Czechy

Książki 21 - Otwarta Społeczność Edukacji Dorosłych w ramach uczenia się przez całe życie dla społeczeństw międzykulturowych

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Inne
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Centrum Inicjatyw UNESCO
ul. Nowowiejska 38
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Damian Drużkowski
damian.druzkowski@unescocentre.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Centrum Inicjatyw UNESCO jest organizacją pozarządową, której celem jest angażowanie ludzi w budowanie społeczeństwa opartego na szacunku dla różnorodności oraz poczucia odpowiedzialności za środowisko społeczne i naturalne. Naszą misję realizujemy poprzez następujące działania: szkolenia, warsztaty, indywidualne wsparcie: coaching i toturing oraz kompleksowe projekty edukacyjne.

Nasze działania kierujemy do edukatorów, nauczycieli, młodzieży, lecz przede wszystkim kompleksowo: do całych społeczności lokalnych, w szczególności społeczności lokalnych Jeleniej Góry oraz mniejszych miejscowości i wiosek Dolnego Śląska i czeskiej strony Euroregionu Nysa (Liberecky Kraj).

Współpracujemy ze szkołami, bibliotekami oraz innymi organizacjami o charakterze edukacyjnym.

Dla słuchaczy dorosłych prowadzimy: warsztaty i szkolenia dotyczące rozwoju społeczności lokalnej, zarządzania czasem, w tym w szczególności czasem wolnym, warsztaty z zakresu wykorzystywania metody historii mówionej.

Podstawowe metody pracy to: metody aktywizujące, uczenie się przez doświadczenie, praca z wykorzystaniem nowoczesnych technologii, open space, Word cafe, appriciative inquiry, żywa biblioteka.

Tytuł projektu: 
Książki 21 - Otwarta Społeczność Edukacji Dorosłych w ramach uczenia się przez całe życie dla społeczeństw międzykulturowych
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-CZ1-GRU06-01991 2
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Czechy
Grecja
Niemcy
Hiszpania
Polska
Cele projektu: 

Celem projektu było wyposażenie osób dorosłych pracujących w bibliotekach, organizacjach pozarządowych oraz centrach kultury z Czech, Polski, Niemiec, Grecji i Hiszpanii (Galicji) w kompetencje wykorzystywania metod edukacji międzykulturowej i technologii informacyjnych. Umiejętności te uczestnicy wykorzystywali (i wciąż wykorzystują) podczas realizacji projektów dla dorosłych (powyżej 40 roku życia) w ich społecznościach lokalnych.

Cele szczegółowe projektu były następujące:

  • dzielenie się dobrymi praktykami w zakresie projektów związanych z edukacją międzykulturową poprzez wizyty studyjne oraz opisy dobrych praktyk zamieszczone na stronie internetowej (www.thebooks21.eu) oraz DVD
  • poznanie przez organizacje partnerskie oraz słuchaczy metodologii żywej biblioteki
  • zbudowanie trwałego partnerstwa pomiędzy organizacjami z Czech, Polski, Niemiec, Grecji, Hiszpanii
  • nawiązanie długofalowej współpracy wspartej przez technologie informacyjno – komunikacyjne (ning, dropbox)
Obszary tematyczne: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Przeciwdziałanie dyskryminacji
Nowoczesne technologie
Dialog międzypokoleniowy
Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupą docelową działań projektu byli:

  • pracownicy organizacji pozarządowych, w szczególności tych realizujących projekty o charakterze edukacyjnym bądź kulturowym
  • pracownicy bibliotek
  • społeczności lokalne w miejscowościach, miastach w których działają organizacje partnerskie, gdzie odbywały się działania lokalne

W przypadku polskiej organizacji, grupami docelowymi byli:

  • pracownicy Centrum UNESCO, zaangażowani zarówno w działania lokalne jak i międzynarodowe realizowane w ramach projektu
  • pracownicy oraz wolontariusze Książnicy Karkonoskiej w Jeleniej Górze, naszego lokalnego partnera w ramach projektu – słuchacze realizowanych przez nas projektów
  • biblioteki oraz instytucje odwiedzane przez nas podczas wizyt studyjnych
  • żywe książki, które brały udział w przygotowaniach oraz realizacji żywej biblioteki
  • czytelnicy w ramach żywej biblioteki, którzy uczestniczyli w lokalnej żywej bibliotece w Jeleniej Górze
Jakie były początki projektu: 

Projekt został zainspirowany przez partnerów z Czech i z Polski, którzy zaczęli rozwijać swoją współpracę transgraniczną, w szczególności w ramach Euroregionu Nysa. W metodzie żywej biblioteki dostrzegli ciekawą alternatywę do pracy z innością, dialogiem i rozwojem społeczności lokalnej. Następnie do projektu zaproszone zostały organizacje z Niemiec, Grecji i Hiszpanii (Galicji). Stwierdziliśmy bowiem, że możliwość porównania jak żywą biblioteką można stosować w różnych kątach Europy będzie ważną wartością dodaną projektu. Organizacje partnerskie znaleźliśmy poprzez kontaktowanie się z osobami, które z nami wcześniej współpracowały przy realizacji innych projektów – te osoby pomogły nam znaleźć właściwych partnerów.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Na projekt składało się:

5 spotkań partnerskich:

  1. W Polsce, w lutym 2010
  2. W Czechach, w czerwcu 2010
  3. W Niemczech, w listopadzie 2010
  4. W Hiszpanii (Galicji), w marcu 2011
  5. W Grecji, w kwietniu 2011

Pierwsze spotkania miały charakter zapoznawczy: poznanie partnerów, indywidualnych osób zaangażowanych w projekt, społeczności lokalnych, w których partnerzy funkcjonują. Począwszy od pierwszego spotkania spotykaliśmy się z przedstawicielami organizacji, instytucji które miały już doświadczenia z realizacją żywej biblioteki. Podczas trzeciego spotkania miała miejsce ewaluacja mid term, a na ostatnim – ewaluacja końcowa. Spotkania ewaluacyjne miały też miejsce na poziomie lokalnym.

Podczas każdego spotkania partnerskiego miały miejsce wizyty studyjne w bibliotekach, organizacjach, instytucjach, wymiana doświadczeń dotyczących bieżących działań lokalnych, planowanie „produktów” partnerstwa, warsztaty i wykłady z tematów, które uważaliśmy za istotne oraz na koniec ewaluacja każdego spotkania. W spotkaniach partnerskich brali udział zarówno słuchacze jak i pracownicy naszej organizacji.

Działania krajowe to głównie przygotowanie, implementacja oraz ewaluacja żywej biblioteki organizowanej we współpracy z Książnicą Karkonoską. To działanie było realizowane głównie przez słuchaczy, przy wsparciu zespołu naszej organizacji. Miało miejsce w marcu 2011 roku.

Żywa biblioteka organizowana przez nas w Jeleniej Górze zorganizowana została we współpracy z Książnicą Karkonoską. Obecne w niej żywe książki odpowiadały wcześniej zrobionej analizie lokalnych stereotypów i uprzedzeń, identyfikacji grup, które w okolicach Jeleniej Góry często spotykają się z dyskryminacją, niezrozumieniem. Uczestnicy żywej biblioteki byli zaskoczeni tym, że taka metodologia istnieje. Tego typu projekt organizowany był w Jeleniej Górze po raz pierwszy. W ankietach ewaluacyjnych wspominali, że niejednokrotnie była to dla nich pierwsza możliwość, żeby porozmawiać z „innym”, spotkać się z własnymi uprzedzeniami i stereotypami. Naszą żywą bibliotekę odwiedziło blisko 200 „czytelników”.

Działania upowszechniające przebiegały dwutorowo:

  • Międzynarodowo – gdzie głównymi narzędziami była ulotka – dystrybuowana podczas lokalnych żywych bibliotek oraz strona internetowa, facebook
  • Lokalnie – gdzie każdy partner decydował o sposobach, były to głównie lokalne media (radio, prasa, telewizja), przykłady:

http://www.thebooks21.eu/press-info/

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
250
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 

Najważniejszym, i najczęściej wykorzystywanym produktem partnerstwa jest strona internetowa:

www.thebooks21.eu, która zawiera ważne informacje na temat przebiegu projektu, opisy dobrych praktyk oraz opisy realizowanych przez partnerów żywych bibliotek.

Produktem promującym stronę internetową była sześciojęzyczna ulotka (wszystkie języki partnerstwa + j. angielski), z której uczestnicy działań lokalnych mogli dowiedzieć się więcej o metodzie żywej biblioteki, o samym projekcie i o organizacjach partnerskich. Ulotki dystrybuowane były podczas lokalnych żywych bibliotek, oraz podczas innych projektów realizowanych przez partnerów – podczas których dzielili się oni z uczestnikami metodologią żywej biblioteki (np. w nawiązaniu do tematów takich jak: wolontariat, zarządzanie projektem, współpraca transgraniczna).

Na koniec projektu postanowiliśmy też wszystkie doświadczenia, które zdobyliśmy wspólnie przez te 2 lata zamieścić na DVD, są tam informacje ze strony internetowej oraz dodatkowe materiały – szczególnie dotyczące działań lokalnych, które „nie zmieściły się” na stronie.

Najważniejszym produktem projektu były żywe biblioteki, organizowane przez wszystkich partnerów partnerstwa. Dotyczyły one różnych tematów (stereotypy socjalne, międzypokoleniowe, kulturowe), oraz miały różną wielkość i zasięg. Każda żywa biblioteka była dostosowana do potrzeb społeczności lokalnej, w której była organizowana. Ta różnorodność sprawiała, że dużo nauczyliśmy się od siebie nawzajem o tym jak kreatywnie i różnorodnie można wykorzystywać tą metodę.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona internetowa: www.thebooks21.eu, była niejednokrotnie prezentowana podczas projektów lokalnych oraz międzynarodowych przez organizacje partnerskie – jako dobra praktyka działań edukacyjnych.

Na realizowanych przez partnerów projektach dla dorosłych, edukatorów, młodzieży – były również dystrybuowane ulotki, które powstały podczas projektu.

Najważniejszym produktem, który będzie dalej wykorzystywany jest metoda żywej biblioteki. Wszystkie organizacje postanowiły wpisać żywą bibliotekę do regularnie corocznie realizowanych projektów.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Biorący udział w projekcie przedstawiciele naszej organizacji:

  • podwyższyli swoje kompetencje językowe (j. angielski i j. niemiecki)
  • poznali nowe technologie komunikacyjne, które obecnie wykorzystują w kolejnych projektach (np. webnode, dropbox)
  • mieli też okazję prowadzić szkolenia, warsztaty dla pracowników bibliotek, książek – które prowadzone były po raz pierwszy w ramach projektu, w tym roku będą przeprowadzone po raz kolejny
  • pracownicy organizacji poznali też metodę żywej biblioteki, która na stałe weszła do repertuaru naszych działań
  • nabyli też nowe umiejętności zarządzania projektem regionalnym w partnerstwie z partnerem jakim jest biblioteka
  • dzięki dobrze przygotowanym spotkaniom partnerskim mogli też bardzo kompleksowo poznać tradycje, wartości i inne aspekty kultury krajów uczestniczących w projekcie – które poszerzyły ich horyzonty na edukację międzykulturową. To doświadczenie dało dodatkowe inspiracje, które wykorzystują podczas  warsztatów i szkoleń z zakresu przygotowania międzykulturowego.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Dla biorących udział w projekcie słuchaczy, ważne było:

  • możliwość przełamania bariery językowej i tym samym deklarowany wzrost motywacji do nauki języka obcego
  • wykorzystanie nowoczesnych technologii (poznanie podczas szkoleń i warsztatów narzędzi wspierających proces zarządzania projektem  / tworzenie stron internetowych)
  • otwarcie nowych możliwości – poszerzenie oferty biblioteki, możliwość współpracy i wymiany metod / doświadczeń na linii biblioteki – organizacje pozarządowe
  • poznanie nowej metody pracy jaką jest nowa biblioteka, która na stałe weszła do repertuary działań realizowanych przez bibliotekę
  • możliwość poznawania dobrych praktyk z bibliotek z innych krajów oraz dzielenie się tymi dobrymi praktykami ze swoimi koleżankami i kolegami w pracy
  • edukacja międzykulturowa – dogłębne wprowadzenie w kulturę krajów partnerskich.

Najważniejszy długofalowy wpływ: to otwarcie na współpracę z trzecim sektorem, z organizacjami pozarządowymi oraz nowa metoda pracy – żywa biblioteka. Słuchacze pracujący w bibliotece zostali też zmotywowani do dalszej pracy z edukacją dorosłych na poziomie międzynarodowym, rok po zakończeniu projektu we współpracy z Centrum UNESCO opracowany został projekt międzynarodowego warsztatu dla seniorów.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Najważniejszą wartość projektu stanowiły 2 elementy:

  • metoda żywej biblioteki sama w sobie – która była nowym doświadczeniem dla wszystkich partnerów, ale poprzez adaptacje jej do lokalnych warunków oraz wzajemną wymianę doświadczeń mieliśmy okazję dogłębnie ją poznać i nauczyć się z nią pracować. Wszyscy partnerzy postanowili wykorzystywać nowo poznaną metodę w swojej dalszej pracy.
  • stabilne partnerstwo pomiędzy organizacjami oraz indywidualnymi osobami, które w chwili obecnej owocuje kolejnymi wspólnymi działaniami. Ich przykładem może być projekt: www.grand-treasures.eu
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Udział w projekcie Books 21 był dla mnie bardzo użyteczny, ponieważ mogłam się zapoznać z systemami bibliotecznymi w czterech bardzo różnych krajach Unii Europejskiej. Poznałam nowe, atrakcyjne metody pracy z czytelnikami, a w szczególności metodę "żywej biblioteki", którą wykorzystałam w pracy Książnicy Karkonoskiej w Jeleniej Górze. Nawiązałam przydatne kontakty z bibliotekarzami w innych krajach, które nadal podtrzymuję wymieniając korespondencję przede wszystkim w Internecie. Wiedzą i doświadczeniami dzielę się podczas zorganizowanych szkoleń i wykładów dla bibliotekarzy i nauczycieli, a także podczas nieformalnych spotkań na gruncie zawodowym. Szczególnie ważne okazało się rozszerzenie kontaktów ze stowarzyszeniami wspierającymi działalność edukacyjną i kulturalną, w tym w szczególności z Centrum Inicjatyw UNESCO.”

„Uczestnictwo w projekcie Books 21, poza tym, że dało możliwość poznania ciekawych ludzi z różnych zakątków Europy, było przede wszystkim pełne nowych inspiracji. Wizyty studyjne, dobre praktyki, spotkania z ciekawymi ludźmi były źródłem wielu pomysłów, które wykorzystuje w swojej pracy w Centrum UNESCO. Ważnym rezultatem edukacyjnym było dla mnie poznanie metody żywej biblioteki samej w sobie. Projekt uważam za bardzo udany też dlatego, że podczas niego nauczyłem się jak łączyć lokalny i międzynarodowy charakter mojej pracy. „

„Dzięki projektowi Books 21 miałam szansę sprawdzić się w roli organizatorki Żywej Bibilioteki w Jeleniej Górze. Było to dla mnie niezwykłe doświadczenie - dzięki niemu miałam okazję zaobserwować, jak wspólny cel gromadzi nieznanych sobie, całkowicie odmiennych ludzi, z zupełnie różnych środowisk i sprawia, że zaczynają oni  współpracować na rzecz idei, w powodzenie której wszyscy wierzą. To utwierdziło mnie w przekonaniu, że organizowanie tego typu inicjatyw na prawdę ma znaczenie. „

„Projekt był dla mnie okazją do tego, żeby poznać nie tylko metodę żywej biblioteki, ale też zainspirować się działaniami realizowanymi przez partnerów. Stworzył on przestrzeń do refleksji nad tym jak lepiej pracować ze społecznością lokalną. Zainspirował do wykorzystywania historii indywidualnych osób, w tym metody historii mówionej, w innych projektach edukacyjnych. „

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

-

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Damian Drużkowski, Katarzyna Szajda
Data wypełnienia formularza/karty: 
03.03.2012

Music Beyond Limits - Muzyka Bez Granic. Warsztaty gospel dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym: osób w wieku 50+, niepełnosprawnych i bezrobotnych.

Tematyka działań: 
Edukacja drugiej szansy
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Gospel
Al. Daszyńskiego 15a/10, 31-537 Kraków
biuro@gospel.com.pl
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Lea Kjeldsen lea.kjeldsen@gospel.com.pl 601 357 537
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie Gospel jest doświadczonym animatorem życia kulturalnego w Polsce i za granicą.

Oferta edukacyjno-kulturalna Stowarzyszenia Gospel w Krakowie z założenia skonstruowana jest tak, by trafiała bez ograniczeń do jak najszerszego kręgu odbiorców. Wspomaga w ten sposób dialog międzypokoleniowy, międzykulturowy oraz międzywyznaniowy.

Stowarzyszenie Gospel szerzy także ideę śpiewania gospel w mniejszych miejscowościach, tworząc w ten sposób prawdziwą ”muzyczną mapę muzyki gospel” w Polsce.

Mimo, że dotychczas organizowane wydarzenia nie są ograniczone do poszczególnych grup docelowych, przyciągają one głównie osoby w wieku 18-35 lat oraz młodzież gimnazjalną i licealną.

Od 2008 roku działa chór w Krakowie dla osób w wieku 50+. Rytmiczne śpiewanie po angielsku jest niewątpliwym  wezwaniem dla tej grupy.

Działalność Stowarzyszenie Gospel można streścić jako: uczymy śpiewać i używamy do tego piosenki muzyki gospel. Śpiewamy po angielsku.

Tytuł warsztatu: 
Music Beyond Limits - Muzyka Bez Granic. Warsztaty gospel dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym: osób w wieku 50+, niepełnosprawnych i bezrobotnych.
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU13-19585
Data realizacji warsztatu: 
15.10.2011 - 20.10.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
16
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
3
Cele warsztatu: 

Celem nadrzędnym warsztatów „Music Beyond Limits” -  było ukazanie, że ograniczenia nie muszą stanowić przeszkody w spełnianiu życiowych pasji. Aby ten cel osiągnąć, założyliśmy cele szczegółowe:

1. Stworzenie międzynarodowego chóru gospel z osób zagrożonych marginalizacją społeczną.

2. Umożliwienie wspólnego występu przed publicznością osób niepełnosprawnych wraz z osobami pełnosprawnymi.

3. Stworzenie możliwości doświadczenia przez Uczestników intensywnej pracy zespołowej.

4. Prezentacja specyfiki i przesłania muzyki gospel.

5. Doskonalenie języka angielskiego wśród osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych (dzięki językowi roboczemu warsztatów oraz tekstom śpiewanych utworów).

6. Ugruntowanie w Uczestnikach aktywnej postawy wobec życia społecznego.

7. Wzmocnienie poczucia własnej wartości Uczestników poprzez udział w zajęciach przeprowadzonych na najwyższym poziomie merytorycznym i artystycznym.

Obszary tematyczne: 

Nauka wspólnego śpiewania muzyki gospel (emisja głosu, czterogłosowa harmonia, praca z mikrofonem, choreografia, improwizacja, śpiewanie partii solowej, poznanie różnych stylów muzyki gospel).

Kraj uczestników: 
Belgia
Czechy
Dania
Hiszpania
Rumunia
Szwecja
Wielka Brytania
Liczba uczestników: 
1
2
3
1
2
3
4
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Przygotowanie:

Grupa odpowiedzialna za prowadzenie warsztatu: koordynator projektu, lider warsztatów, dwaj woluntariusze (lekarz który śpiewa gospel i informatyk / „złota rączka”).

Kryteria, według których zostali wybrani woluntariusze to znajomość języka angielskiego oraz muzyki gospel i łatwość nawiązywania relacja z ludźmi.

Przed warsztatami odbyło się pięć spotkań osób zaangażowanych w projekt, w tym osób zatrudnionych do jego realizacji i wolontariuszy (w czerwcu, lipcu, sierpniu, wrześniu i październiku). W trakcie pierwszego i drugiego spotkania skupiliśmy się na opracowaniu szczegółowego planu działania. Rozmawialiśmy o tym, w jaki sposób zapraszać potencjalnych uczestników. Nie byliśmy pewni, czy uda nam się znaleźć osoby z odpowiednich grup docelowych. Zdawaliśmy sobie sprawę, że mogą mieć one świadomość, że są marginalizowane przez społeczeństwo. Nasze zaproszenie mogło to poczucie pogłębić, np. spowodować, że ktoś z chorobą o podłożu emocjonalnym poczuje się przygnębiony faktem zaproszenia na „specjalną imprezę” i tym, że uważamy, że jest z nim „coś nie tak”. Były to bardzo delikatne kwestie, które musieliśmy rozstrzygnąć. Zaproszenie na Warsztaty Grundtviga miało zachęcić potencjalnych uczestników do udziału, a nie sprawić im przykrość.

Po wielu dyskusjach na ten temat, zdecydowaliśmy się na tekst zaproszenia,który koncentrował się napozytywnych aspektach warsztatów,tj. na tym, co uczestnicy mogą osiągnąć podczas warsztatów „Music Beyond Limits” – odkrywaniu własnych umiejętności, nawiązywaniu znajomości oraz udziału w „czymś wielkim”, zamiast na przyczynie (niepełnosprawności, starości, problemach finansowych). Warsztaty nazwaliśmy „okazją stworzoną specjalnie dla Ciebie”, aby podkreślić, jak ważne jest dla nas dobro uczestników. W zaproszeniu użyliśmy dużych czcionek i ciepłych, nastrajających pozytywnie kolorów (zielony, pomarańczowy), aby podkreślić wspomniane aspekty. Udało się nam osiągnąć zamierzony efekt – po przyjeździe do Polski uczestnicy byli bardzo podekscytowani i pełni pozytywnych oczekiwań.

Wybór instruktorów:

Wybierając instruktorów chcieliśmy znaleźć balans między doświadczeniem w prowadzeniu warsztatów gospel i łatwością nawiązania kontaktu z ludźmi. Chcieliśmy zaangażować instruktorów (w tym przynajmniej jedną czarnoskórą osobę) z pozytywną energią, aby mogli zarazić nią uczestników.

Z instruktorami spotkaliśmy się we wrześniu. Przedyskutowaliśmy cały plan i wprowadziliśmy do niego ostatnie poprawki i zmiany (np. zdecydowaliśmy, że seminarium nie odbędzie się w formie wykładów, ale omawiania „żywych” przykładów). Na spotkaniu przygotowawczym okazało się ze instruktorzy mieli osobiste doświadczenia (w swojej rodzinie) z problemami podobnymi do tych, z którymi borykali się nasi uczestnicy.

Rekrutacja:

Aby dotrzeć do osób z grup docelowych Stowarzyszenie Gospel skorzystało ze swojego wieloletniego doświadczenia i sieci kontaktów zbudowanej m.in. po poprzednich warsztatach organizowanych w ramach programu Grundtvig (warsztaty „European Gospel Music Symposium”– z 2009 r. i warsztaty „i-communicate” – z 2010 r.). Informacja o warsztatach została rozesłana do dyrygentów chórów gospel w różnych krajach Europy z prośbą o rozpowszechnienie informacji w środowiskach chórów gospel.

Zgłosiło się 26 osób z całej Europy. Braliśmy pod uwagę wyłącznie te osoby, które należały do jednej z trzech grup docelowych. W związku z tym odmówiliśmy udziału w warsztatach kilku osobom, które miały pracę, nie ukończyły 50 lat lub nie były niepełnosprawne. Dwóch uczestników pełniło rolę asystentów opiekujących się dwiema osobami niepełnosprawnymi w trakcie warsztatów. Uczestników wybieraliśmy również pod kątem płci, aby uzyskać odpowiednie dla chóru proporcje (wśród zgłoszonych dominowały kobiety). Ponieważ nie zaakceptowaliśmy wszystkich zgłoszeń, po upływie terminu ich nadsyłania mieliśmy mniej uczestników niż przewidziano we wniosku. Aby dotrzeć do kolejnych potencjalnych uczestników po raz drugi skontaktowaliśmy się ze znajomymi z różnych krajów Europy i w odpowiedzi otrzymaliśmy zgłoszenia od osób z grup docelowych, które pozwoliły uzupełnić listę.

Grupa docelowa uczestników: 

Organizowany warsztat był skierowany do osób zagrożonych marginalizacją społeczną. Wyróżniliśmy 3 grupy docelowe warsztatu: seniorzy (50+), niepełnosprawni, bezrobotni (zwłaszcza długotrwale). Tylko uczestnicy z tych grup wzięli udział w warsztacie – w sumie 16 osób.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Zajęcia warsztatowe „Music Beyond Limits”skupiały się na nauce 10 utworów muzycznych, które zostały zaprezentowane publiczności podczas koncertu finałowego warsztatów. Przygotowania uczestników polegały na intensywnej pracy zespołowej, doskonaleniu umiejętności wokalnych, ćwiczeniu emisji głosu oraz śpiewaniu w harmonii czterogłosowej. Nauka wspólnego śpiewania jest doskonałym sposobem na wzmocnienie samooceny oraz czerpanie korzyści z pracy w zespole. Cennym doświadczeniem i wyzwaniem dla chóru była sesja nagrań, która miała miejsce w piątym dniu warsztatów w studiu Radia Kraków. W jej trakcie uczestnicy uczyli się współpracy z akustykami oraz technik śpiewania z mikrofonem. Nagranie video z sesji:

Z reguły miały miejsce dwa bloki zajęć rano i dwa popołudniu z przerwami.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Podczas pierwszych dwóch dni zajęcia warsztatowe odbyły się w Uniwersytecie Pedagogicznym przy ul. Podchorążych 2, 100m od Hotelu Demel.

Większość wydarzeń warsztatowych (zajęcia chóralne, przerwy, posiłki w środku dnia) miały miejsce w Hotelu „Demel” przy ulicy Głowackiego 22. Zdecydowaliśmy się na takie rozwiązanie ze względu na to, że w każdej chwili istniała możliwość aby uczestnicy poszli do swoich pokojów odpocząć. Naszym zdaniem to rozwiązanie dało poczucie bezpieczeństwo uczestnikom. Było to niezwykle ważne dla tych z uczestników, którzy nie czują się dobrze po długim czasie spędzonym „w tłumie” i potrzebują wtedy więcej przestrzeni i ciszy.

Obiady (wieczorem, po całym dniu pracy warsztatowej) miały miejsce w restauracji „EDEN” w pobliżu hotelu.

Środowa sesja w studiu nagrań odbyła się w Radio Kraków.

Koncert finałowy odbył się w Kościele Św. Marcina, przy ul. Grodzkaiej 58.

Organizatorzy zawsze mieli do dyspozycji co najmniej jeden samochód.

Ewaluacja i monitoring: 

Na podstawie „learner application form”  dowiedzieliśmy się jakie potrzeby specjalne maja poszczególni uczestnicy.

Dodatkowo dodaliśmy do formularzu pytania badające posiadane umiejętności muzyczne (aby ułatwić instruktorom wybór piosenek), wiedzę o muzyce gospel i zainteresowania.

Istotną częścią oceny warsztatów były nieoficjalne rozmowy z Uczestnikami podczas przerw lub posiłków. W takim swobodnym kontekście łatwiej było o szczerą i otwartą dyskusję, która pozwalała wydobyć zadowolenie lub rozczarowanie Uczestników. Po takich spotkaniach organizatorzy przedstawili sugestie Uczestników podczas spotkań organizatorów. Uczestnicy czasami zgłaszali indywidualne potrzeby, np. odpoczynku w ciągu dnia lub wizyty u lekarza.

Dla części uczestników śpiewnie całodniowe było dużym wyzwaniem. Po koncercie finałowym czuli ogromną satysfakcję widząc reakcję publiczności efekt ich ciężkiej pracy.

Ważnym elementem monitoringu były krótkie codzienne rozmowy z instruktorami (np. podczas posiłków) odnośnie postępu w warsztatach i osiąganych rezultatów. Instruktorzy wyrazili potrzebę podzielenia zajęć w taki sposób, aby jeden z nich zawsze miał zajęcia w godzinach porannych.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Osoby, które zgłosiły się na warsztaty „Music Beyond Limits”, na co dzień mają trudności. Każda z grup docelowych boryka się z innymi problemami. Warsztaty MBL umożliwiły tym osobom zbudowanie poczucia wspólnoty, spędzanie czasu razem i dzielenia się nowymi doświadczeniami. Wyraźnie dało się zauważyć, że uczestnicy opiekują się sobą nawzajem i wzajemnie dbają o swoje dobre samopoczucie, zarówno fizyczne, jak i psychiczne.

Po zakończeniu warsztatów kilka osób stwierdziło, że chcą znaleźć w swoim miejscu zamieszkania chór, do którego mogliby dołączyć, a niektórzy rozważali możliwość zorganizowania warsztatów gospel w swoim miejscu zamieszkania. 

Dzięki możliwości zaśpiewania partii solowej w studiu nagrań uczestnicy przekonali się, jak znaczne umiejętności wokalne już posiadają, mimo że część z nich nigdy nie przypuszczała, że odważy się występować przed innymi ludźmi.

Warsztaty MBL przyniosły efekty, przede wszystkim pod względem ich pozytywnego wpływu emocjonalnego na uczestników oraz jakość występu finałowego. Słycheć było jak bardzo owocna była praca chóru wraz z instruktorami.

Duża część uczestników skorzystała z okazji zabrania głosu przed publicznością i podzielenia się własnymi wrażeniami z warsztatów „Music Beyond Limits”. Dla niektórych z nich stanowiły one niezwykle ważne, być może nawet przełomowe wydarzenie w życiu. Organizatorzy nie spodziewali się również, że tak liczni uczestnicy będą chcieli przemawiać do publiczności. Te i inne formy zaangażowania oraz wyjątkowe efekty warsztatów należy zawdzięczać wyjątkowej otwartości uczestników, ich chęci uczenia się od siebie nawzajem oraz tworzenia wspólnoty, a także profesjonalizmowi prowadzących warsztaty instruktorów.

Jeszcze przed rozpoczęciem warsztatów można było zauważyć, że korespondencja prowadzona za pośrednictwem poczty elektronicznej skłoniła część uczestników do nauczenia się tego sposobu komunikacji (chodzi zwłaszcza o osoby w wieku 50+). Niektóre z nich korzystały wcześniej z tej formy korespondencji tylko sporadycznie, dlatego musiały stawić czoła dodatkowemu wyzwaniu. Organizatorzy zauważyli, że z czasem te osoby dokonały dużych postępów w obsłudze poczty elektronicznej.

Planujemy dwa warsztaty gospel w ciągu następnego roku które bezpośrednio są inspirowane przez warsztaty „Music Beyond Limits”:

-Międzynarodowe warsztaty dla chórów gospel z Czech, Słowacji Węgier.

-Warsztaty gospel dla seniorów (+50) - jeżeli nasz projekt otrzyma dofinansowanie z Programu Grundtvig, będą to międzynarodowe warsztaty gospel.

Upowszechnianie rezultatów: 

Planujemy dwa warsztaty gospel w ciągu następnego roku które bezpośrednio są inspirowane przez warsztaty „Music Beyond Limits”:

-Międzynarodowe warsztaty dla chórów gospel z Czech, Słowacji Węgier.

-Warsztaty gospel dla seniorów (+50) - jeżeli nasz projekt otrzyma dofinansowanie z Programu Grundtvig, będą to międzynarodowe warsztaty gospel.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

„Dla mnie to przeżycie było bardzo dobre i sprawiło, że się otworzyłam i mogłam nawiązać kontakt z osobami podobnymi do mnie. Proszę powtórzyć podobne inicjatywy, ponieważ było to jedno z najbardziej wartościowych wydarzeń w moim życiu.”

I found the experience so very good for me to open up and to get to know other people like myself. Please keep it going because it is one of the best things that has happened to me in my life.

„Warsztaty były niesamowitym przeżyciem i praca wykonana przez woluntariuszy była wspaniała, zarówno przed rozpoczęciem warsztatów jak i podczas naszego pobytu oraz po zakończeniu! Dziękuję!”

The workshop has been an amazing experience and the work of the volunteers fantastic both before, during and after the workshop! Thanks you!

„Miałam przepiękne doświadczenie w Krakowie! Wiersz „Twoja dobroć i miłość  jest lepsza niż życie” z piosenki „Better than life” nie chce opuścić mojej głowy!”

Had the most beautiful time in Krakow!

And "Your Loving kindness is better than Life", just won’t leave my mind!!

„Chciałabym bardzo wam podziękować za to, że sprawialiście, że czuliśmy się z Philipem tak dobrze w Polsce – tak jak byśmy byli w domu”

I would like to say a big thank you for the way you made me and Philip feel so much at home in Poland.

„Było niesamowicie! Tak bardzo wam dziękuję!”

It was amazing! Thanks so much!

„Byłam bardzo zadowolona z instruktorów”

I was happy about the teachers.

„Naprawdę jestem zachwycona, to był wspaniały czas!”

I really loved it and had a good time!

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Zapraszamy do zapoznania się z prezentacją zamieszczoną na kanale  You Tube.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Lea Kjeldsen
Data wypełnienia formularza/karty: 
14.03.2012

Praca hospicyjna w organizacjach partnerskich UE, określenie stanowiska, wspólne standardy, strategie realizacji i kształcenie ustawiczne

Tematyka działań: 
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Inne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Centrum Misji i Ewangelizacji Kościoła Ewangelicko - Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej
ul. Misyjna 8, 43-445 Dzięgielów
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Roman Fenger
tel. 691 544 474
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Działania CME w zakresie niezawodowej edukacji dorosłych idą w kierunku współdziałania, motywowania, szkolenia oraz udzielania praktycznego wsparcia tym osobom. Warsztaty, seminaria tematyczne i kursy duszpasterskie, dotyczące m.in. komunikacji interpersonalnej, towarzyszeniu umierającym i osobom w żałobie oraz opiece paliatywnej, prowadzone przez specjalistów, to główne metody działania, które w efekcie mają wpływać na jakość życia edukowanych oraz ich oddziaływanie na innych.

Tytuł projektu: 
Praca hospicyjna w organizacjach partnerskich UE, określenie stanowiska, wspólne standardy, strategie realizacji i kształcenie ustawiczne
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-CZ1-GRU06-01984 4
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Czechy
Niemcy
Polska
Cele projektu: 

Cele projektu to:

  • wskazanie na potrzebę opieki nad umierającymi i ich rodzinami,
  • kształcenie wolontariuszy i osób prowadzących służbę odwiedzinową,
  • międzynarodowa wymiana doświadczeń związanych z pracą hospicyjną.
Obszary tematyczne: 

Zajmowaliśmy się tematami śmierci i umierania oraz towarzyszenia umierającemu i jego rodzinie w tym najtrudniejszym okresie życia.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Pracownicy i wolontariusze hospicjów i domów opieki ale także duchowni, pracownicy socjalni i wolontariusze parafii.

Jakie były początki projektu: 

Zostaliśmy zaproszeni przez Diakonię Śląską do współpracy. To jest  partner z Czeskiej Republiki.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Projekt składał się z trzech międzynarodowych wyjazdowych spotkań, ale również odbywały się konferencje na poziomach krajowych.

Pierwsza konferencja odbyła się w Niemczech 30.11.2009r. Trwała 5 dni i ze strony polskiej uczestniczyło w niej 6 osób. Druga konferencja odbyła się w Polsce w okresie 01.11.2010r. – 05.11.2011. Ze strony polskiej uczestniczyło 6 osób z projektu. Poza tym odbywały się warsztaty w których uczestniczyło około 30 osób i konferencja w Bielsku Białej w której uczestniczyło ponad 100 uczestników, w tym goście z Niemiec, Czech i Słowacji. Trzecia konferencja odbyła się w Republice Czeskiej od 20.02.2011r. ze strony polskiej uczestniczyło 6 osób. Na poziomie krajowym zorganizowano Konferencję Diakonijną w Wiśle Jaworniku 21.02.2010r. W konferencji uczestniczyły 72 osoby. 9 osób wzięło udział w konferencji „Żyć godnie do końca” w Opolu od 25 – 26.05.2010r. W trakcie Tygodnia Ewangelizacyjnego w lipcu 2010 r. w Dzięgielowie odbyły się trzy panele dyskusyjne w których uczestniczyło 10 prowadzących i ponad 100 słuchaczy. Także w trakcie Tygodnia Ewangelizacyjnego 2011r. odbyło się Seminarium podsumowujące Projekt Hospicyjny gdzie przedstawiono wyniki projektu. Dwie osoby prowadzące i 50 słuchaczy. Wyniki i materiały z konferencji można zobaczyć na stronie http://www.cme.org.pl/index.php?D=338

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
10
W wyjazdach zagranicznych: 
10
Produkty
Produkty projektu: 

Wszystkie materiały są zamieszczone na stronie http://www.cme.org.pl/index.php?D=338.

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Projekt miał duży wpływ na całą organizację. Efektem jest propozycja szkolenia dla wolontariuszy. Cała organizacja kładzie większy nacisk na szkolenia i rozwijanie pracy duszpasterskiej. Dyrektor organizacji zachęcił osoby zaangażowane w projekt do wzięcia udziału w szkoleniu z zakresu rozmowy i poradnictwa duszpasterskiego. Zaangażowanie Dyrektora organizacji było motorem do działania. Regularne spotkania grupy pozwoliły nawiązać relacje między osobami zaangażowanymi.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Dzięki wspólnej pracy partnerów podczas wyjazdów nawiązały się nowe kontakty i przyjaźnie. Podczas warsztatów i zajęć mogliśmy nauczyć się od siebie nawzajem otwarcia na drugiego człowieka. Poprzez spotkania szerzej spojrzeliśmy na istniejące stereotypy. Partnerstwo wzmocniło motywację szczególnie w kwestii rozpropagowania innego podejścia do pracy hospicyjnej i otwartego mówienia o śmierci. Kontakt z zagranicą pokazał, że nasi fachowcy są równie dobrzy jak goście zagraniczni i że nie mamy się czego wstydzić, bo wyjazdy pokazały że wszyscy możemy się czegoś od siebie nawzajem nauczyć. Osobiste kontakty międzynarodowe pozwalają na inne spojrzenie i przełamanie uprzedzeń historycznych i kulturowych. Wyjazdy przyczyniły się do polepszenia umiejętności językowych oraz pozwoliły dostrzec, że niezależnie od kraju w jakim się żyje, praca z osobami umierającymi i ich rodzinami jest niezwykle potrzebna.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Osoby zaangażowane w projekt rozpoczęły odwiedziny w Domach Opieki.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Przyzwyczaiłam się do spokojniejszego myślenia o śmierci. Zdałam sobie sprawę, że etap odchodzenia należy do życia i może być bardzo wartościowy. Przemyślenie tej tematyki w kontekście religijnym i zaznajomienie się z literaturą jej dotyczącą zwiększyło moją świadomość i poszerzyło horyzonty.

Przepracowywanie tego rodzaju tematyki, szczególnie podczas medytacji, poprawiło relacje w grupie i skłoniło do ciekawych refleksji, takich jak odczuwanie świadomej i większej radości z możliwości realizacji planów życiowych.

Dzięki projektowi nieoczekiwanie moje życie zupełnie się zmieniło. Wjechało na inne tory :-)

Projekt był impulsem do rozpoczęcia wolontariatu w Domu Opieki. Zawsze miałam dobre relacje ze starszymi ludźmi, ale teraz moje bycie z nimi było bardziej świadome. Szacunek, który żywiłam wobec nich samych i ich doświadczeń życiowych wzrósł. Spotkałam się z opiniami, że praca z osobami w podeszłym wieku jest bardzo trudna z wielu względów. Nie zauważyłam jakichś poważnych barier (oprócz pewnych przypadków związanych ze stanem zdrowia), które uniemożliwiałyby mi wejście w relację z pensjonariuszami Domów Opieki.

Janina

Na pewno poświęciłem o wiele więcej czasu na zastanawianie się nad problemem śmierci i umierania, a wizyty w hospicjach pozwoliły mi na własne oczy przekonać się jak wygląda praca i opieka w tych placówkach. Uczestnictwo w projekcie pozwoliło mi na „usystematyzowanie” zachowań człowieka po stracie kogoś bliskiego. Wielkim dla mnie zaskoczeniem, ale i wzbudzającym podziw był spokój, wyciszenie, ciepło ludzi bezpośrednio związanych  ze służbą wśród  ludzi umierających. Trudnym dla mnie było zajmowanie się tematem śmierci przez tyle dni bez przerwy. Dało mi to do myślenia   że sprawa śmierci i umierania jest przemilczana i należy o niej mówić,  że jest ogromna potrzeba zajmowaniem się ludźmi w ich ostatnim stadium życia, że bardzo trudno jest wprowadzić w życie wiadomości, których dostarczył nam projekt, że sprawy związane ze śmiercią wzbudzają większe emocje niż się spodziewałem, że ludzie zaangażowani przez dłuższy czas w pracę z ludźmi umierającymi wyrabiają w sobie otwartość, opanowanie i umiejętności wprowadzania spokoju.

Arnold

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Janusz Fenger
Data wypełnienia formularza/karty: 
30.12.2011

Katarzyna Szajda

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja ekologiczna / zrównoważony rozwój
Edukacja międzykulturowa
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zarządzanie edukacją dorosłych
Imię i nazwisko: 
Katarzyna Szajda
Stanowisko pełnione w organizacji: 
Koordynatorka projektów edukacyjnych
Nazwa organizacji macierzystej: 
Centrum Inicjatyw UNESCO
Pełny adres organizacji macierzystej: 

ul. Nowowiejska 38, 50-315 Wrocław www.unescocentre.pl

Telefon: 
n/d
E-mail: 
n/d
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU11-05446
Realizacja
Daty trwania asystentury: 
01.12.2009 - 31.07.2010
Dane organizacji goszczącej Asystenta: 
LOS - Liberecká občanská společnost Na pískovně 669, Liberec www.losonline.eu
Cele Asystentury: 

Prowadzenie zajęć edukacyjnych, w zakresie edukacji międzykulturowej oraz edukacji obywatelskiej, podczas projektów o charakterze lokalnym oraz międzynarodowym realizowanych przez organizację goszczącą. Doradztwo związane z edukacją/uczeniem się dorosłych, dotyczące budowania indywidualnej ścieżki rozwoju oraz możliwości wykorzystywania technologii open space i World cafe w edukacji dorosłych. Badanie aspektów edukacji/uczenia się dorosłych w kraju goszczącym poprzez kontakt z pracownikami Uniwersytetu Technicznego w Libercu oraz współpracę z miejską biblioteką. Badanie i dzielenie się doświadczeniami w zakresie aspektów systemu (polityki) edukacji dorosłych, w obszarze budowania narodowej strategii edukacji dla zrównoważonego rozwoju. Poznanie narzędzi związanych z zarządzaniem organizacją oraz zarządzaniem projektem, ze szczególnym uwzględnieniem wykorzystywania nowoczesnych technologii (blog, twitter, youtube, dropbox, inne narzędzia online). Organizacja spotkań międzykulturowych skoncentrowanych na animacjach językowych dla osób dorosłych pracujących w bibliotekach, centrach kultury raz centrach młodzieżowych w obszarach przygranicznych.

Opis działań związanych z przygotowaniem się do Asystentury: 

Przygotowanie do asystentury miało charakter dwutorowy. Z jednej strony było to przygotowanie do przekazania moich obowiązków i delegowanie zadań, za które byłam odpowiedzialna w mojej organizacji – Centrum UNESCO. Z drugiej strony było to przygotowanie merytoryczne i organizacyjne: research w Internecie na temat czeskich organizacji edukacyjnych, kontakt z organizacją przyjmującą, która pomogła mi w znalezieniu zakwaterowania oraz przygotowanie językowe. W związku z tym, że nie udało mi się znaleźć dobrego i szybkiego kursu językowego we Wrocławiu – zwróciłam się o pomoc do organizacji przyjmującej, która na tydzień przed rozpoczęciem asystentury zorganizowała dla mnie indywidualne przygotowanie językowe z lektorem. Teraz z perspektywy myślę, że bardzo pomocne w procesie przygotowania było to, że bardzo dobrze znałam przedstawicieli czeskiej organizacji, z którymi współpracowaliśmy wcześniej w ramach realizowanych wspólnie projektów polsko-czeskich, oraz to że znałam podstawy języka czeskiego. Szczególnie podczas projektów realizowanych lokalnie, spotkań zespołu, codziennej pracy w organizacji – znajomość języka jest podstawą. Stąd też myślę, że w fazie przygotowania nacisk na podszkolenie języka jest bardzo ważny.

Opis przebiegu Asystentury: 

W trakcie mojego pobytu w Czechach organizacja, w której odbywałam asystenturę prowadziła projekty zarówno o charakterze międzynarodowym jak i lokalnym – w jednych i drugich brali udział zarówno młodzież jak i osoby dorosłe, pracujące. W projektach na poziomie lokalnym mogłam ćwiczyć znajomość języka czeskiego, było to początkowo dość dużym wyzwaniem, lecz słuchacze doceniali moje starania i dla wielu niejednokrotne mieszanie słownictwa polskiego i czeskiego było zabawne, przez co też mieli dość pozytywny stosunek nawet do popełnianych błędów. Główna tematyka obejmowała polsko-czeskie sąsiedztwo, animacje językowe oraz kulturowe w ramach integracji osób mieszkających na pograniczu. Podczas projektów realizowanych przez organizację LOS na poziomie międzynarodowym nie było już bariery językowej i zajęcia mogłam prowadzić – podobnie jak niejednokrotnie wcześniej w swojej pracy – w języku angielskim. Na poziomie międzynarodowym pomagałam dydaktycznie w dwóch ważnych dla organizacji LOS projektach: Pierwszym z nich był projekt promujący współpracę bibliotek z organizacjami pozarządowymi oraz promujący bibliotekę jako miejsce wspierające rozwój lokalny, który skierowany jest do pracowników bibliotek, szczególnie znajdujących się w małych miejscowościach oraz w wioskach, oraz do pracowników organizacji pozarządowych i edukatorów. Moja rola podczas tego projektu polegała na facylitacji spotkań międzynarodowych i lokalnych, a także na przygotowaniu pedagogicznym osób biorących udział w spotkaniach. W ramach tego projektu nie tylko mogłam poznać bardzo szeroki wachlarz działań organizowanych przez biblioteki, które skierowane są do osób dorosłych, ale też mieć swój udział w promowaniu tych dobrych praktyk. Kolejnym dużym przedsięwzięciem międzynarodowym, w którego organizacji pomagałam, było międzynarodowe szkolenie dla edukatorów i pracowników młodzieżowych z ponad 30 krajów Europy. Podczas tego projektu byłam odpowiedzialna za facylitację zespołu trenerskiego. Prowadziłam zarówno spotkanie przygotowawcze w styczniu i kwietniu 2010 roku, jak i spotkanie ewaluacyjne tuż po szkoleniu. Podczas szkolenia byłam odpowiedzialna głównie za część związaną z budowaniem zespołu oraz edukacją obywatelską samą w sobie: historycznymi konceptami obywatelstwa, definicjami obywatelstwa, w tym obywatelstwa europejskiego oraz refleksji nad tym, na ile Europa potrzebuje wspólnego podręcznika do nauczania historii Europy. Były to moduły warsztatowe 2-godzinne, w których uczestniczyło 15-20 pracowników młodzieżowych, osób pracujących w centrach kultury i bibliotekach. Niektóre bloki tematyczne skierowane były do wszystkich uczestników szkolenia – czyli 45 osób. W związku z tym, że mam dość spore doświadczenie w prowadzeniu zajęć dydaktycznych, warsztaty w języku angielskim prowadziłam samodzielnie. Natomiast podczas zajęć organizowanych w języku czeskim najczęściej miałam przy sobie asystenta bądź asystentkę, którzy w razie potrzeby pomagali w kwestiach językowych. Poza prowadzeniem zajęć służyłam też radą w kwestiach dydaktycznych współpracownikom organizacji LOS oraz starałam się dobrze poznać system edukacji formalnej i pozaformalnej dla osób w każdym wieku, zarówno w Libercu jak i w całych Czechach. Spotykałam się z przedstawicielami innych organizacji, bibliotek, uniwersytetu. Dodatkowo, zarówno podczas organizowanych projektów jak i podczas szkolenia międzynarodowego dotyczącego edukacji obywatelskiej, miałam okazję spotkać się z ludźmi bezpośrednio mieszkającymi w Libercu i w regionie, i z nimi porozmawiać na temat współpracy i relacji polsko-czeskich, uwrażliwić się na ich poglądy, poznać zupełnie inną perspektywę. Tematy te poruszane były zarówno „przy okazji” innych spotkań, jak i na spotkaniach poświęconych właśnie temu zagadnieniu. Dla mnie osobiście asystentura była bardzo ważnym doświadczeniem na ścieżce rozwoju, w związku z tym, że moje obecne zainteresowania zawodowe koncentrują się głównie wokół edukacji międzykulturowej i to z bardzo konkretnym fokusem na polsko-czesko-niemieckie pogranicze. W tej chwili nie tylko jestem w stanie przywołać bezpośrednio własne doświadczenia w warsztatach na temat międzykulturowości, które prowadzę w swojej organizacji, ale też mam wrażenie, że przez doświadczenie mieszkania po drugiej strony granicy nie tylko lepiej zrozumiałam wyzwania i szanse, z którymi borykają się na co dzień mieszkający tam ludzie, ale też z perspektywy spojrzałam na swoją kulturę, na nowo zadawałam sobie pytania o to kim jestem i dokąd zmierzam. Ale poza refleksjami czas ten przyniósł też bardzo konkretne pomysły na dalszą współpracę pomiędzy organizacjami oraz na dalsze projekty, które chciałabym realizować w Euroregionie Nysa.

Opis wpływu Asystentury na Beneficjenta, jego organizację macierzystą i goszczącą: 

Wpływ mojej Asystentury na moją organizację macierzystą jest wielowymiarowy. W aspekcie rozwoju organizacji zarządzania, z pewnością pozytywny wpływ ma to, że zaczęliśmy w Centrum UNESCO wykorzystywać bloga i dropboxa do komunikacji wewnętrznej oraz youtube channel do dzielenia się produktami, które powstają podczas niektórych projektów. Wszystkie te dobre praktyki podpatrzone zostały w czeskiej organizacji. Dodatkowo, widzę duży wpływ na moją bezpośrednią pracę dydaktyczną w organizacji – w zakresie projektów, warsztatów które realizujemy w tematyce międzykulturowości. W zakresie motywacji słuchaczy moich zajęć, warsztatów, szkoleń, z których znaczna część dotyczy edukacji międzykulturowej, mogę śmiało powiedzieć, że stałam się osobą zdecydowanie bardziej autentyczną, gdyż w tej chwili z własnej perspektywy mogę odnosić się do teoretycznych założeń i konceptów leżących u podstaw uczenia się międzykulturowego, a także przywoływać bardzo konkretne przykłady ułatwiające zrozumienie pewnych zjawisk. Myślę, że doświadczenie asystentury, którym się dzielę, motywuje też słuchaczy do tego by samodzielnie odkrywali to, co dla nich znaczy Europa. Ja daję świadectwo tego, jak ważna może być współpraca transgraniczna, w ramach regionu, który przecież kiedyś nie był dzielony przez granice. Dziś te granice realnie, fizycznie są coraz mniej odczuwalne, lecz wciąż niestety pozostają w głowach ludzi – i z tym właśnie, z wzajemnymi stereotypami, chciałabym w przyszłości pracować. Wpływ Asystentury na organizację goszczącą dotyczył zarówno dzielenia się know how w zakresie realizacji projektów, jak i w kwestii zarządzania organizacją. Dzieliłam się zarówno doświadczeniami, które mamy w ramach organizacji biura, jak i w zakresie współpracy z wolontariuszami. Obie organizacje są stosunkowo małe i w związku z tym borykają się z podobnymi wyzwaniami. W zakresie doradztwa merytorycznego w ramach projektów, mogłam służyć zarówno wiedzą na temat organizacji procesu grupowego podczas szkoleń, organizacji procesu ewaluacji w procesie uczenia się, wykorzystania metod z zakresu edukacji międzykulturowej oraz obywatelskiej, jak i metodologii pracy z dużymi grupami: open space i Word cafe. Jednym z głównych celów, jakie stawia sobie organizacja LOS, jest działanie na rzecz przełamywanie stereotypów i otwieranie ludzi na inność. Szczególny nacisk – ze względu na bliskie sąsiedztwo - położony jest na przełamywanie stereotypów dotyczących sąsiadów. W tym zakresie mogłam być bardzo pomocna, bo podczas zwyczajnych rozmów, spotkań, warsztatów, wystaw w których uczestniczyliśmy stwarzałam szansę pokonania bariery międzykulturowej i, jeżeli nie przełamania, to choć zakwestionowania stereotypów. W aspekcie budowania partnerstwa transgranicznego zarówno jedna, jak i druga organizacja zyskała partnera do realizacji długofalowych działań w ramach Euroregionu Nysa. Co prawda wcześniej już realizowaliśmy wspólnie projekty, ale ich beneficjentami byli głównie ludzie młodzi. Otwarcie się na projekty dla całych społeczności przygranicznych miejscowości, ludzi w każdym wieku, sprawia, że ich oddziaływanie jest dużo bardziej kompleksowe. Dodatkowo, po polskiej stronie granicy niejednokrotnie osoby starsze to jedyni, którzy w wielu miejscach pozostali, dlatego że wciąż obserwujemy ucieczkę z pogranicza do dużych miast. W grudniu 2010 roku planujemy duże spotkanie strategiczne dotyczące planowania wspólnych działań dla euroregionu Nysa, na które zaprosiliśmy też organizację z niemieckiego Zittau.

Upowszechnianie rezultatów: 

Moje doświadczenie stało się podstawą do powstania artykułu na temat migracji w pograniczu polsko-czesko-niemieckim, który powinien zostać opublikowany w marcu 2011 roku. Chciałabym też przeprowadzić badanie dotyczące edukacji międzykulturowej w Polsce, Czechach i Niemczech - podczas asystentury poznałam bardzo ciekawe materiały dotyczące integracji mniejszości romskiej i wietnamskiej. Dodatkowo, jak opisywałam powyżej, planujemy wspólnie dalsze inicjatywy w Euroregionie, o których już wkrótce będzie można więcej przeczytać na naszych stronach internetowych.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji Asystentury: 

Moim zdaniem kluczem do udanej Asystentury jest bardzo skrupulatny wybór organizacji goszczącej. Wybór, w którym bierzemy pod uwagę zarówno swoją ścieżkę rozwoju, plany na przyszłość naszej organizacji macierzystej, ale też, a może przede wszystkim, możliwości organizacji goszczącej. W moim przypadku bardzo pomogła dobra znajomość organizacji, w której odbywałam Asystenturę. Bardzo ważnym dla mnie elementem jest również długofalowość rezultatów, które widzę, zarówno po polskiej i czeskiej stronie, jak i rezultatów dla mnie jako osoby, jako trenerki, jako mieszkanki kulturowego pogranicza.

Kraj: 
Czechy
Miasto lub rejon: 
Liberec

Universal Body Communication – the basic techniques of mime

Tematyka działań: 
Sztuka, muzyka, kultura
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Sztukmisja
ul. 11 Listopada 16, 43-460 Wisła
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Monika Wierzbicka, kom. 606152705, monika@sztukmisja.org.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie Sztukmisja zajmuje się szeroko pojętą edukacją w dziedzinie sztuk scenicznych ze szczególnym uwzględnieniem teatru ruchu. Od 1991 roku szkolimy dorosłych słuchaczy w dziedzinie pantomimy, dramy i tańca. Szczególnie interesuje nas zaspokojenie potrzeb ludzi, którzy nie są zawodowymi aktorami czy tancerzami, ale chcą zdobyć profesjonalne umiejętności w tych dziedzinach. Jako jedna z niewielu szkół o tym profilu nie ustanowiliśmy górnego pułapu wiekowego dla chętnych. Podczas roku mają miejsce 3 główne sesje warsztatowe. Oprócz nich oferujemy zainteresowanym sporą ilość warsztatów dodatkowych (maski, makijaż teatralny, praca z ciałem, przemoc sceniczna, klauning, kostiumy, praca z ciałem, taniec współczesny, musical itp.)

Oprócz tego prowadzimy zespół teatralny, który przygotował do tej pory 15 pełnowymiarowych produkcji. W działalność teatru zaangażowani są absolwenci naszych szkoleń z całej Polski.

Stowarzyszenie Sztukmisja pragnie również służyć jako platforma wymiany doświadczeń i pomysłów ludzi zaangażowanych w działalność teatralną i parateatralną.

Tytuł warsztatu: 
Universal Body Communication – the basic techniques of mime
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU13-11585
Data realizacji warsztatu: 
05.05.2011 - 10.05.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
15
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
2
Cele warsztatu: 

Głównym celem warsztatu było uświadomienie uczestnikom istnienia pozawerbalnego sposobu komunikacji – języka ciała, przekraczającego bariery kulturowe i językowe, oraz zapoznanie ich z podstawami technik pantomimy, która to forma sztuki bazuje na komunikacji bez użycia słów.

Obszary tematyczne: 
  • Świadomość ciała (jego budowy i biomechaniki, a także sposobów odpowiedzialnej troski o nie i zapobiegania kontuzjom)
  • Uniwersalny język gestów
  • Podstawowe techniki pantomimy (izolacje, chody pantomimiczne, posługiwanie się wyobrażonymi przedmiotami i wiele innych)
Kraj uczestników: 
Czechy
Holandia
Niemcy
Turcja
Wielka Brytania
Liczba uczestników: 
5
3
5
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Informacja o naszym warsztacie została umieszczona w oficjalnym Katalogu Grundtviga. Oprócz tego wysłaliśmy informacje wszystkim naszym studentom, byłym studentom i absolwentom. Skontaktowaliśmy się również z zaprzyjaźnionymi organizacjami w krajach UE, prosząc je o popularyzacje i ewentualne rekomendacje. Podczas 20 lat naszej działalności mieliśmy kontakt z instruktorami z zagranicy, którzy przyjeżdżali do nas na gościnne warsztaty. Ich także poprosiliśmy o reklamę.

Ilość zgłoszeń przekroczyła nasze oczekiwania, jednakże nie było nam łatwo stworzyć jednorodnej grupy. Zależało nam na ludziach, którzy naprawdę chcą się czegoś nauczyć, i kilku takich zgłosiło się od razu. Potem jednak przyszła „fala” zgłoszeń, z których jasno można było wywnioskować, że zgłaszający się jest raczej zainteresowany wycieczką do innego kraju, niż uczestnictwem w warsztacie.  Udało nam się jednak w końcu skonstruować w miarę jednorodną grupę, co dawało szansę, że uczestnicy skorzystają z proponowanego programu, zaakceptują jego intensywność i wyjadą zadowoleni.

Przygotowanie merytorycznej części warsztatu pozostawiliśmy instruktorce, z którą współpracujemy od 20 lat, nie mieliśmy więc wątpliwości, że ze swojego zadania wywiąże się w sposób ze wszech miar zadowalający. Nasze stowarzyszenie na podstawie programu i konspektów zajęć przygotowało i wydrukowało skrypty szkoleniowe dla wszystkich uczestników warsztatów.

Jednak nasze główne przygotowania koncentrowały się wokół spraw organizacyjnych tj. dość absorbującej i obszernej korespondencji z kandydatami na uczestników, gromadzeniu ich danych, ostatecznym wyborze grupy uczestników. Potem przyszedł czas rezerwowania biletów lotniczych i zorganizowania przylotu uczestników w ten sposób, by znaleźli się na lotnisku w Warszawie w zbliżonej porze, a następnie zorganizowanie im dojazdu z lotniska na miejsce warsztatów. Trzeba było również napisać i przesłać zaświadczenia do wniosków wizowych dla niektórych kandydatów, jak i wykupić ubezpieczenie dla wszystkich.

W czasie poprzedzającym warsztaty odwiedziliśmy też kilkakrotnie wynajęty ośrodek, by zorientować się, czy warunki oferowane pokrywają się z rzeczywistymi, sprawdzić wyposażenie pokoi i sal ćwiczeń, jak również dostępność sprzętu potrzebnego do przeprowadzenia zajęć.

Bezpośrednio przed rozpoczęciem warsztatów osoby za nie odpowiedzialne zjawiły się na miejscu 1 dzień przed dniem przylotu uczestników, by sprawdzić stan obiektu, stan pokoi, dopilnować końcowych przygotowań. Pokoje oznaczono imieniem i nazwiskiem przyszłego mieszkańca. W każdym z pokoi czekał na przyjeżdżających mały (polski w charakterze) upominek i kartka z życzeniami udanego pobytu od Stowarzyszenia Sztukmisja.

Grupa docelowa uczestników: 
  • Dorośli zainteresowani sztuką teatralną, nie posiadający wykształcenia w tej dziedzinie i nie zajmujący się nią profesjonalnie
  • Aktorzy – amatorzy zainteresowani pogłębieniem swych umiejętności o szeroko pojęty język ciała
Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

4.05.2011

Był to dzień, w którym zjeżdżali się uczestnicy warsztatu. 4 osoby z Czech dojeżdżały samochodem, zaś 11 pozostałych uczestników przylatywało samolotem. Przedstawiciel organizatora witał ich na lotnisku w Warszawie i zapraszał na lekki posiłek. Choć uczestnicy przylatywali z 6 różnych państw zorganizowaliśmy ich przylot w dwóch grupach. Jedna grupa przylatywała w południe, druga w godzinach popołudniowych. Na obie grupy czekały wynajęte busy, które po posiłku zawoziły ich na miejsce warsztatów. Na miejscu inny przedstawiciel organizatora witał przybywających, kwaterował i odpowiadał na pierwsze pytania. Po przyjeździe drugiej grupy zjedliśmy wspólnie obiadokolację, przedstawiliśmy plan na następny dzień i po krótkiej rozmowie zakończyliśmy oficjalną cześć wieczoru. Uczestnicy mieli czas, by rozgościć się w swoich pokojach, poznać ośrodek i otaczające go tereny zielone i zacząć zawiązywać pierwsze znajomości.

5.05.2011

8:30 – 9:30 śniadanie

9:30 Tego dnia wyjątkowo spotkaliśmy się o godzinie 9:30. Przedstawiciele organizatora przywitali wszystkich przybyłych i zapoznali z regulaminem warsztatu, oraz z regulaminem obowiązującym w miejscu zamieszkania. Poznaliśmy swoje imiona i, by ułatwić komunikację w pierwszym dniu warsztatu, każdy dostał plakietkę ze swoim imieniem, którą umieścił na ubraniu. Porozmawialiśmy o formalnościach i odpowiedzieliśmy na pytania uczestników.

10:00-12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: przedstawiliśmy instruktorkę warsztatu Kathleen Ann Thompson. Omówiła ona program warsztatu i sposób, w jaki będziemy go realizować. Uczestnicy otrzymali skrypty z programem warsztatu, rysunkami i materiałami pomagającymi zrozumieć zagadnienia podejmowane na zajęciach. Pierwsze zajęcia służyły zapoznaniu się z anatomiczną budową naszych ciał i pracy nad uzyskaniem właściwej neutralnej postawy, która stanowi punkt wyjścia do pracy, w której ciało ma być posłusznym narzędziem w komunikacji pozawerbalnej.

12:00-12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: izolacje pantomimiczne

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: ćwiczenia rozluźniające ciało, powtórzenie techniki izolacji i zastosowanie jej w charakteryzacji ruchu, zastosowanie rytmu i jego różnych wymiarów w technice poruszania się na scenie, wzory przestrzenne poruszania się na scenie (spirala), wykład uniwersalnego znaczenia różnych części ciała wg. Delsartre’a.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 wykład na temat historii pantomimy

6.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: tego dnia sesja poznawania swego ciała i świadomej pracy z nim koncentrowała się na technikach rozciągania mięśni. Instruktorka zaprezentowała różne techniki i podejścia do tego zagadnienia i zapoznała uczestników warsztatu z zasadami bezpiecznej pracy w tej dziedzinie.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: na tej sesji uczestnicy poznali jedną z podstawowych, jak również jedną z najbardziej efektownych technik pantomimicznych – technikę pchania i ciągnięcia (PUSH/PULL), nauczyli się rozróżniać źródła energii, pokazywać ciałem wielkość i ciężar pchanego i ciągniętego przedmiotu, poznali podstawy kompensacji.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA była poświęcona praktycznemu zastosowaniu poznanej wcześniej techniki. Służyły temu ćwiczenia w grupie, jak i indywidualne zadania, które otrzymał każdy uczestnik. Oprócz tego powtarzane były izolacje pantomimiczne w różnych rytmach i pod różnym ciśnieniem. Uczestnicy wykonywali również szereg ćwiczeń na koncentrację, bycie obecnym na scenie w pełnej gotowości i dyscyplinę niereagowania na pomyłki.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 wieczorem na dużym ekranie oglądaliśmy przykłady różnych form teatru ciała poczynając od Jean-Louis Barrault w filmie « Les Enfants du paradis”, poprzez Charliego Chaplina i jego formułę komiczną w « City Lights », « Modern Times », czy « The Kid », po Ariane Mnouchkine i jej Theatre du Soleil w produkcji « 1789 »

7.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: główny nacisk w tej sesji pracy z ciałem był położony na wzmacnianie. Uczestnicy poznawali techniki wzmacniające Lestera Hortona, ruch rotacyjny różnych części ciała, techniki sprężynowania i ćwiczenia wzmacniające poszczególne grupy mięśniowe.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: tego popołudnia uczestnicy poznawali 12 klasycznych dłoni pantomimicznych i ich zastosowanie w uniwersalnej komunikacji ciała. Właściwe ćwiczenia poprzedzone były dokładną rozgrzewką dłoni i palców.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: na tej sesji uczestnicy łączyli wiedzę na temat 12 klasycznych rąk pantomimicznych z techniką posługiwania się na scenie niewidzialnymi przedmiotami. Każdy otrzymał zadanie do przygotowania i zaprezentowania w następnym dniu.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 Podczas tego wieczornego spotkania mieliśmy szansę oglądać obszerne fragmenty przedstawienia “The Mysteries” w wykonaniu South Africans/Wilton Company z Republiki Południowej Afryki. W warstwie tekstowej używano 4 języków: zuluskiego, suahili, afrykanerskiego i średniowiecznego angielskiego. Przedstawienie ukazywało średniowieczny tekst literacki bazując głównie na pozawerbalnych środkach wyrazu. Uczestnicy warsztatu mogli przekonać się, jak mocne i wyraziste mogą być fizyczne formy przekazu w kontekście teatru i nie tylko.

8.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: praca z ciałem polegała jak co dnia na rozgrzewce poszczególnych partii mięśniowych, przypomnieniu sobie neutralnej anatomicznie i biomechanicznie pozycji ciała. Tego dnia znakomita większość prezentowanych i wykonywanych ćwiczeń dotyczyła koordynacji ruchowej i sposobów jej rozwijania.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: w ramach tej sesji uczestnicy poznawali dwa podstawowe chody pantomimiczne profile walk and preassure walk. Ćwiczenia przygotowujące polegały na wzmacnianiu mięśni podudzi i stóp, ćwiczeniu równowagi i utrzymywaniu ciężaru całego ciała na palcach jednej stopy. Następnie uczestnicy poznawali i starali się zastosować właściwą technikę chodów.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: uczestnicy powtarzali i ćwiczyli izolacje blokowe i poznawali nowy rodzaj izolacji – izolacje skumulowane. Następnie każdy z nich prezentował na scenie ćwiczenie z zakresu posługiwania się wyobrażonymi przedmiotami z użyciem rąk pantomimicznych i technik odzwierciedlania trzymanych przedmiotów.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 22:00 ta wieczorna sesja została w całości poświęcona dyskusji, tworzeniu i wypróbowywaniu pomysłów na przedstawienie w ramach tomaszowskich “Dni trzeźwości”. Dyskutowaliśmy z uczestnikami o istocie uzależnienia jako takiego, szukając najlepszych sposobów zaprezentowania naszych pomysłów na scenie przy użyciu niewerbalnych środków wyrazu.

9.05.2011

8:30 – 10:00 śniadanie

10:00 – 12:00 ŚWIADOMOŚĆ CIAŁA: na tej sesji staraliśmy się powtórzyć podstawowe wiadomości dotyczące budowy ciała, neutralnej pozycji, jakiej powinno się ono nauczyć, sposobach pracy z ciałem i rozwiązywania problemów, które podczas tej pracy się pojawiają. Był czas na pytania uczestników i dokładny instruktaż tam, gdzie pojawiły się wątpliwości.

12:00 – 12:30 przerwa na kawę. Na salę ćwiczeń została przyniesiona kawa, herbata i świeże owoce.

12:30 – 14:00 PODSTAWOWE TECHNIKI PANTOMIMICZNE: ta sesja poświęcona była powtórce wszystkich technik pantomimicznych poznanych w czasie warsztatu.

14:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 SESJA POPOŁUDNIOWA: uczestnicy pracowali w grupach przygotowując końcowe przedstawienie.

19:00 – 20:00 kolacja

20:00 – 23:00 cały wieczór zajęła nam próba generalna przedstawienia “Pasożyt”. Był czas na pracę indywidualną, grupową i pracę całego 17-osobowego zespołu. Uczestnicy w praktyce mogli zastosować poznane w czasie warsztatu techniki.

10.05.2011

7:30 śniadanie

8:30 – 10:00 próba przed przedstawieniem

11:00 – 11:45 udział w imprezie “Dni Trzeźwości” w Tomaszowie Mazowieckim. Występ dla uczniów szkół gimnazjalnych w kinoteatrze “Włókniarz”. Uczestnicy pokazali przedstawienie pt. “Pasożyt”, które spotkało się z ciepłym przyjęciem publiczności.

11:45 – 14:00 czas wolny. Część uczestników poświęciła go na zakupy, a część na wypoczynek.

14:00 – 15:00 sesja ewaluacyjna, omówienie i oglądnięcie dokumentacji video występu, wypełnianie ankiet ewaluacyjnych, indywidualne sesje ewaluacyjne z głównym instruktorem warsztatu

15:00 – 16:00 przerwa obiadowa

16:00 – 19:00 warsztaty z makijażu scenicznego

20:00 - ..... ognisko pożegnalne. Podczas tej miłej uroczystości uczestnicy otrzymali zestawy upominków z Polski, a także świadectwa ukończenia warsztatu. Nastąpił również ciąg dalszy indywidualnych rozmów z instruktorem warsztatu, wspólne śpiewanie i pieczenie kiełbasy.

11.05.2011

7:00 – 8:00 śniadanie

8:15 uczestnicy warsztatu udali się wynajętym busem na lotnisko w Warszawie, skąd wrócili do miejsc swojego zamieszkania.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Dojazd na miejsce - w trakcie przygotowań i wizji lokalnej na miejscu warsztatu okazało się, że dojazd do Zakościela może być trudny dla cudzoziemców niezaznajomionych ze specyfiką polskich linii kolejowych i autobusowych. Zdecydowaliśmy się więc na wynajem busów, które dowoziły uczestników bezpośrednio z lotniska w Warszawie na miejsce warsztatów w Zakościelu. Ponieważ sami zajmowaliśmy się rezerwacją biletów lotniczych – zorganizowaliśmy przylot uczestników w dwóch zbliżonych czasami lądowań grupach. Jeden z przedstawicieli organizatora witał przylatujących na lotnisku, zapewniał lekki posiłek i koordynował odjazdy busów z lotniska, drugi na miejscu warsztatu przyjmował przyjeżdżających.

Kwaterowanie – ponieważ uczestnicy przyjeżdżali w trzech dużych grupach o różnych porach (2 grupy z lotniska w Warszawie, jedna grupa z Czech samochodami), przygotowane były dla nich przekąski, świeże owoce, woda, herbata, kawa, a kiedy już byliśmy w komplecie wspólnie zjedliśmy obiadokolację. Na każdego uczestnika czekał w pokoju mały smakołyk (pudełko krówek z Krakowskiego Kredensu) i krótki liścik od organizatora witający przybyłych i życzący im wspaniałego czasu na warsztacie. Komentarze były bardzo pozytywne.

Zajęcia dodatkowe – w czasie wolnym od zajęć dla uczestników warsztatu udostępniona była sauna, z której, szczególnie panie korzystały bardzo często. Zorganizowaliśmy także zjazdy na linie, była też możliwość wspinania się na ściankę wspinaczkową i korzystania z siłowni. Uczestnicy warsztatu chętnie korzystali z tych możliwości, choć czasu na nie było niewiele, stanowiły one miłe urozmaicenie warsztatowej oferty.

Ewaluacja i monitoring: 

Uczestnicy warsztatu bardzo zżyli się z sobą nawzajem, jak i z przedstawicielami organizatora. Wspólne posiłki przy okrągłych stołach były okazją do wymiany uwag, wrażeń i bieżących komentarzy. W ostatnim dniu warsztatu uczestnicy wypełniali ankiety ewaluacyjne: Grundtvigowską i dodatkową wewnętrzną, zawierającą pytania interesujące nas, jako organizację.

Byliśmy zadowoleni z przebiegu warsztatu i zaangażowania uczestników. Pojawiały się wątpliwości, czy program nie jest zbyt intensywny, ale zdania pytanych były podzielone. Większość była zadowolona z intensywności zajęć i nie chciała jej zmieniać. Jednakże, w projekcie następnych warsztatów, program jest mniej intensywny. Zrezygnowaliśmy w nim również z publicznego przedstawienia na rzecz końcowej prezentacji w gronie uczestników. Przygotowanie przedstawienia jest wymagającym zadaniem i z pewnością podniosło poziom stresu zarówno u instruktora, jak również u uczestników warsztatu. Ogromnie miłym przeżyciem było końcowe ognisko, jednak w przyszłości zorganizowalibyśmy taką imprezę w połowie warsztatu - wtedy, gdy uczestnicy warsztatu nie są już sobie zupełnie obcy, a pozostaje jeszcze kilka dni na pogłębienie znajomości.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wiedza słuchaczy na temat ciała, jego biomechaniki i działania wzrosła. Niektórzy z nich po raz pierwszy zaczęli świadomie używać swoich ciał w komunikacji. Poznali podstawowe techniki pantomimy i otrzymali materiały do dalszego doskonalenia się jak i przekazywania wiedzy innym. W wielu przypadkach ich motywacja do zdobywania kolejnych umiejętności jak i pewność siebie uczestników wyraźnie wzrosła. Odkryli wspólnie radość uczenia się nowych rzeczy niezależnie od tego, na jakim etapie życia się znajdują. Zdali sobie również sprawę z tego, że pomimo różnych języków, kultur i krajów pochodzenia, tak naprawdę niewiele się różnią i są w stanie bez większych problemów porozumieć się ze sobą.

Przeprowadzenie warsztatu utwierdziło nasze Stowarzyszenie w przekonaniu, że edukacja, jaką oferujemy, jest na bardzo wysokim poziomie i może być atrakcyjna również dla ludzi z zagranicy, jak również o tym, że jesteśmy w stanie zorganizować i przeprowadzić takie warsztaty bez nadludzkich wysiłków. Organizacja tych warsztatów była również dla nas miłą odmianą w sferze finansowej, po raz pierwszy nie musieliśmy liczyć się z każdą złotówką, czy euro:) i mogliśmy zapewnić uczestnikom warsztatów komfortowe pod każdym względem warunki.

Ośrodek, w którym warsztaty miały miejsce, jest przyzwyczajony do ciągłego ruchu i wielu gości z zagranicy. Jednakże nasza grupa pozostawiła po sobie, wg ich relacji, wyjątkowo pozytywne wspomnienia.

Mamy również nadzieję, że dla gimnazjalistów z Tomaszowa Mazowieckiego, jak również ich nauczycieli pozytywnym przeżyciem było zobaczenie na scenie wielonarodowej grupy ludzi w różnym wieku, którzy rozwijają swoje pasje i są w stanie jasno komunikować się z nimi pomimo barier kulturowych i językowych.

Upowszechnianie rezultatów: 

Utrzymujemy kontakty z uczestnikami korespondencyjnie, jak i poprzez profil warsztatów na Facebooku. Wiemy, że część z nich, korzystając z materiałów warsztatowych, płyty instruktażowej jak i swoich warsztatowych doświadczeń przekazuje dalej zdobytą wiedzę i umiejętności. Mamy nadzieję, że pobyt na warsztatach był dla nich miłym doświadczeniem, ale też wpłynie na wzbogacenie artystycznego życia ich lokalnych społeczności.

Nawiązaliśmy bliższą współpracę z dwoma uczestnikami warsztatów z Czech i zdecydowaliśmy się wspólnie zorganizować spektakl teatralny połączony z warsztatami, który odbędzie się pod koniec listopada w Czeskim Cieszynie.

Co do nas – pozytywny wynik i dobre opinie uczestników, jak również duże zainteresowanie tematem – skłoniły nas do powtórzenia warsztatów (z modyfikacjami wynikającymi ze zdobytych w roku bieżącym doświadczeń) w roku przyszłym.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

„Jesteśmy Brytyjczykami, więc zawsze byliśmy niechętni wobec UE. Myśleliśmy o niej jako o urzędnikach z Brukseli, ale teraz widzimy, że dzięki unijnym programom możemy sporo zyskać. Bardzo podobała mi się intensywność zajęć. Jestem pod ogromnym wrażeniem instruktorki. Warsztat był dobrze zorganizowany a ośrodek, w którym odbywały się zajęcia przepięknie położony.” 

Phil Dunster, Wielka Brytania

„Było cudownie! Mam nadzieję, że jeszcze się kiedyś spotkamy i coś wspólnie zrobimy.”

Lucie Rimanova, Czechy

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Organizując kolejne warsztaty:

  • po wstępnym wyłonieniu grupy uczestników skontaktujemy się z każdym telefonicznie aby zweryfikować informacje podane w formularzy i sprawdzić stopień w jakim władają językiem angielskim (w tym roku jedna z osób z Turcji prawie nie mówiła po angielsku, formularz zgłoszeniowy wypełniła za nią koleżanka)
  • poprosimy o przesłanie ksera/scanu paszportu lub innego dokumentu tożsamości (zdarzało się, że uczestnicy podali w formularzy błędne dane, złą datę urodzenia, niepełny adres)
  • poprosimy o wcześniejsze podanie wszystkich planowanych kosztów związanych z dojazdem (cześć uczestników dopiero na miejscu warsztatu prosiła np. o zwrot kosztów dojazdu pociągiem na lotnisko co trochę utrudniło ostateczne rozliczenie kosztów)

Adres strony internetowej warsztatu to: http://www.grundtvig.sztukmisja.org

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Cieszysława Cieślar Żółtko
Data wypełnienia formularza/karty: 
27.10.2011

Warsztaty wokalno-rękodzielnicze

Tematyka działań: 
Sztuka, muzyka, kultura
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Fundacja “Dziedzictwo nasze”
ul. Ogrodowa 29, 11-600 Węgorzewo
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Grąziewicz-Chludzińska, tel. +48 87 4271607, kom. +48 662 488 696, e-mail: fdn.wegorzewo@op.pl, baraga@interia.eu
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Główne  cele, jakie stawia przed sobą Fundacja „Dziedzictwo nasze” – to:

  • ochrona zabytków kultury materialnej i niematerialnej
  • edukacja kulturalna w zakresie poznawania i utrwalania tożsamości lokalnej i regionalnej,
  • programy badawcze  w zakresie kultury,
  • współpraca międzynarodowa i wymiana kulturalna.

Istotą tych wszystkich obszarów naszej działalności jest ochrona i kontynuacja niematerialnego dziedzictwa kulturowego; zwyczajów, obrzędów, tradycyjnych zawodów, wierzeń, przekazów historycznych etc. Stąd naszymi głównymi bohaterami i adresatami są właśnie ludzie starsi, większość przedsięwzięć kierujemy do nich. Wszystkie formy pracy są z nimi związane: badania etnograficzne i historyczne, nauka ginących zawodów, warsztaty, spotkania z seniorami, imprezy folklorystyczne, widowiska obrzędowe związanie z rokiem agrarnym i tradycjami rodzinnymi… Uczą i młodsze pokolenia i swoich rówieśników. 

Tytuł warsztatu: 
Warsztaty wokalno-rękodzielnicze
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2010-1-PL1-GRU13-11615
Data realizacji warsztatu: 
05.11.2010 - 11.11.2010
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
16
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
1
Cele warsztatu: 
  • zainteresowanie uczestników zapomnianymi i współczesnymi kolędami i pastorałkami, poszukiwaniem muzyki źródeł, dawnych pieśni ludowych;
  • praktyczna nauka wybranych utworów;
  • przekonanie uczestników o możliwości uprawiania dawnych zawodów i umiejętności, ukazanie im, jaką rolę mogą odegrać w swoich środowiskach ucząc innych, zwłaszcza młodzież i dzieci.
Obszary tematyczne: 

Tematem przewodnim Warsztatów była obrzędowość doroczna okresu jesienno-zimowego:

pieśni, plastyka obrzędowa i zwyczaje. Na zajęciach wokalnych uczestnicy śpiewali pastorałki i

kolędy polskie, ale także uczyli się nawzajem tekstów i melodii swoich krajów zamieszkania.

Mówiliśmy o tradycjach świętowania w Polsce, słuchacze opowiadali o zwyczajach

pielęgnowanych w ich rodzinach i społecznościach. Równolegle z wokalnymi prowadzone były

zajęcia manualne: wyrób ozdób choinkowych, krajek – na deseczkach tkackich i krosienkach

tabliczkowych, haft krzyżykowy i koronki-frywolitki.

Seniorzy dzielili się także swoimi umiejętnościami wykonywania pięknych cacek choinkowych i świątecznych elementów dekoracji wnętrz.

Kraj uczestników: 
Czechy
Litwa
Łotwa
Liczba uczestników: 
4
7
5
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Z naborem nie mieliśmy kłopotu. Wysłaliśmy pisma informujące o temacie i programie warsztatów do znanych nam organizacji. Adresaci sami ustalili skład osobowy spośród swoich członków. Jedna pani z Łotwy sama znalazła nas w Internecie i zgłosiła się za pośrednictwem e-maila.

Organizacje macierzyste i kadra oraz wszyscy uczestnicy otrzymali program Warsztatów z terminarzem zajęć oraz program wycieczek i propozycję zagospodarowania czasu wolnego.

Przygotowując część wokalną dokonaliśmy wyboru pieśni związanych z bożonarodzeniowym świętowaniem, pokserowaliśmy je i każdy uczestnik otrzymał taki podręczny mały śpiewnik na zajęcia. Zakupiliśmy dla wszystkich publikacje ze zbiorem kolęd (teksty i nuty) oraz książki traktujące o historii zwyczajów związanych z Godami, potrawach wigilijnych, świątecznym wystroju wnętrz.

Na zajęcia rękodzielnicze zaopatrzyliśmy się w surowce i materiały potrzebne do ich prowadzenia   `(deseczki tkackie, czółenka do frywolitek, nożyczki itp.),odpowiednią ilość wzorów opatrzonych komentarzem. Kupiliśmy więcej materiałów – tę nadwyżkę i narzędzia uczestnicy warsztatów potem dostali jako „wyprawkę”, żeby mogli w domu kontynuować. poznane zajęcia.

Grupa docelowa uczestników: 

Grupa składała się głównie  z emerytów i rencistów (jedynie dwie osoby były jeszcze czynne zawodowo), w wieku od 53 do 83 lat, średnio - 64. Mimo sporej rozpiętości wiekowej była dosyć wyrównana pod względem sprawności fizycznej, nie było osób o specjalnych potrzebach. Przeważały panie – było ich piętnaście, podczas gdy był tylko jeden pan. Bardzo dobrze sobie radził na „babskich” zajęciach! Wszyscy chętnie w nich uczestniczyli, tworząc świetnie zintegrowany zespół. Dwie trzecie (11 osób) - w czasie, gdy byli jeszcze aktywni zawodowo  -pracowało w zawodach umysłowych (nauczyciele, urzędnicy), jedna trzecia (5 osób) miało za sobą zawody fizyczne.

Uczestnicy na co dzień utrzymują się emerytur, tylko dwie osoby są jeszcze czynne zawodowo.  Żyją w skromnych warunkach, w małych miejscowościach. Są aktywni, realizują się w pracy społecznej lub w klubach  zainteresowań  funkcjonujących w ich miejscach zamieszkania. W większości trójjęzyczni; 10 osób deklarowało narodowość polską, 6 – litewską. Zajęcia odbywały się w językach polskim i rosyjskim.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

1 dzień: przyjazd – zakwaterowanie; obiad, odpoczynek; po kolacji spotkanie z organizatorami, władzami miasta, przedstawicielami organizacji pozarządowych pracujących z dorosłymi.

2 dzień:  po śniadaniu zajęcia wokalne (dwie godziny) potem zwiedzanie miasta; po obiedzie trzy godziny zajęć rękodzielniczych.

3 dzień:  rano i południu zajęcia wokalne, czas wolny, po kolacji spotkanie towarzyskie przy kominku plenerowym;

4 dzień: zajęcia wokalne i zwiedzanie Muzeum Kultury Ludowej, skansenu i pracowni rękodzielniczych.

5 dzień:  wycieczka do Kętrzyna, Świętej Lipki, Piecek, Dobrego Miasta, Barczewa i Olsztyna w celu zapoznania się z kulturą regionu oraz tradycjami rękodzielniczymi.

6 dzień:  zajęcia wokalne i rękodzielnicze, zwiedzanie Muzeum Tradycji Kolejowych; po południu – zajęcia rękodzielnicze, przygotowanie prezentacji.

7 dzień:  uroczyste zakończenie Warsztatów; udział w uroczystościach z okazji Święta Niepodległości; koncert szopenowski w Węgorzewskim Centrum Kultury.

W dniu zakończenia Warsztatów uczestnicy zaprezentowali swoje śpiewacze umiejętności w montażu słowno-muzycznym: wykonane przez nich cacka ozdobiły dwie duże choinki, a galanterię rękodzielniczą pokazali na niewielkiej wystawce obok.

Ich zapał, zaangażowanie i „dorobek artystyczny” przeszły nasze oczekiwania! Goście zaproszeni na tę uroczystość pełni byli podziwu i szczerze im gratulowali. Certyfikaty ukończenia Warsztatów wręczał Burmistrz Węgorzewa; w spotkaniu pożegnalnym uczestniczyli przedstawiciele Starostwa Powiatowego w Węgorzewie i Urzędu Marszałkowskiego w Olsztynie oraz przedstawiciele węgorzewskich organizacji pozarządowych.

W programie była wycieczka krajoznawcza – chcieliśmy naszym słuchaczom jak najwięcej pokazać, więc urozmaiciliśmy nieco wcześniej planowaną marszrutę.  Poznali także Węgorzewo i jego ciekawostki: średniowieczny układ urbanistyczny, różnowiercze kościoły, muzeum tradycji olejowych, muzeum Kultury Ludowej. Odwiedzili pracownie tkactwa, hafciarstwa, wyrobu kwiatów z papieru i bibułki.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Transport: ze względu na brak bezpośrednich połączeń komunikacyjnych wynajęliśmy mikrobusy do przewiezienia większości uczestników. To opcja najszybsza, a dla starszych osób najmniej męcząca.

Zakwaterowanie: w hotelu „Vęgorii” – tzw. „apartamentowcu” – w śródmieściu, nad rzeką. Pokoje jednoosobowe, komfortowo wyposażone. Zajęcia i spotkania odbywały się w tym samym obiekcie.

Wyżywienie: „Karczma” – restauracja w odległości 8 minut od hotelu. Posiłki były o stałych godzinach, ale w razie potrzeby można je było dowolnie przesuwać. Na wycieczkę i drogę powrotną uczestnicy otrzymywali suchy prowiant i napoje. Niezależnie od tego w czasie wyjazdu serwowano obiad

Po drodze, w innej miejscowości – kawę, herbatę i deser – według życzeń uczestników. W pomieszczeniach, gdzie odbywały się zajęcia – funkcjonował  „suchy bufet”, samoobsługowy. W pokojach były czajniki, kuchenki, lodówki – zaopatrzone w napoje, kawę, herbatę, słodycze, owoce.

Ubezpieczenie: wszyscy uczestnicy Warsztatów byli ubezpieczeni.

Ewaluacja i monitoring: 

Warsztaty odbywały się pod okiem koordynatora, który wspólnie z instruktorami czuwał nad ich przebiegiem, dokonując niezbędnych korekt. Dwukrotnie trzeba było zamienić lub przesunąć godziny zajęć, na prośbę uczestniczek były dodatkowe zajęcia z frywolitek i ozdób choinkowych .

Wykonaliśmy dokumentację fotograficzną i filmową realizacji całego projektu.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Mieszkańcy Węgorzewa i okolic byli poinformowani przyjeździe seniorów z innych krajów – niektórzy mieli kontakt w ubiegłym roku z uczestnikami „Warsztatów dla seniorów”, więc chętnie kontaktowali się z tegoroczną grupą, co rozszerzyło krąg znajomości.

O planowanym przyjeździe gości informowały lokalne media: „Węgorzewski Tydzień” i Radio Olsztyn. W czasie pobytu witano ich publicznie: w kościołach, w centrum Kultury na koncercie szopenowskim, na uroczystościach 11 listopada oraz w miejscach, które zwiedzali. Wielu było wzruszonych przyjazdem - niemłodych już przecież osób – z tak daleka. Rozmawiano o utrzymaniu znajomości korespondencyjnie, a nawet o rewizytach… Na otwarciu i zakończeniu zajęć byli słuchacze z Uniwersytetu III Wieku – zarząd tej organizacji postanowił włączyć tę międzynarodową formę pracy z seniorami do swoich planów przyszłorocznych.

I – vice versa - goście nasi interesowali się, w jakim sposób można zorganizować warsztaty u siebie. Wyposażyliśmy ich w materiały otrzymane od Narodowej Agencji (w jęz. polskim i angielskim) oraz adresy Agencji Narodowych w ich krajach.

Upowszechnianie rezultatów: 

Naturalną jakby koleją rzeczy „przymierzamy się” teraz do Projektów Partnerskich Grundtviga oraz Projektów Wolontariatu Seniorów.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Słuchacze:

1) „….a także łączę serdeczne podziękowania dla Pani (…) i dla wszystkich innych osób, które urzeczywistniły dla nas te wspaniałe warsztaty, bo to moc wrażeń i takie przyjemne wspomnienia. (…) frywolitki spodobały się moim córkom, wiec w miarę moich umiejętności postaram się pokazać im, jak to się robi. (…) W nocy z soboty na niedzielę moja starsza córka z materiału, który nam daliście, nawet zrobiła sobie aniołeczka. Chciałabym także powiedzieć o motywacji przyjęcia udziału w warsztatach, którą nie da się wpisać w oficjalną ankietę, która dla mnie chyba była najważniejszą. Na co dzień język polski mam tylko w kręgu najbliższej rodziny. Dookoła to tylko łotewski, no i rosyjski. A w Polsce to każdy człowiek, który rozmawia ze mną, rozmawia po polsku, więc wydaje mi się, ze to swój. Ma się takie niesamowite i wzruszające wrażenie, że wszyscy tacy swoi i bliscy.

I ten polski akcent, którego tu na obczyźnie nie mamy, ta śliczna polska wymowa w moich uszach brzmi jak muzyka. Dziękuję za to wszystko…”

2)”… bardzo serdecznie dziękuję za możliwość uczestniczenia czterech pań naszego Związku w bardzo ciekawych i wartościowych warsztatach wokalno- rękodzielniczych zorganizowanych przez fundację „Dziedzictwo nasze” w Węgorzewie w dniach 5 – 11 listopada 2010 roku. Panie podzieliły się  wrażeniami zaraz po powrocie, na zebraniu członkowskim naszej organizacji. Z wielkim zadowoleniem i ogromną satysfakcją opowiadały o wspaniałej  organizacji imprezy, ciekawych wycieczkach i na wysokim poziomie instruktorach. Wszystkie nabyte umiejętności z zakresu koronkarstwa, hafciarstwa i tkactwa wykorzystały obecnie  podczas przygotowania wystawy Klubu Kobiet. Na zawsze pozostaną w ich pamięci melodie poznanych kolęd i pastorałek, a wrażenia z koncertu szopenowskiego stały się niezapomniane…”

3) „Wydaje mi się, że wróciłam do czasów dzieciństwa i do domu…”

4) „My – organizatorzy – uczymy się od nich jeszcze więcej; czuję się ubogacona poznaniem gromadki tak cudownych ludzi…”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Zachęcamy innych do wykorzystania naszych doświadczeń:

  • zajęcia rękodzielnicze połączone ze śpiewem cieszą się zainteresowaniem seniorów; można je śmiało oferować także innym grupom wiekowym i grupom wykluczenia społecznego, modyfikując zakres i program według ich potrzeb; mogą być prowadzone w różnych krajach, nawet przy słabej znajomości języków obcych przez uczestników; śpiew i zajęcia manualne sprzyjają komunikacji interpersonalnej i nauce języków;
  • słuchacze dostali „w posagu” stosowne wyprawki: deseczki tkackie, czółenka do frywolitek, szydełka, nici do haftów i koronek, materiały odpowiednie do wyszywania, wzornik, zestawy materiałów do wyrobu ozdób choinkowych oraz bogato ilustrowane książki o dorocznych zwyczajach świątecznych w Polsce, dekorowaniu wnętrz i potrawach wigilijnych, teksty i nuty kolęd – to także jest do powtórzenia w każdym kraju i regionie;
  • tematyka świąteczna – w tym przypadku bożonarodzeniowa – może być wykorzystana do integracji  grup (rodzinnych, zawodowych, marginalnych, wiekowych…), kształtowania postaw prospołecznych, rozwijania zainteresowań artystycznych, pozytywnych emocji;
  • fotografie i film z całego przedsięwzięcia mogą być wykorzystane w wewnętrznej pracy zespołów oraz w ich kontaktach krajowych i zagranicznych.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Barbara Grąziewicz-Chludzińska
Data wypełnienia formularza/karty: 
26.08.2011

Społeczny potencjał kobiet w średnim wieku - ponadpokoleniowa praca biograficzna w kształceniu dorosłych

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Obszary Kultury
ul. Krzemienicka 2a, 94-030 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Maria Goldstein
0048 505 998 782
mgold@math.uni.lodz.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Stowarzyszenie „Obszary Kultury” ma siedzibę w Łodzi, ale jego działania mają zasięg ponadlokalny. Zajmuje się między innymi: edukacją, popularyzacją różnych dziedzin kultury i sztuki, działaniami na rzecz środowisk i osób dysfunkcyjnych i niepełnosprawnych, mniejszości narodowych, działalnością wspomagającą rozwój wspólnot i społeczności lokalnej, propagowaniem idei integracji europejskiej, problematyką praw kobiet. Członkami Stowarzyszenia są edukatorzy, kulturoznawcy, pracownicy naukowi, psycholodzy, socjolodzy, studenci łódzkich uczelni. Wspólną cechą członków Stowarzyszenia jest ich pasja społecznikowska i kreatywność w podejmowaniu tematów kulturowych. Stowarzyszenie swoje działania prowadzi nieodpłatnie, korzystając z pracy wolontariackiej członków; nie prowadzi działalności gospodarczej.
Tytuł projektu: 
Społeczny potencjał kobiet w średnim wieku - ponadpokoleniowa praca biograficzna w kształceniu dorosłych
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-AT1-GRU06-01523 6
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Austria, Czechy, Niemcy, Polska, Szwecja, Słowacja, Turcja
Cele projektu: 
- refleksja nad międzypokoleniowymi i międzykulturowymi podobieństwami i różnicami w różnych społeczeństwach europejskich,
- porównanie biografii kobiet „Wschód” i „Zachód”,
- zwrócenie uwagi na znaczenie kompetencji i potencjału starszego pokolenia pochodzącego z różnych społeczno-kulturalnych środowisk,
- zainicjowanie i utworzenie sieci organizacji wspierających oba pokolenia kobiet;
Obszary tematyczne: 
zagadnienia równouprawnienia płci, edukacja międzykulturowa, dialog międzypokoleniowy, uczenie się w starszym wieku, grupy o specjalnych potrzebach;
Grupa docelowa słuchaczy: 
Słuchaczki/Słuchacze odzwierciedlali przekrój społeczeństwa: byłe włókniarki, urzędniczki, nauczycielki, migrantki, seniorzy
Jakie były początki projektu: 
Jedna z partnerek, emigrantka z Rosji do Niemiec zwróciła się do mnie z pomysłem zrealizowania projektu poświęconego wykształconym kobietom w średnim wieku, które nie mogą odnaleźć się na rynku pracy (tzn. będące w takiej samej sytuacji jak ona), ja z kolei zainteresowałam tą ideą moją koleżankę w Wiedniu, która jest zainteresowana tą tematyką. Spotkałyśmy się w trójkę w Wiedniu w październiku 2008 w ramach wizyty przygotowawczej i postanowiliśmy napisać projekt, pokazujący potencjał kobiet, projekt w którym kobiety, przedstawicielki różnych grup i o różnym statusie społecznym dojdą do głosu, opowiedzą o swoim życiu a ich historie życia zostaną opublikowane.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Rozpoczęcie projektu w Wiedniu w Austrii, 15-18 października 2009 roku. Warsztaty na temat metod przeprowadzania wywiadów biograficznych w różnych kontekstach kulturowych. W różnych ustawieniach i językach ćwiczyliśmy przeprowadzanie wywiadu biograficznego. Aby przygotować się do nadchodzących wywiadów, partnerzy ułożyli katalog tematów, które miały być przedmiotem dyskusji i porównań z perspektywy różnych pokoleń i kultur, pomiędzy „Wschodem i Zachodem”.
Zdobyte doświadczenia zostały wprowadzone w życie przez członków grupy. Każda grupa z każdego państwa przeprowadziła przynajmniej dwa wywiady. Rozmowy nagrano w formie plików audio.
Spotkanie w Izmirze w Turcji 11-14 marca 2010. Refleksja na temat doświadczeń w przeprowadzaniu wywiadów biograficznych, dyskusja o głównych tematach z wywiadów. Prezentacja projektu lokalnej władzy administracyjnej i w lokalnej prasie. Warsztaty na temat tradycyjnych rzemiosł kobiet i tańca tradycyjnego. Prezentacja dokumentacji video z dwóch wywiadów z kobietami z Izmiru. Warsztaty dotyczące rozwijania tematu i czasu wykonania wywiadów biograficznych dla celów wydania książki.
Kwiecień-maj 2010 - transkrypcja wywiadów.
Spotkanie w Norrköping w Szwecji 10-13 czerwca 2010. Prezentacja wywiadów z krajów partnerskich: porażki i sukcesy, trudy i doświadczenia. Wycieczka: Śladami św. Brygidy - historia średniowieczna o kobiecie o silnej woli i jej córce. Warsztaty „Teenager”, Warsztaty” Kreatywne pisanie”: Jak zmienić wywiad w opowiadanie. Wizyta na wystawie „Teenager” w Muzeum Miasta.
Spotkanie w Brnie w Czechach 23-26 września 2010. Sesja z uczniami szkoły średniej MORAVA na temat szans młodych kobiet w pogodzeniu kariery zawodowej i życia rodzinnego, rynku pracy, trudów po urlopie macierzyńskim. Grupowa dyskusja z kobietami powyżej pięćdziesiątego roku życia. Dyskusja na temat procesu wydania książki, porównywanie języków, pytania o edycję, adjustację i okładkę. Redakcja wywiadów. Pisanie fragmentów po angielsku.
Spotkanie w Bratysławie na Słowacji: 10-13 marca 2011. Warsztaty z upośledzonymi kobietami i matkami dzieci upośledzonych, o ich życiu jako kobiet należących do grupy kobiet defaworyzowanych w Malacky. Dyskusja z reprezentantami stowarzyszenia kobiet o kwestiach kobiecych, ich sytuacji na rynku pracy, w rodzinie, itd.
Ukończenie książki (marzec-czerwiec 2011)
Spotkanie w Łodzi w Polsce 9-12 czerwca 2011
Prezentacja publikacji: wydruk pdf. Dyskusja z matką dziecka autystycznego i prezentacja książki, którą ona przetłumaczyła, dyskusja na temat wdrożenia metod przeprowadzania wywiadu biograficznego do codziennej pracy w edukacji dorosłych.
W działaniach krajowych brali udział słuchacze, którzy przyszli licznie na organizowane przez nas imprezy towarzyszące oraz na spotkanie partnerskie organizowane w Łodzi.
Wśród działań upowszechniających należy wymienić współpracę z mediami, udział w debacie zorganizowaną przez wiceprzewodniczącą Rady Miejskiej w Łodzi na temat „Dojrzała Łódź”.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
250
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 
Strona internetowa projektu http://www.mothers-daughters-dialogue.eu/
Książka “Hidden Stories. Female Life Paths across Europe” – zawierająca m. in. wywiady z Polkami, które wyemigrowały do Szwecji.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Książka została przekazana zainteresowanym osobom oraz bibliotekom.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Grupa partnerska bardzo się zżyła, zmotywowana dobrą współpracą i wynikami, będzie starała kontynuować współpracę międzynarodową w tym samym składzie i opracować wspólnie nowy projekt partnerski. Nowymi umiejętnościami było koordynowanie i monitorowanie procesu wydawniczego oraz praca metodą wywiadu biograficznego. Będzie ona na pewno wykorzystana w dalszych projektach.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
W wyniku naszego projektu daliśmy szansę „zaistnienia” kobietom „przeciętnym”, które zgodziły się opowiedzieć nam historię swojego życia. Obrzynały publikację, w której są głównymi partnerkami.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Publikacja w siedmiu językach jest świadectwem czasu i porównaniem warunków życia na przestrzeni dwóch pokoleń kobiet i  dwóch systemów politycznych.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Nasza grupa skupiła się na wywiadach biograficznych jako międzynarodową i międzypokoleniową metodą nauczania dorosłych i kontynuujących naukę. W projekcie brali udział zarówno pracownicy jak i słuchacze instytucji partnerskich. Nauczyliśmy się wdrażać wywiady biograficzne do naszej codziennej pracy.” - A. Brechelmacher, Austria.
„Podczas projektu stało się jasne, jak różne są tła instytucji partnerskich, a ich doświadczenia dały nam wielorakie perspektywy, jeśli chodzi o wywiady, zbieranie i radzenie sobie z materiałami biograficznymi. Pojawiły się wspaniałe dyskusje, poglądy z perspektywy kuratorów, wspólnoty poszukiwawczej, psychologów i pracowników społecznych.  Jednym z benefitów projektu było uzyskanie szerszego zrozumienia. (...) Kolejnym krokiem będzie rozprzestrzenienie naszych doświadczeń wśród znajomych kobiet i mężczyzn w naszych społecznościach i ukazanie nieustającego  wątku w zawiłej sieci, jaką są biografie kobiet w Europie.” - A. Kindhal, Szwecja.
„Po raz pierwszy rozpocząłem pracę nad takim projektem, a wiedza, jaką zyskałem była mi potrzebna do zrozumienia na jakich warunkach i w jaki sposób działa metoda wywiadów biograficznych. (...) Książka podsumowuje dwa lata pracy i odzwierciedla nasze nowe doświadczenia z socjologicznymi narzędziami, które nie były nam dotąd znane. Co więcej, demonstruje to wysiłek włożony w międzynarodowa współpracę – jak efektywni byliśmy w przedstawieniu naszych wizji partnerom europejskim.” - R. Zaltsman, Niemcy.
„Wywiady były bardzo ciekawym i kształcącym doświadczeniem. Nauczyłem się wiele z biografii ludzi, których wcześniej nie znałem.” - A. Erarslan, Turcja.
„Ja – jako psycholog – zwykłam rozmawiać z ludźmi, przeprowadzać wywiady z pacjentami. Wywiady do tej książki były inne, ponieważ musiałam kontrolować się, aby nie prowadzić wywiadu, ale jedynie uczynić dialog z osobą udzielająca mi wywiadu prostym. (...) Opublikowana książka jest naszym „dzieckiem” i dowodem na nasza współpracę w grupie. To było i nadal jest bardzo interesujące, żeby spotkać partnerów z innych krajów, rozpoznać wszelkie podobieństwa i różnice w tradycjach, kulturze, zwyczajach. Staliśmy się dobrą grupą projektową i chcemy kontynuować współpracę. Książka napisana jest w siedmiu językach. Dla mnie przyjemnością jest czytać w języku niemieckim, polskim i oczywiście czeskim. Jestem mocno zmotywowana, żeby “odświeżyć” moją znajomość języków.” - M. Chaloupkowá, Słowacja.
„Praca nad projektem była dla mnie wzbogacającym doświadczeniem. Przez kilka lat żyłam z rodziną w pobliżu domów osób, które udzielały mi wywiadu. Mieszkałam na miejskim osiedlu na peryferiach Brna, a moi rozmówcy dwa kilometry dalej w prostej linii, w Ostopowicach. Dystans jest wyraźnie niewielki. Jednakże kiedy rozmawiałam z Libuše, która jest mniej więcej w moim wieku, zrozumiałam jaki „dystans”, jakie różnice utworzyły się lata temu poprzez wszelakie społeczne i kulturowe warunki typowe dla wiejskiego/rolniczego i miejskiego środowiska. Cieszyło mnie słuchanie nie tylko biografii obu kobiet, ale także ich komentarzy, mówiących o tym, że wywiad pozwolił im słuchać siebie nawzajem, podzielić się wspomnieniami, przejść przez własne życia, podzielić się myślami i mieć świadomość wspólnoty rodzinnej.(...) Będziemy używać metody wywiadu biograficznego podczas kolejnych kilku wywiadów w naszej organizacji. Oferujemy książkę naszym politykom.” - Margit Brèznová, Czechy.
„Projekt nie tylko pozwolił wdrożyć metodę wywiadu biograficznego, aby zachęcić kobiety z różnych pokoleń i krajów, aby rozmawiały o swoich biografiach, a także kreować mozaikę kobiecych wspomnień i biografii w formie książki, która inspiruje nas wszystkich, aby za tym podążać i rozumieć. Co więcej, wielu uczestników projektu także poznało podstawowe zasady i praktyki w pisaniu pracy biograficznej” - G. Dressel, Austria.
„Jeśli projekty europejskie mają przyczyniać się do tego, żeby obywatele różnych krajów lepiej mogli się poznać i zrozumieć, to ten projekt partnerski spełnił swój cel.”
„Ważny był proces poznawania różnych biografii i to, że musieliśmy skonfrontować je z własnymi.”
„I believe that we will continue with our cooperation in any form of project. Today the lady from Office of Government contacted me and she has told she would like that ou organisation will prepare  any project to the topic of intergenerational solidarity.”
„I also want to thank everybody for good cooperation and wonderful memories from the meetings. I  think our project was a success and I would very much like to cooperate in the future.”
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Wszyscy partnerzy wyrażają wolę dalszej współpracy w ramach projektów partnerskich i wielostronnych Grundtviga.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maria Goldstein
Data wypełnienia formularza/karty: 
15.12.2011

Otwarta brama

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Akademia Pełni Życia im. Joanny Boehnert
ul. Juliusza Lea 5a/4, 30-046 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Agnieszka Baran
0048 12 294 81 35
a.baran@apz.org.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Akademia Pełni Życia (APZ) jest krakowskim stowarzyszeniem działającym od 2002 roku na rzecz osób w średnim i starszym wieku. Naszym celem jest poprawa jakości życia ludzi z tej grupy wiekowej poprzez jak najszerzej rozumianą edukację oraz twórcze organizowanie czasu wolnego. Stowarzyszenie działa w formule szerszej niż typowy Uniwersytet Trzeciego Wieku – prócz zajęć organizowanych w trybie roku akademickiego mamy cały szereg innych zajęć edukacyjno-aktywizujących organizowanych w miarę potrzeb seniorów. Nasza specjalność to kursy komputerowe dla starszych - mamy na tym polu ogromne doświadczenie i własny dorobek, w tym pierwszy w Polsce podręcznik obsługi komputera dla seniorów. Organizujemy też szkolenia językowe, wykłady i seminaria, treningi pamięci, warsztaty plastyczne, taneczne, działa u nas klub filmowy i teatralny, salonik literacki, odbywają się wycieczki, spotkania z ciekawymi ludźmi, dyskusje, ale też zwykłe spotkania towarzyskie.

Tytuł projektu: 
Otwarta brama
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2008-1-CZ1-GRU06-00105 2
Lata realizacji: 
2008 - 2010
Kraje uczestniczące: 
Czechy, Finlandia x2, Hiszpania, Włochy, Polska
Cele projektu: 

Celem projektu było zwiększenie wzajemnej wiedzy uczestników na temat narodów zjednoczonej Europy, ich historycznego rozwoju i mentalności. W ramach jego realizacji poszukiwaliśmy dróg przezwyciężania różnić mentalnościowych przyczyniając się w ten sposób do wzajemnego zrozumienia i współpracy.

Projekt skierowany był do osób w wieku senioralnym jako grupy dyskryminowanej i zagrożonej wykluczeniem społecznym.

Udział w projekcie miał wzmacniać ich poczucie pewności siebie, poprawiać ich nastawienie do Unii Europejskiej, pokonywać brak zaufania i przezwyciężać potencjalne uprzedzenia, jak również zwiększać ich orientację we współczesnym społeczeństwie i bieżących wydarzeniach.

Dla kadry nauczającej projekt oznaczał możliwość wymiany doświadczeń związanych z kształceniem ustawicznym. Co więcej dawał możliwość porównania i transferu metod i materiałów szkoleniowych.

Cele projektu dotyczyły:

a. Wzmacniania europejskiej świadomości:

- związane z szerszą i głębszą wiedzą dotycząca dziedzictwa kulturowego i historycznego, znajomością zwyczajów i tradycji krajów biorących udział w projekcie,

- odbywające się poprzez utworzenie bazy tekstów, materiałów graficznych i prezentacji multimedialnych; poszukiwanie wspólnych korzeni i dróg do przezwyciężenia braku zaufania; poszerzenie znajomości języków obcych i technik komputerowych; oraz przegląd metod nauczania i materiałów skierowanych specjalnie do seniorów w krajach i instytucjach uczestniczących w projekcie.

b. Edukacji:

- w zakresie poznawania historii, tradycji, zwyczajów, sztuki ludowej i folkloru - poprzez tworzenie tekstów, prezentacji multimedialnych i zdjęć na wspomniany temat, oraz wymianę tych materiałów pomiędzy współuczestnikami,

- z wykorzystaniem komunikacja elektronicznej pomiędzy uczestnikami programu i poprzez prezentację wyników na stronie internetowej i w trakcie spotkań międzynarodowych.

Projekt wspierał świadomość bycia członkiem nie tylko jednego narodu lecz również wspólnoty państw europejskich oraz pomagał osłabiać występujące uprzednia pomiędzy nimi. W zjednoczonej Europie nadal ważne jest zachowanie tożsamości narodowych i promowanie wiedzy o nich. Dlatego też projekt obejmował badanie i wzajemną wymianę informacji na temat dziedzictwa kulturowego, narodowych zwyczajów i tradycji typowych dla każdego z krajów partnerskich. Równocześnie niektóre elementy dziedzictwa kulturowego danego kraju wzmacniając poczucie świadomości narodowej jednocześnie tworzą część dziedzictwa kulturowego Europy, powodując lepsze wzajemne zrozumienie i integrację.

Obszary tematyczne: 

dziedzictwo kulturowe, obywatelstwo europejskie i wymiar europejski

 

Grupa docelowa słuchaczy: 

Słuchacze seniorzy – osoby po 50 roku życia.

 

Jakie były początki projektu: 

Projekt powstał z inicjatywy organizacji z Republiki Czeskiej – naszego partnera we wcześniejszym projekcie Golden Age. Wstępny pomysł na projekt został szczegółowo opracowany przez głównego koordynatora projektu we współpracy z koordynatorami z krajów partnerskich.

Krótki opis przebiegu projektu: 

W ramach projektu prowadziliśmy szereg działań krajowych, jak i odbywały się międzynarodowe spotkania partnerskie, podczas których dzieliliśmy się informacjami i efektami prac lokalnych. We wszystkie działania – tak krajowe jak i wyjazdy zagraniczne – zaangażowani byli słuchacze-seniorzy, biorąc aktywny udział w nich, pomagając przy planowaniu działań i ich realizacji na wszystkich etapach. Ponadto od listopada 2009 roku słuchacze-seniorzy i nauczyciele ze wszystkich krajów brali udział w dyskusjach prowadzonych on-line w ramach stworzonych 4 grup dyskusyjnych. Służyły one nie tylko usprawnieniu komunikacji między krajami partnerskimi czy wymianie informacji o postępach w projekcie, ale przede wszystkim lepszemu wzajemnemu poznaniu się uczestników projektu i rozwijaniu kompetencji językowych.

W ramach projektu odbyły się następujące spotkania międzynarodowe:

23-26.10.2008 - Międzynarodowe spotkanie w Pradze (Czechy) – wzajemne poznanie organizacji partnerskich, ustalenie szczegółowego planu pracy, podział zadań, ustalenie procedur ewaluacji projektu.

19-22.02.2009 - Międzynarodowe spotkanie w Krakowie (Polska) – podsumowanie dotychczasowej pracy i prezentacja efektów działań lokalnych oraz omówienie funkcjonowania lokalnych stron www projektu, wybór szczegółowych tematów do opracowywania w krajach partnerskich, ustalenie szczegółów związanych z funkcjonowaniem strony www projektu i zasad jej aktualizacji, dopracowanie procedur ewaluacji.

11-14.06.2009 - Międzynarodowe spotkanie w Rzymie (Włochy) – podsumowanie dotychczasowej pracy, prezentacje wyników działań lokalnych i częściowych efektów pracy, przedstawienie wyników ewaluacji częściowej w krajach partnerskich, przydział zadań na kolejne miesiące.

24 - 27.09.2009 – Spotkanie międzynarodowe w Vassa (Finlandia) –prezentacja i omówienie wyników działań lokalnych, stworzenie grup dyskusyjnych – praca warsztatowa w zespołach międzynarodowych, ustalenie dalszych działań projektowych.

7-9.06.2010 - Spotkanie międzynarodowe w Madrycie (Hiszpania) – podsumowanie działań realizowanych w projekcie (lokalnych i międzynarodowych) omówienie wyników ankiet ewaluacyjnych, omówienie i przygotowanie części A raportu końcowego, udział w pokazowych zajęciach językowych i kulinarnych.

Podczas spotkań partnerskich słuchacze-seniorzy z kraju gospodarza danego spotkania oprowadzali gości z krajów partnerskich po szczególnie ważnych miejscach w ich miejscach zamieszkania, dzieląc się swoją wiedzą na temat historii, tradycji i kultury swojego miasta i kraju.

W ramach działań lokalnych prowadziliśmy warsztaty dla słuchaczy seniorów. Odbywały się one 1-2 razy w miesiącu przez cały czas trwania projektu. Podczas poszczególnych spotkań dyskutowaliśmy nt. projektu, rozmów prowadzonych on-line z uczestnikami projektu z innych krajów, tekstów tworzonych przez poszczególne osoby nt. historii, tradycji i zwyczajów naszego kraju, materiałów umieszczanych tak przez naszych słuchaczy-seniorów jak i uczestników z krajów partnerskich na lokalnych stronach internetowych.

Słuchacze seniorzy ze wszystkich krajów partnerskich tworzyli w ramach projektu teksty, wzbogacone zdjęciami i/lub prezentacjami multimedialnymi. Teksty powstawały w językach ojczystych i języku roboczym projektu, umieszczane były na stronach lokalnych, a wybrane na oficjalnej stronie www i w końcowej publikacji. Główny temat dyskusji oraz tworzonych tekstów, który wybrała grupa z Polski brzmiał: „Kondycja społeczeństwa obywatelskiego w Polsce. Stereotypy - identyfikacja – tożsamość”. Nasi słuchacze- seniorzy stworzyli liczne teksty (wraz z elementami graficznymi) na takie tematy jak: „Kondycja społeczeństwa obywatelskiego w Polsce - pierwsze refleksje”, „Moja pierwsza podróż za granicę”, „Polskie zwyczaje i tradycje”, „Fragmenty historii”, „Kiedy sztuka wychodzi do ludzi”.

Podczas realizacji projektu przeprowadziliśmy również i opracowaliśmy quasi badania nt. stereotypów – wśród seniorów i studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Nauczyciele i trenerzy biorący udział w projekcie opracowali ponad to sylabusy kursów komputerowych i językowych szkoleń dla osób starszych, którymi dzieliliśmy się wraz z partnerami.

Integralną część projektu stanowiły szkolenia językowe i zajęcia ICT w formie indywidualnych konsultacji komputerowych, jak również uruchomienie i prowadzenie stron internetowych projektu (lokalnych prowadzonych przez poszczególnych partnerów i oficjalnej zarządzanej przez koordynatora z Czech).

Działania upowszechniające były podejmowane przez cały czas trwania projektu: informowaliśmy o nim na tablicach informacyjnych w naszym Stowarzyszeniu, poprzez stronę internetową Akademii, organizowaliśmy spotkania informacyjne dla słuchaczy-seniorów oraz podczas zebrań pracowników, przesyłaliśmy informacje o projekcie i prowadzonych w jego ramach działaniach do lokalnych mediów i innych instytucji i organizacji proseniorskich. Ponadto rozpowszechniliśmy informacje o projekcie podczas krajowych i zagranicznych konferencji, w których braliśmy udział.

W trakcie trwania projektu prowadzony był monitoring i ewaluacja realizowanych działań. Dwukrotnie – w maju 2009 i maju 2010 roku przeprowadziliśmy ankiety ewaluacyjne wśród słuchaczy-seniorów biorących udział w projekcie. Wyniki ewaluacji prowadzonej we wszystkich krajach porównywane i omawiane były podczas spotkań międzynarodowych (odpowiednio podczas spotkań we Włoszech i Hiszpanii).

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
27
W wyjazdach zagranicznych: 
7
Produkty
Produkty projektu: 

Najważniejsze produkty projektu to:

1. Strony internetowe:

a. Oficjalna strona internetowa projektu – zawiera informacje na temat projektu, prezentuje biorące w nim udział instytucje i podejmowane przez nie działania, uczestników projektu, sylabusy kursów komputerowych i językowych dla seniorów, wybrane teksty przygotowane przez słuchaczy-seniorów, programy i raporty ze spotkań międzynarodowych, galerię zdjęć.

Strona została przygotowana w języku angielskim, zarządzana przez koordynatora z Czech.

b. Lokalne strony internetowe projektu – zawierające wszystkie kluczowe informacje o projekcie, w tym:

- opis projektu

- informacje o uczestnikach projektu

- informacje o spotkaniach międzynarodowych

- teksty i prezentacje

- sylabusy kursów komputerowych i językowych

- galerie zdjęć.

2. Publikacja „Otwarta brama” (w wersji papierowej i na cd) – zawierająca teksty i materiały przygotowane przez słuchaczy-seniorów z każdego kraju partnerskiego. Każdy tekst został przygotowany w dwóch językach – angielskim oraz języku narodowym autora tekstu (odpowiednio czeskim, fińskim, włoskim, polskim, hiszpańskim) oraz zamieszczone na lokalnych stronach internetowych partnerów. Przygotowane teksty dotyczą historii, dziedzictwa kulturowego, narodowych zwyczajów i tradycji typowych dla krajów partnerskich. Teksty wzbogacono zdjęciami i ilustracjami.

3. Metody nauczania języka angielskiego i TIK osób starszych (sylabusy – zaprezentowane na stronie internetowej, materiały szkoleniowe – prezentowane podczas spotkań międzynarodowych): wszyscy partnerzy zaprezentowali innowacyjne metody nauczania dotyczące kursów języka angielskiego i kursów komputerowych przeznaczonych w szczególności dla osób w średnim i starszym wieku.

4. Grupy dyskusyjne on-line – w ramach projektu zostały zorganizowane 4 grupy dyskusyjne łączące słuchaczy z wszystkich krajów partnerskich, którzy dyskutowali on-line na temat ważnych, narodowych tematów.

5. Autorskie programy wycieczek po miejscach spotkań międzynarodowych. Podczas spotkań partnerskich słuchacze-seniorzy oprowadzali gości z krajów partnerskich po szczególnie ważnych miejscach w ich miejscach zamieszkania, dzieląc się swoją wiedzą na temat historii, tradycji i kultury swojego miasta i kraju.

6.W ramach projektu powstały także materiały na DVD - m.in. prezentacje multimedialne prezentowane na spotkaniach partnerskich, filmy ze spotkań partnerskich, broszura w wersji elektronicznej, przygotowany przez partnera z Czech materiał "Czechs Cribs"

Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Korzystamy z większości produktów stworzonych w trakcie realizacji projektu. Nasi nauczyciele jak i sami słuchacze-seniorzy wykorzystują zawarte na stronach internetowych i w publikacji teksty. Materiały te są dostępne także dla wszystkich zainteresowanych osób.

Nasi słuchacze-seniorzy pozostają nadal w kontakcie on-line z uczestnikami projektu z innych krajów.

Wykorzystywane są sylabusy kursów komputerowych i językowych – zaś poprzez ich umieszczenie na stronie internetowej mają do nich dostęp także osoby spoza naszej organizacji.

Powstałe materiały na DVD są przez nas wykorzystywane podczas licznych spotkań i konferencji – tak krajowych jak i zagranicznych, służąc jako materiał obrazujący możliwości edukacji osób w syrenim i starszym wieku i będące przykładem ich aktywności.

Autorskie programy wycieczek doskonalimy i wykorzystujemy podczas kolejnych spotkań z gośćmi tak z kraju jak i z zagranicy.

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Wpływ projektu na organizację

Szeroki zakres tematyczny realizowanego projektu oraz różnorodność podejmowanych w nim działań wymagał wzajemnej współpracy między nauczycielami i innymi pracownikami biorącymi w nim udział. W działania te zostali także włączeni z sukcesem wolontariusze. Zaangażowanie w działania projektowe pracowników, zwiększyło ich zaangażowanie w pracach organizacyjnych, wzmocniło naszą strukturę organizacyjną. Wymiana doświadczeń i materiałów metodologicznych (sylabusów kursów języka angielskiego i komputerowych) była źródłem inspiracji dostarczającym nowe pomysły na metody i programy szkoleniowe.  Dzięki udziałowi w projekcie wzbogacono ofertę edukacyjną dla słuchaczy - seniorów o prelekcje związane z tematyką projektu.

Realizacja projektu wskazała także na potrzebę zmiany sposobu zarządzania realizowanymi w Stowarzyszeniu projektami, która została podczas jego realizacji przeprowadzona z sukcesem.

Realizacja projektu była dla nas także okazją do zdobycia nowych doświadczeń związanych ze współpracą międzynarodową.

Udział w projekcie zwiększył też prestiż Stowarzyszenia zarówno na arenie lokalnej, krajowej jak i międzynarodowej.

Wpływ na pracowników:

Udział w projekcie był cennym doświadczeniem dla pracowników naszej organizacji. Dał możliwość rozwoju umiejętności zarządzania projektami, w szczególności w zakresie współpracy międzynarodowej (wiążącej się z odmiennością zwyczajów, doświadczeń, stylów pracy i działania). Postawił naszą organizację przed nowymi problemami i wyzwaniami – uczył jak ulepszać wzajemną komunikację na odległość, planować wspólną pracę w odmiennych warunkach (wiążących się z różną strukturą organizacyjną instytucji partnerskich), zwracać uwagę na odmienne dla każdego narodu sytuacje trudne (wiążące się np. w Polsce z mniejszą dostępnością seniorów do Internetu, co nie stanowiło problemu w Finlandii; czy ze specyficzną dla każdego narodu mentalnością).

Dla niektórych pracowników udział w projekcie był okazją do doskonalenia umiejętności tak językowych jak i w zakresie nowoczesnych technologii (co wiązało się np. z koniecznością stworzenia i administrowania stroną projektu). Był też okazją do wzajemnej wymiany informacji na temat metod i programów nauczania języka angielskiego i nowoczesnych technologii.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Realizacja projektu miała szczególnie znaczący wpływ na słuchaczy- seniorów, korzystających z zajęć w Akademii. Udział w projekcie był dla nich nie tylko okazją do zwiększania określonych umiejętności (np. językowych czy w zakresie nowoczesnych technologii), ale przede wszystkim pozwał na przełamywanie różnorodnych barier świadomościowych i motywacyjnych oraz komunikacyjnych (strach przed komunikowaniem się w obcym języku). Dla wielu osób był okazją do zwiększania pewności siebie, pozbywania się poczucia bycia gorszym, ale również niwelował różnorodne stereotypy dotyczące innych krajów – zwiększał poczucie wspólnoty z słuchaczami-seniorami z innych krajów. Jak powiedziała jedna z uczestniczek – „Nie sądziłam, iż kiedykolwiek moje zdjęcie i tekst znajdą się w Internecie, to wiele dla mnie znaczy”. Dzięki nawiązanym bezpośrednim kontaktom pomiędzy seniorami z różnych krajów pozwolił im poczuć, iż wszyscy mają swoje problemy i radości oraz że mogą uczyć się wzajemnie od siebie.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Zdobyte przez organizację doświadczenie i wiedza dotycząca współpracy międzynarodowej i udziału w projekcie partnerskim dla seniorów może być i jest przekazywana innym organizacjom planującym rozpocząć tego rodzaju działania, pozwalając im lepiej się do nich przygotować.

Powstałe w ramach projektu teksty dotyczące historii, tradycji i kultury krajów biorących udział w projekcie stanowią cenny materiał do pracy z różnymi grupami wiekowymi, szczególnie ze względu na fakt, że powstawały zarówno w językach narodowych jak i w języku angielskim.

Nawiązane przez słuchaczy-seniorów kontakty z rówieśnikami z innych krajów są nadal podtrzymywane, dzięki czemu doskonalone są pośrednio ich umiejętności językowe.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Udział w projekcie był dla mnie bardzo interesujący – wiele się nauczyłam w trakcie jego trwania o innych kulturach, historii, tradycjach i zwyczajach naszych partnerów.”

„W ramach projektu miałam możliwość spełnienia jednego z moich marzeń – wyjazdu za granicę. Wraz z moimi koleżankami znalazłam się w uroczej stolicy Hiszpanii – Madrycie.”

„Udział w projekcie dał mi szansę na poznanie seniorów z innych krajów, niezwykle rozwijającym doświadczeniem było poznanie ich zainteresowań i hobby.”

„Udział w projekcie sprawił, że stworzyłam nowy „stereotyp” na temat osób z krajów rozwiniętych – seniorzy w nich mieszkający potrafią cieszyć się i pisać nawet o drobiazgach. Dla nich pisanie np. o śniegu, pogodzie, posiłkach jest bardzo łatwe, my woleliśmy pisać o naszej historii czy folklorze. Zauważyłam również, iż dal nas Internet nie jest tak powszechnym i codziennym medium komunikacji jak dla seniorów z krajów partnerskich.”

„Wspaniałym doświadczeniem była możliwość wyjazdu do Czech i zobaczenia miejsc, które mogłam porównać ze swoimi wspomnieniami z młodości.”

„Czuje pewien niedosyt jeśli chodzi o bliższe poznanie seniorów z krajów partnerskich, trudno jest poznawać się na odległość, nawet z wykorzystaniem nowoczesnych technologii, zaś ilość spotkań i czas ich spotkań były zbyt krótkie by dowiedzieć się więcej o sobie wzajemnie.”

„Nie sądziłam, iż kiedykolwiek moje zdjęcie i tekst znajdą się w Internecie, to wiele dla mnie znaczy.”

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Agnieszka Baran
Data wypełnienia formularza/karty: 
28.02.2011

Kształcenie dorosłych: Studenci - Seniorzy: ICT a międzypokoleniowa komunikacja

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Krakowie (WBP)
ul. Rajska 1, 31-124 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Lidia Maria Jedlińska
0048 791 919 108
mariajed@interia.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Samorządowa instytucja kultury Województwa Małopolskiego; prowadzi szeroką działalność edukacyjną dla zróżnicowanej wiekowo grupy odbiorców (od dzieci do seniorów).
W strukturach WBP działa Regionalne Centrum Integracji Społecznej- agenda, której misją jest tworzenie przyjaznego klimatu dla osób i grup zagrożonych wykluczeniem społecznym (osób starszych, imigrantów, mniejszości narodowych i grup etnicznych). Centrum prowadzi działalność informacyjno - edukacyjną, zbiera materiały dotyczące tych grup. W kooperacji z różnymi instytucjami administracji publicznej i samorządowej oraz organizacjami pozarządowymi poszerza swoją niekonwencjonalną ofertę edukacyjną. W ramach projektów krajowych i międzynarodowych organizuje wykłady, seminaria, konferencje przybliżające seniorom świat nowych technologii.
Tytuł projektu: 
Kształcenie dorosłych: Studenci - Seniorzy: ICT a międzypokoleniowa komunikacja
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
07/GR-LP/07-0011/P1
Lata realizacji: 
2007 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Czechy, Finlandia, Francja, Niemcy, Hiszpania, Polska
Cele projektu: 
Głównym celem projektu było: poprzez wymianę doświadczeń między partnerami projektu: udoskonalanie metod nauczania osób starszych w dziedzinie nowych technologii, poszerzanie obszarów działań edukacyjnych organizacji i instytucji biorących udział w projekcie. Na bazie nowych technologii: dokonanie integracji środowiska, promowanie dialogu pokoleniowego, promowanie idei uczenia ustawicznego poprzez wzrost aktywności i samokształcenia seniorów.
Obszary tematyczne: 
edukacja seniorów w zakresie stosowania nowych technologii, doskonalenie metod pracy z osobami starszymi
Grupa docelowa słuchaczy: 
Osoby powyżej 50 roku życia z terenu województwa małopolskiego - w znacznej większości z wyższym wykształceniem; przewaga kobiet.
Jakie były początki projektu: 
Od 2007 roku WBP wspólnie z Towarzystwem Polsko-Niemieckim w Krakowie (TPNK) realizuje autorski program „Szkoła @ktywnego Seniora”. W jego zakres wchodzą m.in. bezpłatne kursy komputerowe dla seniorów z podstaw obsługi komputera, podstaw Internetu oraz korzystania z internetowych baz danych. W celu uatrakcyjnienia metod nauczania, TPNK nawiązało szeroką współpracę międzynarodową z innymi organizacjami szkoleniowymi w Europie. Rezultatem tych kontaktów było m.in. zaproszenie Biblioteki do udziału w projekcie przez organizację z Finlandii.
Krótki opis przebiegu projektu: 

Spotkania międzynarodowe:

1. Czechy/Praga ( 10/2007):zaplanowanie działań w ramach projektu

  • ustalenie ogólnych zasad Komputerowej Olimpiady Seniorów
  • uzgodnienie sposobu komunikacji między partnerami

2. Niemcy/Selb ( 01/2008):

  • przedstawienie różnych form działań prowadzonych w organizacjach partnerskich na rzecz osób starszych
  • tworzenie strony internetowej projektu: www.eseniors.eu
  • wymiana materiałów szkoleniowych między prowadzącymi kursy

3. Finlandia/Vantaa (06/2008):

  • podsumowanie przeprowadzonej w organizacjach partnerskich Komputerowej Olimpiady Seniorów
  • dokonanie modyfikacji strony internetowej

4. Francja/Paryż (10/2008):

  • dyskusja na temat dialogu międzypokoleniowego

5. Niemcy/Monachium (01/2009) - ze względu na wycofanie się z realizacji projektu partnera w Hiszpanii ( X.2008), rolę organizatora spotkania przejął partner z Niemiec.

  • przygotowanie kolejnej Komputerowej Olimpiady Seniorów
  • omówienie programu kończącej projekt międzynarodowej konferencji w Krakowie

6. Polska/Kraków (06/2009):

  • Organizacja międzynarodowej konferencji podsumowującej projekt ( ok.150 osób)
  • spotkanie seniorów z pięciu państw europejskich (ponad 60 osób)
  • ewaluacja projektu

Działania krajowe:

  • organizacja specjalistycznych treningów i kursów zapewniających seniorom dostęp do nowoczesnych technologii
  • wprowadzanie i testowanie różnych metod nauczania w zakresie nabywania umiejętności komputerowych
  • wprowadzenie różnych działań aktywizujących seniorów ( m.in. organizacja Komputerowej Olimpiady Seniorów, fotografia cyfrowa, tworzenie prezentacji multimedialnych, redakcja książek, Senioriada 2008)
  • organizacja spotkań, warsztatów, szkoleń promujących dialog międzypokoleniowy

Słuchacze brali aktywny udział w działaniach projektowych. Szczególnie wykazali się dużym zaangażowaniem przy organizacji „Senioriady 2008”,  spotkania seniorów z organizacji partnerskich i redakcji dwóch książek.

Działania upowszechniające:

  • poprzez zainteresowanie tematem mediów (patronat medialny: TVP Kraków i Dziennika Polskiego, eBIB ), jednostek samorządu terytorialnego ( patronat honorowy nad konferencją: Marszałka Województwa Małopolskiego) oraz organizacji pozarządowych ( Forum 50+  i  Akademii Rozwoju Filantropii w Polsce) problematyka projektu przybrała szeroki zasięg ogólnopolski.
  • strona internetowa projektu (administrator: organizacja z Francji)
  • Informacje na stronach internetowych Biblioteki, Towarzystwa Polsko-niemieckiego w Krakowie i eBIB.
  • publikacje w lokalnej prasie i Internecie
  • uzyskanie patronatu medialnego TVP Kraków i Dziennika Polskiego.
  • poszerzenie oferty edukacyjnej dla seniorów w ramach programu „Szkoła @ktywnego Seniora” (bazując na doświadczeniach Niemiec i finlandii)
  • kontynuacja Komputerowej Olimpiady Seniorów
  • otwarte spotkania integracyjne, wykłady promujące nowe technologie w turystyce i medycynie,
  • seminaria i konferencje dla bibliotekarzy Województwa Małopolskiego
  • prezentacja projektu na konferencjach krajowych i międzynarodowych (Anglia, Francja. Włochy, Szwecja, Holandia)
  • organizacja wizyty przygotowawczej ( Kraków 2009)
  • prezentacje książek redagowanych przez seniorów w innych organizacjach województwa
  • udział WBP i TPNK w „Pakcie dla Seniora” utworzonym przez Urząd Miasta Krakowa

Działania ewaluacyjne:

  • odbywały się każdorazowo, podczas międzynarodowych spotkań partnerskich
  • przygotowano ankiety i przeprowadzono ewaluację wśród pracowników i słuchaczy
  • opracowano końcowy raport ewaluacyjny projektu

W wyniku prowadzenia (w sposób ciągły ) działań ewaluacyjnych:

  • kontynuowano bez większych zakłóceń działania projektowe, pomimo rezygnacji w drugim roku partnera z Hiszpanii
  • sprawnie dokonano zmiany  miejsca i terminu jednego ze spotkań międzynarodowych
  • na bieżąco, skutecznie monitorowano stronę internetową projektu

Dodatkowe efekty:

  • spotkanie z seniorami niemieckimi z klubu „Cafe mit Anschluss” (ok.100 osób; Selb, 2008)
  • spotkanie ze studentami z Pragi prowadzącymi kursy komputerowe dla seniorów ( Selb, 2008)
  • spotkanie z organizatorami różnych działań skierowanych do seniorów i realizowanych w Finlandii  (telewizji interaktywnej oraz nowym trendem w grach video); Vantaa, 2008
  • organizacja spotkania młodzi – starsi w ramach klubu “Café des Ages “ (Paryż, 2008)
  • organizacja  międzynarodowej konferencji  dotyczącej modelowych rozwiązań współpracy międzypokoleniowej (Paryż, 2008)
  • Senioriada 2008
  • spotkanie z pracownikami i wolontariuszami "Mehrgenerationenhaus” k/Monachium (2009)
  • organizacja międzynarodowej konferencji w Krakowie (2009)
  • spotkanie seniorów z Czech, Francji, Finlandii, Niemiec i Polski (Kraków 2009)
  • wydanie dwóch książek w całości przygotowanych przez seniorów
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
35
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
1. Strona internetowa projektu: www.eseniors.eu
2. Materiały - prezentacje multimedialne przygotowywane na spotkania międzynarodowe:
“Access to modern technologies”
„Introduction of different activities”
„ Intergenerational dialogue”
“ Introduction of different teaching methods”
„ New teaching methods : conceiving and testing”
„Learning about EU countries”,
- przykładowe plany szkoleń

- mapy Aktywności Seniorów i Studentów
3. Referaty wygłoszone na międzynarodowej konferencji „Seniorzy w Nowoczesnym Społeczeństwie Europejskim: nowe technologie jako narzędzie aktywizacji osób starszych” (2009); płyta CD
4. Książka „ Młodość w mądrości przemijania” (2008)
5. Książka „ Kraków w oczach Seniorów” (2009)
6. Prezentacje multimedialne „Kraków w oczach Seniorów” (2009)
7. Galeria zdjęć z działań projektowych
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
WBP jest instytucją służącą pomocą merytoryczną ponad 700 bibliotekom w Województwie Małopolskim. Produkty projektu są upowszechniane na spotkaniach, seminariach, konferencjach organizowanych przez WBP. Należą do nich:
•Materiały szkoleniowe dla seniorów (nadal są prowadzone bezpłatne kursy komputerowe)
•Dwie książki (dostępne w WBP i 24 bibliotekach powiatowych)

Prezentacje multimedialne seniorów

Ponadto:
•Materiały są prezentowane na otwartych spotkaniach w WBP i w innych organizacjach działających w Krakowie
•Proponowane jest przetłumaczenie albumu „Kraków w oczach Seniorów” na język esperanto
•Utrzymywane są kontakty międzynarodowe seniorów i trenerów z osobami uczestniczącymi w projekcie
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Nastąpił zauważalny wpływ projektu na wzrost zainteresowania pracowników WBP edukacją osób starszych oraz rozwojem kontaktów międzynarodowych. Zainteresowanie to dotyczyło nie tylko pracowników Biblioteki, ale również wykładowców wyższych uczelni Krakowa współpracujących przy realizacji projektu.
Pracownicy zostali zmotywowani do nauki języków obcych (językiem komunikacji był angielski) oraz podnoszenia kwalifikacji poprzez opracowywanie nowych metod nauczania seniorów. Realizacja projektu w partnerstwie międzynarodowym wpłynęła na wzrost umiejętności menedżerskich osób go prowadzących.
Projekt przyczynił się do:
• korekty sposobu przekazu wiedzy
• zmiany relacji nauczyciel – uczeń,
• zwracania uwagi na kulturę i szacunek należny osobom starszym przy równoczesnym zachowaniu „familijnej” atmosfery.
• wzrostu wiedzy o państwach biorących udział w projekcie: kulturze, działaniach i sposobie pracy na rzecz osób starszych
ponadto:
• do zmiany wizerunku biblioteki i postrzegania jej jako centrum kultury i edukacji
• do wzrostu współpracy między pracownikami Biblioteki w celu realizacji założonych krajowych i międzynarodowych celów
• poszerzenia oferty edukacyjnej dla osób starszych w WBP (biblioteczne i  biznesowe bazy danych, Lex, Power Point, zakupy internetowe, komunikacja on-line, itp.)
• rozszerzenia działań w ramach programu Szkoła @ktywnego Seniora S@S prowadzonych w partnerstwie z Towarzystwem Polsko-Niemieckim w Krakowie. Wprowadzono nowe oryginalne oferty szkoleniowe dla seniorów ( warsztaty ruchowe, brydż sportowy, spotkania podróżnicze, wycieczki krajoznawcze)
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Efektem prowadzonych szkoleń jest wzrost umiejętności oraz zainteresowania osób starszych nowymi technologiami ICT (telefonia cyfrowa, fotografia, Skype, czat, e-buy, e-administracja, e-bank), a na ich bazie – działaniami społecznymi, kulturalnymi, edukacyjnymi (spotkania, warsztaty, kursy językowe).
W ramach projektu przeprowadzono kursy nauczania podstaw obsługi komputera i Internetu oraz korzystania z „biznesowych baz danych” dostępnych w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie.
Zajęcia prowadzone były przez młodych trenerów – pracowników Biblioteki i stanowiły bardzo dobry przykład współpracy międzypokoleniowej. Wzajemne pozytywne relacje między młodszym i starszym pokoleniem przejawiały się w bardzo dobrej wzajemnej komunikacji i zrozumieniu. Miało to przełożenie na ilość chętnych na kursy: ponad 10 osób na jedno miejsce! Nie maleje ilość zainteresowanych taką formą prowadzonych działań.
Sprawdzianem umiejętności komputerowych była organizowana w każdym roku trwania projektu Komputerowa Olimpiada Seniorów, w której uczestniczyły osoby w wieku 63 – 85 lat. Stała się jednym z głównych „motorów” motywujących seniorów do nauki. Udział w niej przyczynił się do przełamania lęku przed rywalizacją.
Część realizowanych działań była wynikiem oddolnych inicjatyw i pomysłów. Seniorzy byli m.in. autorami dwóch książek wydanych w trakcie trwania projektu: „Młodość w mądrości przemijania” (Kraków, 2008) oraz „ Kraków w oczach Seniorów” (Kraków, 2009).
Seniorzy zaczęli być postrzegani przez środowisko jako aktywni, pełni pasji, posiadający dużą wiedzę obywatele.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Szereg bibliotek w Województwie Małopolskim, Podkarpackim i Świętokrzyskim – bazując na doświadczeniu WBP - uruchomiła kursy komputerowe dla seniorów i jest zainteresowana tworzeniem sieci w ramach programu „Szkoła @ktywnego Seniora”. Działania projektowe umożliwiły udział w realizowanych przedsięwzięciach nie tylko seniorom, ale również członkom ich rodzin, znajomym. Rezultaty projektu są wykorzystywane w celu zainteresowania mediów problematyką edukacji osób starszych.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„….pracujemy ze sobą i nad sobą (…) Wspólne działania osób o różnych doświadczeniach i temperamentach stworzyły szansę do wzajemnego poznania siebie, zmierzenia się z własnymi ograniczeniami, rozwinięcia indywidualnych zainteresowań. W finale okazało się, ze nasz grupowy wysiłek przyniósł wymierne efekty. W dobie permanentnej edukacji wspólne zmagania mają sens, pomagają nam seniorom poznawać i rozumieć realia współczesności. Ważne jest ustawiczne kształcenie, rozwijanie umiejętności i kształtowanie zdrowych relacji międzyludzkich opartych na wiedzy.” - Barbara Jastrzębiec-Myszkowska.
„Dlaczego otaczająca rzeczywistość z przytłaczającym bogactwem ofert dla wypełnienia wolnego czasu, nie zaspakaja wewnętrznych oczekiwań człowieka „trzeciego wieku”? (…) Na spotkaniach warsztatowych okazało się, że „obcy” stali się bliscy w postawie odcinania się od stanu rezygnacji, obojętności, zwątpienia, pustki (…)  życiowa „smuga cienia” daje szansę na postrzeganie jasnych stron bytowania w coraz większym naporze odhumanizowania współczesności” - Prof.dr.hab. Halina Bursztyńska.
„… życzę dalszych sukcesów, dużo radości i zadowolenia z tego, co Państwo robicie. Niech „Szkoła @ktywnego Seniora”  będzie pierwszą próbą wybicia się polskiej Babci i polskiego Dziadka na niepodległość.” - dr Wanda Matras
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Lidia Maria Jedlińska
Data wypełnienia formularza/karty: 
22.02.2010

Wiedza - Umiejętność - Odpowiedzialność

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja międzykulturowa
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Rozpoznawanie / uznawanie kompetencji
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa
ul. Grunwaldzka 126, 38-350 Bobowa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Bogdan Krok
0048 18 351 40 13
ck@bobowa.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Centrum Kultury prowadzi następujące formy edukacji dorosłych:
  1. Gminne Centrum Informacji dla osób bezrobotnych i nie tylko
  2. organizuje spotkania z doradcami zawodowymi z PUP Gorlice
  3. współpracuje ze Stowarzyszeniem Twórczości Regionalnej
  4. współpracuje z Kołami Gospodyń Wiejskich
  5. organizuje Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej
Centrum Kultury prowadzi od lat 3 Gminne Centrum Informacji z bezpłatnym dostępem do internetu dla osób bezrobotnych. Przy GCI działa także biblioteka fachowego poradnictwa dla bezrobotnych. Osoby prowadzące GCI m.in. piszą podania o pracę, pomagają kompletować dokumenty oraz wyszukują oferty pracy, kopiują dokumenty, itp.
Organizowane są kursy z zakresu obsługi komputerów. Raz w miesiącu w GCI dyżuruje doradca zawodowy z Powiatowego Urzędu Pracy. Osoby które chcą realizować swoje pasje artystyczne mogą to robić uczestnicząc w działalności amatorskich zespołów artystycznych działających w Centrum Kultury (2 orkiestry dęte, regionalny zespół pieśni i tańca, chór, grupa tańca towarzyskiego). W pomieszczeniach Centrum Kultury ma siedzibę także Stowarzyszenie Twórczości Regionalnej, które za główny cel obrało sobie uratowanie od zaginięcia miejscowego rękodzieła (unikatu w skali kraju) koronki klockowej. Członkowie Stowarzyszenia regularnie spotykają się, biorą udział w konkursach oraz w wyjazdach promujących to rękodzieło w kraju i za granicą.
Kolejna grupa dorosłych osób działa w Kołach Gospodyń Wiejskich (7 grup na terenie gminy). Centrum Kultury finansuje kursy kulinarne, dietetyczne i higieniczne dla tych słuchaczy. Współpracujemy z tą grupą także w programie „Poszukujemy starych receptur tradycyjnych potraw Pogórza”.
Podsumowaniem współpracy wszystkich grup słuchaczy jest Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej w Bobowej organizowany nieprzerwanie od 2000 roku. Impreza ta to bezpośredni kontakt z przedstawicielami środowisk koronkarskich z wielu krajów świata, możliwość zaprezentowania dorobku artystycznego amatorskich grup z naszego terenu oraz corocznych degustacji tradycyjnych potraw regionalnych. Festiwal ten jak żadne inne działanie konsoliduje środowisko gminne osób dorosłych i młodzieży, pozwala poznawać kulturę innych krajów oraz uczy wzajemnej tolerancji.
Tytuł projektu: 
Wiedza - Umiejętność - Odpowiedzialność
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0093/P1
07/GR-LP/07-0160/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Niemcy, Czechy, Polska
Cele projektu: 
Zależy nam jako kooperującym partnerom, aby tym projektem międzynarodowej współpracy i nauki nadal rozwijać nasze organizacje i uwzględniając lokalne sieci stworzyć nowy zakres zadań. Chcemy wspierać procesy tworzenia Unii Europejskiej poprzez podejmowanie do dyskusji tematów polityki europejskiej, a zwłaszcza europejskiej polityki kulturalnej i artystycznej oraz organizowanie publicznych forów dyskusyjnych. Poprzez wspólna naukę podczas warsztatów i seminariów, organizację wystaw wspieramy wzajemne zrozumienie i tolerancję kulturowej tożsamości uczestników. Poprzez kreatywność, kulturę i sztukę nabędą wszyscy uczestnicy nowe umiejętności i równocześnie rozwiną proces wspólnotowego uczenia się. Następnie chcemy poprzez wzajemną wymianę osobistych doświadczeń i umiejętności odświeżyć wartościową wiedzę starszych obywateli w zakresie tradycyjnych technik rzemieślniczo-twórczych, koronczarskich, technik rękodzieła artystycznego takiego jak malarstwo ludowe, techniki lakierowania oraz technik intarsjowania drewna kamieniem oraz przekazać je w odpowiedniej formie młodszym (z różnych pokoleń). Grupą docelową tego projektu są: artyści, pedagodzy oraz obywatele zainteresowani kulturą i sztuką.
Obszary tematyczne: 
W czasie realizacji projektu partnerzy z Niemiec, Czech i Polski poznali się na wzajem, poznali specyfikę i profile swojej działalności, ustalili sposób komunikacji i pośrednictwo językowe. Dokonana została analiza czyli rozpoznanie i nazwanie wzajemnych różnic i ich skutków mających wpływ na dalszą współpracę. Uczestnicy projektu poznali zasady polityki kulturalnej i społecznej integracji w poszczególnych krajach, zapoznali się z wpływem różnych narodowości na rozwój nowych koncepcji w polityce europejskiej. Został wypracowany arkusz ewaluacyjny dotyczący doświadczeń i jakości partnerstwa. Twórcy kultury biorący udział w projekcie poznali metody i sposoby wpływania na likwidację stereotypów, dyskryminacji i konfliktów a także na rozwój tolerancji. Uczestnicy projektu nabyli nowe umiejętności artystyczne i udoskonalili już posiadane, poznali nowe formy współpracy międzynarodowej poprzez sztukę i tradycję. Poznanie indywidualnych cech partnerów przyczyniło się do lepszej współpracy i rozwoju wzajemnych kontaktów. Zostały także przygotowane materiały dokumentujące ten etap projektu.
Grupa docelowa słuchaczy: 
Grupy docelowe dorosłych słuchaczy to: osoby zamieszkujące tereny wiejskie i obszary defaworyzowane ze względów ekonomicznych , grupy wywodzące się ze społeczności lokalnych, osoby starsze. Ponadto Centrum Kultury współpracuje aktywnie z instytucją Dzienny Ośrodek Wsparcia - dla osób po przebytych kryzysach psychicznych, alkoholowych i rodzinnych, której siedziba znajduje się w Bobowej. Prowadzimy kursy rękodzieła oraz organizujemy wystawy dorobku artystycznego osób uczęszczających do tego ośrodka.
Jakie były początki projektu: 
Udział w programie zaproponował nam obecny koordynator - Kulturfabrik Neukirchen - Niemcy. Zasady korzystania z projektu poznaliśmy ze stron Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji. Koordynator odnalazł nas poprzez stronę internetową poświęconą koronce klockowej. Ponieważ w swoich strukturach posiada działające koło koronczarek pomyślał że będzie to jeden ze wspólnych tematów do rozmów wstępnych.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Główne działania podjęte w ramach projektu partnerskiego w minionym roku to: zainicjowanie stałego kontaktu między partnerami przez internet w formie czatu. Tą drogą nastąpiła także wzajemna prezentacja, wymiana materiałów informacyjnych, wymiana doświadczeń i prezentacja w środkach masowego przekazu (lipiec - sierpień 2006).
W Litvinowie otwarto wystawę prezentującą projekt na rok 2007 (sierpień 2006).
31.8.-3.9.2006 Marienberg - Udział w Dniu Saksonii – prezentacja projektu i poszukiwanie partnerów.
W Neukirchen zorganizowano seminarium pt. „Socjokultura - co to takiego?” Nastąpiła też prezentacja projektu. Zorganizowano też warsztaty kreatywne dla uczestników projektu pt. „Drukarnia Guttenberga” (wrzesień 2006).
Centrum Kultury w Bobowej zorganizowało Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej oraz seminarium pt. „Koronka i trendy w modzie”, udział wzięli uczestnicy projektu ze wszystkich krajów partnerskich (październik 2006).
28.10.2006 Deutschkatharienenberg Fortuna-Stollen: Udział w małym sympozjum kopalni „Fortuna-Stollen“  z wykładami fachowymi na temat powstawania składów rudy, hisorii osadnictwa. Rozpoznanie związków miedzy powstawaniem złóż rudy, osadnictwa i tradycyjnego rękodzieła.
Kolejna prezentacja projektu oraz udział w dniu tradycyjnego rękodzieła i seminarium „Koronka i kolor” oraz „Rzeźba w drewnie” odbyła się w Olbernhau (październik 2006).
Następnie na przełomie października i listopada 2006 w Neukirchen w siedzibie koordynatora - Kulturfabrik odbyło się 6-dniowe pierwsze spotkanie wszystkich partnerów projektu. Oprócz poznania najbliższego regionu wszyscy uczestnicy projektu wzięli udział w warsztatach ceramicznych i wikliniarskich. Złożyli wizytę na V międzynarodowych warsztatach koronczarskich w Schneeberg. Nastąpiła prezentacja wszystkich instytucji  partnerskich, ich otoczenia i infrastruktury, wewnętrznej organizacji i zakresu działalności. Opracowano reguły gry dla wspólnych działań i warsztatów w przyszłości. Wszyscy uczestnicy wzięli udział w kilkugodzinnym kursie języków swoich partnerów.
30.11.2006 Mildenau - Europa-Direkt-Büro: Seminarium z panami Kaden i Holzkamp nt. głównych cech i obszaru działania biura regionalnego, regionalnej dystrybucji produktów, możliwości współpracy oraz informacji nt. biblioteki europejskiej
18.12.2006 Zamek Schwarzenberg: Seminarium nt. rozwoju koronczarstwa oraz oprowadzanie po zamku i wystawie „Historyczne koronki w Rudawach“
W grudniu w Olbernhau odbyła się impreza pt. „Adwent w hucie”, otwarto też ścieżkę dydaktyczną na temat górnictwa w tym rejonie, zaprezentowano historyczne techniki rękodzielnicze Czech i Niemiec.
W tym samym czasie w Litvinovie zorganizowano wieczór adwentowy i wystawę starych koronek.
11.01.2007 Rudawy (Olbernhau i Neukirchen, Litvinov) – zwiedzanie regionalnego muzeum z zacjowanymi historycznymi maszynami do utylizacji drewna i strych tekstyliów, Muzeum pończosznictwa i koronki bieliźnianej.
W styczniu 2007 odbyło się w Litvinowie spotkanie robocze partnerów z Niemiec i Czech. Centrum Kultury w Bobowej uczestniczyło w nim przez czat. Tematem było planowanie warsztatów ceramicznych i zwiedzenie Muzeum Regionalnego w mieście Most. Kontynuowano kurs językowy.
W lutym odbyło się kolejne spotkanie robocze partnerów z Czech i Niemiec, którego tematem było planowanie historycznej wystawy wędrującej pt. „Historyczne górnictwo i jego wpływ na tradycyjne techniki rękodzielnicze”. Przygotowano też plan działań i wyjazdów na lata 2007-2009. Centrum Kultury w Bobowej uczestniczyło w nim przez internet. Ustalono też że kurs językowy powinien zostać poszerzony za pomocą internetu.
W marcu w Neukirchen zorganizowano „Saksoński tydzień kobiet” oraz seminarium na temat myśli europejskiej i ponadgranicznej pracy projektowej. Zorganizowano warsztaty filcowania na sucho, produkcji koronek i koszyków.
Wszyscy partnerzy z okazji 50-lecia Traktatu Rzymskiego zorganizowali u siebie imprezy regionalne poświęcone prezentacji projektu.
W kwietniu 2007 wszyscy uczestnicy projektu spotkali się w Neukirchen. Tematem było: seminarium i warsztaty dotyczące filmu i fotografii, prezentacja wystawy dotychczasowego dorobku oraz dyskusja na temat wpływu religii i kultury na wzornictwo w produkcji koronek.
W maju 2007 w Bobowej odbyło się kolejne spotkanie robocze wszystkich partnerów. Tematem było stworzenie studia ceramicznego w Centrum Kultury w Bobowej, warsztaty bobowskiej koronki klockowej, taniec regionalny, kurs języka polskiego i narada nad kontynuacją projektu.
W czerwcu 2007 wszyscy partnerzy spotkali się w Litvinovie. Uczestnicy zapoznali się techniką robienia witraży metodą tradycyjną. Wzięli udział w całodziennej wycieczce prezentującej dokonania nowoczesnych metod rekultywacji terenu na przestrzeni dziesiątków kilometrów kwadratowych w okolicach miasta Litvinov i Most po szkodach górniczych.
W lipcu 2007 odbyło się ostatnie spotkanie wszystkich partnerów w Olbernhau poświęcone związkom między górnictwem a rozwojem tradycyjnych rzemiosł na terenie Rudaw. Uczestnicy zapoznali się praktycznie z tradycyjną technologią wytapiania metali kolorowych na terenie Rudaw oraz wzięli udział w warsztatach poświęconych wykonywaniu intarsji. Omówiono zasady współpracy na wypadek przyznania funduszy na kontynuację projektu. Skonsultowano z koordynatorem ostateczne treści zawarte na stronie internetowej projektu.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
6
W wyjazdach zagranicznych: 
4
Produkty
Produkty projektu: 
Zorganizowane wystawy - Dorobek warsztatów nauki koronki klockowej w Bobowej dla zagranicznych partnerów biorących udział w projekcie. Powstała broszura w języku polskim opisująca efekty współpracy pomiędzy partnerami w projekcie z udziałem Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa. CD-ROM - Prezentacja efektów rocznej współpracy Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa w projekcie. Strona internetowa www.ck.bobowa.pl/grundtvig
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Broszura została rozdana nie tylko uczestnikom projektu ale także przedstawicielom samorządów lokalnych. Prezentacja efektów rocznej współpracy została przedstawiona na konferencji programu Grundtvig w Warszawie w czerwcu 2008 r. Program nie jest jeszcze zakończony dlatego istnieją jeszcze inne możliwości wykorzystania tych materiałów.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
W przypadku pracowników Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa projekt ten spełnia funkcję edukacyjną. Poprzez udział w wyjazdach, seminariach i warsztatach pracownicy poszerzają swoją wiedzę i umiejętności praktyczne. Poznają nowe sposoby działania i pracy z osobami z terenów defaworyzowanych i osobami starszymi.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Polscy słuchacze poprzez udział w tej części projektu nabyli nowe umiejętności artystyczne i udoskonalili już posiadane, poznali nowe formy współpracy międzynarodowej poprzez sztukę i tradycję. Część z nich dzięki udziałowi w programie mogła po raz pierwszy wyjechać za granicę i poznać choćby częściowo kulturę, mentalność i historię ludzi i innych krajów, w tym wypadku Czech i Niemiec. W sposób zauważalny wzrosła ich pewność siebie w kontaktach z cudzoziemcami oraz zwiększyło się poczucie ważności swojej kultury regionalnej. Wszyscy zadeklarowali chęć dalszej pracy w programie oraz innych działaniach prowadzonych przez Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa jak choćby organizacja Międzynarodowego Festiwalu Koronki Klockowej.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Działa i jest aktywna strona internetowa poświęcona projektowi www.ck.bobowa.pl/grundtvig
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
"Dzięki możliwości korzystania z lekcji języka niemieckiego po trzydziestu latach miałem możliwość na nowo odkryć ten język" - Bogdan Krok.
"Oni mają te same problemy społeczne jak my w Polsce" - (Celina Job).
"Dzięki zajęciom warsztatowym z filmu i fotografii w Neukirchen zrozumiałam co to znaczy „kompozycja zdjęcia” - Ewa Szpila.
"Po tych kilku wizytach u partnerów zrozumiałem jak wiele jeszcze przede mną pomysłów zawodowych do zrealizowania" - Bogdan Krok.
"W czasie warsztatów z koronki klockowej przez chwilę zdałam sobie sprawę, że nie umiem po niemiecku a mimo to jakoś dogaduję się w moją niemiecką uczennicą" - Zofia Król - koronczarka.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Bogdan Krok
Data wypełnienia formularza/karty: 
25.08.2008
Subskrybuje zawartość

Switch style