Czechy

Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej

Tematyka działań: 
Edukacja rodziców i rodzin
Inne
Umiejętności podstawowe
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Fundacja Rozwoju Dzieci im. J.A. Komeńskiego
ul. Flory 1/8, 00-586 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Teresa Ogrodzińska
togrodzinska@frd.org.pl
Gracjana Węgorska
gwegorska@frd.org.pl
0048 22 881 15 80
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Fundacja Komeńskiego działa od 2003 roku. Dążymy do zapewnienia dzieciom równego startu życiowego. Nie prowadzimy działalności gospodarczej, nasze środki pochodzą z dotacji i darowizn. Od 2005 roku posiadamy status organizacji pożytku publicznego.
Naszym priorytetem jest wyrównywanie szans edukacyjnych najsłabszych i dyskryminowanych grup społecznych oraz podnoszenie poziomu edukacji, ze szczególnym uwzględnieniem wspierania wczesnego rozwoju dziecka. Działamy we współpracy z rodzicami, nauczycielami, organizacjami pozarządowymi i samorządami. Współpracujemy ze specjalistami z zakresu wczesnej edukacji z Polski, Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej.
Najważniejsze działania:
  1. Podnoszenie jakości wczesnej edukacji - Przy Fundacji działa Akademia Komeńskiego, niepubliczna placówka doskonalenia dorosłych, która prowadzi szkolenia dla nauczycieli, rodziców i przedstawicieli społeczności lokalnych upowszechniające nowoczesne metody pedagogiczne i wychowawcze. Rocznie 32 trenerów Akademii szkoli ponad 2000 osób.
  2. Upowszechnianie edukacji przedszkolnej - Stworzyliśmy innowacyjny program pozwalający gminom na tworzenie alternatywnych form edukacji przedszkolnej dla dzieci w wieku 3-5 lat. Aktualnie we współpracy z 97 gminami wiejskimi i 4 organizacjami pozarządowymi prowadzimy 298 wiejskich Ośrodków Przedszkolnych dla 4000 dzieci. We współpracy z 5 organizacjami z całej Polski, przeprowadziliśmy pilotaż Grup Zabawowych – zajęć edukacyjnych dla dzieci w wieku 0-5 lat i ich rodziców przy merytorycznym wsparciu specjalnie przeszkolonego konsultanta.
  3. Gminne strategie edukacji - Pomagamy społecznościom gminnym w opracowywaniu długofalowych  Gminnych strategii edukacyjnych25 gmin wiejskich przyjęło strategie do realizacji.
  4. Rozwijanie świadomości społecznej na temat znaczenia wczesnej edukacji - Wydajemy materiały edukacyjne, organizujemy seminaria i konferencje poświęcone problemom wczesnej edukacji. Wydaliśmy między innymi pierwszy w Polsce „Raport o sytuacji edukacji elementarnej”, „Małe dziecko w Polsce – doświadczenia organizacji pozarządowych”, „Małe dziecko w gminie – jak podnieść jakość wczesnej edukacji”.
Tytuł projektu: 
Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0004/C1
07/GR-LP/07-0007/C2
Lata realizacji: 
2006 - 2008
Kraje uczestniczące: 
Polska, Czechy, Grecja, Słowacja, Wielka Brytania
Cele projektu: 
  1. Wymiana doświadczeń organizacji partnerskich na temat włączania rodziców w programy ułatwiające dzieciom adaptację do szkoły.
  2. Stworzenie programu szkoleniowego przygotowującego rodziców i nauczycieli do wspólnego planowania i realizacji działań ułatwiających dzieciom pokonanie progu szkolnego.
  3. Przygotowanie materiałów edukacyjnych dla rodziców i nauczycieli
  4. Przygotowanych co najmniej 10 trenerów do prowadzenia programu szkoleniowego.
  5. Przygotowanie w każdym kraju partnerskim co najmniej 40 rodziców i nauczycieli (przedszkoli i szkół podstawowych) do tworzenia programów wychowawczych ułatwiających dzieciom adaptację do szkoły.
Obszary tematyczne: 
Projekt poświęcony był budowaniu współpracy pomiędzy nauczycielami (szkół podstawowych, przedszkoli, ośrodków przedszkolnych), a rodzicami oraz zagadnieniom związanym z pokonywaniem progu szkolnego przez dzieci.
Grupa docelowa słuchaczy: 
Słuchaczami w projekcie byli rodzice, nauczyciele i psycholodzy pracujący z dziećmi przygotowującymi się do rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej lub właśnie tę naukę rozpoczynającymi. W Polsce było to grupa mocno sfeminizowana, w wieku od 23-ego do ok. 50-ego roku życia. Seminaria i szkolenia zrealizowane w Warszawie cieszyły się dużym zainteresowaniem nauczycieli, mniejszość stanowili rodzice. Odwrotnie kształtowała się sytuacja w grupie przeszkolonej w ramach projektu w wiejskiej gminie Jednorożec na terenie województwa mazowieckiego. Obserwowana w tej grupie duża frekwencja wśród rodziców nie przekładała się niestety na udział i zainteresowanie nauczycieli, którzy w niewielkim stopniu zaangażowali się w realizację projektu.
Jakie były początki projektu: 
Projekt powstał w oparciu o doświadczenia Fundacji Komeńskiego i pozostałych partnerów związane z wprowadzaniem innowacyjnych programów budowania współpracy pomiędzy nauczycielami i rodzicami.Dostrzegając ogromne znaczenie dobrej adaptacji w szkole dla przyszłej kariery szkolnej i życiowej dzieci, postanowiliśmy w tworzenie programów adaptacyjnych włączyć rodziców, którzy nie są na ogół postrzegani jako partnerzy w działaniach edukacyjnych i wychowawczych podejmowanych przez placówki edukacyjne. Przygotowując wniosek o dofinansowanie projektu, rozmawialiśmy z ekspertami zajmującymi się edukacją w Czechach, Grecji, Polsce, na Słowacji i w Wielkiej Brytanii. Ich opinie były zgodne: we wszystkich tych krajach istnieje ogromna potrzeba przygotowania rodziców i nauczycieli do wspólnej pracy na rzecz ułatwienia dzieciom procesu adaptacji szkolnej. Kontakt z organizacjami partnerskimi nawiązaliśmy podczas seminariów i konferencji, w których brali udział przedstawiciele Fundacji Komeńskiego.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Realizacja projektu trwała dwa lata.
Etap pierwszy obejmował:
  1. 10.X.2006, Warszawa: seminarium krajowe dla 21 słuchaczy (rodziców i nauczycieli zainteresowanych udziałem w projekcie) i 7 pracowników Fundacji Komeńskiego – 6 trenerów Akademii Komeńskiego i koordynatorki projektu) – poświęcone zagadnieniom związanym z adaptacją szkolną i współpracą domu, przedszkola i szkoły.
  2. 26-28.X.2006, Warszawa: seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych (pracowników i słuchaczy) połączone z wizytą studyjną w polskich placówkach edukacyjnych – poświęcone prezentacji i wymianie doświadczeń organizacji partnerskich oraz ustaleniu priorytetów projektu w pierwszym roku realizacji; Fundację Komeńskiego reprezentowało 7 pracowników.
  3. X.2006–II.2007, w każdym z krajów Partnerstwa: przeprowadzono badanie jakościowe na temat doświadczeń rodziców, nauczycieli i ich dzieci/uczniów związanych z rozpoczęciem nauki w szkole; w Polsce w badaniu wzięło udział 143 osób (w tym 38 dzieci i 105 dorosłych słuchaczy).
  4. 15-17.III.2007, Newry, Irlandia Północna (Wlk. Brytania): seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych połączone z wizytą studyjną w brytyjskich placówkach edukacyjnych – poświęcone dyskusji nad wynikami badań n. t. adaptacji szkolnej oraz opracowaniu założeń scenariusza programu szkoleniowego; w seminarium wzięło udział 4 pracowników Fundacji Komeńskiego oraz jedna słuchaczka z Polski – mama dziecka przygotowującego się do rozpoczęcia nauki w szkole.
  5. III.-VI.2007, w każdym z krajów Partnerstwa: opracowanie lokalnych wersji programu szkoleniowego wraz z materiałami edukacyjnymi dopasowanego do potrzeb potencjalnych uczestników (npdst. ankiet otrzymanych od słuchaczy).
  6. VI.2007-VII.2007, w każdym z krajów Partnerstwa: przygotowanie i publikacja broszur i ulotek dla rodziców i nauczycieli; Fundacja Komeńskiego opublikowała broszurę  „Wszyscy gotowi?! Jak przygotować dziecko do szkoły” – została ona (razem z płytą zawierającą raporty z badań przeprowadzonych w krajach Partnerstwa)rozesłana do słuchaczy i placówek uczestniczących w projekcie.
  7. 29.VIII-2.IX.2007, Praga, Czechy: wspólne seminarium “Four European Countries Involved in Parent-Teacher Partnership for Children’s Transition to School European Project podczas XVII Międzynarodowej Konferencji EECERA: http://www.easyprague.cz/eecera2007/download/files/abstract-book_web.pdf - przedstawiciele EADAP, The Early Years Organization, OMEP oraz Fundacji Komeńskiego, której reprezentant prowadził seminarium, przedstawili efekty projektu oraz wyniki badań przeprowadzonych w ich krajach.
Etap drugi poświęcony był na:
  1. X.2007-VI.2008, w każdym z krajów Partnerstwa: przeprowadzenie pilotażu szkolenia „Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej” – 315 uczestników wzięło udział w 12 szkoleniach przeprowadzonych przez 10 trenerów na terenie pięciu krajów Europy; w Polsce w szkoleniach zorganizowanych w dwóch warszawskich dzielnicach (Bielany i Żoliborz) oraz w wiejskiej gminie Jednorożec, wzięło udział 48 słuchaczy, w tym 26 nauczycieli przedszkolnych, 6 szkolnych, psycholog szkolny oraz 15 rodziców (wśród słuchaczy znalazło się ogółem 45 kobiet i 3 mężczyzn).
  2. 24-26.I.2008, Svaty Jur, Słowacja: seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych połączone z wizytą studyjną w słowackich placówkach edukacyjnych – poświęcone prezentacji ostatecznych, lokalnych wersji scenariusza oraz omówieniu pierwszej fazy pilotażu przeprowadzonego w krajach partnerstwa; Fundację reprezentowały 3 pracowniczki oraz słuchaczka – wice dyrektor warszawskiej Szkoły Podstawowej Nr 80 biorącej udział w projekcie od początku jego realizacji.
  3. V-VII.2008, w każdym z krajów Partnerstwa: ewaluacja pilotażu  na poziomie krajowym oraz adaptacja lokalnych scenariuszy do potrzeb i oczekiwań uczestników (w Polsce – np. dostanie wyników ankiet ewaluacyjnych oraz informacji zwrotnych otrzymanych od uczestników przez trenerów podczas szkolenia); w Polsce nad ostateczną wersją scenariusza pracował w czerwcu 2008 zespół 11 trenerów Akademii Komeńskiego.
  4. 5-6.VI.2008, Aegina, Grecja: seminarium międzynarodowe dla 25 przedstawicieli Grup Roboczych połączone z wizytą studyjną w greckich placówkach edukacyjnych – poświęcone prezentacji i omówieniu wyników pilotażu w każdym z krajów oraz pracy nad ostatecznym kształtem wspólnej broszury podsumowującej efekty projektu; Fundację Komeńskiego reprezentowało 5 pracowników i jeden słuchacz – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 65 biorącej udział w projekcie w roku 2007/2008.
  5. 7.VI.2008, Aegina, Grecja: międzynarodowa konferencja „European Experiences in Children’s Transition” z udziałem nauczycieli i akademików, podsumowująca dwa lata realizacji projektu „Rodzice partnerami nauczycieli w procesie adaptacji szkolnej”; prezentacja projektu przez jego polską koordynatorkę oraz przedstawienie przykładu dobrej praktyki – zajęć adaptacyjnych dla przyszłych pierwszaków zorganizowanych przez Szkołę Podstawową nr 65.
  6. VI-VII.2008, w każdym z krajów Partnerstwa: przetłumaczenie z języka angielskiego tekstu wspólnej broszury upowszechniającej efekty projektu, jej publikacja w językach narodowych i rozesłanie do słuchaczy uczestniczących w projekcie.
  7. X.2006-VII.2008, w każdym z krajów partnerstwa: założenie i aktualizacja stron internetowych poświęconych realizacji projektu; w Polsce stworzyliśmy podstroję projektu na stronie www.frd.org.pl.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
69
W wyjazdach zagranicznych: 
3
Produkty
Produkty projektu: 
We wszystkich krajach partnerstwa:

1.     Podstrony internetowe na stronach organizacji partnerskich:

•           Fundacja Rozwoju Dzieci im. J. A. Komeńskiego (Polska – Organizacja Koordynująca): podstrona projektu w dwóch wersjach językowych na stronie głównej www.frd.org.pl

•           The Czech Committee of the World Organisation for Early Childhood Education – OMEP (Czech Republic): http://www.sweb.cz/omep/.

•           The Society for the Development and Creative Occupation of Children EADAP (Greece): www.eadap.gr/en/index.php

•           Early Years – The Organisation for Young Children (Northern Ireland): www.early-years.org

•           Unia Materskych Centier UMC (Slovakia): www.materskecentra.sk

2.     5 raportów krajowych z badań potrzeb i oczekiwań rodziców, nauczycieli  i dzieci zaangażowanych w proces pokonywania progu szkolnego przez dzieci – potencjalnych odbiorców opracowywanego programu szkoleniowego.

3.     5 sprawdzonych w pilotażach na terenie krajów Partnerstwa, programów szkoleniowych (wraz z materiałami edukacyjnymi) dla rodziców i nauczycieli, powstałych w oparciu o ten sam bazowy scenariusz wypracowany wspólnie przez organizacje partnerskie.

4.     Prezentacja projektu podczas konferencji międzynarodowych (The 17th InternationalEECERA Conference: 29.08 – 1.09.2007; dwie konferencje  w Grecji: 27.02.2008, 7.06.2008;  konferencja w Irlandii Północnej (Wlk. Brytania): 11 – 13.06.2008.

5.     Broszura dla rodziców i nauczycieli „Let’sGo to School! Together through the Transition to School Process” (polskitytuł: „Idziemydo szkoły! Jak razem pokonać próg szkolny” – wydana w 2000 egz.) – opracowana przez Fundację Komeńskiego w oparciu o informacje oraz przykłady dobrych praktyk przesłane przez organizacje partnerskie (broszura w językach krajowych i różnych opracowaniach graficznych została opublikowana w każdym z krajów Partnerstwa).

W Polsce:

1.     Płyta CD z raportami krajowych z badań potrzeb i oczekiwań rodziców, nauczycieli i dzieci zaangażowanych w proces pokonywania progu szkolnego przez dzieci – rozesłana do wszystkich słuchaczy biorących udział w  projekcie.

2.     Scenariusz programu szkoleniowego „Wszyscy gotowi?! Jak ułatwić dziecku start szkolny” wraz z materiałami edukacyjnymi – szkolenie znalazło się w ofercie Akademii Komeńskiego.

3.     Raport z ewaluacji pilotażu szkolenia.

4.     Broszura dla rodziców „Wszyscy gotowi?! Jak przygotować dziecko do szkoły” zawierająca praktyczne informacje związane z pokonywaniem progu szkolnego i adaptacją szkolną – wydana w 2000 egz. rozesłana do słuchaczy oraz dystrybuowana podczas II-go Forum Edukacyjnego „Razem dla dzieci” w Warszawie w dniach 21-22 września 2007.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Obie publikacje Fundacji Komeńskiego – podobnie jak płyty CD z krajowymi raportami  na temat adaptacji szkolnej, zostały rozesłane do słuchaczy i placówek edukacyjnych biorących udział w projekcie. Otrzymali je także uczestnicy dwóch edycji Forum Edukacyjnego „Razem Dla Dzieci” (w 2007 oraz 2008 r.).
Raporty z wynikami badań przeprowadzonych w pierwszym roku realizacji projektu zostały zaprezentowane środowisku akademickiemu, nauczycielom i przedstawicielom organizacji pozarządowych podczas XVII Międzynarodowej Konferencji EECERA w Pradze.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Udział w międzynarodowym programie oraz wymiana doświadczeń z partnerami z innych krajów europejskich podniosły kwalifikacje i rozszerzyły horyzonty pracowników. Projekt pozytywnie wpłynął na stopień znajomości języka angielskiego, w którym opracowywano raporty, kolejne wersje ramowego scenariusza szkolenia oraz tekstu publikacji, a także który obowiązywał jako język roboczy podczas wszystkich spotkań z partnerami.
Dzięki udziałowi w projekcie, grupa trenerów Akademii Komeńskiego została gruntownie przygotowana do prowadzenia szkoleń z zakresu wzmacniania współpracy rodziców i nauczycieli na rzecz ułatwienia procesu przechodzenia progu szkolnego przez dzieci.
Opracowany we współpracy z innymi organizacjami biorącymi udział w projekcie, program szkolenia dla nauczycieli i rodziców, został włączony do oferty Akademii Komeńskiego.
Nawiązaliśmy kontakt z nowymi partnerami na terenie Warszawy i województwa mazowieckiego – projekt był jedną z niewielu okazji do współpracy z nauczycielami nauczania początkowego w mazowieckich szkołach podstawowych.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Projekt pozwolił na stworzenie platformy porozumienia dla rodziców i nauczycieli różnych placówek edukacyjnych. Udało nam się w ten sposób stworzyć podstawę dla podejmowanych przez nich w przyszłości wspólnych działań na rzecz ułatwienia procesu przechodzenia progu szkolnego przez dzieci.
Słuchacze samodzielnie przeprowadzili analizę doświadczeń związanych z adaptacją szkolną, tworząc na jej podstawie harmonogram działań zmierzających ku jej poprawie. Podczas szkolenia nauczyli się pracy nad projektami o różnej skali, przekonali się, że sami mogą coś zmienić i że czasem najprostsze pomysły sprawdzają się najlepiej.
Słuchacze uczestniczący w wyjazdach zagranicznych oswoili się z językiem angielskim, poznali warunki pracy nauczycieli, systemy edukacyjne i ogólne realia panujące w krajach Partnerstwa. Mieli okazję aktywnie uczestniczyć w pracach nad programem szkoleniowym w międzynarodowym środowisku ekspertów w dziedzinie edukacji. Podsumowując swój udział w seminariach zagranicznych, polscy słuchacze często podkreślali, że to właśnie wymiana wiedzy i doświadczeń była dla nich najwartościowszym aspektem tych wyjazdów.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Programy szkoleń opracowanych w ramach Partnerstwa weszły do oferty szkoleniowej organizacji uczestniczących w projekcie, od razu spotykając się z dużym zainteresowaniem ze strony placówek edukacyjnych w każdym z krajów.
Przykłady dobrych praktyk zebrane w toku realizacji projektu zostały upowszechnione w pięciu krajach Partnerstwa za pośrednictwem wspólnej broszury oraz podczas międzynarodowych konferencji zorganizowanych w Grecji i Irlandii Północnej.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Cytaty z ankiet ewaluacyjnych po seminarium krajowym w październiku 2006 r.:

„Dla mnie – nauczycielki – [seminarium krajowe] było wartościowym doświadczeniem edukacyjnym. Wzbogaciło moją wiedzę, zainspirowało mnie do bardziej wnikliwej analizy niektórych problemów dotyczących adaptacji szkolnej oraz podjęcia nowych działań wychowawczych (np. w ramach współpracy ze szkołą). Pomogło mi w dokonaniu bardziej szczegółowej ewaluacji moich działań wychowawczych”

„Zwłaszcza rozmowy w grupach (rodzice-nauczyciele przedszkolni-nauczyciele szkolni) pozwalały na próbę większego wzajemnego zrozumienia się i zrozumienia tych samych problemów widzianych z różnych perspektyw. (…) Wymiana doświadczeń i wspólne poszukiwanie dróg do rozwiązywania problemów stanowiło kwintesencję całości”

Cytaty z ankiet na temat adaptacji szkolnej:

„Prowadziliśmy [z synem] rozmowy, w których mówiliśmy o zaletach szkoły i próbowaliśmy go przekonać do tego, że będzie to nowe, ale pozytywne doświadczenie”

„[W procesie przejścia mojego dziecka do szkoły uczestniczę poprzez] wspólne rozmowy o kolegach, nauce –staramy się, aby dziecko opowiedziało nam, co się wydarzyło w szkole, o swoich problemach w relacjach z kolegami”

„[W procesie przejścia mojego dziecka do szkoły uczestniczę poprzez] wprowadzenie drobnych obowiązków i systematyczne ich wykonywanie, np. pakowanie plecaka, pranie skarpetek, sprawdzanie, czy zgaszone są światła gdy wychodzimy z domu”

Cytaty z wypowiedzi jednej z nauczycielek po otrzymaniu poradników „Wszyscy gotowi?! Jak przygotować dziecko do szkoły?”:

„Poradnik stał się punktem wyjścia do rozmowy z rodzicami, w większości rodzice po raz pierwszy wysyłają swoje pociechy do przedszkola, więc nie mają doświadczenia w dobrym przygotowaniu swojego dziecka szkoły. Dzięki rozmowom, które zostały przeprowadzone, rodzice lepiej mogli przygotować się do usamodzielnienia własnego dziecka”

Opinie uczestników szkoleń pilotażowych:

„Poznałam nauczycielki ze szkoły, są normalne i fajne i wcale nie maja zawyżonych oczekiwań co do pracy z dziećmi sześcioletnimi”,

„Nie wiedziałam, ze niektóre rzeczy oczywiste dla mnie, są
niewiadome dla rodziców czy przedszkoli (nauczyciel szkolny)”,

„Jestem pełna energii, to bardzo dobry pomysł”,

„Wiem, co trzeba zrobić
w przyszłym roku szkolnym, żeby ta adaptacja była dobra, zwłaszcza te spotkania nauczycieli szkolnych w przedszkolu z rodzicami (nauczycielka przedszkolna)”,

„Tak powinno być
co roku”,

„Szkoda, ze moje dzieci tu nie chodzą, bo u mnie w szkole nie ma w ogóle adaptacji”,

„Klęską
jest to, że w naszych spotkaniach brał udział tylko 1 rodzic – trzeba doprowadzić do tego, żeby na przyszłość  te proporcje były inne”,

„Udział w spotkaniach i wysłuchanie innych rodziców i nauczycieli wpłynął na zracjonalizowanie obrazu szkoły i ukazał,
że szkoła nie jest miejscem, gdzie dziecku dzieje się krzywda i gdzie jest ono osamotnione”,

„Bardzo ciekawe było porównanie opinii dotycz
_cych procesu adaptacyjnego, wynikających z doświadczeń pracowników szkoły, wychowawców przedszkola oraz rodziców”,

„Mieliśmy plan (jako szkoła), ale wygląda to teraz zupełnie inaczej i ciekawiej…”,

„Główny zysk – wystawiono głowy zza muru i okazało się że rodzice to niekoniecznie wrogowie a nauczyciele to być może też chcą dobrze. W moim poczuciu trzeba coś zrobić żeby utrwalić tę świadomość”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Projekt wymagał bardzo dużych nakładów organizacyjnych – szczególnie ze strony organizacji koordynującej. Częściowo przypadł na przełomowy rok 2007, w którym została zakończona realizacja programu Socrates, zastąpionego opartym na nieco innych zasadach (zwłaszcza w kwestiach rozliczeń finansowych i konstrukcji części merytorycznej raportu końcowego) programem „Uczenie się przez całe życie”. Jesteśmy bardzo zadowoleni z wprowadzonych zmian, które ułatwiły nam zarządzanie projektem i reagowanie na bieżąco na dynamikę prowadzonych działań.
Współpraca z organizacjami partnerskimi układała się doskonale, co pozwoliło w jak największym stopniu dostosować projekt do lokalnych potrzeb.
Dużym problemem na przestrzeni 2 lat realizacji projektu był dla nas brak możliwości wynagrodzenia trenerów prowadzących szkolenia. Podczas organizowanego w Warszawie Seminarium Międzynarodowego kłopotliwy okazał się brak tzw. funduszu reprezentacyjnego.
Jesteśmy zadowoleni ze współpracy z Narodową Agencją Programu Grundtvig, której pracownicy szybko i rzeczowo odpowiadali na zadawane przez nas pytania. Dzięki udziałowi w spotkaniach organizowanych przez Agencję, dowiedzieliśmy się więcej na temat obowiązujących nas procedur, co okazało się szczególnie istotne w początkowej fazie realizacji projektu w ramach nowego programu „Uczenie się przez całe życie” Projekty Partnerskie Grundtviga.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Julia Płachecka
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.08.2008

DIGITEACH - uczenie nauczycieli

Tematyka działań: 
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Rozpoznawanie / uznawanie kompetencji
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Centrum Kształcenia Ustawicznego im. Bohaterów Wybrzeża w Sopocie
ul. Kościuszki 22-24, 81-704 Sopot
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Aleksandra Cięglewicz-Wachowiak
0048 58 551-00-11 w.33
dyrektor-utw@sopot.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Centrum Kształcenia Ustawicznego prowadzi szkoły średnie i policealne dla dorosłych (w trybie wieczorowym i zaocznym), kursy zawodowe i komputerowe, zajęcia aktywizujące dla seniorów w ramach Sopockiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku, a także szkolenia oraz doradztwo dla nauczycieli w ramach Sopockiego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli. Na rzecz osób zagrożonych wykluczeniem społecznym podejmowane są różnorodne działania: młodzież, która przerwała naukę ma możliwość skorzystania z oferty Szkoły Drugiej Szansy oraz dokończenia edukacji poprzez przystąpienie do egzaminów eksternistycznych; dla osób bezrobotnych, w tym kobiet powracających na rynek pracy oraz dla osób niepełnosprawnych i młodzieży z domów dziecka organizowane są różnorodne szkolenia (w tym również z autoprezentacji). Osoby niepełnosprawne niewidome i niedowidzące korzystają z udostępnianych przez CKU laptopów z oprogramowaniem umożliwiającym bieżące przygotowywanie notatek na zajęciach i korzystanie z zasobów Internetu. Najliczniejszą grupą zagrożoną wykluczeniem społecznym (ze względu na wiek), której specyficzne potrzeby są zaspokajane w CKU, są seniorzy – obecnie 700 osób korzysta z zajęć edukacyjnych, ruchowych i kulturalnych w ramach Uniwersytetu Trzeciego Wieku.
Dysponujemy bogatym zapleczem technologiczno-dydaktycznym, w tym 2 firmami symulacyjnymi (w nich realizowane jest kształcenie praktyczne), wspomnianym powyżej oprogramowaniem dla osób niewidomych i niedowidzących, a także platformą kształcenia na odległość.
Główne grupy docelowe:
  1. słuchacze szkół dla dorosłych zaocznych i wieczorowych, chcący zdobyć średnie wykształcenie lub atrakcyjny zawód (~1000 osób rocznie);
  2. słuchacze chcący zdobyć dodatkowe kwalifikacje – kursanci (kilkadziesiąt osób rocznie);
  3. słuchacze Sopockiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku – osoby starsze, aktywizowane intelektualnie, społecznie i ruchowo (obecnie 600 osób);
  4. młodzież z grup zagrożonych wykluczeniem społecznym, przebywająca w placówkach socjoterapeutycznych, przystępująca w naszej szkole do egzaminów eksternistycznych w celu uzupełnienia wykształcenia (~ 70 osób rocznie);
  5. osoby niepełnosprawne (ruchowo, niewidome i niedowidzące) uczestniczące w różnych formach edukacyjnych (kilkadziesiąt osób rocznie);
  6. nauczyciele korzystający z oferty Sopockiego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli (kilkadziesiąt osób rocznie)

Większość naszych słuchaczy to kobiety. Nasi klienci nie są zamożni, z reguły nie mają pracy i znajdują się w trudnej sytuacji finansowej i rodzinnej.

Tytuł projektu: 
DIGITEACH - uczenie nauczycieli
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0125/P1
07/GR-LP/07-0163/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2008
Kraje uczestniczące: 
Belgia, Czechy, Dania, Estonia, Hiszpania, Polska
Cele projektu: 
Celem projektu była analiza powszechnych problemów związanych z zachęcaniem nauczycieli osób dorosłych do tworzenia i wykorzystywania treści cyfrowych (technologii informacyjno-komunikacyjnych) w procesie kształcenia. Projekt zakładał zbadanie i dzielenie się metodami motywowania, szkolenia i rozwoju umiejętności nauczycieli w zastosowaniu treści cyfrowych i platform kształcenia na odległość. Na potrzeby grupy projektowej rozwijana była wspólna platforma kształcenia na odległość, która pozwoliła członkom grupy na umieszczanie pomysłów i poglądów, wzajemne kontaktowanie się i wymianę doświadczeń. Celem było także zachęcanie nauczycieli i innych kadr do dzielenia się przykładami dobrych praktyk z kolegami w krajach partnerskich oraz wzrost autorytetu nauczycieli i ich świadomości przez zlikwidowanie wśród nich „analfabetyzmu cyfrowego”. Ostateczne efekty znajdą pozytywne przełożenie na słuchaczy, ponieważ w ich nauczaniu stosowane będą nowe techniki.
Obszary tematyczne: 
Rozwój umiejętności nauczycieli w zastosowaniu treści cyfrowych i platform kształcenia na odległość.
Grupa docelowa słuchaczy: 
Nauczyciele nieinformatyczni(nie obeznani w technologiach informacyjno - telekomunikacyjnych - ICT), osoby bezrobotne, osoby zamieszkujące tereny wiejskie lub obszary defaworyzowane.
Jakie były początki projektu: 
Pomysł na projekt zrodził się na seminarium kontaktowym w styczniu 2006 r. w Hiszpanii w Barcelonie. Podczas tego spotkania przedstawiciele organizacji z kilku krajów rozpoczęli pracę nad założeniami projektu i formularzem wniosku o dofinansowanie.
Krótki opis przebiegu projektu: 
  1. W pierwszym roku projektu 2 spotkania wszystkich partnerów w Belgii i Estonii.
  2. Spotkanie bilateralne z Hiszpanami, wizyta studyjna.
  3. Wymiana doświadczeń w zakresie analfabetyzmu cyfrowego w społeczności nauczycielskiej.
  4. Badanie problemów zw. z wykorzystaniem ICT w procesie kształcenia dorosłych (ankieta z 30 pytaniami).
  5. Stworzenie strony internetowej http://www.digiteach.eu (przekierowanie na http://wiki.digiteach.eu) i jej aktualizacja. W pierwszym roku była to główna strona projektu, z możliwością edytowania jej przez każdego z partnerów.
  6. Wideokonferencje na platformie www.flachmeeting.com
  7. Materiały dydaktyczne o tworzeniu e-treści, upowszechnienie na 100 CD-romach.
  8. Publikacja informacyjna o projekcie, 500 szt.
  9. Nauka języka
  10. Stworzenie strony internetowej w serwisie Yurls  http://digiteachstart.yurls.net (przekierowanie z http://www.digiteach.eu), która zastąpiła stronę z pierwszego roku realizacji projektu.
  11. Aktualizacja strony www - dodawanie przez uczestniczących w projekcie nauczycieli programów pomocnych podczas prowadzonych przez siebie zajęć lekcyjnych z użyciem ICT. Poprzednia strona nadal jest dostępna z obecnej i również aktualizowana.
  12. Obecnie trwa ocenianie przez nauczycieli programów umieszczonych na stronie internetowej
  13. Spotkanie partnerów w Hiszpanii w Barcelonie w listopadzie 2007 r. (6 osób z Polski brało udział).
  14. Spotkanie partnerów w Polsce w Sopocie w kwietniu 2008 r.
  15. Wspólna komunikacja partnerów oraz wymiana dokumentów za pomocą platformy Moodle – nauczyciele umieszczają tam własne materiały dydaktyczne wykorzystywane w pracy ze słuchaczami.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
14
W wyjazdach zagranicznych: 
10
Produkty
Produkty projektu: 
dwie broszury informacyjne o projekcie wydane po każdym roku realizacji projektu, płyta CD z prezentacją efektów projektu
szkolenie nauczycieli CKU z zakresu obsługi platformy edukacyjnej moodle i tworzenia materiałów e-learningowych
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Materiały szkoleniowe z zakresu obsługi platformy edukacyjnej moodle i tworzenia materiałów e-learningowych zostały wykorzystane podczas kolejnego szkolenia nauczycieli.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Uczestnictwo w projekcie uświadomiło polskim nauczycielom osób dorosłych, że nauczanie z wykorzystaniem technologii informacyjnej nie jest trudne, a jednocześnie o wiele bardziej atrakcyjne dla słuchaczy. Wymiana doświadczeń sprawiła, że nasi nauczyciele z większą pewnością siebie i zaangażowaniem postanowili wdrożyć się do nauczania na odległość. W naszym Centrum otworzyliśmy platformę modle (http://moodle.cku.sopot.pl), a nasi nauczyciele od września 2008 roku zaczęli umieszczać tam swoje materiały szkoleniowe. Dzięki temu doświadczeniu poszerzyliśmy ofertę edukacyjną CKU.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Odbiorcami projektu byli zarówno nauczyciele, jak i słuchacze CKU w Sopocie. Nauczyciele nabrali odwagi i zdobyli nowe umiejętności w zakresie wykorzystywania nowoczesnej technologii w przygotowywaniu materiałów edukacyjnych, a słuchacze dzięki temu mają ciekawsze zajęcia.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Strona http://digiteachstart.yurls.net i umieszczone na niej materiały są wykorzystywane przy realizacji dwóch kolejnych projektów międzynarodowych.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Będąc w Barcelonie zobaczyłam, że nauczanie na odległość jest możliwe.”
„Podczas rozmów z partnerami z zagranicy zrozumiałam, że to nie jest takie trudne i że dam sobie radę z przygotowywaniem zajęć wykorzystując technologię ICT.”
„Wspomaganie nauczania stacjonarnego e-learningiem to jest to czego oczekiwałem.”
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Aleksandra Cięglewicz-Wachowiak
Data wypełnienia formularza/karty: 
30.01.2009

System integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Zarządzanie edukacją dorosłych
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie na Rzecz Osób Niepełnosprawnych "Radość Życia"
ul. Solidarności 1, 16-200 Dąbrowa Białostocka
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Andrzej Kamliński
0048 85 712 02 18
stow.wtz.d@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Celem Stowarzyszenia jest działanie na rzecz wyrównania szans osób niepełnosprawnych oraz zagrożonych wykluczeniem społecznym, tworzenie warunków przestrzegania wobec nich praw człowieka, prowadzenia ich ku aktywnemu uczestnictwu w życiu społecznym oraz wspieranie ich rodzin. Stowarzyszenie prowadzi Świetlicę Adaptacyjno – Rehabilitacyjną oraz Warsztaty Terapii Zajęciowej – placówka pobytu dziennego. WTZ zajmuje się pozaszkolną edukacją dla dorosłych osób niepełnosprawnych głównie z upośledzeniem umysłowym, porażeniem mózgowym oraz zespołem Downa. W Warsztacie przebywa obecnie 30 osób niepełnosprawnych.Pracujemy z pięcioosobowymi grupami uczestników w przystosowanych do tego celu pracowniach pod opieką instruktorów terapii zajęciowej. Program rehabilitacji jest dostosowany do indywidualnych potrzeb i możliwości uczestnika.Korzystamy z różnych form terapii zajęciowej: poprzez zajęcia muzyczne, plastyczne, techniczne, teatralne oraz rehabilitacyjne.
Tytuł projektu: 
System integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
05/GR2/05-0007/P1
06/GR2/06-0120/P2
Lata realizacji: 
2005 - 2007
Kraje uczestniczące: 
Turcja, Czechy, Estonia, Finlandia, Irlandia, Polska
Cele projektu: 
  1. Głównym celem projektu byławymiana informacji dotyczących systemów i metod  rehabilitacji społecznej i zawodowej oraz integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy.
  2. Wymianainformacji na temat problemów w przyuczaniu do zawodu i rehabilitacji oraz w poszukiwaniu i utrzymywaniu pracy.Analiza problemów i potrzeb trenerów którzy świadczą usługi dotyczące przyuczania do zawodu i rehabilitacji.
  3. Pozyskanie informacji o najlepszych praktykach w każdym kraju uczestniczącym.
  4. Zdobycie osobiście doświadczenia poprzez odwiedzanie instytucji/ centrów w każdym kraju uczestniczącym.
  5. Stworzenie założeń programu nauczania w celu poprawy kształceniaosób pracujących z osobami niepełnosprawnymi.
Obszary tematyczne: 
  1. Przegląd systemu integracji osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy w każdym państwie uczestniczącym.
  2. Dostarczenie informacji na temat problemów w przyuczaniu do zawodu i rehabilitacji oraz w poszukiwaniu i utrzymywaniu pracy.
  3. Analiza problemów i potrzeb trenerów którzy świadczą usługi dotyczące przyuczania do zawodu i rehabilitacji.
  4. Pozyskanie informacji się o najlepszych praktykach w każdym kraju uczestniczącym.
  5. Zdobycie osobiście doświadczenia poprzez odwiedzanie instytucji/ centrów w każdym kraju uczestniczącym.
  6. Stworzenie założeń do programu nauczania w celu poprawy zdolności nauczania trenerów.
Grupa docelowa słuchaczy: 

Osoby niepełnosprawne – uczestnicy WTZ

Jakie były początki projektu: 
  1. Ciągłe poszukiwanie nowych i skuteczniejszych metod pracy z osobami niepełnosprawnymi, chęć korzystania z międzynarodowych doświadczeń w tej dziedzinie.
  2. Umieszczenie informacji o naszej organizacji i chęci udziału w projekcie dotyczącym działań w obszarze niepełnosprawności w bazie poszukiwania partnerów.
  3. Próba nawiązania kontaktu z organizacjami które są w bazie.
  4. Opracowujemy własny projekt.
  5. Kontakt organizacji która ma już kilku partnerów.
  6. Dopracowanie szczegółów już wspólnego projektu.
  7. Wybór koordynatora.
  8. Podział zadań w projekcie między partnerami.
  9. Ustalenie terminów i gospodarzy spotkań partnerskich.
  10. Aplikację w 2005 roku złożyło 7 organizacji z Turcji, Czech, Polski, Irlandii, Hiszpanii, Litwy, Estonii.
  11. Do realizacji projektu nie zostały zakwalifikowane organizacje z Litwy i Estonii.
Krótki opis przebiegu projektu: 
  1. Pierwsze spotkanie partnerów projektu odbyło się w dniach 21-24 listopad 2005 w stolicy Turcji Ankarze. Na  spotkaniu organizacje partnerskie przedstawiły prezentacje dotyczące działalności swoich organizacji, systemów oświaty i  prawodawstwa dotyczącego osób niepełnosprawnych . Gospodarze umożliwili nam zwiedzenie kilku ośrodków zajmujących się kształceniem i rehabilitacją osób niepełnosprawnych w Turcji.  Uczestnikami były organizacje z Irlandii, Hiszpanii, Czech, Turcji i Polski.   Z polski uczestniczyło w nim 5 osób.
  2. Drugie spotkanie partnerów projektu odbyło się w  marcu2006 w miejscowości Nachod w Czechach. Tematem spotkania była rehabilitacja zawodowa oraz zapoznanie  z instytucjami zajmującymi się taką rehabilitacją i zasady ich funkcjonowania w poszczególnych krajach. Odwiedziliśmy ośrodki zajmujące się rehabilitacją i zakład pracy chronionej. Uczestnikami były organizacje z Irlandii, Czech, Turcji i Polski.   Z polski uczestniczyło w nim 6 osób z Warsztatu Terapii Zajęciowej (2 osoby niepełnosprawne)
  3. Trzecie spotkanie odbyło się w Polsce w Dąbrowie Białostockiej i Białymstoku w dniach 19-22 czerwca 2006. Tematem spotkania były problemy osób niepełnosprawnych związanez poszukiwaniem pracy oraz jej utrzymaniem. Goście mogli zapoznać się z funkcjonowaniem warsztatu terapii zajęciowej w Dąbrowie Białostockiej, obejrzeć wystawę prac naszych podopiecznych oraz  zwiedzić DPS w Zaściankach. Uczestnikami były organizacje z Irlandii, Czech, Turcji i Polski.   Brali w nim udział wszyscy  pracownicy i uczestnicy WTZ.

    W trakcie realizacji projektu w terminie do 01.03.2006 złożyliśmy nową aplikację na drugi rok projektowy wraz z nowymi partnerami [w programie Socrates – poprzednik LLP – aplikację składało się tylko na 1 rok realizacji projektu, niezależnie od zaplanowanego czasu jego trwania – przyp. Narodowej Agencji]. Na przełomie sierpnia i września 2006 otrzymaliśmy potwierdzenie że nasz projekt  będzie kontynuowany z nowymi partnerami.
  4. Czwarte spotkanie odbyło się w Dublinie w Irlandii w dniach 27-30 listopada 2006. Głównym tematem spotkania były problemy z jakimi stykają się osoby pracujące z osobami niepełnosprawnymi, zaprezentowano wyniki ankiet dotyczących  tej problematyki. W tym spotkaniu wzięli udział nasi nowi partnerzy z Estonii i Finlandii którzy opowiedzieli nam o działalności swoich organizacji. Mieliśmy możliwość obejrzenia placówek zajmujących się rehabilitacją oraz spotkać się z trenerami pracy osób niepełnosprawnych. W spotkaniu uczestniczyły organizacje z Irlandii, Turcji, Czech, Polski, Estonii i Finlandii.
  5. Piąte spotkanie partnerów odbyło się w Estonii w Viljandi i Talinie w dniach 14-17 maja 2007. Tematem spotkania było opracowanie na podstawie ankiet założeń  programu służącego podnoszeniu kwalifikacji osób pracujących z osobami niepełnosprawnymi. Osoby niepełnosprawne opowiedziały o swoich wrażeniach i doświadczeniach po podjęciu pracy. Zwiedziliśmy placówki zajmujące się rehabilitacją i zakłady pracy chronionej. W spotkaniu uczestniczyli partnerzy z Irlandii, Turcji, Czech, Polski(4+2), Estonii i Finlandii.
  6. Ostatnie zaplanowane w projekcie spotkanie odbyło się w Helsinkach w Finlandii w dniach 19-22 czerwiec 2007. Spotkanie to było poświęcone podsumowaniu projektu dyskusji na temat ewentualnej dalszej współpracy. Wspólnie ustalono podział zadań związanych z podsumowaniem projektu opracowaniem raportów i analiz oraz wydaniem płyty CD lub DVD zawierającej wszystkie materiały które powstały w trakcie realizacji projektu. W Finlandii również mieliśmy możliwość zwiedzania ośrodków zajmujących się pomocą osobom niepełnosprawnym.

Działania krajowe:

  1. Szkolenie językowe dla kadry i słuchaczy (dodatkowe lekcje języka angielskiego)
  2. Przygotowanie ankiety ewaluacyjnej
  3. Analiza lokalnego rynku pracy osób niepełnosprawnych
  4. Przygotowanie spotkania partnerów w Polsce, wrażenia uczestników – wyrażone pracami plastycznymi
  5. Opracowanie raportu ze spotkania w Polsce
  6. Współredagowanie ankiety badającej potrzeby profesjonalistów pracujących z osobami niepełnosprawnymi
  7. Badanie ankietowe z opracowaniem wyników ankiety
  8. Przygotowanie materiałów na stronę www projektu
  9. Opracowanie wyników i raportów końcowych
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
30
W wyjazdach zagranicznych: 
8
Produkty
Produkty projektu: 
CD/DVD zawierające wszystkie opracowane w trakcie projektu materiały
raport w formie książkowej w języku angielski
ulotka promująca projekt w języku polskim
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
CD/DVD zawierające wszystkie opracowane w trakcie projektu materiały
raport w formie książkowej w języku angielski
ulotka promująca projekt w języku polskim
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Dzięki wyjazdom zagranicznym i współpracy z organizacjami o podobnym profilu działalności poszerzyliśmy swoją wiedzę, umiejętności i nowe metody pracy z osobami niepełnosprawnymi. Staramy się wykorzystywać zdobyte doświadczenie w naszej codziennej pracy. Udział w projekcie umożliwił nam również doskonalenie językowe oraz zdobycie doświadczenia w zarządzaniu projektami międzynarodowymi.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Ze względu na specyficzną grupę naszych podopiecznych (osoby niepełnosprawne) główne kompetencje uzyskane w ramach projektu dotyczą rehabilitacji społecznej. Dzięki wyjazdom zagranicznym nabrali pewności siebie, są bardziej komunikatywni. Wzrósł poziom ich samooceny, motywacja do dalszej nauki i pracy.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Trwałym rezultatem są opis i produkty projektu zamieszczone na stronie internetowej www.pwdwtz.cba.pl
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
Udział w projekcie został doceniony przez naszych niepełnosprawnych podopiecznych pozostawiając niezapomniane wrażenia oraz wspomnienia z pierwszych w ich życiu wyjazdów zagranicznych, możliwości poznania przyjaciół z podobnymi problemami w krajach partnerskich. Pracownicy a zwłaszcza biorący udział w spotkaniach zagranicznych mieli możliwość podzielić się swoim doświadczeniem w pracy z osobami niepełnosprawnymi oraz zastosować podpatrzone w innych krajach metody i techniki pracy.
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Współpraca między partnerami projektu jak i naszą Agencją Narodową układała się bardzo dobrze dzięki temu realizacja projektu była przebiegała bez większych problemów.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Andrzej Kamliński
Data wypełnienia formularza/karty: 
18.09.2008

www.piękny.wiek

Tematyka działań: 
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Akademia Pełni Życia
ul. Juliusza Lea 5A/3, 30-046 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Kaszkur-Niechwiej
0048 12 389 18 51, 0048 691 991 851
b.kaszkur@apz.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Akademia Pełni Życia jest krakowskim stowarzyszeniem działającym na rzecz edukacji  osób  w średnim i starszym wieku. Działania Akademii prowadzone są w dwóch nurtach:

1) działania stałe na które składają się różnorodne szkolenia komputerowe, kursy językowe (angielski, francuski, niemiecki, rosyjski, esperanto), cykliczne wykłady, prelekcje i spotkania dyskusyjne prowadzone w cyklach tematycznych takich jak Szkoła Świadomego Obywatela, Muzyka, Klub komputerowy, Poznajemy Świat, Zadbajmy o siebie i in., stałe seminaria z literatury i filozofii, warsztaty plastyczne, Klub Filmowy, salon artystyczno-towarzyski „Grupa Kominkowa”, wspólne wyjścia do teatru,  muzeów i galerii, wycieczki krajoznawcze i okolicznościowe;

2)  innowacyjne projekty edukacyjne, w tym międzynarodowe, adresowane do seniorów;

Akademia jest krajowym liderem w zakresie przybliżania seniorom nowoczesnej techniki komputerowej: prowadzimy różnorodne kursy komputerowe - od używania myszki po cyfrową obróbkę obrazu -  w oparciu o autorskie programy i materiały szkoleniowe, wydaliśmy pierwszy w Polsce Podręcznik Podstaw Obsługi Komputera dla Seniorów, organizujemy szkolenia seniorów-instruktorów komputerowych,  publikujemy poradniki, służymy pomocą ekspercką tym którzy dopiero zaczynają.

Wszystkie zajęcia organizowane są w odpowiedzi na potrzeby edukacyjne seniorów i z czynnym ich udziałem

Tytuł projektu: 
www.piękny.wiek
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
04/GR2/04-0038/P1
05/GR2/05-0035/C2
06/GR2/06-0008/C3
Lata realizacji: 
2004 - 2007
Kraje uczestniczące: 
Dania do 02/2005, Polska, Finlandia, Litwa, Hiszpania, Czechy, Węgry
Cele projektu: 

Celem projektu była międzynarodowa wymiana doświadczeń na temat przybliżania seniorom techniki komputerowej. W ramach projektu pracowaliśmy nad następującymi tematami: efektywne metody zachęcania seniorów do rozpoczęcia nauki obsługi komputera, efektywne metody nauczania seniorów obsługi komputera, wymiana „najlepszych praktyk”, zaprojektowanie krótkiego kursu, podstaw obsługi komputera dla seniorów - różne metody komunikacji internetowej, systemy edukacji dorosłych ze szczególnym uwzględnieniem seniorów w krajach partnerskich, wymiana kulturalna, pokonywanie barier we wspólnej Europie.

Obszary tematyczne: 

nauczanie osób starszych podstaw obsługi komputera

Grupa docelowa słuchaczy: 

Osoby starsze, niepracujące, zainteresowane nauka obsługi komputera, w przypadku Polski z co najmniej średnim wykształceniem, z terenu Krakowa i okolic.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł i cała koncepcja projektu została opracowana w naszej organizacji – jako odpowiedź na realnie pojawiające się potrzeby- tak w zakresie nauczania seniorów ICT jak i działań budujących w grupie docelowej pozytywne nastawienie do przystąpienia Polski do UE , jednakże ze względu na brak doświadczenia w realizacji projektów międzynarodowych baliśmy się podjąć roli koordynatora.  Z pomocą Urzędu Marszałkowskiego udało nam się znaleźć partnera z Danii, który podjął się koordynacji projektu. (Jednak po kilku miesiącach trwania projektu przejęliśmy role koordynatora)    Wysłanie wspólnie napisanego wniosku poprzedziły wizyty w Danii i Polsce. Kolejnych partnerów znaleźliśmy z pomocą Urzędu Marszałkowskiego oraz kontaktów własnych i naszych partnerów (przy zwiększaniu grupy partnerskiej w kolejnych latach).

Krótki opis przebiegu projektu: 

We wszystkich działaniach projektu brali udział nasi słuchacze – jako uczestnicy i współorganizatorzy:

Spotkania międzynarodowe:

1) Dania, Odense – 10/2004 – zaplanowanie działań projektu;

2) Polska, Kraków – 06/2005 – seminarium na temat obaw i oczekiwań seniorów w stosunku do ICT, wspólne opracowanie programu nauczania  podstaw obsługi komputera dla seniorów;

3) Litwa, Kowno – 09/2005 – przedstawienie działań gospodarzy na rzecz seniorów, efektywne metody zachęcania seniorów do rozpoczęcia nauki obsługi komputera;

4) Finlandia, Vaasa – 03/2006 – seminarium na temat nowych sposobów budowania trwałych sieci współpracy pomiędzy seniorami z różnych krajów europejskich, testowanie nowych platform komunikacyjnych;

5) Czechy, Praga – 09/2006 –przedstawienie działań gospodarzy na rzecz seniorów prowadzonych przez partnera, uzgodnienia dotyczące nowej strony www projektu;

6) Węgry, Budapeszt – 02/2007 - zbudowanie stabilnej sieci komunikacyjnej pomiędzy seniorami z różnych krajów europejskich - uczestnikami projektu – przy użyciu ICT;

7) Hiszpania, Madryt – 07/2007 podsumowanie projektu;

Działania krajowe:

szkolenia językowe kadry i słuchaczy, spotkania informacyjno-dyskusyjne dla seniorów (dotyczyły opracowywania tematów projektu, oraz sprawozdań z wyjazdów międzynarodowych), spotkania międzynarodowe za pośrednictwem Internetu (chaty) każde dotyczyło innego tematu, który przed spotkaniem wspólnie opracowywano, testowanie wspólnie wybranych narzędzi komunikacji internetowej (strona GroupCare, programy Skype, MSN itp.).

Działania upowszechniające:

strona www projektu (początkowo tworzona i koordynowana przez partnera duńskiego, następnie czeskiego), aktualizowane informacje na tablicach, wewnętrznych w siedzibie Stowarzyszenia informujące o przebiegu projektu, przedstawiania celów i rezultatów projektu na konferencjach krajowych i zagranicznych, zorganizowanie otwartych spotkań informacyjnych dla seniorów i pracowników Stowarzyszenia na których omawiano przebieg projektu, publikacje w lokalnej prasie, dwujęzyczna ulotka informacyjna o projekcie rozpowszechniana w czasie wszystkich działań Stowarzyszenia, bieżące informowania władz lokalnych (w przypadku Polski Urzędu Marszałkowskiego) o postępach projektu.

Działania ewaluacyjne:

spotkania poświęcone ocenie przebiegu projektu odbywające się przy okazji spotkań międzynarodowych, spotkania ewaluacyjne koordynatorów projektu, przygotowanie i przeprowadzenie ankiety ewaluacyjnej dla pracowników i słuchaczy, opracowanie końcowego raportu ewaluacyjnego projektu. Działania ewaluacyjne dotyczyły w szczególności takich zagadnień jak zarządzanie (w ich wyniku zmieniono koordynatora projektu z Danii na Polskę), komunikacja, strona www projektu (zmieniono całkowicie stronę i partnera nią zarządzającego), poziom uczestnictwa słuchaczy-seniorów w działaniach projektu.

Dodatkowe efekty:

nieodpłatne przekazanie przez partnera duńskiego  organizacji na Litwie komputerów, nieodpłatne przekazanie przez partnera polskiego do przetłumaczenia i wykorzystania organizacji na Litwie podręcznika podstaw obsługi komputera dla seniorów i materiałów szkoleniowych – dzięki którym uruchomiono tam kursy, zorganizowanie dodatkowego spotkania delegacji  Polskiej w Vaasa w Finlandii dla ok. 200 miejscowych seniorów na którym przedstawiono nasz kraj region i działania naszej organizacji.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
50
W wyjazdach zagranicznych: 
16
Produkty
Produkty projektu: 

Strona internetowa, uniwersalny program nauczania podstaw obsługi komputera dla seniorów oraz krótkie opisy nauczania w każdym z krajów, prezentacja multimedialna podsumowująca projekt, dwujęzyczne ulotki informacyjne o projekcie powstałe w krajach partnerskich, materiały informacyjne o projekcie – w tym serwisy fotograficzne, materiały przygotowane na seminaria międzynarodowe.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Prezentacja multimedialna oraz ulotka o projekcie były i są wykorzystywane przy okazji spotkań i konferencji na których prezentowane są działania Stowarzyszenia. Program nauczania podstaw obsługi komputera dla seniorów został wykorzystany do uruchomienia nowych kursów dla seniorów na Litwie i doskonalenia istniejących szkoleń w Polsce.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Realizacja międzynarodowego projektu pozwoliła:

Organizacji:

zdobyć ważne doświadczenia w zakresie  realizacji projektów, międzynarodowych w szczególności w zakresie  zarządzania i ewaluacji – co wpłynęło również na podniesienie poziomu tych działań w samej organizacji, nawiązać kontakty międzynarodowe wykorzystywane przy organizacji nowych projektów, rozwinąć własną ofertę edukacyjną o elementy przedstawione i wypracowane w trakcie projektu, podnieść swój status i wiarygodność na arenie lokalnej i  międzynarodowej (dostajemy bardzo dużo propozycji współpracy z Europy), zwrócić uwagę społeczności lokalnej, w szczególności władz i mediów na problemy seniorów poprzez porównanie zakresu i jakości działań z organizacjami innych krajów umieścić prace Stowarzyszenie w kontekście europejskim;

Pracownikom:

rozwinąć i wzbogacić metody i treści nauczania dotyczące szkoleń komputerowych dla seniorów, zwiększyć kompetencje organizacyjne, zwiększyć kompetencje językowe, porównać i przedyskutować swoje osiągnięcia i problemy z kolegami z innych krajów, co w rezultacie przyczyniło się do zwiększenia jakości ich pracy, nawiązać osobiste kontakty z kolegami z innych krajów, zwiększyć wiedzę na temat systemu edukacji dorosłych w Europie;

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Realizacja projektu zwiększyła kompetencje w zakresie posługiwania się ICT w szczególności narzędziami komunikacji internetowej, zwiększyła motywacje do nauki, rozwinęła umiejętności organizacyjne i stosowanie procedur demokratycznych (np. przy wyborze uczestników wyjazdów), znacząco zwiększyła kompetencje językowe i ogromnie wpłynęła na podniesienie motywacji do nauki języków, pozwoliła na wykorzystanie posiadanej wiedzy i umiejętności i pochwalenie się nimi (przy okazji przedstawiania naszego kraju i regionu, przygotowania spotkań internetowych itp.), zwiększyła samoocenę i pozwoliła na przełamywanie kompleksów zwłaszcza w stosunku do seniorów z krajów zachodnich, zwiększyła poparcie dla procesu integracji europejskiej i pozwoliła na namacalne poznanie korzyści dla seniorów z niej wypływających, pozwoliła seniorom poczuć się Europejczykami, zwiększyła chęć poznawania innych kultur, odbycia podróży, poznawania ludzi z innych krajów, stworzyła możliwość przeżycia nowych doznań i wzruszeń niedostępnych dla przeciętnego polskiego emeryta.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Realizacja projektu miała ogromny wpływ na polskich słuchaczy-seniorów, a w szczególności: znacząco zaktywizowała i zachęciła do podejmowania dalszych działań zwłaszcza na arenie międzynarodowej.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
Cytaty:
„Oni są tacy sami jak my!” – słuchaczka-seniorka po spotkaniu z seniorami z krajów partnerskich.
„Nie sądziłam, że dożyje takiej chwili!” – słuchaczka-seniorka po uroczystym obiedzie z władzami lokalnymi z Vaasa w Finlandii.
„Ze zdumieniem stwierdzam, że mamy dokładnie takie same problemy z nauczaniem seniorów obsługi komputera we wszystkich krajach niezależnie od rozwoju systemu edukacji” – nauczycielka ICT.
„Bardzo się cieszę, że mogłem pokazać Kraków naszym gościom, byłem dumny, że jestem Polakiem” – słuchacz-senior.
Opinie:
Nauczycielka ICT – projekt pozwolił mi zobaczyć, że pomimo dużych różnic między naszymi krajami wcale nie jesteśmy w tyle jeśli chodzi o nauczanie obsługi komputera – a nawet w niektórych kwestiach mamy lepsze rozwiązania.
Działaczka APZ – bardzo ciekawe było zobaczenie organizacji pracy w Finlandii, zwłaszcza możliwości jakie stwarzają biblioteki.
Słuchaczka-seniorka: dzięki projektowi  przestałam się bać podróży i rozmów z obcokrajowcami.
Koordynator projektu: dzięki niełatwej realizacji tego projektu  już wiem jak zrobić dobry projekt następnym razem.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Barbara Kaszkur-Niechwiej
Data wypełnienia formularza/karty: 
17.09.2008
Subskrybuje zawartość

Switch style