Austria

Społeczny potencjał kobiet w średnim wieku - ponadpokoleniowa praca biograficzna w kształceniu dorosłych

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Edukacja osób starszych, w tym międzypokoleniowa
Grupy o specjalnych potrzebach, w tym osoby niepełnosprawne
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Obszary Kultury
ul. Krzemienicka 2a, 94-030 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Maria Goldstein
0048 505 998 782
mgold@math.uni.lodz.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Stowarzyszenie „Obszary Kultury” ma siedzibę w Łodzi, ale jego działania mają zasięg ponadlokalny. Zajmuje się między innymi: edukacją, popularyzacją różnych dziedzin kultury i sztuki, działaniami na rzecz środowisk i osób dysfunkcyjnych i niepełnosprawnych, mniejszości narodowych, działalnością wspomagającą rozwój wspólnot i społeczności lokalnej, propagowaniem idei integracji europejskiej, problematyką praw kobiet. Członkami Stowarzyszenia są edukatorzy, kulturoznawcy, pracownicy naukowi, psycholodzy, socjolodzy, studenci łódzkich uczelni. Wspólną cechą członków Stowarzyszenia jest ich pasja społecznikowska i kreatywność w podejmowaniu tematów kulturowych. Stowarzyszenie swoje działania prowadzi nieodpłatnie, korzystając z pracy wolontariackiej członków; nie prowadzi działalności gospodarczej.
Tytuł projektu: 
Społeczny potencjał kobiet w średnim wieku - ponadpokoleniowa praca biograficzna w kształceniu dorosłych
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-AT1-GRU06-01523 6
Lata realizacji: 
2009 - 2011
Kraje uczestniczące: 
Austria, Czechy, Niemcy, Polska, Szwecja, Słowacja, Turcja
Cele projektu: 
- refleksja nad międzypokoleniowymi i międzykulturowymi podobieństwami i różnicami w różnych społeczeństwach europejskich,
- porównanie biografii kobiet „Wschód” i „Zachód”,
- zwrócenie uwagi na znaczenie kompetencji i potencjału starszego pokolenia pochodzącego z różnych społeczno-kulturalnych środowisk,
- zainicjowanie i utworzenie sieci organizacji wspierających oba pokolenia kobiet;
Obszary tematyczne: 
zagadnienia równouprawnienia płci, edukacja międzykulturowa, dialog międzypokoleniowy, uczenie się w starszym wieku, grupy o specjalnych potrzebach;
Grupa docelowa słuchaczy: 
Słuchaczki/Słuchacze odzwierciedlali przekrój społeczeństwa: byłe włókniarki, urzędniczki, nauczycielki, migrantki, seniorzy
Jakie były początki projektu: 
Jedna z partnerek, emigrantka z Rosji do Niemiec zwróciła się do mnie z pomysłem zrealizowania projektu poświęconego wykształconym kobietom w średnim wieku, które nie mogą odnaleźć się na rynku pracy (tzn. będące w takiej samej sytuacji jak ona), ja z kolei zainteresowałam tą ideą moją koleżankę w Wiedniu, która jest zainteresowana tą tematyką. Spotkałyśmy się w trójkę w Wiedniu w październiku 2008 w ramach wizyty przygotowawczej i postanowiliśmy napisać projekt, pokazujący potencjał kobiet, projekt w którym kobiety, przedstawicielki różnych grup i o różnym statusie społecznym dojdą do głosu, opowiedzą o swoim życiu a ich historie życia zostaną opublikowane.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Rozpoczęcie projektu w Wiedniu w Austrii, 15-18 października 2009 roku. Warsztaty na temat metod przeprowadzania wywiadów biograficznych w różnych kontekstach kulturowych. W różnych ustawieniach i językach ćwiczyliśmy przeprowadzanie wywiadu biograficznego. Aby przygotować się do nadchodzących wywiadów, partnerzy ułożyli katalog tematów, które miały być przedmiotem dyskusji i porównań z perspektywy różnych pokoleń i kultur, pomiędzy „Wschodem i Zachodem”.
Zdobyte doświadczenia zostały wprowadzone w życie przez członków grupy. Każda grupa z każdego państwa przeprowadziła przynajmniej dwa wywiady. Rozmowy nagrano w formie plików audio.
Spotkanie w Izmirze w Turcji 11-14 marca 2010. Refleksja na temat doświadczeń w przeprowadzaniu wywiadów biograficznych, dyskusja o głównych tematach z wywiadów. Prezentacja projektu lokalnej władzy administracyjnej i w lokalnej prasie. Warsztaty na temat tradycyjnych rzemiosł kobiet i tańca tradycyjnego. Prezentacja dokumentacji video z dwóch wywiadów z kobietami z Izmiru. Warsztaty dotyczące rozwijania tematu i czasu wykonania wywiadów biograficznych dla celów wydania książki.
Kwiecień-maj 2010 - transkrypcja wywiadów.
Spotkanie w Norrköping w Szwecji 10-13 czerwca 2010. Prezentacja wywiadów z krajów partnerskich: porażki i sukcesy, trudy i doświadczenia. Wycieczka: Śladami św. Brygidy - historia średniowieczna o kobiecie o silnej woli i jej córce. Warsztaty „Teenager”, Warsztaty” Kreatywne pisanie”: Jak zmienić wywiad w opowiadanie. Wizyta na wystawie „Teenager” w Muzeum Miasta.
Spotkanie w Brnie w Czechach 23-26 września 2010. Sesja z uczniami szkoły średniej MORAVA na temat szans młodych kobiet w pogodzeniu kariery zawodowej i życia rodzinnego, rynku pracy, trudów po urlopie macierzyńskim. Grupowa dyskusja z kobietami powyżej pięćdziesiątego roku życia. Dyskusja na temat procesu wydania książki, porównywanie języków, pytania o edycję, adjustację i okładkę. Redakcja wywiadów. Pisanie fragmentów po angielsku.
Spotkanie w Bratysławie na Słowacji: 10-13 marca 2011. Warsztaty z upośledzonymi kobietami i matkami dzieci upośledzonych, o ich życiu jako kobiet należących do grupy kobiet defaworyzowanych w Malacky. Dyskusja z reprezentantami stowarzyszenia kobiet o kwestiach kobiecych, ich sytuacji na rynku pracy, w rodzinie, itd.
Ukończenie książki (marzec-czerwiec 2011)
Spotkanie w Łodzi w Polsce 9-12 czerwca 2011
Prezentacja publikacji: wydruk pdf. Dyskusja z matką dziecka autystycznego i prezentacja książki, którą ona przetłumaczyła, dyskusja na temat wdrożenia metod przeprowadzania wywiadu biograficznego do codziennej pracy w edukacji dorosłych.
W działaniach krajowych brali udział słuchacze, którzy przyszli licznie na organizowane przez nas imprezy towarzyszące oraz na spotkanie partnerskie organizowane w Łodzi.
Wśród działań upowszechniających należy wymienić współpracę z mediami, udział w debacie zorganizowaną przez wiceprzewodniczącą Rady Miejskiej w Łodzi na temat „Dojrzała Łódź”.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
250
W wyjazdach zagranicznych: 
20
Produkty
Produkty projektu: 
Strona internetowa projektu http://www.mothers-daughters-dialogue.eu/
Książka “Hidden Stories. Female Life Paths across Europe” – zawierająca m. in. wywiady z Polkami, które wyemigrowały do Szwecji.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Książka została przekazana zainteresowanym osobom oraz bibliotekom.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Grupa partnerska bardzo się zżyła, zmotywowana dobrą współpracą i wynikami, będzie starała kontynuować współpracę międzynarodową w tym samym składzie i opracować wspólnie nowy projekt partnerski. Nowymi umiejętnościami było koordynowanie i monitorowanie procesu wydawniczego oraz praca metodą wywiadu biograficznego. Będzie ona na pewno wykorzystana w dalszych projektach.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
W wyniku naszego projektu daliśmy szansę „zaistnienia” kobietom „przeciętnym”, które zgodziły się opowiedzieć nam historię swojego życia. Obrzynały publikację, w której są głównymi partnerkami.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Publikacja w siedmiu językach jest świadectwem czasu i porównaniem warunków życia na przestrzeni dwóch pokoleń kobiet i  dwóch systemów politycznych.
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Nasza grupa skupiła się na wywiadach biograficznych jako międzynarodową i międzypokoleniową metodą nauczania dorosłych i kontynuujących naukę. W projekcie brali udział zarówno pracownicy jak i słuchacze instytucji partnerskich. Nauczyliśmy się wdrażać wywiady biograficzne do naszej codziennej pracy.” - A. Brechelmacher, Austria.
„Podczas projektu stało się jasne, jak różne są tła instytucji partnerskich, a ich doświadczenia dały nam wielorakie perspektywy, jeśli chodzi o wywiady, zbieranie i radzenie sobie z materiałami biograficznymi. Pojawiły się wspaniałe dyskusje, poglądy z perspektywy kuratorów, wspólnoty poszukiwawczej, psychologów i pracowników społecznych.  Jednym z benefitów projektu było uzyskanie szerszego zrozumienia. (...) Kolejnym krokiem będzie rozprzestrzenienie naszych doświadczeń wśród znajomych kobiet i mężczyzn w naszych społecznościach i ukazanie nieustającego  wątku w zawiłej sieci, jaką są biografie kobiet w Europie.” - A. Kindhal, Szwecja.
„Po raz pierwszy rozpocząłem pracę nad takim projektem, a wiedza, jaką zyskałem była mi potrzebna do zrozumienia na jakich warunkach i w jaki sposób działa metoda wywiadów biograficznych. (...) Książka podsumowuje dwa lata pracy i odzwierciedla nasze nowe doświadczenia z socjologicznymi narzędziami, które nie były nam dotąd znane. Co więcej, demonstruje to wysiłek włożony w międzynarodowa współpracę – jak efektywni byliśmy w przedstawieniu naszych wizji partnerom europejskim.” - R. Zaltsman, Niemcy.
„Wywiady były bardzo ciekawym i kształcącym doświadczeniem. Nauczyłem się wiele z biografii ludzi, których wcześniej nie znałem.” - A. Erarslan, Turcja.
„Ja – jako psycholog – zwykłam rozmawiać z ludźmi, przeprowadzać wywiady z pacjentami. Wywiady do tej książki były inne, ponieważ musiałam kontrolować się, aby nie prowadzić wywiadu, ale jedynie uczynić dialog z osobą udzielająca mi wywiadu prostym. (...) Opublikowana książka jest naszym „dzieckiem” i dowodem na nasza współpracę w grupie. To było i nadal jest bardzo interesujące, żeby spotkać partnerów z innych krajów, rozpoznać wszelkie podobieństwa i różnice w tradycjach, kulturze, zwyczajach. Staliśmy się dobrą grupą projektową i chcemy kontynuować współpracę. Książka napisana jest w siedmiu językach. Dla mnie przyjemnością jest czytać w języku niemieckim, polskim i oczywiście czeskim. Jestem mocno zmotywowana, żeby “odświeżyć” moją znajomość języków.” - M. Chaloupkowá, Słowacja.
„Praca nad projektem była dla mnie wzbogacającym doświadczeniem. Przez kilka lat żyłam z rodziną w pobliżu domów osób, które udzielały mi wywiadu. Mieszkałam na miejskim osiedlu na peryferiach Brna, a moi rozmówcy dwa kilometry dalej w prostej linii, w Ostopowicach. Dystans jest wyraźnie niewielki. Jednakże kiedy rozmawiałam z Libuše, która jest mniej więcej w moim wieku, zrozumiałam jaki „dystans”, jakie różnice utworzyły się lata temu poprzez wszelakie społeczne i kulturowe warunki typowe dla wiejskiego/rolniczego i miejskiego środowiska. Cieszyło mnie słuchanie nie tylko biografii obu kobiet, ale także ich komentarzy, mówiących o tym, że wywiad pozwolił im słuchać siebie nawzajem, podzielić się wspomnieniami, przejść przez własne życia, podzielić się myślami i mieć świadomość wspólnoty rodzinnej.(...) Będziemy używać metody wywiadu biograficznego podczas kolejnych kilku wywiadów w naszej organizacji. Oferujemy książkę naszym politykom.” - Margit Brèznová, Czechy.
„Projekt nie tylko pozwolił wdrożyć metodę wywiadu biograficznego, aby zachęcić kobiety z różnych pokoleń i krajów, aby rozmawiały o swoich biografiach, a także kreować mozaikę kobiecych wspomnień i biografii w formie książki, która inspiruje nas wszystkich, aby za tym podążać i rozumieć. Co więcej, wielu uczestników projektu także poznało podstawowe zasady i praktyki w pisaniu pracy biograficznej” - G. Dressel, Austria.
„Jeśli projekty europejskie mają przyczyniać się do tego, żeby obywatele różnych krajów lepiej mogli się poznać i zrozumieć, to ten projekt partnerski spełnił swój cel.”
„Ważny był proces poznawania różnych biografii i to, że musieliśmy skonfrontować je z własnymi.”
„I believe that we will continue with our cooperation in any form of project. Today the lady from Office of Government contacted me and she has told she would like that ou organisation will prepare  any project to the topic of intergenerational solidarity.”
„I also want to thank everybody for good cooperation and wonderful memories from the meetings. I  think our project was a success and I would very much like to cooperate in the future.”
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 
Wszyscy partnerzy wyrażają wolę dalszej współpracy w ramach projektów partnerskich i wielostronnych Grundtviga.
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maria Goldstein
Data wypełnienia formularza/karty: 
15.12.2011

Żydowskie tradycje edukacyjne w Europie (JETE)

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Inne
Sztuka, muzyka, kultura
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Stowarzyszenie Instytut Tolerancji
ul. Piotrkowska 104, 90-926 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Maria Goldstein
0048 505 998 782
mgold@math.uni.lodz.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 
Instytut Tolerancji w Łodzi został utworzony w 2001 roku. Powołali go ludzie, których celem jest propagowanie idei tolerancji i szacunku dla odmienności: naukowcy, artyści, dziennikarze, politycy, nauczyciele i studenci. W gronie założycieli był m.in. ówczesny prezydent miasta, pastor i przedstawiciel gminy żydowskiej. Ludzie o różnych poglądach i biografiach, których połączyła chęć wspólnego podejmowania działań na rzecz tolerancji. Zaczęło się od walki z ksenofobicznymi napisami na murach Łodzi, które wciąż psują wizerunek miasta. Dyskusje, warsztaty i koncerty pokazujące różnorodność i wielokulturowość Łodzi, miały pomóc w walce z głupotą wandali, którzy wciąż mazali rasistowskie napisy. Właśnie edukacja miała być środkiem do osiągnięcia celu. Od początku organizowaliśmy spotkania prezentujące różnorodne kraje i narodowości, które współtworzyły Łódź, a także religie, by uświadomić jak wiele łączy chrześcijaństwo z judaizmem, a protestantyzm z prawosławiem. A trzeba tu podkreślić, że Łódź ma bardzo specyficzną historię jak na miasto usytuowane w centrum Polski. Instytut bierze udział w Światowym Dniu Walki z Rasizmem, współorganizuje Kolorową Tolerancję - akcję zamalowywania rasistowskich napisów, będącą jednocześnie dyskusją nad różnorodnymi formami współczesnej nietolerancji. Rozmawiamy o braku tolerancji i zrozumienia dla osób niepełnosprawnych. Mówimy o heterofobii. Zastanawiamy się jak czują się i jak postrzegani są obecnie w Polsce cudzoziemcy, a zwłaszcza przedstawiciele krajów afrykańskich czy azjatyckich. Rozmawiamy o islamie oraz konflikcie palestyńsko-izraelskim. Jesteśmy też partnerami kilku międzynarodowych projektów. Honorowym członkiem Instytutu Tolerancji w Łodzi jest znakomity polski filozof prof. Leszek Kołakowski, który napisał dla nas esej pt. "Wymazać nienawiść”.
Tytuł projektu: 
Żydowskie tradycje edukacyjne w Europie (JETE)
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR2/06-0074/P1
07/GR-LP/07-0053/P2
Lata realizacji: 
2006 - 2009
Kraje uczestniczące: 
Niemcy x2, Austria, Francja, Włochy, Litwa x2, Holandia, Polska
Cele projektu: 
Edukacja w szerokim zakresie w aspekcie tolerancji, poszanowania innych, przybliżania ich kultury i tradycji, wartości uniwersalnych pozwalających także na przetrwanie trudnych momentów życiowych, odkrywanie historii i jej znaczenia dla tożsamości miasta i jego mieszkańców, przybliżanie wartości i znaczenia wielokulturowości dla rozwoju człowieka.
Obszary tematyczne: 
Historia Żydów europejskich, Holocaust, tradycje edukacyjne (literatura, sztuka, muzyka)
Grupa docelowa słuchaczy: 
Wszystkie osoby zainteresowane tematyką, pracownicy instytucji publicznych, nauczyciele – osoby, które ze względu na wykonywany zawód mogą być multiplikatorami naszych działań.
Jakie były początki projektu: 
Pomysł powstania projektu miała koordynatorka projektu z Niemiec. Poszukiwała ona  partnerów w Polsce i otrzymała mój adres od mojej znajomej z Uniwersytetu Ludowego w Stuttgarcie. Dzięki pomocy polskiej Narodowej Agencji pojechałam na spotkanie przygotowawcze. Nie znaliśmy nikogo i był to nasz pierwszy projekt partnerski.
Krótki opis przebiegu projektu: 
Spotkanie pracowników Instytutu w celu zaplanowania działań związanych z wizytą naszych partnerów Łodzi.
13-16 października 2007, Polska, Łódź – spotkanie partnerów
Opracowaliśmy bardzo obszerny program, ponieważ miasto jest pełne śladów kultury żydowskiej. Dla naszych gości i społeczności lokalnej zorganizowaliśmy koncert chóru Clil połączony z nauką piosenek i prezentacją naszej broszury „Nauka pomogła nam przeżyć”, przedstawiliśmy również sylwetkę Icchaka Kacenelsona, autora wstrząsającego poematu „O zamordowanym żydowskim narodzie” oraz przedwojenny łódzki chór żydowski Hazomir.
Na ostatnie trzy punkty naszego programu składały się: wykład Pawła Spodenkiewicza, autora książki „ Zaginiona dzielnica”, na temat przedwojennych szkół żydowskich i placówek edukacyjnych w Łodzi, Justyny Fruzińskiej o znaczeniu kabały oraz pokaz multimedialny zdjęć Pawła Herzoga o chasydach z Aleksandrowa.
W spotkaniu w Łodzi wzięło udział ok. 30 osób z zagranicy, bo oprócz licznie przybyłych uczestników naszego projektu ok. 25, towarzyszyli nam przebywający akurat w Łodzi zainteresowani tematem turyści z Wielkiej Brytanii i Niemiec.
Styczeń 2008
Wzięliśmy udział w uroczystości upamiętnienia likwidacji obozu romskiego w getcie Litzmannstadt. Naziści deportowali ok. 5000 Sinti i Romów z austriackiego Burgerlandu. Wkrótce po przybyciu wszyscy zostali zamordowani. Wieczorem uczestniczyliśmy w koncercie muzyki cygańskiej.
8-10 lutego 2008, Włochy, Florencja – spotkanie partnerów
Spotkanie podsumowujące półmetek projektu. Ten warsztat nie był przeznaczony dla słuchaczy. Jego zasadniczym celem miało być podsumowanie dotychczasowej realizacji projektu. Każdy z partnerów miał przygotować prezentację wyników projektu na szczeblu lokalnym i międzynarodowym
18-22 lutego 2008
Stuttgart/Tybinga Prezentacja projektu na stanowisku KE podczas targów edukacyjnych Didacta w Stuttgarcie.
15 marca 2008
Spotkanie z rabinem Symchą Kellerem z Łódzkiej Gminy Wyznaniowej – wykład o judaizmie w ramach akcji „Kolorowa Tolerancja
W dniu 21 marca 2008 r., w Międzynarodowym Dniu Walki z Rasizmem, który tradycyjnie jest obchodzony w Łodzi jako dzień Kolorowej Tolerancji przeprowadziliśmy kilka działań w ramach projektu i w celu jego promocji.
Było to wspólne zamalowywanie rasistowskich graffiti oraz koncert żydowskiej muzyki w wykonaniu zespołu „Kanava”. W dniu 28 marca towarzyszyli naszym działaniom fotoreporterzy FRSE.
Kwiecień 2008
Braliśmy udział w symbolicznym „Marszu Żywych” w Łodzi
2. czerwca 2008 mieliśmy zaszczyt prezentować projekt JETE na ogólnopolskiej konferencji tematycznej zorganizowanej w ramach Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego przez FRSE w Warszawie.
19-22 czerwca 2008, Litwa, Wilno – spotkanie partnerów
Do spotkania przygotowaliśmy się czytając przewodniki turystyczne i historyczne oraz specjalny numer Midrasza poświęcony żydowskiemu Wilnu. Polska grupa przyjechała do Wilna w przededniu planowanego w ramach JETE spotkania, przed południem możliwa była przechadzka po Wilnie, odkrywanie śladów polskości, widocznej nie tylko w budynkach sakralnych, lecz także w przestrzeni miejskiej. To tutaj, tworzyli polscy wieszczowie: Juliusz Słowacki i Adam Mickiewicz. Tablice i postumenty ich upamiętniające można znaleźć w wielu miejscach miasta, w tym na Uniwersytecie Wileńskim.
Sierpień  2008
Obchody rocznicy likwidacji getta.
5-8 lutego 2009, Niemcy, Tybinga – spotkanie partnerów
Podczas spotkania były prezentowane projekty upamiętniające ofiary zbrodni nazistowskich, działania na rzecz odbudowania życia żydowskiego (kultury i edukacji) oraz działalności instytucji stowarzyszonej w tym projekcie tzn. Niemiecko-Amerykańskiego Instytutu. Spotkanie zakończyło się uroczym wieczorem przy wspólnym europejskim stole, na którym znalazły się przysmaki przywiezione przez partnerów.
W marcu 2009 jak co roku byliśmy współorganizatorami “Kolorowej tolerancji” . Wykład na temat judaizmu Symchy Kellera, przewodniczącego Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Łodzi spotkał się jak zwykle z ogromnym zainteresowaniem.
7-10 maja 2009
W tych dniach byliśmy słuchaczami międzynarodowej konferencji zorganizowanej przez Katedrę Pragmatyki Językowej Uniwersytetu Łódzkiego “Rasa, Religia, Reprezentacja”. Jej tematem były zagadnienia etniczności i religii, jak również ich przedstawienie w sztuce, mediach i literaturze. Uczestnicy konferencji z perspektywy przeszłości, teraźniejszości dyskutowali o tym, co współtworzy naszą tożsamość i kształtuje relacje z innymi. Zastanawiali się nad językowo-wizualnymi sposobami wyrażania owej tożsamości, reprezentacji tego, co duchowe i tego co, materialne, sacrum i profanum, uniwersum i indywiduum. Podczas konferencji poznaliśmy córkę Chawy Rosenfarb, która przyjechała z Kanady. Chawa jest autorką trzytomowej publikacji na temat przedwojennej Łodzi i historii getta łódzkiego. Towarzyszyliśmy jej w nostalgicznym spacerze śladami matki. Jednym z punktów byłfilm Menachema Dauma “Gra w chowanego” uważany przez wielu krytyków za jeden z najważniejszych i najbardziej poruszających filmów na temat Holocaustu i relacji polsko-żydowskich. Film ten stał się inspiracją dla programu naszego spotkania w projekcie partnerskim „Suval” w czerwcu. Spotkaniu temu nadaliśmy motto ”Kto ratuje jedno życie ratuje cały świat”
14-30 czerwca 2009, Polska, Łódź – spotkanie partnerów
Jak zwykle włączyliśmy się w organizację spotkań z kulturą żydowską w Łodzi i z naszej inicjatywy został wyświetlony podczas otwartych projekcji w kinie Muzeum Kinematografii film „Zabawa w chowanego, który zrobił na nas tak duże wrażenie. Postanowiliśmy umożliwić obejrzenie go szerszej społeczności i między innymi naszym europejskim partnerom, których gościliśmy w tym czasie w Łodzi. Nawiązaliśmy kontakt z Kamilą Klauzińska z towarzystwa historyczne Yachad, która współpracowała przy produkcji tego filmu. Kamila zwróciła się do reżysera filmu o wyrażenie zgody na otwartą niekomercyjną projekcję filmu i ją otrzymała.
Była obecna na spotkaniu i odpowiadała na pytania wzruszonych widzów.
7-12 lipca 2009, Auvillar, Francja – spotkanie partnerów
Podsumowujące projekt ostatnie spotkanie w Auvillar w siedzibie naszego francuskiego partnera. Spotkanie to było ukoronowaniem projektu i pożegnaniem przyjaciół. Przez te trzy lata staliśmy się jedną wielką rodziną i rozstanie było naprawdę trudne.
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
500
W wyjazdach zagranicznych: 
0
Produkty
Produkty projektu: 
Wystawy:
- Żydowskie tradycje Edukacyjne w latach 1940-1944, towarzysząca ogólnopolskiej konferencji młodych historyków (mała wystawa).
- „Nauka pomogła nam przetrwać” Biblioteka Pedagogiczna im Kotarbińskiego.
- Poszerzona wystawa „Nauka pomogła nam przetrwać” dostępna do końca sierpnia w Hali Orange.
- Wystawa „Chasydzi” w Urzędzie Miasta Łodzi.
Wykłady: na ogólnopolskiej konferencji młodych historyków poprzedzone informacją o projekcie.
Michał Trębacz: „Działalność kulturalna Bundu w Łodzi w okresie międzywojennym”
Iza Olejnik: „Książka żydowska w przemysłowej Łodzi.
Publikacja „Nauka pomogła nam przetrwać - książka o tradycjach edukacyjno-kulturalnych  w getcie Łódzkim w języku polskim i niemieckim.
Spotkania ze świadkami naocznymi, spotkania promujące literaturę.
Spotkanie z profesorem Władysławem Bartoszewskim „Trudne pytania w dialogu polsko żydowskim” (uczestnicy młodzież szkolna, nauczyciele).
Współorganizacja ”łódzkich spotkań z kulturą żydowską”.
Koncerty edukacyjne żydowskiego chóru Clil i innych zespołów połączone z nauką piosenek.
Promocja miasta, włączanie tematyki projektu do akcji „Kolorowa Tolerancja”.
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 
Publikacja została przekazana do szkół i bibliotek oraz zainteresowanym osobom. Niemiecka wersja rozdawana była gościom podczas oficjalnych obchodów rocznicy likwidacji getta, grupom młodzieży niemieckiej i austriackiej, która realizowała projekty historyczne związane z tematem Drugiej Wojny Światowej.
Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Wzajemna współpraca i nauka przy realizacji projektu, koordynacja działań i kształcenie poczucia więzi, coraz większa świadomość wielokulturowości miasta i znaczenia upowszechniania wiedzy wśród mieszkańców, co pozwala na obniżanie progu nietolerancji i ksenofobii.
Dzisiaj mamy przyjaciół w wielu krajach europejskich. Są oni partnerami w naszych nowych projektach. Poza zdobywaniem wiedzy i rozszerzaniem horyzontów, nabywamy bardzo ważnych umiejętności językowych, dotyczy to przede wszystkim w języka angielskiego, który jest na ogół językiem roboczym projektów.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Wpływ na wybór studiów podyplomowych, rozwinięcie zainteresowań, publikacje, także zwiększenie świadomości i poczucia własnej wartości w konfrontacji z partnerami zachodnimi, możliwość kulturowego, ale także językowego dialogu, umiejętność odnalezienia się w różnych sytuacjach, w tym podróżach.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 
Projekt stanowił doskonałą bazę do dalszych poszukiwań. Inspiracje do działań własnych, zawodowych: prowadzenie nowych zajęć na Uniwersytecie, artykuły, dysertacje naukowe, poszukiwania i rozwój zainteresowań (np. wykłady podczas warsztatów kultury żydowskiej w Poleskim Ośrodku Sztuki, artykuły w Gazecie Wyborczej).
Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
„Gabriela Materassi, jedna z uczestniczek spotkania w Łodzi, napisała następujący tekst: "Łódź jest miastem które powoli wyzwala się z koszmaru przeszłości, której nie da się zapomnieć, ma ona swoje odzwierciedlenie we wszystkich artystycznych, architektonicznych i kulturalnych aspektach. Cmentarz żydowskich jest prawdopodobnie miejscem, w którym łączą się dusze ze swoim ciałami, od których zostały tak okrutnie oddzielone. Dusze te wpływają na wegetacje roślinności i objawiają się w sposób nieoczekiwany, przez co przeszłość jest nadal obecna. Okaleczone ciała mieszkają w drzewach, które rosną na cmentarzu, wypełnione przerażonymi oczami, które przyjmują formę kropli rosy na liściach, marzenia unoszą się nad bujną trawą i kołyszą się na kwiatach.
Myśli, wspomnienia, niepokój - początek długiej agonii – odczuwalne są na dworcu poprzez pieczołowicie sporządzone listy, które zawierają nazwiska i dane 230.000 osób, którym w nieludzki sposób odebrano godność.
Czas pokrył budynek czarnym welonem, aby skryć puste mieszkania. W getcie panuje absolutna cisza, nie słychać dziecięcych głosów, piosenek, śmiechu.
Nasze oczy widzą wszystko. To nie jest ciekawość, ale ból, zrozumienie, solidarność.
Cisza jest wszechobecna i wypełnia nas paraliżującym smutkiem. Nasze kroki budzą oczy, w których nie ma nadziei, oczy paru starców, którzy żyją w jednostajnym bolesnym wspomnieniu.”
Inne opinie:
„Było miło, interesująco, bogata strona merytoryczna, i pouczająco - tolerancja, jest jednym z najważniejszych czynników w obcowaniu ludzi o różnej narodowości i religii, i musimy się jej (myślę o tym kiedy przypomnę sobie kłótnię, po filmie P. Bergsteina).”
„Nauczyłem się, że trzeba czytać i zastanawiać się nad przeczytanymi treściami. To co zobaczyłem i przeczytałem było bardzo interesujące, ale potrzebuję czasu, aby to przemyśleć.”
„Nowi przyjaciele, nowe informacje dotyczące żydowskiej kultury, nowe odczucia w stosunku do uczestników projektu JETE i tematu naszych spotkań.”
„Nowe kontakty z partnerami w innych krajach europejskich.”
„Zdobycie szerszej wiedzy o organizacjach partnerskich zaangażowanych w projekcie, wymiana doświadczeń z innymi krajami, skonkretyzowanie sformułowania – wspólna platforma europejska.”
„Nauczyłem się dużo na temat sposobu działań poszczególnych grup w projekcie. Nauczyłem się dużo od grupy francuskiej, poznając filozoficzny aspekt podejścia do tematu. Bardzo interesujące było zwiedzanie Żydowskiego Muzeum w Paryżu i uzupełnienie wiedzy na temat afery Dreyfusa. Dzięki temu projektowi i temu partnerstwu znaleźliśmy pozytywny potencjał do zdobywania wiedzy na temat postępowej i humanistycznej tradycji żydowskiej oraz kultury europejskiej.”
„Trudno jest zajmować stanowisko na temat religii innych. Podczas spotkań, zwiedzania z przewodnikiem, rozmów nauczyliśmy się dużo na temat historii Żydów w najszerszym sensie, od nakreślenia Tanachu, poprzez ważność słowa w świętych tekstach Tory, wygnanie starotestamentowe, świątynię w Jerozolimie aż do jej zburzenia opisanego przez Józefa Flawiusza, stworzenia synagogi, ale również tradycji stworzonej w Talmudzie i Midraszu. Nauczyliśmy się o historii żydowskiej będącej historią europejską od czasu zburzenia drugiej świątyni, o wpływach tradycji żydowskiej na kultury narodowe i bez wątpliwości mających miejsce poprzez stulecia, o problemach społeczności żydowskiej we wszystkich krajach europejskich w obliczu antysemityzmu i pogromów. Ponadto, i być może jest to najbardziej wartościowe, odkryliśmy żydowską myśl w różnych socjologicznych kulturalnych aspektach, inspirującą dla naszej osobistej i kulturalnej sytuacji.. Historia i myśl żydowska stanowi kombinację bardzo silnej tradycji z silną zdolnością do asymilacji do nowych sytuacji.”
„To spotkanie było dla mnie i mojej instytucji bardzo pożyteczne i sensowne. Uważam, że najważniejsze jest to, że było tak dużo dyskusji na temat żydowskich tradycji. Wreszcie mieliśmy do czynienia z tradycją żydowską „live”. Mogliśmy trochę odczuć duchowe życie Żydów”. Myślę, że podczas następnych spotkań powinnyśmy się bardziej zagłębiać w folklor żydowski”
„Jestem bardzo szczęśliwa, że mogę uczestniczyć w tym projekcie. Dzięki temu mam nowe pomysły i co najważniejsze kierunek dla przyszłego rozwoju projektu. Dziękuję partnerom, to było duże przeżycie zobaczyć żydowski Paryż. Jestem wdzięczna, za to pierwsze spotkanie w Paryżu. Było to dla mnie ogromne doświadczenie związane z tym tematem, było wspaniale poznać partnerów.”
„Partnerstwo to dobry proces uczenia się, spotkanie tylu osób z różnych środowisk, różnych, kultur, jest prawdziwym wydarzeniem, wykonaliśmy dobrą pracę podczas pierwszego spotkania i musimy kontynuować poszukując odpowiedzi na nasze pytania. Uważamy poszukiwanie żydowskiej tożsamości ma zasadnicze znaczenie wkładu JETE dla naszej organizacji, ponieważ poprzez zrozumienie tej tożsamości w obliczu naszej własnej historii dowiadujemy się więcej o sobie, dowiedzieliśmy się również więcej o naszych organizacjach.”
Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Maria Goldstein
Data wypełnienia formularza/karty: 
15.03.2010

READCOM - Kluby Czytelnicze dla dorosłych READCOM - Reading Clubs for Adlut Learning Communities

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Języki obce
Sztuka, muzyka, kultura
Technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK)
Dane Beneficjenta
Organizacja polska realizująca projekt: 
Biblioteka Publiczna im. W. J. Grabskiego w Dzielnicy Ursus m. st. Warszawy
ul. Plutonu Torpedy 47, 02-495 Warszawa
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Piotr Jankowski
0048 22 882 43 00
p.jankowski@bpursus.waw.pl
Krótki opis profilu działalności polskiej organizacji realizującej projekt: 

Biblioteka Publiczna w dzielnicy Ursus realizuje autorski program działalności oparty na standardach UNESCO/IFLA, które określają bibliotekę  publiczną jako centrum informacyjno-edukacyjne, będące "wrotami do świata wiedzy" oferujące niezbędne warunki w procesie kształcenia przez całe życie ("Lifelong learning"), służące zaspokajaniu potrzeb lokalnej społeczności w zakresie edukacji, informacji i rozwoju jednostki.

Placówki biblioteki prowadzą działalność w zakresie:

  1. edukacji pozaszkolnej dzieci i młodzieży poprzez wdrożenie autorskich programów zajęć i opartych na nowatorskich formach pedagogiki zabawy, pedagogiki teatralnej i biblioterapii a także poprzez promocje wolontariatu;
  2. edukacji międzykulturowej poprzez organizację dla wszystkich grup społeczności lokalnej zajęć poświęconych poznawaniu innych tożsamości opracowanych i opartych o doświadczenia i wiedzę nabytą w międzykulturowych projektach unijnych takich jak BARFIE, EDM reporter, SEEC i READCOM i jedyną w Polsce kolekcje książek międzykulturowych w 13 językach europejskich;
  3. edukacji dorosłych poprzez nieustanne wdrażenie programu UE „Uczenie się przez całe życie”-Grundtvig, co oznacza miedzy innymi: gromadzenie i udostępnianie materiałów elektronicznych i tradycyjnych z uwzględnieniem potrzeb słuchaczy i edukatorów w zakresie kształcenia dorosłych, organizacje bezpłatnych kursów komputerowych dla dorosłych i warsztatów literackich, organizacje cyklów wykładów popularno naukowych w ramach Festiwalu Nauki i WSZECHNICY, współprace organizacyjną i programową z Uniwersytetem Trzeciego Wieku w Ursusie mającego swoją siedzibę w Bibliotece oraz patronat informacyjny nad działalnością Uniwersytetu poprzez prowadzenie strony internetowej UTW;
  4. organizacje zajęć dla studentów uczelni wyższych poświęconych formom aktywizacji intelektualnej i społecznej ludzi dorosłych realizowanym w Bibliotece;
  5. organizacje specjalnej formy usług dla osób niepełnosprawnych lub niedowidzących, jakimi są: „książka na telefon” - książki dostarczają bezpłatnie do domu wolontariusze biblioteki oraz usługa dla osób niedowidzących lub „audio-książka” nagrania książek na płytach CD czytanych przez znanych aktorów;
  6. uruchomienie wraz z Biurem Pracy specjalnych kiosków internetowych dla osób poszukujących pracy;
Tytuł projektu: 
READCOM - Kluby Czytelnicze dla dorosłych READCOM - Reading Clubs for Adlut Learning Communities
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
05/GR2/05-0128/C1
06/GR2/06-0145/C2
07/GR-LP/07-0085/C3
Lata realizacji: 
2005 - 2008
Kraje uczestniczące: 
Polska
Austria
Belgia
Portugalia x 2
Turcja x 2
Cele projektu: 
1. Organizacja grup dorosłych zainteresowanych programem uczenia się przez całe życie
2. Promocja edukacji międzykulturowej w celu lepszego rozpoznawania i porównywania różnych tożsamości i różnych kultur.
3. Uruchomienie i udostępnienie strony internetowej dla wymiany informacji i doświadczeń między partnerami projektu.
4. Organizacja zajęć dla osób zainteresowanych wdrażaniem metod aktywizacji dorosłych
5. Spotkania  uczestników projektu i uczestników zajęć w celu wymiany doświadczeń związanych z udziałem w projekcie
6. Opracowanie strategii pedagogicznych dla rozwoju form aktywizacji dorosłych
Obszary tematyczne: 

Literatura, film, teatr, grafika, informatyka, języki obce, edukacja międzykulturowa

Grupa docelowa słuchaczy: 

Od bezdomnych analfabetów, poprzez imigrantów po edukatorów i  absolwentów najlepszych uczelni w Europie. W Polsce - członkowie Uniwersytetów Trzeciego Wieku, bibliotekarze i edukatorzy instytucji kulturalnooświatowych.

Jakie były początki projektu: 

Na konferencji BARFIE w  2004 roku Warszawie przedstawicielki instytucji edukacyjnych z Austrii i Portugalii zaproponowały Bibliotece udział i koordynacje projektu poświęconego edukacji dorosłych.

Krótki opis przebiegu projektu: 
Spotkania partnerów i uczestników zajęć:
Warszawa listopad 2005 - omówienie podstawowych założeń projektu i programu działań na najbliższy rok (partnerzy)
Lizbona luty 2006 - relacje z przeprowadzanych działań i przyjęcie szczegółowego programu zadań
Wiedeń - czerwiec 2006 - podsumowanie roku i wymiana doświadczeń miedzy partnerami, spotkanie z uczestnikami zajęć i wymiana refleksji na temat wspólnie przeczytanych lektur i filmów (partnerzy projektu i uczestnicy zajęć)
Leuven - listopad 2006 - spotkanie z nowymi partnerami projektu (Belgia i Turcja), uzupełnienie programu projektu o nowe propozycje, wymiana doświadczeń miedzy partnerami, spotkanie z uczestnikami zajęć i wymiana refleksji na temat wspólnie przeczytanych lektur i filmów (partnerzy projektu i uczestnicy zajęć)
Portalegre - luty 2007 - spotkanie poświecone kulturze Portugalii (partnerzy i uczestnicy zajęć) wybór „Śniegu” Pamuka, jako lektury dla uczestników zajęć ze wszystkich krajów
Ankara - czerwiec 2007 - Refleksje nad dziedzictwem kulturowym Turcji ze szczególnym uwzględnieniem literatury O. Pamuka.( partnerzy i uczestnicy zajęć)
Warszawa - listopad 2007 - I Międzynarodowa konferencja READCOM - podsumowanie dotychczasowych osiągnięć i podzielenie się nimi z edukarami z całej Polski (partnerzy i uczestnicy zajeć)
Leuven - luty 2008-  podsumowanie konferencji w Warszawie, prezentacja dorobku klubów READCOM w Belgii (partnerzy i uczestnicy zajęć)
Castelo Branco -  czerwiec 2008- zakończenie projektu prezentacja najlepszych praktyk poszczególnych partnerów.(partnerzy i uczestnicy zajęć)
Działania krajowe: W Polsce  - w latach  2005 /2006 dla uczestników zajęć opracowano i zrealizowano program bloków tematycznych obejmujący zajęcia  komputerowe , biblioterapeutyczne, językowe, międzykulturowe, literackie, ponadto przeprowadzono w latach 2006-2007 4 kursu dla edukatorów zainteresowanych edukacją dorosłych w celu upowszechnienia rezultatów i doświadczeń projektu
Działania upowszechniające
uruchomienie strony internetowej www.readcom.info, udział w Targach Książki  Edukacyjnej  w Warszawie 2005-2008, publikacje w prasie lokalnej i specjalistycznej
Działania ewaluacyjne
każde ze spotkań było raportowane przez koordynatora a konferencja była ewaluowana poprzez ankietę
Liczba słuchaczy aktywnie uczestniczących w projekcie
W działaniach krajowych: 
200
W wyjazdach zagranicznych: 
30
Produkty
Produkty projektu: 
- strona projektu www.readcom.info
- strona Biblioteki na której równolegle umieszczane są informacje o projekcie www.bpursus.waw.pl
artykuły w prasie lokalnej:„Poradnik Bibliotekarza”, „Dziennik Ursusa”, Gazeta Mazowiecka”, „Gazeta Ochoty”
- programy szkoleniowe
- „Podręcznik dla mentorów klubów READCOM”
- „Nasze lektury i wspomnienia” (publikacja przygotowana przez uczestników zajęć będąca zbiorem refleksji i wspomnień)
- „Wspólna sprawa wspólne dzieło” (publikacja przygotowana przez uczestników zajęć będąca rezultatem realizowanych w trakcie zajęć zadań literacko-artystycznych)
- prace artystyczne oraz przedstawienia
Które z powyższych produktów wykorzystano po zakończeniu projektu, upowszechniono?: 

Szczególnym uznaniem i popularnością cieszą się międzykulturowe metody aktywizacji intelektualnej dorosłych opracowane w postaci 8 modułów opisanych w „Podręczniku dla mentorów klubów READCOM”

Wpływ
Wpływ udziału w projekcie na organizację polską i jej pracowników: 
Udział w projekcie pozwolił Bibliotece i jej pracownikom na:
- poznanie i porównanie nowych sposobów prowadzenia działalności edukacyjnej
- wdrożenie nowych form edukacji w działalności Biblioteki głownie opartych na modułach opracowanych w podręczniku dla mentorów klubów READCOM,
- bezpośrednie, osobiste „rozpoznanie i doświadczenie tożsamości innych kultur, zjawisk, osób,
- odnalezienie wymiaru europejskiego różnych tożsamości poprzez rozpoznanie ich wspólnych i obcych przestrzeni,
- pogłębienie refleksji nad definicja europejskości,
- doskonalenie form komunikacji bezpośredniej i elektronicznej (prowadzenie strony internetowej w 5 językach),
- doświadczenie różnych form organizacji pracy i współpracy i ich doskonalenie (warsztaty multimedialne, konferencje, spotkania partnerów),
- doskonalenie znajomości języków obcych.
Wpływ udziału w projekcie na polskich słuchaczy: 
Polscy słuchacze wykazywali:
- rosnące i aktywne zainteresowanie nowymi formami poznawania innych kultur (od spotkań z uczestnikami zajęć z innych krajów, poprzez wspólne lektury, filmy po opracowywanie informacji multimedialnych o kulturze krajów uczestniczących w projekcie)
- wzrost aktywności społecznej objawiający się aktywnym udziałem w organizacji spotkań, konferencji i innych wydarzeń w ramach projektu;
- zwiększenie swobody w nawiązywaniu kontaktów ze słuchaczami z innych krajów podczas spotkań;
- zgłaszanie własnych propozycji dotyczących zajęć i całego projektu;
- zwieszenie umiejętności posługiwania się ICT;
- zwiększenie zainteresowania nauką j. obcych jak i widoczne zwiększenie umiejętności posługiwania się j. obcymi.
Wartość, użyteczność projektu, trwałość rezultatów: 

Wszystkie produkty ą wykorzystywane stale do zajęć i prezentacji, które sa realizowane przez Bibliotekę, jaki i partnerów projektu w innych krajach.

Opinie słuchaczy i pracowników o projekcie – cytaty z wypowiedzi: 
- "Dzięki READCOMOWI poznałam ludzi, którzy byli moimi sąsiadami a ja nic o nich nie wiedziałam",
- "W READCOMIE spotkałam wspaniałych ludzi, którzy stali się moimi prawdziwymi przyjaciółmi"
- "Moja rodzina (bliższa i dalsza) po przeczytaniu moich wspomnień najpierw była zdławiona tym co się z nich dowiedziała o potem wszyscy zaczęli interesować się przeszłością całej rodziny jak nigdy dotąd"
- "Zajęcia komputerowe READCOM pozwoliły mi na bliższy kontakt z moim ukochanym wnukiem"
- "Zaobserwowałam, że te trzy lata ciężkiej pracy, której wszyscy koordynatorzy z 5 państw (Austrii, Belgii, Turcji, Portugalii i Polski) byli niezwykle oddani, mimo barier kulturowych zbliżyły ich do siebie. Można powiedzieć, że zawiązały się przyjaźnie na całe życie" - pracownik biblioteki.
- "Ku mojej radości w piątek  06.06.08. miałam okazję uczestniczyć w warsztatach prowadzonych przez dr Rudi’ego Wuyts’a z Belgii. To właśnie jego zajęcia pozwoliły mi spojrzeć na powieść „Pokuta” z innej perspektywy oraz poznać na jej temat opinię różnych ludzi z różnych krajów." - pracownik biblioteki.
Ew. inne uwagi dotyczące realizacji projektu: 

Bardzo dobra współpraca z zespołem Programu Grundtvig z FRSE pozwoliła na maksymalne wykorzystanie możliwości merytorycznych i organizacyjnych projektu. Dzięki projektowi READCOM Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Ursus stała się inną biblioteką - stała się prawdziwym centrum edukacyjno-informacyjnym.

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Piotr Jankowski
Data wypełnienia formularza/karty: 
23.07.2008

Karolina Lewandowska

Tematyka działań: 
Edukacja drugiej szansy
Edukacja w więzieniach lub na rzecz powrotu skazanych do społeczeństwa
Edukacja zdrowotna
Zagadnienia pedagogiczne / dydaktyczne
Akcja: 
Wizyty - Grundtvig 3 (dawny program Socrates)
Imię i nazwisko: 
Karolina Lewandowska
Stanowisko pełnione w organizacji: 
socjolog, pedagog
Nazwa organizacji, z której był składany wniosek: 
Fundacja Dzieci Niczyje
Pełny adres organizacji: 
ul. Walecznych 59 03-926 Warszawa
Telefon: 
22 616 16 69
E-mail: 
klewandowska@fdn.pl
Tytuł szkolenia: 
9th International Conference of the International Association for the Treatment of Sexual Offenders (IATSO): Biological, Psychological and Social Issues in Sexual Offending – Towards an Integration of Perspectives.
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
06/GR3/06-0101
Data realizacji
Termin wyjazdu: 
06.09.2006 - 09.09.2006
Kraj: 
Austria
Miasto bądź rejon: 
Wiedeń
Organizator szkolenia: 
International Association for the Treatment of Sexual Offenders (IATSO)
Opis szkolenia i jego wpływu: 

Szkolenie miało charakter konferencji. Wzięło w niej udział około 250 osób z ponad 70 krajów. W przeważającej mierze konferencja opierała się na wykładach osób od lat zajmujących się profilaktyką, zapobieganiem recydywy przestępstw seksualnych. Uczestnicy mogli także uczestniczyć w zajęciach warsztatowych (np. ocena ryzyka recydywy). Organizatorzy przewidzieli także tzw. sesje plakatową, podczas której prezentowano wyniki badań oraz różne inicjatywy związane z zapobieganiem wykorzystywaniu seksualnego dzieci (np. kampanie społeczne etc.).

Tematyka konferencji dotyczyła wszystkich etapów przeciwdziałania przestępstw seksualnych: działań nakierowanych na osoby, które jeszcze nie dopuściły się przestępstw seksualnych, osób, które takie przestępstwa popełniły, ale nie zostały jeszcze zatrzymane, a także osób zatrzymanych i osadzonych w więzieniach. Wykłady dotyczyły także różnych aspektów wymienionych zagadnień:  kształtowania polityki wobec sprawców, działań edukacyjnych skierowanych do społeczeństwa, a także zagadnień terapeutycznych tj. ocena stopnia ryzyka powrotności do przestępstwa, programy terapeutyczne etc.

Wiedza zdobyta podczas konferencji pozwoliła mi na rozszerzenie własnej związanej z przeciwdziałaniem przemocy seksualnej. Ponadto kontakty nawiązane podczas konferencji ze specjalistami z innych krajów UE, USA oraz Nowej Zelandii pozwoliły na zapoznanie się ze specyfiką organizacji, w których te osoby pracują. Otrzymałam także liczne oferty współpracy z organizacjami zagranicznymi przy konstruowaniu programów związanych z profilaktyką przemocy seksualnej wobec dzieci.

W Polsce nie odbywają się szkolenia, ani konferencje na ten temat, dopiero rozpoczynamy działania nakierowane na zapobieganie recydywy przestępstw seksualnych wobec dzieci. Konferencja pozwoliła mi nie tylko poznać wiedzę niedostępną w Polsce (badania, wystąpienia niepublikowane), ale pozwoliła także nawiązać kontakty z osobami, które potencjalnie mogą pomóc zbudować system działań wobec sprawców w Polsce.

Dzięki konferencji udało mi się pozyskać wykładowców na szkolenia zorganizowane przez Fundację Dzieci Niczyje w Polsce: czerwiec 2007 – prof. Wiliam Marshall (Kanada) pięciodniowe szkolenie dla psychologów pracujących w polskich Zakładach Karnych. Dzięki współpracy Fundacji z Ambasadą Brytyjską możliwe było także zaproszenie dwóch wykładowców z Wielkiej Brytanii: listopad 2007 – prof. Don Grubin wykład i szkolenie dla psychologów pracujących opiniujących w sprawach o przestępstwa seksualne w czasie IV Ogólnopolskiej Konferencji „Pomoc Dzieciom-Ofiarom Przestępstw”. Kwiecień 2008 – dr Ruth Mann warsztaty dla psychologów pracujących w polskich Zakładach Karnych oraz spotkania z Centralnym Zarządem Służby Więziennej i Ministerstwem Sprawiedliwości.

Dzięki udziałowi w konferencji udało nam się pozyskać autorów artykułów do nr 19 kwartalnika „Dziecko krzywdzone. Teoria. Badania. Praktyka”. Numer w całości poświęcony jest problematyce przeciwdziałania przemocy seksualnej wobec dzieci.

Kum arain in szenk - Jewish Inn

Tematyka działań: 
Edukacja międzykulturowa
Dane beneficjenta
Organizacja realizująca warsztat: 
Poleski Ośrodek Sztuki
ul. Krzemieniecka 2a, 94-030 Łódź
Przedstawiciel organizacji, który może udzielić ew. dodatkowych informacji: 
Anna Rutkowska – Rochmińska 42 686 02 59, pos@lodz.pl
Krótki opis profilu działalności organizacji realizującej warsztat: 

POLESKI OŚRODEK SZTUKI, którego nazwa pochodzi od jednej z dzielnic Łodzi - Polesia, od 20 lat wpisany jest w "mapę" kulturalną miasta. Siedzibą Ośrodka jest modernistyczna willa z lat 20-tych ubiegłego stulecia, która należała niegdyś do Ludwika Plichala /Czecha niemieckiego pochodzenia/ liczącego się w Łodzi fabrykanta, właściciela fabryki dziewiarskiej. Walory architektoniczne Ośrodka sprzyjają kameralnym formom pracy, zaś okalający budynek ponad hektarowy, ogrodzony park pozwala na realizację akcji plenerowych, instalacji przestrzennych, rekreacji. Placówka jest przystosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych., zaś adresatem jej działań jest głównie odbiorca dorosły. Oferujemy różnorodne propozycje aktywności artystycznej, edukacyjnej, czytelniczej, ekologicznej, hobbystycznej, prowadzimy własną działalność wydawniczą, a także ekspozycyjną w Galerii 526. Naszym "znakiem firmowym" są spotkania z najwybitniejszymi twórcami kultury polskiej, promowanie debiutujących literatów i poetów a także organizacja dwóch cyklicznych przedsięwzięć o zasięgu międzynarodowym; od roku 1995 Spotkania Teatralne "Terapia i Teatr" /obecnie Biennale/ i towarzyszące im warsztaty teatralne dla studentów, instruktorów i pracowników socjalnych , zaś od 1999 r. Warsztaty Wikliny i Przestrzennych Form Ogrodowych i towarzyszące im plenery dla twórców. Tradycyjnie, od siedmiu lat, w maju każdego roku, zapraszamy łodzian na Festiwal Literatury "Prope Mercatum", w którym uczestniczą i promują swoje książki wybitni autorzy polscy i obcojęzyczni. Wielu naszych stałych bywalców skupionych jest wokół tematycznych grup pasjonackich takich jak Dyskusyjny Klub Książki /pod honorowym patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego/ , Klub Smakosza, Klub Literacki, Klub Scrabblistów. Wiele uwagi w naszej pracy poświęcamy zagadnieniom tolerancji prezentując inne kultury i systemy wartości, działając na rzecz poszanowania odrębności społecznych i obyczajowych oraz podejmując inicjatywy skierowane do mniejszości etnicznych i grup defaworyzowanych. W środowisku  lokalnym postrzegani jesteśmy jako placówka upowszechniania kultury pracująca także metodą projektów otwierających nowe możliwości kontaktów oraz wymiany doświadczeń i inspiracji z partnerami europejskimi.

Tytuł warsztatu: 
Kum arain in szenk - Jewish Inn
Nr Umowy Finansowej z Narodową Agencją: 
2009-1-PL1-GRU13-05060
Data realizacji warsztatu: 
27.09.2009 - 02.10.2009
Partnerzy zagraniczni
Liczba uczestników z zagranicy, którzy wzięli udział w warsztacie: 
15
Liczba uczestników z Polski, którzy wzięli udział w warsztacie: 
3
Cele warsztatu: 
  1. Prezentacja kultury żydowskiej, oraz ukazanie kontekstu jej wielowiekowej symbiozy z Łodzią, miastem o wielokulturowej tradycji.
  2. Uświadomienie zagrożeń i tragicznych konsekwencji dla społeczeństw  i ich kultur, jakie wynikać mogą z aktów nietolerancji i postaw ksenofobicznych.
  3. Stworzenie płaszczyzny dla ponadgranicznego  i międzypokoleniowego dialogu na rzecz poznawania, zrozumienia i szacunku dla innych, niż własna, kultur.
  4. Spotkania ze społecznością lokalną  i włączenie jej  w przebieg i międzykulturowy finał warsztatów pn. "Karczma Żydowska".

Inspirowanie uczestników do rozpowszechniania wiedzy i umiejętności nabytych  w trakcie warsztatów  w swoich krajach i środowiskach.

Obszary tematyczne: 
  • edukacja międzykulturowa: historia, tradycja, sztuka i religia
  • ekspresja artystyczna: taniec, śpiew, plastyka, fotografia
  • integracja: budowanie pozytywnych relacji interpersonalnych między europejczykami
Kraj uczestników: 
Austria
Finlandia
Litwa
Niemcy
Wielka Brytania
Łotwa
Liczba uczestników: 
5
3
2
2
2
1
Rekrutacja uczestników i przygotowanie warsztatu: 

Uczestnicy zostali wyłonieni w drodze naboru i indywidualnych zgłoszeń.

Rekrutacja uczestników warsztatów odbywała się za pomocą strony internetowej, na której zamieszczona została karta zgłoszenia, regulamin uczestnictwa oraz program warsztatów. Ponadto promocja warsztatów odbywała się za pośrednictwem portali tematycznych (dialog.org, jewish.org.pl, sztetl.org.pl, fzp.net.pl), a także korzystaliśmy z bazy danych powstałej podczas dotychczasowych międzynarodowych projektów POS, takich jak: Międzynarodowe Biennale „Terapia i Teatr”, z udziałem zagranicznych obserwatorów. Wykorzystaliśmy wieloletnią współpracę z artystami z Litwy, Szwecji, Niemiec i Austrii przy okazji organizowanego cyklicznie Międzynarodowego Pleneru Wikliniarskiego przesyłając im informację o warsztacie.

Rozpowszechnianie informacji o projekcie odbywało się również za pomocą:

  • bazy danych partnerów POS biorących udział w projektach Grundtviga: Ambasador Edukacji Transkulturowej BAC oraz Opowiedziane biografie w edukacji dorosłych-Story managament,
  • bazy danych uczestników biorących udział w seminarium kontaktowym Europen Expierences in Intercultural Learning 9-12 października 2008, Stambuł,
  • oraz przy współpracy z Instytutem Tolerancji, jednostkami Urzędu Miasta Łodzi.

O przyjęciu decydowała kolejność zgłoszeń oraz spełnienie podstawowych kryteriów określonych przez Komisję Europejską (wiek, obywatelstwo, brak zbieżności zawodowej z tematyką warsztatu, znajomość języka angielskiego).

Grupa docelowa uczestników: 

Grupę docelową stanowili uczestnicy pełnoletni, zainteresowani kulturą i tradycją żydowską oraz osoby o szerokich zainteresowaniach artystycznych i historycznych, otwarte na twórczy dialog w międzynarodowym zespole. Udało się dotrzeć do osób, które (poza dwiema) nie mały większej wiedzy i wcześniejszego przygotowania, chętnie poznawały kulturę żydowską oraz historię Łodzi ze śladami jej obecności. W warsztatach  udział wzięło 8 mężczyzn i 7 kobiet, w wieku od 20 do 67 lat.

Opis przebiegu
Krótki opis przebiegu warsztatu: 

Uczestnicy przybyli do Łodzi w dzień poprzedzający prace warsztatowe. W miejscu zakwaterowania (w tym przypadku był to hotel Urzędu Miasta Łodzi)  nastąpiło przywitanie i wzajemna prezentacja gości i organizatorów, krótkie zajęcia integrujące grupę.  Wszyscy otrzymali niezbędne materiały: harmonogram warsztatów, identyfikatory, plan miasta, mapki dojazdowe, foldery  zawierające informacje o Łodzi, bilety komunikacji miejskiej.

Program warsztatów  obejmował:

Dzień pierwszy (27.09.2009) – wprowadzający w klimat miasta i tematykę warsztatów.

  • Wizyta  w ważnych obiektach  związanych z wielokulturową historią miasta. Uczestnicy warsztatów poznali zabytki XIX wiecznej architektury  Łodzi – dawne rezydencje i fabryki przemysłowców, obecnie muzea: Muzeum Włókiennictwa (dawna tkalnia Ludwika Geyera), Muzeum Historii Miasta Łodzi (dawny pałac Izraela Poznańskiego), Muzeum Kinematografii (dawny pałac Ludwika Grohmana) i wysłuchali wykładu: Łódź miastem czterech kultur – historia łódzkich Żydów na tle historii Łodzi przemysłowej
  • Tradycyjne pieśni żydowskie – wspólny wybór 6-7 utworów i nauka wybranych pieśni
  • Warsztaty tańca chasydzkiego – krótkie wprowadzenie dotyczące wpływu różnych kultur w muzyce i choreografii tańca chasydzkiego, nauka podstawowych kroków oraz pokaz poszczególnych układów tanecznych.

Dzień drugi (28.09.2009):

  • Nauka języka hebrajskiego – uczestnicy mieli okazję zapoznać się     z alfabetem hebrajskim, podstawowymi zwrotami  języka jidisz oraz poznać historię i korzenie języka Żydów Aszkenazyjskich.
  • Tradycyjne pieśni żydowskie- uczestnicy kontynuowali naukę wybranych pieśni żydowskich .
  • Warsztaty tańca chasydzkiego– nauka kolejnych kroków i układów.
  • Wykład “Piosenka i sztuka w Getcie Łódzkim”  ilustrowana recitalem pieśni.

Dzień trzeci (29.09.2009):

  • Warsztaty kulinarne: zapoznanie ze specyfiką kuchni koszernej oraz z regułami przyrządzania i spożywania posiłków. Nauka samodzielnego przygotowania  potraw żydowskich: kawioru po żydowsku i złotego joicha (rosołu)
  • Warsztaty tańca chasydzkiego– praca nad interpretacją układów choreograficznych tańca..
  • Tradycyjne pieśni żydowskie –  próby wspólnego śpiewania.

Dzień czwarty  (30.09.2009):

  • Wizyta na Cmentarzu Żydowskim (największy żydowski cmentarz w Europie); wykład:  Symbolika żydowskiej sztuki nagrobnej.
  • Wizyta na terenie dawnego getta łódzkiego. W trakcie zajęć uczestnicy gromadzili dokumentację fotograficzną wielu obiektów historycznych- Stację Radegast  przy ulicy Stalowej, Pomnik Dekalogu, Park Ocalałych.
  • Prezentacja w wersji niemieckojęzycznej polsko -austriackiego filmu biograficznego Spotkanie klasowe  opisującego historię 10 kobiet z Izraela, Austrii i Polski, których losy związane są z Łodzią przedwojenną i w czasie okupacji niemieckiej.
  • Tradycyjne pieśni żydowskie – kontynuacja zajęć, śpiew chóralny.

Dzień piąty (1.10.2009):

  • Wykład Sztetl- miasteczko żydowskie- poznanie historii, architektury i zwyczajów panujących w  miasteczkach typu sztetl.
  • Wykład Żydowskie święta religijne – rozmowa o zwyczajach i nakazach związanych z celebrowaniem świąt żydowskich ( Jom Kippur, Rosz ha Szana, Sukot , Chanuka, Purim, Pascha).
  • Święto Sukot – warsztaty, podczas których uczestnicy budowali i zdobili szałas, symbol święta żydowskiego Sukot (najważniejszego w żydowskim kalendarzu).
  • Tradycyjne pieśni żydowskie – przygotowanie do koncertu.
  • Kolacja w restauracji Anatewka, specjalizującej się w serwowaniu potraw kuchni żydowskiej.

Dzień szósty  (2.10.2009):

  • Próba generalna z udziałem chóru Clil (jedyny w Polsce amatorski chór żydowski) oraz  przygotowania do wieczoru  pożegnalnego.
  • Wieczór “Karczma Żydowska”- prezentacja projektu artystycznego, uczestnicy mieli możliwość zademonstrowania przed społecznością lokalną zdobytej wiedzy i umiejętności nabytych podczas warsztatów. W czasie finalnej imprezy grupa wykonała tańce chasydzkie oraz  kilka pieśni żydowskich (wspólnie z chórem Clil). Imprezie towarzyszył multimedialny pokaz samodzielnie wykonanych fotografii „Litzmanstadt Ghetto” oraz  degustacja potraw przyrządzonych według tradycyjnych przepisów koszernej kuchni żydowskiej ( m. in. czulent, fasola z czosnkiem, chały w miodzie, maca, koszerne wino) . Dodatkową atrakcją utrzymaną w klimacie wieczoru był koncert muzyki klezmerskiej w interpretacji łódzkich instrumentalistów.

Prelegentami i wykładowcami byli dziennikarze, pracownicy naukowi Uniwersytetu Łódzkiego (w jednym przypadku pracownik naukowy Uniwersytetu w Toronto), kustosze muzeów. Zajęcia z grupą prowadzili – choreograf, dyrygentka chóru Clil, scenograf, muzyk.

Rozwiązania praktyczne zastosowane podczas realizacji warsztatu: 

Większość zajęć odbywała się w Poleskim Ośrodku Sztuki – warsztaty artystyczne, projekcje filmowe, dyskusje, wywiady, pokaz, koncert. Zajęcia rozpoczynały się każdego dnia o godz. 10.00, kończyły w okolicach godz. 19.00 (z przerwą na obiad i kolację). Uczestnicy docierali z hotelu do Ośrodka podstawionymi dla nich busami a po zakończeniu zajęć korzystali z usług komunikacji miejskiej w towarzystwie (pilotujących ich ) wolontariuszy. Korzystaliśmy również z taksówek w sytuacji kiedy wystąpiła konieczność szybkiego przemieszczania się oraz po zakończeniu wieczoru pożegnalnego (ze względów bezpieczeństwa- późna godzina powrotu do hotelu).

Podczas wizyt w miejscach związanych z historią i kulturą żydowską problem komunikacji został rozwiązany dzięki wsparciu Urzędu Miasta Łodzi (Biuro Promocji, Turystyki i Współpracy z Zagranicą) – pod hotel podstawiany był rano autobus wożący uczestników zgodnie z planem wizyt. Również w tych dniach uczestnikom towarzyszył  wolontariusz, który był w stałym kontakcie z kierowcą oraz  organizatorami.

Kwestia posiłków była rozwiązana następująco: śniadania w hotelu, obiady  i kolacje serwowane były w większości dni w Ośrodku, (dostarczane przez firmę cateringową). Dla trojga uczestników zamawialiśmy dania wegetariańskie (dla jednego spośród nich- wegańskie).

Specjalizująca się w potrawach kuchni żydowskiej restauracja Anatewka przygotowała jedną uroczystą kolację, podczas której nasi goście mogli „wejść” w klimat wyjątkowo zaaranżowanego  wnętrza, będącego także mini galerią sztuki oraz posłuchać muzyki klezmerskiej.  W dniu ostatnim obiad przewidziany był w wybranej przez uczestników restauracji w centrum miasta. 

Goście przybywali do Polski w większości drogą lotniczą na Okęcie w Warszawie skąd samodzielnie docierali do Łodzi pociągami. Wszelkie informacje dotyczące godzin przylotów, rozkładów pociągów relacji Warszawa – Łódź, informacje na temat autobusów  kursujących z lotniska na Dworzec Centralny, kontakt telefoniczny z Ośrodkiem i wolontariuszami uczestnicy otrzymali mailem na kilka dni przed wyjazdem tak, aby zapobiec wszelkim nieprzewidzianym problemom i w celu  zminimalizowania sytuacji stresowych związanych z podróżą. W Łodzi na Dworcu PKP w określonym czasie czekał na każdego z uczestników wolontariusz (posiadający imienny identyfikator), którego rolą było przywitanie gościa i odwiezienie go do hotelu. Po jednego uczestnika warsztatów , gościa z Finlandii, zdecydowaliśmy się pojechać taksówką do Warszawy, ze względu na późny przylot samolotu i brak możliwości dotarcia do Łodzi innym środkiem lokomocji w godzinach nocnych. Aby zapewnić wszystkim bezpieczny powrót zakupiono bilety kolejowe do Warszawy, skąd uczestnicy samodzielnie dotarli do portu lotniczego. Przez cały czas trwania warsztatów dążyliśmy do optymalizacji działań w każdym z 6 dni dbając o : punktualność, sprawny transport, precyzyjny plan wizyt poszczególnych zajęć, dyskusji i codzienne ewaluacje.

Ewaluacja i monitoring: 

W procesie realizacji projektu użyte zostały narzędzia pozwalające na bezpośrednią ocenę pracy warsztatowej.  Do najważniejszych należą ankiety „day by day”, wręczane każdemu uczestnikowi podczas trwania 6 dniowych zajęć. Na ich podstawie mogliśmy reagować na problemy i trudności jakie zaistniały w czasie trwania warsztatów. Pierwszego dnia została przeprowadzona ustna ewaluacja mająca na celu poznanie indywidualnych sugestii uczestników. Dotyczyła ona oceny spraw organizacyjnych (zakwaterowania, jakości posiłków, transportu, opieki wolontariuszy w dniu przyjazdu oraz pracy organizatorów). Wszelkie uwagi ze strony uczestników warsztatów były cenne i pozwalały na sprawne reagowanie i usuwanie   niedogodności.

Rozmowy z wykładowcami na temat harmonogramu warsztatów i godzin realizacji  zajęć były istotnym narzędziem weryfikującym to, czy nasze propozycje uzyskują akceptację prowadzących i uczestników. Zgodnie z ich sugestią zmieniona została godzina rozpoczynania zajęć (na godz.10.00). Każdego dnia warsztatów,   omawiano bieżące sprawy: poddawano ocenie merytorycznej każde zajęcia z dnia poprzedniego,  omawiano program na kolejne dni.  

Na prośbę uczestników już po zakończeniu warsztatów zostały opracowane i wysłane dodatkowe materiały (teksty i nuty pieśni żydowskich, dokumentacja  fotograficzna, streszczenie niektórych wykładów). Jak wiemy ze zwrotnej informacji od słuchaczy , niektóre służą do propagowania kultury żydowskiej w ich społecznościach.

Wpływ warsztatu na słuchaczy, na organizację oraz społeczność lokalną – rezultaty: 

Wpływ warsztatu na słuchaczy:

Myśląc o uczestnikach warsztatów – ludziach z kilku obszarów kulturowych – wspominamy ich jako grupę. Uważamy to za jeden z najważniejszych „pożytków” tego przedsięwzięcia. Przez 6 dni pobytu udało się zintegrować te osoby w twórczym, niezwykle kreatywnym zespole skupionym wokół precyzyjnie nakreślonego celu i tematu. Uczestnicy, poza tym, że nawiązali z sobą bliskie relacje, poznali swoje kulturowe różnice i podobieństwa, wspólnie odkrywali (nie do końca może dotąd uświadomiony) fenomen kultury żydowskiej. Sądzimy, że głęboko „weszli” w tę tematykę, czego dowodem był koncert jaki zaprezentowali publicznie – śpiewali po hebrajsku i w jidisz, wykonywali tańce chasydzkie, przygotowywali koszerne potrawy. Poznali  zabytki architektury Łodzi i jej związki z historią Żydów. Poznali nasze miasto wyrosłe z wielokulturowości, gdzie przeplatały się „cztery kultury”, a ich koegzystencja była możliwa , twórcza i wzajemnie się wzbogacająca.

Wpływ warsztatu na organizację i pracowników:

Przygotowanie projektu warsztatów, faza organizacyjna i bezpośrednia realizacja wymagało od  pracowników naszej placówki pełnej mobilizacji logistycznej, a także odpowiedzialności za jego jakość merytoryczną. Już samo określenie tematyki projektu miało walor edukacyjny również dla nas. Z bogactwa jakie oferuje kultura żydowska i faktu, iż Łódź jest świadectwem jej żywej obecności należało wybrać zagadnienia, które by w sposób spójny pozwoliły to uświadomić i zaprezentować uczestnikom warsztatów (oczywiście w czasie jakim dysponowaliśmy – sześciu dni). Językiem komunikacji był język angielski – to wymóg dla uczestników ale i dla koordynatorów projektu i wolontariuszy. Dzięki temu podnosiliśmy własne kompetencje językowe, wymagające – jak się okazało, konieczności dalszego doskonalenia. Warsztaty to także zdobywanie doświadczeń różnej natury: organizacyjnej, kontaktów interpersonalnych, współpracy z instytucjami, pozyskiwanie ekspertów, poznawanie mentalności ludzi z innych kręgów kulturowych, czynienie wysiłków na rzecz stworzenia optymalnych warunków do twórczej pracy zespołowej. Nowe doświadczenia to wielki kapitał do wykorzystania w przyszłości, pole do samooceny, a także weryfikacji idei i pomysłów z praktycznym przełożeniem w działaniu.

Warsztaty ponadto stały się okazją do nawiązania kontaktów między uczestnikami, pracownikami i osobami, które w sposób aktywny bądź pośredni uczestniczyły w realizacji projektu (wolontariusze, dziennikarze, wykładowcy, bywalcy POS). Warsztaty miały także dla nas aspekt poznawczy i poszerzyły  naszą  wiedzę o wielu europejskich krajach, z których przybyli uczestnicy warsztatów. 

Wpływ warsztatów na społeczność lokalną:

Społeczność lokalna i stali bywalcy placówki są także cenzorem naszych przedsięwzięć, jako aktywna publiczność oceniają rezultaty naszych projektów. W tym przypadku mieli okazję uczestniczyć w „Karczmie Żydowskiej”, oklaskiwali popis uczestników warsztatów – brawurowo wykonane tańce chasydzkie i pieśni żydowskie, obejrzeli na telebimie zapis fotograficzny z wizyt w miejscach związanych z historią i kulturą Żydów mieszkających przed wojną w Łodzi, degustowali potrawy i napoje, słuchali muzyki klezmerskiej.  Dla wielu, szczególnie starszych mieszkańców, gości tej imprezy stanowiło to wielkie przeżycie , dostarczyło wzruszeń i przywołało wspomnienia.

Upowszechnianie rezultatów: 

Poleski Ośrodek Sztuki "od zawsze" propagował inne kultury (język, obyczaje, sztukę, kuchnię), wykorzystując do tego szerokie spectrum metod i form; od spotkań literackich, wystaw plastycznych i fotograficznych, warsztatów artystycznych, wizyt  reporterów, koncertów itp. Warsztaty kultury żydowskiej wpisują się zatem w naszą koncepcję propagowania i upowszechniania  europejskiej  wielokulturowości, oraz reagowania na przejawy dyskryminacji czy też wartościowania innych kultur.  Od wielu lat włączamy się czynnie w akcję "Kolorowa tolerancja", której organizatorem jest Instytut Tolerancji w Łodzi. Ideą tego przedsięwzięcia jest  zamalowywanie obraźliwych napisów na murach łódzkich budynków.

W marcu br. roku zgłosiliśmy prace młodzieżowego koła działającego przy POS do konkursu plastycznego pt. „Tolerancja i nietolerancja” im. Hiki Fromera,  amerykańskiego biznesmena pochodzenia żydowskiego, który żył i pracował w Łodzi. W kwietniu br. gościła w Łodzi , mieszkająca w Izraelu Renata Jabłońska, prozaik, poetka i tłumaczka żydowskiego pochodzenia, pisząca w języku polskim i hebrajskim. Mieliśmy przyjemność współorganizować jej wieczór autorski i promocję zbioru wierszy "I tyle". W swojej poetyckiej wypowiedzi autorka odnosi się do własnej tożsamości pomiędzy odrębnymi światami, próbuje ją zdefiniować i określić swój polsko -żydowski los.

W kwietniu br. przygotowaliśmy kameralny wieczór muzyczny, w czasie którego prezentowane były utwory kompozytorów żydowskiego pochodzenia. W programie: Fuga S-Dur  na skrzypce i fortepian oraz koncert e-moll Felixa Mendelssohna – Bartholdyego,  Sonata na skrzypce i fortepian Viktora Ulmana oraz transkrypcja Fantazji i Fugi Gideona Kleina. Koncert wykonany był przez doktorantki Akademii Muzycznej w Łodzi, Annę Ceglińską (skrzypce) i Oliwię Różańską (fortepian). 

W połowie czerwca br. promować będziemy książkę Elsy Drucaroff "Piekło obiecane", której fabuła osadzona jest  w realiach międzywojennej Polski i Argentyny lat dwudziestych XX wieku. Charakteryzuje nie tylko sytuację żydowskiej diaspory i relacji polsko - żydowskich, ale opisuje dramatyczne losy młodych Żydówek podstępnie wywiezionych z Polski do argentyńskich domów publicznych i proceder temu towarzyszący. 

I Warsztaty Kultury Żydowskiej wywołały znaczny, lokalny rezonans społeczny oraz duże zainteresowanie potencjalnych uczestników. Po zakończeniu rekrutacji nadal napływały zgłoszenia chętnych osób z Niemiec, Rumunii i Austrii, co dodatkowo motywowało nas do aplikowania o możliwość realizowania kolejnej edycji, rozbudowanej o nowe wątki i zagadnienia. Potencjał, jaki ma do zaoferowania Łódź, zważywszy na jej historyczną wielokulturowość i trwałe ślady obecności kultury żydowskiej, wart jest wykorzystania i eksponowania do celów edukacyjnych. Trwałą wartością warsztatów , poza walorami integracyjnym i poznawczymi winna być, naszym zdaniem, refleksja nad dramatem narodu żydowskiego i zbrodniczymi planami nazistów unicestwienia tej nacji i jej kultury. Jako kulturoznawcy, pedagodzy i łodzianie, których dziadkowie żyli w Łodzi "czterech kultur", i gdzie Żydzi stanowili 1/3 mieszkańców, czujemy potrzebę przypominania naszej wspólnej historii poprzez dostępne nam metody przekazu. Warsztaty są jedną z takich możliwości, jako spotkanie z unikalną  kulturą żydowską, która przetrwała czas zagłady i która tak porusza swoją wyjątkowością. Warsztaty, o czym dowiedzieliśmy się od naszych uczestników, odwoływały się do różnych potrzeb i oczekiwań: wiedzy, doświadczenia, emocji, czasem ciekawości.

Ville z  Finlandii napisał do nas, że często  w gronie przyjaciół wspomina pobyt w Łodzi i swoje pierwsze kontakty z żydowska kulturą. Przyjechał, aby nawiązać nowe europejskie znajomości, dowiedzieć się czegoś, poznać Polskę. Kiedy uczył się pieśni żydowskich i ćwiczył  z innymi tańce chasydzkie, ”dobrze się bawił”, ale kiedy znalazł się na terenie dawnego getta poczuł wielkie poruszenie a swoją obecność tam uważa za  ważne  i głębokie przeżycie.

Inna uczestniczka, Anette z Hamburga, szuka inspiracji do pisanej przez siebie powieści, która będzie osadzona w realiach łódzkiej dzielnicy Bałuty i ul. Pasterskiej, przy której mieszkał kiedyś jej ojciec, a która w czasie okupacji została włączona w obręb getta. Warsztaty stały się dla niej swoistą podróżą w przeszłość własnej rodziny i odkrywanie skomplikowanych relacji polsko- niemiecko - żydowskich.

Karl, Niemiec z Ammerbuch, organista kościoła ewangelickiego, zafascynowany chórem Clil, który w czasie warsztatów  wykonywał pieśni żydowskie, organizuje w swoim mieście jego koncert.

Litwinki: Jolanta, Ausra i Edita (dyrygentka, przewodniczka turystyki i instruktorka śpiewu) z miasteczka Telsiai zwracają się do nas z prośbą o kolejne materiały, (nuty, teksty, informacje), które będą mogły wykorzystać w swojej pracy w miejscowym ośrodku kultury, dokąd zamierzają przenieść łódzkie doświadczenia. Warsztaty umocniły w nas wolę dalszych wysiłków do pracy nad zbliżaniem kultur i ich przedstawicieli, a dla uczestników, jak sądzimy, stały się ważnym doznaniem osobistym, często także inspiracją zawodową.

Opinie słuchaczy i pracowników o warsztacie – cytaty z wypowiedzi: 

Wybrane podziękowania uczestników nadesłane mailem po zakończeniu warsztatów:

„Joerg, Doris i ja dotarliśmy  do domu zdrowi i pod wielkim wrażeniem. Pobyt w Polskim Ośrodku Sztuki był wspaniały, wy również, świetne jedzenie i picie i oczywiście przyjacielscy pracownicy ośrodka ”- list od Joachima  z Niemiec.

Astere, studentka z Łotwy ubolewa, że „...w warsztatach uczestniczyło za mało osób w moim wieku..” zaś jej kolega, Rasads czuje pewien niedostatek „.. powinno być jeszcze więcej dyskusji w grupach bezpośrednio po wizytach w muzeach..”

Ville z Finlandii tak komentuje warsztaty „Jeszcze raz dziękuję za możliwość uczestniczenia w warsztatach - było perfekcyjnie.  Słowa nie mogą wyrazić mojej wdzięczności za możliwość poznania tak wspaniałych uczestników i organizatorów!”

Jeszcze raz ogromne podziękowania dla całego waszego zespołu. Jestem pod wrażeniem waszej gościnności. Dużo się nauczyłem, dużo się śmiałem i chyba nawet fałszowałem..” - Michael z Niemiec.

Pracownicy Poleskiego Ośrodka Kultury zaangażowani w realizację warsztatów z wielką przyjemnością wspominają ten czas. Uczestnicy stanowili grupę zdyscyplinowaną, nastawioną na optymalne wykorzystanie pobytu w Łodzi. W olbrzymiej większości  aprobowali intensywność i różnorodność zajęć, aczkolwiek dla jednej z osób, warsztaty taneczne stanowiły zbyt duży wysiłek fizyczny. Nasunęło nam to pomysł, aby w przyszłości, przy ewentualnej kolejnej edycji, zaproponować też formy alternatywne /a nie tylko obligatoryjne / warsztatów artystycznych .

Dorota, choreograf pracujący z grupą, była pełna podziwu, dla entuzjazmu z jakim uczestnicy podchodzili do nauki tańców chasydzkich, jak szybko je opanowali i jak brawurowo (i publicznie) wykonali.

"Uśmiech na twarzach tych osób, był dla mnie największym podziękowaniem i satysfakcją", tak wspomina pracę z grupą.

Maria, pracownik POS, germanistka, a zarazem działaczka Instytutu Tolerancji, rozmawiała dużo z niemiecką grupą (także nieoficjalnie) po skończonych zajęciach. Z jedną  z uczestniczek, Doris, spotkała się wcześniej  w Niemczech, odżyły wspomnienia jakiś wspólnie przeżytych sytuacji. Dla obu pań, ten ponowny kontakt był dużym emocjonalnym doznaniem. Tak, czy inaczej obie zgodnie zadeklarowały chęć podtrzymywania z sobą dalszych, stałych kontaktów. Zatem warsztaty, to nie tylko nowe obszary wiedzy i  umiejętności, kolejne doświadczenia, ale  także serdeczne  więzi osobiste,  dobrze rokujące dla europejskich społeczeństw i ich pokojowej koegzystencji.

Ew. inne uwagi dotyczące realizacji warsztatu: 

O odbywających się w naszym Ośrodku Warsztatach Kultury Żydowskiej staraliśmy się powiadomić mieszkańców Łodzi, za pomocą lokalnych mediów. TV Ret -Sat (nasz patron medialny) zarejestrowała wybrane zajęcia (warsztaty tańca chasydzkiego, warsztaty pieśni i finałowe spotkanie integracyjne) zaś TVP Łódź nakręciła wizytę uczestników na cmentarzu Żydowskim.

Dziennikarze (Radio Łódź, TVP Ret-Sat) przeprowadzili z naszymi gośćmi rozmowy, pytając ich o opinie z przebiegu warsztatów, a w dniu ostatnim przeprowadzili wywiady (także z dyrektorem Ośrodka ) prosząc o  ocenę rezultatów  tego przedsięwzięcia. O trwających warsztatach informowała także lokalna prasa „Gazeta Wyborcza” i „Express Ilustrowany”.  Staraliśmy się we własnym zakresie wyeksponować informacje o projekcie za pomocą zewnętrznego banera oraz wewnątrz placówki symbolicznym akcentem scenograficznym, specjalnie zaprojektowanym przez artystę  plastyka. 

Podpis
Przedstawiciel organizacji wypełniający formularz/kartę: 
Anna Rutkowska-Rochmińska
Data wypełnienia formularza/karty: 
30.05.2010
Subskrybuje zawartość

Switch style