krok po kroku w plecionkarstwie” w języku angielskim, wymagał dużego nakładu pracy całego zespołu realizatorów.

Wpływ warsztatów na społeczność lokalną.

Stali uczestnicy imprez  i projektów Stowarzyszenia oraz mieszkańcy Łodzi mieli okazję uczestniczyć w wykładach, spotkaniach omawiających zawarty w tytule temat „ Wiklina- żywe medium  sztuki i tradycji”.

Uczestniczyli także w uroczystym zakończeniu warsztatu, podczas którego mogli podziwiać efekty pracy warsztatowiczów – wyroby z wikliny (kosze, ozdoby, tace), a także wspólnie zrealizowany projekt dla miasta -  dużą wiklinową  łódź . Mogli prześledzić także pełną dokumentację zdjęciową z przebiegu warsztatu.

Upowszechnianie rezultatów: 

Pozostawiamy po warsztatach pełną ich dokumentację na tworzonej stronie internetowej, która może być wykorzystana przez zainteresowane tematyką : instytucje, inne stowarzyszenia, osoby uczące rzemiosła, uczniów, studentów, osoby prywatne.

Możemy  udostępnić także inne materiały,  np. skróty wykładów, kontakt z osobami prowadzącymi warsztaty, wykłady, prezentacje, zapis filmowy i fotograficzny oraz podręcznik do nauki wyplatania.

Chętnie odpowiemy na pytania zainteresowanych, jak podjąć się podobnego przedsięwzięcia, poinformujemy jak pracować metodą projektu, możemy udzielać konsultacji i nieść ewentualną pomoc.

Powiemy jak pozyskać wolontariuszy (studentów szkół wyższych- artystycznych), którzy w tak obszernych projektach są niezbędni, niosąc w każdej fazie projektu pomoc.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Cytaty z ewaluacji końcowych:

„Jestem bardzo zadowolona z warsztatu. Wzbogacił on moje życie o umiejętność wyplatania oraz – nie mniej ważne, różnorodna, europejska grupa była wspaniała, super – to była dla mnie idea europejska. Mieszkaliśmy w magicznym mieście. Polska była dla mnie nowym odkryciem, i kraj i ludzie – naprawdę mili ludzie! Nasi nauczycie byli bardzo cierpliwi! i odpowiedni dla mnie.”

 „Ten warsztat był dla mnie bardzo interesującym doświadczeniem, również jeśli chodzi o metodologię i pedagogiczne podejście. Organizacja i przebieg warsztatów były bez zarzutu. To było szczególnie wzbogacające doświadczenie dla mnie ponieważ miałam możliwość włączenia się w działalność artystyczną oraz poznać różnych ludzi i kultury europejskie, a także wymienić się z nimi doświadczeniami.”

„Dzięki za całą pomoc i spełnianie naszych różnych życzeń.”

Opinie pracowników:

 „To zderzenie różnych kultur było wszystkim potrzebne. Praca obok siebie i praca wspólna, wiklina złączyła tych ludzi.”

„Oni są po prostu zadowoleni z tego, że tu są. Mimo tego, że cały czas pracują, cały czas coś robią, to są zrelaksowani, uśmiechnięci, codziennie rano gotowi do dalszej pracy. Mają mnóstwo pomysłów, otwarcie mówią o swoich potrzebach – my tu jesteśmy żeby je zaspokajać, ale też po to żeby ich poznać. My też korzystamy z tej wymiany kulturalnej. Choć jeszcze nie wszystko wiem o Szwecji…”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

-

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Zuzanna Oleksińska
Data wypełnienia formularza/karty: 
09.01.2012

Art of memory – master and enjoy. Workshop for seniors

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Akademia Pełni Życia
ul. Juliusza Lea 5a/4, 30-046 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Agnieszka Baran, 12 294 81 35, a.baran@apz.org.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Akademia Pełni Życia (APZ) jest krakowskim stowarzyszeniem działającym od 2002 roku na rzecz osób w średnim i starszym wieku. Naszym celem jest poprawa jakości życia ludzi z tej grupy wiekowej poprzez jak najszerzej rozumianą edukację oraz twórcze organizowanie czasu wolnego.

Stowarzyszenie działa w formule szerszej niż typowy Uniwersytet Trzeciego Wieku – prócz zajęć organizowanych w trybie roku akademickiego mamy cały szereg innych zajęć edukacyjno-aktywizujących organizowanych w miarę potrzeb seniorów. Nasza specjalność to kursy komputerowe dla starszych - mamy na tym polu ogromne doświadczenie i własny dorobek, w tym pierwszy w Polsce podręcznik obsługi komputera dla seniorów. Organizujemy też szkolenia językowe, wykłady i seminaria, treningi pamięci, warsztaty plastyczne, taneczne, działa u nas klub filmowy i teatralny, salonik literacki, odbywają się wycieczki, spotkania z ciekawymi ludźmi, dyskusje, ale też zwykłe spotkania towarzyskie.

Realizujemy także innowacyjne projekty edukacyjne, w szczególności międzynarodowe, adresowane do seniorów.

Tytuł warsztatu: 
Art of memory – master and enjoy. Workshop for seniors
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU13-11573
Data realizacji warsztatu: 
09.05.2011 - 13.05.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
1
Cele warsztatu: 

Warsztat był nastawiony głównie na dostarczenie praktycznej wiedzy i umiejętności oraz intelektualną i emocjonalną stymulację uczestników, prowadzącą do wykorzystania i właściwej interpretacji posiadanego doświadczenia. Miał on przyczyniać się do rozwoju osobistego uczestników, poprzez dostarczanie im wiedzy o pamięci i umiejętności pozwalających na lepsze zarządzanie posiadanymi przez nich zasobami pamięciowymi, a także miał prowadzić do poprawy funkcjonowania ich pamięci. Celem warsztatu było także ukazanie obecności w i wpływu sztuki pamięci na kulturę.

Obszary tematyczne: 

Tematem warsztatu była problematyka pamięci u osób w starszym wieku podjęta w bardzo szerokim kontekście: psychologicznym, neurobiologicznym, społecznym i kulturowym. Omówiono też i wykorzystano do ćwiczeń praktycznych silne związki „sztuki pamięci’’ z kulturą i jej rozwojem. Uczestnicy mieli okazje zapoznać się - tak w aspekcie teoretycznym jak i praktycznym – z aktualną wiedzą na temat funkcjonowania pamięci, sposobami jej wspomagania oraz zmianami, tak negatywnymi jak i pozytywnym, jakie zachodzą w pamięci w starszym wieku.

Pokazano też na konkretnych przykładach wpływ „sztuki pamięci’’ na rozwój kultury, literatury i nauki.

Kraj uczestników: 
Finlandia
Francja
Grecja
Niemcy
Portugalia
Szwecja
Wielka Brytania
Liczba uczestników: 
3
3
2
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

W wyniku podjętych działań promocyjnych otrzymaliśmy bardzo wiele zapytań o możliwość udziału i/lub zgłoszeń do uczestniczenia w warsztatach. Rekrutacja przebiegła bardzo pomyślnie, zgłosiło się więcej osób, niż było miejsc. Podczas rekrutacji brano pod uwagę: wiek osób zgłaszających się, motywacja do udziału w warsztacie, stopień znajomości języka angielskiego, datę zgłoszenia, płeć (staraliśmy się przyjąć równą liczbę kobiet i mężczyzn, wobec jednak zbyt małej liczby zgłoszeń od panów, nie było to możliwe), wcześniejsze pobyty w Polsce i Krakowie; oraz brak zbieżności zawodowej z tematyką warsztatu. W rezultacie przyjęto 12 osób (ze Szwecji, Finlandii, Niemiec, Wielkiej Brytanii, Francji, Grecji i Portugalii), a 6 wpisano na listę rezerwową. W grupie docelowej znalazły się osoby po 55 roku życia, z wystarczającą (komunikatywną) znajomością języka angielskiego.

W przygotowaniu warsztatu brał udział zespół złożony z koordynatora projektu, sekretarza, trenerów oraz konsultanta zewnętrznego i seniorów-wolontariuszy.

Przed przyjazdem do Krakowa uczestnicy byli proszeni o przesłanie informacji na temat swoich oczekiwań dotyczących warsztatu, na podstawie których dokonano niewielkich modyfikacji programu tak by odpowiedzieć na potrzeby biorących w warsztacie słuchaczy-seniorów. Uczestnicy mieli za zadanie przygotowanie też krótkich informacji na temat siebie, swoich krajów i innych dodatkowych materiałów, które były wykorzystywane w trakcie treningu pamięci.

Grupa docelowa uczestników: 

Warsztat skierowany był do osób po 55 roku życia z różnych krajów europejskich (biorących udział w programie Grundtvig). Wzięło w nim udział 12 uczestników z 7 krajów Europy (Szwecji, Finlandii, Francji, Wielkiej Brytanii, Portugalii, Grecji i Niemiec) w wieku od 57 do 70 lat (średnia 63,5). Wśród uczestników było 9 kobiet i 3 mężczyzn.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

08.05.2011r.

  • przyjazd uczestników, odebranie gości z lotniska, obiad powitalny (zapoznanie uczestników z miejscem i organizatorem warsztatów, prezentacje „Kraków – miasto niezwykłe”, przekazanie informacji o edukacji seniorów w Polsce i o Akademii Pełni Życia – jej misji, działalności, osiągnięciach i problemach, doświadczeniach w edukacji osób dorosłych.

09.05.2011r.

  • do południa – zajęcia w sali szkoleniowej: zapoznanie z programem, analiza nadesłanych oczekiwań, wprowadzenie do problematyki pamięci, ćwiczenia wprowadzające;
  • popołudniu - zajęcia w sali szkoleniowej: pamięć w starszym wieku, rola uwagi i koncentracji, praktyczne metody wspomagania pamięci wspólne tworzenie zasad i ćwiczenia praktyczne;
  • wieczorem – zajęcia indywidualne, koncert muzyki Chopina i zwiedzanie miasta, kolacja w towarzystwie polskich seniorów.

10.05.2011r.

  • do południa - zajęcia w sali szkoleniowej: fazy działania pamięci – jak zwiększać skuteczność przypominania, mnemotechniki i ćwiczenia;
  • - popołudniu - zajęcia w Muzeum Farmacji: ćwiczenia praktyczne w grupach, wyniki, wnioski i podsumowanie zajęć w Jamie Michalika;
  • wieczorem - zajęcia indywidualne, koncert muzyki Klezmerskiej i zwiedzanie miasta, kolacja w towarzystwie polskich seniorów.

11.05.2011r.

  • do południa - zajęcia w sali szkoleniowej: co zwiększa skuteczność zapamiętywania, rola obrazu w „sztuce pamięci”, ćwiczenia w zapamiętywaniu, z wykorzystaniem obrazu, rola zmysłów – w zapamiętywaniu i przechowywaniu informacji – ćwiczenia;
  • popołudniu - zajęcia w Muzeum Sztuki Średniowiecznej: ćwiczenia praktyczne, zajęcia w „Noworolu” - budowanie historii do obrazów, ćwiczenia w kojarzeniu;
  • wieczorem - zajęcia indywidualne, zwiedzanie cmentarza Rakowickiego z przewodnikiem za strony organizatora, zwiedzanie muzeum w pod płytą Rynku Głównego, zwiedzanie Muzeum Fabryka Schindlera, kolacja w towarzystwie polskich seniorów.

12.05.2011r.

  • do południa - zajęcia w terenie: dzielnica Żydowska i 2 synagogi, zapamiętywanie jako interpretacja: różne sposoby przechowywania informacji, znaczenie miejsc w „sztuce pamięci”;
  • popołudniu - zajęcia w terenie: sala „Vinci” - spotkanie z neurobiologiem specjalistą od pamięci, prof. Jerzym Vetulanim – krótka prelekcja o neurobiologii pamięci, ćwiczenia w niewerbalnym rozpoznawaniu treści na przykładzie aktorskiej interpretacji wiersza „Lokomotywa”;
  • wieczorem - zajęcia indywidualne - wyjazd do kopalni soli w Wieliczce i Oświęcimia, zwiedzanie Muzeum Fabryka Schindlera.

13.05.2011r.

  • do południa - zajęcia w siedzibie APZ: mapa myśli – zasady i praktyczne ćwiczenia, omówienie „siedmiu grzechów pamięci”, ćwiczenia podsumowujące wszystkie poznane treści; lunch przygotowany przez seniorów;
  • popołudniu – podsumowanie warsztatów: „sprawdzian” i burza mózgów: co było pomocne a co nie, ewaluacja w formie dyskusji oraz wypełnianie formularza ewaluacyjnego;
  • wieczorem - obiad pożegnalny – kuchnia polska-biesiadna.

14.05.2011r.

  • zwiedzanie indywidualne miasta, wyjazd uczestników.
Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

DOJAZD

Bilety lotnicze kupowane były przez Stowarzyszenie w konsultacji z uczestnikami warsztatów. Wybierano połączenia najbardziej korzystne tak dla uczestników (ze względu na czas przejazdu/przelotu jak i czas dotarcia do Krakowa/miejsca zamieszkania) jak i finansowo. Po przyjeździe uczestnicy proszeni byli o przekazanie wykorzystanych boarding-passow, zaś po powrocie do krajów – wysłanie ich pocztą do Stowarzyszenia (każda osoba otrzymała kopertę z adresem Stowarzyszenia). Po przyjeździe każda osoba została dowieziona przez organizatorów bezpośrednio do hotelu, zaś po zakończeniu warsztatów uczestnicy zostali poinstruowani jak dostać się na lotnisko i grupami docierali na nie.

ZAKWATEROWANIE

Uczestnicy zostali zakwaterowani w hotelu bardzo blisko centrum miasta.  Każdy uczestnik miał do dyspozycji jednoosobowy pokój z łazienką. Lokalizacja ta zapewniła bardzo łatwy dostęp (10-15 min spaceru, 2-3 przystanki tramwajowe) do wszystkich miejsc w których były prowadzone zajęcia, jak również do interesujących miejsc (zbytków, sal koncertowych itp.) z których uczestnicy korzystali po zajęciach. Każdy uczestnik otrzymał bilet tygodniowy MPK ważny na wszystkie środki transportu w mieście, plan miasta oraz pakiet praktycznych informacji dotyczących wszystkich aspektów pobytu.

WYŻYWIENIE

Śniadania były organizowane w hotelu, lunche w pobliskich restauracjach (każdy w innej) o interesującym, specyficznym wystroju. Ostatni lunch był przygotowany przez naszych seniorów w siedzibie stowarzyszenia. Kolacja powitalna i pożegnalna zorganizowane zostały wcześniej w wybranych przez nas restauracjach serwujących tradycyjne polskie dania. Pozostałe zaś były organizowane wspólnie z uczestnikami zajęć na podstawie przygotowanych przez nas propozycji dobrych restauracji -  uczestnicy korzystali z pomocy i towarzystwa naszych seniorów i kadry przy wieczornych posiłkach.

ORGANIZACJA DNIA WARSZTATOWEGO

W pierwszym dniu uczestnicy otrzymali program zajęć oraz materiały informacyjne na temat Krakowa wraz z planem miasta. Pierwszego i ostatniego dnia warsztatów zajęcia odbywały się w sali szkoleniowej, przewidziano wówczas jednak dłuższe przerwy oraz zorganizowano posiłki poza hotelem gdzie odbywały się warsztaty – tak by zajęcia nie były zbyt męczące dla osób w starszym wieku. W pozostałe dni część zajęć odbywała się w sali szkoleniowej a część w terenie (krakowskich muzeach, synagogach, kawiarniach itp.).

UBEZPIECZENIE

Dla wszystkich uczestników z zagranicy wykupione zostało grupowe ubezpieczenie dla obcokrajowców przebywających w Polsce na czas trwania warsztatów.

Ewaluacja i monitoring: 

Przed rozpoczęciem warsztatów uczestnicy proszeni byli o przesłanie drogą mailową swoich oczekiwań dotyczących warsztatu i jego organizacji. Oczekiwania te zostały omówione w pierwszym dniu warsztatu, a program został dostosowany tak by w miarę możliwości zostały one zrealizowane.

Ewaluacja warsztatów przez jego uczestników prowadzona była w 5 różnych formach:

  1. krytyczna ocena własnej pisemnej wypowiedzi (wykonanej na samym początku warsztatów) na temat pamięci w ostatnim dniu zajęć
  2. symboliczna ewaluacja każdego dnia warsztatów wykonywana przy pomocy znaków graficznych
  3. krótkie wywiady ewaluacyjne prowadzone przez trenerów każdego dnia oraz dyskusja plenarna przeprowadzona na ostatnich zajęciach
  4. pisemna wypowiedź o jaką zostali poproszeni uczestnicy po zakończeniu 4/5 zajęć  (obszerna odpowiedź na 4 pytania oceniające i ich analiza w ostatnim dniu zajęć)
  5. ankieta ewaluacyjna, dostarczona przez Narodową Agencję.

Wyniki działań ewaluacyjnych były na bieżąco śledzone przez koordynatora warsztatów i stanowiły ważny element monitoringu.

Dodatkowym elementem ewaluacji warsztatu były spontaniczne wypowiedzi uczestników, dostarczone nam e-mailem po zakończeniu warsztatów.

Monitoring i ewaluacja była prowadzona również w gronie zespołu projektowego: po każdym dniu zajęć organizowane były krótkie spotkania podsumowujące, dodatkowo trenerzy wykorzystywali przerwy na lunch aby przedyskutować przebieg zajęć oraz włączyć uwagi i oceny uczestników w dalszą ich realizację. Po zakończeniu warsztatów zespół spotkał się na zabraniu podsumowującym, na którym dokonano oceny przebiegu warsztatów i osiągniętych rezultatów. Dodatkowo trenerzy zostali poproszeni o przygotowanie pisemnej wypowiedzi na temat realizacji warsztatu, jego dobrych i złych stron oraz przydatności zdobytych doświadczeń do dalszej pracy.

Do oceny warsztatów zaproszono również eksperta zewnętrznego, uznanego specjalistę w zakresie pamięci prof. Jerzego Vetulaniego. Wspólnie z przedstawicielem trenerów oraz seniorów, którzy mieli doświadczenie w treningach pamięci przeanalizował on przyjętą formułę warsztatów pod względem przydatności do pobudzania funkcji pamięciowych i udzielił cennych wskazówek.

Konsekwencją prowadzonego na bieżąco monitoringu i ewaluacji były niewielkie korekty w programie zajęć np. nieco mniej typowych ćwiczeń mnemotechnicznych, nieco więcej pracy bazującej na własnych doświadczeniach uczestników, uraz uzyskanie pewności przez prowadzących, że przyjęta formuła zajęć jest właściwa.

Główne wnioski z prowadzonej ewaluacji oraz monitoringu:

  • warsztat został dobrze zaplanowany i przeprowadzony,
  • zespół trenerów oraz zespół do realizacji zadań organizacyjnych był kompetentny i znakomicie wywiązał się ze swoich obowiązków
  • sposób organizacji zajęć, a w szczególności dobór miejsc, w których się odbywały był właściwy i zwiększał ich efektywność; jedynym minusem była konieczność pokonania dużej ilości schodów w Muzeum Farmacji, co utrudniało udział w tej części zajęć kilku osobom (ponieważ jednak pytani o to przed warsztatami uczestnicy nie zgłaszali problemów z poruszaniem się, ze względów merytorycznych zdecydowano się zorganizować tam część zajęć),
  • przejęta metodyka pracy przyniosła bardzo dobre rezultaty i znalazła wysokie uznanie w oczach uczestników,
  • balans między częścią teoretyczną i praktyczną był właściwy, choć w części teoretycznej należy mniej korzystać z prezentacji multimedialnych a bardziej skupić się na żywym słowie i interesujących przykładach,
  • przyjęta formuła pracy, dostarczająca wielorakich bodźców, wykorzystująca różne zmysły oraz angażująca emocjonalnie była z punktu widzenia neurobiologii pamięci najwłaściwsza i najefektywniejsza,
  • ilość wolnego czasu na relaks, regenerację i zajęcia własne była wystarczająca,
  • pozostawienie uczestnikom swobody w organizowaniu czasu wolnego oraz wieczornych posiłków z jednoczesnym zapewnieniem pomocy i towarzystwa gdy zgłaszano taką potrzebę okazały się bardzo dobrym rozwiązaniem,
  • realizacja warsztatów, zdobyte doświadczenia, przygotowane materiały i wypracowane rozwiązania  stanowią znakomity punkt startowy do podejmowania i rozwoju tego typu zajęć w przyszłości.
Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Realizacja warsztatu wywarła znaczący wpływ na naszą organizację. Za najważniejszy uważamy zdecydowane potwierdzenie trafności wybranej przez nas, innowacyjnej formuły prowadzenia tego typu zajęć. Wprowadzone przez nas eksperymentalnie elementy tak merytoryczne jak i metodologiczne uzyskały zdecydowaną aprobatę uczestników i okazały się skuteczne. Również przyjęte rozwiązania organizacyjne okazały się słuszne i owocne. Stowarzyszenie zyskało więc bardzo cenne doświadczenie wskazujące w sposób jasny dalsze kierunki rozwoju.

Rozszerzenie naszych kontaktów międzynarodowych i umocnienie pozycji Stowarzyszenia jako organizatora ciekawych wydarzeń edukacyjnych dla seniorów tak w kontekście lokalnym jak i międzynarodowym stanowi dodatkową korzyść.

Niezwykle pozytywne i serdeczne przyjęcie warsztatów przez uczestników wyrażane w przesłanych  i wciąż nadchodzących e-maliach (przykłady p.3.4) stanowi niezwykle istotny czynnik motywujący dla organizacji: tak pracowników jak i samych seniorów.

Nasi słuchacze-seniorzy mieli okazję współuczestniczyć w organizacji i realizacji warsztatów, co przyczyniło się do wzmocnienia ich kompetencji językowych i międzykulturowych oraz poczucia własnej wartości.

Wypracowane i przetestowane w trakcie warsztatu nowe rozwiązania już w tej chwili stały się inspiracją dla nowych pomysłów i działań na rzecz seniorów (np. zostały zaimplementowane w prowadzonym przez nas seminarium Sztuka pamięci, a metody mnemotechniczne wykorzystane  na kursach języka angielskiego – z ogromnym sukcesem).

Społeczność lokalna (za pośrednictwem naszej strony internetowej, Facebooka, informacji w siedzibie stowarzyszenia i lokalnych mediów) miała okazję zapoznać się z przykładem ciekawego wydarzenia edukacyjnego dla seniorów. Za niezwykle istotne uważamy też włączenie kół akademickich w nasze działania (poprzez konsultacje i superwizje) oraz zainteresowanie autorytetów naukowych (prof. Jerzy Vetulani) pracami Stowarzyszenia.

Upowszechnianie rezultatów: 

Najważniejszym rezultatem warsztatu było zwiększenie wiedzy i umiejętności uczestników w zakresie korzystania z własnych zasobów pamięciowych oraz wzmocnienie ich wiary w swoje możliwości i motywacji do podejmowania różnorodnych aktywności. Zgłaszali oni także, iż w efekcie udziału w warsztacie zmieniły się ich postawy wobec własnej pamięci z negatywnej na pozytywną, oraz usprawnieniu uległy funkcje poznawcze i pamięciowe. Poprzez podtrzymywanie kontaktu z uczestnikami warsztatów zachęcamy ich do dalszego wykonywania ćwiczeń, które poznali podczas zajęć oraz podejmowania różnorodnych aktywności służących utrzymaniu sprawności umysłowej. Ci zaś zachęcają do podejmowania podobnej aktywności przez ich najbliższych i inne osoby w ich środowiskach lokalnych.

Z informacji zwrotnych od naszych słuchaczy wiemy, iż pozostają oni nie tylko w kontakcie z nami, ale i nawiązały się trwałe więzi przyjaźni (większość uczestników warsztatów nie znała się między sobą wcześniej) – nie tylko pozostają w kontakcie mailowym (dzięki któremu wymieniają się także dodatkowymi materiałami dot. ćwiczenia pamięci) ale i odwiedzają się w swoich krajach.

Uważamy, że także inne organizacje i osoby - korzystając z publikowanych informacji, oraz doświadczeń samych uczestników i dostarczonych im materiałów – mogą wykorzystać pomysł i formułę warsztatów dla prowadzenia własnej działalności edukacyjnej (tak indywidualnej jak i skierowanej do grup seniorskich).

Sukces jaki odniósł warsztat stanowi też ważną wskazówkę dla wszystkich zainteresowanych w jakim kierunku powinny się rozwijać tego typu zajęcia.

Materiały szkoleniowe i inne opracowania wykonane na potrzeby warsztatu stanowią cenne źródło informacji i inspiracji dla naszej organizacji oraz innych związanych z nami jednostek.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

„...I think this was the best I have experiences since 1952 when there was the Olympic games in Helsinki. I was there with my father and when I for the first time drank Coca-Cola...’’

„...I realized that something had happened in my brains. The feeling was similar as if I had been somewhere practicing physical rehabilitation - but this time it was mental instead of physical. Brains instead of muscles. It was a nice feeling...’’

„...it was a very pleasant and useful experience and I thank you for all the good work and effort you put into making this workshop a success..’’

„...excellent prepared workshop by a lovable team. All the time I had so much interest and fun dealing with the great variety which you have chosen to discuss and working with us. I am deeply convinced nearly all our activities, new informations and discussions will stay in our memory as you gave us the chance to elaborate it by our owns...’’

„...the whole group was so well chosen, we enjoyed it every second so much to talk to the lovely participants of seven countries. We spend a relaxed and even very funny time together. If you were seeking us you should have followed places of happy laughter..’’

„...the trip to Krakova was never-to-be-forgotten! Now I'll have a time to melt all I have experienced and a time to read all that information you gave us..’’

„The teachers are very energetic and good in imparting their knowledge to us.”

“Nice, engaged, clever and humorous teachers”

„Thank you very much for the very interesting week In Kraków and the good organization of it”

The most valuable part of the workshop was: “the perfect care from the leader to the group”.

„We had so much fun learning. The practical part (exercises) was the most interesting for me.”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

brak

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Agnieszka Baran
Data wypełnienia formularza/karty: 
21.10.2011
Subskrybuje zawartość

Switch style