Belgia

Mind Gym for Seniors

Tematyka działań: 
Edukacja zdrowotna
Języki obce
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Nowohuckie Centrum Kultury
Al. Jana Pawła II 232, 31-913 Kraków
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Barbara Szmer (012) 644-28-63, oswiatowa@nck.krakow.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Nowohuckie Centrum Kultury jest nowoczesną placówką, której misją jest upowszechnianie edukacji i kultury. Jest organizacją prestiżową, rozpoznawalną i określaną jako skuteczna i prężnie działająca w środowisku edukacyjno-kulturalnym.

Celem działalności NCK jest pozyskanie i przygotowanie społeczeństwa do aktywnego uczestniczenia w kulturze oraz współtworzeniu jej wartości. Cel ten realizowany jest poprzez promocję dzieł kultury, umożliwienie dostępu do edukacji, stwarzanie środowiska sprzyjającego rozwojowi pasji i zainteresowań kulturalnych. Nacisk kładziony jest na wszechstronny rozwój osób odwiedzających naszą placówkę.

Oferta NCK adresowana jest do dorosłych zainteresowanych zarówno edukacją zawodową jak i rozwojem swoich pasji. Upowszechnianie najnowszej wiedzy, stymulowanie zainteresowań, zdolności plastycznych i praktycznych umiejętności znajduje odzwierciedlenie w bogatej ofercie NCK. Organizujemy otwarte wykłady prowadzone przez ekspertów z zakresu medycyny, prawa, psychologii, religioznawstwa; warsztaty rozwoju osobistego, kursy językowe i komputerowe, pracownie rękodzieła, zespoły muzyczne i taneczne.

NCK od wielu lat zajmuje się także organizowaniem różnych form edukacyjnych dla seniorów. Kolejne tematy spotkań ustalane są często w oparciu o zgłaszane przez nich propozycje. Dzięki temu oferta NCK odpowiada realnym potrzebom.

Tytuł warsztatu: 
Mind Gym for Seniors
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU13-28428
Data realizacji warsztatu: 
20.10.2012 - 26.10.2012
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
12
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
1
Cele warsztatu: 

Główne cele warsztatu obejmowały:

  • poprawę funkcjonowania poznawczego uczestników warsztatu: aktywizację pamięci, lepszą koncentrację, większą sprawność i elastyczność myślenia
  • twórcze wykorzystanie zdobytej w toku życia wiedzy i doświadczeń i stworzenie z nich nowych, ciekawych efektów
  • uporządkowanie i uzupełnienie wiedzy z zakresu edukacji zdrowotnej
  • wzmocnienie samooceny i wiary w siebie uczestników
  • poprawę umiejętności językowych i przełamanie barier w komunikacji z innymi mieszkańcami Europy
Obszary tematyczne: 

Warsztat koncentrował się na usprawnieniu procesów myślenia, pamięci i koncentracji w starszym wieku. Poruszane były takie tematy jak: podstawy biologii mózgu, znaczenie diety, ruchu, hobby i relaksu dla sprawnego funkcjonowania poznawczego. Seniorzy dowiedzieli się jak w codziennym życiu na różne sposoby wzmacniać i gimnastykować umysł.

Kraj uczestników: 
Belgia
Dania
Finlandia
Irlandia
Portugalia
Wlk. Brytania
Włochy
Łotwa
Liczba uczestników: 
1
2
2
3
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Promocja warsztatu:

  • Przygotowano plakat i ulotki promujące warsztat.
  • Stworzono podstronę na stronie internetowej NCK informującą o warsztacie i sposobie aplikacji. Dodatkowo umieszczono na niej informacje i zdjęcia z pierwszej edycji warsztatu.
  • Do informowania o promocji warsztatu wykorzystano profil warsztatu na portalu społecznościowym Facebook, stworzony przy okazji pierwszej edycji. Dzięki temu zainteresowani mieli również dostęp do informacji dotyczących przebiegu poprzedniej edycji.
  • Utworzono bazę adresów organizacji zajmujących się edukacją dorosłych na terenie Polski i Europy. Wykorzystano również bazę adresów organizacji partnerskich NCK.
  • Wysłano zaproszenia do seniorów, którzy wzięli udział w pierwszej edycji warsztatu w roku 2011, oraz do osób zainteresowanych warsztatem, które z różnych powodów nie mogły wziąć w nim udziału w ubiegłym roku.
  • Wysłano zaproszenia w formie elektronicznej z załączonymi plakatem i ulotką. Po okresie półtora miesiąca powtórnie wysłano zaproszenia.
  • Drogą pocztową przesłano zaproszenia wraz z wydrukowanymi plakatami i ulotkami do wyselekcjonowanych organizacji zajmujących się edukacją seniorów.
  • Na bieżąco odpowiadano na pojawiające się pytania dotyczące warsztatu. Utrzymywano stały kontakt mailowy z organizacjami i seniorami wstępnie zainteresowanymi udziałem w  warsztacie.
  • W celu wypromowania warsztatu wśród Polaków, do organizacji zajmujących się edukacją dorosłych rozesłano drogą mailową i pocztową informacje dotyczące warsztatu wraz z załączonym plakatem i ulotką.

Rekrutacja:

  • Wzór formularza aplikacyjnego wzbogacono o dwa dodatkowe pytania dotyczące zainteresowań związanych z tematyką warsztatu oraz znajomości języka angielskiego.
  • Na stronie internetowej warsztatu zamieszczono formularz aplikacyjny. Na prośbę zainteresowanych przesyłano formularz drogą mailową i drogą pocztową.
  • Wyznaczono końcową datę przesyłania aplikacji. W przypadku aplikacji przesłanych pocztą decydowała data stempla pocztowego.
  • Przesłane dokumenty aplikacyjne zostały przeanalizowane. Na pierwszym etapie sprawdzono wszystkie aplikacje pod względem formalnym.
  • Aplikacje spełniające wymogi formalne przeszły do drugiego etapu rekrutacji. Przeprowadzono rozmowy z wszystkimi kandydatami wg przygotowanych wcześniej pytań. Rozmowy weryfikowały znajomość języka angielskiego. Podczas rozmów zwracano szczególną uwagę na motywację uczestników.
  • Komisja rekrutacyjna w trzyosobowym składzie, na podstawie aplikacji i przebiegu rozmów telefonicznych wyłoniła 12 uczestników. Stworzono listę rezerwowych uczestników.
  • Wszyscy uczestnicy, kandydaci z listy rezerwowej i pozostałe osoby, których zgłoszenia odrzucono, zostały poinformowane o wynikach rekrutacji droga mailową.
  • Wybranym uczestnikom wraz z mailem o decyzji, przesłano regulamin warsztatu wyjaśniający wszelkie kwestie związane z przejazdem, zakwaterowanie, wyżywieniem i zwrotem kosztów podróży. Uczestników proszono o potwierdzenie deklarowanej chęci do udziału warsztacie po zaakceptowaniu przesłanego regulaminu.
  • Następnym krokiem było podpisanie przez dyrektora NCK wybranych formularzy aplikacyjnych i przesłanie zeskanowanych, podpisanych formularzy uczestnikom.
  • W oparciu o formularze aplikacyjne przygotowano tabelę w przejrzysty sposób zbierającą wszystkie informacje o uczestnikach.

Liczba otrzymanych formularzy rejestracyjnych: 24 z krajów Unii Europejskiej + 2 z Polski. Łącznie 26 formularzy.

Grupa docelowa uczestników: 

Warsztat adresowany był do osób, które ukończyły 60 rok życia, zainteresowanych poprawą funkcjonowania poznawczego - pamięci, koncentracji i myślenia oraz znających język angielski w stopniu komunikatywnym.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Warsztat "Mind Gym for Seniors” był wyjątkowym warsztatem dla seniorów z całej Europy. Warsztat trwał pięć dni szkoleniowych, odbywał się w Krakowie, w dniach 22-26 października 2012. Zorganizowany został przez Nowohuckie Centrum Kultury w oparciu o autorski projekt doświadczonych psychologów i trenerów pracy z grupą. Wzięło w nim udział 13 uczestników z 9 krajów europejskich.

Warsztat koncentrował się wokół doskonalenia zdolności poznawczych. Na celu miał wzmocnienie koncentracji, uaktywnienie pamięci i rozwinięcie twórczego myślenia. Uczestnicy korzystali z dotychczasowych doświadczeń w nowym kontekście. Czerpali z wiedzy życiowej i nadawali jej nowy wymiar. Każdy dzień warsztatu składał się z trzech części. Doskonalenie i pozyskiwanie nowych umiejętności odbywało się w ramach pierwszej części warsztatu – treningu poznawczego. Uczestnicy wykonywali zadania i ćwiczenia indywidualnie, w parach i grupach. Przełamywanie barier i wspólne działania ułatwiała atmosfera wspólnej zabawy. Druga część, służąca pogłębianiu wiedzy, obejmowała burze mózgów, dyskusje oraz wykłady z profilaktyki zdrowia. Seniorzy poznali praktyczne wskazówki jak w codziennym życiu wzmacniać i gimnastykować umysł. Z kolei wieczorki integracyjne były wspaniałą okazją do lepszego poznania siebie nawzajem i skorzystania z uroków magicznego Krakowa.

Dzięki "gimnastyce umysłu” poprawiło się twórcze myślenie, koncentracja i zdolności pamięciowe seniorów oraz ich umiejętności językowe. Czas spędzony w międzynarodowym gronie przyniósł seniorom wiele radości i otworzył na nowe wyzwania edukacyjne. Warsztat był również świetną okazją do poznania osób z innych krajów europejskich i nawiązania znajomości. Polka, która wzięła udział w warsztacie, spontanicznie przyjęła rolę gospodarza i w czasie wolnym oprowadzała uczestników po Krakowie.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

W dniu przyjazdu:

  • Uczestnicy zostali zapytani o preferencje dotyczące posiłków. Uwzględniono preferencje dietetyczne w zarezerwowanych posiłkach.
  • W celu większej integracji seniorów zarezerwowano dla nich pokoje dwuosobowe.
  • Wybrano nowoczesny, sprawdzony hotel położony bardzo blisko miejsca, w którym odbywały się warsztaty. Przejście z hotelu do Nowohuckiego Centrum Kultury, gdzie odbywały się zajęcia, zajmowało uczestnikom około pięciu minut.
  • Uczestników na lotnisku witał opiekun, a w hotelu czekał na nich pracownik Działu Oświatowego, który czuwał nad przebiegiem zakwaterowania. Uczestnicy przed przylotem otrzymali drogą mailową materiały ze zdjęciem odbierającej ich z lotniska osoby i jej numer telefonu do kontaktu w razie potrzeby.
  • W dniu przyjazdu uczestnicy byli zawożeni z lotniska do hotelu samochodem, aby uniknąć długiego czasu oczekiwania na autobus lub pociąg.
  • Po zakwaterowaniu uczestnicy udawali się na obiad do hotelowej restauracji o odpowiadającej im godzinie.
  • Uczestnicy otrzymali teczkę z materiałami dotyczącymi warsztatu. Były w niej: program warsztatu, tygodniowy bilet MPK, rozkłady dwóch tramwajów i dwóch autobusów, którymi najszybciej można dojechać do centrum miasta, praktyczne informacje obejmujące: telefony alarmowe, dostęp do Internetu, adres najbliższej apteki, bankomatu oraz numery, z których można zamówić taksówki. Otrzymali także identyfikatory ze swoim imieniem w preferowanej przez nich formie. Okazało się to szczególnie ważne w przypadku trzech uczestników, którzy unikali posługiwania się swoim  pierwszym imieniem i na codzień używali drugiego.
  • Uczestnicy otrzymali numer telefonu do opiekuna, na który mogli dzwonić o dowolnej porze w razie problemów.

W trakcie warsztatu:

  • Ogromną rolę odegrał opiekun, który dbał o komfort i dobre samopoczucie uczestników. Nawiązał z nimi bardziej nieformalną relację, a uczestnicy szybko dobrze poczuli się w jego obecności, co znalazło wyraz w informacjach zwrotnych uzyskanych od seniorów. Zadaniem opiekuna były także codzienne rozmowy z uczestnikami na temat m.in. warunków zakwaterowania, posiłków, zapewnionej opieki, pracy organizatorów. Dzięki sprawnej komunikacji między opiekunem a pozostałymi członkami zespołu, organizatorzy na bieżąco mogli reagować´ na uwagi i potrzeby uczestników.
  • Pierwszego dnia opiekun pokazał uczestnikom drogę z hotelu do budynku NCK, oprowadził po budynku NCK, zwracając ich uwagę na położenie sali szkoleniowej, restauracji, toalet i windy. Była to również okazja do przybliżenia uczestnikom historii i dorobku NCK.
  • Stworzono rozpoznawalne logo warsztatu, a następnie plakatami z logo warsztatu i logo programu Grundtvig oznakowano miejsca związane z warsztatem. Ułatwiało to uczestnikom orientację na lotnisku, w hotelu i budynku szkoleniowym.
  • Przygotowano wygodną, jasną i ciepłą salę szkoleniową na parterze NCK, dzięki czemu uczestnicy mieli łatwy do sali i czuli się w niej komfortowo.
  • Pierwszego dnia warsztatu, jedna z uczestniczek schodząc ze schodów skręciła nogę w kostce. Organizatorzy zareagowali natychmiast, zakupili odpowiednie leki oraz opaskę uciskową. Gdy w poniedziałek okazało się, że noga zaczęła puchnąć umówiona została wizyta w Poradni Chirurgii Urazowo–Ortopedycznej w Szpitalu Św. Rafała w Krakowie. We wtorek rano uczestniczka wraz z opiekunem udała się do Poradni, tam przyjął ją lekarz ortopeda biegle mówiący po angielsku, co znacząco wpłynęło na komfort porady lekarskiej. Lekarz stwierdził skręcenie kostki i zaordynował leczenie. W celu odciążenia nogi, zgodnie z zaleceniami lekarskimi, organizatorzy udostępnili uczestniczce kule, dzięki czemu mogła brać udział we wszystkich zajęciach.
  • Przekąski podczas przerw na herbatę były dostosowane do preferencji seniorów. Codziennie dostarczane były świeże sezonowe owoce, orzechy, zapewniono także mleko do herbaty dla uczestniczek z Wielkiej Brytanii i Irlandii.
  • Organizatorki i prowadzący warsztat trenerzy jedli wspólnie z uczestnikami posiłki, uczestniczyli w spotkaniach nieformalnych, co zapewniło dobrą atmosferę  podczas warsztatu i sprzyjało integracji.
  • Wieczorek integracyjny w pierwszy dzień warsztatu zaplanowano jako wieczór narodowych specjałów. Uczestnicy zostali poproszeni o przywiezienie przysmaków ze swoich krajów. Przysmaki te opisano i opatrzono przygotowanymi wcześniej flagami, dla ułatwienia orientacji skąd pochodzą. Każdy z uczestników dokonał prezentacji potraw ze swego kraju.
  • Uczestnikom opuszczającym hotel przed śniadaniem w dniu odlotu, przygotowano pakiet śniadaniowy na podróż.
  • Wszystkie materiały szkoleniowe, a także informacje zapisywane na tablicy podczas warsztatu były odpowiednio duże i wyraźne, by ułatwiać seniorom ich czytanie.
  • Zatrudniono profesjonalnego fotografa w celu prowadzenia kompletnej dokumentacji zajęć oraz z myślą o stworzeniu folderu promującego warsztat i przygotowaniu zestawu pamiątkowych zdjęć dla uczestników.
  • Dzięki elastycznemu czasowi pracy fotografa udało się zrobić profesjonalne zdjęcia ze wszystkich dni, również z wieczorków integracyjnych. Zadbano, aby fotograf przychodził w takich momentach warsztatu, by swoją obecnością nie zakłócał pracy uczestników.
  • Trenerzy elastycznie podchodzili do kwestii czasu trwania ćwiczeń. Jeżeli zachodziła taka potrzeba, to czas trwania ćwiczenia był wydłużany, żeby seniorzy mogli w swoim tempie dokończyć zadanie.
  • Przed zwrotem kosztów podróży, w celu ułatwienia procedur, zostały przygotowane i wydrukowane odpowiednie dokumenty. Uczestnicy zostali poinformowani wcześniej o potrzebnych dokumentach, które następnie zebrał opiekun.
  • Podczas przerw w zajęciach, gdy uczestnicy z zagranicy mieli możliwość odpoczynku w hotelowych pokojach, NCK udostępnił swój pokój gościnny dla uczestniczki z Polski, aby mogła odpocząć, odświeżyć się, a także przebrać np. przed kolacją czy wizytą w filharmonii.
  • W dniu wyjazdu uczestnicy zamawiali obiady w restauracji hotelowej zgodnie z własnymi preferencjami w odpowiadającym im czasie.
Ewaluacja i monitoring: 

Ewaluacja:

Zastosowaliśmy schemat ewaluacji pretest-posttest, który polega na porównywaniu wyników dwóch pomiarów. Pierwszy pomiar został przeprowadzony na pierwszej sesji warsztatowej, a drugi, ostatniego dnia warsztatu po serii działań treningowych. Porównanie wyników testów pozwoliło zobaczyć, że funkcjonowanie poznawcze uczestników uległo poprawie.

Zastosowano Test Twórczego Myślenia (TTM) autorstwa Nęcki i Rychlickiej, podczas którego zostały zbadane następujące wymiary myślenia: płynność, czyli umiejętność tworzenia nowych rozwiązań; giętkość, czyli umiejętność tworzenia wielu różnych pomysłów oraz oryginalność, czyli umiejętność tworzenia niebanalnych, niestandardowych rozwiązań

Na etapie tworzenia scenariusza warsztatu zadbano, by zadania i ćwiczenia zostały ułożone wraz ze wzrastającą trudnością. Podczas treningu poznawczego dopiero po sprawdzeniu metodą obserwacji, że uczestnicy opanowali podstawy, trenerzy proponowali trudniejsze ćwiczenia. W celu sprawdzenia skuteczności, każde z przeprowadzonych ćwiczeń zostało zakończone podsumowaniem, podczas którego prowadzący upewniali się, czy uczestnicy rozpoznali i rozumieją cel ćwiczenia oraz wiedzą, jakie poszczególne umiejętności i kompetencje dzięki niemu rozwijają.

W celu sprawdzenia, czy wiedza przekazana w trakcie wykładów jest zrozumiała dla uczestników oraz w celu rozwinięcia umiejętności stosowania tej wiedzy w praktyce przeprowadzono trzy gry edukacyjne. Na zakończenie warsztatu uczestnicy wypełnili kwestionariusz samooceny postępów poczynionych na warsztacie. Dzięki niemu mogli samodzielnie ocenić poprawę swojej pamięci i koncentracji oraz użyteczność zdobytej wiedzy.

Ponadto każdego popołudnia, na zakończenie sesji popołudniowej, przeprowadzano wśród uczestników ankiety ewaluacyjne, dotyczące kwestii merytorycznych. W trzech pytaniach pytano o to, co w konkretnym dniu podobało się uczestnikom, a co się im nie podobało. Żeby sprawdzić wpływ warsztatu, pytano również o to, które z proponowanych ćwiczeń, metod, oraz prezentowanych informacji uczestnicy wykorzystają w codziennym życiu.

Opiekun rozmawiał z uczestnikami na temat spraw organizacyjnych, dzięki czemu organizatorzy na bieżąco mogli reagować na ich wyniki. Trenerzy spotykali się codziennie na spotkaniu superwizyjnym zespołu by omówić przebieg dnia, ewentualne trudności oraz podzielić się  doświadczeniami z pracy z grupą.

Codziennie, w czasie przerwy obiadowej, odbywało się spotkanie całego zespołu projektowego i trenerów, którego celem była wymiana informacji na temat przebiegu warsztatu, na różnych poziomach oraz doprecyzowanie kolejnego dnia.

Ewaluacja w trakcie warsztatu:

Ewaluacja warsztatu rozpoczęła się od wnikliwej analizy motywacji do wzięcia udziału w warsztacie, którą  uczestnicy opisywali w formularzu aplikacyjnym. Te informacje, wraz z zebranymi oczekiwaniami stanowiły punkt odniesienia do następujących później ankiet i rozmów ewaluacyjnych.

Na zakończenie warsztatu, w atmosferze mniej formalnej, odbyła się rozmowa ewaluacyjna z uczestnikami dotycząca spraw merytorycznych. Przeprowadzono analizę codziennych ankiet ewaluacyjnych oraz kwestionariuszy samooceny postępów poczynionych w trakcie trwania Warsztatu. Wyniki wszystkich narzędzi ewaluacyjnych zebrano na jednym arkuszu. Uzupełniono je o informacje zwrotne nadsyłane przez uczestników po zakończeniu warsztatu droga mailową.

Ewaluacja warsztatu i wpływu na uczestników po jego zakończeniu:

Wpływ warsztatu ujawniał się, nadal po jego zakończeniu. Uczestnicy przesyłają do organizatorów e-maile, w których dzielą się swoimi wrażeniami po upływie pewnego czasu od zakończenia warsztatu. Zwrócono uwagę na odpowiedzi uczestników i ich reakcje na przesyłaną literaturę tematyczną i propozycje ćwiczeń pozwalające na utrwalenie rezultatów warsztatu.

Po warsztacie odbyło się zebranie opiekuna i trenerów, na którym przeprowadzono analizę wszystkich informacji zwrotnych od uczestników (ankiet, rozmów ewaluacyjnych i rozmów z opiekunem). Na tej podstawie uzupełniono stworzony po pierwszej edycji, plik zawierający praktyczne wskazówki, głównie dotyczących organizacji warsztatu, do wykorzystania w następnej edycji programu.

Trenerzy spotkali się na podsumowującym zebraniu. Przeanalizowali cały program warsztatu, dzień po dniu, zwracając uwagę na mocne i słabe strony, mniej i bardziej ciekawe i skuteczne ćwiczenia. W oparciu o wnioski,  nieznacznie zmodyfikowali plan przebiegu warsztatu oraz rozszerzyli zbiór ćwiczeń atrakcyjnych dla tej grupy wiekowej.

Odbyło się spotkanie wszystkich osób zaangażowanych w realizację projektu od strony organizacyjnej i merytorycznej: organizatora, opiekuna i trenerów. Celem było udzielenie sobie informacji zwrotnej na temat współpracy w projekcie, podsumowanie warsztatu oraz przygotowanie raportu końcowego. Efektem tych działań było stworzenie raportu końcowego i sprawozdania z przebiegu warsztatu oraz propozycji ulepszeń do wykorzystania na etapie przygotowywania następnego wniosku i następnej edycji warsztatu. Zebrane informacje posłużyć mogą także posłużyć w trakcie realizacji innych projektów.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ na organizację:

  • Warsztat cieszył się dużym zainteresowaniem wśród pracowników NCK na każdym etapie jego realizacji. Pracownicy innych działów zwracali się z pytaniami dotyczącymi organizacji warsztatu, interesowali się jego przebiegiem, a po zakończeniu gratulowali pomyślnej realizacji.
  • Nowa dyrekcja Nowohuckiego Centrum Kultury zadowolona z przebiegu warsztatu, mobilizuje pracowników do podejmowania większej liczby podobnych inicjatyw.
  • Pracownicy innych działów NCK zainspirowani projektem, zgłaszali chęci realizacji podobnych przedsięwzięć.
  • Organizacja warsztatu zmotywowała pracowników Działu Oświatowego, bezpośrednio zaangażowanych w realizację projektu, do dalszej nauki języka angielskiego.
  • Skuteczna realizacja projektu podniosła wiarę w siebie i w swoje kompetencje całego zespołu projektowego. Warsztat pozwolił wszystkim sprawdzić się w działaniu i zmotywował do podejmowania podobnych wyzwań w przyszłości.
  • Dzięki organizacji warsztatu powstała możliwość pozyskania przez pozyskania przez NCK kolejnych partnerów do współpracy w ramach edukacji seniorów.

Wpływ na społeczność lokalną:

  • Mieszkańcy Nowej Huty mieli okazję poznać uczestników w ich czasie wolnym, podczas gdy spacerowali po Nowej Hucie, zaglądali do sklepów z lokalnymi pamiątkami.
  • Warsztatem zainteresowały się  lokalne Kluby Seniora.
  • Dzięki artykułowi w lokalnej prasie mieszkańcy Krakowa dowiedzieli się o Programie „Uczenie się przez cale życie”. Wielu z nich deklarowało chęć wzięcia udziału w podobnych warsztatach.
  • Dzięki realizacji projektu unijnego, niedowartościowana dzielnica Krakowa jaką jest Nowa Huta otworzyła się na zagranicznych gości i zyskała większy prestiż.

Kadra:

  • Odbyło się podsumowujące zebranie zespołu warsztatowego i pracowników Działu Oświatowego, na którym omówiono realizację projektu zwracając szczególną uwagę na jego mocne i słabe strony.
  • Przeprowadzony warsztat został omówiony w kontekście udoskonalenia oferty NCK dla seniorów.
  • Przygotowano raport końcowy, który został udostępniony do wglądu dla pracowników pozostałych działów NCK.
  • Przygotowano sprawozdanie z przebiegu warsztatu w atrakcyjnej formie folderu, zawierającego zdjęcia i opisy poszczególnych dni warsztatowych oraz cytaty z ankiet ewaluacyjnych uczestników.
  • Rezultatem zebrania zespołu projektowego i analizy ankiety ewaluacyjnych było wzbogacenie stworzonego po pierwszej edycji warsztatu zbioru praktycznych wskazówek i ulepszeń organizacji kolejnych warsztatów Grundtviga.

Słuchacze:

  • Umożliwiono zapoznanie się z folderem podsumowującym warsztat. Folder został przygotowany w dwóch językach – polskim i angielskim.
  • W siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury przygotowano wystawę zdjęć z warsztatu. Na wystawie znalazły się informacje na temat przebiegu warsztatu oraz ogólne informacje o programie „Uczenie się Przez Całe Życie”.
  • Relację z warsztatu oraz zdjęcia zamieszczono na stronie internetowej NCK (http://www.nck.krakow.pl/grundtvig) i na profilu warsztatu o nazwie Mind Gym for Seniors Workshop na portalu społecznościowym Facebook . Utworzono wirtualną galerię zdjęć z możliwością ich komentowania na profilu warsztatu.

Inne organizacje w Polsce i za granicą:

  • Trwa wymiana doświadczeń w formie korespondencji mailowej z organizacjami poznanymi w trakcie promocji warsztatu.
  • Informacje na temat przebiegu i rezultatów warsztatu udostępniono europejskim organizacjom zajmujących się edukacją dorosłych, z którymi związanych jest kilku uczestników (Dania, Włochy).
  • Folder w formie elektronicznej wysłano do polskich organizacji i portali internetowych zajmujących się edukacją seniorów.
  • Nawiązanie współpracy z organizacją z Danii zajmującą się m.in. edukacją seniorów. Trwają rozmowy na temat możliwości podjęcia wspólnych działań w tym obszarze.
  • Nawiązanie współpracy z seniorką z Włoch, która z zawodu jest metodykiem nauczania języka angielskiego. Trwają pracę nad stworzeniem wspólnego projektu.

Społeczność lokalna:

  • Opublikowano artykuł w mediach lokalnych: „Głos – Tygodnik Nowohucki”.
  • Trenerzy są w trakcie organizacji warsztatów o podobnej tematyce dla seniorów z Krakowa.
  • Zaproszono osoby zajmujące się edukacją seniorów w Krakowie, głównie działaczy klubów seniora, do zapoznania się z wystawą zdjęć w siedzibie Nowohuckiego Centrum Kultury.
Upowszechnianie rezultatów: 
  • Folder przedstawiający w atrakcyjnej formie przebieg warsztatu może zachęcać inne organizacje do przygotowania podobnych warsztatów na szczeblu lokalnym i międzynarodowym.
  • Przesłana literatura i przeprowadzone ćwiczenia mogą być pomocne dla najbliższego otoczenia uczestników warsztatu (np. współmałżonków, przyjaciół i sąsiadów). Otrzymaliśmy już pierwsze informacje zwrotne na temat wykorzystania z sukcesem proponowanych podczas warsztatów ćwiczeń.
  • Doświadczenie edukacyjne w międzynarodowym gronie, w którym wzięli udział seniorzy może być inspiracją dla osób z ich najbliższego otoczenia do wzięcia udziału w warsztatach Grundtviga. Uczestnicy otrzymali ulotki z informacjami dotyczącymi Warsztatów Grundtviga i adresem strony Katalogu Warsztatów Grundtviga, by łatwiej dzielić się tą informacją z innymi. W folderze zamieszczono również informacje na temat akcji Warsztaty Grundtviga, łącznie z adresem strony, co może zachęcić osoby z otoczenia seniorów do wzięcia udziału w podobnych warsztatach.
  • Tygodniowy pobyt w malowniczym Krakowie może zachęcić uczestników do ponownego przyjazdu, a  innych seniorów do podróży do Polski.
Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

 I will remember not to become stuck in thinking. Try to challenge myself – Anne

Concentration strengthens my thinking, and makes me feel more confident in my opinions and still respecting others thoughts and opinions – Brid

Successful meeting together with so different people – Anita

The clear instructions were good, help in teamwork. Good atmosphere improves Communications – Aase

The trainers knew very well how to connect people and I fund it the most important – Leonor

It has benefitted me by helping me to use concentration and awareness of how easy it is to keep myself in good physical and mental health – Anne

 I really get a new information how to improve thinking, memory and concentration and I will use it in my life and tell about it to my friends – Andris

The plays were very good and will use them when possible – Jorgen

I learnt things about keeping the brain healthy and creative as I grow older – Patricia

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Brak uwag.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Ewa Kowalska-Janusz i Maria Nowak-Szabat
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.12.2013

Katarzyna Skowron

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Imię i nazwisko: 
Katarzyna Skowron
Stanowisko pełnione w organizacji: 
koordynator projektów europejskich
Nazwa organizacji macierzystej: 
Ośrodek Kultury Ochoty
Pełny adres organizacji macierzystej: 
ul. Grójecka 75
02-094 Warszawa
Telefon: 
22 822 48 70
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2012-1-PL1-GRU11-29081
Realizacja
Daty trwania asystentury: 
01.10.2012 - 31.07.2013
Dane organizacji goszczącej Asystenta: 
GemeenschapscentrumDe Zeyp vzw Van Overbekelaan 164 1083 Ganshoren - Bruksela Belgia
Cele Asystentury: 
  • Doradztwo związane z edukacją/uczeniem się dorosłych
  • Badanie aspektów edukacji/uczenia się dorosłych w kraju goszczącym
Opis działań związanych z przygotowaniem się do Asystentury: 

W 2011 roku miałam okazję w ramach projektu GUIA uczestniczyć w spotkaniu partnerskim w Brukseli. Podczas tej wizyty zapoznałam się z organizacją De Zeyp, pracownikami i zostałam zaproszona do odbycia Asystentury. Poznałam również Dezimbao Tiago, który odbywał Asystenturę w De Zeyp.

Przed przyjazdem do Belgii rozpoczęłam naukę języka francuskiego. Ważne dla mnie było także zdobycie wiedzy na temat belgijskich centrów kultury. W 2010 r. brałam udział w programie wymiany kadry dla instytucji kultury BECC, realizowanych w ramach działalności Europejskiej Sieci Domów Kultury ENCC (do tej sieci OKO należy od 1996 roku, a De Zeyp wraz z flandryjską siecią domów kultury (VVC) od początku istnienia ENCC, czyli od 1994 r.). Odbyłam wtedy z ramienia OKO wymianę w Brukseli, a organizacją goszczącą było właśnie VVC. Podczas tej wizyty zebrałam wszelkie informacje dotyczące historii oraz obecnej sytuacji domów kultury w Belgii.

W ramach przygotowania do realizacji Asystentury prowadziłam również korespondencją z Ivo Peetersem, który jest Dyrektorem De Zeyp i osobą kontaktową. Ivo wspierał mnie w procesie przygotowania wniosku, pomógł mi również w aranżacji spraw związanych z organizacją mojego pobytu w Brukseli.

Opis przebiegu Asystentury: 

 

Prowadzenie doradztwa i poradnictwa

  1. Uczestnictwo w realizacji projektu GUIA

Projekt GUIA (2011-2013) miał na celu wymianę doświadczeń, wiedzy i metodologii pracy artystycznej z osobami niepełnosprawnymi. Do uczestnictwa w projekcie zostały zaproszone osoby niepełnosprawne oraz wszyscy, którzy pragnęli poszerzyć swoją wiedzę i umiejętności w tym zakresie.  Wzajemna wymiana doświadczeń i rozwój umiejętności odbywały się poprzez udział w międzynarodowych warsztatach integracyjnych oraz poprzez aktywne uczestnictwo w przeglądach twórczości osób niepełnosprawnych. Partnerami w projekcie jest 9 organizacji międzynarodowych. Koordynatorem projektu jest Dom Kultury Rakowiec, filia OKO, a partnerami organizacje z Belgii (De Zeyp), Anglii, Niemiec, Czech, Chorwacji, Północnej Irlandii, Rumunii i Turcji.

W ramach tego projektu moją rolą było:

  • komunikacja z partnerami projektu, zwłaszcza z OKO oraz z CEKATE z Zagrzebia w okresie przygotowań spotkań partnerskich w Polsce i w Chorwacji
  • wsparcie De Zeyp przy organizacji wyjazdów na spotkania partnerskie do Warszawy oraz Zagrzebia: organizacja transportu, wyżywienia, hoteli, komunikacja pomiędzy De Zeyp a organizacjami goszczącymi.

Spotkanie partnerskie w Polsce "GUIA:S hip of love" odbyło się w terminie 21-23.03.2013. W spotkaniu wzięło udział 4 uczestników z organizacji De Zeyp. Są to 3 instruktorzy teatralni, artyści, prowadzący grupy teatralne złożone z osób niepełnosprawnych oraz pracownik naukowy, socjolog, zaproszony do współpracy od początku projektu. Więcej o spotkaniu GUIA w Warszawie: http://guideusintoarts.eu/.

Spotkanie partnerskie w Zagrzebiu odbyło się w dniach 23-25.05.2013. W spotkaniu wzięło udział 15 uczestników z Belgii. Byli to: 2 instruktorzy teatralni, reżyserzy sztuk wystawianych podczas festiwalu "GUIA: This is not the end" w Zagrzebiu, 2 opiekunowie grupy aktorów niepełnosprawnych z ośrodka pobytu dziennego Arcus, 2 profesjonalni tancerze/aktorzy współpracujący z grupami teatralnymi, biorący udział w przedstawieniach 9 aktorów - osoby niepełnosprawne z ośrodka pobytu dziennego Arcus. Więcej o spotkaniu partnerskim w Zagrzebiu http://guideusintoarts.eu/.

Projekt był finansowany z Programu Grundtvig.

  1. Opracowanie i złożenie wniosku projektu multilateralnego Grundtvig KA4: Dissemination and Exploitation of Results

Projekt pt. "AAD: Arts and Disability". Projekt nie został niestety zakwalifikowany do realizacji. Partnerami projektu Arts and Disability (AAD) były organizacje kulturalne oraz edukacyjne związane z uczeniem formalnym i nieformalnym osób niepełnosprawnych w zakresie sztuk scenicznych. Organizacje te współpracują z nauczycielami, artystami, animatorami zainteresowanymi stworzeniem mapy metod pracy z osobami niepełnosprawnymi za pomocą narzędzi  sztuki scenicznej. Partnerem projektu miał być również Ośrodek Kultury Ochoty.

  1. Współpraca z Europejską Siecią Domów Kultury ENCC (www.encc.eu)

Podczas Asystentury pracowałam nad projektami realizowanymi przez Europejską Sieć Domów Kultury, której zarówno De Zeyp jak i OKO są członkami. Do moich głównych zadań należało:

  • wsparcie biura koordynacyjnego ENCC w zakresie komunikacji
  • udział w działaniach organizowanych przez ENCC, gdzie reprezentowałam zarówno De Zeyp, jak i OKO. Dzięki tej współpracy miałam okazje uczestniczyć w bardzo wartościowych konferencjach (Shortcut 2012 w Zagrzebiu, Chorwacja w październiku 2012 oraz Project Fair w Aarhus, Dania w czerwcu 2013).

Przy okazji Shortcutu w Zagrzebiu, wraz z Dyrektorem De Zeyp, Ivo Peetersem, zorganizowaliśmy wizyty przygotowawcze dla przyszłych projektów programu Grundtvig. Wizyty zorganizowane zostały wokół trzech propozycji projektów, których rezultatem były trzy wnioski do Projektów Partnerskich Grundtviga. Wszystkie projekty zostały zaakceptowane i będą realizowane przez następne 2 lata.

Moją rolą oprócz promocji wizyt przed spotkaniem, było wsparcie w dopracowaniu pomysłu projektów oraz opracowaniu wniosku o dofinansowanie. Zostałam również zaproszona do Leopoldsburga w Belgii na kolejną wizytę przygotowawczą, podczas której wspierałam 10 partnerów w opracowaniu aplikacji.

O wizycie przygotowawczej można przeczytać tutaj: http://www.shortcuteurope.net/grundtvig/. OKO bierze udział w jednym projekcie ("Care and Culture") wraz z De Zeyp. Pozostałe projekty to "Art-is" oraz "Towards Peace". O projektach można przeczytać więcej pod tym linkiem http://www.encc.eu/European_Culture_Projects-2012_Shortcut-Zagreb-2012_en.html#rcms_ankpos140.

  1. Współpraca przy projekcie "Socialart. Cultural pathways for cultural diversity"

Projekt partnerski realizowany w 5 krajach europejskich w ramach p rogramu Grundtvig (Francja, Belgia, Włochy, Wielka Brytania, Chorwacja), poświęcony wymianie dobrych praktyk w zakresie współpracy sektora kulturalnego i społecznego na rzecz upowszechnienia dostępu do kultury.

Projekt ten obejmuje trzy rodzaje odbiorców:

  • uczniowie biorący udział w różnych działaniach w ramach projektu (przedstawienia, warsztaty artystyczne, dyskusje, konferencje)
  • specjaliści z sektora społecznego: pracownicy socjalni, kierownicy wydziałów spraw społecznych, mediatorzy społeczni i wszystkie osoby pracujące na rzecz zwiększenia dostępności do kultury dla społeczeństwa
  • menadżerowie kultury: artyści odpowiedzialni za projekt (zespół teatralny), menadżerowie i mediatorzy kulturalni.

Celem zaproszenia mnie do udziału w 2 konferencjach (Bruksela i Bordeaux) było nawiązanie nowych kontaktów w Europie dla przyszłej współpracy pomiędzy De Zeyp, OKO i ENCC oraz europejskich organizacji biorących udział w projekcie. Udział w konferencjach pozwolił mi poszerzyć kompetencje w zakresie tematyki projektu socialart. Więcej o projekcie: http://socialartsculture.wordpress.com/, więcej o konferencji w Bordeaux http://encc.eu/European_Culture_Projects-2013_Contact-Visit-Bordeaux-2013_en.html.

Badanie aspektów edukacji/uczenia się dorosłych w kraju goszczącym

  1. Uczenie międzykulturowe - tworzenie i realizacja programów dedykowanych imigrantom

Stolica Belgii i UE jest wielojęzycznym miastem. Powoli w przeszłość odchodzi obraz dwujęzycznej Brukseli; zmienia się pejzaż miasta. Jednocześnie większość mieszkańców identyfikuje siebie jako brukselczyków i ewentualnie Belgów, a mniejszość z konkretnym językiem czy kulturą. W Warszawie tylko 9% społeczeństwa stanowią imigranci. Niemniej w programach domów kultury poświęca się im niewiele miejsca. Programy integracyjne praktycznie nie istnieją. Podczas Asystentury miałam okazje obserwować, jak organizacje belgijskie pracują nad integracją:

  • nauka języka - kursy językowe i grupy konwersacyjne - De Zeyp oferuje dla imigrantów mieszkających w dzielnicy Ganshoren kursy językowe. Przede wszystkim języka flamandzkiego, francuskiego, niemieckiego. Kursy te są realizowane w ramach współpracy De Zeyp ze szkołą językową Heart College. Szkoły te powstały w ramach programu Rządu Flamandzkiego na rzecz integracji imigrantów. Są dofinansowywane z budżetu państwa a uczestnicy uiszczają za naukę symboliczna opłatę. Kursy te mają przyczynić się do zwiększenia szans zatrudnienia wśród imigrantów. Służą również integracji.
  • grupy konwersacyjne i spotkania wielokulturowe - są to spotkania odbywające się kilkanaście razy w ciągu roku w De Zeyp.
  • tworzenie wydarzeń kulturalnych poświęconych promocji różnych krajów i kultur Land in Zicht: Dinemark - byłam zaangażowana w organizacje 2 tygodniowego festiwalu, który jest organizowany w De Zeyp od 1991 roku. Festiwal służy przybliżeniu mieszkańcom Ganshoren wiedzy o danym kraju. Zorganizowaliśmy takie działania, jak: debaty, wystawy, koncerty, projekcje.
  1. Programy artystyczne realizowane dla osób niespełnosprawnych i z ich udziałem
  • wspomniany już projekt "GUIA - Guide Us Into Arts - Włączenie przez sztukę"

Dzięki projektowi miałam okazje współpracować przy realizacji spektaklów "ZET” oraz ”Appearance”. Były to przedstawienia teatralno- taneczne, a aktorami - osoby z wrodzoną niepełnosprawnością intelektualną, osoby z nabytymi chorobami psychicznymi oraz profesjonalni aktorzy i tancerze. To doświadczenie pozwoliło mi obserwować: pracę reżyserów z aktorami; współpracę pomiędzy reżyserami, ośrodkami pobytu dziennego oraz organizacji DeZeyp w realizacji wspólnego projektu; pracę organizacji w celu jak najlepszej realizacji założeń projektu; współpracę pomiędzy De Zeyp a pozostałymi partnerami europejskimi; zarządzanie projektem międzynarodowym.

GUIA jest bardzo dobrym przykładem projektu, gdzie sztuka jest wspaniałym narzędziem do pracy socjalnej. Przez współpracę obu tych dziedzin organizacje osiągnęły wspaniałe efekty twórcze, terapeutyczne, ale i oddziaływały na społeczności lokalne, uwrażliwiając je na problemy wykluczenia społecznego. Dzięki współpracy przy projekcie OKO i De Zeyp wspólnie aplikowały o dofinansowanie projektu do Programu Grundtvig na projekty multilateralne KA4. Brałam udział w pracy nad przygotowaniem aplikacji. Projekt nie został zaakceptowany do realizacji jednak zarówno De Zeyp jak i OKO są zainteresowane dalszą realizacją współpracy z profesjonalistami tworzącymi programy artystyczne dla i z udziałem osób niepełnosprawnych.

  • projekt "ART-is"

Zostałam zaproszona do udziału w wizycie przygotowawczej do Leopoldsburga w Belgii, w celu wsparcia organizacji wnioskujących w procesie przygotowania koncepcji projektu i opracowania wniosku. Projekt ART-is jest projektem zainspirowanym projektem GUIA oraz Open Doors realizowanych w latach 2011-2013 oraz 2008-2010 w ramach projektów partnerskich Programu Grundtvig. Jest to projekt poświęcony integracji osób niepełnosprawnych i stworzeniu platformy cyfrowej, służącej wymianie doświadczeń i dobrych praktyk w dziedzinie pracy z osobami niepełnosprawnymi intelektualnie za pomocą sztuki. Projekt został zaakceptowany do realizacji. Było to kolejne doświadczenie poszerzające moją znajomość organizacji europejskich oraz ich metod w dziedzinie integracji przez sztukę.

  • projekt ”Care and culture”

Projekt partnerski Grundtviga. W projekcie bierze udział zarówno organizacja DeZeyp, jak i OKO. Projekt realizowany będzie przez 6 państw europejskich przez kolejne dwa lata (2013-2015). Poświęcony jest tworzeniu aktywności kulturalnych w instytucjach dedykowanych osobom starszym (kluby seniora, domy starości, ośrodki pobytu dziennego dla osób starszych) przez organizacje partnerskie, z udziałem rodzin i społeczności lokalnej. Organizowałam oraz brałam udział w wizycie przygotowawczej projektu w Zagrzebiu, wspierając organizacje w opracowaniu koncepcji projektu. Dzięki temu doświadczeniu dowiedziałam się, jakie podejścia i rozwiązania aspektu integracji osób starszych reprezentują różne kraje europejskie.

Podczas Asystentury byłam traktowana jak każdy pracownik. Pracowałam 38 godzin tygodniowo. Rozpoczynałam pracę codziennie o 9 i kończyłam o 17. Od poniedziałku do piątku. Czasami pracowałam w weekendy, podczas imprez organizowanych przez De Zeyp. Współpracowałam głównie z Dyrektorem przy realizacji zadań związanych ze współpracą międzynarodową oraz z pracownikami działu programowego. W zadaniach związanych ze współpracą międzynarodową pracowałam indywidualnie, ponieważ kontaktowałam się głównie przez Skype z partnerami europejskimi, zaś z działem programowym pracowaliśmy jako zespół. Przy realizacji programu angażowani byli pozostali członkowie zespołu w zależności od zadania - dział promocji do opracowania materiałów graficznych i promocji wydarzenia, dział techniczno-logistyczny i pozostali pracownicy do różnych rodzajów zadań: przygotowanie sali do wydarzenia, obsługa baru, przygotowanie cateringu, sprzedarz biletów itd.

De Zeyp jest jednym z dwudziestu dwóch ”gemeenschapscentra" (domy kultury) w Brukseli. Jest społecznym i kulturalnym miejscem spotkań, które oferuje szeroki zakres działań społecznych i kulturalnych, takich jak koncerty, festiwale, kursy dla dorosłych i dla dzieci, wystawy, spektakle dla dzieci, warsztaty twórcze. Zespół składa się z 18 osób, których pracę dodatkowo wspierają wolontariusze, stażyści i asystenci. Zespół podporządkowany jest następującym działom: programowy, promocji, techniczno-logistyczny, kadrowo-księgowy, Dyrektor.

Współpraca z zespołem De Zeyp przebiegała wspaniale. Porozumiewaliśmy się w języku angielskim. Zostałam bardzo dobrze przyjęta i bardzo szybko wdrożyłam się w strukturę i metody pracy organizacji. Przez pierwsze 4 miesiące uczestniczyłam w kursie języka francuskiego w szkole Heart College - szkoła współpracuje z De Zeyp. De Zeyp organizuje w swoich salach kursy językowe. Kursy odbywały się 4 razy w tygodniu. W tym okresie moje godziny pracy w poniedziałki, wtorki, czwartki i piątki wyglądały następująco: 9-12.45 praca, 13-15.40 kurs językowy, 16.00- 19.00 praca. W środy pracowałam w godz. 9.00-17.00. Pracownicy De Zeyp pracują w tzw. open office. Każdy ma swoje stanowisko pracy. Ja również dostałam biurko, komputer i wszystkie narzędzia biurowe potrzebne do pracy. Open space ułatwia komunikację w zespole i jest w moim odczuciu wspaniałym rozwiązaniem w takiej organizacji jak dom kultury. Tworzy atmosferę otwartości i łatwiejszej współpracy pomiędzy pracownikami oraz pomiędzy pracownikami a społecznością lokalną.

Opis wpływu Asystentury na Beneficjenta, jego organizację macierzystą i goszczącą: 

 

Wpływ Asystentury na Beneficjenta:

  • Podwyższenie kompetencji językowych

Nauczyłam się swobodnej komunikacji w języku francuskim, co dla osoby pracującej z osobami z całej Europy jest bardzo ważną dodatkową umiejętnością. Udoskonalałam również komunikację w języku angielskim.

  • Poszerzenie wiedzy w zakresie finansowania projektów kulturalnych

Śledziłam na bieżąco możliwości finansowania projektów kulturalnych wraz Dyrektorem De Zeyp, który ma duże doświadczenie w pozyskiwaniu funduszy i mogłam się w tej dziedzinie wiele nauczyć. Ważnym wyzwaniem była praca nad projektem multilateralnym Grundtviga.

  • Nawiązanie nowych kontaktów i rozwój współpracy międzynarodowej

Do moich zadań należało również szukanie informacji nt. działalności, struktur, finansowania centrów kultury oraz sieci domów kultury w całej Europie. Poszerzyło to znacznie moją wiedzę na temat centrów kultury. Podczas spotkań organizowanych przez ENCC - Shortcut, Projekt Fair oraz w ramach projektu Socialart poznałam osoby związane z kulturą: menadżerów/dyrektorów domów kultury, pracowników biur kultury, przedstawicieli władz miast europejskich, pracowników naukowych, artystów, animatorów, pracowników domów kultury itd., nawiązałam nowe kontakty pod przyszłe projekty międzynarodowe.

  • Rozwój nowych kompetencji oraz współpraca w zespole międzynarodowym

Nowym wyzwaniem były dla mnie zadania powierzone dla ENCC. Były to zadania dotyczące administrowania stroną internetową, portalem społecznościowym, współpraca z biurem ENCC w Berlinie, współpraca z pracownikami domów kultury z całej Europy oraz promocja przedsięwzięć międzynarodowych. Były to rzeczy dla mnie całkiem nowe i pozwoliły mi na rozwinięcie umiejętności komunikacyjnych. Są to bardzo cenne umiejętności i bardzo wysoko oceniam je w hierarchii wpływu asystentury na moje życie zawodowe. Pierwszy raz prowadziłam także doradztwo w przygotowaniu 3 projektów partnerskich Grundtviga. Wszystkie zostały  zaakceptowane, co sprawiło mi wiele satysfakcji zawodowej.

  • Zapoznanie się z funkcjonowaniem instytucji kulturalnych w Belgii
  • Rozwój kompetencji kulturowych

Bardzo ważnym elementem Asystentury było doświadczenie życia w Brukseli. Jest to wspaniałe, niezwykle piękne i interesujące miasto, z bardzo bogatą ofertą kulturalną. Na pewno bardzo wzbogaciło moją wiedzę o świecie. Poznałam mnóstwo ludzi z całego świata, nawiązałam nowe przyjaźnie. To doświadczenie wielokulturowości uczyło mnie otwartości, cierpliwości, szacunku i zrozumienia potrzeb innych. Podobnie jak bezpośrednia praca z osobami niepełnosprawnymi uwrażliwiła mnie na ich potrzeby. Będą to bezcenne doświadczenia w pracy nad przyszłymi projektami kulturalno-społecznymi.

Wpływ Asystentury na organizację macierzystą:

  • Zachęcenie do międzynarodowej aktywności

Podczas trwania Asystentury miałam stały kontakt z kolegami w Ośrodku Kultury Ochoty. Próbowałam angażować OKO i De Zeyp we wspólne projekty, wspierałam osobę, która zastępowała mnie w OKO i byłam na bieżąco z "życiem: projektów, które zostawiłam w OKO. Koledzy również byli ciekawi pracy i życia w Brukseli, zatem wymienialiśmy się mailami. Mój wyjazd postrzegany był jako wyróżnienie i wzbudzał zainteresowanie, ale i motywację do korzystania z możliwości wykorzystywania funduszy unijnych.

Asystentura zachęciła moich kolegów do udziału w europejskich programach edukacyjnych. Zachęcony moim doświadczeniem o asystenturę ubiegał się kolejny pracownik OKO i został zakwalifikowany do wyjazdu. Będzie gościł przez 10 miesięcy w organizacji Association Yerleku w Pamplonie. Stowarzyszenie było partnerem OKO projekcie "Artrestart. Art express pressing stress", realizowanym w ramach Programu Grundtvig w latach 2010-2012. Jest więc to wynik wcześniejszego partnerstwa Programu Grundtvig. Inną osobą zainspirowaną moją Asystenturą jest Dunja Vukovic z Dubrava Peoples Univeristy z Zagrzebia, która odbędzie Asystenturę w organizacji Darvin Ecosystem w Bordeaux. Dunja będzie pierwszą asystentką, której dofinansowanie przyznała chorwacka Narodowa Agencja. Wspierałam Dunję w przygotowaniu aplikacji oraz udzielałam porad w zakresie organizacji i przygotowania do Asystentury. Dubrava Peoples Univeristy jest również partnerem w kilku projektach z OKO realizowanych w ramach Programu Grundtvig. Asystentura Dunji Vukovic jest  rezultatem tej współpracy.

  • Zachęcenie do wprowadzenia i realizacji programów integracyjnych

Podczas Asystentury miałam do czynienia głównie z projektami społeczno-kulturalnymi. Jest to nowe podejście, którym próbowałam zarazić pracowników OKO. Rezultatem są 2 aplikacje złożone wspólnie przez OKO i De Zeyp. Bezpośrednie oddziaływanie Asystentury na społeczność lokalną polega na tym, że przez projekty, w które angażowałam OKO i De Zeyp angażowana jest społeczność lokalna. Np. projekt "Care and Culture", w którym OKO współpracuje z trzema klubami seniora. Trzy lata wcześniej, gdy realizowałam wraz z organizacją z Zagrzebia projekt wolontariatu seniorów, przecieraliśmy szlaki projektu międzynaorodwego angażującego najstarszych mieszkańców naszych dzielnic. Projekt jednak okazał się dla seniorów ciekawy, bariera kulturowo-językowa została bardzo szybko przełamana, o wolontariuszach i ich pracy szeptała cała dzielnica. Teraz łatwo jest zaprosić seniorów do współpracy i wyrażają oni chęć uczestnictwa w nowym europejskim przedsięwzięciu jakim jest "Care and Culture".

  • Przekazanie wiedzy nt. prowadzonych projektów pracownikom, którzy zastępowali mnie podczas mojego pobytu w Belgii

Wpływ Asystentury na organizację goszczącą:

  • Asystentura zainteresowała moich słuchaczy/kolegów tematyką europejską/ Asystentura zachęciła moich kolegów do udziału w europejskich programach edukacyjnych

W Belgii świadomość na temat programów europejskich jest duża. Organizacja De Zeyp gościła wcześniej dwóch asystentów. Z Czech i z Włoch.

  • Dzięki nowemu projektowi "Care and Culture" organizacja będzie współpracowała z ośrodkami pobytu dziennego dla osób starszych i będzie prowadziła w nich zajęcia integracyjne i teatralne.

Organizacja pozyskała nowe kontakty europejskie dzięki mojej współpracy z europejskimi ośrodkami kultury w ramach ENCC. De Zeyp było promowane przeze mnie podczas spotkań międzynarodowych.

  • Pracownicy chętnie rozmawiali ze mną po angielsku. Chcieli w ten sposób odświeżyć, poćwiczyć i rozwinąć język angielski.
Upowszechnianie rezultatów: 
  • Październik 2012: Uczestniczyłam w "Giełdzie projektów" jako przykład dobrej praktyki przygotowanym przez flandryjską Narodową Agencję Programu Grundtvig w Belgii.
  • Dzięki promocji Asystentury wśród znajomych i przyjaciół, wniosek złożył pracownik OKO. Aplikacja została pozytywnie rozpatrzona i od października 2013 odbywa on Asystenturę w hiszpańskiej organizacji w Pampelunie. Asystentura odbędzie się w  organizacji, którą poleciłam pracownikowi OKO i z którą realizowałam projekt partnerski Grundviga. Wniosek złożyła również Dunja Vukovic z Zagrzebia. Od października Dunja odbywa asystenturę w Bordeaux.
  • Podczas wszystkich spotkań międzynarodowych przedstawiałam się jako Asystentka programu Grundtvig, przy okazji promując założenia tej akcji.
  • Podczas Asystentury miałam stały kontakt z organizacją macierzystą. Dzieliłam się obserwacjami, wiedzą oraz próbowałam tworzyć projekty angażujące zarówno OKO, jak i De Zeyp.
  • Jako promotor programu Grundtvig będę realizowała zadania powierzone mi przez Narodową Agencję w celu promowania Programu.
  • W ramach współpracy z ENCC nadal zajmuję się promocją współpracy międzynarodowej i możliwości wykorzystywania funduszy unijnych.
Kraj: 
Belgia
Miasto lub rejon: 
Ganshoren - Bruksela

Guide us Into Arts

Tematyka działań: 
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Dom Kultury Rakowiec, filia Ośrodka Kultury Ochoty
ul. Wiślicka 8, 02 -114 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anita Szaboova – koordynator projektu
502 330 069, anita.szaboova@oko.com.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Dom Kultury Rakowiec, filia Ośrodka Kultury Ochoty jest wielofunkcyjną placówką kultury działającą na terenie warszawskiej Ochoty. Stwarzamy przestrzeń do rozwoju talentów i zainteresowań mieszkańców wszystkich kategorii wiekowych poprzez udział w różnorodnych zajęciach artystycznych: muzycznych, teatralnych, plastycznych, hobbystycznych, edukacyjnych. Oferujemy możliwości uczestniczenia w kulturze poprzez organizowanie koncertów, spektakli teatralnych, wystaw, warsztatów, projektów interdyscyplinarnych. Jesteśmy inicjatorem współpracy międzyorganizacyjnej na terenie Ochoty, animatorem działań aktywizujących i integrujących mieszkańców Ochoty i całej Warszawy. Rakowiec jest miejscem przyjaznym i stwarzającym okazje do udziału w kulturze osobom wykluczonym – niepełnosprawnym, biednym, młodzieży z trudnościami wychowawczymi.

Od 2008 r. realizujemy tu Strefę Otwartą – projekt integracyjnych warsztatów artystycznych realizowanych z osobami niepełnosprawnymi lub zagrożonymi wykluczeniem. Jest to Strefa wolna od uprzedzeń, nietolerancji, barier. Strefa dla wszystkich, którzy lubią i pragną przekraczać granice osobiste, społeczne, artystyczne, architektoniczne oraz granice własnej wyobraźni. Najchętniej używamy narzędzi artystycznych, nie bronimy się jednak przed rzemiosłem, edukacją i podróżami... Wierzymy, że wzajemna tolerancja i odkrywanie umiejętności kreatywnych wyzwalają w człowieku obszary dające potencjał do przekroczenia wszelkich stref, widzialnych i niewidzialnych.

Tytuł projektu: 
Guide us Into Arts
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU06-19340 1
Lata realizacji: 
2011 - 2013
Kraje uczestniczące: 
Polska
Niemcy
Belgia
Chorwacja
Turcja
Rumunia
Czechy
Wlk. Brytania x2
Cele projektu: 

Projekt GUIA miał na celu wymianę doświadczeń, wiedzy i metodologii w działaniach artystycznych z osobami niepełnosprawnymi. Do uczestnictwa w projekcie zostały zaproszone osoby niepełnosprawne oraz wszyscy, którzy pragnęli poszerzyć swoją wiedzę i umiejętności.

Angielska nazwa projektu GUIA znaczy:

GUIDE – przewodnik, proces nauczania, poznawania;

US – wszyscy, niepełnosprawni i sprawni;

INTO – nie tylko drogą pasywnej konsumpcji, ale także poprzez aktywne uczestnictwo;

ARTS – sztuki performatywne - teatr, taniec, muzyka.

Projekt obejmował:

3 spotkania partnerskie prowadzone przez angielskich, niemieckich i polskich partnerów, stanowiące praktyczne warsztaty dla uczących się osób niepełnosprawnych i pełnosprawnych oraz dla prowadzących warsztaty, jak również dla nauczycieli zajmujących się edukacją zawodowo,

oraz

3 spotkania partnerskie będące festiwalami, które przedstawiały włączające (grupy wykluczone) pokazy teatralne, taneczne i muzyczne oraz wystawy artystyczne zorganizowane przez partnerów z Belgii, Czech i Chorwacji. Większość z tych pokazów było wykonanych przez organizacje partnerskie. Pokazy te były wynikiem kulturalnej i włączającej (grupy wykluczone) pracy partnerów.

Wszystkie spotkania obejmowały:

  • spotkania ewaluacyjne służące wymianie spostrzeżeń,
  • spotkania twórców służące wymianie myśli odnośnie metodologii pracy,
  • publiczne prezentacje służące podniesieniu udziału w projekcie mieszkańców Europy,
  • spotkania zarządu – koordynatorów narodowych,
  • nieformalne spotkania zawierające dyskusje, tańce, muzyke, koncerty, gry itp.

Pomiędzy spotkaniami, partnerzy pracowali nad oceną pracy i rozwinęli takie rezultaty jak: strona internetowa, płyta DVD, galeria zdjęć, filmy i archiwum doświadczeń.

Sukces projektu został osiągnięty w następujących dziedzinach:

  • zmniejszenie uprzedzeń i poprawa w procesie włączenia społecznego i artystycznego,
  • rozwój metodologii włączającej (grupy wykluczone) do celów pracy z osobami niepełnosprawnymi,
  • rozwój umiejętności praktycznych pracy twórczej dla wszystkich uczestników, niezależnie od tego, czy są oni zawodowcami czy amatorami, kierunek zwraca się ku sztuce,
  • uczenie się poprzez wiedzę dzieloną z innymi,
  • zwiększenie wiary w siebie, zwłaszcza wśród ludzi z niepełnosprawnością,
  • promocja idei, że praca artystyczna jest naturalna dla każdego i niepełnosprawność nie stanowi bariery,
  • promocja idei, że sztuka z ludźmi niepełnosprawnymi nie jest jedynie pracą społeczną, ale może być sztuką sama w sobie,

Osiągnięte rezultaty:

  • Strona internetowa: www.guideusintoarts.eu,
  • płyta DVD z mapami metodycznymi i dokumentacją ze wszystkich spotkań,
  • dokumentacja fotograficzna i filmowa projektum
  • archiwum doświadczeń: zbiór wywiadów i informacji zwrotnych, opis metod używanych przez prowadzących warsztaty z organizacji partnerskich.
Obszary tematyczne: 

Podejścia dotyczące zagadnień pracy inkluzyjnej używając narzędzi sztuki.

Edukacja artystyczna, włącznie ze sztuką, rzemiosłem i muzyką.

Grupa docelowa słuchaczy: 

Grupy docelowe o specjalnych potrzebach

Dorośli słuchacze, szczególnie osoby niepełnosprawne.

Dorośli słuchacze, szczególnie animatorzy kultury, opiekunowie, instruktorzy.   

Instytucje kultury oraz instytucje o profilu socjalnym zawierające w swoich programach realizację sztuki włączającej osoby niepełnosprawne.

Jakie były początki projektu: 

Pomysł na projekt powstał podczas realizacji cyklu integracyjnych warsztatów artystycznych Strefa Otwarta w DK Rakowiec, filii OKO. Autorem i koordynatorem Strefy Otwartej jest Anita Szaboova. Jest to cykl różnorodnych warsztatów – teatralnych, tanecznych, muzycznych, plastycznych i innych dla osób zagrożonych wykluczeniem. Od samego początku zapraszaliśmy do prowadzenia warsztatów profesjonalnych artystów. Pragnęliśmy w ten sposób zaproponować wysoką jakość spotkań a tym samym wyrównać szanse w dostępie do edukacji artystycznej dla osób zagrożonych wykluczeniem. Artyści, których zapraszaliśmy do prowadzenia warsztatów nieraz deklarowali bardzo duży entuzjazm do pracy z osobami niepełnosprawnymi, ale równocześnie przyznawali się do braku wiedzy i doświadczeń w tym zakresie. Z tego zrodził się pomysł na projekt, który umożliwił by wymianę doświadczeń  a tym samym poszerzył kompetencje instruktorów a równocześnie stworzył by nowe przestrzenie do rozwoju osób niepełnosprawnych.    

W jaki sposób znaleźliśmy partnerów: swoim pomysłem na projekt podzieliłam się podczas konferencji międzynarodowej poświeconej europejskim i światowym sieciom instytucji kultury i edukacji, we Wiedniu w 2010 r. , w której brałam udział. Na moje zapytanie czy są na sali osoby, które chętnie by zostali partnerem w takim projekcie odpowiedziało 2 uczestników konferencji – później zostali partnerami GUIA projektu (przedstawiciel Belgii i Chorwacji).  Każdy z nas zaprosił kolejne organizacje, z którymi współpracował wcześniej przy innych projektach, w ten sposób uzbierało się 9 partnerów.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Partnerskie spotkania zagraniczne:

27-30 X 2011

1. Spotkanie partnerskie - warsztaty muzyczne. Londyn, Wielka Brytania.

Organizator: Stowarzyszenie Joy of sound.

Program spotkania:

I. Otwarte integracyjne warsztaty muzyczne, które Joy of sound organizuje w Londynie regularnie, co tydzień od 7 lat. To otwarty warsztat muzyczny dla osób niepełnosprawnych, ich opiekunów i każdego kto jest chętny do udziału. Podczas warsztatów wykorzystywane są instrumenty muzyczne, które zostały wymyślone, rozwinięte i wyprodukowane pod specjalne potrzeby osób niepełnosprawnych. Warsztaty muzyczne poprzedziła prezentacja tych instrumentów, nauka posługiwania się nimi.  

II. Gamelan session - nauka gry na tradycyjnych balijskich instrumentach muzycznych.

III. Warsztat „Łączone sztuki” - 4 grupy uczestników podzielone były pomiędzy 4 stanowiska o różnych rodzajach sztuki – taniec, muzyka, rzeźba, plastyka. Główną ideą warsztatu było skupienie uwagi na fakcie, że spektrum naszych indywidualnych umiejętności twórczych jest szerokie i połączone.

IV. Warsztat bębniarski w ramach którego uczyliśmy się współgrania korzystając z  4 podstawowych rytmów oraz kreowaliśmy wspólne ścieżki rytmiczne w mniejszych podgrupach.

V. spotkanie podsumowujące i omawiające metodę pracy JOS oraz nasze wspólne działania.

Z Polski wyjechało do Londynu 4 słuchaczy, 1 pracownik.

1-4.III 2012

2. spotkanie partnerskie: GUIA Festiwal, Bruksela, Belgia.

Organizator: Community Centre De Zeyp

Cel: wymiana doświadczeń na polu produkcji artystycznych, przede wszystkim spektakli teatralnych i tanecznych.

Z Polski wyjechaliśmy z grupą teatralną 5 osób niepełnosprawnych, którzy przygotowali spektakl teatralny p.t. „Piękna na swój sposób”, w reżyserii Justyny Sobczyk. Oprócz polskiego spektaklu na festiwalu GUIA zaprezentowało się 8 grup artystycznych z udziałem aktorów, tancerzy, piosenkarzy i muzyków niepełnosprawnych. W ramach festiwalu odbyły się również 2 warsztaty taneczne dla instruktorów oraz dla osób niepełnosprawnych. Każdy dzień Festiwalu zawierał również spotkania twórców służące wymianie poglądów oraz omówieniu metody pracy. Spotkania były moderowane i nagrywane.

W spektaklu polskiej grupy występowało 5 dorosłych aktorów o różnym charakterze niepełnosprawności. Spektakl był przygotowywany w DK Rakowiec, filii OKO, premiera odbyła się na krótko przed wyjazdem do Brukseli. Scenariusz do spektaklu był przygotowany przez Justynę Sobczyk na podstawie wywiadów z aktorami podczas prób. Bogaty był w historie z życia aktorów, w tematy dla nich istotne. Na życzenie aktorów spektakl zawierał tematy związane z Polskimi symbolami narodowymi – Matka Boska, Adam Małysz, reprezentacja sportowa polski itp. Dla wszystkich aktorów wyjazd do Brukseli był pierwszym wyjazdem zagranicznym w życiu, po raz pierwszy mieli lecieć samolotem. To odzwierciedliło się w temacie sztuki. Aktorzy przeżywali bardzo fakt samotnego wyjazdu, czuli, że są kimś w rodzaju ambasadorów swoje kraju a więc powinni mówić również o państwie. Spektakl oczarował zagraniczną widownie, m in. dzięki temu, że grupa zaprezentowała dystans i lekkość z jaką opowiadała o Polsce. Pierwszy dzień pobytu w Brukseli odwiedziliśmy Parlament Europejski, gdzie zostaliśmy przyjęci przez Jerzego Buzka.

Wystąpienie na scenie międzynarodowej oraz owacje na stojąco, które dostała nasza grupa po spektaklu od widowni, przebywanie przez 3 dni w międzynarodowym towarzystwie obejmującym osoby niepełnosprawne, z podobną pasją artystyczną  niezwykle podwyższyło pewność siebie naszych uczestników, poczucie własnej wartości i dodawało im odwagi do pokonywania własnych lęków i niepewności.

Z Polski wyjechało 7 słuchaczy, 1 nauczyciel, 2 pracowników.

02-05. V 2012

3. spotkanie partnerskie, Emden, Niemcy.

Organizator: The association Theartic e.V.

Spotkanie o charakterze warsztatowym. Celem warsztatów teatralnych przygotowanych przez grupę Theartic było przedstawienie swojej metodologii pracy poprzez aktywne uczestnictwo w warsztatach teatralnych oraz poprzez obserwację prób teatralnych grupy dorosłej i dziecięcej Theartic.Częścią spotkania było przygotowanie przez wszystkich uczestników GUIA spektaklu plenerowego.  Po każdym dniu warsztatów odbyły się dyskusje na temat realizowanych działań i użytej metodologii, filozofii pracy itp. Działania w Emden zawierały również spotkanie z władzami lokalnymi. Polskimi uczestnikami spotkania byli opiekunowie na co dzień pracujący z osobami niepełnosprawnymi, bez wykształcenia teatralnego oraz dwóch instruktorów teatralnych, którzy nie mieli wcześniejszych doświadczeń z pracą z osobami niepełnosprawnymi.

Podczas warsztatów mogliśmy poznać bardzo konkretne działania, ćwiczenia teatralne, które Theartic używa podczas swojej pracy z zespołem. Przygotowanie spektaklu plenerowego niezwykle zintegrowało grupę.  W spektaklu wzięło udział ponad 60 osób, ponad 9 narodowości, niepełnosprawni i pełnosprawni. Scenariusz spektaklu angażował wszystkich uczestników spotkania a w trakcie jego realizacji, na ulicach Emden, również przypadkowych przechodni, mieszkańców i turystów. Wydarzenie było przykładem prawdziwego integracyjnego publicznego działania artystycznego oddziaływującego pozytywnie na uczestników i na zewnętrzne grupy socjalne, które się do nas dołączyły.

Skorzystaliśmy z tych doświadczeń przy naszych lokalnych działaniach. We wrześniu 2012 byliśmy partnerem przy realizacji społecznej kampanii na rzecz przełamywania stereotypów na temat osób z chorobami psychicznymi p.t. Ochoczo Razem, gdzie, jako DK Rakowiec, przygotowaliśmy publiczny pochód z elementami happeningu, angażując kilkadziesiąt uczestników kampanii, oraz przypadkowych przechodniów.

Kolejne rezultaty: w Emden zostały zaprezentowane 3 filmy

  1. relacja z festiwalu GUIA w Brukseli (w tej chwili do obejrzenia na stronie internetowej www.guideusintoarts.eu),
  2. prezentacja warsztatów muzycznych zorganizowanych przez Stowarzyszenie Altea w Rumunii, na bazie doświadczeń z warsztatów Joy of sound w Anglii,
  3. prezentacja warsztatów muzycznych zorganizowanych przez Sait Ulusoy Egitim Uygulama Okulu Ve Is Egitim Merkezi W Ankarze.

Z Polski wyjechało 4 słuchaczy, 1 pracownik.

7-11. XI 2012.

4. spotkanie partnerskie, Praga, Czechy

The Normal GUIA Festiwal

Organizator: Stowarzyszenie Inventura.

Cel: Wymiana doświadczeń na polu produkcji artystycznych, przede wszystkim spektakli teatralnych, tanecznych zrealizowanych przez partnerów GUIA.

W programie było 14 wydarzeń - spektakle, prezentacje filmowe, warsztaty, spotkania twórców, spotkania z aktorami, wystawa, wieczór taneczny. Polska w ramach festiwalu zaprezentowała film p.t. Nakręceni, który został wyprodukowany w DK Rakowiec, filii OKO podczas warsztatów Strefy Otwartej z młodzieżą z trudnościami wychowawczymi. W filmie występuje młodzież z Ochoty objęta programem Pedagodzy Ulicy. Realizacja filmu i jego prezentacja na Festiwalu GUIA w Pradze była przykładem dobrej praktyki szerszej działalności placówki na rzecz osób zagrożonych wykluczeniem. Film spowodował ciekawą dyskusje, okazało się bowiem, że większość partnerów GUIA działa nie tylko na rzecz osób niepełnosprawnych, ale ma też doświadczenia z trudną młodzieżą.

Odbyła się również publiczna prezentacja filmu nakręconego podczas warsztatów muzycznych Joy of sound zrealizowanych w ramach spotkania GUIA w Londynie. Film ten można zobaczyć na stronie www.guideusintoarts.eu w zakładce Meetings/London. Niezmiernie wartościowe były dyskusje z aktorami, które się odbywały po każdym z spektakli. Organizator spotkania – Stowarzyszenie Inventura, wynajął do realizacji tego przedsięwzięcia teatr oraz przestrzeń, w której mogli wszyscy uczestnicy spotkania spędzać czas razem pomiędzy spektaklami.  Takie warunki wyjątkowo mocno zintegrowały uczestników.  

Z Polski wyjechał 1 słuchacz, 1 pracownik.

23-25.5 2013

5. zagraniczne spotkanie partnerskie o charakterze festiwalowym.  Zagreb, Chorwacja.

Organizator:  Trešnjevka Cultural Centre 

Festiwal pod tytułem "This is not the end" był osttanim spotkaniem partnerskim GUIA. Spotkanie rozpoczął wernisaż wystawy fotograficznej zawierającej zdjęcia z całego GUIA projektu, prezentująca wszystkie spotkania GUIA. W trakcie całego festiwalu odbyło się 16 wydarzeń. W przeważnej części były to prezentacje teatralne wyprodukowane przez GUIA partnerów, warsztaty, spotkania, dyskusje, otwarte próby. Był to juz trzeci festiwal GUIA, w związku z czym mogliśmy zobaczyć produkcje artystyczne będące kolejnym spektaklem grupy prezentującej się już na wcześniejszych festiwalach - np. spektakle z Belgii i Czech, lub reżysera czy instruktora, z którego pracą spotkaliśmy się wcześniej w ramach GUIA projektu. np. Justyna Wielgus, która prowadziła warsztaty taneczne w Polsce podczas spotkania Ship of Love, poprowadziła warsztaty z uczestnikami festiwalu w Zagrzebiu. Podczas Festiwalu zostały przeprowadzone liczne wywiady z uczestnikami podsumowujące bieżące działania jak i cały projekt GUIA. Na bazie tych wywiadów został wyprodukowany film, który można zobaczyć na stronie www.guideusintoarts.eu w zakładce Meetings/Zagreb.

Z Polski wyjechał 1 słuchacz, 1 pracownik.

Działania krajowe:

1.

21- 22. 03-2013 Inkluzyjne warsztaty artystyczne p.t. "Ship of Love"

Organizator: Dom Kultury Rakowiec, filia Ośrodka Kultury Ochoty,

Warszawa, Polska.

„Statek miłości” to piąte spotkanie partnerskie projektu GUIA zorganizowane przez Dom Kultury „Rakowiec”, filię OKO. Na „pokład” Statku Miłości przybyło 52 pasażerów z 8 państw Europy (Anglia, Belgia, Chorwacja, Czechy, Niemcy, Rumunia, Polska, Turcja). W trakcie 3-dniowego rejsu odbyły się 4 rodzaje warsztatów artystycznych:

WARSZTAT TEATRALNY „W poszukiwaniu synchronii”

Prowadziła Justyna Sobczyk -  pedagożka teatru. Założycielka Teatru 21, który od 8 lat prowadzi i rozwija w Warszawie. Absolwentka Wydziału Pedagogiki Teatralnej na Universität der Künste w Berlinie.

WARSZTAT TANECZNY „A ty mnie na wyspy szczęśliwe zawieź...”

Prowadziła: Justyna Wielgus – aktorka, tancerka, animatorka ruchu, od 11 lat związana z Teatrem Węgajty/projekt terenowy. Współpracowała z tancerką i choreografką Adalisą Menghini (TanzFabrik/Berlin). Związana z Centre of Performing Art. Odbyła roczną rezydencję w Narodowym Teatrze Lalkowym/Teatri Kombetar i Kukullave w Tiranie.

WARSZTAT FILMOWY „Kamera jak statek – język filmu językiem miłości"

Prowadził: Bartek Konopka - reżyser filmowy, jego film Królik po Berlinsku został nominowany na Oscara w 2009 r. Rezyser filmów Lęk wysokości (2011), Sztuka znikania (2013)

WARSZTAT LALKARSKI „Lalkowe randez vouz”

Prowadził Ilir Dragovoja – urodzony w Albanii reżyser teatralny, antropolog kultury. W programie były również zajęcia performatywne prowadzone przez grupę „Performeria Warszawa” oraz publiczny pokaz finałowy prezentujący pracę wszystkich 4 grup podczas warsztatów.

Tematem przewodnim spotkania była MIŁOŚĆ, która jest esencją życia potrzebną każdej istocie a równocześnie zawsze stanowi duże wyzwanie, bez względu na to, czy jest się osobą pełno- lub niepełnosprawną. Do zajęć instruktorzy przygotowali tzw. Labirynt Miłości nazywający uczucia, które najczęściej miłości towarzyszą: bezpieczeństwo, bliskość, szczęście, synchronia, pożądanie, flirt, wstyd, cierpienie, ból, niespełnienie, zazdrość. W nawiązaniu do tych wyrazów instruktorzy zbudowali strukturę swoich warsztatów. Każdy z uczestników mógł wybrać swoją ścieżkę lub miejsce w labiryncie, do którego chciałby dotrzeć albo z niego wypłynąć, albo go uniknąć. Pracowaliśmy w 4 stałych grupach, dążyliśmy jednak do wspólnego publicznego performansu, w którym miały się połączyć nasze działania.  

Wyszliśmy z założenia, że spektakl finałowy nie jest naszym celem nadrzędnym. Aktywność warsztatowa służyła przede wszystkim spotkaniom: z sobą, z innymi, z tematem oraz ze sztuką a dopiero w drugiej kolejności dążyliśmy do osiągnięcia kompatybilnej formy.

Film ze spotkania Ship of love można zobaczyć na stronie www.guideusintoarts.eu w zakładce Meetings/Warsaw.

23.03 2013 "Dzień Performatywny" w ramach spotkania "Ship of love" - dzień poświecony różnorodnym działaniom artystycznym -tanecznym, plastycznym, gram, happeningom itp. Działania wzmacniające integracje grupy oraz wprowadzające nowe elementy do spotkania. 

20.03 – 19.04 2013 Wystawa mandal Johna Webstera tworzonych  w trakcie procesu twórczego z osobami niepełnosprawnymi – otwarcie wystawy było wydarzeniem towarzyszącym spotkaniu Ship of love w Warszawie.

23.03.2013 Spektakl finałowy "Ship of love" zamykający 4 dniowe spotkanie GUIA w Warszawie.

20.03.2013 Spotkanie uczestników GUIA w Instytucie Teatralnym w Warszawie w celu obejrzenia spektaklu Teatru 21, w reżyserii Justyny Sobczyk. Aktorami Teatru 21 są osoby niepełnosprawne.22.03 2013 Prelekcja Johna Webstera połączona z prezentacją dotyczącą procesu tworzenia mandal elektronicznych w arteterapii.

27.02.2012 - Premiera spektaklu teatralnego "Piękna na swój sposób" w DK Rakowiec, filii OKO w Warszawie. Spektakl został zrealizowany na potrzeby Festiwalu GUIA w ramach spotkania partnerskiego w Brukseli. Aktorami było 5 osób niepełnosprawnych.

Działania upowszechniające:

  1. Zamieszczenie informacji o projekcie na stronie internetowej DK Rakowiec - www.rakowiec.art.pl.
  2. Zamieszczenie relacji ze spotkania partnerskiego odbywającego się w Warszawie na stronie internetowej DK Rakowiec oraz na funpagu DK Rakowiec na Facebooku.
  3. Zamieszczenie artykułu o spektaklu Piękna na swój sposób realizowanego przed wyjazdem na festiwal GUIA do Brukseli w Gazecie Ochoty Ursusa i Włoch.  
  4. Zamieszczenie informacji o projekcie na stronie internetowej OKO - www.oko.com.pl
  5. Zamieszczenie informacji o projekcie w broszurze OKO wyprodukowanej na potrzeby Konferencji Kultury odbywającej się w Warszawie w 2012. Buszura poświęcona jest współpracy z zagranicą OKO i cała promuje i rozpowszechnia projekty, które OKO realizuje z funduszy Grundtviga.
  6. Prezentacja projektu po jego zakończeniu odbędzie się wewnątrz własnej organizacji, dla pracowników OKO.
  7. W ramach projektu nawiązaliśmy bliską współprace z lokalnymi organizacjami takimi jak Środowiskowy Dom Samopomocy pod Skrzydłami, Stowarzyszenie Otwarte Drzwi, Instytut Teatralny, Teatr 21, Warsztat Terapii Zajęciowej św. Wincentego, WTZ Caritas, Niezależna Grupa Performeria Warszawa. Te wszystkie organizacje współpracowały z nami przy projekcie GUIA i zapoznały się bardzo szczegółowo z projektem. W SDSP pod Skrzydłami została wyeksponowana wystawa prezentująca udział członków Środowiskowego Domu w GUIA projekcie.
  8. Prezentacja projektu na konferencji Zdobywamy przestrzeń publiczną w Pradze.
  9. Przedstawienie projektu GUIA w ramach prezentacji na konferencji "Teatr wykluczonych wczoraj dziś i jutro"  na Międzynarodowym Biennale Spotkania Teatralne Terapia i Teatr w Łodzi, czerwiec 2012.
  10. Przedstawienie projektu GUIA w Instytucie Teatralnym przed spektaklem Teatru 21, na który zostali zaproszeni uczestnicy warszawskiego spotkania partnerskiego oraz szeroka publiczność z Warszawy.
  11. Projekt był  prezentowany na stronie ENCC (European Network of Culural Centres) web site; http://www.encc.eu/, oraz informacja o warszawskim spotkaniu Ship of Love została wysłana przez newsletter do członków tej organizacji obejmującej kilkaset osób z centrów kultury z całej Europy.

Działania ewaluacyjne:

Podczas projektu były zastosowane trzy rodzaje ewaluacji:

1 . Ocena procesu i rezultatów:

  • Przy każdym spotkaniu partnerskim zorganizowaliśmy spotkania służące podsumowaniu, wymianie doświadczeń, poglądów, refleksji wszystkich uczestników projektu.
  • Spotkania dla twórców w celu wymiany doświadczeń  i metodologii ich pracy z osobami niepełnosprawnymi. 

2. Ocena dokonana przez uczestników niepełnosprawnych

Na początku projektu zaplanowaliśmy opracowanie konkretnego narzędzia ewaluacyjnego dla osób niepełnosprawnych. Ale w trakcie projektu uznaliśmy, że nie można zaproponować uczestnikom niepełnosprawnym tylko jednego narzędzia ewaluacyjnego. Opracowaliśmy więc trzy różne narzędzia ewaluacyjne:

  • Ewaluacja poprzez sztukę na przykład: obrazy, rysunki, ruch, dźwięk.
  • Wideo wywiady z uczestnikami spotkań.
  • Pisemne i ustne informacje zwrotne na przykład ; flipcharty,  dyskusje pomiędzy uczestnikami i moderatorami po przedstawieniach, które zostały nagrane lub spisane.

Wyniki tej ewaluacji były przesyłane do wszystkich partnerów.

3 . Ankiety ewaluacyjne:

Opracowaliśmy wspólną ankietę dla każdego spotkania partnerskiego. Kwestionariusz  był wysyłany do wszystkich uczestników spotkania po powrocie do domu. Wypełnione ankiety zostały przesłane do koordynatora krajowego, każdego z partnerów.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
23
W wyjazdach zagranicznych: 
18
Produkty
Produkty projektu: 

Osiągnięte rezultaty:

  • strona internetowa: www.guideusintoarts.eu
  • płyta DVD
  • mapy metodyczne  z mapami metodycznymi i dokumentacją ze wszystkich spotkań
  • dokumentacja fotograficzna i filmowa projektu
  • archiwum doświadczeń: zbiór wywiadów i informacji zwrotnych, opis metod używanych przez prowadzących warsztaty z organizacji partnerskich.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

strona internetowa www.guideusintoarts.eu

DVD - GUIA

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Pracownicy DK Rakowiec, filii OKO dzięki projektowi GUIA poszerzyli swoje umiejętności socjalne w kontakcie z osobami niepełnosprawnymi. Przełamali bariery, obawy, czasami strach, który odczuwali wcześniej w np. w kontakcie z osobą chorująca psychicznie, lub upośledzoną mentalnie. Obecnie nie boją się współpracować, współtworzyć, komunikować z otwartością i naturalnością z osobami niepełnosprawnymi.

W DK Rakowiec, filii OKO już wcześniej realizowaliśmy projekty dla osób zagrożonych wykluczeniem – cykl warsztatów artystycznych dla osób niepełnosprawnych oraz dla trudnej młodzieży  Strefa Otwarta. Projekt GUIA przekonał nas do słuszności takiego kierunku działania. Planujemy kontynuować naszą działalność skierowaną do grupy osób zagrożonych wykluczeniem. Dzięki projektowi GUIA mamy bardziej zaangażowaną kadrę instruktorów, którzy poszerzyli swoje kompetencje i w zakresie pracy artystycznej z osobami niepełnosprawnymi i pogłębiła się ich samoidentyfikacja z taką działalnością.  

Projekt wywarł bardzo duży wpływ na rozwój zawodowy nauczycieli – reżyserów, instruktorów. Poprzez uczestnictwo  w projekcie nie tylko poszerzyli swoje umiejętności, ale też nawiązali szerokie kontakty i te przyniosły im nowe możliwości rozwoju. Wiele z nich tworzy nowe projekty w nowych międzynarodowych kooperacjach, złożonych z partnerów oraz współpracowników GUIA projektu.  

Projekt przełożył się bardzo pozytywnie na współpracę z lokalnymi organizacjami ze sfery socjalnej. Np. we wrześniu 2103 po raz drugi zrealizowaliśmy wspólną kampanię społeczną p.t. Ochoczo Razem, poświęconej uwrażliwianiu świadomości społeczeństwa na problemy osób chorujących psychicznie. Partnerami w tej kampanii jest 12 organizacji z Ochoty ze sfery publicznej i prywatnej.

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Najlepszym świadectwem będzie kilka cytatów z ankiet ewaluacyjnych: Sebastian, instruktor teatralny, który przed projektem nigdy nie pracował z osobami niepełnosprawnymi, odpowiada na pytanie: Czy projekt był wkładem w rozwój twojego życia zawodowego lub prywatnego? Jeżeli tak, to jak byś określił ten wkład? Jeżeli nie, to napisz dlaczego.

Odpowiedź: „Projekt otworzył mi nową perspektywę widzenia świata. Uświadomił piękno i radość życia drzemiące w ludziach niepełnosprawnych. Sprawił, że przestałem zauważać niepełnosprawność i odnalazłem poza nią człowieka a także pozwolił pogodniej spoglądać na własne życie. Dzięki warsztatom postanowiłem zająć się pracą z osobami niepełnosprawnymi. Dały mi one podstawowe techniki i umiejętności interpersonalne do takiej pracy.”

Sebastian wyjechał do Emden jako słuchacz. Po tym wyjeździe wziął udział w dwóch projektach realizowanych w DK Rakowiec, tym razem jako instruktor integracyjnych zajęć teatralnych, z udziałem osób niepełnosprawnych.

Agnieszka, opiekunka w Warsztacie Terapii Zajęciowej. Odpowiada na to samo pytanie:  „Pomimo to, że już wcześniej znałam wiele tych ćwiczeń teatralnych poznałam więcej możliwości pracy i prawdziwą integrację poprzez teatr, ten projekt był dla mnie szalenie inspirujący i pokazał mi wiele nowych form pracy.”

Janusz, uczestnik niepełnosprawny, aktor spektaklu „Piękna na swój sposób” odpowiada na to samo pytanie odnośnie wyjazdu do Brukseli: „Oczywiście, jak najbardziej ten wyjazd pozwolił mi poznać ich kulturę, zwyczaje itp. Zarazem poznać nowych ludzi z innych krajów i większą mam otwartość do ludzi i zdałem sobie sprawę, że muszę się nauczyć języka obcego, żeby się z nimi dogadywać.”

Emilia, uczestniczka niepełnosprawna, aktorka spektaklu „Piękna na swój sposób” odpowiada na to samo pytanie: „Było to fajne odkrycie w nowym miejscu, doświadczyłam tego, że ludzie są mili, pierwszy raz leciałam samolotem i byłam za granicą. Nauczyłam się jak się odprawia na lotnisku, sprawdza bagaże. Mogłam użyć kilku słów po angielsku, których nauczyłam się w Polsce. Na warsztatach tanecznych nauczyłam się jak się wyginać, poruszać, pracować w grupie. Cieszyłam się, że mogę wystąpić w Brukseli, w nowym miejscu. „

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Rezultaty projektu takie jak strona guideusintoarts.pl oraz dvd są ogólnie dostępne. Mogą być wykorzystane przez każdego kto poszukuje nowych inspiracji, metodologii pracy z osobami niepełnosprawnymi. Główną inspiracją do stworzenia tego projektu było to, że instruktorzy, których zapraszaliśmy do współpracy z osobami niepełnosprawnymi często deklarowali dobre chęci, ale brak doświadczeń i wiedzy w tym zakresie. Artyści, którzy chcą tworzyć z osobami niepełnosprawnymi mogą zdobyć wiedzę na przykład z naszych map metodologicznych. Są to dokumenty zamieszczone na stronie www projektu oraz na GUIA DVD. Zostały przygotowane przez nauczycieli GUIA projektu – reżyserów, instruktorów pracujących z osobami niepełnosprawnymi i zawierają opisy metodologii pracy instruktorów, ich założenia,  wiedzę ogólną, jaką nabyli podczas swoich doświadczeń w pracy z osobami niepełnosprawnymi.

Te mapy wraz z raportem z każdego spotkania partnerskiego, zdjęciami i filmami tworzą razem wartościowy materiał edukacyjny, który może służyć innym.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

„Zatem zorganizowaliście wspólnie zaplanowane wydarzenie warsztatowe, które łączyło doświadczenie intensywnej, skoncentrowanej nauki z zabawą i poszukiwaniem. To była podróż, która zapadła mi w pamięć – zarówno na polu zawodowym (jako osoba dorosła ucząca się) i jako człowiek.” Tania

„Uważam, że to doświadczenie dało mi olbrzymie możliwości. Miałam możliwość spotkania z samą sobą, z moją prawdziwą naturą oraz połączenia z innymi w głęboko wzruszający sposób. Warsztaty taneczne pozwoliły mi zaufać, odpocząć i otworzyć się na teraźniejszą chwilę, na innych oraz znaleźć mocniejszą podstawę w ciele. Potrafiłam podjąć wyzwanie z samą sobą w najbardziej satysfakcjonujący mnie sposób. Czy można prosić o jeszcze???!!!”

Julie

“Po pierwsze, chcę podziękować Wam za wspaniałe dni GUIA w Warszawie. To było tak mocne doświadczenie, pełne kreatywności i szacunku. I przede wszystkim, tak dobrze zorganizowane z dużą dozą miłości…Czułam się bardzo uprzywilejowana, że mogę uczestniczyć w tych wyjątkowych dniach w zaśnieżonej Warszawie.”

Caroline

„Mam nadzieję, że takie projekty będą płonąć na świecie i zaspokoją pasje cudownych ludzi, którzy potrzebują pomocy. Uczestnictwo w warsztatach i stworzenie po próbie ciekawego podsumowania, które podoba się i jest oglądane przez innych, daje także ogromną satysfakcję każdemu. Wszyscy zakończyliśmy rejs z inteligentnym „koszykiem” pomysłów.

Warsztaty taneczne zainspirowały mnie do prowadzenia innych warsztatów związanych z pomaganiem innym poprzez taniec i do zachęcania ludzi, którzy są unieruchomieni w fotelu, by się ruszyli!! To może pomóc im w życiu codziennym na holistycznym poziomie (w ujęciu całościowym)” Harriet

„Wyjazd dał mi szansę przede wszystkim wymiany doświadczeń i nawiązania współpracy w  przyszłości. Poznanie nowych technik pracy nad rytmem. Przede wszystkim przełamanie bariery językowej” (Agnieszka odnośnie spotkania partnerskiego w Londynie)

„Tak, ten wyjazd wpisał się w odpowiedni moment mojego życia zawodowego, kiedy szukałam inspiracji dla rozwoju grupy prowadzonej przeze mnie. Do tej pory utrzymywałam, że ten skład grupy jest zamknięty, że chcę pracować tylko z osobami z zespołem Downa, a okazało się, że wymieszanie wielu różnych nietypowych osób daje cudowne szanse na odkrywanie nowych jakości teatralnych. Wyjazdy dały szanse żywej otwartej rozmowy na temat teatru i sztuki wogóle, która angażuje osoby wykluczone....to był dla mnie luksusowy czas na refleksie, rozmowę, inspiracje.” Justyna (dodam tylko, że od tamtego momentu Justyna wyreżyserowała spektakl teatralny, w którego obsadzie są 2 profesjonalne aktorki oraz 1 aktorka z zespołem Downa, czyli zrealizowała dokładnie to, co założyła w wypowiedzi powyżej. Spektakl się nazywa „Śmiertelnie trudna gra”, jest o temacie śmierci.  Jest to produkcja wyjazdowa, z którą grupa jeździ po wielu szkołach i ośrodkach w Polsce. 

Feedback Ilony, przedstawicielki Stowarzyszenia Inventura, które deklarowało na początku projektu żal z powodu niskiego zainteresowania widzów dla ich spektakli. Inventura prowadzi teatr z osobami chorującymi psychicznie w Pradze w Czechach. „Wczoraj mieliśmy premierę naszej nowej gry Dasa, wstawaj! i było naprawdę dobrze! Chciałbym powiedzieć, że zrobiliśmy duży krok do przodu i będziemy szli dalej na pewno!:) Krok po kroku stajemy się coraz  bardziej znani i mamy więcej i więcej widzów, którzy przychodzą na nasze przedstawienia. GUIA żyje :)!”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Zostaje tylko podziękować za możliwość realizacji projektu, dzięki któremu tyle osób wzbogaciło swoje życie i poszerzyło wiedzę i umiejętności.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Imię i nazwisko: Anita Szaboova
Data wypełnienia formularza/karty: 
18.11.2013

Helena Tomczuk

Tematyka działań: 
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Języki obce
Wolontariat
Imię i nazwisko: 
Helena Tomczuk
Stanowisko pełnione w organizacji: 
Nauczyciel języka angielskiego
Nazwa organizacji macierzystej: 
Centrum Kształcenia Edukator w Otwocku
Pełny adres organizacji macierzystej: 
ul. Górna 1
05-400 Otwock
Telefon: 
(22) 779 22 81
E-mail: 
otwock@ckedukator.pl
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU11-20303
Realizacja
Daty trwania asystentury: 
01.08.2011 - 13.05.2012
Dane organizacji goszczącej Asystenta: 
Her&Der vzw. J.P. Minckelersstraat 78, 3000 Leuven, Belgium Tel: 016/ 25 91 45 E-mail: info@herender.be
Cele Asystentury: 
  • Zdobycie doświadczenia w pracy w edukacji dorosłych w międzynarodowym środowisku
  • Praca w ramach organizacji wysyłającej wolontariuszy za granicę
  • Praca z Projektami Wolontariatu Seniorów programu Grundtvig
  • Promocja Polski i języka polskiego
Opis działań związanych z przygotowaniem się do Asystentury: 

Przed wyjazdem skupiłam się głównie na przygotowaniu językowym. Jako że Belgia jest krajem, w którym obowiązują 3 języki urzędowe: francuski, niderlandzki, niemiecki, było ono niezwykle ważne. Fundusze z dofinansowania na przygotowanie pedagogiczne, językowe i kulturowe wykorzystałam na zakup kursów językowych z języka francuskiego i niderlandzkiego, jak również na korepetycje.

Miejsce, gdzie moja asystentura miała się odbyć, znałam z opowiadań znajomych, którzy mieli okazję studiować w Leuven w ramach programu Erasmus. Dalszych i bardziej szczegółowych informacji szukałam w Internecie.

Do samej pracy dla Her&Der starałam się przygotować jak najlepiej poprzez bardzo intensywny kontakt z moim opiekunem w organizacji goszczącej, Robem Wautersem. Informacje te uzupełniłam korzystając z Internetu. Kontaktowałam się również z polskim partnerem mojej organizacji goszczącej: IBO Polska.

Z myślą o moich zadaniach w Her&Der jeszcze podczas pobytu w Polsce aktywnie poszukiwałam materiałów, które mogłabym wykorzystać podczas planowanych przeze mnie szkoleń, zarówno z zakresu kultury polskiej, jak i języka. Dokonałam zakupu kilku publikacji na temat Polski i specjalnego kursu językowego skierowanego do obcokrajowców.

Opis przebiegu Asystentury: 

Do moich obowiązków należały:

  • kontakty z organizacjami partnerskimi w Polsce, Austrii, Niemczech oraz z Narodową Agencją Epos w Belgii,
  • monitorowanie i ewaluacja Projektu Wolontariatu Seniorów w ramach programu Grundtvig realizowanego przez organizację goszczącą, praca nad raportem końcowym,
  • realizacja ww. projektu z polskim partnerem,
  • organizacja spotkań ewaluacyjnych po powrocie wolontariuszy,
  • pomoc w przygotowaniu nowego Projektu Wolontariatu Seniorów w ramach programu Grundtvig, realizowanego z partnerem austriackim: ustalanie szczegółów współpracy, redagowanie tekstu wniosku o dofinansowanie,
  • udzielanie informacji na temat organizacji i naszych projektów drogą telefoniczną i mailową,
  • promocja organizacji i projektów w Internecie (Facebook, artykuł na stronie Eposu),
  • rekrutacja następnych asystentów w ramach programu Grundtvig, ustalanie szczegółów współpracy, pomoc w wypełnieniu wniosku o asystenturę,
  • przygotowanie i przeprowadzenie szkoleń z zakresu kultury i języka polskiego, zarówno dla mojej organizacji goszczącej (kurs języka polskiego dla wolontariuszy wyjeżdżających do Polski, wiek słuchaczy: 60 – 75 lat), jak i drugiej organizacji, z którą współpracowałam podczas asystentury - Bouworde (kursy były skierowane do młodzieży w wieku 16-18 lat),
  • przygotowanie broszury nt. języka polskiego,
  • przygotowanie skróconej wersji strony internetowej organizacji goszczącej w języku angielskim,
  • praktyczna pomoc w prowadzeniu organizacji: maile, poczta, organizacja spotkań, aktywne uczestnictwo w działaniach promocyjnych.

Praktycznie przez cały czas asystentury współpracowałam z Bouworde. Jest to organizacja o tej samej naturze co Her&Der, projekty są w dużej mierze podobne. Podstawową różnicą˛między tymi dwiema organizacjami jest grupa docelowa - Her&Der kieruje swoją ofertę do dorosłych powyżej 30-tego roku życia, Bouworde zaś do młodzieży w wieku 15-30 lat.

Moje zadania dla Bouworde ograniczały się do wykładów o Polsce, minikursów języka polskiego, oraz pomocy przy organizacji spotkań ewaluacyjnych po powrocie wolontariuszy z projektów (zorganizowałam 3 takie spotkania). Odwiedzałam również nowe projekty Bouworde:  w Brukseli (projekt socjalny, w centrum dla uchodźców) i w Liege (projekt ekologiczny, budowa ekologicznego domu).

Przygotowałam również krótką angielską wersję strony internetowej Bouworde.

Opis wpływu Asystentury na Beneficjenta, jego organizację macierzystą i goszczącą: 

Asystentura w ramach programu Grundtvig dała mi szansę na to, by odnaleźć się w pracy o nieco innym charakterze, choć wciąż związanej z moim zawodem. Był to czas intensywnej nauki, który pozwolił mi też dostrzec możliwości jakie daje edukacja osób dorosłych. Praca w międzynarodowym środowisku wniosła bardzo wiele do mojego sposobu myślenia, szukania rozwiązań, współpracy z kolegami i z przełożonymi. Zniosła ona pewne granice, które wciąż istniały gdzieś w mojej głowie.

Po asystenturze moja organizacja macierzysta zyskała pracownika myślącego dużo bardziej kreatywnie, perspektywicznie. Moja wiedza na temat projektów unijnych zostanie niewątpliwie wykorzystana i będziemy szukać ciekawych rozwiązań zarówno dla pracowników Edukatora, jak i naszych słuchaczy. Moja asystentura zainspirowała moich kolegów i moje koleżanki do składania wniosków o wyjazdy szkoleniowe, nie tylko w ramach Grundtviga.

Mój wpływ na organizację goszczącą był również widoczny i ważny. Przeprowadziłam szereg szkoleń, które miały na celu przybliżenie tematyki Polski, obalenie stereotypów, wzbudzenie zainteresowania naszym językiem, ale i nami, Polakami. Skutkiem tego jest dużo większe zainteresowanie wyjazdami na projekty wolontariackie w Polsce.

Moja praca w ramach Projektu Wolontariatu Seniorów, realizowanego z partnerem z Polski, była również bardzo ważna dla właściwej realizacji tego projektu.

Upowszechnianie rezultatów: 

W czasie trwania asystentury aktywnie promowałam program Grundtvig poprzez krótkie prezentacje na jego temat przed każdym z moich wykładów/szkoleń. Na prywatnym gruncie udzieliłam informacji na temat wnioskowania ok. 10 osobom, z czego 3 złożyły wnioski o asystenturę w roku 2012.

W promowaniu programu i mojej asystentury pomogła mi też flamandzka Narodowa Agencja programu Grundtvig, na której stronach opublikowano mój artykuł: http://www.epos-vlaanderen.be/?CategoryID=538&ArticleID=956.

Po zakończeniu asystentury skupiam się głównie na informowaniu o jej efektach moich znajomych. Udzielam im też informacji o innych działaniach w ramach programu. Zamieszczam posty i zdjęcia dotyczące asystentury i programu Grundtvig. Moja prezentacja podsumowująca działania podczas asystentury pozwala zrozumieć na czym polega istota programu. Poprzez znajomych docieram do nowych ludzi, zainteresowanych nie tylko Grundtvigiem, ale również innymi programami Komisji Europejskiej.

Po powrocie do Polski zaplanowałam działania upowszechniające w mojej organizacji, prezentacje programów, z których mogliby skorzystać moi koledzy z pracy, nauczyciele, jak i nasi słuchacze. Planuję też poszukiwanie nowej organizacji, która mogłaby gościć wolontariuszy – seniorów z ramienia Her&Der.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji Asystentury: 

Jestem bardzo zadowolona ze współpracy z Narodową Agencją w Polsce. Kontakt mailowy był niezwykle sprawny, a odpowiedzi na moje pytania wyczerpujące. To bardzo ważne w projektach tego typu, by mieć wsparcie specjalistów w tej dziedzinie, kompetentnych, ale też i przyjaznych, pozytywnie nastawionych.

Sama asystentura to też świetny pomysł. Daje szansę ludziom, którzy już pracują, którzy może trochę boją się drastycznych zmian, ale chcą jednocześnie popracować w innym otoczeniu, w innym kraju. Zawsze jest to doświadczenie wnoszące nieco świeżości, motywujące pracownika, ale też rozwijające zdolności komunikacyjne i społeczne. 

Kraj: 
Belgia
Miasto lub rejon: 
Leuven

Music Beyond Limits - Muzyka Bez Granic. Warsztaty gospel dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym: osób w wieku 50+, niepełnosprawnych i bezrobotnych.

Tematyka działań: 
Edukacja drugiej szansy
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Stowarzyszenie Gospel
Al. Daszyńskiego 15a/10, 31-537 Kraków
biuro@gospel.com.pl
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Lea Kjeldsen lea.kjeldsen@gospel.com.pl 601 357 537
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Stowarzyszenie Gospel jest doświadczonym animatorem życia kulturalnego w Polsce i za granicą.

Oferta edukacyjno-kulturalna Stowarzyszenia Gospel w Krakowie z założenia skonstruowana jest tak, by trafiała bez ograniczeń do jak najszerszego kręgu odbiorców. Wspomaga w ten sposób dialog międzypokoleniowy, międzykulturowy oraz międzywyznaniowy.

Stowarzyszenie Gospel szerzy także ideę śpiewania gospel w mniejszych miejscowościach, tworząc w ten sposób prawdziwą ”muzyczną mapę muzyki gospel” w Polsce.

Mimo, że dotychczas organizowane wydarzenia nie są ograniczone do poszczególnych grup docelowych, przyciągają one głównie osoby w wieku 18-35 lat oraz młodzież gimnazjalną i licealną.

Od 2008 roku działa chór w Krakowie dla osób w wieku 50+. Rytmiczne śpiewanie po angielsku jest niewątpliwym  wezwaniem dla tej grupy.

Działalność Stowarzyszenie Gospel można streścić jako: uczymy śpiewać i używamy do tego piosenki muzyki gospel. Śpiewamy po angielsku.

Tytuł warsztatu: 
Music Beyond Limits - Muzyka Bez Granic. Warsztaty gospel dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym: osób w wieku 50+, niepełnosprawnych i bezrobotnych.
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2011-1-PL1-GRU13-19585
Data realizacji warsztatu: 
15.10.2011 - 20.10.2011
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
16
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
3
Cele warsztatu: 

Celem nadrzędnym warsztatów „Music Beyond Limits” -  było ukazanie, że ograniczenia nie muszą stanowić przeszkody w spełnianiu życiowych pasji. Aby ten cel osiągnąć, założyliśmy cele szczegółowe:

1. Stworzenie międzynarodowego chóru gospel z osób zagrożonych marginalizacją społeczną.

2. Umożliwienie wspólnego występu przed publicznością osób niepełnosprawnych wraz z osobami pełnosprawnymi.

3. Stworzenie możliwości doświadczenia przez Uczestników intensywnej pracy zespołowej.

4. Prezentacja specyfiki i przesłania muzyki gospel.

5. Doskonalenie języka angielskiego wśród osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych (dzięki językowi roboczemu warsztatów oraz tekstom śpiewanych utworów).

6. Ugruntowanie w Uczestnikach aktywnej postawy wobec życia społecznego.

7. Wzmocnienie poczucia własnej wartości Uczestników poprzez udział w zajęciach przeprowadzonych na najwyższym poziomie merytorycznym i artystycznym.

Obszary tematyczne: 

Nauka wspólnego śpiewania muzyki gospel (emisja głosu, czterogłosowa harmonia, praca z mikrofonem, choreografia, improwizacja, śpiewanie partii solowej, poznanie różnych stylów muzyki gospel).

Kraj uczestników: 
Belgia
Czechy
Dania
Hiszpania
Rumunia
Szwecja
Wielka Brytania
Liczba uczestników: 
1
2
3
1
2
3
4
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Przygotowanie:

Grupa odpowiedzialna za prowadzenie warsztatu: koordynator projektu, lider warsztatów, dwaj woluntariusze (lekarz który śpiewa gospel i informatyk / „złota rączka”).

Kryteria, według których zostali wybrani woluntariusze to znajomość języka angielskiego oraz muzyki gospel i łatwość nawiązywania relacja z ludźmi.

Przed warsztatami odbyło się pięć spotkań osób zaangażowanych w projekt, w tym osób zatrudnionych do jego realizacji i wolontariuszy (w czerwcu, lipcu, sierpniu, wrześniu i październiku). W trakcie pierwszego i drugiego spotkania skupiliśmy się na opracowaniu szczegółowego planu działania. Rozmawialiśmy o tym, w jaki sposób zapraszać potencjalnych uczestników. Nie byliśmy pewni, czy uda nam się znaleźć osoby z odpowiednich grup docelowych. Zdawaliśmy sobie sprawę, że mogą mieć one świadomość, że są marginalizowane przez społeczeństwo. Nasze zaproszenie mogło to poczucie pogłębić, np. spowodować, że ktoś z chorobą o podłożu emocjonalnym poczuje się przygnębiony faktem zaproszenia na „specjalną imprezę” i tym, że uważamy, że jest z nim „coś nie tak”. Były to bardzo delikatne kwestie, które musieliśmy rozstrzygnąć. Zaproszenie na Warsztaty Grundtviga miało zachęcić potencjalnych uczestników do udziału, a nie sprawić im przykrość.

Po wielu dyskusjach na ten temat, zdecydowaliśmy się na tekst zaproszenia,który koncentrował się napozytywnych aspektach warsztatów,tj. na tym, co uczestnicy mogą osiągnąć podczas warsztatów „Music Beyond Limits” – odkrywaniu własnych umiejętności, nawiązywaniu znajomości oraz udziału w „czymś wielkim”, zamiast na przyczynie (niepełnosprawności, starości, problemach finansowych). Warsztaty nazwaliśmy „okazją stworzoną specjalnie dla Ciebie”, aby podkreślić, jak ważne jest dla nas dobro uczestników. W zaproszeniu użyliśmy dużych czcionek i ciepłych, nastrajających pozytywnie kolorów (zielony, pomarańczowy), aby podkreślić wspomniane aspekty. Udało się nam osiągnąć zamierzony efekt – po przyjeździe do Polski uczestnicy byli bardzo podekscytowani i pełni pozytywnych oczekiwań.

Wybór instruktorów:

Wybierając instruktorów chcieliśmy znaleźć balans między doświadczeniem w prowadzeniu warsztatów gospel i łatwością nawiązania kontaktu z ludźmi. Chcieliśmy zaangażować instruktorów (w tym przynajmniej jedną czarnoskórą osobę) z pozytywną energią, aby mogli zarazić nią uczestników.

Z instruktorami spotkaliśmy się we wrześniu. Przedyskutowaliśmy cały plan i wprowadziliśmy do niego ostatnie poprawki i zmiany (np. zdecydowaliśmy, że seminarium nie odbędzie się w formie wykładów, ale omawiania „żywych” przykładów). Na spotkaniu przygotowawczym okazało się ze instruktorzy mieli osobiste doświadczenia (w swojej rodzinie) z problemami podobnymi do tych, z którymi borykali się nasi uczestnicy.

Rekrutacja:

Aby dotrzeć do osób z grup docelowych Stowarzyszenie Gospel skorzystało ze swojego wieloletniego doświadczenia i sieci kontaktów zbudowanej m.in. po poprzednich warsztatach organizowanych w ramach programu Grundtvig (warsztaty „European Gospel Music Symposium”– z 2009 r. i warsztaty „i-communicate” – z 2010 r.). Informacja o warsztatach została rozesłana do dyrygentów chórów gospel w różnych krajach Europy z prośbą o rozpowszechnienie informacji w środowiskach chórów gospel.

Zgłosiło się 26 osób z całej Europy. Braliśmy pod uwagę wyłącznie te osoby, które należały do jednej z trzech grup docelowych. W związku z tym odmówiliśmy udziału w warsztatach kilku osobom, które miały pracę, nie ukończyły 50 lat lub nie były niepełnosprawne. Dwóch uczestników pełniło rolę asystentów opiekujących się dwiema osobami niepełnosprawnymi w trakcie warsztatów. Uczestników wybieraliśmy również pod kątem płci, aby uzyskać odpowiednie dla chóru proporcje (wśród zgłoszonych dominowały kobiety). Ponieważ nie zaakceptowaliśmy wszystkich zgłoszeń, po upływie terminu ich nadsyłania mieliśmy mniej uczestników niż przewidziano we wniosku. Aby dotrzeć do kolejnych potencjalnych uczestników po raz drugi skontaktowaliśmy się ze znajomymi z różnych krajów Europy i w odpowiedzi otrzymaliśmy zgłoszenia od osób z grup docelowych, które pozwoliły uzupełnić listę.

Grupa docelowa uczestników: 

Organizowany warsztat był skierowany do osób zagrożonych marginalizacją społeczną. Wyróżniliśmy 3 grupy docelowe warsztatu: seniorzy (50+), niepełnosprawni, bezrobotni (zwłaszcza długotrwale). Tylko uczestnicy z tych grup wzięli udział w warsztacie – w sumie 16 osób.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Zajęcia warsztatowe „Music Beyond Limits”skupiały się na nauce 10 utworów muzycznych, które zostały zaprezentowane publiczności podczas koncertu finałowego warsztatów. Przygotowania uczestników polegały na intensywnej pracy zespołowej, doskonaleniu umiejętności wokalnych, ćwiczeniu emisji głosu oraz śpiewaniu w harmonii czterogłosowej. Nauka wspólnego śpiewania jest doskonałym sposobem na wzmocnienie samooceny oraz czerpanie korzyści z pracy w zespole. Cennym doświadczeniem i wyzwaniem dla chóru była sesja nagrań, która miała miejsce w piątym dniu warsztatów w studiu Radia Kraków. W jej trakcie uczestnicy uczyli się współpracy z akustykami oraz technik śpiewania z mikrofonem. Nagranie video z sesji:

Z reguły miały miejsce dwa bloki zajęć rano i dwa popołudniu z przerwami.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Podczas pierwszych dwóch dni zajęcia warsztatowe odbyły się w Uniwersytecie Pedagogicznym przy ul. Podchorążych 2, 100m od Hotelu Demel.

Większość wydarzeń warsztatowych (zajęcia chóralne, przerwy, posiłki w środku dnia) miały miejsce w Hotelu „Demel” przy ulicy Głowackiego 22. Zdecydowaliśmy się na takie rozwiązanie ze względu na to, że w każdej chwili istniała możliwość aby uczestnicy poszli do swoich pokojów odpocząć. Naszym zdaniem to rozwiązanie dało poczucie bezpieczeństwo uczestnikom. Było to niezwykle ważne dla tych z uczestników, którzy nie czują się dobrze po długim czasie spędzonym „w tłumie” i potrzebują wtedy więcej przestrzeni i ciszy.

Obiady (wieczorem, po całym dniu pracy warsztatowej) miały miejsce w restauracji „EDEN” w pobliżu hotelu.

Środowa sesja w studiu nagrań odbyła się w Radio Kraków.

Koncert finałowy odbył się w Kościele Św. Marcina, przy ul. Grodzkaiej 58.

Organizatorzy zawsze mieli do dyspozycji co najmniej jeden samochód.

Ewaluacja i monitoring: 

Na podstawie „learner application form”  dowiedzieliśmy się jakie potrzeby specjalne maja poszczególni uczestnicy.

Dodatkowo dodaliśmy do formularzu pytania badające posiadane umiejętności muzyczne (aby ułatwić instruktorom wybór piosenek), wiedzę o muzyce gospel i zainteresowania.

Istotną częścią oceny warsztatów były nieoficjalne rozmowy z Uczestnikami podczas przerw lub posiłków. W takim swobodnym kontekście łatwiej było o szczerą i otwartą dyskusję, która pozwalała wydobyć zadowolenie lub rozczarowanie Uczestników. Po takich spotkaniach organizatorzy przedstawili sugestie Uczestników podczas spotkań organizatorów. Uczestnicy czasami zgłaszali indywidualne potrzeby, np. odpoczynku w ciągu dnia lub wizyty u lekarza.

Dla części uczestników śpiewnie całodniowe było dużym wyzwaniem. Po koncercie finałowym czuli ogromną satysfakcję widząc reakcję publiczności efekt ich ciężkiej pracy.

Ważnym elementem monitoringu były krótkie codzienne rozmowy z instruktorami (np. podczas posiłków) odnośnie postępu w warsztatach i osiąganych rezultatów. Instruktorzy wyrazili potrzebę podzielenia zajęć w taki sposób, aby jeden z nich zawsze miał zajęcia w godzinach porannych.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Osoby, które zgłosiły się na warsztaty „Music Beyond Limits”, na co dzień mają trudności. Każda z grup docelowych boryka się z innymi problemami. Warsztaty MBL umożliwiły tym osobom zbudowanie poczucia wspólnoty, spędzanie czasu razem i dzielenia się nowymi doświadczeniami. Wyraźnie dało się zauważyć, że uczestnicy opiekują się sobą nawzajem i wzajemnie dbają o swoje dobre samopoczucie, zarówno fizyczne, jak i psychiczne.

Po zakończeniu warsztatów kilka osób stwierdziło, że chcą znaleźć w swoim miejscu zamieszkania chór, do którego mogliby dołączyć, a niektórzy rozważali możliwość zorganizowania warsztatów gospel w swoim miejscu zamieszkania. 

Dzięki możliwości zaśpiewania partii solowej w studiu nagrań uczestnicy przekonali się, jak znaczne umiejętności wokalne już posiadają, mimo że część z nich nigdy nie przypuszczała, że odważy się występować przed innymi ludźmi.

Warsztaty MBL przyniosły efekty, przede wszystkim pod względem ich pozytywnego wpływu emocjonalnego na uczestników oraz jakość występu finałowego. Słycheć było jak bardzo owocna była praca chóru wraz z instruktorami.

Duża część uczestników skorzystała z okazji zabrania głosu przed publicznością i podzielenia się własnymi wrażeniami z warsztatów „Music Beyond Limits”. Dla niektórych z nich stanowiły one niezwykle ważne, być może nawet przełomowe wydarzenie w życiu. Organizatorzy nie spodziewali się również, że tak liczni uczestnicy będą chcieli przemawiać do publiczności. Te i inne formy zaangażowania oraz wyjątkowe efekty warsztatów należy zawdzięczać wyjątkowej otwartości uczestników, ich chęci uczenia się od siebie nawzajem oraz tworzenia wspólnoty, a także profesjonalizmowi prowadzących warsztaty instruktorów.

Jeszcze przed rozpoczęciem warsztatów można było zauważyć, że korespondencja prowadzona za pośrednictwem poczty elektronicznej skłoniła część uczestników do nauczenia się tego sposobu komunikacji (chodzi zwłaszcza o osoby w wieku 50+). Niektóre z nich korzystały wcześniej z tej formy korespondencji tylko sporadycznie, dlatego musiały stawić czoła dodatkowemu wyzwaniu. Organizatorzy zauważyli, że z czasem te osoby dokonały dużych postępów w obsłudze poczty elektronicznej.

Planujemy dwa warsztaty gospel w ciągu następnego roku które bezpośrednio są inspirowane przez warsztaty „Music Beyond Limits”:

-Międzynarodowe warsztaty dla chórów gospel z Czech, Słowacji Węgier.

-Warsztaty gospel dla seniorów (+50) - jeżeli nasz projekt otrzyma dofinansowanie z Programu Grundtvig, będą to międzynarodowe warsztaty gospel.

Upowszechnianie rezultatów: 

Planujemy dwa warsztaty gospel w ciągu następnego roku które bezpośrednio są inspirowane przez warsztaty „Music Beyond Limits”:

-Międzynarodowe warsztaty dla chórów gospel z Czech, Słowacji Węgier.

-Warsztaty gospel dla seniorów (+50) - jeżeli nasz projekt otrzyma dofinansowanie z Programu Grundtvig, będą to międzynarodowe warsztaty gospel.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

„Dla mnie to przeżycie było bardzo dobre i sprawiło, że się otworzyłam i mogłam nawiązać kontakt z osobami podobnymi do mnie. Proszę powtórzyć podobne inicjatywy, ponieważ było to jedno z najbardziej wartościowych wydarzeń w moim życiu.”

I found the experience so very good for me to open up and to get to know other people like myself. Please keep it going because it is one of the best things that has happened to me in my life.

„Warsztaty były niesamowitym przeżyciem i praca wykonana przez woluntariuszy była wspaniała, zarówno przed rozpoczęciem warsztatów jak i podczas naszego pobytu oraz po zakończeniu! Dziękuję!”

The workshop has been an amazing experience and the work of the volunteers fantastic both before, during and after the workshop! Thanks you!

„Miałam przepiękne doświadczenie w Krakowie! Wiersz „Twoja dobroć i miłość  jest lepsza niż życie” z piosenki „Better than life” nie chce opuścić mojej głowy!”

Had the most beautiful time in Krakow!

And "Your Loving kindness is better than Life", just won’t leave my mind!!

„Chciałabym bardzo wam podziękować za to, że sprawialiście, że czuliśmy się z Philipem tak dobrze w Polsce – tak jak byśmy byli w domu”

I would like to say a big thank you for the way you made me and Philip feel so much at home in Poland.

„Było niesamowicie! Tak bardzo wam dziękuję!”

It was amazing! Thanks so much!

„Byłam bardzo zadowolona z instruktorów”

I was happy about the teachers.

„Naprawdę jestem zachwycona, to był wspaniały czas!”

I really loved it and had a good time!

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

Zapraszamy do zapoznania się z prezentacją zamieszczoną na kanale  You Tube.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Lea Kjeldsen
Data wypełnienia formularza/karty: 
14.03.2012

Innowacje 2010: Innowacje społeczno – wychowawcze we wspieraniu rodzicielstwa i walce z wykluczeniem

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja drugiej szansy
Edukacja rodziców i rodzin
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Ruch ATD - rAzem posTawmy na goDność (Stowarzyszenie Przyjaciół Międzynarodowego Ruchu ATD Czwarty Świat w Polsce)
Aleja Waszyngtona 4/8, 03-910 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Pierre Klein
tel 505 222 609
e-mail: pfklein@atd-quartmonde.org
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

ATD to ruch,  gromadzący ludzi  z  różnych środowisk, między innymi osoby w sytuacji skrajnej biedy i wykluczenia. ATD podejmuje starania, by z ludzi najuboższych uczynić najważniejszych partnerów w walce z nędzą i w budowaniu świata szanującego godność każdego człowieka. Stara się również ułatwić najuboższym zabranie głosu w publicznej debacie na temat współczesnych problemów społecznych oraz umożliwić im współdecydowanie w kwestiach, które ich bezpośrednio dotyczą.

Tytuł projektu: 
Innowacje 2010: Innowacje społeczno – wychowawcze we wspieraniu rodzicielstwa i walce z wykluczeniem
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-FR1-GRU06-07060 2
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Francja, Belgia, Niemicy, Polska
Cele projektu: 
  • Wymiana praktyki wolontariackiej i zawodowej w zakresie innowacyjnych działań społeczno-wychowawczych, adresowanych do rodzin w trudnej sytuacji życiowej lub rodzin w sytuacji wykluczenia społecznego.
  • Promowanie uczestnictwa klientów (rodziców w trudnej sytuacji wychowaczej, rodziców z niskim poziomem wykształcenia, dotkniętych ubóstwem lub żyjacych w środowisku zdefaworyzowanym) w opracowaniu działań wspomagających, ich realizacji i oceny.
  • Pomoc pracownikom socjalnym i wolontariuszom skonfrontowanym z trudnościami włączenia klientów w proponowane im działania (problemy w przemieszczaniu się, włączanie klientów w proces pomocy opartej na współpracy i nieprzymusowej akceptacji pomocy).
Obszary tematyczne: 

Projekt przez swoją tematykę w oczywisty sposób wpisywał się w trzy kolejne lata europejskie : 2009, 2010 i 2011: Rok Kreatywności i Innowacji, Rok Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym i Rok Wolontariatu.

Obszary tematyczne:

  • Promowanie świadomości, zdolności europejskich i zaangażowania na rzecz ochrony rodziny w walce z ubóstwem w Europie.
  • Promowanie tego odkrycia w środowisku kadry społeczno-wychowawczej, stowarzyszeń społecznych i klientów służb społeczno-wychowawczych.
  • Wsparcie dla osób o szczególnych potrzebach (niskie kwalifikacje).
  • Rozwój dobrych praktyk w Europie i innowacyjnej dynamiki w dziedzinie pracy socjalnej
Grupa docelowa słuchaczy: 

18 osób z Polski, w pozycji słuchaczy dopełniających mobilności programu Grundtviga. Te osoby mają bardzo różne doświadczenia życiowe, niektórzy doświadczyli ubóstwa, inni wolontariatu, a jeszcze inni pracy socjalnej jako zawodu.

Jakie były początki projektu: 

INNOWACJE 2010 – ten skrót podsumowuje trzyletnią współprace czterech organizacji z Niemiec, Belgii, Francji i Polski. Każda z tych organizacji, miała na celu rozwinięcie partnerskiej refleksji nad rolą pracy społecznej w walce

z ubóstwem i wykluczeniem społecznym rodzin w Europie. Do realizacji celu każda z organizacji chciała znaleźć partnerów do refleksji i do działania. Stowarzyszenie Globul’In, które rozwija usługi pomocowe dla młodzieży w Dinant, w Belgii, i Eurocef (Europejski Komitet specjalistycznych działań skierowanych do rodzin w środowisku ich życia) we Francji dążyło do wymiany praktyk i debaty na temat tożsamości pracowników socjalnych w Europie. ATD w Polsce i Forum dla wspólnej europy, Haus Neudorf w Niemczech, zaobserwowali dużą rozbieżność pomiędzy oczekiwaniami klienta usług społecznych,  z jednej strony, ograniczeniami i priorytetami  tych służb,  z drugiej strony. To rozbudziło w nich chęć pokazania młodym profesjonalistom pracy socjalnej, którzy również często działają jako wolontariusze, nową formę spotkania z klientami  i otwarcie na europejski wymiar obywatelskiej misji zawodu pracownika socjalnego.

Krótki opis przebiegu projektu: 

Wiele pytań było przedmiotem dyskusji na 4 transnarodowych seminariach, trwających każde z osobna od czterech do sześciu dni. Około 80 stałych słuchaczy przeżyło te spotkania razem. W czasie pomiędzy 4 transnarodowymi seminariami, były organizowane spotkania i inicjatywy i miały one wpływ na kierunek projektu.

Podczas trwania projektu, każdy słuchacz mógł wypowiedzieć się w jego ojczystym języku. Pytania każdego słuchacza zmuszały innych do refleksji. Nie chodziło tylko o konfrontację idei, ale o refleksje nad praktyką i przemyślenia wzorców, do których słuchacze z  każdego kraju się odnoszą.

Wrażenia z czterech etapów:

W listopadzie 2009 r. pod hasłem "Zagrożone dzieci, zagrożeni rodzice" Warszawa gościła około 120 pracowników socjalnych, wolontariuszy ATD, klientów pracy socjalnej, naukowców, polityków, profesjonalistów z czterech europejskich krajów i studentów z Francji, Polski i Niemiec, oferując wiele tematów odnoszących się do działań skierowanych do polskich rodzin w trudnej sytuacji życiowej.

Na tym samym modelu organizacyjnym, oparte zostało spotkanie w regionie paryskim, które miało miejsce w dniach od 27 marca do 2 kwietnia 2010. Tematem było „Porównanie nauczania, badań, polityki i praktyki ochrony dzieci w jego rodzinie".

W Niemczech, Uckermark / Berlin w dniach od 11 do 17 października 2010 r. były rozpatrywane "kwestie wykluczenia na wsi i w mieście".

Spotkanie w Brukseli od 13 do 17 lutego 2011 roku, zostało zatytułowany "Jak klienci, specjaliści i politycy budują wspólnie Społeczną Europe ? Społeczeństwo dla wszystkich? Sztuka innowacji ".

Każde spotkanie trwało około tygodnia i było zorganizowane wg. takiego samego schematu:

  • Czas integracji, warsztaty plastyczne, formalne i nieformalne dyskusje dla wszystkich uczestników,
  • Sesje plenarne z udziałem przedstawicieli władz lokalnych (na konferencje lub seminarium była zaproszona szersza publiczność),
  • Wizyty specjalistów i klientów w innowacyjnych instytucjach i służbach społeczno-wychowawczych (około dziesięciu za każdym razem),
  • wizyty kulturalne.

Ewaluacje uczestników spotkań transnarodowych dokonywane w formie kwestionariuszy i na spotkaniach szczebla lokalnego/krajowego, były pozytywne i pomagały lepiej programować kolejne działania. 9 kwietnia 2011 roku strony projektu spotkały się we Francji, by podsumować projekt i zastanowić się nad kontynuacją współpracy.

Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
35
W wyjazdach zagranicznych: 
18
Produkty
Produkty projektu: 
  • Strona www.innov2010.eu
  • Broszura "Niektóre spojrzenia ponad granicami: czego się nauczyłeś od twoich klientów"  (po francusku)
  • Film "szaleństwo sektora społecznego" (po francusku - www.innov2010.eu/article90.html)
  • CD-Rom: dokumenty z projektu
  • Instalacja „ dłonie nadziei”
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Strona Internetowa  www.innov2010.eu

Instalacja została później pokazana w Polsce i we Francji podczas wydarzeń związanych z Europejskim Rokiem walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym. (www.innov2010.eu/article99.html)

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 

Polskie stowarzyszenie ATD współodpowiedzialne za projekt jest młodym stowarzyszeniem, zarejestrowanym w 2005 roku. Projekt « Innowacje 2010 »  upowszechnił projekty i ekspertyzy ATD w Polsce, zwłaszcza w  środowiskach publicznych służb społecznych i innych organizacji zajmujących się pracą socjalną.

Realizacja projektu opierała się częściowo na zaangażowaniu wolontariuszy. Wolontariusze przyjmowali w swoich domach uczestników pierwszego spotkania transnarodowego. Inni wolontariusze pomagali tłumacząc ustnie lub pisemnie na różnych etapach projektu. Liczne kontakty z wolontariuszami są utrzymywane i wzbogacają sieć wsparcia dla działań ATD w Polsce, co jest o tyle ważne, że jest to stowarzyszenie rozwijające się głównie dzięki zaangażowaniu wolontariuszy.

Możliwe, że współpraca umożliwi wprowadzenie innowacji w projektach ATD na poziomie wzajemnej formacji zaangażowanych w te projekty wolontariuszy, zwłaszcza tych, którzy mają doświadczenie ubóstwa. Chodzi o możliwość  regularnych spotkań w ramach projektu „Uniwersytet Obywatelski Dialogu i Solidarności.”

Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 

Projekt zgromadził profesjonalistów, wolontariuszy i klientów służb społecznych z różnych krajów i o różnych doświadczeniach życiowych. Zmusił on uczących się do spotkania i uznania, że mamy wspólną odpowiedzialność.

Po pierwszym transnarodowym spotkaniu powstało wiele pytań, gdyż doświadczenia życiowe słuchaczy były bardzo różne, ich status w  pomocy społeczno-wychowawczej również (w zależności od zajmowanego miejsca kto pomaga, kto otrzymuje pomoc). Czyje słowa się prawdziwe ? Kto ma racje. Kto najlepiej wyjaśni, co dzieje się w procesie pomocy? Kto broni klienta i w jaki sposób ? Każdy mógł znaleźć swoje miejsce, przekazać swoją wiedzę i wizję rzeczywistości, przez pryzmat własnej funkcji jeśli chodzi o profesjonalistę i przez pryzmat praw jeśli chodzi o użytkowników. Na ostatnim spotkaniu transnarodowym okazało się oczywiste, że słuchacze dokonali postępu w umiejętnościach obywatelskich i społecznych dzięki aktywnej obecności klientów w ramach całego projektu. Nowe postawy obywatelskie i społeczne dały się zaobserwować lub stały się przedmiotem dyskusji:

  • Dialog,
  • Wzajemne uznawanie uprawnień i obowiązków klientów,
  • Nowe spojrzenie na zadania pracownika socjalnego oraz wsparcia społecznego,
  • konieczne dla  działania obywatelskiego partnerstwo z radnymi.

Słuchacze napisali sprawozdania z wizyt w strukturach w każdym kraju, który zostaną wykorzystane w ostatecznej publikacji.

W każdym kraju spotkania krajowe słuchaczy zostały zorganizowane pomiędzy spotkaniami transnarodowymi. Spotkania były momentem odpowiedzi na pytanie : jaką wiedzę czerpiemy z naszych transnarodowych spotkań.

Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Kwestie europejskie są często postrzegane jako te zarezerwowane dla elity, a w jeszcze innym odczuciu są one bardzo abstrakcyjną rzeczywistością dla przeciętnego obywatela. Kwestia europejska jest regulowana przez przepisy, traktaty i wskaźniki ekonomiczne, na które przeciętny obywatel wydaje się nie mieć wpływu. Uwidacznia się to w procencie osób które uczestniczą w wyborach do Parlamentu Europejskiego. Nasz projekt pokazał uczestnikom inną twarz Europy. Kilku uczniów powiedziało na ostatnim spotkaniu: doświadczyliśmy Europy, Europa jest teraz dla nas rzeczywista.



Współpraca europejska pozwoliła uczestnikom projektu (klientom służb społecznych,  wolontariuszom i profesjonalistom):

  • Zrozumieć znaczenie działań europejskich dla przyszłości rodziny i osób wyizolowanych, w trudnej sytuacji życiowej,
  • spotkać się i zmobilizować wokół wspólnych wartości,
  • odkryć, poza ich kontekstem  lokalnym i krajowym, że są lub mogą być zaangażowani w zmiany w miejscach, w których działają zawodowo i obywatelsko,
  • odczuć chęć do stworzenia i koordynowania nowych projektów: "To co chciałabym zrobić w przyszłości to łączyć nasze projekty. Np.: osoby z Polski korzystające z projektów w mojej Fundacji mogą jechać do Francji i poznać rodziny, osoby które korzystają z projektów we Francji. A rodziny z Francji są zaproszone przez rodziny z mojej Fundacji które ukończyły projekty. Iza O."

Jednym z pomysłów Ruchu ATD na wykorzystanie rezultatów projektu jest rozwinięcie w Warszawie projektu Uniwersytet Obywatelski Dialogu i Solidarności polegającego na regularnych spotkaniach wymiany wiedzy i doświadczeń osób z różnych środowisk (projekt  prezentowany na spotkaniach transnarodowych w Warszawie i Paryżu). Dzięki nawiązanym w ramach Projektu Grundtvig kontaktom ATD ma możliwość zaangażowania w ten nowy projekt inne organizacje.

Wielu słuchaczy wyraża gotowość do uczestnictwa w podobnych wymianach transnarodowych w Europie, a niektórzy z nich chcą organizować mniejsze lub większe projekty wymiany europejskiej dzięki temu, że mieli okazję doświadczyć jak wiele takie wymiany wnoszą.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 

Pozytywnymi aspektami spotkania na szczeblu europejskim są... możliwość zapoznania się z systemem i ze sposobami pomagania, w innym kraju, poznanie nowych osób , którym bliskie są te same rzeczy, nawiązanie kontaktów z organizacjami pozarządowymi z Francji,  dostrzeżenie wpływu kultury na stosunek do drugiego człowieka. Dzięki spotkaniu w Paryżu rozważam w sobie kwestie wolności człowieka. Np. to że w Paryżu bezdomni mieszkają na ulicy i nikt ich  nie "atakuje", nie przewozi na siłę do schronisk, odebrałam jako przyznanie im wolności w tym względzie "masz prawo być bezdomny" ale też jeśli osoba zechce skorzystać z pomocy to tez jest w tym wolna " masz prawo do zmiany, do innego życia.

Ewa B, Warszawa

Kiedy wspominam ten projekt to faktycznie przypomina mi się kilka rzeczy a przede wszystkim to że projekt obejmował dwie strony medalu. Byli decydenci i ludzie którzy na co dzień żyją w ubóstwie to o czym mówiono i to jak trzeba się zmieni żeby było dobrze. Osobiście cieszę się że mogłem być na takich spotkaniach i dzielić się swoim doświadczeniem i mówić w imieniu ludzi którzy żyją w bardzo trudnych warunkach. Podobało mi się że ludzie którzy pracowali w socjalu zauważyli niedociągnięcia systemu i sami zorganizowali swoje stowarzyszenia pomocowa gdzie człowiek jest postrzegany jako człowiek nie jako następny do załatwienia. Dzięki takim spotkaniom wiem jak ważne jest dzielenie się swoimi doświadczeniami i zrozumienie innych którzy chcą pomagać ale system związuje im ręce.

Adam K, Kielce

Pozytywnymi aspektami spotkania na szczeblu europejskim są... przyjrzenie się różnicom i ciekawym rozwiązaniom systemowym w odwiedzanych krajach i porównania z system we własnym kraju, stworzenie szansy na integrację środowiska pracy socjalnej i wolontariuszy w krajach europejskich, co może w przyszłości ułatwić współpracę, której efektem mogłaby  być większa efektywność systemu pomocy osobom i rodzinom w sytuacjach kryzysowych i  marginalizowanym, stworzenie szansy na międzynarodową współpracę organizacji realizujących podobne cele (może wspólna praca nad mniejszymi projektami?)

Aspekt spotkanie na szczeblu europejskim, który był trudny lub stanowił pewnego rodzaju wyzwanie dla mnie...Wydaje mi się, że z uwagi na bogactwo doświadczeń, zgromadzonych w krótkim czasie, trudno było dokonać bieżącej wymiany tych doświadczeń pomiędzy uczestnikami. Mam poczucie, że z tego powodu mogło nam umknąć wiele cennych refleksji. Ważna jest bowiem „świeżość” spostrzeżeń i wrażeń oraz energia, jaką wnoszą (cenna jest też energia grupy)

Tamara P, Warszawa

Zauważyłam szczególnie w Paryżu i Brukseli, że nawet zwiedzanie, oglądanie innej architektury miast dawało mi wolność wychodzenia poza to co było mi znane. Bardzo dużą rolę odegrały również spotkania z ludźmi. Poznanianie ich myślenia, tego jak pracują o czym myślą co planują, jakie maja doświadczenia. Wszystko to dawało poczucie braku ograniczeń.  To co mogłam zaobserwować w Niemczech, Belgii i Francji to współpraca z środowiskami – lokalnymi i innymi. Że wszystkie projekty nie były „dla”  ludzi ale” z” ludźmi ta niewielka wydawałoby się różnica powoduje podstawowe, fundamentalną zmianę myślenia o potrzebujących. I to jest chyba najważniejsza korzyść którą wynoszę z tego projektu. Dla mnie ogromnym wyzwaniem  spotkań jest oczywiście język……

Izabela O, Warszawa

Projekt był unikalny i innowacyjny z co najmniej trzech powodów: był partnerski i międzynarodowy, opierał się nie tylko na współpracy międzysektorowej, ale też włączał odbiorców usług oraz studentów/wolontariuszy, a także był zróżnicowany pod względem sposobów oddziaływań.

Udział w projekcie był szansą na pogłębienie wiedzy i nabranie doświadczeń czysto merytorycznych, zawodowych, ale także tych dotyczących spraw tzw. trudno opisywalnych, to jest relacji międzyludzkich (międzyzawodowych) i międzynarodowych. Z perspektywy czasu jako najważniejsze doświadczenie oceniam wizyty w wybranych instytucjach, „podglądanie” zawodowców w ich miejscach pracy, podejście inne od tego, które jest udziałem znanych mi specjalistów. Równie ważne stały się dla mnie słowa, zachowania tych osób, z którymi nie mam na co dzień do czynienia: klienci, pracownicy francuscy, niemieccy, belgijscy. Nie do przecenienia są nawiązane w wyniku uczestnictwa w projekcie kontakty osobiste i zawodowe.

Zmiana, która jest efektem projektu dotyczy w szczególności podejścia do inności, ale też z prawdziwą przyjemnością i podziwem przyglądałam się organizacji od strony logistyczno-merytorycznej. Ponieważ obecnie zawodowo zajmuję się koordynacją projektów, duże wrażenie zrobiło na mnie płynne i niezwykle otwarte/tolerancyjne nastawienie do odbiorców projektu-nieczęsto spotykane przy przedsięwzięciu o tej skali (!).

Marta S, Warszawa

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Wybór pracy w trzech językach (francuskim, polskim i niemieckim) związany był z chęcią włączenia w projekt słuchaczy bez względu na ich znajomość języków obcych. Celem partnerów było umożliwienie wymiany pomiędzy osobami, które zazwyczaj z różnych powodów (niskie dochody, mała dyspozycyjność/brak czasu, mało kontaktów międzynarodowych) nie mają okazji do wymiany doświadczeń i refleksji związanych z tematyką projektu z obcokrajowcami.  Wybór ten wiązał się z wieloma komplikacjami i dodatkowymi kosztami. Rozwiązanie to wymagało od partnerów  dużo pracy i energii, która nie mogła być poświęcona innym aspektom projektu (jak na przykład przygotowanie wspólnego dokumentu końcowego, nad którym partnerzy wciąż jeszcze pracują).

Każdy partner wykonywał swoją regularną pracę, której zakres nie zmniejszał się w  istotnym stopniu z powodu zaangażowania w Projekt « Innowacje 2010 ». Projekt Partnerski Grundtvig był projektem dodatkowym, który z jednej strony - pozytywnie wpływał na regularną działalność organizacji partnerskich, a z drugiej - wymagał od nich dużego nakładu pracy. Czasem trudno było utrzymać równowagę między regularną działalnością organizacji, a pracą nad dodatkowym projektem.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Pierre Klein
Data wypełnienia formularza/karty: 
16.10.2011

La paix est-elle possible sur la terre?

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Centrum Edukacji EDUZ
ul. Dobra 15/15, 00-384 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Alicja Żmudzka +48 609 111 382 centrum274@gmail.com
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Centrum Edukacji EDUZ istnieje od 2001 roku – do niedawna jako Centrum Języka Francuskiego i Doskonalenia Nauczycieli, a obecnie jako Centrum Edukacji EDUZ.

Łączy nas pasja nauczania, dzielenia się zdobytym doświadczeniem oraz bogactwo możliwości, jakie daje znajomość języków obcych i poznawanie innych kultur.

Dotychczas nasza działalność skupiała się wokół języka francuskiego i doskonalenia nauczycieli oraz organizowania międzynarodowych seminariów w kraju i za granicą dotyczących edukacji europejskiej, dialogu międzykulturowego.

Obecnie poszerzamy naszą ofertę o nauczanie innych języków obcych oraz zajęcia artystyczne.

Nasza oferta skierowana jest do nauczycieli, dorosłych słuchaczy, uczniów i rodziców. Pragniemy zintegrować te środowiska wokół jednego celu, jakim jest dobra i skuteczna nauka języków obcych, doskonalenie nauczycieli oraz otwarcie na kulturę i sztukę.

Naszym celem jest skuteczna nauka języków obcych w oparciu o sprawdzone metody nauczania oraz głębsze zrozumienie kultury danego obszaru językowego, aby świadomie i pewnie funkcjonować w krajach jednoczącej się Europy i lepiej ją rozumieć.

Tytuł warsztatu: 
La paix est-elle possible sur la terre?
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU13-05084
Data realizacji warsztatu: 
14.06.2010 - 19.06.2010
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
19
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
1
Cele warsztatu: 
  • poznanie i zrozumienie różnorodności kulturowej i religijnej, aby lepiej żyć i rozwijać się w klimacie zaufania;
  • poznanie różnorodności tradycji krajów reprezentowanych i faktyczne ubogacenie się tymi różnicami;
  • odszukanie i przyjęcie tego co nas łączy w tej różnorodności;
  • refleksja nad najważniejszymi wartościami, które należy promować w naszym miejscu pracy i środowisku;
  • poznanie prawdy o Oświęcimiu;
  • przyjęcie wagi przebaczenia i pojednania;
  • uczenie się jak żyć i działać w różnorodności, aby budować Pokój;
  • wymiana doświadczeń udanego życia w różnorodności kulturowej i religijnej, aby wrastało nasze człowieczeństwo;
  • zaspokojenie indywidualnych potrzeb uczenia się przez całe życie.
Obszary tematyczne: 
  • różnorodność kulturowa i religijna
  • prawda o Oświęcimiu
  • budowanie Pokoju, wychowanie do Pokoju
Kraj uczestników: 
Belgia
Dania
Francja
Hiszpania
Portugalia
Rumunia
Szwecja
Węgry
Liczba uczestników: 
1
2
1
3
4
3
3
2
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Dobór uczestników miał duże znaczenie dla zrealizowania celów warsztatów, staraliśmy się o przyjęcie osób o dużej różnorodności, nie tylko kulturowej i religijnej, ale zawodowej i wiekowej, rzeczywiście zainteresowanych w/w tematyką. Miesiąc przed rozpoczęciem warsztatów przesłaliśmy uczestnikom materiały dydaktyczne, wprowadzające w tematykę spotkania, jednocześnie zebraliśmy informacje od uczestników dotycząca ich zainteresowania tematyka warsztatów.

Grupa docelowa uczestników: 

W warsztatach uczestniczyło 19 osób z zagranicy, przedstawicieli 8 krajów Europy oraz 11 narodowości (syryjska, arabska, niemiecka); przedstawicieli 3 pokoleń: najmłodszy uczestnik miał 21 lat, a najstarszy 78; a więc byli to studenci, osoby w pełni aktywności zawodowej, społecznej, również naukowej oraz emeryci czynnie działający na rzecz Pokoju i pojednania. Zaprosiliśmy przedstawicieli różnych religii: katolików, koptów, prawosławnych, muzułmanów i niewierzących oraz przedstawicieli różnych zawodów: nauczyciele, psycholodzy, biznesmeni, artyści – muzycy i pisarze. Były osoby po raz pierwszy uczestniczące w spotkaniu tak zróżnicowanym pod względem kulturowym i wyznaniowym oraz osoby mające doświadczenie przebywania w dużej różnorodności.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Zajęcia warsztatowe trwały 6 dni, z tego dwa pierwsze i dwa ostatnie  przebiegały podobnie: do południa mieliśmy krótki wykład lub świadectwo życia  wprowadzające w tematykę dnia, następnie pracę w grupach warsztatowych. Po południu zwiedzaliśmy najpiękniejsze zabytki Warszawy i okolic, związane z tematyką dnia. Wieczorem, po kolacji proponowaliśmy projekcję filmu, również związanego z tematem dnia oraz dyskusję. Trzeci i czwarty dzień warsztatów był wyjazdowy: mieliśmy zajęcia w Oświęcimiu i Krakowie.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Uczestnicy byli zakwaterowani w Europejskim Centrum Kultury i Komunikacji w Falenicy pod Warszawą w luksusowych pokojach jednoosobowych z łazienką. Zajęcia odbywały się w dużej, wyposażonej w sprzęt multimedialny sali warsztatowej, a dyskusje i praca w grupach w małych salkach. Na miejscu mieliśmy wyżywienie, do naszej dyspozycji była też i kawiarenka. Dom, w którym byli zakwaterowani uczestnicy, był otoczony pięknym ogrodem. Codziennie po południu uczestnicy byli dowożeni wynajętym busem do miejsca zwiedzania, aby usprawnić szybkie i wygodne przemieszczanie się.

Ewaluacja i monitoring: 

Do przygotowania ewaluacji i monitoringu pomocą służyły nam pytania, jakie dostaliśmy z AN, przygotowujące nas do wizyty monitoringowej. Jednocześnie zwróciliśmy się do zawodowej firmy ewaluacyjnej, aby pomogła nam przygotować karty ewaluacji, które były przeprowadzane po kolejnych dwóch dniach warsztatów. Częsta ewaluacja oraz rozmowy z uczestnikami pozwoliły nam na bieżąco reagować na wszelkie ich sugestie; wszyscy byli bardzo zadowoleni i wysoko ocenili całe warsztaty: miejsce noclegowe, zajęcia,  organizację, możliwość wymiany doświadczeń, program i wybrane miejsca do zwiedzania.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Przygotowanie i przeprowadzenie warsztatów pozostawia duży wpływ na nasze Centrum: nie tylko wzbogaciło nasze doświadczenie współpracy międzynarodowej, ale również poszerzyło ofertę doskonalenia nauczycieli i nauczania języków obcych o wymiar europejski. Nawiązaliśmy nową współpracę ze stowarzyszeniem europejskim działającym na rzecz Pokoju. Na bazie doświadczenia tych warsztatów przygotowujemy nowe kursy doskonalenia zawodowego dla nauczycieli z Polski i z Europy.

Jednocześnie uczestnicy pozostają z nami i ze sobą w kontakcie mailowym, już powstają nowe projekty współpracy na rzecz Pokoju.

Upowszechnianie rezultatów: 

W Centrum Edukacji EDUZ:

  • kurs doskonalenia zawodowego dla nauczycieli z Polski mający na celu przekazanie uczestnikom doświadczenia w/w warsztatów oraz przygotowania nauczycieli do wychowywania do Pokoju (marzec 2011)
  • kursy doskonalenia zawodowego nauczycieli z całej Europy, wpisane do katalogu Grundtviga (wrzesień 2011, maj 2012 wrzesień 2012)
  • poszerzenie współpracy ze stowarzyszeniami europejskimi działającymi na rzecz Pokoju

Wśród uczestników:

  • projekt dotyczący współpracy na rzecz wychowania do Pokoju między Francją a Danią (luty 2011)
Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Opinie słuchaczy:

Co Państwo docenili?

  • spotkanie, serdeczność, otwartość organizatorów i uczestników
  • możliwość aby być i żyć RAZEM i budować POKÓJ
  • atmosferę, a przede wszystkim Oświęcim
  • różnorodność wiekową uczestników
  • szacunek dla tożsamości

Co Państwo odkryli?

  • wspaniałych przyjaciół
  • prawdę o Oświęcimiu
  • głos milczenia w Oświęcimiu
  • miniaturę różnorodności kulturowej

Czego Państwo żałowali?

  • za mało czasu (prawie wszyscy uczestnicy tak odpowiedzieli)

Co Państwo zmienili w sobie?

  • wyjeżdżam bardzo szczęśliwa, ubogacona
  • spojrzenie na sytuacje konfliktowe
  • nowe znaczenie SŁOWA, CISZY i DZIAŁANIA

Co Państwo poprawili w sobie?

  • umiejętność słuchania drugiego człowieka (prawie wszyscy tak odpowiedzieli)
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

n/d

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Alicja Żmudzka
Data wypełnienia formularza/karty: 
31.01.2011

Polish in action - Polish for beginners in the historic city of Gdańsk and Pomerania

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Języki obce
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
English Unlimited Sp z o.o.
ul. Armii Krajowej 73, 81-844 Sopot
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Bartosz Czerwiński b.czerwinski@eu.com.pl + 48 58 5555 700, + 48 508 057 092
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

Szkoła English Unlimited została założona na przełomie 1989 i 1990 roku przez wykładowców Uniwersytetu Gdańskiego, których wieloletnie doświadczenie zawodowe zdobyte w międzynarodowych i krajowych instytucjach edukacyjnych, zaowocowało stworzeniem nowoczesnej, profesjonalnej szkoły języków obcych, działającej zgodnie z najlepszymi światowymi wzorami.

English Unlimited zajmuje się szeroko rozumianą edukacją językową, prowadząc kursy różnych języków obcych (angielskiego, niemieckiego, hiszpańskiego, włoskiego, francuskiego, szwedzkiego, rosyjskiego, polskiego dla obcokrajowców) dla różnych grup wiekowych (przede wszystkim dla osób dorosłych) na różnych poziomach, o zróżnicowanej tematyce, intensywności i długości trwania - szczegóły: http://eu.com.pl/szkola/oferta.php

Od kilku lat English Unlimited kształci coraz większą grupę osób w wieku pow. 50 roku życia na kursach języków obcych, na potrzeby których został przygotowany specjalny, autorski program nauczania uwzględniający potrzeby i predyspozycje tej grupy wiekowej.

Od 2002 r. English Unlimited prowadzi pod patronatem Uniwersytetu Gdańskiego Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych, które kształci przyszłych lektorów języka angielskiego i niemieckiego.

W English Unlimited szkoleni są przyszli tłumacze w rocznym Studium Translatoryki.

W szkole prowadzone są również szkolenia językowe w bardzo wielu firmach i instytucjach.

W ramach English Unlimited działają autoryzowane Centra Egzaminacyjne: Cambridge ESOL oraz Goethe-Institut mające prawo do rejestracji kandydatów, prowadzenia kursów przygotowawczych oraz przeprowadzania egzaminów.

W 2008 English Unlimited otrzymał certyfikat w zakresie Systemu Zarządzania Jakością ISO 9001:2000.

Od 2009 English Unlimited realizuje na zlecenie MEN prestiżowy ponadregionalny projekt finansowany ze środków unijnych – Szkoła Sukcesu, który skierowany jest do młodzieży szkół średnich.

English Unlimited zajmuje się szeroko pojętą edukacją wszystkich grup wiekowych – od najmłodszych dzieci w wieku przedszkolnym, poprzez młodzież, studentów, dorosłych pracujących po seniorów. Dla każdej z grup w zależności od profilu kursów i szkoleń przygotowane są autorskie programy nauczania. Główną grupę odbiorców oferty edukacyjnej organizatora stanowią osoby dorosłe, a „najwyższy poziom nauczania języków obcych i zagwarantowanie wszystkim uczniom ich skutecznej nauki, a także realizacja idei „szkoły wysokich lotów”, by poprzez sukcesy słuchaczy nieustannie potwierdzać wysoką jakość świadczonych usług”, są wpisane w oficjalną misję i Politykę Jakości organizatora.

Tytuł warsztatu: 
Polish in action - Polish for beginners in the historic city of Gdańsk and Pomerania
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU13-05070
Data realizacji warsztatu: 
21.06.2010 - 27.06.2010
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
16
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
0
Cele warsztatu: 

Warsztaty językowo – kulturoznawcze w Trójmieście to nauka podstaw języka polskiego używanego przez turystów na poziomie A1 wg Europejskiego Opisu Systemu Kształcenia Językowego.

Zorganizowanie Warsztatów w Gdańsku – mieście z ponad tysiącletnią historią społeczności żyjącej na styku kultur i obszarów językowych, które już w XVII wieku było „miniaturową zjednoczoną Europą”, a w XX wieku świadkiem najważniejszych wydarzeń historycznych zarówno tragicznych, jak i decydujących o rozwoju demokracji w całej środkowo – wschodniej części Europy – było doskonałą okazją do zaproponowanie bogatego programu kulturo- i realioznawczego. Jego celem było uświadomienie słuchaczom roli naszego regionu w kontekście wspólnoty europejskiej i promowaniu dialogu międzykulturowego.

Rezultaty to: zdobycie podstawowych umiejętności językowych niezbędnych do posługiwania się językiem polskim jako turysta i / lub klient; zdobycie wiedzy o Polsce, polskiej kulturze, sztuce i stylu życia; zachęcenie do kontynuacji nauki polskiego a także do podejmowania nauki innych języków i zdobywania innych umiejętności; zachęcenie do ponownego odwiedzania regionu i zachęcania swoich rodaków do przyjazdu do Polski; promowanie idei wielojęzyczności .

Realizacja powyższych celów nastąpiła poprzez intensywne zajęcia językowe (nauka języka polskiego) metodą „projektową” – w mniejszych grupach w salach dydaktycznych, oraz każdego dnia Warsztatów w miejscach związanych z kulturą, sztuką i historią regionu ściśle korespondującymi z tematem danego dnia.

Poza zajęciami językowymi i projektowymi zaoferowany został także program kulturalno – społeczny polegający na wymianie poglądów i opinii pomiędzy uczestnikami Warsztatów a lokalną społecznością w Trójmieście. Jego głównym celem jest promowanie mobilności obywateli Europy.

Obszary tematyczne: 
  • zdobycie podstawowych umiejętności językowych niezbędnych do posługiwania się językiem polskim jako turysta i / lub klient
  • zdobycie wiedzy o Polsce, polskiej kulturze, sztuce i stylu życia
  • zachęcenie do kontynuacji nauki polskiego, a także do podejmowania nauki innych języków i zdobywania innych umiejętności
  • zachęcenie do ponownego odwiedzania regionu i zachęcania swoich rodaków do przyjazdu do Polski
  • promowanie idei wielojęzyczności
Kraj uczestników: 
Austria
Belgia
Bułgaria
Estonia
Rumunia
Szwecja
Turcja
Węgry
Wielka Brytania
Włochy
Liczba uczestników: 
2
2
3
2
1
2
1
1
1
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Na potrzeby promocji Warsztatów i rekrutacji uczestników powstały materiały drukowane - folder opisujący ofertę, a także strona internetowa.

Główną akcję promocyjną i rekrutacyjną organizator prowadził drogą pocztową (wysyłka folderów i listów) i elektroniczną (strona internetowa i mailing).

Grupa docelowa uczestników: 

Oferta Warsztatów skierowana była do wszystkich dorosłych pragnących poznać podstawy języka polskiego, zainteresowanych poznaniem regionu, polskiej kultury, historii i sztuki. Organizatorzy nie ograniczyli grup docelowych, wierząc, że różnorodność krajów, z jakich będą pochodzić uczestnicy, a także różnorodność wiekowa pozytywnie wpłynie na osiągnięcie celu, jakim, poza zdobyciem umiejętności językowych, jest dialog międzykulturowy będący głównym z założeń promowania mobilności Europejczyków.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

1. „Dzień dobry!” (powitania, pozdrowienia, pożegnania, przedstawianie się, podawanie krótkich informacji o sobie, polskie i obcojęzyczne imiona i nazwiska, nazwy miast, jak się uczyć)

Projekt językowy – „Jesteśmy w Gdańsku” – spacer po Starym i Głównym Mieście, „Signs in the City – Signs in my City”

Praca w grupach - przedstawienie idei i założeń projektu uczestnikom, spotkanie i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

Międzynarodowy lunch Grundtviga.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

2. „W hotelu i na zakupach” (pytanie o pokój i cenę, prośba o pomoc, realioznawstwo - noclegi w Polsce, waluta, płatności, zwroty i krótkie dialogi używane w sklepie, słownictwo związane z zakupami).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone z zakupami w centrum handlowym.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

3. „Kawa czy herbata?”(karta dań, zamawianie, płacenie, realioznawstwo - kuchnia polska, lokale).

Projekt językowy – w restauracji.

Wycieczka i zwiedzanie skansenu kaszubskiego w Szymbarku + lekcja historii.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

4. „Ach, jak przyjemnie…”(słownictwo związane z hobby, czasem wolnym, sportem i rekreacją, wypowiedzi na temat zainteresowań i hobby).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem Sopotu, spacerem po molo i plaży, oraz wizytą w sopockich kawiarniach i pubach.

Jak się uczyć, idea Europejskiego Portfolio Językowego.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

5. „Nić w labiryncie” („Jak dojść do…” - ćwiczenie krótkich dialogów, nazwy miejsc w mieście, realioznawstwo - orientacja w mieście, szyldy, drogowskazy, historia, zabytki).

Projekt językowy – praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem starego i głównego miasta Gdańska, stoczni oraz zwiedzaniem wystawy « Drogi do wolności »

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

6. „Co nam w duszy gra… ”( słownictwo związane z polską kulturą - dzieła, postaci, utwory, daty, epoki, historia).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem Oliwy - park, katedra, oraz wizytą w kawiarni.

Zajęcia w sali multimedialnej – „Zostańmy przyjaciółmi! - nasz wspólny profil na Facebooku.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

7. „Historia najnowsza… ”(słownictwo związane z najnowszą historią Polski, opisywanie wydarzeń w czasie przeszłym).

Projekt językowy, praktyczne wykorzystanie umiejętności połączone ze zwiedzaniem Stoczni Gdańskiej, podróżą statkiem na Westerplatte.

Podsumowanie Warsztatów, ewaluacja końcowa, wręczenie certyfikatów.

Praca w grupach i wymiana doświadczeń z mieszkańcami Trójmiasta.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Wszyscy uczestnicy przed przyjazdem byli szczegółowo informowani o rozwiązaniach organizacyjnych.

Z każdym z uczestników ustalono dokładne godziny przylotu do Gdańska.

Na każdego z uczestników czekał na lotnisku wynajęty samochód, który przewiózł go do hotelu. W hotelu dyżurujący pracownicy organizatora witali uczestników i przekazywali informacje organizacyjne.

Uczestnicy zostali zakwaterowani w pokojach jednoosobowych z łazienkami w trzygwiazdkowym hotelu w Gdańsku.

Uczestnicy otrzymali dokładny program każdego dnia wraz z planami miast i zaznaczonymi wszystkimi lokalizacjami.

W przypadku zajęć poza obrębem Starego i Głównego Miasta (gdzie mieści się hotel) uczestnicy byli transportowani autokarem lub taksówkami.

Uczestnicy spożywali śniadanie w hotelu, podczas zajęć w salach częstowani byli ciepłymi i zimnymi napojami oraz codziennie innym polskim ciastem. Obiad i kolacja serwowane były w przerwie między zajęciami i wieczorem codziennie w innej restauracji.

W przypadku zajęć plenerowych, posiłków uczestnikom towarzyszyli poza lektorami, opiekun Warsztatów, wolontariusze studenci Nauczycielskiego Kolegium Jezyków Obcych oraz pracownicy organizatora.

Uczestnicy mieli możliwość kontaktowania się z opiekunami, korzystając z czynnego całą dobę przez cały okres trwania Warsztatów „czerwonego telefonu”.

W dniu wyjazdu wszyscy uczestnicy zostali odwiezieni na lotnisko taksówkami.

Ewaluacja i monitoring: 

Dla zachowania jak najwyższej jakości prowadzonych Warsztatów organizator przewidział kilkustopniowy monitoring i ewaluację zarówno samych zajęć, jak i kwestii związanych z pobytem uczestników w Trójmieście.

Uczestnicy mogli codziennie wypowiedzieć się podczas dyskusji, jak również wypełniając anonimowe ankiety, na temat przebiegu dnia. Rozmowę przeprowadzała osoba odpowiedzialna za monitoring.

Wszystkie zajęcia były hospitowane przez koordynatora merytorycznego.

Do dyspozycji słuchaczy był całodobowy alarmowy numer – „czerwony telefon”, pod który mogli dzwonić w razie jakichkolwiek problemów.

Na koniec Warsztatów została przeprowadzona ankieta ewaluacyjna zbierająca kompleksowe informacje na temat satysfakcji uczestników.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Zostały zrealizowane wszystkie cele warsztatów - zdobycie podstawowych umiejętności językowych niezbędnych do posługiwania się językiem polskim jako turysta i / lub klient; zdobycie wiedzy o Polsce, polskiej kulturze, sztuce i stylu życia; zachęcenie do kontynuacji nauki polskiego, a także do podejmowania nauki innych języków i zdobywania innych umiejętności.

Wysoki poziom zadowolenia widoczny w cytowanych wypowiedziach słuchaczy świadczy o tym, iż słuchacze stali się swoistymi ambasadorami Polski, Pomorza i Gdańska w swoich krajach, którzy będą promować polski język, kulturę, a także zachęcać do odwiedzenia naszego kraju i przełamania stereotypów być może obecnych w sposobie postrzegania Polski wśród swoich rodaków.

Warsztaty pozwoliły organizatorowi nabrać doświadczenia w przygotowaniu, organizowaniu i realizacji międzynarodowych spotkań i szkoleń.

Warsztaty pozwoliły studentom Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych zebrać doświadczenia pracy wolontariackiej.

Słuchacze (w tym również słuchacze z grup 55+) oraz pracownicy organizatora, którzy brali udział w spotkaniach z uczestnikami Warsztatów zyskali motywację do nauki języków obcych, a także nawiązali osobiste kontakty, które są kontynuowane.

Poprzez informacje w lokalnych mediach i na stronach internetowych organizatora lokalna społeczność uzyskała informacje o programie Grundtvig i możliwościach z nim związanych.

Upowszechnianie rezultatów: 

Na użytek rekrutacji i promocji Warsztatów „Polish in action” powstała strona internetowa www.polishinaction.pl, do której dostęp można uzyskać bezpośrednio wpisując adres, lub przez stronę korporacyjną organizatora www.eu.com.pl

Kadra była na bieżąco informowana o przygotowaniach do organizacji Warsztatów i ich przebiegu w comiesięcznym biuletynie dla pracowników „Co nowego w EU?”.

Prezydenci i Urzędy Miast Gdańska, Gdyni i Sopotu zostali poinformowani o fakcie przeprowadzania Warsztatów i ich celach w specjalnie zredagowanych na tę okoliczność pismach.

Podobne pisma zostały wysłane do wszystkich trójmiejskich mediów.

W najpoczytniejszym na Pomorzu „Dzienniku Bałtyckim” 02.07.2010 ukazał się obszerny artykuł opisujący ideę Warsztatów oraz prezentujący opinię uczestników.

Na portalu www.facebook.pl założony został specjalny profil Warsztatów, który jest coraz chętniej odwiedzany przez uczestników i osoby zaangażowane w ich realizację.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Wybrane cytaty:

„This is one of the biggest chance for me to know about Europe and the culture, the life- styles. I have experienced a new life with this project. I’ve had new friends from different countries. As organizers you were really well-organized, well-prepared in terms of the schedule, activities, punctuality, accommodation, transportation etc. And also the head masters of the organization joined our dinners all the time and we were pleased with that because we felt that we were important and valuable for them.

Thank you so much with your warm friendship and interest for us. Dziękuję…”

“Dear All, It was a wonderful experience, I can hardly express how glad and grateful I am for everything we have experienced and for everything we have been given: from courses to project activities, from accommodation to food and transport everything was wonderful. We need to be going now (Bartosz is already waiting for us) but THANK you all, English Unlimited, teachers, organizers, translator (J), everyone.

Best wishes. Ferencz Mária  (and Ferencz Huba as well)”

“To be a participant in “Polish in Action” was a great experience. It was the best opportunity to get in contact with the Polish language and culture and to meet Polish people. After having learned Polish for a week and visited really nice and interesting places, I’m really enthused to study further back home and come back to Poland some time. Kathn Wiédeubauer, Austria”

“A wonderful project that brought together people from many nation. It developed sense of European integrating thought … learning of Polish language, culture and history. Tery Mills”

“I can hardly find words to express my great satisfaction with everything I was offer during this 10-day period in Gdansk. I witness and got really involved in a process that broadened my horizons in many respects.

To begin with, the course was perfectly designed- with an excellent balance of classroom activities and outdoor activities. Begin highly informative, it wasn’t boring at all- just the opposite- inspiring and motivating.

Second, my special thanks to my teacher- Gabrisha & Beata! With their highly profession approach they made the learning process quite fun- no anxiety, no tension! Just perfect. Here, I have to mention the teaching material handouts, word cards- very informative and useful. Also, the methodology of the whole course deserves admirations! The division of participants into two groups also facilitated the process of learning a fewer people means more attention. That’s what I expected and what I received! As far as the social programme is concerned again what I have to state is- pure excellence! Ideal combination of having fun and communicating with real native speakers of Polish, the opportunity we so kindly provided with by the workshop organizers! I can’t express my satisfaction with this! An excellent idea was meeting us with the elderly ladies in Sopot who further encouraged me to keep up with learning Polish. Next, the English Unlimited anniversary party… and so on… and so forth!...

Now I feel to excited to share everything. I must say that I have been to many countries but it was here that I really felt real hospitality and respect!

Please, give my special thanks to all people I met: Beata, Gabrisha, Martin, Bartosh… everyone!

Finally, I can only say: Thank you very much, my dear Polish colleagues, for your job and your efforts. It was a job perfectly done which I will always keep in my memory! Thanks! Todor Todorov, Bulgaria”

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Bartosz Czerwiński
Data wypełnienia formularza/karty: 
15.10.2010

Memento - sztuka odbiciem wspomnień i kultury

Tematyka działań: 
Aktywne obywatelstwo
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Umiejętności podstawowe
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Towarzystwo Warszawskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku im. Fryderyka Chopina
ul. Łowicka 21, 02-502 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Maryla Metelska
0048 662 320 762
m.metelska@wp.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Ideą Warszawskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku im. Fryderyka Chopina (WUTW), posiadającego status Organizacji Pożytku Publicznego, jest umożliwienie uczestnikom permanentnego kształcenia, aktywnego trybu życia poprzez stały kontakt z nauką, kulturą i sztuką oraz rekreacji, poszerzenia kontaktów międzyludzkich, rozwijania różnorodnych zainteresowań i zdolności, uprawiania zdrowego trybu życia, a w każdym działaniu zwracania uwagi na jego artystyczny wymiar. Służą temu wykłady, seminaria, lektoraty, nauka obsługi komputera, warsztaty malarskie, zajęcia w zespole teatralnym oraz w chórze, działalność kronikarsko-pamiętnikarska, kształcenie słuchu, turystyka, gimnastyka rehabilitacyjna, basen, zwiedzanie zabytków i koncerty „środowe” na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie (d. Akademia Muzyczna), który sprawuje patronat naukowy nad Naszą uczelnią.
Tytuł projektu: 
Memento - sztuka odbiciem wspomnień i kultury
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR-LP/06-0036/P1
07/GR-LP/07-0036/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2008
Kraje uczestniczące: 
Belgia, Wielka Brytania, Estonia, Hiszpania, Polska
Cele projektu: 
Partnerstwo w projekcie Memento - sztuka odbiciem wspomnień i kultury zakładało, według słów koordynatora Philippe”a Vanderschaeghe: „objęcie swym działaniem społeczności wykluczonych i zmarginalizowanych, poprzez włączenie projektów o charakterze kreatywnym, skoncentrowanych na kulturze, historii i wyrobach artystycznych wykonanych w różnych technikach. Zakładało także promowanie różnorodności międzykulturowej i wymianę doświadczeń. Partnerstwo miało na celu zbadanie strategii zachęcania ludzi dorosłych do nauki, zwiększenie świadomości problematyki wielokulturowości społeczeństwa, eksperymentowanie z nowym podejściem pedagogicznym, obalenie stereotypów dotyczących wieku, płci i niepełnosprawności”.
Obszary tematyczne: 
Uaktywnienie ludzi w „trzecim wieku”, świadków historii, poprzez zachętę do nauki, do spisywania wspomnień o wydarzeniach, o których pamięć powoli zanika wśród młodszego pokolenia nie tylko Polaków, poprzez zaangażowanie w zdobywanie nowych umiejętności, zwiększenie poczucia własnej wartości, wykorzystanie potencjału intelektualnego ludzi, będących od wielu lat po za głównym nurtem bieżących wydarzeń.
Grupa docelowa słuchaczy: 
W całym projekcie wzięli udział ludzie w różnym wieku, przeważnie młodzi, i ich oferta skierowana jest też przeważnie do ludzi młodych bez formalnego wykształcenia i bez stałego zatrudnienia lub do osób niepełnosprawnych bądź wykluczonych z racji przynależności do innego kręgu kulturowego. Grupa słuchaczy naszej uczelni to seniorzy (140 osób) w wieku od 65 do 83 lat, głównie ludzi ze średnim i wyższym wykształceniem.
Jakie były początki projektu: 
Na spotkaniu kontaktowym w Barcelonie w styczniu 2006 roku do angielskiego projektu, Memento – sztuka odbiciem wspomnień i kultury, autorstwa Matthew Kolakowskiego z Greenwich Community College, przyłączyli się przedstawiciele instytucji nieformalnego nauczania o profilu artystycznym z Belgii, Estonii, Hiszpanii, Grecji, Polski i Francji. Greccy partnerzy zrezygnowali z uczestnictwa po pierwszym roku, z braku poparcia swej instytucji, a francuscy nie zostali zakwalifikowani na pierwszym etapie selekcji.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Pierwsze spotkanie partnerskie odbyło się w Gironie (Katalonia), w zastępstwie proponowanego początkowo spotkania we Francji. Nasz uniwersytet nie był tam reprezentowany z przyczyn zdrowotnych naszego koordynatora. Potem spotkaliśmy się w Londynie, w Greenwich Community College (2-5 III 2007), następnie w Tallinie, w Estonian Acedemy of Arts (11-14 V 2007), w Gironie, Taca Artists’ Association (19-21 X 2007), w Belgii, w OVSG, The Education Secretariat of the Cities and Municipalities of the Flemmish Community (29 II – 3 III 2008), na zakończenie w Warszawie, w siedzibie WUTW (9-12 V 2008). W wyjazdach zagranicznych brało udział 6 słuchaczy, a w działaniach krajowych 15. Na spotkaniach omawiano postęp prac poszczególnych partnerów, wymieniano opnie, podejmowano konstruktywną krytykę dotychczasowych osiągnięć i wymieniano doświadczenia.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
15
W wyjazdach zagranicznych: 
12
Produkty
Produkty projektu: 
Strona internetowa: www.memento-europe.eu
Opublikowanie i opatrzenie ilustracjami książki (polskiej wersji wspomnień) w belgiskiej Academy of Arts w Genk, 10 egzemplarzy, książek ofiarowanych poszczególnym autorom w dniu 11 V 2008 roku w Warszawie. Zorganizowanie wystawy prac wszystkich partnerów projektu w Europejskim Centrum Kulturalnym Społeczności Flamandzkiej w Alden Biesen (Belgia), a także wydanie katalogu z tej wystawy oraz wspólna strona internetowa dla całości projektu, m.in. z dwujęzyczną wersją polskich wspomnień.  W czasie wystawy nakręcono film, a TV belgijska utrwaliła tę uroczystość w specjalnym wydaniu.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Czynimy starania o opublikowanie w Polsce książki pt. Historia życiem pisana”, zawierającej świadectwa historii, wspomnienia słuchaczy z okresu okupacji niemieckiej i dominacji sowieckiej (1939-1989), których życie upłynęło w epoce zniewolenia, uniemożliwiającej lub ograniczającej ich aspiracje, możliwości twórcze i wybór drogi życiowej. Informacje o uczestnictwie w programie Memento ukazały się w piśmie Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji, nr 3 z sierpnia 2007 roku, w gazecie lokalnej „Południe”, z 13 września 2007 roku, w biuletynie „Osiedle Kabaty”, z października 2007 roku oraz w dwóch numerach naszego wewnętrznego Biuletynu „Trzecia Młodość” z relacją z uroczystości zakończenia w Warszawie programu Memento.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
WUTW nie zatrudnia pracowników. Cała jego działalność opiera się na wolontariacie oraz na skromnych składkach emerytów, z których pokrywane są koszty administracyjne, a także na uzyskanych docelowo środków pieniężnych na wykonanie konkretnych zadań.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Słuchacze, emeryci, zmarginalizowani z powodów społeczno-ekonomicznych, udowodnili, że wiek nie stanowi przeszkody w podejmowaniu wyzwań o szerszym zasięgu. Zostali zmotywowani do nauki języków obcych, a także do nauki obsługi komputera i do żywszego zainteresowania się kulturą krajów partnerskich. Zaobserwowano zwiększoną wiarę w potencjał intelektualny słuchaczy, podjęte zostały nowe wyzwania, włączono się w realizację innych programów krajowych. Zdecydowanie wzrósł prestiż WUTW w społeczności lokalnej, a także wśród innych uniwersytetów, jak również we władzach lokalnych. W ramach projektu „Internet dla wszystkich” powstała kawiarenka internetowa. Dzięki umiejętności obsługi komputera seniorzy włączają się w nurt postępu cywilizacyjnego, nie są zepchnięci na margines życia.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Po zakończeniu projektu otrzymaliśmy wiadomość z Brukseli, że działające w ramach Europejskiego Programu Edukacyjnego międzynarodowe jury wybrało 20 spośród 300 projektów, przykładów dobrej praktyki, które spełniają kryteria kreatywności i innowacyjności - wśród nich znalazł się nasz wspólny program Memento.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
Wypowiedzi i opinie słuchaczy na temat projektu:
„Dzięki temu projektowi na nowo mogłam się odnaleźć”.
„Ten projekt zmienił całe moje życie”.
„Słowa mówione ulatują, a napisane zostają, dziękuję”.
„Za twoją przyczyną stały się nasze wspomnienia ważne nie tylko dla autorów, ale dla całego projektu Memento. Po prostu poszły w świat”.
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
WUTW działalność pedagogiczno-programową realizuje z dotacji docelowych, uzyskiwanych w drodze konkursów. Nie ma stałych źródeł finansowania (np. z budżetu), w związku z tym nie dysponuje środkami pieniężnymi na założenie równowartości 20% grantu, które później zwraca Narodowa Agencja. W naszym przypadku zaciągniecie pożyczki jest przedsięwzięciem niezwykle trudnym, ponieważ banki nie udzielają pożyczek stowarzyszeniom.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maryla Metelska
Data wypełnienia formularza/karty: 
11.12.2008

DIGITEACH - uczenie nauczycieli

Tematyka działań: 
Metody podnoszenia motywacji słuchaczy
Rozpoznawanie / uznawanie kompetencji
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Centrum Kształcenia Ustawicznego im. Bohaterów Wybrzeża w Sopocie
ul. Kościuszki 22-24, 81-704 Sopot
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Aleksandra Cięglewicz-Wachowiak
0048 58 551-00-11 w.33
dyrektor-utw@sopot.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Centrum Kształcenia Ustawicznego prowadzi szkoły średnie i policealne dla dorosłych (w trybie wieczorowym i zaocznym), kursy zawodowe i komputerowe, zajęcia aktywizujące dla seniorów w ramach Sopockiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku, a także szkolenia oraz doradztwo dla nauczycieli w ramach Sopockiego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli. Na rzecz osób zagrożonych wykluczeniem społecznym podejmowane są różnorodne działania: młodzież, która przerwała naukę ma możliwość skorzystania z oferty Szkoły Drugiej Szansy oraz dokończenia edukacji poprzez przystąpienie do egzaminów eksternistycznych; dla osób bezrobotnych, w tym kobiet powracających na rynek pracy oraz dla osób niepełnosprawnych i młodzieży z domów dziecka organizowane są różnorodne szkolenia (w tym również z autoprezentacji). Osoby niepełnosprawne niewidome i niedowidzące korzystają z udostępnianych przez CKU laptopów z oprogramowaniem umożliwiającym bieżące przygotowywanie notatek na zajęciach i korzystanie z zasobów Internetu. Najliczniejszą grupą zagrożoną wykluczeniem społecznym (ze względu na wiek), której specyficzne potrzeby są zaspokajane w CKU, są seniorzy – obecnie 700 osób korzysta z zajęć edukacyjnych, ruchowych i kulturalnych w ramach Uniwersytetu Trzeciego Wieku.
Dysponujemy bogatym zapleczem technologiczno-dydaktycznym, w tym 2 firmami symulacyjnymi (w nich realizowane jest kształcenie praktyczne), wspomnianym powyżej oprogramowaniem dla osób niewidomych i niedowidzących, a także platformą kształcenia na odległość.
Główne grupy docelowe:
  1. słuchacze szkół dla dorosłych zaocznych i wieczorowych, chcący zdobyć średnie wykształcenie lub atrakcyjny zawód (~1000 osób rocznie);
  2. słuchacze chcący zdobyć dodatkowe kwalifikacje – kursanci (kilkadziesiąt osób rocznie);
  3. słuchacze Sopockiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku – osoby starsze, aktywizowane intelektualnie, społecznie i ruchowo (obecnie 600 osób);
  4. młodzież z grup zagrożonych wykluczeniem społecznym, przebywająca w placówkach socjoterapeutycznych, przystępująca w naszej szkole do egzaminów eksternistycznych w celu uzupełnienia wykształcenia (~ 70 osób rocznie);
  5. osoby niepełnosprawne (ruchowo, niewidome i niedowidzące) uczestniczące w różnych formach edukacyjnych (kilkadziesiąt osób rocznie);
  6. nauczyciele korzystający z oferty Sopockiego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli (kilkadziesiąt osób rocznie)

Większość naszych słuchaczy to kobiety. Nasi klienci nie są zamożni, z reguły nie mają pracy i znajdują się w trudnej sytuacji finansowej i rodzinnej.

Tytuł projektu: 
DIGITEACH - uczenie nauczycieli
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0125/P1
07/GR-LP/07-0163/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2008
Kraje uczestniczące: 
Belgia, Czechy, Dania, Estonia, Hiszpania, Polska
Cele projektu: 
Celem projektu była analiza powszechnych problemów związanych z zachęcaniem nauczycieli osób dorosłych do tworzenia i wykorzystywania treści cyfrowych (technologii informacyjno-komunikacyjnych) w procesie kształcenia. Projekt zakładał zbadanie i dzielenie się metodami motywowania, szkolenia i rozwoju umiejętności nauczycieli w zastosowaniu treści cyfrowych i platform kształcenia na odległość. Na potrzeby grupy projektowej rozwijana była wspólna platforma kształcenia na odległość, która pozwoliła członkom grupy na umieszczanie pomysłów i poglądów, wzajemne kontaktowanie się i wymianę doświadczeń. Celem było także zachęcanie nauczycieli i innych kadr do dzielenia się przykładami dobrych praktyk z kolegami w krajach partnerskich oraz wzrost autorytetu nauczycieli i ich świadomości przez zlikwidowanie wśród nich „analfabetyzmu cyfrowego”. Ostateczne efekty znajdą pozytywne przełożenie na słuchaczy, ponieważ w ich nauczaniu stosowane będą nowe techniki.
Obszary tematyczne: 
Rozwój umiejętności nauczycieli w zastosowaniu treści cyfrowych i platform kształcenia na odległość.
Grupa docelowa słuchaczy: 
Nauczyciele nieinformatyczni(nie obeznani w technologiach informacyjno - telekomunikacyjnych - ICT), osoby bezrobotne, osoby zamieszkujące tereny wiejskie lub obszary defaworyzowane.
Jakie były początki projektu: 
Pomysł na projekt zrodził się na seminarium kontaktowym w styczniu 2006 r. w Hiszpanii w Barcelonie. Podczas tego spotkania przedstawiciele organizacji z kilku krajów rozpoczęli pracę nad założeniami projektu i formularzem wniosku o dofinansowanie.
Krótki opis przebiegu projektu: 
  1. W pierwszym roku projektu 2 spotkania wszystkich partnerów w Belgii i Estonii.
  2. Spotkanie bilateralne z Hiszpanami, wizyta studyjna.
  3. Wymiana doświadczeń w zakresie analfabetyzmu cyfrowego w społeczności nauczycielskiej.
  4. Badanie problemów zw. z wykorzystaniem ICT w procesie kształcenia dorosłych (ankieta z 30 pytaniami).
  5. Stworzenie strony internetowej http://www.digiteach.eu (przekierowanie na http://wiki.digiteach.eu) i jej aktualizacja. W pierwszym roku była to główna strona projektu, z możliwością edytowania jej przez każdego z partnerów.
  6. Wideokonferencje na platformie www.flachmeeting.com
  7. Materiały dydaktyczne o tworzeniu e-treści, upowszechnienie na 100 CD-romach.
  8. Publikacja informacyjna o projekcie, 500 szt.
  9. Nauka języka
  10. Stworzenie strony internetowej w serwisie Yurls  http://digiteachstart.yurls.net (przekierowanie z http://www.digiteach.eu), która zastąpiła stronę z pierwszego roku realizacji projektu.
  11. Aktualizacja strony www - dodawanie przez uczestniczących w projekcie nauczycieli programów pomocnych podczas prowadzonych przez siebie zajęć lekcyjnych z użyciem ICT. Poprzednia strona nadal jest dostępna z obecnej i również aktualizowana.
  12. Obecnie trwa ocenianie przez nauczycieli programów umieszczonych na stronie internetowej
  13. Spotkanie partnerów w Hiszpanii w Barcelonie w listopadzie 2007 r. (6 osób z Polski brało udział).
  14. Spotkanie partnerów w Polsce w Sopocie w kwietniu 2008 r.
  15. Wspólna komunikacja partnerów oraz wymiana dokumentów za pomocą platformy Moodle – nauczyciele umieszczają tam własne materiały dydaktyczne wykorzystywane w pracy ze słuchaczami.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
14
W wyjazdach zagranicznych: 
10
Produkty
Produkty projektu: 
dwie broszury informacyjne o projekcie wydane po każdym roku realizacji projektu, płyta CD z prezentacją efektów projektu
szkolenie nauczycieli CKU z zakresu obsługi platformy edukacyjnej moodle i tworzenia materiałów e-learningowych
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Materiały szkoleniowe z zakresu obsługi platformy edukacyjnej moodle i tworzenia materiałów e-learningowych zostały wykorzystane podczas kolejnego szkolenia nauczycieli.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Uczestnictwo w projekcie uświadomiło polskim nauczycielom osób dorosłych, że nauczanie z wykorzystaniem technologii informacyjnej nie jest trudne, a jednocześnie o wiele bardziej atrakcyjne dla słuchaczy. Wymiana doświadczeń sprawiła, że nasi nauczyciele z większą pewnością siebie i zaangażowaniem postanowili wdrożyć się do nauczania na odległość. W naszym Centrum otworzyliśmy platformę modle (http://moodle.cku.sopot.pl), a nasi nauczyciele od września 2008 roku zaczęli umieszczać tam swoje materiały szkoleniowe. Dzięki temu doświadczeniu poszerzyliśmy ofertę edukacyjną CKU.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Odbiorcami projektu byli zarówno nauczyciele, jak i słuchacze CKU w Sopocie. Nauczyciele nabrali odwagi i zdobyli nowe umiejętności w zakresie wykorzystywania nowoczesnej technologii w przygotowywaniu materiałów edukacyjnych, a słuchacze dzięki temu mają ciekawsze zajęcia.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Strona http://digiteachstart.yurls.net i umieszczone na niej materiały są wykorzystywane przy realizacji dwóch kolejnych projektów międzynarodowych.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Będąc w Barcelonie zobaczyłam, że nauczanie na odległość jest możliwe.”
„Podczas rozmów z partnerami z zagranicy zrozumiałam, że to nie jest takie trudne i że dam sobie radę z przygotowywaniem zajęć wykorzystując technologię ICT.”
„Wspomaganie nauczania stacjonarnego e-learningiem to jest to czego oczekiwałem.”
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Aleksandra Cięglewicz-Wachowiak
Data wypełnienia formularza/karty: 
30.01.2009
Subskrybuje zawartość

Switch style